Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
(ไมค์ เอปส์ โรงละครยามาวา)
(วันที่ 15 มิ.ย. 2024 และ 8 พ.ย. 2025)
(เพ้อเจ้อ)
ทุกท่านครับ ส่งตรงจากโรงละครยามาวา
ขอเสียงปรบมือให้ไมค์ เอ็ปส์
ว่าไง ยามาวา
ขอเสียงสาวเซ็กซี่หน่อย
คืนนี้พวกคุณโคตรแจ่มเลย
ขอบคุณทุกคนที่มากันครับ
พวกเม็กซิกันอยู่ไหน
ผมมีประตูหนีด้านข้างนะ เผื่อตม.อยู่ข้างนอก
พวกนั้นแม่งมางานนี้แน่นอน
"เออ ฉันรู้พวกนั้นอยู่ไหน ไปดูโชว์ของไมค์ เอ็ปส์แหง"
โดนัลด์ ทรัมป์แม่งหาเรื่องคนเม็กซิกัน ผมไม่ได้กินทาโก้มาสองอาทิตย์แล้ว
คนขายทาโก้ของผมเผ่นไปแล้ว
เขาต้องขายของอยู่ที่บ้าน "มาที่บ้านสิๆ"
แต่ผมรักคนเม็กซิกัน
จะกันพวกเม็กซิกันออกไปไม่ได้หรอก ไม่ได้เด็ดขาด
พวกเม็กซิกันโหดนะ โผล่มาแบบไม่รู้ตัวเลย
ผมเคยเห็นคนเม็กซิกันโดดออกมา จากคนเม็กซิกันอีกคน เด้งมาเฉยเลย
ผมบอกว่า "เฮ่ย มีคนเม็กซิกัน อยู่ในตัวคนเม็กซิกันนั่น"
โดนัลด์ ทรัมป์แม่งกระจอก ทำให้พวกเม็กซิกันสร้างกำแพง
อย่าส่งผมเข้าคุกเชียวนะ
เพราะจบงานนี้ผมคงไม่ได้อภัยโทษแน่
เขาคงบอกว่า "คุณปากหมานินทาผมที่ยามาวา"
"ผมได้ยินหมดแล้ว ไมค์"
เขาไม่สนหรอก เข้าใจใช่มั้ย
ครึ่งนึงของไอ้พวกเวร ที่เขาเล่นงานก็โหวตให้เขาทั้งนั้น
โคตรบัดซบเลย
พวกแก๊งข้างถนนนี่รักทรัมป์นักล่ะ
บอกเลย พวกคนค้ายาปลื้มเขา
เพราะพวกนั้นมันก็อาชญากรเหมือนกัน ถึงได้ชอบเขาไง
เขาต้องเลิกใส่สูทถูกๆ ซะที เรื่องนี้ผมรู้ดี
เขาต้องซื้อสูทจากห้างเมซีส์แหง
ทีมเขาก็กระจอก เอาดร.ออซไปยืนอยู่ข้างหลัง
อะไรวะ ไอ้กร๊วกนั่นจะทำอะไรได้
พวกเขาเอา…
ข้าวของผมอยู่บนเรือสินค้า เอามาไม่ได้ซักครึ่งเลยด้วยซ้ำ
ผมจะออกเรือเอง ไปเอาปัตตาเลียนมาจากเรือแม่งเลย
"โยนปัตตาเลี่ยนลงมาจากเรือหน่อย"
พวกเขาตั้งภาษีกับอะไรเยอะแยะไปหมด เรื่องภาษีนี่มันแย่จริงๆ
สิ่งแรกที่ผมเห็นว่ามีภาษีคือผมทอ
บอกไว้เลย พวกสาวๆ เตรียมตุนกันไว้ละกัน
เพราะเขากำลังจะ…
เดี๋ยวจะมีลูกไก่หัวโปกแบบว่า…
แถวนี้คงสภาพเหมือนหัวหอมกันไปหมด
ถ้าคนดำคิดว่าเราจะรอดตัวไปได้ พวกคนดำนี่แหละรายต่อไป
พอเราออกไปข้างนอก จะมีเรือมาต่อแถวล้อมไว้
เราคงคิดว่าเป็นเรือครูซคาร์นิวัลแล้วออกไปกัน
มันต้องแบบนี้
"ไอ้มืด กลับขึ้นเรือไป"
รู้อยู่ว่าคนดำไม่สามัคคีกันเลย แม่ง
ทันทีที่คนดำมีเงิน สิ่งแรกที่เราทำ
"ไม่อยากอยู่ใกล้พวกคนดำแล้ว หนีก่อน"
"คนดำมาแล้ว ไปไกลๆ เลย"
"ฉันไม่ยุ่งกับคนดำ"
ถ้าคนดำเจอร้านอาหารเจ้าประจำ
และคิดว่าเราเป็นคนดำกลุ่มเดียวที่นั่น
ถ้าเราเห็นคนดำมาอีก
"หมดกันร้านประจำฉัน"
"ทำร้านประจำฉันพังหมด"
"นี่ไม่ใช่ที่ของแก"
โคตรเซ็งเลย ผมนึกว่าดิดดี้จะได้ออกจากคุกแล้ว
นึกว่าเขาจะได้ออกซะแล้ว
เออ โคตรเซ็ง
ดิดดี้ไม่ได้โดนข้อหาแก๊งมาเฟียนะ แต่ข้อหาบ้ากามต่างหาก
แม่งติดคุกเพราะวิปริตว่ะ
ถ้าคนรู้บางเรื่องที่ผมเคยทำ ป่านนี้ผมคงโดนจับนั่งเก้าอี้ไฟฟ้าไปแล้ว
พวกกะหรี่คนแคระรอบดึกที่ผมเอามาทั่วอเมริกา
พวกเขาคงปล่อยดิดดี้ออกจากคุกก่อนเวลาแล้ว
แต่ดันมีคลิปเขานุ่งผ้าเช็ดตัววิ่งหนี
เตะแคสซี่ที่เท้าแล้ววิ่งกลับเข้าห้อง
ผมบอกว่า "นั่นแหละที่ทำให้เขาติดคุก"
ผมไม่เคยได้รับเชิญไปปาร์ตี้ดิดดี้เลย
ผมเคยเจอเขานะ แต่เขาไม่เคยชวนผมเลย
เพราะผมรู้ตัวว่า ต้องควักกระปู๋ออกมากลางปาร์ตี้แน่
"ไมค์ เอ็ปส์มาแล้ว"
"บอกเลยว่าเขาอยู่ในห้องนี้ มานี่"
ทุกคนที่นี่วิตถารกันทั้งนั้น
ถ้าติดไฟแดงบนหัวทุกคน
ที่นี่คงสว่างจ้าขึ้นมาเลย
ผมไม่สงสารพวกสาวๆ ที่โดนมอมยานะ
เพราะพวกนั้นดื่มเหล้าฟรีกัน ยามันอยู่ในนั้น
อยากได้ของฟรีใช่มั้ย มาเลย
ขอน้ำพันช์ปลอดยาหน่อย
ต้องโคตรป่วยจิตถึงจะดังแล้วติดคุกได้
พวกเขาคงเดินไปหาดิดดี้ประจำ
"เพลงนั้นที่พวกนายร้องคือเพลงอะไรนะ"
"โธ่เว้ย เออใช่ นายกับเฟธ เอแวนส์"
ผมโมโหตรงไหนรู้มั้ย คนขาวคิดว่าพวกเราเหมือนกันหมด
พวกเขาแยกคนดำอย่างเราไม่ออกกันเลย
ผมนั่งอยู่บนเครื่องบินกับผู้หญิงผิวขาวสูงวัยหน่อย
ผมนั่งอยู่เฉยๆ คนอื่นเข้ามาทักผม "หวัดดี ไมค์ เอ็ปส์ๆ"
เธอนั่งอยู่ติดกับผม ถามว่า "คุณเป็นใคร"
ผมบอกว่า "คริส บราวน์"
ผมบอกว่า "ใช่ คริส บรีซซี ผมเอง"
เธอบอกว่า "นึกแล้วเชียว"
ผมบอกว่า "ใช่ ผมเอง คริส บราวน์ กำลังจะไปเล่นโชว์แล้ว"
เธอคงคุยโทรศัพท์กับลูกสาวเธอ
บอกลูกว่าได้นั่งติดกับคริส บราวน์
ผมดูออกเลยจากสายตาเธอ
ลูกสาวของเธอคงพูดว่า "นั่นไม่ใช่คริส บราวน์"
ผู้ชายคนนั้นเป็นใครไม่รู้ แต่เขาโกหกแม่
เพราะเธอคุยโทรศัพท์ไปก็ส่งสายตามองผมแบบนี้
ผมบอกว่า "ไม่ว่าคุณคุยกับใครอยู่ แต่บอกเธอด้วยว่าผมคือคริส บราวน์"
เย่
ที่นี่มีคนสวยเพียบเลย สาวๆ สวยๆ อยู่ไหนกัน
มีพวกหน้าปลวกเหมือนกันนะ
ใช่ พวกหน้าปลวกก็แอบเข้ามาด้วย
ผมทนไม่ได้เวลาพวกหน้าปลวกทำเป็นเล่นตัว
เอาไม่ลงอยู่แล้วเว้ย
จะบอกอะไรให้ ถ้าหน้าปลวกก็ไปออกกำลังกาย เข้ายิมซะ
แล้วอย่าเล่นยา
ผมถึงจะเอา
และแค่เพราะคุณดูดี ไม่ได้แปลว่าตัวหอมนะ
ชีวิตนี้ผมเคยฟาดสาวสวยกลิ่นคาวปลามาเพียบ
รู้มั้ยผมทำยังไง เปิดฮีตเตอร์ที่นั่งซะเลย
พอผมได้กลิ่นปลาทอด จะบอกเลย "ไสหัวไปซะ"
ผู้หญิงคิดว่าเราแพร่โรคอะไรให้เสมอ "จิ๊มิ๊ฉันคัน"
"คุณดื่มเป๊ปซี่ไปทั้งลัง"
"เป๊ปซี่ก็ทำให้จิ๊มิ๊คันได้"
"ดูสิ มีตุ่มขึ้น"
"บีบเลย ในนั้นมีเป๊ปซี่"
เป๊ปซี่ยุคใหม่บีบจากจิ๊มิ๊ได้
ผู้ชายทุกคนที่นี่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเอดส์ อย่างน้อยหนึ่งครั้ง
อย่าแอ๊บหนุ่มๆ ยอมรับมา
เราเคยยสตน.แล้วนอนไม่หลับไปสองปี
อยู่ไหนกัน
นั่งวินิจฉัยโรคให้ตัวเอง "เออ เป็นอยู่เลย"
"นอนไม่หลับ ท้องเสีย ปวดหัว ตายแน่กู"
เลยเริ่มไปยิม "วิ่งไล่โรคแม่งละกัน"
เคยอึ๊บสาวแบบไม่ใส่ถุง แล้วนอนไม่หลับไปอีกสองปีมั้ย
เอาแต่โทรไปหา มองโทรศัพท์
แล้วก็โทรหาสาวคนนั้น
แล้วคิดว่าโทรไปหาไม่ได้ถ้าเคยเอาสด
แล้ววันรุ่งขึ้นก็ถามเธอว่า "เป็นเอดส์รึเปล่า"
ไม่ ต้องบอกว่า "แหม ดีใจจริงๆ ที่คุณไม่เป็นโรค"
ถ้าเธอไม่พูดอะไร
ก็บอกว่า "เฮ่ย ได้ยินที่พูดมั้ย"
ผมไม่รู้ว่าคนเรามีความสัมพันธ์เฮงซวย แบบยืนยาวกันได้ยังไง
เพราะคุณควรจะดูออกตั้งแต่เดตแรกแล้ว
จริงๆ นะ คนเราเปิดเผยธาตุแท้กันหมดเปลือก
คุณนั่งคุยกับสาวแล้วพูดว่า "คุณมันบ้าชะมัด"
ถ้าเธอพูดว่า "นั่นสิ ใครๆ ก็พูดอย่างนั้น"
ถึงเวลาเผ่นแน่บแล้ว
หยุดตรงนั้น ไม่ต้องสั่งอย่างอื่นแล้ว ไปได้
พวกสาวๆ ก็เหมือนกัน คุณนั่งคุยกับหนุ่มๆ อยู่
ไอ้เวรนี่ใส่ทั้งเพชร ขับรถโรลส์รอยซ์คันใหญ่โต
คุณถามว่า "แล้วคุณทำงานอะไรล่ะ"
เขาบอกว่า "อ่อๆ ผมรับจ้างดูแลสนามหญ้า"
แล้วคุณก็ตื่นเต้น และคุณจะถูกฟ้อง
พวกคุณจะติดคุกทั้งคู่ เขาเป็นพ่อค้ายา
เกิดอะไรขึ้น สาวๆ ถึงทำบีบีแอลจนก้นสะบึม
แถมทำฟันอีก
มีทั้งก้นและ…
มันทำเป็นแพ็คเกจเหรอ ทั้งก้นทั้งฟันจัดไปด้วยกัน
ยังกับใส่รองเท้าเด็กในปากเลย
อะไรวะ
ไม่รู้มันเป็นยังไง ผู้หญิงคนไหนยิ่งสวย ยิ่งถังแตก
สวยแต่โคตรจนเลย
เรื่องจริงนะ ส่วนพวกที่หน้าตาติดลบนะ
นังพวกนี้ร่ำรวยมีกองทุน 413 ซีเค
เรียกว่าอย่างนั้นรึเปล่า ผมไม่รู้แม่งหรอก
ผมไม่ได้รับการศึกษาที่ควรได้รับ
แต่ผมมั่วไปเรื่อยแล้วดังขึ้นมา
นี่คือคนหัวช้าที่ประสบความสำเร็จ
เพราะผมไม่ได้ไป… ผมไม่… ผมคิดเลขผิดไปหมด
และสามัญสำนึกก็ช่วยให้ผมเอาตัวรอดในชีวิตได้
ผมไม่รู้ว่าคุณมีกันรึเปล่า แต่สามัญสำนึกช่วยให้ผมรอดได้
จริงนะ
เพราะผมจำได้ตอนแรกที่เริ่มทำธุรกิจ
ผมมีนักบัญชีคนนึงที่จัดการเรื่องเงินให้ผม
แต่ผมไม่เก่งเลข
ผมเคยพูดว่า "เออ เข้าใจๆ" แต่ไม่เข้าใจเอาซะเลย
ผมคิดว่า "ผมต้องทำยังไง ให้พวกเขาเลิกขโมยเงินผม"
รู้มั้ยว่าผมทำอะไรลงไป วันหนึ่งพวกเขามีประชุมใหญ่
ผมนั่งประชุมอยู่ด้วย แล้วก็ทำปืนหล่นจากกระเป๋ากางเกง
"ขอโทษที ไม่ได้ตั้งใจทำหล่น"
"ขอให้ทุกคนมีความสุขในค่ำคืนนี้"
แล้วผมก็พูดตรงนั้นเลยว่า "พวกเขาจะไม่มีทางขโมยอะไรอีก"
"ถ้าขโมยอยู่ก็จะไม่ทำแล้ว"
"เพราะผมจะยิงคุณไส้แตกแน่ถ้ารู้เข้า"
ที่นี่มีผู้หญิงสวยๆ ทั้งนั้นเลย
ทั้งคนขาว สเปน มีทุกแบบ…
ผมคบกับผู้หญิงผิวดำมาทั้งชีวิต บอกตรงๆ เลย
เข้าใจใช่มั้ย ผมเคยคบแต่ผู้หญิงผิวดำ
ผมเหนื่อยแล้ว
พวกคุณทำผมเหนื่อยชะมัด
ชะนีอย่างคุณเอาเงินผมไปหลายล้าน
ไม่ ผมพูดจริงนะ
ผมเคยคบแต่ผู้หญิงผิวดำ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา และขอให้อย่าเกิดเลย
ผมขอไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงผิวดำอีกแล้ว
ผมจะหาสาวเอเชียที่พูดอังกฤษไม่เป็นละกัน
ผมเบื่อเต็มทนแล้ว
และเธอจะพูดแต่ว่า "โอ๊ย ไมกี้ กระปู๋คุณใหญ่ไปนะ"
"เจ็บจิ๊แล้วเนี่ย"
กระปู๋คุณใหญ่ไป ไอ้มืด
ผมจะบอกว่า "ไปชงชาเขียวตามที่สั่งเมื่อกี้ซิ"
มีผู้ชายหลายคนนั่งอยู่กับ… ผมไม่รู้ว่ามากับเมียคุณ
ผู้หญิงของคุณ แฟนคุณหรืออะไรก็เถอะ
แต่ผมอยากบอกสถานะของคุณกับเธอ
ผมไม่สนว่าคุณมีเงินเท่าไหร่ นั่นแหละคนดูแลของคุณ
ใช่แล้ว ผู้หญิงพวกนี้คือคนดูแลของคุณ
พวกเธอจะช่วยประคองแขนคุณเวลาคุณเดิน
เพราะผู้หญิงพวกนี้คอยดูแลเรา พวกเธอเป็นคนดูแลเรา
ผมจะบอกอะไรให้นะ คนดูแล… ใช่แล้ว
ผู้หญิงเป็นผู้ดูแล
เงินคุณไม่มีค่าอะไรเลย ถ้าไม่มีใครคอยช่วยดูแลเงินให้
จริงมั้ยสาวๆ
คุณต้องมีคนช่วยดูแลเงิน
ดังนั้นพระเจ้าจึงประทาน ให้พวกเธอมีหัวคิดกว่าเรา
พระเจ้าทำให้พวกเธอฉลาดกว่า ฉลาดกว่าเราเยอะ
พวกเราหลายคนหัวช้าจริงๆ ยิ่งเป็นเรื่อง…
พวกเราส่วนใหญ่ เราทุกคน
มักจะโง่บรมเมื่อเป็นเรื่องผู้หญิง
ผู้หญิงไม่บอกคุณหรอกว่าคุณมันโง่
เพราะพวกเธอรู้ว่าพูดไปแล้วชีวิตคุณจะพัง
ชีวิตคุณจะฉิบหายไปเลย
แต่พวกเธอจะบอกเพื่อนๆ ตัวเอง
เวลาพวกเธอคุยโทรศัพท์กับเพื่อนๆ ตอนที่คุณไม่อยู่
จะพูดว่า "ไอ้เวรนี่แม่งโง่เง่าที่สุด เท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย"
"เขาแม่งโคตรโง่"
"นี่เธอ ฉันจะเล่าให้ฟังว่า ไอ้ง่าวนี่มันทำอะไรเมื่อคืน"
"ไอ้เฟอะฟะเพิ่งเดินเข้ามา เดี๋ยวโทรกลับนะ"
กล้าดีชะมัดเลย
"ตาทึ่มกลับบ้านแล้ว เดี๋ยวโทรกลับนะ"
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเธอพูดถึงเราแบบนี้
รู้มั้ยว่าพูดว่าอะไรอีก อันนี้ทำเราใจสลายได้เลย
พวกเธอจะพูดต่อหน้าคุณเลย "โห"
"ถามจริง โห"
แปลว่าคุณเป็นไอ้โง่บรมโง่ที่สุดแล้ว
สาวๆ อยากฟังมั้ยว่าเราพูดถึงคุณว่าไง
- อยากฟังมั้ย - อยาก
หุบปากไปเลย
หุบปากไป
ไปฉีดโอเซมปิคหรืออะไรไป ไม่ ผมแซวเล่น
โอ้โฮ มหัศจรรย์จริงๆ
เห็นมั้ย ไม่อยากฟังกันเลย งอนซะแล้วที่ผมพูดอย่างนั้น
พวกผู้หญิงอ้อนวอนพระเจ้า ให้จัดการคุณแทนพวกเธอ
เคยได้ยินมั้ย
"พระเจ้า ช่วยจัดการเขาที ในนามของพระเยซูเจ้า"
"ฮัลเลลูยา เล่นแม่งเลย"
ผู้หญิงพูดกันอย่างนั้น
"คุณงานเข้าแน่ พระเจ้ารักฉันมากนะ"
"เวรกรรมจะตามสนองคุณเดี๋ยวนี้เลย"
"พระเจ้ารักฉันมาก"
"เรื่องที่คุณทำกับฉันเมื่อวาน พระเจ้าจะมาเล่นคุณแน่ บอกเลย"
"ผมแค่ใช้ของของคุณเอง"
"คุณจะให้พระเจ้าจัดการผม เพราะผมใช้ของของคุณเนี่ยนะ"
ผู้หญิงบอกเลิกผู้ชาย และใช้ชีวิตของพวกเธอต่อไป
คุณจะมองพวกเธอแบบว่า "คุณควรจะเจ็บปวดเหมือนผมสิ"
ไม่เลย ผู้หญิงไปเล่นกอล์ฟกันสบายใจ
ผู้หญิงทำแบบนี้แหละ
เมื่อผู้หญิงเลิกกับผู้ชาย
พวกเธอจะเริ่มทำอะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยเห็นพวกเธอทำมาก่อน
ไปตัดผมทรงใหม่ให้ดูเป็นไก่ซะงั้น
อะไรวะ
หนุ่มคนใหม่ทำคุณดูโคตรเพี้ยน
เราไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง
เราเลือกผู้หญิงชั้นต่ำมาเป็นเมีย
อย่าให้เมียเก่าเห็นเมียใหม่เชียวนะ ให้ตายสิ
ถอยหลังลงคลองชัดๆ
"นังเมียใหม่ของคุณ ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่ควรวิสาสะกับคุณเลย"
นางเยินมาก
เวลาคุณเลิกกับผู้หญิง
เพื่อนคุณจะได้โอกาสพูดทุกอย่าง ที่เขาอยากพูดมาตลอด
"ช่างหัวนางแม่ง"
"อีหน้าฉลาม"
เลยต้องบอก "เฮ่ยๆ ฉันยังรักเธออยู่นะเว้ย ใจเย็นๆ"
"เรายังมีโอกาสอยู่"
ผู้หญิงนี่ทรงพลังเป็นบ้า
พวกเธอทำให้ทั้งบ้านเมินใส่คุณได้เลย
ลูกๆ ไม่คุยกับคุณ
ขนาดหมายังไม่เล่นด้วยเลย ผมบอกว่า "แกก็ไปตายอีกตัวเลย ไอ้หมาบ้า"
"อุตส่าห์ให้กระดูกไก่ไปแทะตั้งเยอะแยะ"
ทั้งครอบครัวอยู่ในห้องนอนเดียว คุณได้ครองส่วนอื่นของบ้านอยู่คนเดียว
คุณเห็นพวกเขาถืออาหารมา จากในครัว "รักพ่อนะ"
"เราสวดภาวนาให้พ่อนะ"
คุณนั่งหิวอยู่ในห้องรับแขกหัวเดียวกระเทียมลีบ
ไม่ได้เปิดทีวี ไม่มีอะไรเลย
และถ้าคุณไม่คบคนอื่น ก็จะไปยืนโง่อยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต
กับพวกผู้ชายขี้เหงาคนอื่นที่มุมอาหารร้อน
ที่บ้านไม่มีอาหารเลย
จะบอกอะไรอย่างนึง ที่คุณอาจไม่รู้เกี่ยวกับผม
ตอนผมเป็นเด็ก ผมอึ๊บผู้หญิงที่แก่กว่ามาเยอะ
ของชอบผมเลย
เพื่อนๆ ของป้าผมทั้งหลาย ผมอึ๊บมาแล้ว
ป้าของผมคนนึงมีเพื่อนชื่อเนลล์ ผมเอาเธอซะมันเลย
เธอบอกผมว่า "อย่าบอกใครเชียวนะ" ผมบอกว่า "ผมไม่บอกใครหรอก"
"คุณก็อย่าพูดอะไรล่ะ"
"นั่นแหละประเด็น"
ผมดูผู้ชายผิวดำมากมาย พยายามหาทางเอาตัวรอด
วิธีหาเลี้ยงตัวเอง และกลยุทธ์การเอาตัวรอดที่ดีอย่างนึงคือ
คบกับสาวผิวขาว
เวลาผมเห็นพรรคพวกอยู่กับสาวผิวขาว
ดูเหมือนพวกเขากำลังเกาะแพชูชีพในมหาสมุทร
เหมือนลอยอยู่เลย
ไม่มีทางจมน้ำได้
คุณกับสาวผิวขาว… เพิ่งเจอคลื่นลูกใหญ่
เกาะสาวผิวขาวคนนั้นไว้
ใช่แล้ว
ใช่
เพราะถ้าคุณคบกับสาวผิวขาวแล้วนั่งอยู่ในรถกัน
เจอตำรวจเรียกให้จอด "จัดการซิซาราห์ ลงรถไป"
ผู้หญิงผิวขาวใจร้ายกับตำรวจมาก
"เรียกให้เราจอดทำไมยะ"
พอสาวผิวดำลงจากรถ จะโดนกระบองฟาดหัว จับขังคุก
ลากตัวไปเรือนจำของเขต
นั่นเป็นอีกเหตุผล ที่ผู้ชายผิวดำเดตกับผู้หญิงผิวขาว
ไม่ต้องจ่ายค่าเช่าบ้านเวลาอยู่กับพวกเธอ
พวกนี้รู้สึกผิดกับเรื่องบ้าบอทั้งหลาย ที่เกิดขึ้นกับคนดำ
เพราะงั้นพวกนี้ถึงไม่เก็บค่าเช่า เมื่อคุณอยู่บ้านเดียวกัน
จ่ายค่าเช่าให้สาวผิวขาวด้วยกระปู๋ได้เลย
ผมจะจัดกระปู๋มูลค่า 3,500 ให้
ชดใช้ค่าน้ำ ค่าไฟ ทุกอย่างเลย
ผู้หญิงผิวดำมาถามหาเช็คเงินเดือนคุณถึงที่ทำงาน คุณกำลังทำงานอยู่
ชานีนีอยู่ที่ลานจอดรถข้างนอก
"ใครวะ"
เธออยู่ที่ลานจอดรถ "ฉันรอเช็คอยู่"
"ขอเลิกงานก่อนได้มั้ยวะ"
ผู้หญิงผิวดำ ผู้หญิงผิวขาว หลากหลายเชื้อชาติ
ทุกคนแตกต่างกัน
คุณนอกใจผู้หญิงผิวขาวได้ เธอไม่โกรธหรอก
เธอจะบอกว่า "โอเค พอกันที คุณต้องการความช่วยเหลือ"
"จริงๆ นะ คุณต้องมีคนช่วย"
"ฉันเข้าใจ"
"มีคนทำร้ายคุณตอนคุณเป็นเด็ก ตอนนี้คุณเลยอยากเอาคนไปทั่ว"
คุณแบบ "เฮ่ย ผมบอกคุณตั้งแต่เมื่อไหร่"
"ฉันเข้าใจ เรย์มอนด์"
คนดำหัวเราะกันแทบตาย คนเชื้อชาติอื่นที่นี่ทำหน้าแบบ…
"วัฒนธรรมของพวกเขาเป็นแบบนี้จริงๆ เหรอ"
"ปมในใจหนักหนาจริงๆ"
ดูเหมือนทั้งเมืองคอมป์ตันมางานนี้เลยนะ
ใช่
ผมดึงดูดคนแบบนี้ ผมดึงดูดคนมากมายหลากหลายประเภท
พรรคพวกผมอยู่ตรงนั้น เข้าใจใช่มั้ย
- ใช่ - ฉันจะมีลูกกับคุณ
ผมไม่สนหรอกว่าคุณอยากทำอะไร
ผมจะบอกให้ว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้น
ผมก็รักคุณ
ตลอดหลายปีมานี้ ผมนึกว่า ผมจีบสาวติดเพราะหน้าตาผม
เปล่าเลย ผมทุ่มเงินมาตลอดต่างหาก
ผมเป็นพวกซื้อกิน
เป็นสไตล์ผม ก่อนอื่นผมจะซื้อกระเป๋าถือให้คุณ
ใช่ ผมจะซื้อกระเป๋าถือให้
แล้วก็ซื้อรถให้
แล้วผมจะพาคุณไปท่องเที่ยว ใช่ อยากไปเที่ยวกันมั้ย
แต่เที่ยวแค่ในอเมริกานะ
ผมจะพาคุณไปฟลอริดาหรือที่ไหนสักแห่ง คุณยังไม่คู่ควรกับพาสปอร์ต
แล้วผมจะหมั้นกับคุณ
แล้วก็แต่งงานกับคุณ
แล้วคุณจะจับได้ว่าผมนอกใจ พาผมขึ้นศาล แล้วยึดทุกอย่างของผมไป
ตามลำดับเลย
เพราะผมจะบอกอะไรให้ ผู้หญิงนอกใจในจินตนาการ
เข้าใจใช่มั้ย
พวกเธอคิดว่าอยากเอากับใคร
ถ้ามองเห็นพวกผู้ชาย ที่แฟนคุณเอาด้วยในจินตนาการได้นะ
คุณคงทิ้งเธอเดี๋ยวนี้เลย
คุณจะแบบว่า "เมลวิน ไอ้คนส่งของเนี่ยนะ"
ไอ้เวรนั่นเดินถือพัสดุ ขาสวยมาเลย
"เช้านี้ฉันจะฆ่าแม่งซะ"
"เมลวิน แกตายแน่"
ผมกำลังมองทุกคนในนี้
ผมไม่ชอบแกล้งคนขาวนะ
แต่ผมคิดว่าคนขาวทุกคนเป็นตำรวจ
ใช่แล้ว คนขาวทุกคนแม่งเป็นตำรวจกันหมด
เพราะพวกเขาเรียกตำรวจมาได้เร็วกว่าคุณ
ผมอยู่ที่ร้านดิกส์สปอร์ติ้งกู๊ดส์
มีชาวผิวดำคนนึงวางของไว้เพียบ
เขาวางข้าวของไว้ที่เคาน์เตอร์
กำลังจ่ายเงิน วางของไว้เกลื่อน
เขาบอกพนักงานว่า "ผมต้องไปหยิบอย่างอื่น"
เธอบอกว่า "ถ้าคุณออกจากแถว แถวมันยาวนะ
ฉันต้องให้คนอื่น…"
เขาบอกว่า "นี่คุณ ใจเย็นๆ ผมไปแค่ตรงนั้นเอง"
เธอบอกว่า "ถ้าคุณออกจาก…"
เขาเลยของขึ้น บอกว่า "เชี่ยอะไรวะ"
มีชายผิวขาวคนหนึ่งยืนต่อแถวอยู่ เขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
เขาบอกว่า "ใจเย็นไว้เพื่อน"
ผมแบบว่า "ซวยละ"
ชายผิวดำเลยยิ่งยัวะ "ไอ้ห่านี่ อย่าเสือกไม่เข้าเรื่อง"
ผมแบบว่า "เริ่มแล้วไง"
แล้วไอ้คนขาวนั่นก็ควักกุญแจมือ ออกมาจากกระเป๋ากางเกง
ผมไม่รู้ว่าคนดำเป็นอะไรกันนะ
แต่บางครั้งเราก็ยอมตำรวจเหลือเกิน…
เขาเอาแขนไพล่หลัง บอกว่า "อะไรวะ ไม่ได้ทำอะไรเลย"
เชื่อมั้ยล่ะว่าไอ้ผู้ชายผิวขาวคนนี้ จับผู้ชายคนนี้ใส่กุญแจมือ
แล้วควักมือถือออกมาโทรแจ้งตำรวจ
ทุกคนแบบว่า "เดี๋ยวนะ เขาไม่ใช่ตำรวจนี่หว่า"
แล้วหมอนั่นก็เริ่มอาละวาดเลย
ร้องว่า "ไอ้ห่านี่ ถอดกุญแจมือออกนะเว้ย"
ตำรวจโผล่มา 15 คน
ควักปืน ตำรวจเต็มไปหมด
จับคนขาวไปขังเพราะปลอมตัวเป็นตำรวจ
เชื่อมั้ยล่ะ
จับเขาไปขังข้อหาปลอมตัวเป็นตำรวจ
ผทมมองหาผู้ชายผิวดำคนนั้น ถามว่า "คนดำอยู่ไหน"
เขายังโดนใส่กุญแจมืออยู่ในรถ
ตำรวจตามหาไอ้เวรนี่มาสิบปีแล้ว
ผมบอกว่า "จะช่วยคนหนีคดีไม่ได้ง่ายเลยนะ"
บอกเลย
รู้มั้ยอะไรที่บ้า หลายปีมานี้ ผมนึกว่าผมเป็นคนดำ
ผมอายุ 55 ผมคิดว่าผมเป็นคนดำ
ผมเรียกคนขาวว่า "ไอ้ขี้นก"
และอะไรอีกเยอะแยะที่ผมไม่ควรพูด
เกี่ยวกับคนขาว
ผมไปแอฟริกามา ผมจะไม่กลับไปที่นั่นอีก
เพราะผมคิดว่าผมเป็นคนดำ
ผมกำลังหยิบกระเป๋า แล้วมีผู้ชายแอฟริกันสองคน
พูดว่า "ไม่ใช่พวกเรา"
ผมถามว่า"ใครไม่ใช่พวกนาย"
เขาพูดถึงผม
ผมถามว่า "นายพูดเรื่องอะไร"
เขาบอกว่า "ไม่ นายไม่เหมือนเรา" ผมถามว่า "งั้นฉันเหมือนใคร"
เขาบอกว่า "ไม่รู้สิ" ผมคิดว่า "บ้าบออะไรวะเนี่ย"
ผมบอกว่า "ฉันเป็นคนดำ"
เขาบอกว่า "ไม่ๆ"
"นายต้องไปสืบเชื้อสายในแอนเซสตรีดอตคอม
จะได้รู้มากขึ้นว่านายเป็นใคร"
ผมบอกว่า "โอเค ฉันจะไปทำ" ไอ้หัวหมอนี่
ผมก็เลยไปทำเหมือนเป็นไอ้โง่
นึกออกใช่มั้ยที่มีช่องบอกเชื้อชาติคุณ
คนขาวโผล่มาในช่องที่สอง
ผมเป็นคนขาว
ดูจมูกผมจากด้านข้างสิ นี่ไม่ใช่จมูกคนดำ
ผมดูเหมือนผู้ชายที่อยู่บนเหรียญสิบเซนต์ ดูชายผิวขาวบนเหรียญนี่สิ
ผมพูดถึงพลังคนดำเป็นคุ้งเป็นแคว
แต่ผมแม่งโคตรขาว
แม่งโคตรเซ็งเลย
เรื่องบ้าๆ เกี่ยวกับชีวิตนะ
หลายคนคิดว่าพวกเขาจะได้ขึ้นสวรรค์ แต่ไม่ได้ขึ้นหรอก
โดยเฉพาะคนแก่
พวกเขายืนยันหัวชนฝาเลย เพราะผ่านโลกมาเยอะแล้ว
พวกเขาจะได้ขึ้นสวรรค์แน่
ใช่
"พระเจ้ารอฉันอยู่" "ไม่ คุณทำเรื่องเลวๆ ในช่วงปี 40"
"พระเจ้าต้องเล่นคุณแน่ ไม่มีทางรอดไปได้หรอก"
"คิดว่าจะพ้นบาปได้เหรอ"
ตรงนั้นเสียงโหวกเหวกอะไรกันนักหนาวะ
ใช่ ไม่มีทางหนีพ้นบาปกรรมไปได้หรอก
เพราะใครๆ ก็พูดว่า "โถ เขาไปที่ชอบๆ แล้ว"
ยังกับนรกว่างเปล่าซะงั้น
ใช่
คุณจะได้ขึ้นสวรรค์
จะได้ขึ้นไปแล้วเห็นว่าคนมากมายไม่ได้ขึ้น
อย่างยายของเพื่อนคุณ มิสเทอร์เนอร์
"มิสเทอร์เนอร์ ทำไม…" "พ่อหนุ่ม ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"
แต่ฉันมองพระเยซู
ท่านเห็นฉันแล้วก็เดินไปเลย
"เธอก็เห็นว่าฉันทำงานรับใช้พระเจ้า"
สุขภาพจิตเป็นเรื่องจริงนะ บอกเลย
สุขภาพจิตแม่งโคตรจริง
ถ้าคุณรู้จักใครที่มีปัญหาสุขภาพจิต
อดทนกับพวกเขาให้มากๆ
เพราะมันเป็นเรื่องจริง และพวกเขาต้องการคนที่รักพวกเขา
วันก่อนมีเพื่อนโทรมาหาผม เขากำลังเศร้า
ผมถามว่า "เป็นอะไร"
เขาบอกว่า "ฉันไม่ไหวแล้ว" ผมบอกว่า "เฮ่ยเพื่อน อย่าพูดอย่างนั้น"
เข้าใจนะ
"เรามีศรัทธาในพระเจ้า เราจะเข้มแข็งไว้"
"เราจะให้เวลาตัวเองอีกวัน"
เข้าใจใช่มั้ย
ใช่ เราไม่ยอมแพ้เร็วขนาดนั้น เรามีแค่ชีวิตเดียว
เราจะไม่ยอมแพ้ในชีวิตนี้
เขาบอกว่า "ได้เวลาไปแล้ว" ผมบอกว่า "เออ" ผมคุยกับเขาอยู่
เพราะผมรู้ว่าเขากำลังเจออะไรอยู่ ผมเลยส่งเงินให้เขา
วันรุ่งขึ้นผมโทรหาเขา ถามว่าเป็นไงบ้าง
เขาบอกว่า "ดีขึ้นเยอะ"
สองสัปดาห์ต่อมา เมียเขาโทรมา "เฮ้อ เรย์ไม่อยากอยู่อีกแล้ว"
ผมบอกว่า "ให้ตายสิ เอาแล้ว"
ผมบอกว่า "นี่ๆ คราวนี้ปล่อยเขาไป ผมเหนื่อยแล้ว"
"ผมเหนื่อย เขาก็เหนื่อย"
"คุณก็เหนื่อย"
"โลกนี้ไม่เหมาะกับเขา ปล่อยเขาไปเถอะ"
"ไม่ใช่ทุกคนจะเอาตัวรอดบนโลกนี้ได้ ผมเหนื่อยแล้ว"
ผมไม่มีเงิน "ช่วยคุณ" เพื่อช่วยชีวิตใครอีกแล้ว
ผมนึกว่าจะหัวใจวายซะแล้ว ผมนอนลง โทรเรียกหน่วยกู้ภัย
ของจริงแล้วเว้ย ผมนอนอยู่บนพื้น
มีบางอย่างบอกให้ผมเงยหน้าขึ้น
ผมเห็นตำรวจ ผมบอกว่า "เดี๋ยวนะ ไม่ๆ"
"ผมไม่ได้โทรเรียกพวกคุณ ไปไกลๆ เลย"
"อย่ามาหาเรื่องตรงนี้"
เพราะตอนผมนอนอยู่บนพื้น พวกเขากำลังค้นบ้านผม
ไอ้มืดที่อยู่ข้างหลัง
พวกเขาเจอบางอย่าง
เสร็จตรงนี้แล้วเราเล่นงานคุณแน่ เราได้ตัวคุณแล้ว ดูสินี่อะไร"
"พอเสร็จแล้วมาดูกันว่าเรามีอะไร"
ผมอาจจะดูเปล่งประกายอยู่บนนี้ พยายามดูเก่งกาจ
แต่ผมไม่ได้เจิดจ้าแบบนี้มาตลอดหรอก
เริ่มต้นผมก็คลุกฝุ่นมาเหมือนกัน
ใช่ ผมเริ่มต้นจากดินมาก่อน
เพราะงั้นพวกเขาถึงได้บอกว่า จะยกเลิกคูปองอาหาร ผมผ่านมาแล้ว
ผมโดนยกเลิกไปนานแล้ว
ผมเคยต้องใช้คูปองอาหาร แล้วก็โดนยกเลิกไปแล้ว
ตอนเด็กๆ เคยมีนักสังคมสงเคราะห์มาที่บ้านเรา
ผู้หญิงผิวขาวมาที่บ้าน แล้วแม่ผมก็บอกว่า "ไปเล่นที่อื่น"
เราอยู่ฟังแม่ด่าเธอยับเลย
"อีนี่ ฉันไม่ต้องบอกอะไร เรื่องชีวิตส่วนตัวฉันทั้งนั้น"
สมัยนั้น ถ้าคุณใช้คูปองอาหาร
จะมีผู้ชายอยู่ในบ้านไม่ได้
พอลุงมาที่บ้าน แล้วนักสังคมสงเคราะห์แวะมา
"ออกไปเลย โทนี่" แล้วก็จะเห็นลุงวิ่งออกไป
ผู้หญิงคนนั้นบอกว่า "เราเห็นผู้ชายคนนึงในบ้านคุณ"
"เราจะยกเลิกคูปองอาหาร"
แม่งโคตรบ้าชะมัดเลย
ตอนผมเริ่มทำงาน ผมเคยทำงานเพียบเลย
ผมเคยทำงานที่ฮาร์ดีส์ เคยได้ยินมั้ย
ร้านแถบมิดเวสต์น่ะ
ผมเคยทำงานที่ฮาร์ดีส์
ทุกงานที่ผมเคยทำ ผมขายยาไปด้วย
ผมเป็นคนขายปุ๊นทุกที่ทำงานของผม
แล้วหัวหน้าก็สงสัยว่า ทำไมผมมีมากกว่าพนักงานคนอื่น
เวลาคุณขายยาไปด้วยตอนทำงาน จะให้ติดไว้ถึงวันศุกร์ค่อยจ่ายได้
แล้วผมก็เรียนจบ
ผมทำอย่างนั้น
ผมเคยทำงานที่เซเว่น เก็บของใส่ถุง
แล้วเพื่อนๆ ผมที่เริ่มขายโคเคน ก็เข้ามาซื้อถุงเล็กๆ ที่ร้าน
นึกภาพถุงแซนด์วิชเล็กๆ ออกใช่มั้ย
พวกเขาเข้ามาซื้อถุงกัน
ใส่เครื่องเพชร หัวเราะเยาะผม
"ยังทำงานแบบนี้อยู่เหรอ" ผมบอกว่า "แล้วพวกนายทำอะไร"
คืองี้ ผมไม่ควรไปยุ่งกับการขายยาเลย เพราะผมอยู่นิกายพยานพระยะโฮวา
จะเปลี่ยนจากเคาะประตูตามบ้าน ไปเป็นขายยาตามรถได้ไง
ใช่ ผมไม่ควรทำ… แม่ผมไม่รู้เลยว่าผมขายโคเคน
ผมตื่นเต้นมากที่จะได้ขายโคเคน ผมไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่
เพราะผมคอยดูวิดีโอไปด้วย
ผมฟังเอ็นดับเบิลยูเอ แล้วก็คิดว่า "จะเข้าวงการบ้างแล้วเว้ย"
จอห์น พี่ชายผมก็เอาแต่พูดว่า "เออ ฉันมีสูทสีดำให้นายนะ"
ผมถามว่า "เอาไปทำอะไร"
เขาบอกว่า "นายตายแน่"
แต่อย่าลืมนะว่าผมเป็นพยานพระยะโฮวา
ผมเลยเป็นพ่อค้ายาที่ดี
เพราะงั้นพวกขี้ยาเลยชอบผม
ผมนิสัยดี ผมเห็นใจพวกคนที่ผมขายยาให้
ก่อนผมจะให้ยาพวกเขา ผมจะบอกว่า "คุณต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตจริงๆ นะ"
แล้วผมค่อยขายยาให้ "ยังไงก็เอาเงินมา"
ไม่งั้นคนอื่นจะได้ไป
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมขายให้สายข่าว
ที่คลับชื่อเอ็มแอนด์เจ เป็นไนต์คลับ
และผมเพิ่งซื้อยามา
ผมเพิ่งได้… นึกออกใช่ไหมเวลาซื้อยาเป็นครั้งแรก
ผมเพิ่งเอาเงินไปซื้อยา ผมเก็บใส่ถุง
ไปนั่งอยู่ในรถที่สวนสาธารณะ แล้วก็ขายยาไป
มีบางอย่างบอกผมว่า "อย่าขายยาให้ผู้ชายคนนี้"
เขาลนลานเกินไป
เขาบอกว่า "เร็วเข้า ฉันต้องรีบไป"
แล้วผมก็ขายให้เขา
ทันทีที่ผมขายให้เขา ผมก็ลงจากรถ
พวกตำรวจป.ป.ส.ก็ปราดเข้ามาหาผมเลย
ลากผมไปเข้าคุก
ข้อหาขายโคเคนมากกว่าเจ็ดกรัม
และถ้าคุณกูเกิล "ภาพผู้ต้องหาของไมค์ เอ็ปส์" ในมือถือคุณตอนนี้
คุณจะเห็นตอนที่ผมโดนตั้งข้อหา ปี 1990
ดูรูปสิ
ดูซะ ผมจะให้เวลาแป๊บนึง อ้าว ไม่มีมือถือเหรอ
ลองนึกภาพผมในปี 1990
พอกลับถึงบ้าน ลองกูเกิลดู
ใช่ ผมนั่งอยู่ตรงนั้น ไอ้เวรนั่น…
ผมพยายามบอกเจ้าหน้าที่ที่จับกุมว่า "นี่ ผมเป็นคนเสพ"
เขาบอกว่า "ไม่ คุณไม่ใช่คนเสพ" ผมบอกว่า "ใช่สิ ผมเล่นยา"
เขาบอกว่า "ไม่ นั่นมันมากไปสำหรับเสพ"
"คุณเป็นคนขาย"
คนที่ล่อซื้อกับผมก็เป็นขี้ยาเหมือนกัน ตำรวจหาตัวเขาไม่เจอ
พวกเขาพยายามให้เขามาที่ศาล เพื่อให้คำปรักปรำผม
แต่ก็หาตัวเขาไม่เจอ
โทษผมเลยลดจาก 20 ปีเหลือแค่แปดปี
รอลงอาญาห้าปี
แล้วผมก็ติดคุกสองปี ที่เรือนจำแมเรียนเคาน์ตีในบ้านเกิดผม
สองปีในเรือนจำแมเรียนเคาน์ตี
ผมติดคุกอยู่ในนั้น
ผมดูไม่ค่อยต่างจากตอนนี้เท่าไหร่
หนวดเคราเกลี้ยงเกลา ผมหยิก
ผมติดอยู่ในนั้นกับพวกอาชญากรตัวเป้ง
และเรื่องที่ว่าอย่าทำสบู่ตก และพวกนักล่าทั้งหลาย
นั่นมันเรื่องจริงเลย
ผมนั่งอยู่ในคุก มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาหาผม
ไอ้เวรนี่หน้าตายังกับงูขึ้นอืด บึกบึนมาก
เขาเดินมาหาผมแล้วพูดว่า "กูจะชกคอมึง"
ผมแบบว่า "อะไรวะ"
"ไอ้เวรนี่ กูยังไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่รู้จักมึงด้วยซ้ำ"
ผมว่าเขาอยากอึ๊บผม พวกเขาทำกันแบบนี้
พวกเขากดหัวคุณ
และถ้าคุณยอมให้เขากดหัว พวกเขาก็จะทำต่อไป
เขาคงคิดว่าจะพยายามหยั่งเชิงผม
ผมคิดว่าต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
ผมได้แต่บอกตัวเองว่า "ถ้าทำอะไรไม่ได้ก็จะกัดแม่งเลย"
กัดทีแม่งเจ็บหนักเลยนะ
มีคนจับคุณกดลงพื้น กัดแม่ง มันจะลุกเลย
ฉันจะกัดแกให้เต็มเขี้ยวเลยไอ้เวร
สไตล์บิ๊กแม็ค
จับฉันกดพื้นตรงไหน ก็จะกัดให้เต็มเขี้ยวเลย
ไอ้นั่นไม่รู้หรอกว่าผมจะใช้ปากกับมันจริงๆ
ผมนั่งอยู่ในคุก คิดว่า "ให้ตายสิวะ" โคตรเครียดเลย
แล้วผมก็เห็นผู้ชายคนนึงชื่อลูอี้
เขาตัวใหญ่
เขาดูบ้ากว่าคนอื่นอีก
เขาพูดว่า "ไมค์"
ผมพูดว่า "ลูอี้"
เขาเป็นคนติดยา
ตอนลูอี้อยู่ข้างถนน เขาเป็นคนติดยา
ตอนอยู่ข้างถนน เขาผอมแห้งมาก เนื้อตัวสกปรก
แต่พออยู่ในคุก พอเขาได้พักผ่อน เขาก็ได้กินและออกกำลัง
ตัวใหญ่ยังกับยักษ์
ผมบอกว่า "ลูอี้" เขาบอกว่า "ไมค์ มาทำอะไรในนี้"
ผมบอกว่า "ฉันพยายามจะขายยา แล้วก็ถูกจับได้"
เขาบอกว่า "นายก็รู้ว่า นายไม่ใช่คนที่ควรอยู่ในนี้"
เขาถามว่า "พี่สาวนายเป็นไงบ้าง" เขารู้จักพี่ผม
เขาถามว่า "จูลี่เป็นไงบ้าง" ผมบอกว่า "พี่สบายดี"
เขาบอกว่า "ถ้านายมีปัญหาอะไร…" ผมบอกว่า "มีพอดีเลย"
ผมบอกว่า "พระเจ้าช่างประเสริฐ มีคนช่วยแล้วเว้ย"
ได้ยินมั้ย
มีคนช่วยแล้ว
เขาถามว่า "ใคร"
ผมบอกว่า "เขายืนอยู่ตรงนั้น"
เขาบอกว่า "ชี้ซิ" ผมบอกว่า "ไม่ เขามองเราอยู่"
ผมไม่รู้ว่าผมชี้ไปที่เขาหรือเปล่า…
ผมบอกว่า "ฉันไม่ชี้หรอก เขายืนอยู่ตรงนั้น"
เขาเดินไปตรงนั้น กระซิบข้างหูไอ้หมอนั่น
พอเขาถอยกลับมาหาผม เขาบอกว่า "ไมค์ ฟังนะ"
"ไอ้คนนั้นมันเป็นนักเลง แต่มันป๊อด"
"มันจะไม่มองนาย คุยกับนาย เดินผ่านนายแล้ว"
ผมบอกว่า "ขอบคุณมาก"
ตลอดเวลาที่ผมติดคุก หมอนั่นเดินผ่านผมแบบนี้…
ผมบอกว่า "แม่เจ้า นายพูดอะไรกับเขาวะ"
ขอบคุณนะ
แล้วผมก็ได้ออกจากคุก
ผมไปนอนบนโซฟาของพี่สาว ผมไม่มีที่ไป
ลูกผมเพิ่งเกิด ลูกสาวผม บรีอา
ลูกสาวคนโตของผม
ถ้าผมทำอะไรในโลกนี้ได้
ถ้าผมอธิบายให้ลูกฟังได้ว่า ตอนผมมีลูก ผมก็ยังเด็กอยู่
ผมคงไม่เป็นพ่อที่ดีหรอก เข้าใจใช่มั้ย
บางครั้งก็ต้องใช้เวลาหลายปี กว่าจะเป็นพ่อที่ดีได้
เรียกว่าเด็กเลี้ยงเด็ก
และเมื่อลูกโกรธคุณ
เพราะลูกไม่รู้ว่าคุณเองก็เป็นเด็กตอนมีลูก
ต้องใช้เวลากว่าจะโต
ผมมีลูกสาว ผมนอนที่โซฟาของพี่สาว
ผมไม่มีการศึกษา
ไม่มีงานทำ
ขายยาไปเรื่อย ไม่มีเงินสักแดง
ผมติดเงินพวกค้ายาสองสามคนในเมือง
ผมนอนอยู่บนโซฟา และผมจะไม่มีวันลืมแม่ของลูกผมเลย
เธอมีป้าชื่อเจเน็ต เป็นคนใจดีมาก
เธอมาอินดีแอนาจากแอตแลนตา
เธอบอกว่า "ไมค์ ได้ยินว่า เธอกำลังลำบากในอินเดียแนโพลิส"
"ถ้าอยากออกจากอินเดียแนโพลิส และย้ายไปแอตแลนตา
และเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง ก็มาอยู่กับฉันได้นะ"
ผมเลยบอกว่า "โอเค ผมเอาจริงนะ เจเน็ต"
ตอนนั้นก็มีการแข่งขันตลกทางวิทยุ
"มาแข่งตลกสัปดาห์หน้าที่คลับเซวิลส์"
ผมมีเพื่อนสองคน ชื่อโอทิส บราวน์กับแกรี่ เบตส์
พวกเขาพนันกับผม
บอกว่า "ไมค์ อยู่ที่นี่นายตลกนะ"
"อยู่ในคุกก็ตลก นายมุกเยอะ"
แต่พนันเลยว่า นายไปทำตลกต่อหน้าผู้คนไม่ได้หรอก
ผมบอกว่าจัดไป
เราไปคลับเซวิลส์กัน พวกเขาพนันกับผม 500 ดอลลาร์
พอเราเดินไปที่คลับ เป็นบาร์แอนด์กริลล์
มีแต่พวกแก๊งค้ายาทั้งนั้น ควันคลุ้งไปหมด
ผมเมาอยู่ด้านหลัง
ผมว่า "ผมน่ากลัวกว่าไอ้พวกนี้ ผมจะเล่นให้คนอื่นเงิบไปเลย"
ผมเมาอยู่ข้างหลัง พวกเขาโห่ไล่ทุกคนลงจากเวที
ผมขึ้นไปบนเวที ทำให้ทุกคนหัวเราะ
บูม ทุกคนหัวเราะลั่น
ครั้งแรกที่ผมขึ้นเวที
สัปดาห์ต่อมา ชื่อของผมก็ออกวิทยุ
"สัปดาห์หน้า คลับเซวิลส์ ไมค์ เอ็ปส์ ตลกหน้าใหม่"
ตอนนี้คนทั้งเมืองมาหาผม "ผมได้ยินคุณทางวิทยุ"
"เล่นตลกแล้วเหรอ" ผมบอกว่า "ใช่ ผมเล่นตลกแล้ว"
ผมชวนทั้งแม่ ทั้งเพื่อนบ้าน ชวนทุกคนไปสัปดาห์หน้า
ผมไปซื้อสูท ซื้อเน็กไทครบครัน
ทันทีที่ผมเดินเข้าไปในคลับ ผมเห็นผู้ชายสองคนที่ผมติดหนี้
ผมแบบว่า "ซวยละ"
ไอ้วิทยุแม่งบอกทุกคนให้มาที่นี่
พวกเขาบอกว่า "รู้ละว่าจะหาตัวมันได้ ที่คลับตลกสัปดาห์หน้า"
ไอ้เวรสองคนที่ผมติดหนี้ดันมาดู ผมนี่เครียดหนัก
ผมขึ้นไปบนเวทีแล้วแป้กหมดท่าเลย
ทุกคนโห่ไล่ผมลงจากเวที
ไม่ตลกเลย
ผมจะไม่มีวันลืม ผมขับรถไปตามถนนมิชิแกน
ผมร้องไห้ แบบว่า "ให้ตายสิวะ"
ผมล้มเหลวมาตั้งแต่อยู่ป.หนึ่ง
ช่างแม่ง ผมล้มเหลวมาตั้งแต่เด็กแล้ว
รู้มั้ยว่าการล้มเหลวอยู่เรื่อยมันรู้สึกยังไง
ผมขับรถไปแล้วโทรหาป้าของแม่ของลูกผม
ผมบอกว่า "เจเน็ต จำที่คุณบอกได้มั้ยว่า ให้ผมไปแอตแลนตาได้"
"ผมพร้อมจะไปจากที่นี่แล้ว ผมพยายามจะเป็นนักแสดงตลก"
เธอบอกว่า "ไมค์ ฉันมีข่าวร้าย" ผมถามว่า "อะไร"
เธอบอกว่า "ฉันแต่งงานแล้ว มีสามีใหม่ เขาแตกต่างไป"
"เขาไม่โอเคอย่างที่คิด"
ผมก็ไปอยู่ดี
ผมบอกว่า "ช่างแม่งละ"
ผมเลยไปซื้อตั๋วรถบัสของเกรย์ฮาวด์
พี่สาวผมให้คูปองอาหารมา 85 ดอลลาร์
แบบฉีกออกจากสมุดเล่มเล็กๆ ได้เลย
ผมมีคูปองอาหารมูลค่า 85 ดอลลาร์
ผมมีปืน .38 กระบอกนึง แต่เข็มแทงชนวนพัง
มันยิงสะดุดแบบนี้ กริ๊กๆ
กริ๊กๆ
ถ้าคุณอยู่ฟังเสียงกริ๊ก มันจะยิงคุณตอนกริ๊กครั้งที่สาม
งั้นถ้าอยู่ฟังเสียงปืนห่วยๆ ก็ตามนั้น
มันยิงได้แน่
พอผมไปถึงแอตแลนตา ผมก็โทรหาเจเน็ต
ผมบอกว่า "เจเน็ต ผมอยู่แอตแลนตาแล้ว"
เธอบอกว่า "ไมค์ นี่ตีสามแล้ว มาทำอะไรที่นี่"
ผมบอกว่า "ผมมาอยู่ดี"
เธอบอกว่า "บอกแล้วไงว่าเธอมาไม่ได้"
ผมบอกว่า "เจเน็ต จะบอกอะไรให้นะ"
"ตอนเช้ามารับผมแล้วพาผมไปซัลเวชั่นอาร์มีที"
ผมจะ…
ผมอยากเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองมาก
จนผมบอกเธอว่า "มารับผมหน่อย พาผมไปซัลเวชั่นอาร์มี"
"ผมจะไปนอนกับคนไร้บ้าน
เพราะผมอยากไปให้ไกลจากอินดีแอนา
เพราะผมรู้ว่าไม่งั้นผมจะตายไม่ก็ติดคุกแน่"
ผมบอกว่า "ผมมีพรสวรรค์นะ"
ผมพบพรสวรรค์ของแล้ว คือการเล่นตลก ผมรู้ว่าผมต้องไปที่นั่น
เธอเลยนั่งรถไปกับผม
เราไปตามทางด่วนที่ 85 แล้วเธอก็ร้องไห้ออกมา
และ…
เธอบอกว่า "ไมค์…"
เธอบอกว่า "ไมค์ ฉันพาเธอไปอยู่ศูนย์พักพิงคนไร้บ้านไม่ได้"
"ฉันพาเธอไปไม่ได้"
เธอบอกว่า "เธอมาอยู่กับฉันได้ แต่สามีฉันทำงานกะบ่าย"
"อย่าออกจากห้องใต้ดินจนกว่าจะบ่ายสามนะ"
ผมเลยซ่อนอยู่ในห้องใต้ดิน ยังกับเป็นแอนน์ แฟรงค์
ผมได้ยินเสียงทีวี ได้ยินเสียงคนเดิน แต่ผมไปไหนไม่ได้
ผ่านไปประมาณสองสัปดาห์
ผมแอบขึ้นไปข้างบน เขายังไม่ไปทำงาน
ผมออกมาจากห้องใต้ดิน
ผมใส่กางเกงในบ็อกเซอร์ ถือซีเรียลหนึ่งชาม
พอเขาหันมา เขาพูดว่า "แกเป็นใครวะ"
ผมบอกว่า "ผมเป็นหลานของเจเน็ต" เขาบอกว่า "ฉันไม่รู้จักหลานของเจเน็ต"
เขาเลยโทรหาเธอ เธอก็คุยกับเขา
ผมกับเขานั่งลง
ผมบอกว่า "ฟังนะ ผมแค่พยายามจะกลับตัวกลับใจ"
ผมเล่าทุกอย่างที่ผมพยายามจะทำให้เขาฟัง
ผู้ชายคนนั้นให้ผมอยู่บ้านเดียวกันตลอดทั้งปี
หางานให้ผมทำ
ผ่านไปหนึ่งปีเต็มๆ ผมได้เช็คคืนภาษี
ผมใส่ชื่อหลานชายเพื่อใช้ลดหย่อนภาษี จะได้เพิ่มอีก 500 ดอลลาร์
จำได้มั้ยสมัยก่อนที่ใส่ชื่อใครในเช็คก็ได้
ผมใส่ชื่อหลานชายผมตอนยื่นภาษี ได้เพิ่มมา 500 ดอลลาร์
ทีเค เคิร์กแลนด์ นักแสดงตลกชื่อทีเค เคิร์กแลนด์
เคยได้ยินชื่อทีเคตัวพ่อมั้ย
เขาบอกว่า "นายเป็นคนเก่งมาก แต่นายอยู่แอตแลนตาไม่รอดหรอก"
ผมบอกว่า "ฉันต้องไปไหนล่ะ" เขาบอกว่า "ฮอลลีวูดไม่ก็นิวยอร์ก"
ผมบอกว่า "ผมจะไปฮอลลีวูด"
เขาบอกว่า "นายยังไม่พร้อม นายต้องย้ายไปนิวยอร์ก"
สัปดาห์ต่อมา ผมก็ไปนิวยอร์ก
เขามีผู้จัดการตัวเท่านี้ชื่อเดฟ คลิงแมน
หน้าตาเหมือนคนยิวตัวเล็กๆ ยังกับแดนนี่ เดวิโตเลย
ผมไปนิวยอร์กแล้วเจอเขาที่ท่ารถบัส
เขาไปรับผม
พาผมไปตระเวนทั่วนิวยอร์ก เริ่มพาผมไปตามคลับตลก
คลับตลกที่แรกที่ผมไป
รอแยลเพื่อนผมเป็นคนกำกับโชว์ เขาเป็นพิธีกร
วันนั้นหิมะปกคลุมเต็มพื้นที่บรูคลิน
หลังจากเขาพาผมไปคลับตลก เขาบอกว่า "นายเก่งนะ"
"แต่นายต้องปรับมุกหน่อย
ดังนั้นนายต้องกลับไปอินดีแอนา"
ผมแม่งโคตรเศร้าเลย ผมต้องกลับไปอินดีแอนา
ผมร้องไห้เพราะผมรู้ว่ามันจบลงแล้ว ผมล้มเหลวอีกแล้ว
ตอนกำลังกลับไปที่นั่น คนขาวทุกคนมีเพื่อนเป็นคนดำ
ไม่ใช่ทุกคนหรอก แต่พวกคุณหลายคนมีเพื่อนเป็นคนดำ
หนุ่มยิวคนนึงมีเพื่อนคนดำชื่อทีซี
เขาบอกว่า "ฉันจะแนะนำให้นายรู้จักกับคนนึง"
เพราะผมปากเก่ง ผมมาจากย่านสลัม
ผมปากหมาใส่ผู้ชายผิวขาวไปสามสี่คน
เขาบอกว่า "ฉันจะแนะนำคนนึงให้นายรู้จัก" เขาเลยแนะนำให้ผมรู้จักกับทีซี
ทีซีเป็นนักบุกบ้านมืออาชีพ เขารู้วิธีบุกไปอยู่บ้านคนอื่น
เขาเป็นเพื่อนกับคนขาวรวยๆ
และแอบอยู่บ้านพวกเขา เวลาพวกเขาออกนอกเมือง
เขายอมให้ผมอยู่ในบ้านของคนขาวพวกนี้
ตอนที่พวกเขาไม่อยู่
เขาบอกว่า "นายต้องออกไปภายในวันอังคาร" ผมได้อยู่บ้านคนขาวแล้ว
มีนักมวยชื่อดอนนี่ ลาลอนด์
ผมอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ของเขาที่โซโห
ผมอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ของเขา แต่พวกเขากำลังจะขาย
ผมนอนอยู่บนที่นอนเป่าลม ผมกับสาวคนนึงนอนกันอยู่
แล้วก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาเปิดบ้านให้ดู…
"ตายแล้ว"
ผมบอกว่า "ผมไปละ ผมไม่ควรอยู่ที่นี่"
ซีรีส์แรกที่ผมเล่นที่นิวยอร์ก ชื่อว่า นิวยอร์ก อันเดอร์คัฟเวอร์
ไม่รู้ว่าจำกันได้หรือเปล่า
มีมาลิก โยบากับหนุ่มสเปนอีกคนเล่นด้วย
ใช่ แล้วผมก็ออก โชว์ไทม์ แอต ดิ อะพอลโล
จำโชว์ไทม์ แอต ดิ อะพอลโลได้มั้ย
แต่ผมมาในฐานะนักเอนเตอร์เทน รู้มั้ยว่าผมได้ออกรายการกับใคร
เดสทินีส์ไชลด์
พวกเธอยังไม่ดังเลย
ลงมาจากรถลิโมเก่าๆ เดินเข้ารายการไป
เรากระจอกกันอยู่เลย ผมบอกตามตรง
ช่วงต้นยุค 90 เราทุกคนกระจอกกันอยู่ ไม่มีใครดังเลย
ผมได้เล่นที่อะพอลโล แล้วก็ได้ออกเดฟ คอมเมดี แจม
ผมได้ออกเดฟ คอมเมดี แจม
แล้วผมก็ได้ออกเดฟ คอมเมดี แจม ทัวร์
ผมบอกว่า "ให้ตายสิ ผมต้องไปแล้ว ได้เวลาไปแอลเอซะที"
ผมนั่งรถบัสจากนิวยอร์กไปแอลเอ
ใช้เวลาเจ็ดวันกว่าจะมาถึงที่นี่
ผมโทรหาเพื่อนชื่อเรด แกรนต์ บอกว่า "เออ ฉันมาแล้ว"
เขาบอกว่า "บ้านฉันไม่มีเฟอร์นิเจอร์ แต่นายนอนบนพื้นบ้านได้"
ผมไปที่บ้านของเรด แกรนต์ นอนบนพื้น
ตอนผมอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์นั้น มันชื่อว่าวัตเซกาเทรลส์
ผมอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ที่วัตเซกาเทรลส์
ผมบังเอิญเจอหนุ่มน้อยคนนึง แต่เขาเป็นคนจิตใจดีมาก
เขาเป็นคนดี เขาชื่อมาร์คัส
เขาบอกทุกคนว่าเขาเป็นผู้จัดการของผม
เราขับรถไปทั่ว "นี่ผู้จัดการผม"
แต่ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ไม่รู้เลย
คนอื่นแบบว่า "คุณก็รู้ว่าเขาเป็นใคร"
ผมบอกว่า "ไม่ เขาดีกับผม ผมไม่รู้เลยว่าเขาทำอะไร"
เราเดินทางไปทั่วเลย
ไปเล่นที่คลับตลก
เราไปที่เดอะคอมเมดีสโตร์
พอผมลงจากเวที มาร์คัสก็พูดว่า "แม่ง ไอซ์คิวบ์อยากคุยกับนาย"
พอผมหันไป
ไอซ์คิวบ์กับจอห์น ซิงเกิลตันยืนอยู่ตรงนั้น
ผมแบบว่า "บ้าเอ๊ย"
ไอซ์คิวบ์ทัก "ว่าไง" ผมก็ตอบ "ว่าไง"
เขาถามว่า "นายแสดงเป็นไหม" ผมบอกว่า "เป็นอยู่แล้ว"
ผมเริ่มไปออดิชั่นเล่นหนัง
เขาให้ผมไปออดิชั่นหนังเรื่องนั้นประมาณเจ็ดครั้ง
ทุกครั้งที่ผมคิดว่าผ่านแน่ เขามองผม แล้วพยักหน้าแบบนี้…
แบบว่า "นายได้เล่นแน่"
ผมก็มองเขาแบบ "ขอบคุณนะ"
แต่ทุกครั้งที่ผมกลับไป ก็ยิ่งมีนักแสดงตลกไปอ่านบทนี้มากขึ้น
ผมแบบว่า "อ้อ เขาปั่นหัวฉันเล่นนี่หว่า"
แล้วผมก็ได้บทนั้น
ผมโทรหาแม่
แม่ผมอาศัยอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ แล้วผมก็โทรหาแม่
ผมถาม "แม่อยากได้อะไร"
แม่บอกว่า "ซื้อเครื่องซักผ้ากับเครื่องอบผ้าให้ฉัน ฉันต้องการแค่นั้น"
ผมบอกว่า "ผมจะซื้อบ้านให้แม่"
แม่บอกว่า "ไม่ แกจะทำประกันสังคมฉันพัง"
ฉันได้เดือนละ 700 ดอลลาร์
แกอย่าทำประกันสังคมฉันพังเชียวนะ
เพราะแม่ไม่ยอมให้ผมเขียนเช็คให้แม่
เพราะพวกประกันสังคม
ผมต้องพับเงินแล้วเดินถอยหลังหาแม่
แล้วแอบส่งให้แม่
บางครั้งแม่ก็ถอยหนี ผมถามว่า "เป็นอะไร"
แม่บอกว่า "พวกนี้มีวิธีสืบรู้ทุกอย่าง"
ผมบอกว่า "แม่ เราอยู่ในครัว ช่างหัวประกันสังคมมันสิ"
และผมเลิกเหล้ามา 20 ปีแล้ว
ผมเลิกเหล้ามา 20 ปีแล้ว
ผมทำงานกับนักแสดงชายและหญิง ที่เก่งที่สุดในโลกหลายคน
หนังเรื่องแรกที่ผมเล่นคือ "เน็กซ์ ฟรายเดย์"
ใช่
หนังเรื่องที่สองที่ผมเล่นคือ "ออล อะเบาท์ เดอะ เบนจามินส์"
ตอนนั้นผมเล่นโคเคนแล้ว อารมณ์อย่างคึกเลย
ไปดูหนังเรื่องนั้นอีกสิ ผมเมายาหลุดโลกไปแล้ว
ตอนที่ผมพูดว่า 15 30 35 40
สี่สิบห้า สี่สิบเจ็ด
ผมเมาโคเคนหนักสติหลุดไปแล้ว
รักนะ
ผมได้เล่นหนังเรื่องสุดท้ายของเบอร์นี แมค
ชื่อเรื่องโซล เมน
ผมอยู่ในกองถ่ายกับเบอร์นี แมค ในหนังเรื่องสุดท้ายของเขา
ของแบบนี้ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้
ผมนั่งคุยกับเบอร์นี แมค เขามีถังออกซิเจน
ใช่ เขามีถังออกซิเจน
แต่เรื่องนึงที่ผมพูดถึงเขาได้นะ เขายังสนุกอยู่เลย
เขายังปากดีอยู่
เขาแบบว่า "ไปตายซะไอ้เวรนี่ ไอ้เปรต"
ผมพูดว่า "เบอร์นี แมค ขอคำแนะนำหน่อย"
"คุณมีคำแนะนำดีๆ ให้นักแสดงตลกหน้าใหม่มั้ย"
เขาบอกว่า "อย่าทำอะไรเพื่อเงิน" ผมแบบว่า "ฮะ"
จะบอกนักแสดงตลกหนุ่มจนๆ อย่างนั้นได้ไง
หนังเรื่องต่อไปที่ผมเล่นคือ เวลคัม โฮม รอสโก เจนกินส์
แล้วผมก็เล่นหนังเรื่องจัมปิง เดอะ บรูม
แล้วก็เล่นเรื่องพีที้ กรีน
ไม่เคยดูกันล่ะสิ
ไปดูซะ
มีผม ดอน ชีเดิล ทาราจี ชิเวเทล
ไปดูซะ เป็นหนังอินดี้
แล้วผมก็เล่นอีกเรื่อง กับฟอเรสต์ วิทเทเกอร์ชื่อไวพากา
ผมเล่นเป็นไอ้มืดทุกเรื่องเลย
ผมมีโอกาสได้ทำงาน กับวิทนีย์ ฮิวสตันผู้ยิ่งใหญ่ด้วย
ใช่ แค่ได้ไปกองถ่ายกับเธอทุกวันก็บ้ามากแล้ว
เพราะเธอไม่อยากยุ่งกับใครเลยนอกจากผม
เธอบอกว่า "ไปสูบบุหรี่กันเถอะ"
แค่ผมกับเธอ
เธอยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างตึกแบบนี้
ผมคิดว่า "นี่แหละเวลาทอง ที่จะยิงคำถามจริงจังกับวิทนีย์ ฮิวสตัน"
ผมถามว่า "ไอค์กับทีน่า สู้คุณกับบ็อบบี้ บราวน์ได้มั้ย"
เธอบอกว่า "ไม่มีทาง"
พวกนั้นสู้เราไม่ได้เลย
ผมแค่อยากบอกทุกคนว่า ตลอดเวลาการเดินทางของผมนั้น
ผมเพ้อเจ้อมาก
ผมอยากบอกทุกคนว่าไม่เป็นไรที่จะเพ้อเจ้อ
เข้าใจใช่มั้ย บางครั้งคนเราก็ต้องเพ้อเจ้อ
คุณต้องโคตรบ้าหลุดโลก ถึงจะประสบความสำเร็จ ถึงจะยิ่งใหญ่ได้
คุณต้องมีความสุข
ความเพ้อเจ้อมาจากปมในใจ
มาจากการไม่เป็นที่ยอมรับ
ดังนั้นไม่ว่าต้องทำอะไรเพื่อประสบความสำเร็จ เพื่อเป็นคนที่คุณต้องเป็น
จงเพ้อเจ้อต่อไป
ผมไมค์ เอ็ปส์ รักทุกคนนะ
ยามาวา
(ภาพถ่ายผู้ต้องหาของไมค์ เอ็ปส์)
(ไมค์กับบรีอา)
(ขอให้ไปสู่สุคติ โอทิส บราวน์กับแกรี่ เบตส์)
(ไมค์กับทีเค เคิร์กแลนด์ ขอให้ไปสู่สุคติ นาร์ด)
(ขอให้ไปสู่สุคติ เดวิด คลิงแมน)
(ทีซีกับไมค์)
(ขอให้ไปสู่สุคติ เบบี้ ลูนีย์)
(ขอให้ไปสู่สุคติ แมรี่ รีด)
(ไมค์กับรอแยล)
(ไมค์กับปืน)
(ขอให้ไปสู่สุคติ เจเน็ต ดาวน์นิง)
(ขอให้ครอบครัวและเพื่อนๆ ทุกคน ที่ช่วยเหลือผมมาตลอดไปสู่สุคติ)
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ