Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Dönüp baktığımda o maçın
bir hokey maçından…
…neden çok daha büyük bir şeye dönüştüğünü şimdi anlıyorum.
Farklı bir sene,
farklı bir rakiple, farklı bir dönemde
bu hikâye tam aynısı olmazdı.
Ülkenin her yerinde insanlar buna kilitlenmişti.
Hâlâ insanların yüzüne gülümseme kondurur.
Büyük bir mutluluk.
Eski hâlimize, tekrar olmayı umduğumuz şeye
dönmemize yardımcı oldu.
Ülkece iyi hissedecek bir şeye ihtiyacımız vardı.
O şey bizdik.
Böyle bir müsabaka çok nadir karşımıza çıkar.
Bizim abartmamıza, gereksiz sıfatlar eklememize gerek yok.
ABD ve Sovyetler Birliği
Lake Placid, New York'ta pistte karşı karşıya.
ABD açıkça güçsüz görülen taraf.
Yıldız değildik, mahalle çocuklarıydık.
Sefer taslı, baretli insanlardık.
Bu sporun en iyisi olan Rusları yenmek zorundalar.
Fark atacaklardı. Sovyetler o kadar güçlüydü.
En büyük karşılaşma başlıyor, Rusya, ABD'ye karşı.
Lake Placid giderek Soğuk Savaş'ı andırıyor.
Hokeyden daha fazlasıydı. Yaşam tarzlarımız karşı karşıyaydı.
Amerikan ruhunda hokeyin yeri yoktu.
Hayatta bir kez göreceğimiz bu eşsiz ana kadar.
O an yeri olmalıydı.
Başarıya inanma cesaretini gösterdik.
Ne oldu peki?
Tüm ülke "Aynen öyle" dedi.
Spor müsabakası değil, Amerika tarihiydi.
Slapshot ve pak ağlarda.
Craig kurtardı, Petrov'dan bir şut daha.
ABD, ABD!
Pavelich aldı, Schneider'ın önüne attı.
Slapshot ve gol!
Bu tekrar yaşayamayacağımız, ömrümüzde bir kez göreceğimiz bir an.
Geliyor, Silk, ortaya bir pas.
Gol, durum berabere!
Birleşik Devletler yakın Olimpiyat tarihinin
en büyük sürprizini gerçekleştirebilir.
İnsanlar "Daha iyi ne olabilir?" diyor.
Ben de "Hiçbir şey" diyorum.
Mucizelere inanır mısın?
ABD HOKEY TAKIMININ 1980 MUCİZESİ
Geldik Buzz.
Geri dönmek çok hoş.
45 YIL SONRA
Altıncı bölüm şurada. Ailemiz oraya oturdu.
- Şuradaydılar. Ortadaydılar sanırım. - Evet, şurada.
Bravo Buzz.
Güzeldi.
Burası bana daha küçük geliyor.
Çok gürültülü olduğunu hatırlıyorum.
ABD, ABD!
BASTIR ABD
Buraya oturunca hissedebiliyorsunuz
ve ben buraya çok oturdum.
Şimdi buraya gelince
daha çok bu adamları ve aramızdaki dostluğu düşünüyorum.
Sonunun böyle olacağını hiçbirimiz düşünmemiştik.
O dönem Lake Placid'deki insanların,
evdeki aile ve dostlarımızın heyecanlı olduğunu biliyorduk
ama bu maçın böyle bir hâl alacağına dair en ufak fikrimiz yoktu.
O dönem insanların sevineceği pek bir şey yoktu.
ENERJİ KRİZİYLE 1,2 MİLYON İŞSİZ
Uyanıp haberlere baktığınızda neye gülebilirdiniz ki?
Sonra öyle bir kıvılcım olduk ki
herkesi bir nevi hayata döndürdük.
Onca spor arasından buz hokeyinin ülkeyi tek bir yürek yapması
sanırım bizi şaşırttı.
Durum 1-1. İlk periyotta son 10 buçuk dakika.
Çünkü 1980'den önce
ABD buz hokeyinde dünyanın ilklerinden değildi.
Kaleye gönderdi!
Muhtemelen yenilirdik.
ABD takımı biraz zorlanıyor.
ABD'nin bu maçı kazanması imkânsız.
Şut sayısında ABD'yi yaklaşık üçe katladılar.
ABD bugünkü maçta kesinlikle güçsüz taraf.
Buz hokeyi ABD'de niş bir spordu.
Ne Mississippi'de ne de Teksas'ta oynanıyordu.
1973'ün sonlarında Globe'ta işe girdim.
Buz hokeyi taraftarıydım, ABD kesinlikle ikinci sınıf bir takımdı.
Dünyada belki yedinci veya sekizinciydiler.
Ama şansları sıfır olarak görülüyordu.
Çünkü Sovyetler dünyanın en iyi takımıydı.
1980'e kadar hiç hız kesmediler.
Hatta giderek geliştiler.
Hem hep kazanıyorlardı hem de açık ara farkla.
1980'deki maçın önemi evimizde oynanmasıydı.
Televizyonda Ruslara 15-1 kaybedersek ne olur deniliyordu?
ABD Olimpiyat Komitesi takımın utanmasını istemedi.
Farklı yol izlediler.
1979 Şampiyonalarında ABD'de oynadım.
Sonra yardımcı koç oldum.
Bir maç kazanırsak kendimizi şanslı sayardık.
Tek tük kazanırdık.
Değişikliğe ihtiyacımız vardı.
Herb aradığımız insandı, harika fikirleri vardı.
HERBERT BROOKS KOÇ - ABD
Minnesota hokey oyuncuları derneğine katılmanın eşiğindesiniz.
Tüm hayatınızda bundan büyük gurur olamaz beyler.
Hadi hazırlanalım. Hadi.
Herb koçken Minnesota çok başarılıydı.
Herb Brooks döneminde çok başarılıydılar.
1974, 1976 ve 1979'da ulusal şampiyonalar kazandılar.
Ülkenin en iyi koçuydu.
Hiçbirimizin bilmediği bir sistem getirdi.
Daha çok buzda kayacağımız, paslaşacağımız bir maç olacak.
Fiziksel yönünü bırakamayız…
Babam doğuştan koçtu
ve son derece rekabetçiydi.
Yani tanıdığım en rekabetçi kişidir.
Çok organize şekilde geldi.
Kimse bir takımı alıp
altmış, 70 maç yapıp Olimpiyatlara çıkmaktan bahsetmemişti.
Hiç görülmemişti.
OLİMPİYAT TAKIMI SEÇMELERİ TEMMUZ 1979
Colorado Springs'te düzenlenen Ulusal Spor Festivali'nde çoğu sporcu için
bu turnuva bir hayalin başlangıcı.
Ülkelerini Olimpiyatlarda temsil etme fırsatı.
ABD buz hokeyinde son altın madalyasını 1960'ta, Squaw Valley'de kazandı.
1980'de Lake Placid'de Herb Brooks'u kesinlikle zorlu bir mücadele bekliyor.
Size birkaç görüntü izletmek istiyoruz.
İnanmıyorum, bu kim?
Buradaki herkes bir pozisyon kapmak için savaş veriyor.
Takıma girecek 25 kişiden biri olmayı umuyor.
- Janny mi o? - Janny bu.
Senin olduğunu nereden anladık acaba?
Gol oldu çünkü.
O dönemin Olimpiyat kurallarına bakarsanız
spor karşılığında para almak yasaktı.
Yani NHL'de oynayan kişilerin fiilen oynama hakkı yoktu.
Amerika takımındaki her oyuncu amatördü.
Güçsüz taraflardı, gençlerdi, para için oynamıyorlardı.
Seçmelere hazırlanmak için ne gerekiyorsa yapmaya karar verdim.
Hayatımda çalışmadığım kadar çok çalıştım.
ROB MCCLANAHAN MINNESOTA ÜNİVERSİTESİ
Hem geren hem heyecanlandıran bir andı.
Beklediğim andı.
KEN MORROW BOWLING GREEN ST. ÜNİVERSİTESİ
Tek istediğim Olimpiyat takımında oynamaktı.
DAVE CHRISTIAN KUZEY DAKOTA ÜNİVERSİTESİ
Hiçbirimizin bilmediği bir alandı.
Bu deneyimi kimse yaşamamıştı.
MARK JOHNSON WISCONSIN ÜNİVERSİTESİ
BROOKS OYUNCULARI SEÇTİ
Yirmi altı kişiyi seçtiler.
Ama Olimpiyatlarda 20 kişilik yer vardı.
Son 20'ye kalmanın garantisi yoktu.
Ülkenin en iyi oyuncuları 20 kişilik kadro için mücadele ediyorsa
elbette gerilirler.
OLİMPİYATLARA 6 AY KALA
Herb'ün altı aylık eğitim kampı vardı.
Bir takım kurmak için oyuncuları anlamak zorundaydı.
En büyük engeli de bölgesellik dediği şeydi.
Olabilecek en iyi takımı istiyoruz.
Minnesota Üniversitesi ve Minnesota eyaleti geçmişte
Olimpiyat ve uluslararası programlara çok oyuncu gönderdi.
MINNESOTA ALTIN BÖLGE
Takımın omurgası Minnesota'lı oyunculardı
bu da çok mantıklıydı
çünkü Herb liderliğinde ulusal şampiyona kazanmışlardı.
Üniversite buz hokeyinin en iyisi miydiniz?
Öyle olduğumuzu düşünmek istiyoruz.
Çok iyi bir takımımız vardı.
Olimpiyat seçmelerine çağrılmak bile
hayal edebileceğimiz en güzel şeydi.
Boston Üniversitesi'nden dört oyuncu vardı.
Ben…
DAVE SILK BOSTON ÜNİVERSİTESİ
Jack O'Callahan,
Mike Eruzione
ve Jim Craig.
Doğu ve Orta Batı'da oynayan çocuklar arasında tatlı bir rekabet vardı.
Biz Boston'lılar Herb koçluğunda Minnesota Üniversitesi'nde oynayanlardan
pek hoşlanmazdık.
Minnesota'lılar kendilerini sert görüyor, Boston'lılara ana kuzusu diyorlardı.
Bizi çömez sanıyorlardı.
Çömez nedir? Yeni mi geldik sanki?
Neyse, çok aptallar.
O adamları sevmezdim.
Herb şöyle dedi,
"Bu takımdaki oyuncular birbirini sevmiyor."
Çoğu oyuncu takıma gelmeden önce birbirinin rakibiydi.
Uyum sağlamak zorundayız.
Saha içinde veya saha dışında ayrı düşemeyiz.
OLİMPİYATLARA 4 AY KALA
Olimpiyatlardan önce sanırım 60 hazırlık maçı yaptık.
Çok zordu.
Birkaç haftalığına Avrupa'ya gidip
Hollanda, Norveç ve Finlandiya'yla oynadık.
ABD - NORVEÇ HAZIRLIK MAÇI
Norveç'le hazırlık maçı yaptık.
Olimpiyatlarda oynayacağımız takıma karşı kendimizi görmek için önemli bir maçtı.
Bizimkiler eve dönmek istiyordu ama hepsi erkek işte.
Tribünlerde güzel kızlar vardı.
Yedek kulübesinde oturup kızları kesiyorlardı.
Herbie yedekler kulübesinde küplere binmiş hâldeydi.
Maç 3-3 berabere bitti.
ABD 3 - 3 NORVEÇ MAÇ SONUCU
Maç bitti.
Norveçli oyuncularla tokalaştık, buz pistinden çıktık.
Sonra bir baktık, "Pistte kalın" dedi.
Ciddiye almadılar, gerekli özeni göstermediler.
HERB BROOKS'UN SESİ
İzinli gibiydiler.
Herbie idmanlarına başladık.
Herbie idmanları derdik, çok sevdiğimiz için koçun ismini verdik.
Herbie'ler bizi bitirirdi.
Mavi çizgiye, başlangıç noktasına, kırmızı çizgiye ve başlangıç noktasına.
En uzaktaki mavi çizgiye, başlangıç noktasına.
Sonra çizgiye değip geri dönerdik.
Zamboni şoförü yanıma gelip çıkmalısınız dedi.
Gidip ışıkları söndürdü.
Işıklar söndü, Herbie yarınlar yokmuş gibi kaydırıyordu.
Doktor Naggy piste gelip "Herbie, onları öldüreceksin" dedi.
İdman boyunca
oyuncular sopaları barikatlara vuruyordu.
Herb şöyle dedi,
"Sopaların barikatlara çarptığını duyarsam
ölene kadar kayarsınız."
Yaklaşık bir saat, 15 dakika idmana devam ettik.
Sonra idman nihayet bitince soyunma odasına döndük.
"Yarın yine böyle oynarsanız tekrar kayarsınız" dedi.
Ertesi gün 8-0 kazandık.
En iyi arkadaşınız olmayacağımı ilk günden söyledim.
Yeteneklerinize hayranım. Hayran olduğum için sizi zorlayacağım.
Oyuncuların onun hakkına ne düşündüğünü gördüm.
Onu sevmiyorlardı.
Nefret etmek denilebilir mi bilmiyorum ama onun altında oynamak zordu.
Herb'den korkardım.
Ortada ona müdahale mi diyorsun?
Müdahale peşinde koşma, oynamaya bak!
Minnesota Üniversitesi'ndeki oyuncular onun altında bir, iki, üç sene oynamanın
zor olduğundan bahsediyor.
Bir de 20 yıl onunla yaşayın diyorum.
Yüreğinizi verin! Lanet olsun!
Herb kendini öyle veriyordu ki
gördüğüm hiçbir şeye benzemiyordu.
MINNESOTA ÜNİVERSİTESİ
Hey Stan, basketbol maçında değiliz, hadi!
Deli olduğunu düşünmüştüm.
İnsan nasıl böyle mutsuz olur?
Herb daima yeterince iyi olmadığınızı hissettirir.
JOHN HARRINGTON MINNESOTA DULUTH ÜNİVERSİTESİ
Her oyuncuyu herkesin önünde kışkırtmasını bilirdi.
"Sadece yetenekle kazanacak kadar yetenekli değilsin" derdi.
"Milyon dolarlık bacaklar, beş para etmez beyin."
"Kafanda beyin yerine osuruk var gibi oynuyorsun" dedi.
Kafanda osuruk olması ne demek?
Altmış sekiz yaşındayım ve geceleri hâlâ ter içinde uyanıyorum.
"Janaszak, her gün daha kötü oynuyorsun. Şu an bir hafta sonraki gibisin."
Forvet, zayıf tarafa bak…
Herb'ün yaptığı bazı saçmalıklara ancak belli insanlar katlanabilirdi.
Hadi, sana söyleneni yap!
Onun altında oynamak mı? Adam pisliğin tekiydi.
Üniversite liginin en iyileri hiç öyle zorlanmadıklarını söylediler.
Amacım mükemmellik katmak değildi, var olanı ortaya çıkarmaktı.
Herb kendini ortak düşman yaptı.
Düşüncesi buydu.
Ona karşı birleşecektik, böylece rekabet son buldu.
Artık aynı formayı giyiyorduk.
Oyuncularımızın ortak sorunu hepimizin mavi yakalı geçmişten gelmemizdi.
Babalarımız madenlerde, fabrikalarda çalışıyordu.
Bütün takım böyleydi.
Bunun sayesinde eninde sonunda sıkı bir bağ kurduk.
Biz takım olarak kaynaşmaya çalışırken ülke zor bir dönemden geçiyordu.
Resmiyet kazandı, ABD bu sene resesyona girecek.
İşsizliğin artması belki bir milyon işçiyi etkiliyor.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki en kötü ikinci enflasyon.
Hiçbir yerde iş yok.
Bizim gibi düşük gelirlileri etkiliyor. En büyük kaybeden biziz.
Köşe yazarlığı kariyerimin ilk 10 senesindeydim.
1979'da ABD kültürel olarak bunalımdaydı.
Şöyle tarif edeyim, ülke olarak o dönem
"Bir şeyimiz de düzgün gidemez mi?" diyorduk.
Three Mile Island nükleer santralinde bir kaza meydana geldi.
Ülke olarak o dönem çok öfkeli olduğumuzu hatırlıyorum.
Tahran'daki Amerikalı rehineler konusunda bir değişiklik yok.
İran'da rehinelerimiz vardı.
Faiz oranı yüzde 20'ye yakındı.
Benzin kuyrukları vardı.
İki benzin kuyruğuna girdim.
- Bu sabah mı? - Evet.
Benzinim bitti.
Kimse niye başkana söylemiyor? Buna neden müsaade ediyorlar?
BENZİN YOK
Amerika'nın sosyal ve siyasi dokusunu tehdit eden
bir öz güven krizi yaşıyoruz.
Albenimizi mi kaybettik?
İnsanların aklından bu geçiyordu.
Bir de Soğuk Savaş'ın ortasındaydık
ve dananın kuyruğu kopmak üzereydi.
Kötü adam Ruslar.
Herkes devamlı arkasını kolluyordu.
"Bomba ne zaman düşecek?"
Moskova'daki Kremlin'de ve New York'taki B.M. Güvenlik Konseyi'nde
süper güç ilişkisi açısından gergin bir gün.
Düşman, Darth Vader onlardı.
Sadece siyasi açıdan değil, buz hokeyi açısından da.
İhraç ettikleri iki şey vardı, hokey takımı ve votka.
Sovyetler Birliği sporda başarılı olmanın onlara güç hissi yaşatacağını biliyordu.
Ve Rusya'da nasha komanda diye bir terim vardır.
"Bizim takım.
Ulusumuzu nasha komanda'nın Olimpiyatlardaki başarısı tanımlar.
Onlar bizim çocuklar, başkasının değil."
SOVYET BUZ HOKEYİ TAKIMI MÜTHİŞ
SOVYET OLİMPİYAT HOKEY TAKIMI TARİH YAZDI
Sovyetler 1960'tan beri her Olimpiyatta altın madalya kazanır.
Koca Kızıl Makine gürlemeye başlayınca durdurmak çok zordur.
Dünyanın en iyisi olmak için çalışıyorlardı ve öyleydiler.
O yıllarda Olimpiyatlar amatörler içindi.
Sovyetler Birliği amatör falan dinlemedi.
Doğrusu Sovyetler Birliği'ndeki herkes devlette çalışırdı.
Sovyetler oyuncularının mesleklerine öğrenci veya asker yazardı.
Hepsi profesyoneldi.
Tretiak dünyanın en iyi kalecisiydi.
"Bu akşam Kharlamov'a odaklanalım" derdik.
Sonra Krutov, Maltsev, Petrov, Fetisov vardır.
Bu adamların isimlerine bakar
yok artık derdik.
Nereden başlayabiliriz?
Onları kimse yenemez. Hepsi çok iyi.
Gol!
Babanızın Sovyetlere olan takıntısına nasıl bakıyordunuz?
Tek konuştuğu oydu.
Benim neslimdeki kişilerin babaları
Joe Namath, Babe Ruth, Mickey Mantle hikâyeleri anlatırdı.
Babamsa Alexander Yakushev'dan, inanılmaz Rus oyunculardan bahsederdi.
Sovyetlerin 70'lerde nerede çalıştığını öğrenip
gizlice izler ve antrenmanlarını çalmaya çalışırdı.
Onları yenmek için ne yaptıklarını öğrenmek isterdi.
Erkenden kararımı verdim.
Maça bambaşka şekilde yaklaşacaktık.
İdman ve oynayış şeklimizi değiştireceğiz.
Herbie'nin bilim deneyi gibiydik.
Bizi onlar gibi çalıştırmak için bir plan yaptı.
Sovyetleri harika yapan ne?
Muazzam bir kondisyon.
Zıpla!
Büyük Avrupa takımlarıyla oynadığımızda
bir, iki periyot oynar, duvara çarpıp ölürüz.
Ayak uyduramayız.
Biz duvara çarpmayacaktık.
OLİMPİYATLARDAN 2 AY ÖNCE
Açığa at.
Mike, dikkat!
Davie Silk bir gün kale çizgisinde yattı.
Herbie idmanları yapıyorduk. "Yeter, benden bu kadar.
Burada öleceğim ve sorumlusu o olacak" dedi.
O bölgede dikkatli olmalısın.
Zayıf tarafına Bobby!
Herbie canımızı çıkardı.
Onları köşeye sıkıştırdım.
İdmanlarımızda onları yeniliklerle tanıştıracak çok şey yaptık.
Bu takımın Sovyetlerden sonra
dünyadaki en iyi kondisyona sahip kulüp olduğunu düşünüyordum.
Ya yaparsınız ya bırakırsınız. Ben bırakmam.
İstediğin kadar bağır. Seninle sadece iki saat uğraşmam gerek.
İdman biter, bara gider, birkaç bira içeriz.
Daireme döner, sonraki güne hazırlanırım.
MICHAEL ERUZIONE SPORCU - ABD
Küçük yaşta bana öğretilen çalışma disiplini
ve değerlerle kendimi çok çalışkan biri olarak görürdüm.
274 Bowdoin Caddesi, üç ailenin yaşadığı bir evdi.
Birinci katta teyzem Ann, amcam Jerry,
kuzenlerim Karen, Geraldine ve Bubba kalıyordu.
Üçüncü katta A.T. teyzem, Tony amcam,
kuzenlerim Tony, Richard, Gail, Linda,
Laurie, Richard kalıyordu.
İkinci katta ben, annem, kız kardeşlerim Connie,
Nancy, Jeannie, Nettie ve erkek kardeşim Vinny kalıyorduk.
On dört çocuk, altı yetişkin.
Sokaktaki kortları dondururlardı, arkadaşlarla hokey oynardık.
Onlar oynadığı için oynamak isterdim ama buz patenlerim yoktu.
Kız kardeşimin uçlarında
mavi ponponlar olan artistik patenlerini alır,
tepeden kortlara iner
ve buz hokeyi oynardım.
Yaşım 12'ydi, hokey kursuna gitmek istiyordum.
İki haftalık kamp 75 dolardı.
Ailemin 75 doları yoktu. Yukarı çıkıp Tony amcamdan istedim.
"75 dolar borç verir misin? Hokey kampına gitmek istiyorum" dedim.
"Olur tabii" dedi.
Kampa gittim.
Kış boyunca kar fırtınaları oldu.
O fırtınaları iple çekerdim, küreği alıp para kazanmaya başlardık.
Birkaç fırtınada 75 dolar kazandım.
Gidip Tony amcama borcumu ödedim.
Bana bakıp "Çok teşekkürler" dedi.
Sonra "Al" deyip parayı bana geri verdi.
"Borcunu ödeme konusunda dersini aldın" dedi.
Öyle bir evde büyümek, iş ahlakını anlamak
uzun vadede bana yardım etti.
Oyunculardan memnun musun?
Evet, hem de çok.
Yine de daima kulübümüzü geliştirmenin yolunu arıyoruz.
Takımda kalma konusunda ne kadar güvende hissediyordunuz?
Sıfır.
Sen hissediyor muydun Phil?
Her antrenman bir seçmeydi.
Her ay teker teker düşürdü.
Noel geldiğinde 22 oyuncuya düşürmüştü.
Lake Placid'e 20 kişinin gideceğini hepimiz biliyorduk.
Beni elemekle tehdit etti.
Olimpiyatlardan birkaç hafta önce
iyi oynamadığımdan söylenmeye başladı
ve "Seni elemem gerekebilir,
yardımcı koç olarak geri alırım.
Belini incittiğini, oynamayacağını söylerim" dedi.
Bir yanım "Bunu yapamaz" derken
bir yanım "Bunu yapabilir" diyordu.
Mike'la oda arkadaşıydık ve o gergindi.
Hepimiz gergindik.
O gün New York'a gidecektik.
Mike'la bavullarımızı topladık, üç takım arkadaşımız bizi alacaktı.
Beşimizin de Lake Placid'e gideceğini düşünüyorduk.
Sonra telefon çaldı.
"Bak Ralph, Herb seninle konuşmak istiyor."
Otele gittik,
resmen paniğe kapılmıştım, kusacağımı sandım.
Kapıdan içeri girdim.
Herb'ün üzgün olduğu belliydi, neredeyse ağlayacaktı.
Gözleri kıpkırmızıydı, çok duygusaldı.
Birkaç dakika hiçbir şey söyleyemedi.
Oturduğu sandalyeye işaret etti,
oturdu ve 10 dakika konuştuk.
Sevdiği yönlerimden bahsetti.
Centilmen ve iyi oyuncu olmamdan, her gün idmanlarda tüm gücümü vermemden.
"Ama seni Lake Placid'e götüremeyeceğim."
O an…
Neler yaşadığımı anlıyordu çünkü bunu bizzat kendi yaşamıştı.
1960 HERB BROOKS ABD
Bunu bizzat kendim yaşadım. 1960 Olimpiyat takımına girecektim.
Olimpiyatlardan iki gün önce kapımı çaldılar.
Genel müdür "Koçla konuş" dedi. O da "Herb, seni göndermem gerek" dedi.
Elenen son oyuncu bendim.
Eve döndüm, maçı televizyondan izledim.
Olimpiyatların büyük maçı oynanacak, ABD, Sovyetler Birliği'ne karşı.
Amerika süperdi. Ülkenin ilk altın madalyasını aldı.
Ve maç bitti! Amerika Birleşik Devletleri kazandı!
Babam bana baktı.
"Koç doğru adamı elemiş, değil mi?" dedi.
Fena koydu.
Babam için son derece yıkıcıydı.
Onu derinden yaraladı.
Bunu yapmak istemiyordu. İçine büyük dert olmuştu.
O günün geleceğini biliyordum ve sadece… Ne yapacağımı bilmiyordum, beni mahvetti.
"Canımı sıkan nokta
altın madalya alabilme ihtimaliniz olması" dedim.
Sonra biraz gülmeye başladı.
Sırıtıp "Tanrım, çok iyimsersin.
Bir noktada madalya savaşı vermek beni çok mutlu eder.
Rengi ne olursa olsun" dedi.
Takım buluşması yaptık,
Herbie elimizden geleni yaparsak ve şansımız varsa bronz alabiliriz dedi.
Altını boş verin, altını Sovyetler alır.
Madison Square Garden maçından sonra
yenebileceğimize dair inancımız azalmış olabilir.
Ruslarla oynamak için New York'a gittik. Altı ayı birlikte geçirmemizin sebebi bu.
Seviyemizi görecektik.
Ruslar çağrılınca oyuncularımız onları alkışlayınca
yandığımızı anladım.
Sovyetlere karşı piste çıktığımızda
"Siktir, çok iyiler" dedik.
Alandan çıkmaya çalışıyor, çıkamıyor.
Hazırlandı, vurdu, gol!
Sovyetler ilk kanı döktü.
Alexander Maltsev'den şut.
Usta oyuncu Kharlamov.
Ve gol!
Krutov giriyor. Vuruyor ve gol!
Bizi mahvettiler.
Maltsev sağ kanada geçiyor. Vuruş şansı var ve gol!
O golü "Yok artık, ne yaptı o?" diyerek izlediğimi hatırlıyorum.
Sağ kanada geliyor!
Dar açıdan vurdu, çok güzel bitirdi.
Kulübeye gidip "Herbie, onlara karşı şansımız yok" dedim.
Bana bakıp "Yapma ya" dedi.
ABD'li iki oyuncu çarpışıp birbirini düşürdü.
Ne çarpışma ama.
Hiç darbe aldı mı? Maçtaki en sert darbeydi.
ABD 3 - 10 SSCB MAÇ SONUCU
Resmen fena bir dayak yedik.
Maç 10-3 bitti. 20-3 de bitebilirdi.
Bize kıyasla çok yetenekliydiler.
Oyuncu olsaydım şu an gözüm korkardı.
ABD'yle kafa buldular.
Olimpiyatlarda olacakları düşündüğümde açıkçası resmen dehşete kapıldım.
Fark atacaklardı.
Buz pistinde iki takım değil de
günümüz ve geleceğimizin farklı görüşlerini temsil eden
iki ülke olduğunu söylesem hiç de abartmış olmam.
ARALIK 1979
Bugün Afganistan'da darbe oldu.
Sovyetler hükûmetin devrilmesine yardım etti.
Sovyetlerin yaptıkları barış için ciddi bir tehdit.
Başkan Carter bugünkü konuşmasında
Sovyetler, Afganistan'daki birliklerini geri çekmediği sürece
ABD'nin Moskova'daki Yaz Olimpiyatlarına katılmayacağını belirtti.
Jimmy Carter bir şeyler yapılması gerektiğini
ve Rusya'daki Olimpiyatlara gitmeyeceğimizi söyledi.
Ciddi, sembolik bir adımdı.
Dünyada yaşanan sorunlar Olimpiyatlara bulaşmadan edemedi,
Olimpiyatlara da sıçradı.
Sporcular New York dışında toplanmaya başladığında
işin siyasi yönü hâlâ patlak vermeye ramak kalmış
Soğuk Savaş siyasetiydi.
Amerikalı sporcuların
Moskova Olimpiyatlarını boykot etme ihtimali olsa da
Sovyetler Lake Placid'de altın almaya hâlâ can atıyor.
Ruslar bizim topraklarımızda ülkelerini yüceltmek peşindeydi.
O yüzden şöyle deyip bir karar verdiler,
"Evet, ABD'ye geleceğiz,
mümkün olduğunca çok sporda altın madalya alacağız.
Böylece daha iyi olduğumuzu göstereceğiz."
Bear, burada.
İşin siyasi yönüyle ilgili sorular var.
Bu sebeple gitmediğimizi hatırlatmaya çalıştık.
Biz Olimpiyat sporcusuyuz.
Başardık, buradayız, Olimpiyatlardayız.
Ne büyük bir onur.
AÇILIŞ TÖRENİ
Rus takımı elbette garip kürklerle geldi.
- Sıcak tutuyordur. - Evet.
- Aynen. - Soğuktu.
- Soğuktu, değil mi? - Buz gibiydi.
Ruslar kürk mantoları ve kürk şapkalarıyla geldi.
Rus ayısı ve Amerika kovboyu.
Şimdi ev sahibi ülke Birleşik Devletler.
Hayatımız boyunca bu an için hazırlandık.
Artık pişmanlığımız olamazdı, hazır olmalıydık.
Açılış töreninde yürümek hep hayalini kurduğum bir şeydi.
13. Kış Olimpiyatlarının Lake Placid'de resmen başladığını duyurmaktan
büyük mutluluk duyuyorum.
Küçükken Olimpiyatları izlerdim.
Her dört yılda bir TV başından kalkmazdım.
Ömrümde Olimpiyat takımına katılma şansımın olacağını beklemezdim.
KENNETH MORROW SPORCU - ABD
Hatırladığım en eski anılarım arka bahçede buz pateni yapmaktı.
Michigan'da büyüdüm.
Küçük bir evde, işçi sınıfı mahallesinde.
Babam erkek kardeşimle beni buz hokeyine başlattı.
Kar yağdıktan sonra botlarımızla karı ezerdik.
Bodrum penceresinden bir hortum çıkarır,
su tutar, kendi pistimizi yapardık.
Flint, Michigan'da hayat otomobil sanayisi etrafında dönerdi.
Babam otomobil parçası yapan bir fabrikada çalışıyordu.
Resmî görevi yağcıydı.
Görevi tüm makinelerin çalıştığından emin olmaktı.
On dokuz yaşındaydım.
O yaz hastalandı.
Aniden yaşandı.
Başlangıçta melanomdu, sonra beyin kanserine dönüştü.
Durumu hızla kötüye gitti.
Evet, çok…
Gerçekten zor bir dönemdi.
Özellikle gitmek zorunda kalıp yanında olamamak.
Ama babam ülkem için oynama fırsatı varsa
o fırsatı değerlendirmem konusunda çok netti.
OLİMPİYAT KÖYÜ
HOŞ GELDİNİZ DÜNYA BAŞARDIK
13. KIŞ OLİMPİYAT OYUNLARI
Küçük, tek şeritli yollardan gittik.
Birden öyle bir topluluğa girdik ki…
Köpekler ve kedileri de sayarsak en fazla üç bin kişi vardı.
1980 OLİMPİYATLARI
Olimpiyatlar için süslenmiş.
Biraz eğreti duruyordu.
Sürat pateni pistinin yerine bakın. Resmen bir lisenin ön bahçesindeydi.
Eric Heiden için çok heyecanlıydık. Yarışın yıldızı oydu.
ABD sürat pateni takımından beklentiler büyüktü.
Buz hokeyi takımı…
İmkânı yok.
ABD TAKIMI HAYATTA KAZANAMAZ
Lake Placid'e gittiğimizde bir kozada gibiydik.
Etrafımızda olan bitenin farkında değildik
ama zor olacağını biliyorduk.
OLİMPİYAT ÖN İNCELEMESİ
Sports Illustrated'a baktığınızda…
Sovyetler altın madalya alacak.
Çekoslovakya, Sovyetleri belki zorlar.
ABD yedincilikle 12. arasında bir yerde.
ABD - İSVEÇ 12 ŞUBAT 1980
Takım olarak
meraklı ve gergindik.
O seviyede nasıl oynayacağımızı merak ediyorduk.
1980 buz hokeyi turnuvasında
altı takımlık gruplara ayrılan 12 takım vardı.
Gruptaki her takımla oynarsınız.
Galibiyet iki puan, beraberlik bir puandır.
O turun sonunda
her grubun ilk iki takımı madalya turuna çıkar.
O atmosferin özel bir yanı yoktu.
İsveçliler güçlü takım olarak görülüyordu.
Pek heyecan yoktu.
Arenanın yarısı doluydu.
Pakın bariyerlere çarpma sesi duyuluyordu.
"Tanrım, bundan biraz daha iyi olur diye düşünüyordum"
dediğimi hatırlıyorum.
İsveçliler çok iyiydi.
Tanrım, onlara karşı şansımız yoktu.
İsveçliler çok iyi, hızlı bir takımdı.
Yirmi üç numara, Berglund'a verdi, o da Craig'in arkasına gönderdi.
Böylece İsveç 1-0 öne geçiyor.
İsveç maçının ilk periyotunda pek iyi oynamadık.
Öylece koşuşturuyor,
hünerlerimizi pek sergileyemedik.
Hepimiz çok gergindik.
Ve oynadığım ilk periyot sakatlandım.
Uyluk bölgemde, dizimden kalçama kadar koca bir morluk vardı, resmen…
Çok fena acıdı, hem de çok. Oynayamadım, hareket edemedim.
İşim bitti diye düşündüm.
Soyunma odasında sırt üstü yattım, tüm ekipmanımı çıkardım.
Bacağımı büküp buz torbası koydum.
Gözyaşlarına boğuldum.
Sahaya çıkar çıkmaz mahvoldum. Olimpiyat tecrübem bitmişti.
Sonra Herbie geldi.
Herbie, Robbie'yi azarladı.
Ulusal Buz Hokeyi Ligi'ni unut dedi.
Ödlek olduğunu falan söyledi.
"Ana kuzusu olmayı bırak, piste çıkıp oyna."
Minnesota'da onun altında üç yıl oynadım. Her istediğini yaptım.
Daima.
İyi bir askerdim.
Bana öyle bir laf mı ediyor? "Ne diyorsun?" derim.
Tepem attı.
Ramak kalmıştı… Cidden…
Tam yumruk atacakken arkasını dönüp çıktı.
Tam… Ramak kalmıştı.
"İnanmıyorum, bunun için mi uğraştık" diye düşündüm.
Başlayalı 20 dakika olmuştu
ve gözlerimizin önünde parçalanıyorduk.
Orada kalıp
ömrümde ilk defa Herbie'den şüphe ettim.
"Olimpiyatlarda kendini mi kaybetti" dedim.
Özünde "Oynayıp oynayamayacağımı sen değil, ben söylerim" dedim.
Oynamak istiyordum, bir şans verdim.
Çıkarken görev tamam der gibi göz kırptı.
"Çocukları kendine getirmeliyim" dedim.
McClanahan'ı nasıl gaza getireceğimi biliyorum.
Zor yolu seçtim. O da oynadı, hem de çok fena oynadı.
Robbie ekipmanlarını giydi, çıktık.
Kulübede gerçekten oturamıyordu, o yüzden ayakta bekliyordu.
Uzak tarafa attı…
Lundqvist'ten gol!
İsveç ürkütücü bir hızla öne geçiyor.
İsveç maçında annemle oturuyorduk ve…
- Kelly ağlıyordu. - Evet.
"Buraya kadar geldik ve kaybediyoruz" dedim.
Yavaş açılırdık.
Sonra üçüncü periyotta giderek güçlendik.
Maçın bitimine 41 saniye kala Craig yedeklerde.
Bir farkla yenilirken
fazladan hücum oyuncusu almak için kaleciyi çıkarırsınız.
Tam o anda gol atmanın yolunu bulmalıydık.
İsveç'le oynadığımız ilk maçı kaybedersek madalya turuna çıkamazdık.
Rammer yanımdaydı, bana pas verdi. Pakı bariyerlerden dolandırdım.
Ağların arkasında. Birleşik Devletler bir farkla yeniliyor.
Barikatlara doğru, önden vurdu, işte fırsat ve gol!
Baker!
Lake Placid'deki Olimpiyat Stadyumu çıldırıyor.
Birleşik Devletler için çok ama çok önemli bir gol.
- Şaşırtıcı derecede iyi bir vuruş. - Evet, haklısın.
Belki Olimpiyatların en büyük golü.
ABD, İsveç'e karşı öne geçemedi.
Kaleci Jim Craig'in üstün performansı takımı maçta tuttu.
JAMES CRAIG SPORCU - ABD
İrlandalı Katolik bir ailenin sekiz çocuğundan biriydim.
Her sabah anneme onu ne kadar sevdiğimi anlattığım bir mektup yazar,
posta kutusuna koyar ve okula giderdim.
Ailem hep annemin en çok beni sevdiğini söylerdi
ve eskiden buna çok üzülürdüm
ama şimdi güzel, en çok beni severdi diyorum.
Sınıfta en arkada karalamalar yapıyordum,
üçüncü sınıf öğretmenim Bayan Barry
"Ne yapıyorsun?" dedi.
"İmzam üzerinde çalışıyorum" dedim. "Ne için?" dedi.
"Çünkü bir gün çok para edecek" dedim.
Bodrumda hokey oynardık,
mutfakta hokey oynardık, tek yaptığımız buydu.
Jim Craig'i görüyoruz. Çok iyi bir kaleci.
Bu sezonki rekoru şimdiye kadar 15-0.
BU'daki ilk senemde annem hastaydı.
Kanser çok acımasız bir şeydir.
Ben Boston'dayım, o Mass General Hastanesi'nde.
İdmandan sonra yemek yemez,
yeşil hattan Mass General'a giderdim.
Annem kendi yemeğini bana saklar, birlikte yerdik.
Annem çok güçlü bir kadındı.
Devam etmem için bana yardım etti,
izin verdi, bir beklentiye girdi, etmesem onu yüzüstü bırakırdım.
Hedefler koyduk. Olimpiyat takımına girmek istiyordum.
Sonra "Hiçbir şeyin sana engel olmasına izin verme" dedi.
Biri öldüğünde gücünü kaybetmez.
Onu kazanan başka birine verir.
Yani…
Anlamı…
Gücünün büyük kısmını bana verdi.
Oğullarım çok şanslı, olağanüstü bir anneleri vardı.
Kendini adamıştı, tüm ömrünü, tüm hayatını oğulları ve ailesi için geçirdi.
Babam annemin kıyafetlerini hâlâ dolabında tutardı.
Babam evde tek başına otururdu.
En yakın arkadaşını kaybetmiş üzgün bir adamdı
ve nereye gideceğini bilmediği bir konumdaydı.
Olimpiyatların bana yaşattığı en büyük mutluluk
babamı tekrar hayata döndürmesiydi.
Yunan Stoacı Epiktetos şöyle der, “Unutma, sen bir oyunda aktörsün.”
Bir köylü de olsan kral da olsan
senin işin sana verilen rolü oynamaktır
ama o rolü seçme işi başkasına aittir.
STEVE JANASZAK SPORCU - ABD
1979 baharında ulusal şampiyonadan yeni çıkmıştım.
Şampiyonanın en değerli oyuncusu, takımın en değerli oyuncusu.
Çok etkileyici şeyler.
Minnesota ülkenin en iyi takımı. Bir numarayız ve en iyisiyiz.
Çok genç.
Hokey oynamak isteyen bir adam.
Ulusal şampiyonayı kazandıktan sonra
Minnesota Üniversitesi'ndeki Bierman Field Atletizm Binası önünde
Herb Brooks'un röportajını okuyorum.
Röportajında şöyle dedi,
"1980'de kazanacaksak iyi bir kaleciye ihtiyacımız var."
Ağzım kulaklarıma vardı.
Sonraki cümlesi "Jim Craig çok iyi bir kaleci."
Düşündüğümden zor olacak dedim.
Jimmy aranan oyuncuydu. Bence müsait olan en iyi kaleciydi.
Evet, bu da Janaszak'ı üzdü.
Çok fazla oynayamadığınızda sıra dışı bir karakter göstermelisiniz.
Lake Placid'de 240 oyuncu vardı.
Hiç oynayamayan tek oyuncu bendim.
Steve bu duruma kötü yönünden bakmadı, iyi yönünden baktı.
Devamlı tüm varını ortaya koyardı.
Bana verilen rolü oynadım.
Oynamamak, sadece oturmak yaptığım en zor şeydi.
Çünkü oynamak için hazırlanmışken orada oturup gıkımızı çıkarmıyorduk.
Köyde eğlence kompleksi vardı.
Kafeteryanın yanındaydı.
Bir gece birkaç kişi gittik.
Saturday Night Fever'ı izleyecektik.
Uluslararası Olimpiyat Komitesi'nden bir tercüman koridordan geldi.
Tatlı bir kadındı.
Onu yakından tanımaya çalıştım.
Yanına gidip çıkışımızda neredeyse her gün ona dondurmalı gazozlar götürürdüm.
O tercüman 15 ay sonra karım oldu.
Evlenme teklifi ettim, 1981'in mayıs ayında evlendik.
Hayatımda başıma gelen en güzel şey.
Hiç oynamasam da o 20 kişi içinden en şanslısı şüphesiz benim.
Birinci tur süresi 31.803.
ABD - ÇEKOSLOVAKYA 14 ŞUBAT 1980
Şüphesiz çok duygu yüklü bir maç olacak.
Birleşik Devletleri zorlu maçlar bekliyor.
Geçen sene gümüş madalya alan takımla,
Çekoslovakya'yla oynuyorlar.
Çekoslovakya çok güçlü ve tecrübeli bir takım.
İlk iki maçta İsveç ve Çeklerle mi oynayacağız, şaka mı?
Bu resmen ateşe atılmak.
Çekoslovakya maçını kaybetmemiz bekleniyordu.
Kolayca yenilmemiz.
Ama bizim bildiğimiz gibi oynamamız gerekiyordu.
Çekoslovakya çizgisinin hemen dışında.
Marian Štastný, Broten'in peşinde. Sol kanattan pas atıyor ve gol!
Eruzione'den şut ve durum 1-1.
ABD 1 - 1 ÇEK 15.21 1. PERİYOT
Birleşik Devletler çok iyi oynuyor.
ABD 2 - 1 ÇEK 14.15 1. PERİYOT
Rakibe büyük baskı kuruyor.
Schneider ağlara gönderiyor!
ABD 3 - 2 ÇEK 15.27 2. PERİYOT
Ne kadar kolay görünüyor.
Çekler dünyanın en iyi ikinci takımı sayılırdı.
Biz iyi oynadık.
Bir şeyler yolundaydı, istediğimiz gibiydi.
Hissediyorduk.
Mark Johnson'dan gol!
Gol atıyor!
Birleşik Devletler farkı açıyor.
Schneider.
İnanılmaz bir an.
McClanahan pakı aldı, kale önünde.
Vurdu ve gol!
ABD 7 - 3 ÇEK 9.06 3. PERİYOT
Üstünlük kurduk.
Öz güvenimizi katladı.
Ve herkes hokey takımını konuşmaya başladı.
ABD, ABD!
"ABD, ABD" tezahüratlarını ilk kez o an hatırlıyorum.
O ana dek bunu duymamıştım.
Her şeyin değiştiği bir andı
çünkü 70'lerde
sık sık Amerika bayrağı yakıyorduk.
Bayrakları yakmaktan bayrakları sallamaya geçtik.
Durum 7-3.
Lake Placid'de kutlama devam ediyor.
Çekoslovakya çok öfkeliydi, inanamadılar.
Bu takıma dört farkla mı kaybedecekler?
Sonra birden bir oyuncuları agresifleşti.
Üç dakika kala
Çek bir oyuncu Mark'a faul yaptı.
Bir oyuncu yerde.
Bu akşam çok iyi oynayan Mark Johnson.
- Orada ne olduğunu görmedim. - Ben gördüm, anlatayım.
Neliba tam boğazına darbe indirdi.
Çok acımasızcaydı.
Pistteki en iyi oyuncumuzdu.
Umarım ciddi değildir dedik.
Tam boğazına üç numara.
O lanet sopayı tam boğazına indir.
- Korkunç bakıyordu. - Evet.
Öyle bakmaya başladığında ve o bakışı gördüm.
O bakışı istemezsiniz.
Küplere binmişti.
Onu öyle öfkeli görmemiştim. Çok sinirliydi.
O sopayı sana yedireceğiz üç.
Onun altında oynamak ne kadar zor olsa da bize değer verdiğini gösterdi.
- Magic'e yapıldığı için sinirlenmişti. - En iyi oyuncumuzdu.
Bana ya da başkasına yapılsa "Bir şeyi yok" derdi.
Mark'ı kaybedemeyiz. Mark'ı kaybedersek şansımız kalmaz.
İkili mücadele. Šťastný.
Kontrol edemedi. Strobel geldi, altı saniye kaldı.
Beş, dört, üç, iki, bir.
Jim Craig'in pakı yakalamasıyla maç bitti.
ABD 7 - 3 ÇEK MAÇ SONUCU
ABD, Çekoslovakya karşısında muazzam bir oyun oynayarak maçı kazanıyor.
Birine Olimpiyatlarda neyden etkilendiğini sorsanız
muhtemelen ABD hokey takımı der.
Takım oyunlara sessiz sedasız, kendinden emin olmadan geldi.
Olimpiyatların gözdesi hâline geliyorlar.
Bugün en büyük tezahüratı
bu evdeki insanlar yapacak.
Amerika buz hokeyi takımının
kırk anne, baba ve kardeşleri.
Duştan çıktım, bir koşu buna baktım.
Hâlâ boş.
Tıraş olmak, diş fırçalamak için geldim.
Diş macunumu unutmuşum, almak için odaya geldim.
Kimse girmez diye umuyordum.
Anneler o tarafa gittiğimi görüp kapıyı kapattı.
Sağımdaki kapıyı.
Anlatabildim mi? Daha ne diyeyim?
İnanılmaz. Babam harika bir adamdı.
Hep "Armut dibine düşer" derdi.
Ben de tıpkı babam gibi biri oldum.
JOHN O'CALLAHAN SPORCU - ABD
Memleketim Charlestown, Boston'ın kuzeyinde.
Kasabada polis, itfaiyeci doluydu, babam elektrikçiydi.
Tesisatçı, boru döşemeci ve çeteler vardı.
Hepsi vardı, pazar sabahları kiliseye giderlerdi.
Kim olduklarını bilirdik. Kimse bir şey demezdi.
Charlestown gibi bir yerde büyüyen biri beladan uzak durmayı bilir.
Bazen kaçamazsınız, ilk yumruğu nasıl atacağınızı bilirsiniz.
Hokey oynarken bile her zaman öyle biri oldum.
Kaybetmeyi sevmezdim.
Damada falan kaybetmek sorun değil, psikopat değilim
ama maçlarda kendimi gösterdim.
Bu deneyimden sonra bence hayatım daha iyi olacak.
Olimpiyatlara katılmak için bir milyon doları geri çevirirdim.
Ülkem için oynamak yaşayabileceğim en güzel duygu.
Vay be.
Bunu hiç görmemiştim.
Görünce ağlamaya başlayacaktım. Tanrı aşkına.
Olimpiyatlarda oynamak en büyük hayalimdi. Bunu çok istiyordum.
Lake Placid'de heyecan artıyor.
Yine yoğun bir gün olacak. Şu ana dek en yoğun günümüz.
Dün akşam "ABD, ABD" tezahüratları vardı. Bugün "Eric, Eric" tezahüratları var.
Eric Heiden, Kış Olimpiyatlarında beş altın madalya kazanan ilk sporcu.
Yarışın yanında hokey taraftarıydım.
Kaydığım günler hokey maçı yoktu.
Kaymadığım günler hokey maçı vardı.
Taraftarlarla birlikte izlerdim.
Oyunların kahramanı Eric Heiden
ve oyunların gözdesi buz hokeyi takımı.
En büyük ve en beklenmedik heyecanı
yukarı Midwest, New England'tan gelen 20 oyuncu yaşattı.
Slapshot ve ağlarda!
Kusursuz bir gol.
Vay be, kazandılar.
İki gün sonra, vay canına, yine kazandılar.
ABD, Lake Placid'e hokeyde madalya şansı olmadan geldi
ama Batı Almanya'yı yener veya berabere kalırlarsa
madalya turuna çıkacaklar.
Dönen pak ağlarda!
LAKE PLACID ÇILDIRDI
Birdenbire "Yok artık, madalya kazanma şansımız var" dedik.
ABD bu akşam kazanmalı ama Sovyetlerle oynayacaklar.
- Hiç adil değil. - Değil.
Madalya turunda Amerika, Sovyetler Birliği'yle oynayacak.
Birkaç hafta önce yedi farkla kaybettikleri takımla.
Amerikalılar ivme kazansa da
Ruslar kendilerinden bekleneni yapıyordu.
Rakiplerini eziyor.
Sovyetler 16-0 kolayca kazanıyor.
Sovyetler, Hollanda'yı 17-4 yendi.
SOVYETLER, POLONYA'YI 8-1 YENDİ
Sovyetler ezip geçti.
Ama Sovyetler eskisine kıyasla biraz kayıtsız görünüyordu.
Sovyetler 100. kez çıkıyor gibiydi.
Herb devamlı genç olmamızdan bahsediyordu.
"En iyi kondisyon bizde.
Bildiğimiz gibi oynarsak bize yetişemezler.
Bize güveniyordu.
Hazırdık.
Hazırlanmıştık.
Bu kazanacağız demek değil, hazırız demek.
Babam 1978'den 2000'e kadar aldığı tüm notlarını sakladı.
Evet, tanrım.
Taktik kitapları, oyuncular üzerine aldığı notlar.
- Bak Danny. Sovyetlerle ilgili. - Evet.
"Kibirli, ukalalar. Rakiplerine saygı duymuyorlar" yazmış.
WHITEFACE DAĞI
Bu kasabada Kış Olimpiyatlarında hiç görmediğimiz
bir mutluluk, beklenti ve heyecan duygusu var.
ABD'yle Sovyetler Birliği'nin
namağlup iki takım olarak karşılaşma ihtimali turnuva başında neydi?
Beklenti gerçekten çok yüksekti.
Ken Dryden yayın partnerimdi.
Kenny'yle stadyuma giderken şöyle dedim,
"Umut edebileceğimiz en iyi durum
ikinci periyot ortasında Sovyetlerin 3-1 önde olması."
O da "Buz hokeyi sporunu, iki takım arasındaki farkı biliyorsan
böyle bir şey nasıl oldu?" dedi.
Dürüst olursak, ben kendim için dürüst olabilirim,
onları yenemezdik, hiç şansımız yoktu, sıfır, hem de hiç.
Amerika hokey takımı piste çıkmak üzereyken
binler TV'lerine kilitlendi.
Her TV'de aynı kanal açık.
Ama en heyecanlı aile şüphesiz Winthrop ailesi.
Takım kaptanı Mike Eruzione'un ailesi.
Ailemin izlediğini biliyordum ama bu kadar büyük olduğunu bilmiyordum.
Spor sayfaları maçı haber yapmaya başladı.
Pek çoğumuz gelişmeleri spor sayfalarından alırız.
"Bu bir hokey maçından fazlası" yazıyordu.
Bir yanda iyiler, bir yanda kötüler var. Bu maçta aradaki sınır son derece netti.
A.B.D. OLİMPİYAT HOKEY
Bu telgraflar hariç tüm ülke üzerinde nasıl bir etki yarattığımızın
farkında değildik.
Piste çıkan o 45, 50 metrelik uzun koridorda
bize şans dileyen insanların telgrafları vardı.
Teksas'taki bir kadının telgrafını hatırlıyorum.
"O Sovyet piçlerini yenin" yazıyordu.
Soyunma odasında gerilim ve heyecan hâkimdi.
Kendi tarzımıza, nasıl oynayacağımıza ısınıyorduk.
Sonra Herb'ün konuşmasını bekliyorduk.
Cebinden bir şey çıkardığını hatırlıyorum.
- O ünlü konuşma işte bu. - Evet.
"Oyuncu olmak için doğdunuz."
"Burada olmak kaderinizde vardı. Bu an sizin anınız."
Sonra çıkıp gitti.
Piste çıkmak üzereydik, yukarı baktım,
stadyumun seyirci kapasitesi çok olmasa da
stadyum tıklım tıklım doluydu.
Vay canına dedim.
Dave Christian'ın annesi çok enerjikti.
Seyircileri alevlendirmeliyiz dedi ve ABD tezahüratına başladı.
ABD, ABD!
Babam, kız kardeşim ve annem.
ABD, ABD!
Vay canına.
OLİMPİYAT ATEŞİ
Son derece gürültülüydü.
ABD, ABD!
Heyecan ve gerilim tırmanıyor.
Olimpiyat Merkezi tıklım tıklım dolu.
Merhaba, ben Al Michaels, yanımda Ken Dryden.
Süper bir akşam olacak.
Eminim buradaki seyircilerin çoğu buz hokeyinin b'sinden anlamıyordur.
Olsun, bunun önemi yok çünkü böyle bir maç
çok nadir karşımıza çıkar.
Bizim abartmamıza, gereksiz sıfatlar eklememize gerek yok.
Siyasi veya milliyetçi açıdan
farklı bakış açılarının bu maçı izlediğine eminim
ama açıkçası bu bir hokey maçı.
ABD ve Sovyetler Birliği
Lake Placid, New York'ta pistte karşı karşıya.
Ken, maçtan önce düşüncelerini alalım.
Al, ABD takımı kendini görecek.
Genç olmak ve umut vadetmek ayrı iyi olmak ayrı bir şey.
Ve şu iki buçuk saatte
ABD oyuncuları belki de hayatlarının hem en zor, en yorucu
hem de en heyecan verici anını yaşayacak.
Maçtan sonra bu takım kendi hakkında çok şey öğrenecek.
Ne kadar iyiler görecekler.
Eyvah, daha önce de büyük anlar yaşadık ama böylesini görmemiştik, hem de hiç.
Sporun en güzel yanı
eninde sonunda işin maçta bitmesi.
İşte başlıyoruz, maç başladı.
Amerikalılar pakı yarı sahalarından çıkarmakta zorlanıyor.
Amerikalılar 13 gün önce Sovyetlere 10-3 kaybetti.
Gerçekten çok hızlıydı.
Farklı bir maç olduğu belliydi.
Vuruyor!
Craig kurtarıyor.
Adamların bacakları çok güçlü.
Onlara karşı oynarken onları hareket ettirmek imkânsız.
Krutov'la bir çekişmem vardı.
Ona Rus Tankı derlerdi.
Maçta birkaç kez onunla çarpıştım.
Duvara çarpmak gibiydi.
Pavelich pakı alıyor.
Dar açıdan vurdu, Tretiak kurtardı.
Buzzy pakı aldı, sopasına darbe aldı, pak sopadan açıldı.
Slapshot ve pak ağlarda.
Adam içeri vurdu ve girdi.
Tamam, yeniliyoruz.
ABD şu ana dek hücum yapamadı,
Rusların baskı düzeninde sıkışıp kalmışa benziyorlar.
Kaybedeceğiz derseniz kaybedersiniz.
Yani gergindik ama korkmadığımızı biliyordum.
Bundan emin olun.
Pavelich pakı aldı.
Mark herkesi sağa çekti.
Pakı çaprazdan önüme attı, yer değiştirdiğini gördüm.
Vuruyor ve gol!
Buzzy Schneider!
Buzzy gelip Tretiak'ın arkasına gönderdi.
Tretiak gibi birinin böyle bir gol yemesini beklemezsiniz.
ABD 1 - 1 SSCB 5.57 1. PERİYOT
Onlarla nasıl oynayacağımızı biliyorduk
ama içimizde öyle bir his vardı ki sanki bir şeyler olacağını biliyorduk.
Golikov, 23 numara, Makarov'a bıraktı.
Golikov'a vermeye çalıştı, aldı ve gol atıyor!
Amerika defansını geçti ve Sovyetler 2-1 önde.
10-3 yenildiğimiz Madison Square Garden'daki o maçta
sanırım rakip kendine fazla güvendi.
Bize hokey takımı olarak değil, üniversiteli olarak baktılar.
Sovyetler bize hiç saygısı yoktu, hiç.
Periyotun sonları,
pak Sovyetlerde, ABD yarı sahasındalar.
Hücuma çıkmazlar.
Süre bitiyor.
Periyotun bitmesine 12 saniye var.
Saate baktım, sekiz saniye gördüm.
Soluma baktım, Davey Christian pakı aldı.
Periyotun bittiğini düşünerek kulübeye yöneldim.
Sonra birden Mark hızla yanımdan geçti.
"Nereye gidiyor bu?"
Uzun şut, Tretiak rahat kurtardı. Johnson orada ve gol!
Periyotun bitmesine bir saniye kala!
Şu an saat sıfırı gösteriyor.
İki defans oyuncusu bir saniye durdu, bu da aradan sıyrılmama yetti.
Yeterli süre kalmadığından korkuyordum.
Dönüp, başımı kaldırıp saate baktığımda…
Süre yetti mi? Golü sayacaklar mı?
Gol geçerli!
ABD maçı 2-2 berabere getiriyor!
ABD 2 - 2 SSCB 0.01 1. PERİYOT
Ona bu yüzden Magic diyoruz. O bizim Magic Johnson'ımızdı.
Açık ara en iyi oyuncumuz.
Heyecanlıydık.
Oynadığımız en önemli maçtı. Çok iyi oynamasak da durum 2-2'ydi.
Mark'ın golü büyük bir özgüven aşıladı.
"ABD, ABD" tezahüratları başlıyor.
ABD! ABD!
Maç kıran kırana geçiyor.
ABD, ABD!
Soyunma odasındaki herkes gerçekten çok heyecanlıydı.
"Pistte onlara kafa tutabilir, onları yenebiliriz."
İkinci periyot başında Sovyetler Birliği'nde değişiklik var.
Tretiak birinci periyotta iki gol yedikten sonra
yeni kaleci Vladimir Myshkin oldu.
Tretiak'ı çıkarmasına şaşırdık. Çok şaşırdık.
Tretiak kulübede. Hiç alışık olmadığı bir yer.
Tretiak'ın hasta veya sakat olduğunu düşündük.
Dünyanın en iyi kalecisini maçtan çıkarmazsınız.
Kharlamov, 17 numara, tecrübeli isim.
Petrov'la ikili mücadelede.
O canavarlara karşı oynuyorduk ve kıran kırana geçiyordu.
Ama son darbenin inmesini bekliyorduk.
Maltsev sıyrıldı.
Maltsev, Craig'i geçiyor ve Sovyetleri öne taşıyor.
İkinci periyotta bu maçı biz devralıyoruz dediler.
İkinci periyotta maça tutunma savaşı verdik.
Craig kurtardı!
Jimmy Craig bizi maçta tuttu, muhteşem oynadı.
Craig yine kurtarıyor!
Craig, ABD'yi maçta tutuyor.
Ruslarla bir periyot oynamanın
başka bir takımla koca bir maç oynamaya denk olduğunu fark ettim.
Kaybetmeyi hiç düşünmedim.
Maçı, olabilecekleri düşündüm. Taktikleri, nasıl göründüğünü düşündüm.
Böylece uyguladıkları taktikleri çoktan görmüş olurdum.
Bir maçta 30 şut çekiyorlarsa 30 kez gol atabilirler demek.
Ruslar o kadar iyi.
Ama bana bir şeyi yapamazsın derseniz yapabileceğimi gösteririm.
ABD, ABD!
Ve ikinci periyot bitiyor.
Bir gol daha yerse muhtemelen maçın sonu gelmiş demektir.
Sovyetlere karşı iki gollük farkı kapatamazsınız.
Olimpik Buz Pisti'nde ikinci periyotta
Sovyetler Birliği üç, Birleşik Devletler iki.
ABD, ABD!
ABD!
İkinci ve üçüncü periyotlar arasında soyunma odasında oturmuş
"Bir gol lazım" diyordum.
Üçüncü periyot başında Sovyetler Birliği 3-2 önde.
ABD takımı tempoyu artırmak zorunda.
Hücum baskısını artırmak zorundalar.
Makarov araya girdi, defansı yardı, vuruş yapamıyor!
ABD'nin şansı yaver gitti.
Silky iyi oyun kurdu, düşürüldü
pak tam sopama doğru geldi.
İçeri vurdu!
Johnson tamamladı, gol!
Çatı çökecek sandım.
ABD 3 - 3 SSCB 11.21 3. PERİYOT
Durum berabere. Kimin aklına gelirdi?
Çekişme başladı.
Maç bitimine 11 dakika kaldı ve beraberlik var.
Stadyumda enerji patlaması var.
ABD, ABD!
Artık her şey olabilir. Olmasını hâlâ beklemiyorduk.
Harrington orta sahaya gönderdi.
Boşa çıkan pakı Sovyetler aldı.
Schneider aldı. Schneider içeri giriyor.
Bir slapshot vurdu. Pistten çıktı, Mike girdi.
Barikattan atladım.
John Harrington köşeye geçti. Pakı almak için mücadele etti.
Pav pakı bana gönderdi.
Sopamdan çıktığında düz vuramadığımı hissettim.
Kalabalığın tepkisini gördüm.
Eruzione'dan gol! Mike Eruzione!
ABD 4 - 3 SSCB 10.00 3. PERİYOT
Stadyum ayakta!
Hiç öyle sevinmemiştim, yeniydi. Nasıl bulduğumu bilmiyorum.
ABD, ABD!
Bazen ses hissedilir.
ABD, ABD!
ABD'den gol, golü atan oyuncu 21 numara Eruzione.
Kulübeye döndüğümüzde çoğumuz tabelaya baktık
"Maç bitimine daha 10 dakika var" dedik.
4-3 liderliği koruyabilecekler mi?
On dakikada 10 gol atabilirler.
Saatte 10 dakikayı her gördüğümde aklıma o dönem geliyor.
O 10 dakika bitmek bilmedi.
Süre bir türlü ilerlemedi.
Kulübelerine bakıp ne kadar iyi olduklarını bildiğimiz için
"Hey, daha önce tekrar tekrar gördüğümüz gibi
yine vites artıracaklar mı?" dedik.
Maçta önde olsak da umut olsa da Sovyetler bu umudu söndürmüştü.
Şimdi onları fena kızdırmıştık.
Sovyetler, ABD'ye büyük baskı kuruyordu.
Krutov…
Direğe çarptı galiba.
Jim Craig o son 10 dakikada çok iyi kurtarışlar yapmak zorunda kaldı.
Muhteşem bir kurtarış!
Craig yine kurtarıyor!
Herbie kenarda çok sakindi.
Her zamanki hâlindeydi. Bildiğimiz Herb'dü.
Bize devamlı "Oyununuzu oynayın" dedi.
Oyununuzu oynayın.
Sadece "Oyununuzu oynayın" dedi. Başka bir şey söylemedi
"Oyununuzu oynayın."
Sonra bunu altı aydır yapıyoruz,
Herbie idmanlarını bu yüzden yaptık diye düşünmeye başladık.
Son sekiz dakika.
Amerikalılar son 20 yılda Sovyetler Birliği'ni yenemedi.
Sovyetler kulübesinde kaos vardı.
Son altı dakika, 47 saniye.
Panik, pakı öylece atıyorlar, normalde yapmayacakları şeyi yapıyorlar.
Lebedev vurdu! Hedeften çok uzakta.
Maçtan koptular.
Bu konuma hiç düşmediler, ne yapacaklarını bilmiyorlar.
İki dakika kaldı.
Kaleciyi çıkarmadılar.
ABD, ABD!
McClanahan. Şutu isabetli değil.
Pakı kimse almak istemedi
çünkü batıran kişi olmak istemedik.
- ABD, ABD! - Son bir dakika, 12 saniye.
Hareket hâlinde ol, pakı at.
Şimdi Johnson vurdu. 19 saniye.
Johnson'dan Ramsey'ye. Ramsey'den, Bilyaletdinov'a darbe.
McClanahan orada, pak hâlâ boşta.
On bir saniye. 10 saniye kaldı. Geri sayım başladı!
Morrow, Silk'e. Maçın bitmesine beş saniye.
- Bitti. - Mucizelere inanır mısın?
- Evet! - İnanılmaz!
ABD 4 - 3 SSCB MAÇ SONUCU
İmkânsız olduğunu düşündüler. Bu bir mucize, inanamıyorum!
Sopamı bariyerlere attım. Sonra kalabalığın içine atladım.
Hemen birine sarıldım.
ABD, ABD!
Zıplıyorlar!
Ruslarsa sadece kutlamayı izliyor.
Bizi izlemekten keyif aldılar diyemem
ama muhtemelen kazanmanın ne kadar keyifli olduğunu unutmuşlardı.
ABD, ABD!
Gerçek mi bu? Kazandık mı?
Evet, kazandık.
Kendimizi çimdikleyecektik.
Rusları yendik. Rusları yendiğimize inanamıyorum.
Tek kelimeyle inanılmaz.
Jim Craig'e bakın. Bakın.
İnanılmaz.
Bir buçuk hafta önce kimsenin bilmediği Birleşik Devletler hokey takımı
başardı.
Sovyetler Birliği'ni yendi.
Hayal bile edilemeyecek kadar
ihtimal dışı bir durum.
Maç sonucu ABD dört, Sovyetler Birliği üç.
ABD, ABD!
Rus maçından sonra ailelerimizle otele gittik.
Köydeki heyecanı yaşamak istiyorduk.
Nasıl mı hissediyorum? Büyük mutluluk içindeyim!
ABD, ABD!
Hokey maçı değildi, mucizeydi.
Ülke genelinde milliyetçilik duygusu hâkimdi.
- Yaşananlara ne diyorsun? - Süperdi.
Tanrı, Amerika'yı korusun…
Amerika vatandaşı olduğum için gurur duydum.
ABD, ABD!
Bir numara, ABD!
Öyle büyük bir sürprizdi ki
benzerini görmek için Davut ve Golyat hikâyesine bakmak gerek.
Hokey pakını kömür sanacak insanlar birden hokey taraftarı oldu.
Maçı izlediyseniz… Konuşamıyorum.
New York Rus Büyükelçiliği'nde bir kutlama yoktu
ama sokağın karşısında itfaiye merkezi skoru komşularına unutturmadı.
Şehir dışındaki skorları öğrenmek bazen zor olabiliyor, o yüzden astık,
yani aslında kamu hizmeti.
Anne baban nasıl hissediyordur?
Sevinçten havalara uçuyorlardır. Çok gurur duyuyorlardır.
Ömründe böyle bir duygu yaşadın mı?
Hiç yaşamadım. Bizim için büyük bir zaferdi.
Benim, ailem, kasaba halkı ve anne babalar için de öyle.
Harika bir maçtı.
Tebrikler Mike. Jim…
Çok güzel.
Yaşadıkları mutluluğun, beni izlerken aldıkları keyfin anlamı
çok büyüktü.
Onlar için önemini biliyordum.
Bir müsabakada böyle yoğun duygular görmemiştim.
Sen de pistte bunu hissettin mi?
Tribünlerde hissettik.
Tüm maç boyu hissettik, özellikle son 10 dakikada.
Babamı orada görmek,
o kadar mutsuzluk yaşadıktan sonra öyle mutlu olduğunu görmek…
Altın madalya buydu.
Cumartesi sabahı soyunma odasına girdik
ve birden hepimiz ilgi odağıydık, yoğun ilgi görüyorduk.
Sanırım ilk kez o zaman imza verdim.
Fotoğraflar, imzalar, kahkahalar.
Herb geldi ve tepesi attı.
Ne halt ediyorsunuz diye bağırdı.
Antrenman masasında sopalar vardı, adamlar sopaları imzalıyordu.
Herb geldi, hepsini yere atıp "Daha bir şey kazanmadınız" dedi.
Tüm yıl gördüğümüz en zorlu paten idmanını yaptırdı.
Bitene kadar kaydırdı.
"Neden bu kadar sinirli? Sovyetleri yendik" diye düşündük.
Geriye dönüp baktığımda
önümüzde bir maç daha olduğunu anlamamız içindi.
Duruma doğru açıdan bakıyoruz.
Kendimizi olduğumuzdan iyi görmüyoruz.
Neyle karşılaşacağımızın farkındayız.
Finlilerin çok iyi bir takımı var.
Hedef altın madalya kazanmak, sadece Rusları yenmek değil.
ABD - FİNLANDİYA 24 ŞUBAT 1980
Cuma akşamı olanları kimse unutmayacak
ama ABD bugün Finlandiya'yı yenebilir mi?
Herbie her maçtan önce daima konuşma yapardı.
Herbie geldi, bir ileri bir geri gitti. Hepimize döndü ve şöyle dedi,
"Bu maçı kaybederseniz ömür boyu pişman olursunuz."
Geri döndü, kapıya gitti, bize döndü ve "Ömür boyu, amına koyayım" dedi.
Herbie küfretmezdi.
Asla öyle küfretmezdi.
Bunu ilk o an duydum. Ne demek istediğini anladık.
ABD takımı geliyor.
Güçsüz taraftan favori takıma dönüştük.
Bu bambaşka bir baskı oluşturur.
Evet Jimmy!
ABD, ABD!
Tüm hafta alıştığımız o tezahürat başladı.
ABD, ABD!
Birleşik Devletler mavi, Finlandiya beyaz. ABD için işin ucunda altın madalya var.
Craig kurtarıyor ve pakı tutuyor.
İlk periyotta çok iyi oynadık.
Kalk!
Finlandiya harikaydı. Müthiş bir takımlar.
Olimpiyatlarda her maçın başında geride başladık.
Slapshot'la Finlandiya 1-0 öne geçiyor.
Bir maçı erkenden kaybedebilirsiniz ama maçı erkenden kazanamazsınız.
Yaşanan duygu buydu.
Biraz gerginlik, biraz da endişe.
ABD, ABD!
Çıkar pakı Broten. Hadi Michael.
Toparlanmamız gerektiğini düşünüyorduk.
Oynamaya devam etmeliyiz.
ABD, ABD!
Gol!
Steve Christoff ters vuruşla gol atıyor!
Durum berabere ama beraberlik bir şey getirmez.
Johnson, Finlandiya mavi hattında.
Mark düşüyor.
Bence çoğu insanın fark etmediği nokta
Rus maçında yaşanan duygusal boşalmaydı.
Depoda ne kadar kaldı?
Bir noktada tükeneceksin. Peki tükendikten sonra ne olacak?
Ortaya pas.
Silk vurdu, kaleci tuttu.
Pak boşta.
Şimdi pak atışı yapılacak.
Schneider sopasını düşürdü. İki dakika maç dışı kalacak.
ABD takımı soğukkanlılığını korumalı.
Kiimalainen gole yaklaşıyor.
Pak ağlarda.
Finlandiya 2-1 öne geçiyor.
Finlandiya ikinci periyodun sonunda 2-1 öndeydi.
En kötüsünü düşünüyorduk.
ABD 1 - 2 FİN 2. PERİYOT SONU
O maçı kaybederlerse ömürleri boyunca insanlar onlara
"Ne oldu? Sovyetleri yendiniz, Finlandiya'ya mı kaybettiniz?" diyecekti.
Soyunma odasında yürürken
hâlâ oturamıyordum.
Adamların dizine vurup
"Bu maçı o lanet Finlilere veremeyiz" diyordum.
Doğrudan yüzümüze dedi.
"Finliler altın madalyayı elimden alamaz, sizin elinizden de alamaz."
Sonra Phil Verchota'nın kalkıp "Jack haklı, onlara kaybedemeyiz" dedi.
"Mümkün değil" deyip yürüdü, sonra tüm takım ayağa kalktı.
Soyunma odası dışındaki koridordaydık.
Herbie "Craig, beni dinlemeyi bıraktılar.
Sen konuş" dedi.
Gidip tek kelime söyledim. "Beyler" dedim.
OC de şöyle dedi, "Patty, defol git lan."
Bu maçı hayatta kaybedemeyiz"
Tamam deyip koridora döndüm. Herbie "Nasıl geçti?" dedi.
"Güzel."
Maç sonuna 20 dakika. Üçüncü periyot şimdi başlıyor.
Birleşik Devletler Finlandiya'ya 2-1 kaybediyor.
O son 20 dakika takım olarak son oynayışımız olacak.
Elimizden geleni yapalım.
O iki haftalık dönemde takım olarak en gururlu hissettiğimiz andı.
En gururlu anımız üçüncü periyottu.
Her şey ona bağlıydı. En iyi oyunumuzu oynadık.
Phil gol atıp beraberliği getirdi.
Phil Verchota gol atıyor ve beraberliği elde ediyor!
Bir şekilde vites artırdık, enerji dolduk.
Periyot başında hissettiğimiz yorgunluk birden gitti, adrenalin pompalandı.
Sonra Robbie gol attı.
Gol!
McClanahan! ABD öne geçiyor!
Eric Strobel solumdaydı. Aslında Eric'e pas verecektim.
Kaleci o pası vereceğimi tahmin etti.
Sonra bacağını çıkardı. Ben de hemen kaleye vurdum.
ABD üç, Finlandiya iki.
Verchota oyun dışı. Johnson orada.
Christoff yine mücadele ediyor, öne geçti, pak ABD'de.
Johnson içeri girdi. Şut.
Vurdu ve gol!
ABD, ABD!
ABD 4-2 önde!
Dördüncü golü attığımda şöyle dedim, "Bu iş olacak.
Bu maç bizde, maçı alacağız."
ABD, ABD!
Altına beş saniye, altına dört saniye.
- Üç, iki, bir! - İmkânsız hayal gerçek oldu!
ABD 4 - 2 FİN MAÇ SONUCU
ABD, ABD!
Jim Craig tribünlerdeki babasını arıyor.
Amacım annem için babama saygı göstermekti.
Annem orada olmasa da aslında oradaydı ve…
Başardık.
Annemin tüm fedakârlıkları.
Kaybettiği gücünü ben alıyordum.
Babam şöyle dedi…
Babam şöyle dedi,
"Annen seninle çok gurur duyardı."
Kazandıktan sonra Herb piste çıkmadı.
Soyunma odasına gitti.
Soyunma odasına döndüğünde ne düşündüğünü kimse bilmiyor.
Ama 1960'ta olanlar yüzünden
takımımızın başarısıyla büyük gurur duyduğunu düşünüyorum.
1960'ta alamadığı altın madalya buydu.
Onun için 20 yıllık bir yolculuktu bu.
Bravo Ramsey.
Birleşik Devletler altın madalyayı alıyor.
Üç, iki, bir!
1948'den beri TV'de spor muhabirliği yapıyorum.
Gördüğüm en büyük an bu.
Bir grup genç erkeğin elde ettiği en büyük başarı.
Benim en güzel anılarım sonrasında olanlardı.
Soyunma odasındaydım.
Walter Mondale oradaydı, Jimmy Carter'ı aradılar.
Merhaba Sayın Başkan.
Takıma onları sevdiğimi söyle.
Yarın Beyaz Saray'da görüşeceğiz. Gurur duyuyoruz.
- Çok teşekkürler. Geleceğiz. - Bol şans.
- Size de. - Gidip kutlayın.
Kutlamayacağız.
Büyük kutlama yaptık.
Çok iyi eğlendik.
Hey OC.
Charlestown'dan çıkıp
altın madalya alan tek kişi olmak nasıl bir duygu?
Şey… Bunker Hill gölgesinde yaşandı.
Amerikalılar Bunker Hill'de de Lake Placid'de de kazandı.
Amerikalılar Bunker Hill'de kazanmadı.
Bunu duymak istemiyorum.
Tanrım, sanırım birayı fazla kaçırmışım.
Bu anı tarif edecek bir Brooks sözü var mı?
Yapsak da suç yapmasak da suç.
Hani derler ya, bir kere kandırırsan suç bende, iki kere kandırırsan suç sende.
Maçtan sonraki üçüncü biramdı
ve o an sadece…
Her zamanki gibi gevezeliğim tutmuş.
Dediğim gibi,
iki periyot boyunca ne yaptığımızı gerçekten bilmiyorduk.
En iyi böyle tarif edilir, böyle anlatabilirim.
Çok iyiydi.
- Güzeldi Harrington. Zil zurna sarhoş. - Bu…
Saçmalık.
Altı ay önce Birleşik Devletlerin dört bir yanından çıkıp bir araya geldik.
Geçmişlerimiz, etnik inançlarımız farklı.
Harika bir takım olduk.
Şu an en üzücü kısım yollarımızın ayrılacak olması.
John Harrington veya David Christian'ı bir daha görür müyüm kim bilir.
Bu da benim için çok üzücü bir durum.
Sanırım biraz da rahatlatıcı.
Kusura bakma.
Ömür boyu birbirimize bu şekilde bağlanacağımızı
sanırım hiçbirimiz düşünmüyordur.
Hepimiz farklı yönlere gittik
ve…
Ama hepimiz buna geri döndük.
Bu gerçekten müthiş bir şey.
Akşam maça çıkacakmışız gibi hissettim.
Üzerinden 45 yıl geçmiş gibi gelmiyor.
Bu odadaki kimseyi herhangi bir şekilde
yüzüstü bırakmak istemediğimi hatırlıyorum.
Bence zaman içinde takım oluyorsunuz.
- Ve… - Evet.
Norveç'te tüm gece kayarak, atılmakla tehdit edilerek,
sahadaki oyunculara destek olarak.
Herbie'nin koçluğu bizi daha hızlı şekilde bir araya getirdi.
- Evet. - Ona karşı birdik.
- Evet. - Evet, kesinlikle.
Herb vefat edeli ne kadar oldu?
- Yirmi yıldan çok mu? - Evet.
- Yirmi iki yıl. - 22 yıl.
Keşke bir kez olsun gardını indirip
bizim şu an konuştuğumuz gibi sizinle konuşabilseydi.
Birkaç ay önce bunu buldum.
Bende olduğunu bilmiyordum.
Hâlâ orijinal zarfın içinde.
Herb'den.
Herkese ilettiğini varsayıyorum.
1980'in haziran ayında yazmış. Yani birkaç ay sonra.
"Ayrı bir pakette Craig ve benden
takımın lamine edilmiş fotoğrafını alacaksın.
Bir sporcu ve insan olarak sana duyduğumuz derin saygıyı gösteriyor.
Şahsen bu yıl hem koçluktan en çok keyif aldığım
hem de en zorlandığım yıldı.
Son kadroyla ilgili çok fazla zor karar
vermek zorunda kaldığım için zordu.
Hem bu yüzden hem de olabildiğince objektif olmak için
seninle yakın ilişki içinde olmaktan uzak durdum.
Bu yıl hepimiz için zorlu geçti.
Bir bütün olarak yaşayıp çalışma, yaratıcı ve olumlu şekilde oynamak
ve hayallerimizi gerçekleştirmek için zorluydu.
Bu zorluklara kafa tutup üstesinden geldiniz.
Kişisel olarak özdeşleşmek isteyeceğim bir takım varsa
bu takım o takımdır.
Umarım o gün gelir."
İşimiz bitince yaşadığı en büyük pişmanlık
bence bazı oyuncularla bağ kuramamasıydı.
Bu da vefat edene kadar onu parçaladı
ve kendini affetmeyi unuttu.
Bana verdiklerine, benim için yaptıklarına
saygım sonsuz
ama keşke onu bir insan olarak tanıyabilseydim.
Onların arasına katılmak, şakalaşıp gülmeye direnmek
sanırım onun için zordu.
Çok ama çok mesafeli olmak zorundaydı.
MADALYA TÖRENİ
ABD, ABD!
Akıllara kazınan sporla ilgili anlar
bence sporun ötesindedir.
Lake Placid sporun ötesindeydi.
Sporcu anının ötesinde bir insanlık anıydı.
ABD, ABD!
O iki hafta boyunca
insanlar hikâyemizi yeni yeni kavramaya başladı.
Ülkenin farklı yerlerinden gelebilir,
farklı fikirlerimiz, kültürlerimiz olabilir
ama ortak noktamız Amerikalı olmamız
ve omuz omuza verdiğimizde birbirimize yardım ederiz,
büyük işler başarabiliriz.
O an içimde bir şeyler oldu ve…
Duygularıma hâkim olamamaya en çok o an yaklaştım.
Yayında tek kelime edemedim çünkü nutkum tutulmuştu.
Duygu seli yaşanıyordu.
Tribündeki insanlarla paylaşmak çok özel bir duyguydu.
Tony amcamı gördüm. Bakarsanız yumruğumu kaldırıyorum.
O gün beni maça götüren amcamdı.
Bana borç veren kişi.
Kardeşim ve kuzenimle geldi. Binaya gizlice girdiler.
Bu...
Bu bir insanın yaşayabileceği mutlulukların en saf hâli.
İmkânsızın ötesinde bir şeyi başarmıştık.
Yol boyunca bana yardım edenleri düşündüm.
Annem, kardeşlerim.
Babam.
Vay be…
Her millî marştan sonra ona teşekkür etmeyi…
…kendime görev edindim.
Kariyerim boyunca.
NHL de dâhil.
O olmadan, ailem olmadan mümkün olmazdı.
Söyle, yıldızlarla dolu sancağımız
Dalgalanıyor mu?
Özgürlüğün vatanında
Ve cesurların evinde
Bundan çıkarılacak ders bireylerin değil, bütün bir takımın bir şey başarmasıydı.
Oluşturmaya çalıştığım şey bu, bir takım.
ABD, ABD!
Birbirimizi sevdik.
Biz bir aileydik. Hâlâ öyleyiz.
Çocuklardan oluşan o grup bir araya geldi ve sporda imkânsızı başardı.
Tüm sporlar içinde gördüğüm en özel andı.
İnsanlar "Daha iyi ne olabilir?" diyor.
Ben de "Hiçbir şey" diyorum.
ABD, ABD!
On dokuz kişiyle bir araya gelip
öyle bir başarı elde etmek gibisi yok.
Bugün bile tüylerim diken diken oluyor.
ABD takımı!
Evet!
Teşekkürler çocuklar!
Mahalle çocuklarıydık.
Sokakta hokey, stickball oynarken gördüğünüz çocuklardık.
İnsanlar bizde kendilerini gördü.
Göğsümüzü kabarttınız.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
İnsanlar gelip o takımda oynadığımızı öğrendiğinde
ve kendi kendilerine ağlamaya başladığında…
Kırk beş yıl sonra bile aldığım tepkiler, mektuplar
benim için bu işin en güzel yanı oldu.
Öyle bir enerjiye sahip stadyum görmedim, hem de hiç.
- Düşününce tüylerim diken diken oluyor. - Evet.
Ülke olarak sürekli yeniliyorduk.
Sonra birden bir grup genç
bir şeye ihtiyaç duyduğumuz anda ülkeye mutluluk verdi.
İnsanlar mutlu hissedecek bir şey arıyordu ve bizde buldular.
Şu an da bize bir 1980 lazım.
BU İSİMLERİN ANISINA:
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer