Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Cześć.
- Miło w końcu poznać. - Nie oczekuj cudów.
Mailowo jestem bardziej czarująca.
Cóż...
Fajnie, że mnie zaprosiłeś. Wreszcie.
Wolę cardio. Nie jestem fanką ciężarów.
Zwykle tyle nie dźwigam.
Były dwie opcje: randka albo przepuklina.
Dlaczego wyjechałeś z Londynu do New Jersey?
Ponieważ otrzymałem posadę prawnika w Air Cruz.
- Kocham te linie. Dzięki. - Dzięki.
Punktualnie, smacznie.
- Zdrowie. - Świetne macie reklamy.
„Nie jestem tylko prezeską Air Cruz, jestem też pilotką”.
Nie cierpię ich.
Muszę je robić, odkąd tata jest na emeryturze.
- Najgorszy element tej pracy. - Świetnie ci idzie.
Moja była żona będzie zazdrosna, że jestem na randce z szefową Air Cruz.
To nie randka. Kolacja służbowa.
Wiesz...
Ptaszki ćwierkają, że jesteś singielką.
Ja też. Już oficjalnie.
- Najlepsze pół roku życia. - Tak...
- Przyszłam w interesach. - Wybacz, masz rację.
Nie chcę rozmawiać o byłej żonie.
Jasne.
Stacey.
A to nie jest degradacja?
Nie wiem. Praktykowanie prawa na skalę globalną daje satysfakcję,
ale dziś w Air Cruz
rozwiązałem spór między pasażerem a psem terapeutycznym.
Ty coś ukrywasz. Dziękuję.
Dlaczego odszedłeś?
- Nie wywalili cię czasem? - Nie.
Mnie możesz powiedzieć.
Mój były sprzedał mi świerzb, a ja nikomu nie pisnęłam słowa.
Brawo.
Rozszerzamy działalność o Dallas–Fort Worth
- To duży krok. - Dallas.
Chciałabym, żeby nasz salonik oddawał ten klimat, był pomnikiem...
Larry?
Przepraszam...
Stacey pochodzi z Dallas.
Tam się poznaliśmy.
Ty płaczesz?
Nie płaczę.
- Larry! - Przepraszam.
Może coś zjemy? Zamówmy coś.
Jadłam batonik białkowy.
Wiesz, czemu tu przychodzę? Dla drinków.
Są pyszne, co nie? Nie czuć tequili, co nie?
Z pewnością w nich jest. Napijemy się wody?
Boziu. Grają moją ulubioną piosenkę.
Boziu. Uwielbiam ją.
- Jest niezła. - Musimy zatańczyć.
- Nie musimy. - Powinniśmy zatańczyć.
Absolutnie nie. To restauracja.
Chcesz na siedząco, cwaniaczku?
Przepraszam państwa. Tanya, błagam cię.
- O nie. - Boże.
Co ty odwalasz?
Siadaj, bo mój chłopak skopie ci dupę.
- Przepraszam. - Pilnuj jej!
Nikt nie będzie pana bił.
Przepraszam wszystkich. Deser na mój koszt.
O kurwa.
Później przestaliśmy ze sobą sypiać.
Myślała, że to jej wina, ale...
szczerze mówiąc...
winny byłem ja.
A teraz się do niej masturbuję.
Walę konia do zdjęć byłej żony. Czy to nie jest chore?
Na mnie już czas.
Przepraszam.
Świetnie się dzisiaj bawiłam.
Dobranoc, Tanyo.
Nie na pierwszej randce?
Jesteś dżentelmenem.
No cóż...
To na razie.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Boże, ale z ciebie cipka.
Mamo! Wróciłam.
Jackie, chcę cię jeszcze raz przeprosić.
Bardzo mi przykro.
Zadzwoń...
do Stacey.
Może też o tobie myśli.
I się masturbuje?
Do widzenia, Larry.
Przepraszam.
BIUROWY ROMANS
Frederick, trzymaj.
Skończyłem wczoraj. Przekaż to panu Vance’owi.
Szybko. Nie musisz się tak spieszyć.
Pan Vance się zdenerwuje, jeśli będą jakieś błędy.
Nie ma błędów.
- Wszystko gra, Clair? - Nie.
Na zewnątrz ziąb, a w pociągu tysiąc stopni.
Zlałam się potem w bieliźnie termicznej,
a później cała przemarzłam.
Dostałam potwornej wysypki z tyłu kolan.
Ojej.
Co wczoraj porabiałeś?
- Nic. - Bujasz. Co robiłeś?
To prywatna sprawa.
Czyli?
Przepraszam. To chyba różnica kulturowa.
Rozmowa o sprawach osobistych z koleżanką
jest według mnie niestosowna lub niegrzeczna.
Pytając: „Wszystko gra?”,
nie wymagam odpowiedzi, tylko się witam.
Po mojemu, gdy ktoś pyta, to mu odpowiadam.
Bo na tym polega rozmowa.
Tak.
- Na przykład wczoraj, kiedy... - Dzień dobry.
Mówiłaś, że masz nasilone objawy zespołu jelita drażliwego...
To twój prywatny problem związany z życiem osobistym.
- To co mam odpowiadać? - „Wszystko gra”.
U ciebie „gra”, u mnie „gra” i zaczynamy pracę.
- Ale u mnie nie gra. - Jak u każdego. Tak się mówi.
- Dzień dobry, pani Cruz. - Dzień dobry.
- Dzień dobry.
- Dzień dobry, pani Cruz. - Dzień dobry.
- Jak wczoraj poszło? - Koszmarnie.
- Kto mu palnął, że jestem sama? - A kto nie wie?
- Racja. - Przykro mi. Podrywał cię?
- A potem płakał. - Nie wyrobię. Wkurza mnie,
że ludzie nie oddzielają życia zawodowego od prywatnego.
Poza tobą, bo ty masz tylko życie zawodowe.
Nie potrzebuję nikogo w życiu. Skupiam się na pracy.
Rozumiem cię, kochana.
- Boże drogi. - Dobra.
Wiem, że nie powinnam prosić, ale patrz, jak ty chodzisz?
Nie wolno ci o to prosić. Proszę.
- Idź. - To twoje linie. Dobra.
Serio. Nie powinnaś być w domu? Albo w szpitalu, rodząc?
Pójdę do szpitala urodzić, a następnego dnia wrócę do pracy.
Żartujesz? A urlop macierzyński? Martwię się o ciebie.
- Marcus. - Tak?
- Zanieś prawnikom. - Pani Cruz?
- Lcę, pani Bloom. - Dzięki.
„Lecę, pani Bloom”?
Jesteś gotowa na złożenie zeznań?
- Denerwuję się. - Coś ty! To nic takiego.
Jeśli największa linia lotnicza świata akurat kogoś nie pozywa,
to miękną im faje.
- Sydney. - Co?
No weź. Drzwi są otwarte.
- To prawda. - No weź.
Będzie dobrze. Vance ich zniszczy.
- Da radę, prawda? - Chętnie bym to zobaczyła.
Peter Vance pożre tych dupków na śniadanie.
Gunderson. Tu Peter Vance.
O co chodzi z tym przyspieszeniem terminu złożenia zeznań?
Przykro mi, Peter.
- Pierdol się! - Peter...
Słuchaj, dupku.
Jeśli to jedyny wolny termin w grafiku twojego prezesa,
- to jego też wezwę. Tak! - Nie możesz... Peter.
A właśnie że mogę!
Sprawdzaj maila, debilu.
I wiesz co?
Mogę... jesteś tam?
Co się dzieje?
Nie wiem, czy to była wołowina, czy chorizo...
- Wszystko gra, Clair? - Nic nie gra.
Pan Vance zadławił się śniadaniowym burrito.
O rany! Kto je burrito na śniadanie?
- Wybacz. Nic mu nie jest? - Ma rurkę w gardle.
Chce pozwać food trucka za zbyt duży kawałek kiełbasy.
To ty jesteś Blanchflower?
Daniel Blanchflower.
Generał padł. Czas na pułkownika.
Według Vance'a jesteś świetny. Weźmiesz Falcon Airlines.
- Za pięć minut u pani Cruz. - Będę.
- Czemu tak na mnie patrzycie? - Poznałeś panią Cruz?
Nie, jeszcze nie miałem przyjemności.
„Przyjemności”?
Lubisz czuć się głupi i przerażony?
To twarda sztuka. Nie trajkocz.
Ale też nie milcz. Mów dokładnie tyle, ile trzeba.
I nie komplementuj jej butów. Gorszej jazdy windą nie miałem.
Lubi zapach lawendy. Spróbuj pachnieć lawendą.
Nie cierpi odgłosu oddechu. Nie oddychaj.
Ale jeśli musisz,
to rób to szybko bokiem ust, o tak.
- Wejdź. Czeka na ciebie. - Dziękuję.
Powodzenia.
O w mordę.
Jest pani...
imponująca.
Pani...
promienieje...
Pan jest tym prawnikiem?
Tak. Przepraszam. To ja, Daniel Blanchflower.
Fajne buty.
Szlag.
Sydney?
Tak?
- To on? - Tak. To...
Bla... Już zapomniałam.
- Blanchflower. - Blankplowder.
- Blanchflower. - No mówię.
Przełożymy te zeznania?
Nie. Wyjdzie na to, że coś ukrywamy.
Pani Cruz, zapewniam, że jestem w stanie z przyjemnością
pomóc pani w każdej sprawie, w której pani potrzebuje.
W kwestii butów...
Choć pewnie bardziej prawa, jak sądzę.
- Miłego dnia. - Dziękuję.
Dzień dobry. Daniel.
- Vanessa. Miło mi. - Mnie również.
Dobrze. Zaczynajmy.
Pani Cruz, cztery miesiące temu, 25 lipca,
Falcon Airlines zawarło ustną umowę z zarządem lotniska Dallas-Fort Worth
o dzierżawę dziesięciu bramek.
- Czy jest pani tego świadoma? - Tak.
Zaś 26 lipca, następnego dnia,
poleciała pani do Dallas prywatnym odrzutowcem, Cruz One,
by spotkać się z Charlesem Johnsonem, przewodniczącym zarządu lotniska.
Po waszym wspólnym wieczorze
pan Johnson zmienił zdanie.
Postanowił oddać pani te bramki, które przyznał Falcon Airlines.
- Zgadza się? - Tak.
Proszę powiedzieć, co wydarzyło się między panią a panem Johnsonem?
- Zjedliśmy kolację. - I poszliście gdzieś?
Do pani hotelu?
- Do niego? - Nie.
Może do bankomatu?
Wie pani, że pan Johnson
kilka dni po kolacji kupił łódź?
To jak w końcu? Przekupiłam go czy z nim spałam?
Pani nam powie. Po to się zebraliśmy.
Muszę się naradzić.
Przerwy są o określonej porze.
- Co pan odpierdala? - A czego pani oczekuje?
Vance kwestionowałby każde słowo płynące z jego obleśnych ust.
- Sprzeciw! - Nie zgłoszę go.
- Zgłosi pan. - Nie.
- Nalegam. - Pani Cruz.
- Inaczej pana zwolnię. - Proszę bardzo.
Wiem, że nie zrobiłem dobrego pierwszego wrażenia,
ale pani naprawdę promienieje, a te buty są piękne.
Mam doświadczenie.
To...
niech mi pan pokaże, że coś potrafi.
I wreszcie, pani Cruz,
po wieczorze z panem Johnsonem
spotkali się państwo na śniadaniu. Zgadza się?
Piliśmy kawę. Nie jedliśmy śniadania.
Dobrze.
Na kawie.
Dziękuję, Jackie.
Skończyłem.
Przerwa przed panem Buttenem?
Nie. Mam jedno czy dwa pytania. To nie potrwa długo.
A więc...
do protokołu...
Pana godność to William Butten, prezes Falcon Airlines.
- Tak, ale proszę mi mówić Bill. - Wspaniale.
A zatem...
Dużo pan wie o spotkaniu pani Cruz z panem Johnsonem.
Tak sądzę.
Wie pan, o której poszli na kolację.
Wie pan, gdzie jedli kolację.
Wie pan, co jedli?
Ona filet, a on chilijskiego okonia.
Tak.
Dla mnie pytanie wydaje się proste.
Skąd pan to wie?
Te...
informacje przekazała mi...
interesująca oso... zainteresowana strona,
która przypadkiem powzięła wiedzę o tych...
faktach.
Przepraszam, nie zrozumiałem. Vanesso, odczyta to pani?
- Nie musi pani. - Muszę. To moja praca.
„Informację przekazała mi
interesująca osoba,
zainteresowana strona, która przypadkiem powzięła wiedzę o tych...
faktach”.
- Tak powiedział. - Dziękuję, Vanesso.
Jestem ciekaw.
Kto był tą stroną?
Paul. Paul coś tam. Nie pamiętam.
- Paul Huntingford. - Tak.
- Asystent pana Johnsona. - Tak.
Za pieniądze czy seks?
Musimy kończyć. Przepraszam.
- Przerwy są o wyznaczonych porach. - Damy znać.
Już.
- Dziękuję. - Dobra robota, Danielu.
- Heather? - Tak, pani Cruz?
Poproś do mnie pana Blanchflowera.
Oczywiście.
A potem możesz iść do domu.
Dobrze, dobranoc.
Dziękuję.
Pani Cruz?
Proszę zamknąć.
I usiąść.
Bardzo nie lubię tego robić...
ale...
Przepraszam.
Chce pani coś dodać?
Nie.
Nienawidzę przepraszać, więc tyle musi panu wystarczyć.
- Przyjmuję. - Świetnie panu dzisiaj poszło.
Zapoznałem się ze sprawą.
Przeczytał pan to wszystko na wypadek,
gdyby szef zadławił się kiełbasą w dzień przesłuchania.
Zdziwiłaby się pani, ilu prawników dławi się kiełbasą.
Cóż...
Miło poznać kogoś, komu zależy.
To rzadkość.
Dla większości ludzi praca to coś, co trzeba przetrwać do weekendu.
Ale dla mnie...
to wisienka na torcie.
Rozumiem.
Dziękuję...
że jest pan jednym z nas.
Nie ma za co.
- Przepraszam. - Co z tobą, gościu?
- To nie moja wina. - Wynocha z mojego biura!
Tak, oczywiście. Przepraszam. Chciałbym to wyjaśnić.
To było spowodowane różnymi bodźcami... Nieważne.
Jeszcze stoi?
Sam bym chciał, żeby nie stał. Wychodzę. Najmocniej przepraszam.
Kurwa mać.
Ja pierdolę!
Wszystko gra?
Będę w swoim gabinecie za zamkniętymi drzwiami,
jakieś kilka tygodni.
Wszystko gra? Co się stało?
Może rozmowa dobrze ci zrobi.
To moja sprawa, Clair.
Moja prywatna sprawa.
Pani Cruz wzywa pana do gabinetu.
Nie mogłaś od tego zacząć?
Jeszcze nie zraniłeś moich uczuć.
- Chciała mnie pani widzieć? - Nie.
- Jasne. - Mówił do mnie.
Proszę wejść i zamknąć drzwi.
Skoro Peter jest w szpitalu,
chcę, żeby przejął pan codzienne obowiązki działu prawnego.
O ile...
jest pan w stanie.
Oczywiście.
To nie powinien być...
twardy orzech.
Dziękuję. Zamknij drzwi, wychodząc.
Proszę zostać. Sydney, dokończymy to później.
Możemy?
Chcę porozmawiać z panem Blanchflowerem.
Dobrze.
- Świetna robota. - Dziękuję.
- Pomóc pani? - Wykluczone.
- Proszę, nie. - Te czasy się skończyły.
Odwrócenie się to najszybszy sposób na przemieszczanie się po pokoju.
- Zostawić otwarte? - Zamknij.
- Otwarte? - Zamknięte.
- Wiesz co? Zamknę. - Dziękuję.
- Proszę usiąść. - Dziękuję.
Mam nadzieję,
że będziemy mogli współpracować bez kolejnych...
incydentów.
Oczywiście. Jeszcze raz przepraszam za...
Uznam, że nic nie stało... się.
- Zostawmy to. - Proszę.
Mam nadzieję, że wie pani,
że coś takiego nie przeszłoby mi przez myśl,
nawet gdyby pani firma nie miała polityki zera tolerancji
dla romansów w pracy.
Nie pluj do własnej studni.
Podstawowa zasada kapitana Jacka, mojego ojca.
Znam słynnego kapitana Jacka Cruza.
Bohatera wojennego.
Przedsiębiorcę.
- Świetnego gawędziarza. - To on.
Wciąż zasiada w zarządzie.
- Honorowo? - Nie.
Uczestniczy w każdym posiedzeniu.
Gdyby nie on, już dawno zastąpiliby mnie jakimś snobem.
Firma ma się świetnie, nieprawdaż?
Owszem.
Ale zawsze będą widzieć we mnie córeczkę tatusia.
To brzmi...
niefrustrująco.
Jeśli się nie zobaczymy,
miłego weekendu.
- Nie. - Do widzenia.
Do poniedziałku.
- Już czekam. - Ja też.
- To znaczy... na pracę. - Na pracę.
- Żegnam. - Ja też, żegnam.
Dziękuję.
Wszystko gra?
- Pytanko. - Tak?
Czy pani Bloom nadal się na mnie gapi
i głaszcze brzuch jak czarny charakter miziający kota?
Tak.
To niedobra wiadomość.
- Powodzenia. - Dzięki.
Zwolnił, a potem...
wrócił do gry i minął Kovačicia.
Świetny ruch.
Maddison podaje do Porro.
Świetnie!
Idź do domu. Jest sobota.
Jeśli ty tu jesteś, to ja też.
Żeby było jasne.
Po porodzie bierzesz tydzień wolnego.
Dam radę leżeć, więc siedzieć też. Praca to mój priorytet.
Bezdzietni tak mówią.
Ja nie będę jedną z nich! Przepraszam, że krzyczę.
Zostałam sztucznie zapłodniona, by nie rozpraszać się związkiem.
W moim domu będę tylko ja z armią niań.
O rany...
i dziecko.
Może zmienisz zdanie.
Zanim pójdziesz, Falcon Airlines...
Chryste Panie!
Nadal czekamy na decyzję,
czy ten pieprzony sędzia uzna pozew za zasadny?
Daniel twierdzi, że to błahostka i nie mamy się czym martwić.
Wiesz, tamtego wieczora...
po przesłuchaniu...
Co?
- Nic. - Co się dzieje? Jackie?
- Nic. Idź do domu. - Jackie!
Dasz sobie z nią radę?
To moja siostra.
I jest przykuta do stołu.
Uważaj.
„To moja siostra. Jest przykuta do stołu”.
A ty niby kto? Książę z Buckingham Palace?
Muszę tak mówić, Lizzy.
Nie mogę w sądzie powiedzieć: „Sprzeciw, gnoju”.
Więc...
Masz jakąś laskę?
Nie, kompletna posucha.
Martwię się o ciebie.
Dawno nie bzykałeś. Dorobisz się jaj jak arbuzy.
Jaja tak nie działają. Martw się o siebie.
Nigdy nie miałam tyle seksu.
To przez akcent. Laski go uwielbiają.
Czasem nie noszę spodni.
- Elizabeth. - Daniel...
Wracaj do domu.
Nie potrzebuję opieki braciszka.
Tu nie zaliczysz. Amerykanki nie są w twoim typie.
Co?
Nic.
Coś jest na rzeczy.
Nic.
Nieważne. Podoba mi się kobieta, ale nie możemy być razem.
Za gruba? Kawał baby.
Nie, Lizzy.
Włochaty brzuch?
Lizzy.
- Jestem twoją siostrą, zjebie. - Boże, Lizzy. To moja szefowa.
- Jest seksi? - To nie tak. Ona jest...
mądra.
Energiczna.
Jest...
Jest niesamowita.
- Jest seksi? - Stanął mi od uścisku dłoni.
To było straszne.
Ja jebię.
Zaproś ją na randkę.
Nie mogę.
Nie pluj do własnej studni.
Ja haram gdzie popadnie.
Gdzie śpię, czytam i się onanizuję.
Ja nie mogę.
Naprawdę nie mogę.
Wiem, że etyka to nie twoja działka, ale straciłbym uprawnienia.
Zabraliby mi wizę.
Nie wrócę bez ciebie.
Ty idioto.
Sama jesteś idiotką.
Uwaga.
Jest i on.
Witaj z powrotem, Peter. Coś ci się stało w nogi?
Nie. Wyszedłem ze szpitala przed wypisem.
Gdybym się przewrócił,
musiałbym pozwać linię lotniczą, a do tego nie dojdzie.
O kurwa.
Witaj, Peter. Jak się masz?
Fantastycznie. Puściłem skurwieli z torbami, a potem zabrałem im food trucka
za to, że prawie mnie zabili.
- To był dobry dzień. - Miło.
Chcesz wiedzieć, co słychać w sprawie Falcon Airlines?
Nie trzeba. Tak im uwalę ten pozew,
że sędzia go odrzuci i się nim udławi.
- Jeśli mogę, nie jestem pewien... - Spokojnie, szczeniaczku.
Zostaw to mnie.
Wilczur powrócił.
Bardzo dobrze... W porządku.
Nie przestaniesz. Dobra. W porządku.
Uwielbiam to!
Co to ma być?
To 200-stronicowy dokument od Vance’a, który ma przekonać sąd do oddalenia pozwu.
Co on? Namierzył każdego faceta, z którym się spotykałam?
Chciał ustalić wzorzec zachowania,
w którym nie uprawiasz seksu, co jest prawdą.
Zostałaś sztucznie zapłodniona.
Uprawiam seks.
Ostatni, który przysięgał, że z tobą spał, był cztery lata temu?
To niemożliwe.
- Byłam zajęta. - Biedne maleństwo.
- Wzywała mnie pani? - Nie.
- Mówi do mnie. - Dobra.
- Czytał pan to? - Dwukrotnie.
- Dlaczego? - Taka praca.
To jest upokarzające.
Ale czy zadziała?
- To pytanie do pana Vance’a. - Pracuje pan dla mnie, nie dla Petera.
Proszę mi powiedzieć prawdę.
To był ogromny błąd.
Mieliśmy mocny argument, bez sugerowania, że pani jest...
Niewyżyta seksualnie.
- Dobra. - Chciałem powiedzieć pruderyjna.
- Brzmi kiepsko. - Amiszowska wdowa.
- Jeszcze gorzej. - Wybredna królowa.
Dziękuję.
Przykro mi.
Co?
- Bzykacie się? - Nie!
Masz proces o to,
czy spałaś z partnerem biznesowym.
Wiem o tym.
Śpiąc z pracownikiem, stracisz linię lotniczą.
- Szlag. - Nie sypiamy ze sobą.
Zarząd szuka pretekstu, by cię wyrzucić. Nie daj im go.
Mam oświadczenia pod przysięgą, że z nikim nie sypiam!
Dobrze. Poza tym jesteś poza jego zasięgiem.
To jakby Helena Trojańska spała z Jasiem Fasolą.
Dzięki?
Co zrobimy z Vance’em?
Mam to w dupie. Składaj.
Do zobaczenia.
Będziemy się sądzić.
Boże.
Od teraz Daniel prowadzi sprawę Falcon Airlines.
Nie możesz tego zrobić.
- Peter? - Nie zdegradujesz mnie!
Ta linia kosztowała mnie za dużo pracy i małżeństw.
Spokojnie.
Zajmę się tą sprawą.
Albo wygram tę sprawę, albo odchodzę.
Boże.
REZYGNACJA PETERA VANCE’A
Dzień dobry, Daniel Blanchflower.
Dzień dobry, Danielu.
To ja, Jacqueline Cruz.
Pani Cruz, wyświetliło mi się.
Dobrze, że to nie złodziej.
W czym mogę pomóc?
O ósmej rano mamy zebranie zarządu w sprawie Petera Vance’a.
- Będę. - Świetnie. Dziękuję.
Pa.
Pa, pa.
Ta sytuacja jest niedorzeczna.
Peter to mój stary przyjaciel.
I, co ważniejsze, świetny prawnik.
Który nawalił.
Na pewno czytaliście jego dokument,
którego szczegóły były fałszywe.
Więc zastąpiła pani Petera Vance’a nowym prawniczyną?
Blanchflowerem.
Młody człowieku, gdy będę do pana mówił, zauważy pan.
Kontakt wzrokowy będzie oczywisty.
Pan Blanchflower, mimo że pracuje u nas od niedawna,
najlepiej się nadaje, a ja jestem prezeską.
Przyjemność po naszej stronie.
Ta pochopna decyzja każe nam wątpić, czy pani się nadaje.
A niech to.
W samą porę na fajerwerki.
Kapitan Jack.
Hola, Francisco.
- Dzień dobry państwu. - Dzień dobry.
Gordita, jak się masz?
Tato.
Gordita to „słodziutka”?
- „Grubiutka”. - Jezu.
Czemu zastąpiłaś Petera Vance’a
gościem, który się dobrze nie rozpakował?
Jestem na bieżąco?
Zarząd nie popiera mojej decyzji.
Pracujemy dla nich, nie odwrotnie.
Jack, nie podoba nam się ta decyzja.
Nie lubimy być niepytani o zdanie.
Rozumiem.
Zrobiłaś to, co uważałaś za słuszne,
ale teraz niech przemówi rozsądek.
Młody może być wiceprezesem, jeśli tego chcesz,
ale Peter jest nasz. To zbyt ważne.
Wiem, jak ważny jest Peter dla firmy.
Nie chciałam, żeby zrezygnował.
To zadzwoń i przeproś.
- I po sprawie. - Jack.
Przepraszam, że ciągle do tego wracamy,
ale uważamy, że czas na doświadczonego dyrektora.
Czas na zmiany.
Absolutnie nie czas.
Daniel Blanchflower.
Chciałem się przedstawić, ale był pan... nieuprzejmy.
Peter Vance to dobry człowiek,
który popełnił rażący błąd.
A co do mnie,
to jestem zbyt wykwalifikowany, by tu być.
To jakby Jude Bellingham
grał w obronie w lidze podwórkowej.
W piłkę nożną. Soccera.
Liga podwórkowa?
Jude Bellingham...
Świetny pomocnik.
Dziękuję.
Pani Cruz podjęła dobrą decyzję.
Podobnie jak inne, które przyniosły wam
miliony funtów zysku. Szlag. Dolarów. Ale ze mnie as.
Na waszym miejscu ufałbym jej decyzjom,
dopóki nie zaskoczy nas jakimś złym wyborem.
Dziękuję.
Nie lubię tego faceta.
Ani trochę.
- Dziękuję, Sydney. - Ale zgadzam się z nim.
Pani Cruz wie, co robi.
A ja wiem, że nie warto sprzeczać się z ciężarną.
Czyli na razie zostajemy przy Gordicie i Brytyjczyku. Tak?
Tak.
- Dobra, myślę... - Dobra.
Musimy omówić koszty dodatkowej bramki w Dallas.
Będzie dodatkowa flota,
więc musimy uwzględnić pilotów, stewardesy,
umowy serwisowe na samoloty
i oczywiście ubezpieczenie floty.
Mówiłeś coś?
- I... - Dzięki!
- Dzień dobry. - Dobry.
Przepraszam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzięki, nie trzeba było.
Wszystkiego najlepszego, Henry.
Za najlepszego faceta na świecie.
- Jesteś super, Henry. - Tak!
Najlepszego, Henry.
Jesteś facet po chuju fest.
Twoja kolej.
To był komplement.
Nie. Nie możesz tak mówić w pracy.
Tak nie wolno.
George, już to rozumiem, ale musisz wiedzieć,
że u mnie to nie jest brzydkie słowo.
Baba ghanoush!
- Chuj jest wszędobylski. - Jasne.
Ciągle w użyciu.
Dostajesz mandat i mówisz: „O chuj!”.
Bez przykładów.
Ale widzisz starego kumpla i mówisz: „O, chuj!”.
Bo go lubisz.
Gdy strzelą gola, krzyczysz: „Sztos jak chuj!”
Boże!
Albo jak mysz przebiegnie po stole, to: „Ty bezczelny chuju”.
Zluzuj.
Chuj jest jednym z pięciu etapów żałoby.
Do chuja!
Do chuja.
Powiem ci szczerze, George.
- Nie jestem chujem. - Przestań!
Dość!
Błagam, nie używaj więcej tego słowa w tym biurze.
Muszę cię za to zgłosić, bo przesadziłeś.
- Rozumiem. - Tak.
Dziękuję. Jesteś facet po...
pozytywny.
Boże.
- Przy okazji... - Świetnie.
- Nasza polityka zera tolerancji. - Tak.
Nie uważasz, że jest...
odrealniona?
Trudno powstrzymać ludzi przed wzajemnym przyciąganiem.
A jeśli związek byłby za obopólną zgodą i zachowanie pozostałoby profesjonalne...
Tak.
...to nie jest akceptowalne?
Nie.
- Daniel. - Pani Cruz.
Dobrego dnia.
Panu też życzę dobrego dnia.
George, masz chwilę?
Pani Cruz. Oczywiście. Dzień dobry.
Ta...
polityka zera tolerancji.
Tak.
Nie sądzisz, że jest trochę...
odrealniona?
Mam dobre i złe wieści.
Złe są takie, że znowu cię przesłuchają.
Dobre, że to inny pozew.
Pozwał cię pasażer, którego usunęliśmy z lotu.
Sędzia nalega, żebyś przyleciała i poświęciła mu dwa dni.
To wykluczone.
Na Dominikanę, gdzie jest teraz 30 stopni.
Kiedy wylot?
- Wezmę Cruz One. - Dobrze.
Dwa dni w raju. Zasłużyła jak nikt.
Kogo chcesz z działu prawnego?
- Może Rachael? - Rachael będzie dobra.
- Jest najlepsza. Kocham ją. - Naprawdę.
Daniel?
Przepraszam.
Pyta pani, czy ma wziąć mnie?
Czy pyta o to, czy ma wziąć Rachael?
- Nie mam preferencji. - Stosownie.
- Byłbyś świetny. - Byłby świetny.
Boże. Załatwcie to.
- Rachael też jest świetna. - Zgadzam się.
- Też mądra decyzja. - Fajnie się z nią podróżuje.
Ale Daniel jest królem przesłuchań.
- Nie wiem. - Królem?
- Rządzi. - Wygrywa.
Jasne. Na pewno.
Tylko czy przy nowych obowiązkach
to zadanie nie jest poniżej jego talentów.
Racja. To może być żenujące.
- Jak myślicie? - Już tyle robi.
- Wiem, ale... - To jak wakacje.
Czy nie przesadzamy?
Masz rację.
Przesadzamy z tą dyskusją.
Nie wierzę, że wciąż o tym gadamy.
- Obojętnie. - Wezmę Daniela.
Chętnie pojadę.
Z przyjemnością. Chętnie się...
- przelecę. - Przelecisz, zgadzam się.
- Koszmar. - Dalej.
Daniel i Jackie lecą na Dominikanę. Dalej.
Przepraszam.
Co tam, bracie?
Cruz One?
Cruz One...
Samolot, od którego się zaczęło.
Boże. To samolot dla dzieci.
- Dziękuję. - Spoko.
Witam na pokładzie.
Pani pilotuje?
Chyba pan wiedział.
Jestem nie tylko prezeską Air Cruz. Jestem też pilotką.
Przyznam, że myślałem, że to tylko PR i pani nie lata.
Ale serio...
pilotuje pani?
Dawno nie latałam.
Ale ciągle używam symulatora.
Ale chyba ustawiają mi łatwy poziom, bo jestem szefową.
- Kurwa! Jezu. - Ups!
Przepraszam. Mój błąd.
No to lecimy.
Lecimy!
O kurwa!
Witam. Mówi wasz kapitan.
Lot potrwa cztery godziny.
Dłużej, jeśli pogoda będzie zła.
Może pan zostać tam sam przez cały lot
albo do mnie dołączyć.
Nie chcę pani przeszkadzać.
Niech się pani skupi na tym, co pani robi.
Nie słyszę ani słowa.
Musi pan założyć słuchawki, jeśli chce pan mówić.
Cześć.
To pani i kapitan Jack?
Mój pierwszy lot solo.
Solo?
Miałam 13 lat.
Co?
Nauczyłam się latać, siedząc mu na kolanach.
Czasem myślę, że spędziliśmy tu więcej czasu niż na ziemi.
Potem zrozumieliśmy, że jeśli weźmiemy ze sobą bogacza,
to zapłaci za paliwo i naprawy.
Tak powstała linia lotnicza.
Niesamowite.
Dlaczego wybrał pan prawo?
Chciałem być pogardzany przez wszystkich,
a parkingowy mało zarabia.
Symulator to przewidział?
Danielu, jestem prawdziwą pilotką.
Latałam w gorszych warunkach.
Przeżyłam zamiecie, burze z piorunami i huragany.
Wszystko.
Jezu, to jest...
Proszę na mnie spojrzeć.
Jest pan bezpieczny.
Nie pozwolę panu spaść z nieba.
To ostatnie zabrzmiało trochę gorzej.
Dziękuję pani.
Mów mi Jackie.
Jackie.
Pani Cruz, jak pani wie, mojego klienta surowo oceniono
- bez procesu... - Przepraszam.
...w sądzie mediów społecznościowych w poście z...
- Przepraszam. - Proszę.
...w poście z filmem, który całkowicie przekłamał powód,
dla którego mój klient oddał mocz na drzwi kokpitu.
Kolacja?
Co powiedziałeś?
- Nieważne. - Nie usłyszałam, co powiedziałeś.
Nie reagowałam na to, co mówiłeś.
Nieważne. Przepraszam.
- Kolacja? - Tak.
- Buenas. - Buenas.
Coś do picia? Piña colada?
Nie, dziękuję.
Ale poproszę mahi-mahi, a zamiast warzyw frytki.
A ja poproszę stek.
Zamiast frytek warzywa. Gracias.
- Możemy się zamienić. - Tak.
Tak.
Idealna para.
- To kolacja służbowa. - Nie. Proszę.
Służbowa.
Ale wiesz co? Jeden drink nie zaszkodzi.
- Jeden drink. - Tak.
- Dwie piña colady. - Dobrze.
Piña colada.
- Lubię ją. - Jest fajna.
A zatem...
praca?
Tak?
Gracias. Nie.
Tak.
Nie.
Jestem twoją szefową.
Dobra, idź.
Tak! Za pierwszym razem!
Jestem pod wrażeniem.
Jestem niepokonana.
Kiedyś uwielbiałam tę piosenkę.
To jest sztos.
Zatańczmy.
Chodź.
No chodź.
Nie mów, że nie tańczysz.
Staram się robić to, co trzeba.
Ale to tylko taniec!
Kurwa.
Dłoni twojej dotknąć pragnę
Do płuc zaczerpnąć oddech prawdy
Widzę, jak pustka z ciebie bije
A jednak prawdy w tobie szukam skrycie
Zatapiam się w zachwycie
Dziw, że tego nie zauważyłaś
Uwielbiam z tobą pracować.
Nie chcę tego spieprzyć.
Zatapiam się w zachwycie
Czuję to samo.
Dziw, że tego nie zauważyłaś
Jako twój adwokat muszę przypomnieć, że...
Z powodu polityki firmy...
zalecam...
- Zamknij się. - Podtrzymuję.
Cóż...
to było...
zaskakujące.
Zwykle jesteś taki spokojny i delikatny.
Nie wiem, co się stało.
Zwykle leżę nieruchomo i nieustannie przepraszam.
Jasne.
To nowe podejście ci służy.
- Mogę coś powiedzieć? - Tak.
Było dokładnie tak, jak sobie wyobrażałem.
Nie żebym myślał o tym w każdej sekundzie w pracy...
No coś ty! Ja też nie.
- Obsługa! - Śniadanie.
- Jest tam kto? - Już!
Już idę. Cholera!
- Dobry. - Dobry.
Proszę wybaczyć mojemu leniwemu mężowi.
- Dopiero wstał. - Nie oceniam.
Widziałam już wszystko.
Orgie, samobójstwa, porno, porody,
walki kogutów, obrzezania, co tylko chcecie.
Kawy, mój aniele?
Tak. Wiesz, jaką lubię.
Tak.
Dałam wam więcej bekonu.
Podobno powoduje raka, ale raz się żyje.
- Dzięki. - Proszę.
Ja zapłacę.
O rany. Mogę przejść na emeryturę. Dzięki.
Dziękujemy. Na zdrowie.
- Dzięki. - Wszystko gra?
Łączy was coś wyjątkowego.
- Serio. - Dziękujemy.
- Tak. - To wiele znaczy.
- To się nie wydarzyło. - Tak.
- Prawda? - Tak.
- Ja nie mogę. Ty też nie, więc... - Nie.
Nie możemy.
Racja.
I...
To się nie może powtórzyć.
To wykluczone.
Dzwoniłam do właściciela,
ale powiedział, że nie zajmie się smrodem, póki nie ustali...
Dzień dobry, pani Cruz.
Dzień dobry, Clair.
Zanim to podpiszę, chciałam, byś to zatwierdził.
Oczywiście. Z przyjemnością.
KOLACJA DZIŚ WIECZOREM? U MNIE?
Tak, może być.
Cudownie.
Możesz oddychać.
Dziękuję.
Co się dzieje? Czemu byłaś u prawników?
I czemu się u nich uśmiechałaś?
Masz za dużo na głowie, żeby martwić się o każdy mój krok...
Przepraszam. Jedźmy windą.
Potrafię wejść po schodach.
Pójdziesz w końcu do domu?
Zachowujesz się dziwnie od czasu Dominikany.
Przejrzałam cię.
Co to?
Co?
- To. - A! To...
To mój taniec szczęścia.
No tak.
Wszyscy tańczą, gdy jedzenie jest pyszne i są szczęśliwi.
Powinni.
Zaczynam rozumieć, czemu lubisz jeść na zimnie.
Lubię mieć oko na konkurencję.
Patrzyłam na to miasto i myślałam:
„Kiedyś będę dość dobra, by być jedną z nich”.
Pieprzyć ich.
Manhattan cię nie docenił.
A mnie się tu podoba.
W New Jersey?
To najpiękniejsze miejsce na Ziemi.
- Gdzie toaleta? - Pierwsze drzwi po prawej.
Dobrze. Zaraz wracam.
Po lewej!
Miało być po lewej!
O w mordę.
Dobra. Nie...
Zapomnij o tym. To nic.
- Przepraszam. Jeśli można. - Spoko.
Ja...
Co to ma, kurwa, być?
To żart.
To wszystko to żart. Lubię brytyjskie rzeczy.
Mój ojciec tam stacjonował, gdy byłam dzieckiem.
Często tam jeżdżę i za każdym razem
kupuję coś na lotnisku.
W końcu zebrało mi się mnóstwo brytyjskich rzeczy.
Sydney zaproponowała, żebym zrobiła sobie brytyjski pokój.
Więc zrobiłam to dla żartu i...
Nie możesz tam siedzieć. Przepraszam.
- To dla rodziny królewskiej. - Wybacz.
A potem na każde urodziny i święta
Sydney kupowała mi brytyjskie rzeczy.
Bo to było takie zabawne mieć brytyjski pokój...
dla żartu.
Czyli...
masz słabość do Brytyjczyków?
Mam być twoim fetyszem?
Absolutnie nie.
To tylko zabawa. To... to nic!
To nic takiego. Nic wielkiego.
To coś przeciwnego.
To nie żart, co?
Spoko.
Mam fetysz silnych kobiet z idealnymi tyłkami.
Wiesz, jak to działa, prawda?
Mów.
Musisz stać na baczność
i nie możesz się ruszać,
cokolwiek zrobię.
Kurwa.
Musisz chronić królową.
Zostaw kapelusz.
Jak sobie pani życzy.
Wierzysz w reinkarnację?
Ja pieprzę.
Musiałem zrobić coś ekstra w poprzednim życiu,
skoro tu z tobą jestem.
Musiałem być...
Gandhim czy kimś takim.
Pewnie w następnym wcieleniu wrócę jako dżdżownica,
dla równowagi.
A ty?
Chcę wrócić jako kot.
Leżeć cały dzień i szukać słonecznego miejsca.
Być zimna i złośliwa dla właścicieli, kiedy czegoś chcą.
Byłabyś świetnym kotem.
Tak, zdecydowanie.
Byłbyś bardzo seksowną dżdżownicą.
Dziękuję.
Kurwa!
Wierzysz w magię?
Taką jak Gandalfa?
Nie, w magię. W przeznaczenie.
Odkąd wszedłem do twojego biura, wierzę we wszystko.
Dwie, proszę.
A ty?
Wierzę, że chcesz utorować sobie drogę do tego łóżka.
Działa?
Jak magia.
Wierzysz w prawdziwą miłość?
Dopiero od niedawna.
A więc idziemy w to.
Zdecydowanie.
Dobra, ale żadnych figli w biurze.
Nigdy w biurze.
Mówię poważnie. Jeśli nas przyłapią, zniszczą wszystko, co zbudowałam.
Twoje życiowe dzieło.
Byłby straszny obciach.
Okropny.
Dobrego dnia, Jackie. Pani Cruz.
Mów mi Jackie, jak wszyscy. Pa.
- Pa, Jackie. - Pa, Jackie.
Nigdy nie nazywałem jej Jackie.
To nie jest Jackie.
Trudno będzie to przebić, gdy zaproszę cię na kolację.
Wożę milionerów od dekad, więc znam kilka fajnych miejsc.
Boże, mam tyle piasku w tyłku.
Mogę robić za klepsydrę.
Jesteś dziwna.
Dziękuję.
Chodzi mi o to, że...
w pracy wszyscy się ciebie boją.
Opowiadają o tobie straszne historie.
Czemu nie pokażesz im siebie?
Prawdziwej. Z piaskiem w tyłku.
Nie wiem.
Raz to zrobiłam.
I wyszłam za mąż.
Potem on wolał widywać się z sekretarką.
Całe biuro wiedziało. To było okropne.
Dlatego...
Zaszyłam się w swojej skorupie i w niej siedzę.
A ty?
Nie byłeś żonaty?
Nie.
Czemu taki facet jak ty nie ma żony?
Nic poważnego.
Tak wyszło.
Dokąd teraz?
Mamy weekend. Możemy lecieć do Puerto Rico, Miami...
Jeśli dotrzymasz tajemnicy, mogę zabrać nas na Kubę.
Kurde. Nie mogę.
Rano mam coś do załatwienia.
Co?
To prywatna sprawa.
Mogę przyjechać po południu. Polecimy, gdzie chcesz. Tylko...
muszę wrócić dziś wieczorem.
Jasne.
Wszystko gra?
Tak.
Muszę coś załatwić.
Coś osobistego.
Rozumiem.
Nie będę już o to pytała.
Doceniam to.
Dzięki.
Przeleciałeś ją, co?
Robimy to bez przerwy i aż boli mnie fiut.
Tak!
Gratki!
Halo?
Mogę jakoś pomóc?
Możesz.
Jak się masz?
Stan?
Znasz moje imię?
Oczywiście.
Tak. Daniel kazał mi pytać o Stana.
- Znasz Daniela. - Znam.
Tak. Jestem tu po to samo, co Daniel.
Na widzenie z siostrą?
Jego siostrą?
Tak!
Nie ma cię na liście. Nie wpuszczę cię.
Jasne. Nie ma problemu.
Już sobie pójdę. Dziękuję. Otworzy pan drzwi? Dziękuję.
A przestań. Skoro znasz Daniela, to nie ma sprawy.
Nie chcę narobić kłopotów. Naciśnij przycisk.
W porządku. Podpisz się tutaj.
Dobra.
Cześć.
Jackie Cruz.
- Tak, skąd wiesz... - Ona wie różne rzeczy.
Brat nie powiedział, gdzie się wymykał,
więc go śledziłaś.
Jesteś jebnięta.
Super. Siadaj. Joe, kawa dla dwóch?
Nie, Lizzy.
To ja mówię, co masz robić.
Po moim aresztowaniu rzucił wszystko.
Rzucił pracę. Przeprowadził się.
Gdyby nie on, czekałbym na egzekucję.
Na egzekucję?
Odcięłam facetowi głowę maczetą.
- O Jezu. - Tak.
Kurwa mać.
Dlaczego?
Nie lubiłam chuja.
Wybacz, u nas to normalka.
Daniel mi to powtarza.
Ale mój brat jest tak dobrym prawnikiem, że zamiast na krześle elektrycznym
siedzę tu z eleganckimi laskami i w nich przebieram.
Fajnie.
- To porządny gość. - Wiem.
Traktuj go dobrze, jasne?
Tak.
Oczywiście. Przysięgam na śmierć...
Nie chcę umierać.
No to zdrowie.
Zdrowie.
O rany!
Co ty wyprawiasz?
Ty...
Zachowywałeś się dziwnie i tajemniczo, że poniosła mnie wyobraźnia.
Śledziłaś mnie?
- Przepraszam. - Oszalałaś.
- Lizzy zrozumiała. - Jest szalona.
Zachęcałeś mnie...
i to bardzo, żebym była bardziej otwarta i wrażliwa.
Jak, skoro coś przede mną ukrywasz?
Jest różnica między ukrywaniem a byciem skrytym.
Jestem skryty.
Jestem skryta.
Przestaliśmy być skryci, gdy spuściłeś mi się we włosy.
- Przeprosiłem za to. - Okłamałeś mnie.
Wielokrotnie.
Nienawidzę, gdy ktoś mnie okłamuje.
Gdy ktoś nie ma odwagi wyznać, że zakochał się w kimś innym.
Kłamie, że wszystko jest dobrze.
Po latach odkrywasz, że gdy zaskoczyłaś go na delegacji,
nie kochaliście się nie z powodu jego choroby,
tylko dlatego, że pod łóżkiem, w szafie lub w łazience była kobieta.
Nie wiem, gdzie była, ale była,
gdy zapukałam do drzwi w samych kozakach i płaszczu
jak totalna kretynka.
Jezu.
- Zawsze mów mi prawdę. - Nie okłamałem cię.
Nie powiedziałeś prawdy.
Zachowywałeś się podejrzanie.
Szpiegowałaś mnie.
To dopiero jest podejrzane.
Wiesz co? Muszę jechać.
Jackie, no weź.
Jackie.
Jest świetnie. Lepiej być nie może.
Cieszę się na naszą wspólną przyszłość.
Zyskowną przyszłość, która może brzmieć jak marzenie,
ale zapewniam, że jesteśmy coraz bliżej jego urzeczywistnienia.
Dziękuję.
Courtney Armour, Wall Street Journal.
Pani Cruz, wielu akcjonariuszy ma uzasadnione obawy
co do wpływu pozwu Falcon Airlines
na tę zyskowną przyszłość.
Najlepiej skomentuje to nasz dyrektor ds. prawnych.
Tak. Oczywiście, że skomentuję.
Ten pozew jest niepoważny
i wręcz obraźliwy.
Nie mam wątpliwości, że wygramy.
Falcon Airlines twierdzi, że pani Cruz zdobyła bramki w Dallas
dzięki romansowi.
To niedorzeczne.
Rozumiem różnicę między życiem zawodowym a osobistym
i nigdy nie przekroczyłabym tej granicy.
Nigdy nie przespałabym się z kolegą.
Nie przespałabym się z pracownikiem ani z moim prawnikiem.
Właśnie.
To kobieta z zasadami.
Co się właśnie stało?
Nie wiem.
Chyba miałam zaćmienie.
- Wygłupiłam się? - Totalnie.
Jesteśmy w dupie.
Cześć! Co tam?
- Wszystko gra? - Gra i buczy.
Daliście niezły popis.
- Dzięki. - To nic takiego.
- Niewiarygodne. - Niesamowite. Daliście czadu.
Musimy omówić jedną prawną kwestię.
Jasne.
Ale... tak.
To koniec.
- To koniec. - Koniec czego?
Nie możemy być razem.
Wcześniej nie mogliśmy. A teraz? Gdyby ktoś się dowiedział...
Masz rację. Oczywiście.
Poza tym to pewnie tylko feromony.
Podniecenie związane z sekretem.
To mija.
Nie warto ryzykować firmy.
Prawda?
Prawda.
Nic mi nie mówisz. Nie wiem, kim jesteś, czego chcesz.
Czego mam chcieć?
Typowe amerykańskie pytanie.
Niczego nie chcę. Ja...
trwam.
Żyję.
Chcę sprowadzić siostrę do domu.
I spróbować jej pomóc.
I chcę dobrze wykonywać swoją pracę.
Czego jeszcze mam chcieć?
Niczego.
Chyba masz wszystko.
Jesteśmy zgodni.
To jest...
Z nami koniec.
Mam nadzieję, że będziemy mogli dalej współpracować bez...
Nie będziesz miał ze mną problemów.
Jakby nigdy nas nie było.
Mówili, że to potrwa kilka tygodni. Kazałam im zdążyć w tydzień.
Dobra, załatwmy to.
Pozycjonowanie marki i marketing.
Dziękujemy, że pan dołączył.
Przepraszam.
Falcon Airlines złożyło wniosek,
by zamrozić bramki w Dallas do procesu.
Mamy 31 dni. Bilety poszły, jest personel.
Kupiłam 40 samolotów.
Zbankrutujemy. Musi pan to powstrzymać.
Już to zrobiłem.
Złożyłem sprzeciw. Sędzia odrzucił ich wniosek.
- Dlatego się... - Boże.
...spóźniłem o minutę.
Brawo, panie Blanchflower.
Wykonuję swoją pracę.
Dziękuję, Clair.
Masz plany na wieczór?
W porządku.
Spytałem.
Idę na kolację z mamą i jej nowym chłopakiem, Kennym.
Bała się, że go nie polubię, ale jest miły.
Myślę, że jest dla niej dobry.
Cieszę się.
Uwielbiam być w czyimś życiu.
Dobranoc, Clair.
Kiedy przestałeś pieprzyć się z Jackie?
Słucham?
Każdy ukryje zakochanie,
ale nikt nie ukryje kłótni.
„Brawo, panie Blanchflower”. „Wykonuję swoją pracę”.
Trudno mi to zrozumieć, Sydney.
Wiesz, jak trudno Jackie prowadzić tę firmę?
- Ile poświęciła? - Jasne.
Gówno wiesz.
Jackie to osiągnęła, bo nikt nie pracuje ciężej niż ona.
No, może poza, jak jej tam, mną.
Nie pozwolę, żeby twoje działania zniweczyły jej harówkę.
Cholera.
Odeszły mi wody.
Zadzwonię po karetkę.
Szlag, jaki tu jest numer alarmowy?
Powstań, padnij.
Co ty wyprawiasz?
Numer alarmowy zgadnij. Jak to było?
911!
Tak, 911. Zgadza się.
W siedzibie Air Cruz rodzi kobieta.
- Sydney, usiądź. Boże. - Ja rodzę.
Już?
Już!
Widzisz, co się dzieje?
Widzę ogromną wypukłość.
Musimy ci zdjąć majtki.
- Zdejmij je! - Dobrze, ale nie będę patrzył.
Przepraszam. Mam je... Do kosza?
Kogo to obchodzi?
Oprzyj się o to.
Muszę spojrzeć. Mogę?
- Przestań zgrywać brytola. - Dobra!
Patrzę. Jesteś gotowa? Już patrzę.
O rany! Widzę główkę.
Ma więcej włosów, niż się spodziewałem.
Sydney, wystarczy jeden skurcz.
Patrz na tę główkę. Wystaje cała.
Boże, jakie włochate. Dziecko.
Chyba wystarczy jedno parcie.
- Jedno parcie. - Mocne.
- Jesteśmy z tobą. - Tak.
- Spokojnie. - Dasz radę.
Gotowa? O Boże.
Jesteście w sobie zakochani?
Co? Sydney!
Nasza relacja jest czysto zawodowa.
Coś się stało na Dominikanie!
Nic się nie stało!
Sydney, przyj!
Nie, póki się nie przyznacie!
Sydney, kocham cię i wspieram,
ale teraz musisz się zamknąć i przeć!
- Musisz przeć! - Przyznajcie się!
Dobra! Uprawialiśmy seks! Pieprzyliśmy się jak króliki.
Wiedziałam!
O Boże.
Udało ci się, kochanie! To dziewczynka.
To...
To dziewczynka!
Tak, to piękna dziewczynka.
O mój Boże.
Spójrz, Syd.
Możesz nie patrzeć.
Jasne. Bardzo chętnie. Dziękuję.
Sydney wparowała do ciebie i Daniela i urodziła?
Nie, Daniel był tam sam, a ja weszłam później.
Przysięgam, nigdy nie widziałam...
Boże.
- Dzień dobry. - Sydney!
- Tak? - Nie.
Kobiety na całym świecie wracają do pracy dzień po porodzie.
- Ale nie powinny. - Nic mi nie jest.
Boże. Nie mogę cię zmusić do powrotu?
Nie możesz.
Mogłabym cię za to pozwać. Kogo zapytamy?
Daniela. „Daniel!”
Biorę ją do siebie. Odpocznie.
- Gratulacje. - Brawo.
Mamusia córeczki.
- Chciałaś mnie widzieć? - Nie.
- Co tu robisz? - Myślałeś, że to schadzka?
Co? Nie, rozstaliśmy się. Wczoraj urodziłaś.
Tak. Mój Boże.
Właśnie coś ustaliłyśmy. Zostaje.
Muszę z wami porozmawiać. Zawodowo.
- Oczywiście. - Tak.
William Butten z Falcon Airlines chce się ze mną spotkać.
Na kolację.
Wiecie dlaczego?
Strzelam. Chyba się poddaje.
Ludzie nienawidzą tyranów.
Może przez ten pozew Falcon Airlines
wychodzi jak Regina George w Pink Day.
Z Wrednych dziewczyn.
Z filmu Wredne dziewczyny. Z tą, jak jej tam?
Nie patrzcie na to.
- Idź do domu. - Nie.
Muszę odciągnąć mleko. Daniel?
- Idź do dziecka. - Nie.
A Falcon Airlines?
Zgadzam się z Sydney.
Chce wycofać pozew i złożyć ofertę kupna linii.
To ich specjalność.
Lepiej się szykuj.
To będzie dobra oferta.
Mogłabyś robić, co chcesz, gdzie chcesz,
z kim chcesz.
Dość tego. Zabieram ją do domu.
Sydney.
- Bobas cię potrzebuje. - Wszystko gra.
Dziękuję, że pani przyszła.
Przyjemność po mojej stronie.
O co chodzi?
Tak. Przejdźmy do rzeczy.
Oddajcie bramki DFW, które przekaże je mnie.
Nie ma takiej opcji.
Ten głupi pozew nie przejdzie.
Zjadłam kolację z Johnsonem i wypiłam z nim kawę.
Powiedziałam mu tylko, że będę miała
więcej lotów z jego lotniska i ludzi w jego barach i restauracjach.
Nie dałam mu łapówki ani dupy.
Powiedziałam mu prawdę.
Jesteśmy lepszą linią.
Ma pani rację co do pozwu.
Nie zadziała. Wiedziałem o tym.
Dlatego miałem plan awaryjny.
Poznaje pani moją detektywkę?
Julie Schatz.
Śledziła panią, żeby coś na panią znaleźć.
I udało jej się.
Przykro mi, ale tylko to potrafię.
Gdybym umiała stepować, nie byłoby nas tutaj.
Ale naprawdę dobrze razem wyglądacie.
Nie kłamałam.
Stara dobra Julie Schatz.
Zaoszczędziła mi fortunę na rozwodach.
Poproszę...
Macallan 30.
- Świętuję. - Dobrze.
A dla pani?
Opublikuje zdjęcia,
przez co wylecę za seks z pracownikiem.
Chyba że oddam bramki, przez co wylecę za bycie chujową CEO.
Jest jakaś trzecia opcja?
Przykro mi. Nie widzę scenariusza, w którym zachowujesz robotę.
Zamówienie 611.
Manna z nieba spadnie.
To najlepsze burrito śniadaniowe.
Bo jest w nim miłość.
To moje prawdziwe powołanie.
Zamówienie 612. Zaczepiście!
Nie wierzę, że Peter Vance prowadzi food trucka.
Nie, tylko tu pracuję.
Służę innym.
Oddałem Enrique jego ciężarówkę.
Nauczył mnie gotować
i dobrze przeżuwać jedzenie.
Gracias, Enrique.
De nada, stary.
Jest najlepszy.
Zawsze przychodziłam do ciebie po radę.
Masz jakąś?
Musisz ustalić, co jest dla ciebie najważniejsze.
Masz w sobie głos, Jackie.
Mnie zajęło 40 lat, by usłyszeć swój.
Musisz tylko słuchać.
Najlepsze burrito na świecie!
Zgadza się.
Zamówienie 613. Chudo i przaśnie.
Vaya con Dios.
Sprzęt czeka na kupca.
Ktoś inny go weźmie.
Spokojnie, Gordita.
Mówię ci. Dzięki, kapitanie Jacku.
Dobra, tato. Poczekamy.
Brawo.
Masz chwilę?
Oczywiście.
Wejdź.
Moja...
Moja rezygnacja.
Będziesz potrzebowała prawnika,
a po tych zdjęciach
nie mogę nim być.
Wracasz do Londynu?
Na Manhattan.
Duża firma. Renomowana.
Pewnie pełno tam dupków.
Powodzenia.
Życzę ci najlepszego.
Powiedz Lizzy, że to przez ciebie się rozstaliśmy.
Już to zrobiłem. Nic ci nie grozi.
Dzięki.
Dziękuję, Jackie.
To była przyjemność.
Cała ta przygoda.
Zanim pójdę...
jeszcze jedna sprawa.
Jesteś wyjątkową prezeską.
Dlatego nie rozumiem, czemu pozwalasz, by ktoś tobą rządził.
On ma zdjęcia.
Nie mówię o tym dupku, tylko o twoim ojcu.
- Co? - Daj spokój, Jackie.
Przy tobie jest nikim. To żart. Jebana maskotka.
Mówisz o moim ojcu.
Wiem. Nie dawaj sobą pomiatać.
- Nikt mną nie pomiata. - Przestań.
- Tylko on stoi ci na drodze. - Skończyliśmy.
Wiedziałam, że odejdziesz.
Powodzenia na Manhattanie.
- Dzień dobry. - Dobry.
Co tam?
Usiądź.
Sprzątasz po mnie, odkąd umiesz trzymać miotłę.
Odkąd mama odeszła, a tata zaczął się wyżywać.
Raz w życiu pomyśl o sobie.
- Czego ty chcesz? - Nie wiem.
Chyba spieprzyłem jej życie.
Nie wiem, czy mogę coś zrobić.
Poświęciłaś wiele dla mnie i dla tej firmy.
Jestem za to wdzięczna.
Chcesz mnie zwolnić?
Nie.
To ja rezygnuję.
Tu jest dużo czasu na przemyślenia.
Przez wiele nocy myślałam, co mnie tu zaprowadziło.
Gdybym mogła to wymazać
i to powtórzyć...
- Ponownie ujebałabym mu łeb. - Lizzy!
Nadal cieszy mnie ta myśl.
Cokolwiek zdecydujesz...
upewnij się, że będziesz mógł z tym żyć do końca życia.
Sydney Bloom chce się z panem widzieć.
Przyprowadziła dziecko.
Sydney, co za niespodzianka.
Śpi. Kłóćmy się po cichu.
Ty tchórzliwy gnojku bez jaj.
Zostawisz Jackie samą?
Jej decyzja to twoja wina.
Nie jesteś w ciąży, więc nie muszę znosić tego pierdolenia.
Możesz mi wierzyć.
Całe gówno wiesz o moim pierdoleniu.
Jak mogłeś jej to zrobić z tą bladą gębą?
Mógłbym wiele powiedzieć o twojej twarzy, ale sobie daruję.
Że jest wykuta z marmuru? Idealna?
Michelle Pfeiffer na sterydach?
Benedict Cumberbatch w pornolskiej peruce?
Sydney, na miłość boską,
powiesz mi w końcu, o co ci chodzi?
O to.
- No tak. - No.
- Jak dziecko? - Wspaniale.
Rezygnacja z powodów osobistych.
Bzdura, Gordito.
Jesteś pewna?
Cóż...
Wtedy ten typ nie wykorzysta zdjęć.
Air Cruz będzie się rozwijać.
To jest dla mnie najważniejsze.
Firma.
Za ciężko pracowałam, żeby pozwolić jej upaść.
Więc zrezygnuję.
Zarząd będzie zachwycony.
Pieprzyć zarząd.
Tato, nie rób tego.
Uwielbiasz takie sytuacje.
Możesz wkroczyć i uratować sytuację,
przejąć firmę, aż znajdą zastępstwo.
Czemu taka jesteś?
Wiesz, czego nie będzie mi brakować?
Twojego umniejszania mi z uśmiechem przed zarządem.
Opierdalam cię, więc oni nie muszą.
Bzdura. Może nikt nie będzie mnie opierdalał??
Może nikt nie będzie nazywał mnie grubcią w pracy?
To pieszczotliwe określenie.
Mają mnie za tę córeczkę siedzącą ci na kolanach,
gdy pilotowałeś samolot.
A oboje wiemy, jak było, tato.
Uważaj, młoda damo.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Ja to zacząłem.
To moja linia lotnicza.
I zbankrutowałbyś.
Chciałeś zajmować się opryskami pól.
Ja chciałam więcej.
Zdobyłam pieniądze na nowe samoloty. Pchnęłam to dalej.
Czemu nie możesz docenić tego, co zrobiłam?
Daj spokój.
Zawsze mówiłem, że jesteś świetną prezeską, czyż nie?
Ani razu.
O pełnej godzinie prezes Air Cruz, Jacqueline Cruz,
wygłosi oświadczenie, na które czekają inwestorzy.
Firma odmówiła komentarza,
ale oczekiwania są wysokie.
To może oznaczać zmiany dla linii.
Gdy skończy, zrób mi przysługę.
Przypomnij mi, żebym wysłał kwiaty.
Sobie.
Nie spodziewam się sprzeciwu,
bo zwyczajnie nie mogą sobie na to pozwolić.
Nasi przyjaciele z Sandlex Pharmaceuticals znowu są pozwani.
To coś dla pana, panie Blanchflower.
Panie Blanchflower.
Jakbym rozmawiał z własnymi dziećmi. Daniel!
Jestem...
Przepraszam, proszę pana. Chyba musi pan znaleźć kogoś innego.
Jestem wdzięczny za tę posadę, ale...
Ja...
odchodzę.
Słucham? Nie możesz tak po prostu odejść.
Proszę mi wybaczyć, ale mam 45 minut, by dotrzeć do New Jersey
i powstrzymać ukochaną przed popełnieniem błędu.
Powodzenia w obronie farmaceutycznego giganta.
Odbierz.
No dalej, Blankpowder, odbierz.
Tak, zostawię wiadomość.
Uważałam cię za tchórza, ale liczyłam, że się mylę.
Zaczekaj. Jackie,
czy mogę cię jakoś przekonać, żebyś tego nie robiła?
Skończmy to.
Mogę włączyć alarm przeciwpożarowy, gdy podpalę budynek.
Życz mi szczęścia.
Masz tu być w 30 sekund,
inaczej rozwalę ci czaszkę gołymi rękami i wsadzę ją w twoją...
Chuje!
Jesteście bandą chujów!
Najgorszego sortu!
TUNEL HOLLAND SPODZIEWANE OPÓŹNIENIA
Cisza. Już się zaczyna.
Schatz, podgłośnij.
- Głośniej! - Dobra.
Dzień dobry.
Witam naszych kolegów, koleżanki i gości.
Dziękuję, że znaleźliście czas, by tu przybyć.
Wiem, że większość z was spodziewa się ogłoszenia
naszej ekspansji na Dallas-Fort Worth...
ale nie o tym...
Jackie!
W końcu.
Chcę państwu powiedzieć,
że podjęłam decyzję...
o odejściu ze stanowiska.
Przepraszam za spóźnienie.
Tunel Holland był zakorkowany.
To jakiś absurd, że tak się poruszacie.
Dwa pasy?
Jeden wypadek i dwa miasta stoją.
Panie Blanchflower, jesteśmy w trakcie konferencji prasowej.
Pani Cruz...
Muszę pani coś powiedzieć, zanim to pani zrobi.
Możemy wyjść na chwilę?
Wszyscy pana słuchają.
Jeśli ma pan coś do powiedzenia, proszę.
To osobista sprawa.
Dobrze.
W takim razie musi poczekać.
Przepraszam za przerwę.
Jak mówiłam...
podjęłam decyzję...
- Rezygnuję. - Spałem z panią Cruz.
Co jest, kurwa?
Tak.
Powiedziałem to.
Teraz wszyscy wiedzą.
A on nie może nic zrobić z tymi głupimi zdjęciami,
na których wyglądasz pięknie.
Nie.
- Pani Cruz i ja... - Nie.
...złamaliśmy politykę zera tolerancji dla romansów w pracy.
Ale nasz związek nie był niestosowny.
Był
stosowny i...
magiczny.
Staraliśmy się być profesjonalni.
Miałem erekcję od samej rozmowy. Sami spójrzcie.
Jest taka zgrabna.
To prywatna sprawa. Niektóre rzeczy są osobiste.
To dla mnie nowość. Nie wiem, gdzie jest granica.
Poniżej pasa.
Zrozumiałem.
Jackie. Boże, jak tu gorąco.
Na zewnątrz ziąb, a tutaj ukrop.
Zaatakujmy go, Jackie.
Tak bym powiedział 15 minut temu,
gdyby tunel miał więcej niż dwa pasy.
To najdziwniejsza rzecz, jaką widziałem.
Trzeba było jechać mostem.
Masz rację. Zawsze masz rację. Jesteś niepokonana.
Nie odchodź, Jackie.
Jesteś w tym za dobra.
Brytyjczyk ma rację.
W końcu mówi z sensem.
To ona jest mózgiem tej operacji. Zawsze była.
Jeśli ona odejdzie, ja też.
Imponujesz mi.
Pani Cruz.
Potrzebowałam 30 lat...
i uprzejmego brytyjskiego prawnika,
by w końcu mu się postawić.
Dziękuję, tatusiu.
Proszę, skarbie.
To było do niego.
Przepraszam. Oczywiście. Proszę wybaczyć.
Jackie.
Kazałaś mi zawsze mówić prawdę.
A więc mówię.
Kocham cię.
Naprawdę. Kocham tę kobietę.
Kocham cię.
Chcę z tobą pracować.
Chcę spędzić z tobą resztę życia, aż do śmierci,
po której wrócimy jako dżdżownica i kot.
Konferencja.
- Jesteśmy na konferencji prasowej. - Tak.
Nie.
Nie ustąpię.
To moje nazwisko widnieje na samolocie.
To ja zaprojektowałam jego grafikę,
siedząc na podłodze w biurze taty, gdy miałam 12 lat.
Powiem wam coś jeszcze.
Nie tylko z Danielem nawiązałam relację w pracy.
Mam relacje... ze wszystkimi pracownikami.
To moja rodzina.
Od teraz będę wam pokazywać,
jak wiele dla mnie znaczycie.
Bo nigdzie się nie wybieram.
Stoję tu, by z dumą ogłosić,
że otwieramy oddział w Dallas-Fort Worth.
A każdy, kto chce się ze mną kłócić, będzie potrzebował dobrego prawnika.
Bo mam najlepszego w New Jersey.
A to znaczy, że najlepszego na świecie.
Jersey!
Tak! Dawaj, bracie!
Wyłącz to, Schatz.
Schatz! Wyłącz to!
Mogę stracić pracę, firmę i wszystko, na co pracowałam.
Nie pozwolę ci spaść z nieba.
Dostałam twoją notatkę o związkach w pracy...
Tak. Są dozwolone, jeśli się je zgłosi.
- O, tu. - Tak.
Znasz tego przystojnego elfa,
który pracuje w dziale pocztowym?
Pieprzę się z nim od półtora roku.
I to on jest ojcem tego dziecka.
Oddychaj, George.
Jest też autorem wielu orgazmów.
Chciałam cię tylko poinformować.
Dziękuję.
Heather i ja zaczęłyśmy się spotykać.
Jest cudownie.
Wczoraj w końcu poszłyśmy na całość.
- Bez szczegółów. - Coś ty.
Zaczęła od całowania mnie tam na dole.
A potem zaczęła zataczać kręgi.
I...
okazało się, że to mój ulubiony kształt.
Szybkie info.
Ktoś włamał się do mojego biura i ściągnął pornografię na mój laptop.
I komputer stacjonarny.
I telefon.
Kochałam się z Peterem Vancem na świątecznym przyjęciu.
Wszyscy wiedzą. Słyszeliśmy twój krzyk.
Kochanie, to był on.
Ojejciu!
Musimy ujawnić, że jesteśmy w intymnej relacji za obopólną zgodą.
Dobrze. A co tu robi Luke?
Patrzę.
Bez niego się nie da.
Niech zgadnę.
Chcecie mi powiedzieć, że się pieprzycie.
Chcemy powiedzieć, że dublujemy swoje obowiązki.
Chcemy pomocy w określeniu naszych zakresów obowiązków,
by uniknąć nieefektywności.
Boże. Przepraszam.
I pieprzymy się.
No i masz.
Czy mogę wysłać komuś zdjęcie penisa, jeśli to nie mój penis i to rysunek?
Chciałabym tu pracować.
To moje CV
i nagie zdjęcia.
Wynoś się z mojego biura.
Chcę tylko powiedzieć, że z nikim nic nie robiłam.
Ale jestem chętna.
Możesz to zapisać? Jestem chętna.
Jesteś chętna, bo tak tu jest napisane.
Proszę cię, żebyś to zdjęła.
- Obciągnęłam Dave’owi. - Ja też.
Dave zrobił mi minetę.
Dziwicie się, że jestem zmęczony.
Wszyscy powinni się zbadać.
W czym mogę państwu pomóc?
Mam pozwolić ludziom swobodnie się wypróżniać
i rzucać w innych kupą?
Nie, George.
Przyszliśmy, by zgodnie z zasadami
- oficjalnie ogłosić, że... - Bierzemy ślub.
- Nie. - Tak!
Zapraszamy. Wszystkich. Ślub w Londynie.
Wiem, że to daleko, ale lot jest za darmo.
To wspaniała wiadomość.
Gdy się pobierzecie, wasz związek będzie legalny
i zgodny z zasadami.
Tak! Wiedziałam, że się ucieszysz.
- Bardzo. - Dziękujemy, George.
Dziękujemy.
To wiele dla mnie znaczy.
Wreszcie się wyśpisz.
Tak, na pewno.
- Zamknąć drzwi? - Tak.
Dzięki, George.
Baba ghanoush!
NOWOŻEŃCY
Napisy: Agata Martelińska