Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Trzy, dwa, jeden, start!
Wygrałam.
Jeszcze raz, proszę.
No dobra.
Tym razem na pewno wygram.
DWADZIEŚCIA LAT PÓŹNIEJ
SKARBIE, ZADZWOŃ DO MNIE. CHCIAŁABYM POROZMAWIAĆ.
Lucío, telefon na lekcji?
Ruth, kochanie, zadzwoń do mnie.
Najnowsze wieści o Alejandro Huelvie,
dziewięciolatku, który zaginął 23 października.
Grupy wolontariuszy z Mieres
współpracują ze Strażą Obywatelską,
ale poszukiwania na razie nie zakończyły się sukcesem.
Władze wskazały numer telefonu,
pod którym obywatele...
Alejandro!
Anonimowe informacje
można przekazywać pod numerem 984 555 6704.
Z pozostałych wiadomości:
bezrobocie w ostatnim kwartale...
PODEJRZLIWI
MAMA
Wszystko w porządku?
Tak, wszystko gra.
Wiem, czego ci trzeba.
Nie, dzisiaj nie idziemy na miasto.
No dobra.
Na zdrowie!
MAMA: RUTH, PROSZĘ! ZADZWOŃ DO MNIE, TO WAŻNE.
Wszystko gra?
Tak.
Jeszcze dwa!
- Świetnie wyglądasz. - Nie!
- Owszem. - Kurwa mać!
- Która jest? - Jest już jasno, więc...
Co nie?
- Siódma? Ósma? - Nie tak to miało wyglądać.
Wypiłabym kawę.
Czarna z mlekiem, por favor.
- Dobrze mówię? - Tak.
- Świetnie. - Kurwa.
- Idę po jedzenie. - Dobra.
- O co chodzi? - Ruth...
Chodzi o mamę.
- No co? - Mama upadła.
Co zrobiła?
Gdzie?
Ruth, mama nie żyje.
Ostatnie wezwanie dla pasażerów lotu numer 817 do Madrytu.
Proszę udać się do bramki.
Ostatnie wezwanie...
ZAGINIONY
...dla pasażerów lotu numer 817 do Madrytu.
Wybrał się na przejażdżkę na rowerze.
Godziny mijały, a on nie wracał.
I ciągle nie wrócił.
Wiemy, że tam jest. Jeśli ktoś go zobaczy, proszę...
Jeśli do tej pory go nie znaleźli...
Tragedia. Całe miasteczko jest w szoku.
Codziennie go szukają, ale chyba już nie ma szans.
- Dziękuję. - Proszę.
Co się stało?
Musimy być silni.
Zwłaszcza ja.
Co tu robią mundurowi?
Dobra. Dzięki, Carlos.
Przykro mi, ale...
Nawet jeśli to wypadek, musimy wszystko udokumentować.
Co się stało?
Poślizgnęła się pod prysznicem.
Wygląda na to, że piła.
To niemożliwe.
- Proszę? - To nie tak.
Mama nie piła.
Ostatnio zaczęła pić.
Naprawdę.
Wygląda na to, że koło północy twoja mama poszła na górę wziąć prysznic.
Idziemy na piętro?
Oczywiście.
Ojciec był na górze, na strychu.
Zorientował się, że mama coś długo nie wychodzi.
Wołałem, ale nie odpowiadała. Słyszałem, że woda jest włączona i...
Musiałem wyważyć drzwi.
Leżała bez ruchu.
Nie oddychała.
Naszym zdaniem poślizgnęła się,
upadła na szybę i stłukła ją.
Uderzyła głową o podłogę i...
To była szybka śmierć.
Na razie można niczego dotykać.
Przepraszam, ale...
Matka nigdy nie zamykała drzwi.
Nie lubiła zamków, nie pozwalała mi się zamykać.
Dostawała szału, gdy to robiłam.
Kochanie.
Jakbyśmy mówili o różnych ludziach.
Ruth.
Nie poznaję jej.
Nie było cię tu od niemal dwóch lat.
Jak miałabyś ją poznać?
- Cierpliwości. - Nie mamy innego wyjścia.
Właśnie mówiłem ojcu,
że przed nami jeszcze standardowa papierologia.
Sama wiesz.
Jak dostaniemy raport toksykologiczny i nie będziemy mieli żadnych podejrzeń,
wydamy wam ciało do identyfikacji, pogrzebu i reszty.
Mam nadzieję, że to nie potrwa długo, a w razie czego, jestem do dyspozycji.
Lecimy.
- Wiesz, gdzie mnie szukać. - Dziękuję.
- Nie ma sprawy. Miłego wieczoru. - Miłego.
Wiesz, gdzie mnie szukać.
Tato.
Coś się wczoraj stało?
Czemu pytasz?
Mama do mnie dzwoniła.
Kilka razy.
Miałam zły dzień, więc nie odebrałam.
Wysłała mi też kilka wiadomości.
Co pisała?
Chciała porozmawiać.
Pokłóciliśmy się.
O co?
Miałem problem z jej piciem.
Chyba dlatego zamknęła się w łazience.
Chciała się napić, a miała dość moich komentarzy.
Kieliszek stał na dole.
Co?
Mówię o jej kieliszku. Zostawiła go na dole.
Musiała zapomnieć. Była pijana.
Co to zmienia?
Tato, to ważne.
Dzwoniła, ale nie odebrałam. Miałam do niej dzisiaj oddzwonić.
Miałam oddzwonić, ale...
Ruth, wiem, że nie lubisz rozmawiać przez telefon.
Jeśli piszę albo dzwonię, to znaczy, że mam ważną sprawę.
Spokojnie, nie będę znowu pytać, czy wkrótce nas odwiedzisz.
Wiem, że loty są drogie i tak dalej.
Chodzi o twojego ojca.
Nie jest człowiekiem, którego znałaś.
Twój ojciec się zmienił.
Już jakiś czas temu.
Nie chciałam, żebyś się martwiła, ale...
Przepraszam.
Myślałam, że go słyszę.
Ruth.
Twój ojciec...
Twój ojciec mnie przeraża.
Całymi dniami siedzi na strychu.
Nie potrafię tego wyjaśnić, ale...
Boję się, że zrobi coś nienormalnego.
Zadzwoń, proszę.
Kocham cię.
STRAŻ OBYWATELSKA, WSTĘP WZBRONIONY
Tato.
Dobrze spałaś?
Średnio ścięte. Tak, jak lubisz.
- Proszę. - Dziękuję.
Może dać ci soku?
Nie jestem bardzo głodna.
Mogę ci dziś z czymś pomóc?
Nie zaprzątaj sobie tym głowy. Teraz pozostaje nam tylko czekać.
Mogę zrobić zakupy.
Albo pomóc w szklarni.
Ostatnio zaniedbałem szklarnię.
Dlaczego?
Byłem zajęty.
Tato, jesteś na emeryturze.
Czy na emeryturze ludzie przestają być ludźmi?
Jedz.
Wczoraj słyszałem głos twojej matki.
We śnie czy...
Nie.
Chyba z twojego telefonu.
Zostawiła ci wiadomość?
Nie. To były stare nagrania.
Na pewno?
Czemu pytasz?
Jestem twoim ojcem. Wiem, kiedy kłamiesz.
A wiesz też, kiedy nie mam ochoty o czymś rozmawiać?
- Czemu się tym ze mną nie podzielisz? - To coś osobistego.
Jasne. Jak zwykle.
Broń Boże, żebym stał się częścią waszego świata.
Wiecznie się kłóciłyście, ale na mój widok
natychmiast zwierałyście szeregi.
To nic takiego.
Skończmy z tym, skarbie.
Nie możemy już mieć tajemnic.
Twoja matka odeszła, rozumiesz?
Tak, tato.
Bardzo dziękuję.
Ruth.
Dzwonił sierżant.
Koroner skończył. Wydadzą nam ciało mamy.
Znaleźli coś dziwnego?
A co mieli znaleźć?
Upiła się, upadła i tyle.
Pomóc ci?
Nie ma potrzeby.
Tato, pomogę ci.
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Dawaj.
Pościgajmy się, zobaczymy, kto wygra.
To może popływamy?
To byłoby niesprawiedliwe.
W wodzie nikt nie ma szans z syreną.
Ta syrena wyszła z wprawy.
Co robisz?
Wyrzucam śmieci.
To kremy mamy.
Śmieci.
Dupki zdzierają za nie fortunę.
Ostatnio dużo przeklinasz, prawda?
Skurwysyny niszczą ludziom życia, a potem zabierają ich pieniądze.
O kim mówimy?
O koncernach farmaceutycznych.
Wiesz, co zrobili? w Stanach?
Pół kraju uzależnili od opiatów.
Że o fentanylu nie wspomnę.
Narkotyzują ludzi, niszczą im życia, zamieniają w zombie.
Co to ma wspólnego z kremami mamy?
Wiesz, jak się je robi?
Oni eksperymentują na zwierzętach.
Wiem.
I na ludziach.
Na ludziach?
Na dzieciach.
Takich jak Alejandro. Nie słyszałaś o nim?
Nie sposób o tym nie słyszeć.
Zniknął z powierzchni ziemi.
Wiesz, kto tu się niedawno pojawił?
Centrala firmy farmaceutycznej z USA. Co za zbieg okoliczności.
Skarbie, nie ma zbiegów okoliczności.
Podeślę ci linki.
Tysiące filmów i artykułów. Ludzie walczą, żeby to upublicznić.
Tato.
No tak. Nie wiem, czemu jestem zaskoczony.
Jesteś jak matka.
Dzień dobry, sierżancie. Z tej strony Ruth, córka Martina.
Ojciec mówił, że macie już raport z sekcji zwłok.
Podobno to był wypadek.
- Zgadza się. - No tak.
Powiedz, jeśli robię coś niestosownego,
ale chciałabym wiedzieć, czy jest szansa,
żebym zobaczyła raport albo...
Może mogę zobaczyć zdjęcia, bo...
Chciałabym wiedzieć, co dokładnie...
Co tam się stało i...
Halo?
Chcesz zobaczyć kopię raportu?
Tak, o ile to możliwe.
Jasne, to żaden problem.
No dobrze.
OBUDŹ SIĘ
Co to za substancja?
ZAGINĄŁ 23 PAŹDZIERNIKA
Adrenochrom pozyskuje się z krwi dzieci.
Porywają je...
ZAGINĄŁ 20 PAŹDZIERNIKA
...torturują je i robią im okropne rzeczy, żeby adrenalina trafiła do krwiobiegu.
ADRENOCHROM
To lek odmładzający dla elit.
Tych, których na to stać.
NOWE MODNE TEORIE SPISKOWE
- Ponoć łączą go ze znanym narkotykiem. - Mowa o fentanylu.
Który, nawiasem mówiąc, pochodzi z Ukrainy.
- Co za zbieg okoliczności. - To się łączy.
Czemu nie mamy więcej informacji?
Bo media nie chcą mówić prawdy.
Zna ją zaledwie garstka ludzi.
Przepraszam.
Cześć, babciu.
Kochana.
Jak się masz, skarbie?
Okropna sprawa.
Co tam u ojca?
Jest w szoku. Jak my wszyscy.
Dziękuję.
Od dwóch dni nic nie jadłem.
Na myśl o twojej matce na podłodze...
Nie rozumiem, jak do tego doszło.
Ja też nie.
Wiedziałeś, że piła?
Tak.
Twoja mama miała gorszy okres.
Była przybita. Smutna.
Nic nie wiedziałam.
Dziwnie się czuję, rozmawiając o tym z tobą.
I to w czasie przeszłym.
To przez tatę?
Twój ojciec...
Nie mówmy o nim, dziwnie się zachowuje.
Może to kwestia emerytury.
Pewnie mu nie leży.
A do tego ta pandemia.
Wszyscy ciężko ją znieśliśmy.
Wiedziałaś, że na szczepienie musieliśmy ją zawieźć w tajemnicy?
Martwiła się,
że tata może się o tym dowiedzieć.
Nie wiedziała, jak zareaguje i takie tam.
A ty...
Myślisz, że...
Może się pokłócili, a on nagle stał się agresywny i...
Naprawdę nie wiem.
Twoja mama mi się nie zwierzała. Tak naprawdę nikomu nic nie mówiła.
Proszę.
Kopia raportu.
Na zdjęciach widać, gdzie ją znaleźliśmy.
Na twoim miejscu bym ich nie oglądał.
KOPIA RAPORTU
PRAWDOPODOBNA PRZYCZYNA ZGONU: URAZ GŁOWY SPOWODOWANY UPADKIEM
Ruth, tak mi przykro.
Moje kondolencje.
Była wymagająca.
Pływałyśmy bez przerwy.
Była surowa, ale kochana.
Bardzo za tobą tęskniła.
No cóż...
Wiecie, z kim rozmawia mój ojciec?
To członek jego ekipy poszukiwawczej.
Czego szukają?
Nie słyszałaś? Zaginęło dziecko.
Sąsiedzi łączą się w ekipy poszukiwawcze.
To Mariano, nowy komisarz.
Luis z warsztatu.
I Alfonso, lekarz policyjny.
Kto?
No wiesz, lekarz...
Jak to było...
Koroner.
To koroner.
- Przepraszam. - Oczywiście.
„Alfonso”.
KORONER ALFONSO GARCÍA MARÍN
Droga Lucío, niech Bóg ma cię w opiece.
Będziemy tęsknić.
Zwłaszcza twój mąż i twoja córka.
Nie są sami.
Dobry Bóg będzie im towarzyszył, dopóki do ciebie nie dołączą.
W takich czasach wiara jest kluczowa.
Musimy wierzyć, że ktoś na nas czeka...
Tato, kim jest ta kobieta przy kolumnie?
Pamiętamy tylko Boga...
Nie mam pojęcia.
Ale pamiętamy...
Była też w domu na stypie.
Sierotami są ci, którzy nie wierzą.
Ci, którzy ulegają fałszywym bożkom.
Ci, którzy pozwalają zwodzić się absurdalnym przekonaniom
w poszukiwaniu nie wiadomo czego.
Czy musimy znosić te bzdury?
Fałszywi prorocy, kupcy w świątyni
i udający oświeconych ignoranci
usłyszą od Boga następujące słowa.
Ja jestem drogą,
prawdą
i życiem.
Arón!
Ruth?
Kopę lat.
Oj tak.
Nadal handlujesz?
Może coś znajdę, ale tylko dla ciebie.
Już się tym nie zajmuję.
Ruszyłem do przodu z życiem.
Jestem sprzątaczem.
Mam.
Proszę.
Dziękuję.
Wybacz, chciałem iść na pogrzeb,
ale twoja mama mnie nie lubiła, więc uznałem, że tak nie wypada.
Teraz tego żałuję.
Pogrzeby są dla żyjących, nie dla zmarłych.
Byłem wdzięczny za każdą osobę na pogrzebie ojca.
Nie przejmuj się.
Mama nie była twoją fanką.
Jej córka się zagubiła, więc szukała winnego.
Co ty gadasz? Nie jestem zagubiona.
Choć nie mam teraz jasnej drogi życiowej.
To piękne.
Mówię poważnie.
Nienawidziła chłopaka, który wciągnął jej córkę w zioło.
Chłopaka?
No dobra. Kumpla, z którym się ruchałaś.
To jej się chyba też nie podobało.
Choć to twój tata teraz krzywo na mnie patrzy.
Jak to?
Szczerze mówiąc, w mundurze był mniej przerażający.
Nawet zaproponował mi pracę w ochronie.
Mało roboty, dużo kasy.
Ale odkąd pracuję w Certyxie...
- To nowa firma farmaceutyczna? - Tak.
Patrzy na mnie, jakby chciał mnie zabić.
Co?
Nie wiem.
Może ojcu odwaliło,
ale to ja zaczynam teraz świrować.
Dziwnie się zachowuje.
Inaczej.
No i?
Tak się zastanawiałam...
Ja też nie jestem tym samym człowiekiem.
Oj jesteś.
O cholera.
Jak to się stało?
Przeżyłem raka jelita.
O niczym nie wiedziałam.
Dawno nie rozmawialiśmy.
Nie chciałem pisać o tym w mailu.
Faktem jest, że ta torba trochę zmieniła moje życie.
Czasem myślę, że to najgorsza rzecz na świecie,
ale czasem jestem wdzięczny.
Mam dowód na to, że byłem blisko śmierci, a dalej żyję.
To coś, co zawsze warto celebrować.
- Czyżby? - Tak.
Co?
Po prostu teraz z torbą...
Nie możesz?
Nie wiem. Naprawdę nie wiem.
Nie byłem z nikim, odkąd ją mam.
Dlaczego?
Szczerze mówiąc, nie czuję się z nią zbyt atrakcyjny.
Nigdy nie byłeś przystojniejszy.
Czyżby?
Spójrz na ten budynek.
To tu pracuję.
Dobrze się bawiłem.
- Trzymaj się. - Ty też.
Co robisz?
Nie widzisz?
Już?
Im szybciej to zrobię, tym szybciej zaczniemy żyć na nowo.
Tym szybciej wrócisz na strych?
Co tam robisz, tato?
Czytam.
Oglądam filmy. Edukuję się.
Każdy powinien to robić.
Musisz zamykać się na klucz?
Nie lubię, gdy inni się wtrącają.
Też taka byłaś.
Kazałaś nam zakładać zamki w całym pieprzonym domu.
W „pieprzonym domu”?
Tak.
W odróżnieniu od ciebie byłam pieprzoną nastolatką.
Nigdy tak do mnie nie mówiłeś.
Może tego potrzebowałaś.
Kilka trudnych prawd.
Nie poznaję cię.
Za to ty się nie zmieniłaś.
Nawet na pogrzebie matki nie mogłaś zostać do końca.
Dziękuję.
PROCES UTLENIANIA ADRENALINA—ADRENOCHROM
Tak sobie pomyślałem, że może chciałabyś zatrzymać telefon mamy.
Jest prawie nowy, w odróżnieniu od twojego.
Dziękuję.
- Cholera, drogi sprzęt. - To prawda.
Miała z tym problem.
Pytała, czemu tyle na niego wydałem. Nic jej nie pasowało.
Od kiedy?
Najpierw była zła na ciebie, bo wyjechałaś, nie skończyłaś studiów
i robiłaś Bóg wie co.
Tylko po co się złościć na kogoś, kogo już z nami nie ma?
Miała tylko mnie.
I to ja byłem wszystkiemu winny.
Obwiniała mnie za to, że nie byłem bardziej surowy.
Łatwo jest zrzucić na kogoś winę.
To był bardzo trudny okres.
Nie martw się.
Już czuję się lepiej.
Wychodzę.
Tato.
Masz hasło do telefonu?
Nie potrzebujesz go. Przywróciłem ustawienia fabryczne.
A to, co było na telefonie?
Twoja matka nie żyje.
Na co jej to wszystko?
Na co to tobie?
Mnie?
Po nic.
- Nieważne. - Jasne.
Jesteś w stanie odzyskać jakieś dane?
Mogę spróbować z tym, co było w chmurze,
ale w mieście znają się na tym lepiej.
Tam wszyscy znają mojego ojca.
No i?
Ruth, co się dzieje?
Całymi dniami siedzi na strychu.
Nie potrafię tego wyjaśnić, ale...
Boję się, że zrobi coś nienormalnego.
Twój ojciec jest w takim wieku, że mogło chodzić o cokolwiek.
Rozwód. Kabriolet.
Mówiła, że się boi.
Ona niczego się nie bała.
To prawda,
ale dawno się nie widziałyście.
Wiem, ale to ciągle moja matka.
Nie zamykała się w łazience.
Nie lubiła zamkniętych drzwi i tajemnic.
Na pewno miała problem z ojcem zamykającym się na strychu.
Może coś tam zobaczyła?
Coś, czego nikt miał nie widzieć.
Pokłócili się, zadzwoniła...
Może dlatego ją zabił?
Ruth, zastanówmy się.
Rozmawiałaś ze służbami?
To kumple mojego ojca.
Sam nie wiem.
Myślisz, że przesadzam?
Nie. Sam nie wiem, Ruth.
To dlatego zostajesz na dłużej?
Muszę się upewnić, że to tylko moja wyobraźnia.
- Weszliśmy. - Co tu mamy?
Dwieście zdjęć.
Moim zdaniem niewiele.
Tak, to nowy telefon.
Chyba dostała go na święta.
Nic tu nie ma.
Żadnego folderu?
Czegoś, co wolałaby przed tobą ukryć?
A to?
Folder bez nazwy.
Zamknij oczy.
Dlaczego?
- Na wszelki wypadek. - Ale po co?
A jak znajdziemy nudesy twojej mamy albo twojego taty?
Błagam, Arón.
Nie chciałabyś ich widzieć nago.
- Dureń z ciebie. - Ja też nie chcę.
Ale jeśli to konieczne, żebyśmy wzięli ślub, to dam radę.
Żartuję. Zamknij oczy.
Dobra. Śmiało.
Mogę je otworzyć?
Kto to?
Kurwa.
Kurwa, wiedziałam.
- Wiedziałam. - O co chodzi?
Ta kobieta była na stypie i pogrzebie.
Ojciec twierdził, że nie wie, kto to jest.
Kim ona, kurwa, jest?
Nie wiem.
Tylko twoi rodzice wiedzą.
Też się dowiem.
Dobra, ale jak?
Pokażę zdjęcia ojcu, zmuszę go, żeby powiedział mi prawdę.
Sama?
- Cholera, jarałeś w furgonetce? - Stresuję się.
Ale dam radę.
Cześć, tato.
Pamiętasz Aróna?
- Zaprosiłam go na kolację. - Dobry wieczór.
No świetnie.
Wybacz, ostatnio mało gotuję.
Przygotowuję tylko rzeczy na szybko.
Ja uważam, że i tak zasługujesz na gwiazdkę.
Jesz dużo śmieci?
Rano sprzątam gówno, wieczorem jem gówno.
Może stąd ten rak.
Tato.
To nie twoja wina.
Chodzi o chemikalia, które do wszystkiego teraz wciskają.
Robią to świadomie.
Najpierw psują nam zdrowie, a potem sprzedają leki.
Psują publiczną służbę zdrowia,
więc wszyscy za to płacimy.
O kim mowa?
O twoich pracodawcach.
Ja tam myję podłogi.
Pracujesz dla morderców.
I porywaczy dzieci. Nie zapominajmy o tym.
Bawi cię to?
Martínie, ustalmy coś.
Moi szefowie są odpowiedzialni za moją chorobę?
Nie wiem, czy te konkretne osoby, ale...
Masz na myśli duże firmy.
I rządy.
Martínie, bez jaj.
No to kto jest winny?
Łatwo jest zrzucić na kogoś winę.
Chciałbym, żeby ktoś był winny.
Chciałbym, żeby rak gdzieś powstawał,
żebyśmy mogli tam pójść
i zniszczyć go na dobre,
ale to tak nie działa.
- Czyżby? - Nie.
A jak to działa?
Masz raka? Kurwa, pech.
Nigdy nie wiesz, kiedy wróci.
Więc musisz zdławić ten strach.
Choć ty raczej go palisz, prawda?
Palisz, leżysz na kanapie
i nic nie robisz.
A oni niech robią, co chcą.
A ty co robisz, tato?
Zadaję pytania. Prowadzę śledztwo.
Zgłębiam temat.
Z twoją przyjaciółką?
Tą ze stypy, której podobno nie znasz?
Mama miała wasze zdjęcia na telefonie.
Z waszych wspólnych spacerów.
Co ty wyprawiasz?
Prowadzę śledztwo. Tak jak ty.
Kim ona jest?
Ma na imię Berta.
Berta.
Świetnie.
- Kim jest Berta? - Przyjaciółką.
Przyjaciółką.
Nawet w moim wieku znajduje się przyjaciół,
ale okoliczni ludzie lubią wysnuwać pochopne wnioski.
Dlatego się tym nie chwaliłem.
- Gdzie? - Co gdzie?
Gdzie ją poznałeś?
W internecie.
Na Tinderze?
Nie. Na forum śledczym.
Kto czyta takie fora?
Więcej osób, niż myślisz.
- Czyżby? - Owszem.
Większość o tym nie mówi, bo...
No dlaczego?
Bo na pewne tematy trudno się rozmawia.
Bo przez to można kogoś stracić.
Tak było z tobą?
Z mamą?
To możliwe.
Berta straciła wiele osób.
Straciła męża. Straciła opiekę nad dziećmi.
A teraz czuje się samotna.
Jako przyjaciel staram się dotrzymywać jej towarzystwa.
Pomagam przyjaciółce.
To coś złego?
I co sądzisz?
Rozumiem, co czujesz,
ale mimo całej jego paranoi, dalej jest tym samym człowiekiem.
Fakt, był mundurowym, ale to dobry człowiek.
A w jego głowie
jest bohaterem, który ratuje dzieci przed złymi elitami.
Ten pokój przywołuje wspomnienia.
Tata jest za ścianą, więc może to teraz zrobimy?
- Jak za dawnych czasów. - Arón.
Poradzisz sobie z zamkiem?
Muszę wejść na górę i zobaczyć, co znalazła moja matka.
A co mnie do tego?
Nie znam nikogo innego, kto otworzy zamek wytrychem.
Ja niby otworzę? Bo kiedyś sprzedawałem zioło?
Nie, po prostu myślałam, że będziesz w stanie mi pomóc.
Ruth, nie jestem przestępcą.
Wiem. Myślałam, że może kogoś znasz.
Myślisz, że z kim ja się zadaję?
Za kogo mnie masz?
Wiesz co? To bez znaczenia.
Najpierw ostrożnie wyjmujemy cylinder.
Upewnij się, że klipsy nie zaczepiły się o...
Halo.
Wybacz, Arón, ale byłam...
- Widziałaś gdzieś w domu moją kartę? - Co takiego?
Z moim zdjęciem i kodem kreskowym.
Na niebieskiej smyczy. Nigdzie jej nie ma.
Gdzie ją zostawiłeś?
Zawsze trzymam ją w samochodzie. Może przez przypadek zostawiłem ją u was?
Z taką kartą każdy może wejść do twojej firmy?
Oczywiście.
- Rozumiem. - Ruth, o co chodzi?
- To dziwne, prawda? - Ale co?
Nie sądzisz, że to dziwne? Odwiedzasz nas i nagle gubisz kartę.
- Auto było otwarte? - Musi gdzieś być.
Nie martw się. Spróbuję wyrobić duplikat. Pa.
SZKOŁA PUBLICZNA LAS VEGAS
Moja była żona ma problem z głową.
Wystąpiłem o zakaz zbliżania się i go dostałem.
Natychmiast.
Bo jest niebezpieczna.
Jest niebezpieczna.
Co ma pan na myśli?
Zwariowała.
Była...
Była wspaniałą kobietą, była...
Odbiło jej.
Zachorowała.
Przez parę miesięcy cierpiała na bardzo poważną depresję.
Coś okropnego.
Zaczęła się zamykać.
Izolowała się, wierzyła w różne bzdury.
Mówiła, że ptaki nie są ptakami.
Że nas obserwują.
Samoloty rozpylały nanotechnologię, żeby nas kontrolować.
Nagle za wszystkim stali jacyś źli ludzie.
Musiała ich pokonać. To miało przynieść kres cierpieniu.
Wtedy zaczęła się obsesja na punkcie tych zaginięć.
Mówię o zaginionych dzieciach.
Nie dało się jej przekonać, że to bzdury?
Chciałbym.
Nagle pojawiła się obsesja na punkcie naszych dzieci.
Wracały do domu, a ona sprawdzała, czy nie mają kamer.
Wiecznie wszystko kontrolowała.
Odnowiła pozwolenie i zaczęła trzymać w domu broń.
To nie był koniec, sytuacja stale się pogarszała.
Żona jest byłą wojskową, ekspertką od materiałów wybuchowych.
Czułem, że w każdej chwili może coś wysadzić.
Wiem, że...
Jestem pewny, że kiedyś napiszą o niej w gazecie.
Mój ojciec też się zmienił.
Powiem ci coś trudnego.
Uciekaj od niego.
Jak najdalej.
Co ty wyprawiasz?
Ćwiczę.
Czy to problem?
Nigdy przy mnie nie strzelałeś.
Nie powinieneś go oddać po przejściu na emeryturę?
Nigdy nie wiesz, kiedy się przyda.
Dobranoc, Ruth.
Potrzebuję paru dni, nie mogę...
Moja mama umarła i pomagam tacie, więc...
Dobra, zwolnijcie mnie, jasne.
W Berlinie są inne gówniane kluby.
Tak.
Z kim rozmawiałaś? Stało się coś złego?
To tylko moja praca z Berlina.
Dokąd idziesz?
Wciąż szukamy Alejandro.
Idę nad jezioro. Przyłączysz się? W dzieciństwie uwielbiałaś tę okolicę.
Dobra.
Przeczesaliśmy cały las i nic nie znaleźliśmy.
Gdyby się zgubił, gdyby gdzieś spadł... Nawet gdyby umarł, znaleźlibyśmy ciało.
Co tu robimy?
- Sprawdzamy tunele. - Tunele?
Tak. Mają setki lat.
Partyzanci wykorzystywali je, by spotykać się z rodzinami podczas wojny.
Spójrz.
Widzisz?
Wiesz, co jest po drugiej stronie?
- Co? - Ta firma farmaceutyczna.
No tak.
Idziemy?
ZAKAZ KĄPIELI
Tato, dość już tego.
A jeśli wejście do tunelu jest pod wodą?
Parę lat temu miało dojść do wycieku.
Dlatego nikt tu już nie pływa.
Zrobili z jeziora wysypisko, ale to może być przykrywka.
Trzymają nas z dala od wody, żebyśmy nie znaleźli tuneli.
Muszę wrócić z pianką.
Wiesz co? To nie będzie konieczne.
Co robisz?
- Szukam tuneli. - Co?
Pełno tu śmieci!
Gdzie są te tunele, tato?
Tu czy tu?
Co ty wyprawiasz?
To, co ty.
Codziennie zajmujesz się tym wariactwem.
Nic zabawnego, prawda?
Nic tam nie widzę.
Może tu?
Co się stało?
Kurwa.
- Rozcięłam nogę. - A nie mówiłem?
Weź mnie do domu.
Co?
Wiesz, ile tam jest gówna?
Wiem. Ostrzegałem cię.
Muszę odkazić ranę.
To nic takiego.
Ja jeszcze coś sprawdzę. Ty się pospiesz, idzie deszcz.
Jedyne, co cię teraz obchodzi, to obsesja na punkcie tego chłopca.
Kurwa, ledwo pochowaliśmy mamę.
Mam wrażenie, że...
Śmierć mamy cię wkurza, bo na dwa dni wykluczyła cię z poszukiwań.
Że niby nie obchodzi mnie śmierć żony?
Czemu tak ci zależy na tym chłopcu? Chcesz jej zaimponować?
Komu?
Twojej przyjaciółce.
To ona zrobiła ci pranie mózgu?
No powiedz, zakochałeś się w niej?
Kochałem tylko jedną kobietę, twoją matkę.
Choć piła.
Choć nagle stała się dewotką, która nie odpuściłaby niedzielnej mszy.
Od dawna nie było z nią dobrze, od kiedy wyjechałaś.
Jasne, to moja wina, prawda?
Wiesz, czemu wyjechałam?
Bo nie mogłam już tego znieść.
Nie pozwalaliście mi rzucić pływania,
a chciałam żyć swoim życiem.
Matka cię uwielbiała.
Byłaś dla niej wszystkim, po czym nagle zostawiłaś ją w mroku.
I ty się dziwisz, że zaczęła pić?
Może piła, bo miała dość zrzędliwego starca,
który wariował na punkcie jakichś gównianych teorii.
Wiesz, jak trudno jest kochać kogoś, kto tak o tobie myśli?
Kogoś, kto cię nie szanuje i nie kocha?
Kto widzi w tobie bezużytecznego starca?
To pewnie też moja wina, że masz problemy z głową, prawda?
Ja jestem normalny. Oprzytomniałem.
To ty i reszta ludzi wolicie żyć w nieświadomości.
Ignorujecie cierpienie tych dzieci i ich rodzin.
Mam dość. Nie zniosę tego twojego wariactwa.
Nie zwariowałem!
Epidemia zaginionych dzieci
nie schodziłaby z pierwszych stron gazet!
Jesteś taka naiwna.
Muszę ci wytłumaczyć, jak funkcjonuje świat?
Wolę myśleć, że jesteś naiwna. Nie chcę mieć o tobie gorszego zdania.
Mnie też zaczniesz podejrzewać?
Przekupili wszystkich oprócz ciebie, tak?
Wszyscy są idiotami.
Widziałeś się w lustrze?
Widziałeś, jak wyglądasz?
Nie do końca jak geniusz.
Nie wyglądasz jak oświecony facet, za którym wszyscy powinni podążać.
Jesteś pieprzonym starcem robiącym Bóg wie co na swoim strychu.
Tak właśnie jest, tato.
Chcesz wiedzieć, co tam robię?
Dlatego próbowałaś wczoraj sforsować drzwi?
Szpiegujesz mnie?
- Świetnie. - Dokąd idziesz?
- Puść mnie! - Zgubisz się! Ruth!
- Zostaw mnie! - Ruth!
Ruth.
Ruth!
Stój!
Zostaw mnie!
Ruth!
Straciłaś przytomność, ale już nic ci nie jest.
Odpocznij przez parę dni, inaczej możesz uszkodzić kostkę.
Leki przeciwbólowe co osiem godzin.
I pij napary ojca. Zna się na ziołach.
Najważniejszy jest odpoczynek. Nie chcemy, żeby kostka źle się goiła.
Jasne.
Po co ci te pieprzone kamery w domu?
Obserwujesz mnie? Czy to na mamę?
Nie wygłupiaj się, po co miałbym cię obserwować?
Że niby się wygłupiam?
To kwestia bezpieczeństwa.
Bałem się, że spróbują nas dorwać.
Na litość boską.
Nic nie mówiłem, bo wiedziałem, że mi nie uwierzysz.
Tato, kto ma nas dorwać?
Ludzie z firmy farmaceutycznej?
I politycy. I policja.
Mogą przekupić nawet tych, których byś nie podejrzewała.
Pomyśl tylko.
Jeśli robią tak okropne rzeczy dzieciom,
to są zdolni zrobić wszystko tym, którzy będą im przeszkadzać.
Wiedzą, że zgłębiam ten temat.
Złapali mnie, jak węszyłem przy ich siedzibie.
Chcieli mnie wylegitymować, odmówiłem,
ale wiedzą, kim jestem i gdzie mieszkam.
Co tam robiłeś, tato?
Tunele prowadzą do ich piwnic.
Dłużej tego nie zniosę. Nie dam rady.
Nie mogę z twarzą pokerzystki słuchać o tunelach i porwanych dzieciach.
- Nie zniosę tego. - Nie słuchasz mnie. Oni są niebezpieczni.
Wiesz, kto mnie śledzi? Twoja przyjaciółka.
Ona cię chroni, Ruth.
Przed czym?
Chce mieć pewność, że nic ci nie jest.
Jako moja córka jesteś na ich celowniku.
Masz nagrania z nocy śmierci mamy?
Oczywiście.
Co na nich widać?
Jak wchodzi do łazienki. Nic więcej.
Straż o tym wie?
Tak. Wszystko im przekazałem.
Od tego zacząłem, to jasne.
Nie wspominałeś o tym.
Bo byś mi nie uwierzyła.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Już ci je pokażę.
Na tym nagraniu mama jest już w łazience.
To nagranie z dnia śmierci?
Tak jest.
Bez dźwięku?
Oczywiście.
Nie wiemy, czy odpowiadała.
Tata mógł udawać.
To by znaczyło, że celowo zamontował te kamery,
żeby załatwić sobie alibi
i z zimną krwią zamordować twoją matkę
Wierzysz w to?
Nie, ale...
Mama zamknęła się i upadła.
- Co było przyczyną? - Alkohol.
Mama by tyle nie wypiła.
No dobra.
To wcześniejsze nagranie.
Może być szokujące.
Wtedy też musiała pić.
- Wyłącz to, proszę. - Jasne, przepraszam.
Niepotrzebnie wścibiam nos w nie swoje sprawy.
W domu wszystko gra?
Jesteśmy do twojej dyspozycji.
Dobrze?
Jak mogłaś prowadzić z tą nogą?
Co mówił lekarz?
Chcesz mieć wypadek? Chcesz, żebym stracił i ciebie?
Musiałam wiedzieć.
Co?
Że matka piła do nieprzytomności?
Musiałaś wiedzieć akurat to?
Właśnie przed tym próbowałem cię chronić.
Przed tym widokiem.
To nie było konieczne.
Nie chcę, żebyś tak zapamiętała matkę.
Przepraszam.
Obiecaj, że odpoczniesz. I przestań wszystko analizować.
Wykąp się i zrelaksuj.
Wypij ziółka, dobrze ci zrobią.
Ruth, potrzebujesz czegoś?
Kochanie, wszystko gra?
Ruth, powiedz coś.
Ruth?
Wszystko gra? Co się stało?
Kurwa, to dziwne.
Byłam całkiem zdrowa.
Po ziółkach ojca zaczęło mi się kręcić w głowie.
- Rozumiesz? - Tak.
Zaczęłam tracić równowagę.
Potykałam się. Zupełnie jak mama.
Może tata dał jej coś,
co jego kumpel koroner pominął w swoim raporcie.
- To jest to. - Czekaj.
Musisz zwolnić, bo nic nie rozumiem.
Trochę się zjarałem.
Myślałem, że na nagraniu widać, jak tata puka, a twoja mama nie...
Kto ci to powiedział?
Nagranie jest bez dźwięku.
To mogła być szopka.
Pukanie i wyważanie drzwi.
Wszedł, zobaczył, że jest bezbronna, po czym zabił ją z zimną krwią.
Ruth, ty się w ogóle słyszysz?
Odurzył mnie tak, że nie mogłam wstać.
Sam nie wiem. Może paliłaś?
- Nie paliłam. - Może coś wzięłaś?
Nie.
Wzięłam...
Zażyłam leki przeciwbólowe i to, co dostałam na posterunku.
Może to właśnie to?
Czemu mi nie wierzysz?
O czym rozmawiałeś z moim ojcem?
Widziałam was.
Ruth, twój ojciec się martwi i tyle.
Na pewno?
- Tak. - Nie proponował ci pracy?
Wystarczy.
Ruth, skończmy z tym.
Jak znowu zobaczysz kosmitów albo tata będzie chciał cię zabić,
dzwoń do kogoś innego.
Mam dość rzucania wszystkiego,
bo chcesz poruchać, potrzebujesz zioła albo ślusarza.
Jasne.
Bo to ja wykorzystuję ciebie, prawda?
Ty oferujesz tylko bezinteresowną pomoc, prawda?
Wcale nie chodzi o to, że liczysz na coś między nami.
To koniec, Ruth.
Ruth.
Otwórz.
Ruth.
Wszystko gra?
Mam zadzwonić do doktora Velasco?
DOKTOR VELASCO
26 LUTEGO 2024
ALFONSO ZAWSZE NAS ROZWESELA
STRAŻ OBYWATELSKA
Ja do sierżanta Ballestera.
- Nie odbiera. Proszę zaczekać. - To pilne.
Hej!
Przepraszam.
Nie może pani tu być.
Ruth! Co robisz?
Co robisz?
Przepraszam.
Przepraszam, tato.
Przygotujesz mi ziółka?
Oczywiście.
NIEZNANY NUMER
ODBIERZ
Mówi sierżant Ballester. Podobno dzisiaj u mnie byłaś.
Tak.
Pewnie widziałaś, że był u mnie twój ojciec.
Musimy porozmawiać.
Dlaczego?
Twój ojciec podejrzewa,
że mogłaś być zamieszana w śmierć matki.
Podejrzewa, że masz związki z tą firmą farmaceutyczną z okolicy,
że z kimś jeszcze współpracujesz.
Mówił, że nie ma zbiegów okoliczności.
Jest samotny i ewidentnie ma za dużo czasu.
RUTH DLA NICH PRACUJE?
To ostatnio częste.
ZAGINIONY CHŁOPIEC
PRACUJĄ DLA NICH?
Wiedz, że według nas i każdego, kto ma chociaż dwie szare komórki,
tu nie doszło do przestępstwa.
To był wypadek.
Wszystkie dowody sugerują, że to nieszczęśliwy wypadek.
To dlaczego?
O co pytasz?
Dlaczego miałby to wszystko wymyślać?
Trudno jest się pogodzić z tym, że ukochana osoba umarła...
w taki głupi sposób.
Łatwo jest zrzucić na kogoś winę.
Radzenie sobie z bólem jest trudne.
Myślę, że dzięki tym pomysłom ojciec poczuł się wyjątkowy i potrzebny.
Chciałem cię ostrzec,
bo działa z zapałem fanatyka,
a fanatycy
są szalenie niebezpieczni.
Uważaj na niego, proszę.
Dziękuję.
Tato!
Tato, przepraszam.
- Nie zbliżaj się. - Przepraszam.
Chcę porozmawiać.
Prawie go zabiłaś, do cholery.
Już tłumaczę, wszystko jest w porządku.
Tato.
Nie widzisz, że się boi?
Nic dziwnego.
- Cholera, tato. - Daj ręce.
- Porozmawiasz, jak zwiążę ci ręce. - Co?
Nie zaryzykujemy kolejnego ataku.
Tato.
Rób, co każe, córeczko.
Myślałam, że stałeś za śmiercią mamy.
Przepraszam, tato.
Nie wiedziałam, że...
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Co chcecie zrobić?
Powiadomicie Straż Obywatelską?
O co chodzi?
- Kurwa! - To nie jest konieczne.
Chodź tu.
Mamy problem z twoją córką, Martínie.
Nie wiemy, co widziała na strychu.
Musimy działać.
Musimy dostać się do tuneli. Musimy znaleźć te dzieci.
A to kto?
To lekarz, pewnie przyjechał do Ruth.
Każ mu odjechać.
Tato, po co ci to?
To karta Aróna?
Tato! Nie!
- Tato, nie zostawiaj mnie! - Morda, do cholery.
- Tato! - Zacznijmy od...
Pomocy!
Zamkniesz się?
- Tato! - Oj, zamkniesz.
Dzisiejsze miłe słowo ma sześć liter.
Inma, może ty?
Uspokójmy się trochę, dobrze?
Spokojnie, ja się tym zajmę.
To miłe słowo nie pachnie zbyt dobrze.
Zaczekam w aucie.
Nie, wracamy.
Tato, po co ci karta Aróna?
Mama zobaczyła, co planujesz?
Dlatego wyczyściłeś jej telefon?
Też poszła na strych.
Poznała nasze plany i zwariowała.
Wtedy zaczęła więcej pić.
Moim zdaniem to nie był wypadek.
Sądzę, że ktoś ją zabił.
Myślisz, że miałam z tym coś wspólnego?
Wiem, że nigdy nie skrzywdziłabyś matki,
ale może wykorzystują cię, żeby mnie wrobić, żebym zszedł im z drogi.
Na początku w to nie wierzyłem,
ale twoja matka zmarła tuż po tym, jak złapali mnie przy swoim budynku.
To nie przypadek.
Mama upadła.
Nie mamy wyboru, musimy się z tym pogodzić.
To straszne, ale wymyślanie historyjek nam nie pomoże.
Powiedziałem lekarzowi, że śpisz. Wróci po południu.
On cię rozwiąże.
Tato.
Tato!
Kurwa.
Pomocy!
Błagam, pomocy!
DALSZE POSZUKIWANIA ALEJANDRO HUELVY
Jest w jeziorze.
Arón, wysłuchaj mnie, proszę.
Wiem, że ostatnio mówiłam wiele bzdur.
Tym razem jest zupełnie inaczej.
Mój ojciec ma twoją kartę i wejdzie do waszego budynku.
Może już tam być.
To nie wszystko. Ma broń i materiały wybuchowe.
Jest z byłą wojskową, która wie, jak z nich korzystać.
Idą do piwnicy.
Myślą, że w tajnych tunelach są dzieci.
Bóg jeden wie, do czego są zdolni.
Ja już jadę, ale mogę nie zdążyć.
Błagam, Arón. Musisz mi uwierzyć.
...wejdzie do waszego budynku.
Może już tam być.
To nie wszystko. Ma broń i materiały wybuchowe.
Uważaj.
Czekaj.
Chodźmy.
Ja pójdę.
Wszystko gra.
Do dzieła.
Nie może pani tu wejść.
Muszę, mój ojciec jest w środku.
Arón. Nic ci nie jest?
Spróbujmy z kolejną ścianą. Muszą gdzieś tu być.
Tato.
Co tu robisz? Wracaj do domu.
Nie, chodź ze mną.
Nie mogę, skarbie.
Chłopca tu nie ma. Pamiętasz, jak zraniłam się w jeziorze?
To przez rower Alejandro.
Chłopak tam jest. Wpadł do wody razem z rowerem.
Jesteś gotowa kłamać, żeby tylko mnie przekonać.
Nie, tato. Uwierz mi. Możemy pójść na policję.
Oni go znajdą. Jest w jeziorze.
Nawet jeśli to prawda, tu nie chodzi tylko o Alejandro.
Takich dzieci jest więcej.
Ich było i będzie więcej.
Nie widzisz, że odkrywając prawdę, możemy je uratować?
Rozumiem, ale nie musisz nikogo ratować.
Nie musisz ratować dzieci.
Nie musisz zmieniać świata. Nie musisz być bohaterem.
Nie wystarczy, że jesteś moim ojcem?
Potrzebuję cię.
Wymyślimy inny plan i jeszcze tu wrócimy.
Już cię nie zostawię.
Przysięgam, że będę przy tobie.
Przysięgam.
Kocham cię.
- Nie! Tato! - Ruth, chodźmy stąd!
Zaczynamy od smutnej wiadomości na temat zaginionego Alejandro Huelvy.
Jego ciało odnaleziono wśród odpadków wyrzuconych do jeziora Caldas.
To kolejna tragedia po śmierci Martína Arce i Berty Martínez,
którzy stali za eksplozją w piwnicy firmy farmaceutycznej Certyx.
Oboje wierzyli, że w podziemiach znajdowały się tunele,
gdzie trzymano zaginione dzieci.
Ta teoria spiskowa
zyskuje na popularności w ostatnich...
MADRYT
ROK PÓŹNIEJ
Dzień dobry.
Jesteś córką Martína, prawda?
Z firmy farmaceutycznej.
On żyje, prawda?
Co?
Sfingował śmierć, żeby kontynuować śledztwo w spokoju?
Wiem, to tajemnica.
Wszyscy są umoczeni, policja i media też.
Eksperymentowali na chłopcu i wyrzucili ciało do jeziora.
Co ty pleciesz?
Wiesz, że to nie ma sensu?
No tak.
Nie możesz o tym mówić, żeby się nie narażać, prawda?
Rozumiem.
Pewnego dnia prawda wyjdzie na jaw.
Twój ojciec wszystko nagłośni.
Zainspirował wiele osób.
Przekaż mu to.
Ale super.
DOŚĆ KŁAMSTW
KTO ZA TYM WSZYSTKIM STOI?
POWSTRZYMAJMY MORDERCÓW
OBUDŹCIE SIĘ
NATYCHMIAST UWOLNIJCIE NASZE DZIECI
CHCEMY PRAWDY
PRZESTAŃCIE KŁAMAĆ!
Napisy: Jędrzej Kogut