Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ดีทรอยต์เป็นเมืองที่มีจังหวะ
มีมานานแล้ว
ตั้งแต่สมัยที่เพลงแจ๊ซดังก้องถนนตอนตีสอง
สมัยที่หัวใจของโมทาวน์คือแบร์รี่
สตีวี่ อารีธา มาร์วิน ไดอาน่า และเดอะซูพรีมส์
จังหวะนั้นไม่เคยหายไปไหน
นั่นแหละคือความเฉิดฉาย
สำหรับฉัน ความเฉิดฉายคือความมาดมั่น ไม่ต้องการความเห็นชอบจากใคร
สว่างไสวและแข็งแกร่งเหมือนแชนเดอเลียร์
ฉันได้สัมผัสดีทรอยต์เป็นครั้งแรกในปี 78
ตอนที่มาเที่ยวสมัยยังเด็ก
แต่ตอนนี้ ฉันมาทำภารกิจ
ดีทรอยต์ ฉันกลับมาแล้ว
ฉันคือซอมมอร์ และนี่คือตลกตัวแม่วิบวับเฉิดฉาย
ดีทรอยต์
เป็นยังไงบ้าง
รักเลย
รักสุดลิ่มทิ่มประตู
พวกคุณให้ความรักฉันขนาดนี้ ฉันดีใจนะ
ใช่
รักเลย
ฉันชอบนะ ขอบคุณนะ ทุกคน
ใช่
ฟังนะ พวกคุณมอบรักแท้ให้ฉัน
มอบความรักให้เหมือนฉันเป็นแฟรงกี้ เบฟเวอร์ลี
ฉันชอบนะ
ถูกใจ ใช่เลย
ส่วนตัวแล้วฉันคิดว่าเพลง "บีฟอร์ไอเล็ทโก" ของแฟรงกี้ เบฟเวอร์ลี
ควรเป็นเพลงชาติคนดำเพลงใหม่
พูดจริงๆ
ทุกครั้งที่คนดำอย่างน้อย 50 คนมารวมตัวกัน
เราต้องร้องเพลงนั้น
ใช่
สำหรับคนขาวที่ไม่เข้าใจว่าฉันพูดเรื่องอะไร
"บีฟอร์ไอเล็ทโก" ของแฟรงกี้ เบฟเวอร์ลี
ก็เทียบได้กับ "สวีทแคโรไลน์" ของพวกคุณ
พวกคุณมอบความรักให้ฉัน เหมือนฉันเป็นแฟรงกี้ เบฟเวอร์ลี
นี่มัน… ใช่
และเราต้องยอมรับว่าแฟรงกี้เป็นคนที่เจ๋งมาก
แฟรงกี้เป็นคนที่เจ๋งมาก
คนดำทั้งประเทศรักแฟรงกี้ เบฟเวอร์ลี
เรารักแฟรงกี้จนถึงขั้นที่ว่า
สองปีก่อนเขาจะตาย เรารู้ว่าเขาไม่เต็มร้อย
แต่เราก็ยังไปคอนเสิร์ต
และร้องเพลงเพื่อแฟรงกี้
เราใส่สีขาวทั้งตัว
เราไปคอนเสิร์ตและร้องเพลงพวกนั้น
ยอมรับเถอะ เราอนุโลมให้แฟรงกี้ เบฟเวอร์ลี เหมือนที่อนุโลมให้ลูเธอร์ แวนโดรส
ใช่
จะบอกอะไรให้นะ คนดำรักลูเธอร์ แวนโดรส
แต่ไม่มีหรอกที่ไอ้พวกอายุเกิน 40 ทั้งหลาย
จะยอมรับว่าลูเธอร์เป็นเกย์
ต่อให้ลูเธอร์สวมชุดราตรีเต็มยศ ไปแสดงคอนเสิร์ต
พวกเราก็นั่งดูแบบ
"สงสัยสนามบินจะทำกระเป๋าเสื้อผ้าหาย"
เราไม่มีวันยอมรับว่าลูเธอร์เป็นเกย์
ถ้าใครถามจี้ เราจะย้อนว่า "แล้วมันเกี่ยวเหี้ยอะไรด้วยวะ"
ความรักของคนดำ เราปกป้องความรักของคนดำ
ฟังนะ เวลาเรารักศิลปินผิวดำ เราจะแก้ต่างให้พวกเขา
เหมือนคราวนั้นที่ฉันต้องแก้ต่างให้ชุดของอัชเชอร์
อัชเชอร์ไปแสดง
อัชเชอร์ขึ้นเวทีพร้อมเสื้อเบลาส์ เข็มกลัดประดับ
กับถุงมือเหมือนพวกป้าในโบสถ์
ฉันเหวอแดกเลย
พูดตรงๆ นะ ฉันเหวอแดกเลย
อย่างแรกเลย ฉันแก่พอที่จะแยก เสื้อเชิ้ตกับเสื้อเบลาส์ออก
อัชเชอร์แม่งใส่เสื้อเบลาส์
แล้วฉันก็เหวอแดก
ประเด็นคือ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เสื้อเบลาส์
เพราะฉันว่าฉันเคยเห็นอัล กรีน สวมเบลาส์สองสามครั้ง สมัยก่อนน่ะนะ
แต่ส่วนผสมของเสื้อเบลาส์ เข็มกลัดประดับ กับถุงมือป้าในโบสถ์
ทำให้ฉันเหวอแดก
ฉันนั่งดูแบบ
"ทำไมอัชเชอร์ถึงแต่งตัวเหมือนโกลเด้นเกิลส์
นี่มันเรื่องเหี้ยอะไร"
ประเด็นคือ ฉันรักอัชเชอร์
จนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่เคยคิดแม้แต่ครั้งเดียว
ว่าอัชเชอร์เป็นเกย์
แต่ไอ้คนที่เลือกชุดนั่นนี่โคตรเกย์เลย
เพราะเราไม่มีทางเห็นผู้ชายพูดว่า
"กูใส่เบลาส์แล้วกัน"
ไม่มีผู้ชายหน้าไหนเลือกเสื้อเบลาส์
แต่อัชเชอร์เสือกใส่เสื้อเบลาส์
จะบอกให้ว่าทำไมฉันถึงแก้ต่างให้
เพราะโดยส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่า อัชเชอร์คือบิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์ของยุคนี้
ฉันคิดจริงๆ พวกคุณจำบิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์ได้ไหม
ฟังนะ ฉันมองไปรอบห้อง
ผู้ชมส่วนใหญ่แก่พอที่จะรู้จักบิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์
ยายกับแม่ฉันชอบบิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์มาก
ฟังนะ บิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์คือชายผิวดำในทีวี
ที่ลื่นไหลและมีเสน่ห์ที่สุดที่เราอยากเห็น
ผิวเขาเป็นสีน้ำตาลเหมือนโกโก้
เสียงทุ้ม เซ็กซี่ นุ่มหู
เขาไว้ผมทรงแอโฟรที่ทั้งแห้งทั้งเปียก
แต่ก็หยิกในเวลาเดียวกัน
เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน
บิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์คือตัวพ่อ
ด้วยความที่บิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์เป็นคนลื่นไหล
เรานึกว่าเขาจะเป็นพรีเซนเตอร์ให้
คอนญัก หรือบรั่นดี หรือแชมเปญ
แต่บิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์ดันเป็นพรีเซนเตอร์ ให้เหล้าที่ราคาโคตรถูก
โคลต์ 45
เหล้ามอลต์
ถ้าดื่มร้อนๆ นี่ ได้มีเรื่องกับคนทั้งโรงแน่
ยายฉันชอบเขามาก
เพราะว่ายายฉันชอบเขา ตาฉันเลยเกลียดเขาเข้าไส้
ตาฉันเกลียดเขามาก
ท่านดื่มโคลต์ 45 แค่ครึ่งกระป๋องแล้วเททิ้ง
แบบ "ไอ้เหี้ยเอ๊ย"
ฉันมองอัชเชอร์แบบนั้น เขาคือบิลลี่ ดี วิลเลี่ยมส์ของเรา
และเรามอบความรักให้เขา เรามอบความรักของคนดำให้เขา
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ฉันเป็นตลกเดี่ยวไมค์มา 30 กว่าปีแล้ว
ใช่ 30 ปี
ฉันได้รับความรัก
จะบอกอะไรให้นะ ฉันรู้ว่าความรักของคนดำเป็นยังไง
ฉันเดินทางไปทั่วประเทศ และคนดำรักฉัน
ที่บอกว่าคนดำรักฉันนี่คือรักจริงๆ พวกเรารักฉันจริงๆ
ไม่ว่าจะไปเมืองไหน
ถ้าฉันไปย่านคนดำแล้วเข้าแมคโดนัลด์
แล้วมีคนรู้จักฉัน
พวกเขาจะเอาเบอร์เกอร์ปลาใส่ถุงให้
พวกเขาจะให้นักเก็ตเยอะเป็นพิเศษ แล้วแถมเบอร์เกอร์ปลาให้
พวกเขาทำแบบนั้น
ฉันพูดเลย พวกคุณน่าจะเห็นเวลาเด็กๆ เจอฉัน
พวกเขาสติแตกเลย
พวกเขาบอกว่า "แม่ผมชอบคุณ"
"แม่ผมชอบคุณ"
"อยากได้พายไหม"
ฉันบอก "อย่าตกงาน เพราะพายแอปเปิ้ลเลย ไอ้หนู"
"อย่าหน้าใหญ่จนโดนไล่ออกจากแมคโดนัลด์"
แต่ฟังนะ ฉันรู้ว่าความรักของคนดำเป็นยังไง
รู้ซึ้งเลย
แต่ฉ้นก็ได้รู้อะไรบางอย่าง
ฉันได้รู้ว่าสำหรับคนดำ
นอกจากเราจะรักแรงแล้ว เรายังรักแรงถึงขั้นที่ว่า
ต่อให้คนคนนั้นจากไป เราก็ยิ่งรักเขามากขึ้นอีก
แต่ฉันได้รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับคนดำ
ฉันรู้ว่าเราตายผิดเวลาได้
ใช่ เราเสือกพลาด ตายผิดเวลาได้
ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับทิโต้ แจ็คสัน
ทิโต้ แจ็คสันตายหลังแฟรงกี้
แต่ก่อนพัฟฟี่จะโดนจับ
เราไม่เห็นข่าวงานศพของทิโต้
ไม่เห็นรูปจากงานเลี้ยงไว้อาลัย
ไม่เห็นแคทเธอรีนร้องไห้
ไม่เห็นแจเน็ตสวมชุดดำ
ทุกคนทำเหมือนไม่รู้จักทิโต้
เช้าวันที่ทิโต้ตาย ฉันไปบ้านญาติผู้น้อง
ฉันบอกว่า "โย่ ทิโต้ตายเมื่อเช้านะ"
ญาติฉันตอบว่า "ไม่นะ หมาจากเดอะวิซเหรอ"
ฉันบอก "อีดอก นั่นมันโตโต้
ฉันพูดถึงทิโต้ พี่ชายของไมเคิลน่ะ ทิโต้"
นางแบบ…
นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไมเคิลมีพี่ชาย
ฉันแบบ "ให้ตายสิ ทิโต้ตายผิดเวลาจริงๆ"
แล้วฉันก็ไปหาลุง
ฉันรู้ว่าเขาแก่พอที่จะรู้จักทิโต้
ฉันบอก "ลุง เราเพิ่งเสียทิโต้ไปเมื่อเช้านะ"
เขาตอบว่า "บอกตามตรงนะ ฉันชอบเกรย์กูสมากกว่า
ไม่ค่อยได้ดื่มทิโต้เท่าไร"
ฉันแบบ "ไอ้ลุง ทิโต้ มาร์ลอน เจอร์เมน จั๊มป์สูท แอโฟร
มึงรู้ว่าทิโต้เป็นใคร"
ฉันแบบ "ให้ตายสิ ทิโต้ตายผิดเวลาจริงๆ"
รู้ไหมว่ามีใครอีกที่ตายผิดเวลา
ฟาร์ราห์ ฟอเซตต์ เมเจอร์ส นักแสดง
ฟาร์ราห์ ฟอเซตต์ เมเจอร์ส ตายวันเดียวกับไมเคิล แจ็คสัน
อีดอก คงรู้แล้วสินะว่าไม่ควรแหย็มกับไมค์
น่าจะอดใจรออีกวัน ให้ตายสิ
เธอเป็นนางฟ้าอยู่แล้ว
นางฟ้าชาร์ลี น่าจะรออีกวัน
เธอตายวันเดียวกับไมเคิล แจ็คสัน
ได้ยินว่าไม่มีที่ไหนรับจัดงานศพด้วยซ้ำ
พนักงานรับสายแบบ "ฟาร์ราห์ไหน
ไสหัวไป อีสัตว์ เรากำลังรอให้ญาติไมค์โทรมา แค่นี้นะ"
ฟังนะ ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
สักวันหนึ่ง พวกเราทุกคนก็ต้องไป
และทุกคนอยากไปอย่างสงบ
แต่พูดจริงๆ นะ
หนึ่งในคนที่ตายสงบที่สุดที่ฉันเคยเห็น
คือโอ.เจ. ซิมป์สัน
มีบางคนทำหน้างง "โอ.เจ.ตายแล้วเหรอ"
ฟังนะ โอ.เจ.ตายสงบมาก
ฉันไม่เคยเห็นใครตายสงบเท่าโอ.เจ.
เรื่องมันเป็นแบบนี้
สองสัปดาห์ก่อนโอ.เจ.ตาย
มีข่าวลือว่าโอ.เจ.เป็นมะเร็ง กำลังรักษาแบบประคับประคอง
แล้วไอ้ห่านั่นก็ไลฟ์ โอ.เจ.ไลฟ์จากสนามกอล์ฟ
เขาเข้าอินสตาแกรม
พูดว่า "เฮ้ยๆ
ข่าวลือบ้าบออะไรวะ
คนลือว่าฉันเป็นมะเร็ง กำลังรักษาแบบประคับประคอง
ฉันอยู่สนามกอล์ฟ กำลังสนุกเลย"
แล้วเขาก็ออกจากอินสตาแกรม
แล้วตายก่อนโพสต์นั้นจะไปถึงเฟซบุ๊ก
ฉันแบบ "ให้ตายสิ เขาไปแล้ว สงบมาก"
ใช่
ไปแล้ว
ฉันเป็นหนึ่งในคนที่พยายามตามข่าวล่าสุด
จริงๆ นะ ฉันพยายามตามข่าว
แต่ก็มีตกข่าวบ้าง
ฉันละอายใจที่ต้องบอกว่า ฉันอาจเป็นหนึ่งในคนหมู่น้อย
ที่ไม่ได้รับข้อความกระตุ้นจิตใต้สำนึก
จากการแสดงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์ ของเคนดริก ลามาร์
ฉันจะไม่โกหก ฉันไม่รู้เรื่องเลย
ไม่รู้เรื่องเลย
และขอพูดตรงๆ นะ
ชุดเขาทำฉันเหวอแดก
ไอ้ห่านั่นขึ้นเวที สวมกางเกงขากระดิ่งฟิตเปรี๊ยะ
ด้านหน้าเห็นเป็นรอยจู๋เลย
ฉันโคตรงงเลย อะไรวะ
ฉันไม่รู้เลยว่าเคนดริกหุ่นสะบึมขนาดนั้น
ฉันไม่ได้ใส่แว่น
ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นสเตฟานี่ มิลส์
ฉันแบบ "ให้ตายสิ
ไม่ยักรู้ว่าสเตฟานี่ มิลส์มาแสดงด้วย"
กว่าฉันจะไปหยิบแว่นมาใส่แล้วกลับมาดู ก็แสดงเสร็จกันไปแล้ว
ฉันแบบ "แม่งเอ๊ย
อดดูเลย"
ไม่มีใครรู้ว่าเคนดริกสะบึมขนาดนั้น ฉันไม่รู้ว่าเคนดริกสะบึมขนาดนั้น
แล้วพวกคนหนุ่มสาวก็โกรธ
พวกเขาโกรธเพราะพวกเขาคิดลึกมาก
ญาติฉันถาม "เธอไม่รู้เรื่อง ข้อความกระตุ้นจิตใต้สำนึกเหรอ"
คนหนุ่มสาววิเคราะห์ละเอียดมาก
เชื่อมนั่นโยงนี่
เจอข้อความกระตุ้นจิตใต้สำนึก
ฉันแบบ "พวกแกทำถึงขนาดนี้
แต่ดันมองข้ามโปรเจกต์ 2025 เนี่ยนะ"
ไม่ได้อ่านสักคำ
พวกเราก็เลยมาถึงจุดนี้
ทรัมป์ 2.5
ทรัมป์คุมรัฐบาลแล้ว
ฉันบอกได้อย่างหนึ่ง
คือเขากำลังทำทุกอย่างที่บอกว่าจะทำ
เขาทำทุกอย่างที่บอกว่าจะทำ
ทรัมป์บอกว่าจะทำอะไรตั้งแต่วันแรก
วันแรก ทรัมป์บอกว่า
"ถ้ามึงไม่ใช่พลเมืองสหรัฐอเมริกา
มึงไสหัวไปเลย"
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณสังเกตไหม แต่พวกเขาไสหัวไปจริง
พวกเขาไสหัวไปจริง
ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะพกสูติบัตรติดตัวตลอดเวลา
แต่พวกเขาไม่ได้ไล่ใครที่ไหน
พวกเขาไล่ทุกคนออกจากประเทศ
สาวๆ ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกคุณถึงกล้าเดินไปมา
ทั้งๆ ที่ทำผมทรงนานาชาติซะขนาดนั้น
คุณจะติดอยู่ที่ชายแดนแล้วต้องอธิบายกับเจ้าหน้าที่
"ไม่ ฉันเป็นคนอเมริกัน แค่ทำผมทรงมาเลเซีย
ฉันไม่ได้เป็นคนมาเลเซีย
ทรงผมเป็นมาเลเซีย
ฉันมาจากอเมริกา
เดี๋ยว โทรหาแม่ฉันซิ
แม่ เอาหลักฐานมา
มาเลย" เชี่ย
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะเล่นอะไรเสี่ยงๆ
ฉันไม่กล้าไว้ผมหน้าม้าด้วยซ้ำ เพราะมันเป็นทรงผมจีน
ฉันแบบ "อย่า เปิดเหม่งไปก่อน โอเคไหม"
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะเล่นอะไรเสี่ยงๆ
ที่ฉันพยายามบอกคือ
นี่อาจเป็นเดือนสุดท้าย ที่พวกคุณได้ไปร้านทำเล็บมือเล็บเท้า
เดือนหน้า พวกคุณอาจต้องทำเอง
นั่งอยู่ที่บ้านเหมือนสมัยก่อน
พวกเขาไสหัวไปหมดแล้ว
ทรัมป์ว่ายังไงอีกนะ เขาพูดอะไรอีก
ทรัมป์บอกว่าสี่ปีต่อจากนี้
เราจะยอมรับแค่สองเพศเท่านั้น
ชายกับหญิง
ไอ้พวกที่อยู่ตรงกลาง เราไม่เอา
ทรัมป์บอกว่าจะสร้างกำแพงกับตู้เสื้อผ้า
เตรียมกลับไปแอบในตู้เสื้อผ้าได้เลย
ใช่
กลับเข้าไปในตู้เสื้อผ้าซะ
ฉันมีญาติเป็นทอม
ทอมแบบแมนๆ เลย
ทอมมีดุ้น
ฉันบอก "อีดอก แกต้องไว้ผมหางม้า ใส่รองเท้าส้นตึก
แล้วทำตัวเนียนๆ จนกว่าจะจบเรื่องนะ"
นี่ไม่ใช่เวลามาโชว์ตัว
นี่เรื่องจริงจังนะ
นี่คือแก่นแท้ของการเป็นตลกเดี่ยวไมค์
เราพูดถึงเรื่องจริงจัง
และบางครั้งมันก็เลวร้าย จนเราต้องหัวเราะถึงจะผ่านมันไปได้
นี่พูดจริงๆ นะ
เราต้องหัวเราะถึงจะผ่านมันไปได้
ฉันเป็นคนไม่อินการเมือง
แต่ก่อนฉันไม่สนเรื่องการเมืองด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้สนแล้ว
ฉันสนใจแล้ว
ฉันถึงกับดูพิธีเข้ารับตำแหน่ง
ฉันไม่รู้ว่าเราคว่ำบาตร ไม่รู้ว่าคนดำ…
ญาติฉันแบบ "อีดอก แกไม่ควรดู"
ไม่มีใครห้ามฉันดูอะไรได้
สุดท้ายฉันก็ดูพิธีเข้ารับตำแหน่ง
จะบอกให้ว่าฉันเห็นอะไรแปลกๆ บ้าง
ในพิธีเข้ารับตำแหน่ง พวกเขาสวดภาวนาแปดครั้ง
ทรัมป์ไม่หลับตาเลยสักครั้ง
เขาสวดภาวนาแบบนี้ทุกครั้ง
เขาไม่หลับตาแม้แต่ครั้งเดียว
แต่ฉันไม่โทษเขาหรอก
ถ้ามีคนพยายามฆ่าฉันสองครั้งในปีเดียว
ฉันคงไม่หลับตาในที่สาธารณะเหมือนกัน
และฉันขอพูดตรงๆ นะ
เหตุผลหนึ่งที่ฉันดูพิธีคือ ฉันอยากรู้ว่าเมลาเนียจะแต่งตัวยังไง
ยอมรับเถอะ เมลาเนียแต่งตัวเก๋ไก๋ไม่เบา
นางเก๋นะ นางเก๋
นางเก๋
และนางไม่ทำให้ผิดหวัง
เมลาเนียนั่งอยู่ในงาน สวมหมวกปิดตาถึงนี่
นางนั่งอยู่ในงานสามชั่วโมง
ฉันแบบ "อีนี่เมายาขั้นสุด"
ก็ดูเอาเถอะ
ถ้าเป็นคุณ คุณจะนั่งสวมหมวกปิดตา นานสามชั่วโมงเหรอ
นางไม่หันซ้าย นางไม่หันขวา
ทรัมป์พยายามหอมแก้ม นางเอนตัวนิดหนึ่งแล้วกลับไปนั่งต่อ
ฉันแบบ "ใช่ นางเมายาขั้นสุด"
มิเชลล์ไม่ไปงาน แล้วคนก็ฮือฮากันใหญ่
แบบ "มิเชลล์ไม่ไปงานด้วยซ้ำ"
ฉันว่ามิเชลล์ไม่ไปงานไม่ใช่เรื่องใหญ่
จะบอกให้ว่าฉันช็อกตรงไหน
ฉันช็อกที่นางปล่อยให้บารัคไปคนเดียว
ขอพูดให้ชัดเจนนะ บารัคนี่หล่อโคตรๆ
ผู้หญิงตอมหึ่งเลย
ที่ฉันช็อกจริงๆ คือ
ปกติเราจะไม่เห็นผู้ชายขาโก่ง ออกไปข้างนอกคนเดียวหลังสองทุ่ม
ผู้หญิงรู้ว่าผู้ชายขาโก่ง ไม่ออกไปข้างนอกคนเดียวหลังสองทุ่ม
แต่ไอ้พวกขาฉิ่งนี่เดินกันให้ว่อน
ชอบมาเกาะแกะเวลาเราไปคลับ
บ้าจริง
"ไม่ ผมแค่จะบอกว่า…"
"ไม่ต้องพูด"
แต่เราไม่เห็นผู้ชายขาโก่ง ออกไปข้างนอกคนเดียวหลังสองทุ่ม
ฉันเลยช็อก
ดูพวกผู้ชายขาฉิ่งสิ โกรธใหญ่แล้ว
นั่งทำหน้าแบบ "อย่าดูถูกจนกว่าจะได้ลอง"
ฟังนะ ทรัมป์บอกว่าเขาจะเปลี่ยนทุกอย่าง
และเราไม่รู้ว่ามันดีไหม
เราไม่รู้ว่ามันจะดีขึ้นหรือแย่ลง
เราแค่ทนๆ ไปจนกว่ามันจะจบ
ทรัมป์เปลี่ยนทุกอย่าง
ไอ้ห่านั่นพยายามกำจัดบ้านเอื้ออาทร
ไอ้ห่า ใช่ บ้านเอื้ออาทร
เมดิแคร์
อาจยกเลิกประกันสังคม
ทรัมป์ถึงกับบอกว่า ปีหน้าเขาจะยกเลิกเวลาออมแสง
ปีหน้าฟ้าจะมืดตั้งแต่บ่ายสามครึ่ง
พอ
พอกันที
ประเด็นคือเขาไม่ได้อยากเป็น ประธานาธิบดีด้วยซ้ำ
เขาอยากเป็นราชาของประเทศนี้ เขาอยากเป็น
เขาอยากเป็นราชาจนตัวสั่น
เขาทำสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน
ทรัมป์บอกพวกลูกน้อง
"ฉันอยากให้แบงก์ 200 ดอลลาร์มีรูปฉัน"
พวกนั้นตอบว่า "ท่านครับ เราไม่มีแบงก์ 200 ดอลลาร์"
เขาตอบว่า "เราจะพิมพ์แบงก์ 200 ดอลลาร์
แล้วใส่รูปฉันเข้าไป"
พวกนั้นบอก "ท่านครับ มีแต่ประธานาธิบดีที่เสียไปแล้วที่ได้มีรูปบนเงิน"
ฉันบอก "อย่าห้าม ปล่อยให้เขาทำ"
"ปล่อยให้เขาทำ"
เพราะเขาทำเรื่องที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
ฟังนะ พวกเราหัวเราะ แต่ก็มีคนที่ลำบากจริงๆ
เพราะมีคนตกงาน
มีคนมากมายที่ตกงาน
เรากำลังเผชิญกับยามยาก และในยามยาก เราต้องจำไว้ว่า
ถึงเราจะลำบาก แต่ความลำบากไม่เคยยั่งยืน
เราต้องเข้าใจว่ายังมีคนที่
ลำบากกว่าเราเสมอ
เผื่อว่าพวกคุณจะรู้สึกดีขึ้น
ฉันมีเพื่อนสาวที่กำลังลำบากมาก
นางขายจิ๋ม แต่นางไม่ชอบจู๋ด้วยซ้ำ
ถ้าคุณคิดว่าตัวเองลำบาก
อีนี่ถอดกางเกงในทั้งน้ำตา แบบ…
ทรัมป์บริหารประเทศตามใจตัวเอง
เขาทำตามใจตัวเอง
เขาอภัยโทษให้พวกพราวด์บอยส์
ปล่อยพวกพราวด์บอยส์ออกจากคุก
อภัยโทษให้พวกพราวด์บอยส์ ถอนฟ้อง ปล่อยออกจากคุก
ทุกคนรู้จักพราวด์บอยส์ใช่ไหม
พวกคนที่มีส่วนในการกบฏ
พวกที่บุกอาคารรัฐสภาในดี.ซี. ปีนกำแพง อะไรพวกนั้น
เขาอภัยโทษและปล่อยตัวพวกนั้น
ฉันแบบ "โอเค คุณปล่อยพราวด์บอยส์
แล้วพวกแนสตี้บอยส์ล่ะ
ปล่อยพวกแนสตี้บอยส์ด้วยสิ"
ทุกคนรู้ว่าแนสตี้บอยส์คือใคร
อาร์. เคลลี่ พี. ดิดดี้ กับมิสติคัล
เอาแล้วไง
พวกเราหัวเราะ แต่พวกนั้นแค่ยังไม่เล่นงานเรา
พวกเราเต้นสะบัดพัด
ใส่รองเท้าบู๊ตคาวบอยในหน้าร้อน อะไรเทือกนั้น
พวกเราเล่นใหญ่ไฟกะพริบ
ฟังนะ พวกเราทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
คนดำเต้นโดซีโดแบบดั้งเดิม
แล้วเพิ่มท่าส่ายก้นเข้าไป
ก่อนหน้านั้นไม่มีใครเขาทำกันหรอก
พวกเราเพิ่มท่าส่ายก้นให้โดซีโด
พัดอยู่ไหน
พวกเราเพิ่มท่าส่ายก้นให้โดซีโด
แต่เราต้องติดตามข่าวสาร ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณติดตามข่าวสารไหม
แต่พวกเขาพยายามลบล้างการมีอยู่ของเรา
นี่เรื่องจริงนะ
พวกคุณเห็นข่าวไหม โรงเรียนเลิกสอนประวัติศาสตร์คนดำแล้ว
พวกเราก็เลยมาถึงจุดนี้
ถ้าคนดำเห็นว่าประวัติศาสตร์ของเราสำคัญ
เราก็ต้องสอนลูกหลานด้วยตัวเอง
นี่คือสถานการณ์ในตอนนี้
ใช่แล้ว ถ้าคนดำเห็นว่า ประวัติศาสตร์ของเราสำคัญ
เราต้องสอนลูกหลานด้วยตัวเอง
โดยส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่า การสอนทุกอย่างควรเริ่มจากที่บ้าน
สุขอนามัย มารยาท สมบัติผู้ดี
และตอนนี้ก็ประวัติศาสตร์คนดำ
ถ้าเราเห็นว่ามันสำคัญ เราต้องสอนลูกหลานที่บ้าน
ฉันอาจจะมีอคตินิดหน่อย
เพราะสมัยฉันยังเด็ก พ่อฉันเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษ
พ่อฉันสอนภาษาอังกฤษ และสอนประวัติศาสตร์คนดำด้วย
เรื่องหนึ่ง… ใช่ เรื่องหนึ่ง
คือท่านย้ำนักย้ำหนาว่า เราต้องรู้ประวัติศาสตร์คนดำ
ที่จริงแล้ว ท่านให้พวกเราเล่นเกม
พวกเราจะได้จำได้
ท่านเล่นเกม เวลาเรานั่งกินมื้อเย็น
ท่านตั้งชื่ออาหารทุกอย่างตามผู้นำผิวดำ
พวกเรานั่งอยู่ แล้วท่านก็พูดอะไรอย่าง
เอาไก่ทอดมาร์ติน ลูเธอร์ คิงมา
เอามักกะโรนีชีสแฮร์เรียต ทับแมนมา
เอามีตโลฟมาร์คัส การ์วีย์มา
น้องชายฉันไม่เข้าใจว่า
ทำไมอาหารทุกอย่างชื่อเหมือนผู้นำผิวดำ
แต่ตู้เย็นยังเป็นสีขาว
เวลาเราเก็บอาหารเข้าตู้เย็น
เขาจะยืนหน้าตู้เย็นแล้วพูดว่า "ปล่อยคนของฉันนะ"
ฉันแบบ "ไอ้ตูด มันจบแล้ว"
พอเก็บอาหารเข้าตู้เย็นก็จบเกม
แต่ฉันพูดจริงๆ นะ
ถ้าคุณเห็นว่าประวัติศาสตร์ของเราสำคัญ
ก็สอนลูกหลานซะ
เพราะถ้าเราปล่อยให้อเมริกา สอนประวัติศาสตร์ของเราให้ลูกหลานเรา
พวกแม่งจะทำพัง
ฟังนะ พวกแม่งจะทำพัง
พวกนั้นจะต่อเติมเสริมแต่ง
เอาเรื่องนั้นมาปนกับเรื่องนี้
ฉันนึกภาพออกเลย อีกหน่อยจะมี เด็กผู้หญิงไปหาแม่แล้วถามว่า
"แม่คะ จริงหรือเปล่าที่สมัยก่อน
มีนักแสดงชื่อเจด้า พิงเก็ตต์
ที่ไม่ยอมย้ายไปนั่งหลังรถบัส"
"แล้วตอนที่อยู่บนรถบัส เธอกับแก๊งเพื่อนสาวก็ไปปล้นธนาคาร
แล้วรถบัสก็โดนยิง แล้วทุกคนก็ตาย"
พวกเราคงแบบ "เดี๋ยวๆ"
ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกนั้น
เอาโรซ่า พาคส์ไปใส่ในหนังเซ็ตอิทออฟ
พวกนั้นจะทำมันพัง
แล้วเวลาเล่าประวัติศาสตร์ของเราให้ลูกฟัง
อย่าลืมส่วนที่เป็นไฮไลท์ล่ะ
เพราะคนดำมีไฮไลท์เด็ดๆ เพียบ
อย่าลืมไฮไลท์
อย่างตอนที่วิล สมิธตบคริส ร็อค
ออกทีวีสดๆ
ฉันรู้ว่าพวกคุณไม่ชอบพูดถึงเรื่องนั้น
แต่เขาตบคริส ร็อคหน้าหัน
เขาตบแรงจนทีวีฉันไฟร์สติ๊กหลุด
ฉันแบบ "เชี่ย เดี๋ยวนะ"
เชี่ย
แล้วอย่าลืมคลิปอันฉาวโฉ่
ที่แชนน่อน ชาร์ปสัมภาษณ์ แคตต์ วิลเลี่ยมส์ในคลับเชย์เชย์
อย่าลืมล่ะ
พวกคุณจะพูดยังไงก็ได้
แต่คลิปที่แชนน่อน ชาร์ปสัมภาษณ์ แคตต์ วิลเลี่ยมส์ในคลับเชย์เชย์
ทำให้วงการเดี่ยวไมค์ต้องสั่นสะเทือน
มันสั่นสะเทือน
แคตต์ วิลเลี่ยมส์ให้สัมภาษณ์นานสามชั่วโมง ในรายการของแชนน่อน ชาร์ป
แชนน่อน ชาร์ปถามแม่งแค่คำถามเดียว
"เป็นยังไงบ้าง"
แล้วเขาก็พล่ามแหลก
เขาพล่ามแหลก
แล้วมันเหมือนการซุ่มยิง
ฉันบอกว่าเป็นการซุ่มยิง เพราะในการยิงต่อสู้
ทั้งสองฝ่ายมีปืน
ในการยิงต่อสู้ คุณยิง ฉันยิง คุณยิง ฉันยิง คุณยิง ฉันยิง
แต่ในการซุ่มยิง มีแค่คนเดียวที่มีปืน
และแคตต์ วิลเลี่ยมส์สอยทุกคนร่วง
เราไม่รู้ว่าใครจะเป็นรายต่อไป
คนแรกที่โดนคือสตีฟ ฮาร์วีย์
แคตต์ วิลเลี่ยมส์บอกคนทั้งโลกว่า สตีฟ ฮาร์วีย์ใส่วิก
ยิงวิกปลิวเลย
แล้วเขาก็เปลี่ยนเรื่อง บอกว่าจะต่อย พุงกะทิของเซดริก ดิ เอนเตอร์เทนเนอร์
ยิงสะดือหลุดเลย
แคตต์ วิลเลี่ยมส์บอกคนทั้งโลกว่า
ลูดาคริสอยู่ในอิลลูมินาติ และต้องอมนกเขาถึงได้เข้าองค์กร
ยิงปากฉีกเลย
โคตรโหดเลย
ฟังนะ เขาแฉพวกนั้น
เขาพูดถึงทิฟฟานี่ แฮดดิช เควิน ฮาร์ต
ไมเคิล แบล็กสัน เฟซอน เลิฟ โดนกันถ้วนหน้า
เขาด่าไม่เลี้ยง
และขอพูดตรงๆ นะ ในบรรดาคนที่โดนเขาด่า
คนที่ฉันสงสารจริงๆ
คือนักแสดงตลก เอิร์ธเควก
เพราะแคตต์ วิลเลี่ยมส์บอกคนทั้งโลกว่า
เอิร์ธเควกอ่านหนังสือไม่ออก
แม่เจ้า นั่นมันโคตรเลือดเย็นเลย
หาว่าคนดำอ่านหนังสือไม่ออก มันเกินไปนะ
โดยเฉพาะ… ฟังนะ โดยเฉพาะคนรุ่นเรา
เพราะเราสาบานว่าจะทำให้ดีกว่าคนรุ่นก่อน
เราเลยอ่านหนังสือออก
และพวกเราส่วนใหญ่โตมากับ
"คำสันธานนั้นหนา เธอทำหน้าที่อะไร"
เราต้องอ่านหนังสือออกอยู่แล้ว
มันเลือดเย็นจริงๆ การหาว่าคนดำอ่านหนังสือไม่ออกเนี่ย
ประเด็นคือ ฉันไม่รู้ว่าคนขาวเขาทำกันยังไง
แต่สำหรับคนดำ
ถ้ามีคนหาว่าเราอ่านหนังสือไม่ออก เราต้องพิสูจน์กับคนดำคนอื่นๆ
ว่าเราอ่านออก
แปลว่า ไม่ว่าเราจะไปไหน
ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เราต้องเริ่มอ่าน
ทันทีที่เข้าไปในร้านตัดผม
เราต้องหยุดและอ่าน "ของว่าง
มันฝรั่งทอด 35 เซนต์
คอร์นชิป 45 เซนต์
เพรทเซล 35 เซนต์"
"ห้องน้ำหญิงอยู่ทางนี้ ห้องน้ำชายอยู่ทางนี้"
เราต้องอ่าน
เข้าไปแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเราอ่านหนังสือออก
เวลาไปงานศพ อ่านกำหนดการ
ขึ้นไปบนแท่นแล้วอ่านให้ทุกคนฟัง
ที่ฉันพูดแบบนี้
เพราะเพื่อนฉันเคยเจอเรื่องแบบนี้
เพื่อนฉันเคยเจอเรื่องแบบนี้
เพื่อนฉันเคยติดคุก
ฉันก็ไม่แน่ใจว่าทำไมถึงติดคุก
แต่ระหว่างที่อยู่ในคุก มันทำอีท่าไหนไม่รู้ คนเลยคิดว่ามันอ่านหนังสือไม่ออก
มันโมโหเรื่องนี้มากกว่าเรื่องที่ติดคุกอีก
มันอยากกลับบ้านไวๆ จะได้พิสูจน์ว่าตัวเองอ่านหนังสือออก
เช้าวันที่มันออกจากคุก พี่สาวมันโทรหาทุกคน
แบบ "น้องฉันกลับบ้านเย็นนี้นะ
ไปเซอร์ไพรส์เขาที่ร้านอาหารกันไหม"
พวกเราก็เลยไป เราซื้อเค้ก ลูกโป่ง ป้ายผ้า
ซื้อดอกกุหลาบไปเซอร์ไพรส์มัน
มันเข้ามาในห้อง ทุกคนพูดว่า "เซอร์ไพรส์"
ทุกคนแปะมือกับมัน กอดมัน
ร้องไห้ บรรยากาศโคตรซึ้ง
แต่มันอยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า มันอ่านหนังสือออก
มันเลยปรี่ไปที่โต๊ะ
หยิบเมนู
แล้วบอกว่า "ฉันจะสั่งอาหารให้ทุกคน"
ฉันพูดว่า "อู้"
"ต้องแพงหูฉี่แน่"
ที่ฉันบอกว่าต้องแพงหูฉี่แน่ ก็เพราะแถวนั้นเขาทำกันแบบนั้น
แถวนั้น คนที่สั่งอาหารเป็นคนจ่าย
ฉันเลยแบบ "อู้ ต้องแพงหูฉี่แน่"
แต่มันไม่สน
มันมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ว่ามันอ่านหนังสือออก
มันปรี่เข้าไปหาพนักงานแล้วเริ่มสั่ง
มันบอก "ขอเกซาดิยาไก่หกที่"
ฉันแบบ "เริ่มมาก็เกซาดิยาเลยเว้ย"
ทุกคนรู้ใช่ไหมว่าเกซาดิยาเป็นคำยาก
เพราะอย่างแรกเลย มันสะกดไม่ตรงกับการออกเสียง
ไอ้นี่มันแน่ ถึงได้กล้าสั่งเกซาดิยา
มันเริ่มสั่ง "ขอเกซาดิยาไก่หกที่"
มันบอกว่า "ขอกาลามารี
ไดกีรีสตรอว์เบอร์รี่
ขอแอสการ์โกกับจัมบาลายาด้วย"
ทุกคนแบบ "อู้"
แต่ติดอยู่อย่างหนึ่งคือเราอยู่ที่พิซซ่าฮัท
ของพวกนั้นไม่อยู่ในเมนู
ฉันแย่งเมนูจากไอ้ห่านั่น
แล้วบอกบ๋อย "เอาพิซซ่าเปปเปอโรนีมาห้าถาด
แล้วขอสมุดระบายสีด้วย ไอ้ห่านี่จะได้มีอะไรทำ"
มันแอบเตรียมตัวตอนอยู่ในคุก แต่เสือกท่องเมนูผิดร้าน
พิซซ่าฮัทขายจัมบาลายาซะที่ไหน
แชนน่อนทำได้ดีอยู่พักหนึ่ง
แชนน่อนคุมเกมอยู่พักหนึ่ง
จนกระทั่งเขาทำตัวโง่ๆ
ทำตัวโง่ๆ จนมีเรื่องอื้อฉาวทางเพศ
แต่นั่นคือโลกที่เราอยู่ในตอนนี้
วัฒนธรรมของเรามีแต่เรื่องฉาว
ฉันพูดเลย วัฒนธรรมในตอนนี้
ทุกคนเซ็นสัญญารักษาความลับ ก่อนจะเขียนหนังสือแฉ
ด้วยปากกาด้ามเดียวกัน
ไม่มีใครเล่นตามกฎแล้ว
แต่ฉันชอบเรื่องอื้อฉาวทางเพศนะ ฉันชอบเวลาคนมีเรื่องอื้อฉาวทางเพศ
เวลาคนมีเรื่องอื้อฉาวทางเพศ มันเปิดเผยรสนิยมที่แท้จริงของพวกเขา
บางคนมองภายนอกอาจเป็นแบบหนึ่ง
แล้วเราก็ได้รู้ว่าพวกเขา ชอบเรื่องแปลกพิสดารอะไรบ้าง
นั่นคือข้อดีของเรื่องอื้อฉาวทางเพศ
มันเปิดเผยเรื่องแปลกพิสดารทั้งหลาย
และฉันชอบเล่นเกม
คนส่วนใหญ่จะดูรูปของคนที่มีข่าวฉาว แล้วคิดว่า "อ๋อ เขาทำแบบนี้"
ฉันชอบเก็บรูปไว้ดูทีหลัง
ฉันชอบอ่านเรื่องสยิวกิ้วแหวกแนว
แล้วค่อยกลับไปดูรูป
อ่านเรื่องที่พวกเขาทำ แล้วพลิกกลับไปดู แบบ…
"หมอนี่ชอบดมเบาะจักรยานในยิม เวลาไม่มีใครมอง"
อ่านเรื่องทุเรศๆ ทั้งหลาย
พลิกกลับไปดู "อ๊า"
"อีนี่ชอบเอากีไปถูแตงกวา
ในซูเปอร์เวลาไม่มีใครมอง"
ฟังนะ ฉันเป็นมืออาชีพ
ฉันเป็นมืออาชีพ ฉันชอบอ่านรายละเอียดทั้งหมด
เวลาอ่านรายละเอียด ฉันจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับเหยื่อนิดหน่อย
อย่างเรื่องแชนน่อน ชาร์ป
ฉันรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ เลยว่าเขาคั่วเด็ก
ฉันรู้ว่าเธอยังเด็ก
อย่างแรก ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็น ผู้หญิงที่โตแล้วเหมือนฉัน ไม่ต้องสงสัยเลย
ฉันคือเยอรมันเชพเพิร์ดโตเต็มวัย
ฉันดูออกว่าเธอเป็นผู้หญิงสาว
นี่คือสาเหตุที่ฉันรู้ว่าเป็นผู้หญิงสาว
เพราะตอนที่เธอบอกว่าตัวเองพูดอะไรบ้าง
เธอพูดว่า "ทำลูกให้ฉันที"
"ทำลูกผิวดำตัวโตๆ ให้ฉันที"
"ฉันอยากมีลูกผิวดำตัวโตๆ กับคุณ"
ฉันแบบ "ใช่ เธอยังเด็ก"
ผู้หญิงโตๆ อย่างฉันไม่ขอให้ผู้ชายวัย 56
ทำลูกให้หรอก
เพราะเรารู้ว่าถ้ามีลูกกับผู้ชายวัย 56 ลูกจะออกมาเป็นยังไง
ไม่เต็มแน่นอน เด็กนั่นเลียรั้วแน่
มันเลียรั้วแน่
ไม่เอาน่า พวกคุณเคยเห็นเด็กที่เลียรั้ว
แล้วเราก็ต้องมานั่งบ่น "จูเนียร์ ลูกอยากได้จักรยานนี่
ปั่นจักรยานสิ
พอซื้อจักรยานให้ก็ดันมาเลียรั้ว
เลิกเลียรั้วได้แล้ว"
จูเนียร์ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ
พ่อจูเนียร์แค่แก่ ก็แค่นั้น
มันเป็นเด็กกระโปกแก่ ให้ตายสิ
พวกคุณเคยเห็นเด็กกระโปกแก่
เวลาที่ผู้หญิงสาวๆ มั่วไปทั่วแล้วมีลูกกับป๋า
นางตั้งชื่อลูกว่าแบรนดอน
แล้วทุกคนก็แบบ "ทำไมถึงตั้งชื่อว่าแบรนดอน
เขาหน้าเหมือนคุณเจมส์เลย"
แบรนดอนเดินผ่านมา หน้าแก่เหมือนพ่อ
เด็กนั่นหัวเถิกถึงนี่
แต่งตัวเหมือนคนขายประกัน ดูดฝุ่นในบ้าน
เราต้องอ้อนวอนให้มันออกไปข้างนอก "ออกไปข้างนอก แบรนดอน
ไปเล่นข้างนอก"
พ่อแบรนดอนมันแก่
เด็กคนอื่นๆ อยากไปชัค อี. ชีสในวันเกิด
แบรนดอนอยากไปตกปลา
ให้ตายสิ พ่อแบรนดอนมันแก่
นั่นมันเด็กกระโปกแก่
คุณเคยเห็นเด็กกระโปกแก่
และฉันรู้ดีว่าฉันกำลังพูดเรื่องอะไร
เพราะฉันคือแบบที่คนเรียกว่าเด็กไข่แก่
ไข่แก่
นั่นคือเวลาที่ผู้หญิงมีลูกช้า
โดยเฉลี่ยแล้ว ผู้หญิงจะมีลูก ในช่วงอายุ 17 ถึง 27 ปี
ถ้าช้ากว่านั้นก็เหมือนทอยลูกเต๋า
และเวลาเราทอยลูกเต๋า เราไม่รู้ว่าจะได้หน้าอะไร
ฟังนะ แม่ฉันทอยลูกเต๋า ฉันเป็นเด็กไข่แก่
ฉันถึงได้พูดเรื่องนี้ได้ ฉันเป็นเด็กไข่แก่
ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันออกมาดี
ขอบคุณพระเจ้า
แม่ฉันทอยลูกเต๋า
แล้วฉันก็ออกมาฉลาดด้วย สมัยเด็ก ฉันโคตรฉลาดเลย
เอบีซี หนึ่งสองสาม ฉันเห็นแค่ครั้งเดียว
เห็นแค่ครั้งเดียว ฉันก็จำได้
ฉันฉลาดจนพ่อแม่ไม่ต้องสอนนั่งกระโถน
ฉันเกิดมาพร้อมผ้าอ้อม พร้อมกลับบ้าน
ปัญหาคือฉันไม่ได้ฉลาดอย่างเดียว
แต่ฉันยังฤทธิ์เยอะด้วย
โดยเฉพาะใต้วงแขน
สมัยเด็ก ฉันตัวเหม็นอย่างกับอะไร
กลิ่นขี้เต่าแรงเหมือนผู้ใหญ่
ขนาดทัสซี่ยังเอาไม่อยู่ จำทัสซี่ได้ไหม
ทัสซี่ โรลออนสำหรับวัยรุ่นตัวเหม็น
ทัสซี่ ฉันถล่มทัสซี่
ทัสซี่สู้ฉันไม่ได้
ซีเคร็ตก็เอาไม่อยู่ ฉันเล่นงานซีเคร็ต
ฉันใช้ไรต์การ์ดตั้งแต่เจ็ดขวบ
แล้วไรต์การ์ดนี่ทำมาเพื่อคนงานก่อสร้าง
ฉันใช้ไรต์การ์ด
ฉันต้องโตตามรักแร้ให้ทัน
ฉันจำได้ว่าฉันอยู่นอกบ้าน กำลังแกว่งเชือกกระโดด
เพื่อนๆ ฉันบอกว่า "หุบแขนซะ"
แต่แชนน่อน ชาร์ป ฟังนะ
เรื่องแชนน่อนนี่ฉาวมาก
จนเราลืมไปเลยว่าคานเยเคยบอกว่า
เขาเคยดูดไอ้จ้อนให้ญาติจนกระทั่งอายุ 14
เชี่ย ฉันไม่ได้พูดเองนะ เขาเป็นคนพูด
ที่ฉันจะบอกคือ
ฉันเข้าใจว่าตอนนี้เราอยู่ใน วัฒนธรรมที่ทุกคนอยากแสดงความเห็น
ฉันก็อยากทำใจให้ปลอดโปร่ง อยากเยียวยาตัวเอง
ทุกคนอยากเล่าเรื่องของตัวเอง
เล่าเรื่องของตัวเองน่ะไม่ผิดหรอก
แต่เราจะลากคนอื่นเข้ามาเกี่ยวไม่ได้
ญาติเขาอาจจะ… ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นเรื่องจริงไหม
ญาติเขาอาจไม่อยากให้เขาพูดแบบนั้น
ยกตัวอย่างนะ คุณเคยได้ยินคนยอมรับว่า ตัวเองชอบหรือทำเรื่องลามกไหม
พอคุณบอกว่ามันแปลก พวกเขาก็โทษว่าเป็นเพราะบ้านเกิด
แต่เราดันมาจากเมืองเดียวกับพวกเขา
สถานการณ์เป็นแบบนี้
หมอนั่นพูดว่า
"เมื่อคืนก่อน ฉันอยู่กับเบรนด้า"
"เหรอ เจ๋งไปเลย พวก"
"ฉันกับเบรนด้าสนุกสุดๆ ไปเลย"
"ให้ตายสิ เบรนด้ายังแซ่บเหมือนเคย"
"เบรนด้ายังแซ่บเหมือนเคย แต่ฉันสอนท่าใหม่ให้หล่อน"
เราแบบ "จริงเหรอ" มันตอบ "จริงสิ
ฉันพลิกตัวแล้วเริ่มเลียตูดหล่อน"
แล้วเราก็แบบ "อี๋"
มันบอก "เชี่ย พวก ฉันมาจากดีทรอยต์ พวก"
แล้วเราก็แบบ "ไม่เกี่ยวกับดีทรอยต์เลย ไอ้สัตว์"
"ครอบครัวฉันมาจากดีทรอยต์ ไม่มีใครเลียตูด"
"แกเป็นของแกเอง ไม่เกี่ยวกับดีทรอยต์"
"อย่าลากฉันไปเกี่ยว"
ฉันชอบอารมณ์ขันของตัวเองนะ
ชอบจริงๆ
ฟังนะ ฉันมีอารมณ์ขันที่ยอดเยี่ยม พูดจริงๆ
มีมาตั้งแต่เกิด
เพราะฉันมีอารมณ์ขันที่ยอดเยี่ยม ฉันก็เลยไม่ค่อยเครียด
ฉันไม่ค่อยเครียดเท่าไร
เพราะมุมมองและวิธีที่ฉันมองสิ่งต่างๆ
อย่างแรกเลย ฉันเป็นคนใจดี เป็นคนนิสัยดี
ฉันพยายามไม่ทำตัวร้ายกาจ
ฉันเป็นคนดีนะ
ฉันทำตัวดีเป็นส่วนใหญ่
และฉันก็เป็นคนที่พยายามมองด้านดีเสมอ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็มองด้านดีไว้ก่อน
เวลามองด้านดี บางทีเราก็แค่ต้องอดทน
แต่ถ้าเราอดทน สุดท้ายเราจะเห็นด้านดีเอง
ฉันมองด้านดีเสมอ
และฉันก็ไม่กลัวที่จะคิดนอกกรอบ
บางครั้งคนเราก็จำกัดตัวเองให้คิดอยู่แค่นี้
ฉันเป็นคนที่ถอยออกมาแล้วคิดนอกกรอบ
บางทีมันก็ทำให้ฉันได้มุมมองใหม่ๆ
และช่วยให้ฉันหายเครียดมาแล้วหลายครั้ง
ยกตัวอย่างเช่น ตอนที่เกิดเรื่อง ที่แจ็คสันวิลล์ ฟลอริดา
มีคนบ้าวิ่งเข้าไปในร้านดอลลาร์สโตร์ ยิงคนในร้านดอลลาร์สโตร์
มีคนตายห้าคน เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก
ทั้งซีเอ็นเอ็นและสำนักข่าวท้องถิ่นต่างก็ทำข่าวนี้
ครอบครัวเหยื่อโพสต์รูปของพวกเขา ในเฟซบุ๊กและอินสตาแกรม
"จากไปเร็วเหลือเกิน"
"ขอให้ไปสู่สุคติ"
คืนนั้นฉันโทรหาทุกคนในครอบครัว
ก่อนอื่นเลย ฉันบอกว่าฉันรักพวกเขา
แล้วฉันก็บอกว่า "ฟังนะ
ถ้าฉันดันไปตายหรือถูกฆ่าที่ดอลลาร์สโตร์
อย่าเสือกเอารูปฉันลงหนังสือพิมพ์
หรือบอกชาวบ้านว่าฉันตายที่ดอลลาร์สโตร์ละ"
อย่าเชียวนะ
โกหกไปว่าฉันตายที่ซีวีเอส
อย่าบอกใครว่าฉันตายที่ดอลลาร์สโตร์
ฉันสั่งสมความสำเร็จมาทั้งชีวิต
แต่แกดันประกาศว่า ฉันเข้าดอลลาร์ทรีเนี่ยนะ ไม่เอาน่า
แค่บอกชื่อพลาซ่าก็พอ ไม่ต้องบอกว่าฉันตายที่ดอลลาร์สโตร์
ที่ฉันพูดแบบนี้
เพราะนี่เป็นเรื่องที่เราต้องคุยกับญาติๆ
ฉันพูดเลย สักวันเราจะนอนในโลง
เราจะนอนในโลง
จะมีคนกล่าวไว้อาลัยให้
พวกเขาจะพูดได้ดี แต่พอถึงตอนท้าย
พวกเขาจะพูดจาสะเหล่อๆ
พวกเขาจะพูดว่า "เธอเป็นคนที่
ชอบดอลลาร์สโตร์มาก"
เราลุกขึ้นนั่งในโลง
"ใครบอกให้แกพูดอะไรโง่ๆ แบบนั้น
อย่าเอาเรื่องแบบนั้นไปบอกชาวบ้านสิวะ"
นี่คือความจริงเกี่ยวกับดอลลาร์สโตร์
เราเข้าดอลลาร์สโตร์
ทุกคนเข้าดอลลาร์สโตร์ แต่เราไม่ชอบมัน
เราไม่ชอบมัน เราไปที่นั่น แต่เราไม่ชอบมัน
นี่คือสาเหตุที่เรารู้ว่าเราไม่ชอบมัน
เวลาเราไปดอลลาร์สโตร์
เราไม่เคยสบายใจร้อยเปอร์เซ็นต์
เราต้องคอยหันซ้ายหันขวา
มองหาคนรู้จัก
ทันทีที่เจอคนรู้จัก
หลังจากทักทายกันแล้ว เราต้องรีบบอกว่าเราไปทำอะไรที่นั่น
เราแบบ "ว่าไง แทมมี่ เป็นยังไงบ้าง ที่รัก ดีใจที่เจอเธอนะ"
"ฉันแค่มาซื้อการ์ดวันเกิดให้ป้าน่ะ"
"แม่เธอเป็นยังไงบ้าง ฝากสวัสดีแม่เธอด้วยนะ"
แบบนี้
เพราะเราไปที่นั่น แต่เราไม่ชอบมัน
นี่คือสาเหตุที่เรารู้ว่าเราไม่ชอบมัน
ไม่ว่าจะซื้ออะไร เราไม่เคยใช้รถเข็น
ฉันหอบของพะรุงพะรังไปที่เคาน์เตอร์
ฉันไม่ยอมใช้รถเข็น
ถ้าใช้รถเข็น แปลว่าเราชอบที่นั่น
เราชอบที่นั่น
พวกเราทำแบบนี้
ฉันไม่ยอมใช้รถเข็น
สังเกตไหมว่าเราไม่เคยเห็นคู่รักที่ดอลลาร์สโตร์
เราเข้าไปทีละคน
สามีบอกว่า "คุณไปก่อนเลย
ผมจะรอในรถจนกว่าคุณจะออกมา"
เราไม่อยากให้คนเห็นว่า เราไปเดตที่ดอลลาร์สโตร์
และนี่คือกฎข้อแรกของการไปดอลลาร์สโตร์
เวลาเราพูดถึงเรื่องที่ทำในแต่ละวัน
ห้ามพูดถึงดอลลาร์สโตร์
คนถามว่า "วันนี้ทำอะไรบ้าง" "โหย ยุ่งทั้งวันเลย"
"ต้องพายายไปซ้อมร้องประสานเสียง
ไปรับลูก ไปดูลูกซ้อมเชียร์ลีดเดอร์
พาหมาไปหาหมอ ไปร้านซักรีด
ไปรับผ้า"
อีกฝ่ายตอบว่า "จริงเหรอ แทมมี่บอกว่าเจอเธอที่ดอลลาร์สโตร์"
"นั่นแหละ ใช่
แค่แวบเข้าไปซื้อการ์ดวันเกิดให้ป้าน่ะ"
แต่เราจะไม่พูดถึงมัน
เราต้องรู้จักวางตัวเวลาอยู่ในสังคม
เราต้องรู้จักวางตัว
เพราะมีอย่างหนึ่งเกี่ยวกับชีวิต ที่ฉันบอกคุณได้อย่างมั่นใจ
ชีวิตทำให้เราถ่อมตัว
มันทำให้เราถ่อมตัว
ถ้ามันยังไม่ทำให้คุณถ่อมตัว เดี๋ยวมันก็ทำ
ฟังนะ ไบเบิลพูดถึงเรื่องนี้
ไบเบิลบอกว่าเราทุกคนจะถูกทำให้ถ่อมตัว
ทุกคนจะก้มหัวและคุกเข่าให้พระเจ้า
ทุกคนจะถูกทำให้ถ่อมตัว
ชีวิตทำให้เราถ่อมตัว
รู้ไหมว่าตอนนี้ร้านมือสอง มีเสื้อผ้ายี่ห้อฌอน จอห์นเยอะแค่ไหน
ขนาดคนไร้บ้านยังไม่ยอมใส่เลย
ฉันเห็นคนไร้บ้านโยนแจ็กเก็ตทิ้ง จากอีกฟากห้อง
แบบ "ไม่ เอาไป เอาไป เอาไป"
พวกคุณก็รู้ว่ามุกนี้โคตรเด็ด จะเงียบหาพระแสงอะไร
มุกนี้… ฟังนะ
ชีวิตทำให้เราถ่อมตัว
ประเด็นคือ พัฟฟี่มีเงินหลายพันล้านดอลลาร์
แต่ไม่มีสิทธิ์ประกันตัว
ฟังนะ ตอนนี้พัฟฟี่อยู่ในหนังสยองขวัญ
เรื่องภูตแห่งจิ๋มในอดีต
แล้วประเด็นคือ ฉันไม่ได้จะแก้ต่างให้เขา
ฉันไม่ได้จะบอกว่าเขาไม่ผิด
แต่ฉันอยากขออะไรพวกคุณอย่างหนึ่ง
คิดนอกกรอบบ้าง
ถ้ามีคนตัดสินเรา เพราะเรื่องที่เราทำเมื่อนานมาแล้วล่ะ
อย่างยุค 80
ถ้ามีคนตัดสินเรา เพราะเรื่องที่เราทำในยุค 80 ล่ะ
อย่างแรกเลย ตัวเราในยุค 80 ไม่เหมือนตัวเราในตอนนี้
ชีวิตในยุค 80 ไม่เหมือนตอนนี้
กฎเกณฑ์ในยุค 80 ไม่เหมือนตอนนี้
ถ้าเราอธิบายเรื่องบ้าๆ ที่เราทำในยุค 80
ถ้าอธิบายตอนนี้ มันจะฟังดูไม่เหมาะสม
มันจะฟังดูไม่เหมาะสม
ฉันหมายถึงเรื่องเล็กๆ
ลองอธิบายเกมงับแอปเปิ้ลดูสิ
เกมที่เราเล่นในงานวันเกิด
ลองอธิบายตอนนี้สิ
เราแบบ "โอเค นี่ฉันเข้าใจถูกหรือเปล่า
พวกคุณพาเด็กๆ มา
ผูกผ้าปิดตา
มัดมือไพล่หลัง
แล้วให้พวกเขาจุ่มหัวลงไปในถังที่มีน้ำโสโครก
เพื่อแอปเปิ้ลเนี่ยนะ"
ใช่
มันฟังดูไม่เหมาะสม
และเรารู้ว่ามันฟังดูไม่เหมาะสม
ถ้าพรุ่งนี้หลานเรากลับบ้านแล้วพูดว่า
"หนูไปบ้านเจนนิเฟอร์มา เราเล่นเกมกัน
พวกเขาจับหนูมัดมือไพล่หลัง"
เราคงแบบ "เกมเหี้ยอะไร"
"คนบ้าที่ไหนจับเด็กมัดมือไพล่หลัง"
แต่พวกเราเคยทำแบบนั้น
ลองคิดดูสิ
บางอย่างที่เราเคยทำ ถ้าเอามาเล่าตอนนี้ มันฟังดูไม่เหมาะสม
ลองอธิบายเกมติดหางลาดูสิ
"โอเค นี่ฉันเข้าใจถูกหรือเปล่า
พวกคุณพาเด็กๆ มา ผูกผ้าปิดตา
จับหมุนๆ ให้เวียนหัว
แล้วบอกว่า 'หาก้นในห้องนี้ซิ หาก้นให้เจอ'"
ใช่ พวกเราคง…
พวกคุณรู้ว่ามันฟังดูไม่เหมาะสม
พวกคุณจำยุค 80 ได้
ชีวิตในยุค 80 ไม่เหมือนตอนนี้
เราจำยุค 80 ได้ แม่เราขับคัตลาส
ที่ไม่มีพวงมาลัยเพาเวอร์
ท่านเลี้ยวซ้ายด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี
เราตัวเบามาก ท่านเลี้ยวซ้ายที เราก็ไหลไปสุดเบาะที
เราไหลเพราะไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย
ไม่เอาน่า นั่นมันยุค 80
เราไม่ขับรถตามกฎหมายในยุค 80 ไม่มีใครคาดเข็มขัดหรอก
ฟังนะ พวกเราถูกเลี้ยงมาแบบเถื่อนๆ
ในยุค 80 แม่เราสูบบุหรี่ทั้งซอง
ปิดหน้าต่างแล้วสูบทั้งๆ ที่เราอยู่ในรถด้วย
แม่สูบ ลูกสูบด้วย
ไม่ได้คิดถึงปอดเราเลย
นั่นมันยุค 80
เพราะอย่างนั้น เวลาฉันเห็น ความสะดวกสบายในปัจจุบัน
ฉันเลยไม่มีอะไรจะติ
รู้ไหมว่าเรามีแอปอย่างสปอติฟาย แอปเปิ้ลมิวสิค ยูทูบ
ที่เราสามารถเปิดเพลงอะไรแนวไหนก็ได้ในทันที
ฉันจำยุค 80 ได้
เราอยู่ในห้อง โทรหาสถานีวิทยุห้าครั้งรวด
ขอให้ดีเจเปิดเพลงดับเบิ้ลดัตช์บัส
เราแบบ "อีห่า มึงจะเปิดไม่เปิด กูก็มีธุระต้องทำนะ"
สมัยนี้ ถ้าเราโทรหาใครห้าครั้งรวด
ได้ติดคุกข้อหาเป็นสตอล์กเกอร์แน่
ชีวิตสมัยนั้นมันแตกต่าง
พวกคุณรู้ว่าชีวิตสมัยนั้นมันแตกต่าง
สาวๆ ชีวิตสมัยนั้นมันแตกต่าง
พวกคุณคงจำยุค 80 ได้
เวลาเราอาบน้ำหรือแช่น้ำเสร็จ
เราต้องแสดงให้คนเห็นว่าเราสะอาด
ด้วยการทาแป้งเด็กที่หน้าอก
ทาขึ้นมาถึงคอเลย
ลองทาแป้งเด็กแล้วออกไปข้างนอกดูสิ
ฉันพูดเลย ได้มีคนเรียกกรมควบคุมโรคแน่
"ค่ะ มีผู้หญิงคนหนึ่ง
ไม่แน่ใจว่าเป็นแอนแทรกซ์ โคเคน เฟนตานิล หรือสเปรย์ฉีดพรม
แต่ลองมาดูหน่อยก็ดีค่ะ ค่ะ ขอบคุณค่ะ"
ชีวิตสมัยนั้นมันแตกต่าง
ดังนั้น สำหรับคนที่ตัดสินเรา
เพราะเรื่องที่เราทำในสมัยก่อน
ยุคสมัยมันต่างกัน
นี่เรื่องจริงนะ ปีนี้ฉันเจอเรื่องสะเทือนขวัญ
ฉันเจอเรื่องสะเทือนขวัญ
ฉันเรียนจบจากวิทยาลัยมอร์ริส บราวน์ ในแอตแลนตา จอร์เจีย
ปีนี้ พวกเขาทำสารคดีเกี่ยวกับเทศกาลฟรีคนิค
เพื่อนฉันโทรมา นางถามว่า "แกได้ข่าวไหม
พวกเขาจะทำสารคดีเกี่ยวกับฟรีคนิค"
คำพูดแรกของฉันคือ "พวกเขาไปเอาคลิปมาจากไหน"
นางบอกว่า "พวกเขาขอให้คนส่งคลิปให้น่ะ"
ฉันนั่งคิด "เชี่ย
คนจะดูออกไหมวะว่า
อีผู้หญิงไม่มีคิ้วนั่นคือฉัน" นึกออกไหม
ชีวิตสมัยนั้นมันไม่เหมือนสมัยนี้
แล้วฉันก็ลืมเรื่องนั้นไป
แล้ววันหนึ่ง แฟนฉันก็โผล่มาบอกว่า
"นี่ ได้ยินว่ามีสารคดีเกี่ยวกับฟรีคนิค
มันออกแล้วนะ จะออกสัปดาห์นี้
วันศุกร์นี้มาดูกันนะ"
ฉันบอก "ไอ้บ้า ฉันจะดูตั้งแต่วันพุธ
จะได้รู้ว่าวันศุกร์เราจะดูด้วยกันไหม"
ใช่
และฉันเป็นคนหนึ่งที่… ฟังนะ
ฉันพยายามตามสิ่งใหม่ๆ ให้ทัน และฉันประทับใจมาก
ฉันประทับใจมาก มีหลายอย่างเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
เวลาเห็นคนประสบความสำเร็จ ฉันจะมีแรงบันดาลใจ
บางครั้ง เวลาเราเห็นคนอื่นประสบความสำเร็จ เราอาจคิดว่าตัวเองล้มเหลว
คนเรามักจะทำแบบนั้น
คนอื่นประสบความสำเร็จ ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว เข้าใจไหม
ฉันชอบที่เดี๋ยวนี้มีแร็ปเปอร์หญิงมากกว่าแต่ก่อน
ฉันชอบนะ
ฉันชอบแร็ปเปอร์หญิง
เรามีแคช ดอลล์ นิกกี้ มินาจ
คาร์ดี้ บี โกลริลล่า
ให้ตายสิ ฉันชอบโกล
ฉันชอบลิลโกล
ฉันได้ยินคำพูดของโกลริลล่า สาบานเลย
มันเปลี่ยนทัศนคติและมุมมอง ที่ฉันมีต่อบางเรื่องในชีวิต
โกลริลล่ามาจากเมมฟิส เทนเนสซี
เวลาเธอพูดก็เลยมีสำเนียงใต้ชัดมาก
ในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่ง มีผู้ชายถามโกลริลล่าว่า
"คุณชอบการเป็นคนดังไหม"
เธอตอบว่า "ฉันจะไม่โกหกนะ การเป็นคนดังมันยากนิดหน่อย
การเป็นคนดังมันยากนิดหน่อย"
หมอนั่นถามว่า "เป็นคนดังมันยากตรงไหน"
เธอตอบว่า "ก็แฟนๆ บูลลี่ฉันในโลกออนไลน์"
เขาถาม "แฟนๆ บูลลี่คุณเหรอ"
เธอตอบ "ใช่ แฟนๆ บูลลี่ฉันในโลกออนไลน์"
เธอบอกว่า "พวกเขาล้อเลียนหุ่นแปลกๆ ของฉัน
กับจมูกโตๆ ของฉัน แต่ฉันบอกพวกเขาว่า
เดี๋ยวพวกเขาก็ชินกับการเห็นหุ่นแปลกๆ
กับจมูกโตๆ ของฉันเอง
เพราะฉันจะทำเพลงฮิตต่อไป
และฉันจะโกยเงินต่อไป
และท้ายที่สุดแล้ว จิ๋มฉันยังดีอยู่"
ฉันแบบ "จิ๋มแม่งเกี่ยวอะไรด้วยวะ"
ฉันงง
แต่พอฉันถอยออกมา
คิดนอกกรอบ
แล้วมองเรื่องนี้จากมุมใหม่ ฉันก็ตีความได้แบบนี้
ก่อนอื่น เราต้องเข้าใจว่า
ในชีวิตคนเรา บางครั้งคนอื่นก็มองเรา ไม่เหมือนที่เรามองตัวเอง
นั่นเป็นหนึ่งในบทเรียนที่ยากที่สุด ที่ฉันเรียนรู้ในชีวิต
บางครั้งคนอื่นก็มองเรา ไม่เหมือนที่เรามองตัวเอง
เราต้องให้กำลังใจตัวเองเสมอ
ฉันไม่สนพวกแม่งหรอก
จงให้กำลังใจตัวเองเสมอ
ตลอดเวลา
มีคนถามฉันว่า "คุณชอบ นักแสดงตลกห้าคนไหนมากที่สุด"
ฉันตอบว่า "สามคนแรกคือซอมมอร์
ส่วนอีกสองคนหน้าตาเหมือนเธอเลย"
จงให้กำลังใจตัวเองเสมอ
พอคิดได้แบบนั้น ฉันก็ฟังเพลงของคาร์ดี้
พอฟังเสร็จก็กลับไปฟัง โกลริลล่าให้สัมภาษณ์อีกรอบ
คราวนี้ฉันตีความได้ว่า
"ถึงคุณจะไม่ชอบหุ่นแปลกๆ กับจมูกโตๆ ของฉัน
แต่ฉันจะทำเพลงฮิตต่อไป และฉันจะโกยเงินต่อไป
และท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้ฉันทำไม่สำเร็จ รู้อะไรไหม
จิ๋มฉันยังดีอยู่"
ฉันแบบ "อีนี่อวยจิ๋มตัวเอง"
นางอวยจิ๋มตัวเอง
ฉันกลับบ้านไปเปลี่ยน รหัสผ่านทุกอย่างเป็น "จิ๋มฉันยังดีอยู่"
ใช่แล้ว
ถ้าฟังแล้วยังไม่มีกำลังใจ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต
จิ๋มยังดีอยู่
เข้าใจนะ
ฉันรู้ว่าผู้หญิงบางคน…
ฟังนะ พวกคุณไม่พูดแบบนั้นหรอก พวกคุณมีเกียรติเกินไป
แต่ฉันจะบอกว่า เราพูดแบบนั้นในโอกาสไหนได้บ้าง
พูดง่ายๆ เลยนะ
สมมติว่าเรามีนัดไปหาหมอ
มีนัดไปหาหมอตอนบ่ายโมง
เราไปถึงก่อนเวลา ไปถึงตั้งแต่เที่ยงครึ่ง
กว่าเจ้าหน้าที่จะเรียกเราเข้าไปข้างใน ก็บ่ายโมงห้านาที
กว่าจะมาวัดความดันก็บ่ายโมงสิบห้า
นางเดินเข้ามาเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ
ไม่ขอโทษด้วยซ้ำที่มาสาย
นางพันผ้าพันแขนให้เราแล้วเริ่มสูบลม
นางมองหน้าเราแล้วพูดว่า "ความดันสูงไปหน่อยนะ"
เรามองหน้ากลับแล้วตอบว่า "ตอนบ่ายโมงมันยังปกติอยู่"
ฟังนะ อย่าปล่อยให้นางทำเรานอยด์แดก
เรารู้ว่าเราระวังโซเดียม
เรารู้ว่าเราเดินวันละหมื่นก้าว
เรารู้ว่าเราดื่มน้ำเพียงพอ
ถ้านางบอกว่าเราความดันสูง
ฉันอยากให้คุณทำแบบนี้
ฉันอยากให้คุณมองล่าง
มองไปทางอื่น
มองหน้านางแล้วพูดว่า
"ท้ายที่สุดแล้ว จิ๋มฉันยังดีอยู่"
ความดันสูง แต่จิ๋มดี
ใช่
ยังมีที่เด็ดกว่านี้อีก
สมมติว่าเราไปธนาคาร
เราไปฝากเงิน
เราเลื่อนเช็คเข้าไปใต้ฉากกั้น
เราไม่ถามยอดด้วยซ้ำ เพราะเรารู้ว่าตัวเองมีเงินเท่าไร
เรารู้อยู่แล้ว
พนักงานถือวิสาสะเขียนยอดใส่กระดาษ
แล้วเลื่อนมาให้เรา
เราก้มมอง มันแอบน้อย
มันแอบน้อย
อย่านอยด์แดก
ฉันอยากให้คุณทำแบบนี้ ฉันอยากให้คุณมองล่าง
มองไปทางอื่น
หยิบกระดาษมาขยำต่อหน้าพนักงาน แล้วพูดว่า
"ท้ายที่สุดแล้ว จิ๋มฉันยังดีอยู่"
อีดอก จิ๋มฉันยังดีอยู่
ฉันเป็นคนหนึ่งที่เคยคิดว่า
การหัวเราะเป็นยาที่ดีที่สุด
จนกระทั่งโอเซมปิกวางขาย
เชี่ย โอเซมปิกนี่อย่างตึงเลย
โอเซมปิกอย่างตึง
เห็นโอปราห์ไหม
โอปราห์เป็นสาวไซส์แปดแล้ว
ทุกคนที่รู้จักโอปราห์ รู้ว่านางเป็นสาวไซส์ 20 มาทั้งชีวิต
ยี่สิบแน่นๆ เลย
โอปราห์เป็นสาวไซส์แปดแล้ว
และนางแจ่มมาก
ให้ตายสิ นางแจ่มมาก
ประเด็นคือ นี่คือสาเหตุที่ฉันดีใจกับนาง
ถึงโอปราห์จะรวย แต่นางก็มีเรื่องที่ลำบาก
ก็เหมือนฉันกับคุณ ฟังนะ
นางลำบาก
โอปราห์มีปัญหาเรื่องน้ำหนัก
เธอสมัครเวทวอทเชอร์
เธอสมัครเวทวอทเชอร์ ลงทุนกับบริษัท
เป็นหน้าตาของบริษัท
เป็นโฆษกของบริษัท จนกระทั่งโอเซมปิกวางขาย
โอเซมปิกวางขาย โอปราห์ฉีดไปสามเข็ม
แล้วบอกเลิกกับพวกนั้นทางทวิตเตอร์
นางไม่เข้าประชุมด้วยซ้ำ นางทวีตถึงพวกนั้น
"บายจ้า"
นางแจ่มมาก
ฟังนะ โอปราห์เป็นคนไม่ค่อยเที่ยว
นางไม่เคยออกเที่ยวแบบนี้มาก่อน
ไม่เคยเลย
แต่เดี๋ยวนี้นางปาร์ตี้อย่างเมามัน
ฟังนะ นางอวยโอเซมปิกแรงมาก
โอเซมปิกนี่ร้ายกาจมาก
แถมยังออกฤทธิ์ไวด้วย
ฉีดแล้วผอมเลย เงายังอ้วนอยู่
แต่คุณต้องเข้าเพจของโอปราห์ ถึงจะเข้าใจว่าฉันพูดถึงอะไร
เธอเป็นสาวไซส์แปดแล้ว แจ่มมาก
ฉันชอบที่นางหุ่นไม่ย้วย
บางคนก็เป็นแบบนั้น
หุ่นแบบคนเคยอ้วนน่ะ
โอปราห์ยกเครื่องใหม่หมดตั้งแต่หัวจรดเท้า
ทุกอย่างใหม่เอี่ยม
ในเพจของนางมีคลิปหนึ่ง
นางสวมเดรสสีม่วง
นางเดินไปตามทางเดิน
แล้วคลิปก็ชะลอ
ทำให้นางเดินแบบสโลว์โมชั่น
ฉันต้องซูมภาพ "แม่เจ้า ดูโอปราห์สิ"
ทุกครั้งที่ก้าวเท้า ผมนางจะเด้ง
ฉันแบบ "ดูโอปราห์สิ ผมจากบราซิล
นมจากคิวบา
ก้นจากสาธารณรัฐโดมินิกัน
แต่เท้ายังมาจากมิสซิสซิปปี"
นางเดินไปตามทางเดิน
ฉันแบบ "โอปราห์ เธอต้องทำเท้าใหม่นะ ที่รัก
จะมาทำตัวเป็นสาวฮอตแต่เท้าบ้านนอกไม่ได้"
ต้องทำเท้าใหม่ด้วย
แล้วประเด็นคือ
ทำไมผู้หญิงถึงทำแบบนั้น
ทำไมเราถึงทำทุกอย่างใหม่หมด
หัวจรดเท้า บนจรดล่าง
แว่นใหม่ ฟันใหม่ นมใหม่ หน้าท้องแบนราบ ก้นใหญ่เบิ้ม
เราทำถึงขนาดนั้น แต่เวลาเดินดันปวดเท้า
ทำไมไม่ทำเท้าใหม่
ใครอยากเป็นคนแรกที่ทำเท้าใหม่
ฉันอยากเป็นคนแรกที่ทำเท้าใหม่
ฉันจะไปปาร์ตี้
ทุกคนจะนั่งเพราะปวดเท้า
ฉันจะเข้าห้องแล้วขึ้นเวทีแบบนี้
ทุกคนจะนั่งมองแบบ "แกก็รู้ว่านั่นเท้าปลอม"
"ดูออกเลยว่าอีนี่ทำเท้ามา"
แต่ฉันดีใจกับโอปราห์นะ
และนางถ่อมตัว โอปราห์เป็นคนถ่อมตัว
รู้ไหมว่าโอปราห์มีเงินเท่าไร
เรารู้ว่านางถ่อมตัวเพราะ นางมีเงินขนาดนั้นแต่ยังสวมแว่นอยู่
โคตรถ่อมตัวเลย
ถ้าฉันมีเงินครึ่งหนึ่งของโอปราห์นะ
ฉันมีสายตาเอกซ์เรย์ไปแล้ว
คุณเดินเข้ามา ฉันแบบ "ฉันเห็นว่าคุณกินพิซซ่าเป็นมื้อเที่ยง"
แต่โอปราห์สวยนะ สวยจริงๆ
บอกตามตรงนะ ฉันเป็นห่วงสเต็ดแมน
แฟนที่คบกันมานานของนาง
สเต็ดแมนอดทนมากนะ
ผู้ชายทุกคนในที่นี้เคยคบกับ ผู้หญิงที่มีปัญหาเรื่องน้ำหนัก
พวกคุณรู้ว่าเราอ่อนไหว และนอยด์เรื่องน้ำหนักแค่ไหน
เวลาเราขาดความมั่นใจ
อารมณ์จะแปรปรวน
สเต็ดแมนต้องเจอแบบนั้นตอนที่คบกับโอปราห์
และผู้ชายทุกคนรู้ว่าผู้หญิงที่ลดน้ำหนัก จากไซส์ 20 เป็นไซส์ 8
จะกลายเป็นผู้หญิงคนใหม่
ในแง่จิตใจ ถือเป็นคนละคนกันเลย
ชีวิตไซส์ 8 กับไซส์ 20 มันต่างกัน
อย่างแรกเลย คุณร่วมรักกับสาวไซส์แปดได้
แต่ไซส์ 20 นี่ต้องอึ๊บเท่านั้น
จะคบสาวไซส์ 20 คุณต้องแกร่ง
จะเหยาะแหยะกับสาวไซส์ 20 ไม่ได้
อึ๊บสาวไซส์ 20 แล้ว คุณจะหงายท้องขาลอย "เดี๋ยวนะ
ปล่อยขาผม
ผมเป็นผู้ชาย ปล่อยขาผม"
จะเหยาะแหยะกับสาวไซส์ 20 ไม่ได้
อึ๊บสาวไซส์ 20 ก็เหมือนเล่นแบนโจ
เล่นแบนโจจะเหยาะแหยะไม่ได้
ถ้าเล่นไม่เป็นก็ไม่ไหวหรอก
บางคนก็เจอมาหนักจริงๆ
เจอมาหนักจริงๆ
ฉันมีเพื่อนสาวคนหนึ่งที่เจอมาหนักมาก
เพื่อนสาวคนนี้แต่งงานกับ หวานใจของนางมาได้ 21 ปี
เขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โชคร้ายที่ตายคาที่
ตายคาที่
นางเสียใจมาก แน่นอนว่านางเสียใจมาก
แต่คืนนั้นนางสาบานกับทุกคน
นางบอกว่า "ฉันจะจัดงานศพ
ที่น่าจดจำที่สุดเท่าที่เคยมีมาในเมืองนี้"
นางบอกว่า "งานนี้จ่ายไม่อั้น ฉันทุ่มสุดตัว"
จะบอกอะไรให้นะ นางเช่าโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
จ้างคณะนักร้องประสานเสียงมาร้องเพลงในงาน
จ้างโยลันดา แอดัมส์มานำคณะ
จ้างเคิร์ก แฟรงคลินมานำโยลันดา แอดัมส์
จัดเต็ม
นางสั่งทำโลงศพ
สีขาวล้วน ฝาเป็นกระจก
นางสั่งตัดทักซิโด้ ขาวล้วน ด้านข้างมีแถบทอง
นางจะยิงสลุต 21 นัดที่สุสาน
นางจะปล่อยนกเขา 21 ตัว
เพื่อฉลองที่พวกนางครองรักกันมา 21 ปี
นางจะตกแต่งในโบสถ์ด้วยกุหลาบ 21 โหล
นางจะให้นักเต้นสรรเสริญมาเต้นตรงทางเดิน
นางอยากให้คนทั้งงานแต่งขาว
นางวางแผนไว้หมดแล้ว
จนกระทั่งนางขุดคุ้ย เพราะต้องหาข้อมูลไปเคลมประกัน
นางเอามือถือเขาไปที่ทีโมบิล
ทีโมบิลก็ปลดล็อกให้
มันแย่มาก
ทีโมบิล…
ปลดล็อกมือถือเขา
อย่างแรก นางได้รู้ว่าเขามีลูกกับคนอื่น
เด็กนั่นอายุเจ็ดขวบ
นางได้รู้ว่าผู้หญิงที่เขาสาบานว่าเป็นญาติ ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นญาติ
นางเจอรูปโป๊ของผู้หญิงในมือถือ
เขาคุยและส่งข้อความสยิวกับผู้หญิงหลายคน
นางเจอรูปจู๋สามรูป
สองรูปไม่ใช่ของเขา
นางได้รู้ว่าเขาไม่ได้เกิดราศีพิจิกด้วยซ้ำ
ที่จริงเกิดราศีเมถุน
จะบอกอะไรให้นะ
นางลดระดับงานศพของไอ้ห่านั่น
นางโทรบอกทุกคน "'งานศพเป็นอันยกเลิก"
นางให้ฝังศพในชุดวิ่งเตมู
กับรองเท้าเทนนิสโนเนม
นางไม่จ้างคนมาตัดผมด้วยซ้ำ
ไม่มีผมทรงเฟด
นางใส่แว่นให้เขา
ปกติเขาไม่ได้ใส่แว่นด้วยซ้ำ
นางใส่แว่นให้เขาแล้วพูดว่า "เห็นไหมว่ามึงทำให้กูต้องทำอะไร"
นางสะกดชื่อในข่าวมรณกรรมผิด
นางสะกดคำว่า "ไอ้เหี้ย" ด้วยฮอนกฮูก
นางจัดงานศพผ่านซูม
แต่ไม่แจกลิงก์
เขานอนในโลง ผมรุงรัง สวมแว่นดำ หัวเดียวกระเทียมลีบ
แล้ว…
แน่นอนว่าฉันไม่ได้ไปร่วมงาน เพราะวันนั้นต้องเดินทาง
แต่ฉันบอกนางว่า "พอฉันกลับมาแล้ว
ไปกินมื้อเที่ยงกันนะ"
ทุกคน ฉันนั่งกับเพื่อน แล้วนางก็ร้องไห้
นางร้องไห้นาน 20 นาที ฉันก็ร้องด้วย
นางบอกว่า "แก ฉันโคตรอายเลย
ไอ้หมอนี่มันร่านไปทั่วเมือง
และทุกคนรู้ ยกเว้นฉัน"
ฉันบอก "ลองคิดแบบนี้ดูนะ
เขารักและนับถือแกอยู่บ้าง เขาถึงไม่บอกแก
โอเค ถึงเขาจะทำแบบนั้น แต่เขาไม่บอกแก"
นางบอก "ฉันรู้ว่าแกพยายามปลอบฉัน เพราะแกเป็นเพื่อนฉัน"
นางบอก "แต่ความจริงก็คือ ฉันแต่งงานกับผู้ชายเฮงซวย"
ฉันบอก "เขาเป็นคนดี แต่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ
ฉันรู้เพราะฉันเห็นเขาทำดีกับแก
เขาเป็นคนดี แต่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ"
ทีนี้ ฉันพยายามมองด้านดีและคิดนอกกรอบ
ฉันเลยพูดว่า "ทีโมบิลเฮงซวยว่ะ"
เพราะทีโมบิลยุ่งไม่เข้าเรื่อง
เมโทรพีซีเอสไม่มีทางปลดล็อกมือถือของไอ้ห่านั่น
ต่อให้มีจู๋ร่วงออกมาจากจอ
พวกเขาก็ไม่ปลดล็อกให้
ทีโมบิลเฮงซวย
ฉันถามว่า "แล้วแกจะเอายังไงต่อ ฉันรู้ว่าแกอาย
จะย้ายบ้านไหม" นางตอบ "ไม่"
นางบอกว่า "ด้านการเงิน เขาดูแลฉันดี"
นางบอกว่า "เขามีประกันคุ้มครองสองเท่า
แปลว่าถ้าเขาตายเพราะอุบัติเหตุ ฉันจะได้เงินสองเท่า
ด้านการเงิน ฉันโอเค"
นางบอกว่า "ที่จริงแล้ว ฉันกะว่าจะเกษียณก่อนกำหนด
แล้วเปิดร้านเสื้อผ้าเล็กๆ จะได้มีอะไรทำ"
ฉันถามว่า "แกจะไม่ย้ายเหรอ" นางตอบว่า "ไม่อะ ฉันจะอยู่ที่นี่แหละ
ฉันจะอยู่ที่นี่และใช้ชีวิตต่อไป ฉันอาจจะแต่งงานใหม่ก็ได้"
ฉันแบบ "ถามจริง"
นางตอบว่า "จริงสิ
เพราะท้ายที่สุดแล้ว
จิ๋มฉันยังดีอยู่"
ทุกคน ฉันคือซอมมอร์
ขอบคุณทุกคนที่มา ฉันซึ้งใจจริงๆ
ขอบคุณนะ ทุกคน
(ซอมมอร์: ตลกตัวแม่วิบวับเฉิดฉาย)
คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม
(อุทิศให้คุณแม่แมเรียน แรมบาว)
(และเพื่อนผู้แสนดี เออร์ลีน แฟรงคลิน)