Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Detroit'te bir ritim var, her zaman da vardı.
Sokaklar sabahın 02.00'sinde cazla çınlardı.
Motown'ın kalbi
Berry, Stevie, Aretha, Marvin, Diana ve The Supremes'le atardı.
O ritim hiç yok olmadı. Bu kıyak bir şey.
Bana göre "kıyak" kendinden emin, kefil gerektirmeyen bir terim.
Görkemli bir avize gibi ışıltılı ve güçlü.
Detroit'e ilk kez 1978'de değdim. Çocuktum ve gezmeye gelmiştim.
Şimdiyse bu kadının bir görevi var.
Detroit, yine geldim.
Ben Sommore. Chandelier Fly'ı izliyorsunuz.
Detroit! Ne haber ya?
Bayıldım buna.
Tek kelimeyle bayıldım!
Sevginizi hissediyorum. Bayıldım buna.
Evet.
Bayıldım.
Çok güzel. Teşekkür ederim.
Evet.
Bakın, sevginizi hissediyorum.
Kendimi Frankie Beverly gibi hissettim. Çok güzel.
Aynen öyle.
Bakın, bence Frankie Beverly'nin "Before I Let Go" şarkısı
yeni siyahi milli marşı olmalı.
Cidden, 50 ya da daha çok siyahi bir araya geldiğinde
o şarkıyı söylemeli.
Aynen.
Neden bahsettiğimi anlamayan beyazlar için söyleyeyim,
Frankie'nin "Before I Let Go" şarkısı sizin "Sweet Caroline"a eşdeğer.
Bana kendimi Frankie Beverly gibi hissettirdiniz.
Bu… Evet!
Frankie süperdi, bunu kabul etmek lazım.
Süper adamdı.
Ülkenin dört bir yanında siyahiler Frankie Beverly'ye bayılırdı.
Onu o kadar seviyoruz ki
sağlam olmadığını Frankie ölmeden iki yıl önce anladık.
Ama yine de konserlerine gidip Frankie'nin şarkılarına eşlik ettik.
Beyazları giyer,
konsere gider, lanet şarkıları söylerdik.
Açıkçası Frankie Beverly'ye Luther Vandross iltiması geçtik.
Aynen.
Siyahiler Luther Vandross'a bayılır.
Aramızdan 40'ını geçmiş tek bir kişi bile Luther'ın gey olduğunu kabullenmez.
Luther konsere gece elbisesiyle çıkardı.
Biz de ona bakıp "Valizi havaalanında kaybolmuştur" derdik.
Gey olduğunu kabullenmezdik.
Biri ısrar etse bile "Ne alakası var şimdi?" derdik.
Siyahi sevgisi siyahileri savunmaktır. Siyahi sanatçıları seven, savunur.
Mesela bir keresinde Usher'ın kostümünü savunmam gerekmişti.
Usher konser veriyordu.
Sahneye bir çıktı, broş takmış ve bluz giymiş.
Bir de kiliseye giyilen eldivenlerden.
Tepem attı. Ne yalan söyleyeyim, çok kızdım.
Bir defa gömlekle bluz arasındaki farkı bilecek yaştaydım.
Usher resmen bluz giymişti lan.
Tepem attı.
Şunu da söyleyeyim, aslında bluz değildi.
Çünkü zamanında Al Green'i bir iki kez bluzlu görmüştüm.
Tepemi attıran
bluz, broş ve kiliseye giyilen eldivenleri kombine etmiş olmasıydı.
"Usher niye Altın Kızlar gibi giyinmiş yahu?" diye düşündüm.
"Ne oluyor be?"
Bakın, Usher'ı çok severim.
Bugüne kadar bir kez bile Usher'ın gey olduğunu düşünmedim.
Ama o bluzu kim seçtiyse geyin önde gideniydi.
Çünkü hiçbir hetero siyahi şöyle bir şey demez.
"Dostum, bluz giy bence."
Bluz giymenizi önermez.
Ama Usher bluz giymişti işte.
Niye savunduğumu söyleyeyim.
Çünkü bence Usher günümüzün Billy Dee Williams'ı.
Billy Dee Williams'ı hatırlıyor musunuz?
Seyirciye bakıyorum.
Buradaki insanların çoğu onun kim olduğunu bilecek yaşta.
Anneannem ve annem Billy Dee Williams'a bayılırdı.
Bakın, Billy Dee Williams
televizyon dünyasındaki en yakışıklı, en karizmatik siyahi adamdı.
Derisi çikolata rengiydi. Sesi tok, seksi ve ipeksiydi.
Afrosu vardı.
Kuruydu ama ıslak görünürdü. Aynı zamanda kıvırcıktı da.
Öylesini ilk kez görüyorduk.
Billy Dee Williams kraldı.
O karizmatiklikle
bir konyak veya brendi markasının yüzü olmasını beklerdiniz.
Ya da şampanya markasının.
Ama Billy Dee Williams piyasadaki en ucuz içkinin yüzüydü.
Colt 45'ın.
Malt likörü.
Sıcak içerseniz mekândaki herkesle dövüşürsünüz.
Anneannem ona bayılırdı.
Anneannem ona bayıldığı için dedem onu hiç çekemezdi.
Adamı o kadar sevmiyordu ki
kutunun yarısını içip gerisini çöpe atardı.
"Sikerler o adamı."
Ama bence Usher bizim Billy Dee Williams'ımız.
Siyahiler olarak onu seviyoruz.
Hanımlar, beyler, 30 yılı aşkın zamandır komedyenim.
Evet, 30 yıl.
Seviliyorum.
Siyahi sevgisi nedir, biliyorum yani.
Ülkeyi dolaşıyorum ve o sevgiyi hissediyorum.
Siyahiler beni seviyor derken ciddiyim. Gerçekten seviyor.
Hangi şehirde olursam olayım,
mahalledeki McDonalds'a girersem ve beni tanırlarsa
torbaya balık burger koyarlar.
Nugget sayısını artırır ve balık burger koyarlar.
Durum bu yani.
Bir de çocukların hâlini görseniz. Beni görünce kafayı yiyorlar.
"Annem seni seviyor" diyorlar.
"Annem seni seviyor."
"Turta yer misin?"
"Bir elmalı turta için işinden olma dostum" diyorum.
"Gösteriş yapacağım diye McKovulma."
Siyahi sevgisi nedir, biliyorum yani. Gerçekten biliyorum.
Ama bir şey öğrendim.
Karşımızdaki siyahi olunca onu çok sevmekle kalmıyoruz.
O kişi göçüp gidince onu daha da çok seviyoruz.
Ama siyahilerle ilgili bir şey öğrendim. Yanlış anda ölebileceğimizi.
Evet, işin içine edip yanlış anda ölebiliyoruz.
Tito Jackson'a olanları düşünün.
Tito Jackson, Frankie'den hemen sonra ve Puffy hapse düşmeden hemen önce öldü.
Tito'nun cenazesinden bahseden yok.
Taziye resimleri falan yok.
Katherine'in dağılıp ağladığını gören yok. Janet'ı siyahlar içinde gören yok.
Tito'yu hiç tanımıyormuş gibi davrandılar resmen.
Tito'nun öldüğü sabah küçük kuzenime gittim.
"Tito bu sabah ölmüş" dedim.
Kuzenim ne dedi peki? "Olamaz, The Wiz'deki köpek mi?"
"O Toto lan" dedim.
"Tito diyorum. Michael'ın kardeşi olan Tito."
Kız böyle oldu…
Michael'ın kardeşi olduğunu bile bilmiyordu.
"Vay be, Tito yanlış zamanda öldü" oldum.
Sonra amcama gittim. Tito'yu tanıyacak yaştaydı sonuçta.
"Amca, bu sabah Tito'yu kaybettik" dedim.
"Açıkçası ben Grey Goose'çuyum" dedi. "Tito pek içtiğim bir şey değil."
"Tito diyorum ya" oldum.
"Marlon, Jermaine, tulum, afro. Tito'nun kim olduğunu biliyorsun."
"Oha, Tito çok yanlış zamanda öldü" diye düşündüm.
Başka kim yanlış zamanda öldü?
Oyuncu Farrah Fawcett Majors.
Farrah Fawcett Majors, Michael Jackson'la aynı gün öldü.
Mike'la aşık atamayacağını biliyorsun kızım.
Bir gün daha dayansaydın ya işte.
Zaten melektin. Charlie'nin meleklerinden biriydin.
Bir gün daha dayan işte.
Michael Jackson'la aynı gün öldü.
Naaşı kabul edecek bir cenazeevi bile bulamamışlar.
Telefonu açan kişiler "Hangi Farrah?" demiş.
"Kapat şu telefonu. Mike'ın yakınları arayabilir."
Bakın, ölüm kaçınılmaz bir şey.
Hepimiz bir gün göçüp gideceğiz.
Pürüzsüz bir geçiş olmasını dileyelim.
Açık konuşacağım.
Aramızdan en pürüzsüz ayrılanlardan biri OJ Simpson'dı.
"OJ öldü mü?" der gibi bakanlar var. OJ'in aramızdan ayrılışı pürüzsüzdü.
OJ'inki kadar pürüzsüz bir çıkış görmemiştim.
Şöyle oldu.
OJ vefat etmeden iki hafta önce
OJ'in kanser olduğu, bakımevinde yattığı söylentisi çıktı.
Adam canlı yayın yaptı. OJ golf sahasından yayın yaptı.
Instagram'da paylaşım yaptı. "Hoppala. Bu söylentiler ne?" dedi.
"Sözde hastaymışım, bakımevindeymişim. Golf sahasındayım, keyfim gıcır."
Adam Instagram'dan çıkış yaptı ve paylaşımı Facebook'a ulaşamadan öldü.
"Oha, ölüverdi" dedim. Pürüzsüzdü.
Evet.
Ölüverdi.
Ben güncel haberleri takip etmeye çalışanlardanım.
Gerçekten çabalıyorum. Ama kaçırdığım şeyler var.
Utanarak söylüyorum, Kendrick Lamar'ın Super Bowl performansındaki
sübliminal mesajları hiç anlamayan çok az kişiden biriyim sanırım.
Bende yalan yok. Mesajların hiçbirini anlamadım.
Açık konuşacağım. Kostümü tepemi attırdı.
Dar, İspanyol paça pantolon giymişti. Pantolonun önünde çük resmi vardı.
Kafam öyle bir karıştı ki. "Ne?" oldum.
Çükünün kalınlığını da bilmiyordum.
Gözlüğümü takmamıştım. Onu Stephanie Mills sandım.
"Oha, Stephanie Mills'in sahne alacağını bilmiyordum" oldum.
Gözlüğümü alıp gelene kadar o kısım bitmişti.
"Sikeyim, kaçırdım" dedim.
Kendrick'in çükünün o kadar kalın olduğunu ne siz ne ben biliyorduk.
Gençler çok kızdı çünkü o performansı ciddiye aldılar.
Kuzenim "Sübliminalleri anlamadın mı?" dedi.
Gençler o performansa otopsi yaptı.
Analiz yaptı, parçalara ayırdı ve sübliminal mesajları anladı.
"Bununla o kadar uğraştınız
ama Project 2025'a şöyle bir göz attınız" oldum.
Okumaya zahmet etmemişlerdi.
Şimdi durum malum.
Trump 2,5.
İpler Trump'ın elinde, orası kesin.
Size şunu söyleyeyim, "Yapacağım" dediği her şeyi yapıyor.
Dediklerini bir bir yapıyor.
İlk günden ne yapacağını söylemişti?
Trump ilk günden
"ABD vatandaşı değilseniz bu ülkeden siktirip gidersiniz" dedi.
Farkında mısınız, bilmiyorum ama gerçekten siktirip gidiyorlar.
Öyle bir gidiyorlar ki.
Yerinizde olsam doğum belgemi yanımda taşırdım.
Kimseyi göndermiyorlar. Herkesi gönderiyorlar.
Kadınlara söylüyorum,
neden hâlâ uluslararası saçla dolaştığınızı anlamıyorum.
Sınırda bunu birilerine açıklamanız gerekecek.
"Hayır, Amerikalıyım. Saçım Malezya stilinde.
Ben Malezyalı değilim. Saç Malezya stilinde. Ben Amerikalıyım.
Annemi arayın.
Anne, faturamı getir. Buraya gel…" Sıçayım ya.
Şu an dalga geçme zamanı değil.
Çinli sanılırım diye kâkül bile kestiremiyorum.
"Olmaz, şu an alnımın görünmesi lazım."
Dalga geçmenin zamanı değil.
Demek istediğim,
bu ay son manikür pedikürünüzü yaptırmış olabilirsiniz.
Gelecek ay kendiniz yapacaksınız.
Eskiden olduğu gibi evde otururken.
İnsanlar siktirip gidiyor.
Trump başka ne demişti?
Önümüzdeki dört yıl içinde sadece iki cinsiyet geçerli sayılacakmış.
Erkek ve kadın.
Araya soktuğumuz diğer cinsiyetlere elveda deyin.
Trump hem duvar örmek hem dolap yapmak istiyor.
Paşa paşa o dolaba geri gireceksiniz.
Evet.
O dolaba geri gireceksiniz.
Lezbiyen bir kuzenim var.
Ağır abla üstelik. Çük takan türden.
"Ortalık yatışana kadar
saçını at kuyruğu yapıp platform topuk giy ve dikkat çekme" dedim.
Şu an kendinizi belli edemezsiniz.
Durum ciddi.
Stand-up komedi bunun için var.
Ciddi meseleleri konuşuruz.
Bazen meseleler o kadar üzücü ki gülmeden kendinize gelemiyorsunuz.
Ciddiyim.
Kendinize gelmek için gülmeniz lazım.
Normalde siyasetle pek ilgilenmezdim. Umurumda bile değildi hatta.
Ama artık ilgileniyorum. Hem de nasıl.
Göreve başlama törenini bile izledim. Boykot ettiğimizi bilmiyordum.
Kuzenim "İzlememen lazımdı" dedi. "İzleme" diyen olmamıştı ki.
Ben de töreni izlemiş oldum.
Tuhaf bulduğum şeyleri anlatayım.
Törende sekiz kere dua edildi. Sekiz kere dua ettiler.
Trump hiçbirinde gözlerini kapatmadı.
Her seferinde şöyle dua etti.
Bir kere bile gözlerini kapatmadı.
Ama onu suçlamıyorum.
Bir senede iki kez ölümden dönsem ben de ortalıkta gözümü kapatmazdım.
Açık konuşacağım.
Töreni izlememin sebeplerinden biri Melania'nın kıyafetini görmek istememdi.
Kabul edelim, Melania hayvan gibi şık.
Bu işten anlıyor gerçekten. Orası kesin.
Beni hayal kırıklığına uğratmadı.
Oturduğu yerde şapkasını buraya kadar indirmişti.
Üç saat boyunca böyle oturdu. "Kafası bir milyon lan" oldum.
Hadi ama.
Böyle bir şapkayla üç saat oturur musunuz?
Sağına soluna bakmıyordu.
Trump onu öpmek istedi. Karı böyle yaptı.
"Evet, karının kafası bir milyon" oldum.
Michelle gelmeyince herkes kudurdu.
"Michelle törene gelmedi bile."
Bence Michelle'in gelmemesi önemli değil.
Asıl şoke edici şeyi söyleyeyim. Barack'ı tek yollamasına şaşırdım.
Sonuçta Barack taş gibi adam.
Kadınlar Barack'ın peşinde.
Beni asıl şoke eden şey şu.
"O" bacaklı zencileri 20.00'den sonra tek başına dışarıda görmeyiz.
Kadınlar onların 20.00'den sonra tek çıkmadığını bilir.
"X" bacaklılar her yerdedir. Kulüpte dibinizden ayrılmazlar.
Aman be.
"Hayır, diyorum ki…"
"Hayır be adam."
Ama "O" bacaklılar 20.00'den sonra tek çıkmaz.
O yüzden şoke oldum.
"X" bacaklı zenciler kızdı.
"Denemeden karar verme" diyorlar.
Trump bir şeyleri değiştiriyor. İyi mi olacak, bilmiyoruz.
İyi de olabilir, kötü de. Akıntıya kapıldık, gidiyoruz.
Trump bir sürü şeyi değiştiriyor. Ulan, adam konut yardımını kaldırıyor.
Adam… Evet, konut yardımı.
Medicare.
Sosyal Güvenlik'i kaldırabilir.
Gelecek sene yaz saatini kaldıracağını bile söyledi lan.
Hava 15.30'da kararacak.
Budur.
Nokta.
Mesele şu, başkan olmak istemiyor bile.
Adam resmen kral olmak istiyor. Adamın istediği bu.
Hiç yapılmamış şeyleri yapmayı deniyor.
"200 dolarlık banknotta resmim olsun istiyorum" dedi.
"Başkan Bey, 200 dolarlık banknot yok."
"200 dolarlık banknot basacağız ve üstünde benim resmim olacak" dedi.
"Başkan Bey, banknotlarda sadece merhum başkanların resmi oluyor" dediler.
"Susturmayın, iyice coşsun" dedim. "İyice coşsun."
"Coşsun."
Çünkü hiç görülmemiş türden şeyler yapıyor.
Gülüyoruz da, insanlar zor günler geçiriyor.
İşsiz kalıyorlar. İşinden olan bir sürü insan var.
Zor günlerde şunu hatırlamak lazım.
Zor günler geçiriyor olsanız da hep böyle gitmeyecek.
Şunu da unutmayın ki
her zaman sizden kötü durumda olan biri vardır.
İyi hissedecekseniz anlatayım. Bir kız arkadaşım var.
O kadar kötü durumda ki kukusunu satıyor. Oysaki çük sevmiyor bile.
Yani "kötü durumdayım" diyorsanız
ağlayarak külotunuzu çıkardığınızı düşünün…
Trump ne istiyorsa o oluyor. Ne istiyorsa.
Proud Boys'u affetti.
Hapisten çıktılar. "Suçlamalar düşsün, hapisten çıksınlar."
Proud Boys'u biliyorsunuzdur.
Ayaklanma çıkardılar.
DC'de Capitol'u basıp duvarlara tırmandılar.
Onları hapisten çıkardı.
"Proud Boys'u affettin. Peki Tacizci Çocuklar?" dedim.
"Onlar da çıksın."
Tacizci Çocuklar'ı biliyorsunuz. R. Kelly, P. Diddy ve Mystikal.
Aynen öyle.
Gülüyoruz ama henüz sıra bize gelmedi.
Elimize yelpazemizi alıp yaz günü kovboy çizmesi giyiyoruz.
Gösterişe bayılıyoruz.
Biz her şeye tarz katmayı başarırız.
Siyahiler eski moda country dansına kıç sallama kattı.
Biz gelmeden önce kimse öyle bir şey yapmıyordu.
Dansa kıç sallama kattık.
Yelpazeler nerede?
Country dansa kıç sallama kattılar.
Ama dikkatli olmalıyız.
Fark etmediyseniz söyleyeyim, bizi dünyadan silmeye çalışıyorlar.
Gerçekten.
Farkında mısınız? Okullarda siyahi tarihi dersi kaldırıldı.
Artık öğretilmiyor. Durum bu yani.
Siyahi tarihi, siyahiler için önemliyse çocuklarımıza kendimiz öğretmeliyiz.
İş buraya geldi.
Evet, tarihimiz siyahiler için önemliyse çocuklara kendimiz öğretmeliyiz.
Bana göre öğrenim zaten evde başlamalı.
Mesela hijyen, görgü ve adap. Siyahi tarihi de bunlara eklendi.
Önemliyse çocuklara evde öğretmeliyiz.
Biraz önyargılı olabilirim
çünkü çocukluğumda babam İngilizce öğretmeniydi.
İngilizce ve siyahi tarihi dersi verirdi.
Evet, söylediği şeylerden biri…
Siyahi tarihini öğrenmemizde ısrarcıydı.
Hatta aklımızda kalması için bizimle oyunlar oynardı.
Ne zaman akşam yemeğine otursak yemeklere siyahi liderlerin adını takardı.
Şöyle şeyler söylerdi. "Martin Luther King kızarmış tavuğu uzat."
"Harriet Tubman fırında makarnayı uzat." "Marcus Garvey rulo köfteyi uzat."
Erkek kardeşim yemeklerin adı siyahi liderlerin adıyken
buzdolabının niye beyaz olduğunu anlamazdı.
Yemekleri buzdolabına koyunca
dolabın önünde durup "Halkımı salıverin" derdi.
"O tren kaçtı oğlum" derdim. Yemek dolaba girince iş biter.
Öyle ama.
Bakın, tarihimiz sizin için önemliyse çocuklarımıza öğretin.
Onlara bunu Amerika öğretmeye kalkarsa Amerika işi batırır.
İşin içine ederler.
Orada olmaması gereken şeyler ekler, hikâyeleri karıştırırlar.
Küçük bir kızın gelecekte annesine gidip şunu sorduğunu hayal edebiliyorum.
"Anne, anne.
Bir zamanlar Jada Pinkett adlı bir oyuncunun
otobüsün arkasına geçmeyi reddettiği doğru mu?
Otobüsteyken gidip kız arkadaşlarıyla banka soymuş.
Otobüsü taramışlar, herkes ölmüş."
"Bir dakika, bir dakika," diyeceğiz.
Set It Off filminde Rosa Parks'ın oynamadığını biliyorum.
İşin içine edecekler.
Çocuklarımıza tarihimizi anlatırken
en önemli anları atlamayın.
Çünkü siyahiler çok önemli şeyler yaptı. Onları sakın atlamayın.
Mesela Will Smith'in canlı yayında Chris Rock'a tokat atması.
Bunu konuşmayı sevmiyorsunuz ama Chris Rock'a feci tokat attı.
Öyle vurdu ki Fire Stick'im televizyondan fırladı.
"Aman, bir dakika" oldum.
Aman.
Club Shay Shay röportajını da atlamayın.
Shannon Sharpe'ın Katt Williams'la yaptığı şu meşhur röportaj.
Hadi ama.
Ne isterseniz deyin.
Shannon Sharpe'ın Katt Williams röportajı stand-up dünyasını salladı.
Çok sarsıldık.
Katt Williams, Shannon Sharpe'a üç saatlik röportaj verdi.
Shannon Sharpe adama tek bir soru sordu.
"Nasılsın?"
Adam kudurdu.
Kudurdu resmen.
Keskin nişancı durumuydu.
Bunu diyorum çünkü çatışmalarda birden çok kişide silah olur.
Çatışmada hem sen ateş edersin hem ben ederim.
Ama keskin nişancı durumunda tek bir kişide silah olur.
Katt Williams herkesi indiriyordu. Sırada kim var, bilemiyordunuz.
Kapıdan çıkan ilk kişi Steve Harvey'ydi.
Katt Williams bütün dünyaya Harvey'nin peruk taktığını söyledi.
Adamı peruğundan vurdu.
Sonra Cedric the Entertainer'ın şişko karnına yumruk atacağını söyledi.
Adamı göbek deliğinden vurdu.
Katt Williams bütün dünyaya
Ludacris'in Illuminati'ye girmek için sakso çektiğini söyledi.
Adamı dudaklarından vurdu.
Çok gaddarcaydı.
Her türlü kirli çamaşırı ortaya döktü.
Tiffany Haddish'i ve Kevin Hart'ı konuştu.
Michael Blackson, Faizon Love, daha niceleri.
Açtı ağzını, yumdu gözünü.
Ne yalan söyleyeyim, laf ettiği kişiler arasından
hâline acıdığım tek kişi komedyen Earthquake'ti.
Katt Williams herkese Earthquake'in okuma yazma bilmediğini söyledi.
Yani… Bu çok hunharca bir şey.
Siyahi bir adamı okuma yazma bilmemekle yaftalamak.
Özellikle de bizim akranlarımız için.
Atalarımızdan daha iyi olacağımıza yemin ettik.
Okuma yazma biliyoruz yani.
Bizler, yani çoğumuz, şu şarkıyla yetiştik.
"Bağlaç kavşağı Nedir bunun kaynağı?"
Okuma yazma biliyoruz lan.
Yani siyahi bir adamı okuma bilmemekle yaftalamak gaddarlık.
Beyazlar böyle durumlarda ne yapıyor, bilmem
ama siyahiyseniz ve biri size okuma yazman yok derse
aksini kanıtlamanız gerekir.
Yani gittiğiniz her yerde,
kapıdan girer girmez okumaya başlamanız gerekir.
Berbere girer girmez durup "Atıştırmalıklar" dersiniz.
"Patates cipsi, 35 sent. Mısır cipsi, 45 sent. Kraker, 35 sent.
Kadınlar tuvaleti burada, erkekler tuvaleti orada."
Okumanız gerekir.
Okuma bildiğinizi gösterirsiniz.
Gittiğiniz cenazelerde fırsatı kaçırmaz, kürsüye çıkıp okuma yaparsınız.
Bunu anlatıyorum çünkü bir arkadaşımın başına geldi.
Bir arkadaşımın başına geldi. Bu arkadaş hapse girdi.
Niye girdiğinden emin değilim
ama hapisteyken her nasılsa işi batırıp okuma bilmeyenler listesine girmiş.
O listede olmak, hapiste olmaktan daha çok canını sıkmıştı.
Ama eve dönüp herkese okuyabildiğini kanıtlamayı iple çekiyordu.
Hapisten çıkacağı sabah kız kardeşi herkese telefon etti.
"Abim bu akşam eve geliyor" dedi. "Restoranda buluşup ona sürpriz yapalım."
Pasta, balon, pankart alıp gittik.
Güller falan vardı. Ona sürpriz yaptık.
O gelince herkes "Sürpriz!" dedi. Beşlikler çakıldı, sarılındı.
Ağlandı falan. Duygusal anlardı.
Ama onun derdi okuyabildiğini kanıtlamaktı.
Masaya koşup menüyü eline aldı.
"Herkese ben yemek söyleyeceğim" dedi.
"Amanın" dedim.
"Pahalıya patlayacak."
Bunu söylememin sebebi mahallede işlerin böyle yürümesi.
Mahallede siparişi veren hesabı öder.
Neyse, "Pahalıya patlayacak" dedim ama onun umurunda değildi.
Okuyabildiğini kanıtlamayı kafaya koymuştu.
Menüye bakıp sipariş vermeye başladı.
"Altı porsiyon tavuk quesadilla" dedi.
"Quesadilla'yla başlaması cesurca" dedim.
Quesadilla'yı doğru okumak kolay değildir. Bir defa yazıldığı gibi okunmaz.
Sizin anlayacağınız, quesadilla'yla caka sattı.
"Altı porsiyon tavuk quesadilla" diye başladı.
"Kalamar da alalım.
İçecek olarak çilekli daiquiri. Escargot ve jambalaya da alalım."
Herkes "Amanın" oldu.
Tek sorun Pizza Hut'ta olmamızdı.
Dediklerinin hiçbiri menüde yoktu.
Heriften menüyü aldım.
Garsona "Beş pepperonili pizzayla başlayalım" dedim.
"Bu adama da boyama kitabı getir ki eli boş kalmasın."
Hapis yatarken yanlış restoranın menüsünü ezberlemiş.
Pizza Hut'ta jambalaya ne gezer?
Shannon bir ara fena değildi. Shannon Sharpe iyi gidiyordu.
Ama sonra işi batırdı.
İşi batırıp ufak bir seks skandalına karıştı.
Ama şu an dünya böyle bir yer. Bu kültür, skandallardan ibaret.
Bakın, bu öyle bir kültür ki
aynı kalemle hem gizlilik sözleşmesi imzalar
hem kitap yazarlar.
Mertlik diye bir şey kalmamış.
Ama insanların ufak seks skandallarına karışması hoşuma gider.
Biri seks skandalına karışınca gerçekte nasıl biri olduğunu görürsünüz.
İnsanlar dışarıdan farklı görünür
ama sonra sevdikleri garip şeyleri görürsünüz.
Seks skandalının faydası budur. İnsanların gariplikleri ortaya çıkar.
Sevdiğim bir oyun var.
Çoğu insan birinin resmine bakıp "Demek öyle yapmış" der.
Ben resmi sona saklarım.
Önce sevdiği garip şeyleri okur, sonra geri dönüp resme bakarım.
Yaptığı şeyleri okuduktan sonra sayfayı çeviririm…
Bu beyefendi kimse bakmazken
spor salonundaki bisikletlerin selelerini koklamayı seviyor.
Yedikleri bokları okur, sayfayı çevirince "Ha!" olurum.
"Demek kimse bakmazken
sebze reyonunda kukusunu kabaklara sürten karı bu."
Bu işin profesyoneliyim.
Gerçekten. Bütün ufak ayrıntıları okur,
okurken de kurbanla ilgili bir şeyler sezerim.
Mesela Shannon Sharpe'ın
genç bir kıza bulaştığını erkenden sezmiştim.
Genç olduğunu sezmiştim.
Bir defa benim gibi yetişkin bir kadın olmadığını anladım.
Sahnede değilken yetişkin Alman kurdu gibiyim.
Genç olduğunu sezmiştim. Nasıl sezdiğimi de söyleyeyim.
Söylediği şeyler paylaşıldı. "Karnıma bebek koy" gibi şeyler demiş.
"Kocaman, siyahi bir bebek koy. Siyahi bir bebek istiyorum."
"Evet, bu genç bir kız" dedim.
Benim gibi yetişkin bir kadın
56 yaşındaki bir adamdan bebek falan dilenmez.
Çünkü 56 yaşındaki bir adamın bebeğinin nasıl olacağını biliriz.
Spektrumda olmayı geçtim, çitleri yalar o çocuk.
Çitleri yalar.
Hadi ama, çit yalayan çocuk görmüşsünüzdür.
"Junior, bisiklet istemiştin. Sür şu bisikleti" dersiniz.
"Sana bisiklet aldım, sen çit yalıyorsun. Çit yalamayı bırak."
Junior'ın suçu yok. Sorun Junior'ın babasının moruk olması.
Hayaları pörsümüş. Tabii böyle olur.
Pörsük haya bebeklerini görmüşsünüzdür.
Genç bir kız saçmalayıp para babasından çocuk yapar.
Adını Brandon koyar.
Herkes "Adını niye Brandon koydu, anlamıyorum" der.
"Çocuk Bay James'e benziyor."
Brandon yaşlı baba suratıyla evde dolaşır.
Tepesi böyle açılmış.
Sigortacı gibi giyinir, evi süpürür falan.
Dışarı çıksın diye yalvarırsınız. "Dışarı çık Brandon. Çıkıp dışarıda oyna."
Brandon'ın babası yaşlı.
Öbür çocuklar yaş gününde Chuck E. Cheese'e gitmek ister.
Brandon balığa çıkmak ister.
Brandon'ın babası moruk da ondan.
Pörsük haya yavrum. Pörsük hayaları bilirsiniz.
Neden bahsettiğimi biliyorum.
Ben de pörsük yumurta bebeğiyim çünkü.
Pörsük yumurta. Bir kadın geç yaşta anne olunca öyle olur.
Çocuk doğurmak için ideal yaş ortalaması 17 ila 27.
Ondan sonrası nedir peki? Kumar oynamaktır ulan.
Kumar oynayınca da sonucunu bilemezsiniz.
Annem kumar oynadı. Pörsük yumurta bebeğiyim.
O yüzden böyle konuşabiliyorum ya.
Şükürler olsun ki sağlıklı doğdum. Şükürler olsun.
Annem kumar oynadı.
Ama zeki doğdum. Çocukken zehir gibiydim resmen.
Okuma yazmayı, sayıları tek görüşte öğrenmiştim.
Bir kez görmem yetmişti.
Öyle zekiydim ki tuvalet eğitimi gerekmedi.
Bezimi altıma çekip geldim.
Tek sorun zeki olduğum kadar güçlü de olmamdı.
En güçlü yanım da koltuk altı kokumdu.
Çocukken leş gibi kokuyordum.
Koltuk altlarım yetişkinlerinki gibiydi.
Tussy bana işlemiyordu. Onu hatırlarsınız. Leş kokan ergenlerin kullandığı marka.
O deodorantın içinden geçiyordum resmen. Bana sökmüyordu.
Secret da hak getire. Onu da alt ettim.
Daha yedi yaşındayken Right Guard'a geçtim.
Right Guard'ı inşaat işçileri kullanır. Ben de kullanıyordum.
Koltuk altlarım benden önce büyüdü.
Dışarıda ip atladığımı hatırlıyorum. Arkadaşlarım "Kollarını indir" diyordu.
Ama Shannon Sharpe…
Shannon skandalı öyle büyüktü ki
bize Kanye'nin uluorta,
14 yaşına kadar kuzenine sakso çektiğini söylediğini bile unutturdu.
Ben söylemedim, kendi söyledi.
Bana göre mesele şu.
Tamam, şu an kültür bu. Herkes aklındakini söylemek istiyor.
"İçimi dökmek, iyileşmek istiyorum." Hikâyelerini anlatmak istiyorlar.
Hikâyeni anlatmak iyi güzel de o hikâye başka birine zarar vermemeli.
Kuzeni… Gerçek mi, onu bile bilmiyorum. Kuzeni bunu söylemesini istemeyebilir.
Mesela bazı insanlar pis şeyler sevdiğini veya yaptığını itiraf eder.
Ama gerçeği yüzlerine vurunca memleketlerini suçlarlar.
Ama sizin memleketiniz de aynıdır.
O zaman şöyle yaparım.
Diyelim ki "Geçen gece Brenda'ylaydım" dedi. "Ne?"
"Aynen dostum.
Brenda'yla çok iyi vakit geçirdik. Brenda hâlâ çok azgın.
Azgın ama kadının canını çıkardım."
"Harbi mi?" dersiniz. "Evet" der. "Onu çevirip kıçını yalamaya başladım."
"Iyy" olursunuz.
"Ne var kanka, ben Detroit'liyim" der.
"Bunun Detroit'le alakası yok" dersiniz.
"Soyum sopum Detroit'li. Hiçbiri kıç yalamıyor.
Bu senin olayın. Detroit'le alakası yok.
Beni bu işe karıştırma."
Mizah anlayışımı seviyorum.
Öyle.
Mizah anlayışım gerçekten çok kuvvetli. Kendimi bildim bileli de böyleyim.
Kuvvetli olduğu için de çok stres olmamı önlüyor.
Gerçekten, pek stres olmam. Olaylara bakış açımdan ötürü.
Her şeyden önce iyi kalpli, nazik biriyim. Kötü niyetli biri olmamaya çalışıyorum.
Öyle.
Çoğu zaman yani.
Ayrıca her şeye iyi yanından bakan insanlardanım.
Her şerde bir iyilik ararım.
İyilik ararken de bazen sabırlı olmanız gerekir.
Ama sabrederseniz er geç iyiliği görürsünüz.
Hep iyilik ararım.
Kalıp dışı düşünmekten de korkmam.
Bazı insanlar kendilerini buraya odaklanmaya şartlar.
Ben bir adım geri çekilip kalıp dışı düşünenlerdenim.
Bazen duruma çok farklı açıdan bakabiliyorum.
Bu sayede çoğu zaman stres olmuyorum.
Mesela Jacksonville, Florida'da bir vukuat yaşandı.
Manyağın teki ucuzluk dükkânına girip içerideki insanları taradı.
Beş kişi öldü. Trajik bir olaydı. CNN'e, yerel haberlere çıktı.
Maktullerin aileleri Facebook'ta ve Instagram'da paylaşım yaptı.
"Çok erken öldü." "Huzur içinde yat."
O akşam ailemdeki herkesi aradım. Her şeyden önce "Sizi seviyorum" dedim.
Sonra da "Bakın, ucuzluk dükkânında ölecek ya da öldürülecek olursam
resmimi gazeteye koyup ucuzluk dükkânında öldü demeyin" dedim.
Olacak iş değil. Yalan söyle, "CVS'teydi" de.
Ucuzluk dükkânında öldüğümü kimseye söyleme.
Hayatta onca şey başarmışken bununla mı hatırlanacağım yani?
Herhangi bir plaza adı ver. Ucuzluk dükkânından kimseye bahsetme.
Bunu anlatmamın sebebi
akrabalara böyle şeyleri gerçekten söylemek gerekmesi.
Cidden, tabutunuzda yattığınızı düşünün.
Tabuttasınız. Biri hakkınızda konuşma yapıyor.
Bir yere kadar güzel konuşuyor. Sonda saçma bir şey söylüyor.
"Şunu da söyleyeyim, ucuzluk dükkânını çok severdi."
Tabutunuzda doğrulup "Bunu söylemeni kim istedi?" dersiniz.
"Kimseye böyle şeyler söyleme."
Çünkü ucuzluk dükkânıyla ilgili gerçek şu. Ucuzluk dükkânına bayılırız.
Hepimiz bayılırız ama tarzımız değildir.
Öyle yani. Severiz ama tarzımız değildir.
Tarzımız olmadığını da şuradan anlarız.
Ucuzluk dükkânındayken hiç tam olarak rahat edemezsiniz.
Tanıdık biri var mı diye hep sağa sola bakarsınız.
Tanıdık birini görünce de
selam sabahtan sonra hemen niye orada olduğunuzu açıklarsınız.
"Ne haber Tammy? Nasılsın canım? Seni iyi gördüm.
Teyzeme doğum günü kartı almaya geldim. Annen nasıl? Selam söyle."
Aynen.
Seversiniz ama tarzınız değildir.
Bunu şuradan da anlarsınız.
Ne satın alırsanız alın alışveriş arabası almazsınız.
Kasaya eliniz kolunuz dolu gidersiniz.
Araba almayı reddedersiniz. Araba alırsanız tarzınız bu demektir.
Tarzınız budur. Budur.
Olayınız budur.
Araba almayı reddederim.
Ucuzluk dükkânında hiç çift görmediğinizi fark ettiniz mi?
Oraya tek kişi gidilir.
Eşiniz "Sen gir" der. "Ben seni arabada beklerim."
Ucuzluk dükkânında randevuya çıkılmaz.
Ucuzluk dükkânıyla ilgili birinci kural şudur.
O gün neler yaptığınızı anlatırken
ucuzluk dükkânının adını ağzınıza almazsınız.
İnsanlar "Bugün ne yaptın?" diye sorar. "Çok işim vardı.
Ninemi koro provasına götürdüm, kızımı alıp ponpon kız provasına gittim,
köpeği veterinere götürdüm, çamaşırhaneden çamaşırları aldım."
"Hadi ya. Tammy seni ucuzluk dükkânına görmüş" derler.
"Doğru, aynen. Teyzeme yaş günü kartı almam gerekti."
Ama konuyu siz açmazsınız.
Bu sokaklarda nasıl gezeceğinizi bilmeniz lazım.
Çünkü hayatla ilgili tek bir garanti var. İnsana haddini bildirir.
Hem de nasıl.
Size henüz haddinizi bildirmediyse bekleyin ve görün.
İncil'de bile geçiyor.
"Herkes haddini bilecek.
O'nun huzurunda başlar eğilecek, dizler bükülecek."
Hayat insana haddini bildirir.
Sean John ürünlerinin kaçı şu an hayır kurumlarında sizce?
Evsizler bile giymek istemiyor.
Evsiz bir adamın bir ceketi fırlattığını gördüm.
"Hayır, alın şunu" diyordu.
Çok iyi espriydi, siz de biliyorsunuz. Gıcıklık ediyorsunuz.
Bu… Bakın…
Hayat insana haddini bildirir.
Mesela Puffy'nin milyarlarca doları var ama kefaletle serbest kalamıyor.
Puffy bir korku filminin içine düşmüş durumda.
Adı "Geçmiş Kukunun Hayaleti".
Yaptığı şeyi savunmuyorum, haklı çıkarmaya çalışmıyorum.
Ama sizlerden bir ricam var. Biraz kalıp dışı düşünün.
Biri sizi fi tarihinde yaptığınız bir şeyden ötürü yargılasa ne yaparsınız?
Mesela 80'ler.
Biri 80'lerde yaptığınız şeylerden ötürü sizi yargıladı diyelim.
Bir defa 80'lerde hepimiz farklıydık.
80'lerde hayat farklıydı. 80'lerde kurallar farklıydı.
80'lerde yediğimiz bazı haltları şu an birine anlatsanız
kulağa hiç hoş gelmez.
Hoş gelmez.
Ufak şeylerden bahsediyorum. Mesela kovada elma yakalama.
Doğum günlerinde oynardık. Bugün bunu birine anlatın hadi.
Karşınızdaki, "Demek öyle" der.
"Çocukları alıp
gözlerini bağlıyor, ellerini arkadan bağlıyor,
kafalarını pis suyla dolu bir kovaya sokturuyordunuz.
Elma için."
Evet.
Kulağa hoş gelmiyor.
Siz de bunun farkındasınız.
Torununuz yarın eve gelip
"Jennifer'lara gittim, bir oyun oynadık. Ellerimi arkadan bağladılar" dese
"Ne biçim oyun lan bu?" olursunuz. "Çocukların elleri bağlanmaz."
Öyle şeyler yapıyorduk.
Hadi ama.
Yaptığımız bazı şeyleri bugün duysanız kulağa hoş gelmez.
Mesela eşeğe kuyruk takma oyunu.
"Bakalım doğru anladım mı?
Çocukları alıyor, gözlerini bağlıyor, başları dönene kadar çeviriyordunuz.
Sonra 'Odadaki götü bul' diyordunuz."
Evet, böyle dolaşıyorduk…
Kulağa hoş gelmiyor.
80'leri hatırlarsınız. 80'lerde hayat farklıydı.
Annenizin Cutlass arabası vardı. Direksiyon hidrolik değildi.
Kadıncağız sola dönerken var gücüyle çabalardı.
O kadar hafiftiniz ki
ne zaman sola dönse koltuğun öbür ucuna kayardınız.
Emniyet kemeri takmadığınız için.
Hadi ama, 80'lerden bahsediyoruz. 80'lerde çok hergeleydik.
Emniyet kemeri falan takmazdık.
Sert yetiştirildik.
80'lerde ninemiz arabada biz de varken camları kapatıp bir paket sigara içerdi.
Siz de içmiş olurdunuz yani.
Ciğerleriniz umurunda olmazdı.
80'lerde yaşıyorduk yahu.
O yüzden bugün sahip olduğumuz bazı lükslere bakınca
şikâyet etmek zor geliyor.
Spotify, Apple Music ve YouTube gibi uygulamalar var mesela, farkında mısınız?
İstediğiniz türde müziği bulup anında çalabiliyorsunuz.
80'leri hatırlıyorum da,
odamızda radyo dinlerken kanalı üst üste beş kez arayıp
"Double Dutch Bus"ı çalsınlar diye yalvarırdık.
"Şarkıyı çalmaya niyetiniz var mı? İşim gücüm var."
Bugün birini beş kez üst üste arayanı sapık diye hapse atarlar.
Hayat farklıydı.
Siz de biliyorsunuz.
Hanımlar, hayat farklıydı. 80'leri hatırlarsınız.
Küvetten ya da duştan çıkınca
temiz olduğunuzu kanıtlamak için göğsünüze bebek pudrası sürerdiniz.
Ta boynunuza kadar.
Şu an bebek pudrası sürüp dışarı çıkın bakalım.
Hastalık Kontrol Merkezi'ni ararlar.
"Evet, burada bir kadın var.
Şarbon mu, kokain mi, fentanil mi, halı şampuanı mı, anlayamadım.
Acilen biri gelip baksın. Tamam, teşekkürler."
Hayat farklıydı.
Yani denyonun teki
o zamanlar yaptığınız bir şey için sizi yargılamamalı.
Gerçekten. Bu sene beni korkutan bir şey yaşadım.
Atlanta, Georgia'daki Morris Brown Üniversitesi mezunuyum.
Bu sene Freaknik'le ilgili bir belgesel yaptılar.
Bir arkadaşım arayıp
"Freaknik'in belgeseli çıkıyor, haberin var mı?" dedi.
İlk dediğim şey "Görüntüleri nereden alıyorlar?" oldu.
"İnsanlardan rica ediyorlar, onlar da gönderiyor" dedi.
"Eyvah" oldum.
İnsanlar beni kaşsız görecek diye korktum.
O zamanlar hayat farklıydı.
Tamamen unutmuşum.
Bir gün benim adam gelip "Freaknik'in belgeseli çıkıyormuş" dedi.
"Bu hafta çıkıyor. Cuma günü izleyeceğiz."
"Ben çarşamba izleyeceğim" dedim.
"Cuma izleyip izlemeyeceğimizi ben söylerim."
Aynen.
Ben güncel kalmaya çalışanlardanım ve haberler beni etkiliyor.
Etkileniyorum ve motive oluyorum. İnsanların başarısını görünce mesela.
İnsan başkalarının başarısını kendi başarısızlığı olarak görmemeli.
İnsanlar bunu çok yapıyor.
Başkalarının başarısı sizin başarısızlığınız değildir.
Her zamankinden çok kadın rapçi olması hoşuma gidiyor.
Öyle.
Kadın rapçilere bayılıyorum. Kash Doll var, Nicki Minaj var.
Cardi B ve GloRilla var.
Glo'nun hastasıyım. Lil Glo'yu seviyorum.
GloRilla'nın bir lafını duydum.
Yemin ederim, hayattaki bazı şeylere bakışımı değiştirdi.
GloRilla'nın memleketi Memphis, Tennessee. O yüzden ağır güney aksanıyla konuşuyor.
Bir röportajda adam GloRilla'ya "Ünlü olmak nasıl?" diye soruyor.
Glo da "Ne yalan söyleyeyim, ünlü olmak biraz zor" diyor.
Adam "Nesi bu kadar zor?" diyor.
Glo, "Hayranlarım internette beni zorbalıyor" diyor.
"Zorbalıyor mu?"
"Evet, internette beni zorbalıyorlar.
Ufak tefeğim diye vücudumla dalga geçiyor, iri burnumla alay ediyorlar
ama şunu bilsinler,
bu ufak tefek vücudu ve bu iri burnu görmeye alışacaklar
çünkü hit yapmaya, para kazanmaya devam edeceğim.
Ayrıca günün sonunda kuku hâlâ iyi."
"Kukunun bununla ne alakası var?" diye düşündüm.
Kafam karıştı.
Ama geri adım atıp kalıp dışı düşününce,
olaya tamamen farklı bakınca onu anladım.
Öncelikle şunu anlayın.
Hayatta bazen insanlar sizi, sizin kendinizi gördüğünüz gibi görmez.
Bu, hayatta aldığım en acı derslerden biriydi.
Sizi, sizin kendinizi gördüğünüz gibi görmezler.
O yüzden kendinizi hep destekleyin.
Konu ne olursa olsun kendinizi destekleyin.
Her zaman.
"En sevdiğin beş komedyen kim?" diyorlar. "Üçü Sommore" diyorum.
"Diğer ikisi de ona çok benziyor."
Kendinizi destekleyin.
Neyse, sonra Cardi B'yi dinledim,
sonra geri dönüp GloRilla'yı tekrar dinledim.
Bu sefer şunu duydum.
"Ufak tefek vücudumu ya da iri burnumu sevmeyebilirsiniz
ama hit yapmaya, para kazanmaya devam edeceğim.
Günün sonunda işler iyi gitmezse neye sevinirim peki?
Kuku hâlâ iyi."
"Karıya bak, kukusuna selam çakıyor" dedim.
Kukusuna selam çakmıştı.
Eve gidip bütün şifrelerimi "Kuku hâlâ iyi" diye değiştirdim.
Aynen.
İnsanı nasıl da motive ediyor.
Hayatta ne olursa olsun kuku hâlâ iyi.
Bunu anlayın.
Anlayın.
Bazı kadınlar var… Siz kibarsınız, o kelimeyi kullanmazsınız.
Ama en basit hâliyle nerede kullanabileceğinizi göstereyim.
Diyelim ki doktor randevunuz var.
Randevu saat birde. Erken gidiyorsunuz. 12.30'da oradasınız.
Kızın sizi içeri alması 13.05'i buluyor.
Tansiyonunuzu ölçmeye ancak 13.15'te geliyor.
Hiç istifini bozmuyor. Geciktiği için özür dilemiyor.
Tansiyon aletini şişirmeye başlıyor.
Size bakıp "Tansiyonunuz biraz yüksek" diyor.
Siz de ona bakıp "Saat 13.00'te normaldi" diyorsunuz.
Bu kızın gününüzü mahvetmesine izin vermeyin.
Sodyum tüketiminize dikkat ediyorsunuz.
Günde 10.000 adım atıyorsunuz. Bolca su içiyorsunuz.
Kız "Tansiyonunuz yüksek" deyince, şunu yapmanızı istiyorum.
Önce yere bakın, sonra uzaklara bakın, sonra kızın suratına bakıp
"Günün sonunda kuku hâlâ iyi" deyin.
Tansiyon yüksek ama kuku iyi.
Aynen.
Daha da iyisini söyleyeyim.
Diyelim ki bankaya gittiniz.
Para yatırıyorsunuz.
Çeki camın altından uzatıyorsunuz.
Bakiyeyi sormuyorsunuz bile çünkü zaten biliyorsunuz.
Kız işgüzârlık yapıp bakiyenizi yazıyor. Kâğıdı size uzatıyor.
Bakınca biraz düşük olduğunu görüyorsunuz.
Bunun gününüzü mahvetmesine izin vermeyin.
Tam olarak şunu yapmanızı istiyorum. Yere bakın, uzaklara bakın,
kâğıdı kızın suratının dibinde buruşturun ve "Günün sonunda kuku hâlâ iyi" deyin.
"Kuku hâlâ iyi kızım."
Eskiden en iyi ilacın kahkaha olduğunu düşünürdüm.
Sonra Ozempic çıktı.
Ozempic müthiş bir şey ya.
Müthiş bir şey.
Oprah'yı gördünüz mü?
Oprah 38 bedene düştü.
Oprah'yı tanıyan herkes ömrü boyunca 50 beden olduğunu bilir.
Kemiksiz 50. Oprah 38 bedene düştü.
Çok iyi görünüyor. Fıstık gibi resmen.
Onun adına bu kadar sevinmemin sebebi şu.
Oprah ne kadar zengin olsa da zorlanıyor. O da bizim gibi. Dinleyin.
Mücadele veriyor.
Kilo konusu onu o kadar zorluyordu ki Weight Watchers'a katıldı.
Hatta şirkete yatırım yaptı, şirketin yüzü ve sözcüsü oldu.
Ta ki Ozempic çıkana kadar.
Ozempic çıkınca üç iğne yaptırdı ve Weight Watchers'ı Twitter'da şutladı.
Toplantıya bile gitmedi. Tweet attı. "Hadi güle güle."
Fıstık gibi oldu.
Oprah artık dışarı çıkıyor. Dışarı hiç çıkmadığı kadar çıkıyor.
Hem de nasıl. Artık partilerde kafayı buluyor.
Bakın, Ozempic'e büyük selam çaktı.
Ozempic çok fena gerçekten. Üstelik hızlı işliyor.
Ozempic alırsanız siz zayıflarsınız ama gölgeniz şişman kalır.
Oprah'nın sayfasına bakın, daha iyi anlarsınız.
Şu an 38 beden ve çok iyi görünüyor. Üstelik paspal ve gevşek değil.
Bazı insanlarda "Eskiden şişmandım" tipi olur.
Oprah tepeden tırnağa değişti resmen.
Her şeyi yepyeni.
Sayfasında bir video var. Oprah mor bir elbise giymiş.
Koridorda yürüyor.
Videoyu yavaşlatıyorlar. Ağır çekimde yürüyor yani.
Zum yapmam gerekti. "Oha, Oprah'ya bak" dedim.
Her adımında saçı dalgalanıyordu.
"Oprah'ya bak, saçı Brezilya'dan" dedim.
"Memeleri Küba'dan, kıçı Dominik Cumhuriyeti'nden
ama ayakları hâlâ Mississippi ayağı."
Koridorda yürüyor. "Oprah, sana yeni ayak lazım" dedim.
"O taşralı ayakları bu yeni seksi kız imajını taşımaz."
"Sana yeni ayak lazım."
Merak ediyorum. Kadınlar bunu niye yapıyor?
Niye her şeyimizi yeniliyoruz? Tepeden tırnağa değişiyoruz.
Yeni gözlük, yeni dişler, yeni memeler, düz karın, iri popo.
Yeni imajınızla dolaşıyorsunuz ve ayaklarınız acıyor.
Niye ayaklarımızı yenilemiyoruz?
Ayaklarını yenileyen ilk kadın kim olacak? Ben olacağım.
Bir partiye gideceğim.
Siz ayaklarınız ağrıdığı için oturuyor olacaksınız.
Ben içeri böyle dalacağım.
"Ayakları doğal değil, biliyorsunuz" diyeceksiniz.
"Ayaklarını yaptırmış."
Ama Oprah adına mutluyum. Bakın, Oprah mütevazıdır.
Ne kadar parası var, biliyor musunuz?
Onca paranız varken hâlâ gözlük takıyorsanız mütevazısınızdır.
Mütevazılığın daniskası bu lan.
Oprah'nın yarısı kadar zengin olsam X ışını görüşüne sahip olurdum.
Yanıma gelen kişiye "Öğlen pizza yemişsin" derdim.
Ama Oprah cidden fıstık gibi.
Açıkçası Stedman için endişeliyim.
Uzun zamandır sevgililer. Stedman sebat etti.
Kilo sorunu olan bir kadınla beraber olan bir erkek
kilomuz konusunda ne kadar hassas olduğumuzu bilir.
Öz saygı sorunları yaşadığımız dönemlerde duygularımız iniş çıkışlı olur.
Stedman, Oprah'yla bunu yaşıyordu.
50 bedenden 38 bedene inen bir kadın tamamen değişir.
Bunu bilmeyen erkek yoktur.
Zihinsel olarak tamamen değişir.
38 ve 50 bedende hayat farklıdır.
Bir defa 38 beden biriyle sevişebilirsiniz.
50'yi sikmeniz gerekir.
50'nin altına girmeniz gerekir. 50'yle şaka olmaz.
50'yle yataktayken kendinizi sırt üstü, bacaklarınız havada bulursunuz.
"Bacağımı indir. Erkeğim ben. Bacağımı indir."
50'yle şaka olmaz.
50'yi sikmek banjo çalmak gibidir. Banjoyla şaka olmaz.
Çalamıyorsanız geri çekilemezsiniz.
Büyük çileler çeken insanlar var. Ciddi sorunları var.
Bir kız arkadaşım zor günler yaşıyor.
21 yıldır hayatının aşkıyla evliydi.
Eşi araba kazası geçirdi ve maalesef olay yerinde öldü.
Olay yerinde.
Arkadaşım beklendiği üzere yıkıldı.
Ama o akşam herkese yemin etti.
"Ona bu şehrin gördüğü en unutulmaz cenazeyi yapacağım" dedi.
"Hiçbir masraftan kaçınmayacağım, görün bakın."
Şunu söyleyeyim, şehrin en büyük katedralini kiraladı.
Törende şarkı söylesin diye kilise korosu kiraladı.
Baş solist olarak da Yolanda Adams'la anlaştı.
Yolanda Adams'ın başına da Kirk Franklin'i koydu.
O derece yani.
Özel tabut yaptırdı.
İçi beyaz, kapağı camdı.
Eşine özel smokin diktirdi. Beyaz, yan tarafı altın çizgili.
Mezarlıkta 21 pare top atışı yaptıracaktı.
21 güvercin salıp beraber geçirdikleri 21 yılı kutlayacaktı.
Kiliseye giden yolu 21 düzine beyaz gülle donatacaktı.
Mihraba giden yolda ibadet dansı yaptıracaktı.
Bütün cemaatin beyaz giymesini istiyordu.
Onca şey planlamıştı
ama sonra sigorta için bilgi alması gerekince
işler çığırından çıktı.
Eşinin telefonunu T-Mobile'a götürdü.
T-Mobile telefonun kilidini açtı.
Çok kötü.
T-Mobile…
…kilidi açtı.
Bir defa, arkadaşım adamın yedi yaşında gayrimeşru çocuğu olduğunu öğrendi.
Kuzeni olduğuna yemin ettiği bir kızın kuzeni olmadığını öğrendi.
Telefonda çıplak kadın resimleri buldu. Kadınlara yazılmış edepsiz mesajlar.
Üç penis fotoğrafı buldu.
İkisi eşine ait değildi.
Meğer adam Akrep bile değilmiş.
Aslında İkizler'miş.
Peki kız ne yaptı?
Cenazenin seviyesini düşürdü.
Herkesi arayıp "Tören mören yok" dedi.
Adamı Temu eşofmanla defnetti.
Markasız tenis ayakkabılarıyla.
Adamın saçını bile kestirmedi.
Adamı tıraş bile ettirmedi.
Gözüne gözlük taktı. Adam normalde gözlüklü değildi.
Adama gözlük takıp "Bana yaptırdığın şeye bak" dedi.
Ölüm ilanında adını yanlış yazdı.
"Siktir zenci"yi "j" ile yazdı.
Cenaze törenini Zoom üzerinden yaptırdı
ama kimseye link vermedi.
Adam tabutta tek başına, papaz gibi saçla, gözünde gözlükle yatıyordu.
Yani…
Tabii cenazeye gidemedim çünkü o gün uçuşum vardı.
Ama arkadaşıma "Dönünce öğle yemeğine çıkacağız" dedim.
Oturduk, arkadaşım ağladı. 20 dakika ağladı, ben de onunla ağladım.
"Yerin dibine geçtim" dedi.
"Adamın şehirde yemediği halt kalmamış ama bir tek benim haberim yokmuş."
"Şu açıdan bak" dedim.
"Seni sevdiği, sana saygı duyduğu için durumu senden saklamış.
Ne yaptıysa yapmış ama senden saklamış."
"Arkadaşım olduğun için, üzülmeyeyim diye öyle diyorsun.
Ama işin gerçeği şu, boktan bir adamla evliymişim" dedi.
"Mükemmel olmasa da iyi bir adamdı çünkü sana iyi davranıyordu" dedim.
"Mükemmel olmasa da iyi bir adamdı."
İşe iyi yanından bakmaya, kalıp dışı düşünmeye çalıştım.
"Asıl boktan olan T-Mobile."
T-Mobile işgüzârlık etmişti.
Büyük şehir polisi olsa adamın telefonunun kilidini açmazdı.
Ekrandan penis fışkırıyor olsa da telefonun kilidini açmazlardı.
T-Mobile boktan.
"Utanıyorsun, biliyorum. Ne yapacaksın?" dedim.
"Taşınacak mısın?" "Hayır" dedi. "Bana epey para bıraktı."
"Çifte tazminat sözleşmesi yapmıştım. Yani kazada ölürse iki kat para alıyorum.
Yani mali açıdan iyiyim.
Aslına bakarsan erken emekli olacağım,
kendime butik açıp onunla meşgul olacağım" dedi.
"Taşınmayacak mısın?" dedim. "Hayır, burada kalacağım" dedi.
"Hayatımı yaşayacağım. Hatta belki tekrar evlenirim."
"Ciddi misin?" dedim. "Tabii" dedi.
"Çünkü günün sonunda kuku hâlâ iyi."
Millet, benim adım Sommore.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Sağ olun.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz Smith