Downloaded from YTS.BZ
2004 UEFA AVRUPA ŞAMPİYONASINDA 297 FUTBOLCU SAHAYA ÇIKTI
Official YIFY movies site: YTS.BZ
BUGÜN ONLARDAN İKİSİ HÂLÂ PROFESYONEL FUTBOLCU
CRISTIANO RONALDO VE…
Ama dürüst olun, 40 göstermiyorum.
Ne diyorsun? Gösteriyor muyum?
Peki.
Başlıyor muyuz?
-Her şey tamam mı? -Ses?
Evet.
Ben Lukas Podolski.
Şu an muhteşem bir şey çekiyoruz.
Belgeseller hep aynı. Ben öyle görüyorum.
Kariyerin anlatılır.
Önemli anlar eklenir.
Lukas Podolski, tam onluk pozisyon!
Yüzde 80'iniz gibi ben de hayalarımı kaşırım.
O yüzden bir sıkıntı yok.
Bazen özel hayat da gösterilir.
Canım benim.
Küçüğüm benim.
Sonra hocalar konuşur.
Jogi Löw, Thomas Müller, Toni Kroos, Bastian Schweinsteiger…
-Merhaba. -Oliver Kahn.
Takım arkadaşları.
25 kamera olur, konuşurlar.
-Sol ayak. -Sol ayak.
-En iyi sol ayak.
Podolski! Delilik bu! Çıldıracağım!
-Güçlü. -İddialı.
Zihinsel anlamda dengelidir.
Yine çok iyi oynadı. Podolski!
Her yerden gol atabiliyordu.
-Dünya şampiyonu. -130 maç.
Bir efsane.
Podolski. Almanya'dan muhteşem bir performans. 2-0. Harika bir maç.
Benim için onu harika futbolcu yapan şey bu.
Zaten bildiğiniz hiçbir şey olmayacak. Öylesi her zaman biraz sıkıcı oluyor.
Sahiden mi?
-Peki. -Buna özel vakit ayırmıştım. Gideyim.
Çok üzücü. Söyleyecek çok şeyim vardı.
Bence benimle alakası olan diğer kişiler
soruları cevaplamalı. Dolaylı olarak.
MALZEME MÜDÜRÜ
Tabii, aile de önemli.
"Bayan Podolski, torununuz muhteşem biri!"
Beş sene daha oynayabileceğini söyledi.
BABASI
Öğrenirse beni öldürür.
ABLASI
Teyzen hakkında çok şey duydum.
Evet, tabii, şey…
O konuda hata payınız yok.
Sonra diğer teyzem gelip "Neden beni seçmedin?
Neden tek teyze var?" der.
TEYZELERDEN BİRİ
Merhaba.
DİĞER TEYZESİ
Yanımda olun. Gelin, size yeni evimi göstereyim.
Hepsi belgesel için. Biraz duygusallık olsun.
Nasıl bir şey çıkacak bakalım.
Tam gaz.
Lukas Podolski!
-Kesinlikle deli. -Hep hareketli.
Onun kişiliği böyle.
Durmak yok. Ertelersen kaybedersin.
ALMANYA
Burada büyüdüm.
-Kamera kayıtta mı? -Evet.
Tamam, motor.
AİLE EVİ
Bence aile röportajı yapalım demek en güzeli.
Herkes birlikte oturup konuşunca pek çok hikâye de çıkar.
Neden gülüyorsun?
"Evet, o zaman şöyleydi" derler.
Siyah saç.
Çok güzel fotoğraflar.
Ailem derken kastettiklerim annem Krysia.
Burada işte.
-Bize göster. -Annem hentbol oynuyor.
Altı numara. Burada.
Babam Waldemar.
Evet. Hey hey.
-Bu ne? -Şuna bak.
Hayır! Hayır, hayır.
Profesyonel olduğumda yaptığı kutlama.
-İlk profesyonel sözleşmemdi. -Göster.
Her fotoğrafı gösteremezsin.
Ablam Justina.
Podolski'lerin hepsi var.
-Ay ne kadar genciz. -Tanrım! Jigolo!
Evet, biraz çılgınızdır.
Evet, kesinlikle çılgınızdır.
-Epey çılgınız. -Evet.
Dördümüz aynı banyo suyunu kullanırdık.
Küveti doldurup boşaltıp tekrar doldurma yoktu. Duş alma yoktu.
-Önce biri girip yapardı. -Sonra diğeri gelirdi.
-En kötü su sondakine kalır. -Sona kalan fenadır.
Küvete hep çok su koyardı.
-Hep isterdi. -Annesi, "Lukas, su çok fazla" dedi.
O da kibarca şöyle dedi,
"Anne bir gün çok suyun olacak.
İstediğin kadar banyo yapabileceksin."
-Biraz şeydi… -Evet.
-Küçükken öyleydi. Şimdi de öyle. -Bugün bile öyle.
KATOWICE, POLONYA
Anne.
-Anne. -Orada. Tamam.
Tamam mı?
Elchi, pretzel yiyor.
Kahveyi Ella yaptı.
Kahven çok güzel.
-Bir, iki, üç. Aferin. -Tekrar.
Ella gol!
Hayır. Baba gol!
Şu an yerimiz yurdumuz Polonya'da.
O olmaz.
Ailecek burada yaşıyoruz. Monika, ben ve çocuklar.
Baba, Maya'ya sos getirecek.
Louis artık kendi başının çaresine bakıyor.
Ama kızlar konusunda Monika'yla günlük işleri paylaşıyoruz.
Monika hep geri planda durdu. Kamera önünde olmayı hiç sevmedi.
Hiç sevmeyecek de.
MONIKA PODOLSKI İLK KEZ BİR RÖPORTAJDA KONUŞUYOR
-Neden bunun için kaldın bilmiyorum. -Deneme bir, iki, üç.
Bence sadece futbolcu olmadığını görmenin anlamı büyük.
Poldi.
O aynı zamanda bir baba.
Çok sevgi dolu, yumuşak ve evet, farklı bir tarafı var.
O yüzden bunda yer almayı kabul ettim.
Futbol oynamaya başladığımdan beri günlük rutinim hep aynı kaldı.
Her gün idman yaparım.
Sonra maçlar olur. Ya cuma, cumartesi, pazar ya da pazartesi.
-Vücudun ölmüş. Daha çok idman gerek. -Ne?
Daha çok güçlendirmelisin. Daha dengeli olmalı.
Tamam, tekrar başlıyoruz.
Yalla Habibi!
Sober! Eğlencenin dibine vurursunuz umarım.
Unutma, kondom önemli.
-Soberka, bol şans. -Teşekkür ederim.
Polonya'ya dönmeyi bir süredir düşünüyordum.
Silesia bölgesindeyiz.
Zabrze, kulübün merkezinin olduğu yer.
Górnik Zabrze.
Aynı zamanda burada oynuyorum.
Zabrze'de işçi sınıfı yaşar.
Bölge maden ocaklarıyla, madencilikle bilinir.
İnsanı normal, açık görüşlüdür.
Sosnica, stadyuma beş dakika mesafede. Ailemin memleketi de burası.
Babam ve amcamla stadyuma giderdim.
Bu bölgeye ve bu kulübe dönmeyi çok uzun zaman
düşündüm.
Polonya'daki büyükanneme söz vermiştim.
Dünya şampiyonu.
Dünyanın en iyisi!
Olmadı mı?
Oldu, oldu.
Burada rahatım. Hem memleketim hem de burada olmayı seviyorum.
TEMMUZ 2024
Polonya Ekstraklasa liginin ilk maç günü!
Lech Poznań, Górnik Zabrze'yi evinde ağırlıyor.
İçimden dedim ki bu son sezon.
Bu yaz 40 oluyorum.
Aktif profesyonel kariyerim bitmeli.
Oturup bundan sonra ne yapacağımı düşüneceğim.
Ama şimdilik bitti sayılır.
Siz de bu yolculuğun bir parçasısınız.
Altıda mama yerler.
Buradaki bu iki şapşal.
Hadi.
Herkes futbolcu kimliğimi bilir.
Belgeselde buna değinilecek elbette.
Çok güzel anlar yaşandı. Çok anı var. Çok gol var.
BİRAZDAN POLDI'DE
Dünya şampiyonu!
Yenilgiler var.
Sonu pek güzel bitmeyecek.
Bu da bir parçası.
Bir belgesel 90 dakika falan olur Duruma göre değişir tabii.
Bunun %70 ya da 80'i yalnız o futbolcu ve başarılarıyla ilgili olur.
Kalan %20'sinde de saha dışında yaptıkları anlatılır.
Elimde olsa bunu tersine çevirirdim.
ALMANYA
1.2 milyon avro, değil mi?
Evet, görelim. Bakalım ne geliyor.
Evet?
Lukas son 10, 12 senede çok değişti.
İnsanlar böyle birini değil de o futbolcuyu görmeyi bekliyor.
Ama Lukas son yıllarda gelişim göstermiş bir iş insanı.
Bu muhtemelen son sezonum olacak.
O zamana dek bir koleksiyon çıkarmak istedim.
Sonuncusu olacak.
Böyle bir duvarda, Lukas Podolski'nin kulüple
veda koleksiyonu olacak.
LP10-X, Górnik Zabrze logosu her yerde küçük küçük olacak. Ya da boyunda.
Aşağı yukarı kaç parça olacak?
-Bir öneride bulunalım mı? -Evet.
Güzel bir şey olsun isterim. Böyle bir şey istemem.
-Evet. -Anladın mı?
Daha çok şu tarz olmasını tercih ederim.
Kesimi ve kumaşı iyi, logonun yeri temiz olsun.
Bence çanta harika, dümdüz…
Bahçe cüceleri ne kadar satar bilmiyorum. Çok Alman işi.
Evet, bilmiyorum. Bahçe cücelerinden herkeste vardır, değil mi?
Tamam ama senin gibi görünenlerden yoktur.
-Bir tane yapın. -Öyle mi?
Harika olur.
Ne kadar olduğunu söyleyin.
Altında ücreti olsun.
Naklini yapın. Gerisini kulüple ben halledeceğim.
Anlaşıldı.
-Kısacası tam gaz devam ediyoruz. -Evet.
Burası belgeselde beş saniye falan alır.
-Şimdi yaptığımız şey. -Evet. Kesin.
Tüm gün kafasından projeler ve iş döner.
"Bunu nasıl daha iyi yapabilirim? Daha çok olur mu?"
Genel olarak hep böyledir.
SPEYER HAVAALANI PİSTİ
Buradalar yine.
Evet, yenilgiden sonra festivaldeyiz. Her şey belgesel için.
Lukas uyuyan bir tip değil.
"Birkaç saat rahat takılayım" diyen bir tip değil.
Lukas hep vitesi sona takar. Hep çok hızlıdır.
İşte gidiyoruz. Şimdi!
Dinle Louis. It's my life.
Gidiyoruz.
Hey!
GLÜCKSGEFÜHLE FESTİVALİ
Buradayız.
Sıfırdan bir festival yaptık.
Şimdi neredeyse 200 bin ziyaretçimiz var.
Sponsor aradık, menajerlere ulaştık.
Her şeyi organize ettik. Çok keyif aldım.
Geldiğiniz için sağ olun. Harika bir konserdi.
-Merhaba Lukas. -Merhaba Kevin. Memnun oldum.
-Sorun yok. -İyiyiz.
Karım fotoğraf istiyor.
-Evet, tabii ki. -Bensiz tamam mı?
Canım neredesin?
-Yalnız bu fotoğraf. -Son.
Tamam.
Sağ olun çocuklar.
-Evet, teşekkürler. -Sağ olun beyler.
Çağırdığınız için teşekkürler.
Sağ olun.
Kalkın! Günaydın.
Başlıyoruz.
-Podolski! Podolski! Podolski! -Podolski! Podolski! Podolski!
Mangal Döner diye bir işletmem var.
Christian'la birlikte Ice Cream United var.
Dondurma yapalım, dedi, tamam dedim.
Kenarda bekleyenler hariç halihazırda devam eden iki, üç iş var.
Git oradan kebap al.
Artık kebapları kariyerinden daha iyi diyenler var.
Tabii ki hedefim tüm işleri büyütmek.
100, 200 şubesi olsun. Hedefim bu.
İnsanların suratındaki şaşkınlığı görebilirsiniz.
Şu an neredeyse 60 şube olduğunu söyleseniz
muhtemelen "Hadi lan! Nasıl yetişiyor?" derler.
Çok fazla değil mi? Seni motive eden ne?
Ertelersen kaybedersin. Bunu unutmayın.
Tamam, ben onları ararım.
Tüm gün hep hareket halinde.
Bazen Almanya'da. İki, üç saatliğine geliyor herhalde.
Sonra akşam Polonya'ya dönüyor.
Almanya'da olduğunu sonra arkadaşlarından duyuyorum.
Ruh halim tek yön sokak gibi değil, daha ziyade Shibuya kavşağı gibidir.
Her yöne gidebilir.
Futbol, iş, çok şey var. Bu resmin içinde aile de var.
Çok insan gelip gider.
Her zaman iş olur. Seyahatler, yapılacaklar…
Kendime de neden hâlâ bu kadar çalışıyorsun diyorum.
Zaten iyi kazanıyorsun.
Kendine neden bunu yapıyorsun? Ama Lukas devam ediyor.
Bir noktada durmak istemiyor musun?
ZABRZE, POLONYA
17, 18, 19, 20, 1, 2…
Sarapata, oğlum dört gün iznin vardı.
Tamam, bu da tamam.
Yeni şeyler eklendi.
Bıraktığında sence neyi özlersin?
Hayatın boyunca oynayınca illa ki futbolu özlersin.
Ama bence birkaç ay sonra ya da altı ay, bir sene sonra…
Ne zaman bilmiyorum ama yeni bir şeyin kapısı yine açılır.
Her değişiklik başta zordur.
Ama atlatırsın.
Ama bunun gibi şeyleri özlerim.
Böyle gelip oturmayı, çay içmeyi.
Vücudun alışmış, 20 seneyi geçmiş.
Birden değişirse, ertesi gün olmazsa
nasıl olur, ne tepki veririm acaba?
-Seni biraz korkutuyor mu? -Hayır.
Köln'de "Olacak olan olur" derler.
EKİM 2024
1. FC KÖLN VEDA MAÇI KÖLN'DE GERÇEKLEŞİYOR
HER ŞEYİN BAŞLADIĞI YERDE
1. FC Köln'de başladığımda 10 yaşımdaydım. Sonra profesyonel oldum.
Bu benim hep hayalimdi. Burası benim kulübüm.
Şimdi de neredeyse 40 yaşında aktif bir profesyonel olarak Lukas Podolski dönüyor.
Bu iki kulüp arasında bağ yaratacak bir veda maçı istedim.
Köln ve kulübüm Górnik Zabrze.
İki kulüp de benim yuvam.
Karşılıklı bir maç oynasınlar istedim.
Kariyerimin başladığı stadyumda tekrar oynamak istedim.
Lukas Podolski, Bundesliga'ya hoş geldin.
Henüz 18 yaşında ama şimdiden umut vadediyor.
İlk golü atıyor.
Veda etmek, yıllardır verilen desteğe teşekkür etmek istedim.
Podolski, şut ve gol oldu. Köln'e bir gol. Lukas Podolski!
Tüm hocalarıma, birlikte oynadığım tüm takım arkadaşlarıma
bizi burada ağırladığınız yıllar için çok teşekkür ederim.
Ben de ailem de teşekkür ederiz.
O yüzden de veda etmek zor.
Lukas!
-Podolski! -Podolski!
Stadyumun etrafında yürüdü, tribün ona tezahürat etti.
İnsanlarla konuştu, ayrılmak istemedi.
Saha evindeki salonu gibiydi, onu gördüm.
Sanki sahada doğmuş gibi hareket eder.
Onun için en güzel şey futbol oynamak.
Futbol sonu olan bir spor.
Artık bir noktada biteceğini hissediyor musun?
Evet, bırakmak çok zor. Sezon sonrası nasıl olacak göreceğiz.
-Patron. -Günaydın.
-Bugün pembesin.
Burayı çekmeyin, çok dağınık. Burası olmaz.
GÓRNIK-ZABRZE KURUL ÜYESİ
Özellikle bugün güzel renklerde giyinmiş.
GÓRNIK-ZABRZE KURUL ÜYESİ
Sevgililer Günü kombini.
Başkanımız.
-Ortadaki odaya gidelim mi? -Evet.
Merhaba.
Ne kadar oynamak istiyorsun?
Bilmem.
Henüz devam edip etmeyeceğime karar vermedim.
Henüz karar vermedin mi?
"Henüz karar vermedin mi?" ne demek? Şu an planım bırakmak.
Sözleşme detaylarını konuşuruz diye düşünüyordum.
500 zloty mi 1000 mi, başka bir şey mi neyse.
Ama bugün o gün değil mi?
Hayatta hep açık kapı bırakırım.
Yani son sezonunu çekmiyor muyuz?
Muhtemelen son sezon.
"MUHTEMELEN SON SEZON"
Zihnim henüz "Tamam, birkaç haftaya bitiyor" demeye hazır değil.
O yüzden henüz bir karar vermedim.
Futbol dünyanın en iyi sporu.
Eğlenceli, duygusal. Günlük hayatınızda bulamayacağınız şeyler bunlar.
Bu yüzden seviyorum.
Benim için ilaç gibi.
Sahada yaşadığınız duyguları ararsanız…
ESKİ TAKIM ARKADAŞI
…o hisleri tekrar bulamazsınız.
Finalin, galibiyetin, mağlubiyetin, atmosferin duygusu başkadır.
Futbolla gelen her şey, onu bırakınca bitiyor. Geri gelmiyor.
Aynı duyguları size yaşatabilecek başka hiçbir şey yok.
Bu sadece bir iş değil. Bir tutku.
Tutkunuzdan tamamen vazgeçmek de
elbette epey sağlam bir irade ister.
Tabii pek çok soru var. Bitince ne oluyor?
Beni ne motive eder? Ya da tüm bunlar olmadığında ben kimim?
Lukas şimdi bir değişim döneminden geçiyor.
Kendisi vazgeçmeli.
Hayatında bu noktaya gelip bunu deneyimlemesine az kaldı.
Onun için çok zor.
Bu da babandan, al.
Lukas başkalarına o kadar kolay açılmaz.
Nasıl bir insan olduğunu anlamak için onunla çok uzun zaman geçirmelisin,
yıllar harcamalısın.
-Bir, iki, üç. Bir, iki, üç. -Bir, iki, üç.
Siz sadece futbolcu, komik adamı görüyorsunuz.
-Poldi'yi. -Anne!
Arkasında çok ama çok daha fazlası var.
Lukas'ın kişiliğini ve karakterini anlamak için
nasıl büyüyüp geliştiğine, nereden geldiğine
tekrar bakmanız gerek.
Hadi, "mee"leri görelim.
O zaman pek çok şeyi anlıyorsun.
POLONYA
Kasım 1987'nin sonuydu. Zor bir zamandı.
Polonya halkı geçinmekte hâlâ zorlanıyor.
Ekonomik gelişmeler enflasyona ve büyük çaplı yoksulluğa yol açtı.
Fiyatlar çok artınca pek çok insan ailesini doyuramaz oldu.
Almanya'ya tam nasıl geldik bilmiyorum. Çok küçükmüşüm.
Hikâyeleri hep anne babamdan dinledim.
-Pasaport. -Pasaport.
Evet, pasaport bu.
Eski Polonya pasaportu.
Bak, işte buradayım. Annemin vizesindeyim.
Burada.
Herkes gelemezdi. Karımın Hollanda'dan vizesi vardı.
Ben de Almanya'dan almıştım. Evet. Her şeyi gizlice hallettik.
Öncesinde bilen kim vardı?
Sadece ben, kocam ve görümcem.
O kadar, başka kimse yoktu.
Kimse bilmiyordu. Eşyalarımızı arabaya yığdık.
Bir çocuk bende, bir çocuk karımda.
O zaman gitsek mi gitmesek mi dedik. Sonra kararımızı verdik.
Ve Bergheim'a geldik.
Çocuklarımıza daha iyi bir hayat verebilmek için geldik.
Çok az şeyle geldik. Burada hiçbir şeyimiz yoktu.
Babam iş bulmuş. Annem de okullarda temizlik yapmış.
Sınıfları falan temizlerdi. Evet, böyle başlamışlar.
Büyükannemiz bize kucak açtı.
Başta benim ikinci annem gibiydi.
Beni büyüttü, bana baktı.
ODA 006 BAYAN PODOLSKI
Güzel. Evet, güzel.
Ceket giymişsin.
-Bugün için mi süslendin? -Evet, bugün pazar.
Evet.
Hep iyi bir adam oldu.
BÜYÜKANNE
Tabii.
Ailemizin en küçüğüydü.
Bir yaşındaydın.
-Hayır. İki. İki. Evet. -Evet, bir… İki mi? Evet.
İki, evet.
Kreşe gitmek istemezdin, hep ağlardın.
Kreşte öğretmen sadece Almanca konuşurdu.
Tabii başta hiçbir şey anlamıyordum.
Büyükannem beni kapıda bırakıp gitti.
Sınıfa girmedim, dışarı çıktım.
Orada taşın üzerinde bire, ikiye kadar
büyükannem gelip beni alsın diye bekledim.
-Yalnız mı? -Yalnız, evet.
Bazı çocuklar benimle alay ederdi.
Dilimizi anlamıyor falan diye ama…
Mümkün olduğunca hızlı Almanca öğrenmek
ve Alman kültürüne adapte olmak çok önemliydi.
Ne zaman dışarı yemeğe çıksak
annemler "Uslu durun, burada çok Alman var" derdi.
Ben çocukken bu o kadar çok olurdu ki.
Orada çok Alman olunca buraya ne kadar uygun olduğumuzu göstermek isterdik.
Neyse ki içinde 25 milletten insanın yaşadığı
bir toplu konutta kalıyorduk.
Kimse nereli olduğunu umursamıyordu.
Eğlenip sokakta futbol oynuyorduk.
İşte böyle sahaya koşardım.
Hep top peşindeydi. Topu hep yanındaydı, küvette bile.
Hep topu vardı.
Topum hep yanımdaydı.
Annem alışverişe gönderirdi, topu atardım,
merdivenlerden oynayarak inip sonra yol boyu yürürdüm.
Ailem bana futbol topu aldığında çok mutlu oldum, çok gururlandım.
O kadar güzeldi ki futbol topuyla uyudum.
Hava nasılmış fark etmezdi.
Soğukmuş, yağmur yağıyormuş, fark etmezdi.
Eve baştan ayağa ıslak dönerdi.
Hep futbol sahasındaydı.
Bergheim'daki futbol sahası
benim için büyük lüks ve özgürlüktü.
Orada hep rahattım.
Ben orada çiçek açtım, benim için çok önemli.
-Kendini orada nasıl ortaya koydu? -Bugünkü gibiydi. Sağlamdı.
Küçükken de bugün olduğu gibiydi.
Karşısında dayanıklı olmalısın, sert ve sağlam oynar.
Hep sol ayağıyla şut atardı.
Herkes onun bu silah yaptığı şutundan korkardı.
Çok eğlenirdik. 5'e 5, 6'ya 6, 7'ye 7.
Sürekli maç yapardık.
İşte bu!
Herkes Lukas'ı tanırdı. Sahaya…
ABLASI
…bisikletle gitmesi altı, yedi dakika sürerdi.
Annem onu hep çağırırdı.
Sesi o kadar yüksekti ki sahaya kadar ulaşırdı.
"Lukas, annen seni çağırıyor. Eve gitmelisin" derlerdi.
Merhaba.
Daha yeni dondurdum.
Dört domuz ve tavuk eti var. Tamam?
Evet.
Bugün dereotlu taze patatesin yanında
domuz kotlet
-ve mantar var. -Schnitzel!
Schnitzel işte domuz kotlet. Polonya'da onun adı bu.
Wiener Schnitzel.
Evet.
-Biraz yağ eklemen gerek. -Şuradan margarini ver o zaman.
-Ay, sen bana telaş yaptırıyorsun. -Olay çıkarma şimdi.
Annem her şeyi kusursuz yapmak ister.
İkimizde de aynı hırs var.
Otel kartı kaybolunca bulunana kadar arar.
Başkası resepsiyondan yenisini alırım, boş ver, der.
Ya da iptal ettirir.
Annem arar, bulmaya çalışır.
İşler çözülmeden durmaz.
Kafası bir savaşçı gibi çalışır, kazanmak ister. Ben de öyleyim.
Ben hiç korkan biri olmadım.
-Sence bu huyunu senden mi aldı? -Bence öyle.
Ben diyorum, neredeyse her huyu bana benzer.
Böyle küçük bir adamın
kendine güveni, ortamda öyle hakimiyet kurması inanılmazdı.
Hem de en küçükleri olmasına rağmen.
Maçta iyi pas verdiği anlar olurdu.
Çok iyi ortalar da verirdi. Hep çok iyi pozisyon alırdı.
Golün geleceğini de önceden anlardı.
Bu futbolcuyu Köln'e almak için çabalamamız gerektiğini anladım.
1995'ten itibaren Köln'ün genç takımındaydım.
Bu noktaya gelmiş herkes daha da ilerlemek ister.
Nihayetinde herkes profesyonel olmak ister.
Pazar günleri Köln'ün, 17 ve 19 yaş altında oynuyordum.
Maçlar saat 11'de olurdu. Öğleden sonra üç, dört gibi çıkardım.
Arkadaşlarımla sahada futbol oynardım.
Elbette yaramazlık edip eğlendik.
Nasıl yaramazlıklar yaptınız?
Epey bir şey yaptık.
Bir şeyler çaldık.
Arkadaşlarımla bir depoya girmiştik.
O zamanlar karaborsada bilet sattık.
Genç takımındayken kulüpten bedava bilet verirlerdi.
Onları karaborsada sattık. O zaman karaborsa vardı.
Köln'de yaşamayan oyuncular vardı.
Hafta sonu maçı izlemek için Köln'e gitmeye vakitleri olmazdı.
O çocuklardan biletleri beş, on marka alırdık.
Sonra 20, 25 marka satardık.
Poldi pazarlığa gelince hep çok sıkıydı.
Beş markı reddedip satmazdı.
Bazı oyunlar için sekiz, on biletimiz oluyordu.
Hepsi birleşince epey para ederdi.
Stadyumdan depozitolu şeyler toplardık.
Bazımız alt kısmı, bazımız üst kısmı tarardı.
O zamanlar 10, 15 bardak toplayıp karşılığında depozito parasını alırdı.
O parayla ne yapardın?
Bilmiyorum ki.
O paraları toplar, böyle katlar ve hep "Bak" derdi.
Parayla hep şöyle yapardı. Bugün bile yapar.
"Sende hiç yok. Benimkine bak." Hep parası vardı.
Bu konuda övünmedim ya da deli gibi harcamadım.
Zulalardı.
Çok tutumluydu. Hem de nasıl.
Kalanı kıyafetlerimin altına dolaba saklardım.
Ablam almasın diye.
O zulalardı. Ben harcardım.
Bence bu sertlik ve inanç bana sokaktan geçti.
Birlikte oynadığım çocuklardan.
Hep inandım ve sert durdum.
Profesyonel futbola başladığımda
kalmak istediğimi ilk antrenmandan göstermeye çalıştım.
Eski soyunma odalarında üstümüzü değiştirirdik.
İçeri girince 36 numaralı formayı görmüştüm.
Çocukken hayalini kurduğun her şey
birden gerçek oluyor ve karşında duruyor.
Artık bir hayal değil, forma orada asılı duruyor.
Giyeceksin ve takımla yürüyeceksin.
Lukas Podolski, Bundesliga'ya hoş geldin. Henüz 18 yaşında.
Profesyonellerle daha hiç oynamadı ama herkes ondan umutlu.
Önce taraftar olarak kalenin arkasında oluyorsun.
Sonra birden kalenin öte yanında, takımın bir parçası oluveriyorsun.
Kendi kendime "Neredesin sen?" dedim.
Zamanı gelmişti, 1. FC Köln'de,
kulübümde başarılı olmak için hayatımın fırsatıydı.
Başlasın!
Podolski!
Sol ayağı çok iyi.
Ailenin kalanı için sürpriz olmuş olabilir
ama ben başaracağını hep biliyordum.
Lottner. Evet, aferin Podolski!
Peri masalındaymışsın gibi hissediyor musun?
Pek öyle değil, normal bir şey, her zamanki gibi.
İşten eve geldim ve sonra birden…
Eve geldim ve arabamın önünde park halinde bir araç vardı.
Bu araç benim hep park ettiğim yere park edilmişti.
Yukarıda ona anahtarları verip "Sana bir şey aldım" dedim.
Aşağı indi, bir Audi A4 vardı.
"Bu senin, hediye aldım" dedi.
Mutlu oldu mu olmadı mı o anlatsın.
Ben ne diyeyim? Harikaydı.
Sarıldı, öptü, gözyaşlarını tutamadı mı diyeyim?
Ne bileyim? Ağladım mı? Bilmiyorum.
İşçi olarak böyle bir araba almam imkânsızdı.
Yani bir anda bedavadan böyle bir arabam oldu.
Bir saat sonra Wuppertal'a direkt gidebildim.
Babası her idmanda yanında gelirdi.
MONIKA PODOLSKI'YLE SESLİ RÖPORTAJ
Evet, bir baba olarak her zaman otoriter.
Ama çok da yakınlar, birbirlerini her gün ararlar.
Her şeyi anlatırlar.
Aralarındaki bağ çok kuvvetli.
Babamdan aldığım bazı genler, huylar illa ki vardır
çünkü o da futbolcuydu.
Babam da hep derdi ama sadece ondan da değil.
"Sıfırdan bir şey çıkmaz." Her zaman emek göstermek gerek.
Babam her zaman ne olursa olsun,
hiçbir şeyi garanti sanmayın, derdi.
İstediğiniz şey için bir şey yapmalısınız.
Armut piş, ağzıma düş olmaz.
Bunun için çaba göstermen gerek. O zaman ben başardım, diyebilirsin.
Bundesliga kış arasından dönüyor.
Hafta sonu Borussia Mönchengladbach ve 1. FC Köln arasında derbi var.
Senin açından "Başardım,
artık tamamen profesyonelim" dediğin ilk an neydi?
Galiba derbide Gladbach'a attığım goldü.
Schröder bir fırsat yakaladı, Podolski, serbest vuruşta, top ağlarda.
1. FC Köln için, gol Lukas Podolski'den geliyor!
Güney tribünü coştu. Bu da bana güç verdi. Basında da patladı.
Çok iyi orta.
1. FC Köln önde.
Müthiş bir gol değil mi? Bence öyle.
Podolski! 1-1!
Podolski! Ve gol!
İnanılmaz!
POLDI PERİ MASALI
18, 19 yaşında bir çocuk olarak gidiyorsun.
Oynuyorsun ve adını söyleyip sana destek oluyorlar.
Podolski! Ve 2-0! Müthiş bir gol!
Olan bitenlere inanamıyorduk.
Lukas uzun süredir orada da değildi.
Ama Almanya'da o zaman çok kahraman yoktu, çok genç yıldız yoktu.
Eğlenceli kişiliğiyle popüler oluverdi.
Daha kısa zaman önce taraftar kısmındaydı.
Şimdi kendi hayranları var.
"Senden çocuk istiyorum" yazıyorlar.
Altına arayayım diye numaralarını yazıyorlar.
Ama böyle bir şey yapmam.
-Araban da kız arkadaşın da yok. -Futbol önce gelir, önemli olan o.
Gençliğinizde kızlar nasıl rol oynadı?
-Hiç yoklardı. -Hiç yoklardı.
Gençlik yıllarımda hiç kız arkadaşım olmadı.
Sadece futbol oynardık.
Bizimkiler hafta sonu hep Köln'e gidip parti yaparlardı.
Sonra "Şöyle bir kızla tanıştım" diye anlatırlardı.
Erkeklerin muhabbeti böyledir.
Bense cumartesi, pazar ya evde olurdum ya futbol oynardım.
Sonra bir gün bir arkadaşım gelip "Polonyalı bir kız var.
Sen de Polonyalısın. O da öyle, sarışın bir kız. Ben tanıyorum.
Seni tanıştırırım" dedi.
Tanıştık, konuştuk.
Oluverdi.
Okul bahçesinde, pinpon masasının başında tanıştık.
Sonra bir benzinciye gidip içecek ve Mars çikolatası aldık.
Hiç unutmam. Sonra yürüyüş yaptık.
Gece yarısına kadar.
Futbol ve ailesi hakkında bir sürü şey anlattı.
Hayata aynı baktığımızı hemen anladım.
O yüzden ikinci, üçüncü buluşmalara çıktık.
Ay düğünü neydi öyle!
-Konuşmak bile istemiyorum. -Ne düğündü!
Ne düğündü! Üç gün sürdü. İnsanı ağlatacak bir düğündü.
-Rüya gibiydi. -Ağlattı.
-Kilisedeydi. -Rüya gibiydi.
Muhteşemdi. Çok güzeldi. Üç gün sürdü.
Her şey çok yoğundu.
Başta anlamıyorsun, önce alışmak gerekiyor.
Ama onun için çok mutluydum. Onun için önemini anlıyordum.
Şan şöhrete önem vermezdi de
forma giyip profesyonel olarak oynamayı önemserdi.
Daha en başta bu işe ne kadar enerji harcadığımı görmüş olmalı.
O kadar odaklanmıştım ve o kadar istiyordum ki ikinci olmaya razı oldu.
Yani hayallerimi gerçekleştirmeme müsaade etti.
O zaman 21 yaş altındaydım. Rudi Völler'den bir telefon aldım.
"Milli takımla eğitim kampına gideceksin" dedi.
2004'te Rudi Völler'leydi. Evet, o zaman başladı.
Biz burada perişan olduk.
Lukas Podolski, Schweinsteiger'ın yanında
ilk kez forma giyen ikinci oyuncu olacak.
Biz burada perişan olduk ama hocası oynamasına izin vermedi.
Henüz Lukas Podolski'yi oyuna sokma fırsatı olmadı.
Hâlâ kenarda ısınıyor.
Maç devam ederken onu neden oynatmadıklarını sordular.
Şimdi bir mola verildi.
Kölnlü oyuncu Alman milli takımının savaş sonrası tarihinde
ilk kez forma giyen en genç üçüncü oyuncu ve sahaya çıkıyor.
Ama sonra oyuna girdi. Mutlu olduk. Evet, ortalığı ayağa kaldırdık.
Basti ve ben vardık.
Her şeyimizi verdik.
Podolski, gol!
Evet! Devre arasından 10 dakika önce, 3-0.
2006 Dünya Kupası'ndaydık.
Beklentiler çok yüksekti.
"DÜNYA KUPASI'NDA TÜM UMUDUMUZ POLDI"
Herkes, Podolski'nin bizi tek başına şampiyonluğa götüreceğine inandı.
Almanya'yı kendi başına
dünya şampiyonu yapacağınla ilgili bir algı yaratıldı bile.
Birkaç yerde "Poldi kazanacak" yazdılar.
Bu seni geriyor mu yoksa bu baskının altından kalkabilir misin?
Basında çok şey yazılıyor.
Ama ben kendime baskı kurmuyorum, gereksiz.
Futbol oynarken eğleniyorum ve bunu göstermek istiyorum.
Diyor. Neredeyse inanacağım.
Yapması gereken neyse ona odaklandı.
Maça girerken kaygılarını bir kenara bırakabilir
ve ne yapıyorum diye düşünmezdi.
Benim için 2006 Dünya Kupası'nda işler çok basitti:
Maçına git, her şeyini ver ve oyna.
İşte başladı! Schneider'dan kontratak! Podolski!
Müthiş bir gol! İnanılmaz bir şey! Muazzam!
Klose, dönüyor. Klose, geliyor. Gol!
Lukas Podolski'den gol geliyor!
Her maça gittim, baştan sona izledim.
Her maçı canlı izledik.
Klose!
Yine Podolski! İnanamıyorum.
İnanılmaz!
Poldi ve Schweini dendiğinde
içimde bir ışık parlıyor, keyifleniyorum.
-Lukas, kalk. -Hey.
Hadi! Maça gidiyoruz!
Kalk tembel teneke!
Çok iyi anlaşan iki iyi arkadaş gibiydik.
Her şeyden öte böyleydik.
-Bu pisliğin yediği şeye bakın. -Oğlum lan, Schweini.
Orada da ziyaret ederdim.
Bazı günler kadınların erkekleri ziyaret etmesine izin vardı.
Yanımda bir paket cips getirmiştim.
Ama kendime almıştım, Lukas'a değil.
O yüzden Lukas'ın böyle şeyler yediğinin konuşulmasına
çok güldüm.
Şuna bak.
Dostluğumuzun en iyi tarafı
sahada aramızda inanılmaz bir uyum olmasıydı.
İyi anlaşır ve çok eğlenirdik. İnsanlar da bunu sevdi.
Almanya, Arjantin. Maç uzatmaya gitti ve penaltılara kaldı.
ALMANYA-ARJANTİN ÇEYREK FİNAL
Hiç korkudan altına sıçmazdı.
Penaltıymış, rakipmiş, takım arkadaşıymış fark etmezdi.
Önceki dünya kupalarında iki takım da penaltılarda kazandı.
Bugün işler değişecek.
Arjantin'e karşı penaltı atarken zor anlar yaşadığımızı hatırlıyorum.
Toplandık, teknik direktör "Kim hazır, kim iyi atar?" diye sordu.
"Ben hazırım, atarım" dedim. Galiba ikinci ya da üçüncü şutçuydum.
O sırada oyundan çıkmıştım. Penaltı atamazdım.
"Çok şükür, o var" diye düşündüm.
Şimdi Lukas Podolski geliyor.
Hep bu yüzden profesyonel olmak istedim.
Hazır olmak, kendinden emin olmak ve gerektiği yerde topa vurmak için.
Lukas, at şu golü.
Podolski!
Hiç istifini bozmadı.
Maçlara gitmek için Almanya'nın her yerini dolandık.
Her şeyi de Lukas organize etti.
Arabamız, otelimiz, yemeklerimiz, biletlerimiz hazırdı.
DAYISI
Maçtan sonra Lukas uğradı tabii ki.
Arabada, yalın ayak. Klinsman ailesi geldi diye müsaade etmiş.
Gece araçla geri döndük.
Bizi otele bıraktı.
Hız yapıyordu, polis kenara çekti.
Lukas'a baktı.
"Hoşça kalın" dedi ve şehir içi hız limitini aşmasına rağmen bizi bıraktı.
-O zaman ilah gibiydi. -Evet.
Lukas Podolski, Dünya Kupası'nın en iyi genç oyuncusu seçildi.
FIFA, 21 yaşındaki oyuncuyu seçti.
İlk Dünya Kupa'nla ilgili ne hissediyorsun?
Mutluyum. Dün bir ödül aldım.
Hayret, yine hep kadınlar etrafında.
Yürü git ya Schweini. Git.
Ronaldo ve Messi de Dünya Kupası'nda başladılar.
Lukas'la aynı yaştalar.
Onlar da o zamanlar kendini göstermiş futbolculardı.
Ama Lukas'ı seçtiler.
Bu futbol kariyerimi geliştirmem için beni motive ediyor.
Tüm aile ve Lukas için müthiş bir deneyimdi.
Yeni gibi oldu. Beş yaş gençleştim.
En az beş!
-Vur makası gitsin! -40 değil, 30 görünüyorsun.
Oynamaya devam edebilirsin, Ekstraklasa için iyi olur.
Kafam şimdiden acıdı.
Lukas, bir dahaki sezon oynayacak mısın?
-Bilmiyorum. -Bilmiyormuş.
Podolski!
Senenin başı Lukas için zor geçti.
Söylemiyor ama gördüm.
Sanki keyfi yerinde değildi.
Hâlâ 0-0, 87. dakika.
Lukas Podolski 15 dakika önce oyundan çıktı.
Utanç verici bir an yaşandı.
Siedlecki'nin şansı var.
Oyuncuya şikâyette bulunabilirler.
Mal gibi gidiyorsun.
Git koş ulan, topu al da oyna.
Ben 2-0 oynuyorum.
Ama duvara konuşuyoruz.
Oynasana lan. Kendini sahada bir görsen.
Belki alması gereken kararla ilgili içi rahat değildi.
Birkaç hafta yoktu.
"Ocak sonunda haber edeceğim" dedi.
Etmedi.
"İki hafta lazım" dedi.
"Monika'yla konuşmam gerek" dedi.
Hiçbir şey söylemiyor.
Kafasında ne var söylemiyor.
Aklından çıkmıyordu, kesin.
Kararsız kaldı. Çocuklara bile ne yapması gerektiğini sordu.
Tavuk ister misin?
Sosis de verebilirim.
Tavuk mu? Tamam.
Hep "Ne diyorsun? Baba oynamaya devam etmeli mi?" diyordu.
Bu konuyu ciddi ciddi düşünmek zor geliyordu.
Ne yapacağını gerçekten bilmiyor.
Bazen yeter diyorum. Yeter.
Bazen, hadi diyorum.
İdmanlara devam edebildiğini,
Polonya'nın birinci liginde oynayabildiğini görünce
bu kadar sevdiğim şeyi neden bırakayım diye düşünüyorsun.
Ella!
Bir sebep bulamıyorum. Tek sebebi ailem.
Bunlar tam fotoğraflık. Pedal çeviriyor gibi yapmam lazım.
Yoksa insanlar elektrikli bisiklet sanır.
Yalla!
Ella.
Hadi Ella. Keçi.
Direkt oradan gidebilirsin canım. Direkt oradan git.
Maya, şuradan sola dön, dondurmacıya.
-Hadi devam edelim. -Hadi.
Ne zaman evde çocuklarımla, ailemle olsam
artık vakti geldi diyorum. Diğer şeylere vakit ayırmalıyım.
Çocuklar da yıllarca onsuz kaldı.
En iyileri Ella çünkü artık milli takım yok.
Artık o kadar seyahat etmiyor.
Ama oynamaya devam etmek istiyorsa
çocuklara yeterli vakti ayırması gerektiğini söyledim.
Son birkaç yıldır tüm kariyerimi düşünecek zamanım olmadı.
Oturup "Vay be, ben gerçekten nerede oynadım?
Hangi zamanlar güzeldi?" demedim.
O zaman neyi kaçırdığını ya da neyi başardığını anlıyorsun.
Almanya'nın en yetenekli forveti Almanya'nın en başarılı futbol takımında.
Bu onu da dünyanın en değerli futbolcularından biri yaptı.
İşte gol geldi.
Lukas Podolski, Bayern'deki ilk golünü atıyor.
Münih'e taşınınca nasıl oldu?
Bayern Munich istese hepimiz gideriz.
Para var, her şey güzel.
Göl kenarında bir daire. Müthişti, ben de giderdim.
Dünya Kupası'nın genç yıldızlarından biriydi.
Oraya gittiğinde böyle görülüyordu.
Tabii Bastian Schweinsteiger ile o
milli takımda, Konfederasyon Kupası'nda parlayan birer yıldızlardı.
Beklentiler çok yüksekti.
Tek eksisi ilk kez evden uzak olacaktım.
Çünkü hep ailemle yaşamıştım.
İlk kez kendi başımın çaresine bakacaktım.
İlk kez idmana babam götürmeyecekti.
Annem evde yemek yapıyor olmayacaktı.
Münih çok büyük bir adımdı çünkü Köln'ün dışına çıkmıştı.
Ailesi orada değildi.
Lukas hep ailesiyle olmuştu.
Dostlarımdan, çevremden uzaktım.
Yeni bir şehre geliyorsun ve tek başınasın.
Ama futbola odaklandım.
Başta her şey iyiydi. Prens Poldi, Kölnlü çocuktum.
Sonra bir kez kötü oynayınca…
Eleştiriler başlıyor, gazeteler yazıyor.
Basın artık seni korumuyor, sana saldırıyor.
PODOLSKI VE BAVERYALILAR YANLIŞ MI ANLAŞILDI?
Daha az maçın olur. Hata payın düşer. Yanlış yapma iznin olmaz.
Zira rekabet de çoktur.
Boşuna Bayern için köpekbalığı havuzu demiyorlar.
BAVYERA'DA PRENSİN DEĞERİ KALMADI
Maçlarıma, istatistiklerime bakınca
Münih'teki atletik performansımın iyi olduğunu görüyorum.
Üst seviye ya da muhteşem değil ama iyiymiş.
Bayern'de her maça çıkamadı. Kendini kanıtlaması gerekti.
Sorun her zaman sahada olmaması değildi.
Tek istediği oynamaktı.
Bu da yaşaması gereken bir deneyimdi.
Böyle oldu.
Sinirlenmiş olmalı.
Ama hiç göstermedi.
Öfkesini dış dünyaya ya da kulübe hiç göstermedi.
Şikâyet ettiğini hiç duymadım.
Kötü hissettiğini anlamazsınız.
Tüm bu durumlar, yaşanan her şey onu zorladı.
En büyük yeteneğimiz Lukas Podolski eleştiriliyor.
Zor zamanlar geçiriyor.
Harri'nin Avrupa Şampiyonası kulübüne hoş geldin.
-Seni ağırlamak güzel. -Oyunu iple çekiyorum.
Lukas, Säbener Straße'den duyduğum kadarıyla,
önünde Luca Toni ve Miro Klose gibileri varken
yedek kulübesinde olmak üzücü mü?
Önemsemiyorum. Ben mücadelemi veriyorum. Takım için oynuyoruz.
Burada Bayern'le sözleşmem var.
Bayern'le aramızda bir iletişim problemi yok.
Açık konuşuyorum.
Bence hepsi beni anlayabilir, hepsinin aklına yatar.
Herkes bir şey de diyebilir.
Siyasetten anlıyor musun bari? Oy vermeyi falan biliyor musun?
Tabii ki oy kullanmayı biliyorum iğrenç herif.
Nokia'mda tekrar arama özelliği bile var.
Benim için sporda aldığım eleştirilerle aynı kefedeydi.
İnsanı sinirlendiriyor.
Sevgili günlük, ben Lukas, ha?
Profesyonellik, Almanca öğrenmeye benziyor, ha?
Çok puan alman gerekiyor
ve birkaç yıl sonra bitince ne yapacağını bilmiyorsun.
Basti Schweini'yla Philipp Lahm'ı
Bayern'in kulüp evinde ıslak havluyla kovalamamız gerek.
Götünden vurmaya çalışacağız ha? Muhteşem.
Onunla dalga geçmek istediler.
Çünkü diğerleri kadar anlaşılır konuşamıyordu.
Ben aslen Polonyalı olan ve geçmişini, geldiği yeri bildiğim birine
böyle bir şey asla yapmazdım tabii ki.
Söylediği şey biraz haddini aşıyordu.
Aileme, anne tarafıma, anneanneme de saldırdılar.
Dili düzgün öğretmemişler diyorlardı.
Hiçbirimiz komik bulmadık ama ne yapabilirsin ki?
O an ne yapman gerekir?
POLDI, KANAL WDR'YE KARŞI HAREKETE GEÇTİ
BÖYLE HAKARETE UĞRAMAK ZORUNDA DEĞİLİM
Adaletsiz davranıldığını düşünürse karşılığını verir.
Adil olmaya önem verir.
Alman Futbol Federasyonu'ndaki
son 10 gününde gazetecilerden kaçtı. Röportajları reddetti.
"Röportaj vermeyeceğim" deyip kameraları es geçti.
Röportaj vermeyeceğim.
-Bu onu nasıl etkiledi? -Artık daha fazla düşünüyor.
O kadar kaygısız değil.
"İnsanlar ne istiyor?
Olumlu mu olumsuz mu? Öyle dersem ne olur?"
Bu da onu olgunlaştırdı.
MÜNİH, WÖRTHSEE
Şuraya bak. Dağlar müthiş.
Yazın buradaki göl olağanüstü oluyor.
Mükemmel.
-Yüzüyor musun? -Tabii, yüzüyorum.
Avrupa Şampiyonası'ndan sonra artık.
Karım arıyor. Tamam mı?
Birbirimizi biliriz.
Alo.
Alo, efendim.
Duyamıyorum. Beş dakikaya ararım.
Gerçek bir gazeteci.
Münih'e kadar her şey futbol ve ilişkimizden ibaretti.
Büyük bir sorumluluk yoktu.
Güzel. Kesinlikle.
Sonra baba oldu.
Hep istediği bir şey artık gerçek oluyordu.
Bir bebeğinin, küçük bir insanın olması,
sonra o sorumluluğun altına girmek zaten epey yorucuydu.
Onun için de benim için de.
Lukas, hafta içi, hafta sonu hep uzaktaydı.
Bazen haftada iki gün evde olurdu.
Ben çocukla yalnız kalırdım.
Sporcu olunca nerede olacağınıza siz karar veremiyorsunuz.
Bugün buradasın, yarın başka yerde.
Bir çocuğun hayatında illa ki bazı özel anlar olur.
O genelde yanımızda olmazdı.
O zamanlar Louis'ten uzaktayken çok ağladım.
Üç, dört, beş hafta ayrı kalacağımızı bilince
insanın içi rahat etmiyor.
Futbolcu olunca böyle fedakârlıklar yapıyorsun galiba.
Bencilce davranmadı ama aksini de yapmadı.
Eskisi gibi devam ettik. Ama artık bebek vardı.
-Şimdi. -Evet, şimdi.
Öbür tarafa oyna.
Oğlum!
Daha ileri, güçlü! Aferin Poldi!
Oyna.
Hadi oğlum. Kafa golü.
Şimdi.
Evet oğlum.
Tebrikler Louis!
Aferin oğlum.
İşte böyle olmalı. Baskı yüzünden.
Baskı yüksek olunca insanlar çalışıyor.
Hık demiş burnumdan düşmüş. Böyle miydi o atasözü?
OĞLU
Burası iyi mi?
Baban hakkında belgesel yapsak
içinde sence mutlaka olması gereken şey nedir?
Mizahı, eğlenceli tarafı kesinlikle olmalı.
Gerçi çoğu insan bunu zaten biliyor ama…
İşte geldi.
-Babanın dinlemesi sorun olur mu? -Yok canım.
E? İyi mi?
Görüntü güzel, ışık iyi, evet, kadraj da iyi.
Komik bir baba, evet. Hem en yaşlılarından da değil.
Şaka kaldırır. Onunla çok eğlenirsiniz.
Seni bazen utandırıyor mu?
Yok. Neyse ki öyle bir şeyi yok.
Nasıl bir baba olduğunu anlatır mısın?
Zor. Tek baba. Sınırlı üretim.
Bak, bunu sokamadın. Şey yapmalısın…
-Evet. -İçten istemen lazım.
Futbolcudan o özü çıkartacaksın.
Her şeyini ortaya koyacak.
Oynayanların hepsi profesyonel olmak ister.
Çok şanslı olman gerek.
Bir yerini incitmeyeceksin.
Okul önemli.
-Ne? Başladı yine. -Evet.
Okul önemli.
Ama profesyonellik…
Olacak olan olur.
-Bir deneyelim. -Ne?
Yakın direğe çalıştım. Sertti, yanlış vurdum.
Oradan köşelere vurman gerek.
-Çok uzundu. Bacakları çok uzundu. -Düşünecek vaktin vardı.
-Evet. -Evet.
-Çalım atmak istedim. -İlk hat-trick mi?
Evet.
Górnik'te, ikinci ya da üçüncü.
Bu sezon, ilk hat-trick.
-Eve gelecek misin? -Evet.
-O zaman duşa gir, görüşürüz. -Tamam.
Ama yine ağırdan alma.
Çok düşününce bunun gibi şeyler olur.
Ayağın üstüyle vuracaksın, köşeden girmesi gerek.
-Fazla kolaydı, değil mi? -Çok kolaydı evet.
Arada futbolu bırakmayı isteyip istemediğini soruyorum.
Ama hep aynı cevabı veriyor, hâlâ keyif alıyormuş.
Futbolu hâlâ eskiden olduğu kadar seviyor.
Babam burada futbola nasıl başladığıyla ilgili çok hikâye anlattı.
Burası onun memleketi. Burada doğmuş. Futbolla burada tanışmış.
Bulunduğum kulüplerde hep sorumluluk almışımdır.
Hele de burada. Burası benim memleketimin kulübü.
Sorumluluk aldım çünkü saha içi ve dışı bana ihtiyaç duyduklarını gördüm.
Kulüp zor durumda, mali açıdan da öyle.
Niyetim bir sene oynayıp bırakmaktı.
Ama sonra tüm işlerimde olduğu gibi bir dürtü hissettim.
Kulüpler için güzel işler yapmaya karar verdim.
Şimdi bir toplantım var.
Fitness ve spa alanını yeniden yaptırmak istiyoruz.
GENÇLİK AKADEMİSİ
Biraz yatırım gerek.
Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba.
Devam edin. Sohbete de küfre de devam.
Ne o? Bitti mi?
-İdman mı var maç mı? -İdman.
Beş yıldızlı bir tesis olmasına gerek yok.
Bu mekânın karakterini korumalıyız.
Soğuk ve sıcak havuzları yerleştireceğimiz odalar burada olacak.
Sauna burada mı olacak?
Sauna ya da duş olur. Eskiden hepsi aktifti.
Hemen mimar getirteceğim. İlk taslakları gösterecek.
Bir şeyler yaratma imkânın var. Eğlenceli bir iş.
Yatırım yapabilir, insanları motive edebilirsin.
Onlar da bir şeylerin geliştiğini görecekler. Yavaş da olsa.
Zemin için önerim bu, 0,5'lik karolar.
Duvar için peki?
Bu olabilir. Ama bu seçeneği de düşünüyorum.
Hem zemin hem duvara aynı karoları kullansak?
Kullanabiliriz tabii. Sizin tercihinize bağlı.
-O zaman bunu alalım. Bir de belki bunu. -Tamam, o şekilde ilerleyelim.
Kulübü canlı tutan, liderlik eden kişi kulüpten ayrılırsa
kulübün kaderi de benzer olabilir çünkü kulüp henüz o kişi olmadan
yoluna devam edebilecek kadar sağlam bir yapıya sahip değildir.
O zaman işte hem takıma, hem insanlara, hem taraftarlara, hem de bölgeye karşı
bir sorumluluk hissediyorsun.
Benim üstümde de bunun sorumluluğu var, biliyorum.
Orada.
Lukas son birkaç senedir ailesiyle Polonya'da.
Bu süreçte ailesiyle çok fazla şey yaptı.
Bence bu ondaki vatan sevgisini daha da derinleştirdi.
Polonya'ya gelince vatanına kavuştu sayılır ama Köln de yuvası olarak kalacak.
Kran evlerine hoş geldiniz.
Biraz havalandıralım.
LUKAS'IN DAİRESİ KÖLN
Muhteşem.
Burası sanki
kartpostaldan fırlamış gibi.
Yaşasın Köln!
-Tek seferde çek gitsin. -Evet.
Gömleği giy, biz gerisini halledeceğiz.
Noel Baba gibi oldum.
Muhteşem! Cuk oturdu.
-Önü açık mı kalsın? -Hayır.
Alaaf.
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın.
-Merhaba. -Günaydın Lukas. Ben Andreas.
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın herkese.
Merhaba. Günaydın.
-Günaydın. -Merhaba. Friedrich.
Araçta müzik var mı? Her şey hazır mı?
Evet. Sen hepimizden gerginsin.
Ama her şey ayarlanmış olmalı.
-Önemli. -İyi eğlenceler.
Gidiyoruz bakalım.
İyi ki geldiniz. Tüm güzellikler sizinle olsun. İyi eğlenceler.
Lukas Podolski'yle selamlayın: Kölle alaaf!
-Alaaf! -Lukas!
-Alaaf! -Hey!
Hey, şuna bak!
Tek memleketim yok. Ama Köln'ün yeri benim için tabii ki çok ayrı.
-Prens Poldi, Köln'e dönmeli. -Neden?
İyi bir oyuncu ve Bayern onu iyi kullanamıyor zaten.
EVİNE DÖN POLDI
KÖLN, PODOLSKI İÇİN PARA BİRİKTİRİYOR
Lukas'ı evine geri getirin
Tüm Köln, kayıp oğulları Geissbockheim'daki
kulübe dönsün istedi.
PODOLSKI TRANSFERİ TAMAMLANDI
1. FC Köln'e dönmek istedim. Kulüp ve taraftarlar için
çok heyecanlıydım. Zaten çok da özlemiştim.
Stadyuma ve taraftar tribününe duyduğum sevgi hiç azalmadı.
Her zaman tribünün bir parçası oldum. Her zaman bir Ultra'ydım.
Size bir fotoğraf daha vereyim.
POLDI DÖNDÜ
Büyük bir coşku ve heyecan vardı. İdmana 30 bin taraftar geldi.
Tüm basın oradaydı. Herkes transfer haberini yaptı.
Tabii o zamanlar çok mutlu oldum.
Herkes Poldi'nin nihayet eve döndüğünü söylüyordu.
Telefonum patlayacaktı.
-Lukas Podolski! -Lukas Podolski!
Bu dönüş, kulübe büyük bir ivme kazandırdı.
Herkesin Köln'e olan inancı tazelendi.
Kulübün bir yüzü olmalıydı.
O yüz de Lukas Podolski.
Karakterim gereği her zaman her şeyimi ortaya koyarım.
Futbolcu olunca tüm odağın o olur.
Yalnızca topu görürsün, futbola, maça, idmana odaklanırsın.
Bazen diğer her şeyi unutursun.
Köln'de bazen hayranları öyle çıldırırdı ki dışarı çıkamazdık.
Kalabalıklar üstüne gelirdi.
Fotoğraf çekelim.
Belki o zaman bununla başa çıkmakta zorlanmış olabilirim.
Onu milyonlarca insanla paylaşmak zorundaydım.
Hem de her gün.
Belki de ona daha çok ihtiyaç duyduğum bir dönemden geçiyordum.
Futbol oynadığımın ertesi günü, pazarı Monika'yla geçirmek
ya da Louis'le yürüyüşe çıkmak yerine arkadaşlarımla sahaya giderdim.
Ailemle bir şey yapmak yerine dışarıda onlarla yemek yerdim.
Belki de o zamanlar mecbur olduğumu düşündüğüm bir yaşam tarzı sürdüm.
O noktada dedim ki "Eve gidelim.
Bizi bırak, sen de etraflıca düşün.
Çünkü burada olduğunda beni sinirlendiriyorsun.
Ben sana bağırıyorum, sen bana bağırıyorsun.
Köln'de haftalarca birbirimizle konuşmadığımız oldu.
Tartıştığımız zamanlar oldu.
Birkaç hafta hiç yan yana gelemediğimiz oldu.
Bedenen yan yana olmayınca ve bu bilerek olunca
o zaman düşünmeye başlıyorsun.
Birbirimiz olmadan yaşayamayacağımızı
anlayınca durumu nasıl iyileştiririz dedik.
Konuşarak, duygularımızı ifade ederek tabii ki.
Nihayetinde iki tarafın da gönlü olmalı.
Bir şekilde yolumuzu tekrar çizdik.
Ayrıca bence bu hikâye,
bu yola daha başta birlikte çıkmış olmamız,
"normal insanlarken" birbirimizi tanımış olmamız…
Bu normal kısmını tırnak içinde söylüyorum.
Bence bunlar bizi daha güçlü insanlar yaptı.
Lukas ailesini, çevresini ve kulübünü özlediği için
Köln'e dönmek istedi.
Muhtemelen kulübün onun için değerini,
orada futbol oynamaktan aldığı keyfi hafife almıştı.
Ama eskisi gibi olmadığını görebiliyorduk.
Süperstar olarak dönüyorsun ve herkesin gözü sende.
Basının, futbolcuların dikkati sende.
"Podolski, hadi, bir şey yap" der gibilerdi.
Podolski'ye pas verildi. Lukas Podolski sol ayağıyla vurdu.
KÖTÜ BİR BAŞLANGIÇTAN SONRA
KÖLN UMUDU PODOLSKI, NOVAKOVIC VE MANICHE'YE BAĞLADI
Her şey ona bağlıydı.
Bulunduğu pozisyondan ötürü de bunun hakkını vermesi zorlaşıyordu.
Philipp Lahm. Ama bu pası kim yakalayacak?
Lukas Podolski.
Bence asıl sorun baştakilerin beni korumamasıydı.
Her şeyi akışına bıraktılar. Beni kurtların önüne atmadılar
ama "Lukas, kendi başına idare edebilecek misin bakalım" dediler.
İNİŞ ÇIKIŞLAR BİTMİYOR
Köln takımı yoktu da bence sadece Lukas Podolski takımı vardı.
ŞÜPHELİ PRENS
KÜME DÜŞME SAVAŞI
Tek başına Lukas Podolski birinci ligde tutamaz.
Köln'de bitiş düdüğü çalındı ve sonu pek güzel bitmeyecek.
Oyuncular veda etme fırsatı bile bulamadan hemen sahadan uzaklaşıyorlar.
Kara cumarteside bitiş düdüğü çaldı.
KÖLN KÜME DÜŞÜYOR
Bu son yıllarda yaşadığım en zor andı.
Elbette.
Hele ki son maç gününde küme düşünce…
PODOLSKI'NİN KARA GÜNÜ
"Köln'e giderim ve hep orada kalırım" diye düşünüyordu.
PRENSİM! KENDİNE İYİ BAK
Ama bir noktada aklındaki asıl şeyin bu olmadığını fark etti.
İlerlemek ve yeni deneyimler kazanmak için başka bir şeye
ihtiyaç duyduğunu anladı.
Almanya'dan hiç ayrılmayan futbolcular var.
Yalnız bir, iki kulüpte oynayanlar oluyor.
Ben farklıyım.
Arsène Wenger'dan telefon alınca hiç tereddüt etmedim.
Londra, Arsenal, stadyum, teknik direktör.
Her şey bana uygundu. Valizimi topladım, gittim.
LONDRA ARSENAL FUTBOL KULÜBÜ
Arsenal'den kullanmayı istediğimiz bir arşiv görüntüsü var.
-Ama **** avro tutuyor. -Kendi bütçenizden karşılamalısınız.
Kaç kişi dahil oldu?
Simone, Nico, Gerrit, Frank, Pivo ve buradaki patron.
Herkes **** avro verse hallederiz.
PARA TOPLANMADI
O YÜZDEN ŞU FOTOĞRAF VAR
Lukas merhaba, memnun oldum dostum.
Biraz Londra ağzı öğreneceksin.
Bunu çok söylerdik. "Going up me apples and stairs", merdiven çıkmak demek.
Benimle tekrarlar mısın?
Apple ve merdiven…
Sonra Inter Milan'dan teklif geldi. İyi bir diyalog kurduk.
MİLANO INTER MİLAN
"YAVAŞ VE HANTAL" PODOLSKI SERT ELEŞTİRİLDİ
Dönüp bakınca anlıyorsun.
Türk arkadaşlarım olduğu için Türkiye'yle de hep bir bağım vardı.
Teklif geldiğinde çok gurur duydum. Kabul ederken hiç tereddüt etmedim.
Orada da harika vakit geçirdim.
PODOLSKI, GALATASARAY'LA İLK ŞAMPİYONLUĞUNU KAZANDI
Japonya'dan teklif geldiğinde, bu adımı da atmalıyız diye düşündük.
Aile olarak da bunu yaşamak istedik.
Olgunlaşmak, yeni kültürler tanımak istedik.
O yüzden gittik.
Japonya'da dört gün çekim yaptık. Bunu neden istedin?
Japonya'yı çok seviyorum. Atmosferi inanılmaz.
Konnichiwa.
Yemekler iyi.
İnsanlar rahat.
Düzen var, kurallar var.
Üç, iki, bir, bam.
Yirmi dokuz.
Onsen var. Görecek çok şey var. Doğası da müthiş.
En önemlisi o şeyi iyice sabunlamak.
Boru güzel sabunlanmalı.
Tesisat gibi düşün. Boru hep açık olmalı.
Sumo var.
Başla!
Bir kez daha.
Çok teşekkür ederim.
Bence orada olmak hem güzel hem de önemliydi.
O yüzden Japonya'yı istedim.
Teşekkür ederim.
-Selam. -Nasılsın?
İyi. Sen?
Bugün galibiyet var mı?
Hep galibiyet var. Sen iyi misin?
İyiyim, evet.
-Sen… -Maçtan sonra görüşürüz.
-İyi görünüyorsun, formdasın. -Evet, hâlâ formdayım.
-Oynuyor musun? -Hâlâ oynuyorum, evet. Polonya'da.
-Öyle mi? -Evet.
-Hangi kulüptesin? -Górnik. Górnik Zabrze.
Bu son sezon mu olacak?
Evet, mayıs. Belki son olur. Belki.
-Mayısta mı? -Mayısta, sezon bitiyor.
ESKİ TAKIM ARKADAŞI
Ama belki bir sene daha oynarım bilmiyorum.
Onu emekli düşünebiliyor musun?
Futbol sonrası hayata uyum sağlayabilir mi sence?
Ben iki aydır oynamıyorum ama Lukas futbol dışında
başka işlerin de peşine düşmüş, bunlara kafa yoran biri.
Hayatınızda yer edinebilecek hayallerinizi, motivasyonlarınızı
ve projelerinizi bulmak için bence en önemlisi
futbolun dışında olmak.
Bugünkü gündemimiz şu.
-Şu an çocuk menüsü yok. -Evet.
Çocuk menüsü isteyen çok aile oluyor. Biz de çocuk menümüz olsun isteriz.
O yüzden ne yapabileceğimizi düşündük.
-Örnek olarak şunu yaptık, ilk örnek. -Kesinlikle.
-Yeni karnaval kupası da yaparız. -Kesinlikle.
Örneğin, Karnaval, Dünya Kupası, Alman renkleriyle Avrupa Şampiyonası.
Poldi kupasını hemen çıkarmalısın.
Üstünde direkt yüzüm olsun.
Güzel duyurursan insanları da çekersin.
Bence fikir harika.
-Buraya yürüyelim. -Evet.
İşlerim var ve eğlenceli buluyorum.
Futbola olduğu kadar onlara da yatırım yapıyorum.
Ama bir şeylerden de feragat ediyorum.
Şimdi evde oturmak isterdim tabii.
Ama ölünce dinlenirim zaten.
Tabii, ailem ve çocuklarım var.
Ama elimdeki diğer projelere karşı da bir sorumluluğum var.
Son saniyelerde durum 2-2. Artık bitmeli. Kruse! Max Kruse!
-Vay be Max "Shisha" Kruse. -Max Kruse.
4-2.
Buradayken ne kadar uyuyorsun?
Önceki gün deplasman maçı oynadık.
Eve sabah üçte geldik.
Sabah antrenman vardı, sonra buraya geldim.
Biraz yorgun olduğu anlaşılıyor.
Yorgun çünkü muhtemelen çok fazla uyumuyor da.
Bana sabahın altısında falan yazıyor.
Pekâlâ.
Özel şeyler yapmaya daha az vakit oluyor.
Ama her zaman her şeye ulaşamazsın. Bir şeylerden vazgeçebilmelisin.
Ama asıl odak noktası artık futbol olmayınca
daha çok enerjim, gücüm ve boş vaktim olur.
-Bir paradoks var gibi. -Nedir paradoks olan?
Bir yanda ailenle daha çok vakit geçirmek istediğini söylüyorsun.
Ama aynı zamanda Baller Ligi için iki saatliğine Berlin'e uçuyorsun.
-Öyle mi dedim? -Evet.
İşlerin iyi gittiği ve aktif olduğun sürece
bunları bir şekilde birlikte yürütebilmen lazım.
-Sence… -Ama hep böyleydi yani.
Neden bu kadar iş yapıyorsun? Seni motive eden ne?
Bilmem.
Başarmak, daha iyi bir hayat yaşamak için emek vermen gerekir.
Zihniyeti hep buydu, hayata böyle baktı, böyle de yaşadı.
Hâlâ öyle bakıyor. Bundan hiç vazgeçmedi.
Yerinde duramaz.
Sabit durmak onun için sorun.
Her zaman yapması gereken bir işi oluyor.
O zaman mutlu oluyor.
Sence diğer işlerin seni futbolculuk kadar tatmin edecek mi?
Hayır, sanmıyorum.
MUHTEMELEN SON SEZON
Herkes ne olacağını, sırada ne olduğunu soruyor.
Tabii iyi hissediyorum.
Çatışma yok. Maçlar iyi geliyordu.
Ama hayatını da yaşayamıyorsun.
Kafamda hep bunlar var.
Hızlı olmasını ve hangi yönde ilerleyeceğimizi bilmek istiyoruz.
Hayatın boyunca yapacağını düşündüğün işin
artık olmadığında onun alternatifi ne olur ki?
Bunun alternatifi yok.
Tek alternatif, bir uğraşın olsun diye
bu sporu yapmaya devam etmek. Ama o da imkânsız.
Bunun alternatifi yok.
Bir işten çıkınca başka bir şirkete gidip çalışırsın.
Elinde kalacak tek şey işin ve ailen.
O gün geldiğinde neyin eksikliğini çekerim, bilmiyorum.
Ama aynı şeyi yaşayamayacağın kesin.
Çok sessiz olun.
Dünyanın en iyi saunası.
Hayatında zor zamanlar illa ki olur.
Dursan iyi de olur.
Ama her zaman "Olmaz, devam et" diyen bir şey olur.
O yüzden böyle sürekli arada kalıyorum.
İşte burada tam buna ihtiyacımız var.
Tabii, bir noktada karar vermek zorundayım.
Karar vermeye hazırım.
SEZONUN SON MAÇINDAN BİR GÜN ÖNCE
Bugün ne? 23 Mayıs mı?
40'ıma kadar oynayacağımı hiç düşünmemiştim.
Maalesef bugün takım giymedim.
Ama benim tarzım, karakterim bu.
-Bunu imzalıyorum, değil mi? -Evet.
Tam şurayı.
-Düğmelerini iliklemelisin. -Hadi ya, iliklemesem ne olur?
Takım giymem ama biliyorum. Düğmeleri iliklemen gerekir.
Nihayetinde bırakmadın, bu kararı almana sebep olan şey ne?
Şimdi devam edip sonra bırakmak istedim.
Bırakıp üç ay boyunca bir plajda uzanıp kulübün performansını
ve antrenman kampındaki durumunu izlemek yerine,
bunun bir parçası olmaya devam etmek istedim.
PODOLSKI, ZABRZE'YLE SÖZLEŞMESİNİ BİR SENE UZATTI
BİR SENE SONRA GÓRNIK'LE POLONYA KUPASINI KAZANDI
Deneyimimle buraya çok katkım olur. Tıpkı şu an olduğu gibi.
Tişörtlerimizin güzel olması önemli.
Tişörtleriniz güzelse insanlar da alıyor.
Yakın gelecekte deneyimimi biraz daha aktarabilirim.
Şu an belediyeden kulübün hisselerini alma sürecindeyim.
Bu beni canlı tutuyor, tatmin oluyorum.
Hâlâ futbolun içindeyim diyebileceğim.
Muhteşem bir şey.
Henüz tamamen bırakamıyor ama yavaş yavaş o noktaya geliyor.
Her şey bir süreç. Tıpkı 20 sene önceki gibi.
Kendine şunu demesi gerek,
"Tamam, çok şey başardım ve artık bazı şeyleri ağırdan alıp
biraz sakinleşebilirim."
Ella geliyor.
40. DOĞUM GÜNÜ
Ben o gün, o anda yaşayan bir adamım.
Günümü de ne olduğu fark etmez, hayatla doldururum.
Mutluyum, gülüyorum, mizah anlayışım var.
Benim hayatım böyle olacak.
Köln'de dedikleri gibi "Olacak olan olur."
Bakın, deniz manzarasına karşı sol ayak.
Bir süre daha iş görür.
Sol ayak henüz durmak istemiyor.
Son soru.
Her spor belgeselinde,
Mario Götze'nin 2014 Dünya Kupası'ndaki golünü gösterirler.
Senin belgeselinde gol işini ne yapacağız?
Yapay zekâyla yapın.
Schürrle. Geliyor. Hadi!
Golü ben atmışım gibi gösterin.
Hadi! Ve gol!
Lukas Podolski!
Tüm şampiyonlukları, 2014 Dünya Kupası'nı jeneriğe koyun.
İnsanlar jenerikte görürler nasılsa.
Tüm olanları ve kazandığım şeyleri orada görürler.
Kupayı da tekrar görürler.
Lukas Podolski milli takıma veda ediyor.
Podolski! Hayır!
İnanmıyorum!
İnanamıyorum! Mükemmel. Müthiş bir gol!
Böylece belgesele de eklenmiş olur.
-Evet. -Olmaz mı?
Tabii, sonda olur.
Olmazsa da Youtube'da izleyebilirler.
HELENE PODOLSKI İÇİN