1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:07,382 --> 00:00:10,010
สวัสดีทุกคน พร้อมกันมั้ย

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

4
00:00:10,927 --> 00:00:11,761
โอเค

5
00:00:12,595 --> 00:00:18,852
สุภาพสตรี สุภาพบุรุษ และทุกคน
ขอเสียงต้อนรับเชง แวงค่ะ

6
00:00:22,605 --> 00:00:26,609
(เชง แวง: สีม่วง)

7
00:00:39,664 --> 00:00:42,417
ว่าไง ดีซี

8
00:00:46,296 --> 00:00:47,797
โอ้ แหม

9
00:00:49,382 --> 00:00:51,634
ขอบคุณมากที่มาดูกัน

10
00:00:51,718 --> 00:00:55,388
ขอบคุณมากที่ให้ผมมาแสดง
หวังว่าทุกคนจะสบายดีนะ

11
00:00:55,472 --> 00:00:57,057
ผมรู้สึกดีมาก

12
00:00:57,140 --> 00:00:59,851
ผมพยายามกินเบอร์รีให้มากขึ้น

13
00:01:00,602 --> 00:01:03,980
ผมชอบกินอาหารที่มีสารต้านอนุมูลอิสระมาก

14
00:01:04,522 --> 00:01:05,398
แปลกดีนะ

15
00:01:05,482 --> 00:01:07,525
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอนุมูลอิสระคืออะไร

16
00:01:07,609 --> 00:01:10,236
รู้แค่ว่าผมต่อต้านมัน

17
00:01:12,614 --> 00:01:15,325
ดูเหมือนว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เรากินของอร่อย

18
00:01:15,408 --> 00:01:18,369
จะมีสารอนุมูลอิสระที่พยายามจะทำร้ายเรา

19
00:01:19,454 --> 00:01:23,249
เนอะ เพราะงั้นหลังผมกินสเต๊กกับมาร์ตินี่แล้ว

20
00:01:23,333 --> 00:01:25,085
ผมก็จะเรียกเบอร์รีมา

21
00:01:26,127 --> 00:01:27,670
ผมส่งสารต้านอนุมูลอิสระเข้าไป

22
00:01:27,754 --> 00:01:31,341
ผมบอกว่า "นี่ เพื่อน ไปจัดการให้หน่อย"

23
00:01:32,967 --> 00:01:35,053
"ทำให้ดูเหมือนอุบัติเหตุด้วยล่ะ"

24
00:01:36,346 --> 00:01:39,390
บางทีผมก็กินเบอร์รีก่อนกินข้าวเย็นด้วยซ้ำ

25
00:01:39,474 --> 00:01:41,643
วางกับดักไว้ก่อนเลย

26
00:01:43,311 --> 00:01:47,649
พวกมันไม่รู้หรอกว่ากำลังจะเจออะไร
มันนึกว่ากำลังจะได้ออกซิไดซ์

27
00:01:50,318 --> 00:01:54,781
ผมชอบเบอร์รีนะ ชอบมากด้วย
แต่รู้ไหมว่าใครที่รักการกินเบอร์รีที่สุด

28
00:01:54,864 --> 00:01:57,325
ลูกเพื่อนคุณไง

29
00:01:59,410 --> 00:02:01,329
เวลาเพื่อนพาลูกมาบ้าน

30
00:02:01,412 --> 00:02:04,374
รีบเอาเบอร์รีไปซ่อนใต้บรอกโคลีโดยด่วนเลย

31
00:02:05,500 --> 00:02:07,252
นี่เป็นบทเรียนราคาแพงจริงนะ

32
00:02:07,335 --> 00:02:10,421
เพื่อนพาลูกมาบ้านผม ผมก็เป็นเจ้าบ้านที่ดี

33
00:02:10,505 --> 00:02:13,842
ผมเอาขนม เครื่องดื่ม เอาเบอร์รีออกมา

34
00:02:13,925 --> 00:02:15,552
พวกเขาแฮปปี้ ผมก็ดีใจ

35
00:02:15,635 --> 00:02:19,973
แล้วผมถึงได้รู้ว่า
"ยัยเด็กนี่ไม่รู้เลยสักนิดว่ามันราคาเท่าไหร่"

36
00:02:21,057 --> 00:02:23,351
นางกินมูมมามมาก

37
00:02:24,352 --> 00:02:26,271
กินเป็นกำๆ

38
00:02:27,063 --> 00:02:29,941
ผมไม่เคยเห็นใครถือเบอร์รีแบบนั้น

39
00:02:31,276 --> 00:02:32,735
ใครเขากินเบอร์รีแบบนั้นกัน

40
00:02:32,819 --> 00:02:36,364
นั่นมันท่าถือหัวใจมนุษย์ในพิธีบูชายัญ

41
00:02:40,952 --> 00:02:43,204
ผมไม่พูดอะไรเพราะมันดีต่อพวกเขา

42
00:02:43,288 --> 00:02:46,541
แต่ในใจผมนี่แบบ "แบบนี้ไม่ใช่แล้วมั้ง"

43
00:02:48,626 --> 00:02:51,588
ผมพยายามทำเฉยๆ แต่ที่จริงคือเซ็งมาก

44
00:02:51,671 --> 00:02:55,967
ผมเซ็งมากจนฟังที่พวกผู้ใหญ่คุยกันไม่รู้เรื่องเลย

45
00:02:57,177 --> 00:03:02,015
ผมไม่รู้ว่าเราคุยอะไรกันอยู่
เพราะมัวแต่ประเมินความเสียหายอยู่

46
00:03:03,850 --> 00:03:07,353
"นี่ไม่เห็นกันเหรอว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
เรากำลังโดนปล้น"

47
00:03:10,398 --> 00:03:14,360
ผมไม่รู้จะทำยังไง
ผมพยายามสาธิตให้ดูว่ากินเบอร์รีกินยังไง

48
00:03:14,444 --> 00:03:16,362
ผมพยายามทำตัวเป็นแบบอย่าง

49
00:03:16,446 --> 00:03:20,617
ผมแบบ "นี่ หยิบทีละลูก

50
00:03:21,784 --> 00:03:24,037
ดูมันก่อน ชื่นชมสีสัน เนื้อสัมผัส

51
00:03:24,120 --> 00:03:26,331
อยู่กับปัจจุบันกับเบอร์รี

52
00:03:27,373 --> 00:03:29,042
เคี้ยวช้าๆ ค่อยๆ ละเลียด

53
00:03:29,125 --> 00:03:33,338
พอกินหมดถ้วยนึงก็พอแล้วสำหรับวันนี้ พอแล้ว"

54
00:03:38,384 --> 00:03:40,553
แต่น้องเขาไม่เก็ตเลย

55
00:03:40,637 --> 00:03:44,432
ผมหงุดหงิดมาก
เลยเริ่มกินเบอร์รีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

56
00:03:47,143 --> 00:03:49,520
ซ่อนมันไว้ในหลอดอาหารผม

57
00:03:52,565 --> 00:03:54,609
มันเป็นอะไรที่ต้องยอมรับใช่ไหม

58
00:03:54,692 --> 00:04:00,406
พอมีเด็กอยู่ในซีน
บรรยากาศมันจะคาดเดาไม่ได้ทันที

59
00:04:00,990 --> 00:04:01,824
อะไรก็เกิดขึ้นได้

60
00:04:01,908 --> 00:04:04,202
วันก่อนผมไปบ้านเพื่อน

61
00:04:04,285 --> 00:04:07,413
แก๊งเพื่อนผู้ชายนั่งล้อมกองไฟดื่มเบียร์หลังบ้าน

62
00:04:07,497 --> 00:04:09,082
มานั่งเฮฮาไร้สาระกัน

63
00:04:09,165 --> 00:04:11,668
จู่ๆ ลูกเพื่อนผมก็เดินออกมา

64
00:04:11,751 --> 00:04:13,378
ถามคำถามใส่พ่อ

65
00:04:14,087 --> 00:04:18,007
คืออยู่ดีๆ ไม่มีปี่มีขลุ่ย
ไม่มีบริบทใดๆ ลูกคุณวิ่งมาหาคุณ

66
00:04:18,091 --> 00:04:22,345
แล้วซัดคำถามวิทยาศาสตร์ใส่คุณต่อหน้าทุกคน

67
00:04:24,013 --> 00:04:25,974
ทีนี้ก็เงียบกริ๊บกันหมด

68
00:04:27,308 --> 00:04:32,397
ตอนนี้เพื่อนผมก็พยายามอธิบาย
ว่าดวงจันทร์ทำงานยังไง

69
00:04:34,190 --> 00:04:36,859
ผมนี่ลุ้นแทนเขาจนเยี่ยวเหนียวเลย

70
00:04:36,943 --> 00:04:39,570
เพราะผมรู้ว่าเขาก็รู้ว่า
พวกเรากำลังฟังอยู่เหมือนกัน

71
00:04:41,197 --> 00:04:43,616
เอาจริงๆ พวกเราก็อยากรู้

72
00:04:44,951 --> 00:04:48,705
"เป็นคำถามที่ดีนะ ทำไมมันเป็นแบบนั้นเนอะ"

73
00:04:50,748 --> 00:04:55,378
เราไม่รู้คำตอบหรอก
แต่เรากำลังตัดสินคำอธิบายเขาอย่างตั้งใจมาก

74
00:04:57,547 --> 00:04:59,966
เพราะเวลาเพื่อนอธิบายอะไรให้เด็กฟัง

75
00:05:00,049 --> 00:05:02,010
บางครั้งก็ต้องพูดให้มันง่ายลงจะได้เข้าใจ

76
00:05:02,093 --> 00:05:06,639
แต่มีบางครั้งที่คุณเริ่มคิดได้ว่า
"เฮ่ย ไม่ดิ นี่เพื่อนฉันโง่จริงนี่หว่า"

77
00:05:11,102 --> 00:05:14,564
เด็กๆ นี่ทำให้เราเห็นสภาพตัวเองชัดขึ้นนะ

78
00:05:14,647 --> 00:05:17,108
อย่างวันก่อน ผมพาหลานไปสนามเด็กเล่น

79
00:05:17,191 --> 00:05:20,611
ทุกอย่างก็สนุกดีจนเธอเล่นบาร์โหนไม่ได้

80
00:05:20,695 --> 00:05:23,740
ผมก็แบบ "โอเค
เดี๋ยวลุงสาธิตให้ดูว่าเขาเล่นกันยังไง"

81
00:05:23,823 --> 00:05:27,744
แล้วผมก็พบความจริง
ผมสูญเสียพลังบาร์โหนไปแล้ว

82
00:05:29,120 --> 00:05:33,082
ผมไม่รู้เลยว่านี่เป็นทักษะ
ที่แค่วัยเท่านี้ก็เสียไปได้แล้ว

83
00:05:34,083 --> 00:05:38,087
มันจบแล้ว มันทำให้ผมใจหายนะ
ที่รู้ว่า ณ จุดหนึ่งในชีวิตนี้

84
00:05:38,171 --> 00:05:41,758
ผมโหนบาร์เป็นครั้งสุดท้าย

85
00:05:43,009 --> 00:05:45,928
แต่ไม่มีใครถ่ายรูปหรืออะไรไว้เลย

86
00:05:47,847 --> 00:05:49,849
ตอนแรกผมนึกว่าผมยังไหว ผมชัวร์ป้าบมาก

87
00:05:49,932 --> 00:05:51,809
เพราะผมดึงข้อได้ตั้งหลายที

88
00:05:51,893 --> 00:05:58,191
แต่บาร์โหนมันคือเอาน้ำหนักตัวทั้งหมด
ไปลงที่มือข้างเดียว แล้วแกว่งตัว

89
00:05:59,108 --> 00:06:01,652
เจอแรงจีเข้าเต็มๆ

90
00:06:03,279 --> 00:06:05,823
ผมลืมเรื่องแรงโน้มถ่วงไปเลย

91
00:06:05,907 --> 00:06:09,035
ผมจับบาร์อันแรก เริ่มเหวี่ยงตัวไปข้างหน้า

92
00:06:09,118 --> 00:06:11,662
แล้วพอแรงจีเริ่มเพิ่มขึ้น

93
00:06:11,746 --> 00:06:14,165
ผมก็รู้สึกเจ็บจึ้กตรงนี้

94
00:06:15,792 --> 00:06:17,627
กล้ามเนื้อหัวไหล่ผม

95
00:06:18,753 --> 00:06:21,464
มันแบบ "ปล่อยมือดีกว่าเหอะ ไอ้หนุ่ม"

96
00:06:22,423 --> 00:06:26,052
"ฉันจะฉีกหลุดจากลำตัวแกแล้วนะ"

97
00:06:29,347 --> 00:06:31,516
ผมเจ็บที่ใจด้วยนะ

98
00:06:32,183 --> 00:06:34,685
เพราะผมตั้งใจจะโชว์ทักษะสนุกๆ ให้หลานดู

99
00:06:34,769 --> 00:06:37,939
ที่เธอสามารถพัฒนาต่อ
ด้วยการฝึกฝนและประสบการณ์

100
00:06:38,022 --> 00:06:42,443
แต่สิ่งที่ผมให้หลานเห็นกลายเป็น
ร่างกายเราไม่นานก็ทรยศและพังซะแล้ว

101
00:06:44,779 --> 00:06:47,407
มันยิ่งสะเทือนใจไปอีกเพราะผมเคยเห็นคลิป

102
00:06:47,490 --> 00:06:50,827
ที่พวกผู้ก่อการร้ายฝึกโหนบาร์

103
00:06:50,910 --> 00:06:52,912
ผมเคยคิดว่ามันงี่เง่าสุดๆ

104
00:06:52,995 --> 00:06:55,915
แต่ตอนนี้ผมคิดว่า "โห พวกนี้ฟิตใช้ได้เลย"

105
00:06:57,083 --> 00:06:59,085
"พวกนี้อาจเป็นปัญหาทีหลังก็ได้นะ"

106
00:07:04,757 --> 00:07:08,886
ผมรู้สึกขอบคุณมาก
ที่ได้มาแสดงในโรงละครสวยๆ แบบนี้

107
00:07:09,637 --> 00:07:12,223
มันดีมากจริงๆ ดีมากๆ

108
00:07:14,725 --> 00:07:16,644
แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบนี้เสมอไป

109
00:07:17,645 --> 00:07:23,025
โชว์ล่าสุดที่ผมเล่นที่แอลเอ
ผมไปเล่นในร้านขายของผู้ใหญ่

110
00:07:23,609 --> 00:07:27,113
ผมชอบแสดงที่นั่นเพราะที่จอดรถฟรี

111
00:07:28,030 --> 00:07:29,949
ใช่ นั่นละรสนิยมเฉพาะตัวผม

112
00:07:31,826 --> 00:07:34,537
ผมแสดงเสร็จก็เดินดูของนิดหน่อย

113
00:07:34,620 --> 00:07:38,499
แล้วไปเจอยกทรงกินได้
ทำจากลูกกวาดน้ำตาลแข็ง

114
00:07:38,583 --> 00:07:40,042
ผมสนใจนะ แต่ก็คิดว่า

115
00:07:40,126 --> 00:07:44,088
"นั่นมันของวัยรุ่นเขา
อันตัวเราไม่กินลูกอมแบบนั้นแล้ว"

116
00:07:45,047 --> 00:07:46,966
ผมก็พร้อมจะสนุกนะ เราเล่นกันได้

117
00:07:47,049 --> 00:07:50,678
เดี๋ยวจะแทะนิดนึง แต่ที่เหลือเอาไปเก็บไว้ก่อน

118
00:07:51,345 --> 00:07:55,475
ไม่เอาสิ จะมาคาดหวังให้ผมกินทั้งตัวได้ไง

119
00:07:56,726 --> 00:08:00,771
ผมไม่กินน้ำตาลขนาดนั้นหรอก
เดี๋ยวปวดหัวตายพอดี

120
00:08:02,231 --> 00:08:05,485
มีชุดชั้นในที่ทำจากไทลินอลไหมล่ะ

121
00:08:07,987 --> 00:08:11,532
มีอะไรที่เหมาะกับตุ่มรับรสของผู้ใหญ่หน่อยไหม

122
00:08:12,450 --> 00:08:14,869
แบบว่าแทนที่จะเป็นยกทรงทั้งตัวทำจากลูกกวาด

123
00:08:14,952 --> 00:08:18,539
เอาเป็นแผ่นปิดหัวนม
ทำจากดาร์กช็อกโกแลตดีกว่าปะ

124
00:08:19,624 --> 00:08:23,669
เอาแบบดาร์ก โกโก้ไม่น้อยกว่า 75 เปอร์เซ็นต์

125
00:08:25,588 --> 00:08:29,467
จะ 85 เปอร์เซ็นต์เลยก็ได้ ผมไม่กลัวหรอก

126
00:08:32,053 --> 00:08:34,430
ผมหยิบกล่องยกทรงนั่นขึ้นมาดู

127
00:08:34,514 --> 00:08:37,600
พลิกอ่านข้อมูลคุณค่าทางโภชนาการ

128
00:08:39,393 --> 00:08:41,395
ยกทรงมีโปรตีนเท่าไหร่

129
00:08:45,483 --> 00:08:49,612
ผมก็แปลกใจนะ มันเขียนว่าน้ำตาลแปดกรัม

130
00:08:49,695 --> 00:08:52,031
ไม่เลวเลยนะนั่น

131
00:08:52,114 --> 00:08:56,786
ถ้าอยากตามใจปากตัวเองนิดนึง
แปดกรัมนี่ถือว่ากำลังดี

132
00:08:56,869 --> 00:09:00,623
แล้วพอดูต่อไป มันเขียนว่า 26 หน่วยบริโภค

133
00:09:02,542 --> 00:09:05,836
โหย! ยกทรงตัวเดียว 26 คนเลยเหรอ

134
00:09:06,337 --> 00:09:09,590
ปกติในห้องมีแค่เราสองคนนี่

135
00:09:11,717 --> 00:09:15,471
สูตรนี้คิดขึ้นมาไว้สำหรับงานเลี้ยงเป็นหมู่คณะนี่นา

136
00:09:16,222 --> 00:09:19,392
นี่มันยกทรงที่เหมาะจะใส่ไปงานปาร์ตี้
แบบเอาอาหารไปแชร์กัน

137
00:09:21,018 --> 00:09:24,814
"พร้อมกินของหวานก็บอกนะ
เธออุ่นของไว้ให้แล้ว"

138
00:09:27,358 --> 00:09:29,986
แต่ผมกิน 26 หน่วยบริโภคคนเดียวไม่ไหวหรอก

139
00:09:30,069 --> 00:09:32,363
ไม่มีทาง

140
00:09:32,446 --> 00:09:34,657
ค่าน้ำตาลสะสมผมก็สูงอยู่แล้ว

141
00:09:35,449 --> 00:09:37,326
ใช่ ผมมีภาวะก่อนเบาหวานแล้ว

142
00:09:37,410 --> 00:09:40,329
ผมไม่ยอมโดนตัดเท้าเพื่อจะได้เห็นนมหรอก

143
00:09:42,957 --> 00:09:45,293
แม่ผมคงโกรธแน่ๆ

144
00:09:46,294 --> 00:09:48,296
แม่เป็นคนทำเท้านี่ขึ้นมานะ

145
00:09:53,301 --> 00:09:56,971
ช่วงนี้ผมเพิ่งได้กลับไปเจอครอบครัวที่ฮิวสตัน

146
00:09:57,054 --> 00:10:01,142
ได้กลับไปบ้านที่ผมโตมา

147
00:10:01,767 --> 00:10:04,061
มันน่าสนใจที่ได้กลับไปตอนอายุเท่านี้

148
00:10:04,145 --> 00:10:08,232
เพราะเราจะสังเกตเห็น
สิ่งที่เรามองไม่ออกตอนยังเด็ก

149
00:10:08,316 --> 00:10:11,277
เหมือนอย่างผมเพิ่งรู้ว่าบ้านที่ผมโตมานี่

150
00:10:11,360 --> 00:10:13,988
แสงไฟมันหดหู่มาก

151
00:10:15,323 --> 00:10:17,658
ตอนนี้เห็นชัดมาก

152
00:10:18,326 --> 00:10:21,621
แต่ตอนเด็กๆ
ผมไม่มีทางดูออกว่ามันผิดปกติตรงไหน

153
00:10:22,496 --> 00:10:26,709
ตอนเด็กๆ ผมแค่รู้สึกว่า
"ทำไมมันเศร้าจังอะ"

154
00:10:29,795 --> 00:10:32,673
ผมเกือบจะมีวัยเด็กที่ดีแล้วนะ

155
00:10:32,757 --> 00:10:35,384
เราขาดแค่โคมไฟไม่กี่ดวงเอง

156
00:10:37,178 --> 00:10:38,721
แก้ไม่ยากเลย

157
00:10:38,804 --> 00:10:44,352
แต่ผู้อพยพรุ่นแรกๆ
ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับบรรยากาศหรอก

158
00:10:46,187 --> 00:10:50,483
พวกเขาคิดว่าบรรยากาศ
"แอมเบียนซ์" คือชื่อเมียของเจย์ซี

159
00:10:54,111 --> 00:10:58,949
เกือบทุกห้องมีไฟดวงเดียว
แค่ดวงเดียวตรงกลางเพดานห้อง

160
00:10:59,867 --> 00:11:02,536
เหมาะกับการสอบสวนมาก

161
00:11:03,621 --> 00:11:05,748
แสงเงาให้ความดราม่าสุดๆ

162
00:11:05,831 --> 00:11:09,418
เดินเข้าไปปุ๊บ ถุงใต้ตาก็ปูดขึ้นมาทันทีเลย

163
00:11:10,920 --> 00:11:12,713
พ่อแม่ผมไม่ได้ไม่มีความสุขนะ

164
00:11:12,797 --> 00:11:16,926
แค่หน้าตาเขาเหมือน
กำลังจะเล่าเรื่องผีให้ฟังตลอดเวลา

165
00:11:21,597 --> 00:11:23,307
แต่ลูกพี่ลูกน้องผมนี่หนักกว่า

166
00:11:23,391 --> 00:11:28,270
เพราะลุงผม
เล่นติดไฟฟลูออเรสเซนต์ซะเต็มบ้านเลย

167
00:11:28,771 --> 00:11:30,856
มันอาจจะประหยัดพลังงานกว่า

168
00:11:30,940 --> 00:11:33,859
แต่ทำแล้วไม่น่ารักเลย

169
00:11:35,361 --> 00:11:37,613
มันไม่ชวนอบอุ่น มันน่าขนลุก

170
00:11:37,697 --> 00:11:40,741
ไฟฟลูออเรสเซนต์ มันมีเสียงด้วย

171
00:11:42,743 --> 00:11:44,203
คุณได้ยินเสียงมัน

172
00:11:44,286 --> 00:11:46,497
ก่อนจะไปถึงคุณก็รู้แล้ว

173
00:11:46,580 --> 00:11:49,250
"คืนนี้ขอไม่อยู่นานนะ"

174
00:11:51,419 --> 00:11:54,755
มันมีเสียงหึ่งๆ เหมือนแมลงวันหัวเขียว

175
00:11:54,839 --> 00:11:58,634
จับคู่มากับความอบอุ่นของโต๊ะผ่าชันสูตรศพ

176
00:11:59,385 --> 00:12:02,722
บรรยากาศพร้อมจะแพนิกได้ทันที

177
00:12:06,517 --> 00:12:09,812
ผมโตมาในบ้านที่มีกฎห้ามใส่รองเท้าในบ้าน

178
00:12:09,895 --> 00:12:11,981
ซึ่งหมายความว่าพอคุณกลับถึงบ้าน

179
00:12:12,064 --> 00:12:14,942
คุณต้องหยุดที่ทางเข้า ถอดรองเท้าออก

180
00:12:15,025 --> 00:12:16,861
แล้วถึงเข้าไปในบ้านได้

181
00:12:16,944 --> 00:12:19,530
แต่ผมมีเพื่อนที่บ้านเขาไม่เป็นแบบนั้น

182
00:12:19,613 --> 00:12:21,657
แล้วพอผมได้ไปบ้านพวกเขา

183
00:12:21,741 --> 00:12:25,578
ผมงี้ตื่นเต้นสุดๆ ที่จะได้ลองอะไรแปลกใหม่

184
00:12:27,288 --> 00:12:28,497
ผมจำได้ว่ามีอยู่ซัมเมอร์นึง

185
00:12:28,581 --> 00:12:31,375
เด็กๆ ทั้งละแวกไปรวมตัวกันที่บ้านมาร์ค

186
00:12:31,459 --> 00:12:35,254
เพราะเขาเพิ่งได้เกมสตรีทไฟเตอร์ 2
ที่เล่นในซูเปอร์นินเทนโดมา

187
00:12:35,880 --> 00:12:38,716
ใช่ ตอนนั้นมันเป็นเรื่องใหญ่มาก

188
00:12:38,799 --> 00:12:42,136
แต่สิ่งที่ผมตื่นเต้นจริงๆ
คือการเดินจากข้างนอกบ้านเข้าข้างใน

189
00:12:42,219 --> 00:12:43,721
โดยไม่ต้องหยุดเลย

190
00:12:44,764 --> 00:12:47,057
ผมจะได้เดินตรงเข้าไปเลย

191
00:12:47,141 --> 00:12:52,271
ไม่ต้องมัวอ้อยอิ่งแถวโถงทางเข้า
แต่จะตรงดิ่งเข้าไปในบ้านนั้นเลย

192
00:12:52,772 --> 00:12:54,815
ผมจะเดินดิ่งไปถึงห้องนั่งเล่น

193
00:12:54,899 --> 00:12:58,402
จะได้รู้สึกว่าพรมมันเป็นยังไงตอนใส่รองเท้าอยู่

194
00:12:59,653 --> 00:13:03,574
โห ไม่เคยเดินในบ้านไหน
ที่พื้นมันหนึบขนาดนี้มาก่อนเลย

195
00:13:05,576 --> 00:13:08,621
แล้วบ้านเขายังตั้งแอร์
ต่ำกว่า 26 องศาเซลเซียสด้วยนะ

196
00:13:08,704 --> 00:13:11,665
รู้สึกเหมือนอยู่โรงแรมเลย

197
00:13:16,754 --> 00:13:19,256
จุดพีคสุดคือเวลาจะเข้าห้องน้ำ

198
00:13:19,340 --> 00:13:23,135
บางบ้านจัดวางไว้
แบบที่คุณต้องหยุดคิดว่า "โอ้ พระเจ้า

199
00:13:23,219 --> 00:13:27,807
นี่ฉันต้องใส่รองเท้า
เหยียบไปบนพรมเช็ดเท้านี่เหรอ"

200
00:13:28,307 --> 00:13:30,684
ผมรู้สึกเหมือนทำบาปเลย

201
00:13:31,185 --> 00:13:35,105
เพราะพรมเช็ดเท้าคือสิ่งแรก
ที่ร่างกายคุณสัมผัสหลังออกจากฝักบัว

202
00:13:35,189 --> 00:13:37,316
อยู่บ้านผมทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด

203
00:13:37,817 --> 00:13:39,693
ตอนนี้ผมแอบอยากลอง

204
00:13:40,319 --> 00:13:41,987
แต่ถ้าผมเป็นเพื่อนที่ดี ผมจะไม่ทำ

205
00:13:42,071 --> 00:13:45,658
ถ้าผมห่วงคุณเหมือนห่วงตัวเอง
ผมจะก้าวข้ามพรมเช็ดเท้าไป

206
00:13:45,741 --> 00:13:47,785
ผมจะเข้าไปท่านี้

207
00:13:51,747 --> 00:13:53,374
นี่แหละคือความรัก

208
00:13:54,375 --> 00:13:57,169
คุณไม่มีโอกาสได้เห็นทุกอย่างที่ผมทำเพื่อคุณ

209
00:13:58,712 --> 00:14:00,840
เพราะความรักไม่โอ้อวด

210
00:14:06,387 --> 00:14:09,473
ผมพยายามรักษากฎ
ไม่ใส่รองเท้าในบ้านที่บ้านผมเอง

211
00:14:09,557 --> 00:14:11,892
แต่มันก็ไม่ 100 เปอร์เซ็นต์

212
00:14:11,976 --> 00:14:13,310
บางทีก็ต้องยืดหยุ่นบ้าง

213
00:14:13,394 --> 00:14:15,813
บางทีคุณรีบมาก คุณใส่รองเท้าแล้ว

214
00:14:15,896 --> 00:14:19,984
ก้าวเท้าออกไปแล้ว แล้วนึกได้ว่าลืมกระเป๋าตังค์

215
00:14:20,067 --> 00:14:23,279
แต่คุณไม่มีเวลามาถอดใหม่ใส่ใหม่อีกรอบ

216
00:14:24,280 --> 00:14:28,075
เพราะงั้นคราวนี้จะเป็นโอกาสพิเศษละ

217
00:14:29,201 --> 00:14:31,662
วันนี้คุณจะใส่รองเท้าเข้าบ้าน

218
00:14:31,745 --> 00:14:34,540
แต่คุณจะไม่เดินตามปกติ

219
00:14:36,083 --> 00:14:38,335
คุณจะเดินกลับเข้าไปเหมือนพื้นเป็นลาวา

220
00:14:38,419 --> 00:14:39,461
คุณจะแบบ…

221
00:14:49,513 --> 00:14:51,015
มันดูติงต๊องมาก

222
00:14:51,515 --> 00:14:54,643
แต่มันมีหลักวิทยาศาสตร์รองรับ

223
00:14:55,769 --> 00:14:57,146
คุณรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร

224
00:14:57,229 --> 00:15:02,276
คุณก้าวเท้ายาวๆ เพื่อลดจุดปนเปื้อน

225
00:15:03,110 --> 00:15:08,282
คุณเดินด้วยปลายเท้าเพื่อลดพื้นที่สัมผัส

226
00:15:08,365 --> 00:15:12,244
และคุณเขย่งก้าวกระโดดเพราะกฎสามวินาที

227
00:15:13,913 --> 00:15:15,372
นี่คือเกมที่คุณเล่น

228
00:15:15,456 --> 00:15:20,669
เมื่อคุณเป็นคนขี้วิตกกังวล
ที่แสร้งทำเป็นว่าคุณควบคุมชีวิตได้

229
00:15:25,883 --> 00:15:29,136
มีหลายอย่างในโลกที่เราควบคุมไม่ได้

230
00:15:29,219 --> 00:15:32,181
อย่างเวลาผมออกทัวร์แสดง
บางทีก็ต้องนอนโรงแรม

231
00:15:32,264 --> 00:15:36,435
แล้วดันได้ที่นอนที่ใกล้หมดอายุขัยพอดี

232
00:15:37,019 --> 00:15:37,895
มันเกิดขึ้นได้

233
00:15:37,978 --> 00:15:40,481
ส่วนใหญ่ก็จะแค่ยวบๆ หน่อย

234
00:15:40,981 --> 00:15:45,361
วันก่อนผมเจอที่นอน
แบบเมมโมรีโฟมหลังเก่าซึ่งก็ดูปกติดี

235
00:15:45,444 --> 00:15:49,657
มองไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ
แต่พอนอนลงไป คุณรู้สึก

236
00:15:50,491 --> 00:15:53,827
มันคือความทรงจำของใครคนอื่น

237
00:15:55,204 --> 00:15:58,248
เป็นความทรงจำที่ชัดเจนมาก

238
00:15:59,708 --> 00:16:05,130
มีรอยเว้าเฉพาะตัว
ที่เกิดจากร่างกายซึ่งไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว

239
00:16:05,214 --> 00:16:09,802
แต่ขอบเขตของการหายไปยังคงอยู่อย่างชัดเจน

240
00:16:10,970 --> 00:16:15,307
และผมต้องเข้าไปนอน
ในรูปรอยของผู้ชายร่างใหญ่

241
00:16:16,850 --> 00:16:18,352
เรารูปร่างไม่เหมือนกันเลย

242
00:16:18,435 --> 00:16:20,938
ผมไม่ใช่กุญแจที่พอดีกับล็อกนั้น

243
00:16:22,481 --> 00:16:25,734
ผมเหลี่ยมตรงที่เขาโค้ง

244
00:16:26,235 --> 00:16:30,114
มันเหมือนผมกำลังนอนอยู่บนสนามสเกตน้อยๆ

245
00:16:36,578 --> 00:16:38,998
ไม่รู้ว่าพวกคุณดูออกจากออร่าผมไหม

246
00:16:39,081 --> 00:16:42,543
แต่ช่วงนี้ผมทำกับข้าวที่ใส่หอมแดง

247
00:16:44,962 --> 00:16:46,255
ดูออกใช่ไหม

248
00:16:48,382 --> 00:16:50,092
ดูมีประกายเนอะ

249
00:16:51,051 --> 00:16:52,803
มันดีนะ หอมแดงนี่มันดีจริงๆ

250
00:16:52,886 --> 00:16:55,764
ผมเพิ่งค้นพบเมื่อไม่นานนี้เอง
ผมแบบ "ว่าไง หัวหอม"

251
00:16:55,848 --> 00:16:58,767
"ไม่บอกกันเลยนะว่ามีญาติสุดแซ่บแบบนี้"

252
00:16:59,810 --> 00:17:02,521
"โห มาจากไหนเนี่ย กลิ่นไม่เหมือนกันเลย"

253
00:17:03,897 --> 00:17:07,776
มันคล้ายกัน แต่คุณปฏิบัติกับมันไม่เหมือนกัน

254
00:17:08,318 --> 00:17:09,778
หัวหอม คุณไม่ต้องอะไรมากได้

255
00:17:09,862 --> 00:17:13,866
คุณซื้อเป็นกระสอบ
แล้วโยนไว้ตรงมุมมืดไว้ใช้ทีหลัง

256
00:17:14,908 --> 00:17:19,413
แต่พอซื้อหอมแดงกลับบ้านสักหัว
คุณมีแผนละ

257
00:17:20,247 --> 00:17:23,917
คืนนี้คุณจะทำตามสูตรจริงจัง

258
00:17:24,710 --> 00:17:28,005
คุณจะแสดงฝีมือเต็มที่
คุณจะใช้เครื่องหั่นผักอย่างหรู

259
00:17:28,088 --> 00:17:32,509
ใส่ถุงมือข้างเดียวแบบไมเคิล แจ็กสัน
เพื่อจะได้ไม่สไลซ์ลายนิ้วมือหลุดไปด้วย

260
00:17:37,556 --> 00:17:40,267
ช่วงนี้ผมกำลังลองพวกผัก
ที่ให้กลิ่นหอมทั้งหลายอยู่

261
00:17:40,350 --> 00:17:42,853
เพิ่งผ่านช่วงคลั่งต้นกระเทียมฝรั่งมา

262
00:17:43,437 --> 00:17:48,650
รักเลย แต่ก็เสียใจที่เลี่ยงมันมานานมาก

263
00:17:48,734 --> 00:17:52,446
เพราะตอนเห็นต้นกระเทียมฝรั่งครั้งแรก
มันแอบน่ากลัวนะ

264
00:17:53,030 --> 00:17:56,742
ผมแบบ "โห นี่ต้นหอมที่ไปอัปหุ่นมาเหรอ"

265
00:17:58,577 --> 00:18:00,162
"จะใหญ่ไปไหน"

266
00:18:00,704 --> 00:18:04,708
ผมพยายามกินอาหารออร์แกนิก
แต่ไอ้นี่ตรวจสารกระตุ้นยังไงก็ไม่ผ่าน

267
00:18:05,709 --> 00:18:07,628
มันบึกเกินไป

268
00:18:08,253 --> 00:18:11,006
ทำไมปล่อยให้มันโตขนาดนั้น

269
00:18:11,090 --> 00:18:12,508
ลืมมันไปเลยละสิ

270
00:18:12,591 --> 00:18:15,677
น่าจะเก็บเกี่ยวตั้งแต่สามปีก่อนแล้ว

271
00:18:16,720 --> 00:18:18,430
ป่านนี้แล้วก็ปล่อยมันไปเถอะ

272
00:18:18,514 --> 00:18:20,849
อีกหน่อยก็จะเป็นต้นไม้แล้ว

273
00:18:26,146 --> 00:18:29,108
ผมชอบทำอาหารมาก ชอบทั้งกระบวนการเลย

274
00:18:29,191 --> 00:18:32,194
ผมชอบพลังของสมุนไพรและเครื่องเทศ

275
00:18:32,277 --> 00:18:34,446
สำหรับผม มันมหัศจรรย์จริงๆ

276
00:18:34,530 --> 00:18:37,741
เครื่องเทศที่ผมใช้ประจำคือยี่หร่า

277
00:18:37,825 --> 00:18:40,119
ของดีเลย

278
00:18:40,202 --> 00:18:44,456
หลายวัฒนธรรมทั่วโลกใช้เครื่องเทศตัวเดียวกันนี้

279
00:18:44,540 --> 00:18:47,459
มันมีรสชาติที่เข้มข้น

280
00:18:47,543 --> 00:18:50,963
กลิ่นฉุนนิดๆ มีกลิ่นตัวหน่อยๆ

281
00:18:52,131 --> 00:18:54,591
เป็นเครื่องเทศที่รื่นเริงมาก

282
00:18:54,675 --> 00:18:56,593
ทุกครั้งที่ได้กลิ่นยี่หร่า ผมจะแบบ

283
00:18:56,677 --> 00:18:59,513
"ได้กลิ่นใครอยู่ในครัวเหรอ"

284
00:19:01,515 --> 00:19:03,517
"ฮัลโหล"

285
00:19:05,894 --> 00:19:09,314
"กลิ่นเหมือนมีคนเพิ่งทำสวนมาเลย"

286
00:19:10,315 --> 00:19:12,943
"ขอบคุณนะ เดี๋ยวเอาน้ำให้ดื่ม"

287
00:19:14,236 --> 00:19:17,114
"เข้ามาเลย กลิ่นเหงื่อเซ็กซี่เชียว"

288
00:19:22,786 --> 00:19:26,165
บางทีหลังจากกินข้าวนอกบ้านติดๆ กันหลายวัน

289
00:19:26,248 --> 00:19:31,712
ผมจะพยายามไถ่บาป
ด้วยการปั่นสมูทตี้สุขภาพกินเองที่บ้าน

290
00:19:31,795 --> 00:19:33,547
แต่ผมมักจะทำมากเกินไป

291
00:19:33,630 --> 00:19:38,427
เพราะผมพยายามยัดทุกอย่าง
ที่ควรจะกินให้ครบตลอดทั้งสัปดาห์ลงไปทีเดียว

292
00:19:39,094 --> 00:19:42,389
มันจะมีสลัดสารพัด ผลไม้ทุกชนิด

293
00:19:42,472 --> 00:19:46,268
วอลนัต ผงเห็ด เมล็ดแฟลกซ์ ขมิ้น พริกไทยดำ

294
00:19:46,351 --> 00:19:49,813
สมูทตี้ผมออกมาสีเทาเข้ม

295
00:19:51,690 --> 00:19:53,734
เหนียวหนืด

296
00:19:54,526 --> 00:19:57,487
ดูเหมือนปูนซีเมนต์เปียก

297
00:19:58,614 --> 00:20:00,199
อย่างห่วย

298
00:20:00,282 --> 00:20:03,577
แต่มันดูดผ่านหลอดไม่ได้

299
00:20:04,578 --> 00:20:07,915
สมูทตี้ผมนี่ต้องกินด้วยมีดกับส้อม

300
00:20:10,000 --> 00:20:11,168
มันข้นเกินไป

301
00:20:11,251 --> 00:20:14,504
ต้องเติมของเหลวลงไป
เพื่อให้ได้ความข้นที่พอดี

302
00:20:14,588 --> 00:20:18,592
เยี่ยมเลย ตอนนี้ผมมีสมูทตี้สองแกลลอนละ

303
00:20:19,593 --> 00:20:21,220
ต้องลากแฟนมาร่วมชะตากรรม

304
00:20:21,303 --> 00:20:25,724
ผมแบบ "ที่รัก
ผมทำของว่างให้คุณด้วย ขอโทษนะ"

305
00:20:29,019 --> 00:20:32,314
ผมไม่ได้เรียนทำอาหารแบบเป็นเรื่องเป็นราว

306
00:20:32,397 --> 00:20:35,317
ส่วนใหญ่คือเรียนเอาหน้างาน
ด้นสดเอาเลยตอนนั้น

307
00:20:35,400 --> 00:20:37,110
ผมไม่เคยทำเมนูเดิมซ้ำสองครั้ง

308
00:20:37,194 --> 00:20:40,197
เพราะผมไม่รู้ว่าครั้งแรกมันเกิดขึ้นได้ยังไง

309
00:20:41,490 --> 00:20:42,991
ถ้าแฟนผมชอบอาหารจานนั้น

310
00:20:43,075 --> 00:20:46,370
ผมจะบอกว่า "กินให้พุงกางเลยนะ
เพราะมันจะไม่กลับมาอีกแล้ว"

311
00:20:47,621 --> 00:20:49,915
"คืนนี้เราโชคดี"

312
00:20:52,960 --> 00:20:55,212
ส่วนใหญ่ผมเป็นคนทำอาหาร แต่ก็มีบางครั้ง

313
00:20:55,295 --> 00:20:59,800
แฟนผมจะซื้ออุปกรณ์ครัวพิเศษ
ที่เราแทบไม่ได้ใช้กลับมา

314
00:20:59,883 --> 00:21:03,011
แต่กินพื้นที่เก็บของสุดๆ

315
00:21:04,388 --> 00:21:08,183
เธอกลับมาพร้อมที่บีบกระเทียมอันใหญ่บึ้ม

316
00:21:08,267 --> 00:21:10,727
ทำให้ลิ้นชักครัวการจราจรติดขัดไปหมด

317
00:21:10,811 --> 00:21:13,313
รู้ใช่ไหม เวลาเปิดลิ้นชัก

318
00:21:13,397 --> 00:21:16,233
มืออีกข้างต้องยื่นเข้าไปคอยปลอบพวกมันก่อน

319
00:21:16,316 --> 00:21:17,526
แบบ "เฮ้…"

320
00:21:22,489 --> 00:21:24,783
"ใจเย็นๆ"

321
00:21:24,866 --> 00:21:28,287
"เฮ้ ใจเย็นๆ นอนลงไป นี่ฉันเอง นอนลง"

322
00:21:29,496 --> 00:21:31,790
"ทำไมเอะอะโวยวายจัง"

323
00:21:32,332 --> 00:21:36,211
"ดูสิ ทำเอาทั้งลิ้นชักแตกตื่นหมดแล้ว
ที่คีบยังหูตาแตกเลย"

324
00:21:38,213 --> 00:21:39,881
แล้วข้อนิ้วคุณก็ถลอกหมด

325
00:21:39,965 --> 00:21:42,509
เพราะด้านนั้นเขาไม่ทาสีกัน

326
00:21:49,433 --> 00:21:52,394
ครั้งหนึ่งแฟนผมกลับบ้าน
พร้อมเครื่องทำบะหมี่ผักแบบเกลียว

327
00:21:52,477 --> 00:21:56,773
เอาไว้ทำเส้นซูกินีที่ไม่มีใครตื่นเต้นกับมันเลย

328
00:21:58,775 --> 00:22:00,277
มันน่าเศร้านะ

329
00:22:00,360 --> 00:22:03,822
เพราะตอนที่เห็นมันทำงานครั้งแรก
คุณจะตื่นเต้น

330
00:22:03,905 --> 00:22:07,284
คุณจะแบบ
"หูย มันดูเหมือนเส้นก๋วยเตี๋ยวจริงๆ"

331
00:22:08,410 --> 00:22:09,995
เหมือนจริงๆ นะ

332
00:22:10,078 --> 00:22:12,080
และในใจคุณก็อยากจะเชื่อ

333
00:22:12,164 --> 00:22:14,291
คุณคิดว่า "อาจจะมั้ง"

334
00:22:15,292 --> 00:22:17,419
"หรือว่าอาจจะเป็นบะหมี่จริงๆ ก็ได้"

335
00:22:18,295 --> 00:22:22,632
แต่พอคุณนั่งลงกิน มันก็แค่ผักเส้นปะ

336
00:22:23,550 --> 00:22:25,302
ตื่นได้แล้ว ไอ้โง่

337
00:22:26,678 --> 00:22:31,266
ผมนั่งดูหนังไซไฟระทึกขวัญไป
แล้วกินซูกินีเส้นไปไม่ได้หรอก

338
00:22:31,933 --> 00:22:35,812
เพราะผมยอมเชื่อได้แค่ระดับหนึ่งเท่านั้น

339
00:22:37,647 --> 00:22:40,275
จะให้ผมเชื่อว่าหุ่นยนต์ชั่วร้ายจากอนาคต

340
00:22:40,359 --> 00:22:42,611
เดินทางข้ามเวลามาทำลายโลก

341
00:22:42,694 --> 00:22:45,322
หรือจะให้ผมแกล้งเชื่อว่านั่นคือสปาเกตตี

342
00:22:50,952 --> 00:22:54,748
ครั้งหนึ่งแฟนผมกลับมา
พร้อมที่สไลซ์หัวหอมญี่ปุ่นหน้าตาน่าสนใจมาก

343
00:22:54,831 --> 00:22:58,001
มีด้ามจับอันเดียว
ข้างบนมีใบมีดประมาณแปดใบ

344
00:22:58,085 --> 00:22:59,753
กดครืดเดียวได้แปดชิ้น

345
00:22:59,836 --> 00:23:01,838
ผมไม่เคยใช้มันเลย

346
00:23:01,922 --> 00:23:03,799
ประมาณปีที่แล้ว ผมเคลียร์ลิ้นชัก

347
00:23:03,882 --> 00:23:05,717
ผมดึงมันขึ้นมา ลืมไปแล้วว่ามันคืออะไร

348
00:23:05,801 --> 00:23:07,260
มันมีฝาครอบอยู่ด้านบน

349
00:23:07,344 --> 00:23:08,470
ผมจับผิดท่า

350
00:23:08,553 --> 00:23:12,808
พอเปิดออก นิ้วผมก็ลากผ่านใบมีดทั้งแปดใบ

351
00:23:13,475 --> 00:23:17,771
แล้วผมก็เขวี้ยงมันทิ้งทันที

352
00:23:19,731 --> 00:23:22,818
นั่นคือครั้งเดียวที่เราได้ใช้มัน

353
00:23:24,069 --> 00:23:26,822
มันวางใหม่เอี่ยมอยู่ในลิ้นชักมาหลายปี

354
00:23:26,905 --> 00:23:28,782
รอเวลาที่จะเล่นงานผม

355
00:23:29,991 --> 00:23:31,868
แล้วมันก็เล่นผมได้เต็มๆ ผมนี่ทึ่งเลย

356
00:23:31,952 --> 00:23:35,622
มันเป็นบาดแผลที่เรียงห่างเท่ากันสวยที่สุด
ที่ผมเคยโดนมา

357
00:23:36,790 --> 00:23:39,960
หมอยังบอกเลยว่ารอยบาดผมนี่
คุณภาพระดับร้านอาหารเลย

358
00:23:45,757 --> 00:23:49,261
ตอนนี้ผมกำลังหาเครื่องปิ้งขนมปังเครื่องใหม่

359
00:23:49,344 --> 00:23:50,887
ถึงเวลานั้นอีกแล้ว

360
00:23:51,930 --> 00:23:55,267
เรามีเครื่องปิ้งขนมปังยี่ห้อพื้นๆ
มันก็ไม่แย่ เราใช้มาสิบปีแล้ว

361
00:23:55,350 --> 00:23:59,563
มันยังทำงานอยู่ แต่ตอนนี้มันทำงาน
ตอนที่ไม่มีใครอยู่บ้านด้วย

362
00:24:01,148 --> 00:24:02,983
ชักจะดีเกินไปแล้ว

363
00:24:03,817 --> 00:24:06,653
เราก็เลยเริ่มดูตัวเลือกใหม่ๆ
ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจนะ

364
00:24:06,736 --> 00:24:10,490
แต่ตอนนี้ผมมาถึงจุดที่อาจจะพอมีเงินซื้อ

365
00:24:10,574 --> 00:24:12,492
เครื่องปิ้งขนมปังเบรวิลล์ได้แล้ว

366
00:24:13,326 --> 00:24:15,620
อาจจะนะ

367
00:24:15,704 --> 00:24:18,248
ต้องกลับไปคำนวณตัวเลขอีกที

368
00:24:20,000 --> 00:24:22,169
มันแพงมาก แต่ก็สวยมาก

369
00:24:22,252 --> 00:24:24,713
แล้วเพื่อนๆ ผมก็ชอบของที่เขาใช้อยู่มาก
ผมเลยตื่นเต้น

370
00:24:24,796 --> 00:24:28,550
แต่แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่า ถ้ามันดีขนาดนั้นจริงๆ

371
00:24:28,633 --> 00:24:33,346
ก็มีโอกาสที่มันจะเป็นเครื่องปิ้งขนมปัง
เครื่องสุดท้ายของผม

372
00:24:34,264 --> 00:24:35,724
โห หนักในนี้เลย

373
00:24:36,683 --> 00:24:37,934
ผมยังไม่พร้อมกับเรื่องแบบนั้น

374
00:24:38,018 --> 00:24:41,771
ผมแค่อยากทำไดโน่นักเก็ตผมให้กรอบแค่นั้น

375
00:24:43,023 --> 00:24:46,610
แต่ตอนนี้ผมต้องมานั่งคิดถึงความตายเนี่ยนะ

376
00:24:47,360 --> 00:24:52,741
ตอนนี้ผมต้องมานั่งคิดว่าควรยกมรดกชิ้นนี้ให้ใคร

377
00:24:54,159 --> 00:24:59,873
หลานผมคนไหนที่มีเสน่ห์พอ
จะได้ออกรายการแอนทีคโรดโชว์เล่าเรื่องผม

378
00:25:08,590 --> 00:25:10,425
จนถึงทุกวันนี้

379
00:25:10,509 --> 00:25:15,430
ผมยังมีนิสัยประหยัดติดตัวมาจากวัยเด็ก
ที่เลิกไม่ได้สักที

380
00:25:15,514 --> 00:25:19,976
อย่างเช่น ผมยังทำใจ
ใช้กระดาษทิชชูทั้งแผ่นไม่ได้

381
00:25:21,436 --> 00:25:22,979
ผมอยากฉีกมันแบ่งครึ่ง

382
00:25:23,063 --> 00:25:25,023
แล้วเอาอีกครึ่งให้แฟน

383
00:25:26,316 --> 00:25:28,485
หรือไม่ก็ปล่อยไว้อย่างนั้นบนม้วน

384
00:25:28,568 --> 00:25:31,613
แล้วม้วนกลับให้มันดูสวยๆ

385
00:25:32,989 --> 00:25:35,867
ถ้าไปกินข้าวร้านอาหารแล้วเขาให้ทิชชูเปียกมา

386
00:25:35,951 --> 00:25:38,370
ผมมักจะไม่ใช้ทันที

387
00:25:38,453 --> 00:25:41,164
ผมจะแบบ "ขอเก็บใส่กระเป๋าก่อน"

388
00:25:41,998 --> 00:25:44,000
"เก็บไว้ใช้ทีหลังดีกว่า"

389
00:25:44,084 --> 00:25:46,253
"ใช้ตอนนี้ไม่คุ้ม"

390
00:25:46,753 --> 00:25:50,340
มันเปียก ห่อแยกเป็นชิ้นๆ
เลยรู้สึกเหมือนต้องตั้งใจใช้

391
00:25:50,423 --> 00:25:53,677
พอคุณเลือกจะใช้มัน คุณมีโอกาสแค่ครั้งเดียว

392
00:25:54,844 --> 00:25:56,346
ต้องใช้ให้คุ้ม

393
00:25:56,930 --> 00:25:59,724
คุณก็เลยพกติดตัวไว้ตลอด พร้อมจะใช้มัน

394
00:25:59,808 --> 00:26:01,768
แล้วคุณก็ใช้ชีวิตไป

395
00:26:01,851 --> 00:26:05,438
บางครั้งบางคราวสถานการณ์มันก็มา
แล้วคุณก็แบบ…

396
00:26:05,522 --> 00:26:08,108
"ตอนนี้รึเปล่านะ"

397
00:26:09,651 --> 00:26:13,196
"ไม่ ยังไม่ถึงขั้นนั้น แค่นี้ยังพอไหว"

398
00:26:13,280 --> 00:26:15,991
"มีทิชชูอยู่ แก้วน้ำก็มีหยดน้ำเกาะอยู่"

399
00:26:16,074 --> 00:26:17,576
"แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว"

400
00:26:19,077 --> 00:26:22,539
"ไม่เป็นไร จะใช้ทิชชูเปียกทั้งซอง
กับเรื่องแค่นี้ไม่ได้หรอก"

401
00:26:25,083 --> 00:26:27,043
แล้วคุณก็รอไป รอต่อไป

402
00:26:27,127 --> 00:26:29,754
จนในที่สุด วันหนึ่งคุณก็เจอโมเมนต์ที่คู่ควร

403
00:26:29,838 --> 00:26:31,798
คุณตื่นเต้นมากที่จะได้ใช้มันให้ฉ่ำปอดสักที

404
00:26:31,881 --> 00:26:35,468
คุณฉีกซองออกมา
แล้วพบว่าน้ำหายไปหมดแล้ว

405
00:26:36,386 --> 00:26:38,680
ตอนนี้คุณเลยพยายามจะเช็ดนิ้วที่เลอะบาร์บีคิว

406
00:26:38,763 --> 00:26:42,183
ด้วยแบบแผ่นหอมอบผ้าที่หมดสภาพแล้ว

407
00:26:50,900 --> 00:26:53,403
ในทางเทคนิค ผมเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวนะ

408
00:26:53,486 --> 00:26:57,907
แต่ผมรู้สึกว่าผมยังต้องอีกนิด
กว่าจะเป็นผู้ใหญ่จริงๆ

409
00:26:57,991 --> 00:27:01,328
ผมพยายามฝึกตัวเองนะ
แบบค่อยๆ ทีละขั้น

410
00:27:01,411 --> 00:27:04,581
อย่างบางที หลังดูหนังผีจบ

411
00:27:04,664 --> 00:27:07,542
ผมจะเดินเข้าไปในห้องมืดๆ ในอะพาร์ตเมนต์ผม

412
00:27:07,626 --> 00:27:11,546
แต่ผมจะไม่เปิดไฟ ลองทำตัวให้กล้าๆ หน่อย

413
00:27:14,132 --> 00:27:16,635
คือคุณต้องเดินด้วยจังหวะปกติ

414
00:27:16,718 --> 00:27:19,846
พอเข้าไปแล้ว อย่าเร่งฝีเท้า

415
00:27:20,597 --> 00:27:22,265
นั่นบ้านคุณนะ

416
00:27:23,099 --> 00:27:24,517
ทำตัวให้สมกับเป็นเจ้าของบ้านสิ

417
00:27:26,895 --> 00:27:28,480
ถ้าคุณเริ่มเดินจ้ำๆ

418
00:27:28,563 --> 00:27:31,733
เท่ากับคุณบอกผีว่าคุณกลัวมัน

419
00:27:33,526 --> 00:27:36,279
อย่าให้พวกมันได้ใจ

420
00:27:37,530 --> 00:27:39,658
นิ่งไว้ ผมเดินเข้าไป นิ่งๆ

421
00:27:39,741 --> 00:27:42,202
ผมทำธุระของผม ทำสิ่งที่ต้องทำ

422
00:27:42,285 --> 00:27:43,370
ผมหันกลับ

423
00:27:43,453 --> 00:27:44,954
แล้วเริ่มเดินออกมา

424
00:27:46,122 --> 00:27:47,916
นิ่งสุดๆ

425
00:27:47,999 --> 00:27:50,919
ใกล้แล้ว เห็นไฟตรงโถงทางเดินแล้ว

426
00:27:51,002 --> 00:27:52,504
สามก้าวสุดท้าย…

427
00:27:52,587 --> 00:27:53,963
ผมวิ่ง

428
00:27:55,590 --> 00:27:59,678
วิ่งไปจนถึงกรอบประตู
แล้วก็โดดเข้าหาแสงไฟ

429
00:28:00,178 --> 00:28:03,264
แต่ตอนที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ
อย่าเหยียดขาหลังมากเกินไป

430
00:28:03,348 --> 00:28:07,435
นั่นแหละคือจังหวะที่คุณจะโดนคว้า
แล้วถูกลากไปสู่จุดจบ

431
00:28:08,103 --> 00:28:11,940
คุณรู้ดี เพราะงั้นวิ่ง กระโดด หดขา

432
00:28:13,316 --> 00:28:15,860
แล้วก็ส่งเสียงขนหัวลุกออกมาแบบ…

433
00:28:22,951 --> 00:28:28,415
เผื่อคุณไม่รู้…
เป็นภาษาไต้หวัน แปลว่า "หยึย!"

434
00:28:36,172 --> 00:28:39,050
บางทีผมก็พยายามทำตัวกล้าๆ
ตอนอาบน้ำเหมือนกันนะ

435
00:28:39,134 --> 00:28:41,553
อย่างไม่รอให้น้ำอุ่นก่อน

436
00:28:41,636 --> 00:28:42,762
ไม่ลองดูด้วยซ้ำ

437
00:28:42,846 --> 00:28:47,183
ผมเดินเข้าไปเลยเหมือนนักรบ

438
00:28:49,936 --> 00:28:52,063
มันยากนะ

439
00:28:52,147 --> 00:28:55,567
ถ้าอยากบ้าให้สุดก็อย่าเพิ่งเปิดน้ำ

440
00:28:57,235 --> 00:28:58,403
คืนนี้ลองไปทำดู

441
00:28:58,486 --> 00:29:00,822
กลับบ้าน ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด

442
00:29:00,905 --> 00:29:05,243
ก้าวเข้าไปในส่วนอาบน้ำที่แห้งและเงียบ

443
00:29:06,786 --> 00:29:08,413
รู้สึกถึงความตึงเครียดนั่นดู

444
00:29:09,622 --> 00:29:12,083
มันแปลกๆ ไม่แค่เฉยๆ เลยแหละ

445
00:29:13,877 --> 00:29:16,629
มองที่รูพวกนั้นที่ฝักบัวคุณ

446
00:29:17,297 --> 00:29:19,507
แล้วใช้มือของคุณเอง

447
00:29:19,591 --> 00:29:21,384
เปิดน้ำฉีดใส่ตัวเอง

448
00:29:24,679 --> 00:29:26,055
อย่าหลบ

449
00:29:27,098 --> 00:29:28,391
อย่าบัง

450
00:29:30,685 --> 00:29:31,519
กล้าๆ ไว้

451
00:29:31,603 --> 00:29:33,980
พอผีเห็นคุณทำแบบนั้น…

452
00:29:35,440 --> 00:29:36,858
มันจะกลัว

453
00:29:37,901 --> 00:29:40,487
จากผีหลอกกลายเป็นหลอกผี

454
00:29:43,615 --> 00:29:47,786
พวกมันจะแบบ
"ไอ้หมอนี่มันบ้า บ้านนี้อยู่ไม่ได้แล้ว"

455
00:29:48,745 --> 00:29:50,079
แล้วมันก็หนีไป

456
00:29:50,789 --> 00:29:53,291
พอคุณรู้สึกได้ว่าวิญญาณร้ายนั่นกำลังสลายไป

457
00:29:53,374 --> 00:29:55,919
คุณก็หันไป "แฮ่!"

458
00:30:03,551 --> 00:30:07,263
พยายามฉลองชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตน่ะ

459
00:30:07,347 --> 00:30:08,848
ไม่นานนี้ผมเพิ่งบรรลุขั้นใหม่

460
00:30:08,932 --> 00:30:12,727
ผมเริ่มซื้อแปรงสีฟันแบบยกแพ็กแล้ว

461
00:30:14,145 --> 00:30:15,438
นี่เรื่องใหม่สำหรับผมนะ

462
00:30:15,522 --> 00:30:19,025
แทบทั้งชีวิตที่ผ่านมา
ผมอยู่แบบแปรงชนแปรง

463
00:30:19,567 --> 00:30:20,401
ไม่มีสำรอง

464
00:30:20,485 --> 00:30:23,238
ผมออกไปซื้อทีละด้าม

465
00:30:25,657 --> 00:30:27,033
ผมมีแค่ด้ามเดียว

466
00:30:27,116 --> 00:30:31,955
และผมจะใช้ด้ามนั้น
จนกว่าจะไม่มีขนแปรงเส้นไหนขนานกัน

467
00:30:33,206 --> 00:30:35,834
แล้วผมก็ยังใช้มันต่อ

468
00:30:35,917 --> 00:30:39,003
เพราะผมจะกล่อมตัวเองว่า
มันน่าจะทำความสะอาดได้ดีขึ้น

469
00:30:39,087 --> 00:30:42,298
พอผมทำจนมันฟูๆ แบบนี้แล้ว

470
00:30:43,424 --> 00:30:44,968
ขนมันแข็งแรงขึ้น

471
00:30:45,844 --> 00:30:48,638
แล้วไม่นานผมจะเลื่อนขั้นมัน
ให้ไปทำหน้าที่ในครัว

472
00:30:52,684 --> 00:30:55,019
มันเป็นเรื่องของความรู้สึกปลอดภัย

473
00:30:55,103 --> 00:30:58,189
มันรู้สึกดีที่รู้ว่าเมื่อผมกลับบ้านคืนนี้

474
00:30:58,273 --> 00:31:01,651
ถ้าอยากใช้ด้ามใหม่ ผมก็มีให้ใช้

475
00:31:01,734 --> 00:31:04,028
ถ้าคุณแวะมาที่บ้าน ผมก็มีให้คุณ ไม่มีปัญหา

476
00:31:04,112 --> 00:31:06,406
คุณพาเพื่อนมาด้วยได้ถึงสี่คนเลยด้วย

477
00:31:08,908 --> 00:31:13,705
แล้วข้อดีที่สุดของแบบแพ็กก็คือคุณได้เลือกสี

478
00:31:14,414 --> 00:31:15,540
นั่นแหละคือโอกาส

479
00:31:15,623 --> 00:31:18,126
ใช้เวลาค่อยๆ ตั้งใจเลือก ถามใจตัวเองดู

480
00:31:18,209 --> 00:31:21,796
สีไหนที่ให้พลังงานที่คุณต้องการตอนนี้

481
00:31:22,797 --> 00:31:24,716
สีฟ้า อันนี้ผ่อนคลาย

482
00:31:24,799 --> 00:31:27,010
เป็นมหาสมุทรแห่งความสงบ

483
00:31:27,802 --> 00:31:32,015
อันสีแดง เยี่ยม สนุกดี
แต่อาจจะแซ่บไปนิดนะ

484
00:31:33,182 --> 00:31:34,976
สีม่วงนี่คือสายพลัง

485
00:31:35,059 --> 00:31:40,857
ผมจะหยิบสีม่วง
เฉพาะตอนที่อยากเปลี่ยนบทชีวิต

486
00:31:42,233 --> 00:31:44,360
บางครั้งคุณก็ไม่ได้ใช้ชีวิตให้ดีที่สุด

487
00:31:44,444 --> 00:31:47,238
อาจจะเผลอตัดสินใจอะไร
ที่ทำร้ายตัวเองเป็นชุดๆ

488
00:31:47,322 --> 00:31:52,076
ตอนนี้ถึงเวลาต้องปรับพฤติกรรม
ให้กลับมาตรงกับความเป็นคุณแล้ว

489
00:31:53,119 --> 00:31:55,413
งั้นก็ มา เจ้าแปรงสีฟันสีม่วง

490
00:31:56,414 --> 00:31:57,999
ลุยกันเลย

491
00:31:58,791 --> 00:32:03,171
เรามีทั้งคราบหินปูนและปีศาจในใจที่ต้องกำจัด

492
00:32:07,216 --> 00:32:09,260
ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้นใช่ไหมล่ะ

493
00:32:09,344 --> 00:32:12,472
ผมพยายามอยู่ ผมมีความอยากเรียนรู้

494
00:32:12,555 --> 00:32:16,267
แค่บางทีไม่ค่อยมีแรงทำให้จบ

495
00:32:16,351 --> 00:32:20,313
นั่นแหละเหตุผลที่ในคอมผม
มีแท็บเปิดค้างไว้เพียบ

496
00:32:21,898 --> 00:32:27,570
ก็ในอินเทอร์เน็ตมันมีทรัพยากรเยอะมาก
ที่ผมรู้สึกว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับชีวิตผม

497
00:32:27,654 --> 00:32:31,032
แต่แบบ ไม่ใช่วันนี้

498
00:32:32,408 --> 00:32:34,077
ไว้ก่อน

499
00:32:35,370 --> 00:32:37,497
นี่ แต่ส่งลิงก์นั้นมาให้ด้วย

500
00:32:41,459 --> 00:32:44,879
ผมอยากได้ลิงก์นั่น
ผมจะเปิดแท็บเก็บไว้ ผมมีระบบของผม

501
00:32:45,630 --> 00:32:49,425
ยิ่งคุณเปิดแท็บไว้มากเท่าไหร่
มันก็จะยิ่งเล็กลงเท่านั้น

502
00:32:50,760 --> 00:32:51,886
ตอนแรกมันก็ใหญ่เท่านี้

503
00:32:51,970 --> 00:32:56,224
แล้วก็กลายเป็น "อ้าว ไม่มีข้อมูลให้เห็นแล้ว"

504
00:32:57,266 --> 00:33:00,770
คุณไม่รู้ว่านี่แท็บอะไร แต่มีเป็นกองเต็มไปหมด

505
00:33:02,146 --> 00:33:03,690
และมันน่าอายใช่ไหม

506
00:33:03,773 --> 00:33:06,359
เวลามีประชุมงานแล้วต้องแชร์หน้าจอ

507
00:33:06,442 --> 00:33:08,528
คุณจะไม่แชร์หน้าจอนั้นเด็ดขาด

508
00:33:09,737 --> 00:33:11,155
คุณเปิดหน้าต่างใหม่เลย

509
00:33:11,239 --> 00:33:13,825
คุณทำท่าแบบ
"ทุกอย่างเรียบร้อยครับเจ้านาย"

510
00:33:15,243 --> 00:33:18,162
"ผมโอเค ผมพร้อมประชุมกับผู้ถือหุ้นแล้ว"

511
00:33:21,791 --> 00:33:24,168
ทุกๆ สองสามเดือน
เบราว์เซอร์มันจะเด้งมาให้อัปเดต

512
00:33:24,252 --> 00:33:27,255
คุณก็แบบ "เดี๋ยวๆ แล้วคอลเลกชันของฉันล่ะ"

513
00:33:29,090 --> 00:33:31,175
เบราว์เซอร์ก็แบบ "ไม่ต้องห่วง เราจัดการให้

514
00:33:31,259 --> 00:33:35,138
เราจะเปิดแท็บทั้งหมดกลับมาให้เอง"

515
00:33:35,221 --> 00:33:36,305
"แต่มันเยอะมากนะ"

516
00:33:36,389 --> 00:33:38,683
"คุณควรใช้บุ๊กมาร์ก"

517
00:33:40,768 --> 00:33:44,313
ทุกๆ สองสามปี คอมพิวเตอร์ของคุณจะพังไปเลย

518
00:33:44,397 --> 00:33:47,692
แท็บทั้งหมดหายวับไปตลอดกาล

519
00:33:47,775 --> 00:33:51,529
ความรู้สึกสูญเสียนั้นทำคุณแตกสลาย

520
00:33:52,030 --> 00:33:54,782
แต่แล้วคุณก็แบบ "ฉันเป็นอิสระแล้วซะที"

521
00:33:56,451 --> 00:33:59,912
"ขอบคุณนะที่ทำในสิ่งที่ฉันทำเองไม่ได้"

522
00:34:06,002 --> 00:34:08,171
ผมไม่ค่อยแน่ใจเรื่องเทคโนโลยีพวกนี้

523
00:34:08,254 --> 00:34:10,590
ผมไม่รู้ว่ามันทำให้ชีวิตเราดีขึ้นจริงไหม

524
00:34:10,673 --> 00:34:14,677
แต่ที่แน่ๆ มันทำให้บางอย่างในชีวิตมันแปลกขึ้น

525
00:34:15,303 --> 00:34:17,847
อย่างล่าสุด ผมทำหูฟังหาย

526
00:34:17,930 --> 00:34:20,475
ลืมไว้ที่ไหนสักแห่งนอกแอตแลนติกซิตี

527
00:34:20,558 --> 00:34:22,268
ผมคงไม่ได้มันคืนแล้ว

528
00:34:22,351 --> 00:34:24,979
แต่ด้วยพลังของเทคโนโลยี

529
00:34:25,063 --> 00:34:27,190
ผมยังเช็กดูหูฟังได้อยู่

530
00:34:28,983 --> 00:34:32,695
ถ้าผมอยากรู้ ผมเช็กได้เลยตอนนี้ว่ามันอยู่ที่ไหน

531
00:34:33,738 --> 00:34:35,573
ไม่ดีต่อสุขภาพจิตเลย

532
00:34:36,574 --> 00:34:39,452
ผมรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ผมรู้ว่ามันทำงานที่ไหน

533
00:34:39,535 --> 00:34:42,872
รู้ด้วยว่ามันได้รับการชาร์จไฟเป็นประจำ

534
00:34:43,790 --> 00:34:45,500
มันมูฟออนแล้ว

535
00:34:46,000 --> 00:34:47,794
ไปตามเรื่องตามราวแล้ว แต่ผมนี่พังเลย

536
00:34:47,877 --> 00:34:50,630
มันมีตัวเลือกให้ลืมอุปกรณ์นี้ได้ แต่…

537
00:34:51,672 --> 00:34:53,382
ผมไม่อยากลืมนี่

538
00:34:54,759 --> 00:34:58,387
ผมไม่อยากปล่อยวาง
"ฉันเสียแกไปครั้งหนึ่งแล้ว"

539
00:34:59,555 --> 00:35:02,892
"ไม่อยากเชื่อเลยว่า
แกจะไปจับคู่กับใครที่ไหนก็ไม่รู้"

540
00:35:08,314 --> 00:35:12,443
ผมพยายามไม่ทำตัววัตถุนิยม
ยึดติดกับของนอกกายพวกนี้นะ

541
00:35:12,527 --> 00:35:15,113
แต่ขณะเดียวกัน
ผมก็พยายามดูแลของที่มีอยู่ให้ดี

542
00:35:15,196 --> 00:35:16,781
อย่างแว่นตานี่

543
00:35:16,864 --> 00:35:20,034
เพราะงั้นถ้าต้องทำอะไรที่ต้องออกแรง
ผมจะใส่คอนแทคเลนส์แทน

544
00:35:20,118 --> 00:35:23,996
อย่างเวลาเล่นบาสหรือไปคลับเปลื้องผ้า

545
00:35:26,958 --> 00:35:29,627
นึกออกไหม เพราะถ้าใส่แว่นไปคลับเปลื้องผ้า

546
00:35:29,710 --> 00:35:32,839
แล้วนั่งใกล้เวที มีโอกาสสูงมาก

547
00:35:32,922 --> 00:35:35,842
ที่นักเต้นจะดึงแว่นออกจากหน้าคุณ

548
00:35:35,925 --> 00:35:38,553
ผมเคยโดนมาแล้วไม่ต่ำกว่าสองครั้ง

549
00:35:41,055 --> 00:35:44,475
ถ้าอยากเล่นบทบรรณารักษ์สุดเซ็กซี่ ก็เอาเลย

550
00:35:44,559 --> 00:35:45,852
ผมจะสนับสนุนคุณ

551
00:35:45,935 --> 00:35:49,021
แต่เอาพร็อปของคุณมาเองดิ

552
00:35:50,398 --> 00:35:51,649
นี่ไม่ใช่ของเล่น

553
00:35:51,732 --> 00:35:54,318
นี่คืออุปกรณ์ทางการแพทย์

554
00:35:55,319 --> 00:35:58,072
ปกติผมยอมให้แค่ช่างทำแว่นจับแว่นผมนะ

555
00:35:58,156 --> 00:36:02,243
แต่ไหนๆ คุณไม่ได้ใส่เสื้อผ้า
คืนนี้ผมจะยอมให้ละกัน

556
00:36:05,496 --> 00:36:09,292
พวกเธอเอาแว่นคุณไปใส่
แล้วก็เลื่อนลงมาไว้ที่ปลายจมูก

557
00:36:09,375 --> 00:36:11,711
แล้วก็ส่งสายตายั่วยวนมาให้

558
00:36:12,712 --> 00:36:14,297
มันควรจะเป็นช่วงเวลาที่เซ็กซี่นะ

559
00:36:14,380 --> 00:36:17,133
แต่เปล่าเลย เพราะผมต้องหยีตามองเธอ

560
00:36:23,639 --> 00:36:25,933
"เธอมีสี่หัวนมรึเปล่าน่ะ"

561
00:36:31,063 --> 00:36:33,691
แล้วเธอก็เปลี่ยนมุกใหม่ เธอถอดแว่นออก

562
00:36:33,774 --> 00:36:38,196
แล้วพาแว่นไปทัวร์ตามร่างกายเธอ

563
00:36:38,279 --> 00:36:42,825
ผมก็แบบ "โห แว่นคงจะสำราญบานใจน่าดู"

564
00:36:44,368 --> 00:36:47,205
แต่ผมมองไม่เห็นสิ่งที่แว่นเห็น

565
00:36:47,705 --> 00:36:51,792
มันไม่ได้เชื่อมต่อบลูทูธ
กับกลีบท้ายทอยสมองของผม

566
00:36:57,089 --> 00:36:59,008
ในที่สุดผมก็ได้แว่นคืน

567
00:36:59,091 --> 00:37:02,136
และแน่นอน เลนส์แว่นผมเลอะไปหมด

568
00:37:02,637 --> 00:37:05,306
มีรอยนมติดอยู่บนเลนส์

569
00:37:05,890 --> 00:37:10,603
มีรอยส่วนตั๊วส่วนตัวทิ้งไว้
แต่ผมไม่เกิดอารมณ์กับคราบนิติเวชนี่หรอก

570
00:37:11,604 --> 00:37:13,314
ผมไม่ได้เอาผ้าเช็ดเลนส์มา

571
00:37:13,397 --> 00:37:17,401
ตอนนี้ผมเลยต้องดูโชว์ต่อจนจบ
แบบความละเอียดต่ำ

572
00:37:24,283 --> 00:37:26,494
ผมต้องพักจากการทัวร์อยู่ช่วงหนึ่ง

573
00:37:26,577 --> 00:37:30,665
ต้องกลับบ้านที่แอลเอไปทำหน้าที่ลูกขุน

574
00:37:31,165 --> 00:37:33,334
ใช่ ผมไม่ได้อยากถูกเลือกเลยนะ

575
00:37:33,417 --> 00:37:37,338
แต่ผมถูกเลือกตั้งแต่รอบแรก
ตัวเลือกอันดับหนึ่งครับผม

576
00:37:38,172 --> 00:37:41,092
ผมก็ภูมิใจอยู่นะ แล้วก็เริ่มกังวล

577
00:37:41,175 --> 00:37:45,263
ผมแบบ "ถ้าฉันเป็นตัวเลือกแรก
ทีมนี้คงไม่ได้เข้ารอบเพลย์ออฟแหง"

578
00:37:47,098 --> 00:37:49,934
เราผ่านกระบวนการคัดเลือก ทุกอย่างเรียบร้อย

579
00:37:50,017 --> 00:37:53,062
จังหวะสุดท้าย ลูกขุนหมายเลขสามยกมือ
เขาพยายามจะขอถอนตัว

580
00:37:53,145 --> 00:37:55,648
เขาบอกว่า "ท่านครับ ผมสมัครงานอยู่"

581
00:37:55,731 --> 00:37:58,067
"ผมอาจจะมีสัมภาษณ์งานสัปดาห์หน้า"

582
00:37:58,150 --> 00:38:00,278
ผู้พิพากษามองเขาแวบนึง

583
00:38:00,361 --> 00:38:04,115
แล้วเธอก็ตัดสินใจว่า
เขาจะต้องอยู่ในคณะลูกขุนต่อ

584
00:38:04,699 --> 00:38:06,701
เพราะผู้พิพากษาก็ต้องตัดสินใช่ไหมล่ะ

585
00:38:07,326 --> 00:38:08,703
และจากที่เธอเห็น

586
00:38:08,786 --> 00:38:11,455
เธอคิดว่า "นายไม่มีทางได้งานหรอก"

587
00:38:12,707 --> 00:38:15,334
เธอตัดสินว่าเขาไม่น่าจ้าง

588
00:38:15,835 --> 00:38:18,629
แต่เธอก็ให้เขามาเป็นเพื่อนร่วมงานผม

589
00:38:20,464 --> 00:38:22,425
มันทำให้ผมตั้งคำถามกับระบบ

590
00:38:22,508 --> 00:38:25,177
เพราะในทางทฤษฎี
หน้าที่ลูกขุนมันดูสูงส่งมาก

591
00:38:25,261 --> 00:38:28,514
แต่ในความเป็นจริง มันดูสบายๆ มากเลยเนอะ

592
00:38:28,597 --> 00:38:32,935
รัฐบาลก็แค่แบบ "ไง คุณว่างไหม"

593
00:38:35,021 --> 00:38:37,273
"มาที่ศาลหน่อย เรามีสถานการณ์

594
00:38:37,356 --> 00:38:40,985
ในสาขาที่คุณไม่มีประสบการณ์พื้นฐาน

595
00:38:41,610 --> 00:38:44,030
ไม่มีความรู้ หรือความสนใจเลย

596
00:38:44,113 --> 00:38:46,490
แต่เราจะให้สองฝ่ายที่เห็นต่างกันสุดขั้ว

597
00:38:46,574 --> 00:38:51,454
นำเสนอข้อโต้แย้งที่ขัดแย้งกันอย่างยิ่ง
เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาถูก

598
00:38:51,537 --> 00:38:54,749
แล้วคุณช่วยบอกความจริงให้เราหน่อยนะ"

599
00:38:56,876 --> 00:38:58,210
"คุณทำได้น่า"

600
00:39:03,090 --> 00:39:07,970
มันกดดันมากนะ

601
00:39:08,054 --> 00:39:09,513
ศาลเหมือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

602
00:39:09,597 --> 00:39:12,808
ที่ที่คุณน่าจะได้แก้ไขความผิดพลาดในอดีต

603
00:39:12,892 --> 00:39:16,187
และผู้คนก็แต่งตัวให้เหมาะแก่กาลเทศะ
ผู้พิพากษาสวมเสื้อคลุม

604
00:39:16,270 --> 00:39:18,189
ทนายความสวมสูทสั่งตัด

605
00:39:18,272 --> 00:39:19,899
มันเป็นพิธีการมาก

606
00:39:19,982 --> 00:39:21,901
ยกเว้นคณะลูกขุน

607
00:39:23,194 --> 00:39:27,865
พวกลูกขุนอย่างพวกผม
แต่งตัวเหมือนไม่มีอะไรได้เสียกับผลลัพธ์เลย

608
00:39:28,824 --> 00:39:31,285
เราแต่งตัวเหมือนเสียไม่ได้

609
00:39:31,369 --> 00:39:35,790
และอยากให้ศาลรู้ว่าเวลานี้มันไม่ใช่สุดๆ

610
00:39:41,045 --> 00:39:43,631
เราทำหน้าที่ได้ไม่ดีเลย

611
00:39:44,548 --> 00:39:46,634
การพิจารณาคดีใช้เวลาสามสัปดาห์

612
00:39:46,717 --> 00:39:49,553
แต่ไม่มีใครจดบันทึกเลย

613
00:39:50,679 --> 00:39:54,350
ไม่มีใครจด ทุกคนคิดว่า "ฉันคงจำได้แหละ"

614
00:39:56,727 --> 00:39:59,688
พอถึงเวลาประชุมตัดสินคดี
เราแทบไม่มีข้อมูลอะไรอยู่ในหัว

615
00:39:59,772 --> 00:40:01,941
เราเลยตัดสินกันจากฟีลล้วนๆ

616
00:40:03,275 --> 00:40:05,778
เราแบบ "ไม่รู้สิ…"

617
00:40:07,738 --> 00:40:09,281
"ผิดมั้ง"

618
00:40:11,951 --> 00:40:13,702
ฟังดูแย่มากใช่ไหม แต่ใจเย็นก่อน

619
00:40:13,786 --> 00:40:15,413
ไม่มีชีวิตใครแขวนอยู่บนเส้นด้าย

620
00:40:15,496 --> 00:40:16,872
มันเป็นคดีแพ่ง

621
00:40:16,956 --> 00:40:20,459
เป็นคดีบริษัทอเมริกันฟ้องบริษัทแคนาดา

622
00:40:20,543 --> 00:40:22,628
เราเลยตัดสินให้ทีมเจ้าบ้านชนะ

623
00:40:24,588 --> 00:40:27,216
แฟนๆ อยากได้ก็ให้เขาไปเถอะ

624
00:40:28,884 --> 00:40:30,636
เป็นการประชุมตัดสินคดีที่สั้นมาก

625
00:40:30,719 --> 00:40:32,763
เรามารวมตัวกันตอนเก้าโมงเช้า

626
00:40:32,847 --> 00:40:35,015
เก้าโมงสิบนาที เราก็เสร็จแล้ว

627
00:40:36,434 --> 00:40:39,979
ประเด็นคือระหว่างการพิจารณาคดี
เราต้องหาอาหารกลางวันเอง

628
00:40:40,062 --> 00:40:42,565
แต่พอมาถึงช่วงประชุมตัดสิน

629
00:40:43,149 --> 00:40:46,527
เราได้รู้ว่าถ้าทำงานถึงเที่ยง ศาลจะเลี้ยงข้าว

630
00:40:47,069 --> 00:40:49,738
พวกลูกขุนก็เลยเห็นพ้องต้องกันแบบเอกฉันท์

631
00:40:49,822 --> 00:40:53,534
เราแบบ "เฮ้ย อย่าเพิ่งส่งคำตัดสิน"

632
00:40:54,743 --> 00:40:59,457
"อุบไว้ก่อน เราจะมอบความยุติธรรม
ตอนที่เขามอบแซนด์วิชไก่งวงให้"

633
00:41:00,458 --> 00:41:02,501
ความยุติธรรมไปไก่มา

634
00:41:03,919 --> 00:41:08,132
พวกเราถ่วงคำตัดสินไปอีกสามชั่วโมง

635
00:41:08,215 --> 00:41:10,426
เพื่ออาหารฟรี

636
00:41:10,509 --> 00:41:14,847
แล้วแซนด์วิชก็บ้านๆ มาก

637
00:41:16,390 --> 00:41:17,558
ไม่คุ้มกับการรอเลย

638
00:41:17,641 --> 00:41:20,478
ไม่คุ้มกับแคลอรีที่เสียไปด้วยซ้ำ

639
00:41:20,561 --> 00:41:26,734
ในฐานะคณะลูกขุน
เรามีวิจารณญาณที่ย่ำแย่ตั้งแต่ต้นยันจบ

640
00:41:27,234 --> 00:41:28,861
ก็สมควรแล้วที่ได้แบบนั้น

641
00:41:28,944 --> 00:41:30,946
ระบบมันเวิร์กแล้วนะทุกคน

642
00:41:38,913 --> 00:41:43,292
พออายุมากขึ้น ผมรู้สึกว่า
ผมเริ่มหันเข้าหาธรรมชาติมากขึ้น

643
00:41:43,375 --> 00:41:46,754
นั่นแหละคือที่ที่สมัยนี้
ผมไปหาความสงบกับความสุข

644
00:41:46,837 --> 00:41:50,883
แม้แต่ปาร์ตี้ที่ผมไป
ก็เริ่มเป็นแนวเอาต์ดอร์มากขึ้น

645
00:41:50,966 --> 00:41:53,677
ผมไปงานปาร์ตี้สละโสดแบบนี้มาสองงาน

646
00:41:53,761 --> 00:41:57,848
งานแรกเป็นของหลุยส์ เพื่อนผม
เราไปคอสตาริกา

647
00:41:58,474 --> 00:41:59,934
เป็นเขตร้อนชื้นมาก

648
00:42:00,017 --> 00:42:01,894
กิจกรรมทางน้ำเยอะมาก

649
00:42:01,977 --> 00:42:04,313
เราตัวเปียกกันตลอด

650
00:42:05,231 --> 00:42:09,485
ผู้ชาย 15 คนในวัยสี่สิบกว่า

651
00:42:09,568 --> 00:42:12,988
ใส่กางเกงขาสั้นบอร์ดชอร์ตที่ไม่พอดีตัว

652
00:42:14,823 --> 00:42:17,785
ผมเห็นร่องก้นเพื่อนๆ ครบทุกคน

653
00:42:20,037 --> 00:42:22,289
ผมไม่ได้เลือกจะดูนะ

654
00:42:23,332 --> 00:42:27,795
รู้ไหม เวลาเราสงสัยว่ามีร่องก้นอยู่แว้บๆ แถวนี้

655
00:42:28,629 --> 00:42:33,300
มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ที่จะใช้ชีวิตต่อไปเฉยๆ

656
00:42:33,968 --> 00:42:36,762
คุณจะถูกบังคับให้ต้องยืนยันให้ชัวร์
แบบ "แป๊บนึงนะ"

657
00:42:41,350 --> 00:42:43,352
"ฉันไม่ได้อยากจะทำนะ"

658
00:42:46,188 --> 00:42:48,190
เพราะร่องก้นมันมีพลังดึงดูด

659
00:42:49,483 --> 00:42:52,736
ร่องก้นทำหน้าที่เหมือนร่องอกเทียม

660
00:42:54,071 --> 00:42:59,034
มันเรียกร้องความสนใจ
ด้วยพลังแห่งความคล้ายคลึง

661
00:43:00,411 --> 00:43:03,831
สายตาคุณจะถูกดึงไปหา
เงาวับๆ แวมๆ นั้นโดยอัตโนมัติ

662
00:43:03,914 --> 00:43:07,418
"นี่มันปริศนาอะไร
ที่สมองรู้สึกอยากจะไขให้ได้น่ะ"

663
00:43:09,336 --> 00:43:11,630
คุณไม่ได้เลือก มันคือสัญชาตญาณ

664
00:43:11,714 --> 00:43:13,841
โดพามีนหรืออะไรสักอย่าง

665
00:43:14,592 --> 00:43:16,260
มันทรงพลังมาก

666
00:43:16,343 --> 00:43:21,390
มันคือหลักการเดียวกับ
ที่เขาใช้ตอนออกแบบสวนพฤกษศาสตร์

667
00:43:21,890 --> 00:43:25,311
เขาจะทำทางเดินให้คดเคี้ยว

668
00:43:25,394 --> 00:43:26,854
เพื่อกระตุ้นให้อยากรู้อยากเห็น

669
00:43:26,937 --> 00:43:29,940
"หลังโค้งนี้ไปมันมีอะไรน่ะ"

670
00:43:31,150 --> 00:43:33,193
"อยากรู้จังแฮะ"

671
00:43:33,944 --> 00:43:35,863
บางทีคุณเดินตามโค้งไป

672
00:43:35,946 --> 00:43:39,992
แล้วมันก็นำคุณไปยังแปลงดอกบีโกเนียสวยๆ

673
00:43:40,075 --> 00:43:42,995
แต่บางครั้งก็เป็นก้นเพื่อนคุณ

674
00:43:45,331 --> 00:43:47,708
"ฉันไม่ควรเข้ามาในสวนนี้เลย"

675
00:43:48,542 --> 00:43:51,295
"โซนนี้สำหรับเจ้าหน้าที่เท่านั้น"

676
00:43:57,926 --> 00:44:02,306
ปาร์ตี้สละโสดอีกงานที่ผมไป
คือการแบกเป้เที่ยว

677
00:44:02,389 --> 00:44:05,059
ไม่ใช่แบบไปนอนตามโฮสเทลนะ แต่ไปเข้าป่า

678
00:44:05,142 --> 00:44:07,895
มีใครเคยแบ็กแพ็กแบบนั้นไหม

679
00:44:09,188 --> 00:44:12,858
มีนิดหน่อย ใช่ จำนวนเท่านี้แหละใช่แล้ว

680
00:44:13,692 --> 00:44:15,653
นั่นคือจำนวนที่ถูกต้องแล้ว

681
00:44:15,736 --> 00:44:18,572
เพราะเราไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว

682
00:44:21,033 --> 00:44:23,327
มันเป็นทางเลือกที่บ้าบอ

683
00:44:24,870 --> 00:44:26,038
มันโหดนะ

684
00:44:26,121 --> 00:44:29,291
มันไม่เหมือนการตั้งแคมป์
ผมตั้งแคมป์มาเยอะ มันชิลๆ

685
00:44:29,375 --> 00:44:32,795
การตั้งแคมป์ก็แค่ขับรถไปที่ลานกางเต็นท์

686
00:44:33,545 --> 00:44:34,713
คุณตั้งแคมป์

687
00:44:35,422 --> 00:44:40,302
แบ็กแพ็ก คุณขับรถไปในที่ที่ไม่ใช่ที่ลานกางเต็นท์

688
00:44:41,095 --> 00:44:43,555
คุณจอดรถข้างทางหลวง ขนของทุกอย่างลงมา

689
00:44:43,639 --> 00:44:46,141
แบกขึ้นหลัง แล้วพูดว่า "ขอบคุณนะ รถ"

690
00:44:46,225 --> 00:44:48,018
"ที่เหลือฉันจัดการเอง"

691
00:44:49,770 --> 00:44:54,024
"อีก 42 กิโลต่อจากนี้
ฉันจะทำเป็นว่าฉันเป็นรถ"

692
00:44:55,776 --> 00:44:58,654
"ฉันคือรถออฟโรด ฉันคือซูบารุ"

693
00:45:04,993 --> 00:45:08,163
ผมไม่เคยแบกเป้พวกนั้นเลย

694
00:45:08,247 --> 00:45:10,374
ผมไม่เคยมี ไม่เคยสะพาย

695
00:45:10,457 --> 00:45:13,794
มันใหญ่มาก ตั้งแต่เด็กผมก็ไม่ชอบทรงของมันแล้ว

696
00:45:13,877 --> 00:45:18,465
ผมรู้สึกว่าสัดส่วนมันเพี้ยน
กระเป๋าใหญ่เกินตัวคน

697
00:45:19,258 --> 00:45:21,260
ผมเป็นเด็กที่ใช้เป้แจนสปอร์ตธรรมดา

698
00:45:21,343 --> 00:45:25,139
สำหรับผม เป้ควรมีขนาดแค่จากตรงนี้ถึงตรงนี้

699
00:45:25,806 --> 00:45:28,183
ผมไม่ชอบที่เป้พวกนั้นมันใหญ่

700
00:45:28,267 --> 00:45:31,895
จนมันเริ่มสูงเลยหัวคุณ

701
00:45:32,730 --> 00:45:34,648
ผมแบบ "เฮ้ยๆ"

702
00:45:35,899 --> 00:45:38,652
"จะทำอะไรน่ะ แกเป็นเป้สะพายหลังใช่มั้ย"

703
00:45:39,361 --> 00:45:41,864
"งั้นก็อยู่แค่หลังสิ"

704
00:45:47,035 --> 00:45:50,497
เพื่อนผมเป็นคนวางแผนทริปนี้
ให้เป็นปาร์ตี้สละโสด

705
00:45:50,581 --> 00:45:54,001
มันไม่ใช่แบบที่เขาทำๆ กัน
แล้วผมก็รู้ว่าเขาเป็นสายจิตวิญญาณ

706
00:45:54,084 --> 00:45:56,170
พอเขาบอกว่าอยากทำอะไรที่ต่างออกไป

707
00:45:56,253 --> 00:45:59,590
ผมก็แบบ "โอเค เจ๋ง
ไม่ดื่มเหล้าเมาหัวทิ่ม ไม่จ้างสาวเปลื้องผ้า"

708
00:45:59,673 --> 00:46:03,218
เขาก็แบบ "ใช่ แต่ก็ไม่มีที่พัก ไม่มีไฟฟ้าด้วย"

709
00:46:06,013 --> 00:46:07,765
นั่นไม่ต่างกับพูดว่า "มาปาร์ตี้กัน"

710
00:46:07,848 --> 00:46:11,143
"แต่ของดทั้งความสนุกและความสบายนะ"

711
00:46:14,396 --> 00:46:16,648
ไม่มีใครไปด้วยเลย

712
00:46:17,566 --> 00:46:20,736
ปาร์ตี้สละโสดมีแค่ผมกับเขา

713
00:46:22,362 --> 00:46:25,157
ผู้ชายสองคนอยู่ในป่านานสี่วัน

714
00:46:25,240 --> 00:46:28,786
ผลัดกันตรวจหาเห็บให้กันทั้งตัวทุกคืน

715
00:46:31,622 --> 00:46:34,041
กลายเป็นโรแมนติกโดยไม่ตั้งใจ

716
00:46:36,293 --> 00:46:37,878
แต่คำถามคือ

717
00:46:37,961 --> 00:46:42,216
ถ้ามีผู้ชายเพิ่มขึ้น ปาร์ตี้นี้จะดูเกย์น้อยลงไหม

718
00:46:45,052 --> 00:46:48,680
ผมไม่รู้ ผมว่าเรายังไม่มีคณิตศาสตร์
ที่จะแก้สมการนั้นได้

719
00:46:56,188 --> 00:47:00,567
เราเดินป่าตามเส้นทาง
นอกชายฝั่งแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ

720
00:47:00,651 --> 00:47:02,611
มันสวยมาก

721
00:47:02,694 --> 00:47:04,655
หลายครั้งระหว่างการเดินทาง

722
00:47:04,738 --> 00:47:08,617
ผมพบว่าตัวเองอยู่บนหน้าผา
ที่มองไปเห็นมหาสมุทร

723
00:47:08,700 --> 00:47:10,285
ผมตื้นตันกับความงามตรงหน้า

724
00:47:10,369 --> 00:47:14,790
จนพูดกับเพื่อนว่า
"ขอบคุณนะที่วางแผนจัดทริปนี้"

725
00:47:14,873 --> 00:47:17,084
"นี่มันเหมือนเป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตเลย

726
00:47:17,167 --> 00:47:19,586
เพราะฉันคงไม่ทำอีกแล้ว"

727
00:47:21,421 --> 00:47:25,425
เขาก็แบบ "ดีใจที่นายมาด้วย
ไม่งั้นฉันคงต้องมาเอง"

728
00:47:26,051 --> 00:47:28,220
แล้วเราสองคนก็ยืนกันเงียบๆ

729
00:47:28,303 --> 00:47:31,932
พยายามซึมซับ
ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติไว้ทั้งหมด

730
00:47:32,558 --> 00:47:36,186
แล้วผมก็คิดในใจว่า
"จะฆ่าหมอนี่ตอนนี้ก็ได้นะเนี่ย"

731
00:47:39,147 --> 00:47:40,607
"ก็ไม่อยากทำหรอกนะ"

732
00:47:41,233 --> 00:47:45,612
"แต่ถ้าจะทำ นี่แหละจังหวะเหมาะที่สุด"

733
00:47:47,614 --> 00:47:51,577
ผมไม่อยากทำร้ายใครนะ
แต่ผมชอบความมีโอกาสให้ทำ

734
00:47:55,998 --> 00:47:58,709
ธรรมชาติมีบางอย่างที่ทำให้เรารู้สึกสงบ

735
00:47:58,792 --> 00:48:00,711
รู้สึกเชื่อมโยงกับจักรวาล

736
00:48:00,794 --> 00:48:03,005
จนทำให้เราตั้งคำถามลึกๆ กับตัวเองว่า

737
00:48:03,088 --> 00:48:06,174
"หรือจริงๆ แล้ว ฉันเป็นฆาตกรนะ"

738
00:48:13,098 --> 00:48:15,559
สี่วันในป่านี่เพียงพอแล้ว

739
00:48:15,642 --> 00:48:19,688
ที่จะเปลี่ยนมุมมองของผม
เปลี่ยนทัศนคติของผม

740
00:48:19,771 --> 00:48:21,982
พอผมกลับมาใช้ชีวิตปกติ

741
00:48:22,065 --> 00:48:26,069
ผมนี่แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเรามีชีวิตดีขนาดไหน

742
00:48:26,153 --> 00:48:28,155
กับสิ่งพื้นฐาน

743
00:48:28,238 --> 00:48:29,948
ถังขยะ

744
00:48:30,824 --> 00:48:32,951
ลองอยู่สี่วันโดยไม่มีถังขยะดูสิ

745
00:48:33,035 --> 00:48:35,913
แล้วคุณจะรู้ว่ามันคือภาชนะวิเศษ

746
00:48:36,705 --> 00:48:39,708
คุณโยนอะไรก็ได้ลงไป อะไรก็ได้

747
00:48:39,791 --> 00:48:42,711
แล้วมันก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของคุณอีกต่อไป

748
00:48:43,378 --> 00:48:46,173
ใช่แล้ว มันเป็นปัญหาของสังคม

749
00:48:46,757 --> 00:48:48,508
คุณไม่ต้องกังวลแล้ว

750
00:48:48,592 --> 00:48:50,886
หลานคุณในอนาคตจะหาทางออกเอง

751
00:48:54,681 --> 00:48:55,933
ผมรู้สึกเหมือนเด็กเล็ก

752
00:48:56,016 --> 00:48:59,061
ผมแทบรอไม่ไหวที่จะได้ไปอึในห้องน้ำ

753
00:49:00,687 --> 00:49:03,565
โถส้วมเนี่ยคือสวรรค์ชัดๆ

754
00:49:03,649 --> 00:49:07,444
สี่วันที่เราอยู่ในป่าต้องขุดหลุมตลอด

755
00:49:08,528 --> 00:49:10,113
ขอแนะนำในฐานะมือโปร

756
00:49:10,197 --> 00:49:12,282
ถ้าคุณไปเดินป่า

757
00:49:12,866 --> 00:49:16,078
ให้ขุดหลุมไว้ตั้งแต่คืนก่อนหน้า

758
00:49:18,747 --> 00:49:20,290
คิดล่วงหน้านิดนึง

759
00:49:21,083 --> 00:49:22,167
ขุดหลังมื้อเย็น

760
00:49:22,250 --> 00:49:25,128
หลังคุณใส่กระสุนเข้ารังเพลิงแล้ว

761
00:49:27,798 --> 00:49:31,802
อย่าไปขุดหลุมเอาตอนหน้าสิ่วหน้าขวาน

762
00:49:33,512 --> 00:49:38,392
คุณไม่อยากขุดหลุมตอนกำลังปวดหนักแน่ๆ

763
00:49:40,978 --> 00:49:43,021
มันจะออกมาไม่สวยแน่

764
00:49:43,647 --> 00:49:46,817
ผมตื่นมาเช้าวันที่สอง รู้สึกว่าข้าศึกบุกแล้ว

765
00:49:47,317 --> 00:49:48,819
ต้องเดี๋ยวนั้นแล้ว ผมหยิบพลั่ว

766
00:49:48,902 --> 00:49:50,821
แล้ววิ่งออกไป สมองยังไม่แล่น

767
00:49:50,904 --> 00:49:52,030
ผมเลี้ยวผิดทาง

768
00:49:52,114 --> 00:49:55,951
เลยไปโผล่ตรงที่ดินแข็งโป๊ก

769
00:49:57,285 --> 00:49:59,746
ผมขุดไม่เข้า

770
00:50:00,956 --> 00:50:02,082
ผมเริ่มสิ้นหวัง

771
00:50:02,165 --> 00:50:06,712
คิดในใจว่า "หรือเราต้องจัดการมันก่อน
แล้วค่อยกลับมาฝังศพทีหลังวะ”

772
00:50:07,713 --> 00:50:08,755
ก็สมเหตุสมผลไหมล่ะ

773
00:50:08,839 --> 00:50:12,259
เพราะคุณได้รู้แล้วว่าศพมันใหญ่แค่ไหน

774
00:50:13,468 --> 00:50:15,887
แต่ถ้าคุณขุดไว้ล่วงหน้า คุณต้องกะขนาดเอา

775
00:50:15,971 --> 00:50:20,225
ต้องถามตัวเองว่า
"นี่ตาเราจะใหญ่กว่าก้นหรือเปล่า"

776
00:50:26,106 --> 00:50:28,358
หลุมแรกของผม

777
00:50:28,442 --> 00:50:30,360
ยังหลุมไม่พอ

778
00:50:32,654 --> 00:50:34,448
ตอนสุดท้ายผมพยายามกลบๆ ไป

779
00:50:34,531 --> 00:50:36,366
มันเลยกลายเป็นเนินน้อยๆ

780
00:50:38,452 --> 00:50:39,828
เขาบอกว่า "อย่าทิ้งอะไรไว้"

781
00:50:39,911 --> 00:50:42,164
แต่ผมไปเปลี่ยนภูมิประเทศมันซะเลย

782
00:50:43,582 --> 00:50:46,334
ตอนนี้เขาเลยต้องไปอัปเดตแผนที่
เส้นยึกๆ นั่นกันใหม่แล้ว

783
00:50:54,176 --> 00:50:57,846
ครั้งนั้นเป็นทริปที่น่าจดจำจริงๆ
เราได้เห็นสัตว์ป่าสวยๆ เยอะเลย

784
00:50:57,929 --> 00:51:02,893
หนึ่งในสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดที่เราได้เห็น
คือหมีดำโตเต็มวัย

785
00:51:03,602 --> 00:51:04,895
ตอนที่เราเจอหมี

786
00:51:04,978 --> 00:51:08,356
มันกำลังกระโจนวิ่งขึ้นเนินชันๆ แบบเร็วมาก

787
00:51:08,440 --> 00:51:11,943
พอผมเห็นพลังของมันบวกกับความเร็วขนาดนั้น

788
00:51:12,527 --> 00:51:14,029
มันทำผมท้อเลย

789
00:51:14,529 --> 00:51:15,739
เพราะก่อนหน้านั้นผมมีแผน

790
00:51:15,822 --> 00:51:18,825
ผมบอกตัวเองว่าถ้าต้องวิ่งหนีหมี

791
00:51:18,909 --> 00:51:21,745
ผมจะหลอกไปทางซ้าย แล้วพุ่งไปทางขวา

792
00:51:23,789 --> 00:51:27,918
แต่พอเห็นหมีวิ่งขึ้นเขาเร็วขนาดนั้น
ผมก็ "แผนนี่ไม่น่าจะเข้าท่าว่ะ"

793
00:51:29,419 --> 00:51:32,672
ผมจะหลอกไปทางซ้าย แล้วผมก็จะตายจริง

794
00:51:34,591 --> 00:51:36,635
ถ้าผมโดนหมีทำร้าย

795
00:51:36,718 --> 00:51:39,554
ผมคงต้องอยู่กับปัจจุบันให้ได้

796
00:51:40,263 --> 00:51:44,101
ใช่ไหม เราต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับ
สิ่งที่เราเปลี่ยนแปลงไม่ได้

797
00:51:44,184 --> 00:51:46,061
หายใจเข้า หายใจออก

798
00:51:46,144 --> 00:51:50,148
"ตอนนี้เกิดอะไรขึ้น แหม ตัวฉันอร่อยมากเลย"

799
00:51:51,149 --> 00:51:55,112
"ฉันกำลังโดนขย้ำอยู่
ตัวฉันอร่อยไป อยู่ป่านี้ไม่ได้หรอก"

800
00:51:56,321 --> 00:51:58,490
"โอ้ เนื้อต้นขาแข็งเคี้ยวไม่เข้าเหรอ"

801
00:51:58,573 --> 00:52:01,827
"เออ ต้นขาฉันตึงเพราะเดินเขามา หมีเอ๊ย"

802
00:52:02,744 --> 00:52:05,497
"โทษที แกน่าจะจับฉันจากที่บ้านเมื่อสัปดาห์ก่อน"

803
00:52:05,580 --> 00:52:07,541
"ตอนนั้นฉันอย่างนุ่มเลย"

804
00:52:12,003 --> 00:52:14,714
วันแรก เราเดินป่าไปราว 13 กิโล

805
00:52:16,007 --> 00:52:18,218
เข้าไปลึกในเขตที่หมีอยู่มาก

806
00:52:18,301 --> 00:52:19,970
ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์แล้ว

807
00:52:20,053 --> 00:52:23,306
พอตกกลางคืน
มันมืดมากจนมองมือตัวเองก็ยังไม่เห็น

808
00:52:23,390 --> 00:52:26,268
ผมจำได้ว่าเราคลานเข้าไปในเต็นท์

809
00:52:27,185 --> 00:52:30,981
แล้วผมก็รูดซิปขึ้น ผมพูดว่า "รูด"

810
00:52:34,234 --> 00:52:36,736
"นี่แปลว่าเราปลอดภัยแล้วสินะ"

811
00:52:40,490 --> 00:52:44,119
"แบบนี้คือเรานอนหลับอุตุ
ไปแปดชั่วโมงได้อยู่ใช่ไหม"

812
00:52:47,372 --> 00:52:49,082
"เพราะเราอยู่ข้างในไง"

813
00:52:50,417 --> 00:52:54,713
"นี่คือข้างในสิ ฉันรูดซิปขึ้นไปจนสุดแล้วนี่"

814
00:52:55,297 --> 00:52:58,758
"เหมือนแปลงผ้าใบกันลมเป็นสนามพลังแล้ว"

815
00:53:00,802 --> 00:53:04,055
"ถ้าเราไม่เห็นพวกมัน
พวกมันจะรู้ได้ไงว่าเราอยู่ในนี้"

816
00:53:06,099 --> 00:53:08,310
"เอานะ หมี ไปนอนได้แล้ว

817
00:53:08,393 --> 00:53:11,396
ได้ยินเสียงรูดซิปแล้วนี่
เข้านอนได้แล้ว ราตรีสวัสดิ์"

818
00:53:15,192 --> 00:53:16,610
ผมรู้สึกอันตรายกว่าเดิม

819
00:53:16,693 --> 00:53:19,946
เพราะถุงนอนผมอยู่ติดทางเข้าเต็นท์พอดี

820
00:53:20,447 --> 00:53:21,448
แต่แล้วผมก็แบบ

821
00:53:21,531 --> 00:53:25,327
"หมีคงไม่น่าจะ
เข้าตามตรอกออกตามประตูมั้ย"

822
00:53:26,995 --> 00:53:29,956
"มันจะพุ่งทะลุเข้ามาเหมือนคูลเอดแมนมากกว่า"

823
00:53:31,791 --> 00:53:36,171
แต่ถ้าหมีรูดซิปเข้ามาจริง มันจะน่ากลัวกว่าอีก

824
00:53:50,810 --> 00:53:51,853
เมื่อกี้น่ากลัวมาก

825
00:53:51,937 --> 00:53:54,898
เมื่อไหร่ที่ผมทำแบบนั้น ผมขนลุกเองทุกครั้งเลย

826
00:53:57,275 --> 00:53:58,485
เรา…

827
00:54:01,821 --> 00:54:04,366
ขอบคุณครับ เรายังเหลือเวลาแสดงอีกนิดหน่อย

828
00:54:04,449 --> 00:54:07,911
แต่ผมอยากขอหยุดสักครู่
เพื่อบอกว่าขอบคุณที่มาวันนี้

829
00:54:07,994 --> 00:54:09,788
ขอบคุณที่มานะครับ

830
00:54:19,714 --> 00:54:20,882
ผม…

831
00:54:22,092 --> 00:54:25,095
ขอบคุณที่มาดูนะครับ
ผมไม่เคยคิดว่านี่เป็นเรื่องธรรมดา

832
00:54:25,178 --> 00:54:27,555
ผมเล่นเดี่ยวไมค์มา 23 ปีแล้ว

833
00:54:27,639 --> 00:54:31,893
และนี่คือทัวร์ใหญ่ครั้งแรกของผม
และเราก็ขายบัตรหมดเกลี้ยง

834
00:54:33,812 --> 00:54:35,480
บ้ามาก

835
00:54:37,524 --> 00:54:39,025
มันเหมือนฝันเลย

836
00:54:39,109 --> 00:54:42,028
แต่เอาจริงๆ เป้าหมายของผมตั้งแต่แรก

837
00:54:42,112 --> 00:54:43,780
คือแค่อยากพัฒนาฝีมือ

838
00:54:43,863 --> 00:54:47,909
อยากเก่งขึ้นเรื่อยๆ
แล้วสักวันหนึ่งอาจจะได้เจอผู้ชมของผม

839
00:54:47,993 --> 00:54:50,328
แต่ผมไม่เคยคิดให้มันจริงจัง
ว่ามันหมายความว่ายังไง

840
00:54:50,412 --> 00:54:51,496
เพราะตอนนี้ผมรู้แล้วว่า

841
00:54:51,579 --> 00:54:55,959
นักแสดงตลกแต่ละคน
ดึงดูดกลุ่มแฟนที่มาดูแตกต่างกัน

842
00:54:56,042 --> 00:54:58,628
แล้วผมก็กำลังเรียนรู้ว่าพวกคุณเป็นกลุ่มไหนยังไง

843
00:54:58,712 --> 00:55:02,799
เพราะทุกครั้งที่ผมได้คุยกับทีมงาน
อย่างพนักงานต้อนรับ

844
00:55:02,882 --> 00:55:05,552
พวกเขามักจะบอกว่าชอบคนดูของผม

845
00:55:05,635 --> 00:55:09,806
เพราะพวกคุณมาเพื่อความสนุก แต่ไม่เลยเถิด

846
00:55:10,890 --> 00:55:13,560
แทบไม่มีใครโดนเชิญออกจากโชว์ผมเลย

847
00:55:13,643 --> 00:55:16,313
ขนาดที่ฟิลาเดลเฟียที่เขาเฮ้วๆ กันก็ยังสงบดี

848
00:55:18,523 --> 00:55:19,816
ชิลมาก

849
00:55:22,027 --> 00:55:23,320
เพราะพวกคุณเป็นคนใจดี

850
00:55:23,403 --> 00:55:25,822
คุณเคารพตัวเอง เคารพคนอื่น

851
00:55:25,905 --> 00:55:28,366
แล้วก็แค่อยากกลับบ้านไปนอนเร็วๆ

852
00:55:30,118 --> 00:55:31,202
ผมรู้นะ

853
00:55:31,286 --> 00:55:33,747
ในแง่หนึ่ง ผมภูมิใจในตัวพวกคุณนะ

854
00:55:35,123 --> 00:55:40,128
ผมรู้ว่าคุณมีตารางกิจวัตรก่อนนอน
ที่อยากจะรีบๆ ทำแล้ว

855
00:55:41,087 --> 00:55:44,174
มีอะไรต้องทำเยอะมาก
คุณต้องชงชาคาโมมายล์

856
00:55:44,257 --> 00:55:47,594
ต้องอาบน้ำอุ่น ต้องทาครีมบำรุงผิวโน่นนี่

857
00:55:47,677 --> 00:55:50,513
ต้องนวดระบายน้ำเหลือง

858
00:55:50,597 --> 00:55:51,765
ต้องนั่งสมาธิ

859
00:55:51,848 --> 00:55:54,642
ต้องอ่านหนังสือเล่มนั้น
ที่พยายามอ่านให้จบมา 13 เดือนแล้ว

860
00:55:54,726 --> 00:55:55,894
มันเยอะ

861
00:55:58,480 --> 00:56:01,191
ผมเลยรู้สึกขอบคุณที่พวกคุณเป็นแฟนคลับ

862
00:56:01,274 --> 00:56:03,651
เพราะมันเป็นบรรยากาศที่อบอุ่น
น่ารัก และรู้สึกดี

863
00:56:03,735 --> 00:56:06,988
ผมอยากตอบแทนการสนับสนุน
และความหวังดีของพวกคุณ

864
00:56:07,072 --> 00:56:09,783
ด้วยการเปิดเผยความจริงสักหน่อย

865
00:56:11,242 --> 00:56:14,788
ผมคิดว่าผมติดค้างพวกคุณ
ผมเลยอยากสารภาพตรงๆ

866
00:56:14,871 --> 00:56:16,498
ผมมีฟันปลอมซี่นึง

867
00:56:19,042 --> 00:56:21,002
อยู่ตรงกลาง ด้านหน้านี่เลย

868
00:56:21,086 --> 00:56:25,090
เพราะงั้นพวกคุณโดนหลอกมาสัก 56 นาทีแล้ว

869
00:56:27,258 --> 00:56:28,093
ซี่นี้ครอบฟัน

870
00:56:28,176 --> 00:56:30,261
ซี่อื่นเป็นของจริงหมดยกเว้นซี่นี้

871
00:56:30,345 --> 00:56:33,014
ถ้าคุณเป็นหมอฟัน มันคือฟันซี่ที่แปด

872
00:56:34,891 --> 00:56:38,353
ผมทำฟันซี่นั้นหักเมื่อหลายปีก่อน
ตอนนั้นชีวิตผมต่างจากตอนนี้

873
00:56:38,436 --> 00:56:41,272
ผมอยู่ที่นิวยอร์ก
และทำอะไรไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่

874
00:56:41,356 --> 00:56:44,776
แน่นอนว่าเป็น
ช่วงก่อนที่ผมจะหยิบใช้แปรงสีฟันสีม่วง

875
00:56:48,113 --> 00:56:51,032
มันเป็นเรื่องสะเทือนใจนะ
ฟันชุดแรก ของขำๆ

876
00:56:51,116 --> 00:56:53,660
ฟันชุดที่สอง ของจริง

877
00:56:54,494 --> 00:56:56,454
มันไม่งอกกลับมาแล้ว

878
00:56:56,538 --> 00:56:59,040
ผมอายมาก สิ้นหวังมาก

879
00:56:59,124 --> 00:57:00,458
ผมไปหาหมอฟัน บอกว่า

880
00:57:00,542 --> 00:57:04,629
"ได้โปรด ช่วยกดคอนโทรล-แซด
ยกเลิกสิ่งที่ผมทำกับตัวเองให้ที"

881
00:57:05,755 --> 00:57:06,923
หมอให้ความมั่นใจมาก

882
00:57:07,006 --> 00:57:09,801
เธอบอกว่า "ไม่มีปัญหา เราจะใส่ครอบฟันให้"

883
00:57:09,884 --> 00:57:13,346
ผมไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
ผมบอก "ต้องทำอะไรทำเลยครับ เอาเลย"

884
00:57:13,430 --> 00:57:16,266
เวลาจะใส่ครอบฟันให้ฟันที่หัก

885
00:57:16,349 --> 00:57:20,395
เขาต้องกรอเศษฟันที่เหลืออยู่ซี่นั้น

886
00:57:20,478 --> 00:57:24,023
ให้เหลือเป็นตอเล็กๆ เลือดซิบๆ

887
00:57:25,775 --> 00:57:30,572
หมอฟันส่วนใหญ่ไม่อยากให้คุณ
เห็น คิด หรือรู้ว่ามันหน้าตาเป็นยังไง

888
00:57:31,156 --> 00:57:34,617
หมอฟันผม อยากโชว์ผลงานของเธอ

889
00:57:36,327 --> 00:57:41,166
ระหว่างที่ทำอยู่
เธอก็เอากระจกมาจ่อหน้าผม

890
00:57:41,666 --> 00:57:44,711
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมนึกว่าเสร็จแล้ว

891
00:57:46,337 --> 00:57:49,716
ผมนึกว่าเหมือนตอนช่างตัดผม
เอากระจกส่องให้ดูด้านหลังหัว

892
00:57:50,842 --> 00:57:52,844
ผมเกือบจะควักทิปให้แล้ว

893
00:57:56,848 --> 00:57:59,142
ผมมองเร็วๆ แวบหนึ่ง

894
00:58:00,393 --> 00:58:02,187
สยดสยอง

895
00:58:04,522 --> 00:58:08,693
แต่ผมไม่แสดงอาการ
เพราะไม่อยากให้มันมีอำนาจเหนือผม

896
00:58:10,153 --> 00:58:12,363
หน้าผมนิ่งสนิท

897
00:58:13,198 --> 00:58:16,201
ผมหันหน้าหนีแล้วบอกว่า
"อย่าได้ทำแบบนี้อีกเชียว"

898
00:58:17,869 --> 00:58:21,206
ผมบอกว่า "ก็ไม่รู้ว่า
ทำไมผมต้องมาบอกคุณเอาป่านนี้

899
00:58:21,289 --> 00:58:25,168
แต่ผมมาที่นี่เพื่อเพิ่มฟัน"

900
00:58:26,294 --> 00:58:30,131
"ผมอยากได้ฟันเพิ่มขึ้น"

901
00:58:30,215 --> 00:58:33,092
"คุณทำผิดมาตลอดเลย"

902
00:58:37,889 --> 00:58:41,684
สิ่งที่ผมเห็นยังคงตามหลอกหลอนผม

903
00:58:42,977 --> 00:58:44,521
ในกระจก ผมเห็นแบบนี้

904
00:58:44,604 --> 00:58:47,273
แต่ในหัว ผมรู้ความจริง

905
00:58:48,691 --> 00:58:52,403
ผมเลยมีแรงจูงใจที่ต้องปกป้องครอบฟันซี่นี้

906
00:58:52,487 --> 00:58:56,574
ผมไม่ใช้มันเลย มันไม่ได้มีไว้กัดหรือฉีก

907
00:58:56,658 --> 00:58:58,535
มันมีไว้ประดับเฉยๆ

908
00:58:59,410 --> 00:59:03,915
เพราะผมรู้ว่าถ้าครอบฟันหลุดออกมา
จะมีก็อบลินตัวจิ๋วอยู่ข้างใน

909
00:59:05,291 --> 00:59:06,668
แอบซุ่มอยู่

910
00:59:08,086 --> 00:59:10,880
มันอยู่กับผมตลอดเวลา

911
00:59:15,343 --> 00:59:17,637
และถ้าคุณดูใกล้ๆ คุณจะสังเกตได้ว่า

912
00:59:17,720 --> 00:59:21,891
ครอบฟันนี่ใหญ่กว่าและขาวกว่า
ฟันซี่อื่นนิดหน่อย

913
00:59:22,392 --> 00:59:25,562
เพราะตอนทำครอบฟัน เขาให้คุณเลือกสีเอง

914
00:59:25,645 --> 00:59:27,397
คุณเลือกเฉดสีเอง

915
00:59:28,273 --> 00:59:32,193
ระหว่างสีขาวนวลกับสีขาวน้วนนวล

916
00:59:32,819 --> 00:59:34,821
คุณจะเลือกสีอ่อนหรือเข้มก็ได้

917
00:59:34,904 --> 00:59:38,324
ขึ้นอยู่กับว่าคุณคิดว่าชีวิตคุณจะไปทางไหน

918
00:59:40,159 --> 00:59:44,747
คุณยังมีความทะเยอทะยานอยู่ไหม
หรือพร้อมจะปล่อยไปตามลมแล้ว

919
00:59:46,332 --> 00:59:47,292
คุณตัดสินใจเลย

920
00:59:47,375 --> 00:59:50,962
แต่ถ้าคุณจะเลือกสีขาว คุณต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง

921
00:59:51,045 --> 00:59:54,674
ฟันที่เหลือมันจะขาวได้ถึงระดับนั้นจริงไหม

922
00:59:55,675 --> 01:00:00,930
แล้วคุณพร้อมจะใช้ชีวิต
กับฟันที่ขาวจั๊วะอยู่ซี่เดียวแบบนั้นได้กี่ปี

923
01:00:02,015 --> 01:00:04,183
ผมเชง แวง ขอบคุณครับดีซี

924
01:00:06,311 --> 01:00:09,772
ขอบคุณครับ ดูแลตัวเองด้วยนะครับ

925
01:00:10,481 --> 01:00:12,775
รักกัน ให้กำลังใจกัน

926
01:00:14,235 --> 01:00:15,737
แล้วพบกันใหม่ครับ

927
01:00:44,140 --> 01:00:46,225
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์

928
01:00:46,309 --> 01:00:47,560
(แด่หลานๆ ของผม)

929
01:00:47,644 --> 01:00:49,687
(ขอบคุณบรรพบุรุษ
ปู่ย่าตายาย แม่และพ่อ ลุงป้านาอา)

930
01:00:49,771 --> 01:00:51,856
(ญาติๆ พี่ๆ น้องๆ
หมู่บ้านและต้นไม้สุดที่รักของผม)