Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
May rhythm sa Detroit,
matagal nang meron no'n.
Mula pa no'ng napupuno ng jazz ang kalsada nang 2:00 a.m.
No'ng ang puso pa ng Motown ay sina Berry,
Stevie, Aretha, Marvin, Diana, at The Supremes.
Hindi nawala 'yong rhythm na 'yon.
Ang lupit no'n.
Para sa 'kin, walang pasintabi at di kailangang ipakilala ang "malupit".
Kasingliwanag at lakas ng chandelier.
Unang beses akong nakarating sa Detroit no'ng '78.
Bisita lang ako no'ng bata ako.
Ngayon, isa na 'kong babaeng may misyon.
Detroit, nagbabalik na 'ko.
Ako si Sommore at ito ang Chandelier Fly.
Detroit!
Kumusta na ba?
Gusto ko 'to.
Gustong-gusto ko 'to!
Grabe, mahal na mahal n'yo ako. Gusto ko 'yan.
Ayos.
Love this.
Gusto ko 'yan. Salamat sa inyong lahat.
Oo.
Minamahal n'yo ako nang totoo.
Binibigyan n'yo ako ng Frankie Beverly love dito.
Gusto ko 'yan.
Ayos talaga 'yan.
Naniniwala ako na 'yong "Before I Let Go" na kanta ni Frankie Beverly
dapat ang bagong Black national anthem.
Totoo.
Sa tuwing may 50 o higit pang Black na magkakasama,
dapat kantahin natin 'yon.
Tama.
Para sa mga puti na hindi naiintindihan 'yong sinasabi ko,
'yong "Before I Let Go" ni Frankie Beverly
ang katumbas ng "Sweet Caroline" n'yo.
Binibigyan n'yo ako ng Frankie Beverly love.
Sobrang… Oo!
Aminin n'yo, vibe talaga si Frankie.
Malaking vibe si Frankie.
Mahal ng lahat ng Black sa buong bansa si Frankie Beverly.
Sa sobrang mahal natin si Frankie, dalawang taon bago siya mamatay,
alam nating hindi siya 100%.
Pero nanood pa din tayo ng show niya,
saka kinanta lahat ng kanta para kay Frankie.
Nilatag n'yo 'yong kaputian n'yo,
pumunta kayo sa show, tapos kinanta n'yo 'yong mga kanta.
Magpakatotoo tayo, binigyan natin si Frankie Beverly
ng Luther Vandross pass.
Tama 'yon.
Sinasabi ko sa inyo, mahal ng mga Black si Luther Vandross.
Walang gago dito na lampas 40
na aaming bakla si Luther.
Kayang magpakita ni Luther sa concert na naka-full gown.
Uupo lang tayo, tapos sasabihing "Nawala 'yong bagahe niya sa airport."
Hindi natin aamining bakla si Luther.
Kahit na may mangulit pa, sasabihin natin, "Ano'ng kinalaman no'n?"
Gano'n 'yong Black love. Ipagtatanggol ka.
Pag may gusto kang Black artist, ipagtatanggol mo 'yon.
Isang beses, pinagtanggol ko 'yong outfit ni Usher.
Nag-show si Usher.
Lumabas si Usher na naka-blouse, may brooch,
saka gloves ng babaeng nagsisimba.
Naloka ako.
Hindi ako magsisinungaling, naloka ako.
Una sa lahat, ang tanda ko na para malaman 'yong pagkakaiba ng shirt at blouse.
Tang ina, naka-blouse si Usher.
Naloka ako.
Ganito 'yon, hindi dahil sa blouse.
Kasi nakita ko na si Al Green nang isa o dalawang beses
na nakasuot ng blouse noong araw.
Pero 'yong combination ng blouse, brooch, at gloves
'yong nakakaloka para sa 'kin.
Nakaupo lang ako do'n,
"Ba't nakadamit si Usher na para siyang isa sa Golden Girls?"
Ano'ng nangyayari?
Ito 'yan, a. Mahal ko si Usher.
Walang kahit isang araw hanggang ngayon
na inisip kong bakla si Usher.
Pero sinumang pumili ng blouse na 'yon, bakla siya.
Kasi wala kayong makikitang homeboy na magsasabing
"Tol, magsuot ka ng blouse."
Walang homeboy na magsa-suggest ng blouse.
Pero nakasuot ng blouse si Usher.
Sasabihin ko ba't ko pinagtanggol 'yon.
Kasi naniniwala ako na si Usher 'yong Billy Dee Williams natin ngayon.
Totoo… Naaalala n'yo ba si Billy Dee Williams?
Tumitingin ako sa paligid.
Karamihan dito, nasa tamang edad para makilala si Billy Dee Williams.
Mahal ng lola at nanay ko si Billy Dee Williams.
Si Billy Dee Williams 'yong pinakasuwabe,
at charismatic na Black na gugustuhin mong makita sa TV.
Cocoa brown ang balat niya.
Malalim, sexy, at smooth 'yong boses niya.
May Afro siya, pero dry, na wet,
na kulot 'yon nang sabay-sabay.
Wala pa tayong nakikitang gano'n.
Si Billy Dee Williams 'yong pinakaastig.
Sa sobrang suwabe ni Billy Dee Williams,
aakalain mong magiging mukha siya
ng cognac, brandy, o champagne.
Pero naging mukha si Billy Dee Williams ng mga pinakamurang mabibili mo.
Colt 45.
Malt liquor.
Pag ininom mo 'yon nang mainit, aawayin mo lahat ng andito.
Gustong-gusto siya ng lola ko.
Dahil gusto siya ng lola ko, inis na inis sa kanya 'yong lolo ko.
Hindi siya gusto ng lolo ko,
kalahati lang 'yong iniinom niya, tapos itatapon na.
Parang tang inang 'yan.
Pero gano'n ko tingnan si Usher, parang si Billy Dee Williams.
Minamahal natin siya. Binibigyan natin ng Black love.
Ladies and gentlemen, 30 years na 'ko sa stand-up comedy.
Tama, 30 years.
Minamahal ako.
Sinasabi ko sa inyo, alam ko 'yong Black love.
Nililibot ko ang bansang 'to. Mahal ako ng mga Black.
Pag sinabi kong mahal ako ng mga Black, mahal nila 'ko. Sobra.
Kahit nasaang city ako,
pag andun ako, tapos pumunta ako sa McDonald's,
tapos nakita nilang ako 'yon,
lalagyan nila ng Filet-O-Fish 'yong bag ko, beh.
Dadagdagan nila 'yong nuggets ko, tapos bibigyan ako ng Filet-O-Fish.
Gano'n talaga. Gano'n 'yon.
Dapat makita n'yo pag nakikita ako ng mga bata.
Nababaliw sila.
Sasabihin nila, "Gusto ka ng mama ko."
"Mahal ka ng mama ko."
"Gusto mo ng pie?"
Sasabihin ko, "Baka mawalan ka pa ng trabaho dahil sa apple pie, bata."
"Baka ma-McFire ka sa pagpapasikat sa 'kin."
Alam ko kung ano 'yong Black love.
Totoo 'yon.
Pero may natutunan ako.
Nalaman ko na pagdating sa mga Black…
Di lang tayo matinding magmahal, sa sobrang pagmamahal natin,
kahit magbago ka pa, mas mamahalin ka.
May natutunan ako sa mga Black.
Pwede kang mamatay sa maling panahon.
Pwede kang magloko, tapos wrong timing 'yong pagkamatay mo.
Tingnan n'yo 'yong nangyari kay Tito Jackson.
Namatay si Tito pagkatapos ni Frankie,
tapos bago makulong si Puffy.
Wala kayong nakita tungkol sa libing ni Tito.
Wala kayong nakitang picture ng kainan sa lamay.
Hindi n'yo nakitang humagulgol si Katherine.
Hindi n'yo nakitang naka-all black si Janet.
May mga gagong umaastang parang hindi nila kilala si Tito.
No'ng umagang namatay si Tito, pumunta ako sa pinsan ko.
Sabi ko, "Uy, namatay kaninang umaga si Tito."
Sabi ng pinsan ko, "Hala, 'yong aso sa The Wiz."
Sabi ko, "Gaga, si Toto 'yon."
"Si Tito 'yong sinasabi ko. Si Tito, kapatid ni Michael. Tito."
Sabi niya…
Hindi niya nga alam na may kapatid si Michael.
Sabi ko, "Grabe, wrong timing 'yong pagkamatay ni Tito."
Pumunta 'ko sa tito ko,
alam kong matanda na siya para makilala si Tito.
Sabi ko, "'To, namatay na si Tito kaninang umaga."
Sabi niya, "Tatapatin kita. Mas maka-Grey Goose ako, e."
"Hindi ako mahiligo sa Tito."
Sabi ko, "Tito, Marlon, Jermaine, jumpsuits, Afro."
"Kilala mo kung sino si Tito."
Sabi ko, "Grabe, wrong timing 'yong pagkamatay ni Tito."
Alam n'yo kung sino pa 'yong wrong timing?
Si Farrah Fawcett Majors, 'yong artista.
Namatay si Farrah Fawcett Majors sa araw na namatay si Michael Jackson.
Gaga ka, alam mong hindi ka dapat nakikisabay kay Mike.
Dapat kumapit ka pa nang isang araw, loka.
Anghel ka na, e.
Kasali ka sa Charlie's angels. Naghintay ka pa sana nang isang araw.
Namatay siya kasabay ni Michael Jackson.
Sabi nila, walang punerarya na gustong tumanggap sa bangkay.
Sabi ng mga sumasagot sa telepono, "Sinong Farrah?"
"Tumigil ka nga, naghihintay kami ng tawag ng kampo ni Michael."
Hindi maiiwasan ang kamatayan.
Balang araw, aalis din tayong lahat.
Magdasal tayo para sa matiwasay na pagtawid.
Magpapakatotoo na 'ko.
Isa sa mga pinakasuwabeng pagkamatay
'yong kay OJ Simpson.
'Yong iba sa inyo, nagsasabing "Patay na si OJ?"
Ang suwabe ng pagkamatay ni OJ.
Wala pa 'kong nakikitang kasingsuwabe ng pagkamatay ni OJ.
Ganito 'yong nangyari.
Two weeks bago mamatay si OJ,
may kumalat na tsismis na may cancer si OJ at nasa hospisyo siya.
Nag-live pa 'yong gago. Nag-live si OJ sa golf course.
Nag-log in siya sa Instagram.
Sabi niya, "Uy, uy, uy."
"Ano 'tong nababalitaan ko?"
"Sabi nila na may sakit ako, tapos nasa hospisyo ako."
"Andito ako sa golf course, ang saya ng laro ko."
Nag-log out 'yong gago sa Instagram,
tapos namatay siya bago pa makita 'yon sa Facebook.
Sabi ko, "Grabe, wala na siya. Suwabe."
Totoo.
Wala na.
Gano'n akong klase ng tao. Nakikipagsabayan ako sa bago.
Totoo 'yan. Sinusubukan kong sumabay.
Pero may iba akong na-miss.
Nahihiya akong sabihin na baka isa ako sa iilang tao
na hindi nakakuha sa mga subliminal message
sa halftime Super Bowl performance ni Kendrick Lamar.
Hindi ako magsisinungaling sa inyo, wala akong nakuha.
Wala talaga.
Magpapakatotoo lang ako.
Naloka ako sa outfit niya.
Lumabas 'yong gago na naka-bell bottom na hip-hugger,
tapos may dick print sa harap.
Nalito talaga ako nang sobra. Ano 'yan?
Hindi ko alam na malaman si Kendrick.
Wala akong salamin, e.
Akala ko, si Stephanie Mills.
Sabi ko, "Grabe,
kasali pala sa show si Stephanie Mills."
No'ng kinuha ko 'yong salamin ko, tapos na pagbalik ko.
Sabi ko, tang ina.
Hindi ko napanood.
Di n'yo alam na malaman si Kendrick. Di ko alam na malaman si Kendrick.
Tapos galit 'yong mga kabataan.
Galit sila, kasi sineryoso nila 'yon.
Sabi ng mga batang pinsan ko, "Di mo gets 'yong message?"
Hinimay ng mga bata 'yon,
sinuri nila, inisa-isa nila,
kinuha lahat ng subliminal message.
Sabi ko, "Ginawa n'yo lahat 'yon,
pero nilampasan 'yong Project 2025."
Hindi n'yo binasa kahit isa.
Andito tuloy tayo ngayon.
Trump 2.5.
Si Trump 'yong namumuno dito.
Si Trump 'yong naghahari dito.
Isa lang 'yong masasabi ko,
ginagawa niya lahat ng sinabi niyang gagawin niya.
Ginagawa niya lahat ng sinabi niya.
Ano'ng sabi ni Trump na unang-una niyang gagawin?
Unang-una, sabi ni Trump,
"Kung hindi ka citizen ng United States of America,
palalayasin kita dito."
Hindi ko alam kung napapansin n'yo, pero pinapalayas na lahat dito.
Naku po, pinapalayas na ang lahat.
Kung ako sa inyo, lagi kong dadalhin 'yong birth certificate ko.
Hindi lang isa 'yong pinalalayas.
Pinalalayas nila lahat dito.
Kayong mga babae, di ko alam ba't naglalakad kayo
na gawa sa ibang bansa 'yong buhok n'yo.
Magpapaliwanag kayo niyan sa border.
"American ako. Malaysian 'yong buhok ko."
"Hindi ako Malaysian."
"Gawa sa Malaysia 'yong buhok."
"Galing akong America."
"Tawagan mo mama ko.
Mama, dalhin mo dito 'yong resibo ko.
Halika dito…" Shit.
Wala nang panahon makipaglokohan ngayon.
Hindi ako magpapalagay ng bang ngayon, kasi Chinese 'yon, e.
Sasabihin ko, "Ayoko, beh. Hayaan mo lang 'yang noo ko, ha?"
"Wala nang panahon magpaloko-loko."
Ang sinasabi ko sa inyo,
baka huling buwan n'yo na 'to na magpa-manicure pedicure.
Baka sa isang buwan kayo na lang gagawa niyan.
Nakaupo kayo sa bahay gaya no'ng araw.
A, mapapalayas kayo, e.
Ano pa'ng sabi ni Trump? Ano pa 'yong sabi niya?
Sabi ni Trump, sa susunod na apat na taon,
dalawa na lang ang kikilalaning kasarian.
Lalaki at babae.
Lahat ng kalokohan sa gitna, wala na.
Sabi ni Trump, magtatayo tayo ng pader at ng closet.
Ibabalik n'yo 'yang sarili n'yo sa closet.
Oo.
Bumalik kayo sa closet.
May pinsan akong tibo.
Tibo talaga siya, 'yong tibong-tibo.
Tibong may titi.
Sabi ko, "Bumili ka na ng ponytail, saka heels,
tapos maki-blend ka sa 'min hanggang sa humupa 'to."
Walang panahon na maging out ngayon.
Totoo 'to.
Ganito 'yong stand-up comedy.
Nagsasabi ng katotohanan.
Minsan, sa sobrang sama ng balita, itatawa mo na lang para makatawid.
Seryoso ako.
Itawa mo na lang para makatawid ka.
Hindi ako political na tao.
Wala akong pakialam sa politika dati.
Pero nakikinig na ako ngayon.
A, gaga, nakikinig na ako.
Nanood pa ako ng inauguration.
Hindi ko alam na ibo-boycott 'yon. Hindi ko alam…
Sabi ng pinsan ko, "Gaga ka, di ka dapat nanood."
Wala namang nagsabing wag panoorin.
Pinanood ko 'yong inauguration.
May sasabihin ako sa inyong kakaiba. Tingin ko, kakaiba.
Walo 'yong dasal nila sa inauguration.
Walong beses silang nagdasal.
Hindi pumikit si Trump kahit isang beses.
Ganito siya magdasal sa bawat dasal.
Di siya pumikit kahit isang beses.
Pero di ko siya masisisi.
Kung dalawang beses na 'kong muntik patayin,
hindi na din ako pipikit in public.
Magpapakatotoo ako sa inyo.
Isa sa mga dahilan kaya ako nanood ay para makita ang suot ni Melania.
Kasi aminin n'yo, sobrang talas ni Melania.
Ang galing niya. Ibang klase siya.
Alam niya 'yon.
Hindi niya 'ko binigo.
Umupo do'n si Melania na ganito kababa 'yong sombrero.
Tatlong oras siyang nakaupo.
Sabi ko, "Bangag ang gagong 'to."
Di ba?
Uupo ka ba nang tatlong oras na ganito 'yong sombrero mo?
Hindi siya tumingin sa kaliwa o sa kanan.
Hinalikan siya ni Trump. Lumapit siya, tapos sumandal ulit.
Sabi ko, "Oo, bangag nga si gago."
Hindi dumating si Michelle, nagkagulo na lahat.
Sabi nila, "Uy, hindi dumating si Michelle."
Para sa 'kin, hindi big deal na wala si Michelle.
Sasabihin ko kung ano'ng nakakagulat.
Nagulat ako na hinayaan niyang pumunta si Barack nang mag-isa.
Kasi aminin na natin, sobrang pogi talaga ni Barack.
Babantayan ng mga bruha si Barack.
Ang ikinagulat ko talaga,
madalas wala kang makikitang sakang bago mag-8:00.
Alam ng mga babaeng wala kang makikitang sakang bago mag-8:00.
Nagkalat 'yong mga piki.
Pakalat-kalat sila sa club.
Pambihira.
"Ang sinasabi ko lang…"
"Tumigil ka nga."
Pero wala kang makikitang sakang bago mag-8:00.
Kaya nagulat ako.
Tingnan n'yo 'yong mga piki, magagalit na 'yan.
Nakaupo sila diyan, "Subukan mo muna, bago mo husgahan."
Pero sabi ni Trump, babaguhin niya lahat.
Di natin alam kung gagana.
Kung makakabuti o makakasama.
Titiisin na lang natin.
Maraming binabago si Trump.
Sinusubukan ni gago… Tatanggalin niya 'yong Section 8.
Gagong… Oo. Section 8.
Medicare.
Baka tanggalin pati Social Security.
Sinabi nga ni Trump na tatanggalin niya 'yong daylight savings next year, e.
Didilim na nang 3:30 next year.
Wala.
Tapos na.
Eto 'yan, ayaw niyang maging presidente.
Gusto niyang maging hari ng bansang 'to. Totoo 'yan.
Gusto talaga niyang maging hari.
Sinusubukan niya 'yong mga hindi pa nagagawa noon.
Sinabi ni Trump,
"Gusto kong ilagay 'yong mukha ko sa $200 bill."
Sabi nila, "Mr. President, wala po tayong $200 bill."
Sabi niya, "Gagawa tayo ng $200 bill,
tapos ilalagay natin do'n 'yong picture ko."
Sabi nila, "E, Mr. President, patay na presidente lang ang nasa pera."
Sabi ko, "Wag mong pigilan, hayaan n'yo siya."
"Hayaan n'yo siya."
Kasi ginagawa niya 'yong di pa natin nakikita dati.
Tumatawa tayo, pero makinig kayo, maraming naghihirap ngayon.
Maraming nawawalan ng trabaho.
Maraming nawalan ng trabaho.
Mahirap 'yong pinagdadaanan natin. Tandaan n'yo 'to.
Kahit may pinagdadaanan kayong mahirap, hindi 'yan magtatagal.
Intindihin n'yo na laging may ibang tao
na mas nahihirapan pa kesa sa inyo.
Kung magpapagaan ng loob n'yo,
meron akong kaibigan, mahirap 'yong pinagdadaanan niya,
nagbebenta siya ng pekpek niya, kahit ayaw niya ng titi.
Kaya kung tingin n'yo nahihirapan na kayo,
umiiyak 'yong bruhang 'yon habang naghuhubad ng panty…
Ginagawa niya 'yong gusto niya.
Kung ano 'yong gusto niya.
Pinatawad niya 'yong Proud Boys.
Pinalaya niya sa kulungan.
Patawarin ang Proud Boys. Itigil ang kaso, palayain sila.
Kilala n'yo naman 'yong Proud Boys, 'no?
'Yong mga taong may pakana ng insurrection,
'yong mga lumusob sa Capitol sa D.C., 'yong umakyat sa pader.
Pinatawad sila, pinalaya.
Sabi ko, "Pinalaya mo 'yong Proud Boys."
"Pa'no 'yong Nasty Boys?"
"Palayain mo 'yong Nasty Boys."
Kilala n'yo sino 'yong Nasty Boys.
Sina R. Kelly, P. Diddy, at Mystikal.
Eto na.
Tumatawa tayo, pero hindi pa tayo nadadale.
Andito tayo, nagpapaypay,
nakasuot ng cowboy boots sa initan.
Pero nagwawala lang tayo.
Kaya nating… Magagawa natin ang lahat.
Nagawa ng mga Black 'yong do-si-do ng dating bansa
at dinagdagan ng angas.
Hindi nila ginagawa 'yon bago tayo dumating.
Dinagdagan nila ng angas 'yong do-si-do.
Asan na 'yong fans?
Dinagdagan nila ng angas 'yong do-si-do.
Pero kailangan nating subaybayan. Di ko alam kung pansin n'yo,
pero sinusubukan nilang burahin 'yong buhay natin.
Totoo 'yon.
Napapansin n'yo ba? Hindi na tinuturo 'yong Black history sa school.
Di na tinuturo ang Black history sa school.
Kaya andito tayo.
Kung mahalaga ang Black history sa mga Black,
kailangan nating ituro sa mga anak natin.
Andun na tayo.
Tama. Kung mahalaga ang history sa mga Black,
tayo na ang magtuturo sa mga anak natin.
Naniniwala akong dapat nagsisimula ang pagtuturo sa bahay,
mula hygiene, etiquette, manners,
at ngayon, Black history.
Kung importante 'yon, ituro natin sa mga anak natin.
Medyo biased ako,
kasi no'ng lumalaki ako, English professor 'yong tatay ko.
Nagturo ng English 'yong tatay ko. Black history teacher din siya.
Kaya may isang bagay… Oo, isang bagay
na binigyan niya ng diin, 'yong matutunan namin ang Black history.
Ang totoo niyan, nakikipaglaro siya sa 'min
para maalala namin.
Makikipaglaro siya. Sa tuwing magdi-dinner kami,
papangalanan niya 'yong pagkain ng mga Black leader.
Nakaupo kami do'n, sasabihin niya,
paabot ng Martin Luther King fried chicken.
Paabot ng Harriet Tubman macaroni and cheese.
Saka paabot ng Marcus Garvey meatloaf.
Hindi naintindihan ng kapatid ko
bakit nakapangalan sa Black leaders 'yong pagkain,
pero puti pa din 'yong ref.
Kaya pag nilalagay namin 'yong pagkain sa ref,
haharap siya sa ref, "Pakawalan n'yo 'yong mga kalahi ko."
Sabi ko, "Tol, tapos na."
Pag pinasok na sa ref 'yong pagkain, tapos na.
Pero totoo 'yon.
Kung importante sa inyo 'yong history natin,
ituro sa mga bata.
Dahil kung hahayaan natin na America ang magturo ng history,
sisirain lang nila 'yon.
Maniwala kayo, sisirain lang nila.
Magdadagdag sila ng mga kalokohang wala naman do'n.
Babaguhin nila 'yong mga kuwento.
Nakikinita ko na may batang babae na magsasabi sa nanay niya sa future.
"Ma, totoo ba na no'ng araw,
'yong artistang si Jada Pinkett
tumanggi na lumipat sa likod ng bus?"
"Tapos no'ng nasa bus na siya, nagnakaw sila ng friends niya sa bangko."
"Tapos pinagbabaril 'yong bus, at namatay silang lahat."
Mapapasabi tayo no'n ng "Teka, teka, teka, teka."
Alam na alam ko,
hindi nila sinali si Rosa Parks sa pelikulang Set It Off.
Sisirain nila. Guguluhin talaga nila.
Ganito pa, pag tinuro n'yo sa mga anak n'yo 'yong history natin,
wag n'yong kakalimutan 'yong highlights.
Kasi 'yong mga Black, pambihira 'yong mga highlights niyan.
Wag n'yong kakalimutan 'yong highlights.
Gaya ng pagsampal ni Will Smith kay Chris Rock nang live sa TV.
Alam kong ayaw n'yong pinag-uusapan 'yon.
Pero sinampal talaga niya si Chris Rock.
Sa sobrang lakas ng sampal, tumalsik 'yong fire stick ng TV ko.
Sabi ko, "Ay, shit, teka lang."
Shit.
Hindi n'yo din pwedeng kalimutan 'yong nakakalokang
Club Shay Shay interview nina Katt Williams at Shannon Sharpe.
Di ba?
Sabihin n'yo 'yong gusto n'yo.
Niyanig ng Club Shay Shay interview na 'yon
'yong mundo ng stand-up comedy.
Nayanig talaga.
Sumalang sa tatlong oras na interview si Katt Williams kay Shannon Sharpe.
Isa lang 'yong tinanong ni Shannon Sharpe sa gagong 'yon.
Kumusta ka?
Tapos nagwala na siya.
Nagwala na talaga.
Parang sniper situation.
Sinabi kong sniper situation, kasi sa barilan,
hindi lang isa 'yong may baril.
Sa barilan, babarilin mo 'ko, babarilin kita, magbabarilan tayo.
Pero sa sniper situation, isang gago lang 'yong may baril.
Pinupuntirya ni Katt Williams 'yong mga gago.
Hindi mo alam sino'ng susunod.
Unang lumabas si Steve Harvey.
Sinabi ni Katt Williams sa buong mundo na may hairpiece si Steve Harvey.
Binaril niya 'yong wig ng mokong.
Tapos bumaliktad, susuntukin niya si Cedric the Entertainer
sa malaking tiyan niya.
Binaril niya 'yong pusod ng loko.
Sinabi ni Katt Williams sa mundo
na Illuminati si Ludacris at nangchupa para makapasok do'n.
Binaril niya 'yong labi ng bruha.
Ang lupit no'n.
In-out niya 'yong gagitang 'yon.
Pinag-usapan niya sina Tiffany Haddish, Kevin Hart,
Michael Blackson, Faizon Love, lahat na.
Binabanatan talaga sila lahat nang todo.
Hindi ako magsisinungaling, sa lahat ng binalahura niya,
'yong kinaawaan ko talaga
ay 'yong komedyanteng si Earthquake.
Kasi sinabi ni Katt Williams sa mundo
na di marunong magbasa si Earthquake.
Sobrang lupit no'n, a.
Para ilagay mo 'yong isang Black sa listahan ng hindi nakakabasa.
Lalo na 'yong galing sa era natin.
Dahil sumumpa tayo na magiging mas magaling sa mga ninuno.
Kaya gago, marunong tayong magbasa.
At karamihan sa 'tin dumaan
sa "Conjunction, junction What's your function?"
Gago, marunong tayong magbasa.
Pero sobrang lupit no'n para sabihin mong hindi marunong magbasa 'yong Black.
Ganito 'yan, e. Hindi ko alam pa'no 'yong mga puti,
pero bilang Black,
pag may nagsabing di ka nakakabasa, kailangang patunayan sa mga Black
na nakakabasa ka.
Kahit sa'n ka magpunta,
pagbukas mo pa lang ng pinto, dapat nagbabasa ka na.
Pagpasok mo pa lang sa barber shop,
titigil ka, parang "refreshments".
"Potato chips, 35 cents."
"Corn chips, 45 cents."
"Pretzels, 35 cents."
"Ladies' room dito, men's room dito."
Dapat magbasa ka.
Pumunta ka do'n at ipakita mong nakakabasa ka.
Sa lahat ng lamay, sumali ka sa program,
tumayo ka do'n at magbasa ka sa harap ng mga tao.
Sinasabi ko 'to sa inyo,
kasi nangyari 'to sa kaibigan ko.
Nangyari sa kaibigan ko.
Nakulong 'yong kaibigan ko.
Hindi ko alam ba't siya nakulong,
pero habang nasa kulungan siya,
may nagawa siya, tapos nasabing di siya nakakabasa.
Mas nagalit pa siya na nasabihan siyang di nakakabasa kesa sa nakulong siya.
Pero gusto na niyang makauwi para patunayan na nakakabasa siya.
No'ng araw na lalaya na siya, tinawagan ng kapatid niya lahat.
Sabi niya, "Uuwi na mamaya 'yong kapatid ko."
"Sorpresahin kaya natin siya sa restaurant?"
Pumunta kami do'n na may cake, balloons, banner,
meron pa kaming rosas, tapos sinorpresa namin, 'no?
Pagpasok niya, sabi ng lahat, "Surprise."
Hina-high five at niyayakap siya.
Umiiyak sila. Sobrang emosyonal.
Pero gusto niyang patunayan sa lahat na nakakabasa siya.
Kaya tumakbo siya sa mesa.
Kinuha niya 'yong menu.
Tapos sabi niya, "Oorder ako para sa lahat."
Sabi ko, "Naku."
"Magiging mahal 'to."
'Yong tanging dahilan kaya ko nasabing mahal,
kasi gano'n talaga sa 'min.
Sa 'min, pag ikaw 'yong umorder, ibig sabihin, ikaw ang magbabayad.
Kaya sabi ko, "Naku, mahal 'to."
Pero wala siyang pakialam.
Determinado siyang patunayan sa 'min na nakakabasa siya.
Binasa niya lahat, tapos um-order siya.
Sabi niya, "Bigyan n'yo ako ng anim na quesadilla."
Sabi ko, "Umarangkada 'yong loko sa quesadilla."
Alam nating medyo nakakaloko 'yong quesadilla, di ba?
Kasi una sa lahat, iba 'yong tawag sa itsura niya.
Ang sosyal mo para kumuha ng quesadilla, ha?
Sinimulan niya, "Pahingi ako ng anim na quesadilla."
Sabi niya, "Pahingi din ako ng calamari,
saka ng strawberry daiquiris,
saka ng escargot, at ng jambalaya."
Sabi naming lahat, "Uy."
Ang problema lang, nasa Pizza Hut kami.
Wala 'yong kahit isa no'n sa menu.
Inagaw ko 'yong menu sa gago.
Sabi ko sa waiter, pahingi muna kami ng limang pepperoni pizza.
Tapos dalhan mo 'tong mokong na 'to ng coloring book para may magawa siya.
Kinabisado mo pa sa kulungan 'yong menu
ng maling lecheng restaurant.
Walang jambalaya sa Pizza Hut.
Ayos na sana si Shannon, e.
Ang galing na sana ni Shannon Sharpe, e.
Hanggang sa nagkamali siya,
nagkamali siya at nasabit sa konting sex scandal.
Pero gano'n 'yong mundong ginagalawan natin.
'Yong kultura dito, puro na lang scandal.
Sinasabi ko sa inyo, 'yong kultura ngayon,
pipirma 'tong mga gago ng NDA, tapos susulat ng libro
gamit 'yong parehong tinta ng ballpen.
Walang patas dito.
Pero gusto ko 'yong scandal.
Gusto ko pag may sex scandal ang tao.
Pag may sex scandal ang mga gago, makikita mo 'yong totoong pagkatao nila.
Isa lang 'yong itsura ng tao sa labas,
pero pag nalaman mo lahat ng kalokohan na gusto nilang ginagawa,
gano'n 'yong sex scandal.
Inilalabas lahat ng kalokohan mo.
Gusto kong maglaro.
Karamihan hinahanap 'yong picture, tapos sasabihing "Ito pala 'yon."
Hinuhuli ko 'yong picture.
Binabasa ko muna lahat ng kinky,
tapos saka ko titingnan 'yong picture.
Babasahin ko muna 'yong ginawa, saka ko ibabalik 'yong page, tapos…
si sir pala mahilig umamoy ng upuan ng bisikleta sa gym pag walang nakatingin.
Babasahin ko muna lahat ng kalokohan,
tapos ibabalik ko 'yong page, "Ahh!"
"Ito 'yong gaga na kinukudkod 'yong pekpek niya sa mga zucchini
sa vegetable section pag walang nakatingin.
Professional na 'ko sa ganyan.
Totoo. Gusto kong binabasa 'yong maliliit na detalye,
tapos may malalaman na 'ko sa biktima pag binasa ko 'yong detalye.
Gaya ng sitwasyon ni Shannon Sharpe,
alam ko na agad na bata pa 'yong babae na nilalandi niya.
Alam kong bata pa siya.
Una sa lahat, alam kong hindi pa siya matanda na gaya ko. Ano ba kayo?
Ganap na akong German shepherd, 'no?
Alam ko na agad na batang babae siya.
Eto 'yong dahilan kung ba't alam kong bata siya.
Kasi no'ng nilalarawan nila 'yong mga sinasabi niya,
sinasabi niya, "Bigyan mo ako ng baby."
"Bigyan mo 'ko ng big Black babies."
"Bigyan mo 'ko ng big Black baby."
Sabi ko, "Naku, batang babae 'to."
Walang matandang babaeng gaya ko ang hihingi sa 56-year-old na lalaki
ng anak.
Kasi alam na namin kung anong baby 'yong ibibigay ng 56 years old.
Walang spectrum-spectrum, didilaan ng lokong 'yon 'yong bakod.
Didilaan no'n 'yong bakod.
Nakakita na kayo ng mga bata na dumidila ng bakod.
Uupo kayo do'n, sasabihin n'yo, "Junior, gusto mo ng bike?"
"Sakyan mo 'yong bike."
"May bike ka, dinidilaan mo 'yang bakod."
"Wag mong dilaan 'yang bakod."
Walang mali kay Junior.
Matanda na lang 'yong tatay ni Junior.
Anak siya ng matanda. Gano'n.
Nakita n'yo 'yong mga anak ng matatanda.
Nakipaglandian 'yong bata, tapos naanakan ng sugar daddy.
Pinangalanan niyang Brandon.
Sabi ng lahat, "Ewan ko ba, ba't pinangalanan niyang Brandon 'yon."
"Kamukha niya si Mr. James."
Lalakad dito si Brandon na may "My Daddy old face."
Andito na 'yong hairline ng loko.
Nakaporma siya na parang insurance man sa bahay na nagva-vacuum.
Magmamakaawa ka na lumabas siya. "Lumabas ka, Brandon."
"Maglaro ka sa labas."
Matanda 'yong tatay ni Brandon.
Lahat ng bata gustong pumunta sa Chuck E. Cheese pag birthday nila.
Gustong mag-fishing ni Brandon.
Grabe, ang tanda na ng tatay ni Brandon.
Anak ng matanda 'yan.
Nakita n'yo 'yong matanda.
Alam ko 'yong sinasabi ko.
Kasi anak din ako ng matanda.
Anak ng matanda.
Pag matanda nang nanganak 'yong babae.
Ang average na taon ng panganganak ay 17 hanggang 27.
Pag lumampas pa do'n, nakikipagsapalaran ka na.
Pag nakipagsapalaran ka, hindi mo alam 'yong makukuha mo.
Nakipagsapalaran 'yong nanay ko. Kaya anak ako ng matanda.
Kaya pwede ko 'tong pag-usapan, kasi anak ako ng matanda.
Salamat sa Diyos, maayos ako.
Salamat sa Diyos.
Nakipagsapalaran siya, e.
Lumabas akong matalino. No'ng bata ako, sobrang talino ko.
Isang beses lang nilang tinuro 'yong ABC, saka 123.
May isang beses na natutunan ko agad.
Sa sobrang talino ko, di na 'ko tinuruang dumumi sa banyo.
Humarap ako na may Pull-Up, ready na.
Ang isa pa diyan, hindi lang ako matalino,
malakas din ako,
lalo na sa kilikili ko.
No'ng bata pa 'ko, amoy kulob talaga ako.
Amoy matandang babae 'yong kilikili ko.
Hindi ako kaya ng Tussy. Naaalala n'yo 'yong Tussy?
Para sa teenagers 'yong Tussy.
Walang panama sa 'kin 'yong Tussy.
Tinabla ko 'yong Tussy.
Hindi secret 'yong Secret, gago. Pinabagsak ko 'yong Secret.
Seven years old ako, naka-Right Guard.
Pang-construction worker 'yong Right Guard, di ba?
Naka-Right Guard ako.
Lumaki ako na gano'n 'yong kilikili ko.
Naalala ko, nasa labas ako, naglalaro ng double dutch.
Sabi ng friends ko, "Ibaba mo 'yang kamay mo."
Pero si Shannon Sharpe, ganito…
Sobrang iskandaloso ng ginawa ni Shannon,
nakalimutan tuloy natin na sumigaw si Kanye
na chinupa niya 'yong pinsan niya hanggang 14 siya.
Naku, hindi ako 'yong nagsabi no'n, siya.
Ganito 'yan, e.
Nasa kultura na tayo na gustong magsalita ng lahat,
gustong linawin ang isip, gustong gumaling,
gusto lang nilang magkuwento.
Okay lang namang magkuwento,
pero wag kayong mandadamay sa mga kuwento n'yo.
Baka 'yong pinsan niya… Ewan ko kung totoo.
Baka ayaw ng pinsan niya na ikuwento niya 'yon.
Halimbawa, may nagsabi na ba na gusto niya na inaamin 'yong gusto o ginagawa niya?
Tapos pag sinita mo sila, isisisi nila 'yon sa pinanggalingan nila.
Nagkataong galing ka din sa pinanggalingan nila.
Ganito 'yong mangyayari.
Sasabihin nila 'to.
"Kasama ko si Brenda no'ng isang gabi."
"Talaga? Grabe, pare."
"Nag-enjoy talaga kami ni Brenda."
"Ang wild pa din ni Brenda."
"Ang wild pa din niya, pero pinatahimik ko siya."
Sabi niya, "Talaga?" Sabi mo, "Oo."
"Pinadapa ko siya, tapos kinain ko 'yong puwet niya."
Tapos sasabihin mo, "Naku."
Sasabihin mo, "Grabe, tol. Taga-Detroit ako."
Sasabihin mo, "Walang kinalaman 'yong Detroit diyan."
"Taga-Detroit 'yong pamilya ko. Walang kumakain ng puwet sa 'min."
"Kalokohan n'yo 'yan. Walang kinalaman 'yong Detroit diyan."
"Wag n'yo akong idamay diyan."
Gusto ko 'yong sense of humor ko.
Totoo.
Napakasama ng sense of humor ko. Totoo.
Ganito na 'ko buong buhay ko.
Dahil masama 'yong sense of humor ko, nakakatulong na hindi ako ma-stress.
Hindi ako nase-stress. Totoo 'yan.
Dahil sa pananaw at paningin ko sa mga bagay.
Una sa lahat, mabait ako. Mabuti akong tao.
Sinusubukan kong wag maging masama.
Totoo.
Madalas gano'n ako.
Ako 'yong tipo ng tao na hinahanap 'yong kabutihan ng iba.
Kahit ano'ng mangyari, hahanapin ko 'yong kabutihan.
Pag hinanap mo 'yong mabuti, kailangan mong maging matiyaga.
Pero kung matiyaga ka, makikita mo din 'yong kabutihan.
Lagi kong hinahanap 'yong kabutihan.
Hindi ako takot na mag-isip nang malawak.
Minsan, kinokondisyon ng mga tao na mag-focus lang sa isa.
Ako 'yong tipo ng tao na malawak mag-isip.
Kaya minsan, nakikita ko lahat sa ibang pananaw.
Maraming beses na 'kong naililigtas no'n sa stress.
Halimbawa, may nangyari sa Jacksonville, Florida.
May baliw na pumasok sa Dollar Store, tapos namaril sa Dollar Store.
Limang tao ang namatay.
Nakakalungkot.
Nasa CNN lahat, nasa local news.
Nagpo-post ng pictures 'yong pamilya ng biktima sa Facebook at Instagram.
"Maagang namatay."
"Rest in peace."
Tinawagan ko lahat ng kapamilya ko.
Una sa lahat, sinabi kong mahal ko sila.
Tapos sinabi ko sa kanila, "Ganito,
pag namatay ako, o napatay ako sa Dollar Store,
wag n'yong ilagay 'yong picture ko sa diyaryo
at sasabihing namatay ako sa Dollar Store."
Ano ba 'yan?
Magsinungaling kayo. Sabihin n'yo, CVS.
Wag n'yong sasabihing namatay ako sa Dollar Store.
Lahat ng naabot ko sa buhay ko,
tatapatan n'yo ako ng Dollar Tree? Ano ba?
Sa plaza, wag n'yong sabihing namatay ako sa Dollar Store.
Sinasabi ko 'to sa inyo,
kasi kailangan n'yong kausapin 'yong mga kamag-anak n'yo.
Sinasabi ko sa inyo, hihiga kayo sa kabaong.
Nakahiga kayo sa kabaong.
May magbabasa ng obituary n'yo.
Ayos 'yan sa simula, hanggang sa dumating sa dulo,
may sasabihing kalokohan.
Sasabihin nila, "Alam n'yo ba,
paborito niya 'yong Dollar Store."
Mapapaupo kayo sa kabaong,
"Sino'ng nagsabi sa 'yo na sabihin mo 'yan?"
"Wag mong pinagsasabi 'yan."
Eto 'yong totoo tungkol sa Dollar Store.
Lahat tayo pumupunta sa Dollar Store.
Pumupunta tayo do'n, pero di natin 'yon gusto.
Ayaw natin do'n.
Pumupunta kayo do'n, pero ayaw n'yo do'n.
Ganito ko nalaman ba't ayaw natin do'n.
Sa tuwing nasa Dollar Store ka,
hindi ka 100% na komportable.
Lagi kang tumitingin sa paligid,
naghahanap ng kakilala mo.
Pag may nakita kang kakilala,
pagkatapos n'yong mag-usap, sasabihin mo agad bakit ka andun.
Sasabihin mo, "Musta, Tammy? Ano'ng balita? Good to see you."
"Bibili lang ako ng birthday card ng tita ko."
"Kumusta 'yong mama mo? Sabihin mo kinukumusta ko siya."
Totoo 'yon.
Pumupunta ka do'n, pero ayaw mo do'n.
Ganito n'yo malalaman na ayaw n'yo do'n.
Kahit ano'ng bibilhin n'yo, wag kayong kukuha ng cart.
Pupunta ako sa cashier na maraming hawak.
Hindi ako kumukuha ng cart.
Pag kumuha ka ng cart, gusto mo 'yon.
Gusto mo.
Balwarte mo 'to.
Gawain mo 'to.
Hindi ako kukuha ng cart.
Di ba, wala kayong nakikitang mag-asawa sa Dollar Store?
Isa-isa lang kayong papasok.
Sasabihin ng mister mo, "Pumasok ka, maghihintay ako sa kotse."
Ayaw n'yong makitang nagde-date kayo sa Dollar Store.
Ito 'yong unang rule sa pagpunta sa Dollar Store.
Pag kinukuwento n'yo 'yong nangyari maghapon,
hindi n'yo binabanggit 'yong Dollar Store.
Sasabihin nila, "Ano'ng ginawa mo today?" "A, naku, busy ako."
"Hinatid ko 'yong lola ko sa practice ng choir,
sinundo ko 'yong anak ko, pumunta sa cheerleading,
dinala 'yong aso sa vet, naglaba,
kinuha 'yong labada."
Sasabihin nila, "Talaga? Nakita ka daw ni Tammy sa Dollar Store."
"Oo nga pala, oo nga pala.
Binilhan ko lang 'yong tita ko ng birthday card."
Pero di mo binabanggit 'yon.
Dapat marunong kang gumalaw sa kalye.
Dapat marunong ka.
Ito 'yong masasabi at mapapangako ko sa inyo.
Ibababa ka ng buhay.
Gagawing mapagpakumbaba.
Kung di ka pa binababa ng buhay, maghintay ka lang.
Sinasabi 'yan sa Bibliya.
Sabi sa Bibliya, lahat tayo magpapakumbaba.
Lahat tayo yuyuko, lahat luluhod sa Kanya.
Lahat tayo ay magpapakumbaba.
Nagpapakumbaba ang buhay.
Alam n'yo ba kung ga'no karami na 'yong gamit ni Sean John sa Goodwill?
Kahit homeless, di isusuot 'yon.
May nakita akong homeless na nagtapon ng jacket.
Sabi niya, "Ayoko niyan, inyo na 'yan. Inyo na."
Magandang joke 'yon, a. Ginagago n'yo ako.
Sobrang…
Nakakapagpakumbaba ang buhay.
Ganito 'yan, ilang bilyon 'yong pera ni Puffy,
pero hindi siya makapagpiyansa.
Nasa gitna ng scary movie si Puffy.
Ang title, The Ghost of Pussy Past.
Ganito 'yan, hindi ko siya pinagtatanggol.
Di ko pinapalusot 'yong ginawa niya,
pero bigyan n'yo lang ako ng pabor.
Lawakan n'yo lang 'yong isip n'yo.
Pa'no kung may gagong nanghusga sa ginawa n'yo noon?
Halimbawa, no'ng '80s.
Pa'no kung may gagong nanghusga sa ginawa n'yo no'ng '80s?
Una sa lahat, ibang-iba tayo no'ng '80s.
Iba ang buhay noong '80s.
Iba ang patakaran noong '80s.
Kung ilalarawan mo 'yong mga ginagawa natin no'ng '80s,
kung ilalarawan mo 'yon ngayon, hindi tama pakinggan.
Parang hindi tama.
Maliliit na bagay 'yong sabi ko.
Ilarawan n'yo 'yong paghuli ng mansanas.
'Yong nilalaro natin sa birthday parties.
Ilarawan n'yo 'yon ngayon.
Parang, "Okay, iintindihin ko lang, a."
Kumuha kayo ng mga bata,
piniringan n'yo,
tinali n'yo 'yong kamay sa likod,
ilulublob n'yo 'yong mukha nila sa tubig.
Para lang sa mansanas?
Oo.
Parang hindi tama 'yon.
Alam n'yong hindi tama 'yon.
Pag umuwi 'yong apo n'yo bukas,
"Nasa bahay ako ni Jennifer, naglaro kami."
"Tinali nila 'yong kamay ko sa likod."
Sasabihin mo, "Anong klaseng laro 'yon?"
"Di dapat tinatali 'yong kamay ng mga bata sa likod."
Gano'n 'yong ginagawa natin.
Ano ba kayo?
'Yong mga ginagawa natin noon, pag narinig n'yo ngayon,
parang hindi tama.
Ilarawan n'yo 'yong Pin the Tail on the Donkey.
"Sige, sabihin mo kung tama, a."
"Kukuha kayo ng bata, pipiringan n'yo,
paiikutin n'yo hanggang mahilo."
Tapos sasabihin n'yo, "Hanapin mo 'yong puwet."
Oo, lahat ng mga loko…
Alam n'yong parang hindi tama 'yon.
Naaalala n'yo ang '80s.
Iba ang buhay noong '80s.
Naaalala mo 'yong '80s, may Cutlass 'yong mama mo,
walang power steering.
Kumaliwa siya gamit lahat ng puwersa niya.
Sa sobrang gaan mo, tuwing kakaliwa siya,
dudulas ka sa kabilang dulo ng upuan.
Dudulas ka, kasi wala kang seatbelt.
Ano ba? E, '80s 'yon.
Illegal ang sakayan no'ng '80s. Wala kang suot na seatbelt.
Pinalaki tayong
No'ng '80s, maninigarilyo ng isang kaha 'yong nanay mo,
isasara niya 'yong bintana, tapos maninigarilyo siya na kasama ka.
Pag nanigarilyo siya, damay ka.
Wala siyang pakialam sa baga mo.
Gago, '80s 'yon, e.
Kaya pag nakikita ko 'yong mga luho ngayon,
ang hirap magreklamo.
Napapansin n'yo bang may apps na tayo gaya ng Spotify, Apple Music, YouTube,
na makakapag-play kayo ng kanta ng kahit anong genre, agad-agad?
Naaalala ko no'ng '80s,
pag nasa kuwarto ka, tatawag ka sa radio station nang limang beses,
magmamakaawa ka na patugtugin 'yong Double Dutch Bus.
Parang "Ipe-play n'yo ba 'yong kanta o hindi? Kasi may gagawin pa 'ko."
Ngayon, pag tumawag ka nang limang beses,
makukulong ka na dahil sa stalking.
Iba ang buhay.
At alam n'yong iba ang buhay.
Iba ang buhay, ladies.
Naaalala n'yo noong '80s,
naliligo kayo,
para patunayang fresh at malinis kayo.
Maglalagay kayo ng baby powder sa dibdib.
Ilalagay n'yo hanggang leeg.
Sige, maglagay kayo ng baby powder, tapos lumabas kayo ngayon.
Sinasabi ko sa inyo, isusuplong nila kayo sa CDC.
May babae dito.
Hindi ko alam kung anthrax, cocaine, fentanyl, o Carpet Fresh.
Kailangan n'yong pumunta para tingnan. Sige, salamat.
Iba ang buhay.
Para husgahan ka ng isang gago
sa ginawa mo dati,
iba 'yong buhay no'n.
Hindi ako nagsisinungaling. Muntik na 'ko this year.
Namuntikan ako.
Graduate ako ng Morris Brown College sa Atlanta, Georgia.
Naglabas sila ng documentary ngayong taon tungkol sa Freaknik.
Tinawagan ako ng kaibigan ko, "Nabalitaan mo?"
"Maglalabas sila ng documentary tungkol sa Freaknik."
Sabi ko agad, "Saan sila kukuha ng footage?"
Sabi niya, "Pinapadala nila sa mga tao."
Nakaupo lang ako do'n, "Shit.
Iniisip ko kung makikita ng mga tao
na ako 'yong walang kilay. Di ba?"
Iba 'yong buhay no'n, e.
Kaya nakalimutan ko na talaga.
May lumapit sa 'kin.
Sabi niya, "Balita ko, may documentary tungkol sa Freaknik."
"Lalabas 'yon this week."
"Panonoorin namin sa Friday."
Sabi ko, "Panonoorin ko sa Wednesday
para malaman kung panonoorin natin sa Friday."
Totoo.
Ako 'yong tipo ng tao…
Sinusubukan kong sumabay sa bago, napapahanga ako.
Humahanga ako. Maraming nakaka-motivate sa 'kin.
Namo-motivate ako sa success ng iba.
Minsan, pag nakikita mo 'yong succes ng iba,
wag mong isipin na kabiguan mo 'yon.
Madalas gano'n 'yong mga tao.
Hindi imahe ng pagkabigo mo 'yong tagumpay ng iba. Alam n'yo 'yon?
Gusto ko 'yong mas marami na tayong babaeng rapper ngayon.
Totoo.
Gusto ko 'yong mga babaeng rapper.
Meron nang Kash Doll, Nicki Minaj.
May Cardi B at GloRilla.
Grabe, gusto ko si Glo.
Gusto ko si Lil Glo.
Sinasabi ko sa inyo, may sinabi si GloRilla.
Nabago 'yong pagtingin at pananaw ko sa buhay.
Galing sa Memphis, Tennessee si GloRilla.
Pag nagsasalita siya, makapal 'yong southern accent niya.
Ininterview nila si GloRilla, may nagtanong,
"Ano'ng pakiramdam na maging sikat?"
Sabi niya, "Aaminin ko. Mahirap maging sikat."
"Medyo mahirap maging sikat."
Sabi ng lalaki, "Ano'ng mahirap sa pagiging sikat?"
Sabi niya, "Binu-bully ako ng fans ko online."
"Binu-bully ka ng fans mo?"
Sabi niya, "Oo, binu-bully ako ng fans ko online."
Sabi niya, "Pinagkakatuwaan nila 'yong maliit na katawan ko,
saka 'yong malaking ilong ko, pero sinasabi ko sa kanila,
masasanay din kayong makita 'tong nakakatawang katawan ko
at malaking ilong ko,
kasi lagi akong gagawa ng hits,
at lagi akong kikita ng pera."
"At sa huli, ayos pa din ang pekpek ko."
Sabi ko, "Ano'ng kinalaman ng pekpek do'n?"
Nalito ako, e.
Kung hindi pa 'ko umatras,
nilawakan 'yong pag-iisip,
at iniba ko 'yong pagtingin ko, hindi ko pa maiintindihan.
Kailangan n'yong maintindihan.
minsan sa buhay,
iba ang tingin sa inyo ng tao sa tingin n'yo sa sarili n'yo.
Isa 'yon sa pinakamahirap na aral na natutunan ko sa buhay.
Minsan, iba 'yong magiging tingin sa 'yo ng tao.
Suportahan mo 'yong sarili mo.
Wala akong pakialam.
Palakpakan mo ang sarili mo.
Palagi.
Tinatanong ako, "Sino'ng top five na comedians mo?"
Sabi ko, "Tatlo sa kanila si Sommore."
"Tapos dalawa sa kanila, kamukha niya."
Palakpakan mo lagi 'yong sarili mo.
No'ng sinabi ko 'yon, pinakinggan ko si Cardi,
pinakinggan ko ulit si GloRilla.
Ito na 'yong narinig ko.
"Hindi mo man gusto 'yong maliit na katawan o malaking ilong ko,
pero gagawa ako ng hits, at kikita ako ng pera."
Sa huli, kung hindi magtagumpay lahat ng 'to, alam n'yo?
Ayos pa din 'yong pekpek ko.
Sabi ko, "Shinout-out ni gaga 'yong pekpek niya."
Nag-shout out siya sa pekpek niya.
Pag-uwi, pinaltan ko lahat ng password ko, "Ayos pa din ang pekpek."
Totoo 'yan.
Kung di ka na-motivate no'n,
kahit ano'ng mangyari sa buhay mo,
ayos pa din ang pekpek mo.
Intindihin mo 'yon.
May mga babae…
Hindi n'yo gagamitin 'yon. Masyado kayong marangal.
Pero ipapakita ko kung sa'n n'yo magagamit 'yon
sa pinakasimpleng paraan.
Halimbawa, nagpatingin kayo sa doktor.
May appointment kayo nang ala-una.
Maaga kayong dumating. Andun na kayo nang 12:30.
Tinawag lang kayo no'ng 1:05 na.
Kinuha lang 'yong blood pressure n'yo no'ng 1:15 na.
Naglalakad siya na parang walang mali.
Hindi siya nagso-sorry na late siya.
Isinuot niya 'yong cuff, tapos nag-pump na.
Tiningnan ka, sabay sabi, "Medyo mataas ang BP mo."
Sabi mo sa kanya, "Ayos pa 'yan kaninang one o'clock."
Wag n'yong hayaang sirain ng babaeng 'to 'yong araw n'yo.
Binabantayan n'yo 'yong sodium intake n'yo.
Ginagawa n'yo 'yong 1,000 steps kada araw n'yo.
Umiinom kayo ng tubig.
Pag sinabi niyang high blood kayo,
ganito ang gawin n'yo.
Tumingin kayo sa baba,
tumingin sa malayo,
at tingnan n'yo siya nang masama,
"Sa huli, ayos pa din ang pekpek ko."
Mataas ang presyon, pero ayos pa din ang pekpek.
Ganyan.
May mas maayos pa diyan.
Kunyari pumunta kayo sa bangko.
Magde-deposit kayo.
Magde-deposit.
Itinulak n'yo 'yong tseke sa bintana.
Hindi n'yo tinanong 'yong balanse, kasi alam n'yo na.
Alam n'yo na.
Nagdesisyon siyang isulat 'yong balanse n'yo.
Tapos ibinalik sa inyo.
Tiningnan n'yo, medyo maliit.
Medyo maliit.
Wag masisira ang araw n'yo.
Wag iinit 'yong ulo n'yo.
Ganito mismo 'yong gawin n'yo. Tumingin sa baba,
tumingin sa malayo,
pulutin n'yo 'yong papel at lukutin n'yo sa harap niya,
"Sa huli, ayos pa din ang pekpek ko."
Ayos pa din ang pekpek ko, gaga.
Ako 'yong tipo ng tao na iniisip
na tawa 'yong pinakamabisang gamot,
hanggang sa lumabas 'yong Ozempic.
Ozempic 'yong pinakamagaling.
Ozempic talaga.
Nakita n'yo si Oprah?
Size eight na si Oprah.
Lahat ng nakakakilala kay Oprah, alam na 20 siya buong buhay niya.
Tumataginting na 20.
Eight na si Oprah.
At ang ganda niya.
Grabe, sobrang ganda niya.
Ganito 'yan, e. Kaya masaya ako para sa kanya.
Sa dami ng pera ni Oprah, nahihirapan pa din siya.
Parang tayo. Makinig kayo.
Nahihirapan siya.
Hirap na hirap si Oprah sa timbang niya.
Nag-Weight Watchers siya.
Sumali sa Weight Watchers.
Sumali sa Weight Watchers, nag-invest ng pera,
naging mukha ng kompanya,
naging spokesperson ng kompanya hanggang sa lumabas 'yong Ozempic.
Lumabas 'yong Ozempic, naka-three shots si Oprah ng Ozempic,
tapos nakipaghiwalay sa kompanya sa Twitter.
Hindi pa pumunta sa meeting, tinweet niya lang,
"Ayoko na."
Ang ganda niya.
Lumalabas na si Oprah.
Hindi siya lumalabas dati.
Hindi talaga.
Nagpa-party na ngayon si Oprah.
Nag-shout out siya sa Ozempic.
Pambihira talaga 'yong Ozempic,
ang bilis gumana.
Pag nagturok ka, payat ka na, mataba pa 'yong anino mo.
Pero pumunta kayo sa page ni Oprah para malaman 'yong sinasabi ko.
Eight na siya. Ang ganda niya.
Ang gusto ko do'n, wala na 'yong dating bigat niya.
Alam n'yo 'yong itsura ng iba
na dati akong mataba.
Total makeover 'yong kay Oprah. Mula ulo hanggang paa.
Brand new na talaga siya.
May video sa page niya.
Naka-purple dress siya.
Naglalakad siya sa hallway,
tapos binagalan 'yong video,
kaya slow motion 'yong lakad niya.
Nag-zoom pa 'ko. Sabi ko, "Grabe, si Oprah 'to."
Sa tuwing naglalakad siya, tumatalbog 'yong buhok niya.
Sabi ko, "Tingnan n'yo si Oprah, buhok galing Brazil."
"'Yong suso galing Cuba."
"'Yong puwet galing Dominican Republic,
pero 'yong paa galing pa din sa Mississippi."
Lumalakad siya sa hallway,
sabi ko, "Oprah, kumuha ka ng bagong paa."
Ang ganda ng katawan mo, tapos pangbundok 'yong paa mo.
Baguhin nila 'yong paa.
Ganito 'yan, e.
Ba't ginagawa ng babae 'yon?
Ba't tayo lumalabas, tapos bumibili ng brand new?
Mula ulo hanggang paa, taas-pababa.
Bagong salamin, bagong ngipin, bagong suso, flat tiyan, malaking puwet.
Kukunin n'yo 'yon, maglalayas kayo, tapos sasakit 'yong paa n'yo.
Ba't di kumuha ng bagong paa?
Sino kayang unang kukuha ng bagong paa?
Ako 'yong unang magpapagawa ng paa.
Dadating ako sa party,
nakaupo na kayo, kasi masakit 'yong paa n'yo.
Ganito lang ako, aakyat pa 'ko sa stage.
Nakaupo kayong lahat, "Peke 'yong paa niya."
Alam n'yong pinagawa 'yong paa niya.
Pero masaya ako para kay Oprah.
Mapagpakumbaba siya. Humble si Oprah.
Alam n'yo ba kung ga'no kayaman si Oprah?
Alam n'yong humble pag gano'n kayaman, tapos nagsusuot pa din ng salamin.
Gago, wala nang mas humble pa do'n.
Kung singyaman ako ni Oprah,
may x-ray vision na 'ko sa mga kaluluwa n'yo.
Pag lumapit kayo sa 'kin, "Pizza 'yong lunch mo."
Pero ang ganda ni Oprah, sobra.
Sa totoo lang, nag-aalala ako kay Stedman.
'Yong boyfriend niya.
Kumapit si Stedman.
Sinumang lalaki na may karelasyon na may problema sa timbang,
alam n'yong emotional, saka sensitive kami sa timbang namin.
Pag hinaharap namin 'yong self-esteem namin,
taas-baba 'yong emotions namin.
Pinagdaanan ni Stedman 'yon habang kasama si Oprah.
Alam ng lalaki na pag may babaeng bumaba mula 20 hanggang 8,
ibang babae na 'yon. Di ba?
Sa isip, ibang babae na 'yon.
Magkaiba ang buhay ng 8 at 20.
Una, nakikipagtalik ka sa eight.
Titira ka ng 20.
Gago, pag nasa ilalim ka ng 20.
Hindi ka pwedeng makipaglokohan sa 20.
Titihaya ka nang nakataas ang paa sa pakikipag-sex sa 20, "Teka lang."
Ibaba mo 'yong paa ko.
Lalaki ako. Ibaba mo 'yong paa ko.
Wag kang paloko-loko sa 20.
Parang banjo 'yong 20, gago.
Di ka pwedeng makipaglokohan sa banjo.
Kung di mo kayang tugtugin, hugutin mo.
May mga tao ditong totoo 'yong problema.
Seryoso 'yong pinagdadaanan.
May kaibigan ako na seryoso 'yong pinagdadaanan.
Kasal 'yong kaibigan ko nang 21 years sa mahal niya.
Naaksidente sa kotse, sa kasamaang palad, namatay siya mismo sa pinangyarihan.
Namatay siya do'n sa pinangyarihan.
Nalungkot 'yong kaibigan ko, siyempre, aasahan mong malulungkot siya.
Pero nangako siya sa lahat no'ng gabing 'yon.
Sabi niya, "Bibigyan ko siya
ng hindi malilimutang paalam na hindi pa nakikita ng lungsod na 'to."
Sabi niya, "Walang mahal-mahal. Itotodo ko lahat."
Sinasabi ko sa inyo. Nirentahan niya 'yong pinakamalaking cathedral sa city.
Kumuha siya ng mass choir para kumanta sa ceremony.
Kinuha niya si Yolanda Adams para manguna sa choir.
Kinuha niya si Kirk Franklin para pangunahan si Yolanda Adams.
Todo talaga.
Nagpa-custom siya ng kabaong.
Puti lahat, tapos salamin 'yong ibabaw.
Nagpagawa siya ng tuxedo, puti lahat na may gold stripe sa gilid.
May 21 gun salute sa libingan.
Magpapakawala siya ng 21 doves
para alalahanin 'yong 21 years na magkasama sila.
May 21 dozens siya ng puting rosas na nakahilera sa simbahan.
Gusto niya ng mga praise dancer para sumayaw sa aisle.
Gusto niyang nakaputi lahat ng makikiramay.
Pinlano niya lahat ng 'yon
hanggang sa may kinailangang impormasyon sa insurance policy.
Dinala niya 'yong telepono ng lalaki sa T-Mobile,
tapos binuksan ng T-Mobile 'yong phone.
Ang sama.
Sobrang sama…
'Yong T-Mobile…
in-unlock 'yong phone.
Una, nalaman niyang may anak 'yong lalaki sa labas,
seven years old na.
Nalaman niyang 'yong babaeng sinabing pinsan, hindi pala niya pinsan.
Nakita niya 'yong pictures ng mga hubad na babae
sa phone na gamit niya pang-sext at text sa babae.
May tatlong picture ng titi.
Dalawa do'n, hindi sa asawa niya.
Nalaman niyang hindi pala 'yon Scorpio.
Gemini pala talaga siya.
May sasabihin ako sa inyo.
Dinowngrade niya 'yong buong libing.
Tinawagan niya lahat, "Wala nang libing."
Nilibing niya 'yong lalaki na naka-Temu jogging suit.
Na naka-tennis shoes na walang brand.
Hindi man lang pinagupitan.
Hindi niya pina-taper.
Nilagyan niya ng salamin.
E, hindi 'yon nagsasalamin.
Nilagyan niya ng salamin, sabi niya, "Tinulak mo 'kong gawin 'to."
Mali 'yong spelling ng pangalan niya sa obituary.
Dalawa 'yong K sa "Gago ka."
Nagpa-Zoom na lang siya sa libing,
pero walang pinadalhan ng link.
Nakahiga lang siya do'n, hindi pinagupitan, naka-shades.
Kaya,
ayun…
Siyempre, hindi ako nakapunta sa libing, kasi paalis ako no'n.
Pero sinabi ko sa kanya, "Pagbalik ko,
magla-lunch tayo."
Sinamahan ko 'yong kaibigan ko, tapos umiyak siya.
Twenty minutes siyang umiyak, nakiiyak ako.
Sabi niya, "Girl, hiyang-hiya ako."
"Kung ano-ano'ng kalokohan ng lalaki 'yon,
tapos alam ng lahat maliban sa 'kin."
Sabi ko, "Ganito ang isipin mo."
"Minahal at nirespeto ka niya, kaya tinago niya sa 'yo."
"Okay, ginawa niya 'yon, pero tinago niya sa 'yo."
Sabi niya, "Pinagagaan mo lang 'yong loob ko, kasi kaibigan kita."
Sabi niya, "Pero kinasal ako sa lalaking walang kuwenta."
"Mabuting tao siya, hindi lang siya perpekto,
kasi mabuti 'yong trato niya sa 'yo."
"Mabuti siya, pero hindi siya perpekto."
Akong naghahanap ng kabutihan, nilalawakan 'yong isip,
sabi ko, "Gago 'yong T-Mobile. Walang kuwenta 'yong T-Mobile."
Hindi dapat ginawa ng T-Mobile 'yon.
Kung Metro-PCS 'yon, hindi i-a-unlock ang phone ng gagong 'yon.
Kahit may nahuhulog nang titi sa screen,
hindi pa din nila i-a-unlock 'yong phone.
Walang kuwenta 'yong T-Mobile.
Sabi ko, "Ano'ng gagawin mo? Alam kong nahihiya ka."
"Lilipat ka ba?" Sabi niya, "Hindi." Sabi niya, "Malaki 'yong iniwan niya."
Sabi niya, "May double indemnity insurance ako sa kanya,
pag namatay siya sa aksidente, doble 'yong makukuha ko."
"Kaya malaki 'yong pera ko."
Sabi niya, "Sa totoo lang, mag-e-early retirement na 'ko,
magbubukas ako ng boutique para may pagkaabalahan ako."
Sabi ko, "Hindi ka lilipat?" Sabi niya, "Dito lang ako."
"Dito lang ako. Mabubuhay ako dito. Baka nga magpakasal pa ulit ako."
Sabi ko, "Seryoso ka?"
Sabi niya, "Oo naman."
"Kasi pagkatapos ng lahat,
ayos pa din ang pekpek ko."
Ako si Sommore.
Maraming salamat sa pagpunta n'yo.
Salamat.
Salamat sa inyo.
Nagsalin ng Subtitle: SM Sacay