Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Napoleon, kom.
Hè, kak.
Kut.
Shit.
Het wordt hartstikke leuk, joh. Hondje Kwispelkontje.
Pap.
Pap, mag ik even de autosleutels? Ik ga nog heel even werken.
Nu? - Ja.
Wat is er aan de hand? - Ik ga even werken. Dank je wel.
Weer al die kippen? - Het zijn meer dan 300 rassen, pap.
Waarom slaap je niet gewoon? - Zo gewoon is dat niet.
Nee. - Wat?
Er is niks aan de hand.
Ik maak even snel wat af, dan kan ik met een gerust hart op vakantie.
Oké, toedeloe. Dag.
Zie je nou wel? Dat ze gewoon weer op kamers moet?
Ni hao, met Emma. Zijn jullie nog open?
Ah, top. De Tau Sie Kai Lucky House met mihoen alsjeblieft.
Ja, heel goed. Dank je wel.
Kippen, kippen, kippen.
'Kippen zijn slimmer dan je denkt. Recente studies tonen aan dat ze...
De meest voorkomende parasiet zit het liefst rond de cloaca.'
Iel, gatverdamme.
O. Hé.
Hé, hoi piepeloi. - Hé, lieverd.
Hé. - Het is echt geweldig hier.
Ik heb al met talent scouts gesproken. Producers.
dit is het moment
Ik voel het. - Nou, wat super.
Waarom lig je niet in bed? - Ja, deadline, hè.
Uitgeven is 24/7. Plus: slaap is overschat.
Je werkt te hard, echt.
Welk boek is er dan zo belangrijk dat jij daar zit in plaats van hier bij mij?
Als jij nu die kippen-encyclopedie gaat zeggen, dan doe ik je wat.
Nee, joh. Ben je gek? Nee, ik ben bezig met...
...De hemel valt van Marten Polak. Hier, onze ster-auteur.
Jezus, wat een depri titel. - Schatje, ik moet hangen eigenlijk.
Zorg dat je morgen op tijd komt, want dit wordt helemaal niks zonder jou.
Ja, zeker. Ga ik doen. Hou van jou, hè? - Hou van jou.
De Tau Sie Kai Lucky House, met mihoen.
Ja, dat ben ik. Lekker. Fijne avond. - Fijne avond.
De Hemel Valt.
Wat een gelul.
Zo.
Nou, De hemel valt, om te beginnen met de titel.
Het begint met een ramp.
Totaal willekeurig, dus moeilijk te volgen.
En het einde is volledig abrupt.
Emma?
- Oeh, ja.
Hé. - Hé, nachtje doorgehaald?
Goedemorgen. - Wat heb jij nou gedaan?
Ja, ik zag nog een paar dingetjes.
Maar Polak is niet van jou. Volgens Leo hoeft er ook niets aan te gebeuren.
Omslag erom... - Ja, dat weet ik. Maar toch niet.
Gelukkig maar, want nu kan het nog. - Hè?
Stop dat boek.
Goeiemorgen.
Hé. Hoorde jij niet op vakantie te zijn?
Ja, bijna. Heb ik heel veel zin in. Leo?
Heeft iemand De hemel valt gezien?
Ja. Hij kan zo niet naar de drukker. Ik heb hem vannacht twee keer gelezen.
Alle 548 pagina's? - Ja, en het is...
Vaag? Niet te volgen? Pretentieus? - Ja. Allemaal eigenlijk.
Vanaf het eerste hoofdstuk ben je het hoofdpersoon al kwijt. Hij doet niks.
Ik dacht: het enige wat nog moet is de kleur van de omslag bepalen.
Azuurblauw of indigo. - O.
Dan moet je sowieso voor indigo gaan, want dat is een mooiere kleur.
Maar het is wel raar om de kleur van de omslag te bepalen...
...als het boek nog geen kleur heeft. - Waar bemoei je je eigenlijk mee?
Het is één van onze uithangborden.
Straks heb je een onleesbaar uithangbord.
Dat mensen denken: wat staat hier in godsnaam?
Wat doe je hier eigenlijk? Je bent toch vrij?
Vrij? Voor wat?
Je bent aan vakantie toe. - Vakantie?
Ja. Leo, nog even over de kippen-encyclopedie.
Die is bijna af. Ik moet nog het Deense Landhoen en de Doornikse Kriel.
Emma, ga op vakantie.
Nou, ja. Maakt niet uit.
Gaat het wel?
Hè? Ja. Met mij gaat het echt supergoed.
Met jou? - Ja, oké.
Wil je een knuffel?
Oh, nou...
Dank je wel.
Dan zien we elkaar over een paar weken weer.
Helemaal fris en fruitig. Jee.
Hé schatje, hoe ver ben jij? Ik zie je zo, hè?
Ja, kut.
Hé, schatje...
Ja, het gaat mij niet lukken om te komen.
Nee, het is echt crisis hier.
Heel slecht boek, boze auteur. Dus...
Ja, ik kan hier eigenlijk gewoon echt niet weg nu, dus...
Ja, oké. Hou van jou.
Hé.
Kom op.
Oké.
Ik huil van geluk.
Nou, doe nou.
Sorry.
Ja... - Ja?
Mag ik nu gaan? Ik moet de boot nog halen.
Ah. Ja, thanks.
Emma Nieuwenhuis. - Nee, echt? Zo heet ik ook.
Ze hebben me echt heel goed onderzocht.
Ja, dat zie ik. Maar ik heb toch nog een paar vragen.
Oké, ik was op weg van werk naar huis.
Ik ben redacteur bij uitgeverij Vita Brevis. Ken je dat?
Maakt ook niet uit.
Ik reed van werk naar huis, dus. Er was een bocht.
Ik wijk uit. Plons, einde verhaal.
O, sorry. Ik heb me nog niet voorgesteld.
Ik ben dokter Visser. Ik ben psychiater.
Hoi.
Emma Nieuwenhuis. Redacteur. Nou, goed...
Ik moet gaan. Want ik ga eigenlijk op vakantie.
Op vakantie? - Ja, heel leuk. Met m'n vriend.
De hulpdiensten zeiden dat je niet geholpen wilde worden. Emma?
Schokreactie? - Misschien.
Maar ik maak me toch zorgen.
Ik denk dat het goed is als je even op de PAAZ blijft.
De PAAZ?
Ik had het er net met Emma over.
Of het misschien een goed idee is...
...als we haar ter observatie opnemen op de PAAZ.
P-A-A-Z, de Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis.
Weet je waarom je hier bent, Emma?
Ja, daar hebben we het toch net over gehad?
Ja, we konden erop wachten.
Dick, het was een auto-ongeluk. Dat gebeurt. Toch?
Ik bedoel, dit is toch allemaal een vergissing?
Dat is precies wat ik ook zei, mam. - Ja.
Je hebt helemaal niks ernstigs, toch? Hè?
Ja, ik begrijp dit ook eigenlijk echt niet.
Nee.
Misschien. Wat max zou kunnen is dat ik een heel mini-beetje overspannen ben.
Maar ik heb het idee dat al m'n collega's overspannen zijn...
...en die zitten hier ook niet. - Nee.
Het is ook gewoon risico van het vak.
Strenge auteurs, super strakke deadlines.
Ik las in je medisch dossier dat je niet eerder opgenomen bent geweest?
Nee. - Nee.
Ambulante hulp? - Wat bedoelt u precies?
Psycholoog, psychiater. - Nee, ook niet.
Maar misschien is dit dan een goed moment, lieve Piepmuis.
Eventjes een time-out. - Dick.
Maar pap, ik zou precies nu op vakantie gaan.
Waarom niet? - Meen je dit nou?
Wat gebeurt er eigenlijk als ik dit niet wil?
Als het moet, kan ik een opname afdwingen.
Maar dat duurt veel langer dan noodzakelijk is.
Ik doe dat echt liever niet.
Maar ik wil je ook niet zo naar huis laten gaan.
Zo? Er is toch helemaal niks aan de hand? Wat bedoelt u met 'zo'?
Als het echt moet, dan blijf ik hier gewoon één nachtje, toch?
Dat lijkt me een goed begin.
Of twee. Max.
Nou, als je dit even zou willen invullen?
Foto.
O. Geeft niet.
Sorry, deze nemen we even in.
O, ja.
En deze borstel.
M'n haarborstel, wat ga ik daarmee doen? Mezelf dood kammen?
Sorry.
Ja, klaar. - Nou, dank je wel.
Emma Nieuwenhuis, redacteur.
We hebben het bed van Dien, maar die moet even opgemaakt worden.
Zo, dat zijn heel veel pillen. - Ja, ik heb heel veel hoofdpijn.
Heel vaak. Je kan beter genoeg hebben, anders moet je steeds naar de apotheek.
En daar heb ik geen tijd voor.
Ik ga nu dus op vakantie met m'n vriend, naar Terschelling.
Die is op een open mic event.
Dus dan plakken we daar wat kamperen, wadlopen en lekker niks doen aan vast.
Emma, als je nog vragen hebt, dan kan je bij Sandra of Jesse terecht.
Ja, helemaal goed.
Dit zijn de huisregels. Praktische informatie over de afdeling.
Goed als je dat even doorneemt. Dan weet je hoe het hier werkt.
Alsjeblieft.
De regels zijn simpel.
Overdag vooralsnog niet op je kamer.
Niet roken op je kamer, niet eten op je kamer.
Niet slapen op je kamer? - Nou, daar krijg je pillen voor.
En dit ben jij.
Marja, dit is Emma. Emma, Marja.
Marja, wil jij Emma wegwijs maken? - Ja.
Als je nog vragen hebt: je weet me te vinden.
Ja. Komt helemaal goed.
Hi. - Hoi.
Nou, dit is je bed, nachtkastje, kledingkast.
Ja. Heb ik eigenlijk niet nodig. Ik ben hier zo weer weg.
Ja, die mag niet verder open. - O.
Kut. Alles is zeiknat.
O nee, dit is werk.
Dit is de kippen-encyclopedie die ik redigeer.
Ik heb al A tot en met D, maar D tot en met Z moet ik nog.
Maar goed, ik ga lekker met m'n vriend op vakantie, dus dat...
Kom, ik heb nog geen koffie gehad. - Ja.
Zit hij op de bank met koffie in de hand.
Ik zeg: 'Guus, je slaapt.'
Doet hij zijn ogen open, zegt hij: 'Ik zit gewoon na te denken.'
Hoi. - Hé. Dag.
Leuk haar heb je. - Dank je. Jij ook.
Nou, de koffie is kut hier. Dat je dat weet.
Jesse, ik kan helemaal niks zonder koffie. Ik ga ervan bibberen.
En ik niet alleen, dat gaat op voor ieder normaal mens.
Hier. Joyce, koffie. Dimitri, koffie.
Johan, jij drinkt koffie. Hoeveel op een dag?
44.
Nou, dat lijkt me dan weer een beetje overdreven.
Iedereen, dit is Emma. Emma, dit is iedereen.
Emma is hier niet echt. - Inderdaad. Beetje een vergissing.
O. Hé. M'n superknappe vriendje.
Hi. - Emma?
Geen telefoons tijdens het eten. - O.
En helaas ook niet weglopen tijdens het eten.
O. Ik bel je zo terug. - Maar, Em...
Ja. - Nee...
Schat, eindelijk. Ik heb je tig keer geprobeerd te bellen. Waar ben jij?
Hé, schatje. Ja, er is iets.
Ik ben in een soort ziekenhuis. - Een soort?
Een psychiatrisch kuuroord.
Een psychiatrisch kuuroord?
Klein ongelukje gebeurd met de auto in het kanaal, maar het is niks ernstigs.
Wat? Ik kom nu naar je toe. Waar zit jij? - Nee, liefje, nee.
Luister, echt niet doen. - Jawel.
Ik wil niet dat je voor mij alles op het spel gaat zetten.
Focus je op je muziek daar. Hier kun je toch niks doen.
Ik ben vast morgen weer thuis. - Je had dood kunnen zijn.
Echt niet doen. Zet hem op daar en maak ze helemaal gek, ja?
Hou van jou. - Nee, Em. Kom op.
Ik vind het zo saai. Guus houdt ontzettend van vissen.
Ik zit daar maar. Het moet mooi weer zijn.
Nee, toch klopt het niet, dat ik maar twee pillen krijg.
Eén temazepammetje voor mevrouw Nieuwenhuis. Klopt dat?
Weet ik niet. Wat zit hierin?
Het is slaapmedicatie. Je hoeft er niet bang voor te zijn.
Iedereen slikt het hier.
Als je de medicatie niet neemt, moet ik melding doen bij de psychiater.
Dan gaan we een andere manier vinden om te zorgen dat je het toch neemt.
Goed zo. - Alsjeblieft.
Lekker.
Ik heb een heel raar, zwaar hoofd.
Het pilletje gewoon z'n werk laten doen.
Wat is dat? - Meditatie.
Het is of dit of de hele nacht googelen of ik m'n organen kan missen.
Nee, dat bedoel ik niet. Ik bedoel...
Ik schrik me dood.
Jij bent Emma, toch? - Ja.
Wij doen drie keer per nacht een ronde, dus jij kunt rustig gaan slapen.
Ja.
Hoe kun je rustig gaan slapen als ze drie keer per nacht langskomen?
Mediteren, dus.
Mediteren? Ik ga nog liever dood.
Kippen zijn veel slimmer dan je denkt. Wacht, dat heb ik al gehad.
De meest voorkomende parasiet zit het liefst rond de cloaca.
Iel, gatverdamme.
O, shit. Hé.
Hé. - Hé.
Hé. Ik ben terug. - Wat? Hoezo ben je al terug?
Ja, nou ja, kijk maar even achter je.
Hoi. - Hé.
Ja, ik dacht: ik bel je eerst even.
Mag de deur open?
Hoi.
Kom maar binnen. - Dank je wel.
Hé, schatje.
Hoe was het? - Ja, hoe gaat het met jou?
Je ziet er goed uit. Gewoon normaal. - Ja, vind ik ook. Kom.
Hoi.
Niet rennen, meneer De Bruin.
Wat zou Guus ervan vinden als we de heleboel verkopen...
...en dan met de camper de wereld rondgaan?
Sorry, ik ken Guus niet, Joyce. - We hebben hem zelfs nog nooit gezien.
Hoi. Ik ben Sergei. Ik ben de vriend van Emma.
Hi. - Aangenaam. Leuk.
Kom.
Ik ben blij dat ik een normaal mens zie.
Ja, dat snap ik.
Schat, wat doe je hier? - Vertel nou even, hoe was het?
Hè? O. Ja...
Ja? Shit, misschien moet je niet alleen maar liedjes van andere mensen zingen.
Misschien. Maar schat, waarom ben je hier?
Ik moet ietsje langer blijven. - Huh?
Nee, waarom?
Ik heb gewoon iets te hard gewerkt. Ik moet hier even uitrusten.
Dat snap ik helemaal. Maar waarom hier? Dat kan toch ook bij mij?
Schatje, als er echt iets met mij was, had jij het wel gemerkt. Toch?
Ja.
Natuurlijk. - Nou, zie je wel.
Nou. Hier.
Deze zegt niet zo heel veel terug. Maar is wel altijd positief.
Wat lief. Dank je wel.
Dank je wel.
Ik blijf gewoon continu bang omdat je niet weet wat je gaat denken.
Net zoals dat je je eigen achterhoofd niet kan zien.
Als je daaraan denkt, dan word je toch gek?
Als je aan dat soort dingen denkt, dan ben je volgens mij sowieso wel gek.
Joyce.
Is er iemand anders die wil reageren op Marja?
Nee.
Toe maar.
En nu moet ik binnenkort naar huis. - Wat fijn.
Dat is heel goed, toch? - Goed, goed.
Het ging m'n hele leven al lang goed.
Totdat ze me uit de keuken van de buren moesten slepen.
Naakt, gillend.
Ik heb m'n zoon een gebroken neus geslagen.
Waarom uit de keuken van je buren? Had je zelf geen keuken?
Maar dat je naar huis mag, dat is positief, toch?
Daar zou ik een moord voor doen.
Ik denk dat Guus het ook heel fijn zou vinden als ik nu naar huis zou komen.
Ja, niemand wil hier zijn, toch?
Emma. - Ja?
Is er iets wat jij met de groep wilt delen? Over jezelf?
Nee.
Nee, ik ben helemaal oké.
Wat?
Emma. - Maakt niet uit. Gaat goed.
Ik ben oké.
Check je even of het klopt?
Meneer De Bruin heeft weer haast. - Eindsprint hier.
Kippen slapen beter op een verhoogde zitstok.
Dat voorkomt vieze veren tijdens poepen in de nacht.
Hi. - Hé.
Ha, lieverd.
Hè.
Hoi, pap. - Hallo, schat.
Gezellig. Ja. Zo.
Nou... Hoe is het met jullie?
Nou, wel even wennen. - Ja. Nee, dat snap ik.
Voor ons is het natuurlijk ook niet makkelijk.
Maar goed, een burn-out, dat is gewoon een fase. Dat is een dipje.
Je moet gewoon even een stapje terug doen. - Ja.
Heb je ze bij je? - Ja.
Yes.
Wat doe jij nou? - Ja, ze vroeg erom.
Maar kan je dit doen? - Dick, ze vroeg erom.
Dus jij werkt hier gewoon door? - Niet rennen, meneer De Bruin.
Nee, dit is niet werken. Dit is...
...therapeutisch in contact blijven met de werkelijkheid.
Het is een soort micro-doseren. Helemaal hip nu in de therapeutische scene.
Ja, en als jij het wil... Als het helpt... - Zeggen ze dat hier?
Ik moet in verbinding blijven met m'n gezonde productieve zelf.
Dat is echt heel normaal. - Ja, dat is echt heel goed.
Ik ben zo blij dat het wat beter met je gaat.
Wandel je veel? - In gedachten, mam.
Bewegen en goed slapen. Dat is het beste medicijn.
Ja. Zeker.
Soms dan moet je even verdwijnen, hè. Als je niet wil verzuipen.
Hoi. - Nou, Dientje.
Nee, zo snel alweer? - Ja, ik miste jullie.
Ach... - Ach, lieverd. Hé.
Hè, verdomme. Ik zei toch dat het te vroeg was?
Kom even zitten. - Dank je wel.
Wat is er nou gebeurd, lieverd?
Nou, ik heb een touw gekocht.
En ik heb de trein naar een bos gepakt.
En ik heb een boom uitgezocht.
En...
En het touw was te lang.
Ja.
Ja. Karma had blijkbaar een ander plan.
Kut-Karma.
Herken jij dit?
Emma, herken jij hier iets in?
Ik begrijp eigenlijk gewoon echt niet zo goed waarom ik hier zit. Ja?
Het klopt niet. Er is niks mis met mij. Ik wil gewoon heel graag naar huis.
Wat ik van de therapeut hoor, is: je slaapt nog steeds niet...
...je onderdrukt je gevoelens, je doet nauwelijks mee aan therapie...
Dat zijn dan dingen waar ik thuis aan verder ga werken. Goed? Erewoord.
Weet je wat het is?
Ik maak me zorgen over wat er met jou gebeurt als jij nu naar huis toe gaat.
O, dat hoeft echt niet.
Denk je weleens over zelfdoding?
Oeh.
Niet meer dan de gemiddelde mens, en jij?
De gemiddelde mens denkt niet aan zelfdoding, Emma.
Ik heb plannen om een eind aan mijn leven te maken.
Maar dat betekent niet dat ik het ook echt doe, hè?
Dat zijn gedachten. Dat is geen reden om opgenomen te worden.
Niet? - Nee, niet. Dat is volstrekt normaal.
En wat is dan precies normaal?
Oké, kijk, ik zeg niet dat ik het over mezelf heb...
...maar iedereen wil weleens dood.
De een misschien iets vaker dan de ander.
Zolang het allemaal bij gedachten blijft... Toch?
Iedereen heeft wel eens donkere gedachten. - Ja.
En zolang het daarbij blijft... Maar jouw ongeluk?
Al die pillen in je koffer. Ik maak me daar zorgen over.
Die hebben niks met elkaar te maken, dokter Visser. Echt niet.
Misschien niet, maar...
Alles bij elkaar, denk ik dat je suïcidaal bent.
Waarschijnlijk door een depressie.
Sorry, maar depressief?
Sorry, maar als ik een depressie zou hebben...
...dan was ik nu toch niet heel erg aan het lachen?
Zo zwart-wit is het niet, hè?
No fucking way. Sorry, hier moeten we niet op letten, hoor.
Dat heb ik dus de laatste tijd heel vaak. Hormonen, denk ik.
Volgens protocol wil ik dat je voorlopig hier blijft.
Voorlopig? En wat is dat dan? Hebben we het dan over een dag?
Week? Maand? - Ja, dat moeten we aanzien.
In de tussentijd is het goed om een dagboek bij te houden.
Daar heb ik geen tijd voor. - Daar heb je hier alle tijd voor.
En ik denk ook echt dat het je kan helpen.
Om alles een beetje op een rijtje te zetten.
Bedankt.
Hé.
Nee, omdat het hier uitliep. Daarom.
Ja.
Kippen stammen af van de dinosauriërs.
Ze zijn heel nauw verwant aan de T-Rex.
En dat zijn doodenge beesten, die T-Rex...
Ze wachten tot je helemaal zwak bent. En dan slaan ze toe. Zonder genade.
Focus. Ik moet de bron van domesticatie in Egypte vinden.
Waar is-ie? Als sommige kippen in gevaar zijn...
Sommige kippen doen als ze in gevaar zijn...
In gevaar doen sommige kippen alsof ze dood zijn.
Dat vind ik geestig. Dat ga ik straks noteren.
Ik doe dus eigenlijk al mijn hele leven alsof ik leef.
Kun je wat zachter knippen? - Kippen.
Knippen. - Oké.
Er zitten allemaal klinkers in.
B, C, D, E. - Nee, geen D.
De O, denk ik dan. Nee? - Dat gaat niet.
O, jeetje. Ik ben bijna dood.
Hé.
Jezus, ik schrok. Kon je niet slapen?
Ik ben niet zo'n goeie slaper. - Nee, ik ook niet.
O, lekker.
M'n pa wil dat ik de kapperszaak overneem zodra ik hier klaar ben.
Maar hoe dan?
Als ik mensen of helemaal niks durf aan te raken zonder alles eerst te ontsmetten?
Misschien moet je met iets heel kleins beginnen.
Wil je het proberen?
Hier. Een plukje.
Oké.
Oké...
Dank je.
En wat brengt jou uit je bed, Emma Nieuwenhuis?
Hoi.
Hé. - Hé, daar ben je.
Jezus, Em. Hoe gaat het? Ik heb het een beetje van je ouders gehoord.
Ja, supergoed. - Oké.
Kijk, alsjeblieft. Van de uitgeverij. Van ons.
Jee.
Is het iets ergs? - O, nee.
Gelukkig. - Totaal niet, nee.
Ze dachten alleen dat dat ongelukje kwam door oververmoeidheid, of zo.
Dus ik moet hier een beetje uitrusten.
Oké, ja.
Wil je m'n kamer zien?
Ja, goed hè? De tekst is echt bijna af.
Alleen de afbeeldingen moeten nog perfect zijn en dan.
O, jee.
Em, het ligt al bij de drukker. Ik heb het zelf maar afgemaakt.
Oké.
Wat goed. Nou, helemaal top, toch?
Scheelt mij weer werk. Super.
Als het maar mooi geworden is.
Ik moet eigenlijk weer door. Ik heb nog allemaal therapie en zo.
Weet je zeker dat het gaat?
Nee, maar daar hebben ze vast ook een pilletje tegen.
Succes. - Heb ik al.
Hé.
Oké. - Oké, doei.
Gaat-ie? - Gaat goed.
Ik ben aan het mediteren.
Emma?
Hé, schat.
Hallo. Hoe is het?
Hoi. - Hallo.
Hoe is het? - Super.
Ja? - Ja.
Heb je het koud?
Je trilt helemaal, joh. Hier, wacht.
Zo.
Hé...
Schat? Ik heb iets voor je gemaakt.
Ik dacht: misschien kan het je opvrolijken.
Het is nog niet af, maar...
Het is meer een begin, een soort schets. Zelf geschreven.
ik zie jou zitten
tranen in je mooie ogen en je handen in je haar
mijn lieve schat, ik ga de zon weer laten schijnen
vertrouw mij maar
ik doe het licht wel voor je aan
loop maar achter me aan
als je zwak bent, ben ik sterk
Nou, tot hier.
Wat vet.
Ja? - Ja.
Het is nog niet af. Dat is duidelijk.
Het wordt nog. Later. Meer. Beter.
Ik denk later beter, oké? Ik heb een beetje hoofdpijn.
O, is dat het? - Ja.
Hé. Em?
Hoe gaat het echt met je?
Kutvraag.
Kramp.
Wachtte je op de bus?
Niet per se.
Er staan twee gekken bij een bushalte.
Zegt de een tegen die ander: 'Neem je de bus?'
Zegt die andere gek: 'Nee, ik ga voor pillen.'
Marja? - Ja?
Wil jij wel eens dood? - Nee.
Nee. Ik ben bang om te leven.
Dat is ook best kut. - Ja.
Kom. - Ja.
Oké. Hier ga ik.
Ik ben Emma.
De succesvolle vrouw. Junior redacteur.
Het perfecte leven met de perfecte vriend. Perfect. Alles perfect.
Maar blijkbaar ben ik dus een gevaar.
Niet voor anderen, maar voor mezelf. En nu zit ik dus hier.
Op deze plek.
Vast in m'n eigen hoofd.
Kijk, ergens snap ik het natuurlijk ook wel.
Ik voel me vaak ook gewoon helemaal leeg.
Weet je wat het eigenlijk is?
Het voelt alsof ik non-stop moet blijven bewegen.
Want als ik stop, dan haalt alles me in.
Vijf. - Zeven.
Wat?
Ja, ik weet het, Johan. Tellen is moeilijk.
Was dat nodig?
Ik probeer hem te helpen. Iemand moet hem voorbereiden op de echte wereld.
Want daar ben jij lichtend voorbeeld van. - Dat zeg ik toch niet?
Maar als je iets doet, doe het dan goed.
Hoi.
Ben je schrijver? - Nee, ik ben redacteur.
Professional in dingen beter maken die eigenlijk al goed genoeg waren.
Nee, een professional in dingen beter maken...
...waarvan mensen denken dat ze goed genoeg zijn.
Ik ben Boudewijn. - Emma.
Kok. - Wat voor kok?
Eentje met een muts.
Nee, serieus, ik werk als chef-kok in Hotel UP.
Echt? Die hebben toch een ster?
Je zit hier tegenover een beroemdheid.
Die ster straalt al lang niet meer sinds jij mensen slaat.
Details, Marja. Hoelang zat jij hier ook alweer?
Lang genoeg om jou te zien terugkeren, Boudewijn.
Waarom ben je hier? - Waarom ben jij hier?
Jij eerst.
Ik zit hier wegens grootheidswaanzin. - O, ja?
Ik probeerde gisteren nog België binnen te vallen op een houten hobbelpaard.
Laat me raden. Niet gelukt?
Net niet, maar ik blijf het gewoon proberen. En jij?
Trauma.
Ik was vijf toen ik zag hoe mijn moeder werd opgegeten door gieren in Artis.
Kijk, dat is een glimlach.
Ik lach niet. - O, nee. Tuurlijk niet.
Jij bent echt irritant.
Gaat je lukken hoor, Marja.
Dank je.
Dus, je laat me in de steek?
Als het aan mij lag, zou ik hier permanent intrekken. Dat weet je.
Ik kom hier nooit meer weg. - Tuurlijk wel. Geef het een kans.
O, een kans? Nee, dat is inderdaad een hele goeie.
Pas goed op jezelf.
Dat is een hele verantwoordelijkheid. Dat is niet m'n sterkste punt, dat weet je.
Donut. Worry.
Potje puzzelen?
Therapeutisch wandelingetje in de tuin?
Later potje pingpong?
Als je het zo wil noemen.
En dit ben jij.
Emma, dit is Kim. Kim, dit is Emma.
Emma, wil jij Kim even wegwijs maken?
Als je nog vragen hebt: je weet me te vinden.
Yes.
Hoi, ik ben Kim. Ik ben nieuw.
Ik ben Emma. Oude garde.
Nou, dat is jouw bed. En dat is je kast.
Dat hoeft niet. Ik ben morgen weer weg. Ik moet m'n scriptie nog inleveren.
Dat is jouw prikbord.
Ik heb een fles bleek gedronken, want ik dacht: misschien ziet m'n vader me dan.
Spoiler, nee.
O ja, en ik hoor stemmen. Nou, soms.
Maar niet echt eng, hoor. Het is meer boodschappenlijstjes.
Oké, kom.
M'n diepste wens? - Ja.
Wat wil jouw diepste jij nou eigenlijk?
Ik kan wel weer zeggen dood, maar dat is ook zo cliché.
Maar dood willen, dat is de pathologie. Dat is waar je aan lijdt.
Je bent ook niet de pijn in je grote teen of je rotte kies.
Wat wil Emma? - Ja.
Wat wil Emma nou eigenlijk echt?
Weet ik veel.
Blijkbaar ben ik niet m'n pijn en ben ik niet m'n stemming...
...maar de pillen tegen die stemming veranderen weer hoe ik denk.
Dus weet ik veel? Wat ben ik dan nog?
Interessant dat je dat zegt.
Dat ik wat zeg? - Dat van die pillen.
Is toch zo?
Maar wat wilde je nou voordat je dood wilde?
Toe maar.
Emma heeft eigenlijk altijd wel dood gewild. Toch?
Net als iedereen, denkt ze.
Ik niet, hoor.
Ik niet. - Ik ook niet.
Ik ook niet.
Oké, ik ga iets bekennen. Ik ben officieel fucked up.
Nee, oké. Dat klinkt echt veel te dramatisch.
Maar die mensen hier vallen dus eigenlijk best wel mee. Of de meeste dan.
Shit, ik ben uit bed gevallen. Sorry.
Hier zijn we allemaal gewoon een beetje kapot.
Zin in een gore koffie.
Ieuw.
Hé. - Hi.
Potje pingpong?
Nee. Ik wil geen problemen.
Vooruit. Ik trek even iets aan.
Hoeft niet, hoor.
Wacht.
Bukken.
Schiet op.
Kom.
Kijk, je kan het goed zien.
Daar werk ik.
Of. Nu even niet, maar...
Er was een klant aan het zeiken...
...dat-ie de cuisson van zijn zwaardvis niet goed vond.
Ik ben het restaurant in gelopen om hem te vertellen dat hij perfect was.
Toen heb ik hem op zijn bek geslagen.
En daar was mijn baas, tevens ex-vrouw...
...moeder van mijn kind, Ollie, niet blij mee.
Misschien had ik hem ook niet die kopstoot moeten geven.
Of over drie tafels hoeven sleuren.
Dus ik mocht kiezen. Aangifte. Of dit.
Uiteindelijk was ik er zelf ook niet blij mee.
Dus daarom ben ik teruggegaan naar de PAAZ.
Nou, daar gaan we. - Kom maar op.
Ja. Druk 'm maar. - Shit.
Hè, hè. - Zo.
Hé.
Bam.
Yes. Sorry, sorry.
Bam.
Punt voor Emma. - Boudewijn, kom op.
Bam. - Punt voor Emma.
Kom op, Boudewijn. Kom op.
Hé. Is het spannend?
Ja, echt, hè.
O, mijn God.
Beetje... Sst. Beetje stil voor Emma.
Yes. - Punt voor Boudewijn.
Oké, Boudewijn. - Come on.
Yes.
O, shit. - Nog één punt en je eet stof.
Wie heeft jou leren tellen? Hè?
Ik, eh... - Bou, stop.
Oké, match point. - Match point.
Oké. Ben je er klaar voor?
Ja. - Yes.
Ja. - Bam.
Lekker, Em. Lekker. - 21, 19, Emma wint.
Nee, je kan gewoon niet tellen, man.
Je bent zo'n trieste sukkel. - Bou, kom op.
Je staat hier iemand die een tafeltennisscore probeert bij te houden...
...uit te kafferen alsof het je souschef is.
Gaat heel goed, hè? Kijk even naar jezelf. In je badjas.
Hou op.
Ophouden.
Wat is hier aan de hand?
Was dit jouw idee, Boudewijn? - Nou, shit...
Nee, nee.
Ik heb hem uitgedaagd.
Iedereen naar bed, nu.
Thanks. - Kom.
Nou, dag zoveel. Ik weet het niet, ik hou het niet meer bij.
Maar ik zit nog steeds op de PAAZ.
Weer een dag.
De volgende vertrekt.
Inmiddels nog meer pillen.
Ze zeggen dat het beter wordt, maar wanneer dan?
Ik weet niet eens hoe dat voelt, beter.
Structuur is belangrijk, zeggen ze. Dus ontbijt, lunch, therapie.
Het enige wat ik echt zeker weet, is dat ik niks zeker weet.
Ik weet niet meer wat ik wel wil.
Ik weet in elk geval dat ik niet zo wil leven.
Dank je, Lars. - Dank je wel.
Tot morgen. - Tot morgen.
Misschien is dit ook wel genoeg.
Niet alles begrijpen, maar gewoon doorgaan. Misschien is dat wel beter.
Ik wil stoppen met denken. Stoppen met denken over hoe ik wil stoppen met denken.
Emma. Heb je even?
Ja, ik heb de hele dag.
Hoe voel je je?
Weet ik veel. Jij bent de psychiater. Lig ik op schema?
Hoe vind je zelf dat het gaat? - Ja, super.
Ik denk inderdaad dat we een andere route moeten proberen.
Stoppen met de antidepressiva.
Deze doen duidelijk niet wat we gehoopt hadden.
Stoppen?
Ja, stoppen. En dan... - Laat me raden.
Nieuwe pillen, dokter? - Ja.
Nieuwe medicatie, Emma.
Ik snap dat dit frustrerend is, maar je moet het echt serieus gaan nemen.
Geef het een kans. Werk ermee in plaats van ertegen.
Als ik het goed begrijp, krijg ik pillen tegen mijn zogenaamde depressie.
Maar ik moet positief blijven, anders werken ze niet.
Ik probeer je te helpen. - Heb ik gemerkt.
Je kunt je afvragen of pillen überhaupt jouw problemen oplossen.
Hoezo?
Misschien houdt de PAAZ jou tegen. Is dit niet meer de plek voor jou.
Ik wil wel graag beter naar huis.
Maar misschien kun je beter ergens anders zijn.
Soms is beter worden niet wachten op een oplossing...
...maar iets nieuws proberen.
O, ja.
Hé, top. Laat maar weten als je nog een briljant idee hebt.
Emma. Emma? Hé, hallo? - Ik doe niks. Ik ben oké.
Mag niet, hè?
Wil jij je er alsjeblieft niet mee bemoeien?
Mag ook niet, hè?
Ik mag m'n zoontje niet meer zien van m'n ex.
Te gevaarlijk, vindt ze.
Vast een idee van die nieuwe vriend van haar.
Eikel.
Waarschijnlijk maar goed ook.
Ik ben nooit een voorbeeld geweest. Niet als broer, niet als zoon.
En nu dus ook niet als vader.
Vroeger zeiden ze dat ik te gevoelig was. Dat ik niet bij de familie paste.
Tot ik een ster kreeg. Toen hoorde ik er in één keer wel bij.
Weet je, ik weet niet eens hoe dat moet. Ergens bij horen.
Ik hoor niet eens bij mijn eigen kind.
Wil jij wel eens slapen en niet meer wakker worden?
Ik ook. Ik wil dat echt al zo lang.
Ik weet gewoon niet hoe het is om dat niet te willen.
Die gedachte alleen al, die troost me. Dat het gewoon kan gebeuren.
Dat je het altijd achter de hand hebt? - Ja.
Dat je gewoon maar één stap verwijderd bent.
Ja, duh.
Waarom doen we het niet gewoon?
Wat? Nu?
Ja. Samen.
Maar niet hier.
Kom dan.
Kijk.
Go. - Waar ga je heen met die ballonnen?
Wacht.
Dank je wel.
Yes.
Oké, wat gaan we nu doen?
Eerst eten, natuurlijk. Sterven op een lege maag is not done.
Heb je ergens zin in, na al dat heerlijke ziekenhuiseten?
Ik wil Lucky House. - Lucky House.
Ni hao. Welkom.
Zhé ge.
Zhé ge. En Tau Sie Kai.
Mag ik een wodka?
Doe maar gelijk de hele fles, eigenlijk.
Zet maar op de rekening van de uitgeverij. - Je hebt honger.
Als een paard.
Hallo, meneer Krab. Hallo.
Geloof jij in leven na de dood? - Fuck, nee.
Ik hoop het in ieder geval niet. Anders doe ik al deze moeite voor niks.
Ik wou vroeger altijd terugkomen als vlinder. Die lijken zo vrolijk.
Serieus? - Ja.
Tot ik me realiseerde dat die vast net zo depressief kunnen worden als mensen.
En waarom denk je dat?
Omdat er vrolijk uitzien niks zegt over hoe je je voelt.
En waarom heb je eigenlijk nooit zelf een boek geschreven?
In plaats van in dat van anderen te krassen?
Kan ik niet.
Een sprookje over een heel mooi, grappig, soms een beetje cynisch meisje?
In een gekkenhuis? Ik zou het kopen. - Jij?
Als je er al één iemand mee kan raken... Waarom niet?
Weet je wat ik denk?
Dat er niets intiemer is dan samen sterven.
Ja.
Ik vind het een eer om samen met jou de dood in te gaan.
Nou, die eer is geheel aan mij.
Morgenochtend, bij zonsopgang, doen we het.
Wat doen we in de tussentijd? - Leven, natuurlijk.
Hé. Stelletje gekken. - Hé.
Kom erin. - Hallo.
Zo. - Welkom.
Wat doen jullie hier?
We hebben gewoon iets meer vrijheden gekregen.
Compleet vrij. - Ja.
Emma, nee.
Je haar, het voelt dood. - Echt?
Wat super voor m'n haar.
Nee, dit gaan we niet doen.
Ik heb m'n leven weer een beetje onder controle. En jij krijgt kleur.
Echt?
Het gaat echt goed met jou, hè? Ik ben echt blij voor je.
Ja, thanks.
Hoe is het met jou?
Emma, het gaat voorbij, hè?
Het gaat niet altijd zo zijn.
Tada. - Wauw.
Zorgeloos rust het hoofd dat de roze kroon draagt.
Vet. - O, kut.
Kom. - Ja.
Doei, Dimitri. - Doei.
Morgen rond deze tijd zijn we er niet meer.
Er is geen morgen rond deze tijd. - Jawel.
Maar zonder ons.
Ik wil je iets laten zien.
Hé, Boudewijn.
Ik ben zijn tweelingbroer: Jaap.
Aangenaam.
Dit is wat ik je wou laten zien. - Oeh.
Mijn heiligdom.
Perfect.
Kijk.
Nee. Ja.
Jezus, wat is dit lekker. - Ja, hè?
Even kijken.
Ja.
Klein zuurtje.
Bou.
Wat doe jij hier?
Ik wou haar even onze trots laten zien.
Jij werkt hier niet meer.
What the fuck? Waar bemoeit hij zich mee?
Ik knipper één keer en heeft hij jou en m'n keuken overgenomen?
Jouw problemen spelen al heel wat langer dan dit, Bou. Dat weet jij ook.
Hoor jij niet nog in het gesticht?
Dan was het zeker jouw idee om m'n kind van me af te pakken?
Het is niet bepaald dat jij het goede voorbeeld bent, toch?
Man, je zou je echt moeten schamen.
Als het aan mij lag, zou je je kind nooit meer zien.
Felix, alsjeblieft.
Waarom doe je dit nou weer?
Bou, wil je alsjeblieft weggaan?
Ik hou van jou, maar ik kan dit niet meer. Ik kan dit niet meer.
Doe het voor Ollie.
Hallo.
Sorry.
Ik begrijp het wel.
Wacht even.
Ja.
Yes.
Wauw. - Ja.
Goed, hè? - Ja.
Wat doe je?
Een wens.
Je hebt niks meer te wensen, toch?
Perfect.
Hé. - O, hi.
Wat doe jij hier?
Ben jij... - Nee.
Maar ik vond het geweldig.
En jij? Ben jij... - Zo. En hoe.
Bedankt, gelukspilletjes.
Het is tijd.
Ben je bang?
Nee, ik ben niet bang.
Maar, Bou...
Ik geloof dat ik voor het eerst voel dat ik leef.
Wat?
Misschien komt dat door vannacht of door jou of...
Ik denk eigenlijk dat het komt door alles de afgelopen tijd.
Door al die gesprekken met iedereen...
...en door het pingpong en het puzzelen en de sudderlapjes.
En door alles en iedereen op de PAAZ, en zelfs dat kut-koffiezetapparaat.
Ik weet niet, ik voel gewoon ineens stukjes van mezelf terugkomen.
Nee. Deze hele nacht heeft geleid tot dit moment.
Dat we er samen uitstappen. - Ja, dat.
Wat zeg je nou eigenlijk allemaal? Dat je terug wil? Naar wat?
Je perfecte leven?
Nee...
Ik weet eigenlijk niet naar wat ik terug wil.
Maar het is gewoon nog niet klaar.
Jij kan tenminste ergens naar terug.
Ik wil gewoon... - Leven.
Nou, niet dood.
Sorry.
Open doen.
Hé. Nee.
Kappen nou. Laat me gaan.
Mag ik?
Nou, ik ben me echt rot geschrokken.
Wilde je springen?
Nou, blijkbaar niet, dus.
Nu niet, maar de vorige keer wel.
In de auto.
Nou, eerst maar even een beetje uitrusten.
Tot later.
Vet.
Heb jij mijn dictafoon gezien? - Nope.
Au. Fuck.
Gaat het? - Nee.
Niet rennen op de gang, Emma.
Sorry, maar Kim is gevallen en ze heeft heel veel pijn.
Je hebt ons wel laten schrikken.
Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd had kunnen zijn.
Denk er dan ook maar niet aan, want het is niet gebeurd.
Ja...
Krijg je wel genoeg te eten hier? - Ja.
Ik had eerst één slaappil en nu heb ik er drie. En nog wat andere.
En waar zijn jullie mee bezig?
Je moeder gaat nog steeds vreemd met keizer Hadrianus.
Soms denk ik dat ze expres dat proefschrift niet afmaakt.
En ik heb net bedacht dat ik ga imkeren.
Je gaat wat? - Imkeren.
Met bijen.
Ja, imkeren zonder bijen lijkt me een beetje triest.
Sta je daar in je pak. Zonder bijen.
Nou, je wordt vast snel weer beter.
Maar je moet het wel echt willen, hè? Dat is het belangrijkste.
Ja, mam, natuurlijk wil ik het. Waarom niet?
Ja, tuurlijk.
Hé, koekoek.
Waar is mijn oude Emma?
Hé, koekoek.
Die oude Emma, die komt niet meer terug, hè, mam?
Je zogenaamd perfecte dochter. - Doe nou toch eens normaal.
Ik bedoel... Je weet dat wij je steunen, toch?
Floss... - 'Doe toch eens normaal'?
Ja. - Floss.
Ik ben zo klaar met normaal doen. - Emma...
Lieverd...
Ik wil even alleen zijn.
Voor een tijdje.
Ik moet dit zelf doen.
Ja. Sorry, maar... Ik moet...
Floss.
Boudewijn?
Hé. - Hi.
119. 120.
Zijn wij oké?
Zijn wij oké? Wij zijn geweldig.
Was dat het?
Je laat me niet zitten, hè?
Ik doe m'n best.
Doei.
Hoi. - Hi.
Zo.
Kijk. Een beetje als bij kamperen.
Japanners slapen ook allemaal laag bij de grond en die worden 103. Dus.
103. Ik moet er niet aan denken.
Weg bij het raam.
Het is Boudewijn. - Mensen, weg bij dat raam. Kom.
Er gaan geen mensen dood op de stoep van het ziekenhuis. Jezus, holy hell, fuck.
Hé.
Hé, Emma. - Hé.
O. Voor de volgende patiënt?
Ja, zo lijkt dat soms wel. Maar zo voelt het niet.
Nee.
Hé, Emma. Hadden we een afspraak?
Heb jij hier geslapen?
Ik heb je hulp nodig.
Ja.
Hé, kip met zwarte bonen en mihoen.
Ja, let niet op de rommel.
Hier.
Een beetje bang dat ik er anders toch iets mee doe.
Hoe voel je je? - Kut.
Wil je erover praten?
Oké.
Nou...
Kan je me niet gewoon een pilletje geven waardoor ik weer gevoelloos word?
Want nu word ik bang. Bang voor mijn eigen gedachten.
Bang dat het niet alleen maar bij gedachten blijft.
Bang dat ik er toch iets mee doe.
Wat als je nou eens niet zou denken? Wat zou je dan voelen?
Verschrikkelijk. Schuldgevoel, gemis.
Misschien ben je nu niet suïcidaal...
...maar ben je gewoon in de rouw.
Ja.
Lekker. - Ja?
Ja.
Nou ja, gewoon. - Wat bedoel je met gewoon?
Je valt regelmatig uit bed, dat is vrij ongewoon.
Ja, nou gewoon. Automatisme.
Ik dacht gewoon: als ik heel hard val, dan zien ze me misschien.
Begon toen ik vijf was. Nou, spoiler alert...
Ze zien me niet. M'n vader, tenminste.
Mijn moeder is er niet meer, dus die kan ik het niet vragen.
Ik ben gewoon een soort achtergrondgeluid voor hem, dat hij negeert.
Herkent iemand dit gevoel?
Ik denk...
Ik denk dat ik juist altijd onzichtbaar wilde zijn.
Als kind al. Ik wilde mijn ouders niet tot last zijn...
...want die hadden het al druk genoeg met zichzelf.
Dus ik vond dat ik me niet moest aanstellen.
Dat ik gewoon perfect moest zijn.
Dat herken ik dan weer wel. Dat perfect willen zijn.
Voor je ouders?
Ja, mijn vader zei dat niets onmogelijk is.
Maar dat deed ik dan wel. Elke dag niets.
En jij, Emma? Ga eens verder?
Nou, ik wil nu vooral eigenlijk ineens niet meer dood.
Dat is gek, hè?
Dat is toch eigenlijk heel erg goed?
Ja. Ja, blijkbaar wel.
Het is toch een beetje benauwd hier.
Ik snap dat ik geen hele ramen open kan zetten...
...maar doe dan een horretje, of gewoon een fatsoenlijke airco.
Wat doe jij? - Ik mediteer.
O, vet.
Half negen?
Het is half negen, ik heb me verslapen.
Emma, gefeliciteerd. - Fijn.
Goed gedaan. - Yes.
de herdertjes lagen bij nachte
zij lagen bij nacht in het veld
ze hielden zo trouwe de wachte
zij hadden hun schaapjes geteld
Hé. - Hé.
Ik wilde je eigenlijk alleen even fijne kerst wensen.
Fijne kerst.
Ja, jij ook. Fijne kerst.
Doei.
Mevrouw Nieuwenhuis?
Fijne dag. - Joe, zelfde.
Wacht je op Guus?
Hé.
Dat zag ik nou eens net.
Moet je niet vrede op aarde en in alle mensen een welbehagen?
Ongemak rond een tafel vol kaarsen en dan toch veel te dronken worden?
Hé, gaat het wel?
Mijn vriendin vond kerst wel een mooi moment om haar spullen op te halen.
Ah. Nee, dat houdt de sfeer er wel lekker in, ja.
Daarom is thuis...
...momenteel gewoon even niet heel erg thuis voor mij op het moment.
Ja, ik koos voor mijn werk. En...
...zij voor zichzelf.
Lekker stel zijn wij.
Jij gedumpt. En ik...
Depressief?
Ja.
Honger?
Hé. - Hallo?
Hé. - Hé.
Huh?
Hé, Hondje Kwispelkontje. Hi.
Hé, jongen. Hé, boeffie. Ik dacht dat jullie van Lucky Huis waren.
Nee, wij zijn van cateringbedrijf Nieuwenhuis.
Ah. De concurrent.
We komen het alleen maar even langsbrengen.
We wilden verder niet storen.
Zo. - Nou, het is kerst. Dus...
Natuurlijk mogen jullie blijven. - O.
Oké. - O, echt?
Nou... - Nou, graag.
Ik help jou even.
Andere borden.
Alsjeblieft. - Vorken.
Dat met die auto...
Toen wilde ik, zeg maar, niet...
...geholpen worden. Dus ik...
Ik wilde dat ze weggingen, dat ze me gewoon lieten zitten.
O, Emma.
Het was geen ongeluk.
Ik wist niet zo goed wat er was...
...maar ik wist wel dat er iets niet helemaal goed zat in mijn hoofd.
En ik... Ik vond mezelf gewoon zo stom.
En ik schaamde me gewoon de hele tijd heel erg...
...voor de dingen die ik zei en de dingen die ik dacht.
En het idee dat ik dat dan met jullie moest gaan bespreken...
...of aan jullie moest gaan vertellen, dat vond ik echt...
Of aan Sergei, of aan iedereen.
Dus ik dacht toen...
...ja, misschien is het gewoon makkelijker als ik dood ben?
Voor jullie? En voor mezelf ook, echt.
Ja, ik ben dus depressief.
En dan ben ik echt al heel lang, echt veel langer dan ik wil toegeven.
God.
God, waarom wist ik dat niet?
Ja, ik wist dat ook niet.
Het is gewoon een beetje ingewikkeld. - Ja.
O, ik ga wel even.
Hier.
Ah.
Thanks.
Tot ziens. - Tot ziens.
Hij komt denk ik niet meer, Joyce.
Kijk eens.
Zo.
- Gezellig.
Guus, die kan de tering krijgen.
Kijk eens. Deze is voor jou.
Echt? - Ja.
Deze is voor jou. - O, dat is leuk, meneer De Bruin.
Mooie doos. - Deze voor jou.
Voor mij? - Ja.
Helemaal vergeten dat ik jou ook iets moet geven, door die toestand met Guus.
Hier.
Hé. - Van Boudewijn.
Van Boudewijn?
Hé Emma, even een berichtje van mij, from the other side.
Ik wil dat je je echt, echt niet schuldig voelt.
Echt niet.
Dit was mijn diepste wens.
En trouwens, als ik die pillen niet slik, kom ik gewoon in tien seconden. Zes, max.
Zeker bij iemand zoals jij.
Nou, Nieuwenhuis. Maak er wat van.
En eigenlijk denk ik dat het je gewoon gaat lukken ook.
En dat... O... - Boudewijn?
Er wordt aangeklopt.
Ik ga even open doen. Vast een of andere gek, of zo.
Toedeloe.
Hé. - Hi.
Zijn wij oké?
Nou.
Op Boudewijn dan maar. - Op Boudewijn, ja.
Proost.
Oké, hier ga ik.
Ik ben Emma.
De succesvolle vrouw. Junior redact...
Het voelt alsof ik non-stop moet blijven bewegen.
Want als ik stop, dan gaat alles...
Ik weet niet meer wat ik wel wil. Ik weet wel dat ik niet zo wil leven.
Ze zeggen dat het beter wordt. Maar wanneer is dat dan? Ik weet niet eens hoe...
Op het eerste gezicht is de afdeling psychiatrie...
...niet anders dan de andere afdelingen van het ziekenhuis.
Je komt met een probleem binnen en je gaat er, al dan niet genezen, weer weg.
Zo ga je, als je je arm gebroken hebt, naar de Eerste Hulp...
...vertelt de dokter wat er gebeurd is, waar het pijn doet...
...en wacht dan op zijn advies.
Hier. Ik hoop dat jij ook snel weg mag.
Ja, wie weet. Maar voor nu ben ik blij voor jou.
Zet hem op, Emma. - Ja, tot ziens.
Nee, niet tot ziens. - O.
Doei.
- Doei.
Hoe voel je je?
Ja, wel oké. Geloof ik. Ik weet het eigenlijk niet zo goed.
Ik vind het wel spannend. Ik heb niet zoveel energie.
Zeker niet als ik vergelijk hoe ik binnenkwam.
Toen kon ik echt de wereld aan. Of, dat dacht ik, dat ik dat kon.
Je gaat een midden vinden.
Iets minder hoge pieken, iets minder diepe dalen.
Geef het de tijd.
Het klinkt wel echt heel saai, een midden vinden.
Maar je blijft jezelf en dat is niet saai. - Nee.
En jij? Wat ga jij doen?
Op vakantie. - O, leuk.
PAAZ-vakantie? - Nee.
Goed.
Mag ik je een knuffel geven?
Is wel heel onprofessioneel. - Ja.
Doei. - Doei.
We gaan hier gewoon rechtdoor.
Waar is het nou? - Een beetje verder nog.
Is het hier? - Ja.
Dan kunnen we eruit. - Ja, jawel. 100 procent.
Emma, Emma. Hup, hup, hup.
Dank je, Guus. Heel goed.
Daar? - Ja.
Kom.
Het hangt gewoon helemaal vol.
Wauw, moet je kijken. - Kijk.
Hé, hallo. Je ziet er goed uit. - Mag ik pakken? Dank je wel.
Hé, Piepmuis. - Hé, pap.
Lekkere koffie hier.
Emma. Emma Nieuwenhuis.
Ze keek me aan, gaf me een hand en een grote glimlach toen ze kwam solliciteren.
Ze wees wat onregelmatigheden aan op de website...
...en stelde voor een lijstje met correcties te maken.
En nu heb je zelf een boek geschreven.
Het enige manuscript ooit dat helemaal foutloos is aangeleverd.
Emma. Je hebt een prachtig boek geschreven.
Dank je. - Van harte.
Dank je.
Oké.
Hoi.
'Ik dacht altijd dat kapot zijn betekende dat je nooit meer heel kon worden.
Maar dat klopt niet.
Kapot zijn betekent alleen dat je een andere vorm nodig hebt.
Het leven heeft geen handleiding...
...geen stappenplan om jezelf opnieuw in elkaar te zetten.
Maar wat ik heb geleerd is dit.
Je hoeft niet alles meteen te weten.
Je hoeft alleen door te gaan.
Stap voor stap. Dag voor dag.
Misschien ben ik niet geworden wie ik wilde zijn...
...maar ik ben wel wie ik ben.
En dat is genoeg.'
O, ik huil van geluk. Echt.
Emma.
Ach, lieverd.
soms verdwijn jij in de schaduw
slaat een donker steegje in waar niemand jou nog zien kan
soms heb ik echt geen idee waar jij naartoe gaat
en je weet het evenmin
maar als je ooit weer wilt verdwijnen
stort je wereld weer ineen
weet dat ik altijd hier zal blijven
ik laat je gaan maar laat je nooit alleen
waar jij ook bent, ik ben dicht bij je
al ben je peilloos diep gezonken
ben niet bang meer voor jouw donker
ik hoef geen lampje voor je aan te doen, mijn lief
ik ben niet bang meer voor jouw donker