Downloaded from YTS.BZ
Hallo, allemaal. Zijn jullie er klaar voor?
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Dames, heren, iedereen, een applaus voor Sheng Wang.
Alles goed, DC?
Jeetje.
Fijn dat jullie er zijn.
Fijn dat ik mocht komen. Hopelijk gaat het goed met jullie.
Ik voel me best goed.
Ik probeer meer bessen te eten.
Ik ben echt fan van die antioxidanten.
Best gek. Ik weet niet eens wat oxidanten zijn.
Maar ik ben wel tegen ze.
Als je iets lekkers eet…
…komen die oxidanten het weer verpesten.
Dus na een steak en een paar martini's…
…haal ik m'n bessen erbij.
Ik roep de antioxidanten.
'Hé, jongens. Lossen jullie dat even op.
Zorg dat het op een ongeluk lijkt.'
Soms eet ik bessen vóór het eten.
Als een soort val.
Ze zien het niet aankomen. Ze denken dat ze gaan oxideren.
Ik ben dol op bessen, maar weet je wie er het meest van houden?
De kinderen van je vrienden.
Als die kinderen langskomen…
…verstop de bessen dan snel onder de broccoli.
Dat is een harde les.
Een vriendin kwam langs met haar kind.
Ik pakte snacks, drankjes, de bessen.
Zij blij, ik blij.
Toen dacht ik: dat meisje weet niet hoeveel die bessen kosten.
Ze zat te schransen.
Handenvol.
Ik had nog nooit iemand bessen zo zien pakken.
Zo eet je geen bessen.
Zo toon je een geofferd menselijk hart.
Ik zei niks, want bessen zijn goed.
Maar ik dacht wel: dit is onredelijk.
Ik probeerde cool te doen, maar het stoorde me.
Ik kon het gesprek met de volwassenen niet meer volgen.
Geen idee waar we het over hadden. Ik was te druk met m'n verlies.
Ziet niemand wat er gebeurt? We worden beroofd.
Ik wist niet wat ik moest doen. Ik deed voor hoe je ze eet.
Ik gaf het goede voorbeeld.
Zo van: 'Pak er één.
Bewonder de kleur, de textuur. Maak contact met de bes.
Kauw langzaam. Geniet ervan.
Na één bakje heb je genoeg voor vandaag. Klaar.'
Ze snapte de hint niet.
Uit frustratie begon ik de bessen in sneltempo op te eten.
Ik verstopte ze in m'n slokdarm.
Dat moet je accepteren.
Als er kinderen bij zijn, is het samenzijn minder voorspelbaar.
Dat is zo.
Ik was laatst bij een vriend.
Wat mannen met een biertje bij de vuurkorf in de tuin. Heel gezellig.
Opeens kwam de zoon van m'n vriend erbij.
Hij overviel hem.
Dan komt je kind ineens uit het niets naar je toe…
…en stelt hij een wetenschappelijke vraag waar iedereen bij is.
Het werd stil.
M'n vriend wist niet hoe hij moest uitleggen hoe de maan werkt.
Ik was gespannen voor hem.
Want hij wist dat wij meeluisterden.
Wij wilden het ook weten.
'Goede vraag. Waarom is de maan eigenlijk zo?'
Wij wisten het antwoord ook niet, maar beoordeelden zijn reactie.
Als een vriend iets uitlegt aan een kind, moet hij het versimpelen.
Maar soms besef je dan dat je vriend gewoon dom is.
Kinderen kunnen dingen ophelderen.
Zoals met m'n nichtje in de speeltuin.
Het was leuk, tot ze aan de hangladder wilde slingeren.
Ik zei: 'Ik laat wel even zien hoe het moet.'
Ik kwam erachter dat ik m'n hangladderkrachten kwijt ben.
Ik wist niet dat je die vaardigheid al zo snel verliest.
Het is voorbij. Het breekt m'n hart dat ik op een bepaald moment…
…voor het laatst aan een hangladder slingerde…
…maar niemand een foto heeft gemaakt.
Ik dacht dat ik het wel kon, want optrekken lukt me prima.
Maar bij zo'n hangladder slinger je met al je gewicht aan één hand.
Dat zijn serieuze G-krachten.
Ik was die G-krachten vergeten.
Ik hing aan de eerste stang, wilde slingeren…
…en toen de G-krachten toenamen…
…begon het hier pijn te doen.
M'n rotatorenmanchet dacht…
…je kunt beter loslaten, jochie.
O, jee. Ik ga je romp eraf scheuren.
Ik was ook emotioneel gekwetst.
Ik wilde een vaardigheid laten zien…
…die zij met wat oefening ook zou kunnen leren.
In plaats daarvan liet ik zien hoe snel je lichaam aftakelt.
Verontrustend genoeg bestaan er video's…
…van terroristen die trainen aan hangladders.
Ik vond dat altijd nogal suf, maar nu denk ik: ze zijn best atletisch.
Dan kan een probleem worden.
Ik ben dankbaar dat ik mag optreden in zulke mooie theaters.
Dat is echt heel fijn.
Het is niet altijd zo.
Een van m'n laatste shows, in LA, was in een seksshop.
Zo'n show doe ik graag, omdat je er gratis kunt parkeren.
Dat is mijn fetisj.
Na m'n show heb ik even rondgeneusd.
Ik stuitte op een beha van snoepjes.
Interessant, maar ik dacht: iets voor jongeren.
Ik eet niet zo vaak snoep meer.
Ik wil best lol maken.
Ik neem een hapje, maar de rest bewaren we voor later.
Je moet niet verwachten dat ik een hele beha opeet.
Ik ga niet al dat snoep opeten. Dan krijg ik hoofdpijn.
Je kunt beter ondergoed dragen van paracetamol.
Heb je iets dat meer geschikt is voor volwassenen?
In plaats van een snoepbeha…
…misschien een paar tepelplakkers van pure chocola?
Bitterzoet, minimaal 75% cacao.
Of misschien zelfs 85%. Ik ben niet bang.
Ik pakte de doos met de beha.
Ik draaide 'm om om de voedingswaardetabel te lezen.
Hoeveel eiwitten zitten erin?
Ik was verbaasd. Acht gram suiker.
Dat is niet eens zo slecht.
Als je jezelf iets zoets gunt, is acht gram redelijk.
Toen keek ik verder. Er stond: 26 porties.
Verdorie. 26 in één beha?
Meestal zijn we maar met z'n tweeën.
Dit recept is bedacht voor een groepssetting.
Geweldig voor een feestje waar iedereen eten meeneemt.
'Zeg maar wanneer je het toetje wil. Ze heeft ze opgewarmd.'
Ik kan zelf geen 26 porties op. Echt niet.
Echt niet. M'n bloedsuiker is te hoog.
Ik heb al prediabetes.
Ik wil geen voet verliezen om een tiet te zien.
M'n moeder zou echt pissig zijn.
Zij heeft die voet gemaakt.
Onlangs bezocht ik m'n familie in Houston.
Ik ging naar het huis waarin ik zelf ben opgegroeid.
Het is interessant om terug te gaan…
…want je ziet dingen die je als kind niet zag.
Ik realiseer me nu dat m'n ouderlijk huis…
…deprimerende verlichting heeft.
Nu is dat overduidelijk.
Maar als kind kon ik er de vinger niet op leggen.
Ik dacht altijd: waarom is het hier zo verdrietig?
Ik had bijna een fijne jeugd.
We hadden alleen wat lampen nodig.
Makkelijk op te lossen…
…maar immigranten van de eerste generatie hebben geen oog voor sfeer.
Zij denken dat 'ambiance' de vrouw van Jay-Z is.
In de meeste kamers hangt één lamp. In het midden aan het plafond.
Perfect voor een verhoor.
Zeer dramatische schaduwen.
Je loopt naar binnen en hebt ineens dikke wallen.
M'n ouders waren wel gelukkig.
Ze keken alleen altijd alsof ze je een spookverhaal gingen vertellen.
M'n neef had het zwaar.
M'n oom had te veel tl-verlichting geïnstalleerd.
Dat is misschien energiezuiniger…
…maar niet erg liefdevol om te doen.
Dat is niet gezellig, maar griezelig.
Fluorescentieverlichting is vooral geluid.
Je hoort het al. Voordat je er bent, weet je het al.
'Ik wil niet lang blijven vanavond.'
Het gezoem van een dikke bromvlieg…
…gepaard met de warmte van een autopsietafel.
Het zet de toon voor een paniekaanval.
Ik ben opgegroeid in een huis met schoenen-uit-beleid.
Als je thuiskwam, moest je eerst in de hal je schoenen uitdoen.
Dan pas mocht je verder.
Ik had vrienden die niet zo leefden.
Als ik bij hen thuis kwam…
…vond ik het leuk om iets exotisch te proberen.
Eén zomer kwamen alle kinderen uit de buurt naar Mark…
…want hij had Street Fighter II op de Super Nintendo.
Dat was toen een hele hype.
Ik keek er vooral naar uit om naar binnen te gaan…
…zonder te stoppen.
Ik kon gewoon meteen doorlopen.
Niet blijven hangen in de hal, maar meteen het huis in.
Helemaal naar de woonkamer.
Ik kon ervaren hoe tapijt voelt met schoenen aan.
Verdorie, ik heb nog nooit in een huis gelopen met zoveel grip.
En de airco op minder dan 26 graden.
Alsof jullie in een hotel wonen.
Het toppunt is plassen in de badkamer.
Soms is die zo ingericht dat je denkt: o, jee…
…moet ik nu op de badmat stappen met m'n schoenen aan?
Dat voelt als heiligschennis.
Dat is het eerste wat je aanraakt als je uit de douche stapt.
Dat zou ik thuis nooit doen.
Nu wil ik het proberen.
Maar een vriend doet dat niet.
Als ik om je geef, stap ik om de badmat heen.
Dan ga ik zo naar binnen.
Dat is liefde.
Je ziet niet altijd wat ik voor je doe.
Liefde is niet opschepperig.
Ik handhaaf thuis ook een schoenen-uit-beleid.
Maar niet altijd. Soms moet je inschikken.
Soms heb je haast…
…sta je al buiten met je schoenen aan en ben je je portemonnee vergeten.
Dan heb je geen tijd om die hele riedel weer te doen.
Dan wordt het een speciale gelegenheid.
Vandaag loop je binnen met je schoenen aan.
Maar je loopt niet zoals normaal.
Je doet alsof de vloer lava is.
Je doet dit…
Dat ziet er raar uit.
Maar het is wetenschappelijk onderbouwd.
Je weet wat je doet.
Met grote stappen minimaliseer je het aantal besmettingspunten.
Je loopt op de bal van je voet voor minimaal contact.
En je beweegt snel vanwege de drie-seconden-regel.
Zulke trucs gebruik je…
…als je angstig bent en doet alsof je controle hebt over je leven.
Er zijn zoveel dingen die we niet kunnen controleren.
Als ik op tournee ben, ben ik soms in een hotel…
…waar ik een matras aantref dat aan het einde van z'n levensduur is.
Dat gebeurt.
Meestal is het een beetje doorgezakt.
Laatst had ik een oud matras van traagschuim dat prima leek.
Je zag er niks aan, maar als je ging liggen, voelde je het.
De herinnering aan iemand anders.
Een hele levendige herinnering.
Een unieke leegte, gecreëerd door een lichaam dat er niet was…
…maar duidelijk gedefinieerd door de grenzen van zijn afwezigheid.
Ik werd omsloten door de contouren van een stevige man.
We hadden een andere vorm.
Ik was niet de sleutel voor dat slot.
Ik had randen waar hij rondingen had.
Het voelde alsof ik op een kleine skatebaan lag.
Ik weet niet of jullie het aan me zien…
…maar ik kook sinds kort met sjalotten.
Je ziet het.
Je ziet een gloed.
Sjalotten zijn lekker. Ik heb ze pas ontdekt.
'Hé, ui. Je hebt niet verteld dat je zo'n lekkere nicht hebt.
Waar komt ze vandaan? Ze ruikt anders.'
Ze lijken op elkaar, maar je behandelt ze anders.
Uien neem je voor lief.
Je koopt ze per zak en gooit ze in een donkere kast voor later.
Maar als je één sjalotje meeneemt, heb je plannen.
Je gaat vanavond een recept volgen.
Je gaat helemaal los. Je pakt de mandoline erbij…
…en doet één handschoen aan zodat je je vingertoppen behoudt.
Ik probeer allerlei kruiden en specerijen.
Ik heb net een preifase gehad.
Ik ben dol op prei. Spijtig genoeg heb ik prei lang vermeden.
Want als je je eerste prei ziet, is dat intimiderend.
Verdorie, dat is een gespierde lente-ui.
Wat heeft dat te betekenen?
Ik probeer biologisch te eten. Dat ding slaagt niet voor een drugstest.
Hij is te dik.
Waarom hebben ze 'm zo laten worden?
Ze zijn 'm vergeten.
Ze hadden 'm drie jaar geleden moeten oogsten.
Laat het nu maar zitten.
Hij wordt al bijna een boom.
Ik hou van koken. Van het hele proces.
Van de kracht van kruiden en specerijen.
Het is echt iets magisch.
Een van m'n favoriete specerijen is komijn.
Dat is een goeie.
Zoveel verschillende culturen gebruiken diezelfde specerij.
Het heeft een diepe, hartige smaak…
…een beetje een luchtje, een vleugje zweetgeur.
Het is een feestelijke specerij.
Als ik het ruik, denk ik…
…het ruikt alsof er nog iemand in de keuken staat.
Hallo?
Het ruikt alsof er iemand in de tuin heeft gewerkt.
Dank je wel, ik haal wat water voor je.
Kom maar binnen met die sexy muskusgeur.
Soms, na een lange periode van uit eten gaan…
…probeer ik te compenseren door thuis een gezonde smoothie te maken.
Maar ik overdrijf altijd…
…omdat ik alles erin wil stoppen wat ik eerder die week had moeten eten.
Allerlei soorten sla, allerlei soorten fruit…
…walnoten, champignonpoeder, lijnzaad, kurkuma, zwarte peper.
M'n smoothie wordt donkergrijs.
Hij is stroperig.
Het lijkt op nat beton.
Dat zuigt…
…maar het gaat niet door een rietje.
Je moet mijn smoothie met mes en vork drinken.
Hij is te dik.
Je moet vloeistof toevoegen voor de juiste consistentie.
Fijn. Nu heb ik acht liter smoothie.
Ik moet m'n vriendin halen.
'Schat, ik heb voor jou ook een snack gemaakt. Sorry.'
Ik heb nooit een culinaire opleiding gevolgd.
Ik leer het al doende, door te improviseren.
Ik maak nooit hetzelfde…
…want ik weet niet hoe het me de eerste keer is gelukt.
Als m'n vriendin het lekker vindt, zeg ik: 'Geniet ervan, het is eenmalig.
We zijn gezegend vanavond.'
Ik kook meestal…
…maar soms koopt m'n vriendin een keukenhulpje dat we niet gebruiken…
…maar dat wel opslagruimte inneemt.
Ze kwam thuis met een enorme knoflookpers.
Dat veroorzaakte opstoppingen in de la.
Zodat als je de la opendoet…
…je met je andere hand alles rustig moet houden.
Zo van: 'Hé…
Rustig.
Chill. Ga liggen. Ik ben het maar. Ga liggen.
Waarom ben je zo opgefokt?
Iedereen is over de kook. De tang is in de war.'
En je schaaft je knokkels omdat de la van binnen niet geverfd is.
M'n vriendin kwam eens thuis met een spiraalsnijder…
…om courgettespaghetti te maken waar niemand enthousiast over is.
Het is triest.
Want als je het voor het eerst ziet, ben je enthousiast.
Dan lijkt het echt op spaghetti.
Echt waar.
En in je hart wil je het geloven. Je denkt: misschien…
Misschien is het echt spaghetti.
Maar als je gaat eten, weet je dat het een groentesliert is.
Word wakker, idioot.
Ik kan geen sciencefictionthriller kijken en courgetti eten.
Want ik kan maar zoveel ongeloof compenseren.
Ik kan geloven dat kwaadaardige robots uit de toekomst ons komen vernietigen…
…of ik kan doen alsof dat spaghetti is.
M'n vriendin kwam ooit thuis met een Japanse uiensnijder.
Hij heeft één handvat met acht mesjes erop.
Eén haal, acht sneden.
Ik heb 'm nooit gebruikt.
Een jaar geleden vond ik 'm weer tijdens het opruimen.
Er zat een dop op. Ik pakte 'm verkeerd vast.
Toen ik 'm opende, gleed m'n vinger over alle acht messen.
En toen gooide ik 'm weg.
Dat was de enige keer dat we 'm gebruikt hebben.
Hij lag jaren onaangeroerd in de la…
…te wachten om toe te slaan.
En hij had me goed te pakken.
De meest gelijkmatig verdeelde wond die ik ooit heb gehad.
Snedes van restaurantkwaliteit volgens de dokter.
Ik ben momenteel op zoek naar een nieuwe mini-oven.
Het is weer zover.
We hebben een simpele. Prima ding. Al tien jaar.
Hij werkt nog steeds, maar nu ook als er niemand thuis is.
Hij wordt te goed.
Een nieuwe nodig dus.
Ik weet het niet zeker, maar ik ben op een punt waarop ik me misschien…
…een Breville kan veroorloven.
Misschien, hoor.
Ik moet de financiën nog eens bekijken.
Hij is duur, maar heel mooi.
M'n vrienden zijn er tevreden over.
Maar als hij echt zo geweldig is…
…is er een kans dat dit m'n laatste oven wordt.
Dat is heftig.
Dat kan ik niet aan.
Ik wil gewoon knapperige dino-kipnuggets.
En nu denk ik na over m'n sterfelijkheid.
Nu vraag ik me af aan wie ik dit erfstuk ooit zal nalaten.
Welke neef of nicht kan mijn verhaal vertellen bij Tussen Kunst & Kitsch?
Tot op de dag van vandaag…
…heb ik nog steeds wat zuinige gewoontes die ik niet kan loslaten.
Ik vind het moeilijk om een heel vel keukenpapier te gebruiken.
Ik wil 'm doorscheuren. De andere helft is voor m'n lief.
Of ik laat die helft aan de rol zitten en rol 'm weer netjes terug op.
Als ik in een restaurant een nat doekje krijg…
…gebruik ik het niet meteen.
Ik stop het in m'n zak.
'Ik bewaar het voor later. Het is te speciaal voor nu.'
Het is verpakt, dus dat voelt als een verantwoordelijkheid.
Als je het uitpakt, heb je één kans.
Zorg dat die telt.
Dus je bewaart het. Je bent voorbereid.
Je gaat door met je leven.
Af en toe kom je in een situatie terecht waarin je denkt…
…is dit het moment?
Nee, nog niet. Dit valt wel mee.
Ik heb servetten. Condens op m'n ijswater. Ik doe het zo wel.
Hier wil ik niet een heel doekje aan verspillen.
Dus je wacht af.
Op een dag zal er een moment waardig zijn.
Dit zal je voldoening geven.
Je opent de verpakking en dan blijkt het uitgedroogd.
Je wil je barbecuevingers poetsen…
…met iets wat lijkt op een gebruikt droogtrommeldoekje.
Technisch gezien ben ik volwassen…
…maar ik moet nog wat groeien om een echte volwassene te worden.
Ik probeer mezelf te pushen, in kleine stapjes.
Soms, als ik een enge film heb gekeken…
…loop ik een donkere kamer in zonder het licht aan te doen.
Ik probeer dapper te zijn.
Dan hou je je natuurlijke tempo aan.
Je gaat dus niet sneller lopen.
Het is jouw huis.
Gedraag je dan ook zo.
Als je gaat rennen, weten de geesten dat ze je bang hebben gemaakt.
Gun ze die voldoening niet.
Ik ga naar binnen, heel kalm.
Ik doe gewoon wat ik moet doen.
Ik draai me om en ik loop weg.
Heel cool.
Ik ben er bijna, ik zie het licht in de hal.
De laatste drie stappen doe ik rennend.
Tot in de deurpost en dan spring ik het licht in.
Als je in de lucht hangt, strek je been dan niet.
Dan word je gegrepen en naar je ondergang weggesleept.
Je weet beter. Rennen, springen, been intrekken.
En dan maak je een laf geluid, zoals…
Voor wie het niet weet, dat is Taiwanees voor 'oei'.
Soms probeer ik dapper te zijn in de douche.
Ik wacht niet tot het water warm is. Ik voel niet eerst.
Ik stap er gewoon in als een krijger.
Het is moeilijk.
Als je echt gek wil doen, zet je het water niet aan.
Probeer het vanavond eens. Ga naar huis, kleed je uit.
Stap in een stille, droge douche.
Voel die spanning.
Het is anders. Niet neutraal.
Kijk naar de gaatjes van je douchekop.
En dan, met je eigen hand…
…zet je het waterkanon aan.
Niet terugdeinzen.
Niet blokkeren.
Wees dapper.
Als de geesten je dat zien doen…
…worden zij bang.
De jager wordt de prooi.
Dan denken ze: die gast is gek. Ik kan hier niet blijven.
En dan gaan ze weg.
Als je voelt dat die geest begint te verdwijnen, zeg je:
'Boe.'
Ik probeer de kleine overwinningen in m'n leven te vieren.
Ik heb een mijlpaal bereikt. Ik koop voortaan tandenborstels in bulk.
Dat is nieuw voor me.
Het grootste deel van m'n leven had ik één tandenborstel.
Geen reserve.
Ik kocht gewoon losse exemplaren.
Ik had er één…
…en die gebruikte ik tot er geen haren meer parallel liepen.
En dan bleef ik die gebruiken omdat ik dacht dat hij effectiever was…
…nu ik 'm zo wollig had gemaakt.
Ze worden sterker.
Binnenkort mag hij de keuken in.
Het geeft een gevoel van veiligheid.
Het is fijn om te weten dat als ik thuiskom…
…ik een nieuwe kan pakken als ik dat wil.
Op bezoek komen? Geen probleem.
Je kunt vier vrienden meenemen.
En het beste van een multipack is dat je een kleur kunt kiezen.
Dat is een kans. Neem de tijd, denk er goed over na.
Welke kleur geeft je de energie die je nu nodig hebt?
De blauwe. Die is rustgevend. Een oceaan van sereniteit.
De rode. Leuk, maar een beetje pittig.
De paarse is krachtig.
Ik kies de paarse alleen als ik klaar ben voor verandering.
Soms leef je niet je beste leven.
Misschien nam je zelfdestructieve beslissingen.
Nu moet je je gedrag afstemmen op je belangrijkste waarden.
Kom maar op, paarse tandenborstel.
We gaan ervoor.
We hebben tandplak en demonen te verslaan.
Ik wil een beter mens worden.
Ik doe m'n best. Ik wil graag leren.
Ik ben alleen niet zo goed in dingen afmaken.
Daarom heb ik zoveel tabbladen geopend op m'n computer.
Er zijn zoveel bronnen op internet waar ik iets aan zou kunnen hebben.
Maar niet vandaag.
Later.
Stuur me die link toch maar.
Ik open een tabblad. Ik heb een heel systeem.
Hoe meer tabbladen je verzamelt, hoe kleiner ze worden.
Het begint zo.
Dan wordt het: oeps, geen informatie meer.
Je weet niet wat het voorstelt, maar er zijn er veel.
En dat is gênant.
Bij een werkmeeting moet je je scherm delen.
Dat scherm deel je niet.
Je opent een nieuw venster en doet alsof alles oké is.
'Ik ben hier voor de aandeelhouders.'
Elke paar maanden wil je browser updaten.
Ho, en m'n verzameling dan?
Je browser zegt: 'Geen zorgen.
We openen alle tabbladen opnieuw.
Het zijn er wel veel. Je moet bladwijzers gebruiken.'
Om de paar jaar crasht je computer.
Dan ben je alle tabbladen kwijt.
Het gevoel van verlies is verwoestend.
Maar dan denk je: eindelijk ben ik vrij.
Bedankt dat je deed wat ik zelf niet kon doen.
Ik weet niet of al die technologie ons leven echt beter maakt.
Het maakt sommige dingen in het leven juist raar.
Onlangs was ik m'n koptelefoon kwijt.
Verloren ergens buiten Atlantic City. Die krijg ik niet terug.
Maar dankzij de technologie kan ik 'm nog steeds volgen.
Als ik wil, kan ik zien waar hij nu is.
Dat is niet gezond.
Ik weet waar hij woont, waar hij werkt.
Ik weet dat hij regelmatig wordt opgeladen.
Hij is verdergegaan.
Hij doet z'n ding. Dat raakt me. Je kunt het apparaat vergeten, maar…
Ik wil 'm niet vergeten.
Ik wil niet loslaten. Ik ben je al eens kwijtgeraakt, meid.
Niet te geloven dat je zomaar met iedereen koppelt.
Ik wil me niet laten meeslepen door consumentisme en materialisme.
Ik ben zuinig op wat ik wel heb. Zoals deze bril.
Ik doe lenzen in als ik iets fysieks moet doen…
…zoals basketballen of naar een stripclub gaan.
Als je een bril draagt in een stripclub en dicht bij het podium zit…
…is det kans behoorlijk groot dat de danseres je bril afpakt.
Dat is me al meer dan twee keer gebeurd.
Als je de sexy bibliothecaresse wil spelen, prima. Ik steun je.
Maar neem je eigen rekwisieten mee.
Dit is geen speelgoed. Dit is een medisch hulpmiddel.
Normaal mogen alleen opticiens eraan zitten.
Maar omdat je geen kleren aan hebt, zie ik het door de vingers.
Ze pakken je bril, zetten 'm op, laag op hun neus…
…en kijken je zwoel aan.
Het moet sexy zijn…
…maar ik zit met m'n ogen te knijpen.
'Ik denk dat ze vier tepels heeft.'
Dan verandert ze van tactiek.
Ze geeft de bril een close-uptour van haar lichaam.
Wauw, dat ziet er leuk uit voor de bril.
Maar ik zie niet wat de bril ziet.
Hij is niet draadloos verbonden met m'n achterhoofdskwab.
Dan krijg ik m'n bril terug.
En natuurlijk zijn m'n glazen vies.
Tietafdrukken op m'n glazen.
Een persoonlijk tintje, maar ik word niet opgewonden van forensisch onderzoek.
Ik heb geen brillendoekje.
Nu moet ik de hele show in lage resolutie bekijken.
Ik moest even stoppen met shows.
Ik moest terug naar LA voor een juryklus.
Ik wilde het eigenlijk niet.
Maar ik werd in de eerste ronde gekozen. Ik was de favoriet.
Ik was trots, maar maakte me ook zorgen.
Als ik hun eerste keuze ben, haalt dit team de play-offs niet.
Ik doorliep het hele selectieproces.
Op het laatste moment steekt jurylid drie z'n hand op.
'Edelachtbare, ik heb volgende week misschien een sollicitatiegesprek.'
De rechter keek hem aan en besloot dat hij in de jury moest blijven.
Want een rechter oordeelt.
Ze schatte in dat hij toch nooit zou worden aangenomen.
Ze vond hem niet inzetbaar.
Dus toen werd hij mijn collega.
Ik twijfelde aan het systeem.
Juryrechtspraak is een nobel idee…
…maar in de praktijk voelt het zo willekeurig.
De overheid zegt gewoon: 'Heb je tijd?
Kom. We hebben een zaak in een veld waarin je geen ervaring…
…inzicht of interesse hebt.
We laten twee bevooroordeelde partijen…
…tegenovergestelde argumenten presenteren om te bewijzen dat ze gelijk hebben.
En dan mag jij ons vertellen wat de waarheid is.
Je kunt het.'
Dat legt heel veel druk op je.
De rechtbank is heilig.
Daar kun je fouten uit het verleden rechtzetten.
Mensen zijn erop gekleed. De rechter draagt een toga.
De advocaten dragen maatpakken.
Heel formeel allemaal, behalve voor de jury.
Wij zien eruit alsof de uitkomst ons niets kan schelen.
We zijn gekleed alsof het allemaal heel ongelegen komt.
Dit was geen ideaal moment.
We deden het niet zo goed.
Het proces duurde drie weken.
En toch maakte niemand aantekeningen.
Iedereen dacht: dat onthoud ik vast wel.
Toen we moesten overleggen, hadden we niks.
We lieten ons leiden door energie.
We zeiden: 'Ik weet het niet…
Schuldig?'
Er stonden geen levens op het spel. Het was een civiele zaak.
Een Amerikaanse tegen een Canadese onderneming.
We kozen voor het thuisteam.
We geven de fans wat ze willen.
Het was een kort overleg. We kwamen om negen uur samen.
Om tien over negen waren we klaar.
Tijdens het proces moet je zelf voor je lunch zorgen…
…maar we kwamen erachter…
…dat als je tot 12.00 uur werkt, de rechtbank de lunch regelt.
We waren het unaniem eens.
Maar we hielden ons oordeel nog even voor ons.
'Wij zorgen voor gerechtigheid als zij zorgen voor broodjes kalkoen.'
Quid pro sandwich.
We hielden ons oordeel nog drie uur achter…
…voor gratis eten.
En de broodjes waren middelmatig.
Niet het wachten waard. Niet eens de calorieën waard.
Als jury lieten we tot het laatst zien hoe slecht ons beoordelingsvermogen was.
We kregen wat we verdienden. Het systeem werkt.
Naarmate ik ouder word, keer ik me meer naar de natuur.
Daar vind ik tegenwoordig m'n rust en vreugde.
Zelfs feesten doe ik steeds meer buiten.
Ik ging naar twee vrijgezellenfeesten.
Het eerste feest was voor m'n vriend Louis, in Costa Rica.
Heel tropisch.
Veel wateractiviteiten. We waren vaak nat.
Vijftien gasten van in de veertig…
…in slecht passende surfshorts.
Ik heb de bilnaad van al m'n vrienden gezien.
Niet uit vrije wil.
Als je vermoedt dat er een bilspleet in je blikveld is…
…is het bijna onmogelijk om door te gaan met je leven.
Je moet het bevestigen. Zo van: 'Wacht even.
Dat wilde ik niet doen.'
Een bilspleet is magnetisch.
Een bilspleet is als een pseudo-decolleté.
Hij trekt je aandacht door de kracht van nabootsing.
Je ogen worden vanzelf aangetrokken door die schaduw.
Wat is dat mysterie dat m'n hoofd wil oplossen?
Dat is geen keuze. Dat is instinct. Dat is dopamine of zo.
Het is heel krachtig.
Datzelfde principe gebruiken ze bij het ontwerpen van een botanische tuin.
Ze maken het pad altijd kronkelig om je nieuwsgierig te houden.
'Wat is er achter die bocht?
Ik wil het weten.'
Soms volg je de bocht en kom je uit bij een prachtig veld met begonia's.
En soms is het de kont van je vriend.
'In die tuin mag ik niet komen.
Die is alleen voor personeel.'
Het andere vrijgezellenfeest was een backpacktocht.
Niet naar hostels, maar de wildernis in.
Heeft iemand ooit zoiets gedaan?
Een handjevol mensen. Dat is de juiste hoeveelheid.
Dat is de juiste hoeveelheid, want we hoeven niet meer zo te leven.
Het is een rare keuze.
Het is intens.
Het is niet hetzelfde als kamperen. Dat is chill.
Je rijdt naar de kampeerplek.
Je kampeert.
Bij backpacken rijd je naar wat niet de kampeerplek is.
Je stopt langs de snelweg, doet je tas op je rug en zegt: 'Bedankt, auto.
Vanaf hier red ik het zelf.
De komende 40 kilometer doe ik alsof ik een auto ben.
Ik ben offroad. Ik ben een Subaru.'
Ik heb nog nooit zo'n rugzak gedragen.
Ik heb er nooit een gehad.
Ze zijn enorm. Als kind al vond ik ze niet mooi.
De verhouding klopte niet. Te veel tas voor een mens.
Ik hou van basic rugzakken.
Een rugzak moet van hier tot hier gaan.
Ik vind het niet mooi als hij zo groot is dat hij boven je hoofd uit groeit.
'Ho eens even.
Wat doe je? Jij bent een rugzak, toch?
Nou, terug naar die rug.'
M'n vriend had dit gepland als vrijgezellenfeest.
Dat is niet traditioneel.
Hij was spiritueel. Toen hij zei dat hij iets anders wilde…
…dacht ik: geen drank, geen strippers.
Toen zei hij: 'Ja, maar ook geen onderdak en elektriciteit.'
We gaan feesten.
Maar ook plezier en comfort vermijden.
Niemand anders kwam opdagen.
Het gezelschap bestond uit hem en mij.
Twee kerels alleen in de wildernis…
…die elkaar 's nachts op teken controleren.
Het werd per ongeluk romantisch.
Maar de vraag is…
…zouden meer jongens het feestje minder gay maken?
Ik weet het niet. Dat is een moeilijke rekensom.
We deden een trektocht langs de kust van Noord-Californië.
Het was prachtig.
Meerdere keren tijdens de tocht stond ik op een klif…
…uitkijkend over de zee, overweldigd door alle pracht.
Ik zei tegen m'n vriend: 'Bedankt dat je dit hebt geregeld.
Dit voelt als een unieke ervaring, want ik doe dit nooit meer.'
Hij zei: 'Fijn dat je erbij bent, anders was ik alleen.'
We stonden daar in stilte…
…en probeerden de grootsheid in ons op te nemen.
En toen dacht ik: ik zou hem nu kunnen vermoorden.
Dat wil ik niet.
Maar als ik het wel zou willen, zou dit het ideale moment zijn.
Ik wil niemand pijn doen, maar ik ben dol op kansen.
In de natuur voel je je zo kalm, zo verbonden met het universum.
Het zet je aan het denken over dingen.
Schuilt er een moordenaar in me?
Vier dagen in de wildernis was genoeg…
…om m'n perspectief en kijk op het leven te veranderen.
Eenmaal terug in het gewone leven…
…kon ik niet geloven hoe goed we het hebben.
De basisdingen.
Een prullenbak.
Na vier dagen zonder prullenbak besef je dat het een magisch vat is.
Je kunt er alles in gooien wat je wil.
Het is niet langer jouw verantwoordelijkheid.
Het is het probleem van de maatschappij.
Niet jouw zorg. Je kleindochter lost het wel op.
Ik voelde me een peuter.
Ik kon niet wachten om een poepie te doen op de wc.
Wat een genot, de wc.
We waren daar vier dagen alleen maar gaten aan het graven.
Een kleine tip.
Als je ooit gaat backpacken…
…graaf je gat dan de avond ervoor.
Wees vooruitziend.
Doe het na het eten als de kamer al geladen is.
Je wil niet op het moment zelf nog een gat hoeven graven.
Je wil geen gat hoeven graven onder dwang.
Dat wordt niet leuk.
Ik werd wakker op dag twee met hoge nood.
Ik moest. Ik pakte een schep, ik kon niet helder denken.
Ik verdwaalde.
Ik kwam terecht op een stuk met keiharde grond.
Ik kreeg er geen gat in.
De wanhoop sloeg toe.
Misschien moet ik eerst m'n behoefte doen en het lijk dan wegmoffelen.
Klinkt logisch.
Dan weet je hoe groot dat lijk is.
Als je vooraf graaft, moet je schatten.
Je moet jezelf afvragen: 'Zijn je ogen groter dan je kont?'
M'n eerste gat…
…was niet groot genoeg.
Ik probeerde het te begraven. Het werd een heuveltje.
Je moet geen sporen achterlaten. Ik heb de topografie veranderd.
Nu moeten ze de hoogtekaart bijwerken.
Het was een gedenkwaardige reis. We zagen veel dieren.
Een van de meest spectaculaire dingen was een volwassen zwarte beer.
Toen we hem zagen, klom hij net een steile helling op.
Toen ik die kracht in combinatie met die snelheid zag…
…was ik er kapot van.
Want ik had een plan.
Als ik ooit een beer zou moeten afschudden…
…zou ik doen alsof ik naar links ga en naar rechts gaan.
Toen ik die beer zag rennen, dacht ik: dat is niet realistisch.
Ik doe alsof ik naar links ga en dan ben ik er geweest.
Als ik door een beer word aangevallen, moet ik het gewoon ondergaan.
Je moet leren accepteren wat je niet kunt veranderen.
Adem in, adem uit.
Wat gebeurt er nu? Man, ik ben heerlijk.
Ik word verscheurd. Ik ben te lekker voor het bos.
Je hebt moeite met het dijvlees.
M'n bovenbenen zijn gespierd van de wandeling, beer.
Je had me vorige week moeten vangen. Toen was ik nog mals.
Op dag één liepen we 13 kilometer.
We zaten diep in berengebied.
Er was geen bereik.
's Nachts zag je geen hand voor ogen.
Ik weet nog dat we de tent in kropen.
Ik ritste 'm dicht. Ik zei: 'Rits.
Ik denk dat we nu veilig zijn.
Is het goed als we allebei acht uur knock-out gaan?
We zijn toch binnen.
We zijn nu binnen. Ik heb 'm helemaal dichtgeritst.
Ik heb m'n windscherm in een krachtveld veranderd.
Als we hen niet zien, weten ze niet dat wij hier zijn.
Oké, beren, ga maar slapen.
Jullie hoorden de rits. Bedtijd, welterusten.'
Ik voelde me meer in gevaar, omdat mijn slaapzak bij de opening lag.
Toen dacht ik: de beer zal waarschijnlijk niet de ingang gebruiken.
Hij stormt vast binnen als de Kool-Aid Man.
Het zou enger zijn als de beer wel de rits zou gebruiken.
Dat is zo eng dat ik er elke keer kippenvel van krijg.
We…
Bedankt. De show gaat nog even door, maar ik wil jullie alvast bedanken.
Bedankt dat jullie er zijn.
Ik…
Bedankt. Ik neem dit niet voor lief.
Ik doe al 23 jaar stand-up comedy.
Dit is m'n eerste grote tournee in uitverkochte theaters.
Dat is te gek.
Een droom die uitkomt.
Maar het is altijd m'n doel geweest om gewoon beter te worden.
Ik wilde beter worden en uiteindelijk m'n publiek vinden.
Ik dacht nooit na over wat dat inhield.
Ik realiseer me nu dat elke comedian een ander soort publiek trekt.
Ik leer jullie langzaamaan kennen.
Als ik in gesprek raak met werknemers van de theaters…
…zeggen ze altijd dat ik leuk publiek heb.
Jullie willen het leuk hebben, maar zonder te overdrijven.
Er worden weinig mensen weggestuurd.
Zelfs in Philadelphia verliep het rustig.
Het was relaxed.
Jullie zijn aardig. Jullie respecteren jezelf en anderen.
En jullie willen gewoon vroeg naar bed.
Ik snap het en ik ben best trots op jullie.
Ik weet dat jullie aan jullie avondroutine willen beginnen.
Je moet zoveel doen.
Kamillethee zetten, een warme douche nemen, je huid verzorgen.
Je lymfedrainagemassage uitvoeren.
Mediteren, dat boek lezen dat je al 13 maanden wil uitlezen.
Het is veel.
Ik ben dankbaar dat jullie m'n fans zijn. De sfeer is altijd fijn en warm.
Ik wil jullie steun en goede wil beantwoorden met een stukje transparantie.
Ik ben het jullie verschuldigd. Ik wil eerlijk zijn.
Ik heb een neptand.
Hier in het midden, vooraan.
Jullie zijn nu dus al 56 minuten bedrogen.
Dit is een kroon. De rest is echt, behalve deze.
Voor de tandartsen, het is nummer acht.
Die tand is afgebroken. Het was een andere tijd.
Ik woonde in New York en maakte domme keuzes.
Dat was voordat ik m'n paarse tandenborstel activeerde.
Het is traumatisch. Je melktanden zijn voor de lol.
De tweede set is voor het echie.
Die komen niet terug.
Ik schaamde me. Ik was wanhopig.
Ik smeekte de tandarts: 'Maak ongedaan wat ik mezelf heb aangedaan.'
Ze stelde me gerust. 'Geen probleem. Je krijgt een kroon.'
Ik wist niet wat dat betekende. 'Doe wat je moet doen.'
Als ze een kroon op een tand zetten…
…vijlen ze eerst het restant van de tand weg…
…tot een klein, bloederig stompje.
De meeste tandartsen willen niet dat je dat ziet of ervan weet.
Mijn tandarts wilde me haar werk wel laten zien.
Op een gegeven moment hield ze een spiegel voor m'n gezicht.
Ik had geen idee. Ik dacht dat we klaar waren.
Ik dacht dat het was zoals bij de kapper.
Ik wilde al fooi geven.
Ik keek snel.
Horror.
Ik reageerde niet, want ik wilde het geen kracht geven.
M'n gezicht werd emotieloos.
Ik keek weg. 'Doe dat nooit meer.
Ik weet niet waarom ik je dit moet vertellen…
…maar ik kwam hier voor meer tand.
Ik wilde extra tand.
Je werkt de verkeerde kant op.'
Wat ik zag, blijft me achtervolgen.
In de spiegel zie ik dit…
…maar ik ken de waarheid.
Ik ben dus gemotiveerd om die kroon te beschermen.
Ik gebruik 'm niet om te bijten of te scheuren.
Hij is puur decoratief.
Want ik weet dat als die kroon uitvalt, er een aardmannetje onder zit.
Dat zit te loeren.
Dat altijd bij me in de buurt is.
Als je goed kijkt, zie je…
…dat deze kroon iets groter en witter is dan de andere tanden.
Bij de behandeling mag je een kleur kiezen.
Je kiest een tint.
Iets tussen gebroken wit en gebrokener wit.
Je kiest lichter of donkerder…
…afhankelijk van hoe je denkt dat je leven zal lopen.
Heb je nog ambitie of wil je gewoon rustig aan doen?
Jij beslist.
Maar als je ervoor gaat, moet je eerlijk zijn.
Hoe wit zullen de andere tanden ooit worden?
En hoeveel jaar wil je één hagelwitte tand hebben?
Ik ben Sheng Wang. Bedankt, DC.
Dank jullie wel. Doe rustig aan.
Hou van elkaar, steun elkaar.
Tot de volgende keer.
Vertaling: Joyce Libregts
VOOR M'N NICHTJES EN NEEFJES
DANK AAN M'N GROOTOUDERS, OUDERS, TANTES EN OOMS, BROERS EN ZUSSEN