Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
DIT VERHAAL KAN PLAATSVINDEN IN HET JAAR 2030…
…OF IN 1984…
…IN 506 EN OOK IN 2000.
TIEN JAAR GELEDEN, OF OVER EEN PAAR DAGEN…
OF WIE WEET…
MISSCHIEN VINDT HET WEL NU PLAATS.
Dat lucht op, zeg.
Wat slim van Moeder Natuur…
…om zoiets alledaags als afvalstoffen uit ons lichaam afscheiden…
…zo aangenaam te laten voelen.
Ik zou bijna gaan denken dat God echt bestaat.
Maar goed… Waar waren we gebleven?
Waar hadden we het over?
Ik wilde u net iets heel belangrijks vertellen.
Waar waren we over aan het praten? - We waren niet aan het praten.
U was aan het praten, ik niet.
En wat zei ik ook alweer? - Geen idee. Ik luisterde niet.
U was alleen maar aan het woord.
Waarom luisterde u niet? - Omdat u een leugenaar bent.
Ik luister niet meer naar u. Ik luister al twee dagen niet.
Doe niet alsof u leest. Ik weet dat u niet kunt zien.
Dit is een groot park. Er zijn allerlei soorten mensen.
Kinderen, straatventers, verkopers… - Oké.
Waarom valt u hen niet lastig? Ik praat niet meer met u.
Praat maar tegen die boom.
Dat is een lantaarnpaal.
U liegt alleen maar. Er komen alleen maar leugens uit uw mond.
Ik eis dat u die beschuldiging onderbouwt, meneer.
Oké. Prima. Een voorbeeld.
Bent u wel of niet…
…een voormalig officier van het Rwandees Bevrijdingsleger?
Natuurlijk niet.
En u heet niet Mobutu. Wees eerlijk.
Natuurlijk niet. - Ziet u wel? Een glasharde leugen.
Dat was geen leugen. Dat is m'n geheime identiteit.
Wat? Hoe bedoelt u?
In mijn werk heb je een geheime identiteit nodig.
Meer kan ik er niet over zeggen.
Bedoelt u dat u een spion bent?
Ik zeg alleen dat ik Mobutu heet…
…van het Rwandees Bevrijdingsleger.
Wat een waardeloze geheime identiteit. - Dat heb ik ze ook verteld.
Dat weten ze.
Hoe kan een 86-jarige Poolse man nou Mobutu van Rwanda heten?
'Jammer voor je. Jij krijgt Mobutu. Wat doe je eraan? Zo werkt 't nu eenmaal.'
Maar zo verdien ik de kost.
Ik smeek u me geen vragen meer te stellen.
Maar het is nogal vreemd, niet?
Waarom kozen ze daar een oude man voor?
U hebt dus wel vragen. Ik ook.
Ongeveer een jaar geleden stond ik in de rij bij de bank.
Ik werd benaderd door een man…
…die meteen vroeg of ik geheim agent wilde worden.
Nee. - Maar het is wel logisch.
Ze denken: hij is oud, dus valt niet op.
Hij kan onopgemerkt rondlopen en informatie vergaren.
Dat is waar.
Maar m'n geheime identiteit was inderdaad een ramp.
Ach… - Maar alstublieft…
Stel me geen vragen meer.
Ik meen het. Ik mag er geen antwoord op geven.
Ze hebben me ook een codenaam gegeven.
Abel.
Abel? - Abel Goldfarb.
En wat is uw echte naam? - Samuel Goldfarb.
Dezelfde achternaam. - Ja. Stelletje idioten.
Maar ach, je moet de kost verdienen. - Ja, dat zeg ik ook altijd.
Vertel eens. Hebt u ze ooit informatie gegeven?
Ik zit hier de hele dag…
…met een man die denkt dat een lantaarnpaal een boom is.
Welke informatie kan ik vergaren? Serieus? Natuurlijk niet.
Ik moet wel vragen naar hun ziektekostenverzekering voor spionnen.
Ze zeiden namelijk…
Verdomme, zeg. - Wat?
Krijg wat. U hebt me weer voor de gek gehouden.
Ik zou er niet meer in trappen en het is u weer gelukt.
'Mijn naam is Abel Goldfarb. Ziektekostenverzekering voor spionnen.'
Ongelooflijk dat u het weer flikt.
Maar het was wel goed, toch? Het was een mooi verhaal.
Lang, ingewikkeld, meeslepend. - Echt niet. Dit gesprek is voorbij.
U houdt me niet meer voor de gek. Ga weg.
Dit is mijn plek. Ik zat hier eerst.
Uw plek? - Ja.
Hoe dan? Ik wil de akte zien.
Laat maar eens zien.
Wilt u de akte zien? Kijk, hier.
Kunt u handlezen? - Toe.
Deze handen droegen gouden handschoenen.
Ik vond dit plekje drie jaar geleden.
Een ontspannend, rustig plekje.
Een week geleden kwam u en ik word gek van u. Genoeg.
Wegwezen. Op de tel van drie krijgt u een klap.
Dit is een korte discussie waard. - De bel klinkt.
Meneer… - De boksers stappen de ring in.
Hoe gaat u me slaan als u me niet eens ziet?
Dit gedrag is gênant. - Uw gezicht zal hierna gênant zijn.
Met alle respect…
…u hebt een deprimerend karakter en een vreselijke houding.
Daar komt de kampioen.
Meneer, niet bewegen. Blijf liggen.
U hebt misschien wel iets gebroken.
Ik ben nog nooit gevallen.
Maakt u zich maar geen zorgen.
Ik val elke ochtend. Ik word wakker, drink koffie en val dan.
Dat is de kringloop van het leven.
Wanneer je twee bent, sta je op en begin je te lopen…
…en opeens ben je 86 en begin je weer te vallen.
Kunt u uw hoofd optillen? Probeer eens.
Kijk eens. Dat is een goed teken.
Nu ga ik uw bekken controleren.
Eens kijken. Even voelen.
Als u deze massage fijn vindt, moet u weten dat ik vrijgezel ben.
Haal uw hand van me af.
Geen zorgen. Het is niet erg als u iets gebroken hebt.
Mijn heup is zo broos als glas. Vorig jaar heb ik die twee keer gebroken.
Ik was ook een tijdje dood. Zes minuten.
Dat lijkt niet zo lang. - Ik kreeg een bypass en boem.
Ze moesten me met kabels starten alsof ik een auto was.
Kunt u uw armen bewegen? Probeer eens.
Uitstekend. U hebt niets.
Blijf daar vijf minuten liggen en rust lekker uit.
Niets werkt beter ter ontspanning dan een grap.
Verdaguer was de beste. Kent u hem nog?
Was dat weer een leugen?
Wat? - Hoe bedoelt u?
Dat u een tijdje dood was.
Dat was niet waar. - Toch wel.
Het was de absolute waarheid. - Absolute waarheid? Toe.
Ik help u overeind. - Nee, dat kan ik zelf wel.
Oké, prima. Kom maar. Ziezo. Gelukkig kunt u zelf opstaan.
Waar gaat u heen? - Weg van u.
Ik heb genoeg van uw leugens. - Het zijn geen leugens.
Het zijn…
…aanpassingen.
Soms past de waarheid me niet. Die wordt te krap.
Dan haal ik hier iets uit en voeg ik hier iets aan toe…
…tot hij als gegoten zit.
De waarheid? Toe.
De waarheid is een bypassoperatie vorig jaar.
Een pensioen dat ik elke maand op de 7e krijg en weg is voor de 8e.
Naar de bakker gaan om oud brood te kopen. Dat is de waarheid.
Ik zeg dat het voor de duiven is.
Ik ben die duiven.
Ik was zes minuten dood. Dat is de waarheid.
En sindsdien pak ik het anders aan.
Aanpassingen.
Vanochtend zei ik tegen de groenteboer dat ik de laatste Comechingón ben.
Hij luistert.
Dan herinner ik me mijn tijd in La Pampa, de malones.
Mijn opa vocht tegen generaal Roca. En ik vond het geweldig.
Als ik 86 jaar één persoon was…
…kan ik in de komende vijf best 100 verschillende zijn.
Vraagje.
Die bakkerij… Hoe laat moet ik daar zijn om…
Vergeet de bakkerij.
U mist het punt. - Nee, ik begrijp u heel goed.
Het enige punt is dat u krankzinnig bent.
U spoort niet alleen, maar bent volledig ontspoord.
Bof ik even.
Een expert in geestelijke gezondheid. - Ja, meneer.
Ik stel u voor aan m'n dochter, Clarita.
Ook een expert. Ze wil me in een gekkenhuis stoppen.
Kijk wat ze heeft geschreven. - Wat? Lees eens voor.
'Hij heeft geen realiteitszin.'
Ze bedoelt mij. - Juist.
'Hij heeft toezicht nodig.'
Ze schreef deze brief aan m'n therapeut, dokter Engels.
Het probleem is dat ik geen therapeut heb…
…en ik dokter Engels ben.
Ik gaf haar het adres van de bakkerij en ze denkt dat het een ziekenhuis is.
En zij wil mij opsluiten.
U zegt dat ik gek ben, maar hoe zit het dan met u?
Hoelang hebt u nog te leven? Vijf minuten? Vijf maanden? Vijf jaar?
Wilt u die tijd besteden door te zitten en staren?
Een moment van opwinding wanneer u op de grond valt?
Nee, meneer.
Je moet de boel opschudden. Je moet actie ondernemen.
Wacht even.
Probeert u me nu te vertellen hoe ik m'n leven moet leiden?
Wat? - Ik heb een baan.
Anders dan u. Ik werk nog steeds.
Nee, u praat met Antonio Cardoso…
…assistent-opzichter van San Juan 158.
In juli werk ik daar al 52 jaar lang.
Het enige wat daar al langer is, is een ketel.
Een ketel die 853 kilo weegt.
Wie is de enige die weet hoe die werkt? Ondergetekende.
De boel opschudden, zegt hij.
Jeetje. Luister. Ik ga helemaal niets opschudden.
Ik had 20 jaar geleden moeten stoppen.
En? - Dat deed ik niet. Ik werk nog steeds.
Ja, vooruit.
Ik heb al twee jaar geen opslag gehad. Maar ik krijg nog steeds gulle fooien.
Ja, en nu…
…werk ik 's nachts en niemand ziet me.
Ik heb veel portiers zien komen en gaan tijdens de dagdienst.
Ik zag ze allemaal ontslagen worden. Maar ik ben er nog steeds.
Ik ben de wijze, oude, onzichtbare man.
Nee, u bent een dode man, een geest.
Twee jaar zonder opslag.
Hoe kunt u zich zo laten beroven? - Nee, meneer. Niemand berooft mij.
Niet op m'n werk of ergens anders. Ik heb bescherming.
Dat klopt. Die jongen die me elke middag ophaalt.
Wie? - Hij heet Rodrigo. Dat doet er niet toe.
Ik geef hem elke dag 1000 peso en hij loopt met me naar huis.
Niemand berooft me. Hij beschermt me.
Tegen wie? - Nou, vooral tegen zichzelf.
Maar ook tegen gevaar op straat.
U bent de eerste laffe geest die ik ontmoet.
Hoor wie het zegt, Mobutu. Kom nou.
Mijn oren klapperen ervan. - Mensen zien mij nog steeds.
Ik zorg dat ze me zien. - Kom nou.
Toen ze me naar het ziekenhuis brachten…
…hadden ze me nog niet in de ambulance gezet…
…toen zes buren van m'n gebouw het management belden…
…om te vragen of m'n appartement te huur stond.
Maar ik kwam terug. En weet u wat ik nu doe?
Elke dag, om vijf uur 's ochtends bel ik bij elk van die zes buren aan…
…en schreeuw ik: 'Opstaan, gieren.
Appartement 4B staat noch te huur, noch te koop.'
Ik zing 'De Internationale' en maak ze uit voor van alles en nog wat.
Ouwe gek.
Wie? - U. U denkt dat ze u zien.
Ze zien u niet. - Nee?
Misschien horen ze u, maar ze zien u niet.
We zijn allebei geesten.
Niemand wil uw gerimpelde, oude gezicht zien.
Het mijne ook niet.
Maar ik help.
U verraadt uw eigen mensen.
Mensen zoals u geven oude mensen een slechte naam.
Luister.
Ik zal u één ding zeggen en… - Cardoso.
Ja? - Cardoso.
Ja. - Cardoso.
Dat ben ik. Wie wil dat weten? - Menéndez Roberts.
Gonzalo Menéndez Roberts, van 12H. Hallo.
O ja, meneer Menéndez Roberts.
Ik zoek u al dagen. - Nou, ik…
Raúl zei dat u hier zou zijn.
Die vuilaard.
Ja, ik ben hier altijd.
Blijft u nog even? Ik ben over een paar rondjes terug.
Ja, natuurlijk. Prima.
Laat me niet zitten. - Waarom zou ik?
Ik wilde u eigenlijk bellen omdat ik…
Verdomme, hij heeft me gevonden.
Wie is dat?
Ik probeerde hem te ontwijken, maar nu heeft hij me gevonden.
Wie is dat? - Meneer Menéndez Roberts, van 12H.
De voorzitter van het consortium van eigenaars.
Hij kwam hier wonen toen de studio's gebouwd werden.
Studio's?
Ze breken een paar muren af en noemen het dan een studio.
U bent totaal niet meer bij de tijd.
Nu zit het gebouw vol met die gasten en…
Ze willen iets reorganiseren en hij wil me onder vier ogen spreken.
Oké, nu begrijp ik het. - Nee. Weet u wat het is?
Het woord begon zich rond het gebouw te verspreiden…
…dat ik een beetje slecht zie.
Een beetje maar? Andrea Bocelli ziet nog beter dan u.
Ik ken dat gebouw op m'n duimpje. In juli werk ik er 52 jaar.
Maar afgelopen week liep ik zomaar tegen de liftdeur aan.
Mevrouw Carracedo van 2A zag me.
Ik was even afgeleid. De deur was… Ik liep er zomaar tegenaan.
Toen zag ik die vrouw daar staan en naar me kijken.
Ik probeerde er goed uit te komen.
Ik had het briljante idee er weer tegenaan te lopen.
Alsof ik het expres deed.
Alsof het een groot plan van mij was…
…om met m'n hoofd tegen de liftdeur aan te lopen.
Het ergste was…
…dat terwijl ik dat deed, ik besefte dat het stom was.
Maar ik kon niet stoppen.
Ik bleef maar als een idioot tegen de deur aan lopen.
Toen zei ik:
'Ik repareer de deur, mevrouw Carracedo. Hij gaat vanzelf open. Het is gevaarlijk.'
Ze vluchtte doodsbang weg.
Nog geen twee dagen later…
…wil Menéndez Roberts me onder vier ogen spreken.
Zo ging het ook toen ik nog bokste.
Ik hang tegen de touwen…
…en word nerveus.
Ik word nerveus omdat…
U hebt staar aan beide ogen.
Juist. - Ja.
Bent u geopereerd? - Nee, nog niet.
Bovendien viel m'n zijzicht vier of vijf jaar geleden weg.
Ik was m'n perifeer zicht kwijtgeraakt.
Zomaar. In een oogwenk, weg. Vaarwel, perifeer zicht.
Ik loop alsof ik door een rietje kijk.
Op een ochtend werd ik wakker met een vlek in het midden.
O, die vlek.
Ja, net als de maan. - Net als de maan, ja.
Dan begint die te groeien. - Precies in het midden van het rietje.
Ja. Dus je hebt geen perifeer zicht meer.
De maan in het rietje…
…en een ring ertussen waar mensen in en uit gaan.
Wat doe je eraan?
Ziet u nog kleur of alleen zwart-wit?
Blauw. Het zijn blauwe schaduwen.
Het probleem is dat ik nog steeds in kleur droom. Ja.
Daarin zie ik alles net zo scherp als toen ik nog jong was.
Dan word ik wakker…
…en ziet het leven eruit als een droom.
Precies, ja.
Ik heb precies hetzelfde.
Cardoso, we zijn verbonden.
Omdat we allebei visie hebben.
Waarom hebben we zicht nodig als we visie hebben?
Ja.
Hoe laag en laf u ook bent, we zijn verbonden.
Ons gesprek met Menéndez Roberts zal heel goed verlopen.
Dat weet ik zeker.
Ons gesprek? Hoe bedoelt u?
Ik heb besloten het probleem met Menéndez Roberts op te lossen.
Maakt u zich geen zorgen.
De uitbuiters, grondbezitters en kapitalistische varkens…
…zijn m'n favoriete maaltijd.
Ik lust ze rauw.
Ja. - Nee.
Ik heb nergens om gevraagd, dus…
Bedank mij niet, Cardoso. Bedank Marx, Lenin, Gorki en Olgin.
Ik wil geen vreemden in m'n park. Het is al druk genoeg.
Ik breng u geen mensen, maar ideeën.
Mensen worden oud…
…maar ideeën blijven jong, gezond en mooi.
Ideeën zijn beter dan de mensen die ze kregen.
De strijd duurt voort, net als het draaien van de sterren.
We verpletteren Menéndez Roberts nog voor het avondeten.
Laat dat varken maar komen. Vuile schoft.
Waar is hij?
Bent u klaar met uw onzin? - Wat?
We gaan het volgende doen. U gaat uw mond houden.
Doet u dat niet…
…dan geef ik Rodrigo 10.000 peso om u te grazen te nemen.
Begrepen?
Ik weet al wat ik ga zeggen. - Wat dan?
Ik moet tot Kerstmis aanblijven. Voor de fooien.
Tot Kerstmis. Daarna kan ik… - Kerstmis?
Nee, u kunt geen compromis sluiten.
Die vent heeft het recht niet u te ontslaan…
…tot u de pensioenleeftijd hebt bereikt.
Maar ik ben al 85.
En zodra ik klaar ben met hem, is die crimineel Rodrigo aan de beurt.
Samen leren we die knul een lesje.
Waarom? Waarom, Heer? Ik vraag om Uw hulp.
Stuur me een oude man, die blind, doof, links en dom is.
Waarom doet U me dit aan? - Wie is die zogenaamde Heer?
U geeft me meer werk dan ik dacht.
Verdorie, daar komt hij.
Zeg niets. Ik heb u niets aangedaan…
Mond dicht, Cardoso. Ik denk niet dat hij het is.
Nee, zeker niet.
Dat is een meisje. Een mooi meisje.
Hoe weet u dat? - Door de gloed.
Toen ik nog kon zien…
…hadden alle mooie meisjes een soort gloed om zich heen.
Nu zie ik alleen nog de gloed.
Ja, het is zeker een heel mooi meisje.
Misschien. Het zou kunnen.
Maar hij kan nog steeds elk moment komen. Doe me een lol. Ga weg.
Ga weg. Ik zal u wat vertellen.
Ga naar de groenteboer…
…en zeg dat u een Comanche bent en al die verhalen.
Prima. Los het op met Menéndez Roberts.
Ik sta het toe. - Dank u vriendelijk.
Maar eerst moet u kalmeren.
Ja, zodra u weg bent. Dan ben ik gelijk kalm.
In uw huidige staat…
…zal de grondbezitter u met z'n tractor overrijden.
Begrijpt u dat? Kom.
Laten we even op het gras gaan zitten.
Op het gras? - Ja.
Ik ben toch geen zwerver. - Nee, rustig maar.
Ziezo. Ga maar zitten. Goed zo.
Zo, ja. Heel goed.
Mooi zo. We zitten.
Ik heb m'n handen vol aan u. - Kijk.
Hier wordt u meteen rustig van.
Het is een joint, ziet u? Een joint, ter ontspanning.
Van een dokter gekregen…
…om m'n glaucoom te verlichten.
Hij schrijft hem voor via m'n verzekering en iedereen is blij.
Het verwijdt de haarvaten en verlaagt je bloeddruk.
Wat is dat?
Dit? Dit is de sleutel tot geluk.
U zult zelfs lachen om het nieuws.
Zelfs uw kinderen zullen goede mensen lijken.
Dus u bent ook een junkie.
Ik weet niet wat ik U heb aangedaan, maar vergeef me, Heer.
Duizendmaal excuses. Verdomme.
Eén hijs hiervan en Menéndez Roberts wordt een makkie.
Ga weg met die rotzooi. Dat is vergif, gekke, oude man.
Volgens mij komt hij eraan.
Ja.
Kijk. Neem gewoon een hijsje.
U moet de rook zo lang mogelijk binnenhouden.
Dat versterkt het effect.
Dit is waardeloos.
Geef het nog een kans. U went er vanzelf aan.
Denkt u? - Natuurlijk.
Geniet ervan. De verzekering betaalt.
Dat meisje…
…is veranderd van een 'knap meisje' in een femme fatale.
Ze verandert in Ana Grimberg.
Ana Grimberg was een kledingafwerker.
Ze naaide de labels en de veren op de hoeden voor Schiffman in Chacarita.
Nee. - Eens kijken.
Nee, dat is ze niet.
Dat is Normita Rivera.
Anita was verlegen.
Ze zat de hele middag op haar veranda.
Ze had een mooi snoetje…
…alsof het door een kunstenaar was geschilderd.
Normita was m'n derde vrouw.
De beste die ik heb gehad. - Echt?
Normita schonk me m'n eerste zoon, Juan Carlos.
Juan Carlos schonk me m'n eerste kleinzoon.
Mario.
En Mario gaf me m'n eerste kunstgebit.
Ik liep talloze keren langs die veranda. Ik kon haar niet eens gedag zeggen.
Haar vingers waren vervormd door al het naaiwerk.
Ze zat op een krukje en verborg haar handen zo…
…omdat ze zich zo schaamde, het arme ding.
Mijn acht kleinkinderen hebben gestudeerd.
Mario is tandarts. Moet je m'n glimlach eens zien.
Ik deed m'n kunstgebit in, glimlachte en vaarwel, Normita.
Zij werkte zodat haar man rechten kon studeren om iemand te worden.
Toen hij afstudeerde, besefte hij dat hij een advocaat was…
…getrouwd met een klein joods meisje dat Jiddisch spreekt en veren naait.
Hij dumpte haar…
…voor een mager, rijk meisje dat hij van de universiteit kende.
Vier maanden later…
…stak Ana haar hoofd in de oven.
Normita was ontroostbaar toen ik vertrok.
En ik liep glimlachend weg met m'n nieuwe tanden.
Ze was ongeveer 60 jaar oud.
Maar als ik aan haar denk, is de herinnering zo vers als de eerste keer.
Een maand voor ze zelfmoord pleegde…
…ontmoette ik haar in de openbare bibliotheek in Villa Crespo.
Ik weet nog dat ik Macbeth zat te lezen.
Ik keek op en daar zat Ana.
Ze zag me niet…
…omdat ze met haar neus in een taalboek zat.
Ze leerde Spaans, het arme ding.
Ze keek op, herkende me en lachte naar me.
En m'n hart begaf het bijna.
Ik kon geen woord uitbrengen. Ik verstijfde.
Toen verborg ze haar handjes onder de tafel…
…en dook ze weer in haar boek.
Een tijdje later vertrok ze.
Ik heb nooit met haar gepraat.
Vervloekt m'n tanden en hoe ik ben.
Ik heb nooit met haar gepraat.
Wat zit hierin?
Dit moest me toch aan het lachen maken? - Nee, stop. Rustig aan.
Ik haat nostalgie.
Luister, dat is de ergste ziekte.
Nostalgie is een grotere doodsoorzaak voor oude mensen dan hartaanvallen.
Wanneer hebt u voor het laatst gevreeën?
Nog meer nostalgie. Lieve hemel, zeg.
Mijn laatste keer…
…was op 10 juli 19…
In 2009.
Leefde uw vrouw nog? - Volgens haar wel.
Kom nou. - Nee, ik weet wat u bedoelde.
Maar met Esther wist je het nooit.
Ze was een goede vrouw, een uitstekende vrouw.
Het was niet haar schuld…
…dat ik altijd van Ana Grimberg zou houden.
Het is het vermelden waard.
Tijdens mijn laatste keer was ik ontrouw.
Allemachtig. Ik heb ze allemaal bedrogen.
Met Margarita was ik 76 jaar oud en ik had nog steeds affaires.
Cardoso, u verbaast me. Eindelijk een teken van moed.
Nee. Het was geen moed. Het was een vloek.
Ik zei steeds tegen mezelf: 'Nee, Antonio, doe het niet.
Doe het niet.'
En toen deed ik het verdomme toch. - Nee. Dat is goed.
U nam een risico. U wilde het en deed het.
Ik wilde het, maar durfde niet. Ik benijd u.
U bent altijd geweest wat ik pas onlangs ben geworden.
Een vieze, oude man. - Nee, een romanticus. Een man met hoop.
Geloof me. Ik was dood en weet waar ik het over heb.
Het gaat niet om seks…
…maar om romantiek en avontuur.
Het zit allemaal in het hoofd.
Het lichaam is slechts een verstekeling die meelift.
Begrijpt u het, Cardoso?
Want nu moet ik bekennen…
…dat ik verliefd ben op dat meisje.
Kijk nou toch.
Ik ook, als ik eerlijk ben.
Hopelijk wordt Roberto niet jaloers.
Wie is Roberto? - M'n partner.
Wat? U maakt een grapje. U hield me voor de gek.
Ik trapte erin. - Ja.
Zeg niet dat u er niet in trapte. - Als een dwaas.
Wat erg. - Zeg niet dat u er niet in trapte.
Als een dwaas. - Laten we opstaan.
Ziezo. Zo, ja. - Dat was een goeie.
Opstaan.
Wacht. Ga rechtop staan. Zo.
Zo, ja. - Verdorie.
Wat? - Ik heb in m'n broek gescheten.
Nee.
Nu trapte u erin.
Wat flikt u me nu? - Ik had u te pakken.
Denkt u dat u de enige bent die grappen kan uithalen?
Dat geeft niet. - Wacht.
Luister. Ik heb iets bedacht.
als ik zo ben
wat kan ik dan doen?
ik ben knap geboren
en wil graag liefhebben
Help me. Samen.
Kom hier. - Oké.
Help me.
als ik zo ben
wat kan ik dan doen?
met vrouwen kan ik me niet inhouden
Dat was zo lief. Heel erg bedankt.
Heel erg bedankt.
Ik denk dat ze nu verliefd is.
Dat moet wel met twee knapperds zoals wij.
Hebt u misschien nog zo'n joint?
Nee. Laten we een komische sketch doen. Daarna is ze niet van ons af te slaan.
We doen de sketch later wel. Maar eerst zing ik een tango.
'Als ik zo ben', van Botta, Lomuto en Perroti.
als ik zo ben
Nee. Dat heb je al gezongen.
Het is een geweldig nummer. - Mooi optreden, hoor.
Maar nu gaan we een komische sketch doen.
Wat ik ook tegen u zeg, uw antwoord is: 'Ik ben Rappaport niet.'
Snapt u het?
Stel u voor dat we elkaar net hebben ontmoet.
'Ik ben Rappaport niet.'
Nee, nog niet.
Nu begin ik. Hallo, Rappaport.
Nu.
Ik ben Rappaport niet.
Rappaport, wat is er met je gebeurd?
Je was ooit lang en dik. Nu ben je klein en mager.
Ik ben Rappaport niet.
Je was een jonge kerel met een baard.
Nu ben je oud en kaal. - Ik ben Rappaport niet.
Je droeg ooit de chicste kleding en nu draag je vieze, oude kleren.
Ik ben Rappaport niet.
En je hebt je naam veranderd.
Ik…
Natuurlijk. 'Je hebt je naam veranderd.'
Dat was goed, zeg. 'Je hebt je naam veranderd.'
Cardoso.
Cardoso, ik kom zo terug. - Daar is hij.
Ik moet alles op 'n rijtje krijgen. Kom mee.
Geen zorgen. We lossen het wel op.
Nee, er is geen 'we'.
Ga daar maar staan en zeg geen woord.
Roept u me als u me nodig hebt? - Ja, ik zweer het op alles wat heilig is.
Ik heb zin om hem aan te pakken. - In vredesnaam. Doe me een plezier.
Ga hier maar zitten. - Ja.
En denk aan Rodrigo. - Ja.
Kijk gerust de andere kant op. - Oké.
Cardoso.
Hoe gaat het?
Ach, het gaat wel.
Ik zal me even voorstellen. Gonzalo Menéndez Roberts.
Antonio Cardoso. Een genoegen. - Hoi.
Sorry voor de haast.
Als ik niet anderhalf uur jog, loopt m'n hele dag uit.
Onsterfelijk zijn kost te veel tijd.
Wat een mooi park, hè? Niet te druk, niet veel kraampjes.
Ik kan hier lesgeven.
Ik geef communicatie aan de UCA.
Communicatie? - Ja. Allerlei soorten.
Publiek, interpersoonlijk en intrapersoonlijk.
Allerlei… - Geklets.
Min of meer, ja. - Min of meer.
Die ga ik gebruiken.
Ach ja…
Het is u vast opgevallen dat we veel hebben gekletst.
Ja.
Geloof het of niet…
…maar ik ben er sinds kort achter gekomen dat u in 't gebouw werkt.
Ik ben beneden in de stookruimte.
Ik val niemand lastig. - Juist.
Dat is mooi. Super. - Ja.
Wat ik bedoel… Kom hier. - Ja.
Ik heb niets aan uw situatie gedaan omdat ik niet van uw bestaan wist.
Ik ben vooral in de stookruimte. - Juist.
Ik val niemand lastig. - Juist.
Juist. - Ja.
Ga toch door. U was net goed bezig. - Nee, ik…
We zijn overgestapt van beheermaatschappij.
Als voorzitter van het consortium van eigenaars…
Wij allemaal, het hele gebouw…
We volgen het advies op van die nieuwe maatschappij.
En ze willen mij eruit schoppen. - Nee.
Nee.
Zo zou ik het niet zeggen. - Hoe dan wel?
Volgens hen…
…is het niet langer een voordeel om u dienst te houden.
Ik word er dus uit geschopt.
Nee…
We kunnen u dwingen met pensioen te gaan vanwege uw leeftijd.
Maar de bewoners mogen u enorm.
Ze hebben gestemd u twee maandlonen te betalen.
Dat is niet verkeerd.
Over twee maanden herinnert u zich ons misschien niet eens.
Cardoso.
Nou?
Ik ben een idioot.
Sorry. Ik ben een idioot. Mijn excuses.
Ik wil deze rol niet spelen, Antonio. - U bent er behoorlijk goed in.
Antonio.
Het is voor iedereen het beste.
Niemand zal iets van u eisen of nog over u klagen.
U hoeft geen werk te doen dat niet bij uw leeftijd past.
We zijn geen consortium van schurken of harteloze mensen.
De enige schurk hier…
…is tijd.
Tijd is de echte vijand. Neem mij bijvoorbeeld.
Ik ren als een kind. Wie hou ik voor de gek?
Weet u wat het is? - Nou?
Jullie hebben me nodig.
De winter komt eraan. - Ja.
Die ketel is in 1968 geïnstalleerd.
1968?
Er is geen mens op aarde die de trucjes van die oude dame beter kent dan ik.
Dat garandeer ik. Ja, dat garandeer ik.
Ja.
Geef me tot Kerstmis. - Wat?
Meer vraag ik niet. Tot Kerstmis.
Voor de fooien, snapt u? Het is goed geld en ik… Nou…
Wat zegt u ervan?
U geeft me tot Kerstmis en ik neem iemand onder m'n hoede.
We willen de ketel ook vervangen.
Ja.
We hebben een automatische gevonden…
…die spectaculair is.
Geautomatiseerd, intelligent.
Je bedient hem met een app, een applicatie.
Op je telefoon.
Via internet. Op een computer.
Net magie. Je hoeft niets te doen. Het werkt vanzelf.
Een groep ingenieurs komt de boel radicaal veranderen.
De leidingen, elektriciteit, de voordeur. Alles.
Oké. Dan zult u me hard nodig hebben. Ik heb hier 40 jaar alles gerepareerd.
Juist. - Luister.
Ik weet wat er achter elk stuk pleister zit…
…van dat gebouw.
Dat verzeker ik u. Ik meen het. Dus u kunt gerust zijn.
Wacht eens. Oké, ik heb een idee.
Snapt u het? - Geen zorgen.
Het souterrain.
Als ik daar mag blijven…
…werk ik gratis als opzichter.
U hoeft niets te betalen. Ik neem de kosten op me.
We willen van het souterrain…
…een mooie wintertuin maken.
We gooien de boel volledig om. Begrijpt u?
Laat ook maar. Goed. Ik trek m'n aanbod in.
Laat maar. - Cardoso, luister.
Nee. Ik heb genoeg gehoord.
Had maar gezegd dat ik in een wintertuin woon.
Ik had het kunnen verhuren.
Cardoso, ik ken mensen bij het ministerie van Welzijn.
Ik kan een kamer regelen in een tehuis, in een hotel in de stad.
Nee, dank u. Ik zoek wel een wintertuin.
Cardoso, weet u wat het probleem is? - Ja, dat weet ik.
U bent de schurk in de film, maar wilt als de held gezien worden.
U hebt gelijk. Ja. Ik ben…
Ik ben een idioot.
Ik heb dit verkeerd aangepakt.
Het breekt m'n hart. Sorry. - Laat maar zitten.
Over twee maanden zult u zich dit niet herinneren.
Weet u wat we gaan doen? Nee, wat ik ga doen.
Vier maanden ontslagvergoeding. Wat zegt u ervan?
Als de anderen protesteren, hebben ze pech. Ik regel het.
Wat zegt u ervan? - Vier maanden is beter dan twee, toch?
Uitstekend.
Nee. Wacht even. - Hebben we een deal?
Cardoso.
Onacceptabel.
We vinden uw voorstel schandalig.
Luister, Menéndez Roberts.
Ik vraag het u uit oprechte nieuwsgierigheid.
Hoe bent u in deze hachelijke situatie beland?
Ik heb niet ingegrepen…
…omdat ik het heerlijk vond om u uw eigen graf te zien graven.
Het was ongelooflijk. Rechtstreeks uit een horrorfilm.
Stukje bij beetje graaft een man z'n eigen graf.
Ik was absoluut geschokt.
Ivan Rifkin, aangenaam. - Hoe gaat het?
Van advocatenkantoor Weissman, Rifkin en Rocatagliatta.
Ons kantoor vertegenwoordigt meneer Cardoso.
Eigenlijk vertegenwoordigen we de vakbond van portiers en opzichters.
We heten GENOEG.
Genootschap voor de Neutralisatie van Onderdrukking…
…Egoïsme en Gierigheid.
GENOEG.
Kent u dat? - Niet echt, nee. Nooit van gehoord.
Wen er maar aan, want dat zult u vaker gaan horen.
Ga weg.
Meneer Cardoso wil dat we weggaan.
Maar zo makkelijk is het niet, omdat we uit eigen beweging handelen.
Ik krijg vier maanden vergoeding. Dat is de afspraak.
Dat heb ik gehoord.
Wat een hilarische grap.
Meneer Rifkin. - Ik luister.
Volgens mij begrijp ik het niet helemaal. - Dat geldt voor veel mensen.
Ik leg het uit. - Oké.
De situatie is simpel, maar ik zal het nog eenvoudiger maken.
We accepteren geen vier, vijf of zes maanden ontslagvergoeding.
Wat we wel accepteren…
…is dat meneer Cardoso wordt aangenomen als consultant…
…gedurende de periode van de renovatie van het gebouw…
…die, om maar iets te gokken, zo'n twee jaar zal duren.
Nee, zes maanden, volgens de architect. - Oké. We houden het op drie jaar.
Na die periode hervatten we de onderhandelingen.
Ik heb geen idee wie hij is. - Dat klopt.
Meneer Cardoso is bekender met Weissman en Rocatagliatta…
…die wat toegeeflijker zijn.
Maar in dit geval vond iedereen het beter om 'De Boa' te sturen.
Dat is m'n bijnaam op kantoor.
Meneer Rifkin. - Ik luister.
Ik heb nog nooit van uw organisatie gehoord.
GENOEG. - Ja.
Een gebouw met een enorme frontispice. - Niet gezien.
Ik heb wel een advocaat van de portiersvakbond gezien.
Weet hij dat u meneer Cardoso wilt ontslaan?
Nog niet.
En weet u dat u vier eigenaars nodig hebt…
…om tegen hem te getuigen?
Vind ze, Menéndez Roberts.
Vier mensen die bereid zijn publiekelijk verantwoordelijkheid te nemen…
…voor de uithuiszetting en het ontslag bij z'n baan na 52 jaar.
Een man die werd benoemd tot Opzichter van het Jaar…
…door het di Tella Instituut in 1978.
Een activist die z'n hele leven voor mensenrechten heeft gestreden.
Bloed, zweet en tranen om drie kinderen en acht kleinkinderen op te voeden.
Wacht. Luister.
Nee, Cardoso. Genoeg met die valse bescheidenheid.
U bent een held en mensen moeten dat weten.
Maar wees gewaarschuwd.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Ik heb principes, zelfs als anderen die niet hebben.
Tijdens het hele proces, en ik vrees dat dat erg lang zal duren…
…zullen jullie het gebouw niet kunnen renoveren.
Vergeet je wintertuinen, multifunctionele ruimte, terras…
De waarde van uw eigendom zal dalen en nooit meer stijgen.
Tijd zal nu uw vijand zijn, vriend.
Daarom dring ik erop aan na te denken over de juridische kosten…
…of u nu wint of verliest.
Vergelijk de tijd, kosten en sociale minachting…
…met de belachelijk lage prijs om meneer Cardoso in dienst te houden.
Ik zeg dit voor uw bestwil. Wat kan mij het schelen?
Goed.
Meneer Rifkin. - Ik luister.
Ik wist van het recht op arbitrage.
Maar ik wist niet dat Antonio daarvan wilde…
Natuurlijk wil hij dat. U moest eens weten.
En GENOEG helpt graag. Ze gebruiken het als testcase.
Wat? - Het is perfect voor ze.
Wat heb ik daarmee te maken? - Pardon?
U hebt elk mogelijke mensenrecht aan de laars gelapt.
Ouderdom, personen met een handicap, rassensegregatie.
Rassensegregatie? Wat?
Deze man is een afstammeling van de Comechingones.
Kijk naar hem.
Hij is inheems, begrijpt u dat?
Luister. Cardoso loopt tegen muren op. Hij is al zeker 80.
Tachtig zijn is niet makkelijk. U bent zo onwetend als wat.
Jullie kunnen me niet verantwoordelijk houden.
We praten morgen verder als we gaan staken bij de…
Hoe heet het? Bij de UCA.
Zij zijn daar dol op stakingen.
De naam Menéndez Roberts zal een werkwoord worden.
'Om te Menéndez-Robertsen.
Het vervolgen van ouderen, mindervaliden, inheemsen en blinden.'
Luister alstublieft.
Ik luister.
Dit is uit de hand gelopen.
Ik ben niet verantwoordelijk. Ik vertegenwoordig een consortium.
Maar u wilde daar het gezicht van zijn. Omdat u bij ze hoort.
U betaalt fortuinen om oude dingen te kopen.
Oude meubels, oude auto's, oude schilderijen.
Alles oud, behalve oude mensen.
Die kunt u niet als decoratie gebruiken. Ze praten te veel.
Zelfs als ze zwijgen, zeggen ze te veel.
U ziet de toekomst in hen en daar wordt u bang van.
Beseft u wel, meneer de student…
…dat u ook oud zult worden?
Het probleem is niet dat het leven kort is.
Het probleem is dat het erg lang is.
Als u nu bang bent en al uw tijd aan joggen besteedt…
…hoe zal dat later dan voelen wanneer uw benen het begeven?
Natuurlijk wilt u dat Cardoso inschikkelijk is…
…geen weerwoord geeft en terug naar dat hotel gaat.
Maar dat gaat hij niet doen, want dat sta ik niet toe.
Het is namelijk één ding om iemand traag, blind of stom te noemen…
…maar om ze overbodig te noemen…
…is onvergeeflijk.
Meneer Rifkin. - Ik luister.
Ik ben erg dankbaar dat u die gedachten met me deelt en…
We stoppen met praten, tenzij het voor een rechter is.
Wat zegt u ervan, Cardoso?
Zullen we aanvallen? Nou?
Ik denk dat het beter is om niet aan te vallen.
Wat? En de strijd dan?
Wilt u liever een rotbaantje dan de strijd aangaan?
Precies. Ik neem de baan aan en de strijd kan me wat.
Meneer Menéndez Roberts…
…mijn cliënt heeft me gevraagd de lont te verlengen.
Maar de bom is er nog.
Ga.
Doe aerobics tot aan uw gebouw en roep het consortium bijeen.
Verleid ze niet en haal ze niet over. Communiceer.
Cardoso blijft.
Als gids, spiritueel adviseur of emeritus opzichter.
Zeg het maar.
Maar vergeet niet dat deze afspraak tussen ons is.
Praat niet met de vakbond of het nieuwe management.
Want als GENOEG erachter komt, is het gedaan met ons.
Als u de kwestie hebt opgelost…
…bel dan dit nummer en vraag naar advocaat Clara Cohen.
Zeg dat ze contact opneemt met 'Pa'.
Hij is een van de leiders van GENOEG.
En vraag haar tegen hem te zeggen dat de Cardoso-kwestie is opgelost.
Vanaf dat moment zal Pa de rest afhandelen.
Begrepen.
Makelaardij Gorriti?
Ja. Dat is een adviesgroep van GENOEG.
Ze onderhandelen met gebouwen en zo.
Vooruit. Schiet op. Werk aan de winkel. - Oké.
Meneer Rifkin. - Ik luister.
Antonio…
Deze kwesties gaan me enorm aan het hart.
Aan iedereens hart. Fijne avond. - Ze obsederen me.
Geweldige brainstorm. De generatiegap was het heroverwegen…
Nog één woord en ik geef u aan voor 'linguïcide'.
Ik geef toe dat ik me soms moeilijk kan verwoorden.
U kunt ook moeilijk weggaan.
Begrepen. Dag. - Ga.
Fijne avond, Cardoso. - Rennen maar. Vooruit. Goed zo.
Graag gedaan, Cardoso.
Ze gaan me pakken.
Wat? - Ik ga de bak in.
Ik zal op 85-jarige leeftijd worden verkracht in een cel.
Precies wat ik nodig had. - Maar u hebt nog werk.
Waarom geeft u me geen knuffel?
Ik had perfect onderhandeld.
Ik zou vier maanden salaris krijgen. Nu krijg ik geen cent meer.
Wat heb ik u misdaan? Waar heb ik dit aan verdiend, Rifkin?
Zo heet ik niet. Rifkin is m'n crimineel van een dokter.
Als u Rifkin, Mobutu of Rappaport niet bent, wie bent u dan wel?
Wie bent u in vredesnaam? - Ik was Clara Lemlich.
Een griet. Precies wat ik nodig had.
Je gebruikt de identiteit die je op dat moment nodig hebt.
De gloed is weg.
Het meisje is weg.
Wie is dat?
Niemand. - Dat is onze knul, toch?
Niet 'onze' knul, nee. Mijn knul, oké?
Ik moet iets met hem bespreken. - Nee. U gaat niet met hem praten.
Luister goed. Met hem sol je niet.
Hij zal u vermoorden en daarna mij.
Zwijg en zeg geen woord. Blijf hier. - Oké.
Tot morgen.
Kom, Rodrigo.
Wie is die ouwe?
Geen idee, ik ken hem niet. - Wegwezen.
Waar woon je, ouwe?
Eerst vertel ik waar ik werk. Bij het 19e districtsbureau.
Commissaris Menéndez Roberts. Verdovende middelen.
Serieus? Ik vroeg waar je woont.
Hier in de buurt. - Echt? Dan loop ik wel mee.
Dat hoeft niet. - Kom, ouwe. Het is maar 1000 peso.
Nee, jongen. Dat is niet nodig. Dank je.
Niet? - Nee.
Nu kost het je 2000.
Wat toevallig.
Vanochtend zag ik een gast met vier of vijf hondjes…
…allemaal aan de lijn.
Dat doe ik nu ook.
Ik neem jou en die ouwe zak mee en jullie geven me allebei 2000.
Nee, dat was niet de afspraak.
Inflatie, snap je?
Vooruit, ouwe. Ik heb niet de hele dag.
En jij ook. Lopen. - Oké, we gaan.
Is hij doof? - Hij komt al.
Schiet op. - Stop.
Ik discussieer nooit met iemand die boos is.
Dat heb ik 70 jaar geleden op deze zelfde straten geleerd.
Ik was hier net aangekomen en ik sprak geen Spaans.
We stonden allemaal op iemands menu.
Het probleem is dat je het verkeerde gerecht hebt gekozen.
Met Antonio en mij eet je jezelf op.
Wij leven ook op straat.
Wij kijken de dood ook elke dag in de ogen…
…net als jij, Rodrigo.
Je bent boos, en terecht. Ik ben ook woedend.
Maar het probleem zit hogerop. Bij degenen die aan de touwtjes trekken.
Want jij, ik en Antonio hebben dezelfde vijand…
…en we moeten elkaar steunen.
Schud m'n hand.
Goed zo.
Vijfduizend peso. Hoor je me? - Au.
Vooraf betaald, of je gaat eraan, ouwe zak.
Dat gaat niet. - Jawel.
Geef me al je geld. - Nee.
Nee, ik heb 40.000 peso.
Die zou ik graag met je delen, maar niet zo.
Niet zo?
Ja, zo. Geef me die 40.000 peso of ik steek je ter plekke neer.
Denk erover na. - Hou je erbuiten.
Nee. - Niet doen. Blijf daar.
Blijf daar of ik prik je vol gaten.
En jij, ouwe, geeft me nu die 40.000 peso.
Je geld of je leven. - Nee. Hier.
Wat doe je nou, ouwe?
Klootzak. - Pak aan.
Wat nu?
Wat doe je? Wil je soms dood?
Nee, Rodrigo.
Leg hem uit hoe het hier gaat.
Dit is jouw schuld.
Meneer.
Meneer, sta op.
Kom op. Dit is niet grappig.
Sta alstublieft op.
Help.
Help me alsjeblieft. Hier.
Help me alsjeblieft.
Hier.
Sta op, meneer.
Help, alsjeblieft.
We zijn hier. Help.
Iemand…
Help.
En? Dat was me wat, zeg.
Dat joch was echt doodsbang, hè?
Die snotneus zal ons niet meer lastigvallen.
Ik sloeg hem verrot met m'n stok. Boem, nog een klap.
Hij had er genoeg van.
Vertel eens, Rocky Balboa.
Blijft u hier?
Want als u hier blijft…
…ben ik hier weg, met alle respect.
Ik wist dat u zich zorgen over me zou maken.
Het is niets. Slechts een verstuiking. Ik weet hoe ik moet vallen.
En weten hoe je moet vallen is het halve werk.
Bij de dokters op de eerste hulp viel ik ook in de smaak.
Ze behandelden me bijna als een mens…
…en ik gaf ze de 40.000 peso als fooi.
Ik zou het toch verliezen, maar ik had m'n principes nog.
U gaat of ik ga. - Die knul komt niet terug, Antonio.
Hij wil makkelijk geld.
Hij wil geen problemen. - Nou…
En als hij terugkomt, zal ik hem uitleggen, als zijn gelijke…
…dat we in dezelfde val zitten.
Ik laat jullie met rust als jullie het zo goed kunnen vinden.
Wacht. Niet weggaan. Een vriendschap als de onze is zeldzaam.
Die moeten we koesteren. - Welke vriendschap?
Die is er nooit geweest.
Waarom niet? - Ik weet niet eens hoe u heet.
Maar u hebt een gevallen kameraad geholpen.
Dat had ik voor elke hond gedaan.
Echt waar? - Ik zal u iets vertellen.
Toen ik u daar bijna dood zag liggen…
…zei ik tegen mezelf: 'Antonio, dat zal jou nooit gebeuren.'
Kijk eens.
Kijk nou. - Papa.
Ik heb z'n mes nog. Snapt u wat ik bedoel? - Ja.
Hij zal het dus komen zoeken. En ik ga het teruggeven.
Dat is onderhandelen. Zo win je mensen voor je.
En dat doe ik ver weg van u. Dan ziet hij dat wij niks met elkaar van doen hebben.
De Kozak verliest z'n zwaard en u heeft het terug.
Weten wanneer je je moet terugtrekken is het andere halve werk.
U blijft vallen en ik blijf me terugtrekken.
Eens zien wie er minder gebroken botten aan overhoudt.
U kunt die knul niet betalen voor uw bestaansrecht, Cardoso.
De winkel sluit voor de siësta. Kom om vijf uur maar terug.
Ja, ga maar slapen.
Geef de wereld wat ze wil, zoals altijd.
Papa.
Wat? - Pap.
Jeetje. - Wat is er gebeurd?
Niets. - Gaat het?
Ja, hoor.
Geen zorgen.
Maar… - Een verstuiking.
Was het je heup? - Nee, slechts een verstuiking.
En je voorhoofd dan?
Dit? - Dat, ja.
Een schrammetje. - Een schrammetje?
Heb je weer gevochten? - Nee, ik vecht nooit.
Is dat zo?
En vorige maand dan, toen je de slager aanviel?
Ik viel hem niet aan…
…maar het vlees.
Voor die prijzen smeekte het er bijna om.
Dat mag niet. Je gooide met dingen en maakte een puinhoop.
Ga je nu een sociaal protest criminaliseren?
Nee. Jij bent de crimineel. Dat kun je niet doen.
Ga zitten. Laten we praten. Wat is er precies gebeurd?
Niets. - Zeg dat nou niet.
Vertel. - Niets. Een verwarde, onderdrukte knul.
Een slachtoffer van deze perverse samenleving.
Meer niet. - Een dief?
Nee. Wat? - Heb je met een dief gevochten?
Nee. We waren aan het praten.
Ongelooflijk. - En we bereikten een impasse.
Ik weet genoeg. Ik had je niet alleen moeten laten.
Ik moet je in de gaten houden. Ik kan je niet het oog verliezen.
Kijk wat je allemaal doet. - Je maakt me bang.
Maak ik jou bang?
Dat is fraai, zeg. Ik leef in angst. Ik schrik elke keer als de telefoon gaat.
De politie. Het ziekenhuis. Pap, wat is er met je gebeurd?
Het ging een maand geleden zo goed.
Maar vanochtend werd ik gebeld door een man. Ene…
Menéndez Roberts.
Heeft hij je gebeld? - Ja.
Wat zei hij?
'Zeg tegen GENOEG dat de Cardoso-kwestie is afgehandeld.'
Super.
'Geef dit bericht door aan meneer Rifkin.'
Ik neem aan dat jij dat bent.
Gisteren wel, ja.
En wie ben je morgen? Luister, pap.
Ik kom je vertellen dat dit de laatste keer is dat ik je help.
Je hebt me toch niet verraden? - Nee, maar het is mooi geweest.
Dit jaar ben ik de Telefe-redactie, het 24e districtsbureau…
…het San Martín Nationaal Instituut, de ombudsman en GENOEG geweest.
GENOEG is een geweldige naam, toch? - Nee, dit is genoeg.
Stop. Kijk naar jezelf.
M'n eigen dochter is al vergeten wat een moreel principe is.
Principe?
Welk principe? Er zijn geen principes. Het is een farce.
Een persoonlijke, dagelijkse farce.
Dit is een eenmansbewind. En ik ben degene die doodsbang is.
Ik kwam onlangs op kantoor…
…en kreeg te horen dat een federaal agent had gebeld…
…om te controleren op goed gedrag.
Je moest aan den lijve ondervinden…
…hoe het is om vervolgd en gevolgd te worden.
Vervolgd? - U maakt me bang, mevrouw Cohen.
Ik ben bang wat u me zou aandoen voor wat u denkt dat liefde is.
Ik ben bang voor uw ondervragingen. Martelsessies, beter gezegd.
Welke ondervragingen, papa?
De vragen die je me stelt om te kijken of ik seniel ben.
'Wat heb je gisteren gedaan?
Wat heb je vandaag gegeten, pap?'
Eén fout antwoord en ik krijg een verpleegster.
Twee foute antwoorden en ik ga naar een tehuis.
M'n grootste angst is dat ik op een dag stom wakker word…
…en je me in een tehuis stopt.
Of nog erger, dat ik bij jou moet komen wonen.
Siberië, La Horqueta.
Er zijn maar weinig dingen waar ik bang voor ben.
Nou, eentje eigenlijk.
Voor jou.
Wanneer je langskomt, doe ik niet open. Hou op me te volgen.
Er zijn te weinig parken in Buenos Aires om me voor je te verstoppen.
Papa. - Noem me niet zo.
Ik ben pap, zoals altijd.
Moet ik je dokter Engels noemen?
Dacht je nou echt dat ik het niet gemerkt had?
Dokter Engels, de psychoanalyticus.
Dokter Federico Engels, van het Freudiaans Instituut.
Kom op.
Waarom beantwoordde je de brieven dan?
Omdat een normaal gesprek met jou voeren praktisch onmogelijk is.
Zo zou je tenminste luisteren.
Ik schrijf dokter Engels en vertel hem wat ik denk.
Dat was slim. - Dank je.
Je bent tenminste nog slim.
Misschien ben je je passie en idealen kwijt…
Hou op, papa.
Ik weet nog goed…
…dat je dacht dat de wereld niet van de hoogste bieder was.
Vandaag niet, papa. Niet deze tirade.
Dat was nog voor Makelaardij Gorriti.
Voordat je Marx en Lenin inruilde voor Dolce & Gabbana.
Verzin tenminste een nieuwe grap, oké? - De koningin van de consortiums.
Met laarzen van 300 dollar.
Een verrader van je naam. - Een waardeloze naam.
Clara is geen waardeloze naam. Clara Lemlich. Zij stond ergens voor.
En dat heb ik nooit gedaan, toch?
Clara Lemlich, die opkwam voor haar idealen.
Daar gaan we.
November 1948.
'Ik was pas negen jaar oud.' - Ik was pas negen jaar oud.
Nooit eerder waren er zoveel mensen bij elkaar.
Duizenden overhemdenmakers. - 'Ik stond achterin…'
Ik stond achterin met m'n vader.
Hij zette me op z'n schouders zodat ik alles kon zien.
Er was een algemene vergadering bijeengeroepen.
Gompers was de eerste spreker. Daarna Monserrat Bengorea…
…Palacios en Benvenuto.
Stuk voor stuk mooie toespraken.
Ze spraken over bazen die eigendom meer waarderen dan het leven…
…en meer verdienen dan het normale volk.
Mooie toespraken, mooie woorden.
Maar de sfeer was alsnog wat lauwtjes.
'Tot plotseling…'
Tot plotseling, vlak naast me…
…een mager tienermeisje opstond…
…en naar het podium rende.
Ze ging onbevreesd tussen de groten staan.
Ze begon voor honderden mensen in het Jiddisch te schreeuwen.
Slechts weinig mensen spraken Jiddisch.
Maar zij kon iedereen laten begrijpen wat ze zei.
Dat meisje was Clara Lemlich.
'Ik ben een arbeider…
…die net als velen onder onmenselijke werkomstandigheden werkt.
Ik heb genoeg van woorden…
…die ons geen warmte bieden, onze honger niet stillen…
…en onze verontwaardiging niet bedaren.
Ik stel een onmiddellijke staking voor.'
Er viel heel even een oorverdovende stilte.
Toen begon de menigte te brullen…
…en met hun voeten te stampen…
De afgevaardigde vroeg om goedkeuring.
En de duizenden mensen brulden: 'Ja.'
Met één stem.
'Weten jullie het zeker?
Zijn jullie bereid jullie leven hiervoor te geven?'
Drieduizend handen gaan omhoog.
En m'n vader, die me vasthield, zei tegen me:
'Steek je hand op, jongen, want ik zweer het.'
En ik stak m'n handje op. M'n negenjarige hartje ging tekeer.
Terwijl m'n vader en duizenden anderen zeiden:
'Als ik een verrader word van het doel waarbij ik me aansluit…
…mag deze hand verschrompelen aan de arm waar die aan vastzit.
'De afgevaardigde…' - De afgevaardigde riep…
'Er is een algemene staking afgekondigd.' - Er is een algemene staking afgekondigd.
Toen begon iedereen… - Toen begon iedereen te juichen, Clara.
Jaren later werd jij geboren met een luide schreeuw.
Ik zei tegen je moeder:
'Esther, dat is nou de kracht van Clara Lemlich.
Zo heet ze - 'Zo heet ze.'
'Met die passie ben je geboren.' - Met die passie ben je geboren.
Mijn kleine meid.
Laten we gaan zitten. - Dat was prachtig.
Ja.
Nu, 60 jaar later…
…besef ik dat ze de KGB op de wereld heeft gezet.
Loop naar de hel, pap.
Als je belooft me niet te volgen, zal ik gaan.
Clara is niet alleen een naam voor mij.
Clara is een vloek.
Toen de kinderen op school tien werden…
…kregen ze een fiets of iets dergelijks.
Jij gaf me een exemplaar van Das Kapital.
Ik was tien, pap.
Herinner je je Patricia nog? Die met de pony?
Ja, natuurlijk.
Mijn enige vriendin. Op een dag zei ze dat ze in God geloofde.
Ik was helemaal in de war.
'Patricia zei dat ze in God gelooft. Wat moet ik zeggen?
Zeg dat het wel overwaait.'
Dat zei ik tegen haar en zij tegen haar moeder.
Zij tegen haar vader. Hij tegen iedereen.
De volgende dag was er niemand in de straat…
…die nog met me wilde spelen.
Ik was alleen. Ik was m'n hele jeugd alleen.
Onrecht.
Jij geloofde in je eigen dingen en ik bewonderde je.
Je verliet de partij. Dat respecteerde ik.
Je protesteerde voor mensenrechten, Malvinas' soevereiniteit en democratie.
Je protesteerde en het was je eigen stem, niet die van mij of een ander.
Je wilde de wereld veranderen en vond het heerlijk.
Ja, dat klopt.
En jij veranderde. - Iedereen verandert.
Alleen de wereld verandert niet.
Wat is er met je gebeurd? - Wat is er met me gebeurd?
Ik trouwde en kreeg twee kinderen. Ik leidde m'n leven.
Ik strijd alleen als ik kan winnen. Ik ben nu slimmer. Dat is het.
Nu wil de hele straat met je spelen.
Je bent met Ricky getrouwd, de goedlachse chirurg.
Door rijken te veel te rekenen en genezen, kon hij een huis in La Horqueta kopen.
Daar geloven jullie kinderen heilig in televisie via Netflix.
En de andere kinderen spelen met ze.
Dat is de nieuwe utopie. Iedereen speelt met iedereen.
Ik niet. - Ik ga.
Ik hou m'n vijanden dichtbij, ik voed ze.
Ik vergeet ze niet. - En wat doe je?
Je zet de slagerij op z'n kop.
Alles is zo makkelijk voor je. Het is jaloersmakend.
Je weet aan welke kant je staat. Maar waarom oude oorlogen uitvechten?
Jouw revolutie bestaat niet. Die is oud. Die is voorbij.
Heb je het geliefde volk de laatste tijd nog gezien?
Het kan ze niets schelen.
En ik heb geen tijd om naar je revolutie te gaan.
Ik heb het druk, pap. Ik moet werken.
Ik geef iets en krijg er iets voor terug. Begrijp je dat?
Ik had het mis.
Je bent niet eens slim meer.
Ik weet dat er niets is veranderd.
Denk je dat ik stom ben?
Des te meer reden…
…waarom je op een schandaal alleen maar verontwaardigd kunt reageren.
Verontwaardigd.
Ik kan er niet meer tegen, papa. Stop.
Hallo, Rappaport.
Hou op, pap.
Hallo, Rappaport.
Ik speel niet mee. - Dat vond je geweldig toen je klein was.
Maar nu weet ik het niet meer.
Rappaport, hoe gaat het met de familie?
Ik ben Rappaport niet.
En met de schoenenwinkel?
Ik ben Rappaport niet.
Hoi, Rappaport. Hoe gaat het?
Ik ben Rappaport niet. En geef me geen schouderklopje.
En waarom zou jij bepalen…
…hoe ik Rappaport moet begroeten?
Je bent boos op pap.
Vergeef me.
Vergeef mij, papa.
Ik moet iets aan je doen.
Nee, je hoeft niets te doen.
Je moet weg uit deze buurt.
Ik wil niet dat je ronddwaalt. Ik wil dat je veilig bent.
En ik ben vastbesloten.
Sorry, ik moet ervandoor. - Waar ga je heen, papa?
Pap, luister nou naar me. Laten we hier even gaan zitten.
Ik wil je iets vertellen.
Luister.
Luister…
Ik geef je drie opties en je moet er eentje kiezen.
Optie één: je komt bij mij wonen.
Je eigen kamer en badkamer… - Afgewezen.
Optie twee.
Ricky, de goedlachse chirurg, heeft 'n mooi plekje in de buurt gevonden.
Hier, kijk maar eens. Residentie De Lariks.
Afgewezen.
Tot slot optie drie.
Niet m'n favoriete optie…
…maar ik wil het best een maandje proberen.
Je blijft waar je bent.
Oké. - Maar verstop je niet voor me.
Ik kom één keer per week langs…
…en jij gaat niet meer naar 't park.
Ik wil niet dat je op straat bent.
En je moet elke middag ergens anders heen. Ik ben er geweest. Heel mooi.
Je krijgt lunch en 's middags zijn er activiteiten.
Seniorencentrum Uspallata. - Hoe zeg je?
Centrum Uspallata.
Ze geven je… Kijk maar. Activiteiten. Lees maar.
'Eén uur.
Dokter Alfredo Mantovani presenteert een audiovisuele gids…
…over hygiëne en profylaxe op oudere leeftijd.
Wij houden van hygiëne.'
Nou…
'Twee uur. Wij houden van folk. Een Gaucho-gitaarjam.'
Dat is leuk.
'Om 15.30 uur de knutselworkshop…
…met mevrouw Graciela Raimúndez.'
Oké. Even samenvatten.
We hebben een balling in La Horqueta…
…het duivelseiland en een 'ouderenschool'.
Afgewezen, afgewezen en afgewezen.
Neem me niet kwalijk, maar ik moet gaan.
Kus voor papa.
Heel veel kusjes. Daar gaan we. Dank je.
Ik ga je aanklagen, pap.
Ik ben bij een advocaat geweest na je overname van de slagerij.
Ik kan je wettelijke voogd worden.
Hij zei dat er genoeg bewijs is…
…dat je fysiek en mentaal onbekwaam bent om voor jezelf te zorgen.
Een hele geschiedenis van aanvallen, bedreigingen…
…en je voordoen als anderen.
Ik zie je hier zo, met dat looprekje.
Ik wil je beschermen.
Ik smeek je…
…laat me die advocaat niet bellen.
Als je wegloopt, vind ik je toch wel. Als je me haat, dan is dat maar zo.
Meen je dat nou? - Ja.
Clarita, ik moet je iets vertellen.
Ik heb een brief geschreven die je na m'n dood moest lezen…
…maar het is beter dat je het nu weet.
Wat is er? Je maakt me bang.
Je moeder en ik…
…waren enorm gek op elkaar.
Dat moet je nooit vergeten.
Nieuwjaar, 1959.
We vierden het bij de Club van Jonge Arbeiders…
…en terwijl we cider dronken…
…hadden we het over dialectisch materialisme…
…over meerwaarde…
…en we wisten altijd wel een meisje te versieren.
Plotseling hoorden we het nieuws uit Cuba.
Fidel was in Havana. De revolutie was een succes.
Er volgde een verhitte discussie over wat we wel en niet moesten doen…
…alsof we iets konden doen vanuit Villa Crespo.
Mensen begonnen over strategieën te praten.
Iedereen maakte ruzie met elkaar.
Toen zag ik daar een vrouw zitten.
Haar tranen rolden via haar gezicht op de radio.
Het was Esther, je moeder.
Ik kreeg zo'n warm gevoel vanbinnen.
Jaren later werd jij geboren, mijn liefste dochter.
Alles was perfect. Tot oktober 1992.
Het was 3 oktober.
Wat gebeurde er toen?
Ik werd verliefd.
Ik werd verliefd, Clarita, voor de eerste en enige keer in m'n leven.
M'n hart brak.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Je bent ook maar een mens.
Zij was 20 en ik 53.
Wat? - Ja.
Waar had je haar ontmoet? - In de AMIA-bibliotheek.
Ik zat aan de hoofdtafel…
…en ik zag een prachtig meisje, Ana Grimberg.
Ze zat te studeren.
Ze keek op en glimlachte naar me.
Ik was sprakeloos. Ze dook weer in haar boek.
Ze keek zo verdrietig. Je zag dat ze eenzaam was.
Ze stond op om weg te gaan. Ik moest met haar praten.
Had ik daar de moed voor? Ik begon met haar te praten.
Ik praatte met haar en we praatten urenlang door.
Dagen later weer, in haar kleine appartement in Calle Finochietto.
Het was de mooiste tijd van m'n leven.
Ze zei dat ze dankzij mij geen zelfmoord had gepleegd.
Ik had haar net op tijd gered, Clarita. Net op tijd.
Dankzij mij was ze niet dood.
Maar ik was met Esther getrouwd.
En er was niets aan te doen.
Ze verhuisde naar Israël om een nieuw leven te beginnen.
Zes maanden later kreeg ik een brief.
Daarin stond: 'Er is een baby.'
Een meisje.
Daarna, een of twee jaar later…
…nog een brief, een korte.
En toen niets meer.
Nooit meer.
Drie maanden geleden ontving ik een telegram van de Israëlische ambassade.
Sergeant Grimberg zou de vrijdag daarop…
…om vijf uur 's middags bezoeken.
En om stipt vijf uur stond sergeant Grimberg voor de deur.
Het was een vrouw.
Maar goed, sergeant Grimberg…
…is mijn dochter.
Tweeëndertig jaar oud. Ze lijkt op haar moeder. Beeldschoon.
Ze was speciaal voor mij naar Buenos Aires gekomen.
Ze wilde dat ik bij haar kwam wonen.
Daarom moest ik het je vertellen.
Volgende maand gaan we naar Israël.
Daar zal ik m'n laatste dagen doorbrengen.
Nu weet je het.
Je hoeft je nergens zorgen over te maken.
Hoe kan ik me geen zorgen maken, pap? Wat je zegt, is…
Het is ook niet makkelijk voor mij.
Maar zoals je je kunt voorstellen, moest ik het je vertellen.
Begrijp je dat?
Ik wil haar ontmoeten. - Natuurlijk. Ze is je zus.
Wanneer? - Overmorgen, op vrijdag.
We gaan lunchen. Ik trakteer.
Nee, laat mij betalen. Dan kunnen we naar een mooi restaurant.
Oké.
Oké. Gefeliciteerd.
Je hebt eindelijk wat je wilde, een soldatendochter.
Nee, ga zitten. Waar ga je heen, lieverd?
Ik ben al laat. Mijn slee staat dubbel geparkeerd.
Siberië is ver weg.
Tot vrijdag. - Kom, ga toch zitten.
Tot vrijdag, pap.
Kom hier, Clarita. Wacht even, Rappaport.
Hallo, Rappaport. Rappaport, wat is er met je gebeurd?
Je was vroeger lang en blond. En nu…
Rappaport, Rappaport.
Rappaport.
Je hebt het allemaal verzonnen. - Natuurlijk.
Wat een klootzak. Tegen je eigen dochter.
Ik deed het om een leven te redden. Dat van mezelf.
Wat een klootzak, mijn hemel.
Ze wilden me naar een verpleeghuis sturen. Ik moest wel meedogenloos zijn.
Ik heb nog nooit zo'n enorme klootzak ontmoet…
…in de geschiedenis van klootzakken.
Jij zou als een lammetje naar het concentratiekamp zijn gegaan…
…om aan de lariksen te worden gehangen.
Dat had ik m'n eigen dochter nooit aangedaan. Nooit.
Ze is m'n dochter niet meer. Ze is een collaborateur.
U komt er niet mee weg. Overmorgen, op vrijdag…
Vrijdag ben ik in Quemú Quemú, of Hong Kong.
Quemú Quemú… Toe.
U haalt het centrum zo niet eens.
Ik ga ergens heen waar ze me niet kunnen vinden.
Echt? En uw dochter dan? Ze zal denken dat u dood bent.
Wat bent u voor man? U bent een grote egoïst, ouwe.
Ik stuur haar een brief.
Ik stuur haar een brief om m'n gedrag uit te leggen.
Klaar.
Rodrigo?
Nee, onmogelijk. Die gast is veel groter.
Wat een mooie tekening, Laurita. Het lijkt er wel op.
Hoe heb je me gevonden?
Zoekt en gij zult vinden, schat. Ik krijg nog iets van je.
Ja.
Alsjeblieft.
Ik zou 500 mille krijgen. Dit is nog geen 100.
Hé.
Kom eens hier.
Kom hier. Kom.
Wat is er? - Kom hier.
Ik kan het uitleggen. - Wat?
Dat het park vol klootzakken en junkies zit?
De rest van het geld komt nog.
Heb ik toen je om 3.00 uur belde voor coke…
…ooit 'Dat gaat niet' gezegd?
Nee. - Heb ik je ooit laten stikken?
Nee. Het spijt me.
Mensen zonder principes werken op m'n zenuwen.
Kom hier, meisje.
Hier komen.
Blijf staan, verdomme.
Blijf rustig.
Je moet me serieus nemen, Laurita. Neem me serieus.
Als je dat niet doet, krijg ik m'n geld niet.
En dan zul jij niet oud worden.
Morgen, acht uur, bij het prieel. - Geef me meer tijd. Ik kan niet…
Kom hier.
Luister naar me.
Zeg nooit 'Dat kan ik niet', Laurita.
Je kunt het best, oké?
Vraag het aan je ouders.
Verkoop iets.
Of verkoop jezelf op een straathoek. - Nee.
Maar ik krijg m'n geld terug.
Morgen, acht uur, bij het prieel. - Nee.
En waag het niet te vluchten, lieverd.
Dat zou niet slim zijn.
Allemachtig.
Wat een rotstad.
Hier voel je je vanzelf een stuk stront.
Dag, schat. Tot morgen.
Jongedame.
Gaat het?
Lieve hemel.
Kom op, zeg.
Hier. Pak aan.
Neem dit aan als je het nodig hebt.
Dank u.
Geen punt. Dat is geen probleem.
Was dat een woekeraar?
Nee, een dealer.
Hij verkoopt.
Hij verkoopt drugs. - Hebt u geen geld om hem te betalen?
Lieve hemel.
Luister naar mijn advies. Ga hier zo snel mogelijk weg.
En zo ver mogelijk weg.
Verlaat de stad, als het moet.
Ik weet het niet… Neem een trein zonder bestemming.
Maar ga hier weg. Luister naar me. - Nee.
Waarom? Waarom moet ik weg? Ik probeer er al uit te komen.
Ik heb al drie maanden niets gebruikt.
Ik heb me ingeschreven op de kunstacademie.
Zal ik het laten zien? - Natuurlijk, lieverd.
Ik ga elke dag naar het park.
Ik ben altijd aan het tekenen.
Omdat ik iets goeds met m'n leven probeer te doen.
Maar het is niet genoeg.
Doe dat niet met je tekeningen, lieverd.
Nee, ze zijn zo mooi. Niet doen.
Luister gewoon naar me. Ga hier snel ver vandaan.
Nee.
Ik kan niet aan ze ontsnappen.
Ze zijn net een winkelketen die overal vestigingen heeft.
Ze heeft gelijk.
We moeten iets anders doen.
Vertel eens, jongedame.
Hebt u vrijdag lunchplannen? - Niet dat ik weet.
Ik lig vrijdag in het ziekenhuis. Misschien ben ik wel dood.
Nee, u zult niet in het ziekenhuis liggen.
U moet me vertrouwen.
U gaat niet dood. U gaat niet dood.
Goed, lieverd?
Tijdstip?
Tien voor acht.
Goed zo.
Hoe heet ik?
Dit weer? Hoe vaak moet ik het nog zeggen? - Hoe heet ik?
Donato.
Volledige naam. - Severino Donato.
Beter bekend als… - Donato de Schorre.
Zo goed? Ben ik geslaagd?
Commissaris-generaal Severino Donato de Schorre.
Uw beurt. Hoe heet u? - Ik heet Val Dood.
Hoe heet u? - Robledo de Stotteraar.
Robledo de Stotter.
Waarom Robledo de Stotteraar? Stottert u?
Bent u dan zo schor?
Kom nou.
Robledo de Stotter, meneer. Robledo de Stotter.
Hij wil m'n levensverhaal niet horen voor hij schiet.
Het kan ter sprake komen.
In zulke situaties draait het om details.
'Stotter' klinkt als een machinegeweer.
Stotter.
U stelt uzelf voor en zegt:
'Eerste sergeant Evaristo Robledo de Stotter.'
Nee, dat ga ik niet zeggen.
Ik ga doen waar ik voor ben gekomen. Dat is al veel gevraagd.
Ik zit hier te roken.
Te roken. Ik heb al 32 jaar geen sigaret aangeraakt.
Ik leer u kennen en nu rook ik. Ongelooflijk.
Ik doe het voor dat meisje zodat ze zich niet hoeft te prostitueren…
…maar ik blijf geen minuut langer dan nodig.
U bent een tikkende tijdbom, ouwe.
Ik wil dat we onze geschiedenis doornemen.
Wat heb ik u aangedaan? Leg uit.
Die eikel was er gisteren niet en hij is er vandaag niet.
We hoeven z'n tol niet meer te betalen. Klopt dat?
Voorlopig.
En uw baan?
Heeft iemand het na dat gesprek over uw ontslag gehad?
Voorlopig niet.
Als hij aankomt, benadert u hem en zegt u: 'Goedemiddag.
Eerste sergeant Evaristo Robledo de Stotter.'
Commissaris-generaal Donato wil u graag spreken.
Ze noemen hem de Schorre.'
Breng hem hierheen en klaar.
Uw taak zit erop. - Dan ga ik ervandoor.
Ik ga naar huis en zie de rest wel op het nieuws.
Ik begrijp het niet.
Als u met hem gaat praten, waar hebt u mij dan voor nodig?
Dat begrijp ik niet. - Details, Antonio.
Het wekt de indruk dat ik personeel heb, een organisatie.
Nu, Cardoso. Nu.
Ik ga maar eens.
Nee, die kant op. Ga die kant op.
Wat is er, ouwe?
Robledo, Evaristo. 'Stotter'. Aangenaam.
Luister, m'n baas… Commissaris-generaal Donato, daar.
Hij wil u spreken.
Uw baas? - Ja.
Ik werk voor hem. Hij wil u spreken.
Wie bent u? - Personeel.
Maar wie bent u?
Robledo. Evaristo. Stotter.
U komt me bekend voor. Kennen wij elkaar? - Nee.
Nee, meneer. U kent me niet.
Nee, luister. U kent me niet, omdat ik… Snapt u? Luister, ik…
Ik ben niemand.
Hoe bedoelt u? - Ik ben niemand.
Ik besta niet. Nee, luister. Let goed op, want…
Degene die wel iemand is en u wil spreken, is hij…
Sorry, ik heb het druk.
De commissaris… - Ik kan niet, zei ik.
Dat had ik niet gehoord.
Hij kan blijkbaar niet. Hij heeft het druk.
Luister eens, schorem.
Hebt u het tegen mij? - Ja, jij, Al Capone.
Kom hier. - Wat wilt u?
Ik wil niet schreeuwen. Kom hier.
Laurita Martínez. Vijfhonderdduizend.
Komt die naam u bekend voor? Klinkt dat bedrag bekend?
Wat?
Hier, jongen.
Kom even met papa praten.
Ik laat jullie alleen, zodat jullie kunnen praten.
Wat is er met Laura Martínez? Wie bent u?
Ik ben commissaris Donato.
Als dat hoertje denkt… - Die hoer is mijn dochter.
Ga zitten.
Oké. - Kijk eens aan. Ze heeft dus een vader.
Ik ben niet haar biologische vader, maar een ander soort vader.
Ik heb veel kinderen.
Ik ben Donato de Schorre. - Nooit van gehoord.
Op jouw niveau is dat logisch. Jullie jongelingen doen nooit je huiswerk.
Zo eindig je in een greppel. Ik zal het uitleggen.
Je werkt vast bij het 32e districtsbureau. Ik overzie het hele zuiden.
Van Avenida Belgrano tot de Riachuelo.
Je kunt je voorstellen dat ik geen tijd heb voor kleinigheden.
Dat laat ik aan Gordillo over.
Rogelio Gordillo.
'Tweekop'.
Stotter.
Hij kent Tweekop niet.
Sol niet met Stotter, oké?
Hij geeft rondleidingen op plaatsen waar niemand van terugkomt.
Is dat duidelijk? - Kom ter zake.
Niet doen. Dat irriteert me en dat is niet goed voor jou.
Laten we over je probleem praten.
Dat meisje, Laurita. Ik ben niet blij met haar.
Dat ze verslaafd raakte aan cocaïne zie ik als een persoonlijke mislukking.
Dat geef ik toe.
Maar ze zegt dat jij haar slaat en dat zit me ook niet lekker.
Ik begrijp dat je je territorium moet bewaken…
…maar dat doen we zelf wel.
Dit zijn jouw zaken niet.
Ze is familie en ze zal niemand meer lastigvallen.
Begrijp je dat? Vergeet haar gewoon. Je hebt haar nooit gekend.
Vergeet haar, anders word jij een herinnering.
Zegt u dat twee oudjes mij pijn gaan doen?
Natuurlijk niet. Wij doen niemand pijn.
Ik ga niet met je vechten. Je kunt me met één klap doden.
Maar sol niet met Stotter.
Meen je dat nou? Kap toch met die onzin.
Wat deden jullie hier gisteren?
Dat weet ik niet meer. - Nee?
Je gebruikte dit. Ik heb ogen in m'n achterhoofd.
Ik waarschuw je. - Waar is dat meisje?
Je maakt een grote fout.
Jullie kunnen me wat. Ik haat respectloze mensen.
Eerst dat meisje, nu die twee ouwe rotten.
Staat er soms 'idioot' op m'n voorhoofd?
Geen idee. Ik zie niets. - Genoeg.
Wie zijn jullie en waar is het meisje?
Ik ben Donato de Schorre. - Nou en? Waar is ze?
Boeit me niet.
Het bureau weet dat ik hier ben.
Ze sturen mensen als ik niet om negen uur terug ben.
Vind je me nog steeds een idioot? Waar is het meisje?
Daar mag ik niets over zeggen. - Luister, ik leef op straat.
Je toont geen respect op straat. Dat is mijn thuis.
Waar is ze? - Ik ben commissaris Donato.
Eens zien hoe je terugvecht, commissaris.
Laat me los. - Waar zijn je mensen? Ik zie ze niet.
Laat hem los.
Laat hem los, verdomme. Anders bel ik de politie.
Stotter kan praten.
Ik ga de agent op de hoek halen.
Kom terug. - Ik ga hem halen.
Ouwe.
Wat is dit? Dit is een ouwe gek met een mes in z'n hand.
Je ziet me niet eens.
Ik zie een blauwe schaduw met bloed erin.
Kom dichterbij en ik prik je. Ik zweer dat ik je te grazen neem.
Genoeg, Stotter. Ik ga al.
Die ouwe gekken werken me op m'n zenuwen. Waar is dat meisje?
Je bent gevlucht, eikel. - Nee, Cardoso.
Je bent een lafaard. - Cardoso.
Dit is mijn plek, hoor je me?
Ik ben Antonio Cardoso, lafaard.
Als je nog eens met me solt, snij ik je ballen eraf.
Ik eet je ballen in m'n salade.
Nee, vuile schoft. Nee, klootzak.
Cardoso.
Cardoso, kom. Ga hier maar zitten als u wilt.
Weet u, ik… - Geen woord, alstublieft.
Ik wil alleen even zeggen…
…dat ik u ontzettend heb gemist.
Dat weet ik.
Ik ben ook erg blij dat u uit het ziekenhuis bent.
Het enige dat ik betreur…
…is dat ik u niet mocht bezoeken.
Natuurlijk niet.
U kunt zeggen dat u arts bent en m'n voet amputeren.
Ik heb 12 mooie dagen zonder u doorgebracht.
U hebt gelijk. Ik snap het wel.
Nee, ik zei tegen ze:
'Al zegt hij dat hij de gereïncarneerde Favaloro is…
…laat hem niet binnen.'
Dat snap ik volledig.
En ik verzin niets meer. - Ja, vast.
Ik meen het.
Sinds het incident met die schurk…
…waarbij u zich uitstekend hebt gedragen.
Dit land had sinds sergeant Cabral niet zoveel moed gezien.
Sinds die dag ben ik alleen mezelf.
Die vrijdag ging ik met Clara lunchen en vertelde ik haar de waarheid.
Arme stakker.
Ze had tranen in haar ogen en ik besloot haar de waarheid te vertellen.
Ik geef toe dat het feit dat Laurita…
…nooit meer was teruggekomen me heeft geholpen die beslissing te nemen.
Maar ik had weer kunnen liegen en dat wilde ik niet.
Mijn mond is gevaarlijk.
Die veranderde u in Robledo de Stotter en dat werd bijna uw dood.
Die bedacht een Israëlisch gezin en brak m'n dochters hart.
Mijn mond is met pensioen.
Nu we het toch over uw mond hebben…
De advocaat van het consortium is erachter gekomen dat GENOEG niet bestaat.
Ze hebben me er samen met de ketel uit gegooid.
Geen ontslagvergoeding.
Dat vind ik vervelend om te horen.
En u beloofde Laurita…
…dat u haar zou helpen met die gangster.
En nu…
Wie weet wat er met dat arme, lieve meisje is gebeurd.
Nu we toch aan het samenvatten zijn…
…Rodrigo.
Hij is terug, toch?
Nu rekent hij 3000 peso. - Dus u hebt ruim verloren. Vijf-nul.
Er zit al genoeg zout in m'n wonden.
En nog iets, ik ben sergeant Cabral niet.
Cabral werd tot moes geslagen, maar ik niet.
Integendeel, ik sloeg bijna die klootzak tot moes.
Als ik hem te pakken krijg… Kijk.
Ziet u dit?
Een stukje van die zak.
Van z'n jas, maar toch.
Ik sneed bijna een stuk van hem af.
Weet u wat ik zag?
In m'n ziekenhuis bed zag ik boven me…
…de blik van doodsangst van die idioot.
Z'n ogen werden wijd als meloenen toen ik m'n mes pakte.
Hij verstijfde. Hij was doodsbang. Hij begreep het niet.
Hoe kon hij het begrijpen? Hoe dan? Mijn hemel. Luister…
Zelfs met m'n slechte ogen…
…zag ik z'n ogen wijd openstaan en naar me staren.
Omdat hij me zag.
Ik verzeker u dat hij me zag.
Hij zag me.
Luister, het zal heel lang duren…
…voor die klootzak weer problemen met me zoekt.
Ik moet dit laten inlijsten.
Helaas moet ik nu gaan. - Dat is het beste nieuws van de dag.
Ik moet om 12 uur in het verpleeghuis zijn.
De bel gaat om 12 uur en als ik te laat ben, krijg ik een preek.
Terug naar de kleuterschool.
Ik moet opschieten, want Clara belt me elke dag.
En ik kom in het weekend niet meer naar het park.
Dan ben ik in La Horqueta.
In het ziekenhuis zeiden ze dat u was ontslagen.
Daarom kwam ik u hier zoeken.
Ik ben u excuses en de waarheid verschuldigd.
Mijn naam is León Schwartz.
Dat is mijn echte naam.
Ik was een activist in m'n jeugd. Dat is de waarheid.
Maar door het leven, de familie en de kinderen…
…was ik bang dat ik geen eten meer op tafel kon zetten.
En de afgelopen 41 jaar van m'n werkzame leven…
…was ik ober bij Koffiehuis Imperio in Villa Crespo.
Meer niet.
Ober.
Ik ging met pensioen toen ik 73 was.
Ik had graag nog even willen doorwerken…
…maar ik praatte te veel en dat vonden sommige gasten vervelend.
Dus ik ben nu en al m'n hele leven…
…niemand.
Helemaal niemand. Dat is de waarheid.
Vaarwel, Antonio.
Ik wens u en uw mes het allerbeste.
Ongelooflijk.
U blijft maar liegen.
Dat was de waarheid. - Welke waarheid?
Daar bent u niet toe in staat. Luister…
Vertel me de waarheid, voor alle momenten die we hebben gedeeld.
Die heb ik je verteld. Meer is er niet. - Nee, meneer.
U, ober? Kom op, zeg.
U moet zoveel meer dan een ober zijn geweest.
Even serieus. Wat deed u?
Ik was ober, meer niet.
Gewoon ober.
Ik heb wel heel even…
…in de filmindustrie gewerkt.
Wat? Werkte u in films?
U noemt het films, maar wij noemen het de filmindustrie.
En wat voor werk deed u? - Ik zou het geen werk noemen.
Ik was heel kort producent en regisseur/scenarioschrijver.
Producent en regisseur. - En scenarioschrijver.
Ik wist wel dat u loog. Dat is nogal wat.
Dat zou u kunnen zeggen. - Ja.
Het was een moeilijke tijd.
Het hoogtepunt van de jaren 70. Zwarte lijsten.
Onze meest getalenteerde artiesten werden vermoord of verbannen.
Iedereen was doodsbang.
De industrie was volledig lamgelegd.
Ik had in Cannes meegedaan met een documentaire…
…over de Latijns-Amerikaanse bevrijdingsbewegingen.
Toe maar. Cannes. Ja, Cannes. Daar heb ik veel over gehoord.
Het was een passieproject.
Wie had kunnen denken dat het de Gouden Schelp zou winnen?
Nee. Hoe heette de film?
De bloedende aderen van Pachamama.
Ik heb kippenvel.
Wat we tekortkwamen aan geld maakten we goed met moed.
Snapt u? - Ja.
Plots ging de telefoon. Om twee uur 's nachts.
Nee. Wie was het?
De filmindustrie.
'We hebben snelle oplossingen en beslissende acties nodig.'
Stelt u zich de context voor. - Ja, die kan ik me voorstellen.
Dus wat deed ik?
Nou? Wat deed u toen?
Nou, dat is een lang verhaal.
Een lang en ingewikkeld verhaal.
Ik zal het proberen samen te vatten.
NAAR HET TONEELSTUK I'M NOT RAPPAPORT, VAN HERB GARDNER
Vertaling: Rick de Laat