Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΤΡΑΒΟΛΤΑ
ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΤΡΑΒΟΛΤΑ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΖΟΝ ΤΡΑΒΟΛΤΑ
28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1962
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΑΪΝΤΛΓΟΥΑΪΛΝΤ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Ήταν αργά τη νύχτα, δεν υπήρχε σχεδόν ψυχή στο τέρμιναλ.
Η μαμά μου είδε μια φωτογραφία της Λιζ Τέιλορ σε μια ταινία,
το Διεθνές Ξενοδοχείο.
Ήθελε ένα ίδιο παλτό, αλλά το αγόρασε από το παζάρι στο υπόγειο μιας εκκλησίας
όπου όλοι οι πλούσιοι πουλούσαν τα ρούχα τους.
- Αντίο, γιαγιά. - Αντίο, αγάπη μου.
Θα μου λείψεις.
Αντίο, μαμά.
Αντίο, αγάπη μου.
Τελευταία αναγγελία για την TWA,
πτήση 700 Royal Ambassador Super Jet για Λονδίνο.
Επιβίβαση τώρα στην πύλη 3. Επιβιβαστείτε, παρακαλώ.
Η φωνή στα ηχεία ακουγόταν πολύ εκλεπτυσμένη.
Φανταζόμουν ότι ανήκε σε κάποια όμορφη,
πιθανότατα σε κάποια ηθοποιό.
Ίσως αν κάνω σαν τη Μέριλιν Μονρό,
ο υπάλληλος θα μας βάλει στην πρώτη θέση.
Είπε κι ότι όλα τα ποτά θα ήταν δωρεάν
αν πετούσες έτσι.
Φυσικά, δεν με ένοιαζε, αρκεί να πηγαίναμε.
Trans World Airlines, πτήση 393
Super Constellation για Πίτσμπουργκ,
Ντέιτον, Σικάγο, Κάνσας Σίτι,
Ντένβερ και Λος Άντζελες.
Επιβίβαση στη Δυτική Στοά.
Επιβιβαστείτε, παρακαλώ.
Ο ενθουσιασμός διαπέρασε το σώμα μου όπως ποτέ άλλοτε.
Το γεγονός ότι σε λίγα λεπτά θα πετούσα για πρώτη φορά
δεν συγκρινόταν ούτε με το να παίζω τον γιατρό με τα παιδιά της γειτονιάς.
Κι αυτό έλεγε πολλά για έναν οκτάχρονο.
Θυμάμαι τα πάντα από εκείνη τη νύχτα.
Τα χαμηλά φώτα στο τέρμιναλ, το χρώμα του λογότυπου της αεροπορικής
καθώς πηγαίναμε προς την πύλη στη Δυτική Στοά.
Κι η μητέρα ήταν ενθουσιασμένη,
αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.
Μάλλον για τα δωρεάν ποτά που θα έπινε
ή για την πιθανότητα να γνωρίσει έναν όμορφο άντρα.
Η μαμά μου ήταν περίπου 49 χρονών και αρκετά ελκυστική.
Μπλε μάτια, ωραία μαλλιά
κι ωραίο σώμα για την ηλικία της, όπως έλεγε.
Θα είχε ακόμα καλύτερο σώμα αν δεν με γεννούσε τόσο αργά.
Πολλοί άντρες δεν είχαν θέμα με μια κοιλίτσα.
Έλεγε ότι κάποιοι το θεωρούσαν σέξι.
Ίσως ερωτευόταν κάποιον πολύ κουλ,
όπως τον πιλότο του αεροπλάνου.
Ήταν τόσο ωραία να περπατάμε στο αεροδρόμιο Αϊντλγουάιλντ.
Δεν το πίστευα ότι πράγματι θα πετούσαμε αυτήν τη φορά.
Όλο πηγαίναμε στο αεροδρόμιο για να αποχαιρετήσουμε κάποιον.
Μια φορά η μητέρα μου έπρεπε να πετάξει
για ένα θεατρικό που έπαιζε το καλοκαίρι.
Αλλά αυτήν τη φορά θα πετούσα κι εγώ.
Όλα έμοιαζαν σουρεαλιστικά. Η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει.
Όλα έμοιαζαν να κινούνται σε αργή κίνηση.
Ήταν πανέμορφο.
Ασημί και λευκό, με δύο κόκκινες διακοσμητικές ρίγες
και τα γράμματα TWA τυπωμένα στο πλάι.
Τι θέαμα!
Ο κρύος αέρας φυσούσε στο πρόσωπό μου, αλλά δεν θα διέκοπτε τον πρώτο μου έρωτα.
Αρχοντικό στην όψη, δυνατό και επιβλητικό.
Θα ξεκινούσε μια αξέχαστη εμπειρία.
Καθώς ανεβαίναμε για να μπούμε στο αεροπλάνο,
παρατήρησα κάτι πολύ παράξενο.
Δεν επιβιβάζονταν πολλοί μαζί μας.
Ελάχιστοι.
Προσποιήθηκα ότι η πτήση ήταν μόνο για μένα και τη μητέρα μου.
Ήταν μοναδικό.
Καλώς ήρθατε. Είναι πιο ζεστά εδώ μέσα.
Η αεροσυνοδός ήταν ψηλή και λεπτή
και είχε ένα ζεστό χαμόγελο.
Έχουμε και σχεδιάγραμμα έκτακτης ανάγκης.
Είχε κάτι το διαφορετικό.
Κάτι απροσδιόριστο.
Αργότερα η μητέρα μου θα τη γνώριζε καλύτερα.
Έγιναν σχεδόν κολλητές.
Τη ρώτησα γιατί η Λιζ διέφερε τόσο πολύ από τις άλλες.
Η μαμά μου είπε ότι ήταν έτσι επειδή είχε βάθος
και θλίψη γιατί είχε ζήσει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Καθώς οι κινητήρες άναψαν, ένας ένας,
κάθισα σε κάτι που έμοιαζε με μεγάλη, μαλακή, άνετη πολυθρόνα.
Ίσα που τους άκουγα.
Οι μεγάλοι έλικες γύριζαν καθώς έβγαινε φωτιά από τις εξατμίσεις.
Ήταν η εποχή των τζετ,
αλλά ήταν εντυπωσιακό να είσαι σε ένα αεροσκάφος
που θα έκανε διπλάσιο χρόνο να φτάσει από όσο ένα τζετ,
ειδικά την πρώτη μου φορά.
Μάζευα τα κέρματά μου σε ένα μαύρο φλοράλ πορτοφόλι.
Η γιαγιά σου, η μητέρα μου, μου έδωσε αυτό το πορτοφόλι για να μαζεύω λεφτά.
Και τώρα θα μαζεύεις κι εσύ
και ίσως πάμε ένα ταξιδάκι μαζί.
Μπορούμε να πάμε στη Φιλαδέλφεια, στο Χάρτφορντ.
Μπορούμε να πάμε στη Βοστόνη!
Ναι.
Όταν η μητέρα μου χαιρόταν, ήταν κάτι το μοναδικό.
Γέμιζε όλος ο κόσμος με φως και ελπίδα.
Εντάξει.
Θα το κρατούσα για έκπληξη,
αλλά μετακομίζουμε στο Λος Άντζελες.
Αλήθεια;
Ένας φίλος μου σκηνοθέτης από το Θέατρο Άλενταουν
μου υποσχέθηκε ότι αν μετακομίσουμε μέχρι τον Φεβρουάριο,
θα μου βρει δουλειά σε μια ταινία!
Αλήθεια;
Δεν το πιστεύω.
Η μαμά είχε ήδη δουλέψει ως κομπάρσα,
οπότε δεν ακούστηκε υπερβολικό.
Επίσης δίδασκε θέατρο στο σχολείο,
και πιο πριν είχε κάνει καριέρα στο θέατρο.
Κι όταν δεν δούλευε, εγώ ήμουν το καλύτερο κοινό της.
Επιστρέφω.
Πάω να δω τα δρομολόγιά μου.
Έτρεξα μέχρι το δωμάτιό μου, όπου κρατούσα τα δρομολόγια πτήσεων.
United, American, TWA.
Να το. "Απλή μετάβαση με νυχτερινό ελικοφόρο.
Κανονικό εισιτήριο 95 δολάρια, τα παιδιά μισό".
Αυτό είναι!
Τώρα πάμε στις ώρες πτήσεων.
"Trans World Airlines, πτήση 393.
Αναχώρηση αεροδρόμιο Αϊντλγουάιλντ στις 21:00.
Πτήση Super Constellation για Λος Άντζελες με στάση σε Πίτσμπουργκ,
Ντέιτον, Σικάγο, Κάνσας Σίτι, Ντένβερ και Λος Άντζελες.
Φτάνει στις 15:00 την επόμενη μέρα".
Μόνο η Trans World Airlines
συνδέει 70 πόλεις στις ΗΠΑ με 15 παγκόσμια κέντρα του εξωτερικού.
- Πανεθνικά, παγκόσμια - Βασίσου…
Στην TWA
Η TWA είναι η λύση
Μέχρι να κατέβω, τα φώτα είχαν σβήσει στο σαλόνι.
Και η μουσική στο ραδιόφωνο έπαιζε απαλά
το "Wives and Lovers" του Τζακ Τζόουνς.
Το τσιγάρο της έκαιγε στο σκοτάδι, ένα ποτήρι λευκό κρασί δίπλα της.
Ανησύχησα ότι μπορεί αυτά που είπε για το Λος Άντζελες
να μην ήταν αλήθεια.
Ίσως να ήταν μια φαντασίωσή της.
Τέλος πάντων. Νόμιζα ότι μπορούσα να μαζέψω λεφτά για το ταξίδι.
Θα ξαναρίξω μια ματιά στα δρομολόγιά μου.
Η γιαγιά μου είχε μια Plymouth Belvedere του '57.
Να 'μαστε, λοιπόν, τον Δεκέμβριο του 1962,
καθ' οδόν για το αεροδρόμιο Αϊντλγουάιλντ με την πτήση 393 στο μυαλό μου.
Πότε φτάνουμε;
Αγάπη μου, όταν ο χιλιομετρητής φτάσει στο 62,
θα έχουμε φτάσει.
Μ' άρεσε να βλέπω τις πινακίδες
να προβάλλουν διάφορες επιλογές, όπως
"Πετάξτε με την Pan Am, επτά ώρες για Παρίσι".
Ή "TWA, ο καλύτερος τρόπος να πας στην Καλιφόρνια".
Και να με στο αεροπλάνο
καθ' οδόν για έναν από τους πιο μακρινούς προορισμούς.
Υπήρχαν περίπου 15 άτομα σ' αυτό το πρώτο κομμάτι της πτήσης.
Είχα ξεχάσει να βγάλω το κυνηγετικό μου καπέλο,
μάλλον επειδή ήρθα απέξω που έκανε κρύο.
Ωστόσο, κατά την απογείωση, έτσι ήμουν.
Η μαμά μου χαιρόταν για μένα,
αλλά για την ώρα ανυπομονούσε να πετάξουμε
για να καπνίσει και να πιει ένα ποτό.
Μ' άρεσε πολύ να βλέπω τους κινητήρες να βγάζουν φωτιές.
Το περιοδικό της πτήσης εξηγούσε ότι έτσι γινόταν στα ελικοφόρα.
Πέτα μαζί μου
Ας πετάξουμε μαζί
Αν χρειαστείς Εξωτικό ποτό να πιεις
Έχει ένα μπαρ στη Βομβάη…
Καθώς τρέχαμε στον διάδρομο, με κατέκλυσε ξανά εκείνο το συναίσθημα.
Και τότε το αεροπλάνο σηκώθηκε από το έδαφος.
Δεν το πιστεύω ότι πετάω.
Η μητέρα κοίταξε μπροστά και μετά γύρισε και μου χαμογέλασε.
Πάντα έτσι θα τη θυμάμαι.
Η απογείωση ήταν πολύ πιο ήπια απ' όσο περίμενα.
Για κάποιον λόγο, όλα όσα είχαν γίνει εκείνο το βράδυ
έμοιαζαν τέλεια.
Για χρόνια, ό,τι αρνητικό κι αν μου συνέβαινε,
από τη στιγμή που θα έφευγα για αεροδρόμιο μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου,
η ζωή έμοιαζε ασφαλής κι εγώ ήμουν χαρούμενος.
Στη μητέρα μου άρεσε το Μανχάταν, αλλά σ' εμένα η Coca Cola.
Η Λιζ εμφανίστηκε δίπλα στις θέσεις μας.
Τι να σας φέρω να πιείτε;
- Μια Coke; - Φυσικά.
- Θέλω ένα Μανχάταν. - Ωραία.
Και μπορώ να καπνίσω τώρα;
Και βέβαια, ναι.
Τσιγάρα Newport με φίλτρο.
Το τιρκουάζ κουτί με το μισοφέγγαρο στη μέση
πάντα φέρνει στο μυαλό μου ευχάριστες στιγμές.
Καθώς το ανάβει,
η πρώτη ικανοποιητική ανάσα καπνού φεύγει από το στόμα της
και σκέφτομαι "Πόσο γιορτινό!"
Όλοι οι φίλοι της από το θέατρο κάπνιζαν.
Για την ακρίβεια, δεν θυμάμαι ενήλικα που να μην κάπνιζε.
Έβλεπα όλα τα αστέρια στον ουρανό.
Ή έτσι μου φαινόταν καθώς κοιτούσα από το παράθυρο.
"Είναι τόσο όμορφα! Γιατί δεν ζουν οι άνθρωποι σε αεροπλάνα;"
Σκεφτόμουν ότι πολλές φορές στο σπίτι, αργά τη νύχτα,
καθόμουν ξύπνιος στο κρεβάτι
κι άκουγα κάποιο αεροπλάνο να περνά από πάνω μας.
Θα είχε φύγει από το Νιούαρκ ή το ΛαΓκουάρντια.
Και σκεφτόμουν "Πού πάει το αεροπλάνο τόσο αργά;
Ποιοι είναι μέσα;
Κοιμούνται; Έχει η πτήση κρεβάτια;"
Και να με,
ίσως στο ίδιο αεροπλάνο που σκεφτόμουν.
Ο κύριος στη θέση 3D θέλει να σας κεράσει το ποτό.
Τι ευγενικός!
Πείτε του ευχαριστώ εκ μέρους μου.
Όταν η μητέρα ήθελε να εντυπωσιάσει,
η φωνή της γινόταν πιο βαθιά και πλούσια.
Την έλεγα "θεατρική φωνή".
Δεν της άρεσε όταν της το έλεγα,
αλλά αυτό δεν τη σταμάτησε.
Λίγο αργότερα,
ένας πολύ γοητευτικός κύριος γύρω στα 50
κάθισε απέναντί μας στον ίδιο διάδρομο.
Η μητέρα μου αναρωτήθηκε αν ήταν
ο κύριος που μας κέρασε το ποτό.
Μπορώ να καθίσω δίπλα σας;
Αν δεν το κάνετε, θα σας τραβήξω με το ζόρι.
Αγχώνομαι πολύ όταν πετάω.
Δεν αγχώνεσαι.
Μη μου πας κόντρα.
Μα δεν αγχώνεσαι, μαμά.
Αγάπη μου, γιατί δεν πας στο πιλοτήριο να γνωρίσεις τους πιλότους;
Βασικά, ήταν καλή ιδέα,
αν και σκεφτόμουν ότι είχα μπλέξει.
Την άφησα να κάνει τα δικά της.
Στα μισά της διαδρομής για το πιλοτήριο είδα ένα αλλόκοτο θέαμα.
Γεια σου. Είμαι ο τρίμετρος άντρας.
Θέλεις ένα αυτόγραφό μου;
Ποιος;
Ο ΤΡΙΜΕΤΡΟΣ ΑΝΤΡΑΣ!
Δουλεύω στο Τσίρκο Μπάρνουμ και Μπέιλι.
Είμαι ο τρίμετρος άντρας.
Εντάξει.
Στις αρχές του '60 το πιλοτήριο δεν ήταν κλειδωμένο.
Μπορούσες εύκολα να μπεις,
συνήθως με την άδεια της αεροσυνοδού.
Δεν έβρισκα τη Λιζ,
οπότε άνοιξα την πόρτα του πιλοτηρίου.
Τρεις άντρες κοιτούσαν μπροστά, οπότε δεν με είδαν.
- Δεν ήταν όμορφη; - Ήταν καταπληκτική.
Δεν το πιστεύω ότι το έκανε με όλους μας.
- Ναι. - Εγώ το πιστεύω.
Άκουσα ένα μέρος της ιστορίας.
Αργότερα κατάλαβα, όταν μεγάλωσα,
ότι μάλλον μιλούσαν για σεξ ή κάτι τέτοιο.
Πας… Πας στο Πίτσμπουργκ απόψε;
Όχι, στο Λος Άντζελες.
- Πώς βρέθηκες στην πτήση; - Ήθελα να μείνω πολλή ώρα στο αεροπλάνο,
αλλά η μαμά δεν έχει λεφτά για απευθείας.
Νόμιζα ότι θα χαίρονταν που μ' άρεσαν τα αεροπλάνα,
αλλά μάλλον είδαν την πιο άβολη πτυχή της ιστορίας.
Θα είμαστε μαζί μέχρι το Σικάγο.
Οπότε, αν κι όποτε βαρεθείς, είσαι ευπρόσδεκτος.
Αλλά ρώτα πρώτα την αεροσυνοδό, εντάξει;
Φυσικά.
Ευχαριστώ.
- Τι είναι ο τρίμετρος άντρας; - Η καινούρια κοπέλα σου.
Ωστόσο, πετούσα, και μάλιστα όλη νύχτα. Υπήρχε τίποτα καλύτερο;
Μέχρι να γυρίσω στη θέση, η μαμά ήταν στο δεύτερο ποτό
και διαχυτική με τον νέο της φίλο, τον Χάρι.
Αυτός είναι ο μικρός μου, ο Τζεφ.
- Γεια, Τζεφ. - Γεια.
Αυτός είναι ο Χάρι.
Ο Χάρι είναι από το Πίτσμπουργκ.
Είναι δικηγόρος.
Και ξέρει κάποιους από τους Πίτσμπουργκ Στίλερς.
Δεν είναι υπέροχο;
Είστε παντρεμένος; Έχετε παιδιά;
Ναι, είμαι. Έχω ένα αγόρι κι ένα κορίτσι.
Ωραία.
- Ελπίζω να σ' αρέσει το κοτόπουλο. - Το τηγανητό.
Σαν αυτό είναι.
Λέγεται γκόρντον μπλου κι είναι πολύ νόστιμο.
Εντάξει. Θα φάω.
Όταν επέστρεψα,
ο Χάρι κάτι ψιθύριζε στο αυτί της μαμάς.
Περίμενα μέχρι να τελειώσει για να μην μπλέξω.
Τι υπέροχος άντρας!
Μιλάει τόσο ωραία.
Της άρεσαν όσοι μιλούσαν ωραία, με σωστή άρθρωση κι ευφράδεια.
Δεν της άρεσαν πολύ οι προφορές,
εκτός αν το έκαναν για κάποιον ρόλο.
Έλεγε ότι η καλή ομιλία αντανακλά το επίπεδο μόρφωσης.
Η φίλη της, η Τζούλια, ήταν όμορφη,
εύπορη, παντρεμένη με έναν πλούσιο εφευρέτη,
και έμοιαζε να τα έχει όλα.
Μα η μητέρα μου δεν ξεπέρασε ποτέ
τη βαριά προφορά από το Νιου Τζέρσεϊ.
Έλεγε "Τι κρίμα.
Τόση ομορφιά και πλούτη και προφορά από το Νιου Τζέρσεϊ".
Το αστείο είναι ότι μερικές φορές η μαμά είχε την ίδια προφορά.
Αν πάμε ποτέ στο Πίτσμπουργκ, ο Χάρι θα χαρεί να μας πάει για φαγητό.
Με τη γυναίκα και τα παιδιά του;
Εξυπνάκια.
Καθώς το σκοτάδι γινόταν σύννεφα χιονιού
έξω από το παράθυρο,
ένιωσα να βάζουν κάτι μπροστά μου.
Αυτό είναι για σένα.
Από τη μυρωδιά κατάλαβα ότι ήταν γκόρντον μπλου.
Όντως έμοιαζε με τηγανητό κοτόπουλο, αλλά καλύτερο.
Άρχισα να το κόβω.
Μ' αρέσει το κοτόπουλο και το τυρί.
Αλλά δεν ξέρω αν θα τα φάω μαζί.
Μαμά, δεν μου πολυαρέσει. Να πιω άλλη μία Coke;
Φυσικά, αγάπη μου.
Καθώς άρχισε η κάθοδος προς το Πίτσμπουργκ,
μπορούσα να δω από το παράθυρο.
Ήμασταν κάτω από τα σύννεφα τώρα,
και χιόνιζε για τα καλά.
Ήταν όμορφο να βλέπεις την πόλη από κάτω
να λαμποκοπά μέσα από το χιόνι.
Και τότε σκέφτηκα ότι πιθανώς
να υπάρχει κάποιο παιδί σε ένα σπίτι
που ακούει το βουητό των κινητήρων από πάνω
κι αναρωτιέται "Ποιοι είναι στο αεροπλάνο τόσο αργά;
Και πού πάνε; Κοιμούνται ή όχι;"
Ίσα που καταλάβαμε την προσγείωση, ήταν ομαλή.
ΠΙΤΣΜΠΟΥΡΓΚ
Τα μπλε φώτα κατά μήκος του διαδρόμου
ξεχώριζαν μέσα στο χιόνι.
Καθώς πηγαίναμε στην πύλη,
γινόταν μια ανακοίνωση στα μεγάφωνα του αεροπλάνου.
Σας μιλά ο κυβερνήτης. Λόγω ξαφνικής χιονοθύελλας,
για όσους πάνε Ντέιτον και Σικάγο
θα υπάρξει καθυστέρηση μέχρι νεωτέρας.
Επικοινωνήστε με τον υπάλληλο στα εισιτήρια για πληροφορίες.
Μην ανησυχείτε.
Η TWA θα βρει ξενοδοχείο για τους επιβάτες.
- Δωρεάν. - Ευχαριστούμε.
Θα έχουμε δωμάτιο;
- Ναι. Μην ανησυχείτε. - Τέλεια.
Εντάξει.
Ρώτησα τον κύριο στο γκισέ πότε χτίστηκε στο ξενοδοχείο.
Μου είπε το 1952.
Τώρα μπορούσα να φανταστώ όσους έκαναν το ίδιο με εμάς
μέσα στη νύχτα από το 1952.
Εντάξει, αγάπη μου.
Η αεροπορική θα μας καλέσει όταν ετοιμαστεί η πτήση,
αλλά θα πάρει μια δυο ώρες. Οπότε, προσπάθησε να κοιμηθείς.
- Εντάξει; - Καλά.
Εγώ θα πάω κάτω για ένα ποτό.
Εντάξει.
- Εντάξει. Όλα καλά; - Ναι.
- Εντάξει. Σ' αγαπάω. - Κι εγώ.
Ήξερα ότι ο Χάρι είχε σχέση μ' αυτό,
μα κρατήθηκα και δεν μίλησα.
Παρακαλώ;
Ναι, θα έρθουμε.
Έτρεξα έξω, διέσχισα τον διάδρομο
και πατούσα συνεχώς το κουμπί του ασανσέρ.
Όχι, σταμάτα.
Μαμά! Μαμά, έλα! Θα χάσουμε το αεροπλάνο!
Έλα! Το αεροπλάνο φεύγει σε 20 λεπτά!
Θα το χάσουμε!
Είδα τη μαμά να βγαίνει από ένα δωμάτιο.
Έρχομαι.
Δεν πείραζε, ακόμα κι αν ήταν με τον Χάρι.
Αυτό που πείραζε ήταν ότι είχαμε 20 λεπτά
για να πάμε στην πύλη και να πετάξουμε.
Για τρεις το πρωί, η μητέρα μου είχε πολύ καλή διάθεση. Όπως κι εγώ.
Με τρεις ώρες ύπνου και το υπόλοιπο ταξίδι.
Η πτήση Πίτσμπουργκ - Ντέιτον ήταν λιγότερο από ώρα.
και αποδείχθηκε πολύ πιο ενδιαφέρουσα.
Είδα τη μαμά μου να βιώνει σε 40 λεπτά πιο πολλά αισθήματα από ποτέ.
Τι να της λέει;
Μετά, φυσικά, έμαθα την ιστορία της Λιζ.
Δεν θυμάμαι πολλά.
Μόνο ότι ήμουν μπερδεμένη.
Αλλά ήμουν μόλις εννέα χρονών όταν προσπαθήσαμε να φύγουμε από τη χώρα.
Ο αδερφός μου κι εγώ ήμασταν οι μόνοι που τα καταφέραμε.
Και, δυστυχώς, τους είδαμε να παίρνουν τους γονείς μας.
Γλυκιά μου.
Όχι, εντάξει είμαι. Εντάξει είμαι. Το έχω ξεπεράσει.
Υπήρχε μια τηλεοπτική εκπομπή στη Νέα Υόρκη
που λεγόταν Remember Us.
Έδειχνε πλάνα από την εποχή των ναζί.
Ευθυνόταν πιο πολύ από όλα για τους εφιάλτες μου.
Πάντα συμπονούσα τη Λιζ. Τέλος πάντων, η μαμά μου τη νοιαζόταν.
Το γεγονός ότι κάποιος είχε πονέσει πιο πολύ από εκείνη
της πρόσφερε ανακούφιση.
Μετάνιωσα που δεν γνώρισα καλύτερα τον τρίμετρο άντρα.
Θα είχα κάποιον να μιλούσα.
Αλλά απόψε θα έκανα παρέα με τα αστέρια της νύχτας.
Σιωπηλές βραδιές με αστέρια σιωπηλά
Σιωπηλά ακόρντα παίζω στην κιθάρα
Στην ησυχία επιπλέω Που γύρω μας κυλά
Μείναμε στο αεροπλάνο στη στάση στο Ντέιτον.
Πήραμε έναν υπνάκο με τη μαμά.
ΝΤΕΪΤΟΝ
Πετούσαμε ξανά προτού καν ξυπνήσουμε.
Η Λιζ μάς άφησε να κοιμηθούμε όσο ήμασταν δεμένοι.
Κανείς δεν επιβιβάστηκε.
Δηλαδή, κανείς ιδιαίτερα ενδιαφέρων. Στις τέσσερις το πρωί, γιατί να είναι;
ΣΙΚΑΓΟ
Κοιμηθήκαμε μέχρι το Σικάγο.
Ήταν ακόμα σκοτεινά όταν φτάσαμε στο τέρμιναλ του Ο'Χέαρ.
Είναι η τελευταία μου στάση.
Εδώ είναι η βάση μου.
Αλλά σας ετοίμασα μερικές εκπλήξεις.
Κανόνισα για εσάς τους δύο
να πετάξετε στην πρώτη θέση
για το Κάνσας και το Ντένβερ.
Κι άλλη μια μικρή έκπληξη θα σας περιμένει στο Ντένβερ.
Οπότε…
Εδώ είναι οι λεπτομέρειες. Δώστε το στον υπάλληλο εισιτηρίων.
- Εντάξει; - Ευχαριστούμε.
- Εντάξει. Αντίο. - Ευχαριστούμε.
Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πόσο θα μας στοίχιζε
αν πληρώναμε εμείς την πρώτη θέση.
Ήταν περίπου $185 η απλή μετάβαση.
Πόσα παιχνίδια και χοτ ντογκ θ' αγόραζα!
Κι αυτό περιλαμβάνει δύο ή τρία ταξίδια σαν αυτό.
Τι γυναίκα αυτή η Λιζ!
Ξαφνικά άλλαξε η φυσιογνωμία της μητέρας μου.
Έβλεπα πάνω της την αλλαγή.
Είχε ίσια κορμοστασιά, το κεφάλι ψηλά, το βάδισμά της έγινε κομψό.
Πετούσαμε πρώτη θέση.
Και ήταν μια ηθοποιός που πετούσε στη Δυτική Ακτή, πρώτη θέση.
Ξέρω ότι ευχόταν να είχε φορέσει το λεοπάρ παλτό
που την είχα πείσει να βγάλει όταν φεύγαμε.
Καλεί το Χόλιγουντ.
Μου είπαν να πάρω την επόμενη πτήση.
Είστε ηθοποιός;
Ναι. Πώς το μαντέψατε;
Η μητέρα μου έκανε συχνά τέτοια αυθαίρετα σχόλια.
Καλή τύχη στο Χόλιγουντ.
Ευχαριστώ.
Το τέρμιναλ ήταν ωραίο κι ο πάγκος με τα χοτ ντογκ ήταν ανοιχτός στις 04:00.
- Γεια. - Ήθελα δύο. Η μητέρα πήρε ένα.
- Τελειώσαμε; - Ναι.
Να πάρω άλλο ένα χοτ ντογκ;
Θες πραγματικά άλλο ένα χοτ ντογκ;
Ναι, θέλω πραγματικά άλλο ένα.
Εντάξει.
Από το δέντρο της ζωής…
Οι πρώτες θέσεις στα ελικοφόρα
είναι συνήθως στο πίσω μέρος, διαφορετικά από τα τζετ.
Το πρώτο που πρόσεξα ήταν τα μεγαλύτερα καθίσματα.
Το δεύτερο, η ωραία ταπετσαρία.
Είναι στοίχημα καλό
Τα καλύτερα έρχονται
Μωρό μου, δεν θα 'ναι καταπληκτικά;
Νομίζεις ότι είδες τον ήλιο Μα δεν τον είδες να λάμπει δυνατά
Όταν απογειωθήκαμε ήταν πολύ πιο ήσυχα.
Γι' αυτό μάλλον έβαλαν τις θέσεις πίσω. Στα τζετ, είναι πιο ήσυχα μπροστά.
Η μητέρα μου φαινόταν ενθουσιασμένη στην πρώτη θέση.
Αν ένα κινηματογραφικό στούντιο με έβαζε να πετάξω μέχρι εδώ,
το Σωματείο Ηθοποιών θα επέμενε να πετάξω έτσι.
Είναι οι κανόνες.
Καθώς το αεροπλάνο συνέχιζε να πετά δυτικά,
έβλεπα τον ήλιο να ανατέλλει.
Όπως κάναμε μια μικρή στροφή δεξιά,
ο ήλιος μπήκε από το παράθυρο
και έμοιαζε σαν να χόρευε στο πρόσωπο της μητέρας μου.
Θυμάσαι όταν έπαιζα στο Light Up the Sky με τον θίασο;
Κι εκείνος ο κριτικός είπε ότι ήμουν κάτι ανάμεσα στην Κρόφορντ και τη Στάνγουικ.
Μια εντυπωσιακή ερμηνεία.
Δεν ήταν υπέροχο;
Είναι ένα τεμπέλικο απόγευμα…
Κοιτάζοντας δεξιά, είδα τις χρυσές, γυαλιστερές κουρτίνες.
Αναρωτήθηκα τι υπήρχε πίσω τους.
Κοίταξα στον διάδρομο να βρω μια αεροσυνοδό.
Είδα μία δίπλα στην κουζίνα.
Της έκανα νόημα, όπως θα έκανα στο σχολείο με τη δασκάλα μου.
Ψηλή, μαυρισμένη, νέα κι ωραία
Η κοπέλα από την Ιπανέμα περπατά
Κι όταν περνά
Όλοι κάνουν "Αχ"
Ναι; Μπορώ να βοηθήσω;
Η φωνή ακουγόταν οικεία.
Σαν τη φωνή που άκουσα στο τέρμιναλ της Νέας Υόρκης.
Έμοιαζε ακριβώς όπως φανταζόμουν εκείνο το άτομο.
Για τι είναι αυτό;
Στις κουκέτες κοιμούνται όσοι ταξιδεύουν νύχτα. Δεν τις χρησιμοποιούμε πλέον.
Πότε τις χρησιμοποιούσατε; Ποια χρονιά;
Γιατί σταματήσατε; Πόσες υπάρχουν;
Να απαντάω μία μία τις ερωτήσεις;
Εντάξει.
Όταν το αεροπλάνο ήταν καινούριο,
μέχρι να ξεκινήσουν τα τζετ το 1959,
έκανε μεγαλύτερες απευθείας πτήσεις.
Όποτε το αεροπλάνο πετούσε για πάνω από οκτώ ώρες
ή από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη.
Οι επιβάτες κοιμούνταν. Ήταν μέρος της πρώτης θέσης.
Τέλειο!
Πώς ξέρεις τόσα πολλά;
Η μαμά μου είναι χρόνια στις αερογραμμές,
αεροσυνοδός από τη δεκαετία του '30.
Συνταξιοδοτήθηκε το 1939, αλλά από τότε και μετά
κάνει τις αναγγελίες στα αεροδρόμια της Νέας Υόρκης.
Επιστρέφω.
Πλάκα κάνεις. Αλήθεια;
Πόσων χρονών είναι τώρα; Με τι αεροπλάνα πετούσε;
Από πού λέει τις αναγγελίες στο αεροδρόμιο;
Είναι 58 ετών και κυρίως πετούσε με DC-3.
Νομίζω ότι τις λέει από ένα δωματιάκι στο τέρμιναλ της TWA.
Έχεις πολλές ερωτήσεις. Σου αρέσει να πετάς. Πρώτη φορά πετάς;
Η Ντόρις απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μου.
Ήταν η νέα κολλητή μου.
Μαμά! Ξύπνα!
Πρέπει να ξυπνήσεις!
- Τι είναι; - Δεν θα το πιστέψεις.
Η μητέρα της Ντόρις είναι η φωνή στο Αϊντλγουάιλντ.
Είναι 58 ετών και ήταν από τις πρώτες αεροσυνοδούς.
Μαμά, θα τη λατρέψεις.
Δεν έχει καθόλου προφορά και είναι πανέμορφη.
- Ποια; - Η Ντόρις!
Αυτό είναι υπέροχο, μωράκι μου.
Μη με πεις έτσι μπροστά στην Ντόρις, εντάξει;
Εντάξει, αγάπη μου. Άσε να κοιμηθώ τώρα.
Τα μαλλιά της ήταν στο στιλ που μου άρεσε.
Λαμπερά μάτια. Δεν μπορούσα να σταματήσω να την κοιτάω.
Πόσων χρονών είσαι;
Είμαι 21.
Αγαπημένο αεροπλάνο;
Το Boeing 707.
- Γιατί; - Γιατί είναι όμορφο και πολύ γρήγορο.
Πολύ ωραία.
Έχεις αγόρι;
Είχα. Αλλά μόλις χωρίσαμε.
- Η μητέρα μου είναι ηθοποιός. - Αλήθεια;
Το έλεγα όποτε ήθελα να εντυπωσιάσω κάποιον.
Πολύ ενδιαφέρον.
Ναι, πάμε στο Χόλιγουντ.
Την κάλεσαν.
Θα κάνει μια ταινία με τον Πολ Νιούμαν, νομίζω.
Τον Πολ Νιούμαν, αλήθεια; Δεν το πιστεύω.
Λοιπόν, πρέπει να φύγω τώρα. Κάτι ήθελε η μητέρα μου.
Εντάξει.
Θεέ μου. Γιατί είπα ψέματα; Ήταν τελείως χαζό.
Είχε ήδη εντυπωσιαστεί με την ηθοποιία.
Το αεροδρόμιο Κάνσας Σίτι δεν είχε ενδιαφέρον.
ΚΑΝΣΑΣ ΣΙΤΙ
Εκτός απ' το παιχνιδάδικο.
Θεέ μου.
Υπάρχει ένα μοντέλο με μπαταρία του αεροπλάνου με το οποίο πετάμε.
Το καλύτερο παιχνίδι που φτιάχτηκε ποτέ.
Η πόρτα ανοίγει, οι επιβάτες χάνονται,
εμφανίζεται η αεροσυνοδός.
Θεέ μου!
Η πόρτα κλείνει, οι επιβάτες επανεμφανίζονται.
Οι κινητήρες ανάβουν ένας ένας.
Θεέ μου! Αρχίζει να κινείται.
Η ζωή ήταν τόσο ωραία, που δυσκολευόμουν να συνέλθω.
- Κάνει $12,95. Με τον φόρο. - Εντάξει.
Περιμένετε να το γράψω.
Εντάξει. Τέλεια.
Μέχρι που το έσπασα.
Έκλαιγα μία ώρα,
ακόμα και κατά την απογείωση για το Ντένβερ.
Θα ήταν το μεγαλύτερο σκέλος, σχεδόν τέσσερις ώρες, λόγω των κόντρα ανέμων.
Τι έγινε;
Χάλασε το αεροπλάνο μου.
Ακόμα και τα αληθινά χαλάνε.
Αλήθεια;
Ναι, φυσικά.
Δεν το ήξερα.
Η Ντόρις είπε κάτι που μου άλλαξε τη ζωή για πάντα.
Είχα πρόβλημα με τα πράγματα που δεν ήταν τέλεια για κάποιον λόγο,
ειδικά με μηχανικά πράγματα.
Και είχε την απάντηση που χρησιμοποιώ μέχρι και σήμερα.
Τα αληθινά πράγματα χαλάνε.
Θες να φτιάξω την κουκέτα για να κοιμηθείς;
Ναι!
Ντόρις, ευχαριστούμε, αλλά δεν χρειάζεται.
- Μαμά! - Όχι. Δεν είναι πρόβλημα.
Θα τη φτιάξω αμέσως.
Είχα ενθουσιαστεί που ήμουν στην κουκέτα και έβλεπα τον ουρανό.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Ήθελα να μείνω εκεί και να διασκεδάσω,
ίσως και να έτρωγα.
- Μου είπε ότι είστε ηθοποιός. - Ναι.
Πρέπει να σας συγχαρώ για την ταινία με τον Πολ Νιούμαν.
Πολύ συναρπαστικό.
Μάλλον δεν κατάλαβε καλά. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ταινία.
Μόνο ένας φίλος που θα προσπαθήσει να με βοηθήσει.
Ξέρει ότι λατρεύω τον Πολ Νιούμαν ως ηθοποιό,
οπότε μάλλον τα συνδύασε.
Είχα καταντροπιαστεί, δεν ήθελα να ζω άλλο.
Το μεσημεριανό είναι έτοιμο, θα δω αν θέλει.
- Ευχαριστώ. - Επιστρέφω.
Είσαι πολύ γλυκιά.
Έτοιμο το φαγητό. Ελπίζω να τρως κοτόπουλο.
Μ' αρέσει τηγανητό.
Κάπως έτσι είναι. Αλλά καλύτερο.
Ναι;
Λέγεται γκόρντον μπλου.
- Μπορώ να πιω άλλη μία Coke; - Φυσικά. Επιστρέφω.
Εντάξει.
Ο άντρας στη θέση μάλλον 7D
έπινε πολύ και κάπνιζε Pall Mall,
ένα πολύ δυνατό άφιλτρο τσιγάρο, όπως είπε η μητέρα μου.
Τα Newport δεν ήταν τόσο δυνατά.
Όλο κοιτούσε το πρωτοσέλιδο
της εφημερίδας Kansas City Star.
Έλεγε "Καταστροφή: Συντριβή επιβατικού τζετ στο Αϊντλγουάιλντ".
Είχε και μια θολή ασπρόμαυρη φωτογραφία.
Οι συντριβές μού φαίνονταν συναρπαστικές, όχι ανησυχητικές.
Δεν μπορούσα να κατανοήσω
ότι κάτι που αγαπούσα μπορούσε να βλάψει τον κόσμο,
πόσο μάλλον να σκοτώσει.
Τον άκουσα να μιλάει σε μια αεροσυνοδό, όχι την Ντόρις.
Κύριε, είστε καλά;
Βασικά, όχι.
Είναι σκληρό να το διαβάζω, γιατί είναι πρόσφατο.
Έκλεισα ένα ταξίδι από το Σικάγο στη Νέα Υόρκη για δουλειά
και δεν μπόρεσα να ανέβω στην πτήση μου.
Πάλεψα για τη θέση μου, αλλά δεν με εξυπηρέτησαν.
Γύρισα στο σπίτι νευριασμένος, αλλά όταν έφτασα
και άνοιξα την TV, είδα ότι το αεροπλάνο μου είχε πέσει.
Αυτό που θα ταξίδευα.
Οπότε, φοβάμαι τις πτήσεις.
Λυπάμαι που το ακούω.
Αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν θα συμβεί κάτι, είμαστε μια χαρά.
Κι αν με χρειαστείτε, είμαι εδώ.
Εντάξει.
Μάλλον είχε δίκιο που φοβόταν. Μα πώς να τον βοηθούσα να νιώσει καλύτερα;
Το αεροπλάνο μου είχε σπάσει. Θα τρόμαζε αν το έβλεπε.
Και μετά είχα μια σπουδαία ιδέα.
Ίσως το έφτιαχνε ο κυβερνήτης. Το παιχνίδι μου, εννοώ.
Είστε παντρεμένος;
Όχι, δεν είμαι.
Μόλις χώρισα.
Τρομερή σύμπτωση.
Η μαμά μου είναι ηθοποιός.
Μάλλον δεν ήξερα τι είναι η σύμπτωση.
Το έφτιαξε.
Είναι ο καλύτερος. Γιατί να μην παντρευτεί τη μητέρα μου;
Ευχαριστώ.
Η μητέρα μου θα παίξει σε μια ταινία
νομίζω με τον Κερκ Ντάγκλας και την Ελίζαμπεθ Τέιλορ.
Και τον Πολ Νιούμαν.
Αλήθεια; Τον Πολ Νιούμαν;
- Τι μας λες! - Λοιπόν, πρέπει να φύγω.
Ευχαριστώ.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Ο κυβερνήτης έφτιαξε το αεροπλάνο.
- Είναι τέλειος. - Ωραία.
Χαίρομαι για σένα, μωρό μου.
Φαινόταν ευχαριστημένη κι ήξερα γιατί.
Της είχαν φέρει καθαρές πετσέτες,
όμορφες πορσελάνες και ασημένια μαχαιροπίρουνα.
Θεέ μου.
Lenox.
Είναι αγένεια να γυρίζεις το πιάτο μπροστά στους άλλους.
Η μαμά λάτρευε τις αντίκες και τις ακριβές πορσελάνες.
Άρχισε να διαβάζει δυνατά το μενού, όπως συνήθιζε να κάνει.
Το έκανε με μια βαθιά, θεατρική φωνή που με έκανε να ντρέπομαι στα εστιατόρια.
"Η επιλογή σας για ορεκτικό: Κοκτέιλ γαρίδας
ή γεμιστά μανιτάρια με καβουρόψιχα.
Για κυρίως πιάτο, μοσχάρι με χυμό κρέατος
- ή γκόρντον μπλου". - Γκόρντον μπλου.
Γύρισα στο μικρό μου καταφύγιο,
τον δικό μου κόσμο.
Αχ, η καλή ζωή
Γεμάτη διασκέδαση Φαίνεται ιδανική
Ευχαριστώ.
Η καλή ζωή
Σ' αφήνει να κρύβεις Όση λύπη νιώθεις εσύ…
Καθώς κοιτούσα τη μητέρα μου,
αναρωτιόμουν τι θα κάναμε στα γενέθλιά μου.
Άρχισα να χαμογελάω όταν θυμήθηκα τα πέμπτα μου γενέθλια.
Ήταν τόσο πετυχημένα, που ήθελα να κάνω πάρτι κάθε μέρα.
Η μητέρα μου ενέδωσε για πέντε μέρες.
Και μετά έμαθα την πικρή αλήθεια. Τα γενέθλια κρατάνε μόνο μία μέρα.
Αλλά κανείς δεν είπε να μην τα κάνω κάθε μήνα.
Μια φορά τον Απρίλιο,
η φίλη της μαμάς μου ήρθε σε κάποια γενέθλιά μου και είπε
"Δεν έχει γενέθλια τον Φλεβάρη;"
"Ναι", είπε η μητέρα, "αλλά μην του το χαλάς".
Ήταν καλή σε αυτά.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Ξάπλωσα στο πλάι.
Το βουητό των κινητήρων με νανούριζε.
Προτού το καταλάβω, είχα κοιμηθεί.
Για πολλά χρόνια μετά, έψαχνα στα δρομολόγια των αερογραμμών
να βρω πτήση με ελικοφόρο, αν είχα τον χρόνο,
για να μπορέσω να ξανακοιμηθώ έτσι.
Κι αν αναρωτιέσαι γιατί…
Μπορείς να μείνεις εδώ αρκεί να είσαι δεμένος.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Σας μιλάει ο κυβερνήτης.
Αναμένουμε αναταράξεις για τα επόμενα 20 λεπτά.
Μείνετε στις θέσεις σας, δεμένοι με τις ζώνες.
Το αεροσκάφος άρχισε να ταρακουνιέται.
Ο ήχος του κινητήρα άλλαζε καθώς ανεβαίναμε πάνω από τον καιρό.
Ωστόσο, οι αναταράξεις χειροτέρεψαν.
Κάποιοι επιβάτες άρχισαν να κοιτούν γύρω
λες κι αν κοιτούσαν κάτι, θα λυνόταν το πρόβλημα.
Ο άντρας στη θέση 12A σηκώθηκε και πήγε στο πίσω μέρος του αεροπλάνου.
Είστε καλά;
Φώναξε στο πουθενά.
Σταμάτα να με ακολουθείς!
Κύριε, μπορώ να βοηθήσω;
Η αεροσυνοδός που δεν ήξερα έτρεξε πίσω του.
- Να σας βοηθήσω; Εντάξει. - Τι περίεργο θέαμα!
Ο άντρας είχε τα χέρια του στον λαιμό της
κι εκείνη τα δικά της στον λαιμό του.
Φαινόταν να υπάρχει ένταση μεταξύ τους.
Σας καταλαβαίνω.
Αλλά είχαν μια φυσιολογική συζήτηση.
Ο κύριος δεν ήταν αυτό που φαινόταν.
- Υπάρχει πρόβλημα. - Εκπνοή.
Ευχαριστώ.
Όταν επιβιβάστηκε πρώτος απ' όλους,
τον είχαν ναρκώσει και τον είχαν βάλει εκεί
για να μεταφερθεί σε μια άλλη ψυχιατρική κλινική του Ντένβερ.
Ευχαριστώ.
- Ηρεμήστε. - Συγγνώμη.
Πείτε μου αν θέλετε κάτι.
Μιλούσαν τόσο ήρεμα, που δεν πίστευα ότι κάτι πήγαινε στραβά.
Και μαζί κατάφεραν να τον ηρεμήσουν.
Αλλά όλοι ήταν ανήσυχοι μέχρι την αποβίβαση.
- Έλα να κάτσεις, εντάξει; - Ναι, καλά είμαι.
ΝΤΕΝΒΕΡ
Καλή επιτυχία στην ταινία με τον Νιούμαν.
Σας ευχαριστώ.
Θα τη χρειαστώ.
Γιατί χάλασε το αεροπλάνο μας;
Δεν ξέρω, αγάπη μου,
αλλά δεν πειράζει.
Θα μπορέσουμε να κοιμηθούμε.
Κι αύριο θα έχουμε μια υπέροχη πτήση.
Τι λες να διαβάσουμε ένα θεατρικό μαζί;
Λέω να διαβάσουμε τα Κοινωνικά Σκάνδαλα.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Η διαμονή στο Ντένβερ ήταν ωραία.
Η μαμά διάβασε δύο πράξεις του θεατρικού.
Από τότε που θυμάμαι,
μου διάβαζε θεατρικά τις νύχτες αντί για παραμύθια.
Πήγαμε να φάμε στο εστιατόριο του τέρμιναλ.
Τοστ με τυρί και Coke καθώς κοιτούσα τα αεροπλάνα.
Ήταν υπέροχα.
Τι θα μπορούσε να ξεπεράσει ό,τι έχει γίνει ως τώρα;
Τίποτα. Ήθελα να ζήσω για πάντα.
- Καλό ταξίδι. - Ευχαριστούμε. Καλό ταξίδι.
Γεια σας, υπάρχει ένα σημείωμα που πρέπει να διαβάσετε.
Ναι, μου μίλησε η Λιζ.
Κάτσε! Είμαστε σε λάθος πύλη! Μαμά, θα χάσουμε το αεροπλάνο!
Δεν είναι αυτή. Άκουσέ με!
Είναι απευθείας πτήση τζετ για Λος Άντζελες. Το ξέρω.
Πτήση StarStream Boeing 707 Royal Ambassador.
- Ευχαριστώ. Θα το πάρω εγώ. - Καλό ταξίδι.
Ευχαριστώ.
Έκπληξη, αγάπη μου.
Θα πετάξουμε με τζετ.
Τι;
Δεν το πιστεύω.
Θα πάμε με 707 στο Λος Άντζελες.
Δεν χαίρεσαι, αγάπη μου;
Είναι η έκπληξη για σένα από τη Λιζ.
- Τι συμβαίνει, μωρό μου; - Τίποτα, απλώς…
Θα ανέβουμε στο αεροπλάνο κι εσύ θα αρχίσεις να κάνεις φιγούρα.
Λοιπόν, ας πάμε στην πύλη, εντάξει;
Ήμουν ενθουσιασμένος, αλλά ενίοτε δεν ήξερα πώς να το δείξω.
Είχα μια αίσθηση απώλειας.
Ίσως ήταν το αντίο σ' αυτό το μεγάλο, όμορφο Connie
ή το ότι δεν θα ξανάβλεπα την Ντόρις.
Δεν είπε τίποτα και ένιωσα άσχημα.
Να το. Ένα αεροσκάφος αριστούργημα.
Ήταν τέχνη. Πιστέψτε με, ήταν τέχνη.
Ήμουν σε τζετ, στην πρώτη θέση.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Η μητέρα είπε να κάτσω μόνος μου
για να προσποιηθώ ότι πετάω μόνος.
Έκατσε με μια υπέροχη γυναίκα, την Μπάρμπαρα.
Ένα κύμα δύναμης με κόλλησε στο κάθισμα.
Φανταστικό.
Και ήταν φανταστικό. Ανεβήκαμε κατευθείαν ψηλά.
Ήμασταν πάνω από τα βουνά του Κολοράντο.
Τα χιονισμένα γυαλιστερά βουνά στο απογευματινό φως ήταν αξέχαστα.
Σταθεροποιηθήκαμε. Ο κυβερνήτης μίλησε στο μεγάφωνο.
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στην εποχή των τζετ.
Πετάμε με 960 χλμ. την ώρα σε ύψος 33.000 ποδιών.
Η πτήση για το Λος Άντζελες θα διαρκέσει μία ώρα και 52 λεπτά.
Οπότε, καθίστε και απολαύστε την πτήση. Η σαμπάνια είναι κερασμένη από μένα.
Η Μπάρμπαρα ήταν λίγο μεγαλύτερη,
αλλά πολύ όμορφη κι όπως άρεσε στη μητέρα μου,
καλλιεργημένη, πλούσια και χωρίς προφορά.
Όχι.
Δυστυχώς, ο άντρας μου πέθανε πριν από πολλά χρόνια.
Τον έλεγαν Χένρι και…
Θα σου πω την ιστορία.
Ήταν στο πόντιουμ αποδεχόμενος τη θέση του προέδρου στην Τράπεζα Crocker
- όταν έπαθε έμφραγμα. - Θεέ μου.
- Μπάρμπαρα. - Ήταν 43 ετών.
Αποφάσισα να κάνω μια βόλτα.
Περπατούσα με αλαζονικό ύφος.
Όπως μόνο ένας οκτάχρονος μπορεί
όταν ξέρει ότι κάνει κάτι ξεχωριστό.
Όπως κοίταξα αριστερά στον διάδρομο,
είδα ένα μικρό παιδί.
Ήταν πιο μικρός από μένα. Κάνα δυο χρόνια μικρότερος.
Είχε έναν επίσημο οδηγό αεροπορικής εταιρείας ή αλλιώς OAG
που έχουν μόνο οι πράκτορες μεγάλων εταιρειών.
Είναι ο τελευταίος OAG;
Ο μπαμπάς μου τον παραλαμβάνει πρώτος απ' όλους.
Πω πω, είσαι πολύ τυχερός.
Επιστρέφω.
Έκανα έναν νέο φίλο.
- Έχει OAG! - Τζεφ, αγάπη μου.
Από δω η Μπάρμπαρα.
Είτε το πιστεύεις είτε όχι, ο πατέρας της έχει αεροπορική εταιρεία.
Την Trans Caribbean Airlines.
- Αλήθεια; - Ναι.
Κι ο πατέρας μου έβαλε το όνομά μου, το Μπάρμπαρα,
στη μύτη ενός από τα καινούρια DC-8 τζετ.
Τι τέλειο!
Ένα αεροπλάνο με το όνομά της.
Να κάτσω εδώ ή να πάω στον νέο φίλο μου, τον Σκίπερ;
Παιδιά.
Η επόμενη ώρα ήταν γεμάτη συζητήσεις
που θα μάγευαν μόνο τον Σκίπερ κι εμένα.
Το πιστεύεις ότι η TWA είχε απευθείας πτήση
από το Λονδίνο στο Σαν Φρανσίσκο που έκανε 22 ώρες μέχρι το 1960;
Αλήθεια;
Στους φίλους μου δεν αρέσει η αεροπορία.
Τώρα έχω τον Σκίπερ.
- Πού είναι ο πατέρας σου; - Εκεί.
Τι δουλειά κάνει;
- Είναι δικηγόρος. - Η μητέρα σου;
Πέθανε όταν ήμουν τριών ετών.
Αλήθεια; Έχεις καινούρια μητέρα;
Ο μπαμπάς ξαναπαντρεύτηκε δύο φορές αφότου πέθανε η μαμά,
και πέθαναν από καρκίνο.
- Όλες τους. - Πλάκα κάνεις.
Έχει προφορά;
Δεν ξέρω. Πειράζει;
Λιγάκι.
- Δεν νομίζω ότι έχει. - Τέλεια. Η μαμά μου θα τον λατρέψει.
Λατρεύει όσους δεν έχουν προφορά.
Στο Χόλιγουντ.
- Σ' εμάς. - Ναι.
- Δεν το πιστεύω… - Μαμά!
Έκανα έναν φίλο. Ο μπαμπάς του είναι πλούσιος, λυπημένος και χωρίς προφορά.
Τότε, πες του σε ποια σειρά είμαι.
Γεια.
Γιατί είσαι εσύ εδώ;
Άλλαξα την πτήση μου για να σας ξαναδώ.
Δεν θα ξαναπλύνω το πρόσωπό μου.
Όλα πάνε καλά.
Η κοπέλα μου, ο κολλητός μου, ο νέος σύζυγος της μαμάς μου, ελπίζω.
Όλοι σε ένα νέο τζετ που ταξιδεύει δυτικά.
Αδύνατον να γίνει καλύτερη η ζωή.
Γεια. Θα θέλατε λίγο σατομπριάν;
- Όχι. - Όχι.
- Σας αρέσει το κοτόπουλο; - Όχι ιδιαίτερα.
- Το τηγανητό κοτόπουλο; - Λατρεύω το τηγανητό.
Είναι σχεδόν το ίδιο.
Λέγεται γκόρντον μπλου.
Αλλά στις πτήσεις με τζετ, προσφέρουμε και παιδικό μενού.
Μπορείτε να φάτε χοτ ντογκ, χάμπουργκερ
και σάντουιτς με φιστικοβούτυρο.
Ένα χοτ ντογκ με μουστάρδα.
Εγώ χοτ ντογκ χωρίς μουστάρδα και κέτσαπ.
Τέλεια.
Νόμιζα ότι θα λιποθυμούσα. Χοτ ντογκ στα 35.000 πόδια;
Ήμουν τόσο χαρούμενος, που δεν είχα λόγια.
Αλλά είχα να πω κάτι, οπότε γύρισα στον Σκιπ.
Μ' αρέσει ο επίσημος οδηγός σου.
Ευχαριστώ.
Ο ήλιος έλαμπε, ο ουρανός ήταν καταγάλανος
κι εγώ έτρωγα χοτ ντογκ κι έπινα Coke
με τον κολλητό μου ταξιδεύοντας με 960 χλμ. την ώρα.
Πλέον, δεν νόμιζα ότι τα πράγματα γίνονταν καλύτερα.
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Στην προσγείωση,
είδα το νέο διαστημικό εστιατόριο του LAX.
Ήταν πανέμορφο.
Θα 'θελα να φάω εκεί κάποια στιγμή.
Από το παράθυρο,
έβλεπα τη φυσούνα να πλησιάζει το αεροπλάνο μας.
Μαμά, έχει κάμερες εκεί έξω!
- Πλάκα κάνεις. - Όχι, δεν κάνει.
- Ας είμαι έτοιμη. - Ναι.
Είσαι πανέμορφη.
Τι κάνουν τόσες κάμερες εκεί;
Ο κυβερνήτης του αεροπλάνου ήταν 62 ετών. Ήταν η τελευταία του πτήση.
Μου μίλησε η Ντόρις.
- Τζεφ σε λένε; - Ναι.
Θες να βγεις από το τζετ μαζί μου;
Το Life Magazine έκανε αφιέρωμα σ' εκείνον.
Εντάξει, μια τελευταία ερώτηση.
Τι θα κάνετε τώρα που συνταξιοδοτηθήκατε;
Δεν έχω συνταξιοδοτηθεί μέχρι να υπογράψω,
αλλά αν θέλετε να με συνταξιοδοτήσετε μπροστά στις κάμερες,
νομίζω ότι…
νομίζω ότι θα ήθελα
να δώσω τα φτερά μου
σ' αυτόν τον νεαρό
που πιστεύω…
ότι γεννήθηκε για να πετάει.
Πήρα αυτήν τη στιγμή τόσο σοβαρά στη ζωή μου,
που σήμερα είμαι κυβερνήτης κι εγώ.
Παντρεύτηκα την Ντόρις, αν και χρειάστηκε να βιαστώ λιγάκι.
Να καλύψω 13 χρόνια.
Μα είμαστε χαρούμενοι και παντρεμένοι.
Αεροπορικό ζευγάρι στο μάξιμουμ.
Για την ακρίβεια, τη βλέπω σχεδόν κάθε μέρα.
Είναι η νέα φωνή στο JFK κι εγώ πετάω Νέα Υόρκη - Λος Άντζελες.
Πολύ βολικό.
Ναι.
Αν αναρωτιέστε για τη μαμά μου, δεν παντρεύτηκε τον μπαμπά του Σκίπερ,
αλλά έβγαιναν για ένα διάστημα.
Παριστάναμε ότι θα πετύχαινε. Είναι χαρούμενη, πάντως.
Διδάσκει υποκριτική στο Θέατρο Πασαντίνα στην Καλιφόρνια.
Τώρα είναι 80 ετών και της αρέσουν οι νεαροί.
Η Λιζ είναι η αγαπημένη μαθήτριά της εδώ και 20 χρόνια.
Είναι υπέροχη η ζωή.
Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ
ΚΕΛΙ
ΤΖΕΤ
ΜΠΕΝ
ΚΑΙ ΕΛΛΑ
ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
ΣΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ
ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΝΕΠΝΕΥΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!
ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΖΟΝ ΤΡΑΒΟΛΤΑ
Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ.
ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ,
ΖΩΝΤΑΝΑ Ή ΝΕΚΡΑ, Ή ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια