Downloaded from YTS.BZ
ΣΤΟ UEFA ΤΟΥ 2004 257 ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ.
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ΣΗΜΕΡΑ, ΔΥΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ:
Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ ΚΑΙ…
Ειλικρινά, δεν δείχνω 40, έτσι;
Τι λέτε; Δείχνω 40;
Εντάξει.
Γράφει αυτό;
-Όλα καλά τώρα; -Ο ήχος;
Ναι.
Είμαι ο Λούκας Ποντόλσκι.
Και γυρίζουμε κάτι φοβερό.
Τα ντοκιμαντέρ είναι πάντα ίδια. Αυτή είναι η εντύπωσή μου.
Δείχνουν την καριέρα…
Στιγμιότυπα, βίντεο.
Λούκας Ποντόλσκι, αυτή είναι η θέση του!
Ογδόντα τοις εκατό εμείς ξύνουμε τα αρχίδια μου.
Κι έτσι όλα είναι μια χαρά.
Πού και πού, δείχνουν και κάτι προσωπικό.
Δικό μου, δικό μου.
Τόσο μικρό μωράκι.
Μετά όλοι οι προπονητές.
Λεβ, Μίλερ, Κρόος, Σβαϊνστάιγκερ…
-Γεια. -Όλιβερ Καν.
Συμπαίκτες.
25 κάμερες και μετά: Μιλήστε.
Αριστερό πόδι.
-Αριστερό. -Το καλύτερο.
Ποντόλσκι! Τρέλα! Θα τρελαθώ εδώ!
-Δύναμη. -Αποφασιστικότητα.
Ψυχικά εξαιρετικά σταθερός.
Έπαιξε πάλι καλά. Ποντόλσκι!
Σκόραρε από παντού.
-Πρωταθλητής. -130 αγώνες.
Ένας θρύλος.
Υπέροχο από τη Γερμανία. Δύο-μηδέν. Εκπληκτικό ποδόσφαιρο.
Αυτό κάνει έναν παίκτη μεγάλο για μένα.
Δεν θα έχει τίποτα που ήδη ξέρετε. Αυτό είναι πάντα λίγο βαρετό, θα έλεγα.
Ναι; Αλήθεια;
-Εντάξει. -Βρίσκω χρόνο ειδικά γι' αυτό. Λοιπόν…
Κρίμα. Έχω πολλά να πω.
Νομίζω πως άλλοι άνθρωποι που έχουν σχέση μαζί μου
πρέπει να απαντήσουν σε ερωτήσεις.
Ο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ
-Η οικογένεια είναι σημαντική. -"Κα Ποντόλσκι, τι εγγονό έχετε!"
Είπε ότι μπορεί να παίζει άλλα πέντε χρόνια.
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ
Αν το μάθει, θα με σκοτώσει.
ΑΔΕΡΦΗ
Έχω ακούσει πολλά για τη θεία σου.
Ναι, φυσικά, εννοώ…
Δεν μπορείς να κάνεις λάθος.
Και μετά έρχεται η άλλη θεία "Γιατί δεν διάλεξες εμένα;
Γιατί μόνο μία θεία;"
Η ΜΙΑ ΘΕΙΑ
Γεια σας.
Η ΑΛΛΗ ΘΕΙΑ
-Συνόδευσέ με… -Θα σου δείξω το νέο μου σπίτι.
Όλα για την ταινία, για το ντοκιμαντέρ.
Για να δούμε τι θα βγει.
Τέρμα γκάζι.
Ποντόλσκι!
-Θεότρελος. -Πάντα θέλει δράση.
Έτσι είναι αυτός.
Δεν με σταματάει τίποτα.
ΜΠΕΡΓΚΧΑΪΜ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Εδώ μεγάλωσα.
-Γράφει η κάμερα; -Ναι.
Εντάξει, και πάμε.
ΠΑΤΡΙΚΟ
-Γεια. -Γεια.
Νομίζω ότι είναι ωραίο να πεις, ας κάνουμε μια οικογενειακή συνέντευξη.
Όπου κάθονται όλοι μαζί και μιλάνε. Γιατί τότε βγαίνουν οι ιστορίες.
Γιατί γελάς;
"Ναι, τότε, σωστά."
Μαύρα μαλλιά.
Όμορφες φωτογραφίες.
Στην οικογένειά μου είναι η μαμά μου, η Κρίσα.
Εδώ.
-Δείξ' τη. -Παίζει χάντμπολ.
Νούμερο 6. Εδώ.
Ο μπαμπάς μου, ο Βάλντεμαρ.
Ναι.
-Τι είναι; -Κοίτα εδώ!
Όχι! Όχι, όχι.
Ήταν όταν έγινα επαγγελματίας.
-Πρώτο συμβόλαιο. -Δείξε μου.
Μη δείχνεις τέτοιες φωτογραφίες.
Η αδερφή μου, η Γιουστίνα.
Ποντόλσκι. Όλοι τους.
-Θεέ μου, ήμασταν τόσο νέοι. -Χριστέ μου. Ζιγκολό!
Ναι, είμαστε λίγο τρελοί.
Ναι, τρελοί με την καλή έννοια.
-Τρελοί με την καλή έννοια. -Ναι.
Οι μοιραζόμασταν το ίδιο νερό στο μπάνιο.
Όχι να βγει ο ένας και να μπει καινούργιο νερό ή ντους, αλλά…
-Ο πρώτος… -Ο πρώτος, μετά ο επόμενος…
-Και ο χειρότερος ήταν ο τελευταίος. -Ακριβώς.
Πάντα έπαιρνε πολύ νερό στην μπανιέρα.
-Το ήθελε. -Και η μαμά έλεγε "Λούκας, όχι τόσο νερό".
Και τότε το είπε πολύ όμορφα.
Είπε "Μαμά, μια μέρα θα έχεις τόσο πολύ νερό.
Θα κάνεις μπάνιο όσο θέλεις".
-Αυτό ήταν λίγο… -Ναι.
-Και τώρα έτσι είναι. -Και έτσι είναι μέχρι σήμερα.
ΚΑΤΟΒΙΤΣΕ, ΠΟΛΩΝΙΑ
Μαμάκα.
-Μαμάκα. -Εκεί. Εντάξει.
Ναι;
Έλτσι, μνιαμ-μνιαμ, αλμυρά στικς!
Η Έλα έφτιαξε καφέ!
Τι ωραίος καφές!
-Ένα, δύο, τρία. Μπράβο. -Πάλι…
Γκολ η Έλα!
Όχι! Γκολ ο μπαμπάς!
Η βάση μας, το σπίτι μας είναι τώρα στην Πολωνία.
Όχι εκείνο.
Και εκεί ζούμε ως οικογένεια. Η Μόνικα, εγώ, τα παιδιά.
Ο μπαμπάς φέρνει σάλτσα.
Ο Λούις αρχίζει ήδη να στέκεται στα πόδια του.
Αλλά με τα δύο κορίτσια, η Μόνικα κι εγώ μοιραζόμαστε την καθημερινότητα.
Η Μόνικα ήταν πάντα στο παρασκήνιο. Δεν της άρεσε η κάμερα.
Και ποτέ δεν θα της αρέσει.
Η ΜΟΝΙΚΑ ΜΙΛΑΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.
-Δεν ξέρω γιατί έμεινες εδώ γι' αυτό. -Τεστ ένα, δύο, τρία.
Νομίζω πως είναι σημαντικό να δουν ότι δεν είναι μόνο ποδοσφαιριστής.
Πόλντι.
Αλλά και μπαμπάς.
Ότι έχει μια πολύ τρυφερή, ήπια και, ναι, διαφορετική πλευρά.
Γι' αυτό συμφώνησα να συμμετάσχω.
Η καθημερινότητά μου είναι ίδια από τότε που άρχισα το ποδόσφαιρο.
Βασικά, προπονούμαι κάθε μέρα.
Και μετά αγώνες, είτε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή ή… ή Δευτέρα.
-Πρέπει να προπονείσαι περισσότερο. -Τι;
Βάλε δύναμη. Πρέπει να είναι πιο σταθερό, κατάλαβες;
Εντάξει. Πάμε πάλι.
Γιάλα χαμπίμπι!
Σόμπερ! Σου εύχομαι πολύ καλό γαμήσι!
Να θυμάσαι, τα προφυλακτικά είναι σημαντικά…
-Σόμπερκα, καλή επιτυχία! -Ευχαριστώ!
Σκεφτόμουν για καιρό να επιστρέψω στην Πολωνία.
Είμαστε εδώ στην περιοχή της Σιλεσίας.
Το Ζάμπζε είναι η πόλη όπου εδρεύει ο σύλλογος.
Η Γκούρνικ Ζάμπζε.
Όπου παίζω κι εγώ ποδόσφαιρο.
Το Ζάμπζε είναι εργατική πόλη.
Η περιοχή είναι γνωστή για τα ανοιχτά ορυχεία, τα μεταλλεία κτλ.
Κανονικοί άνθρωποι, ανοιχτόμυαλοι.
Η Σόσνιτσα είναι πέντε λεπτά από το γήπεδο. Από εκεί καταγόμαστε.
Πήγαινα στο γήπεδο με τον πατέρα μου και τον θείο μου.
Σκεφτόμουν να επιστρέψω στην περιοχή και σε αυτόν τον σύλλογο
εδώ και πολύ καιρό.
Το είχα υποσχεθεί στη γιαγιά μου στην Πολωνία.
Πρωταθλητής.
Ο καλύτερος του κόσμου.
Δεν είναι καλό;
Καλό, καλό.
Νιώθω άνετα εκεί. Από εκεί είμαι και μου αρέσει να είμαι εκεί.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2024
Πρώτη αγωνιστική της πολωνικής Εκστρακλάσα!
Η Λεχ Πόζναν υποδέχεται την Γκούρνικ Ζάμπζε.
Έχω πει ότι, στο μυαλό μου, είναι η τελευταία σεζόν.
Κλείνω τα 40 το καλοκαίρι.
Θα είναι το τέλος της καριέρας μου.
Μετά θα καθίσω και θα σκεφτώ τι θα κάνω.
Αλλά προς το παρόν, τελειώνει.
Και εσείς είστε μέρος του ταξιδιού.
Τα ταΐζουμε στις έξι.
Αυτά τα δύο χαζά εδώ.
Έλα, έλα εδώ.
Νομίζω πως όλοι με ξέρουν ως ποδοσφαιριστή.
Φυσικά αυτό θα καλυφθεί στο ντοκιμαντέρ. Λογικό.
Υπήρξαν πολύ ωραίες στιγμές. Πολλές στιγμές. Πολλά γκολ.
ΠΡΟΣΕΧΩΣ
Παγκόσμιος πρωταθλητής!
Ήττες.
Θα είναι ένα πολύ άσχημο τέλος.
Είναι μέρος του.
Ένα ντοκιμαντέρ διαρκεί 90 λεπτά. Πάνω κάτω. Εξαρτάται.
Και το 70 με 80% του είναι απλώς ο ποδοσφαιριστής και οι επιτυχίες του.
Και το 20% είναι για όσα κάνει εκτός γηπέδου.
Αν εξαρτόνταν από μένα, θα το αναποδογύριζα.
ΚΟΛΩΝΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1,2 εκατομμύρια ευρώ, σωστά;
Ναι, θα δούμε. Θα δούμε τι έρχεται, σωστά;
Ναι;
Ο Λούκας έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία 10, 12 χρόνια.
Ο κόσμος περιμένει τον ποδοσφαιριστή.
Όχι τον Λούκας, τον επιχειρηματία των τελευταίων ετών.
Αυτή θα είναι μάλλον η τελευταία μου σεζόν.
Ως τότε, ήθελα να αναπτύξω μια συλλογή
που θα είναι η τελευταία.
Ένας τοίχος σαν αυτόν, αυτή είναι η αποχαιρετιστήρια συλλογή
του Λούκας Ποντόλσκι μαζί με τον σύλλογο.
LP10-X, λογότυπο Γκούρνικ Ζάμπζε παντού εδώ μικρό. Ή στον λαιμό.
Πόσα είδη θα είναι, περίπου;
-Να κάνουμε μια πρόταση; -Ναι.
Θέλω να κάνω τα πράγματα πιο κουλ. Δεν έχω όρεξη για τέτοια πράγματα.
-Ναι. -Καταλαβαίνεις;
Θα προτιμούσα να πάω προς τα εκεί.
Με κουλ κόψιμο, ύφασμα, και με καθαρό λογότυπο.
Η τσάντα είναι τέλεια, έτσι απλά θα…
Δεν ξέρω πόσο καλά πουλιούνται οι νάνοι κήπου. Είναι πολύ γερμανικό προϊόν.
Ναι, δεν ξέρω. Νάνοι κήπου, ξέρεις, όλοι έχουν, έτσι;
Εντάξει, αλλά όχι έναν που να μοιάζει μ' εσένα.
-Φτιάξτε έναν. -Ναι;
Θα ήταν φοβερό.
Και μετά μου λες πόσα.
Και από κάτω υπάρχει τιμή.
Θα σου τα μεταφέρουν. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνω εγώ.
Έγινε.
-Για να το πούμε γρήγορα. Τέρμα γκάζι. -Ναι.
Αυτό θα είναι πέντε δευτερόλεπτα στην ταινία;
-Αυτό που μόλις κάναμε. -Ναι. Σίγουρα.
Σκέφτεται μόνο πρότζεκτ και δουλειές.
"Πώς μπορώ να το κάνω καλύτερα; Περισσότερα;"
Αυτή είναι η στάση του.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΣΠΑΪΕΡ
Να τους πάλι.
Ναι, μετά την ήττα, στο φεστιβάλ. Όλα για το ντοκιμαντέρ.
Ο Λούκας δεν κοιμάται.
Λέει "Θα αράξω λίγες ώρες."
Με τον Λούκας, μπαίνεις κατευθείαν έκτη. Όλα είναι γρήγορα.
Πάμε. Τώρα!
Γεια, Λούις! "It's my life".
Πάμε.
Γεια!
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΚΛΟΥΚΣΓΚΕΦΟΥΛΕ
Από εδώ!
Χτίσαμε ένα φεστιβάλ από το μηδέν
μέχρι να έχουμε σχεδόν 200.000 επισκέπτες.
Να παίρνω χορηγούς, να παίρνω μάνατζερ,
να οργανώνω όλο το πράγμα και τα λοιπά. Το απολαμβάνω.
Ευχαριστώ που ήρθατε. Ήταν υπέροχο σόου.
-Γεια. Λούκας. -Γεια. Κέβιν. Χάρηκα.
-Κανένα πρόβλημα! -Όλα καλά!
Η γυναίκα μου θέλει φωτογραφία. Αλλά χωρίς εμένα, ναι;
Αγάπη;
-Μόνο αυτή. -Μία τελευταία.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, παιδιά.
-Εντάξει. Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ, παιδιά.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε.
Ευχαριστώ!
Σηκωθείτε! Καλημέρα!
Πάμε.
-Ποντόλσκι! -Ποντόλσκι!
Έχω μια επιχείρηση, τη Mangal Döner.
Ice Cream United. Μαζί με τον Κρίστιαν.
"Ας φτιάξουμε παγωτό." "Σωστά, ας φτιάξουμε."
Δύο ή τρία πράγματα που τρέχουν ή περιμένουν τη σειρά τους.
Πήγαινε, πάρε ένα κεμπάπ εκεί.
Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι τα κεμπάπ του είναι καλύτερα από την καριέρα του.
Φυσικά, ο στόχος είναι να μεγαλώσουν όλες οι επιχειρήσεις.
Θέλω 100, 200 καταστήματα. Βλέπεις την έκπληξη στα πρόσωπα του κόσμου.
Όταν λες ότι υπάρχουν σχεδόν 60 καταστήματα πλέον,
λένε "Παναγία μου. Πώς το κάνει αυτό;"
Είναι πολλά; Τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί;
Όποιος κοιμάται, χάνει. Να το θυμάσαι.
Εντάξει, θα τους πάρω.
Είναι όλη μέρα στον δρόμο.
Μερικές φορές είναι στη Γερμανία. Δεν ξέρω αν ήρθε για δύο ή τρεις ώρες.
Και μετά το βράδυ είναι πάλι στην Πολωνία.
Μαθαίνω αργότερα από φίλους ότι ήταν στη Γερμανία.
Η λειτουργία μου δεν είναι μονόδρομος, αλλά μάλλον σαν τη διάβαση της Σιμπούγια.
Πηγαίνει παντού.
Ποδόσφαιρο, επιχειρήσεις, πολλά. Και η οικογένεια είναι μέσα στο μείγμα.
Πολλοί έρχονται και φεύγουν.
Πάντα συμβαίνουν πολλά. Ταξίδια, δουλειές…
Συχνά αναρωτιέμαι, γιατί κάνεις ακόμα τόσα πολλά;
Είσαι καλά, θα έλεγα.
Γιατί το κάνεις στον εαυτό σου; Αλλά ο Λούκας συνεχίζει.
Δεν θέλεις κάποια στιγμή να σταματήσεις;
ΖΑΜΠΖΕ ΠΟΛΩΝΙΑ
17, 18, 19, 20, 1, 2…
Σαραπάτα, είχες τέσσερις μέρες ρεπό!
Σναπ, σναπ.
Προστέθηκαν νέα πράγματα.
Τι θα σου λείψει όταν σταματήσεις;
Όταν το κάνεις όλη σου τη ζωή, κάποια στιγμή θα σου λείψει.
Αλλά νομίζω μετά από λίγους μήνες, μετά από μισό χρόνο ή έναν χρόνο,
δεν ξέρω πότε, κάτι νέο θα ανοίξει ξανά.
Κάθε αλλαγή είναι δύσκολη στην αρχή.
Αλλά το ξεπερνάς.
Αλλά τέτοια πράγματα σου λείπουν.
Να φτάνεις, να κάθεσαι, να πίνεις τσάι.
Είναι στο σώμα σου, για πάνω από 20 χρόνια.
Αν ξαφνικά φεύγει από τη μια μέρα στην άλλη,
είμαι περίεργος πώς θα αντιδράσω ή πώς θα είναι.
-Αυτό σε φοβίζει λίγο; -Όχι.
"Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει".
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2024
Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΩΝΙΑ.
ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΛΑ.
Όταν ξεκίνησα στην ΦΚ Κολωνία, ήμουν δέκα. Αργότερα με τους επαγγελματίες.
Ήταν το όνειρό μου. Αυτή είναι η ομάδα μου.
Και τώρα ο Λούκας Ποντόλσκι επιστρέφει σχεδόν στα 40 ως ενεργός επαγγελματίας.
Ήθελα έναν αποχαιρετιστήριο αγώνα που θα ένωνε αυτούς τους δύο συλλόγους,
την Κολωνία και την ομάδα μου, την Γκούρνικ Ζάμπζε.
Δύο συλλόγους-σπίτια, θα έλεγα.
Να παίξουν έναν αγώνα μεταξύ τους.
Να ξαναπαίξω στο γήπεδο όπου ξεκίνησε η καριέρα μου.
Λούκας Ποντόλσκι, καλώς ήρθες στην Μπουντεσλίγκα.
Μόλις 18 χρονών και ήδη φάρος ελπίδας.
Πετυχαίνει το πρώτο του.
Να αποχαιρετήσω, να πω ευχαριστώ για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια.
Ποντόλσκι, φάουλ, γκολ! Γκολ για την Κολωνία. Ποντόλσκι!
Όλοι οι προπονητές, όλοι οι συμπαίκτες με τους οποίους έπαιξα,
σας ευχαριστώ πολύ για όλα τα χρόνια που μας είχατε εδώ.
Από εμένα, από την οικογένειά μου.
Γι' αυτό, είναι δύσκολο να πεις αντίο.
Λούκας!
-Ποντόλσκι! -Ποντόλσκι!
Περπάτησε γύρω από το γήπεδο, οι θεατές τον επευφημούσαν.
Μιλούσε με τον κόσμο… Δεν ήθελε να φύγει.
Τότε κατάλαβα, αυτό είναι το σαλόνι του.
Κινείται σαν να γεννήθηκε μέσα στο γήπεδο.
Το πιο όμορφο πράγμα για εκείνον είναι να παίζει ποδόσφαιρο.
Το ποδόσφαιρο έχει ημερομηνία λήξης. Νιώθεις ότι μπορεί να τελειώσει;
Ναι, είναι δύσκολο να το αφήσεις. Θα δω απλώς πώς θα είναι μετά τη σεζόν.
ΓΚΟΡΝΙΚ ΖΑΜΠΖΕ
-Αφεντικό! -Καλημέρα.
-Σήμερα στα ροζ!
Μη γυρίζετε εδώ, είναι χάος! Όχι εδώ!
ΜΙΧΑΛ ΣΙΑΡΑ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΖΑΜΠΖΕ
Ιδιαίτερα ωραία χρώματα σήμερα.
ΜΠΑΡΤΛΟΜΙΕΪ ΓΚΑΜΠΡΟΥΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ.
Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου… Του Αγίου Βαλεντίνου.
Ο πρόεδρός μας.
-Να πάμε στη μεσαία αίθουσα; -Ναι!
Γεια σας.
Πόσο ακόμα θέλεις να παίζεις;
Δεν ξέρω.
Δεν έχω πάρει ακόμα απόφαση αν θα συνεχίσω ή θα σταματήσω.
Δεν έχεις αποφασίσει ακόμα;
Τι εννοείς "δεν έχεις αποφασίσει"; Τώρα, το σχέδιο είναι να σταματήσω.
Άρα, για να συζητήσουμε τις λεπτομέρειες του συμβολαίου…
Αν είναι 500 ζλότι, 1000, ή όποιο άλλο ποσό…
Σήμερα δεν είναι η μέρα;
Πάντα αφήνω μια πόρτα ανοιχτή.
Δεν γυρίζουμε την τελευταία σεζόν;
Υποτίθεται τελευταία σεζόν.
"ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΕΖΟΝ" ΛΟΥΚΑΣ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Το μυαλό μου δεν είναι έτοιμο να πει "Εντάξει, σε λίγες εβδομάδες τελειώνει."
Γι' αυτό δεν έχει παρθεί η απόφαση.
Το ποδόσφαιρο είναι το καλύτερο άθλημα.
Είναι διασκέδαση, συναισθήματα. Δεν τα βρίσκεις στην καθημερινότητά σου.
Και γι' αυτό το αγαπώ.
Είναι ναρκωτικό για μένα.
Αν ψάχνεις ένα πράγμα, τα συναισθήματα που είχες στο γήπεδο…
ΟΛΙΒΕΡ ΚΑΝ
…δεν θα τα ξαναβρείς ποτέ.
Η αίσθηση ενός τελικού, κερδισμένου, χαμένου, η ατμόσφαιρα.
Όλα όσα το συνοδεύουν τελειώνουν. Δεν επιστρέφει.
Και δεν υπάρχει πια τίποτα που να σου δίνει παρόμοια συναισθήματα.
Δεν είναι μια δουλειά. Είναι πάθος.
Και το να εγκαταλείψεις ένα πάθος
είναι φυσικό να απαιτεί μεγάλη θέληση.
Φυσικά υπάρχουν πολλά ερωτήματα. Τι γίνεται όταν τελειώσει;
Ποια είναι η κινητήρια δύναμη; Ή ποιος είμαι όταν όλα τελειώσουν;
Ο Λούκας περνάει μια περίοδο αλλαγής αυτή τη στιγμή,
όπου πρέπει ο ίδιος να αφήσει πίσω.
Και εσείς πρόκειται να ζήσετε αυτή τη φάση της ζωής,
που είναι πολύ δύσκολη για εκείνον.
Ορίστε. Από τον μπαμπά.
Ο Λούκας δεν ανοίγεται γρήγορα σε άλλους ανθρώπους.
Πρέπει πραγματικά να περάσεις πολύ χρόνο μαζί του, πολλά χρόνια,
για να καταλάβεις τι άνθρωπος είναι.
-Ένα, δύο, τρία. -Ένα, δύο, τρία.
Βλέπεις μόνο τον ποδοσφαιριστή, τον αστείο τύπο.
-Πόλντι. -Μαμά!
Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά ακόμα.
Για να καταλάβεις τον Λούκας ως άνθρωπο και τον χαρακτήρα του,
πρέπει να ρίξεις άλλη μια ματιά στο πώς μεγάλωσε,
πώς εξελίχθηκε, και από πού ήρθε.
Να δούμε τα "μπε".
Νομίζω τότε καταλαβαίνεις πολλά πράγματα.
ΠΟΛΩΝΙΑ
Ήταν τέλη Νοεμβρίου του '87. Ήταν μια πολύ δύσκολη εποχή.
Η Πολωνία απέχει ακόμα πολύ από το να είναι αυτάρκης.
Η οικονομική ανάπτυξη έχει οδηγήσει σε πληθωρισμό και εκτεταμένη φτώχεια.
Μετά τις δραστικές αυξήσεις, πολλοί δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε τα δελτία τους.
Δεν ξέρω πώς φτάσαμε στη Γερμανία. Ήμουν πολύ μικρός.
Ακούω μόνο την ιστορία από τους γονείς μου.
-Διαβατήριο. -Διαβατήριο.
Ναι, αυτό είναι το διαβατήριο.
Παλιό πολωνικό διαβατήριο.
Εδώ, εδώ είμαι. Η βίζα της μαμάς.
Εδώ.
Δεν μπορούσαν να έρθουν όλοι. Η γυναίκα μου πήρε βίζα από την Ολλανδία.
Κι εγώ πήρα μία από τη Γερμανία. Ναι. Τα κάναμε όλα κρυφά.
Ποιος το ήξερε από πριν;
Μόνο εγώ, ο άντρας μου, η κουνιάδα μου.
Και αυτό ήταν. Κανείς άλλος.
Πακετάραμε τα πράγματά μας στο αυτοκίνητο.
Εγώ με το ένα παιδί και η γυναίκα μου με το άλλο παιδί.
Και μετά είπαμε, να φύγουμε ή όχι; Και τότε κάναμε το βήμα.
Και μετά ήρθαμε εδώ, στο Μπέργκχαϊμ.
Ήρθαμε εδώ για μια καλύτερη ζωή. Για τα παιδιά.
Οπότε ήρθαμε με λίγα πράγματα. Δεν είχαμε τίποτα εδώ.
Ο πατέρας μου βρήκε δουλειά. Η μητέρα μου ήταν καθαρίστρια.
Καθάριζε τις αίθουσες και τα πάντα. Και ναι, αυτή ήταν η αρχή.
Και η γιαγιά μάς πήρε κοντά της.
Στην αρχή, ήταν σαν δεύτερη μητέρα για μένα.
Και βοήθησε να με μεγαλώσουν, με φρόντιζε.
ΔΩΜΑΤΙΟ 006 ΚΥΡΙΑ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Ωραία. Ναι, ωραία.
Έβαλες σακάκι.
-Ντύθηκες καλά για σήμερα; -Ναι, σήμερα είναι Κυριακή.
Ναι.
Ήταν πάντα καλό παιδί.
ΧΕΛΕΝΕ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ ΓΙΑΓΙΑ
Ναι.
Ήταν ο μικρότερος στην οικογένειά μας.
Ήσουν ενός έτους.
-Όχι, δύο. Δύο. Ναι. -Ναι, ενός… Δύο; Ναι.
Δύο, ναι.
Δεν ήθελες να πας στο νηπιαγωγείο. Έκλαιγες συνέχεια.
Αυτό ήταν στο νηπιαγωγείο. Η δασκάλα μιλούσε μόνο γερμανικά.
Και φυσικά στην αρχή δεν καταλάβαινα τίποτα.
Η γιαγιά μου με άφηνε στην πόρτα. Και μετά έφευγε.
Κι εγώ δεν έμπαινα στην αίθουσα, αλλά έβγαινα έξω.
Περίμενα εκεί μέχρι τη μία, μέχρι τις δύο, στην πέτρα, ώσπου να με πάρει.
-Μόνος; -Μόνος, ναι.
Μερικά παιδιά όντως με κορόιδευαν.
Ότι δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα και τέτοια, αλλά…
Το να μάθουμε γερμανικά όσο πιο γρήγορα γίνεται
και να προσαρμοστούμε στη γερμανική κουλτούρα ήταν πολύ σημαντικό.
Όταν βγαίναμε για φαγητό, έλεγαν οι γονείς μου
"Φερθείτε σωστά, έχει Γερμανούς εδώ".
Πόσο συχνά συνέβαινε αυτό.
Επειδή υπήρχαν πολλοί Γερμανοί εκεί και θέλαμε να δείξουμε ότι ταιριάζαμε.
Το καλό ήταν ότι ζούσαμε σε ένα συγκρότημα κατοικιών
όπου ζούσαν 25 εθνικότητες.
Κανείς δεν νοιαζόταν από πού ερχόσουν.
Απλώς διασκεδάζαμε και παίζαμε ποδόσφαιρο στον δρόμο.
ΜΠΕΡΓΚΧΑΪΜ
Έτσι έτρεχα παλιά προς το γήπεδο.
Ήταν πάντα με την μπάλα. Ακόμα και στην μπανιέρα.
Πάντα με την μπάλα.
Είχα πάντα την μπάλα.
Η μητέρα μου με έστελνε για ψώνια, κλωτσούσα την μπάλα προς τα κάτω,
έκανα κοντρόλ κατεβαίνοντας τις σκάλες, μετά κατέβαινα το μονοπάτι.
Όταν πήρα μια μπάλα από τους γονείς μου, ήμουν χαρούμενος, ήμουν περήφανος.
Κοιμόμουν με την μπάλα γιατί ήταν φοβερή.
Ό,τι καιρό κι αν έκανε.
Δεν υπήρχε, κάνει κρύο, βρέχει.
Γύριζε σπίτι μούσκεμα.
Ήταν πάντα στο γήπεδο.
Εκείνο το γήπεδο στο Μπέργκχαϊμ,
ήταν πολυτέλεια για μένα και ελευθερία.
Πάντα ένιωθα άνετα εκεί.
Εκεί άνθισα, αυτό ήταν τα πάντα για μένα.
-Πώς παρουσιαζόταν εκεί; -Όπως και σήμερα. Σκληρός.
Ως μικρό αγόρι, ήταν ίδιος με αυτό που είναι σήμερα.
Πρέπει να του σταθείς, γιατί είναι σταθερός, σκληρός,
σουτάρει με το αριστερό.
Όλοι φοβούνταν το σουτ του. Ήταν το όπλο του.
Διασκεδάζαμε. Πέντε εναντίον πέντε, έξι εναντίον έξι, επτά εναντίον επτά.
Δεν σταματούσαμε.
Ναι!
Όλοι τον ήξεραν. Και με το ποδήλατο…
ΓΙΟΥΣΤΙΝΑ
Το γήπεδο ήταν… Έπρεπε να κάνεις έξι, εφτά λεπτά.
Η μητέρα μου τον φώναζε συνέχεια.
Η φωνή ταξίδευε τόσο μακριά που έφτανε στο γήπεδο.
"Λούκας, σε φωνάζει η μαμά σου. Πήγαινε σπίτι."
Γεια σας.
Απλώς το πάγωσα.
Τέσσερα γουρούνια και κοτόπουλα. Εντάξει;
Ναι.
Σήμερα έχουμε νέες πατάτες με άνηθο,
χοιρινές μπριζόλες…
-Και μανιτάρια. -Σνίτσελ!
Σνίτσελ, χοιρινή. Στην Πολωνία λέγεται χοιρινή μπριζόλα.
Σνίτσελ Βιεννέζ.
Ναι.
-Πρέπει να βάλεις λίγο βούτυρο. -Δώσε μου τη μαργαρίνη.
-Θεέ μου, θα με καταστρέψεις. -Μην πεις τίποτα.
Η μαμά θέλει να τα κάνει όλα τέλεια.
Ίδια φιλοδοξία με μένα.
Αν χαθεί μια κάρτα-κλειδί, ψάχνει μέχρι να ξαναβρεθεί.
Εκεί που άλλοι λένε, δεν με νοιάζει, θα πάρω καινούργια
ή θα την ακυρώσω,
εκείνη ψάχνει να βρει ή να φτιάξει τα πράγματα μέχρι να δουλέψουν ξανά.
Μαχήτρια, νοοτροπία νικητή, κι έτσι είμαι κι εγώ.
Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος φοβισμένος.
-Πιστεύεις ότι το πήρε αυτό από σένα; -Νομίζω πως ναι.
Λέω ότι πήρε σχεδόν τα πάντα από μένα.
Ήταν εκπληκτικό για ένα μικρό παιδί
ότι είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση, ότι εκείνος κυριαρχούσε,
παρόλο που συχνά ήταν ο μικρότερος.
Είχε επίσης στιγμές στο παιχνίδι όπου πάσαρε καλά,
έκανε πολύ καλές σέντρες, και φυσικά βρισκόταν στη σωστή θέση.
Είχε πάντα καλό ένστικτο για γκολ.
Ήταν ξεκάθαρο ότι έπρεπε να προσπαθήσουμε να τον πάρουμε.
Από το 1995 ήμουν στην ομάδα νέων της Κολωνίας.
Όποιος έχει φτάσει ως εδώ θέλει να πάει παραπέρα.
Όλοι θέλουν να γίνουν επαγγελματίες.
Έπαιζα για την Κολωνία στις Κ17 και Κ19 τις Κυριακές.
Οι αγώνες ήταν στις έντεκα. Μετά έφευγα στις τρεις ή τέσσερις
και έπαιζα ποδόσφαιρο με τα παιδιά μου στο γήπεδο.
Φυσικά κάναμε και αταξίες και διασκεδάζαμε.
Τι είδους αταξίες κάνατε;
Αρκετές, ναι. Πολλές.
Κλέβαμε πράγματα.
Μπουκάραμε σε αποθήκη με τα φιλαράκια μου.
Πουλούσαμε εισιτήρια στη μαύρη αγορά τότε.
Παίρναμε πάντα δωρεάν εισιτήρια στην ομάδα νέων.
Τα πουλούσαμε στη μαύρη αγορά. Υπήρχε μαύρη αγορά τότε.
Υπήρχαν παίκτες που δεν ζούσαν στην Κολωνία,
που δεν είχαν χρόνο να πάνε εκεί τα σαββατοκύριακα για να δουν τον αγώνα.
Αγοράζαμε τα εισιτήρια για πέντε, δέκα μάρκα,
αλλά μετά τα πουλούσαμε για 20, 25.
Ο Πόλντι ήταν πάντα σκληρός στις διαπραγματεύσεις.
Αν ήταν πέντε μάρκα, έλεγε όχι, δεν το πουλάει.
Μπορεί να είχες οκτώ ή δέκα για κάποιους αγώνες.
Αν τα προσθέσουμε όλα, ήταν αρκετά.
Συν το μάζεμα επιστρεφόμενων.
Κάποιοι ψάχναμε την κάτω κερκίδα, άλλοι την πάνω.
Και μετά είχε ίσως 10, 15 ποτήρια και τα αντάλλασσε με χρήματα.
Τι κάνατε με τα χρήματα;
Δεν ξέρω, καμία ιδέα.
Έβγαζε όλα του τα λεφτά, τα δίπλωνε έτσι και πάντα έκανε αυτό "Κοίτα."
Πάντα έτσι, με τα λεφτά, ακόμα και σήμερα.
"Δεν έχεις τίποτα. Κοίτα τα δικά μου." Πάντα είχε λεφτά.
Δεν καυχιόμουν γι' αυτό ούτε τα ξόδευα σαν τρελός.
Τα μάζευε.
Οικονόμος, πολύ οικονόμος.
Και τα υπόλοιπα τα έκρυβα πάντα στην ντουλάπα, κάτω από τα ρούχα μου.
-Για να μην τα κλέψει η αδερφή μου. -Αυτός τα μάζευε. Εγώ τα ξόδευα.
Αυτήν την πεποίθηση, τη σκληράδα, τα πήρα από τον δρόμο.
Και εκείνοι με τους οποίους έπαιζα, είχα μια ορισμένη πεποίθηση και σκληράδα.
Όταν ξεκίνησα τότε με τους επαγγελματίες,
φρόντισα να δείξω από την πρώτη προπόνηση ότι ήθελα να μείνω εδώ.
ΦΚ ΚΟΛΩΝΙΑ - ΑΜΒΟΥΡΓΟ
Αλλάζαμε ακόμα στα παλιά αποδυτήρια.
Μπαίνεις μέσα, εκεί είναι η φανέλα με το 36.
Όλα όσα ονειρευόσουν ως παιδί είναι ξαφνικά αληθινά και ξαφνικά εκεί.
Δεν είναι πια όνειρο, η φανέλα κρέμεται εκεί,
τη φοράς και ουσιαστικά κατεβαίνεις με την ομάδα.
Λούκας Ποντόλσκι, καλώς ήρθες στην Μπουντεσλίγκα. Μόλις 18 χρονών.
Ούτε ένα λεπτό με τους επαγγελματίες, και ήδη φάρος ελπίδας.
Παλιά ήμουν πίσω από το τέρμα, στο πλάι, ως οπαδός.
Και ξαφνικά είσαι στην άλλη πλευρά, μέρος του ο ίδιος.
Και σκέφτηκα "Πού είσαι;"
Τότε ήρθε η ώρα, η ευκαιρία της ζωής μου,
να τα καταφέρω στην Κολωνία, στον σύλλογό μου.
Πάμε!
Ποντόλσκι!
Έχει καλό αριστερό πόδι.
Για την υπόλοιπη οικογένεια ίσως ήταν έκπληξη,
αλλά εγώ ήξερα ότι θα τα κατάφερνε.
Λότνερ. Ναι, μπράβο, Ποντόλσκι!
Νιώθεις λίγο σαν να είσαι σε παραμύθι;
Όχι ιδιαίτερα, είναι φυσιολογικό, όπως πάντα.
Γύρισα σπίτι από τη δουλειά και τότε ξαφνικά…
Υπήρχε ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο μπροστά από το δικό μου.
Ήταν παρκαρισμένο στη θέση μου, εκεί όπου πάντα πάρκαρα το αυτοκίνητό μου.
Του έδωσα τα κλειδιά επάνω και είπα, έχω κάτι για σένα.
Κατέβηκε κι εκεί ήταν ένα Audi A4.
Είπε, είναι δικό σου, είναι δώρο.
Αν χάρηκε, να σας το πει ο ίδιος.
Τι να πω; Φοβερό!
Και με αγκάλιασε και με φίλησε και δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.
Ναι, δεν ξέρω. Έκλαψα; Δεν ξέρω.
Ως εργάτης, ήταν αδύνατο για μένα να αγοράσω ένα τέτοιο αυτοκίνητο.
Σωστά; Οπότε… Και ξαφνικά παίρνω ένα τέτοιο αυτοκίνητο δωρεάν,
και μία ώρα αργότερα, μπορούσα να οδηγήσω κατευθείαν στο Βούπερταλ.
Ο μπαμπάς του τον συνόδευε σε κάθε προπόνηση.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΙΚΑ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Αυταρχικός, ναι, ως μπαμπάς, πάντα.
Αλλά και τόσο κοντά που μιλάνε κάθε μέρα και λένε ο ένας στον άλλον τα πάντα.
Έχουν πολύ δυνατή σχέση μεταξύ τους.
Φυσικά έχεις κάποια γονίδια ή κάτι από τον πατέρα σου,
επειδή κι εκείνος ήταν ποδοσφαιριστής.
Δεν είναι μόνο ότι ο πατέρας σου σου έλεγε πάντα,
τίποτα δεν έρχεται από το τίποτα, η δουλειά είναι πάντα μέρος του.
Ο πατέρας μου έλεγε πάντα, ό,τι κι αν γίνει,
μην το θεωρείς δεδομένο.
Αλλά πρέπει κι εσύ να κάνεις κάτι γι' αυτό.
Δεν θα πέσει μόνο στην αγκαλιά σου.
Πρέπει να δουλέψεις γι' αυτό. Μόνο τότε μπορείς να πεις, τα κατάφερα.
Η Μπουντεσλίγκα επιστρέφει
με ένα ντέρμπι ανάμεσα στην Κολωνία και την Μπορούσια Μόνχενγκλαντμπαχ.
Ποια ήταν η στιγμή εκκίνησης για σένα,
όταν είπες "Τα κατάφερα, τώρα είμαι κανονικός επαγγελματίας;"
Το γκολ κόντρα στην Γκλάντμπαχ.
Ο Σρέντερ με μια ευκαιρία, Ποντόλσκι, φάουλ, η μπάλα είναι στα δίχτυα!
Γκολ για την Κολωνία, Λούκας Ποντόλσκι!
Η δύναμη από τη νότια κερκίδα και όλα. Μου έδωσε ώθηση, και στα μέσα ενημέρωσης.
Καλή σέντρα!
Η Κολωνία προηγείται.
Υπέροχο γκολ. Κατά τη γνώμη μου.
Ποντόλσκι! 1-1!
Ποντόλσκι! Είναι απίστευτο!
Είναι απίστευτο!
ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΠΟΛΝΤΙ
Πηγαίνεις εκεί ως 18χρονος, 19χρονος,
παίζεις, και φωνάζουν το όνομά σου, σε στηρίζουν.
Ποντόλσκι! Και 2-0! Ένα υπέροχο γκολ!
Ήταν αδιανόητο αυτό, παρόλο που ο Λούκας δεν ήταν εκεί τόσο καιρό.
Δεν υπήρχαν τόσα νεαρά αστέρια στη Γερμανία τότε,
και με τον χαρακτήρα του, ήταν δημοφιλής στον κόσμο.
Πριν λίγο καιρό, ήταν στην κερκίδα.
Τώρα έχει τους δικούς του οπαδούς.
Γράφουν "Θέλουμε να κάνουμε παιδί μαζί σου."
Με έναν αριθμό κινητού για να επικοινωνήσω.
Δεν θα το κάνω αυτό.
-Δεν έχεις αυτοκίνητο ή κοπέλα. -Πρώτα το ποδόσφαιρο, αυτό μετράει.
Τι ρόλο έπαιζαν τα κορίτσια όταν ήσασταν έφηβοι;
-Κανέναν απολύτως. -Κανέναν.
Δεν είχα ποτέ κοπέλα, ούτε στα εφηβικά μου χρόνια.
Παίζαμε πάντα μόνο ποδόσφαιρο.
Τα φιλαράκια μου πήγαιναν στην Κολωνία τα σαββατοκύριακα
και μετά έλεγαν "Γυναίκες, γνώρισα μια κοπέλα",
έτσι όπως κάνουν τα αγόρια.
Εγώ ήμουν πάντα στο σπίτι ή είχα αγώνες Σάββατο ή Κυριακή.
Και μια μέρα ήρθε ένας φίλος και είπε "Είναι μια Πολωνή,
κι εσύ είσαι από την Πολωνία, είναι Πολωνή, είναι ξανθιά και την ξέρω.
Θα σας γνωρίσω".
Γνωριστήκαμε, μιλήσαμε και…
αυτό ήταν.
Μετά συναντηθήκαμε στην αυλή του σχολείου, στο τραπέζι του πινγκ πονγκ.
Μετά πήγαμε στο βενζινάδικο, πήραμε κάτι να πιούμε και μια Mars.
Το θυμάμαι αυτό. Και μετά απλώς πήγαμε μια βόλτα.
Τη μισή νύχτα.
Μιλούσε πολύ για το ποδόσφαιρο, πολύ για την οικογένειά του,
και τότε κατάλαβα αρκετά γρήγορα ότι είχαμε την ίδια στάση ζωής.
Και γι' αυτό υπήρξε δεύτερο ραντεβού και τρίτο.
Και ο γάμος του, Θεέ μου.
-Δεν μιλάω καν γι' αυτό. -Τι γάμος!
Τι γάμος. Τρεις μέρες. Ξέρεις κάτι; Ήταν για κλάματα.
-Όνειρο. -Για κλάματα.
-Στην εκκλησία. -Ήταν όνειρο.
Υπέροχα. Όμορφα. Και τις τρεις μέρες, έτσι;
Ήταν όλα τόσο σαρωτικά.
Στην αρχή δεν το συνειδητοποιούσες, έπρεπε να μπεις σε αυτό.
Ήμουν χαρούμενη για εκείνον. Ήξερα πόσο σημαντικό ήταν.
Όχι τόσο η φήμη και η δόξα,
αλλά το να παίζει ως επαγγελματίας με τη φανέλα.
Πιθανότατα είδε στην αρχή ότι έβαζα τόση ενέργεια σε αυτό,
και ήμουν τόσο συγκεντρωμένος και το ήθελα που δέχτηκε να είναι δεύτερη,
και αυτό σημαίνει ότι με άφησε να πραγματοποιήσω το όνειρό μου.
Ήμουν τότε με την Κ21 και μετά δέχτηκα το τηλεφώνημα από τον Ρούντι Φέλερ.
"Θα πας στο προπονητικό καμπ της εθνικής ομάδας."
Το 2004 με τον Ρούντι Φέλερ. Ναι, τότε ξεκίνησε.
Ήμασταν τελείως εξαντλημένοι εδώ.
Ο Λούκας Ποντόλσκι θα μπει
ως ο δεύτερος πρωτοεμφανιζόμενος.
Τελείως εξαντλημένοι και μετά δεν τον έβαλε να παίξει.
Καμία ευκαιρία να περάσει αλλαγή ο Λούκας Ποντόλσκι.
Ακόμα ζεσταίνεται.
Και παίζουν και λένε, γιατί δεν τον έβαλε;
Τώρα έχουμε τη διακοπή.
Μπαίνει ως ο τρίτος νεότερος πρωτοεμφανιζόμενος
στη μεταπολεμική ιστορία της εθνικής ομάδας της Γερμανίας.
Αλλά μετά έπαιξε. Χαρήκαμε. Ναι, εδώ τα δώσαμε όλα.
Ήμασταν ο Μπάστι κι εγώ τότε.
Τα δώσαμε όλα.
Ποντόλσκι, γκολ!
Δέκα λεπτά πριν από το ημίχρονο, το 3-0.
Ήμασταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.
Οι προσδοκίες ήταν τεράστιες.
"ΠΟΝΤΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΝΤΙ"
Όλοι πίστευαν ότι ο Λούκας Ποντόλσκι θα μας οδηγούσε μόνος του στον τίτλο.
Αν έχει ήδη δημιουργηθεί η εντύπωση
ότι πρέπει να οδηγήσεις τους Γερμανούς μόνος σου στο παγκόσμιο…
Το διάβασα. "Ο Πόλντι θα τα καταφέρει."
Αυτό σε αγχώνει ή μπορείς να ζήσεις με την πίεση;
Ο Τύπος γράφει πολλά,
μα δεν χρειάζεται να πιέζω τον εαυτό μου.
Διασκεδάζω παίζοντας και αυτό θέλω να δείξω.
Αυτό λέει. Σχεδόν θέλεις να τον πιστέψεις.
Ήταν συγκεντρωμένος σε αυτό που έπρεπε να κάνει,
και είχε το χάρισμα να μπαίνει σε έναν αγώνα
τόσο ανέμελος και αυθόρμητος.
Τα πράγματα ήταν απλά στο Παγκόσμιο του 2006.
Είσαι εκεί, δώσ' τα όλα και παίξε.
Και ξεκινάμε! Αντεπίθεση από τον Σνάιντερ, Ποντόλσκι!
Ένα υπέροχο γκολ! Είναι θεϊκό! Είναι υπέροχο!
Κλόζε, με την περιστροφή, Κλόζε, μπαίνει… Γκολ!
Γκολ από τον Λούκας Ποντόλσκι!
Ήμουν σε κάθε αγώνα, τους έβλεπα όλους από την αρχή ως το τέλος.
Ήμασταν ζωντανά σε κάθε αγώνα.
Κλόζε!
Πάλι Ποντόλσκι! Δεν το πιστεύω!
Απίστευτο!
Όταν ακούω "Πόλντι και Σβάινι"…
νιώθω αυτή τη λάμψη μέσα μου, αυτή τη χαρά.
Λούκας, σήκω.
Έλα! Ώρα για τον αγώνα!
Σήκω, τεμπέλη.
Είναι σαν δύο καλοί φίλοι που τα πάνε πολύ καλά.
Έτσι ήταν, στο τέλος της ημέρας.
-Αυτά τρώει το κάθαρμα. -Σβάινι…
Ήμουν εκεί για επίσκεψη.
Επιτρεπόταν και σ' εμάς να επισκεπτόμαστε τους άντρες.
Είχα φέρει μαζί μου μια σακούλα πατατάκια.
Ήταν δικά μου, όχι του Λούκας.
Και γι' αυτό μου φάνηκε τόσο αστείο όταν το έπιασαν αυτό.
Ότι ο Λούκας τρώει έτσι.
Κοίτα αυτό.
Το καλό με εμάς ήταν
ότι ταιριάζαμε απίστευτα καλά στο γήπεδο.
Τα πηγαίναμε πολύ καλά και διασκεδάζαμε. Και στον κόσμο άρεσε αυτό.
Γερμανία, Αργεντινή. Πάμε στην παράταση με διαδικασία πέναλτι.
ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΑ
Αν υπάρχει ένα πράγμα που δεν κάνει, είναι να φοβάται.
Δεν είχε σημασία αν ήταν πέναλτι, ή αντίπαλος, ή συμπαίκτης.
Και οι δύο έχουν κερδίσει στα πέναλτι σε προηγούμενα Παγκόσμια Κύπελλα.
Σήμερα θα είναι διαφορετικά.
Μπορώ να θυμηθώ δύσκολες στιγμές όπως το πέναλτι με την Αργεντινή.
Μαζευτήκαμε και ο προπονητής ρώτησε ποιος νιώθει έτοιμος, ποιος έχει καλό σουτ.
Είπα, είμαι έτοιμος, θέλω να σουτάρω. Ήμουν ο δεύτερος ή τρίτος εκτελεστής.
Είχα γίνει αλλαγή. Δεν μπορούσα να εκτελέσω.
Σκέφτηκα… ευτυχώς που είναι εκεί.
Τώρα ο Λούκας Ποντόλσκι.
Γι' αυτό θες να γίνεις επαγγελματίας.
Για να είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου, και να στείλεις την μπάλα εκεί που πρέπει.
Λούκας, βάλ' το μέσα.
Ποντόλσκι!
Δεν τον ένοιαζε καθόλου.
Πηγαίναμε σε κάθε αγώνα σε όλη τη Γερμανία.
Και ο Λούκας τα οργάνωνε όλα.
Είχαμε αυτοκίνητο, ξενοδοχείο, γεύματα, και εισιτήρια εισόδου.
ΒΙΕΣΙΕΚ ΜΠΟΥΤΖΙΝΣΚΙ ΘΕΙΟΣ
Και μετά τον αγώνα, ο Λούκας ήρθε, φυσικά.
Με αμάξι, ξυπόλυτος. Ο Κλίνσμαν το επέτρεψε.
Και γυρίσαμε πίσω τη νύχτα.
Μας πήγε στο ξενοδοχείο.
Έτρεχε, και η αστυνομία τον σταμάτησε.
Κοίταξε τον Λούκας, και…
Μας άφησε να συνεχίσουμε.
Αν και είχε υπερβεί το όριο ταχύτητας.
-Άρα εκεί ήταν σαν θεός. -Ναι.
Ο Ποντόλσκι ψηφίστηκε καλύτερος νέος παίκτης του Παγκοσμίου.
Η FIFA επέλεξε τον 21χρονο.
Πώς νιώθεις στο πρώτο σου Παγκόσμιο;
Χαρούμενος. Πήρα ένα βραβείο…
Πάλι μόνο με τις γυναίκες είναι.
Έλα, Σβάινι. Φύγε από εδώ.
Ο Ρονάλντο και ο Μέσι ξεκίνησαν επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Και είναι στην ίδια ηλικία με τον Λούκας.
Ήταν ήδη καλοί ποδοσφαιριστές.
Αλλά επέλεξαν τον Λούκας.
Σίγουρα με παρακινεί να συνεχίσω να βελτιώνομαι στην καριέρα μου.
Ήταν μια υπέροχη εμπειρία για όλη την οικογένεια, για τον Λούκας.
-Σαν καινούργιος! Πέντε χρόνια νεότερος. -Τουλάχιστον!
-Τέλος! -Δεν δείχνεις 40, δείχνεις 30!
Μπορείς να συνεχίσεις, τέλειος για την Εκστρακλάσα.
Ήδη πονάει το κεφάλι μου.
Θα παίζεις την επόμενη σεζόν;
-Δεν ξέρω. -Δεν ξέρει.
Ποντόλσκι!
Η αρχή της χρονιάς ήταν τόσο δύσκολη για τον Λούκας.
Δεν το λέει, αλλά το είδα.
Ότι δεν είχε καλή διάθεση.
Ακόμα 0-0. 87ο λεπτό.
Λούκας Ποντόλσκι, που έγινε αλλαγή πριν από 15 λεπτά.
Με μια άδοξη σκηνή.
Σιεντλέτσκι με ευκαιρία.
Μπορεί να υπάρξουν καταγγελίες εναντίον του παίκτη!
Και λες "σκατά, σκατά".
Με σπριντ, παίρνεις την μπάλα και παίζεις.
Παίζω 2-0.
Αλλά μιλάς στους τοίχους.
Παίξε, πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου στο γήπεδο.
Ίσως δεν ένιωθε άνετα με την ανάγκη να πάρει την απόφαση.
Δεν ήταν παρών για λίγες εβδομάδες.
Είπε "Θα σας ενημερώσω στα τέλη Ιανουαρίου."
Δεν το έκανε.
"Χρειάζομαι άλλες δύο εβδομάδες." "Πρέπει να μιλήσω με τη Μόνικα."
Δεν λέει τίποτα.
Τι έχει στο κεφάλι του.
Ήταν στο μυαλό του, σίγουρα.
Ήταν διχασμένος. Ρώτησε ακόμα και τα παιδιά τι να κάνει.
Θες κοτόπουλο;
Ή λουκάνικο;
Κοτόπουλο; Εντάξει.
Έλεγε πάντα "Τι νομίζετε, να συνεχίσει να παίζει ο μπαμπάς;"
Αν το σκεφτόταν πραγματικά, του ήταν δύσκολο.
Πραγματικά δεν ξέρει τι να κάνει.
Μερικές φορές σκέφτομαι, φτάνει.
Λες "Έλα τώρα". Όταν βλέπεις ότι μπορείς να ακολουθήσεις στην προπόνηση,
ότι μπορείς να ανταποκριθείς στην πρώτη κατηγορία της Πολωνίας,
τότε σκέφτεσαι, γιατί να εγκαταλείψω αυτό που αγαπώ τόσο πολύ;
Έλα!
Δεν υπάρχει λόγος. Ο μόνος λόγος είναι η οικογένεια.
Αυτές είναι οι εικόνες. Πρέπει να προσποιούμαι ότι κάνω πετάλι,
αλλιώς θα λένε ότι είναι ηλεκτρικό.
Γιάλα!
Έλα.
Πάμε, Έλα. Τράγε.
Μπορείς να πας εκεί, αγάπη μου. Μπορείς να πας εκεί.
Μάγια, στρίψε αριστερά προς το παγωτατζίδικο.
-Ας συνεχίσουμε, εντάξει; -Έλα!
Όποτε είμαι στο σπίτι με την οικογένεια,
τότε νιώθω ότι ήρθε η ώρα να πω… Περισσότερος χρόνος για άλλα πράγματα.
Και τα παιδιά έπρεπε να τον στερηθούν για χρόνια.
Η Έλα ωφελείται περισσότερο γιατί η εθνική ομάδα τελείωσε.
Δεν ταξιδεύει πια τόσο πολύ.
Αλλά αν θέλει ακόμα να παίζει, πρέπει να βρίσκει χρόνο για τα παιδιά.
Τα τελευταία χρόνια, δεν είχα χρόνο να σκεφτώ όλη μου την καριέρα.
Να καθίσω και να πω "Πού έχω παίξει τελικά;
Ποιες ήταν οι ωραίες στιγμές;"
Τότε συνειδητοποιείς τι σου λείπει ή τι έχεις πετύχει.
Ο πιο ταλαντούχος επιθετικός πάει στον πιο πετυχημένο σύλλογο.
Γίνεται ένας από τους πιο πολύτιμους ποδοσφαιριστές.
Και να το γκολ.
Ο Λούκας Ποντόλσκι πετυχαίνει το πρώτο του γκολ για την Μπάγερν.
Πώς ήταν για σας όταν μετακόμισε στο Μόναχο;
Αν η Μπάγιερν Μονάχου θέλει κάποιον, τότε πάμε όλοι.
Ορίστε, χρήματα, χρήματα, κι όλα καλά.
Ένα διαμέρισμα δίπλα στη λίμνη. Υπέροχα, θα πήγαινα κι εγώ.
Ήταν από τους νεαρούς αστέρες του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Έτσι τον έβλεπαν όταν πήγε εκεί.
Φυσικά, εκείνος, μαζί με τον Σβαϊνστάιγκερ,
ήταν ανερχόμενο αστέρι στην εθνική ομάδα και ούτω καθεξής.
Οι προσδοκίες ήταν υψηλές.
Αλλά έφευγα πρώτη φορά από το σπίτι.
Ζούσα πάντα με τους γονείς μου. Πρώτη φορά να φροντίζω τον εαυτό μου.
Πρώτη φορά που δεν σε πάει ο μπαμπάς στην προπόνηση
και δεν μαγείρευε η μαμά στο σπίτι.
Το Μόναχο ήταν ένα τεράστιο βήμα, γιατί ήταν έξω από την Κολωνία.
Η οικογένεια δεν ήταν ακριβώς εκεί.
Ο Λούκας ήταν πάντα με την οικογένειά του.
Μακριά από τους φίλους, από το περιβάλλον μου.
Έρχεσαι σε μια νέα πόλη και είσαι μόνος σου.
Αλλά ήμουν συγκεντρωμένος στο ποδόσφαιρο.
Στην αρχή όλα ήταν θετικά. Πρίγκιπας Πόλντι.
Αλλά παίζεις μια φορά άσχημα.
Μετά έρχεται η κριτική, οι εφημερίδες.
Τα μέσα δεν σε προστατεύουν πια, σου επιτίθενται.
ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ ΚΑΙ ΒΑΥΑΡΟΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ;
Έχεις λιγότερα περιθώρια, που δεν επιτρέπεται να πάει στραβά,
υπάρχει πολύς ανταγωνισμός.
Δεν λένε τυχαία ότι η Μπάγιερν είναι λίγο σαν δεξαμενή με καρχαρίες.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ ΣΤΗ ΒΑΥΑΡΙΑ
Όταν κοιτάζω τους αγώνες μου, τα στατιστικά μου,
θα έλεγα ότι η απόδοσή μου στο Μόναχο ήταν καλή.
Όχι κορυφαία ή εκπληκτική, αλλά καλή.
Δεν ήταν πάντα δεδομένο ότι θα έπαιζε εκεί.
Δεν είχε να κάνει με το να είναι πάντα στο γήπεδο.
Απλώς θέλει να παίζει.
Ήταν μια εμπειρία που έπρεπε να ζήσει.
Ήταν αυτό που ήταν.
Πρέπει να ήταν απογοητευμένος.
Αλλά δεν το έδειξε ποτέ.
Δεν το έδειξε ποτέ στον έξω κόσμο ή στον σύλλογο.
Δεν τον έχω ακούσει ποτέ να παραπονιέται. Αν νιώθει άσχημα, δεν το καταλαβαίνεις.
Έχει σκληρύνει τόσο από όλες τις καταστάσεις, όσα συμβαίνουν.
Το μεγαλύτερο ταλέντο μας δέχεται κριτική.
Περνάει λίγο δύσκολα.
Καλώς ήρθες στο κλαμπ Ευρωπαϊκού του Χάρι.
-Χαίρομαι που σε έχουμε εδώ. -Ανυπομονώ πολύ για τον αγώνα.
Λούκας, από όσα ακούμε από τη Ζέμπενερ Στράσε,
είναι απογοητευτικό να είσαι στον πάγκο με τον Τόνι
και τον Κλόζε μπροστά σου;
Παλεύω και προχωράω. Παίζουμε για την ομάδα.
Και σίγουρα έχω συμβόλαιο εδώ στην Μπάγιερν.
Δεν υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας με την Μπάγιερν.
Μιλάω καθαρά.
Για να με καταλαβαίνουν όλοι και να βγάζουν νόημα.
Μπορούν κι όλοι να πουν κάτι.
Ξέρεις τίποτα από πολιτική; Ξέρεις πώς να ψηφίζεις;
Φυσικά και ξέρω πώς να ψηφίζω, μικρό σκουπιδάκι.
Έχω μέχρι και επανάκληση στο Nokia μου.
Για μένα, ήταν παρόμοιο με την κριτική που δέχεσαι στον αθλητισμό.
Απογοητεύεσαι με αυτό.
Αγαπημένο ημερολόγιο, εδώ Λούκας.
Το ποδόσφαιρο είναι λίγο σαν τις σπουδές γερμανικών.
Πρέπει να πάρεις βαθμούς
και μόλις τελειώσεις δεν ξέρεις τι να κάνεις.
Ο Μπάστι, ο Σβάινι κι εγώ κυνηγάμε τον Λαμ με μια βρεγμένη πετσέτα.
Και να προσπαθήσουμε να τον χτυπήσουμε. Τόσο φοβερό.
Ήθελαν να τον κοροϊδέψουν
επειδή δεν μπορούσε να μιλήσει τόσο καθαρά όσο οι άλλοι.
Φυσικά, δεν θα το έκανα αυτό σε κάποιον που έχει πολωνικό υπόβαθρο
και ξέρει λίγα για την ιστορία του, από πού προέρχεται κτλ.
Ήταν λίγο πέρα από τα όρια, αυτά που έλεγε.
Και επιτίθονταν στους γονείς του, στη γιαγιά του.
Σαν να έλεγαν ότι δεν του έμαθαν σωστά τη γλώσσα.
Κανείς δεν το βρήκε αστείο, αλλά τι να κάνεις;
Τι πρέπει να κάνεις εκείνη τη στιγμή;
Ο ΠΟΛΝΤΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ WDR
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΕΤΣΙ.
Αν πιστεύει ότι του φέρονται άδικα, είναι λίγο κολλημένος με τη δικαιοσύνη.
Και τότε μπορεί να γαβγίσει πίσω.
Και από εμάς στις τελευταίες δέκα μέρες του,
αλλά δεν μιλούσε καθόλου, περνούσε τις κάμερες
με την ίδια δήλωση. "Όχι, δεν θα το κάνω."
Όχι, όχι, δεν θα το κάνω.
-Τι του έκανε αυτό; -Σκέφτεται τα πράγματα περισσότερο.
Είναι λιγότερο ανέμελος.
"Τι θέλει ο κόσμος;"
"Θετικό, αρνητικό, τι θα μπορούσε να συμβεί αν το πω αυτό;"
Και αυτό τον έκανε πιο ώριμο.
ΜΟΝΑΧΟ, ΒΕΡΤΖΕΕ
Πίσω εκεί, εκεί. Τα βουνά είναι ωραία.
Το καλοκαίρι, η λίμνη εδώ είναι εξαιρετική.
Είναι απλώς φοβερή.
-Αλλά κολύμπι; -Σίγουρα, κολύμπι, φυσικά.
Μετά το Euro, ξεκινάει.
Με παίρνει η γυναίκα μου.
Γνωριζόμαστε.
Εμπρός.
Γεια, γεια, χαιρετίσματα.
Δεν μπορώ… Σε παίρνω σε πέντε λεπτά.
Δημοσιογράφος.
Ως το Μόναχο, όλα ήταν πάντα μόνο για το ποδόσφαιρο και τη σχέση μας.
Αλλά χωρίς μεγάλη ευθύνη.
Καλά. Ακριβώς.
ΛΟΥΙΣ
Μετά γίνεται μπαμπάς.
Κάτι που πάντα ευχόταν, που τώρα συμβαίνει.
Το να έχεις έναν μικρό άνθρωπο
και μετά να αναλαμβάνεις ευθύνη, ήταν ήδη κάτι συντριπτικό.
Και για τους δύο.
Ο Λούκας έλειπε μέσα στην εβδομάδα, το σαββατοκύριακο.
Ήταν σπίτι δύο φορές την εβδομάδα, μερικές φορές δύο μέρες.
Ήμουν μόνη με το παιδί.
Ως αθλητής, δεν μπορείς να αποφασίζεις πού θα πας.
Μερικές φορές είσαι εδώ και αύριο είσαι κάπου αλλού.
Υπάρχουν πάντα στιγμές που είναι ξεχωριστές στη ζωή ενός παιδιού.
Και συχνά δεν ήταν εκεί.
Τότε, έκλαιγα πολύ όταν ήμουν μακριά από τον Λούις.
Όταν ήξερα ότι θα φεύγαμε για τρεις, τέσσερις, πέντε εβδομάδες,
ήταν δύσκολο να αποχωριστώ.
Νομίζω ότι αυτή είναι απλώς η θυσία που κάνεις ως ποδοσφαιριστής.
Δεν φέρθηκε εγωιστικά, αλλά ούτε και διαφορετικά.
Απλώς… Απλώς συνεχίσαμε όπως πριν. Μόνο που τώρα είχαμε μωρό.
-Εντάξει. -Ναι, τώρα.
Παίξε από την άλλη πλευρά.
Αγόρι μου!
Ακόμα πιο μακριά, δυνατά! Μπράβο, Πόλντι!
Παίξε!
Έλα, αγόρι μου. Γκολ με κεφαλιά!
Τώρα!
Ναι, αγόρι μου!
Τέλεια, Λούις!
Ναι, αγόρι μου!
Έτσι πρέπει να είναι. Είναι λόγω της πίεσης.
Όταν η πίεση είναι υψηλή, ο κόσμος δουλεύει.
Κατά μάνα, κατά κύρη. Έτσι πάει η παροιμία;
ΛΟΥΙΣ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ ΓΙΟΣ
Είναι εντάξει εδώ;
Αν κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ για τον πατέρα σου,
τι πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει μέσα;
Το χιούμορ του, η διασκέδασή του, είναι σίγουρα χαρακτηριστικό.
Ναι, οι περισσότεροι το ξέρουν ήδη αυτό. Αλλά…
Και εδώ είναι.
-Θα ήταν εντάξει να ακούει κι εκείνος; -Ναι, ευχαρίστως.
Και; Καλό;
Η εικόνα είναι καλή, το φως, ναι, ωραία κομμένο εκεί.
Είναι αστείος πατέρας, ναι. Δεν είναι και ο πιο μεγάλος.
Οπότε, ναι, αντέχει τα αστεία. Μπορείς να διασκεδάσεις μαζί του.
Σε κάνει ρεζίλι μερικές φορές;
Όχι. Ευτυχώς όχι.
Περιέγραψε πώς είναι ως πατέρας.
Δύσκολο. Ένας πατέρας. Περιορισμένη έκδοση.
Βλέπεις, αυτό δεν το έβαλες μέσα. Πρέπει να…
-Ναι. -Πρέπει πραγματικά να το θέλεις.
Πρέπει να το βγάλεις με το ζόρι από τους παίκτες.
Μέχρι να ξεράσουν.
Από τα παιδιά που παίζουν, όλοι θέλουν να γίνουν επαγγελματίες.
Πρέπει να είσαι πολύ τυχερός.
Να αποφύγεις τραυματισμούς, και…
Το σχολείο είναι σημαντικό.
-Τι; Πάλι αρχίζει. -Ναι, ναι.
Να πηγαίνει.
Αλλά επαγγελματίας…
Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει.
-Μια προσπάθεια. -Τι;
Ήθελα το κοντινό δοκάρι. Τη χτύπησα λάθος.
Από εκεί πρέπει να τη χτυπάς, στις γωνίες.
-Τα πόδια του ήταν πολύ μακριά. -Είχες πολύ χρόνο να σκεφτείς.
-Ναι. -Ναι.
-Ήθελα να τον περάσω με ντρίμπλα. -Πρώτο χατ τρικ;
Στην Γκούρνικ, δεύτερο ή τρίτο.
Αυτή τη σεζόν, πρώτο χατ τρικ.
-Έρχεσαι σπίτι; -Ναι.
-Κάνε ντους, τα λέμε σε λίγο. -Ναι.
Βιάσου, όχι όπως συνήθως.
Όταν σκέφτεσαι πολύ, τότε συμβαίνουν τέτοια πράγματα.
Με γεμάτο κουτουπιέ, πρέπει να πάει στη γωνία, αυτό το πράγμα.
-Ήταν πολύ εύκολο, έτσι; -Πολύ εύκολο, ναι.
Τον ρωτάω πού και πού αν θέλει να σταματήσει,
μα παίρνω την ίδια απάντηση, ότι το απολαμβάνει.
Ακόμα αγαπάει το ποδόσφαιρο όσο και παλιά.
Ο πατέρας μου μου είπε πολλές ιστορίες για το πώς γνώρισε το ποδόσφαιρο.
Αυτό είναι το σπίτι του. Εδώ γεννήθηκε. Εδώ γνώρισε το ποδόσφαιρο.
Είχα πάντα ευθύνες στους συλλόγους όπου ήμουν.
Ειδικά εδώ, γιατί είναι ο σύλλογος της πατρίδας.
Ευθύνες, γιατί βλέπω ότι με χρειάζονται εντός και εκτός γηπέδου…
Ο σύλλογος είναι σε δύσκολη κατάσταση, και οικονομικά.
Ήθελα να έρθω έναν χρόνο, να παίξω και να τελειώσω.
Αλλά μετά ήρθε εκείνη η ορμή, όπως με τις επιχειρήσεις
"Θα προσπαθήσω να πετύχω κάτι με τις ομάδες."
Τώρα έχω συνάντηση.
Θέλουμε να ξαναφτιάξουμε τον χώρο γυμναστηρίου και σπα.
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΝΕΩΝ
Θέλουμε να επενδύσουμε λίγο.
Γεια σας.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Συνεχίστε τις κουβέντες και τις βρισιές.
Τι; Τέλος;
-Προπόνηση ή αγώνας; -Προπόνηση.
Δεν είναι εγκατάσταση πέντε αστέρων.
Πρέπει να διατηρήσουμε τον χαρακτήρα αυτού του μέρους.
Εδώ θα είναι οι αίθουσες, όπου θα βάλουμε κρύες και ζεστές πισίνες.
Η σάουνα θα πάει εδώ;
Σάουνα ή ντους. Παλιότερα, όλα λειτουργούσαν.
Θα πάω γρήγορα να φέρω την αρχιτέκτονα. Θα δείξει τα πρώτα σχέδια.
Μπορείς να δημιουργήσεις κάτι. Έχει πλάκα.
Να επενδύεις. Να κινητοποιείς τον κόσμο.
Ώστε να βλέπουν ότι τα πράγματα προχωρούν. Σιγά σιγά, αλλά προχωρούν.
Αυτό προτείνω. Αυτό είναι το πλακάκι 0,5.
Και για τον τοίχο;
Ίσως αυτό. Αλλά σκέφτομαι κι αυτήν την επιλογή.
Κι αν χρησιμοποιήσουμε το ίδιο πλακάκι για το πάτωμα και τον τοίχο;
Θα μπορούσαμε. Εξαρτάται από το τι σας αρέσει.
-Θα πάρουμε εκείνο και ίσως κι εκείνο. -Ας πάμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Αν ο άνθρωπος που κρατάει τον σύλλογο ζωντανό, ο ηγέτης του, αποχωρήσει,
τότε μπορεί να συμβεί και στον σύλλογο, γιατί δεν είναι στημένος με τέτοιο τρόπο
ώστε να μπορείς να πεις, εντάξει, μπορούμε απλώς να συνεχίσουμε χωρίς αυτόν.
Επομένως, έχεις ευθύνη απέναντι στην ομάδα, τους ανθρώπους,
τους οπαδούς και την περιοχή.
Και ξέρω ότι η ευθύνη υπάρχει.
Εκεί.
ΚΟΛΩΝΙΑ
Τώρα με τον Λούκας και την οικογένειά του στην Πολωνία
όπου έχουν ξανά πολλή επαφή,
νομίζω ότι έχει πολύ μεγαλύτερη αίσθηση πατρίδας.
Στην Πολωνία, έχει βρει μια πατρίδα, μα η Κολωνία θα είναι για πάντα το σπίτι του.
Καλώς ήρθατε στα σπίτια Κρέιν.
Ωραία, ας μπει λίγος αέρας.
ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑΣ ΚΟΛΩΝΙΑ
Υπέροχα, υπέροχα.
Μοιάζει με…
Σαν καρτ ποστάλ.
Ζήτω η Κολωνία!
-Μπορείς να το τραβήξεις. -Ναι.
Ωραία, φόρεσε τη φανέλα. Και μετά θα βάλουμε τον αριθμό εδώ.
Σαν Άγιος Βασίλης.
Φοβερό! Κάθεται γάντι.
-Μένει ανοιχτό; -Όχι, όχι.
Αλάαφ.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Γεια. -Καλημέρα. Είμαι ο Αντρέας.
-Καλημέρα. -Καλημέρα, καλημέρα.
Καλημέρα σε όλους.
Γεια σας. Καλημέρα.
-Καλημέρα. Καλημέρα. -Γεια σας. Φρίντριχ.
Έχετε μουσική στο άρμα; Όλα εκεί;
Είσαι πιο αγχωμένος από όλους μας.
Όχι, χρειάζεται λίγη οργάνωση.
-Οργάνωση. -Καλή διασκέδαση.
Πάμε.
Χαίρομαι που είστε εδώ. Ό,τι καλύτερο. Καλή διασκέδαση.
Λούκας Ποντόλσκι, χαιρετήστε τον "Κόλε…"
-Αλάαφ! -Λούκας!
Κοίτα αυτό.
Σπίτι είναι παντού. Αλλά φυσικά, η Κολωνία σημαίνει πολλά για μένα, 100%.
Ο Πρίγκιπας Πόλντι πρέπει να γυρίσει στην Κολωνία.
Είναι καλός παίκτης και η Μπάγιερν δεν τον χρησιμοποιεί.
ΓΥΡΝΑ ΣΠΙΤΙ, ΠΟΛΝΤΙ
Η ΚΟΛΩΝΙΑ ΜΑΖΕΥΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Φέρτε τον Λούκας, φέρτε τον Λούκας πίσω στο σπίτι
Όλη η Κολωνία ήθελε τον άσωτο γιο να επιστρέψει στην Κολωνία.
Η ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Ήθελα να γυρίσω στην ΦΚ Κολωνία, ενθουσιάστηκα ξανά με τον σύλλογο,
τους οπαδούς, μου είχε λείψει.
Η αγάπη για το γήπεδο και την κερκίδα των οπαδών δεν έφυγε ποτέ.
Ήμουν πάντα ένας από την κερκίδα των οπαδών, πάντα Ultra.
Κι άλλη μία φωτογραφία σου.
Ο ΠΟΛΝΤΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ
Ενθουσιασμός, ευφορία. Υπήρχαν 30.000 οπαδοί στην προπόνηση.
Κάθε μέσο ενημέρωσης ήταν εκεί. Όλοι το ανέφεραν.
Και φυσικά, ήμουν χαρούμενος τότε.
Όλοι μου έλεγαν, επιτέλους ο Πόλντι γυρίζει σπίτι.
Το κινητό μου εξερράγη.
-Λούκας Ποντόλσκι! -Λούκας Ποντόλσκι!
Η επιστροφή έδωσε στην ομάδα ώθηση.
Η πίστη στη μεγάλη Κολωνία επέστρεψε.
Αυτός ο σύλλογος χρειαζόταν ένα πρόσωπο.
Τον Λούκας Ποντόλσκι.
Έχω την προσωπικότητα που θέλει πάντα να δίνει το 100%.
Ως ποδοσφαιριστής, είσαι συγκεντρωμένος.
Βλέπεις την μπάλα, το ποδόσφαιρο, την προπόνηση και τον αγώνα.
Ξεχνάς όλα τα άλλα.
Στην Κολωνία, μερικές φορές ήταν τόσο τρελά. Δεν μπορούσες καν να βγεις έξω.
Έρχονταν πάνω σου μάζες κόσμου.
Βγάλτε τη φωτογραφία!
Ήταν μια περίοδος που δυσκολευόμουν να το διαχειριστώ.
Έπρεπε να τον μοιράζομαι.
Κάθε μέρα, μέρα με τη μέρα.
Ίσως απλώς περνούσα μια φάση όπου τον χρειαζόμουν περισσότερο.
Έπαιζα ποδόσφαιρο και την επόμενη μέρα, αντί να περνάω τις Κυριακές με τη Μόνικα
και ίσως να πηγαίναμε μια βόλτα με τον Λούις, ήμουν έξω με φίλους
και μετά έβγαινα για φαγητό μαζί τους αντί για την οικογένειά μου.
Ίσως απλώς συνέχισα να ζω όπως… Όπως πίστευα τότε ότι έπρεπε να ζω.
Και σε εκείνο το σημείο, είπα "Πήγαινε στο διαμέρισμα,
άφησέ μας για λίγο και σκέψου τα πράγματα.
Γιατί όταν είσαι εδώ, μου τη σπας, σου φωνάζω, μου φωνάζεις."
Υπήρξαν φορές στην Κολωνία που δεν μιλούσαμε μεταξύ μας για εβδομάδες,
που τσακωνόμασταν, που δεν ήμασταν μαζί για μερικές εβδομάδες.
Όταν είστε χωριστά σωματικά και επίτηδες,
τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι.
Και όταν καταλήγεις στο ότι το θέλουμε αυτό,
πώς μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο;
Μέσα από συζητήσεις, μέσα από συναισθήματα και συζητήσεις.
Και τότε η μία πλευρά πρέπει να πει ναι, και η άλλη πλευρά πρέπει να πει ναι.
Βρήκαμε ξανά τον δρόμο ο ένας προς τον άλλον.
Νομίζω επίσης ότι αυτή η ιστορία,
ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον δρόμο μαζί από την αρχή,
ότι γνωριστήκαμε όταν ήμασταν "κανονικοί άνθρωποι".
Θα το έβαζα αυτό σε εισαγωγικά.
Και αυτό μας έχει κάνει πιο δυνατούς ως ανθρώπους.
Ο Λούκας ήθελε να γυρίσει γιατί του έλειπε η οικογένειά του,
το περιβάλλον του, και ο σύλλογος.
Πιθανότατα υποτίμησε επίσης τι σήμαινε αυτό για εκείνον.
Η χαρά του να παίζεις ποδόσφαιρο υπήρχε,
αλλά καταλάβαινες ότι δεν ήταν το ίδιο όπως παλιά.
Επιστρέφεις ως ο σούπερ σταρ και όλοι σε κοιτάζουν,
όλα τα μέσα, όλοι οι παίκτες.
Και λένε "Ποντόλσκι, άντε, κάνε κάτι."
Τώρα η πάσα για τον Ποντόλσκι, ο Λούκας Ποντόλσκι με το αριστερό!
Η ΚΟΛΩΝΙΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Όλα εξαρτιόνταν από εκείνον.
Δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό από τη θέση που βρισκόταν.
Φίλιπ Λαμ. Αλλά ποιος κόβει αυτή την πάσα;
Λούκας Ποντόλσκι.
Νομίζω ότι ήταν πρόβλημα το ότι οι υπεύθυνοι δεν με προστάτεψαν.
Άφησαν τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους. Δεν με πέταξαν στους λύκους,
αλλά είπαν "Ωραία, Λούκας, δες αν μπορείς να τα καταφέρεις μόνος σου."
ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ
Δεν υπήρχε ΦΚ Κολωνία, ήταν μόνο ΦΚ Λούκας Ποντόλσκι.
ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΠΟΥ ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ ΜΑΧΗ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ
Μόνο ο Ποντόλσκι δεν εγγυάται την παραμονή στην κατηγορία.
Το τελικό σφύριγμα στην Κολωνία, και θα είναι ένα δυσάρεστο τέλος.
Οι παίκτες το βάζουν στα πόδια και δεν έχουν ευκαιρία να αποχαιρετήσουν.
Είναι το τελειωτικό χτύπημα σε ένα μαύρο Σάββατο.
ΥΠΟΒΙΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΩΝΙΑ
Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή είναι η πιο δύσκολη στιγμή για μένα,
τα τελευταία χρόνια.
Και αν υποβιβάζεσαι την τελευταία αγωνιστική…
ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Σκέφτηκε "Θα γυρίσω στην Κολωνία και θα μείνω εκεί".
ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΜΟΥ! ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ
Αλλά κάποια στιγμή συνειδητοποίησε "Δεν νομίζω ότι αυτό είχα στο μυαλό μου."
Είπε "Χρειάζομαι κάτι άλλο για να εξελιχθώ περισσότερο,
να αποκτήσω νέες εμπειρίες."
Υπάρχουν παίκτες που δεν έφυγαν ποτέ από τη Γερμανία.
Που έχουν παίξει μόνο για έναν ή δύο συλλόγους.
Εγώ είμαι αλλιώς.
Όταν δέχτηκα με πήρε ο Βενγκέρ, δεν το σκέφτηκα.
Λονδίνο, Άρσεναλ, το γήπεδο, ο προπονητής.
Όλα ταίριαζαν. Μάζεψα τα πράγματά μου και πήγα.
ΚΟΛΩΝΙΑ - ΛΟΝΔΙΝΟ
Έχουμε υλικό από την Άρσεναλ που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε.
-Αλλά κοστίζει **** ευρώ. -Θα βγει από τον προϋπολογισμό σας.
Πόσοι άνθρωποι συμμετέχουν;
Η Σιμόνε, ο Νίκο, ο Γκέριτ, ο Φρανκ, ο Πίβο, και εδώ, το αφεντικό.
Δίνει ο καθένας **** και τα έχουμε.
ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.
Γεια, χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Θα μάθεις λίγη λονδρέζικη αργκό.
Πάντα το λέγαμε, ανεβαίνω τα apples and pears μου, τις σκάλες.
Επανάλαβε μαζί μου.
Apples and sta…
Μετά ήρθε η πρόταση από την Ίντερ. Είχαμε μια καλή συζήτηση.
ΛΟΝΔΙΝΟ - ΜΙΛΑΝΟ
ΣΚΛΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ
Εκ των υστέρων όλα είναι ξεκάθαρα.
ΜΙΛΑΝΟ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Είχα πάντα μια σχέση με την Τουρκία. Λόγω των Τούρκων φίλων που είχα.
Ήμουν περήφανος όταν ήρθε η πρόταση. Δεν το σκέφτηκα πολύ για να τη δεχτώ.
Και πέρασα φοβερά εκεί.
Κόρνερ για τη Γαλατασαράι. Κεφαλιά και γκολ!
Ο ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΜΕ ΤΗ ΓΑΛΑΤΑΣΑΡΑΪ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΚΟΜΠΕ
Όταν ήρθε η πρόταση από την Ιαπωνία, είπαμε "Θέλουμε να κάνουμε το βήμα.
Θέλουμε να το ζήσουμε ως οικογένεια".
Να ωριμάσω ως άνθρωπος, να γνωρίσω μια νέα κουλτούρα.
Γι' αυτό το κάναμε.
Γυρίσαμε στην Ιαπωνία για τέσσερις μέρες. Γιατί το θες;
Λατρεύω την Ιαπωνία. Έχει μια υπέροχη ατμόσφαιρα.
Κονιτσιουά.
Καλό φαγητό.
Οι άνθρωποι είναι χαλαροί.
Υπάρχουν δομές. Υπάρχουν κανόνες.
Τρία, δύο, ένα, μπαμ.
Είκοσι εννέα.
Υπάρχουν ονσέν. Υπάρχουν πολλά να δεις. Πολλή φύση και τέτοια.
Το πιο σημαντικό. Να το σαπουνίσεις καλά, το πράγμα.
Να πλύνεις τον σωλήνα.
Ο σωλήνας πρέπει να είναι ελεύθερος.
Και… σούμο.
Πάμε.
Άλλο ένα, άλλο ένα!
Ευχαριστώ πολύ!
Νομίζω ήταν ωραία εκεί και σημαντικά.
Γι' αυτό ήθελα να πάω στην Ιαπωνία.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ.
-Γεια. -Πώς είσαι;
Καλά. Εσύ;
Σήμερα, σήμερα νίκη, έτσι;
-Ε; -Μόνο νίκη. Κι εσύ; Καλά;
Καλά, ναι, καλά.
-Εσύ… -Τα λέμε μετά τον αγώνα.
-Δείχνεις καλά, σε φόρμα. -Ναι, είμαι ακόμα σε φόρμα, ναι.
-Παίζεις; -Ναι, ακόμα παίζω, ναι. Στην Πολωνία.
-Ναι; -Ναι.
-Σε ποιον σύλλογο είσαι; -Γκούρνικ Ζάμπζε.
Αυτή θα είναι η τελευταία σεζόν;
Μάιο. Ίσως τέλος, ναι. Ίσως, ναι.
-Τον Μάιο; -Τότε τελειώνει η σεζόν.
ΙΝΙΕΣΤΑ ΠΡΩΗΝ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗΣ
Έτσι νομίζω. Ίσως. Ίσως έναν χρόνο ακόμα, δεν ξέρω.
Τον φαντάζεσαι συνταξιούχο;
Πιστεύεις ότι θα προσαρμοστεί στη ζωή μετά το ποδόσφαιρο;
Δεν έχω παίξει εδώ και δύο μήνες, αλλά ο Λούκας είναι άνθρωπος που…
Που σκέφτεται άλλα πράγματα εκτός ποδοσφαίρου.
Και το πιο σημαντικό, νομίζω, είναι να είσαι εκτός ποδοσφαίρου,
να βρίσκεις τις εικόνες, αυτά τα κίνητρα, αυτά τα πρότζεκτ
που μπορείς να έχεις στη ζωή σου.
Λοιπόν, το θέμα ήταν…
-Προς το παρόν δεν έχουμε παιδικό μενού. -Ναι.
Και έχουμε πολλές οικογένειες που λένε, εντάξει, θα θέλαμε παιδικό μενού.
Γι' αυτό κοιτάξαμε τι να κάνουμε.
-Αυτό είναι τώρα το πρωτότυπο; -Ναι, ακριβώς.
-Θα φτιάχναμε ένα νέο ποτήρι καρναβαλιού. -Ακριβώς.
Καρναβάλι, Παγκόσμιο, Ευρωπαϊκό σε γερμανικά χρώματα, για παράδειγμα.
Πρέπει να βγάλεις το ποτήρι Πόλντι.
Το πρόσωπό μου πάνω του αμέσως.
Αν το επικοινωνήσεις καλά, νομίζω, τότε θα φέρεις κόσμο εκεί.
Η ιδέα είναι εξαιρετική.
-Πάμε γι' αυτό. -Ναι.
Έχω τις επιχειρήσεις, και έχουν πλάκα
και επενδύω σε αυτές όσο επενδύω στο ποδόσφαιρο.
Αλλά κάτι πρέπει να υποχωρήσει.
Σίγουρα, θα ήθελα να κάτσω σπίτι τώρα.
Μπορώ να ξεκουραστώ όταν πεθάνω.
Σίγουρα, έχω οικογένεια, παιδιά,
αλλά έχω και ευθύνη απέναντι σε όλα τα άλλα πρότζεκτ που έχω.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ
Δύο εναντίον δύο για τα τελευταία δεύτερα. Τώρα πρέπει να τελειώσουν. Κρούζε!
-Μαξ "Σίσα" Κρούζε. -Μαξ Κρούζε.
Τέσσερα-δύο.
Πόσο κοιμάσαι όταν είσαι εδώ;
Ναι, παίξαμε εκτός έδρας αγώνα προχθές.
Γυρίσαμε σπίτι στις 3 π.μ.
Σήμερα το πρωί προπόνηση στο σχολείο και μετά εδώ.
Καταλαβαίνεις ότι συνήθως είναι εξαντλημένος,
λίγο κουρασμένος, πιθανότατα δεν κοιμάται και πολύ.
Μετά μου γράφει στις 6 π.μ. ή κάτι τέτοιο.
Εντάξει.
Έχεις λιγότερο χρόνο για να κάνεις προσωπικά πράγματα.
Αλλά δεν μπορείς πάντα να τα έχεις όλα. Πρέπει να μπορείς να εγκαταλείπεις κάτι.
Όταν το ποδόσφαιρο δεν είναι πια το κύριο επίκεντρο,
έχεις περισσότερη ενέργεια, δύναμη και ελεύθερο χρόνο.
-Είναι λίγο παράδοξο. -Τι είναι παράδοξο;
Από τη μία λες ότι θα ήθελες να έχεις περισσότερο χρόνο για την οικογένεια,
αλλά πετάς στο Βερολίνο για δύο ώρες για την Baller League…
-Το είπα αυτό; -Ναι.
Όσο οι επιχειρήσεις πάνε καλά και όσο είσαι ενεργός και τα λοιπά,
πρέπει να μπορείς να το συνδυάζεις κάπως.
-Πιστεύεις… -Αλλά έτσι ήταν πάντα, οπότε…
Γιατί κάνεις τις επιχειρήσεις; Τι σε παρακινεί;
Δεν ξέρω.
Για να πετύχεις πράγματα, πρέπει να δουλέψεις γι' αυτά.
Πήρε αυτή τη στάση, αυτήν τη στάση ζωής, τη βίωσε.
Και την έχει ακόμα. Δεν την εγκατέλειψε ποτέ.
Δεν μπορεί να μείνει ακίνητος.
Το να μένει ακίνητος είναι πρόβλημα.
Γενικά, είναι άνθρωπος που πρέπει πάντα να έχει κάτι να κάνει.
Τότε είναι ευτυχισμένος.
Πιστεύεις ότι οι επιχειρήσεις σου θα σε γεμίσουν ποτέ όσο το ποδόσφαιρο;
Όχι, δεν νομίζω, όχι.
ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΕΖΟΝ
Όλοι ρωτούν πώς θα είναι, τι ακολουθεί, τι γίνεται με τον Λούκας.
Φυσικά νιώθω καλά,
δεν υπάρχουν συγκρούσεις, οι αγώνες έδειχναν καλοί.
Αλλά μετά υπάρχει και μια έλλειψη ζωής,
Αυτές είναι οι σκέψεις μου.
Θέλουμε να γίνει γρήγορα και να ξέρουμε ποια κατεύθυνση θα πάρουμε.
Όταν λες "Θα το κάνω αυτό όλη μου τη ζωή."
Και μετά δεν υπάρχει πια, ποια είναι η εναλλακτική;
Δεν υπάρχει εναλλακτική σε αυτό.
Η μόνη εναλλακτική είναι να συνεχίσεις να παίζεις αυτό το άθλημα
ώστε να έχεις κάτι να κάνεις, μα αυτό δεν γίνεται.
Δεν υπάρχει εναλλακτική σε αυτό.
Αν χάσεις μια δουλειά, μπορείς να πας σε άλλη εταιρεία και να την κάνεις εκεί.
Το μόνο που μένει είναι η επιχείρηση και η οικογένεια
και αν κάτι λείπει, αυτό δεν το ξέρω.
Δεν θα ξαναπάρεις πίσω το ίδιο.
Πολύ ήσυχα.
Η καλύτερη σάουνα, η πιο καλύτερη.
Φυσικά, έχεις πάντα φάσεις που λες, είναι δύσκολο.
Και θα ήταν καλύτερα να σταματήσεις.
Αλλά μετά υπάρχει πάντα κάτι που λέει, όχι, συνέχισε.
Κι έτσι ταλαντεύεσαι πάντα.
Αυτή τη βλακεία χρειαζόμαστε εδώ.
Κάποια στιγμή πρέπει να πάρεις μια απόφαση.
Είμαι έτοιμος να πάρω μια απόφαση.
1 ΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ
Τι μέρα έχουμε σήμερα; 23 Μαΐου.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έπαιζα μέχρι τα 40.
Δυστυχώς, δεν έχω κοστούμι σήμερα,
αλλά είναι το στιλ μου, ο χαρακτήρας μου.
-Αυτό δεν υπογράφω; -Ναι.
Εδώ.
-Πρέπει να κουμπώσεις. -Κι αν δεν το κάνω;
Δεν φοράω κοστούμια. Ότι πρέπει να κουμπώσεις το κουμπί.
Τι ήταν αυτό που τελικά σε οδήγησε να αποφασίσεις να μη σταματήσεις;
Προτιμώ να συνεχίσω και μετά να σταματήσω,
αντί να σταματήσω και μετά να είμαι ξαπλωμένος σε μια παραλία
και να βλέπω πώς τα πάει ο σύλλογος, πώς είναι ο σύλλογος στο προπονητικό καμπ…
Ήθελα να είμαι μέρος του.
AΟ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ ΑΝΑΝΕΩΝΕΙ ΣΤΗ ΖΑΜΠΖΕ.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ, ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ
Μπορώ να συνεισφέρω πολύ με την εμπειρία μου, κάτι που κάνω ήδη.
Για μένα, είναι σημαντικό να έχουμε καλές φανέλες,
γιατί ο κόσμος θα τις αγοράσει.
Και αυτό που ίσως κάνω περισσότερο στο κοντινό μέλλον,
είμαι στη διαδικασία να αναλάβω τις μετοχές του συλλόγου από την πόλη.
Θα έλεγα ότι αυτό με κρατά ζωντανό και γεμάτο.
Θα έλεγα ότι ακόμα συμμετέχω στο ποδόσφαιρο.
Φοβερό!
Το αφήνει, αλλά όχι ακόμα 100%, όμως σιγά σιγά πάει προς τα εκεί.
Όλα είναι απλώς μια διαδικασία, όπως και τα τελευταία 20 χρόνια.
Πρέπει να συνειδητοποιήσει
"Έχω ήδη πετύχει πολλά, και μπορώ σιγά σιγά να το πάρω πιο χαλαρά,
να κόψω λίγο ταχύτητα."
40Α ΓΕΝΕΘΛΙΑ
Είμαι κάποιος που ζει στο εδώ και τώρα,
στη μέρα, και θα γεμίσω τη μέρα μου με ζωή, ό,τι κι αν είναι αυτό.
Κάποιος που είναι χαρούμενος, που γελάει, που έχει χιούμορ.
Έτσι θα είναι.
Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει, όπως λένε στην Κολωνία.
Κοίτα, αριστερό πόδι, με θέα στη θάλασσα.
Μπορεί ακόμα λίγα παραπάνω.
Το αριστερό δεν θέλει ακόμα να σταματήσει.
Τελευταία ερώτηση.
Σε κάθε αθλητικό ντοκιμαντέρ,
όλοι δείχνουν το γκολ του Γκέτσε στον τελικό του Παγκοσμίου του 2014.
Τι θα κάνουμε με το γκολ στο ντοκιμαντέρ σου;
Κάν' το εδώ… με AI.
Σίρλε. Έρχεται! Κάν' το!
Κάν' το να φαίνεται σαν να το έβαλα εγώ.
Κάν' το! Το κάνει!
Λούκας Ποντόλσκι!
Βάλτε, βάλτε όλους τους τίτλους ή το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014,
βάλτε τα όλα στους τίτλους τέλους και ο κόσμος θα τα δει.
Και μετά θα δουν όλα όσα συνέβησαν, και τι έχω κερδίσει,
και θα δουν ξανά το τρόπαιο.
Ο Λούκας Ποντόλσκι αποχαιρετά την εθνική ομάδα.
Ποντόλσκι! Όχι!
Δεν το πιστεύω!
Συγκλονιστικό! Ένα υπέροχο γκολ!
Έτσι, είναι και αυτό στο ντοκιμαντέρ.
-Ναι. -Ή όχι;
Φυσικά. Στο τέλος, ναι.
Αν όχι, τότε ας το δουν απλώς στο YouTube.
ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΛΕΝΕ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ