Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ 2030
Ή ΤΟ 1984,
ΤΟ ΕΤΟΣ 506 Ή ΚΑΙ ΤΟ 2000.
Ή ΣΕ ΚΑΝΑ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ…
Ή ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ…
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ.
Τι ανακούφιση!
Τι σοφή κίνηση από τη Μητέρα Φύση
να κάνει κάτι τόσο πεζό όσο η αποβολή ακαθαρσιών από το σώμα μας
να δίνει τόση ευχαρίστηση.
Με κάνει σχεδόν να πιστέψω ότι ο μύθος του Θεού μπορεί να είναι αληθινός.
Τέλος πάντων…
Πού ήμασταν;
Τι λέγαμε;
Ήθελα να σας πω κάτι πολύ σημαντικό.
Τι λέγαμε;
Δεν λέγαμε.
Εσείς λέγατε, εγώ δεν έλεγα.
Και τι έλεγα;
Δεν ξέρω. Δεν άκουγα.
Τα κάνατε όλα μόνος σας.
Γιατί δεν ακούγατε;
Επειδή είστε ψεύτης.
Βαρέθηκα να σας ακούω. Δύο μέρες τώρα δεν ακούω.
Σταματήστε να κάνετε ότι διαβάζετε. Ξέρω ότι δεν βλέπετε.
Είναι μεγάλο το πάρκο. Υπάρχουν κάθε είδους άνθρωποι.
- Παιδιά, πλανόδιοι πωλητές… - Εντάξει.
Γιατί δεν πάτε να τους ενοχλήσετε;
Δεν θα σας ξαναμιλήσω.
Πηγαίνετε να μιλήσετε σε εκείνο το δέντρο.
Αυτό είναι φανοστάτης.
Όλο ψέματα λέτε.
Μιλάτε διαρκώς και είναι όλα ψέματα.
Απαιτώ να τεκμηριώσετε την κατηγορία σας, κύριε.
Εντάξει.
Για παράδειγμα,
είσαστε ή δεν είσαστε
πρώην αξιωματικός του Στρατού για την Απελευθέρωση της Ρουάντα;
Όχι βέβαια.
Και δεν σας λένε Μομπούτου. Πείτε αλήθεια.
Προφανώς και όχι.
Ορίστε. Είδατε; Είπατε ψέματα.
Δεν σας είπα ψέματα.
Λέγεται μυστική ταυτότητα.
Τι; Τι θα πει αυτό;
Στη δουλειά μου, πρέπει να έχεις μυστική ταυτότητα.
Δεν μπορώ να αποκαλύψω περαιτέρω.
Λέτε ότι είστε κατάσκοπος;
Λέω μόνο ότι λέγομαι Μομπούτου,
μέλος του Στρατού για την Απελευθέρωση της Ρουάντα.
Πολύ χαζή ταυτότητα σας έδωσαν.
Λέτε να μην τους το είπα;
Τους το είπα.
Πώς γίνεται ένας 86χρονος Πολωνός να λέγεται Μομπούτου από τη Ρουάντα;
"Ατύχησες, φίλε. Πήρες το Μομπούτου.
Τι να κάνουμε; Έτσι είναι".
Αλλά έτσι συντηρούμαι.
Σας παρακαλώ, μη μου κάνετε άλλες ερωτήσεις.
Όμως είναι αρκετά παράξενο, δεν είναι;
Πώς και διάλεξαν έναν γέρο γι' αυτήν τη δουλειά;
Απορείτε κι εσείς;
Κι εγώ απορώ.
Πριν έναν χρόνο περίπου,
στέκομαι στην ουρά στην τράπεζα.
Με πλησιάζει ένας τύπος
κι αμέσως με ρωτάει αν θέλω να γίνω μυστικός πράκτορας.
Αποκλείεται!
Όμως έχει μια λογική.
Σκέφτονται
"Είναι γέρος. Κανείς δεν θα τον προσέξει.
Μπορεί να κινείται σαν φάντασμα και να μαζεύει πληροφορίες".
Ισχύει.
Αλλά όντως τα σκάτωσαν με τη μυστική μου ταυτότητα.
- Κοιτάξτε… - Αλλά σας παρακαλώ…
Μη μου κάνετε ερωτήσεις.
Το εννοώ. Δεν έχω εξουσιοδότηση να απαντήσω.
Μου έδωσαν κι ένα κωδικό όνομα.
Αμπέλ.
Αμπέλ;
Αμπέλ Γκόλντφαρμπ.
Και το πραγματικό σας όνομα;
Σαμουέλ Γκόλντφαρμπ.
- Σας έδωσαν το ίδιο επίθετο. - Το ξέρω. Είναι ηλίθιοι.
Τι να κάνουμε, πρέπει να βγάλω το ψωμί μου.
Ναι, αυτό λέω πάντα.
Πείτε μου κάτι.
Τους βρήκατε καμία πληροφορία;
Κάθομαι εδώ όλη μέρα
με έναν τύπο που θεωρεί τον φανοστάτη δέντρο.
Τι πληροφορίες να βρω; Αστειεύεστε; Φυσικά και όχι.
Όμως πρέπει να ρωτήσω για την ασφάλιση υγείας για κατασκόπους.
Επειδή μου είπαν…
- Διάολε! - Τι;
Ανάθεμα! Πάλι με ξεγελάσατε.
Ορκίστηκα να μην την πατήσω και το ξανακάνατε.
"Με λένε Αμπέλ Γκόλντφαρμπ".
"Ασφάλεια υγείας για κατασκόπους".
Δεν το πιστεύω ότι το ξανακάνατε.
Μη μου πείτε ότι δεν ήταν καλό.
Ήταν φοβερή ιστορία.
- Μεγάλη, περίπλοκη, συναρπαστική. - Καθόλου φοβερή!
Τελείωσε η συζήτηση.
Δεν με ξεγελάτε πάλι. Φύγετε από δω.
Αυτή είναι η θέση μου, ήρθα εδώ πρώτος.
- Η θέση σας; - Ναι.
Πώς είναι δική σας; Δείξτε μου το συμβόλαιο.
Θα δούμε αν είναι δική σας.
Θέλετε να δείτε το συμβόλαιο; Να το.
- Μπορείτε να διαβάζετε χέρια; - Σας παρακαλώ.
Διαβάστε αυτά τα χέρια. Φόρεσαν κάποτε Χρυσά Γάντια.
Βρήκα αυτήν τη θέση πριν τρία χρόνια.
Μια ήσυχη, χαλαρωτική θέση.
Αλλά ήρθατε πριν μια βδομάδα και με έχετε τρελάνει. Φτάνει.
Φύγετε. Μετράω μέχρι το τρία, αλλιώς θα σας χτυπήσω.
Νομίζω ότι αυτό αξίζει μια μικρή συζήτηση.
Χτυπάει το καμπανάκι.
- Κύριε… - Οι πυγμάχοι μπαίνουν στο ρινγκ!
Πώς θα με χτυπήσετε, αν δεν με βλέπετε;
Αυτή η συμπεριφορά είναι ντροπή.
Το πρόσωπό σας θα είναι ντροπή, όταν τελειώσω!
Με όλον τον σεβασμό,
έχετε καταθλιπτική προσωπικότητα και απαίσια συμπεριφορά.
Έρχεται ο πρωταθλητής!
Μην κουνιέστε, κύριε. Μείνετε ακίνητος.
Ακίνητος, μην τυχόν και σπάσατε κάτι.
Δεν έχω ξαναπέσει.
Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Εγώ πέφτω κάθε πρωί.
Ξυπνάω, πίνω καφέ και πέφτω κάτω.
Είναι ο κύκλος της ζωής, σωστά;
Όταν είσαι δύο ετών, σηκώνεσαι και αρχίζεις να περπατάς,
και μετά, στο άστραμμα, γίνεσαι 86 και ξαναπέφτεις.
Μπορείτε να σηκώσετε το κεφάλι σας; Δείξτε μου.
Μπράβο. Αυτό είναι καλό σημάδι. Ωραία.
Τώρα θα ελέγξουμε την πύελο.
Για να δούμε. Να δω εδώ.
Αν σας αρέσει αυτό το μασάζ, να σας πω ότι είμαι εργένης.
Πάρτε τα χέρια σας!
Μην ανησυχείτε.
Αν σπάσατε κάτι, δεν πειράζει.
Ο γοφός μου είναι πορσελάνινος.
Πέρυσι τον έσπασα δύο φορές.
Μια φορά, ήμουν για λίγη ώρα νεκρός.
Έξι λεπτά.
- Δεν μου φαίνεται πολύ. - Έκανα μπαϊπάς και μπουμ!
Με επανέφεραν με καλώδια λες κι ήμουν αυτοκίνητο.
Μπορείτε να κουνήσετε τα χέρια σας; Δοκιμάζετε, παρακαλώ;
Εξαιρετικά!
Είστε μια χαρά.
Τώρα, μείνετε εκεί πέντε λεπτά και ξεκουραστείτε.
Ο καλύτερος τρόπος για χαλάρωση είναι ένα ανέκδοτο.
Ο Βερνταγκέρ ήταν ο καλύτερος κωμικός. Τον θυμάστε;
Πάλι αυτή η μαλακία;
- Τι; - Τι εννοείτε;
Αυτό που ήσασταν νεκρός.
- Αδύνατον να είναι αλήθεια. - Είναι.
- Είναι η ξεκάθαρη αλήθεια. - Ξεκάθαρη αλήθεια; Ελάτε!
Να σας βοηθήσω.
Όχι, μπορώ και μόνος μου!
Καλά. Ελάτε.
Ορίστε. Ευτυχώς που μπορείτε και μόνος σας.
- Τι κάνετε; - Φεύγω μακριά σας.
Βαρέθηκα τα ψέματά σας.
Δεν είναι ψέματα.
Είναι…
μεταποιήσεις.
Μερικές φορές δεν μου κάνει η αλήθεια. Με στενεύει.
Οπότε τη μαζεύω από δω, την ανοίγω από κει,
μέχρι που να μου κάνει γάντι.
Η αλήθεια; Σας παρακαλώ.
Το τριπλό μπαϊπάς πέρυσι είναι αλήθεια.
Η σύνταξη που παίρνω στις εφτά του μήνα και στις οκτώ έχει χαθεί.
Ότι πάω στον φούρνο και παίρνω χθεσινό ψωμί,
αυτή είναι η αλήθεια.
Τους λέω ότι είναι για τα περιστέρια.
Εγώ είμαι τα περιστέρια.
Ήμουν νεκρός για έξι λεπτά, αυτό είναι αλήθεια.
Από τότε και μετά, έχω νέα τακτική.
Μεταποιήσεις.
Σήμερα το πρωί είπα στον μανάβη ότι είμαι ο τελευταίος των Κομετσινγκόν.
Ακούει.
Και μετά αρχίζω και αναπολώ τον παλιό καιρό στη Λα Πάμπα,
τις επιδρομές.
Τον παππού μου που πολεμούσε τον στρατηγό Ρόκα.
Και μ' αρέσει πολύ!
Αν ήμουν ένας άνθρωπος για 86 χρόνια,
γιατί να μην είμαι εκατό διαφορετικοί τα επόμενα πέντε;
Πείτε μου κάτι.
Εκείνος ο φούρνος… Τι ώρα πρέπει να πάω για να…
Αφήστε τον φούρνο.
- Χάσατε την ουσία. - Όχι, μια χαρά την κατάλαβα.
Η μόνη ουσία εδώ είναι ότι είστε θεόμουρλος.
Δεν σας έφυγε μία βίδα, χάσατε βίδες και παξιμάδια.
Τι τυχερός που είμαι!
- Ένας ειδικός ψυχικής υγείας. - Βεβαίως.
Να σας συστήσω στην κόρη μου την Κλαρίτα.
Είναι κι αυτή ειδική.
Θέλει να με κλείσει στο τρελάδικο.
- Κοιτάξτε τι έγραψε. - Τι; Ας το ακούσουμε.
"Δεν έχει αίσθηση της πραγματικότητας".
- Εμένα εννοεί. - Σωστά.
"Χρειάζεται επίβλεψη".
Έγραψε αυτό το γράμμα στον θεράποντά μου, τον γιατρό Ένγκελς.
Το θέμα είναι ότι εγώ δεν έχω θεράποντα ιατρό
και εγώ είμαι ο γιατρός Ένγκελς.
Της έδωσα τη διεύθυνση του φούρνου και νομίζει ότι είναι νοσοκομείο.
Και αυτή θέλει να κλείσει εμένα μέσα.
Με κατηγορείτε ότι είμαι τρελός,
αλλά κι εσείς;
Πόσος χρόνος σας έχει απομείνει;
Πέντε λεπτά; Πέντε μήνες; Πέντε χρόνια;
Έτσι θέλετε να τον περάσετε; Θα κάθεστε και θα κοιτάτε;
Και μια στο τόσο θα ανάβουν τα αίματα όταν σωριάζεστε κάτω;
Όχι, κύριε.
Πρέπει να κουνηθείτε. Να προκαλέσετε τα γεγονότα.
Μισό λεπτό.
Προσπαθείτε να μου πείτε πώς να ζήσω;
- Τι; - Έχω δουλειά.
Αντίθετα από εσάς!
Είμαι ακόμα στο εργατικό δυναμικό.
Όχι, μιλάτε στον Αντόνιο Καρντόσο,
βοηθό επιστάτη, υπεύθυνο στη Σαν Χουάν 158.
Τον Ιούλιο συμπληρώνω εκεί 52 χρόνια.
Το μόνο πράγμα που είναι εκεί περισσότερο από μένα είναι ένα μπόιλερ.
Ένα μπόιλερ που ζυγίζει 853 κιλά.
Ποιος είναι ο μόνος που ξέρει πώς δουλεύει;
Ο υποφαινόμενος.
Λέτε να κουνηθώ.
Θεέ μου. Ακούστε.
Δεν κουνάω τίποτα.
Έπρεπε να συνταξιοδοτηθώ πριν 20 χρόνια.
- Και; - Δεν το έκανα.
Δουλεύω ακόμα.
Είναι αλήθεια, ναι…
Έχω δύο χρόνια να πάρω αύξηση.
Αλλά ακόμη παίρνω πολύ γενναιόδωρα πουρμπουάρ.
Ναι, και τώρα
δουλεύω νυχτερινή βάρδια και δεν με βλέπει κανείς.
Έχω δει πολλούς θυρωρούς να αλλάζουν στην πρωινή βάρδια.
Απολύθηκαν με μεγάλη ευκολία.
Αλλά όχι εγώ, είμαι ακόμα εκεί.
Είμαι ο σοφός, ηλικιωμένος αόρατος άνθρωπος.
Όχι, είστε νεκρός, ένα φάντασμα.
Δύο χρόνια χωρίς αύξηση.
- Πώς τους αφήνετε να σας κλέβουν έτσι; - Όχι, κύριε. Δεν με κλέβει κανείς.
Ούτε στη δουλειά μου, ούτε πουθενά. Να σας πληροφορήσω ότι έχω προστασία.
Σωστά.
Ο νεαρός που έρχεται και με παίρνει κάθε απόγευμα.
- Ποιος; - Τον λένε Ροντρίγκο. Δεν έχει σημασία.
Του δίνω χίλια πέσο κάθε μέρα
και με συνοδεύει σπίτι.
Οπότε δεν με κλέβει κανείς. Με προστατεύει.
Από ποιον;
Κυρίως από τον ίδιο.
Αλλά και από κινδύνους στους δρόμους.
Είστε το πρώτο δειλό φάντασμα που έχω γνωρίσει.
Κοίτα ποιος μιλάει, Μομπούτου. Ελάτε τώρα!
Δεν το πιστεύω ότι το ακούω αυτό.
Οι άνθρωποι με βλέπουν ακόμα.
- Τους κάνω να με βλέπουν. - Ελάτε!
Κοιτάξτε, όταν με πήγαν στο νοσοκομείο,
δεν είχαν προλάβει να με βάλουν στο ασθενοφόρο
και έξι γείτονες από την πολυκατοικία πήραν τη διεύθυνση
να ρωτήσουν αν νοικιάζεται το διαμέρισμά μου.
Αλλά επέστρεψα.
Και ξέρετε τι κάνω τώρα;
Κάθε μέρα, στις πέντε το πρωί,
χτυπάω τα κουδούνια, και τα έξι,
και φωνάζω "Ξυπνήστε, όρνεα!
Το διαμέρισμα 4Β ούτε νοικιάζεται ούτε πουλιέται!"
Τραγουδάω τη "Διεθνή" και μετά τους βρίζω.
Τι τρελόγερος.
- Ποιος; - Εσείς! Νομίζετε ότι σας βλέπουν.
- Δεν σας βλέπουν. - Όχι;
Μπορεί να σας ακούν, αλλά δεν σας βλέπουν.
Κι οι δυο μας είμαστε φαντάσματα.
Κανείς δεν θέλει να βλέπει το ρυτιδωμένο σας πρόσωπο.
Ούτε το δικό μου.
Αλλά βοηθάω.
Είστε προδότης των συνομηλίκων σας.
Κάτι σαν κι εσάς βγάζουν το κακό όνομα στους ηλικιωμένους, καταλάβατε;
Ακούστε εδώ.
- Θα σας πω ένα πράγμα και… - Καρντόσο!
- Ναι; - Καρντόσο;
- Ναι! - Καρντόσο!
Εγώ είμαι ο Καρντόσο. Ποιος είστε;
Μενέντες Ρόμπερτς.
Γκονζάλο Μενέντες Ρόμπερτς, του 12Η. Γεια σας!
Μάλιστα, κύριε Μενέντες Ρόμπερτς.
- Σας ψάχνω μέρες τώρα. - Ναι, δεν…
Ο Ραούλ είπε ότι ήσασταν εδώ γύρω.
Τον μαλάκα.
Ναι, πάντα εδώ είμαι.
Περιμένετε λίγο; Κάνω μερικούς γύρους και θα τα πούμε.
Ναι, φυσικά. Βεβαίως.
- Μη μου φύγετε! - Όχι, γιατί να φύγω;
Ήθελα να σας πάρω τηλέφωνο επειδή…
Ανάθεμα, με βρήκε.
Ποιος είναι αυτός;
Τον αποφεύγω καιρό και τώρα με βρήκε. Διάολε.
- Ποιος είναι; - Ο κύριος Μενέντες Ρόμπερτς από το 12Η.
Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Ιδιοκτητών.
Είναι από τους καινούριους που ήρθαν όταν φτιάχτηκαν τα στούντιο.
Στούντιο;
Ρίχνουν μερικούς τοίχους και το λένε στούντιο.
Έχετε μείνει πίσω.
Η πολυκατοικία έχει γεμίσει από δαύτους…
Και θέλουν να αναδιοργανώσουν ποιος ξέρει τι,
και θέλει να με δει ιδιαιτέρως.
Εντάξει, τώρα τα κατάλαβα όλα.
Όχι. Ξέρετε τι είναι;
Άρχισε να μαθεύεται στην πολυκατοικία
ότι δεν βλέπω πολύ καλά.
Πολύ καλά;
Ο Αντρέα Μποτσέλι βλέπει καλύτερα από εσάς.
Έχω μάθει απέξω την πολυκατοικία.
Κλείνω 52 χρόνια τον Ιούλιο.
Αλλά την περασμένη βδομάδα, έπεσα πάνω στην πόρτα του ασανσέρ.
Και με είδε η κυρία Καρασέδο του 2Α.
Και αφαιρέθηκα.
Η πόρτα ήταν… Το θέμα είναι ότι έπεσα πάνω της.
Και μετά, βλέπω εκείνη τη γυναίκα να με κοιτάζει.
Προσπάθησα να περισώσω την υπόληψή μου.
Μου ήρθε η φαεινή ιδέα να ξαναπέσω πάνω της.
Σαν να το είχα κάνει επίτηδες.
Λες και είχα κάποιο φοβερό σχέδιο
να κουτουλήσω την πόρτα του ασανσέρ.
Το χειρότερο ήταν ότι,
ενώ το έκανα, κατάλαβα πόσο χαζό ήταν. Αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω.
Συνέχισα να χτυπάω το κεφάλι μου στην πόρτα σαν βλάκας.
Και μετά της είπα
"Φτιάχνω την πόρτα, κυρία Καρασέδο.
Ανοίγει μόνη της. Είναι επικίνδυνο".
Το έβαλε στα πόδια τρομαγμένη.
Δεν περνάνε δύο μέρες
και τώρα θέλει να μου μιλήσει ο Μενέντες Ρόμπερτς.
Το ίδιο έγινε κι όταν ήμουν πυγμάχος.
Είμαι στα σχοινιά
και αγχώνομαι.
Αγχώνομαι επειδή…
Έχετε καταρράκτη και στα δύο μάτια.
- Σωστά. - Ναι.
Κάνατε επέμβαση;
Όχι ακόμα.
Επίσης, πριν τέσσερα πέντε χρόνια, χάθηκαν τα πλαϊνά.
Ο γιατρός είπε ότι έχασα την περιφερειακή όραση.
Έτσι απλά. Χάθηκε σε μια στιγμή. Αντίο περιφερειακή όραση.
Περπατάω λες και βλέπω μέσα από καλαμάκι.
Κι ένα πρωινό, ξυπνάω με ένα στίγμα στη μέση.
Αχ, το στίγμα!
Ναι, σαν το φεγγάρι.
Σαν το φεγγάρι, ναι.
- Και μετά, αρχίζει να μεγαλώνει. - Ακριβώς στη μέση του καλαμακίου.
Άρα, δεν έχετε περιφερειακή όραση.
Το φεγγάρι μέσα στο καλαμάκι
κι ένας δακτύλιος μεταξύ τους όπου μπαινοβγαίνουν άνθρωποι.
Τι να κάνεις;
Βλέπετε χρώματα ή ασπρόμαυρα;
Μπλε.
Είναι σαν μπλε σκιές, ξέρετε.
Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη τα όνειρά μου είναι χρωματιστά.
Εκεί, τα βλέπω όλα πεντακάθαρα, όπως στα νιάτα μου.
Και μετά ξυπνάω
κι η πραγματική ζωή μοιάζει με όνειρο.
Αυτό είναι. Ναι.
Κι εμένα μου συμβαίνει το ίδιο.
Καρντόσο, είμαστε συνδεμένοι.
Επειδή κι οι δύο έχουμε όραμα.
Τι τη θέλουμε την όραση όταν έχουμε όραμα;
Ναι, ναι.
Κοιτάξτε, άσχετα πόσο δειλός και ασήμαντος είστε,
υπάρχει μια σύνδεση.
Η συνάντησή μας με τον Μενέντες Ρόμπερτς θα πάει πολύ καλά.
Είμαι σίγουρος.
Τι εννοείτε η συνάντησή μας;
Αποφάσισα να χειριστώ το θέμα με τον Μενέντες Ρόμπερτς.
Μην ανησυχείτε για τίποτα.
Οι εκμεταλλευτές, οι μεγαλοϊδιοκτήτες, τα καπιταλιστικά γουρούνια,
αυτοί είναι το αγαπημένο μου γεύμα. Τους τρώω ζωντανούς.
- Ναι. - Όχι.
Δεν ζήτησα τίποτα, οπότε…
Μη με ευχαριστείτε, Καρντόσο.
Να ευχαριστήσετε τον Μαρξ, τον Λένιν, τον Γκόρκι, τον Όλγκιν.
Μη μου φέρνετε αγνώστους στο πάρκο μου, αρκετό κόσμο έχει ήδη.
Δεν φέρνω ανθρώπους, σας φέρνω ιδέες.
Οι άνθρωποι μεγαλώνουν,
αλλά οι ιδέες παραμένουν νέες, υγιείς κι όμορφες.
Οι ιδέες είναι καλύτερες από τους ανθρώπους που τις είχαν.
Ο αγώνας δεν μπορεί να σταματήσει, σαν την κίνηση των άστρων.
Θα τον έχουμε κάνει λιώμα εκείνον τον Μενέντες πριν βραδιάσει.
Αφήστε να έρθει το γουρούνι!
Το κάθαρμα!
Πού είναι;
- Τελειώσατε με τις ανοησίες; - Τι;
Θα σας πω τι θα κάνουμε.
Θα κρατήσετε το στόμα σας κλειστό.
Αν δεν το κάνετε,
θα δώσω 10.000 πέσο στον Ροντρίγκο να σας τουλουμιάσει.
Καταλαβαίνετε;
- Ξέρω ήδη τι πρέπει να πω. - Τι;
Πρέπει να παραμείνω μέχρι τα Χριστούγεννα. Για τα πουρμπουάρ.
- Μέχρι τα Χριστούγεννα. Μετά… - Τα Χριστούγεννα;
Όχι, δεν μπορείτε να συμβιβαστείτε.
Ο τύπος δεν έχει δικαίωμα να σας απολύσει
μέχρι να φτάσετε τη συντάξιμη ηλικία.
Μα είμαι ήδη 85.
Κι όταν τελειώσω μ' αυτόν, θα περιλάβω εκείνο το κάθαρμα τον Ροντρίγκο.
Μαζί θα του δώσουμε ένα μάθημα.
Γιατί;
Γιατί, Κύριε;
Ζητάω τη βοήθειά Σου
και μου στέλνεις έναν γέρο τυφλό, κουφό, αριστερό και ανόητο.
- Γιατί μου το κάνεις αυτό; - Ποιος είναι αυτός ο Κύριος;
Θα μου δώσετε περισσότερη δουλειά απ' ό,τι νόμιζα.
Διάολε, έρχεται!
Τσιμουδιά. Δεν σας έκανα τίποτα…
Μη μιλάτε, Καρντόσο.
Δεν νομίζω ότι είναι αυτός.
Όχι, σίγουρα όχι.
Είναι κοπέλα. Μια όμορφη κοπέλα.
Πού το ξέρετε;
Λόγω της λάμψης.
Όταν έβλεπα ακόμα,
όλες οι όμορφες κοπέλες είχαν μια λάμψη να τις περιβάλλει.
Τώρα, μόνο τη λάμψη βλέπω.
Ναι, σίγουρα, μια πολύ όμορφη κοπέλα.
Ίσως. Είναι πιθανό.
Παρ' όλα αυτά, αυτός θα έρθει όπου να 'ναι.
Οπότε, κάντε μου μια χάρη. Εξαφανιστείτε. Φύγετε.
Να σας πω. Γιατί δεν πάτε στον μανάβη
να του πείτε ότι είστε Ινδιάνος Κομάντσι κι όλα αυτά;
Καλά. Λύστε το με τον Μενέντες Ρόμπερτς.
Θα το επιτρέψω.
Ευχαριστώ πολύ.
Αλλά πρώτα να ηρεμήσετε.
Άμα φύγετε, θα ηρεμήσω. Είναι σχεδόν στιγμιαίο.
Έτσι που είστε τώρα,
ο ιδιοκτήτης θα σας πατήσει με το τρακτέρ του.
Καταλάβατε; Ελάτε.
Ας καθίσουμε λίγο στο γρασίδι.
- Στο γρασίδι; - Ναι.
Για άστεγο με περάσατε;
Όχι, ηρεμήστε.
Ορίστε, καθίστε. Ωραία.
Εδώ είμαστε. Μια χαρά.
Ωραία.
Έτσι μπράβο.
- Τι με βάζετε να κάνω. - Κοιτάξτε.
Με αυτό θα ηρεμήσετε αμέσως.
Είναι τσιγαριλίκι, βλέπετε;
Ένα τσιγαριλίκι για να χαλαρώσετε.
Το παίρνω από έναν φίλο μου γιατρό για να ανακουφίσω το γλαύκωμα.
Μου το γράφει μέσω της ασφάλειας κι όλοι είναι μια χαρά.
Διαστέλλει τα τριχοειδή αγγεία, κατεβάζει την πίεση.
Τι είπατε ότι είναι;
Αυτό; Είναι το κλειδί της ευτυχίας.
Θα σας κάνει ακόμα και να γελάσετε με τα νέα.
Ακόμα και τα παιδιά σας θα σας φανούν καλοί άνθρωποι.
Ώστε είστε και πρεζόνι.
Δεν ξέρω τι Σου έχω κάνει, αλλά ζητάω συγχώρεση, Κύριε.
Χίλια συγγνώμη. Διάολε.
Μια τζούρα κι ο Μενέντες θα είναι παιχνιδάκι.
Πάρτε από δω αυτήν την αηδία. Είναι δηλητήριο, γεροξεκούτη.
Νομίζω ότι έρχεται ο τύπος.
Ναι.
Ελάτε. Δοκιμάστε το.
Κρατήστε τον καπνό όσο πιο πολύ μπορείτε.
Ενισχύει το αποτέλεσμα.
Μαλακία είναι.
Δώστε του άλλη μια ευκαιρία.
Πρέπει να το συνηθίσετε.
- Λέτε; - Βεβαίως.
Απολαύστε το. Ευγενική προσφορά του ΕΣΥ.
Εκείνη η κοπέλα
έγινε από χαριτωμένο κορίτσι μοιραία γυναίκα.
Τώρα γίνεται Άνα Γκρίμπεργκ.
Η Άνα Γκρίμπεργκ έκανε φινιρίσματα.
Έραβε ετικέτες και φτερά στα καπέλα της Schiffman στην Τσακαρίτα.
- Όχι. - Για να δούμε.
Όχι, δεν είναι αυτή.
Αυτή είναι η Νορμίτα Ριβέρα.
Ήταν ντροπαλή η Ανίτα.
Καθόταν στην μπροστινή βεράντα της όλο το απόγευμα.
Είχε ωραίο πρόσωπο,
σαν να το είχε φτιάξει ζωγράφος.
Η Νορμίτα ήταν η τρίτη μου σύζυγος.
- Η καλύτερη που είχα ποτέ. - Αλήθεια;
Μου έκανε τον πρώτο μου γιο, τον Χουάν Κάρλος.
Κι αυτός μου έκανε τον πρώτο μου εγγονό.
Τον Μάριο.
Κι ο Μάριο μου έφτιαξε την πρώτη μου μασέλα.
Πέρασα εκατομμύρια φορές από εκείνη τη βεράντα.
Ούτε γεια δεν μπόρεσα να της πω.
Τα δάχτυλά της είχαν στραβώσει από το ράψιμο.
Καθόταν σε ένα σκαμνάκι κι έκρυβε έτσι τα χέρια της,
επειδή ντρεπόταν η καημένη.
Τα οκτώ εγγόνια μου είναι επιστήμονες.
Ο Μάριο είναι οδοντίατρος.
Κοιτάξτε χαμόγελο.
Έβαλα τη μασέλα μου, χαμογέλασα πλατιά
κι αντίο Νορμίτα.
Αυτή δούλευε
για να πάει ο άντρας της στη νομική και να γίνει κάποιος.
Όταν αυτός αποφοίτησε, κατάλαβε ότι ήταν δικηγόρος
παντρεμένος με μια μικροσκοπική Εβραία που μιλάει γίντις και ράβει φτερά.
Την εγκατέλειψε
για μια κοκαλιάρα πλούσια που γνώρισε στο πανεπιστήμιο.
Μετά από τέσσερις μήνες,
η Άνα έβαλε το κεφάλι της στον φούρνο.
Πόσο έκλαψε η Νορμίτα όταν έφυγα.
Σηκώθηκα κι έφυγα χαμογελώντας με τα νέα μου δόντια.
Ήταν περίπου 60 χρόνων, ξέρετε.
Όμως κάθε φορά που τη σκέφτομαι, τη θυμάμαι σαν την πρώτη φορά.
Έναν μήνα πριν αυτοκτονήσει,
τη συνάντησα στη δημόσια βιβλιοθήκη στη Βίλα Κρέσπο.
Θυμάμαι ότι διάβαζα Μάκβεθ.
Σήκωσα το βλέμμα, και να την η Άνα.
Δεν με βλέπει,
επειδή το κεφάλι της είναι χωμένο σε ένα βιβλίο γλώσσας.
Η καημένη μάθαινε ισπανικά.
Σηκώνει τα μάτια, με αναγνωρίζει και μου χαμογελά.
Πήγε να σπάσει η καρδιά μου.
Δεν μπορούσα να πω λέξη.
Πάγωσα.
Μετά, έκρυψε τα χεράκια της κάτω από το τραπέζι
και ξαναγύρισε στο βιβλίο της.
Λίγο μετά, έφυγε
και δεν της ξαναμίλησα.
Ανάθεμα τα δόντια μου κι ανάθεμα τη φτιάξη μου.
Δεν της ξαναμίλησα.
Τι έχουν βάλει εδώ μέσα;
Δεν θα έπρεπε να με κάνει να γελάω;
Όχι, σταματήστε. Σταματήστε.
Τη μισώ τη νοσταλγία.
Είναι η χειρότερη αρρώστια.
Η νοσταλγία σκοτώνει περισσότερους ηλικιωμένους κι από τα καρδιακά.
Πότε κάνατε έρωτα για τελευταία φορά;
Κι άλλη νοσταλγία!
Αμάν πια!
Η τελευταία φορά που έκανα έρωτα
ήταν στις 10 Ιουλίου 19…
του 2009.
Ζούσε η γυναίκα σας;
Απ' ό,τι έλεγε η ίδια.
Ελάτε τώρα.
Όχι, ξέρω τι εννοείτε.
Αλλά με την Έστερ δεν ήξερες ποτέ.
Ήταν καλή γυναίκα, εξαιρετική.
Τι έφταιγε αυτή
που εγώ αγαπούσα πάντα την Άνα Γκρίμπεργκ;
Καλά που το διευκρινίσατε γιατί…
γιατί η δική μου τελευταία φορά ήταν όταν έκανα απιστία.
Για όνομα του Θεού.
Τις απάτησα όλες.
Με τη Μαργαρίτα, όταν ήμουν 76,
κι εξακολουθούσα να τσιλιμπουρδίζω.
Καρντόσο, με εκπλήσσετε. Επιτέλους, μια ένδειξη θάρρους.
Όχι, δεν ήταν θάρρος. Ήταν κατάρα.
Έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου "Όχι, Αντόνιο. Μην το κάνεις.
Μην το κάνεις".
Και πήγαινα και το έκανα, διάολε.
Όχι. Είναι καλό.
Τολμήσατε. Το θέλατε και το κάνατε.
Εγώ το ήθελα, μα δεν το τόλμησα.
Σας ζηλεύω, ξέρετε.
Πάντα είχατε αυτό που εγώ έγινα πρόσφατα.
Ένας βρόμικος γέρος.
Όχι, ρομαντικός.
Ένας άνθρωπος με ελπίδα.
Πιστέψτε με. Μην ξεχνάτε, έχω υπάρξει νεκρός και τα ξέρω αυτά.
Αυτό που έχει σημασία δεν είναι το σεξ,
είναι το ρομάντζο, η περιπέτεια.
Όλα είναι στο μυαλό.
Το σώμα είναι ένας λαθρεπιβάτης που ήρθε για τη βόλτα.
Το πιάσατε, Καρντόσο;
Αυτήν τη στιγμή, πρέπει να το ομολογήσω
ότι είμαι ερωτευμένος μ' εκείνο το κορίτσι.
Δείτε την.
Να πω την αλήθεια, κι εγώ.
Ελπίζω να μη ζηλέψει ο Ρομπέρτο.
Ποιος είναι ο Ρομπέρτο;
Ο σύντροφός μου.
Τι; Αστειεύεστε. Με κοροϊδέψατε.
- Το 'χαψα. - Όντως.
- Μη μου πείτε ότι δεν το χάψατε. - Το 'χαψα σαν ηλίθιος.
- Νιώθω πολύ άσχημα. - Μη μου πείτε ότι δεν το χάψατε.
- Νιώθω βλάκας! - Ας σηκωθούμε.
- Άντε. Αυτό ήταν. - Ήταν καλό.
Όρθιος.
Μισό λεπτό. Όρθιος. Ορίστε.
- Αυτό ήταν. - Διάολε.
- Τι τρέχει; - Χέστηκα πάνω μου.
Όχι!
Τώρα το χάψατε εσείς!
- Μου το κάνατε αυτό; - Σας κορόιδεψα.
Νομίζετε ότι μόνο εσείς ξέρετε να λέτε αστεία;
- Δεν πειράζει. - Σταθείτε.
Ακούστε τι σκέφτηκα.
Έτσι είμαι εγώ
Τι να κάνω;
Γεννήθηκα ομορφάντρας
Πρόθυμος να ερωτευτώ
Βοηθήστε με. Μαζί.
- Ελάτε δω. - Ωραία.
Βοηθήστε με.
Έτσι είμαι εγώ
Τι να κάνω;
Με τις γυναίκες δεν μπορώ να κρατηθώ
Ήταν πολύ ωραίο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Νομίζω ότι την ξετρελάναμε.
Φυσικά, δυο κούκλοι σαν κι εμάς… Τι περιμένατε;
Δεν έχετε άλλο τσιγαριλίκι σαν αυτό που μου δώσατε;
Όχι, όχι. Ας κάνουμε το κωμικό σκετσάκι τώρα.
Μετά απ' αυτό, θα πέσει στα πόδια μας.
Το κάνουμε αργότερα. Πρώτα, να τραγουδήσουμε ένα τάνγκο.
Το "Έτσι είμαι εγώ" των Μπότα, Λομούτο και Περότι.
Έτσι είμαι εγώ
Όχι. Το τραγουδήσατε αυτό.
- Φοβερό τραγούδι. - Ωραία παράσταση.
Τώρα θα κάνουμε ένα κωμικό σκετσάκι.
Σε ό,τι σας λέω,
απαντάτε "Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ".
Καταλάβατε;
Φανταστείτε ότι μόλις γνωριστήκαμε.
"Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ".
Όχι, όχι ακόμα.
Τώρα ξεκινάω. Γεια σου, Ραπαπόρτ!
Τώρα.
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ.
Γεια, Ραπαπόρτ. Τι έπαθες;
Κάποτε ήσουν ψηλός και χοντρός. Τώρα είσαι κοντός κι αδύνατος.
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ.
Κάποτε ήσουν νέος με γενειάδα.
Τώρα είσαι γέρος κι άτριχος.
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ.
Κάποτε ντυνόσουν όμορφα και τώρα φοράς βρόμικα κουρέλια.
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ.
Κι επιπλέον, άλλαξες το όνομά σου!
Δεν…
Φυσικά! "Άλλαξες το όνομά σου".
Καλό. "Άλλαξες το όνομά σου".
Καρντόσο!
- Καρντόσο, έρχομαι. - Πανάθεμά τον, ήρθε.
Πρέπει να καθαρίσω το μυαλό μου. Ελάτε μαζί μου.
Μην ανησυχείτε. Θα τον τακτοποιήσουμε.
Όχι, δεν έχει πληθυντικό.
Καθίστε εκεί
και τσιμουδιά.
Υποσχεθείτε μου ότι θα με φωνάξετε, άμα με χρειαστείτε.
Ναι, σε ό,τι έχω ιερό.
Είμαι έτοιμος να τα βάλω μαζί του.
Για όνομα του Θεού. Ακούστε, κάντε μου μια χάρη.
- Εσείς καθίστε εδώ. - Ναι.
- Και θυμηθείτε τον Ροντρίγκο. - Ναι.
- Κοιτάξτε από την άλλη, αν θέλετε. - Εντάξει.
Καρντόσο!
Πώς πάει;
Πάει.
Δεν έχουμε συστηθεί επισήμως. Γκονζάλο Μενέντες Ρόμπερτς.
- Αντόνιο Καρντόσο. Χάρηκα. - Γεια.
Συγγνώμη για πριν. Αν δεν τρέξω μιάμιση ώρα, καθυστερούν όλα.
Η αθανασία παίρνει πολλή ώρα.
Είναι πολύ ωραίο το πάρκο, σωστά;
Δεν έχει πολύ κόσμο, ούτε πολλούς πωλητές.
Θα μπορούσα να κάνω μάθημα εδώ.
Διδάσκω επικοινωνία στο Καθολικό Πανεπιστήμιο.
Επικοινωνία;
Ναι. Όλων των ειδών.
Δημόσια, διαπροσωπική και ενδοπροσωπική.
Κάθε είδους…
Ομιλία.
- Πάνω κάτω, ναι. - Πάνω κάτω.
Το κρατάω αυτό.
Λοιπόν…
Θα παρατηρήσατε ότι μιλάμε αρκετά.
Ναι.
Δεν θα το πιστέψετε,
αλλά πρόσφατα έμαθα ότι δουλεύετε στην πολυκατοικία.
Είμαι κάτω στον χώρο του μπόιλερ.
- Δεν με πειράζει πια. - Σωστά.
- Τέλεια. - Ναι.
- Θέλω να πω… Ελάτε δω. - Ναι.
Δεν ασχολήθηκα με την περίπτωσή σας γιατί δεν γνώριζα την ύπαρξή σας.
- Είμαι κυρίως στο μπόιλερ. - Σωστά.
- Δεν με πειράζει πια. - Σωστά.
- Ναι.
Συνεχίστε, μη σταματάτε. Καλά τα πηγαίνατε.
Όχι, εγώ…
Όπως ξέρετε, αλλάξαμε εταιρεία διαχείρισης.
- Σωστά. - Ως πρόεδρος της Επιτροπής Ιδιοκτητών…
Θέλω να πω, όλοι μας, όλο το κτίριο,
ακολουθούμε τις συμβουλές της νέας εταιρείας διαχείρισης.
Και σας συμβούλεψαν να με διώξετε.
Όχι. Όχι.
Όχι.
- Δεν θα το έθετα έτσι. - Πώς θα το θέτατε;
Η συμβουλή τους ήταν
ότι άμα σας κρατούσαμε, δεν θα ήταν προς το συμφέρον μας.
Και πάλι απόλυση το λέω εγώ.
Όχι…
Κοιτάξτε, μπορούμε να σας αναγκάσουμε να βγείτε στη σύνταξη λόγω ηλικίας.
Αλλά όλοι σας συμπαθούν στην πολυκατοικία.
Οπότε ψήφισαν να σας δώσουμε αποζημίωση δύο μηνών.
Δεν είναι άσχημο.
Σε δύο μήνες ίσως να μη μας θυμάστε.
Καρντόσο.
Λοιπόν;
Είμαι βλάκας.
Συγγνώμη. Είμαι βλάκας. Ζητώ συγγνώμη.
Δεν μ' αρέσει που πρέπει να παίξω αυτόν τον ρόλο.
Τα πάτε μια χαρά πάντως.
Αντόνιο.
Είναι καλύτερα για όλους μας.
Κανείς δεν θα έχει απαιτήσεις από σας, ούτε και παράπονα πια.
Δεν θα κάνετε μια δουλειά που δεν είναι για την ηλικία σας.
Δεν είμαστε επιτροπή κακών κι άκαρδων ανθρώπων.
Ο μόνος κακός εδώ
είναι ο χρόνος.
Ο χρόνος είναι ο αληθινός εχθρός. Κοιτάξτε με.
Τρέχω σαν παιδί. Ποιον κοροϊδεύω;
- Ξέρετε ποιο είναι το θέμα; - Ποιο;
Με χρειάζεστε όλοι.
- Έρχεται χειμώνας. - Ναι.
Το μπόιλερ τοποθετήθηκε το 1968.
Το 1968;
Σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει κανείς που να ξέρει τα κόλπα του
τόσο καλά όσο εγώ.
Σας το εγγυώμαι. Πραγματικά.
Ναι, ναι.
- Αφήστε με μέχρι τα Χριστούγεννα. - Τι;
Μόνο αυτό ζητάω.
Μόνο μέχρι τα Χριστούγεννα. Για τα πουρμπουάρ.
Είναι καλά λεφτά και…
Τι λέτε;
Αφήστε με ως τα Χριστούγεννα
και θα εκπαιδεύσω τον αντικαταστάτη.
Ξέρετε, θα αντικαταστήσουμε και το μπόιλερ.
Ναι.
Θα φέρουμε ψηφιακό
που είναι εντυπωσιακό.
Είναι αυτόματο, έξυπνο.
Λειτουργεί μέσω εφαρμογής.
Στο κινητό.
Μέσω διαδικτύου. Σε υπολογιστή.
Είναι μαγικό.
Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα. Δουλεύει μόνο του.
Θα έρθει μια ομάδα μηχανικών που θα κάνουν ριζική αλλαγή.
Σωλήνες, ηλεκτρικό σύστημα, εξώπορτα, τα πάντα.
Μάλιστα. Άρα θα με χρειαστείτε.
Κάνω επισκευές εκεί 40 χρόνια.
- Σωστά. - Όχι, ακούστε.
Ξέρω τι υπάρχει πίσω από κάθε κομμάτι σοβά
στο κτίριο.
Σας διαβεβαιώνω.
Σοβαρά. Να είστε σίγουρος.
Μισό λεπτό.
Εντάξει, κατάλαβα.
- Καταλάβατε; - Μην ανησυχείτε.
Το δωμάτιο στο υπόγειο.
Αν μ' αφήσετε να μένω εκεί όπως πάντα,
θα δουλεύω ως επιστάτης δωρεάν.
Δεν θα σας χρεώνω δραχμή. Θα σας απαλλάξω από το βάρος.
Το θέμα είναι ότι θα αλλάξουμε το δωμάτιο του υπογείου
και θα το κάνουμε χειμερινό κήπο.
Θα είναι πλήρης αλλαγή.
Καταλαβαίνετε;
Ξεχάστε το.
Αποσύρω την προσφορά μου.
- Αφήστε το. - Καρντόσο, ακούστε.
Όχι. Δεν έχω τίποτα να ακούσω.
Αν ήξερα ότι μένω σε χειμερινό κήπο, θα τον είχα νοικιάσει για εκδηλώσεις.
Καρντόσο, ξέρω κόσμο στο υπουργείο Πρόνοιας.
Μπορώ να σας βρω δωμάτιο σε οίκο ευγηρίας, σε ξενοδοχείο.
Όχι, ευχαριστώ. Ψάχνω για χειμερινό κήπο.
- Καρντόσο, ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα; - Ξέρω.
Είναι ότι εσείς είστε ο κακός της ιστορίας,
αλλά θέλετε να φανείτε ήρωας.
Σωστά. Ναι. Έχετε δίκιο. Είμαι…
Είμαι ηλίθιος. Το χειρίστηκα λάθος. Ζητώ συγγνώμη…
- Νιώθω πολύ άσχημα. Συγγνώμη. - Μην ανησυχείτε.
Σε δύο μήνες, ούτε που θα το θυμάστε.
Ξέρετε τι θα κάνουμε; Όχι, τι θα κάνω εγώ.
Θα σας δώσω τέσσερις μήνες αποζημίωση. Τι λέτε;
Αν οι άλλοι διαμαρτυρηθούν, πρόβλημά τους. Θα σας τη δώσω.
- Τι λέτε; - Τέσσερις μήνες είναι καλύτερα από δύο.
Τέλεια.
Όχι. Μισό λεπτό.
Έχουμε συμφωνία;
Καρντόσο.
Απαράδεκτο!
Βρίσκουμε την πρότασή σας επαίσχυντη.
Ακούστε, Μενέντες Ρόμπερτς.
Θα σας ρωτήσω από καθαρή περιέργεια.
Πώς βρεθήκατε σε αυτήν τη δύσκολη θέση;
Δεν διέκοψα νωρίτερα
γιατί ήθελα να σας δω να ανοίγετε τον λάκκο σας.
Ήταν απίστευτο. Σαν από ταινία φρίκης.
Λίγο λίγο, ένας άνθρωπος να σκάβει τον λάκκο του.
Σοκαρίστηκα, πραγματικά.
- Ιβάν Ρίφκιν, χάρηκα. - Πώς είστε;
Είμαι από τη νομική εταιρεία Βάισμαν, Ρίφκιν και Ροκαταλιάτα.
Η εταιρεία μας εκπροσωπεί τον κύριο Καρντόσο.
Εκπροσωπούμε το συνδικάτο θυρωρών και επιστατών.
Λέγεται ΑΡΚΕΤΑ.
Αρχή κατά της Καταπίεσης,
Εκμετάλλευσης, Ταλαιπωρίας και Αδικίας.
ΑΡΚΕΤΑ.
Την ξέρετε;
Μπα, όχι. Δεν την έχω ακουστά.
Να τη μάθετε, γιατί στο εξής, θα ακούτε συχνά γι' αυτήν.
Φύγε!
Ο κύριος Καρντόσο μάς ζητά να φύγουμε.
Όμως δεν είναι τόσο εύκολο, γιατί ενεργούμε αυτεπάγγελτα.
Θα μου δώσει αποζημίωση τεσσάρων μηνών. Συμφωνήσαμε.
Το άκουσα.
Ξεκαρδιστικό.
Κύριε Ρίφκιν.
Σας ακούω.
Δεν ξέρω αν καταλαβαίνω τι συμβαίνει.
Όλοι δυσκολεύονται στην αρχή.
- Θα σας ενημερώσω. - Ωραία.
Η κατάσταση είναι απλή, αλλά θα την απλουστεύσω περαιτέρω.
Δεν δεχόμαστε αποζημίωση ούτε τεσσάρων, ούτε πέντε ούτε έξι μηνών.
Αυτό που δεχόμαστε
είναι να προσληφθεί ο κύριος Καρντόσο ως σύμβουλος
για όλη την περίοδο της ανακατασκευής του κτιρίου,
που θα πάρει, με έναν πρόχειρο υπολογισμό, ας πούμε δύο χρόνια.
Όχι, ο αρχιτέκτονας μου είπε έξι μήνες.
Εντάξει. Ας πούμε τρία χρόνια τότε.
Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, θα διαπραγματευτούμε εκ νέου.
Δεν ξέρω ποιος είναι ο τύπος.
Είναι αλήθεια.
Ο κύριος Καρντόσο γνωρίζει καλύτερα τους Βάισμαν και Ροκαταλιάτα,
που είναι οι πιο καλόβολοι συνεταίροι.
Αλλά σ' αυτήν την περίπτωση, συμφώνησαν ότι καλύτερα να έρθει ο Βόας,
είναι το χαριτωμένο παρατσούκλι που έχω στο γραφείο.
- Κύριε Ρίφκιν. - Ακούω.
Ακούστε, μου είναι άγνωστος ο οργανισμός σας.
- Η ΑΡΚΕΤΑ. - Ναι.
Ένα κτίριο με μια τεράστια ταμπέλα.
Δεν την έχω δει.
Αυτό που έχω δει είναι ένας δικηγόρος για το συνδικάτο των θυρωρών.
Ξέρει ότι θέλετε να απολύσετε τον κύριο Καρντόσο;
Όχι ακόμα.
Γνωρίζετε ότι πρέπει να βρείτε τέσσερις ιδιοκτήτες
για να καταθέσουν εναντίον του;
Βρείτε τους, Μενέντες Ρόμπερτς.
Τέσσερις άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να αναλάβουν δημόσια την ευθύνη
να βγάλουν έναν ηλικιωμένο από το σπίτι και τη δουλειά του μετά από 52 χρόνια,
αυτόν που ανακηρύχθηκε Επιστάτης της Χρονιάς
από το Ινστιτούτο Τέλα το 1978.
Έναν ακτιβιστή που πάλεψε πάντα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Έναν εργαζόμενο που ξεσκίστηκε για να μεγαλώσει τρία παιδιά κι οκτώ εγγόνια.
Μισό λεπτό. Ακούστε.
Όχι, Καρντόσο, όχι.
Αρκετά με την ψευτοσεμνότητα.
Είστε ήρωας
κι ο κόσμος πρέπει να το μάθει.
Αλλά θα σας προειδοποιήσω,
επειδή όποιος προειδοποιεί είναι ειλικρινής,
κι εγώ έχω ήθος ακόμα και με αυτούς που δεν έχουν.
Στη διάρκεια της δίκης, που φοβάμαι ότι θα τραβήξει σε μάκρος,
δεν θα μπορέσετε να ανακαινίσετε το κτίριο.
Ξεχάστε τους χειμερινούς κήπους, τον πολυχώρο, τη βεράντα…
Η αξία του ακινήτου θα πέσει κατακόρυφα και δεν θα ανέβει πάλι.
Ο χρόνος, φίλτατε, θα γίνει τώρα ο δικός σας εχθρός.
Συνεπώς, σας παροτρύνω να σκεφτείτε τις νομικές δαπάνες,
είτε κερδίσετε είτε χάσετε,
και να συγκρίνετε τον χρόνο, το κόστος, την κοινωνική κατακραυγή
απέναντι στο ευτελές ποσό που θα κοστίσει η διατήρηση του κυρίου Καρντόσο.
Σας το λέω και σας κάνω χάρη. Εμένα τι με νοιάζει;
- Κύριε Ρίφκιν. - Σας ακούω.
Ήξερα για το δικαίωμα προσφυγής σε διαιτησία.
Αλλά δεν ήξερα ότι ο Αντόνιο ήθελε να συμμετάσχει…
Φυσικά και θέλει. Δεν ξέρετε πόσο θέλει.
Το ίδιο και η ΑΡΚΕΤΑ. Θα χρησιμοποιηθεί ως υπόθεση υπόδειγμα.
- Τι; - Θα είναι τέλεια γι' αυτούς.
- Τι σχέση έχω εγώ μ' αυτό; - Παρακαλώ;
Έχετε καταπατήσει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.
Τρίτη ηλικία, αναπηρία, ρατσιστικός διαχωρισμός.
Ρατσιστικός διαχωρισμός; Τι;
Αυτός ο άνθρωπος είναι απόγονος των Κομετσινγκόν.
Δείτε τα χαρακτηριστικά του.
Είναι αυτόχθονας, καταλάβατε;
Ακούστε. Ο Καρντόσο σκουντουφλάει σε τοίχους. Είναι εύκολα 80 ετών.
Τι είναι εύκολο άμα είσαι 80 ετών; Βλέπετε; Δεν ξέρετε τίποτα.
Δεν μπορείτε να με θεωρήσετε υπεύθυνο.
Ας μιλήσουμε αύριο, όταν διαδηλώσουμε… Πώς το είπατε; Στο Καθολικό Πανεπιστήμιο.
Λατρεύουν τις διαδηλώσεις.
Το όνομα Μενέντες Ρόμπερτς θα γίνει λήμμα.
"Μενέντες-Ρόμπερτς.
Η πράξη δίωξης κατά ηλικιωμένων, αναπήρων, αυτοχθόνων, τυφλών".
Σας παρακαλώ, ακούστε με.
Σας ακούω.
Το θέμα έχει εκτροχιαστεί.
Δεν μπορείτε να με θεωρείτε υπεύθυνο. Εκπροσωπώ επιτροπή.
Αλλά συμφωνήσατε να είστε το πρόσωπό της.
Επειδή είστε ένας από αυτούς.
Πληρώνετε μια περιουσία για να αγοράσετε παλιά πράγματα.
Παλιά έπιπλα, παλιά αμάξια, παλιούς πίνακες.
Οτιδήποτε παλιό εκτός από ανθρώπους.
Επειδή δεν χρησιμοποιούνται ως διακόσμηση. Μιλάνε πολύ.
Ακόμα κι αν σιωπούν, λένε πολλά.
Μοιάζουν με το μέλλον κι αυτό σας τρομάζει.
Δεν καταλαβαίνετε, κύριε καθηγητά,
ότι κι εσείς θα γεράσετε;
Το πρόβλημα δεν είναι ότι η ζωή είναι μικρή.
Αλλά ότι είναι πολύ μεγάλη.
Κι αν φοβάστε τώρα και περνάτε τον χρόνο σας τρέχοντας,
φανταστείτε πώς θα είναι αργότερα, όταν τα πόδια σας δεν θα αντέχουν.
Φυσικά, θα θέλατε ο Καρντόσο να είναι καλός,
να μη μιλάει και να πάει σε εκείνο το ξενοδοχειάκι.
Αλλά δεν θα το κάνει,
γιατί δεν θα τον αφήσω.
Είναι ένα πράγμα να λες κάποιον αργό, τυφλό ή χαζό,
αλλά να τον λες μη απαραίτητο
είναι ασυγχώρητο.
- Κύριε Ρίφκιν. - Σας ακούω.
Είμαι ευγνώμων που μοιραστήκατε μαζί μου αυτές τις σκέψεις και…
Ας μη μιλάμε άλλο, εκτός κι αν είμαστε σε δικαστήριο.
Τι λέτε, Καρντόσο;
Θα επιτεθούμε;
Νομίζω καλύτερα να μην επιτεθούμε.
Τι; Και η μάχη, Καρντόσο;
Λέτε ότι διαλέγετε μια δουλειά αντί να πολεμήσετε για έναν σκοπό;
Ακριβώς. Παίρνω τη δουλειά και στον διάολο ο σκοπός.
Κύριε Μενέντες Ρόμπερτς,
η οδηγία του πελάτη μου είναι να μακρύνω το φιτίλι.
Όμως η βόμβα είναι ακόμα εκεί.
Πηγαίνετε.
Κάντε αεροβική μέχρι να γυρίσετε σπίτι σας
και συγκαλέστε την επιτροπή.
Ούτε να σαγηνέψετε ούτε να πείσετε. Επικοινωνήστε.
Ο Καρντόσο μένει.
Ως οδηγός, πνευματικός σύμβουλος ή επίτιμος επιστάτης.
Ό,τι θέλετε.
Αλλά να θυμάστε ότι αυτή η συμφωνία είναι μεταξύ μας.
Μη μιλήσετε με το συνδικάτο ούτε τη διαχειρίστρια εταιρεία.
Γιατί αν το μάθει η ΑΡΚΕΤΑ,
τη βάψαμε.
Όταν λύσετε το θέμα,
καλέστε αυτό το νούμερο και ζητήστε τη δικηγόρο Κλάρα Κόεν.
Πείτε της να επικοινωνήσει με τον Μπαμπά.
Είναι ηγετικό πρόσωπο στην ΑΡΚΕΤΑ.
Ζητήστε της να του πει ότι επιλύθηκε η υπόθεση Καρντόσο.
Κι εφεξής,
αυτός ο Μπαμπάς που σας είπα θα το φροντίσει.
Κατάλαβα.
- Κτηματομεσιτική Γκορίτι; - Ναι.
Είναι συμβουλευτικός όμιλος της ΑΡΚΕΤΑ.
Διαπραγματεύονται για κτίρια και τέτοια.
Βιαστείτε. Πρέπει να γίνουν πολλά.
Εντάξει.
- Κύριε Ρίφκιν. - Σας ακούω.
Αντόνιο…
Θέλω να ξέρετε ότι αυτά είναι σημαντικά για μένα.
- Για όλους. Καληνύχτα. - Αυτά τα θέματα μου γίνονται εμμονή.
Ήταν φοβερή ανταλλαγή απόψεων. Ξανασκέφτηκα το χάσμα των γενεών…
Άλλη μια λέξη και θα σας καταγγείλω για "λογοκτονία".
Παραδέχομαι ότι κάποιες φορές δυσκολεύομαι να εξηγηθώ.
Και να φύγετε δυσκολεύεστε.
- Κατάλαβα. Γεια σας. - Πηγαίνετε.
- Καληνύχτα, Καρντόσο. - Τρέξτε γρήγορα!
Πηγαίνετε. Πολύ καλά.
Παρακαλώ, Καρντόσο.
Θα με ξεσκίσουν.
- Τι; - Θα πάω φυλακή, για όνομα του Θεού.
Στα 85 θα με βιάσουν στο κελί.
- Αυτό μου έλειπε. - Όμως έχετε ακόμα δουλειά, σωστά;
Γιατί δεν με αγκαλιάζετε;
Μια χαρά το χειριζόμουν.
Θα έπαιρνα μισθούς τεσσάρων μηνών.
Τώρα, δεν θα πάρω δεκάρα.
Τι σας έχω κάνει;
Τι σας έκανα, Ρίφκιν, για να το αξίζω αυτό;
Δεν με λένε Ρίφκιν. Έτσι λένε τον απατεώνα τον γιατρό μου.
Ποιος διάολος είστε, αν δεν είστε ο Ρίφκιν, ο Μομπούτου ή ο Ραπαπόρτ;
- Ποιος είστε, διάολε; - Μόλις τώρα, ήμουν η Κλάρα Λέμλιτς.
Μια γκόμενα. Αυτό που χρειαζόμουν.
Χρησιμοποιείς ό,τι χρειάζεσαι ανά περίσταση.
Χάθηκε η λάμψη.
Η κοπέλα έφυγε.
Ποιος είναι αυτός;
- Κανένας. - Το παιδί μας δεν είναι;
Όχι το παιδί "μας", όχι.
Το δικό μου παιδί, εντάξει;
- Πρέπει να συζητήσω κάτι μαζί του. - Όχι. Δεν θα του μιλήσετε.
Ακούστε προσεκτικά, γιατί μ' αυτόν δεν μπλέκεις.
Θα σας σκοτώσει και μετά θα σκοτώσει εμένα.
Γι' αυτό μη μιλήσετε, ούτε λέξη.
- Μείνετε εδώ. - Εντάξει.
Τα λέμε αύριο.
Πάμε, Ροντρίγκο.
Ποιος είναι ο γέρος;
- Δεν ξέρω, δεν τον ξέρω. - Κουνήσου.
Πού μένεις, γέρο;
Πρώτα, θα σου πω πού δουλεύω.
Στο 19ο τμήμα.
Επιθεωρητής Μενέντες Ρόμπερτς. Δίωξη ναρκωτικών.
Αλήθεια; Σε ρώτησα πού μένεις.
- Εδώ κοντά. - Αλήθεια; Θα έρθω μαζί σου.
- Δεν χρειάζεται. - Έλα, γέρο. Μόνο χίλια πέσο.
Όχι, παιδί μου. Δεν χρειάζεται. Ευχαριστώ.
- Δεν το χρειάζεσαι; - Όχι.
Τώρα είναι 2.000 Ανέβηκε η ταρίφα. Τι σύμπτωση.
Σήμερα το πρωί είδα έναν τύπο με τέσσερα πέντε σκυλάκια
να τα πηγαίνει περίπατο με λουρί.
Θα κάνω το ίδιο.
Θα πάρω εσένα κι εκείνον τον παλιόγερο και θα μου δώσετε 2,000, εντάξει;
Όχι, άλλη συμφωνία είχαμε.
Πληθωρισμός.
Άντε, γέρο. Κουνήσου. Έχω και δουλειές.
- Κι εσύ, άντε! Κουνήσου. - Εντάξει, πάμε.
- Κουφό είναι το πουρό; - Έρχεται.
- Πάρ' τα πόδια σου. - Σταμάτα!
Ποτέ δεν διαφωνώ με κάποιον θυμωμένο.
Το έμαθα σε αυτούς τους δρόμους πριν 70 χρόνια.
Μόλις είχα φτάσει και δεν μιλούσα ισπανικά.
Όλοι ήμασταν στο μενού κάποιου.
Το θέμα είναι ότι μ' εμάς, διάλεξες λάθος πιάτο.
Με τον Αντόνιο κι εμένα, τρως τον εαυτό σου.
Κι εμείς ζούμε στον δρόμο.
Κι εμείς κοιτάμε κατάματα τον θάνατο κάθε μέρα,
όπως κι εσύ, Ροντρίγκο.
Είσαι θυμωμένος κι έχεις κάθε δίκιο.
Κι εγώ είμαι έξαλλος.
Αλλά το πρόβλημα είναι στην κορυφή. Με αυτούς που κινούν τα νήματα.
Επειδή εσύ, εγώ κι ο Αντόνιο έχουμε τον ίδιο εχθρό,
και πρέπει να είμαστε σύμμαχοι.
Κόλλα το!
Ορίστε.
Πέντε χιλιάδες πέσο. Άκουσες;
Τα θέλω μπροστά, αλλιώς σε σκοτώνω, παλιόγερε.
- Όχι, δεν μπορώ. - Μπορείς.
- Δώσ' μου τα λεφτά σου. - Όχι.
Όχι, έχω 40,000 πέσο.
Ευχαρίστως να τα μοιραστώ μαζί σου, αλλά όχι έτσι.
Όχι έτσι;
Ναι, έτσι. Δώσ' μου τα σαράντα χιλιάρικα μη σε μαχαιρώσω εδώ.
- Σκεφτείτε το, κύριε. - Τι ανακατεύεσαι;
- Όχι. - Μην ανακατεύεσαι. Μείνε εκεί.
Μείνε εκεί, μη σε κάνω κουμπότρυπες. Ακούς;
Κι εσύ, γέρο, δώσε τα σαράντα χιλιάρικα.
- Τα λεφτά, αλλιώς σε σκοτώνω. - Όχι. Να.
Τι διάολο, παλιόγερε;
- Κάθαρμα! - Άρπα την!
Τι έγινε τώρα;
Τι κάνεις; Θες να πεθάνεις;
Όχι, Ροντρίγκο!
Πες του πώς δουλεύουν εδώ τα πράγματα.
Εσύ φταις, γέρο.
Κύριε.
Κύριε, σηκωθείτε.
Ελάτε.
Μην κάνετε αστεία.
Σηκωθείτε, παρακαλώ.
Βοήθεια!
Βοηθήστε με, παρακαλώ! Εδώ!
Ας βοηθήσει κάποιος!
Εδώ!
Σηκωθείτε, κύριε.
Βοήθεια, παρακαλώ!
Είμαστε εδώ! Βοηθήστε μας!
Κάποιος…
Βοήθεια!
Λοιπόν; Τι λέτε;
Ο μικρός χέστηκε επάνω του, έτσι;
Μάλιστα, κύριε, ο αλήτης δεν θα μας ενοχλήσει πάλι.
Μπουμ, τον χτύπησα με τη μαγκούρα! Μπουμ, κι άλλο χτύπημα!
Έφαγε της χρονιάς του.
Πείτε μου κάτι, Ρόκι Μπαλμπόα.
Θα μείνετε εδώ;
Γιατί αν μείνετε εδώ,
χωρίς παρεξήγηση, θα σηκωθώ να φύγω.
Το 'ξερα ότι θα ανησυχήσετε για την υγεία μου.
Δεν είναι τίποτα, ένα στραμπουληγματάκι.
Ξέρω να πέφτω.
Αν ξέρετε να πέφτετε, είναι η μισή μάχη.
Κι οι γιατροί στα Επείγοντα με συμπάθησαν.
Μου φέρθηκαν σχεδόν σαν άνθρωπο
και τους έδωσα 40,000 πέσο πουρμπουάρ.
Κατέληξα να μην έχω λεφτά,
αλλά έχω ακόμη τις αρχές μου.
Ή εσείς θα φύγετε ή εγώ.
Δεν θα ξανάρθει ο μικρός, Αντόνιο.
Ψάχνει εύκολο χρήμα.
- Δεν θέλει μπελάδες. - Λοιπόν…
Κι αν γυρίσει, θα του εξηγήσω σαν ίσος προς ίσο,
ότι είμαστε στην ίδια παγίδα.
Αφού τα πάτε τόσο καλά, θα σας αφήσω να τα πείτε μόνοι.
Περιμένετε. Μη φεύγετε.
Μια φιλία σαν τη δική μας είναι σπάνια.
- Πρέπει να την προστατέψουμε. Καταλάβατε; - Ποια φιλία;
Δεν υπήρξε ποτέ φιλία.
- Γιατί όχι; - Δεν ξέρω ούτε το όνομά σας.
Αλλά βοηθήσατε έναν πεσμένο σύντροφο.
Θα το έκανα και για έναν τραυματισμένο σκύλο.
- Αλήθεια; - Να σας πω.
Όταν σας είδα πεσμένο εκεί, σχεδόν νεκρό,
είπα "Αντόνιο, αυτό δεν θα σου συμβεί ποτέ".
Κοιτάξτε!
- Κοιτάξτε αυτό. - Μπαμπά!
Ο μικρός άφησε πίσω το μαχαίρι.
- Το καταλαβαίνετε; - Ναι.
Σίγουρα θα έρθει να το γυρέψει.
Και θα του το δώσω.
Αυτό είναι διαπραγμάτευση. Έτσι κερδίζεις.
Και θα το κάνω μακριά από εσάς
για να καταλάβει ότι δεν έχουμε σχέση.
Ο Κοζάκος χάνει το σπαθί του και του το δίνετε πίσω.
Η μισή μάχη είναι να ξέρεις πότε πρέπει να υποχωρήσεις.
Εσείς θα πέφτετε κι εγώ θα υπαναχωρώ.
Ας δούμε ποιος θα καταλήξει με περισσότερα σώα κόκαλα.
Δεν γίνεται να πληρώνετε τον μικρό για το δικαίωμά σας να υπάρχετε.
Το μαγαζί κλείνει για σιέστα. Ελάτε πάλι στις πέντε, κύριε.
Μάλιστα, κοιμηθείτε.
Δώστε στον κόσμο αυτό που θέλει, όπως πάντα.
Μπαμπά!
- Τι; - Μπαμπά!
- Θεέ μου. - Τι έπαθες;
- Τίποτα. - Τι; Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά.
Μην ανησυχείς.
- Μα εγώ… - Ένα στραμπούληγμα.
Ο γοφός σου;
Όχι, ένα στραμπούληγμα.
Και το μέτωπό σου;
- Αυτό; - Εκεί, ναι.
- Μια γρατζουνιά. - Μια γρατζουνιά;
- Κι άλλος καβγάς; - Όχι, ποτέ δεν καβγαδίζω.
Αλήθεια;
Και τον περασμένο μήνα που επιτέθηκες στον χασάπη;
Δεν επιτέθηκα στον χασάπη.
Επιτέθηκα στο κρέας.
Με τέτοιες τιμές, πήγαινε γυρεύοντας.
Αυτό είναι παράνομο. Πέταξες πράγματα, έκανες χαμό.
Θα ποινικοποιήσεις μια κοινωνική διαμαρτυρία;
Όχι. Εσύ είσαι ο παραβάτης. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Κάθισε, μπαμπά. Ας μιλήσουμε. Θα μου πεις τι έγινε;
- Τίποτα. - Μην το λες αυτό.
- Πες μου. - Τίποτα. Ένα μπερδεμένο παιδί.
Άλλο ένα θύμα της διεστραμμένης κοινωνίας.
- Αυτό ήταν. - Κλέφτης;
Όχι. Τι;
Τσακώθηκες με κλέφτη;
Δεν τσακώθηκα. Μιλούσαμε.
- Δεν το πιστεύω. - Βρεθήκαμε σε αδιέξοδο.
Μην πεις άλλα. Εγώ φταίω που σε άφησα μόνο.
Πρέπει να σε προσέχω. Δεν μπορώ να σε αφήσω μόνο σου.
- Κοίτα τι κάνεις. - Σταμάτα, με τρομάζεις.
Εγώ σε τρομάζω;
Τέλεια. Λοιπόν, ζω στον τρόμο.
Πετάγομαι, κάθε φορά που χτυπά το τηλέφωνο.
Η αστυνομία. Το νοσοκομείο. Μπαμπά, τι έχεις πάθει;
Τα πήγαινες τέλεια πριν έναν μήνα.
Αλλά σήμερα το πρωί με πήρε ένας κύριος. Κάλεσε ο…
Μενέντες Ρόμπερτς.
- Σε πήρε; - Ναι.
Τι είπε;
"Πείτε στην ΑΡΚΕΤΑ ότι έκλεισε το θέμα Καρντόσο".
Καταπληκτικό!
"Παρακαλώ, δώστε το μήνυμα στον κύριο Ρίφκιν".
Να φανταστώ ότι εσύ είσαι ο Ρίφκιν.
Ήμουν χθες, τουλάχιστον.
Και ποιος θα είσαι αύριο;
Κοίτα, μπαμπά.
Ήρθα σήμερα να σου πω
ότι είναι η τελευταία φορά που σε καλύπτω.
Δεν με κάρφωσες, έτσι;
Όχι, δεν σε κάρφωσα, αλλά τέρμα.
Φέτος μόνο έχω γίνει το γραφείο ειδήσεων της Telefe,
το 24ο Περιφερειακό Γραφείο,
το Εθνικό Ινστιτούτο Σαν Μαρτίν,
ο Συνήγορος του Πολίτη και η ΑΡΚΕΤΑ.
- Φοβερό όνομα το ΑΡΚΕΤΑ, έτσι; - Όχι, εγώ θα πω αρκετά.
Σταμάτα. Κοίτα πώς είσαι.
Η ίδια μου η κόρη ξέχασε τι θα πει ηθικές αρχές.
Αρχές;
Ποιες αρχές; Δεν υπάρχουν αρχές εδώ. Είναι απάτη.
Είναι μια προσωπική, καθημερινή απάτη.
Είναι η τρομοκρατία του ενός. Κι εγώ αυτή που τρομοκρατείται.
Πριν τρεις βδομάδες, πήγα στο γραφείο μου
και μου είπαν ότι είχε πάρει ένας ομοσπονδιακός
για να ελέγξει τη συμπεριφορά μου.
Ήταν σημαντικό να γνωρίσεις από πρώτο χέρι
τι θα πει να διώκεσαι και να παρακολουθείσαι.
Να διώκεσαι;
Με τρομάζετε, κυρία Κόεν.
Φοβάμαι αυτό που θα μου κάνατε γι' αυτό που νομίζετε ότι είναι αγάπη.
Φοβάμαι τις ανακρίσεις σας. Είναι βασανιστήρια, ειλικρινά.
Ποιες ανακρίσεις, μπαμπά;
Τις ερωτήσεις που μου κάνεις για να δεις αν έχω άνοια.
"Τι έκανες χθες, μπαμπά;"
"Τι έφαγες σήμερα το μεσημέρι, μπαμπά;"
Μία λανθασμένη απάντηση και μου φέρνεις νοσοκόμα.
Με δύο, με στέλνεις σε οίκο φροντίδας.
Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι ότι μια μέρα θα ξυπνήσω χαζός
και θα με κλείσεις σε οίκο φροντίδας.
Ή ακόμα χειρότερα, θα με βάλεις να μείνω μαζί σου.
Στη Σιβηρία, στο Λα Χορκέτα.
Ελάχιστα με τρομάζουν.
Δηλαδή, μόνο ένα.
Εσύ!
Όταν έρχεσαι σπίτι μου, δεν απαντάω όταν χτυπάς.
Σταμάτα να με ακολουθείς, σε παρακαλώ.
Δεν υπάρχουν αρκετά πάρκα στο Μπουένος Άιρες για να κρυφτώ.
Μπαμπάκα!
Μη με λες μπαμπάκα.
Είμαι ο μπαμπάς, όπως πάντα.
Μήπως προτιμάς να σε λέω γιατρό Ένγκελς;
Σοβαρά, λες να μην το πρόσεξα;
Ο γιατρός Ένγκελς, ο ψυχαναλυτής.
Ο Φεντερίκο Ένγκελς από το Ινστιτούτο Φρόιντ.
Έλα!
Και γιατί απάντησες τα γράμματα;
Επειδή είναι σχεδόν αδύνατον να κάνω κανονική συζήτηση μαζί σου.
Μου φάνηκε ο καλύτερος τρόπος για να ακούσεις.
Γράφω στον γιατρό Ένγκελς και του λέω τι σκέφτομαι.
- Έξυπνο αυτό. - Ευχαριστώ.
Τουλάχιστον είσαι ακόμα έξυπνη.
Μπορεί να έχασες το πάθος σου, τα ιδανικά σου…
Σταμάτα, μπαμπάκα.
Θυμάμαι λες κι ήταν χθες
όταν πίστευες ότι ο κόσμος δεν ανήκει στον ισχυρότερο.
Όχι σήμερα, μπαμπάκα. Όχι αυτόν τον εξάψαλμο.
Φυσικά, αυτό ήταν πριν την Κτηματομεσιτική Γκορίτι.
Πριν ανταλλάξεις τον Μαρξ και τον Λένιν με τα Dolce & Gabbana.
Τουλάχιστον βρες καινούριο αστείο.
Η βασίλισσα των κατασκευαστικών.
Με μπότες των 300 δολαρίων. Προδίδεις το όνομά σου.
Απαίσιο όνομα.
Το Κλάρα δεν είναι απαίσιο.
Κλάρα Λέμλιχ. Αγωνίστηκε για κάτι.
Ενώ εγώ όχι, σωστά;
Η Κλάρα Λέμλιχ, που αγωνίστηκε για τα ιδανικά της.
Άντε πάλι.
Νοέμβρης του 1948.
"Είμαι μόλις εννέα χρόνων".
Είμαι μόνο εννέα χρόνων.
Ποτέ μου δεν είχα ξαναδεί τόσο κόσμο μαζεμένο.
- Χιλιάδες πουκαμισάδες. - "Εγώ είμαι πίσω…"
Εγώ είμαι πίσω με τον πατέρα μου.
Με βάζει πάνω στους ώμους του για να βλέπω.
Έχει συγκληθεί γενική συνέλευση.
Ο πρώτος ομιλητής ήταν ο Γκομπέρς, μετά η Μονσεράτ Μπενγκορέα,
ο Παλάσιος κι ο Μπενβενούτο.
Όλοι έβγαλαν υπέροχους λόγους.
Μιλάνε για αφεντικά που βάζουν την περιουσία πάνω από τη ζωή,
και το κέρδος πάνω από τους ανθρώπους.
Όλοι οι λόγοι πανέμορφοι, πανέμορφα λόγια.
Αλλά η συγκέντρωση ήταν ακόμα λίγο κρύα.
"Μέχρι που ξαφνικά…"
Μέχρι που ξαφνικά, ακριβώς δίπλα μου,
ένα κοκαλιάρικο κορίτσι, μια έφηβη, σηκώνεται
και τρέχει στη σκηνή.
Ατρόμητα μπαίνει ανάμεσα στους σπουδαίους.
Αρχίζει να φωνάζει στα γίντις σε εκατοντάδες ανθρώπους.
Όπως φαντάζεσαι, λίγοι μιλούν γίντις.
Αλλά είχε τη δύναμη να κάνει τους πάντες να καταλάβουν τι έλεγε.
Το κορίτσι ήταν η Κλάρα Λέμλιχ.
"Είμαι μια εργάτρια,
άλλη μία από αυτούς που υποφέρουν τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Βαρέθηκα τα λόγια
που δεν μας φέρνουν ζεστασιά, δεν μειώνουν την πείνα μας,
ούτε ηρεμούν την αγανάκτησή μας.
Προτείνω να γίνει άμεσα γενική απεργία".
Για μια στιγμή, επικρατεί απόλυτη σιωπή.
Και μετά ξεσπά ένας βρυχηθμός από το πλήθος,
ποδοβολητό ακούγεται στο έδαφος…
Ο εκπρόσωπος ζητά έγκριση.
Και χιλιάδες κόσμου βροντοφωνάζουν "Ναι!"
Με μια φωνή.
"Είστε σίγουροι;
Είστε πρόθυμοι να δώσετε τη ζωή σας γι' αυτό;"
Τρεις χιλιάδες χέρια σηκώνονται.
Κι ο μπαμπάς μου, που με κρατούσε, μου λέει
"Σήκωσε το χέρι σου, γιε μου. Σήκωσε το χέρι για να ορκιστείς".
Και το χεράκι μου σηκώνεται.
Κι η εννιάχρονη καρδιά μου χτυπάει σαν ταμπούρλο
ενώ ο πατέρας μου και χιλιάδες άλλοι ορκίζονται.
"Αν προδώσω τον σκοπό στον οποίο τώρα συμμετέχω,
τότε αυτό το χέρι να μαραζώσει πάνω στο μπράτσο που το κρατά".
- "Κι ο εκπρόσωπος…" - Κι ο εκπρόσωπος φωνάζει…
- "Κηρύσσεται γενική απεργία!" - "Κηρύσσεται γενική απεργία!"
- Και τότε όλοι… - Και τότε όλοι ζητωκραύγασαν, Κλάρα!
Μετά από χρόνια, γεννήθηκες
με μια δυνατή κραυγή.
Κι είπα στη μητέρα σου,
"Έστερ, αυτή είναι η δύναμη της Κλάρα Λέμλιχ.
- Να το όνομά της". - "Να το όνομά της".
- "Με αυτό το πάθος γεννήθηκες!" - "Με αυτό το πάθος γεννήθηκες!"
Κοριτσάκι μου.
- Πάμε εκεί. - Είναι πολύ όμορφο, μπαμπά.
Ναι.
Τώρα, μετά από 60 χρόνια,
καταλαβαίνω ότι είχε γεννήσει την Κα Γκε Μπε.
Άντε μου στον διάολο, μπαμπά.
Θα πάω, αν ορκιστείς ότι δεν θα με ακολουθήσεις εκεί.
Μπαμπά, το Κλάρα δεν είναι μόνο ένα όνομα για μένα.
Για μένα, το Κλάρα είναι κατάρα.
Όλοι στο σχολείο, όταν έγιναν δέκα,
πήραν, δεν ξέρω, ένα ποδήλατο.
Εσύ μου έδωσες ένα αντίτυπο από το Κεφάλαιο.
Ήμουν δέκα χρόνων, μπαμπά.
Θυμάσαι την Πατρίτσια; Αυτή με τις αφέλειες;
Ναι, φυσικά τη θυμάμαι.
Η μοναδική μου φίλη.
Μια μέρα είπε ότι πίστευε στον Θεό.
Ήμουν εντελώς μπερδεμένη.
"Μπαμπά, η Πατρίτσια είπε ότι πιστεύει στον Θεό. Εγώ τι λέω;"
"Πες της ότι θα της περάσει".
Της το είπα και το είπε στη μητέρα της.
Αυτή το είπε στον πατέρα κι αυτός το είπε παντού.
Την επομένη, δεν υπήρχε κανείς σε όλη τη γειτονιά
που να θέλει να με παίξει.
Ήμουν μόνη μου.
Πέρασα όλα τα παιδικά μου χρόνια μόνη.
Αδικία.
Πίστευες στα δικά σου πράγματα και σε θαύμαζα.
Έφυγες από το κόμμα. Το σεβάστηκα αυτό.
Διαδήλωσες για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία, την ανεξαρτησία των Φόκλαντ.
Διαδήλωσες και ήταν η δική σου φωνή, ούτε η δική μου ούτε κάποιου άλλου.
Ήθελες να αλλάξεις τον κόσμο και σου άρεσε πολύ.
Ναι, μου άρεσε πολύ.
- Κι άλλαξες. - Μπαμπά, όλοι αλλάζουμε.
Τι δεν αλλάζει στον κόσμο;
- Τι σου συνέβη; - Τι μου συνέβη;
Μπαμπά, παντρεύτηκα, έκανα δύο παιδιά, έζησα τη ζωή μου.
Παλεύω τις μάχες που μπορώ να κερδίσω. Ξέρω καλύτερα πια. Αυτό συνέβη.
Και τώρα, όλη η γειτονιά θέλει να σε παίξει.
Παντρεύτηκες τον Ρίκι, τον χαμογελαστό χειρουργό.
Χρεώνοντας παραπάνω και κουράροντας πλούσιους,
αγόρασε σπίτι στο Λα Χορκέτα.
Εκεί, τα παιδιά σου υποστηρίζουν σθεναρά την τηλεόραση μέσω Netflix.
Και τα άλλα παιδιά παίζουν μαζί τους.
Αυτή είναι η νέα ουτοπία.
Όλοι παίζουν με όλους.
- Όχι εγώ. - Φεύγω.
Εγώ κρατάω τους εχθρούς μου, τους τρέφω.
- Δεν τους ξεχνώ. - Κι εσύ τι κάνεις;
Είσαι με πλακάτ στο κρεοπωλείο.
Θεέ μου, όλα είναι τόσο εύκολα για σένα που, μα την αλήθεια, σε ζηλεύω.
Ξέρεις με ποια πλευρά είσαι. Αλλά γιατί πολεμάς σε παλιούς πολέμους;
Η επανάστασή σου δεν υπάρχει. Πάλιωσε. Τελείωσε.
Έχεις δει τώρα τελευταία τον κόσμο, τις αγαπημένες μάζες;
Δεν δίνουν δεκάρα.
Κι εγώ δεν έχω χρόνο να πάω στην επανάστασή σου.
Έχω πολλά να κάνω, μπαμπά.
Πρέπει να πάω στη δουλειά. Θα δώσω όταν πάρω κάτι πίσω. Κατάλαβες;
Έκανα λάθος.
Δεν είσαι καν έξυπνη πια.
Ξέρω ότι τα πράγματα δεν άλλαξαν.
Με περνάς για βλάκα;
Ένας λόγος παραπάνω, τότε,
ώστε η μόνη απάντηση στην οργή παραμένει να εξοργιστείς, καταλαβαίνεις;
Να εξοργιστείς!
Δεν αντέχω άλλο. Σταμάτα.
Γεια σου, Ραπαπόρτ.
Σταμάτα, μπαμπά.
Γεια σου, Ραπαπόρτ.
Δεν παίζω.
Έλα, σου άρεσε όταν ήσουν μικρή.
Μα τώρα δεν το θυμάμαι.
Ραπαπόρτ, τι κάνει η οικογένεια;
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ.
Πώς πάει το υποδηματοποιείο;
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ.
Γεια, Ραπαπόρτ. Τι κάνεις;
Δεν είμαι ο Ραπαπόρτ. Μη με χτυπάς στην πλάτη.
Και ποιος νομίζεις ότι είσαι
για να μου πεις πώς να χαιρετήσω τον Ραπαπόρτ;
Θύμωσες με τον μπαμπά.
Συγχώρεσέ με.
Εσύ να με συγχωρέσεις, μπαμπάκα.
Πρέπει να κάνω κάτι για σένα.
- Όχι, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα. - Θέλω να αλλάξεις γειτονιά.
Θέλω να σταματήσεις να γυρνάς στους δρόμους, σε θέλω ασφαλή.
Και είμαι αποφασισμένη.
- Με συγχωρείς. Έχω δουλειά. - Πού πας, μπαμπάκα;
Μπαμπά, άκουσέ με, σε παρακαλώ. Ας καθίσουμε εδώ, εντάξει;
Θέλω να σου πω κάτι που σκεφτόμουν.
Άκουσέ με.
Κοίτα…
Θα σου δώσω τρεις επιλογές, εντάξει; Θα διαλέξεις μία.
Επιλογή ένα, έρχεσαι να μείνεις μαζί μου.
- Δικό σου δωμάτιο, μπάνιο… - Απορρίπτεται.
Επιλογή δύο.
Ο Ρίκι, ο χαμογελαστός χειρουργός, βρήκε ένα ωραίο μέρος κοντά στο σπίτι μας.
Σου έφερα αυτό για να το δεις. Κατοικία τα Πεύκα.
Απορρίπτεται.
Έχω την επιλογή τρία.
Δεν είναι αυτή που μου αρέσει,
αλλά θα τη δοκιμάσω για έναν μήνα να δω πώς πάει.
Θα μείνεις σπίτι σου.
- Εντάξει. - Αλλά δεν θα μου κρύβεσαι.
Θα δέχεσαι τις επισκέψεις μου τουλάχιστον μία φορά τη βδομάδα
και δεν θα έρχεσαι στο πάρκο.
Δεν θέλω να είσαι στους δρόμους, μπαμπά.
Επίσης, κάθε απόγευμα, θα πηγαίνεις στο άλλο μέρος.
Πήγα σε αυτό. Πολύ όμορφο.
Θα σου προσφέρουν φαγητό κι υπάρχουν απογευματινές δραστηριότητες.
Είναι το Κέντρο Ηλικιωμένων Ουσπαλάτα.
Ποιο κέντρο;
Κέντρο Ουσπαλάτα.
Θα σου προσφέρουν… Κοίτα.
Δραστηριότητες. Διάβασε.
"Στη μία.
Ο γιατρός Αλφρέδο Μαντοβάνι θα παρουσιάσει οπτικοακουστικό οδηγό
υγιεινής και προφύλαξης στην τρίτη ηλικία.
'Ζήτω η υγιεινή'".
Καλά…
"Στις δύο. 'Ζήτω η λαϊκή μουσική'. Πρόγραμμα κιθάρας των γκάουτσο".
Ωραίο αυτό.
"Και στις 3:30 μ.μ., το εργαστήριο 'Ζήτω η χειροτεχνία',
με την επίβλεψη της κυρίας Γκρατσιέλα Ραϊμούντες".
Ας ανακεφαλαιώσουμε, λοιπόν.
Έχουμε μια εξορία στο Λα Χορκέτα,
έχουμε το νησί του διαβόλου και ένα "γεροαγωγείο".
Απορρίπτεται, απορρίπτεται και απορρίπτεται.
Και τώρα, με συγχωρείς, αλλά φεύγω.
Φιλάκι για τον μπαμπάκα.
Πολλά φιλάκια. Πάμε, ευχαριστώ.
Θα σου κάνω μήνυση, μπαμπά.
Πήγα σε δικηγόρο μετά την κατάληψη που έκανες στο χασάπικο.
Μπορώ να αναλάβω την κηδεμονία σου.
Λέει ότι υπάρχουν πολλά στοιχεία
που αποδεικνύουν την σωματική και πνευματική ανικανότητά σου
να ζήσεις μόνος σου.
Ένα ολόκληρο ιστορικό επιθέσεων, απειλών
καθώς και ότι υποδύεσαι άλλους.
Μπαμπάκα, σε βλέπω εδώ έτσι, με το πι.
Θέλω να σε προστατέψω.
Σε ικετεύω,
μη με κάνεις να πάρω τον δικηγόρο.
Αν το σκάσεις, θα σε βρω.
Έχω προετοιμαστεί να με μισήσεις, αν χρειαστεί.
Σοβαρολογείς;
Ναι.
Κλαρίτα, πρέπει να σου πω κάτι.
Σου έγραψα ένα γράμμα για να το διαβάσεις αφού πεθάνω.
Όμως νομίζω ότι είναι καλύτερα να το μάθεις τώρα.
Τι τρέχει; Με τρομάζεις.
Η μητέρα σου κι εγώ
αγαπιόμασταν πολύ.
Θέλω να το θυμάσαι πάντα αυτό.
Πρωτοχρονιά του 1959.
Γιορτάζαμε στη Λέσχη των Νεαρών Εργατών
και, ανάμεσα σε ποτήρια μηλίτη,
θα αναφέραμε τον διαλεκτικό υλισμό,
θα μιλούσαμε για την υπεραξία
και πάντα καταφέρναμε να ρίξουμε ένα κορίτσι.
Και ξαφνικά, έρχεται η είδηση από την Κούβα.
Ο Φιντέλ είχε μπει στην Αβάνα.
Η επανάσταση είχε θριαμβεύσει.
Ακολούθησε έντονη συζήτηση για το τι να κάνουμε, τι να μην κάνουμε,
λες και θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι από τη Βίλα Κρέσπο, σωστά;
Άρχισαν όλοι να συζητούν στρατηγικές.
Όλοι τσακώνονταν, διαφωνούσαν.
Και τότε, βλέπω μια γυναίκα να κάθεται εκεί
με δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό της και πάνω στο ραδιόφωνο.
Ήταν η Έστερ, η μητέρα σου.
Ένιωσα τόση τρυφερότητα.
Χρόνια αργότερα, γεννήθηκες εσύ, η μονάκριβη κόρη μου.
Ήταν καλά, όλα τέλεια.
Μέχρι τον Οκτώβρη του 1992.
Στις 3 Οκτωβρίου.
Τι έγινε τότε;
Ερωτεύτηκα.
Ερωτεύτηκα, Κλαρίτα, για πρώτη και μοναδική φορά στη ζωή μου.
Η καρδιά μου ξεχείλισε.
Μπαμπά, δεν ξέρω τι να πω. Αλλά άνθρωπος είσαι κι εσύ.
Αυτή ήταν 20 κι εγώ 53.
- Τι; - Ναι.
- Πού τη γνώρισες; - Στη βιβλιοθήκη του Συνδέσμου Ισραηλιτών.
Είμαι στο κεντρικό τραπέζι
και βλέπω αυτό το όμορφο κορίτσι, την Άνα Γκρίμπεργκ,
που μελετάει.
Σηκώνει το βλέμμα και μου χαμογελά.
Μου έχει κοπεί η μιλιά.
Αυτή ξαναγυρίζει στο βιβλίο της.
Φαινόταν τόσο λυπημένη.
Καταλάβαινες ότι ήταν μόνη.
Σηκώνεται να φύγει.
Έπρεπε να της μιλήσω.
Θα έχω το κουράγιο;
Και της μιλάω.
Της μιλάω
κι οι λέξεις ξεχύνονται μεταξύ μας για ώρες,
και, μετά από μέρες, στο διαμερισματάκι της στην οδό Φονοκιέτο,
ήταν η ευτυχέστερη στιγμή της ζωής μου.
Μου λέει ότι τη γλίτωσα από την αυτοκτονία.
Την έσωσα πάνω στην ώρα, Κλαρίτα.
Πάνω στην ώρα.
Χάρη σ' εμένα δεν πέθανε.
Αλλά είμαι παντρεμένος με την Έστερ.
Δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Μετακόμισε στο Ισραήλ για να αρχίσει μια νέα ζωή.
Μετά από έξι μήνες, έλαβα ένα γράμμα.
Έλεγε "Υπάρχει ένα μωρό".
Ένα κοριτσάκι.
Και μετά, κάθε ένα ή δύο χρόνια,
άλλο ένα γράμμα, πιο σύντομο.
Και μετά σιωπή.
Ποτέ ξανά.
Πριν τρεις μήνες, έλαβα ένα τηλεγράφημα από την ισραηλινή πρεσβεία
που έλεγε ότι ο λοχίας Γκρίμπεργκ θα ερχόταν να με δει
την επόμενη Παρασκευή στις πέντε το απόγευμα.
Και εμφανίζεται ο λοχίας Γκρίμπεργκ στις πέντε ακριβώς.
Ήταν γυναίκα.
Τέλος πάντων, η λοχίας Γκρίμπεργκ
είναι κόρη μου.
Τριάντα δύο ετών.
Ίδια η μητέρα της. Όμορφη.
Ήρθε στο Μπουένος Άιρες ειδικά για να με συναντήσει.
Και να με πάρει να μείνω μαζί της.
Γι' αυτό έπρεπε να σ' το πω.
Τον επόμενο μήνα, πηγαίνουμε στο Ισραήλ.
Εκεί θα περάσω τις τελευταίες μου μέρες.
Ορίστε.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα.
Πώς να μην ανησυχώ, μπαμπά; Αυτό που μου λες είναι…
Ούτε για μένα είναι εύκολο, αγάπη μου.
Αλλά όπως φαντάζεσαι, έπρεπε να σ' το πω.
Κατάλαβες.
- Θέλω να τη γνωρίσω. - Φυσικά.
Είναι η αδελφή σου.
- Πότε μπορώ να τη γνωρίσω; - Μεθαύριο, την Παρασκευή.
Για γεύμα. Κερνάω εγώ.
Όχι, άσε να πληρώσω εγώ, μπαμπά, να πάμε κάπου όμορφα.
Εντάξει.
Εντάξει. Συγχαρητήρια.
Τελικά απέκτησες αυτό που ήθελες, μια κόρη στρατιώτη.
Όχι, κάτσε. Πού πας, κόρη μου;
Έχω αργήσει, μπαμπά. Έχω διπλοπαρκάρει το έλκηθρό μου.
Η Σιβηρία είναι μακριά.
- Τα λέμε την Παρασκευή. - Έλα, κάθισε.
Τα λέμε την Παρασκευή.
Έλα εδώ, Κλαρίτα. Στάσου, Ραπαπόρτ.
Γεια σου, Ραπαπόρτ!
Ραπαπόρτ, τι έπαθες;
Κάποτε ήσουν ψηλή και ξανθιά.
Και τώρα…
Ραπαπόρτ, Ραπαπόρτ.
Ραπαπόρτ.
Τα σκαρφιστήκατε όλα.
Προφανώς.
Μα τι καθίκι.
Στην ίδια σας την κόρη.
Το έκανα για να σώσω μια ζωή.
Τη δική μου.
Τι καθίκι, Θεέ μου.
Ήθελαν να με στείλουν σε γηροκομείο.
Δεν υπήρχε χρόνος για δισταγμούς.
Δεν έχω γνωρίσει μεγαλύτερο καθίκι
στην ιστορία των καθικιών.
Θα είχατε πάει σαν αμνός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης
να σας κρεμάσουν από τα αγριόπευκα.
Δεν θα το έκανα ποτέ αυτό στην ίδια μου την κόρη. Ποτέ.
Δεν είναι κόρη μου πια. Είναι δοσίλογος.
Επίσης, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Μεθαύριο, την Παρασκευή…
Μεθαύριο θα είμαι στο Κεμού Κεμού ή στο Χονγκ Κονγκ.
Στο Κεμού Κεμού… Ελάτε τώρα.
Ούτε μέχρι το κέντρο δεν πάτε έτσι.
Θα πάω κάπου που να μην μπορούν να με βρουν.
Αλήθεια; Και η κόρη σας; Θα μείνει να νομίζει ότι είστε νεκρός.
Τι άνθρωπος είστε εσείς;
Δεν σας νοιάζει κανένας.
Θα της αφήσω ένα γράμμα. Τέλος.
Θα της στείλω ένα γράμμα για να της εξηγήσω γιατί φέρθηκα έτσι.
Τέλος.
Ο Ροντρίγκο;
Όχι, δεν μπορεί να είναι ο Ροντρίγκο. Είναι πιο μεγαλόσωμος.
Ωραία ζωγραφιά, Λαουρίτα. Ολόιδιο είναι.
Πώς με βρήκες;
Ψάξε και θα βρεις, γλυκιά μου. Κάτι μου χρωστάς.
Ναι.
Ορίστε.
Στάσου. Μου χρωστάς 500 χιλιάρικα. Εδώ δεν είναι ούτε 100.
Έλα δω. Έλα.
- Τι είναι; - Έλα δω.
- Να σου εξηγήσω. - Τι;
Ότι το πάρκο είναι γεμάτο μαλάκες και πρεζόνια;
Δεν μπόρεσα να τα βρω, αλλά θα τα βρω.
Όταν με έπαιρνες στις τρεις το πρωί για την κόκα σου,
είπα ποτέ ότι δεν μπορώ;
- Όχι. - Σε απογοήτευσα ποτέ;
Όχι. Το ξέρω. Συγγνώμη.
Διάολε! Μου τη δίνουν οι άνθρωποι χωρίς ηθικές αρχές.
Έλα εδώ, μικρή.
Έλα εδώ!
Ακίνητη, γαμώτο!
Παίξ' το χαλαρή, διάολε.
Πρέπει να με πάρεις στα σοβαρά, Λαουρίτα.
Αν δεν το κάνεις, δεν θα πάρω πίσω τα λεφτά μου.
Αν δεν μου φέρεις τα λεφτά μου, λίγα τα ψωμιά σου.
- Αύριο στις οκτώ στο περίπτερο. - Δώσε μου λίγο χρόνο. Δεν μπορώ…
Έλα δω.
Άκουσέ με.
Ποτέ μη λες "Δεν μπορώ".
Είσαι η μικρή μηχανή που μπορούσε, εντάξει;
Ζήτα από τους γονείς σου.
Πούλα κάτι.
- Ή πήγαινε στη γωνία να πουληθείς. - Όχι.
Τα λεφτά μου θα τα πάρω πίσω.
- Αύριο στις οκτώ, στο περίπτερο. - Όχι.
Μην τολμήσεις να φύγεις από την πόλη.
Θα είναι λάθος.
Χριστέ μου.
Τι σκατένια πόλη.
Σε κάνει να νιώθεις σαν σκατό.
Γεια σου, κούκλα. Τα λέμε αύριο.
Δεσποινίς!
Είστε καλά, δεσποινίς;
Θεέ μου…
Σας παρακαλώ!
Ορίστε.
Πάρ' το αν το χρειάζεσαι, παιδί μου.
Ευχαριστώ.
Δεν κάνει τίποτα. Παρακαλώ.
Τοκογλύφος ήταν αυτός;
Όχι, ντίλερ.
Είναι πωλητής.
- Πουλάει ναρκωτικά. - Δεν έχεις να τον πληρώσεις;
Θεέ μου.
Άκουσέ με και φύγε όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Και όσο πιο μακριά μπορείς.
Φύγε από τον πόλη, αν πρέπει.
Δεν ξέρω…
Πάρε ένα τρένο χωρίς να ξέρεις τον προορισμό.
- Όμως φύγε, παιδί μου. Άκου με. - Όχι.
Γιατί; Γιατί πρέπει να φύγω;
Έχω ξεκόψει από όλα αυτά.
Έχω τρεις μήνες να πάρω ουσίες.
Γράφτηκα στη σχολή Καλών Τεχνών.
- Θέλετε να σας δείξω; - Βεβαίως, παιδί μου.
Έρχομαι στο πάρκο κάθε μέρα.
Περνάω τον χρόνο μου ζωγραφίζοντας.
Επειδή προσπαθώ να κάνω κάτι καλό με τη ζωή μου.
Αλλά δεν είναι αρκετό.
Όχι, μην το κάνεις αυτό στις ζωγραφιές σου, παιδί μου.
Όχι, είναι τόσο όμορφες. Μην το κάνεις αυτό.
Άκουσέ με. Φύγε αμέσως για κάπου μακριά.
Όχι.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτούς.
Είναι σαν αλυσίδα καταστημάτων με υποκαταστήματα παντού.
Έχει δίκιο.
Πρέπει να αναλάβουμε άλλου είδους δράση.
Πείτε μου, δεσποινίς.
Έχετε κανονίσει γεύμα την Παρασκευή;
Δεν ξέρω.
Την Παρασκευή μπορεί να είμαι στο νοσοκομείο ή νεκρή.
Όχι, δεν θα είστε στο νοσοκομείο.
Δείξτε μου εμπιστοσύνη.
Δεν θα πεθάνετε.
Σωστά, κορίτσι μου;
Ώρα;
Οκτώ παρά δέκα.
Πολύ καλά.
Πώς με λένε;
Πάλι; Πόσες φορές πρέπει να το πω;
Πώς με λένε;
Ντονάτο.
Πλήρες όνομα.
Σεβερίνο Ντονάτο.
Πιο γνωστός ως…
"Βραχνός" Ντονάτο.
Εντάξει; Πέρασα;
Γενικός επιθεωρητής Σεβερίνο "ο Βραχνός" Ντονάτο.
Ωραία, τώρα εσείς. Πώς σας λένε;
Με λένε Άντε Γαμήσου.
Πώς σας λένε;
Ρομπλέδο ο Τραυλός.
Τραυλός Ρομπλέδο.
Πώς γίνεται να είστε ο Τραυλός Ρομπλέδο; Τραυλίζετε;
Εσείς είστε βραχνός;
Ελάτε τώρα.
Τραυλός Ρομπλέδο, κύριε.
Δεν θα μου ζητήσει βιογραφικό πριν με πυροβολήσει.
Μπορεί να προκύψει στη συζήτηση.
Σε τέτοιες καταστάσεις, οι λεπτομέρειες είναι το παν.
Το "τραυλός" ακούγεται σαν πυροβόλο.
Τραυλός.
Συστήνεστε και λέτε
"Αρχιφύλακας Εβαρίστο "Τραυλός" Ρομπλέδο.
Δεν λέω τέτοιες βλακείες.
Θα κάνω αυτό που είπα ότι ήρθα να κάνω και τέλος.
Που ήδη είναι πολλά.
Είμαι εδώ και καπνίζω.
Καπνίζω.
Έχω να πιάσω τσιγάρο 32 χρόνια.
Σας γνώρισα και τώρα καπνίζω. Απίστευτο.
Το κάνω γι' αυτήν την κοπέλα, για να μη χρειαστεί να εκπορνευτεί,
αλλά δεν μένω ούτε λεπτό παραπάνω από το απαραίτητο.
Είστε ωρολογιακή βόμβα.
Ζητώ να επαναλάβουμε την ιστορία μας, κύριε.
Μα τι σας έχω κάνει; Πείτε μου.
Εκείνος ο πιτσιρικάς δεν ήρθε χθες ούτε και σήμερα.
Δεν χρειάζεται να πληρώνουμε πλέον την ταρίφα του. Σωστά;
Προς το παρόν.
Και η δουλειά σας;
Είπε κανείς για απόλυσή σας αφού μίλησα με τον Μενέντες Ρόμπερτς;
Προς το παρόν.
Οπότε, όταν έρθει ο τύπος,
τον πλησιάζετε και λέτε "Καλησπέρα.
Αρχιφύλακας Εβαρίστο "Τραυλός" Ρομπλέδο.
Ο γενικός επιθεωρητής Ντονάτο θέλει να σας μιλήσει.
Τον φωνάζουν Βραχνό".
Τον φέρνετε εδώ και τέλος.
Η δουλειά σας τελείωσε.
Και μετά την κάνω.
Πάω σπίτι και μαθαίνω τα καθέκαστα όταν δω ειδήσεις.
Αλλά δεν καταλαβαίνω.
Αν είναι να του μιλήσετε εσείς,
τι με χρειάζεστε εμένα;
- Δεν το καταλαβαίνω αυτό. - Λεπτομέρειες, Αντόνιο.
Αυτό δίνει την εντύπωση ότι έχω προσωπικό, μια οργάνωση.
Τώρα, Καρντόσο. Τώρα.
Καλύτερα να φύγω.
Όχι, από κει είναι. Πηγαίνετε από κει.
Τι τρέχει, κύριε;
Ρομπλέδο, Εβαρίστο. Ο Τραυλός. Χάρηκα.
Ακούστε, το αφεντικό μου… ο γενικός επιθεωρητής Ντονάτο εκεί.
Θέλει να σας δει.
- Το αφεντικό σας; - Ναι.
Είμαι στην ομάδα του. Αυτός θέλει να σας δει.
- Ποιος είστε; - Μέλος της ομάδας του.
Μα ποιος είστε;
Ο Ρομπλέδο.
Εβαρίστο. Ο Τραυλός.
Γνωστός μού φαίνεστε. Γνωριζόμαστε;
Όχι.
Όχι, κύριε. Δεν με ξέρετε.
Κοιτάξτε. Δεν με ξέρετε επειδή εγώ… Καταλάβατε; Κοιτάξτε, εγώ…
Δεν είμαι κανείς.
- Τι θα πει κανείς; - Είμαι ο κανένας.
Δεν υπάρχω, όχι.
Ακούστε όμως. Σας παρακαλώ, δώστε προσοχή επειδή…
Αυτός που είναι κάποιος και θέλει να σας δει είναι αυτός…
Δεν μπορώ, έχω δουλειά.
- Ο επιθεωρητής… - Είπα δεν μπορώ. Έχω δουλειά.
Δεν το κατάλαβα αυτό.
Προφανώς δεν μπορεί. Έχει δουλειά λέει.
Άκου, αλήτη.
Σ' εμένα μιλάτε;
Ναι, σ' εσένα, Αλ Καπόνε.
- Έλα εδώ. - Τι θέλετε;
Δεν θέλω να φωνάζω. Έλα εδώ.
Λαουρίτα Μαρτίνες. Πεντακόσια χιλιάρικα.
Είναι γνωστό το όνομα; Είναι γνωστό το ποσό;
Τι;
Έλα δω, μικρέ.
Έλα να μιλήσεις με τον μπαμπάκα.
Θα σας αφήσω να μιλήσετε.
Ποιο είναι το θέμα με τη Λάουρα; Ποιος είστε;
Ο επιθεωρητής Ντονάτο.
- Αν το πουτανάκι νομίζει… - Το πουτανάκι είναι κόρη μου.
Κάτσε κάτω.
- Εντάξει. - Για δες.
Το κορίτσι έχει πατέρα.
Δεν είμαι ο βιολογικός πατέρας της. Είμαι άλλο είδος πατέρα.
Έχω πολλά παιδιά.
Είμαι ο Βραχνός Ντονάτο.
Δεν σε έχω ακουστά, γέρο.
Στο επίπεδό σου, εννοείται.
Εσείς οι νεαροί είστε πάντα αδιάβαστοι.
Και μετά καταλήγετε στο χαντάκι.
Να σε ενημερώσω.
Μάλλον θα δουλεύεις στο 32ο Τμήμα.
Επιβλέπω όλη τη νότια περιοχή.
Από τη λεωφόρο Μπελγκράνο μέχρι τον ποταμό Ριατσουέλο.
Καταλαβαίνεις ότι δεν έχω χρόνο για μικρολεπτομέρειες.
Τις αφήνω στον Γκορντίλο.
Ροχέλιο Γκορντίλο.
Τον Δικέφαλο.
Τραυλέ!
Δεν ξέρει τον Δικέφαλο.
Δεν παίζουμε με τον Τραυλό, εντάξει;
Κάνει ξεναγήσεις σε μέρη από όπου κανείς δεν επιστρέφει.
- Κατάλαβες; - Στο ψητό, γέρο.
Μην το κάνεις αυτό, με ενοχλεί και δεν σου κάνει καλό.
Ας πούμε για το πρόβλημά σου.
Αυτή η κοπέλα, η Λαουρίτα. Δεν είμαι ευχαριστημένος μαζί της.
Το γεγονός ότι εθίστηκε στην κοκαΐνη το θεωρώ προσωπική αποτυχία.
Το παραδέχομαι.
Αλλά μου είπε ότι τη χτύπησες και ούτε αυτό με ευχαριστεί.
Καταλαβαίνω ότι πρέπει να προσέχεις την περιοχή σου,
αλλά θα την τακτοποιήσουμε μόνοι μας.
Δεν είναι δική σου δουλειά.
Είναι οικογένεια και δεν θα ενοχλήσει κανέναν πια.
Κατάλαβες; Ξέχασέ την.
Δεν τη γνώρισες ποτέ.
Ξέχασέ την, αλλιώς θα γίνεις εσύ ανάμνηση.
Θες να μου πεις ότι δύο πουρά θα μου κάνουν κακό;
Όχι βέβαια.
Δεν κάνουμε κακό σε κανέναν.
Δεν θα τσακωθώ μαζί σου, μπορείς να με σκοτώσεις με ένα άγγιγμα.
Αν και δεν πρέπει να τα βάλεις με τον Τραυλό.
Με δουλεύεις; Αρκετά με τις ανοησίες.
Τι έκανες εδώ χθες;
- Δεν θυμάμαι. - Δεν θυμάσαι;
Χρησιμοποιούσες αυτό. Έχω μάτια και στην πλάτη.
- Σε προειδοποιώ από ευγένεια. - Πες μου πού είναι το κορίτσι.
Κάνεις σοβαρό λάθος.
Άντε γαμηθείτε! Μισώ τους ανθρώπους που δεν με σέβονται!
Πρώτα το κορίτσι και μετά αυτοί οι δύο μπουχέσες.
Μήπως γράφει πουθενά επάνω μου "βλάκας";
- Δεν ξέρω, κύριε, δεν βλέπω. - Αρκετά.
Πες μου ποιος είσαι και πού είναι το κορίτσι.
- Είμαι ο Βραχνός Ντονάτο. - Δεν με νοιάζει! Πού είναι αυτή;
Δεν με νοιάζει! Το τμήμα ξέρει ότι είμαι εδώ.
Αν δεν γυρίσω στις εννιά, θα στείλουν ανθρώπους.
Ακόμα με περνάς για βλάκα; Πες μου πού είναι το κορίτσι.
Δεν έχω εξουσιοδότηση να πω τίποτα.
Άκου, εγώ μένω στους δρόμους.
Με προσβάλλεις στον δρόμο, που είναι το σπίτι μου.
- Πού είναι; - Είμαι ο επιθεωρητής Ντονάτο.
Για να δούμε αν θα απαντήσεις, επιθεωρητή.
- Άσε με! - Πού είναι οι δικοί σου; Δεν τους βλέπω.
Αφήστε τον!
Αφήστε τον, διάολε! Θα καλέσω την αστυνομία!
Ο Τραυλός μιλάει!
Υπάρχει αστυνομικός στη γωνία. Πάω να τον φέρω.
- Έλα πίσω. - Πάω να τον φέρω.
Γέρο!
Τι είναι αυτό; Ένας μουρλόγερος που κρατάει μαχαίρι.
Ούτε να με δεις δεν μπορείς!
Βλέπω μια μπλε σκιά με αίμα μέσα.
Αν πλησιάσεις, στην έχωσα. Μα την Παναγία, θα σε βαρέσω, κάθαρμα.
Αρκετά, Τραυλέ. Φεύγω.
Μου τη δίνουν οι γαμημένοι γέροι. Πού διάολο είναι αυτό το κορίτσι;
Το έβαλες στα πόδια, κάθαρμα!
Όχι, Καρντόσο.
- Κιότεψες, καθίκι! - Καρντόσο!
Αυτή είναι η μεριά μου, κατάλαβες;
Με λένε Αντόνιο Καρντόσο, δειλέ!
Άμα τα ξαναβάλεις μαζί μου, θα σου κόψω τα αχαμνά.
Θα κάνω τα αρχίδια σου σαλάτα, διάολε!
Όχι! Όχι, καθίκι!
Όχι, καθίκι! Όχι!
Καρντόσο!
Καρντόσο, ελάτε εδώ.
Καθίστε εδώ, αν θέλετε.
Εγώ απλώς…
Ούτε λέξη, παρακαλώ.
Ήθελα απλώς να σας πω
ότι ειλικρινά, πραγματικά μου λείψατε, Καρντόσο.
Το είπατε.
Επίσης, θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου που επιστρέψατε από το νοσοκομείο.
Το μόνο για το οποίο λυπάμαι
είναι ότι δεν με αφήσατε να σας επισκεφτώ.
Φυσικά και δεν θα σας άφηνα.
Μπορούσατε να πείτε ότι είστε γιατρός και να μου κόψετε το πόδι.
Πέρασα δώδεκα όμορφες μέρες χωρίς εσάς.
Έχετε δίκιο. Δεν σας κατηγορώ.
Όχι, τους το είπα.
"Ακόμα κι αν πει ότι είναι η μετενσάρκωση του Φαβαλόρο
μην τον αφήσετε να μπει".
Δεν σας κατηγορώ.
- Σταμάτησα να φτιάχνω ιστορίες. - Σίγουρα.
Σοβαρολογώ.
Μετά το περιστατικό με εκείνον τον κακοποιό,
ένα επεισόδιο στο οποίο, αν μπορώ να πω, φερθήκατε υπέροχα.
Από την εποχή του λοχία Καμπράλ έχει να δει αυτή η χώρα τέτοιο θάρρος.
Από εκείνη τη μέρα, είμαι μόνο ο εαυτός μου.
Εκείνη την Παρασκευή, ήρθε η Κλάρα για φαγητό
και της είπα την αλήθεια.
Την καημένη.
Ήταν δακρυσμένη,
και αποφάσισα να της πω την αλήθεια.
Θα παραδεχτώ ότι το γεγονός πως η Λαουρίτα
δεν ξαναήρθε
με βοήθησε να πάρω την απόφαση.
Θα μπορούσα να σκαρφιστώ άλλο ψέμα και δεν το ήθελα.
Το στόμα μου είναι επικίνδυνο.
Σας έκανα Τραυλό Ρομπλέδο και παραλίγο να σκοτωθείτε.
Επινόησα μια ισραηλινή οικογένεια και ράγισα την καρδιά της κόρης μου.
Έβγαλα το στόμα μου στην απομαχία.
Μιας και μιλάμε για το στόμα σας,
ο δικηγόρος της επιτροπής ανακάλυψε ότι η ΑΡΚΕΤΑ δεν υπάρχει.
Με ξεσπίτωσαν όπως και το μπόιλερ.
Καμία αποζημίωση.
Λυπάμαι πολύ.
Και υποσχεθήκατε στη Λαουρίτα
ότι θα τη βοηθήσετε με τον κακοποιό.
Και τώρα,
ποιος ξέρει τι απέγινε εκείνο το καλό κορίτσι.
Κι αφού κάνουμε απογραφή,
ο Ροντρίγκο.
Επέστρεψε, έτσι;
Τώρα χρεώνει 3.000 πέσο.
Οπότε χάσατε κατά κράτος. Πέντε μηδέν.
Σας διαβεβαιώ ότι η πληγή μου δεν χρειάζεται άλλο αλάτι.
Και κάτι ακόμα. Δεν είμαι ο λοχίας Καμπράλ.
Τον Καμπράλ τον κάνανε κιμά, αλλά όχι εμένα.
Αντιθέτως, παραλίγο να τον κάνω εγώ κιμά εκείνον τον αλήτη.
Αν τον ξαναπιάσω… Κοιτάξτε εδώ.
Το βλέπετε;
Από το κάθαρμα.
Είναι από το μπουφάν του.
Παραλίγο να του κόψω κομμάτι πριν με πιάσει.
Ξέρετε τι είδα;
Στο κρεβάτι του νοσοκομείου, από πάνω μου,
είδα την τρομαγμένη όψη αυτού του ηλίθιου.
Τα μάτια του διάπλατα ανοιχτά σαν πεπόνια όταν έβγαλα το μαχαίρι. Πάγωσε.
Έκλασε μέντες. Ο τύπος δεν καταλάβαινε.
Πώς να καταλάβει; Πώς;
Θεέ μου. Κοιτάξτε…
Ακόμα και με τη φρικτή όρασή μου,
μπορούσα να δω τα ορθάνοιχτα μάτια του
να με κοιτάζουν.
Γιατί με είδε, έτσι;
Σας διαβεβαιώ ότι με είδε.
Με είδε.
Ακούστε με, σας εγγυώμαι ότι θα περάσει πολύς καιρός
πριν αυτό το κάθαρμα επιλέξει να τα βάλει μαζί μου πάλι.
Πρέπει να το κορνιζάρω αυτό.
Δυστυχώς, πρέπει να φύγω τώρα.
Το καλύτερο νέο που άκουσα όλη μέρα.
Με περιμένουν στο γηροκομείο το μεσημέρι.
Το κουδούνι χτυπάει στις 12 κι αν αργήσω, με μαλώνουν.
Είμαι πάλι στο νηπιαγωγείο.
Πρέπει να βιαστώ γιατί η Κλάρα με παίρνει κάθε μέρα.
Και δεν έρχομαι πια στο πάρκο τα σαββατοκύριακα.
Τα περνάω στο Λα Χορκέτα.
Στο νοσοκομείο μού είπαν ότι πήρατε εξιτήριο.
Γι' αυτό ήρθα να δω αν μπορούσα να σας βρω.
Σας χρωστάω μια συγγνώμη και την αλήθεια.
Λέγομαι Λεόν Σουάρτς.
Αυτό είναι το αληθινό όνομά μου.
Ήμουν ακτιβιστής στα νιάτα μου. Αυτό είναι αλήθεια.
Αλλά μετά η ζωή, η οικογένεια και τα παιδιά
με έκαναν να ανησυχώ αν θα φέρω ψωμί στο σπίτι.
Τα τελευταία 41 χρόνια της ενεργούς ζωής μου,
ήμουν σερβιτόρος στην Καφετέρια Ιμπέριο στη Βίλα Κρέσπο.
Αυτά.
Σερβιτόρος.
Πήρα σύνταξη στα 73.
Θα 'θελα να δουλέψω λίγο ακόμα,
αλλά μιλούσα πολύ κι ενοχλούσα κάποιους πελάτες.
Οπότε, τώρα είμαι, και πάντα ήμουν όλη μου τη ζωή,
ένα τίποτα.
Ένα απόλυτο τίποτα.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Αντίο, Αντόνιο.
Εύχομαι σ' εσάς και στο μαχαίρι σας τα καλύτερα.
Ναι, καλά. Δεν μπορείτε να σταματήσετε τα ψέματα.
Σας είπα την αλήθεια.
Ποια αλήθεια, κύριε;
Δεν ξέρετε πώς να λέτε την αλήθεια.
Ακούστε…
Για όλες τις στιγμές που μοιραστήκαμε. Πείτε μου την αλήθεια.
Ήδη σας την είπα. Δεν υπάρχει κάτι άλλο.
Όχι, κύριε.
Εσείς, σερβιτόρος; Ελάτε τώρα.
Πρέπει να ήσασταν κάτι πολύ παραπάνω από σερβιτόρος.
Σοβαρά, τι ήσασταν;
Ήμουν σερβιτόρος, τίποτα παραπάνω.
Απλώς ένας σερβιτόρος.
Εκτός από ένα σύντομο διάστημα
στη βιομηχανία κινηματογράφου.
Τι; Δουλέψατε σε ταινίες;
Εσείς το λέτε ταινίες,
εμείς το λέμε βιομηχανία κινηματογράφου.
Και τι δουλειά κάνατε;
Δεν θα το έλεγα δουλειά.
Για σύντομο διάστημα, ήμουν παραγωγός και σεναριογράφος/σκηνοθέτης.
Παραγωγός και σκηνοθέτης.
Και σεναριογράφος.
Άντε πάλι. Το 'ξερα ότι λέγατε ψέματα! Είναι πολύ σημαντικό!
- Το λες κι έτσι. - Ναι.
Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος.
Στην αιχμή του '70. Μαύρες λίστες.
Οι πιο ταλαντούχοι καλλιτέχνες μας δολοφονούνταν ή εξορίζονταν.
Όλοι ήταν τρομοκρατημένοι.
Η βιομηχανία είχε παραλύσει.
Είχα διαγωνιστεί στις Κάννες
με ένα ντοκιμαντέρ
πάνω στα απελευθερωτικά κινήματα της Νότιας Αμερικής.
Στις Κάννες!
Ναι, στις Κάννες. Άκουσα πολλά γι' αυτό, ναι.
Ήταν ένα επίπονο πρότζεκτ.
Πού να φανταστώ ότι θα κέρδιζα το Χρυσό Όστρακο;
Σοβαρά; Πώς την έλεγαν την ταινία;
Οι Φλέβες του Πατσαμάμα που Αιμορραγούν.
Ανατρίχιασα.
Μπορεί να μας έλειπαν τα λεφτά, αλλά τα αναπληρώναμε με θάρρος.
- Με πιάνετε; - Βεβαίως.
Ξαφνικά, χτυπάει το τηλέφωνο.
Δύο το πρωί.
Όχι! Ποιος ήταν;
Η βιομηχανία κινηματογράφου.
"Χρειαζόμαστε γρήγορες λύσεις, αποφασιστικές πράξεις".
Φανταστείτε το πλαίσιο.
Ναι, φυσικά. Φαντάζομαι.
Οπότε, τι κάνω;
Λοιπόν; Τι κάνατε;
Μεγάλη ιστορία.
Πολύ μεγάλη και περίπλοκη ιστορία.
Θα προσπαθήσω να σας τη συνοψίσω.
ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ
"ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΡΑΠΑΠΟΡΤ", ΤΟΥ ΧΕΡΝΤ ΓΚΑΡΝΤΝΕΡ