1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:55,875 --> 00:00:59,750
{\an8}(เรื่องราวนี้อาจจะเกิดขึ้นในปี 2030)

4
00:01:01,250 --> 00:01:03,958
{\an8}(หรือในปี 1984)

5
00:01:05,833 --> 00:01:08,583
{\an8}(ปี 506 หรืออาจจะปี 2000 ก็ได้)

6
00:01:09,791 --> 00:01:12,541
{\an8}(อาจจะเมื่อสิบปีก่อน
หรือในอีกไม่กี่วัน…)

7
00:01:13,875 --> 00:01:16,541
{\an8}(ใครจะไปรู้…)

8
00:01:21,708 --> 00:01:24,583
{\an8}(อาจจะกำลังเกิดขึ้นตอนนี้ก็ได้)

9
00:01:55,416 --> 00:01:56,833
โล่งอกไปที

10
00:01:57,541 --> 00:01:59,582
ธรรมชาติช่างฉลาดจริงๆ

11
00:01:59,583 --> 00:02:04,332
ที่ทำให้เรื่องธรรมดาๆ
อย่างการกำจัดของเสียออกจากร่างกาย

12
00:02:04,333 --> 00:02:06,375
รู้สึกดีขนาดนี้

13
00:02:07,166 --> 00:02:11,707
เกือบชวนให้ผมคิดว่า
ตำนานของพระเจ้าน่ะมีอยู่จริงเลย

14
00:02:11,708 --> 00:02:13,165
เอาเถอะ

15
00:02:13,166 --> 00:02:15,958
เราคุยถึงไหนแล้วนะ

16
00:02:16,916 --> 00:02:18,625
เราคุยเรื่องอะไรค้างไว้

17
00:02:19,375 --> 00:02:22,790
ผมกำลังจะเล่าเรื่องสำคัญให้คุณฟัง

18
00:02:22,791 --> 00:02:24,665
เราคุยเรื่องอะไรกันอยู่นะ

19
00:02:24,666 --> 00:02:27,124
เราไม่ได้คุยกัน

20
00:02:27,125 --> 00:02:29,707
คุณคุยคนเดียว ผมไม่ได้คุยด้วย

21
00:02:29,708 --> 00:02:31,374
แล้วผมพูดว่าอะไรล่ะ

22
00:02:31,375 --> 00:02:33,957
จะไปรู้เหรอ ผมก็ไม่ได้ฟัง

23
00:02:33,958 --> 00:02:36,499
คุณพูดเองเออเองอยู่คนเดียว

24
00:02:36,500 --> 00:02:38,957
แล้วทำไมไม่ฟังล่ะ

25
00:02:38,958 --> 00:02:40,541
เพราะคุณมันขี้โม้

26
00:02:41,125 --> 00:02:44,666
ผมไม่อยากฟังคุณ ผมเลิกฟังมาสองวันแล้ว

27
00:02:45,625 --> 00:02:48,957
เลิกทำเป็นอ่านซะที
ผมรู้น่าหรอกว่าคุณมองไม่เห็น

28
00:02:48,958 --> 00:02:52,249
สวนนี้ออกจะใหญ่นะ มีผู้คนทุกประเภท

29
00:02:52,250 --> 00:02:56,165
- ทั้งเด็กๆ พ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ คนขายของ…
- โอเค

30
00:02:56,166 --> 00:02:58,249
ทำไมไม่ไปกวนคนอื่นบ้าง

31
00:02:58,250 --> 00:03:00,915
ผมไม่คุยกับคุณแล้ว

32
00:03:00,916 --> 00:03:03,000
อยากคุยนักก็ไปคุยกับต้นไม้โน่น

33
00:03:05,208 --> 00:03:07,125
นั่นมันเสาไฟ

34
00:03:08,208 --> 00:03:10,374
คุณนี่ขี้โกหกตลอด

35
00:03:10,375 --> 00:03:13,415
ดีแต่พูดพล่าม เป็นคำโกหกทั้งนั้น

36
00:03:13,416 --> 00:03:16,499
คุณต้องพิสูจน์ข้อกล่าวหาด้วยหลักฐานสิ

37
00:03:16,500 --> 00:03:18,374
โอเค ได้

38
00:03:18,375 --> 00:03:19,832
ตัวอย่างเช่น

39
00:03:19,833 --> 00:03:22,915
จริงเหรอที่คุณเคยเป็น

40
00:03:22,916 --> 00:03:27,249
อดีตเจ้าหน้าที่กองกำลัง
เพื่อการปลดปล่อยรวันดา

41
00:03:27,250 --> 00:03:29,374
ไม่จริงอยู่แล้ว

42
00:03:29,375 --> 00:03:32,707
และคุณก็ไม่ได้ชื่อมอบูตูด้วย อย่าโกหก

43
00:03:32,708 --> 00:03:34,582
ดูก็รู้ว่าไม่ใช่

44
00:03:34,583 --> 00:03:36,457
นั่นปะไร เห็นไหม คุณโกหก

45
00:03:36,458 --> 00:03:38,124
ผมไม่ได้โกหกคุณ

46
00:03:38,125 --> 00:03:40,415
เรียกว่าปิดบังตัวตนต่างหาก

47
00:03:40,416 --> 00:03:43,124
อะไร หมายความว่าไง

48
00:03:43,125 --> 00:03:47,332
ในสายงานของผม คุณต้องมีตัวตนลับ

49
00:03:47,333 --> 00:03:50,832
ผมไม่อาจบอกรายละเอียดมากไปกว่านี้แล้ว

50
00:03:50,833 --> 00:03:52,874
จะบอกว่าคุณเป็นสายลับงั้นเหรอ

51
00:03:52,875 --> 00:03:56,582
ผมแค่บอกว่าผมชื่อมอบูตู

52
00:03:56,583 --> 00:03:59,832
เป็นสมาชิกกองกำลังปลดปล่อยรวันดา

53
00:03:59,833 --> 00:04:02,374
ตัวตนลับอะไรเพ้อเจ้อชะมัด

54
00:04:02,375 --> 00:04:04,249
คิดว่าผมไม่ได้บอกพวกนั้นรึไง

55
00:04:04,250 --> 00:04:05,707
ผมบอกไปแล้ว

56
00:04:05,708 --> 00:04:11,290
ชายชาวโปแลนด์วัย 86 ปี
จะชื่อว่ามอบูตู มาจากรวันดาได้ยังไง

57
00:04:11,291 --> 00:04:15,040
"แย่หน่อยนะ คุณได้ชื่อมอบูตู"

58
00:04:15,041 --> 00:04:17,457
"แล้วจะยังไง ก็เป็นแบบนี้แหละ"

59
00:04:17,458 --> 00:04:19,541
แต่นี่คืออาชีพหากินของผม

60
00:04:20,125 --> 00:04:23,499
ผมขอร้อง อย่าถามอะไรเพิ่มเติมอีกเลย

61
00:04:23,500 --> 00:04:26,082
แต่มันแปลกไม่ใช่รึไง

62
00:04:26,083 --> 00:04:28,915
ทำไมถึงเลือกชายชราไปทำงานแบบนั้น

63
00:04:28,916 --> 00:04:30,665
อ้าว ผมก็ไม่เข้าใจหรอก

64
00:04:30,666 --> 00:04:32,040
ผมก็มีคำถามเหมือนกัน

65
00:04:32,041 --> 00:04:34,499
ประมาณหนึ่งปีก่อน

66
00:04:34,500 --> 00:04:37,165
ผมยืนเข้าแถวอยู่ที่ธนาคาร

67
00:04:37,166 --> 00:04:39,165
แล้วมีผู้ชายคนนึงเดินมาหาผม

68
00:04:39,166 --> 00:04:43,875
เขาถามผมทันทีว่าอยากเป็นสายลับไหม

69
00:04:44,458 --> 00:04:45,999
ไม่จริงละ

70
00:04:46,000 --> 00:04:47,749
แต่ก็มีเหตุผลนะ

71
00:04:47,750 --> 00:04:49,332
พวกเขาคิดว่า

72
00:04:49,333 --> 00:04:52,707
"เขาแก่แล้ว ไม่มีใครสนใจเขาหรอก"

73
00:04:52,708 --> 00:04:56,790
"เขาไปไหนมาไหนได้เหมือนผี
แล้วเก็บข้อมูลมา"

74
00:04:56,791 --> 00:04:58,165
เรื่องนั้นก็จริง

75
00:04:58,166 --> 00:05:01,665
แต่พวกเขาเลือกตัวตนลับผมได้แย่มาก

76
00:05:01,666 --> 00:05:03,833
- ก็…
- แต่ขอทีเถอะ

77
00:05:04,666 --> 00:05:06,291
เลิกถามผมซะที

78
00:05:07,416 --> 00:05:10,750
ผมพูดจริงนะ ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ตอบ

79
00:05:12,250 --> 00:05:15,166
พวกเขาตั้งนามแฝงให้ผมด้วย

80
00:05:16,541 --> 00:05:17,708
อาเบล

81
00:05:18,250 --> 00:05:19,457
อาเบลเหรอ

82
00:05:19,458 --> 00:05:21,124
อาเบล โกลด์ฟาร์บ

83
00:05:21,125 --> 00:05:23,207
แล้วคุณชื่อจริงว่าอะไร

84
00:05:23,208 --> 00:05:24,790
ซามูเอล โกลด์ฟาร์บ

85
00:05:24,791 --> 00:05:29,124
- ให้ใช้นามสกุลเดิมงั้นเหรอ
- นั่นสิ พวกนั้นมันโง่

86
00:05:29,125 --> 00:05:31,665
แต่จะทำไงได้ล่ะ คนเราต้องทำมาหากิน

87
00:05:31,666 --> 00:05:34,207
ก็จริง ผมก็พูดอย่างนั้นตลอด

88
00:05:34,208 --> 00:05:36,040
งั้นถามหน่อยสิ

89
00:05:36,041 --> 00:05:39,415
คุณเคยสืบได้เรื่องอะไรให้พวกเขาไหม

90
00:05:39,416 --> 00:05:41,582
ผมนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งวัน

91
00:05:41,583 --> 00:05:45,790
กับผู้ชายที่มองเสาไฟเป็นต้นไม้

92
00:05:45,791 --> 00:05:49,665
ผมจะไปเอาข้อมูลมาจากไหนล่ะ
ถามได้ ไม่เคยอยู่แล้ว

93
00:05:49,666 --> 00:05:54,582
ผมต้องถามเรื่องประกันสุขภาพสำหรับสายลับ

94
00:05:54,583 --> 00:05:56,040
เพราะพวกเขาบอกผมว่า…

95
00:05:56,041 --> 00:05:58,165
- ปัดโธ่เว้ย
- อะไร

96
00:05:58,166 --> 00:06:01,707
ให้ตายสิวะ คุณหลอกผมอีกแล้ว

97
00:06:01,708 --> 00:06:05,165
ผมสาบานว่าจะไม่หลงเชื่ออีก
แต่คุณก็หลอกผมอีกจนได้

98
00:06:05,166 --> 00:06:07,540
"ผมชื่ออาเบล โกลด์ฟาร์บ"

99
00:06:07,541 --> 00:06:09,749
"ประกันสุขภาพสำหรับสายลับ"

100
00:06:09,750 --> 00:06:12,040
เชื่อเลย โกหกอยู่ได้

101
00:06:12,041 --> 00:06:14,540
อย่าบอกนะว่าไม่สนุก

102
00:06:14,541 --> 00:06:16,290
เรื่องนี้สนุกดีออก

103
00:06:16,291 --> 00:06:19,332
- ทั้งยาว ซับซ้อน น่าสนใจ
- ไม่เห็นจะดีตรงไหน

104
00:06:19,333 --> 00:06:20,832
เราคุยกันจบแล้ว

105
00:06:20,833 --> 00:06:23,915
อย่าคิดจะหลอกผมอีก ออกไปซะ

106
00:06:23,916 --> 00:06:26,040
นี่มันที่ของผม ผมมาถึงก่อน

107
00:06:26,041 --> 00:06:27,249
- ที่ของคุณเหรอ
- ใช่

108
00:06:27,250 --> 00:06:30,499
จะเป็นที่ของคุณได้ยังไง ไหนล่ะโฉนดที่ดิน

109
00:06:30,500 --> 00:06:32,332
มาดูซิว่าใช่ที่ของคุณจริงรึเปล่า

110
00:06:32,333 --> 00:06:34,915
อยากเห็นโฉนดใช่ไหม อยู่นี่ไงสองฉบับ

111
00:06:34,916 --> 00:06:37,165
- อ่านลายมือเป็นไหมล่ะ
- ขอล่ะ

112
00:06:37,166 --> 00:06:40,082
อ่านมือผมนะ นี่มันนักมวยเก่า

113
00:06:40,083 --> 00:06:42,665
ผมมานั่งประจำตรงนี้สามปีแล้วนะคุณ

114
00:06:42,666 --> 00:06:46,249
เป็นที่ที่ผ่อนคลาย เงียบสงบ

115
00:06:46,250 --> 00:06:49,665
แต่พอสัปดาห์ที่แล้ว คุณก็โผล่มา
และทำจนผมจะเป็นบ้าแล้ว พอกันที

116
00:06:49,666 --> 00:06:52,582
ไปซะ ผมจะนับถึงสาม ไม่งั้นผมต่อยจริงแน่

117
00:06:52,583 --> 00:06:55,165
ผมว่าเราควรคุยกันแป๊บนึงก่อนนะ

118
00:06:55,166 --> 00:06:57,124
ระฆังดังแล้ว

119
00:06:57,125 --> 00:06:59,582
- นี่คุณ…
- นักมวยกำลังขึ้นสังเวียน

120
00:06:59,583 --> 00:07:02,832
จะชกผมท่าไหน ถ้ามองไม่เห็นผมด้วยซ้ำ

121
00:07:02,833 --> 00:07:05,290
ทำตัวแบบนี้มันน่าอายนะ

122
00:07:05,291 --> 00:07:07,790
พอผมชกเสร็จ คุณนั่นแหละที่จะหน้าหงาย

123
00:07:07,791 --> 00:07:09,207
ด้วยความเคารพนะ

124
00:07:09,208 --> 00:07:14,624
นิสัยคุณมันน่าหดหู่
และทัศนคติคุณก็แย่มาก

125
00:07:14,625 --> 00:07:17,040
ถึงทีของแชมป์แล้ว!

126
00:07:17,041 --> 00:07:20,040
อ้าวคุณ อย่าขยับๆ

127
00:07:20,041 --> 00:07:22,790
อย่าขยับ ไม่รู้กระดูกหักตรงไหนรึเปล่า

128
00:07:22,791 --> 00:07:24,415
ผมไม่เคยล้มเลย

129
00:07:24,416 --> 00:07:27,332
เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก

130
00:07:27,333 --> 00:07:29,790
ผมล้มทุกเช้าเลย

131
00:07:29,791 --> 00:07:32,624
พอตื่นเช้ามาดื่มกาแฟ แล้วก็ล้มตัวต่อ

132
00:07:32,625 --> 00:07:34,708
นี่แหละวัฏจักรชีวิต

133
00:07:35,208 --> 00:07:38,999
ตอนอายุสองขวบก็หัดลุกแล้วเดินเตาะแตะ

134
00:07:39,000 --> 00:07:43,791
ในชั่วพริบตาก็อายุ 86 แล้วล้มลุกอีก

135
00:07:44,375 --> 00:07:47,749
เงยหัวขึ้นได้ไหม ทำให้ดูหน่อย

136
00:07:47,750 --> 00:07:51,457
นั่นแหละๆ เป็นลางดีนะ ดีแล้ว

137
00:07:51,458 --> 00:07:55,040
ไหนมาดูบริเวณเชิงกรานหน่อย

138
00:07:55,041 --> 00:07:58,375
โอเค ขอดูหน่อย ตรงนี้นะ

139
00:08:02,458 --> 00:08:06,790
ถ้าชอบให้นวดแบบนี้
บอกไว้ก่อนนะว่าผมโสด

140
00:08:06,791 --> 00:08:08,665
เอามือออกไป

141
00:08:08,666 --> 00:08:10,040
ไม่ต้องห่วง

142
00:08:10,041 --> 00:08:12,290
ถ้ามีอะไรหักก็ไม่เป็นไรหรอก

143
00:08:12,291 --> 00:08:15,332
ผมนี่สิสะโพกเปราะบางยังกับถ้วยชา

144
00:08:15,333 --> 00:08:17,832
ปีที่แล้วสะโพกหักไปสองครั้ง

145
00:08:17,833 --> 00:08:20,332
มีครั้งนึงผมตายไปพักนึงเลย

146
00:08:20,333 --> 00:08:22,040
หกนาที

147
00:08:22,041 --> 00:08:25,874
- ไม่นานเท่าไหร่นี่
- ผมกำลังผ่าตัดบายพาส แล้วก็ตูม

148
00:08:25,875 --> 00:08:30,208
หมอต้องเอาสายเคเบิลมาจัมพ์ผม
ยังกับผมเป็นรถ

149
00:08:30,958 --> 00:08:34,707
ขยับแขนได้ไหม ลองดูหน่อยสิ

150
00:08:34,708 --> 00:08:36,499
เยี่ยมมาก

151
00:08:36,500 --> 00:08:37,999
คุณไม่เป็นไรหรอก

152
00:08:38,000 --> 00:08:42,165
ทีนี้นอนไปสักห้านาทีนะ พักผ่อนบ้าง

153
00:08:42,166 --> 00:08:46,207
สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับการผ่อนคลายคือเรื่องตลก

154
00:08:46,208 --> 00:08:49,165
เวอร์ดาเกร์ เขาสุดยอดเลย จำเขาได้ไหม

155
00:08:49,166 --> 00:08:50,790
เพ้อเจ้ออีกแล้วล่ะสิ

156
00:08:50,791 --> 00:08:52,624
- อะไรล่ะ
- หมายความว่าไง

157
00:08:52,625 --> 00:08:54,332
ที่พูดเรื่องตายไปแล้วน่ะ

158
00:08:54,333 --> 00:08:56,040
- ไม่ใช่เรื่องจริงหรอก
- จริงส

159
00:08:56,041 --> 00:08:59,249
- เป็นเรื่องจริงแท้แน่นอนเลย
- จริงแท้แน่นอนอะไร

160
00:08:59,250 --> 00:09:00,749
มานี่ ให้ผมช่วย

161
00:09:00,750 --> 00:09:02,582
ไม่ต้อง ผมลุกเองได้

162
00:09:02,583 --> 00:09:05,999
โอเค มานี่ ลุกขึ้นมา

163
00:09:06,000 --> 00:09:08,999
ได้แล้ว ดีนะที่คุณลุกเองได้

164
00:09:09,000 --> 00:09:11,540
- จะไปไหนล่ะ
- ไปให้ไกลจากคุณ

165
00:09:11,541 --> 00:09:14,707
ผมทนฟังเรื่องโกหกของคุณไม่ไหวแล้ว

166
00:09:14,708 --> 00:09:16,790
ไม่ใช่เรื่องโกหกนะ

167
00:09:16,791 --> 00:09:18,541
ก็แค่…

168
00:09:19,083 --> 00:09:20,624
เสริมแต่งความจริง

169
00:09:20,625 --> 00:09:24,957
บางครั้งความจริงก็ไม่เข้ากับผม
มันอึดอัดเกินไป

170
00:09:24,958 --> 00:09:29,457
แล้วผมก็เก็บเข้าตรงนี้ ไม่ก็คลายออกตรงนี้

171
00:09:29,458 --> 00:09:31,749
จนกว่าจะพอดีตัวเป๊ะ

172
00:09:31,750 --> 00:09:33,707
ความจริงงั้นเหรอ ขอทีเถอะ

173
00:09:33,708 --> 00:09:36,957
ความจริงคือตอนที่ผมผ่าตัดบายพาส
หลอดเลือดสามเส้นปีที่แล้ว

174
00:09:36,958 --> 00:09:43,332
เงินบำนาญที่ผมได้รับทุกวันที่เจ็ด
แล้วหมดไปภายในวันที่แปด

175
00:09:43,333 --> 00:09:46,540
ไปเบเกอรี่เพื่อซื้อขนมปังเก่าค้างคืน

176
00:09:46,541 --> 00:09:47,874
นั่นคือความจริง

177
00:09:47,875 --> 00:09:50,458
ผมบอกว่าเอาไปให้นกพิราบกิน

178
00:09:51,041 --> 00:09:52,541
ผมนี่แหละนกพิราบที่ว่าา

179
00:09:53,666 --> 00:09:56,999
ผมตายไปหกนาที นั่นคือความจริง

180
00:09:57,000 --> 00:10:00,165
ตั้งแต่นั้นมา ผมก็มีนโยบายใหม่

181
00:10:00,166 --> 00:10:02,165
แต่งเติมนิดหน่อย

182
00:10:02,166 --> 00:10:07,499
เช้านี้ผมบอกที่ร้านขายผักว่า
ผมเป็นคนสุดท้ายของชนเผ่าโกเมชิงโกน

183
00:10:07,500 --> 00:10:08,874
เขารับฟัง

184
00:10:08,875 --> 00:10:13,249
แล้วผมก็เริ่มรำลึกถึงวันเก่าๆ ที่ลาปัมปา

185
00:10:13,250 --> 00:10:14,415
การปล้นสะดม

186
00:10:14,416 --> 00:10:17,665
ปู่ของผมต่อสู้กับนายพลโรกา

187
00:10:17,666 --> 00:10:19,374
และผมก็ชอบมาก

188
00:10:19,375 --> 00:10:23,457
ถ้าผมเป็นคนเดิมมาตั้ง 86 ปี

189
00:10:23,458 --> 00:10:26,957
ผมจะเปลี่ยนเป็นคนอื่นสักร้อยคน
ไปอีกห้าปีไม่ได้เลยเหรอ

190
00:10:26,958 --> 00:10:28,374
ถามอะไรหน่อย

191
00:10:28,375 --> 00:10:31,790
ร้านเบเกอรี่นั่นน่ะ ผมควรไปสักกี่โมงถึงจะได้…

192
00:10:31,791 --> 00:10:33,540
ลืมเรื่องนั้นไปเถอะ

193
00:10:33,541 --> 00:10:39,082
- คุณหลงประเด็นแล้ว
- ไม่ๆ ผมเข้าใจประเด็นแจ่มแจ้งเลย

194
00:10:39,083 --> 00:10:43,374
ประเด็นเดียวที่มีคือคุณมันเพี้ยนไปแล้ว

195
00:10:43,375 --> 00:10:47,499
คุณไม่ได้แค่สติเลอะเลือนนะ
คุณสติหลุดกู่ไม่กลับเลย

196
00:10:47,500 --> 00:10:49,790
แหม ผมโชคดีจริงๆ

197
00:10:49,791 --> 00:10:52,832
- เจอผู้เชี่ยวชาญสุขภาพจิตซะแล้ว
- ใช่แล้ว

198
00:10:52,833 --> 00:10:56,165
ผมน่าจะแนะนำให้คุณรู้จักกับคลาริต้า ลูกสาวผม

199
00:10:56,166 --> 00:10:57,624
นั่นก็ผู้เชี่ยวชาญอีกคน

200
00:10:57,625 --> 00:11:00,374
เธออยากส่งผมไปอยู่โรงพยาบาลบ้า

201
00:11:00,375 --> 00:11:03,583
- ดูที่เธอเขียนสิ
- อะไรล่ะ ว่ามา

202
00:11:04,083 --> 00:11:07,582
"เขาไม่อยู่กับความเป็นจริง"

203
00:11:07,583 --> 00:11:09,082
- เธอหมายถึงผม
- ใช่

204
00:11:09,083 --> 00:11:11,457
"เขาต้องการคนดูแล"

205
00:11:11,458 --> 00:11:16,874
เธอเขียนจดหมายฉบับนี้
ถึงนักบำบัดผม หมอเองเกลส์

206
00:11:16,875 --> 00:11:20,457
ปัญหาก็คือผมไม่มีนักบำบัด

207
00:11:20,458 --> 00:11:22,541
ผมนี่แหละหมอเองเกลส์

208
00:11:23,125 --> 00:11:28,540
ผมเอาที่อยู่ร้านเบเกอรี่ให้เธอ
และเธอก็คิดว่าเป็นโรงพยาบาล

209
00:11:28,541 --> 00:11:31,458
อย่างเธอเนี่ยนะอยากส่งผมไปขังไว้

210
00:11:32,833 --> 00:11:35,999
คุณหาว่าผมเสียสติ

211
00:11:36,000 --> 00:11:38,499
แล้วตัวคุณล่ะ

212
00:11:38,500 --> 00:11:40,582
คุณเหลือเวลาอีกเท่าไหร่

213
00:11:40,583 --> 00:11:43,832
ห้านาที ห้าเดือน หรือห้าปี

214
00:11:43,833 --> 00:11:47,582
คุณอยากใช้เวลาแบบนี้เหรอ นั่งเหม่อไปวันๆ

215
00:11:47,583 --> 00:11:51,958
นานๆ ทีจะได้ตื่นเต้นก็ตอนล้มลงไปนอนกับพื้น

216
00:11:52,541 --> 00:11:54,040
ไม่ได้นะคุณ

217
00:11:54,041 --> 00:11:57,999
คุณต้องลุกขึ้นมาเปลี่ยนอะไรบ้าง
ต้องทำให้เกิดขึ้นเอง

218
00:11:58,000 --> 00:11:59,540
เดี๋ยวๆ

219
00:11:59,541 --> 00:12:03,415
นี่มาสั่งสอนผมว่าควรใช้ชีวิตยังไงงั้นเหรอ

220
00:12:03,416 --> 00:12:05,541
- อะไรล่ะ
- ผมมีงานการทำ

221
00:12:06,041 --> 00:12:07,415
ไม่เหมือนคุณ

222
00:12:07,416 --> 00:12:09,499
ผมยังเป็นแรงงานได้

223
00:12:09,500 --> 00:12:13,582
ไม่ คุณกำลังคุยกับอันโตนิโอ การ์โดโซ

224
00:12:13,583 --> 00:12:16,749
ผู้ช่วยผู้จัดการอาคาร ดูแลตึกซานฮวน 158

225
00:12:16,750 --> 00:12:20,082
กรกฎาคมนี้ ผมจะอยู่ที่นั่นมาครบ 52 ปีแล้ว

226
00:12:20,083 --> 00:12:24,165
สิ่งเดียวที่อยู่มานานกว่าผมคือหม้อไอน้ำ

227
00:12:24,166 --> 00:12:26,499
หม้อไอน้ำที่หนัก 853 กิโล

228
00:12:26,500 --> 00:12:28,915
แล้วใครคือคนเดียวที่รู้ว่ามันทำงานยังไง

229
00:12:28,916 --> 00:12:30,832
ผมนี่แหละ

230
00:12:30,833 --> 00:12:33,540
ทำเป็นบอกให้ผมทำอะไรใหม่ๆ

231
00:12:33,541 --> 00:12:35,082
ให้ตายสิ ฟังนะ

232
00:12:35,083 --> 00:12:37,541
ผมไม่ลุกขึ้นมาเปลี่ยนอะไรทั้งนั้น

233
00:12:38,041 --> 00:12:40,332
ผมน่าจะเกษียณตั้งแต่ 20 ปีก่อนแล้ว

234
00:12:40,333 --> 00:12:41,957
- แล้วไง
- แต่ผมก็เปล่า

235
00:12:41,958 --> 00:12:44,000
ผมยังทำงานอยู่

236
00:12:44,666 --> 00:12:46,375
ก็จริงอยู่ ใช่…

237
00:12:46,916 --> 00:12:49,165
ผมไม่ได้ขึ้นเงินเดือนมาสองปีแล้ว

238
00:12:49,166 --> 00:12:51,707
แต่ผมยังได้ทิปงามๆ ก้อนโตอยู่เลย

239
00:12:51,708 --> 00:12:53,000
ใช่ และตอนนี้

240
00:12:54,166 --> 00:12:56,958
ผมทำงานกะดึก ไม่มีใครเห็นผมเลย

241
00:12:57,625 --> 00:13:01,374
ผมเห็นคนเฝ้าประตูกะกลางวัน
เข้าๆ ออกๆ มาเยอะแล้ว

242
00:13:01,375 --> 00:13:03,665
ผมเห็นทุกคนโดนไล่ออกกันหมด

243
00:13:03,666 --> 00:13:06,582
แต่ผมไม่โดน ผมยังอยู่

244
00:13:06,583 --> 00:13:09,416
ผมเป็นชายแก่ผู้รอบรู้ที่ไม่มีใครมองเห็น

245
00:13:10,166 --> 00:13:15,290
ไม่ คุณเป็นคนตาย เป็นผีไปแล้ว

246
00:13:15,291 --> 00:13:17,332
สองปีแล้ว เงินเดือนไม่ขึ้นเลย

247
00:13:17,333 --> 00:13:22,832
- คุณปล่อยให้พวกเขาปล้นคุณแบบนั้นได้ยังไง
- ไม่เลย ไม่มีใครปล้นผม

248
00:13:22,833 --> 00:13:27,290
ไม่ว่าจะที่ทำงานหรือที่ไหน
เพราะผมมีคนคุ้มครอง จะบอกให้รู้ไว้

249
00:13:27,291 --> 00:13:28,832
ใช่แล้ว

250
00:13:28,833 --> 00:13:31,582
ไม่เห็นเด็กหนุ่มที่มารับผมทุกบ่ายเหรอ

251
00:13:31,583 --> 00:13:34,665
- ใครนะ
- เขาชื่อร็อดริโก ช่างเถอะ

252
00:13:34,666 --> 00:13:38,457
ผมให้เงินเขาวันละพันเปโซ

253
00:13:38,458 --> 00:13:40,082
แล้วเขาก็เดินไปส่งผมที่บ้าน

254
00:13:40,083 --> 00:13:43,040
ไม่มีใครปล้นผมได้ เขาปกป้องผม

255
00:13:43,041 --> 00:13:44,249
จากใคร

256
00:13:44,250 --> 00:13:47,374
จะว่าไป ส่วนใหญ่ก็จากตัวเขาเองนั่นแหละ

257
00:13:47,375 --> 00:13:50,165
แต่ก็จากอันตรายตามท้องถนนด้วย

258
00:13:50,166 --> 00:13:53,582
คุณเป็นผีขี้ขลาดคนแรกที่ผมเคยเจอ

259
00:13:53,583 --> 00:13:56,957
ดูตัวเองก่อนเถอะ มอบูตู พูดมาได้

260
00:13:56,958 --> 00:13:59,082
ไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลย

261
00:13:59,083 --> 00:14:01,708
คนอื่นยังเห็นผมอยู่

262
00:14:02,208 --> 00:14:04,499
- ผมทำให้ทุกคนเห็นผม
- ไม่ต้องเลย

263
00:14:04,500 --> 00:14:07,332
ฟังนะ ตอนที่พวกเขาพาผมไปโรงพยาบาล

264
00:14:07,333 --> 00:14:10,707
พวกเขายังไม่ส่งผมขึ้นรถพยาบาลไม่เสร็จเลย

265
00:14:10,708 --> 00:14:15,457
เพื่อนบ้านหกคนจากตึกเดียวกัน
ก็โทรหาฝ่ายบริหารแล้ว

266
00:14:15,458 --> 00:14:19,749
ว่าอะพาร์ตเมนต์ของผมว่างให้เช่ารึยัง

267
00:14:19,750 --> 00:14:22,165
แต่ผมก็กลับมาได้

268
00:14:22,166 --> 00:14:24,708
รู้ไหมว่าตอนนี้ผมทำอะไร

269
00:14:25,208 --> 00:14:29,207
ทุกวันตอนตีห้า

270
00:14:29,208 --> 00:14:32,165
ผมกดกริ่งของพวกนั้น ทั้งหกคน

271
00:14:32,166 --> 00:14:35,499
แล้วตะโกนว่า "ตื่นได้แล้ว ไอ้พวกแร้ง"

272
00:14:35,500 --> 00:14:39,374
"อะพาร์ตเมนต์สี่บีไม่ให้เช่าหรือขายทั้งนั้น"

273
00:14:39,375 --> 00:14:44,040
ผมร้องเพลงปฏิวัติปลุกใจ
แล้วก็ตะโกนด่ากราดใส่พวกเขา

274
00:14:44,041 --> 00:14:45,540
เป็นตาแก่ที่เพี้ยนชะมัด

275
00:14:45,541 --> 00:14:48,415
- ใคร
- คุณนั่นแหละ ที่คิดว่าพวกเขาเห็นหัวคุณ

276
00:14:48,416 --> 00:14:50,040
- พวกนั้นไม่เห็นคุณหรอก
- ไม่เหรอ

277
00:14:50,041 --> 00:14:54,415
พวกเขาอาจจะได้ยินคุณ แต่ไม่เห็นคุณ

278
00:14:54,416 --> 00:14:56,624
เราก็เป็นผีเหมือนกันทั้งคู่

279
00:14:56,625 --> 00:14:59,582
ไม่มีใครอยากเห็นหน้าเหี่ยวๆ ของคุณ

280
00:14:59,583 --> 00:15:00,791
หน้าผมก็เหมือนกัน

281
00:15:01,583 --> 00:15:02,708
แต่ผมช่วยเหลือคนอื่น

282
00:15:03,500 --> 00:15:05,832
คุณทรยศพรรคพวกเดียวกัน

283
00:15:05,833 --> 00:15:10,707
คนอย่างคุณนี่แหละ
ที่ทำให้คนแก่เสียชื่อกันหมด

284
00:15:10,708 --> 00:15:11,707
ฟังนะ

285
00:15:11,708 --> 00:15:14,957
- ผมจะบอกอะไรให้นะ และ…
- การ์โดโซ

286
00:15:14,958 --> 00:15:16,124
- อือ
- การ์โดโซ

287
00:15:16,125 --> 00:15:17,415
- เออ
- การ์โดโซ

288
00:15:17,416 --> 00:15:19,499
ผมเองอันโตนิโอ การ์โดโซ ใครถาม

289
00:15:19,500 --> 00:15:20,665
เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

290
00:15:20,666 --> 00:15:23,415
กอนซาโล เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์
ห้อง 12 เอช หวัดดีครับ

291
00:15:23,416 --> 00:15:25,750
อ๋อ คุณเมเนเดซ โรเบิร์ตส์

292
00:15:26,250 --> 00:15:30,249
- ผมตามหาคุณมาหลายวันแล้ว
- ผมไม่ได้…

293
00:15:30,250 --> 00:15:32,665
ราอูลบอกผมว่าคุณอยู่แถวนี้

294
00:15:32,666 --> 00:15:34,374
ไอ้เวรนั่น

295
00:15:34,375 --> 00:15:37,500
ใช่ๆ ผมอยู่แถวนี้ตลอด

296
00:15:38,083 --> 00:15:41,457
อยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหม
ผมจะไปวิ่งสักสองสามรอบ เดี๋ยวมาคุยกัน

297
00:15:41,458 --> 00:15:43,874
ได้เลยๆ แน่นอน

298
00:15:43,875 --> 00:15:46,915
- อย่าหนีไปไหนนะ
- ไม่หรอก จะไปทำไมล่ะ

299
00:15:46,916 --> 00:15:50,833
ที่จริงผมว่าจะโทรหาคุณพอดี เพราะผม…

300
00:15:51,666 --> 00:15:54,624
บ้าเอ๊ย เขาหาผมเจอแล้ว

301
00:15:54,625 --> 00:15:55,999
นั่นใครเหรอ

302
00:15:56,000 --> 00:15:59,749
ผมหลบหน้าเขาอยู่
เขาดันหาผมเจอจนได้ บ้าเอ๊ย

303
00:15:59,750 --> 00:16:04,207
- นั่นใครล่ะ
- คุณเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์ ห้อง 12 เอช

304
00:16:04,208 --> 00:16:07,165
เขาเป็นประธานนิติบุคคล

305
00:16:07,166 --> 00:16:11,582
เขาเป็นคนใหม่ เพิ่งเข้ามาตอนสร้างห้องสตูดิโอ

306
00:16:11,583 --> 00:16:13,040
สตูดิโอเหรอ

307
00:16:13,041 --> 00:16:17,375
พวกเขาทุบผนังบางส่วน
แล้วก็เรียกว่าห้องสตูดิโอ

308
00:16:17,958 --> 00:16:20,415
คุณนี่ตามโลกไม่ทันเอาซะเลย

309
00:16:20,416 --> 00:16:25,082
ตอนนี้ทั้งตึกมีแต่คนพวกนั้นและ…

310
00:16:25,083 --> 00:16:29,499
พวกเขาจ้องจะปรับโครงสร้างบ้าบออะไรไม่รู้

311
00:16:29,500 --> 00:16:31,332
และเขาอยากเจอผมตามลำพัง

312
00:16:31,333 --> 00:16:33,749
โอเค ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว

313
00:16:33,750 --> 00:16:36,290
ไม่เลย รู้ไหมว่าเรื่องอะไร

314
00:16:36,291 --> 00:16:39,707
คนในตึกเริ่มพูดกันไปทั่วแล้ว

315
00:16:39,708 --> 00:16:41,624
ว่าสายตาผมไม่ค่อยดี

316
00:16:41,625 --> 00:16:43,540
แค่ไม่ค่อยดีเหรอ

317
00:16:43,541 --> 00:16:47,750
อันเดรอา โบเชลลียังสายตาดีกว่าคุณเลย

318
00:16:49,083 --> 00:16:51,457
ผมรู้จักตึกนั้นทุกซอกทุกมุม

319
00:16:51,458 --> 00:16:54,332
กรกฎาคมนี้ก็จะครบ 52 ปีแล้ว

320
00:16:54,333 --> 00:16:58,957
แต่สัปดาห์ที่แล้ว ผมเดินชนประตูลิฟต์อย่างจังเลย

321
00:16:58,958 --> 00:17:02,499
แล้วคุณนายการ์ราเซโดจากห้องสองเอก็เห็นผม

322
00:17:02,500 --> 00:17:04,290
ไม่รู้สิ ผมดันวอกแวกไป

323
00:17:04,291 --> 00:17:07,749
ประตูมัน… เรื่องก็คือผมเดินไปชนเข้าเต็มๆ เลย

324
00:17:07,750 --> 00:17:11,666
แล้วผมก็เห็นผู้หญิงคนนั้น
ยืนอยู่ตรงนั้น กำลังจ้องมองผม

325
00:17:12,291 --> 00:17:15,040
ผมก็เลยพยายามรักษาหน้า

326
00:17:15,041 --> 00:17:18,290
ผมดันคิดขึ้นมาว่าจะเดินชนอีกครั้ง

327
00:17:18,291 --> 00:17:20,790
ให้ดูเหมือนผมตั้งใจเดินชน

328
00:17:20,791 --> 00:17:23,749
ยังกับผมวางแผนไว้ล้ำลึก

329
00:17:23,750 --> 00:17:26,666
ว่าจะเดินเอาหัวโขกประตูลิฟต์ซะงั้น

330
00:17:27,250 --> 00:17:28,666
ที่แย่ที่สุดก็คือ

331
00:17:29,416 --> 00:17:33,290
ตอนที่ผมทำอย่างนั้นอยู่
ผมก็รู้ตัวว่าเป็นการกระทำที่งี่เง่ามาก

332
00:17:33,291 --> 00:17:34,957
แต่ผมหยุดไม่ได้แล้ว

333
00:17:34,958 --> 00:17:38,332
ผมได้แต่เอาหัวโขกประตูยังกับคนโง่

334
00:17:38,333 --> 00:17:39,707
แล้วผมก็บอกเธอว่า

335
00:17:39,708 --> 00:17:42,457
"ผมกำลังซ่อมประตูอยู่ คุณนายการ์ราเซโด"

336
00:17:42,458 --> 00:17:44,958
"ประตูมันเปิดได้เอง มันอันตราย"

337
00:17:47,750 --> 00:17:49,416
เธอกลัวจนหนีไปเลย

338
00:17:49,916 --> 00:17:51,582
ผ่านไปไม่ถึงสองวัน

339
00:17:51,583 --> 00:17:54,916
เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์ก็อยากคุยกับผมตามลำพัง

340
00:17:55,791 --> 00:17:57,958
สมัยผมเป็นนักมวยก็แบบนี้

341
00:17:58,500 --> 00:18:01,166
ผมถอยจนติดเชือกแล้ว

342
00:18:01,666 --> 00:18:03,541
แล้วผมก็กลัวขึ้นมา

343
00:18:04,541 --> 00:18:06,583
ผมกลัวขึ้นมาเพราะว่า…

344
00:18:14,708 --> 00:18:18,165
คุณเป็นต้อกระจกที่ตาทั้งสองข้าง

345
00:18:18,166 --> 00:18:19,624
- ใช่
- ใช่

346
00:18:19,625 --> 00:18:20,999
คุณผ่าตัดรึเปล่า

347
00:18:21,000 --> 00:18:23,082
เปล่า ผมยังไม่ได้ผ่า

348
00:18:23,083 --> 00:18:28,958
อีกอย่าง เมื่อสี่ห้าปีก่อน
หางตาผมก็มองไม่เห็นแล้ว

349
00:18:29,458 --> 00:18:31,915
หมอบอกว่าผมสูญเสียการมองเห็นรอบข้าง

350
00:18:31,916 --> 00:18:34,124
อยู่ดีๆ ก็หายไปเลย ไม่เห็นแล้ว

351
00:18:34,125 --> 00:18:35,832
ลาก่อนภาพรอบตัว

352
00:18:35,833 --> 00:18:39,499
ผมเดินเหมือนกำลังมองผ่านรูหลอดเลย

353
00:18:39,500 --> 00:18:43,874
แล้วเช้าวันนึง ผมตื่นขึ้นมา
แล้วก็เห็นจุดอยู่กลางสายตา

354
00:18:43,875 --> 00:18:45,749
อ๋อ จุดนั้น

355
00:18:45,750 --> 00:18:47,165
ใช่ เหมือนพระจันทร์เลย

356
00:18:47,166 --> 00:18:48,957
เหมือนพระจันทร์ ใช่

357
00:18:48,958 --> 00:18:50,707
แล้วมันก็เริ่มโตขึ้น

358
00:18:50,708 --> 00:18:52,832
อยู่ตรงกลางรูหลอดเลย

359
00:18:52,833 --> 00:18:55,874
แล้วเราก็ต้องอยู่โดยไม่เห็นภาพรอบข้าง

360
00:18:55,875 --> 00:18:58,040
เห็นพระจันทร์อยู่ในหลอด

361
00:18:58,041 --> 00:19:01,457
และมีช่องว่างเป็นวง
ให้พอเห็นคนเดินไปเดินมา

362
00:19:01,458 --> 00:19:02,458
จะทำยังไงได้ล่ะ

363
00:19:03,166 --> 00:19:07,791
คุณเห็นภาพเป็นสีหรือเป็นขาวดำ

364
00:19:08,333 --> 00:19:09,582
สีน้ำเงิน

365
00:19:09,583 --> 00:19:12,790
ที่จริงก็เหมือนเงาสีน้ำเงินมากกว่าน่ะ

366
00:19:12,791 --> 00:19:16,541
ปัญหาคือผมยังฝันเป็นสีอยู่นะ

367
00:19:17,125 --> 00:19:20,666
ในความฝัน ผมเห็นทุกอย่าง
เฉียบคมชัดเจนเหมือนตอนเป็นเด็กเลย

368
00:19:21,166 --> 00:19:23,083
แล้วผมก็ตื่นขึ้นมา

369
00:19:24,208 --> 00:19:26,790
มันคือชีวิตจริงที่ดูเหมือนความฝัน

370
00:19:26,791 --> 00:19:28,124
นั่นสิ ใช่เลย

371
00:19:28,125 --> 00:19:31,749
ผมก็เจอแบบนั้นเหมือนกัน

372
00:19:31,750 --> 00:19:35,707
การ์โดโซ เราเชื่อมโยงกันได้

373
00:19:35,708 --> 00:19:38,249
เพราะเราทั้งคู่มีวิสัยทัศน์

374
00:19:38,250 --> 00:19:42,499
เราจะต้องการสายตาไปทำไมถ้าเรามีวิสัยทัศน์

375
00:19:42,500 --> 00:19:43,832
ใช่ๆ

376
00:19:43,833 --> 00:19:47,332
ฟังนะ ไม่ว่าคุณจะต่ำช้าหรือขี้ขลาดยังไง

377
00:19:47,333 --> 00:19:49,040
เราก็มีความเชื่อมโยงกัน

378
00:19:49,041 --> 00:19:53,874
การนัดพบของเรากับเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์
จะไปได้สวย

379
00:19:53,875 --> 00:19:56,166
ผมมั่นใจ

380
00:19:57,083 --> 00:19:59,040
หมายความว่าไง การนัดพบของเรา

381
00:19:59,041 --> 00:20:02,874
ใช่ ผมตัดสินใจแล้วว่า
จะจัดการเรื่องเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์เอง

382
00:20:02,875 --> 00:20:05,707
ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น

383
00:20:05,708 --> 00:20:09,832
พวกกอบโกยผลประโยชน์ พวกเจ้าของที่ดิน
พวกสวะทุนนิยม

384
00:20:09,833 --> 00:20:11,624
นั่นแหละของโปรดของผมเลย

385
00:20:11,625 --> 00:20:13,540
ผมจะฟาดให้เรียบ

386
00:20:13,541 --> 00:20:15,707
- ใช่ๆ
- ไม่นะ

387
00:20:15,708 --> 00:20:17,665
ผมไม่ได้ขออะไรทั้งนั้น อย่า…

388
00:20:17,666 --> 00:20:20,290
ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก การ์โดโซ

389
00:20:20,291 --> 00:20:24,499
ของคุณมาร์กซ์ เลนิน กอร์กี โอลกินเถอะ

390
00:20:24,500 --> 00:20:28,290
อย่าพาคนแปลกหน้ามาที่สวนของผมเชียวนะ
แค่นี้ก็คนเยอะพอแล้ว

391
00:20:28,291 --> 00:20:31,457
ผมไม่ได้จะพาใครมา
ผมจะนำความคิดมาให้ต่างหาก

392
00:20:31,458 --> 00:20:33,249
คนเราแก่ตัวขึ้น

393
00:20:33,250 --> 00:20:37,832
แต่ความคิดยังเยาว์วัย ดีต่อใจและสวยงามอยู่

394
00:20:37,833 --> 00:20:41,624
ความคิดย่อมดีกว่าคนที่เป็นต้นคิด

395
00:20:41,625 --> 00:20:45,374
ไม่มีใครหยุดยั้งการต่อสู้ได้
เหมือนที่ไม่มีใครหยุดการโคจรของดวงดาว

396
00:20:45,375 --> 00:20:49,374
เราจะขยี้เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์คนนั้น
ให้เละก่อนมื้อค่ำ

397
00:20:49,375 --> 00:20:51,457
ปล่อยให้ไอ้สวะมาหาเราเลย

398
00:20:51,458 --> 00:20:53,124
ไอ้สารเลวนั่น

399
00:20:53,125 --> 00:20:54,415
เขาอยู่ไหน

400
00:20:54,416 --> 00:20:56,915
- พูดจาเพ้อเจ้อจบรึยัง
- อะไรนะ

401
00:20:56,916 --> 00:20:58,957
ผมจะบอกให้ว่าเราจะทำอะไร

402
00:20:58,958 --> 00:21:01,457
คุณจะหุบปากเอาไว้

403
00:21:01,458 --> 00:21:02,624
ไม่อย่างนั้น

404
00:21:02,625 --> 00:21:06,582
ผมจะจ้างร็อดริโกหมื่นนึงให้มาอัดคุณแทน

405
00:21:06,583 --> 00:21:07,957
เข้าใจที่พูดใช่ไหม

406
00:21:07,958 --> 00:21:11,041
- ผมรู้อยู่แล้วว่าจะพูดอะไร
- อะไรล่ะ

407
00:21:12,041 --> 00:21:14,249
ผมต้องอยู่ต่อจนถึงวันคริสต์มาส

408
00:21:14,250 --> 00:21:15,833
เพื่อเงินทิปน่ะ

409
00:21:16,416 --> 00:21:19,374
- แค่จนกว่าจะถึงคริสต์มาส หลังจากนั้น…
- คริสต์มาสงั้น

410
00:21:19,375 --> 00:21:21,540
ไม่ คุณจะยอมประนีประนอมไม่ได้

411
00:21:21,541 --> 00:21:24,165
ผู้ชายคนนั้นไม่มีสิทธิ์ไล่คุณออก

412
00:21:24,166 --> 00:21:27,415
จนกว่าคุณจะถึงวัยเกษียณ

413
00:21:27,416 --> 00:21:29,415
แต่ผม 85 แล้ว

414
00:21:29,416 --> 00:21:34,249
พอผมจัดการเขาเสร็จ
ผมจะเล่นไอ้อันธพาลร็อดริโกด้วย

415
00:21:34,250 --> 00:21:36,957
เราจะสั่งสอนเด็กคนนั้นด้วยกัน

416
00:21:36,958 --> 00:21:41,082
ทำไมล่ะ พระเจ้า

417
00:21:41,083 --> 00:21:42,540
ผมขอให้ท่านช่วย

418
00:21:42,541 --> 00:21:47,124
แล้วท่านส่งคนแก่ที่ทั้งตาบอด หูหนวก
เป็นฝ่ายซ้ายโง่เง่ามาให้ผม

419
00:21:47,125 --> 00:21:51,583
- ท่านทำกับผมแบบนี้ทำไม
- พระเจ้าที่คุณคุยด้วยคือใคร

420
00:21:52,583 --> 00:21:55,499
คุณจะทำให้ผมปวดหัวกว่าที่คิดนะ

421
00:21:55,500 --> 00:21:57,124
บ้าจริง เขามาแล้ว

422
00:21:57,125 --> 00:22:00,374
อย่าพูดอะไรนะ ผมไม่ได้ทำอะไรคุณเลย…

423
00:22:00,375 --> 00:22:01,957
เงียบน่า การ์โดโซ

424
00:22:01,958 --> 00:22:04,582
ผมว่านั่นไม่ใช่เขาหรอก

425
00:22:04,583 --> 00:22:07,624
ไม่ ไม่ใช่แน่นอน

426
00:22:07,625 --> 00:22:11,540
นั่นผู้หญิง เป็นสาวสวยด้วย

427
00:22:11,541 --> 00:22:13,207
คุณรู้ได้ไง

428
00:22:13,208 --> 00:22:14,540
เพราะรัศมี

429
00:22:14,541 --> 00:22:16,457
ตอนที่ผมยังมองเห็น

430
00:22:16,458 --> 00:22:20,540
สาวสวยทุกคน
มีรัศมีบางอย่างเปล่งประกายออกมา

431
00:22:20,541 --> 00:22:23,249
ตอนนี้ผมเห็นแต่รัศมีเรืองรอง

432
00:22:23,250 --> 00:22:28,249
ใช่ เป็นผู้หญิงที่สวยมาก

433
00:22:28,250 --> 00:22:30,207
ก็อาจจะเป็นไปได้

434
00:22:30,208 --> 00:22:33,457
แต่ยังไงเดี๋ยวเขาก็จะมาแล้ว

435
00:22:33,458 --> 00:22:35,499
ช่วยอะไรผมทีเถอะ ไปให้พ้น

436
00:22:35,500 --> 00:22:38,040
ไปซะ เอางี้ละกัน

437
00:22:38,041 --> 00:22:40,499
ทำไมไม่ไปร้านขายผัก

438
00:22:40,500 --> 00:22:44,249
บอกเขาว่าคุณเป็นเผ่าโกมันเช
แล้วเล่าเรื่องที่บอกล่ะ

439
00:22:44,250 --> 00:22:47,290
ก็ได้ คุยกับเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์ให้เรียบร้อย

440
00:22:47,291 --> 00:22:48,290
ผมอนุญาต

441
00:22:48,291 --> 00:22:49,749
แหม ขอบคุณมาก

442
00:22:49,750 --> 00:22:51,790
แต่คุณต้องใจเย็นก่อน

443
00:22:51,791 --> 00:22:54,999
ถ้าคุณไป ผมใจเย็นแน่ ในทันทีเลย

444
00:22:55,000 --> 00:22:56,499
สภาพคุณเป็นแบบนี้

445
00:22:56,500 --> 00:23:00,124
เจ้าของที่จะเหยียบคุณให้จมดินแน่

446
00:23:00,125 --> 00:23:02,374
เข้าใจไหม มานี่เถอะ

447
00:23:02,375 --> 00:23:05,707
มานั่งบนพื้นหญ้าสักพักกันดีกว่า

448
00:23:05,708 --> 00:23:07,082
- บนพื้นหญ้าเหรอ
- ใช่

449
00:23:07,083 --> 00:23:08,749
เห็นผมเป็นคนจรจัดรึไง

450
00:23:08,750 --> 00:23:10,624
เปล่า ใจเย็นๆ

451
00:23:10,625 --> 00:23:14,374
มา นั่งดีๆ ดีมาก

452
00:23:14,375 --> 00:23:17,999
โอเค นั่นแหละ ดีมาก

453
00:23:18,000 --> 00:23:18,999
ดี

454
00:23:19,000 --> 00:23:20,624
เอาละ

455
00:23:20,625 --> 00:23:23,040
- ให้ผมทำอะไรก็ไม่รู้
- ฟังนะ

456
00:23:23,041 --> 00:23:27,291
นี่จะทำให้คุณใจเย็นลงได้

457
00:23:28,291 --> 00:23:30,582
กัญชาน่ะ นี่ไง

458
00:23:30,583 --> 00:23:33,207
สูบกัญชาจะได้ผ่อนคลาย

459
00:23:33,208 --> 00:23:35,082
ผมได้มาจากเพื่อนหมอ

460
00:23:35,083 --> 00:23:37,915
ให้ช่วยบรรเทาโรคต้อหิน

461
00:23:37,916 --> 00:23:41,624
หมอสั่งยาผ่านประกันให้ แล้วทุกคนก็สบายใจ

462
00:23:41,625 --> 00:23:45,290
มันช่วยขยายเส้นเลือดฝอย
ช่วยลดความดันด้วย

463
00:23:45,291 --> 00:23:46,790
มันคืออะไรนะ ขออีกทีซิ

464
00:23:46,791 --> 00:23:51,624
นี่เหรอ นี่แหละกุญแจสู่ความสุข

465
00:23:51,625 --> 00:23:55,582
ใช้เจ้านี่นะ แค่ดูข่าวยังหัวเราะกลิ้งเลย

466
00:23:55,583 --> 00:23:59,165
แม้แต่ลูกๆ ยังดูเป็นคนดีขึ้นมาได้

467
00:23:59,166 --> 00:24:01,124
อ๋อ งั้นคุณก็เป็นขี้ยาสินะ

468
00:24:01,125 --> 00:24:05,540
ผมไม่รู้ว่าเคยทำอะไรกับท่านไว้
แต่ประทานอภัยให้ผมเถอะ พระเจ้า

469
00:24:05,541 --> 00:24:08,124
ขอโทษเป็นพันครั้งเลย ให้ตายสิ

470
00:24:08,125 --> 00:24:11,374
ดูดเข้าไปทีเดียว
เรื่องเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์จะหวานหมู

471
00:24:11,375 --> 00:24:15,290
เอาไปให้พ้นหน้าผม นั่นมันยาพิษชัดๆ
ตาแก่เจ้าเล่ห์

472
00:24:15,291 --> 00:24:18,249
ผมว่าหมอนั่นกำลังมาแล้ว

473
00:24:18,250 --> 00:24:19,207
ใช่

474
00:24:19,208 --> 00:24:22,291
นี่ ลองดูๆ

475
00:24:22,916 --> 00:24:26,957
ต้องสูดควันเข้าไปนานๆ เลย

476
00:24:26,958 --> 00:24:30,000
แล้วจะยิ่งได้ผลดี

477
00:24:31,791 --> 00:24:33,582
นี่มันขยะชัดๆ

478
00:24:33,583 --> 00:24:35,874
ให้โอกาสอีกทีน่า

479
00:24:35,875 --> 00:24:37,874
ต้องลองให้คุ้นเคย

480
00:24:37,875 --> 00:24:40,124
- คิดงั้นเหรอ
- ใช่สิ

481
00:24:40,125 --> 00:24:42,375
กินให้อร่อยนะ ประกันสังคมจ่ายให้

482
00:24:44,250 --> 00:24:47,040
สาวคนนั้น

483
00:24:47,041 --> 00:24:52,332
เปลี่ยนจาก "สาวน้อยน่ารัก"
เป็นสาวทรงเสน่ห์ไปซะแล้ว

484
00:24:52,333 --> 00:24:55,500
เธอกลายเป็นอานา กริมเบิร์ก

485
00:24:56,166 --> 00:24:59,624
อานา กริมเบิร์กเป็นพนักงานเก็บงาน

486
00:24:59,625 --> 00:25:05,583
เธอเย็บป้ายกับขนนกบนหมวกยี่ห้อชิฟแมน
ที่ย่านชาการิตา

487
00:25:06,291 --> 00:25:07,749
- ไม่ใช่
- ดูดีๆ

488
00:25:07,750 --> 00:25:09,832
ไม่ นั่นไม่ใช่เธอ

489
00:25:09,833 --> 00:25:11,833
นั่นนอร์มิตา ริเวรา

490
00:25:14,041 --> 00:25:15,457
เธอเป็นคนขี้อายนะ อานิต้าน่ะ

491
00:25:15,458 --> 00:25:20,333
เอาแต่นั่งอยู่ที่ระเบียงหน้าบ้านตลอดบ่สย

492
00:25:22,875 --> 00:25:25,540
หน้าตาเธอสวยมาก

493
00:25:25,541 --> 00:25:28,582
ยังกับเป็นภาพวาดของจิตรกรเลย

494
00:25:28,583 --> 00:25:31,040
นอร์มิตาเป็นภรรยาคนที่สามของผม

495
00:25:31,041 --> 00:25:33,207
- เป็นคนดีที่สุดแล้ว
- งั้นเหรอ

496
00:25:33,208 --> 00:25:37,415
นอร์มิตาให้กำเนิดลูกชายคนโตของผม
ฮวน การ์โลส

497
00:25:37,416 --> 00:25:39,999
และฮวน การ์โลสก็มีหลานชายคนแรกของผม

498
00:25:40,000 --> 00:25:41,833
มาริโอ

499
00:25:44,041 --> 00:25:46,875
และมาริโอก็ให้ฟันปลอมชุดแรกกับผม

500
00:25:47,375 --> 00:25:50,832
ผมเดินผ่านระเบียงหน้าบ้านเธอเป็นล้านครั้ง

501
00:25:50,833 --> 00:25:53,083
ไม่เคยกล้าทักทายเธอเลย

502
00:25:54,291 --> 00:25:59,082
นิ้วเธอผิดรูปจากการทำงานตัดเย็บ

503
00:25:59,083 --> 00:26:03,582
เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็กๆ
แล้วก็ซ่อนมือเอาไว้แบบนี้

504
00:26:03,583 --> 00:26:06,540
เพราะเธออายมือตัวเอง น่าสงสารจริงๆ

505
00:26:06,541 --> 00:26:09,332
หลานทั้งแปดคนของผม
มีหน้าที่การงานดีๆ กันทั้งนั้น

506
00:26:09,333 --> 00:26:11,249
มาริโอเป็นหมอฟัน

507
00:26:11,250 --> 00:26:12,875
ดูรอยยิ้มผมสิ

508
00:26:13,583 --> 00:26:17,165
ผมใส่ฟันปลอม ยิ้มกว้าง

509
00:26:17,166 --> 00:26:18,500
แล้วบอกลานอร์มิตา

510
00:26:19,041 --> 00:26:20,707
เธอไปทำงาน

511
00:26:20,708 --> 00:26:25,707
เพื่อให้สามีของเธอได้เรียนกฎหมาย
และกลายเป็นคนใหญ่คนโต

512
00:26:25,708 --> 00:26:29,791
พอผู้ชายคนนั้นเรียนจบ
เขาก็รู้ตัวว่าเขาเป็นทนายความ

513
00:26:30,500 --> 00:26:37,000
ที่แต่งงานกับผู้หญิงชาวยิวตัวเล็กๆ
ที่พูดภาษายิดดิชและทำงานเย็บขนนกติดหมวก

514
00:26:37,541 --> 00:26:38,624
แล้วเขาก็ทิ้งเธอ

515
00:26:38,625 --> 00:26:42,666
ไปหาสาวไฮโซผอมแห้งที่เขาเจอที่มหาลัย

516
00:26:43,500 --> 00:26:45,791
สี่เดือนต่อมา

517
00:26:46,291 --> 00:26:48,999
อานาเอาหัวมุดเข้าไปในเตาอบ

518
00:26:49,000 --> 00:26:51,750
เฮ้อ นอร์มิตาร้องไห้ฟูมฟายเลยตอนผมจากมา

519
00:26:52,250 --> 00:26:56,250
แล้วผมก็เดินจากไป ยิ้มร่าด้วยฟันชุดใหม่

520
00:26:57,666 --> 00:27:00,041
ตอนนั้นเธออายุสัก 60 ได้มั้ง

521
00:27:00,750 --> 00:27:05,458
แต่ทุกครั้งที่ผมคิดถึงเธอ
ความทรงจำก็ยังสดใหม่เหมือนครั้งแรกเลย

522
00:27:06,083 --> 00:27:09,207
หนึ่งเดือนก่อนที่เธอจะฆ่าตัวตาย

523
00:27:09,208 --> 00:27:13,415
ผมเจอเธอที่ห้องสมุดสาธารณะที่วิลลาเกรสโป

524
00:27:13,416 --> 00:27:16,750
ผมจำได้ว่ากำลังอ่านแม็คเบธอยู่

525
00:27:17,250 --> 00:27:20,999
ผมเงยหน้าขึ้น แล้วอานาก็อยู่ตรงนั้น

526
00:27:21,000 --> 00:27:22,207
เธอไม่เห็นผมหรอก

527
00:27:22,208 --> 00:27:27,332
เพราะเธอกำลังก้มหน้าก้มตา
อ่านหนังสือภาษาอยู่

528
00:27:27,333 --> 00:27:30,708
เธอกำลังเรียนภาษาสเปน ช่างน่าสงสาร

529
00:27:31,208 --> 00:27:35,208
เธอเงยหน้าขึ้นแล้วจำผมได้
เธอเลยยิ้มให้ผม

530
00:27:35,750 --> 00:27:38,624
หัวใจผมเต้นแรงจนแทบระเบิดออกมา

531
00:27:38,625 --> 00:27:42,415
ผมพูดอะไรไม่ออกเลย

532
00:27:42,416 --> 00:27:44,874
ผมตัวแข็งทื่อ

533
00:27:44,875 --> 00:27:49,165
แล้วเธอก็ซ่อนมือไว้ใต้โต๊ะ

534
00:27:49,166 --> 00:27:51,165
ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อไป

535
00:27:51,166 --> 00:27:53,750
หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็จากไป

536
00:27:55,000 --> 00:27:56,790
ผมไม่เคยได้คุยกับเธอเลย

537
00:27:56,791 --> 00:28:00,832
บ้าจริงที่ฟันผมเป็นอย่างนี้
และนิสัยของผมด้วย

538
00:28:00,833 --> 00:28:06,750
ผมไม่เคยคุยกับเธอเลย

539
00:28:10,291 --> 00:28:12,290
ในนี้มันมีอะไรเนี่ย

540
00:28:12,291 --> 00:28:14,874
มันควรจะสูบแล้วหัวเราะไม่ใช่เหรอ

541
00:28:14,875 --> 00:28:17,165
อย่า หยุดเลยๆ

542
00:28:17,166 --> 00:28:19,707
ผมเกลียดการจมปลักอยู่กับอดีตจริงๆ

543
00:28:19,708 --> 00:28:24,499
ฟังนะ นั่นแหละโรคร้ายที่แย่ที่สุด

544
00:28:24,500 --> 00:28:29,165
การโหยหาความหลังน่ะ
ฆ่าคนแก่ได้มากกว่าหัวใจวายอีก

545
00:28:29,166 --> 00:28:31,665
คุณร่วมรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

546
00:28:31,666 --> 00:28:35,499
โหยหาความหลังอีกแล้ว

547
00:28:35,500 --> 00:28:37,499
ให้ตายสิ

548
00:28:37,500 --> 00:28:40,582
ครั้งสุดท้ายที่ผมร่วมรัก

549
00:28:40,583 --> 00:28:44,624
คือวันที่ 10 กรกฎาคม 19…

550
00:28:44,625 --> 00:28:45,874
ปี 2009

551
00:28:45,875 --> 00:28:48,124
ภรรยาคุณยังมีชีวิตอยู่เหรอ

552
00:28:48,125 --> 00:28:49,832
เธอว่าอย่างนั้นนะ

553
00:28:49,833 --> 00:28:51,249
ไม่เอาน่า

554
00:28:51,250 --> 00:28:54,165
ไม่ ผมรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร

555
00:28:54,166 --> 00:28:58,249
แต่ไม่มีทางรู้ได้เลยกับเอสเตร์

556
00:28:58,250 --> 00:29:02,624
เธอเป็นผู้หญิงที่ดี เป็นผู้หญิงที่แสนวิเศษ

557
00:29:02,625 --> 00:29:04,790
เธอไม่ผิดอะไรหรอก

558
00:29:04,791 --> 00:29:09,749
ที่ผมจะรักอานา กริมเบิร์กตลอดไป

559
00:29:09,750 --> 00:29:12,375
ผมควรจะอธิบายเพราะว่า…

560
00:29:12,875 --> 00:29:17,290
ครั้งสุดท้ายของผม ผมนอกใจเมีย

561
00:29:17,291 --> 00:29:18,624
ให้ตายสิ

562
00:29:18,625 --> 00:29:21,707
ผมนอกใจทุกคนเลย

563
00:29:21,708 --> 00:29:25,290
กับมาร์การิตา ตอนนั้นผมอายุ 76

564
00:29:25,291 --> 00:29:27,457
ผมก็ยังนอกใจอยู่ได้

565
00:29:27,458 --> 00:29:31,165
การ์โดโซ ผมแปลกใจนะนี่
ในที่สุดก็มีเค้าความกล้าหาญซะที

566
00:29:31,166 --> 00:29:34,249
เปล่า ไม่ใช่ความกล้าหาญที่ไหนหรอก
เป็นคำสาปต่างหาก

567
00:29:34,250 --> 00:29:39,374
ผมได้แต่บอกตัวเองว่า
"ไม่ อันโตนิโอ อย่าทำแบบนี้"

568
00:29:39,375 --> 00:29:40,874
"อย่าทำแบบนี้"

569
00:29:40,875 --> 00:29:43,332
แล้วผมก็ทำจนได้ ให้ตายเถอะ

570
00:29:43,333 --> 00:29:44,999
ไม่ๆ ดีแล้ว

571
00:29:45,000 --> 00:29:48,374
คุณกล้าทำ คุณอยากทำแล้วก็ลงมือทำจริง

572
00:29:48,375 --> 00:29:51,749
ผมอยากนะ แต่ไม่เคยกล้าเลย

573
00:29:51,750 --> 00:29:53,415
ผมอิจฉาคุณนะ

574
00:29:53,416 --> 00:29:58,165
ตัวตนที่คุณเป็นมาตลอด
คือคนที่ผมเพิ่งเป็นได้

575
00:29:58,166 --> 00:29:59,999
ตาแก่ลามกสินะ

576
00:30:00,000 --> 00:30:02,415
เปล่า คนโรแมนติก

577
00:30:02,416 --> 00:30:04,999
คนที่มีความหวัง

578
00:30:05,000 --> 00:30:09,999
เชื่อผมเถอะ อย่าลืมสิว่าผมเคยตายไปแล้ว
ผมรู้เรื่องพวกนี้ดี

579
00:30:10,000 --> 00:30:13,082
สิ่งสำคัญไม่ใช่เซ็กซ์

580
00:30:13,083 --> 00:30:17,290
แต่เป็นความโรแมนติก การผจญภัย

581
00:30:17,291 --> 00:30:19,540
มันอยู่ในใจหมดเลย

582
00:30:19,541 --> 00:30:23,415
ศพเป็นแค่ผู้โดยสาร
ติดสอยห้อยตามการเดินทางไปด้วย

583
00:30:23,416 --> 00:30:25,499
เข้าใจไหม การ์โดโซ

584
00:30:25,500 --> 00:30:28,666
เพราะตอนนี้ ผมมีเรื่องต้องสารภาพ

585
00:30:29,833 --> 00:30:32,999
ผมตกหลุมรักกับสาวคนนั้น

586
00:30:33,000 --> 00:30:34,250
ดูเธอสิ

587
00:30:34,750 --> 00:30:36,625
บอกตามตรงนะ ผมก็เหมือนกัน

588
00:30:37,125 --> 00:30:40,540
หวังว่าโรแบร์โตจะไม่หึงละกัน

589
00:30:40,541 --> 00:30:42,040
โรแบร์โตไหน

590
00:30:42,041 --> 00:30:44,458
คู่ชีวิตของผม

591
00:30:47,750 --> 00:30:51,165
อ้าว พูดเล่นหรอกเหรอ ปั่นหัวผมเล่นนี่

592
00:30:51,166 --> 00:30:53,665
- แหม หลงเชื่อไปได้
- เชื่อจริงด้วย

593
00:30:53,666 --> 00:30:57,707
- อย่าบอกนะว่าคุณไม่เชื่อ
- หลงเชื่อซะสนิทใจเลย

594
00:30:57,708 --> 00:31:01,166
- โอ๊ย โดนหลอกเต็มๆ เลย
- อย่าบอกเชียวนะว่าไม่หลงกล

595
00:31:01,875 --> 00:31:05,540
- โง่เชื่อไปได้
- ลุกกันเถอะ

596
00:31:05,541 --> 00:31:08,082
- ลุกขึ้น นั่นแหละ
- มุกเด็ดนี่

597
00:31:08,083 --> 00:31:08,916
ขึ้นมาๆ

598
00:31:09,666 --> 00:31:12,249
เดี๋ยวก่อน ยืนดีๆ นั่นแหละ

599
00:31:12,250 --> 00:31:13,499
- นั่นแหละ
- โธ่เว้ย

600
00:31:13,500 --> 00:31:15,290
- เป็นอะไร
- ผมอึราด

601
00:31:15,291 --> 00:31:16,375
ไม่นะ

602
00:31:16,916 --> 00:31:19,290
โดนหลอกบ้างเป็นไงล่ะ

603
00:31:19,291 --> 00:31:21,624
- นี่แกล้งผมเหรอ
- โดนผมหลอกแล้ว

604
00:31:21,625 --> 00:31:25,082
คิดว่าอำคนอื่นเป็นคนเดียวรึไง

605
00:31:25,083 --> 00:31:26,457
- ไม่เป็นไร
- เดี๋ยว

606
00:31:26,458 --> 00:31:29,040
ดูนะ ผมคิดอะไรออกแล้ว

607
00:31:29,041 --> 00:31:31,540
ถ้าฉันเป็นแบบนี้

608
00:31:31,541 --> 00:31:33,415
ฉันจะทำยังไง

609
00:31:33,416 --> 00:31:34,915
ฉันหล่อตั้งแต่เกิด

610
00:31:34,916 --> 00:31:37,082
หัวใจโหยหารัก

611
00:31:37,083 --> 00:31:38,540
ช่วยหน่อย ร้องด้วยกัน

612
00:31:38,541 --> 00:31:39,624
- มานี่
- ได้

613
00:31:39,625 --> 00:31:40,582
ช่วยหน่อย

614
00:31:40,583 --> 00:31:42,665
ถ้าฉันเป็นแบบนี้

615
00:31:42,666 --> 00:31:44,499
ฉันจะทำอะไรได้

616
00:31:44,500 --> 00:31:47,958
ฉันห้ามใจรักผู้หญิงไม่ได้

617
00:31:49,583 --> 00:31:51,582
น่ารักจังเลยค่ะ

618
00:31:51,583 --> 00:31:52,874
ขอบคุณมากค่ะ

619
00:31:52,875 --> 00:31:54,957
ขอบคุณมาก

620
00:31:54,958 --> 00:31:57,374
ผมว่าแม่หนูคนนั้นหลงเสน่ห์เราเข้าแล้ว

621
00:31:57,375 --> 00:32:00,332
แหงอยู่แล้ว สองหนุ่มหล่ออย่างเรา
ไม่หลงสิแปลก

622
00:32:00,333 --> 00:32:03,915
มีกัญชาอย่างเมื่อกี้อีกไหม

623
00:32:03,916 --> 00:32:07,082
ไม่ๆ มาเล่นตลกต่อมุกกันดีกว่า

624
00:32:07,083 --> 00:32:09,457
แล้วเธอจะหลงเราจนโงหัวไม่ขึ้นเลย

625
00:32:09,458 --> 00:32:12,957
ไว้ค่อยเล่นมุกทีหลัง
แต่ผมจะร้องเพลงแทงโก้ก่อน

626
00:32:12,958 --> 00:32:16,874
"ถ้าฉันเป็นแบบนี้"
ของบ็อตตา โลมูโตกับแปร์โรตี

627
00:32:16,875 --> 00:32:18,124
ถ้าฉันเป็นแบบนี้

628
00:32:18,125 --> 00:32:19,999
ไม่ๆ คุณร้องเพลงนั้นไปแล้ว

629
00:32:20,000 --> 00:32:23,332
- เพลงมันดีนี่
- ร้องได้เพราะมาก

630
00:32:23,333 --> 00:32:26,707
แต่ตอนนี้มาเล่นต่อมุกกัน

631
00:32:26,708 --> 00:32:29,124
ไม่ว่าผมจะพูดอะไรกับคุณ

632
00:32:29,125 --> 00:32:32,332
คุณตอบว่า "ผมไม่ใช่รัปปาพอร์ต"

633
00:32:32,333 --> 00:32:33,750
เข้าใจไหม

634
00:32:34,750 --> 00:32:37,665
ลองนึกภาพว่าเราเพิ่งเจอกัน

635
00:32:37,666 --> 00:32:39,207
"ผมไม่ใช่รัปปาพอร์ต"

636
00:32:39,208 --> 00:32:41,499
ไม่ๆ อย่าเพิ่งๆ

637
00:32:41,500 --> 00:32:45,165
ผมจะเริ่มนะ หวัดดีรัปปาพอร์ต

638
00:32:45,166 --> 00:32:46,790
ตอบเลย

639
00:32:46,791 --> 00:32:48,749
ผมไม่ใช่รัปปาพอร์ต

640
00:32:48,750 --> 00:32:51,290
อ้าวรัปปาพอร์ต ไปทำอะไรมา

641
00:32:51,291 --> 00:32:54,707
เมื่อก่อนคุณตัวสูงใหญ่
ตอนนี้ผอมเตี้ยเหลือตัวแค่นี้

642
00:32:54,708 --> 00:32:56,165
ผมไม่ใช่รัปปาพอร์ต

643
00:32:56,166 --> 00:32:59,332
คุณเคยเป็นชายหนุ่มไว้หนวดเครา

644
00:32:59,333 --> 00:33:01,665
ตอนนี้กลายเป็นตาแก่หัวล้านไปแล้ว

645
00:33:01,666 --> 00:33:03,665
ผมไม่ใช่รัปปาพอร์ต

646
00:33:03,666 --> 00:33:08,540
คุณเคยใส่เสื้อผ้าหรูหราดูดี
ตอนนี้กลับใส่เสื้อผ้าซอมซ่อ

647
00:33:08,541 --> 00:33:10,124
ผมไม่ใช่รัปปาพอร์ต

648
00:33:10,125 --> 00:33:12,832
ยิ่งกว่านั้น คุณเปลี่ยนชื่อด้วย

649
00:33:12,833 --> 00:33:13,916
ผม…

650
00:33:15,208 --> 00:33:18,374
จริงด้วย "คุณเปลี่ยนชื่อ"

651
00:33:18,375 --> 00:33:21,624
ตลกชะมัด "คุณเปลี่ยนชื่อ"

652
00:33:21,625 --> 00:33:22,582
การ์โดโซ

653
00:33:22,583 --> 00:33:25,790
- การ์โดโซ เดี๋ยวผมไปหานะ
- บ้าจริง เขามาแล้ว

654
00:33:25,791 --> 00:33:28,499
ผมต้องตั้งสติ มานี่หน่อย

655
00:33:28,500 --> 00:33:31,457
ไม่ต้องห่วง เราจะจัดการเขาเอง

656
00:33:31,458 --> 00:33:33,499
ไม่ ไม่มีเราอะไรทั้งนั้น

657
00:33:33,500 --> 00:33:35,540
คุณแค่ยืนเฉยๆ

658
00:33:35,541 --> 00:33:37,790
อย่าพูดแม้แต่คำเดียว

659
00:33:37,791 --> 00:33:40,540
สัญญานะว่าจะเรียกผม
ถ้าต้องการให้ผมช่วย

660
00:33:40,541 --> 00:33:43,290
ได้ ผมสัญญากับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างเลย

661
00:33:43,291 --> 00:33:45,957
ผมพร้อมจะลุยแล้ว

662
00:33:45,958 --> 00:33:49,124
ให้ตายเถอะ ฟังนะ ช่วยอะไรผมหน่อย

663
00:33:49,125 --> 00:33:51,832
- นั่งรอตรงนี้
- ได้

664
00:33:51,833 --> 00:33:54,332
- และอย่าลืมร็อดริโก โอเคนะ
- ได้

665
00:33:54,333 --> 00:33:57,000
- มองไปทางอื่นก็ได้
- โอเคๆ

666
00:33:58,166 --> 00:33:59,500
การ์โดโซ

667
00:34:00,708 --> 00:34:02,082
เป็นไงบ้างครับ

668
00:34:02,083 --> 00:34:04,625
อ่อ ก็ดี

669
00:34:05,750 --> 00:34:09,415
เรายังไม่เคยเจอกันอย่างเป็นทางการเลย
ผมกอนซาโล เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

670
00:34:09,416 --> 00:34:12,625
- อันโตนิโอ การ์โดโซ ยินดีที่รู้จัก
- หวัดดีครับ

671
00:34:13,333 --> 00:34:14,415
ขอโทษที่รีบนะ

672
00:34:14,416 --> 00:34:17,749
ถ้าผมไม่วิ่งสักชั่วโมงครึ่งตอนนี้
ก็จะไม่ได้วิ่งแล้วทุกอย่างจะรวนไปหมด

673
00:34:17,750 --> 00:34:21,291
การเป็นอมตะใช้เวลาเยอะมากน่ะ

674
00:34:23,958 --> 00:34:26,874
สวนนี้สวยมากเลยนะครับ

675
00:34:26,875 --> 00:34:29,500
คนไม่ค่อยเยอะ ไม่ค่อยมีร้านขายของเลย

676
00:34:30,583 --> 00:34:32,374
ผมน่าจะมาเปิดคลาสที่นี่นะ

677
00:34:32,375 --> 00:34:34,540
ผมสอนการสื่อสารที่ยูซีเอ

678
00:34:34,541 --> 00:34:35,874
การสื่อสารเหรอ

679
00:34:35,875 --> 00:34:37,207
ใช่ ทุกประเภทเลย

680
00:34:37,208 --> 00:34:40,165
ทั้งสาธารณะ ระหว่างบุคคล และภายใน

681
00:34:40,166 --> 00:34:41,332
ทุกอย่างที่…

682
00:34:41,333 --> 00:34:42,333
ใช้คารม

683
00:34:43,125 --> 00:34:45,165
- อะไรอย่างนั้น
- อ่อ

684
00:34:45,166 --> 00:34:46,916
ผมยืมคำนี้นะ

685
00:34:47,875 --> 00:34:49,166
แล้ว…

686
00:34:49,708 --> 00:34:53,207
คุณคงจำได้นะว่าเราเคยคุยกันบ้างแล้ว

687
00:34:53,208 --> 00:34:54,250
ครับๆ

688
00:34:55,375 --> 00:34:56,957
คุณต้องไม่เชื่อแน่

689
00:34:56,958 --> 00:35:00,874
แต่ผมเพิ่งรู้ว่าคุณทำงานให้ตึกนี้

690
00:35:00,875 --> 00:35:03,374
ผมอยู่ข้างล่างที่ห้องต้มน้ำน่ะ

691
00:35:03,375 --> 00:35:05,708
- ผมไม่กวนใครทั้งนั้น
- ครับ

692
00:35:06,333 --> 00:35:08,915
- เยี่ยมเลย ดีมาก
- อือ

693
00:35:08,916 --> 00:35:11,874
- ที่ผมจะพูดคือ… มานี่สิครับ
- อืม

694
00:35:11,875 --> 00:35:13,915
ผมไม่ได้จัดการสถานการณ์ของคุณ

695
00:35:13,916 --> 00:35:16,374
เพราะบอกตามตรง ผมไม่รู้ว่ามีคุณอยู่

696
00:35:16,375 --> 00:35:19,374
- ส่วนใหญ่ผมอยู่ในห้องต้มน้ำ
- ครับ

697
00:35:19,375 --> 00:35:21,749
- ผมไม่รบกวนใคร
- อืม

698
00:35:21,750 --> 00:35:23,791
- ครับ
- ใช่

699
00:35:24,875 --> 00:35:27,457
พูดมาสิ อย่าเพิ่งหยุด คุณทำได้ดีแล้ว

700
00:35:27,458 --> 00:35:28,291
ไม่ครับ ผม…

701
00:35:30,041 --> 00:35:32,665
อย่างที่รู้ เราเปลี่ยนบริษัทบริหารแล้ว

702
00:35:32,666 --> 00:35:36,333
- ใช่
- และในฐานะประธานนิติบุคคล ผม…

703
00:35:36,833 --> 00:35:39,499
คือว่าเราทุกคน ทั้งตึกน่ะ

704
00:35:39,500 --> 00:35:42,874
เราทำตามคำแนะนำของบริษัทบริหารใหม่

705
00:35:42,875 --> 00:35:45,249
พวกเขาแนะนำให้ไล่ผมออกสินะ

706
00:35:45,250 --> 00:35:47,416
ไม่ครับ ไม่

707
00:35:48,041 --> 00:35:49,082
ไม่

708
00:35:49,083 --> 00:35:52,500
- ผมไม่พูดอย่างนั้นหรอก
- แล้วจะพูดยังไง

709
00:35:54,125 --> 00:35:55,791
พวกเขาแนะนำว่า

710
00:35:56,291 --> 00:35:59,708
คงไม่เป็นผลดีเท่าไหร่
ที่จะให้คุณเป็นพนักงานต่อไป

711
00:36:01,250 --> 00:36:03,500
แบบนั้นก็เรียกว่าไล่ออกอยู่ดี

712
00:36:04,166 --> 00:36:05,457
ไม่ครับ…

713
00:36:05,458 --> 00:36:09,540
ฟังนะ เราบังคับให้คุณเกษียณก็ได้
เพราะคุณถึงวัยแล้ว

714
00:36:09,541 --> 00:36:12,457
แต่คนในตึกชอบคุณมาก

715
00:36:12,458 --> 00:36:15,415
พวกเขาเลยโหวตให้คุณได้เงินชดเชยสองเดือน

716
00:36:15,416 --> 00:36:16,832
ไม่เลวนะครับ

717
00:36:16,833 --> 00:36:20,458
อีกสองเดือน คุณอาจจะจำเราไม่ได้ด้วยซ้ำ

718
00:36:21,083 --> 00:36:22,083
การ์โดโซ

719
00:36:23,416 --> 00:36:24,250
ว่าไงล่ะ

720
00:36:26,375 --> 00:36:27,791
ผมมันงี่เง่า

721
00:36:29,791 --> 00:36:32,875
ขอโทษนะ ผมมันโง่ ผมขอโทษ

722
00:36:34,000 --> 00:36:36,665
ฉันไม่ชอบรับหน้าที่นี้เลย อันโตนิโอ

723
00:36:36,666 --> 00:36:38,958
แต่คุณทำได้ดีมากนะ

724
00:36:40,083 --> 00:36:41,166
อันโตนิโอ

725
00:36:42,250 --> 00:36:44,000
แบบนี้จะดีที่สุดสำหรับทุกคน

726
00:36:45,208 --> 00:36:49,999
จะไม่มีใครเรียกร้องอะไรจากคุณ
ไม่มีใครบ่นเรื่องคุณอีกแล้ว

727
00:36:50,000 --> 00:36:51,415
คุณจะไม่ต้องทำงาน

728
00:36:51,416 --> 00:36:53,958
ซึ่งพูดกันตรงๆ นะ
งานนี้ไม่เหมาะกับคนวัยคุณ

729
00:36:56,625 --> 00:37:00,624
คณะกรรมการเราไม่ใช่วายร้าย
เราไม่ได้ไร้หัวใจ

730
00:37:00,625 --> 00:37:01,958
วายร้ายตัวเดียวในที่นี้

731
00:37:02,458 --> 00:37:03,541
คือเวลา

732
00:37:04,041 --> 00:37:05,874
เวลาคือศัตรูตัวจริง

733
00:37:05,875 --> 00:37:07,375
ดูผมสิ

734
00:37:08,250 --> 00:37:10,790
ผมวิ่งเป็นเด็กๆ เลย หลอกใครอยู่เนี่ย

735
00:37:10,791 --> 00:37:13,499
- รู้ไหมว่าประเด็นคืออะไร
- อะไรล่ะ

736
00:37:13,500 --> 00:37:17,249
- พวกคุณทุกคนต้องการผม
- อืม

737
00:37:17,250 --> 00:37:20,332
- จะเข้าหน้าหนาวแล้ว
- ใช่

738
00:37:20,333 --> 00:37:24,707
และหม้อไอน้ำนั่นติดตั้งตั้งแต่ปี 1968

739
00:37:24,708 --> 00:37:26,624
โห 1968 เลยเหรอ

740
00:37:26,625 --> 00:37:31,707
ผมรับรองได้ว่าไม่มีใครในโลกง
ที่รู้เคล็ดลับการใช้เจ้านั่น

741
00:37:31,708 --> 00:37:32,915
ได้ดีเท่าผมแล้ว

742
00:37:32,916 --> 00:37:35,750
รับรองได้เลย ผมรับรอง

743
00:37:36,250 --> 00:37:37,375
ครับๆ

744
00:37:38,375 --> 00:37:40,707
- ขอผมอยู่ถึงคริสต์มาสเถอะ
- อะไรนะ

745
00:37:40,708 --> 00:37:42,624
ผมขอแค่นั้น

746
00:37:42,625 --> 00:37:44,249
จนกว่าจะถึงคริสต์มาส

747
00:37:44,250 --> 00:37:46,332
ผมจะได้ทิปน่ะ

748
00:37:46,333 --> 00:37:48,916
เงินมันดี และผมก็…

749
00:37:49,625 --> 00:37:51,082
คิดว่าไงล่ะ

750
00:37:51,083 --> 00:37:52,875
ขอเวลาผมถึงวันคริสต์มาส

751
00:37:53,375 --> 00:37:55,375
แล้วผมจะฝึกเด็กใหม่ให้

752
00:37:56,541 --> 00:37:59,708
ประเด็นคือเราจะเปลี่ยนหม้อไอน้ำด้วยครับ

753
00:38:00,333 --> 00:38:01,415
ใช่

754
00:38:01,416 --> 00:38:03,791
เราจะเอาเครื่องใหม่ที่ใช้คอมพิวเตอร์

755
00:38:04,416 --> 00:38:05,832
มันอลังการมาก

756
00:38:05,833 --> 00:38:08,832
เป็นระบบอัตโนมัติ ฉลาดมาก

757
00:38:08,833 --> 00:38:11,541
เปิดผ่านแอป ผ่านโปรแกรมได้

758
00:38:12,125 --> 00:38:13,708
ทางมือถือ

759
00:38:14,583 --> 00:38:17,041
ทางอินเทอร์เน็ต ในคอมพิวเตอร์

760
00:38:17,625 --> 00:38:18,665
ยังกับเวทมนตร์เลย

761
00:38:18,666 --> 00:38:21,375
เราไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น มันทำงานได้เอง

762
00:38:22,791 --> 00:38:27,457
เดี๋ยวจะมีวิศวกรกลุ่มนึงเข้ามา
พวกเขาจะมายกเครื่องครั้งใหญ่

763
00:38:27,458 --> 00:38:31,499
ทั้งท่อน้ำ ระบบไฟฟ้า ประตูหน้า ครบครันเลย

764
00:38:31,500 --> 00:38:34,582
เข้าใจละ งั้นพวกคุณจะยิ่งต้องการผมจริงๆ

765
00:38:34,583 --> 00:38:37,583
ผมมีประสบการณ์ซ่อมแซม 40 ปีอยู่ในหัวนี่

766
00:38:38,166 --> 00:38:39,374
- ครับ
- ไม่ ฟังนะ

767
00:38:39,375 --> 00:38:43,374
ผมรู้ว่าหลังปูนปลาสเตอร์ทุกชิ้นในตึก

768
00:38:43,375 --> 00:38:44,457
มีอะไรอยู่

769
00:38:44,458 --> 00:38:45,540
ผมรับรองได้เลย

770
00:38:45,541 --> 00:38:48,958
ผมพูดจริงนะ วางใจได้เลย

771
00:38:50,208 --> 00:38:51,499
เดี๋ยวนะๆ

772
00:38:51,500 --> 00:38:52,790
โอเค นึกออกแล้ว

773
00:38:52,791 --> 00:38:54,624
- นึกอะไรเหรอ
- ไม่ต้องห่วง

774
00:38:54,625 --> 00:38:56,832
ห้องใต้ดิน

775
00:38:56,833 --> 00:38:59,625
ถ้าคุณยอมให้ผมอยู่ที่นั่นเหมือนเดิม

776
00:39:00,958 --> 00:39:03,832
ผมจะเป็นคนดูแลตึกให้ฟรีๆ เลย

777
00:39:03,833 --> 00:39:08,165
ผมจะไม่คิดเงินสักแดงเดียว
จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระคุณ

778
00:39:08,166 --> 00:39:12,124
เรื่องของเรื่องคือเราจะใช้พื้นที่ห้องใต้ดิน

779
00:39:12,125 --> 00:39:15,499
แล้วเอามาทำเป็นสวนในร่มหน้าหนาวน่ะครับ

780
00:39:15,500 --> 00:39:19,165
เราจะ… เปลี่ยนแปลงทุกอย่างเลย

781
00:39:19,166 --> 00:39:20,458
เข้าใจไหมครับ

782
00:39:25,291 --> 00:39:26,540
ช่างมันเถอะ

783
00:39:26,541 --> 00:39:30,290
ได้ ผมถอนข้อเสนอแล้ว

784
00:39:30,291 --> 00:39:32,249
- ช่างมันเถอะ
- การ์โดโซ ฟังนะครับ

785
00:39:32,250 --> 00:39:35,082
ไม่ ไม่มีอะไรต้องฟังแล้ว

786
00:39:35,083 --> 00:39:37,915
ถ้ารู้ว่าผมอยู่ในสวนในร่มหน้าหนาว

787
00:39:37,916 --> 00:39:39,624
ผมน่าจะปล่อยให้เช่าซะ

788
00:39:39,625 --> 00:39:43,624
การ์โดโซ ผมรู้จักคนในกระทรวงสวัสดิการ

789
00:39:43,625 --> 00:39:47,415
ผมหาห้องในบ้านพัก
หรือโรงแรมในเมืองให้คุณได้ ว่าไงล่ะ

790
00:39:47,416 --> 00:39:50,125
ไม่ล่ะ ขอบคุณ ผมอยากอยู่สวนในร่มมากกว่า

791
00:39:51,708 --> 00:39:55,249
- การ์โดโซ รู้ไหมว่าปัญหาคืออะไร
- อือ รู้สิ

792
00:39:55,250 --> 00:39:58,957
ปัญหาคือคุณเป็นตัวร้ายในหนัง

793
00:39:58,958 --> 00:40:01,083
แต่คุณอยากให้คนมองว่าคุณเป็นพระเอก

794
00:40:06,958 --> 00:40:10,041
คุณพูดถูก ใช่ คุณพูดถูก ผม…

795
00:40:10,583 --> 00:40:12,415
ผมมันโง่

796
00:40:12,416 --> 00:40:14,458
ผมจัดการเรื่องนี้ผิดไป ผมขอโทษ…

797
00:40:15,000 --> 00:40:18,332
- หัวใจผมสลายจริงๆ ผมขอโทษ
- ไม่ต้องคิดมาก

798
00:40:18,333 --> 00:40:21,125
อีกสองเดือน คุณก็จะจำไม่ได้แล้ว

799
00:40:23,708 --> 00:40:26,625
เราเอางี้ละกัน ไม่ ผมจะทำอย่างนี้

800
00:40:27,958 --> 00:40:31,166
ผมจะให้เงินชดเชยคุณสี่เดือนไปเลย คิดว่าไง

801
00:40:31,791 --> 00:40:35,583
ถ้าคนอื่นคัดค้านก็ช่างมัน ผมจะสู้เพื่อคุณเอง

802
00:40:36,791 --> 00:40:40,207
- ว่าไงครับ
- สี่เดือนก็ยังดีกว่าสองเดือนนะ

803
00:40:40,208 --> 00:40:41,124
เยี่ยมเลย

804
00:40:41,125 --> 00:40:42,874
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน

805
00:40:42,875 --> 00:40:44,708
ตกลงตามนั้นไหมครับ

806
00:40:47,750 --> 00:40:48,875
การ์โดโซ

807
00:40:51,500 --> 00:40:55,707
รับไม่ได้

808
00:40:55,708 --> 00:40:59,625
ข้อเสนอของคุณช่างน่าขายหน้า

809
00:41:00,125 --> 00:41:01,832
ฟังนะ เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

810
00:41:01,833 --> 00:41:04,707
ผมขอถามเพราะอยากรู้จริงๆ

811
00:41:04,708 --> 00:41:08,207
คุณมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง

812
00:41:08,208 --> 00:41:09,915
ผมไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะเร็วกว่านี้

813
00:41:09,916 --> 00:41:14,624
เพราะผมอดใจคอยดูคุณขุดหลุมฝังตัวเองไม่ไหว

814
00:41:14,625 --> 00:41:18,124
สุดยอดเลย ยังกับหลุดออกมาจากหนังสยองขวัญ

815
00:41:18,125 --> 00:41:23,290
เขาค่อยๆ ขุดหลุมฝังตัวเองทีละนิด

816
00:41:23,291 --> 00:41:26,582
ผมอึ้งไปเลย บอกตามตรง

817
00:41:26,583 --> 00:41:29,290
- อิวาน ริฟกิน ยินดีที่รู้จัก
- หวัดดีครับ

818
00:41:29,291 --> 00:41:32,915
ผมอยู่สำนักกฎหมายไวส์แมน
ริฟกินและโรกาตากลิแอตต้า

819
00:41:32,916 --> 00:41:36,582
บริษัทเราเป็นทนายความให้คุณการ์โดโซ

820
00:41:36,583 --> 00:41:41,665
ที่จริงแล้วเราเป็นตัวแทน
ให้สหภาพพนักงานเฝ้าประตูและคนดูแลอาคารน่ะ

821
00:41:41,666 --> 00:41:44,624
- อืม
- ชื่อว่า "อีนัฟ"

822
00:41:44,625 --> 00:41:47,999
หน่วยงานปราบปรามการกดขี่

823
00:41:48,000 --> 00:41:50,082
ความไม่ยุติธรรม ความโลภและการเสแสร้ง

824
00:41:50,083 --> 00:41:51,582
"อีนัฟ"

825
00:41:51,583 --> 00:41:53,582
รู้จักไหม

826
00:41:53,583 --> 00:41:56,249
ไม่รู้ครับ ไม่เคยได้ยินชื่อเลย

827
00:41:56,250 --> 00:42:01,124
งั้นรู้จักซะ เพราะต่อไปคุณจะได้ยินชื่อนี้บ่อยๆ

828
00:42:01,125 --> 00:42:02,707
ไปให้พ้น

829
00:42:02,708 --> 00:42:05,707
คุณการ์โดโซขอให้เราไปจากที่นี่

830
00:42:05,708 --> 00:42:10,457
แต่เราไม่ไปง่ายๆ หรอก
เพราะเราทำตามความสมัครใจตัวเอง

831
00:42:10,458 --> 00:42:13,790
เขาจะให้เงินชดเชยสี่เดือน
เราตกลงกันแล้ว

832
00:42:13,791 --> 00:42:15,124
ครับ ได้ยินแล้ว

833
00:42:15,125 --> 00:42:16,915
เป็นเรื่องตลกจริงๆ

834
00:42:16,916 --> 00:42:18,165
คุณริฟกิน

835
00:42:18,166 --> 00:42:19,540
ผมฟังอยู่

836
00:42:19,541 --> 00:42:22,540
ผมไม่เข้าใจว่านี่มันเรื่องอะไร

837
00:42:22,541 --> 00:42:25,499
ตอนแรกใครๆ ก็ไม่เข้าใจหรอก

838
00:42:25,500 --> 00:42:26,999
- ผมจะสอนให้นะ
- โอเค

839
00:42:27,000 --> 00:42:30,915
สถานการณ์นี้ง่ายมาก
แต่ผมจะทำให้ยิ่งง่ายขึ้นไปอีก

840
00:42:30,916 --> 00:42:35,165
เราจะไม่ยอมรับเงินชดเชย
ไม่ว่าจะสี่เดือน ห้าเดือนหรือหกเดือน

841
00:42:35,166 --> 00:42:37,082
สิ่งที่เรายอมรับ

842
00:42:37,083 --> 00:42:41,499
คือคุณการ์โดโซต้องได้เป็นที่ปรึกษา

843
00:42:41,500 --> 00:42:46,457
ตลอดเวลาที่มีการปรับปรุงอาคารนี้

844
00:42:46,458 --> 00:42:51,124
ขอเดาดูคร่าวๆ นะ น่าจะใช้เวลาสักสองปี

845
00:42:51,125 --> 00:42:53,582
ไม่ครับ สถาปนิกบอกผมว่าหกเดือน

846
00:42:53,583 --> 00:42:56,291
โอเค งั้นเอาเป็นว่าสามปีละกัน

847
00:42:56,958 --> 00:43:01,500
เมื่อถึงตอนนั้น เราจะมาเจรจากันอีกที

848
00:43:03,750 --> 00:43:06,290
ผมไม่รู้จักผู้ชายคนนี้เลย

849
00:43:06,291 --> 00:43:07,457
ก็จริง

850
00:43:07,458 --> 00:43:12,832
คุณการ์โดโซคุ้นเคย
กับไวส์แมนและโรกาตายีอัตตามากกว่า

851
00:43:12,833 --> 00:43:16,332
สองคนนั้นเป็นพาร์ตเนอร์ที่สบายๆ กว่ามาก

852
00:43:16,333 --> 00:43:21,415
แต่ในกรณีนี้ ทุกคนตัดสินใจว่า
ส่ง "เจ้างูเหลือม" มาดีกว่า

853
00:43:21,416 --> 00:43:25,290
ฉายาที่คนในออฟฟิศเรียกผมด้วยความชื่นชมน่ะ

854
00:43:25,291 --> 00:43:27,082
- คุณริฟกิน
- ผมฟังอยู่

855
00:43:27,083 --> 00:43:31,165
ฟังนะ ผมไม่เคยได้ยินชื่อหน่วยงานของคุณเลย

856
00:43:31,166 --> 00:43:32,457
- อีนัฟ
- ครับ

857
00:43:32,458 --> 00:43:34,915
ตึกใหญ่ๆ ที่หน้ามุขอลังการ

858
00:43:34,916 --> 00:43:35,999
ผมไม่เคยเห็น

859
00:43:36,000 --> 00:43:39,874
แต่ที่ผมเคยเห็นคือ
ทนายความของสหภาพคนเฝ้าประตู

860
00:43:39,875 --> 00:43:42,999
เขารู้ไหมว่าคุณอยากไล่คุณการ์โดโซออก

861
00:43:43,000 --> 00:43:44,082
ยังไม่รู้ครับ

862
00:43:44,083 --> 00:43:47,832
แล้วรู้ไหมว่าคุณต้องหาเจ้าของห้องสี่คน

863
00:43:47,833 --> 00:43:49,874
มาให้การปรักปรำเขา

864
00:43:49,875 --> 00:43:52,790
ไปหามา เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

865
00:43:52,791 --> 00:43:57,249
คนสี่คนที่เต็มใจจะออกหน้ารับผิดชอบ

866
00:43:57,250 --> 00:44:03,499
ว่าไล่ชายชราออกจากบ้าน
และงานที่เขาทำมา 52 ปี

867
00:44:03,500 --> 00:44:06,540
ผู้ชายที่เคยได้ชื่อว่าเป็นคนดูแลดีเด่นแห่งปี

868
00:44:06,541 --> 00:44:11,040
โดยสถาบันดีเตลลาเมื่อปี 1978

869
00:44:11,041 --> 00:44:15,290
นักเคลื่อนไหวที่ต่อสู้
เพื่อสิทธิมนุษยชนมาตลอดชีวิต

870
00:44:15,291 --> 00:44:20,415
คนทำงานที่ทำงานหลังขดหลังแข็ง
หาเลี้ยงลูกสามคนและหลานอีกแปดคน

871
00:44:20,416 --> 00:44:22,332
เดี๋ยวๆ ฟังนะ

872
00:44:22,333 --> 00:44:24,207
ไม่ การ์โดโซ ไม่

873
00:44:24,208 --> 00:44:26,457
เลิกทำเป็นถ่อมตัวได้แล้ว

874
00:44:26,458 --> 00:44:28,165
คุณเป็นฮีโร่

875
00:44:28,166 --> 00:44:30,249
และทุกคนควรได้รู้

876
00:44:30,250 --> 00:44:31,874
แต่ผมต้องเตือนไว้ก่อนนะ

877
00:44:31,875 --> 00:44:34,207
เพราะกันไว้ย่อมดีกว่าแก้

878
00:44:34,208 --> 00:44:37,332
ผมเป็นคนมีหลักการ.
แม้แต่กับคนที่ไม่มีเลยก็ตาม

879
00:44:37,333 --> 00:44:42,249
ตลอดการพิจารณาคดี
ซึ่งเกรงว่าน่าจะนานมาก

880
00:44:42,250 --> 00:44:45,582
คุณจะไม่สามารถบูรณะตึกนี้ได้เลย

881
00:44:45,583 --> 00:44:49,832
ลืมสวนในร่มหน้าหนาว ห้องเอนกประสงค์
ระเบียงใหม่ไปได้เลย

882
00:44:49,833 --> 00:44:55,040
มูลค่าทรัพย์สินของคุณจะลดฮวบ
และจะไม่มีทางเพิ่มขึ้นได้อีก

883
00:44:55,041 --> 00:45:00,415
เพื่อนเอ๋ย เวลาจะเป็นวายร้ายของคุณเข้าแล้ว

884
00:45:00,416 --> 00:45:04,499
ดังนั้น ผมขอให้คุณคิดถึง
ค่าธรรมเนียมทางกฎหมายเอาไว้

885
00:45:04,500 --> 00:45:06,082
ไม่ว่าคุณจะชนะหรือแพ้

886
00:45:06,083 --> 00:45:10,457
แล้วเปรียบเทียบเวลา ค่าใช้จ่าย
และคำครหาจากสังคมที่คุณจะต้องเจอ

887
00:45:10,458 --> 00:45:15,124
กับเงินก้อนเล็กๆ ที่ต้องจ่าย
เพื่อจ้างคุณการ์โดโซต่อไป

888
00:45:15,125 --> 00:45:18,040
ผมบอกอย่างนี้ก็เพื่อตัวคุณเองนะ
ผมจะสนใจทำไม

889
00:45:18,041 --> 00:45:19,291
เอาละ

890
00:45:36,375 --> 00:45:39,249
- คุณริฟกิน
- ผมฟังอยู่

891
00:45:39,250 --> 00:45:41,582
ผมรู้เรื่องสิทธิในการไกล่เกลี่ยตามกฎหมายครับ

892
00:45:41,583 --> 00:45:46,040
แต่ผมไม่รู้ว่าคุณอันโตนิโออยากใช้วิธีนี้…

893
00:45:46,041 --> 00:45:49,832
เขาต้องอยากอยู่แล้ว
คุณไม่รู้หรอกว่าเขาอยากมากขนาดไหน

894
00:45:49,833 --> 00:45:54,624
และหน่วยงานเราก็อยากมากด้วย
พวกเขาจะใช้เป็นคดีตัวอย่าง

895
00:45:54,625 --> 00:45:57,582
- อะไรนะ
- งานนี้จะเพอร์เฟกต์สำหรับพวกเขาเลย

896
00:45:57,583 --> 00:46:00,499
- แล้วเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ
- ว่าไงนะ

897
00:46:00,500 --> 00:46:04,499
คุณเหยียบย่ำสิทธิมนุษยชนทุกข้อเท่าที่จะทำได้

898
00:46:04,500 --> 00:46:08,124
ทั้งสิทธิ์ของผู้สูงวัย คนพิการ แบ่งแยกเชื้อชาติ

899
00:46:08,125 --> 00:46:10,290
การแบ่งแยกเชื้อชาติอะไร ตอนไหน

900
00:46:10,291 --> 00:46:13,457
ผู้ชายคนนี้เป็นทายาทของชนเผ่าโกเมชิงโกน

901
00:46:13,458 --> 00:46:14,833
ดูหน้าตาเขาสิ

902
00:46:15,541 --> 00:46:18,290
เขาเป็นชนพื้นเมือง เข้าใจไหม

903
00:46:18,291 --> 00:46:22,249
ฟังนะ การ์โดโซเดินชนผนังแล้ว
เขาดูอายุ 80 สบายๆ เลย

904
00:46:22,250 --> 00:46:26,665
อายุ 80 มันสบายตรงไหน
เห็นไหม คุณพูดไม่คิดเลย

905
00:46:26,666 --> 00:46:28,999
คุณจะให้ผมรับผิดชอบไม่ได้

906
00:46:29,000 --> 00:46:32,165
ไว้คุยกันพรุ่งนี้ เมื่อเราไปรวมตัวประท้วงกันที่…

907
00:46:32,166 --> 00:46:34,290
ที่ไหนนะ ม.ยูซีเอ

908
00:46:34,291 --> 00:46:36,374
พวกเขาชอบประท้วงกันนักล่ะ

909
00:46:36,375 --> 00:46:39,999
ชื่อเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์
จะกลายเป็นคำกริยาแล้ว

910
00:46:40,000 --> 00:46:41,999
"การเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์"

911
00:46:42,000 --> 00:46:47,457
"การข่มเหงผู้สูงอายุ คนพิการ
คนพื้นเมือง คนตาบอด"

912
00:46:47,458 --> 00:46:49,125
ฟังผมก่อนเถอะครับ

913
00:46:49,666 --> 00:46:50,582
ผมฟังอยู่

914
00:46:50,583 --> 00:46:52,749
เรื่องนี้มันไปกันใหญ่แล้ว

915
00:46:52,750 --> 00:46:56,040
คุณจะให้ผมรับผิดชอบคนเดียวไม่ได้
ผมเป็นตัวแทนของคณะกรรมการ

916
00:46:56,041 --> 00:46:58,874
แต่คุณตกลงออกหน้าแทนพวกเขา

917
00:46:58,875 --> 00:47:00,791
เพราะคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น

918
00:47:01,541 --> 00:47:04,874
คุณจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อตึกเก่าๆ

919
00:47:04,875 --> 00:47:08,374
เฟอร์นิเจอร์เก่า รถเก่า ภาพวาดเก่าๆ

920
00:47:08,375 --> 00:47:11,874
ทุกอย่างที่เก่าแก่ ยกเว้นคนแก่

921
00:47:11,875 --> 00:47:14,415
เพราะใช้คนแก่เป็นของตกแต่งไม่ได้

922
00:47:14,416 --> 00:47:15,999
คนแก่พูดมากไป

923
00:47:16,000 --> 00:47:19,499
ต่อให้เงียบก็ยังพูดมากไป

924
00:47:19,500 --> 00:47:23,750
พวกเขาดูเหมือนอนาคต เลยทำให้คุณกลัว

925
00:47:25,583 --> 00:47:29,166
ไม่เข้าใจรึไง พ่อหนุ่มมหาลัย

926
00:47:29,666 --> 00:47:32,291
คุณเองก็จะแก่ตัวเหมือนกัน

927
00:47:32,791 --> 00:47:35,582
ปัญหาไม่ใช่ว่าชีวิตนี้มันสั้น

928
00:47:35,583 --> 00:47:37,957
ปัญหาคือชีวิตมันยาวต่างหาก

929
00:47:37,958 --> 00:47:41,915
ถ้าคุณกลัวตอนนี้และเอาแต่หมดเวลาไปกับการวิ่ง

930
00:47:41,916 --> 00:47:46,374
คิดดูสิว่าในอนาคตจะรู้สึกยังไง
เมื่อขาคุณหมดเรี่ยวแรง

931
00:47:46,375 --> 00:47:50,415
ใช่สิ คุณคงอยากให้การ์โดโซทำตัวดีๆ

932
00:47:50,416 --> 00:47:53,749
อยู่เงียบๆ แล้วกลับไปอยู่โรงแรมเล็กๆ นั่น

933
00:47:53,750 --> 00:47:55,499
แต่เขาไม่ทำหรอก

934
00:47:55,500 --> 00:47:57,582
เพราะผมไม่ยอมให้เขาทำ

935
00:47:57,583 --> 00:48:02,374
เพราะจะหาว่าใครอืดอาด
ตาบอด หรือโง่ก็เรื่องนึง

936
00:48:02,375 --> 00:48:05,291
แต่การบอกว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ

937
00:48:06,166 --> 00:48:08,625
มันเป็นเรื่องที่ให้อภัยไม่ได้

938
00:48:15,166 --> 00:48:17,165
- คุณริฟกิน
- ผมฟังอยู่

939
00:48:17,166 --> 00:48:21,707
ผมซาบซึ้งจริงๆ
ที่คุณแลกเปลี่ยนความคิดกับผมและ…

940
00:48:21,708 --> 00:48:24,875
ไม่ต้องคุยกันแล้ว
เก็บไว้คุยต่อหน้าผู้พิพากษาละกัน

941
00:48:25,458 --> 00:48:27,249
คุณว่าไงล่ะ การ์โดโซ

942
00:48:27,250 --> 00:48:29,707
เราโจมตีเลยดีไหม ว่าไง

943
00:48:29,708 --> 00:48:33,332
เอ่อ… ผมว่าเราอย่าโจมตีจะดีกว่านะ

944
00:48:33,333 --> 00:48:35,624
อะไรการ์โดโซ แล้วที่บอกว่าจะสู้กันล่ะ

945
00:48:35,625 --> 00:48:39,207
คุณจะบอกว่าคุณยอมเลือกงาน
มากกว่าต่อสู้เพื่ออุดมการณ์เหรอ

946
00:48:39,208 --> 00:48:43,208
ใช่เลย ผมจะรับงาน
ช่างหัวอุดมการณ์มันสิ

947
00:48:44,791 --> 00:48:46,665
คุณเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

948
00:48:46,666 --> 00:48:50,832
ลูกความของผมบอกให้ยื้อเวลาไปก่อน

949
00:48:50,833 --> 00:48:53,250
แต่ระเบิดยังอยู่ที่เดิมนะ

950
00:48:53,750 --> 00:48:54,874
ไปเถอะ

951
00:48:54,875 --> 00:48:57,374
ไปเต้นแอโรบิกที่ตึกคุณ

952
00:48:57,375 --> 00:48:59,083
แล้วเรียกพวกคณะกรรมการมา

953
00:48:59,666 --> 00:49:03,458
อย่ายั่วยวนหรือโน้มน้าว สื่อสารออกไป

954
00:49:03,958 --> 00:49:06,624
การ์โดโซจะต้องอยู่ต่อ

955
00:49:06,625 --> 00:49:12,082
ในฐานะผู้นำทาง ที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณ
หรือผู้ดูแลกิตติมศักดิ์

956
00:49:12,083 --> 00:49:13,332
อะไรก็ได้เลือกเอาเลย

957
00:49:13,333 --> 00:49:17,207
แต่จำไว้ว่านี่เป็นข้อตกลงระหว่างเรา

958
00:49:17,208 --> 00:49:21,124
อย่าคุยกับสหภาพหรือทีมผู้บริหารใหม่

959
00:49:21,125 --> 00:49:24,207
เพราะถ้าอีนัฟรู้เข้า

960
00:49:24,208 --> 00:49:25,333
เราจบเห่แน่

961
00:49:25,916 --> 00:49:28,540
ฟังนะ เมื่อคุณแก้ไขเรื่องนี้เสร็จแล้ว

962
00:49:28,541 --> 00:49:34,082
โทรมาที่เบอร์นี้
แล้วถามหาคลาร่า โคเฮน ทนายความ

963
00:49:34,083 --> 00:49:37,207
บอกให้เธอติดต่อกับ "ป๋า"

964
00:49:37,208 --> 00:49:40,915
เขาเป็นผู้นำคนนึงของหน่วยอีนัฟ

965
00:49:40,916 --> 00:49:45,000
แล้วบอกให้เธอบอกเขาว่า
เรื่องของการ์โดโซคลี่คลายแล้ว

966
00:49:45,583 --> 00:49:46,915
และหลังจากนั้น

967
00:49:46,916 --> 00:49:50,207
ป๋าที่ผมบอกจะจัดการให้เอง

968
00:49:50,208 --> 00:49:51,332
เข้าใจครับ

969
00:49:51,333 --> 00:49:52,790
กอร์ริตีเรียลเอสเตทเหรอ

970
00:49:52,791 --> 00:49:56,582
ใช่ เป็นกลุ่มที่ปรึกษาของ "อีนัฟ"

971
00:49:56,583 --> 00:50:00,541
พวกเขาเจรจากับอาคารต่างๆ อะไรพวกนั้น

972
00:50:01,125 --> 00:50:03,874
ไปเลย ให้เร็ว มีงานต้องทำอีกเยอะ

973
00:50:03,875 --> 00:50:05,000
โอเค

974
00:50:06,208 --> 00:50:07,915
- คุณริฟกิน
- ผมฟังอยู่

975
00:50:07,916 --> 00:50:09,125
อันโตนิโอ…

976
00:50:10,125 --> 00:50:13,207
ผมอยากบอกว่านี่เป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับผม

977
00:50:13,208 --> 00:50:17,291
- สำหรับทุกคน ราตรีสวัสดิ์ครับ
- ปัญหาพวกนี้ทำให้ผมหมกมุ่น

978
00:50:18,375 --> 00:50:22,290
นี่เป็นการระดมสมองที่ดีมากเลย
ทำให้ผมคิดถึงช่องว่างระหว่างวัย…

979
00:50:22,291 --> 00:50:25,833
พูดอีกคำเดียวแล้วผมจะแจ้งจับคุณ
ข้อหา "ฆาตกรรมภาษา"

980
00:50:26,791 --> 00:50:30,332
ครับๆ ผมยอมรับว่าบางครั้ง
ผมก็อธิบายตัวเองไม่เก่งเท่าไหร่

981
00:50:30,333 --> 00:50:32,124
เดินจากไปก็ไม่เก่งด้วย

982
00:50:32,125 --> 00:50:33,665
- เข้าใจแล้วครับ บาย
- ไปเลย

983
00:50:33,666 --> 00:50:36,165
- ราตรีสวัสดิ์ครับ การ์โดโซ
- วิ่งไปเลย

984
00:50:36,166 --> 00:50:38,500
ไปเลย ดีมาก

985
00:50:43,708 --> 00:50:45,582
ยินดีช่วยนะ การ์โดโซ

986
00:50:45,583 --> 00:50:48,540
ผมซวยแน่คราวนี้

987
00:50:48,541 --> 00:50:52,207
- อะไร
- ผมต้องติดคุกแน่ ให้ตายเถอะ

988
00:50:52,208 --> 00:50:56,707
ผมจะโดนข่มขืนในห้องขังตอนอายุ 85

989
00:50:56,708 --> 00:51:00,040
- ให้มันได้อย่างนี้สิ
- แต่คุณก็ยังมีงานทำใช่ไหมล่ะ

990
00:51:00,041 --> 00:51:02,540
ทำไมยังไม่กอดผมอีก

991
00:51:02,541 --> 00:51:05,290
ผมจัดการเองได้ดีอยู่แล้ว

992
00:51:05,291 --> 00:51:07,832
กำลังจะได้เงินเดือนสี่เดือนแล้วเชียว

993
00:51:07,833 --> 00:51:10,165
ตอนนี้ผมจะไม่ได้เงินสักแดงเดียว

994
00:51:10,166 --> 00:51:11,874
ผมไปทำอะไรให้คุณเรอะ

995
00:51:11,875 --> 00:51:14,624
ผมไปทำอะไรให้คุณ ริฟกิน
ผมถึงต้องเจอแบบนี้

996
00:51:14,625 --> 00:51:18,707
ผมไม่ได้ชื่อริฟกิน
ริฟกินเป็นหมอกำมะลอของผม

997
00:51:18,708 --> 00:51:23,332
งั้นคุณเป็นใครกันแน่ ถ้าไม่ใช่ริฟกิน
มอบูตูหรือรัปปาพอร์ต

998
00:51:23,333 --> 00:51:27,207
- คุณเป็นใครกัน
- เมื่อกี้ผมเป็นคลาร่า เลมลิช

999
00:51:27,208 --> 00:51:29,415
ผู้หญิง ให้มันได้อย่างนี้สิ

1000
00:51:29,416 --> 00:51:33,375
ต้องเลือกตัวละครให้เหมาะกับสถานการณ์

1001
00:51:36,041 --> 00:51:37,791
โถ ประกายหายไปแล้ว

1002
00:51:38,375 --> 00:51:40,625
สาวน้อยคนนั้นไปแล้ว

1003
00:51:42,083 --> 00:51:43,791
นั่นใครน่ะ

1004
00:51:44,583 --> 00:51:47,250
- ไม่สำคัญหรอก
- นั่นเด็กของเรานี่

1005
00:51:47,833 --> 00:51:49,874
ไม่ใช่เด็กของ "เรา"

1006
00:51:49,875 --> 00:51:51,832
เด็กของผม

1007
00:51:51,833 --> 00:51:56,249
- ผมมีเรื่องต้องคุยกับเขา
- ไม่ๆ คุณคุยกับเขาไม่ได้

1008
00:51:56,250 --> 00:52:00,082
ฟังให้ดีนะ อย่ายุ่งกับผู้ชายคนนี้เด็ดขาด

1009
00:52:00,083 --> 00:52:03,207
เขาจะฆ่าคุณได้ แล้วเขาก็จะมาฆ่าผมด้วย

1010
00:52:03,208 --> 00:52:05,832
อยู่เงียบๆ ไว้ ห้ามพูดอะไรแม้แต่คำเดียว

1011
00:52:05,833 --> 00:52:07,166
- อยู่ตรงนี้
- โอเค

1012
00:52:07,708 --> 00:52:09,708
เจอกันพรุ่งนี้

1013
00:52:19,250 --> 00:52:20,707
ไปกันเถอะ ร็อดริโก

1014
00:52:20,708 --> 00:52:21,999
ตาแก่นั่นใคร

1015
00:52:22,000 --> 00:52:24,250
- ไม่รู้ ฉันไม่รู้จักเขา
- ถอยไป

1016
00:52:24,833 --> 00:52:26,541
บ้านอยู่ไหน ตาเฒ่า

1017
00:52:27,041 --> 00:52:29,915
ก่อนอื่นฉันจะบอกว่าฉันทำงานที่ไหน

1018
00:52:29,916 --> 00:52:31,707
สถานีที่ 19

1019
00:52:31,708 --> 00:52:35,624
ผู้บัญชาการเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์
แผนกปราบปรามยาเสพติด

1020
00:52:35,625 --> 00:52:37,915
อะไรเนี่ย ฉันถามว่าบ้านอยู่ไหน

1021
00:52:37,916 --> 00:52:41,457
- แถวนี้ ไม่ใกล้ไม่ไกล
- อ๋อเหรอ งั้นฉันจะไปด้วย

1022
00:52:41,458 --> 00:52:44,624
- ไม่จำเป็นหรอก
- ไปเร็วตาเฒ่า แค่พันเปโซเอง

1023
00:52:44,625 --> 00:52:48,082
ไม่ต้องพ่อหนุ่ม ไม่ต้องไปกับฉัน ขอบใจนะ

1024
00:52:48,083 --> 00:52:49,582
- ไม่เอาเหรอ
- ไม่เอา

1025
00:52:49,583 --> 00:52:51,457
งั้นเอามาสองพัน ค่าตัวขึ้นแล้ว

1026
00:52:51,458 --> 00:52:52,749
บังเอิญชะมัดเลย

1027
00:52:52,750 --> 00:52:56,374
เมื่อเช้านี้ฉันเพิ่งเห็นผู้ชายคนนึง
เดินจูงมาสี่ห้าตัว

1028
00:52:56,375 --> 00:52:58,915
ใช้สายจูงเส้นเดียวเลย

1029
00:52:58,916 --> 00:53:00,124
ฉันก็จะทำบ้าง

1030
00:53:00,125 --> 00:53:05,374
ฉันจะลากแกไป ลากไอ้แก่คนนั้นไปด้วย
แล้วทั้งคู่ต้องจ่ายให้ฉันสองพัน โอเคนะ

1031
00:53:05,375 --> 00:53:07,540
ไม่นะ ข้อตกลงเราไม่เหมือนกัน

1032
00:53:07,541 --> 00:53:09,165
ค่าเงินเฟ้อน่ะ

1033
00:53:09,166 --> 00:53:11,999
ไปเลยตาเฒ่า เดินเร็ว ฉันไม่มีเวลาทั้งวัน

1034
00:53:12,000 --> 00:53:15,208
- แกก็ด้วย ไปเร็ว เดินให้ไว
- โอเค ไปกันเถอะ

1035
00:53:15,875 --> 00:53:17,999
- ตาแก่นั่นหูหนวกรึไง
- เขามาแล้วๆ

1036
00:53:18,000 --> 00:53:19,708
- เดินไปสิวะ
- หยุดนะ

1037
00:53:22,458 --> 00:53:25,541
ฉันไม่เคยทะเลาะกับคนขี้โมโห

1038
00:53:26,166 --> 00:53:31,082
ฉันเคยเรียนรู้บนถนนสายนี้แหละ
เมื่อ 70 ปีที่แล้ว

1039
00:53:31,083 --> 00:53:35,125
ฉันเพิ่งย้ายมาที่นี่ พูดสเปนไม่เป็นด้วยซ้ำ

1040
00:53:35,708 --> 00:53:39,207
เราทุกคนก็เหยื่อของใครบางคนทั้งนั้น

1041
00:53:39,208 --> 00:53:43,958
ปัญหาคือนายผิดแล้วที่เลือกเหยื่ออย่างเรา

1042
00:53:44,541 --> 00:53:48,749
อย่างอันโตนิโอกับฉัน
นายนั่นแหละจะโดนกินซะเอง

1043
00:53:48,750 --> 00:53:51,874
เราก็ใช้ชีวิตตามท้องถนนเหมือนกัน

1044
00:53:51,875 --> 00:53:54,999
เราก็เผชิญหน้ากับความตายอยู่ทุกวัน

1045
00:53:55,000 --> 00:53:56,832
เหมือนนาย ร็อดริโก

1046
00:53:56,833 --> 00:53:59,624
นายโกรธเกรี้ยว นายก็มีสิทธิ์โกรธ

1047
00:53:59,625 --> 00:54:02,540
ฉันก็โกรธเหมือนกัน

1048
00:54:02,541 --> 00:54:04,624
แต่ปัญหามันอยู่ที่เบื้องบน

1049
00:54:04,625 --> 00:54:06,625
พวกคนที่คอยชักใยอยู่

1050
00:54:07,708 --> 00:54:12,332
เพราะนาย ฉันและอันโตนิโอ
ต่างก็มีศัตรูคนเดียวกัน

1051
00:54:12,333 --> 00:54:15,290
เราต้องสามัคคีกันไว้

1052
00:54:15,291 --> 00:54:16,583
จับมือฉันสิ

1053
00:54:18,666 --> 00:54:19,874
นั่นแหละ

1054
00:54:19,875 --> 00:54:22,832
- ห้าพันเปโซ เข้าใจไหม
- โอ๊ย

1055
00:54:22,833 --> 00:54:26,040
จ่ายล่วงหน้า ไม่งั้นฉันจะฆ่าแกซะ
ไอ้แก่หงำเหงือก

1056
00:54:26,041 --> 00:54:27,707
- ไม่ได้ๆ
- ได้สิวะ

1057
00:54:27,708 --> 00:54:29,874
- เอาเงินแกมาให้หมด
- ไม่ให้

1058
00:54:29,875 --> 00:54:32,707
ไม่ๆ ฉันมี 40,000 เปโซ

1059
00:54:32,708 --> 00:54:36,207
ฉันยินดีจะแบ่งให้ แต่ไม่ใช่แบบนี้

1060
00:54:36,208 --> 00:54:37,290
ไม่ใช่แบบนี้เหรอ

1061
00:54:37,291 --> 00:54:41,999
เออ ต้องแบบนี้แหละ เอามาให้หมดทั้ง 40,000
ไม่งั้นจะแทงแม่งตรงนี้เลย

1062
00:54:42,000 --> 00:54:44,165
- คิดให้ดีๆ ก่อน พ่อหนุ่ม
- อย่าเสือก

1063
00:54:44,166 --> 00:54:46,332
- ไม่ๆ
- อย่ามาเสือก ไปยืนตรงนั้น

1064
00:54:46,333 --> 00:54:49,665
ยืนตรงนี้ ไม่งั้นฉันแทงแกพรุนแน่ เข้าใจไหม

1065
00:54:49,666 --> 00:54:53,165
ส่วนแก ไอ้แก่ เอาเงิน 40,000 มาเดี๋ยวนี้

1066
00:54:53,166 --> 00:54:55,790
- เอาเงินมา ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก
- อย่าๆ ไปซะ

1067
00:54:55,791 --> 00:54:57,457
อะไรวะ ไอ้แก่นี่

1068
00:54:57,458 --> 00:54:59,915
- ไอ้ห่าเอ๊ย
- โดนไป

1069
00:54:59,916 --> 00:55:00,915
อะไรอีกล่ะ

1070
00:55:00,916 --> 00:55:04,207
ทำบ้าอะไรวะ อยากตายรึไง

1071
00:55:04,208 --> 00:55:06,083
อย่า ร็อดริโก

1072
00:55:12,250 --> 00:55:15,208
บอกมันว่าแถวนี้ต้องทำกันยังไง

1073
00:55:15,708 --> 00:55:17,041
แกนั่นแหละผิด ไอ้แก่

1074
00:55:22,041 --> 00:55:23,083
นี่คุณ

1075
00:55:24,208 --> 00:55:26,916
คุณ ลุกขึ้นสิ

1076
00:55:27,750 --> 00:55:28,750
ลุกขึ้น

1077
00:55:29,250 --> 00:55:30,499
อย่าล้อเล่นแบบนี้สิ

1078
00:55:30,500 --> 00:55:32,833
ลุกขึ้นเถอะ

1079
00:55:33,833 --> 00:55:35,499
ช่วยด้วย

1080
00:55:35,500 --> 00:55:38,290
ช่วยผมด้วย ทางนี้

1081
00:55:38,291 --> 00:55:40,582
ใครก็ได้มาช่วยที

1082
00:55:40,583 --> 00:55:41,833
ทางนี้

1083
00:55:42,375 --> 00:55:43,875
ลุกขึ้นเถอะคุณ

1084
00:55:44,583 --> 00:55:47,250
ใครก็ได้ช่วยที

1085
00:55:47,750 --> 00:55:50,750
เราอยู่ตรงนี้ ช่วยด้วย

1086
00:55:51,250 --> 00:55:52,375
ใครก็ได้…

1087
00:55:53,708 --> 00:55:55,708
ช่วยด้วย

1088
00:57:14,875 --> 00:57:17,749
เป็นไง คิดว่าไงล่ะ

1089
00:57:17,750 --> 00:57:20,999
เด็กคนนั้นกลัวหัวหดไปเลยสินะ

1090
00:57:21,000 --> 00:57:23,915
ใช่แล้ว เด็กคนนั้นจะไม่มายุ่งกับเราแล้ว

1091
00:57:23,916 --> 00:57:27,582
ป้าบ ผมเอาไม้ฟาดเข้าให้
ป้าบ โดนไปอีกดอก

1092
00:57:27,583 --> 00:57:29,290
แค่นั้นก็เกินพอแล้ว

1093
00:57:29,291 --> 00:57:32,749
ถามอะไรหน่อย ร็อคกี้ บัลโบอา

1094
00:57:32,750 --> 00:57:35,124
คุณจะอยู่ตรงนี้ใช่ไหม

1095
00:57:35,125 --> 00:57:37,207
เพราะถ้าคุณจะอยู่

1096
00:57:37,208 --> 00:57:40,457
อย่าถือสานะ แต่ผมจะไปให้ไกลจากที่นี่

1097
00:57:40,458 --> 00:57:43,458
นึกแล้วว่าคุณต้องเป็นห่วงสุขภาพผม

1098
00:57:44,083 --> 00:57:47,332
ไม่เป็นอะไรหรอก แค่เคล็ดนิดหน่อย

1099
00:57:47,333 --> 00:57:48,833
ผมรู้ว่าต้องล้มยังไง

1100
00:57:49,416 --> 00:57:52,415
การรู้ว่าควรล้มยังไงก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว

1101
00:57:52,416 --> 00:57:56,165
หมอที่ห้องฉุกเฉินก็ชอบผมเหมือนกัน

1102
00:57:56,166 --> 00:57:59,040
พวกเขาเกือบทำเหมือนผมเป็นมนุษย์คนนึงเลย

1103
00:57:59,041 --> 00:58:02,707
ผมเลยให้ทิปพวกเขาไป 40,000 เปโซ

1104
00:58:02,708 --> 00:58:05,040
สุดท้ายผมก็ไม่เหลือเงินอยู่ดี

1105
00:58:05,041 --> 00:58:06,916
แต่ผมยังมีหลักการอยู่

1106
00:58:07,500 --> 00:58:10,165
ถ้าคุณไม่ไป ผมจะไปเอง

1107
00:58:10,166 --> 00:58:12,250
เด็กนั่นไม่กลับมาหรอก อันโตนิโอ

1108
00:58:12,958 --> 00:58:14,790
เขาต้องการหาเงินง่ายๆ

1109
00:58:14,791 --> 00:58:17,582
- เขาไม่อยากมีเรื่องหรอก
- เอาเถอะ…

1110
00:58:17,583 --> 00:58:22,249
ถ้าเขากลับมา ผมจะอธิบายให้เขาฟัง
ในฐานะคนระดับเดียวกัน

1111
00:58:22,250 --> 00:58:24,207
ว่าเราก็ตกที่นั่งเดียวกัน

1112
00:58:24,208 --> 00:58:28,082
ไหนๆ พวกคุณก็เข้าขากันดีนัก
ผมจะปล่อยให้คุยกันไปละกัน

1113
00:58:28,083 --> 00:58:30,624
เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป

1114
00:58:30,625 --> 00:58:33,499
มิตรภาพแบบเรามันหายากนะ

1115
00:58:33,500 --> 00:58:36,540
- เราต้องรักษาเอาไว้ เข้าใจไหม
- มิตรภาพอะไร

1116
00:58:36,541 --> 00:58:38,457
เราไม่เคยมีมิตรภาพต่อกัน

1117
00:58:38,458 --> 00:58:41,040
- ทำไมล่ะ
- ผมไม่รู้ชื่อคุณด้วยซ้ำ

1118
00:58:41,041 --> 00:58:44,332
แต่คุณช่วยเหลือเพื่อนที่ล้มลงไป

1119
00:58:44,333 --> 00:58:46,665
ไม่ต่างกับถ้าผมเจอหมาบาดเจ็บหรอก

1120
00:58:46,666 --> 00:58:48,832
- งั้นเหรอ
- ผมจะบอกอะไรให้นะ

1121
00:58:48,833 --> 00:58:51,832
ตอนที่ผมเห็นคุณนอนอยู่บนพื้น สภาพใกล้ตายแล้ว

1122
00:58:51,833 --> 00:58:55,332
ผมบอกตัวเองว่า
"อันโตนิโอ นี่จะไม่มีทางเกิดขึ้นกับเรา"

1123
00:58:55,333 --> 00:58:56,375
อ่อ ดูสิ

1124
00:58:56,958 --> 00:58:59,333
- ดูนี่สิ
- พ่อจ๋า

1125
00:58:59,958 --> 00:59:01,999
เด็กคนนั้นทิ้งมีดเอาไว้

1126
00:59:02,000 --> 00:59:03,499
- คุณรู้รึเปล่า
- รู้

1127
00:59:03,500 --> 00:59:05,957
เขาจะต้องกลับมาตามหาแน่นอน

1128
00:59:05,958 --> 00:59:08,082
และผมจะคืนให้เขา

1129
00:59:08,083 --> 00:59:12,582
นั่นคือการเจรจาต่อรอง
นั่นแหละวิธีเอาชนะใจคน

1130
00:59:12,583 --> 00:59:14,707
และผมจะทำให้ไกลจากคุณ

1131
00:59:14,708 --> 00:59:17,499
เขาจะได้รู้ว่าคุณกับผมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน

1132
00:59:17,500 --> 00:59:22,082
นักฆ่าทำดาบหลุดมือไปแล้ว แต่คุณดันจะคืนให้เขา

1133
00:59:22,083 --> 00:59:26,999
การรู้ว่าควรถอยเมื่อไหร่
ก็มีชัยไปอีกครึ่งแล้ว

1134
00:59:27,000 --> 00:59:30,540
คุณล้มต่อไปเรื่อยๆ ผมก็จะถอยต่อไป

1135
00:59:30,541 --> 00:59:34,999
มาดูกันว่าพอจบศึกแล้ว ใครจะเจ็บตัวน้อยกว่ากัน

1136
00:59:35,000 --> 00:59:39,832
คุณจ่ายเงินให้เด็กนั่น
เพื่อแลกกับสิทธิ์การมีชีวิตอยู่ไม่ได้ การ์โดโซ

1137
00:59:39,833 --> 00:59:43,499
ร้านนี้ปิดนอนกลางวันแล้ว
ห้าโมงค่อยกลับมาใหม่

1138
00:59:43,500 --> 00:59:45,332
นั่นแหละ นอนไปเลย

1139
00:59:45,333 --> 00:59:49,249
ยอมจำนนตามที่โลกต้องการเหมือนทุกครั้ง

1140
00:59:49,250 --> 00:59:50,624
พ่อจ๋า

1141
00:59:50,625 --> 00:59:52,790
- อะไร
- พ่อคะ

1142
00:59:52,791 --> 00:59:54,707
- ตายละ
- พ่อไปโดนอะไรมา

1143
00:59:54,708 --> 00:59:56,707
- ไม่มีอะไร
- อะไรนะ พ่อโอเคไหม

1144
00:59:56,708 --> 00:59:57,874
อือ พ่อสบายดี

1145
00:59:57,875 --> 00:59:58,874
ไม่ต้องห่วง

1146
00:59:58,875 --> 01:00:00,332
- แต่หนู…
- แค่เคล็ดนิดหน่อย

1147
01:00:00,333 --> 01:00:01,707
เป็นที่สะโพกพ่อเหรอ

1148
01:00:01,708 --> 01:00:03,749
เปล่า แค่ขาเคล็ด

1149
01:00:03,750 --> 01:00:05,415
แล้วหน้าผากพ่อล่ะ

1150
01:00:05,416 --> 01:00:06,582
- นี่เหรอ
- ใช่ค่ะ

1151
01:00:06,583 --> 01:00:09,249
- แค่รอยข่วนเอง
- รอยข่วนเหรอ

1152
01:00:09,250 --> 01:00:12,582
- มีเรื่องกับใครอีกแล้วเหรอ
- ไม่ได้มีเรื่อง เปล่า พ่อไม่เคยมีเรื่อง

1153
01:00:12,583 --> 01:00:13,540
อ๋อเหรอ

1154
01:00:13,541 --> 01:00:16,707
แล้วเมื่อเดือนก่อนตอนที่พ่อทำร้ายคนขายเนื้อล่ะ

1155
01:00:16,708 --> 01:00:18,499
พ่อไม่ได้ทำร้ายคนขายเนื้อ

1156
01:00:18,500 --> 01:00:19,790
พ่อทำร้ายเนื้อ

1157
01:00:19,791 --> 01:00:23,207
ราคาขนาดนั้น มันวอนหาเรื่องกันชัดๆ

1158
01:00:23,208 --> 01:00:26,915
แต่มันผิดกฎหมายนะคะ
พ่อปาข้าวของไปทั่ว ทำเละเทะไปหมด

1159
01:00:26,916 --> 01:00:30,165
การประท้วงสังคมผิดกฎหมายด้วยเหรอ

1160
01:00:30,166 --> 01:00:34,582
ไม่ค่ะ พ่อนั่นแหละเป็นอาชญากร
พ่อทำแบบนั้นไม่ได้

1161
01:00:34,583 --> 01:00:38,040
นั่งเถอะค่ะพ่อ มาคุยกัน
เล่าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

1162
01:00:38,041 --> 01:00:40,040
- ไม่มีอะไร
- อย่าพูดแบบนั้นสิ

1163
01:00:40,041 --> 01:00:42,874
- เล่ามา
- ไม่มีอะไร เด็กที่สับสนและถูกกดขี่คนนึง

1164
01:00:42,875 --> 01:00:45,957
แค่เหยื่ออีกคนของสังคมวิปริตนี้

1165
01:00:45,958 --> 01:00:48,165
- แค่นั้น
- โจรปล้นเหรอ

1166
01:00:48,166 --> 01:00:50,040
เปล่า อะไรนะ

1167
01:00:50,041 --> 01:00:51,707
พ่อสู้กับโจรเหรอ

1168
01:00:51,708 --> 01:00:54,082
พ่อไม่ได้สู้ เราแค่คุยกัน

1169
01:00:54,083 --> 01:00:57,499
- ไม่อยากเชื่อเลย
- แล้วเราก็ตกลงกันไม่ได้

1170
01:00:57,500 --> 01:01:01,082
ไม่ต้องบอกหนูแล้ว
หนูผิดเองที่ปล่อยให้พ่ออยู่คนเดียว

1171
01:01:01,083 --> 01:01:05,082
หนูต้องคอยจับตาดูพ่อ
ทิ้งให้พ่อคลาดสายตาไม่ได้เลย

1172
01:01:05,083 --> 01:01:08,290
- ดูสิว่าพ่อทำอะไรลงไป
- หยุดนะ ลูกพูดซะพ่อกลัวแล้ว

1173
01:01:08,291 --> 01:01:09,374
หนูน่ะเหรอทำให้พ่อกลัว

1174
01:01:09,375 --> 01:01:11,957
เยี่ยมเลย หนูก็อยู่กับความกลัว

1175
01:01:11,958 --> 01:01:14,290
พอโทรศัพท์ดังทีไร หนูก็ผวาเลย

1176
01:01:14,291 --> 01:01:18,124
อาจจะเป็นตำรวจ เป็นโรงพยาบาลก็ได้
พ่อคะ เกิดอะไรขึ้นกับพ่อ

1177
01:01:18,125 --> 01:01:20,499
เดือนที่แล้วพ่อยังดีๆ อยู่เลย

1178
01:01:20,500 --> 01:01:24,166
แต่เมื่อเช้านี้
มีผู้ชายคนนึงโทรมาหาหนู เขาชื่อว่า…

1179
01:01:25,375 --> 01:01:26,457
เมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

1180
01:01:26,458 --> 01:01:28,290
- เขาโทรหาลูกเหรอ
- ใช่

1181
01:01:28,291 --> 01:01:29,332
เขาพูดว่าอะไร

1182
01:01:29,333 --> 01:01:34,332
"บอกอีนัฟว่าเรื่องการ์โดโซตกลงเรียบร้อยแล้ว"

1183
01:01:34,333 --> 01:01:35,332
เยี่ยมมาก

1184
01:01:35,333 --> 01:01:38,250
"กรุณาฝากข้อความนี้ถึงคุณริฟกินด้วย"

1185
01:01:42,541 --> 01:01:45,166
หนูเดาว่าพ่อคือคุณริฟกินสินะ

1186
01:01:45,875 --> 01:01:47,540
เมื่อวานน่ะใช่

1187
01:01:47,541 --> 01:01:49,540
แล้วพรุ่งนี้พ่อจะเป็นใคร

1188
01:01:49,541 --> 01:01:50,457
ฟังนะคะพ่อ

1189
01:01:50,458 --> 01:01:52,540
วันนี้หนูมาบอกพ่อ

1190
01:01:52,541 --> 01:01:55,375
ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ที่หนูออกหน้ารับแทนพ่อ

1191
01:01:55,958 --> 01:01:58,207
ลูกไม่ได้เปิดโปงพ่อใช่ไหม

1192
01:01:58,208 --> 01:02:00,874
ไม่ค่ะ หนูไม่ได้เปิดโปงพ่อ แต่พอกันที

1193
01:02:00,875 --> 01:02:03,624
แค่ปีนี้ปีเดียว หนูเป็นทั้งโต๊ะข่าวเตเลเฟ

1194
01:02:03,625 --> 01:02:05,499
สำนักงานเขตที่ 24

1195
01:02:05,500 --> 01:02:07,874
สถาบันแห่งชาติซานมาร์ติน

1196
01:02:07,875 --> 01:02:10,624
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน และอีนัฟ

1197
01:02:10,625 --> 01:02:13,040
ชื่ออีนัฟเท่ดีนะว่าไหม

1198
01:02:13,041 --> 01:02:14,374
ไม่ค่ะ นี่แหละพอแล้ว

1199
01:02:14,375 --> 01:02:16,624
หยุดเถอะ ดูพ่อสิ

1200
01:02:16,625 --> 01:02:21,082
ลูกสาวพ่อลืมไปแล้วว่าหลักการคืออะไร

1201
01:02:21,083 --> 01:02:22,125
หลักการเหรอ

1202
01:02:22,916 --> 01:02:26,415
หลักการอะไร นี่ไม่ใช่หลักการ นี่เป็นการฉ้อฉล

1203
01:02:26,416 --> 01:02:28,582
นี่เป็นการฉ้อฉลส่วนตัวทุกวี่ทุกวัน

1204
01:02:28,583 --> 01:02:33,665
นี่คือฝันร้ายที่เกิดจากคนเดียว
และหนูเป็นคนที่ต้องหวาดกลัว

1205
01:02:33,666 --> 01:02:35,874
สามสัปดาห์ก่อน หนูไปถึงออฟฟิศ

1206
01:02:35,875 --> 01:02:39,790
แล้วก็มีคนบอกว่า
เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางโทรมา

1207
01:02:39,791 --> 01:02:42,207
เช็กดูว่าหนูยังคุมประพฤติอยู่ไหม

1208
01:02:42,208 --> 01:02:45,165
ลูกควรได้สัมผัสด้วยตัวเองสิ

1209
01:02:45,166 --> 01:02:47,790
ว่าการถูกข่มเหงและจับตามองตลอดเป็นยังไง

1210
01:02:47,791 --> 01:02:48,999
ถูกข่มเหงเหรอ

1211
01:02:49,000 --> 01:02:50,957
ลูกทำให้พ่อกลัว คุณโคเฮน

1212
01:02:50,958 --> 01:02:54,874
กลัวว่าลูกจะทำอะไรกับพ่อ
เพราะสิ่งที่ลูกคิดว่าเป็นความรัก

1213
01:02:54,875 --> 01:03:00,249
พ่อกลัวการซักไซ้ของลูก
บอกตามตรง เป็นการทรมานมากกว่า

1214
01:03:00,250 --> 01:03:02,457
ซักไซ้อะไรกันคะพ่อจ๋า

1215
01:03:02,458 --> 01:03:06,040
คำถามที่ลูกถามเพื่อดูว่าพ่อเลอะเลือนรึยัง

1216
01:03:06,041 --> 01:03:07,999
"เมื่อวานพ่อทำอะไร"

1217
01:03:08,000 --> 01:03:10,624
"วันนี้ตอนเที่ยงพ่อกินอะไร"

1218
01:03:10,625 --> 01:03:14,332
ถ้าตอบผิดข้อเดียว ลูกจะพาพยาบาลมาอยู่กับพ่อ

1219
01:03:14,333 --> 01:03:17,083
ตอบผิดสองข้อ
ลูกก็จะส่งพ่อไปอยู่บ้านพักคนชรา

1220
01:03:17,875 --> 01:03:22,165
สิ่งที่พ่อกลัวที่สุดคือวันนึง
พ่อจะตื่นขึ้นมาแล้วกลายเป็นคนโง่

1221
01:03:22,166 --> 01:03:24,457
และลูกจะส่งพ่อไปอยู่บ้านพักคนชรา

1222
01:03:24,458 --> 01:03:27,708
หรือแย่กว่านั้น ส่งพ่อไปอยู่กับลูก

1223
01:03:28,208 --> 01:03:30,874
อยู่ไซบีเรียก็ไม่ต่างกับไปลาออร์เกตา

1224
01:03:30,875 --> 01:03:34,625
มีไม่กี่อย่างหรอกที่ทำให้พ่อกลัว

1225
01:03:35,416 --> 01:03:37,750
แหม ที่จริงก็อย่างเดียวนะ

1226
01:03:38,375 --> 01:03:39,375
ลูกนั่นแหละ

1227
01:03:40,291 --> 01:03:43,790
เวลาลูกมาหาพ่อที่บ้าน พ่อก็ไม่เปิดประตูต้อนรับ

1228
01:03:43,791 --> 01:03:46,165
เลิกตามพ่อซะที

1229
01:03:46,166 --> 01:03:50,332
บัวโนสไอเรสมีกี่สวนก็ไม่พอ
ที่พ่อจะซ่อนตัวจากลูกได้

1230
01:03:50,333 --> 01:03:51,457
พ่อจ๋า

1231
01:03:51,458 --> 01:03:52,749
ไม่ต้องมาพ่อจ๋า

1232
01:03:52,750 --> 01:03:55,374
พ่อก็คือพ่อเหมือนเดิม

1233
01:03:55,375 --> 01:03:58,000
งั้นอยากให้หนูเรียกว่าหมอเองเกลส์ไหมล่ะ

1234
01:03:59,125 --> 01:04:00,749
อ่อ

1235
01:04:00,750 --> 01:04:03,708
คิดจริงๆ เหรอว่าหนูจะไม่สังเกต

1236
01:04:04,458 --> 01:04:08,083
หมอเองเกลส์ นักจิตวิเคราะห์

1237
01:04:09,333 --> 01:04:14,665
ดร.เฟเดริโก เองเกลส์จากสถาบันฟรอยเดียน

1238
01:04:14,666 --> 01:04:15,582
ไม่เอาน่า

1239
01:04:15,583 --> 01:04:19,332
งั้นลูกเขียนจดหมายตอบทำไม

1240
01:04:19,333 --> 01:04:23,624
เพราะแทบเป็นไปไม่ได้เลย
ที่จะคุยกับพ่อแบบปกติ

1241
01:04:23,625 --> 01:04:26,457
นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้พ่อฟังได้

1242
01:04:26,458 --> 01:04:30,583
หนูเขียนหาหมอเองเกลส์
และบอกเขาว่าหนูคิดยังไง

1243
01:04:31,166 --> 01:04:33,124
- ฉลาดนี่
- ขอบคุณค่ะ

1244
01:04:33,125 --> 01:04:35,999
อย่างน้อยลูกก็ยังฉลาดอยู่

1245
01:04:36,000 --> 01:04:39,415
ลูกอาจสูญเสียไฟในตัว อุดมการณ์ของลูก…

1246
01:04:39,416 --> 01:04:40,583
พอเลยนะพ่อจ๋า

1247
01:04:41,416 --> 01:04:43,415
พ่อยังจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานเลย

1248
01:04:43,416 --> 01:04:47,166
ตอนที่ลูกคิดว่าโลกนี้ไม่ได้เป็นของผู้ให้ราคาสูงสุด

1249
01:04:48,125 --> 01:04:50,874
วันนี้อย่าค่ะพ่อจ๋า อย่าเทศนาเลย

1250
01:04:50,875 --> 01:04:55,166
แน่ล่ะ นั่นมันก่อนจะมีกอร์ริตีเรียลเอสเตท

1251
01:04:55,750 --> 01:05:00,332
ก่อนที่ลูกจะแลกความคิดแบบมาร์กซ์และเลนนิน
ให้กับโดลเช่แอนด์แก็บบาน่า

1252
01:05:00,333 --> 01:05:02,957
อย่างน้อยก็คิดมุกใหม่ๆ หน่อยเถอะค่ะ

1253
01:05:02,958 --> 01:05:05,416
ราชินีแห่งการบริหารอาคาร

1254
01:05:05,916 --> 01:05:07,957
ใส่รองเท้าบู๊ตราคา 300 ดอลลาร์

1255
01:05:07,958 --> 01:05:10,124
ทรยศชื่อตัวเองจริงๆ

1256
01:05:10,125 --> 01:05:11,707
ชื่อห่วยๆ

1257
01:05:11,708 --> 01:05:14,624
คลาร่าไม่ใช่ชื่อห่วยๆ นะ

1258
01:05:14,625 --> 01:05:17,290
คลาร่า เลมลิช เธอยืนหยัดเพื่ออุดมการณ์

1259
01:05:17,291 --> 01:05:20,540
และหนูไม่เคยสินะคะ

1260
01:05:20,541 --> 01:05:24,290
คลาร่า เลมลิชยืนหยัดเพื่ออุดมการณ์ของเธอ

1261
01:05:24,291 --> 01:05:25,374
เอาอีกละ

1262
01:05:25,375 --> 01:05:28,624
พฤศจิกายน ปี 1948

1263
01:05:28,625 --> 01:05:30,665
"ตอนนั้นพ่อเพิ่งเก้าขวบเอง"

1264
01:05:30,666 --> 01:05:33,582
พ่อเพิ่งเก้าขวบเอง

1265
01:05:33,583 --> 01:05:36,499
ไม่เคยมีใครมารวมตัวกันมากขนาดนั้นมาก่อน

1266
01:05:36,500 --> 01:05:39,374
- ช่างทำเสื้อหลายพันคน
- "พ่ออยู่ด้านหลัง…"

1267
01:05:39,375 --> 01:05:41,957
อยู่ด้านหลังกับพ่อของพ่อ

1268
01:05:41,958 --> 01:05:46,332
ปู่อุ้มพ่อขึ้นไปนั่งบนบ่าจะได้เห็น

1269
01:05:46,333 --> 01:05:49,874
มีการประชุมสมัชชาครั้งใหญ่

1270
01:05:49,875 --> 01:05:54,249
ผู้พูดคนแรกคือกอมเปอร์ส
แล้วก็มอนเซร์รัต เบนโกเรีย

1271
01:05:54,250 --> 01:05:56,707
ปาลาซิโอส และเบนเวนูโต

1272
01:05:56,708 --> 01:05:58,707
ทุกคนกล่าวสุนทรพจน์อย่างดี

1273
01:05:58,708 --> 01:06:02,749
พวกเขาพูดถึงพวกเจ้านาย
ที่ให้ความสำคัญกับทรัพย์สินมากกว่าชีวิต

1274
01:06:02,750 --> 01:06:05,957
และเห็นค่ากำไรมากกว่าผู้คน

1275
01:06:05,958 --> 01:06:09,125
เป็นสุนทรพจน์ที่งดงาม คำพูดที่ไพเราะ

1276
01:06:10,000 --> 01:06:13,790
แต่การชุมนุมนั้นยังจืดชืดอยู่

1277
01:06:13,791 --> 01:06:15,207
"จนกระทั่งอยู่ดีๆ…"

1278
01:06:15,208 --> 01:06:18,707
จนกระทั่งอยู่ดีๆ… ข้างๆ พ่อ

1279
01:06:18,708 --> 01:06:22,957
ก็มีเด็กสาววัยรุ่นตัวผอมแห้งคนนึงลุกขึ้นยืน

1280
01:06:22,958 --> 01:06:25,124
แล้วเธอก็วิ่งไปที่เวที

1281
01:06:25,125 --> 01:06:28,124
เธอลุกขึ้นไปพูดท่ามกลางคนใหญ่คนโต
อย่างไม่เกรงกลัว

1282
01:06:28,125 --> 01:06:33,249
เธอเริ่มตะโกนเป็นภาษายิดดิชถึงคนหลายร้อยคน

1283
01:06:33,250 --> 01:06:36,665
และน้อยคนนะที่พูดภาษายิดดิชได้
ลูกคงพอนึกออก

1284
01:06:36,666 --> 01:06:42,207
แต่เธอมีพลังมาก
จนทำให้ทุกคนเข้าใจสิ่งที่เธอกำลังพูด

1285
01:06:42,208 --> 01:06:45,165
เด็กสาวคนนั้นคือคลาร่า เลมลิช

1286
01:06:45,166 --> 01:06:47,165
"ฉันเป็นคนงาน

1287
01:06:47,166 --> 01:06:51,249
เป็นอีกคนที่ทนทรมาน
จากสภาพการทำงานที่ไร้มนุษยธรรม"

1288
01:06:51,250 --> 01:06:53,124
"ฉันเบื่อลมปากเต็มที

1289
01:06:53,125 --> 01:06:56,207
พูดไปก็ไม่ทำให้เราอบอุ่นหรืออิ่มท้องขึ้นมา

1290
01:06:56,208 --> 01:06:58,082
หรือดับความโกรธแค้นในใจเราได้เลย"

1291
01:06:58,083 --> 01:07:03,666
"ฉันขอเสนอให้หยุดงานประท้วงเริ่มตั้งแต่ตอนนี้"

1292
01:07:04,291 --> 01:07:07,124
วินาทีนั้น ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน

1293
01:07:07,125 --> 01:07:10,957
แล้วก็มีเสียงโห่ร้องกึกก้องดังออกมาจากฝูงชน

1294
01:07:10,958 --> 01:07:13,458
เสียงเท้ารัวกระหน่ำลงบนพื้น…

1295
01:07:15,125 --> 01:07:17,332
ตัวแทนขอความเห็นชอบ

1296
01:07:17,333 --> 01:07:21,624
แล้วผู้คนนับพันก็ตะโกนว่า "ได้"

1297
01:07:21,625 --> 01:07:23,332
เป็นเสียงเดียวกัน

1298
01:07:23,333 --> 01:07:24,957
"แน่ใจเหรอ"

1299
01:07:24,958 --> 01:07:28,583
"พวกคุณเต็มใจจะเสี่ยงชีวิตเพื่อสิ่งนี้เหรอ"

1300
01:07:29,166 --> 01:07:31,665
มือสามพันข้างยกขึ้น

1301
01:07:31,666 --> 01:07:35,207
และพ่อของพ่อที่อุ้มพ่ออยู่ก็บอกว่า

1302
01:07:35,208 --> 01:07:39,832
"ยกมือขึ้นสิลูก ยกมือขึ้นเพราะพ่อจะสาบานตน"

1303
01:07:39,833 --> 01:07:41,999
แล้วมือเล็กๆ ของพ่อก็ยกขึ้น

1304
01:07:42,000 --> 01:07:46,707
หัวใจของเด็กวัยเก้าขวบของพ่อ
ก็เต้นรัวเหมือนเสียงกลอง

1305
01:07:46,708 --> 01:07:49,665
ระหว่างที่พ่อของพ่อและผู้คนนับพันกล่าวคำสาบาน

1306
01:07:49,666 --> 01:07:53,415
"หากข้าพเจ้าทรยศต่ออุดมการณ์ที่เข้าร่วมในวันนี้

1307
01:07:53,416 --> 01:07:57,290
ขอให้มือข้างนี้จงเหี่ยวเฉา
และเน่าตายคาแขนไปเสีย"

1308
01:07:57,291 --> 01:08:00,040
- "แล้วกลุ่มตัวแทน…"
- แล้วกลุ่มตัวแทนก็ตะโกนว่า…

1309
01:08:00,041 --> 01:08:04,874
- "ประกาศหยุดงานประท้วงครั้งใหญ่แล้ว"
- "ประกาศหยุดงานประท้วงครั้งใหญ่แล้ว"

1310
01:08:04,875 --> 01:08:08,208
- จากนั้นทุกคน…
- จากนั้นทุกคนก็ร้องเฮลั่น คลาร่า

1311
01:08:11,625 --> 01:08:15,082
หลายปีต่อมา ลูกก็ลืมตาดูโลก

1312
01:08:15,083 --> 01:08:17,624
ด้วยเสียงร้องอันทรงพลัง

1313
01:08:17,625 --> 01:08:19,124
พ่อก็บอกแม่ของลูกว่า

1314
01:08:19,125 --> 01:08:22,540
"เอสเตร์ นี่แหละความเข้มแข็ง
ของคลาร่า เลมลิช"

1315
01:08:22,541 --> 01:08:24,457
- "นั่นชื่อลูก"
- "นั่นชื่อลูก"

1316
01:08:24,458 --> 01:08:28,540
- "นั่นคือไฟในตัวที่ลูกมีมาตั้งแต่เกิด"
- - "นั่นคือไฟในตัวที่ลูกมีมาตั้งแต่เกิด"

1317
01:08:28,541 --> 01:08:31,541
ลูกสาวพ่อ

1318
01:08:35,375 --> 01:08:38,000
- มาทางนี้กันเถอะ
- งดงามมากเลยค่ะพ่อ

1319
01:08:39,541 --> 01:08:40,957
จ้ะ

1320
01:08:40,958 --> 01:08:43,082
ตอนนี้ 60 ปีให้หลัง

1321
01:08:43,083 --> 01:08:46,833
พ่อก็รู้แล้วว่าแม่ให้กำเนิดสายลับโซเวียต

1322
01:08:47,333 --> 01:08:49,082
ไปลงนรกเถอะค่ะพ่อ

1323
01:08:49,083 --> 01:08:51,833
ถ้าลูกสาบานว่าจะไม่ตามพ่อไป พ่อก็จะไป

1324
01:08:52,541 --> 01:08:55,750
พ่อคะ คลาร่าไม่ได้เป็นแค่ชื่อสำหรับหนูนะ

1325
01:08:56,791 --> 01:08:59,333
สำหรับหนู คลาร่าเป็นคำสาป

1326
01:08:59,916 --> 01:09:03,374
ทุกคนที่โรงเรียน พออายุสิบขวบ

1327
01:09:03,375 --> 01:09:06,749
ก็ได้… ไม่รู้สิ จักรยานเป็นของขวัญ

1328
01:09:06,750 --> 01:09:09,374
พ่อให้หนังสือว่าด้วยทุนของคาร์ล มาร์กซ์กับหนู

1329
01:09:09,375 --> 01:09:11,665
หนูสิบขวบนะพ่อ

1330
01:09:11,666 --> 01:09:14,582
พ่อจำแพทริเซียได้ไหม คนที่ไว้ผมหน้าม้า

1331
01:09:14,583 --> 01:09:16,665
ได้ พ่อจำได้สิ

1332
01:09:16,666 --> 01:09:18,249
เพื่อนคนเดียวของหนู

1333
01:09:18,250 --> 01:09:20,458
วันหนึ่งเธอบอกว่าเธอเชื่อในพระเจ้า

1334
01:09:21,041 --> 01:09:23,374
หนูสับสนไปหมด

1335
01:09:23,375 --> 01:09:26,915
"พ่อคะ แพทริเซียบอกว่าเธอเชื่อในพระเจ้า
หนูควรพูดยังไงดี"

1336
01:09:26,916 --> 01:09:29,582
"บอกเธอว่าแล้วมันจะผ่านไป"

1337
01:09:29,583 --> 01:09:32,665
หนูก็ไปบอกเธอ แล้วเธอก็ไปฟ้องแม่

1338
01:09:32,666 --> 01:09:35,082
แม่ของเธอก็ไปบอกพ่อเธอ
แล้วเขาก็ไปบอกทุกคน

1339
01:09:35,083 --> 01:09:38,832
วันต่อมา ไม่มีเด็กคนไหนที่แถวบ้าน

1340
01:09:38,833 --> 01:09:41,166
ที่อยากเล่นกับหนูเลย

1341
01:09:41,708 --> 01:09:42,957
หนูเหลือตัวคนเดียว

1342
01:09:42,958 --> 01:09:46,040
ชีวิตวัยเด็กของหนูอยู่คนเดียวตลอด

1343
01:09:46,041 --> 01:09:47,707
ไม่ยุติธรรม

1344
01:09:47,708 --> 01:09:51,874
ลูกเชื่อในสิ่งที่ตัวเองทำ และพ่อก็ชื่นชมลูก

1345
01:09:51,875 --> 01:09:54,874
ลูกออกจากพรรค พ่อก็เคารพเรื่องนั้น

1346
01:09:54,875 --> 01:09:59,915
ลูกประท้วงเพื่อสิทธิมนุษยชน
เพื่ออธิปไตยของเกาะมัลบินัส เพื่อประชาธิปไตย

1347
01:09:59,916 --> 01:10:04,999
ลูกประท้วงโดยใช้เสียงของลูกเอง
ไม่ใช่เสียงพ่อหรือเสียงใครทั้งนั้น

1348
01:10:05,000 --> 01:10:08,207
ลูกอยากเปลี่ยนแปลงโลก และลูกก็ชอบมากด้วย

1349
01:10:08,208 --> 01:10:09,665
ใช่ค่ะ หนูชอบมาก

1350
01:10:09,666 --> 01:10:13,290
- แล้วลูกก็เปลี่ยนไป
- พ่อคะ เราทุกคนเปลี่ยนไป

1351
01:10:13,291 --> 01:10:15,582
สิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปคือโลกต่างหาก

1352
01:10:15,583 --> 01:10:19,290
- เกิดอะไรขึ้นกับลูก
- เกิดอะไรขึ้นกับหนูเหรอ

1353
01:10:19,291 --> 01:10:22,541
พ่อคะ หนูแต่งงาน มีลูกสองคน
หนูใช้ชีวิตของหนู

1354
01:10:23,041 --> 01:10:27,291
หนูต่อสู้กับศึกที่สามารถชนะได้
หนูยิ่งฉลาดกว่าเมื่อก่อน นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น

1355
01:10:27,916 --> 01:10:31,333
และตอนนี้ใครๆ ก็อยากเล่นกับลูก

1356
01:10:31,916 --> 01:10:35,290
ลูกแต่งงานกับริคกี้ ศัลยแพทย์หน้ายิ้ม

1357
01:10:35,291 --> 01:10:38,165
ด้วยการโก่งค่ารักษาและรักษาคนรวย

1358
01:10:38,166 --> 01:10:41,332
เขาซื้อบ้านในลาออร์เกตา

1359
01:10:41,333 --> 01:10:46,832
ลูกๆ ของลูกเชื่อมั่นในการดูทีวีผ่านเน็ตฟลิกซ์

1360
01:10:46,833 --> 01:10:49,540
และเด็กคนอื่นๆ ก็อยากเล่นกับพวกเขา

1361
01:10:49,541 --> 01:10:51,999
นั่นคือยูโทเปียยุคใหม่

1362
01:10:52,000 --> 01:10:54,332
ทุกคนเล่นกับทุกคนได้

1363
01:10:54,333 --> 01:10:55,749
- พ่อไม่เอาด้วย
- หนูไปละ

1364
01:10:55,750 --> 01:10:58,957
พ่อรักษาศัตรูเอาไว้ คอยเลี้ยงดูฟูมฟัก

1365
01:10:58,958 --> 01:11:02,290
- พ่อไม่ลืมพวกเขาหรอก
- แล้วพ่อทำอะไร

1366
01:11:02,291 --> 01:11:04,457
พ่อประท้วงร้านขายเนื้อ

1367
01:11:04,458 --> 01:11:09,957
ให้ตายเถอะ ทุกอย่างช่างง่ายดายสำหรับพ่อ
จนหนูอิจฉาพ่อนะ สาบานได้

1368
01:11:09,958 --> 01:11:13,832
พ่อก็รู้ว่าพ่ออยู่ฝ่ายไหน
แต่ทำไมยังสู้กับสงครามเดิมๆ อยู่อีก

1369
01:11:13,833 --> 01:11:17,707
การปฏิวัติของพ่อไม่มีอยู่จริง
มันเก่าแล้ว มันจบไปแล้ว

1370
01:11:17,708 --> 01:11:21,415
พ่อเคยเห็นประชาชน
ผู้คนที่พ่อรักนักหนาเดี๋ยวนี้ไหม

1371
01:11:21,416 --> 01:11:23,207
พวกเขาไม่สนบ้าอะไรเลย

1372
01:11:23,208 --> 01:11:26,540
และหนูไม่มีเวลาไปการปฏิวัติของพ่อหรอก

1373
01:11:26,541 --> 01:11:28,207
หนูยุ่งมากนะคะพ่อ

1374
01:11:28,208 --> 01:11:29,624
หนูต้องไปทำงานแล้ว

1375
01:11:29,625 --> 01:11:33,250
หนูจะให้เมื่อได้อะไรตอบแทน เข้าใจไหม

1376
01:11:44,375 --> 01:11:45,958
พ่อคิดผิด

1377
01:11:47,666 --> 01:11:51,041
ลูกไม่ฉลาดแล้วด้วยซ้ำ

1378
01:11:51,583 --> 01:11:54,125
พ่อรู้ว่าอะไรๆ มันยังไม่เปลี่ยนไป

1379
01:11:54,625 --> 01:11:56,666
คิดว่าพ่อโง่รึไง

1380
01:11:57,250 --> 01:11:59,582
งั้นก็ยิ่งมีเหตุผล

1381
01:11:59,583 --> 01:12:05,499
ที่ทางเดียวที่จะตอบโต้เรื่องอื้อฉาวได้
คือการตอกกลับ เข้าใจไหม

1382
01:12:05,500 --> 01:12:07,749
เราต้องตอกกลับ

1383
01:12:07,750 --> 01:12:10,208
หนูทนไม่ไหวแล้วค่ะพ่อจ๋า หยุดเถอะ

1384
01:12:16,333 --> 01:12:18,750
สวัสดี รัปปาพอร์ต

1385
01:12:19,416 --> 01:12:20,583
หยุดนะพ่อ

1386
01:12:23,000 --> 01:12:25,874
สวัสดี รัปปาพอร์ต

1387
01:12:25,875 --> 01:12:26,999
หนูไม่เล่นด้วย

1388
01:12:27,000 --> 01:12:30,791
ไม่เอาน่า ตอนเด็กๆ ลูกชอบเล่นนะ

1389
01:12:31,500 --> 01:12:33,541
แต่ตอนนี้หนูจำไม่ได้แล้ว

1390
01:12:34,333 --> 01:12:37,833
รัปปาพอร์ต ครอบครัวเป็นยังไงบ้าง

1391
01:12:38,833 --> 01:12:40,707
หนูไม่ใช่รัปปาพอร์ต

1392
01:12:40,708 --> 01:12:42,250
ร้านรองเท้าเป็นไงบ้าง

1393
01:12:44,541 --> 01:12:46,332
หนูไม่ใช่รัปปาพอร์ต

1394
01:12:46,333 --> 01:12:49,666
สวัสดีรัปปาพอร์ต เป็นยังไงบ้าง

1395
01:12:50,666 --> 01:12:54,457
หนูไม่ใช่รัปปาพอร์ต และอย่าลูบหลังหนูนะ

1396
01:12:54,458 --> 01:12:56,790
แล้วลูกคิดว่าตัวเองเป็นใคร

1397
01:12:56,791 --> 01:13:01,375
ถึงมาบอกพ่อว่าควรทักทายรัปปาพอร์ตยังไง

1398
01:13:05,166 --> 01:13:07,458
ลูกโกรธพ่

1399
01:13:13,833 --> 01:13:15,250
ยกโทษให้พ่อเถอะ

1400
01:13:17,166 --> 01:13:19,000
ยกโทษให้หนูนะคะ พ่อจ๋า

1401
01:13:22,833 --> 01:13:24,874
หนูต้องทำอะไรสักอย่างเรื่องพ่อ

1402
01:13:24,875 --> 01:13:29,499
ลูกไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น

1403
01:13:29,500 --> 01:13:31,458
หนูอยากให้พ่อย้ายออกจากย่านนี้

1404
01:13:32,208 --> 01:13:35,583
หนูอยากให้พ่อเลิกเดินเตร็ดเตร่ไปมา
หนูอยากให้พ่อปลอดภัย

1405
01:13:36,666 --> 01:13:38,291
หนูตั้งใจแน่วแน่แล้ว

1406
01:13:39,541 --> 01:13:43,375
- ขอตัวนะ พ่อมีธุระต้องทำ
- พ่อจ๋าจะไปไหน

1407
01:13:44,958 --> 01:13:49,040
พ่อคะ ฟังหนูก่อนเถอะ มานั่งตรงนี้กัน

1408
01:13:49,041 --> 01:13:51,750
หนูอยากบอกพ่อว่าหนูคิดอะไรอยู่

1409
01:13:52,250 --> 01:13:53,458
ฟังหนูนะ

1410
01:13:55,625 --> 01:13:56,666
ฟังนะ

1411
01:13:57,583 --> 01:14:01,875
หนูจะให้ตัวเลือกพ่อสามทาง
แล้วพ่อต้องเลือกมาทางนึง

1412
01:14:02,708 --> 01:14:06,415
ตัวเลือกที่หนึ่ง พ่อมาอยู่กับหนู

1413
01:14:06,416 --> 01:14:09,916
- มีห้องส่วนตัว ห้องน้ำในตัว…
- ไม่เอา

1414
01:14:11,583 --> 01:14:13,040
ตัวเลือกที่สอง

1415
01:14:13,041 --> 01:14:18,415
ริคกี้ ศัลยแพทย์หน้ายิ้ม
เจอที่ที่ดีมากใกล้บ้านเรา

1416
01:14:18,416 --> 01:14:22,290
หนูเลยเอานี่มาให้พ่อดู บ้านพกลาร์เชส

1417
01:14:22,291 --> 01:14:23,916
ไม่เอา

1418
01:14:25,375 --> 01:14:27,540
หนูมีตัวเลือกที่สาม

1419
01:14:27,541 --> 01:14:29,457
หนูไม่โอเคกับตัวเลือกนี้เท่าไหร่

1420
01:14:29,458 --> 01:14:33,124
แต่หนูยินดีจะลองดูสักเดือนนึงว่าจะเป็นยังไง

1421
01:14:33,125 --> 01:14:34,791
พ่ออยู่บ้านของพ่อ

1422
01:14:35,416 --> 01:14:38,582
- โอเค
- แต่อย่าซ่อนตัวจากหนู

1423
01:14:38,583 --> 01:14:41,625
พ่อต้องเปิดรับเมื่อหนูไปหา
อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง

1424
01:14:42,375 --> 01:14:44,250
และพ่อต้องเลิกมาสวนสาธารณะ

1425
01:14:44,958 --> 01:14:47,582
หนูไม่อยากให้พ่อออกมาเดินตามถนนอีก

1426
01:14:47,583 --> 01:14:51,582
อีกอย่าง พ่อต้องไปที่นี่ทุกวันตอนเที่ยง

1427
01:14:51,583 --> 01:14:53,415
หนูไปทัวร์มาแล้ว ดีนะ

1428
01:14:53,416 --> 01:14:57,624
พวกเขาจะเสิร์ฟอาหารกลางวัน
ตอนบ่ายก็มีทำกิจกรรมด้วย

1429
01:14:57,625 --> 01:14:59,957
ศูนย์ผู้สูงอายุอุสปัลยาตา

1430
01:14:59,958 --> 01:15:01,041
ศูนย์อะไรนะ

1431
01:15:02,583 --> 01:15:05,249
- ศูนย์อุสปัลยาตา
- อ่อ

1432
01:15:05,250 --> 01:15:08,457
พวกเขาจะเสิร์ฟอาหาร… ดูสิ

1433
01:15:08,458 --> 01:15:10,582
ทำกิจกรรม อ่านสิคะ

1434
01:15:10,583 --> 01:15:11,957
"บ่ายโมง"

1435
01:15:11,958 --> 01:15:16,624
"ดร.อัลเฟรโด มันโตวานีจะนำเสนอวิดีโอ

1436
01:15:16,625 --> 01:15:20,582
เรื่องสุขอนามัย
และการป้องกันโรคในช่วงวัยชรา"

1437
01:15:20,583 --> 01:15:22,207
"เ

1438
01:15:22,208 --> 01:15:23,124
ก็…

1439
01:15:23,125 --> 01:15:28,582
"บ่ายสองโมง เรารักเพลงโฟล์ค
เพลงกีตาร์สไตล์เกาโช"

1440
01:15:28,583 --> 01:15:29,665
ดีนะคะ

1441
01:15:29,666 --> 01:15:34,790
"และเวลา 15.30 น.
เวิร์กช็อปงานศิลปะและงานฝีมือ

1442
01:15:34,791 --> 01:15:39,124
ดูแลโดยคุณกราเซียลา ไรมุนเดซ"

1443
01:15:39,125 --> 01:15:40,957
โอเค งั้นมาสรุปกัน

1444
01:15:40,958 --> 01:15:43,624
มีต้องถูกเนรเทศไปอยู่ลาออร์เกตา

1445
01:15:43,625 --> 01:15:49,207
ต้องไปอยู่เกาะปีศาจ ไม่ก็ไปอนุบาลคนแก่

1446
01:15:49,208 --> 01:15:53,332
ไม่เอาๆๆๆ

1447
01:15:53,333 --> 01:15:56,708
ตอนนี้พ่อขอตัวก่อน พ่อจะไปแล้ว

1448
01:15:57,250 --> 01:15:59,041
จุ๊บพ่อหน่อย

1449
01:15:59,750 --> 01:16:04,125
จุ๊บเยอะๆ เลย ไปละนะ ขอบใจ

1450
01:16:21,291 --> 01:16:23,041
หนูจะฟ้องพ่อค่ะ

1451
01:16:27,250 --> 01:16:31,000
หนูไปพบทนายความมา
หลังจากพ่ออาละวาดที่ร้านขายเนื้อ

1452
01:16:31,625 --> 01:16:34,000
หนูให้ศาลแต่งตั้ง
ให้หนูเป็นผู้ปกครองของพ่อได้

1453
01:16:35,791 --> 01:16:37,874
เขาบอกว่ามีหลักฐานมากมาย

1454
01:16:37,875 --> 01:16:42,499
ที่พิสูจน์ว่าพ่อไร้สมรรถภาพ
ทั้งทางกายและจิตใจ

1455
01:16:42,500 --> 01:16:44,375
ไม่สามารถดูแลตัวเองได้

1456
01:16:45,458 --> 01:16:49,332
มีประวัติการทำร้ายคน ข่มขู่

1457
01:16:49,333 --> 01:16:51,166
และปลอมตัวเป็นคนอื่น

1458
01:16:54,208 --> 01:16:57,625
พ่อจ๋า พอหนูเห็นพ่อเป็นแบบนี้
ต้องใช้วอล์กเกอร์เดิน

1459
01:16:58,958 --> 01:17:01,041
หนูอยากปกป้องพ่อ

1460
01:17:02,250 --> 01:17:03,250
หนูขอร้องล่ะ

1461
01:17:04,166 --> 01:17:06,166
อย่าให้หนูโทรหาทนายคนนั้นเลย

1462
01:17:06,875 --> 01:17:09,790
ถ้าพ่อหนีไป หนูก็จะตามหาให้เจอ

1463
01:17:09,791 --> 01:17:12,790
หนูเตรียมใจให้พ่อเกลียดหนูแล้ว
ถ้าต้องถึงขั้นนั้น

1464
01:17:12,791 --> 01:17:15,582
นี่ลูกเอาจริงเหรอ

1465
01:17:15,583 --> 01:17:16,875
ค่ะ

1466
01:17:20,041 --> 01:17:23,290
คลาริต้า พ่อมีเรื่องต้องบอกลูก

1467
01:17:23,291 --> 01:17:27,374
พ่อเขียนจดหมายเอาไว้ให้ลูกอ่าน
เมื่อพ่อตาย

1468
01:17:27,375 --> 01:17:30,915
แต่พ่อคิดว่าให้ลูกรู้ตอนนี้จะดีกว่า

1469
01:17:30,916 --> 01:17:33,208
เกิดอะไรขึ้น พ่อทำให้หนูกลัวนะ

1470
01:17:33,750 --> 01:17:35,083
แม่ของลูกกับพ่อ

1471
01:17:36,000 --> 01:17:38,999
เราเคยมีความผูกพันกนมาก

1472
01:17:39,000 --> 01:17:42,125
พ่ออยากให้ลูกจำไว้เสมอ

1473
01:17:42,625 --> 01:17:46,874
ปีใหม่ปี 1959

1474
01:17:46,875 --> 01:17:50,749
เรากำลังฉลองอยู่ที่ชมรมหนุ่มสาววัยทำงาน

1475
01:17:50,750 --> 01:17:53,124
และระหว่างที่จิบไซเดอร์กัน

1476
01:17:53,125 --> 01:17:56,749
เราพูดถึงทฤษฎีวัตถุนิยมวิภาษ

1477
01:17:56,750 --> 01:17:58,915
คุยกันเรื่องเรื่องมูลค่าส่วนเกิน

1478
01:17:58,916 --> 01:18:01,832
และเราก็จะจีบสาวสักคนติดเสมอ

1479
01:18:01,833 --> 01:18:05,249
แล้วอยู่ดีๆ เราก็ได้ข่าวจากคิวบา

1480
01:18:05,250 --> 01:18:07,624
ฟิเดลเข้าถึงฮาวานาแล้ว

1481
01:18:07,625 --> 01:18:10,457
กลุ่มปฏิวัติชนะ

1482
01:18:10,458 --> 01:18:15,832
มีการถกเถียงกันอย่างดุเดือดว่า
ควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร

1483
01:18:15,833 --> 01:18:20,165
ยังกับว่าเราจะทำอะไรได้
จากวิลลาเกรสโปอย่างนั้นแหละ

1484
01:18:20,166 --> 01:18:22,999
ทุกคนเริ่มถกเถียงกันเรื่องกลยุทธ์

1485
01:18:23,000 --> 01:18:25,915
ทุกคนทะเลาะกัน เถียงกัน

1486
01:18:25,916 --> 01:18:29,457
แล้วพ่อก็เห็นผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ตรงนั้น

1487
01:18:29,458 --> 01:18:32,875
น้ำตาไหลนองหน้าและหยดลงบนวิทยุ

1488
01:18:33,375 --> 01:18:35,375
เอสเตร์ แม่ของลูกนั่นเอง

1489
01:18:36,041 --> 01:18:38,250
แล้วพ่อก็รู้สึกอ่อนโยนหวั่นไหวขึ้นมา

1490
01:18:38,750 --> 01:18:43,291
หลายปีหลังจากนั้น ลูกก็เกิดมา
ลูกสาวที่รักของพ่อ

1491
01:18:43,833 --> 01:18:46,249
มันดีมาก ทุกอย่างช่างเพอร์เฟกต์

1492
01:18:46,250 --> 01:18:49,708
จนกระทั่งเดือนตุลาคม ปี 1992

1493
01:18:50,375 --> 01:18:52,041
วันที่ 3 ตุลาคม

1494
01:18:53,166 --> 01:18:54,583
เกิดอะไรขึ้นคะ

1495
01:18:57,041 --> 01:18:58,708
พ่อตกหลุมรัก

1496
01:18:59,208 --> 01:19:03,541
พ่อตกหลุมรัก คลาริต้า
เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต

1497
01:19:04,208 --> 01:19:06,207
หัวใจพ่อแทบระเบิดออกมา

1498
01:19:06,208 --> 01:19:09,707
พ่อคะ หนูไม่รู้จะพูดยังไง
แต่พ่อก็เป็นแค่มนุษย์คนนึง

1499
01:19:09,708 --> 01:19:13,499
เธออายุ 20 ปี พ่ออายุ 53

1500
01:19:13,500 --> 01:19:15,040
- อะไรนะ
- ใช่

1501
01:19:15,041 --> 01:19:18,916
- พ่อเจอเธอที่ไหน
- ที่ห้องสมุดชุมชนชาวยิว

1502
01:19:19,625 --> 01:19:21,915
พ่อนั่งอยู่ที่โต๊ะกลาง

1503
01:19:21,916 --> 01:19:26,874
แล้วพ่อก็เห็นสาวน้อยคนนี้ อานา กริมเบิร์ก

1504
01:19:26,875 --> 01:19:28,583
กำลังอ่านหนังสืออยู่

1505
01:19:29,083 --> 01:19:31,833
เธอเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้พ่อ

1506
01:19:32,916 --> 01:19:36,124
พ่อพูดอะไรไม่ออกเลย

1507
01:19:36,125 --> 01:19:38,416
เธอกลับไปอ่านหนังสือต่อ

1508
01:19:39,833 --> 01:19:42,499
สีหน้าเธอเศร้ามาก

1509
01:19:42,500 --> 01:19:44,833
ดูออกเลยว่าเธออยู่คนเดียว

1510
01:19:45,791 --> 01:19:47,915
เธอลุกขึ้นกำลังจะเดินออกไป

1511
01:19:47,916 --> 01:19:49,666
พ่อควรเข้าไปคุยกับเธอ

1512
01:19:50,166 --> 01:19:52,540
พ่อจะกล้าไหมนะ

1513
01:19:52,541 --> 01:19:55,040
แล้วพ่อก็คุยกับเธอ

1514
01:19:55,041 --> 01:19:56,332
พ่อคุยกับเธอ

1515
01:19:56,333 --> 01:20:00,915
คำพูดพรั่งพรูระหว่างเราสองคน
นานหลายชั่วโมง

1516
01:20:00,916 --> 01:20:06,791
และหลายวันต่อมา ในอะพาร์ตเมนต์เล็กๆ
ของเธอที่ถนนฟิโนคิเอ็ตโต

1517
01:20:07,583 --> 01:20:10,458
เป็นช่วงเวลาที่พ่อมีความสุขที่สุดในชีวิต

1518
01:20:11,208 --> 01:20:15,290
เธอบอกพ่อว่าพ่อช่วยให้เธอไม่ฆ่าตัวตาย

1519
01:20:15,291 --> 01:20:18,540
พ่อช่วยเธอได้ทันเวลา คลาริต้า

1520
01:20:18,541 --> 01:20:20,290
ทันเวลาพอดี

1521
01:20:20,291 --> 01:20:22,874
เพราะพ่อ เธอเลยไม่ตาย

1522
01:20:22,875 --> 01:20:26,708
- โถ
- แต่พ่อยังแต่งงานกับเอสเตอร์อยู่

1523
01:20:27,208 --> 01:20:29,416
เลยไม่สามารถทำอะไรได้เลย

1524
01:20:30,083 --> 01:20:33,749
เธอย้ายไปอยู่อิสราเอลและเริ่มต้นชีวิตใหม่

1525
01:20:33,750 --> 01:20:37,416
หกเดือนต่อมา พ่อก็ได้รับจดหมายฉบับนึง

1526
01:20:38,125 --> 01:20:40,208
เขียนว่า "มีเด็กแล้วนะ"

1527
01:20:41,791 --> 01:20:43,332
เด็กผู้หญิงตัวน้อย

1528
01:20:43,333 --> 01:20:46,999
หลังจากนั้น ทุกปีสองปี

1529
01:20:47,000 --> 01:20:49,540
ก็มีจดหมายอีกฉบับสั้นๆ

1530
01:20:49,541 --> 01:20:51,082
หลังจากนั้นก็เงียบกริบ

1531
01:20:51,083 --> 01:20:52,583
ไม่ส่งมาอีกเลย

1532
01:20:53,083 --> 01:20:58,374
สามเดือนก่อน พ่อได้รับโทรเลข
จากสถานทูตอิสราเอล

1533
01:20:58,375 --> 01:21:02,040
บอกว่าจ่ากริมเบิร์กกำลังจะมาหาพ่อ

1534
01:21:02,041 --> 01:21:05,290
วันศุกร์ถัดไปเวลาห้าโมงเย็น

1535
01:21:05,291 --> 01:21:10,624
พอห้าโมงเย็นเป๊ะ จ่ากริมเบิร์กก็มาหา

1536
01:21:10,625 --> 01:21:12,041
เป็นผู้หญิงคนนึง

1537
01:21:12,791 --> 01:21:15,958
เอาเป็นว่าจ่ากริมเบิร์ก

1538
01:21:17,250 --> 01:21:19,249
เป็นลูกสาวของพ่อ

1539
01:21:19,250 --> 01:21:21,499
อายุ 32 ปี

1540
01:21:21,500 --> 01:21:24,415
หน้าตาเหมือนแม่ของเธอ สวยมาก

1541
01:21:24,416 --> 01:21:28,625
เธอมาที่บัวโนสไอเรสเพื่อพบพ่อโดยเฉพาะ

1542
01:21:29,333 --> 01:21:31,958
และเธอจะพาพ่อไปอยู่กับเธอ

1543
01:21:32,458 --> 01:21:35,250
เพราะอย่างนั้นพ่อจึงต้องบอกลูก

1544
01:21:36,041 --> 01:21:39,208
เดือนหน้าเราจะไปอิสราเอลกัน

1545
01:21:40,291 --> 01:21:42,958
และพ่อจะใช้ชีวิตในช่วงวาระสุดท้ายที่นั่น

1546
01:21:43,541 --> 01:21:45,166
นั่นแหละที่พ่ออยากบอก

1547
01:21:45,666 --> 01:21:48,415
ลูกไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น

1548
01:21:48,416 --> 01:21:52,208
หนูจะไม่ห่วงได้ยังไงคะพ่อ
ที่พ่อบอกหนูมัน…

1549
01:21:54,916 --> 01:21:58,415
มันไม่ง่ายสำหรับพ่อเหมือนกันนะลูก

1550
01:21:58,416 --> 01:22:02,082
แต่ลูกคงเข้าใจนะที่พ่อต้องบอกลูก

1551
01:22:02,083 --> 01:22:03,415
เข้าใจไหม

1552
01:22:03,416 --> 01:22:04,374
หืม

1553
01:22:04,375 --> 01:22:07,165
- หนูอยากเจอเธอ
- ได้สิ

1554
01:22:07,166 --> 01:22:08,749
เธอเป็นน้องสาวของลูก

1555
01:22:08,750 --> 01:22:12,207
- หนูจะเจอเธอได้เมื่อไหร่
- มะรืนนี้ วันศุกร์

1556
01:22:12,208 --> 01:22:14,832
มื้อเที่ยง พ่อเลี้ยงเอง

1557
01:22:14,833 --> 01:22:18,832
ไม่ค่ะ ให้หนูจ่ายเถอะพ่อจ๋า
เราจะได้ไปกินอะไรดีๆ กัน

1558
01:22:18,833 --> 01:22:19,916
โอเค

1559
01:22:20,666 --> 01:22:23,000
โอเค ยินดีด้วยค่ะ

1560
01:22:23,958 --> 01:22:27,665
ในที่สุดพ่อก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
มีลูกสาวเป็นทหาร

1561
01:22:27,666 --> 01:22:30,790
อย่า นั่งก่อน ลูกจะไปไหน

1562
01:22:30,791 --> 01:22:34,457
หนูจะไปสายแล้วพ่อ
หนูจอดรถเลื่อนหิมะซ้อนคันอยู่

1563
01:22:34,458 --> 01:22:36,124
ไซบีเรียมันไกลมาก

1564
01:22:36,125 --> 01:22:38,415
- เจอกันวันศุกร์ค่ะ
- มานั่งนี่เถอะ

1565
01:22:38,416 --> 01:22:39,708
เจอกันวันศุกร์ค่ะพ่อ

1566
01:22:40,208 --> 01:22:43,791
มานี่เถอะคลาริต้า รอเดี๋ยวก่อน รัปปาพอร์ต

1567
01:22:44,291 --> 01:22:46,332
สวัสดีรัปปาพอร์ต

1568
01:22:46,333 --> 01:22:48,707
รัปปาพอร์ต ไปทำอะไรมา

1569
01:22:48,708 --> 01:22:52,790
คุณเคยตัวสูงและผมบลอนด์นี่

1570
01:22:52,791 --> 01:22:53,875
และตอนนี้…

1571
01:22:55,791 --> 01:22:59,208
รัปปาพอร์ตๆ

1572
01:23:01,375 --> 01:23:03,416
รัปปาพอร์ต

1573
01:23:05,083 --> 01:23:07,083
รัปปาพอร์ต

1574
01:23:19,875 --> 01:23:22,374
คุณกุเรื่องขึ้นมาหมด

1575
01:23:22,375 --> 01:23:24,083
เห็นๆ อยู่

1576
01:23:24,583 --> 01:23:27,832
คุณมันไอ้สารเลวจริงๆ

1577
01:23:27,833 --> 01:23:30,249
กับลูกสาวตัวเองแท้ๆ

1578
01:23:30,250 --> 01:23:32,540
ผมทำไปเพื่อช่วยชีวิตคน

1579
01:23:32,541 --> 01:23:33,957
ชีวิตผมเอง

1580
01:23:33,958 --> 01:23:35,957
ไอ้สารเลว ให้ตายสิ

1581
01:23:35,958 --> 01:23:38,582
พวกเขาอยากส่งผมไปอยู่บ้านพักคนชรา

1582
01:23:38,583 --> 01:23:40,832
ไม่ใช่เวลามาลังเล

1583
01:23:40,833 --> 01:23:45,290
ผมไม่เคยเจอใครเลวขนาดนี้เลย

1584
01:23:45,291 --> 01:23:48,207
ในประวัติศาสตร์ของคนเลวชั่วช้า

1585
01:23:48,208 --> 01:23:52,124
คนอย่างคุณคงเดินเชื่องเป็นลูกแกะเข้าค่ายกักกัน

1586
01:23:52,125 --> 01:23:54,290
แล้วโดนแขวนคอที่ต้นลาร์ชแน่

1587
01:23:54,291 --> 01:23:58,415
ผมไม่มีวันทำแบบนั้น
กับลูกสาวตัวเองเด็ดขาด ไม่มีวัน

1588
01:23:58,416 --> 01:24:01,790
เธอไม่ใช่ลูกสาวของผมแล้ว
เธอเป็นผูสมรู้ร่วมคิด

1589
01:24:01,791 --> 01:24:06,207
คุณหนีไม่พ้นหรอก วันมะรืนนี้ วันศุกร์…

1590
01:24:06,208 --> 01:24:09,457
วันศุกร์ผมก็จะอยู่เกมูเกมูไม่ก็ฮ่องกงแล้ว

1591
01:24:09,458 --> 01:24:11,207
เกมูเกมู ไม่ต้องพูดเลย

1592
01:24:11,208 --> 01:24:13,790
สภาพแบบนี้ แค่ไปดาวน์ทาวน์ยังไม่รอดเลย

1593
01:24:13,791 --> 01:24:16,874
ผมจะไปที่ไหนสักแห่ง
ที่ที่พวกเขาตามหาผมไม่เจอ

1594
01:24:16,875 --> 01:24:22,165
งั้นเหรอ แล้วลูกสาวคุณล่ะ
เธอจะคิดไปว่าคุณตายไปแล้ว

1595
01:24:22,166 --> 01:24:24,540
คุณเป็นคนแบบไหนกัน

1596
01:24:24,541 --> 01:24:27,249
คุณไม่สนใจใครเลย ตาเฒ่า

1597
01:24:27,250 --> 01:24:29,874
ผมจะทิ้งจดหมายไว้ให้เธอ แค่นั้น

1598
01:24:29,875 --> 01:24:35,666
ผมจะส่งจดหมายให้เธอ
อธิบายสาเหตุที่ผมทำตัวแบบนี้

1599
01:24:36,250 --> 01:24:37,250
เรียบร้อย

1600
01:24:39,833 --> 01:24:41,333
ร็อดริโกเหรอ

1601
01:24:42,250 --> 01:24:45,083
ไม่ ไม่ใช่ร็อดริโกหรอก
คนนั้นตัวใหญ่กว่าเยอะ

1602
01:24:47,000 --> 01:24:50,125
วาดสวยดีนะ เลาริต้า เหมือนเป๊ะเลย

1603
01:24:53,291 --> 01:24:54,457
หาฉันเจอได้ยังไง

1604
01:24:54,458 --> 01:24:58,041
จงตามหาแล้วจะเจอไงคนสวย
เธอติดอะไรฉันอยู่ใช่ไหม

1605
01:24:59,375 --> 01:25:00,250
ใช่

1606
01:25:03,208 --> 01:25:04,208
เอาไป

1607
01:25:04,708 --> 01:25:07,624
เดี๋ยวๆ เธอติดฉันอยู่ห้าแสน
นี่ไม่ถึงแสนนึงด้วยซ้ำ

1608
01:25:07,625 --> 01:25:08,915
เฮ่ย

1609
01:25:08,916 --> 01:25:10,540
เฮ่ มานี่ๆ

1610
01:25:10,541 --> 01:25:12,332
มานี่ เร็วเข้า

1611
01:25:12,333 --> 01:25:13,915
- มีอะไร
- มานี่สิ

1612
01:25:13,916 --> 01:25:15,540
- ขอฉันอธิบายก่อน
- อะไร

1613
01:25:15,541 --> 01:25:18,290
จะบอกว่าสวนนี้มีแต่คนเลวกับขี้ยางั้นเหรอ

1614
01:25:18,291 --> 01:25:20,790
ฉันยังหาเงินมาไม่ได้ แต่จะหาให้แน่

1615
01:25:20,791 --> 01:25:23,665
ตอนที่เธอโทรหาฉันตอนตีสาม ถามหาโคเคน

1616
01:25:23,666 --> 01:25:25,499
ฉันเคยบอกว่า "ไม่ได้" ไหม

1617
01:25:25,500 --> 01:25:27,457
- ไม่
- ฉันเคยทำเธอผิดหวังรึเปล่า

1618
01:25:27,458 --> 01:25:29,290
ไม่เคย ฉันรู้ ฉันขอโทษ

1619
01:25:29,291 --> 01:25:31,957
เชี่ยเอ๊ย คนไม่มีจิตสำนึกแม่งทำฉันยัวะชะมัด

1620
01:25:31,958 --> 01:25:33,208
มานี่นะนังนี่

1621
01:25:33,791 --> 01:25:34,958
กลับมานี่

1622
01:25:37,000 --> 01:25:38,750
อยู่นิ่งๆ สิวะ

1623
01:25:41,083 --> 01:25:42,416
อยู่นิ่งๆ โธ่เว้ย

1624
01:25:43,375 --> 01:25:47,124
อย่าทำเป็นเล่นกับฉัน เลาริต้า
อย่าทำเป็นเล่น

1625
01:25:47,125 --> 01:25:49,999
เพราะไม่งั้นฉันจะไม่ได้เงินคืน

1626
01:25:50,000 --> 01:25:53,208
และถ้าฉันไม่ได้เงินคืน เธอก็จะไม่ได้อยู่ถึงแก่แน่

1627
01:25:53,958 --> 01:25:58,125
- พรุ่งนี้สองทุ่ม ที่ศาลา
- ขอเวลาฉันอีกหน่อยเถอะ ขอล่ะ

1628
01:26:00,625 --> 01:26:02,041
มานี่

1629
01:26:04,666 --> 01:26:06,000
นี่ ฟังฉันนะ

1630
01:26:06,958 --> 01:26:10,125
อย่าพูดว่า "ฉันทำไม่ได้" เลาริต้า

1631
01:26:10,833 --> 01:26:13,333
คนเก่งอย่างเธอทำได้อยู่แล้ว

1632
01:26:14,750 --> 01:26:16,833
ไปขอพ่อแม่เอาสิ

1633
01:26:17,500 --> 01:26:18,540
ขายอะไรก็ได้

1634
01:26:18,541 --> 01:26:21,207
- ไม่ก็ไปยืนขายตัวตามข้างถนนซะ
- ไม่

1635
01:26:21,208 --> 01:26:22,916
แต่ฉันจะต้องได้เงินคืน

1636
01:26:24,166 --> 01:26:27,207
- พรุ่งนี้ สองทุ่มที่ศาลา
- ไม่

1637
01:26:27,208 --> 01:26:29,583
และอย่าหนีไปไหนเชียวนะ คนสวย

1638
01:26:30,125 --> 01:26:31,541
นั่นจะยิ่งพลาดมหันต์

1639
01:26:35,666 --> 01:26:37,375
ให้ตายสิวะ

1640
01:26:38,000 --> 01:26:40,000
เมืองเชี่ยนี่

1641
01:26:40,791 --> 01:26:43,708
ทำเอารู้สึกว่าตัวเองก็เชี่ยไปด้วยเลย

1642
01:26:46,916 --> 01:26:48,708
บายนะคนสวย เจอกันพรุ่งนี้

1643
01:26:53,625 --> 01:26:54,916
แม่หนู

1644
01:26:56,250 --> 01:26:57,458
แม่หนู

1645
01:27:01,208 --> 01:27:03,125
เป็นอะไรไหม แม่หนู

1646
01:27:05,625 --> 01:27:07,750
โถแม่หนู…

1647
01:27:08,625 --> 01:27:10,458
โถ ดีๆ นะ

1648
01:27:11,125 --> 01:27:13,707
นี่ เอานี่ไปนะ

1649
01:27:13,708 --> 01:27:17,999
เอานี่ไปซะนะ สาวน้อย

1650
01:27:18,000 --> 01:27:18,915
ขอบคุณค่ะ

1651
01:27:18,916 --> 01:27:21,791
ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอบคุณหรอก

1652
01:27:22,583 --> 01:27:24,875
ผู้ชายคนนั้นเป็นเจ้าหนี้เหรอ

1653
01:27:26,166 --> 01:27:27,541
ไม่ค่ะ เขาเป็นพ่อค้ายา

1654
01:27:30,791 --> 01:27:32,375
เขาเป็นคนขาย

1655
01:27:32,958 --> 01:27:36,250
- เขาขายยา
- แล้วเธอไม่มีเงินจ่ายเขาเหรอ

1656
01:27:37,750 --> 01:27:38,915
แย่จัง

1657
01:27:38,916 --> 01:27:42,999
นี่ ฟังคำแนะนำของฉันนะ
หนีไปให้เร็วที่สุด

1658
01:27:43,000 --> 01:27:46,165
และไปให้ไกลที่สุดเลยด้วย

1659
01:27:46,166 --> 01:27:48,374
ออกไปจากเมืองนี้ซะ ถ้าจำเป็น

1660
01:27:48,375 --> 01:27:49,665
ไม่รู้สิ

1661
01:27:49,666 --> 01:27:52,665
ขึ้นรถไฟโดยไม่รู้จุดหมายไปเลย

1662
01:27:52,666 --> 01:27:56,082
- แต่ไปซะแม่หนู ฟังฉันเถอะ
- ไม่ได้ๆ

1663
01:27:56,083 --> 01:27:59,124
ทำไมล่ะ ทำไมฉันต้องหนีไปไหนด้วย

1664
01:27:59,125 --> 01:28:01,333
ฉันหนีพ้นจากเรื่องพวกนั้นแล้ว

1665
01:28:01,833 --> 01:28:04,625
ฉันไม่ได้ใช้ยาเลยมาสามเดือนแล้ว

1666
01:28:05,250 --> 01:28:07,874
ฉันเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะ

1667
01:28:07,875 --> 01:28:11,374
- ฉันเอาให้ดูได้ไหม
- ได้สิ

1668
01:28:11,375 --> 01:28:13,624
ฉันมาที่สวนนี้ทุกวัน

1669
01:28:13,625 --> 01:28:15,790
ฉันใช้เวลาวาดรูป

1670
01:28:15,791 --> 01:28:19,332
เพราะฉันพยายามจะทำอะไรดีๆ กับชีวิต

1671
01:28:19,333 --> 01:28:20,874
แต่แค่นั้นก็ยังไม่พอ

1672
01:28:20,875 --> 01:28:25,207
ไม่ อย่าฉีกภาพวาดตัวเองแบบนั้นสิยัยหนู

1673
01:28:25,208 --> 01:28:28,875
อย่าๆ ภาพพวกนี้สวยมากนะ อย่าทำอย่างนั้น

1674
01:28:30,500 --> 01:28:34,332
ฟังคำแนะนำของฉัน
แล้วรีบหนีไปให้ไกลที่สุดเถอะ

1675
01:28:34,333 --> 01:28:35,333
ไม่ๆ

1676
01:28:36,250 --> 01:28:38,666
ไม่มีทางหนีคนพวกนี้ไปได้

1677
01:28:39,166 --> 01:28:43,415
พวกเขามีสาขา มีหูมีตาอยู่ทุกที่

1678
01:28:43,416 --> 01:28:44,916
เธอพูดถูก

1679
01:28:45,500 --> 01:28:48,666
เราต้องหาวิธีทำอย่างอื่น

1680
01:28:49,375 --> 01:28:51,165
ถามหน่อย แม่หนู

1681
01:28:51,166 --> 01:28:55,540
วันศุกร์มีแผนไปไหนไหม

1682
01:28:55,541 --> 01:28:56,915
ไม่รู้สิคะ

1683
01:28:56,916 --> 01:29:00,999
ถึงวันศุกร์ ฉันคงโดนส่งเข้าโรงพยาบาล
ไม่ก็ตายไปแล้ว

1684
01:29:01,000 --> 01:29:04,457
ไม่ เธอไม่ได้เข้าโรงพยาบาลหรอก

1685
01:29:04,458 --> 01:29:06,832
เธอต้องเชื่อใจฉัน

1686
01:29:06,833 --> 01:29:11,749
เธอจะไม่ตาย เธอจะไม่ได้ตาย

1687
01:29:11,750 --> 01:29:13,541
เข้าใจนะแม่หนู

1688
01:29:54,916 --> 01:29:56,041
เวลาล่ะ

1689
01:30:08,958 --> 01:30:10,375
อีกสิบนาทีสองทุ่ม

1690
01:30:10,875 --> 01:30:12,083
ดีมาก

1691
01:30:12,583 --> 01:30:13,915
ผมชื่ออะไร

1692
01:30:13,916 --> 01:30:16,707
ถามอีกแล้วเหรอ ผมต้องบอกอีกสักกี่ครั้ง

1693
01:30:16,708 --> 01:30:18,208
ผมชื่ออะไร

1694
01:30:18,708 --> 01:30:20,290
โดนาโต

1695
01:30:20,291 --> 01:30:21,999
ชื่อเต็ม

1696
01:30:22,000 --> 01:30:24,082
เซเวริโน โดนาโต

1697
01:30:24,083 --> 01:30:26,290
หรือที่รู้จักกันในนาม…

1698
01:30:26,291 --> 01:30:28,374
"แหบห้าว" โดนาโต

1699
01:30:28,375 --> 01:30:29,916
โอเคไหม ผ่านรึยัง

1700
01:30:30,500 --> 01:30:34,374
ผู้บัญชาการเซเวริโน "แหบห้าว" โดนาโต

1701
01:30:34,375 --> 01:30:36,749
โอเค แล้วคุณล่ะ คุณชื่ออะไร

1702
01:30:36,750 --> 01:30:38,415
ผมชื่อไปตายซะ

1703
01:30:38,416 --> 01:30:39,999
คุณชื่ออะไร

1704
01:30:40,000 --> 01:30:42,374
"ติดอ่าง" โรเบลโด

1705
01:30:42,375 --> 01:30:43,957
"ลิ้นพัน" โรเบลโด

1706
01:30:43,958 --> 01:30:47,582
จะเป็น "ติดอ่าง" โรเบลโดได้ไง
คุณพูดติดอ่างเหรอ

1707
01:30:47,583 --> 01:30:49,083
แล้วคุณล่ะเสียงแหบเหรอ

1708
01:30:49,666 --> 01:30:51,207
ไม่ต้องพูดเลย

1709
01:30:51,208 --> 01:30:54,207
"ลิ้นพัน" โรเบลโดต่างหากครับ "ลิ้นพัน"

1710
01:30:54,208 --> 01:30:57,374
เขาไม่ถามประวัติชีวิตผม
ก่อนจะยิงผมหรอก

1711
01:30:57,375 --> 01:30:59,999
อาจจะมีพูดถึงก็ได้

1712
01:31:00,000 --> 01:31:03,000
ในสถานการณ์แบบนี้ รายละเอียดสำคัญมาก

1713
01:31:03,500 --> 01:31:06,291
"ลิ้นพัน" ฟังดูเหมือนปืนกล

1714
01:31:08,958 --> 01:31:09,874
ลิ้นพัน

1715
01:31:09,875 --> 01:31:12,207
คุณแนะนำตัวเองแล้วบอกว่า

1716
01:31:12,208 --> 01:31:15,332
"จ่าสิบเอกเอวาริสโต "ลิ้นพัน" โรเบลโด"

1717
01:31:15,333 --> 01:31:17,665
ไม่ ผมไม่พูดอะไรอย่างนั้นหรอก

1718
01:31:17,666 --> 01:31:21,332
ผมจะทำสิ่งที่ผมบอกว่าจะมาทำ แล้วก็จบ

1719
01:31:21,333 --> 01:31:23,125
ซึ่งก็เยอะพออยู่แล้ว

1720
01:31:25,208 --> 01:31:26,833
ผมมาสูบบุหรี่

1721
01:31:27,333 --> 01:31:28,374
สูบบุหรี่

1722
01:31:28,375 --> 01:31:30,957
ผมไม่ได้แตะบุหรี่มา 32 ปีแล้ว

1723
01:31:30,958 --> 01:31:34,415
พอเจอคุณก็ดันสูบต่อจนได้ เหลือเชื่อเลย

1724
01:31:34,416 --> 01:31:39,832
ฟังนะ ผมทำเพื่อสาวน้อยคนนั้น
เธอจะได้ไม่ต้องไปขายตัว

1725
01:31:39,833 --> 01:31:43,374
แต่ผมจะไม่อยู่ต่อเกินจำเป็นอีกแม้แต่นาทีเดียว

1726
01:31:43,375 --> 01:31:46,000
คุณเป็นระเบิดเวลาชัดๆ ตาเฒ่า

1727
01:31:46,500 --> 01:31:49,332
ผมขอให้เราทบทวนประวัติของเราอีกครั้ง

1728
01:31:49,333 --> 01:31:52,040
ผมทำให้คุณเสียหายตรงไหน อธิบายมาหน่อย

1729
01:31:52,041 --> 01:31:55,749
ไอ้นักเลงกระจอกนั่นไม่มาเมื่อวาน
วันนี้ก็ไม่มา

1730
01:31:55,750 --> 01:31:58,707
เราไม่ต้องจ่ายค่าคุ้มครองให้เขาแล้ว ใช่ไหมล่ะ

1731
01:31:58,708 --> 01:31:59,915
ตอนนี้น่ะยัง

1732
01:31:59,916 --> 01:32:01,624
แล้วงานคุณล่ะ

1733
01:32:01,625 --> 01:32:05,457
มีใครพูดถึงการเลิกจ้างคุณไหม
ตั้งแต่ผมคุยกับเมเนนเดซ โรเบิร์ตส์

1734
01:32:05,458 --> 01:32:06,999
ตอนนี้น่ะยัง

1735
01:32:07,000 --> 01:32:09,457
ดังนั้นเมื่อผู้ชายคนนั้นมาถึง

1736
01:32:09,458 --> 01:32:12,749
คุณเข้าไปหาเขาแล้วพูดว่า "สวัสดี"

1737
01:32:12,750 --> 01:32:16,832
"จ่าสิบเอกเอวาริสโต "ลิ้นพัน" โรเบลโด"

1738
01:32:16,833 --> 01:32:21,165
"ผู้บัญชาการเซเวริโน โดนาโตอยากคุยกับคุณ"

1739
01:32:21,166 --> 01:32:23,000
"ใครๆ ก็เรียกเขาว่าแหบห้าว"

1740
01:32:23,500 --> 01:32:26,040
คุณพาเขามา แล้วก็แค่นั้น

1741
01:32:26,041 --> 01:32:27,790
งานของคุณจบแล้ว

1742
01:32:27,791 --> 01:32:29,540
แล้วผมก็จะไปซะ

1743
01:32:29,541 --> 01:32:33,665
ผมกลับบ้านแล้วค่อยรอดูเหตุการณ์ต่อไปในข่าว

1744
01:32:33,666 --> 01:32:35,165
ผมไม่เข้าใจเลย

1745
01:32:35,166 --> 01:32:38,540
ถ้าคุณเป็นคนที่จะคุยกับเขา

1746
01:32:38,541 --> 01:32:40,040
แล้วให้ผมมาทำไม

1747
01:32:40,041 --> 01:32:43,207
- ผมไม่เข้าใจ
- รายละเอียด อันโตนิโอ

1748
01:32:43,208 --> 01:32:47,541
ทำแบบนี้จะเสริมบารมีว่า
ผมมีทีมงาน มีหน่วยงาน

1749
01:32:54,375 --> 01:32:58,166
ตอนนี้เลยการ์โดโซ ไปเลย

1750
01:33:05,291 --> 01:33:06,374
ผมไปดีกว่า

1751
01:33:06,375 --> 01:33:10,750
ไม่ได้ๆ ไปทางนั้น เดินไปทางนั้น

1752
01:33:20,333 --> 01:33:22,041
มีอะไรลุง

1753
01:33:22,791 --> 01:33:26,125
โรเบลโด เอวาริสโต "ลิ้นพัน" ยินดีที่รู้จัก

1754
01:33:27,333 --> 01:33:31,541
ฟังนะ เจ้านายผม…
ผู้บัญชาการเซเวริโน โดนาโตอยู่ทางนั้น

1755
01:33:32,291 --> 01:33:33,624
เขาอยากเจอกับคุณ

1756
01:33:33,625 --> 01:33:35,082
- เจ้านายคุณเหรอ
- ใช่

1757
01:33:35,083 --> 01:33:38,207
ผมเป็นลูกน้องเขา เขาเป็นคนอยากเจอคุณ

1758
01:33:38,208 --> 01:33:39,999
- คุณเป็นใคร
- ลูกน้องคนนึงของเขา

1759
01:33:40,000 --> 01:33:41,125
แต่คุณเป็นใคร

1760
01:33:41,791 --> 01:33:43,124
โรเบลโด

1761
01:33:43,125 --> 01:33:44,665
เอวาริสโต ฉายาลิ้นพัน

1762
01:33:44,666 --> 01:33:47,040
คุณหน้าคุ้นๆ นะ เรารู้จักกันไม่ใช่เหรอ

1763
01:33:47,041 --> 01:33:50,999
ไม่เลย คุณไม่รู้จักผม

1764
01:33:51,000 --> 01:33:56,874
ไม่ๆ ฟังนะ คุณไม่รู้จักผมหรอก
เพราะผม… ฟังนะ ผม…

1765
01:33:56,875 --> 01:33:58,707
ผมไม่ใช่คนสำคัญ

1766
01:33:58,708 --> 01:34:01,332
- หมายความว่าไง ไม่สำคัญ
- ผมไม่ใช่คนสำคัญ

1767
01:34:01,333 --> 01:34:03,457
ผมไม่มีตัวตน ไม่เลย

1768
01:34:03,458 --> 01:34:06,333
ไม่ แต่ฟังนะ ตั้งใจฟังให้ดีเพราะ…

1769
01:34:06,875 --> 01:34:10,999
คนที่สำคัญและคนที่อยากเจอคุณคือเขา…

1770
01:34:11,000 --> 01:34:12,625
ไม่ได้ ผมยุ่งอยู่

1771
01:34:18,458 --> 01:34:21,165
- ผู้บัญชาการ…
- บอกว่าไม่ได้ ผมยุ่งอยู่

1772
01:34:21,166 --> 01:34:23,250
อ่อ ไม่ทันได้ฟัง

1773
01:34:30,125 --> 01:34:33,708
เห็นว่าเขามาหาไม่ได้น่ะ เขาบอกว่ายุ่งอยู่

1774
01:34:35,166 --> 01:34:36,708
ฟังนะไอ้กุ๊ย

1775
01:34:38,458 --> 01:34:39,874
พูดกับผมเหรอ

1776
01:34:39,875 --> 01:34:43,082
ใช่ นายนั่นแหละ อัล คาโปน

1777
01:34:43,083 --> 01:34:45,165
- มานี่
- ต้องการอะไร

1778
01:34:45,166 --> 01:34:49,124
ฉันไม่อยากตะโกนคุย มานี่

1779
01:34:49,125 --> 01:34:52,915
เลาริต้า มาร์ติเนซ ห้าแสน

1780
01:34:52,916 --> 01:34:56,624
ชื่อคุ้นๆ ไหม แล้วคุ้นๆ ตัวเลขไหม

1781
01:34:56,625 --> 01:34:57,791
มีอะไร

1782
01:34:58,291 --> 01:34:59,832
มานี่สิไอ้หนู

1783
01:34:59,833 --> 01:35:02,332
มาคุยกับป๋านี่

1784
01:35:02,333 --> 01:35:05,749
ผมไปละ เชิญคุยกันไปละกัน

1785
01:35:05,750 --> 01:35:08,290
มีปัญหาอะไรกับเลาริต้า มาร์ติเนซ คุณเป็นใคร

1786
01:35:08,291 --> 01:35:10,499
ฉันคือผู้บัญชาการโดนาโต

1787
01:35:10,500 --> 01:35:14,250
- ถ้านังกะหรี่นั่นคิดว่า…
- นังกะหรี่นั่นคือลูกสาวฉัน

1788
01:35:14,833 --> 01:35:16,375
นั่งลง

1789
01:35:17,083 --> 01:35:19,207
- โอเค
- ซะงั้นน่ะ

1790
01:35:19,208 --> 01:35:20,749
นังนั่นก็มีพ่อแฮะ

1791
01:35:20,750 --> 01:35:24,499
ฉันไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของเธอ ฉันเป็นพ่ออีกแบบนึง

1792
01:35:24,500 --> 01:35:25,875
ฉันมีลูกหลายคน

1793
01:35:26,458 --> 01:35:28,415
ฉันคือแหบห้าว โดนาโต

1794
01:35:28,416 --> 01:35:30,165
ไม่เห็นเคยได้ยินชื่อเลยลุง

1795
01:35:30,166 --> 01:35:32,499
คนระดับอย่างนายคงไม่เคยหรอก

1796
01:35:32,500 --> 01:35:36,290
พวกนักเลงหางแถวไม่เคยทำการบ้านกันเลย

1797
01:35:36,291 --> 01:35:40,040
สุดท้ายก็ตายเป็นหมาอยู่ข้างถนน

1798
01:35:40,041 --> 01:35:41,332
ฉันจะสั่งสอนให้นะ

1799
01:35:41,333 --> 01:35:45,582
นายคงเคยทำงานกับสถานีเขต 32

1800
01:35:45,583 --> 01:35:48,415
ฉันเป็นคนคุมพื้นที่ทางใต้ทั้งหมด

1801
01:35:48,416 --> 01:35:51,999
จากถนนเบลกราโนไปถึงแม่น้ำริอาชูเอโล

1802
01:35:52,000 --> 01:35:56,415
คงเข้าใจสินะว่า
ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

1803
01:35:56,416 --> 01:35:58,916
เรื่องนั้นฉันให้กอร์ดิลโยจัดการ

1804
01:36:00,666 --> 01:36:03,041
โรเฆลิโอ กอร์ดิลโย

1805
01:36:04,250 --> 01:36:06,000
ฉายา "สองหัว"

1806
01:36:07,250 --> 01:36:08,416
ลิ้นพัน

1807
01:36:09,375 --> 01:36:12,125
เขาไม่รู้จักไอ้สองหัว

1808
01:36:15,083 --> 01:36:18,208
อย่าแหยมกับลิ้นพันเชียวนะ

1809
01:36:18,791 --> 01:36:22,915
เขาเป็นไกด์นำเที่ยวสถานที่
ที่ไม่เคยมีใครรอดกลับมา

1810
01:36:22,916 --> 01:36:25,665
- ชัดเจนไหม
- เข้าเรื่องเลยดีกว่าลุง

1811
01:36:25,666 --> 01:36:29,082
อย่าทำอย่างนั้น
มันขัดลูกตาและจะไม่เป็นผลดีกับนาย

1812
01:36:29,083 --> 01:36:31,208
มาคุยเรื่องปัญหาของนายกัน

1813
01:36:31,708 --> 01:36:36,250
ผู้หญิงคนนั้น เลาริต้า ฉันไม่พอใจเธอเท่าไหร่

1814
01:36:36,791 --> 01:36:42,500
การที่เธอติดโคเคน
ฉันมองว่าเป็นความล้มเหลวส่วนตัว

1815
01:36:43,000 --> 01:36:44,290
ฉันยอมรับ

1816
01:36:44,291 --> 01:36:50,165
แต่เธอบอกฉันว่านายทำร้ายเธอ
ฉันไม่พอใจเรื่องนั้นเหมือนกัน

1817
01:36:50,166 --> 01:36:53,707
ฉันเข้าใจว่านายต้องดูแลถิ่นของนาย

1818
01:36:53,708 --> 01:36:55,999
แต่เราจะจัดการกันเอง

1819
01:36:56,000 --> 01:36:58,582
นี่ไม่ใช่เรื่องของนาย

1820
01:36:58,583 --> 01:37:02,165
เธอเป็นครอบครัว
และเธอจะไม่รบกวนใครอีกแล้ว

1821
01:37:02,166 --> 01:37:05,915
เข้าใจไหม ลืมเธอไปซะ

1822
01:37:05,916 --> 01:37:07,957
นายไม่เคยรู้จักเธอ

1823
01:37:07,958 --> 01:37:14,832
ลืมเธอซะ ไม่งั้นนายเอง
จะกลายเป็นแค่ความทรงจำ

1824
01:37:14,833 --> 01:37:17,999
จะบอกว่าตาแก่สองคนอย่างพวกแก
จะทำร้ายฉันเหรอ

1825
01:37:18,000 --> 01:37:20,124
ไม่อยู่แล้ว

1826
01:37:20,125 --> 01:37:22,624
เราไม่ทำร้ายใคร

1827
01:37:22,625 --> 01:37:26,458
ฉันจะไม่สู้กับนาย
แค่แตะครั้งเดียวก็ฆ่าฉันได้แล้ว

1828
01:37:27,375 --> 01:37:30,833
แต่อย่าหาเรื่องลิ้นพันดีกว่า

1829
01:37:35,291 --> 01:37:38,374
พูดอะไรวะเนี่ย เลิกล้อเล่นได้แล้ว

1830
01:37:38,375 --> 01:37:40,915
เมื่อวานพวกแกมาทำอะไรที่นี่

1831
01:37:40,916 --> 01:37:42,749
- ฉันจำไม่ได้
- ไม่ได้เหรอ

1832
01:37:42,750 --> 01:37:46,082
แกใช้ไอ้นี่อยู่ ฉันมองเห็นหมดทุกอย่าง

1833
01:37:46,083 --> 01:37:49,040
- ฉันขอเตือนเป็นมารยาทนะ
- บอกมาว่านังนั่นอยู่ไหน

1834
01:37:49,041 --> 01:37:51,207
นายกำลังทำผิดพลาดร้ายแรง

1835
01:37:51,208 --> 01:37:54,958
ไปตายซะทั้งคู่เลยแม่ง
เกลียดชะมัดเวลาคนหยามกู

1836
01:37:55,541 --> 01:37:58,082
ตอนแรกก็นังนั่น แล้วมาเจอไอ้แก่สองคนนี่อีก

1837
01:37:58,083 --> 01:38:00,582
ฉันมีป้ายติดหน้าเขียนว่า "ไอ้โง่" รึไง

1838
01:38:00,583 --> 01:38:03,332
- ผมไม่รู้ ผมมองไม่เห็น
- พอกันที

1839
01:38:03,333 --> 01:38:05,915
บอกมาว่าแกเป็นใคร และนังนั่นอยู่ไหน

1840
01:38:05,916 --> 01:38:09,249
- ฉันคือแหบห้าว โดนาโต
- กูไม่สน มันอยู่ไหน

1841
01:38:09,250 --> 01:38:10,290
ฉันไม่สน

1842
01:38:10,291 --> 01:38:12,040
สน.รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่

1843
01:38:12,041 --> 01:38:14,749
ถ้าฉันไม่กลับไปภายในสามทุ่ม
พวกเขาจะส่งคนมา

1844
01:38:14,750 --> 01:38:18,540
คิดว่าฉันโง่รึไง บอกมาว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน

1845
01:38:18,541 --> 01:38:20,874
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้พูดอะไรทั้งนั้น

1846
01:38:20,875 --> 01:38:23,082
ฟังนะ กูใช้ชีวิตข้างถนน

1847
01:38:23,083 --> 01:38:26,082
มึงหยามหน้ากูบนถนนที่เป็นบ้านกู

1848
01:38:26,083 --> 01:38:28,457
- เธออยู่ไหน
- ฉันคือผู้บัญชาการโดนาโต

1849
01:38:28,458 --> 01:38:31,457
ดูซิว่ามึงจะสู้กลับยังไง ไอ้ผู้บัญชาการ

1850
01:38:31,458 --> 01:38:34,999
- ปล่อยฉันนะ
- อยู่ไหนกัน ผมมองไม่เห็น

1851
01:38:35,000 --> 01:38:36,249
ปล่อยเขาไป

1852
01:38:36,250 --> 01:38:39,249
ปล่อยเขานะ ให้ตายสิวะ ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ

1853
01:38:39,250 --> 01:38:40,540
ไอ้ลิ้นพันพูดได้ว่ะ

1854
01:38:40,541 --> 01:38:43,290
หัวมุมนี่มีตำรวจอยู่ ฉันจะไปตามมา

1855
01:38:43,291 --> 01:38:45,624
- กลับมานี่
- ผมจะไปตามตำรวจ

1856
01:38:45,625 --> 01:38:46,540
ไอ้แก่นี่

1857
01:38:46,541 --> 01:38:48,582
เฮ่ยๆ อะไรเนี่ย

1858
01:38:48,583 --> 01:38:52,750
อะไรน่ะเหรอ ไอ้แก่เสียสติที่มีมีดอยู่ในมือไง

1859
01:38:53,375 --> 01:38:54,833
มึงไม่เห็นกูด้วยซ้ำ

1860
01:38:56,333 --> 01:38:59,207
ฉันเห็นเงามืดๆ ที่มีเลือดอยู่ข้างใน

1861
01:38:59,208 --> 01:39:03,124
เข้ามาใกล้ๆ นี่ ฉันจะแทงแก
สาบานได้ว่าจะแทงให้พรุนเลย ไอ้เลว

1862
01:39:03,125 --> 01:39:05,832
พอแล้วๆ ลิ้นพัน ฉันไปแล้ว

1863
01:39:05,833 --> 01:39:09,958
คนแก่แม่งกวนประสาทฉิบหาย
นังนั่นหายไปไหนวะ

1864
01:39:14,333 --> 01:39:17,207
หนีไปเลย ไอ้กุ๊ยเอ๊ย

1865
01:39:17,208 --> 01:39:19,915
ไม่ การ์โดโซ

1866
01:39:19,916 --> 01:39:23,166
- ขี้ขลาดนี่หว่า ไอ้สารเลว
- การ์โดโซ

1867
01:39:24,125 --> 01:39:26,833
นี่เป็นถิ่นของฉัน เข้าใจไหม

1868
01:39:27,375 --> 01:39:30,541
ฉันชื่ออันโตนิโอ การ์โดโซ ไอ้ขี้ขลาด

1869
01:39:31,208 --> 01:39:35,833
ถ้าหาเรื่องฉันอีก ฉันจะเฉือนไข่แกทิ้ง

1870
01:39:36,333 --> 01:39:40,249
แล้วเอามาคลุกสลัดกินเลย โธ่เว้ย

1871
01:39:40,250 --> 01:39:42,957
ไม่ๆ อย่านะไอ้สารเลว

1872
01:39:42,958 --> 01:39:46,708
ไม่ๆ ไอ้สารเลว อย่านะ

1873
01:40:23,333 --> 01:40:25,250
การ์โดโซ

1874
01:40:27,166 --> 01:40:28,915
การ์โดโซ มานี่สิ

1875
01:40:28,916 --> 01:40:32,375
นั่งตรงนี้ก็ได้นะ

1876
01:40:37,291 --> 01:40:39,457
ผมแค่…

1877
01:40:39,458 --> 01:40:42,458
อย่าพูดอะไรเลย ขอเถอะ

1878
01:40:42,958 --> 01:40:45,291
ผมแค่อยากบอกคุณว่า

1879
01:40:46,208 --> 01:40:50,624
บอกตามตรง ผมคิดถึงคุณนะ การ์โดโซ

1880
01:40:50,625 --> 01:40:51,790
พูดจนได้

1881
01:40:51,791 --> 01:40:58,540
ผมอยากแสดงความยินดีด้วย
ที่คุณกลับมาจากโรงพยาบาลแล้ว

1882
01:40:58,541 --> 01:41:01,124
สิ่งเดียวที่ผมเสียใจ

1883
01:41:01,125 --> 01:41:05,540
คือคุณไม่ยอมให้ผมไปเยี่ยมคุณ

1884
01:41:05,541 --> 01:41:07,957
ผมไม่ให้ไปเยี่ยมอยู่แล้ว

1885
01:41:07,958 --> 01:41:11,457
คุณจะได้บอกพวกเขาน่ะสิว่า
คุณเป็นหมอแล้วให้ตัดเท้าผมออก

1886
01:41:11,458 --> 01:41:14,790
ผมได้ใช้เวลา 12 วันอย่างมีความสุข
โดยไม่มีคุณ

1887
01:41:14,791 --> 01:41:16,957
คุณพูดถูก ผมไม่โทษคุณหรอก

1888
01:41:16,958 --> 01:41:18,499
ไม่ ผมบอกพวกเขาว่า

1889
01:41:18,500 --> 01:41:21,165
"ต่อให้เขาบอกว่า
เขาเป็นหมอฟาวาโลโรกลับชาติมาเกิด

1890
01:41:21,166 --> 01:41:22,832
อย่าให้เขาเข้ามา"

1891
01:41:22,833 --> 01:41:24,499
ผมไม่ว่าเลย

1892
01:41:24,500 --> 01:41:28,957
- และผมเลิกแต่งเรื่องแล้วด้วย
- ใช่สินะ

1893
01:41:28,958 --> 01:41:30,582
ผมพูดจริงนะ

1894
01:41:30,583 --> 01:41:33,249
ตั้งแต่เกิดเรื่องกับไอ้นักเลงคนนั้น

1895
01:41:33,250 --> 01:41:39,707
ขอบอกเลยว่าเป็นเหตุการณ์
ที่คุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก

1896
01:41:39,708 --> 01:41:45,083
ประเทศนี้ไม่เคยเห็นความกล้าหาญอย่างนั้น
ตั้งแต่จ่ากาบรัลแล้ว

1897
01:41:45,875 --> 01:41:50,208
ตั้งแต่วันนั้น ผมก็เป็นตัวของตัวเองเท่านั้น

1898
01:41:50,708 --> 01:41:54,415
วันศุกร์นั้น คลาร่ามากินมื้อเที่ยงด้วย

1899
01:41:54,416 --> 01:41:55,958
แล้วผมก็บอกความจริงกับเธอ

1900
01:41:56,541 --> 01:41:57,582
ช่างน่าสงสาร

1901
01:41:57,583 --> 01:42:00,124
เธอน้ำตาคลอเบ้า

1902
01:42:00,125 --> 01:42:02,791
และผมก็ตัดสินใจบอกความจริงกับเธอ

1903
01:42:03,458 --> 01:42:06,540
ผมยอมรับว่าการที่เลาริต้า สาวน้อยคนนั้น

1904
01:42:06,541 --> 01:42:08,707
ไม่มาให้เห็นอีกเลย

1905
01:42:08,708 --> 01:42:11,124
ช่วยให้ผมตัดสินใจอย่างนั้นได้

1906
01:42:11,125 --> 01:42:14,624
แผมจะกุเรื่องโกหกอีกก็ได้ แต่ผมไม่อยากทำแล้ว

1907
01:42:14,625 --> 01:42:17,249
ปากของผมมันอันตราย

1908
01:42:17,250 --> 01:42:22,290
มันเปลี่ยนให้คุณเป็นลิ้นพัน โรเบลโด
จนคุณเกือบถูกฆ่าตาย

1909
01:42:22,291 --> 01:42:27,707
มันกุเรื่องครอบครัวอิสราเอลขึ้นมา
และทำลูกสาวผมใจสลาย

1910
01:42:27,708 --> 01:42:29,875
ผมเลิกใช้ฝีปากแล้ว

1911
01:42:30,791 --> 01:42:34,707
ไหนๆ ก็พูดถึงเรื่องปากของคุณ

1912
01:42:34,708 --> 01:42:39,832
ทนายความของคณะกรรมการรู้แล้วว่า
อีนัฟไม่มีอยู่จริง

1913
01:42:39,833 --> 01:42:44,124
พวกเขาไล่ตะเพิดผมออกมา
แล้วก็โละหม้อไอน้ำทิ้งด้วย

1914
01:42:44,125 --> 01:42:46,749
ไม่ให้เงินชดเชยเลย

1915
01:42:46,750 --> 01:42:48,999
ผมขอโทษด้วยจริงๆ

1916
01:42:49,000 --> 01:42:51,166
และคุณก็รับปากกับแม่หนูเลาริต้าคนนั้น

1917
01:42:51,875 --> 01:42:56,665
ว่าคุณจะช่วยเธอเรื่องนักเลงนั่น

1918
01:42:56,666 --> 01:42:58,416
และตอนนี้

1919
01:42:59,166 --> 01:43:04,833
ใครจะไปรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
กับสาวน้อยน่ารักที่น่าสงสารคนนั้น

1920
01:43:06,333 --> 01:43:09,375
ไหนๆ เราก็คุยกันให้หมดเปลือกแล้ว

1921
01:43:10,041 --> 01:43:11,582
ร็อดริโก

1922
01:43:11,583 --> 01:43:12,750
เขากลับมาแล้ว

1923
01:43:13,250 --> 01:43:15,665
ตอนนี้เขาคิดเงินผม 3,000 เปโซ

1924
01:43:15,666 --> 01:43:19,541
คุณแพ้ราบคาบเลย ห้าต่อศูนย์

1925
01:43:20,041 --> 01:43:24,332
เชื่อผมเถอะ แค่นี้ผมก็เจ็บพอแล้ว
ไม่ต้องสาดเกลือซ้ำเติม

1926
01:43:24,333 --> 01:43:28,249
อีกเรื่องนึงนะ ผมไม่ใช่จ่ากาบรัล

1927
01:43:28,250 --> 01:43:30,915
กาบรัลถูกซ้อมจนเละ แต่ผมเปล่า

1928
01:43:30,916 --> 01:43:35,332
ตรงกันข้ามเลย
ผมน่ะเกือบอัดไอ้เลวนั่นจนน่วมไปเลย

1929
01:43:35,333 --> 01:43:37,500
ถ้าผมจับเขาได้นะ… ดูนี่สิ

1930
01:43:38,208 --> 01:43:39,708
เห็นนี่ไหม

1931
01:43:40,541 --> 01:43:41,958
ชิ้นส่วนของไอ้เลวนั่น

1932
01:43:43,125 --> 01:43:45,415
มันมาจากแจ็กเก็ตของเขา แต่เอาเถอะ

1933
01:43:45,416 --> 01:43:48,374
ผมเกือบจะเฉือนเขาได้แล้วก่อนเขาจะจับตัวผม

1934
01:43:48,375 --> 01:43:49,540
อ่อ

1935
01:43:49,541 --> 01:43:50,999
รู้ไหมว่าผมเห็นอะไร

1936
01:43:51,000 --> 01:43:55,333
ที่เตียงในโรงพยาบาล ลอยอยู่เหนือผม

1937
01:43:55,833 --> 01:43:59,958
ผมเห็นสีหน้าหวาดกลัวจนหัวหดของไอ้โง่นั่น

1938
01:44:00,458 --> 01:44:03,790
ตาเขาเบิกกว้างเป็นลูกแตงโมเลย
ตอนที่ผมควักมีดออกมา

1939
01:44:03,791 --> 01:44:05,957
เขาตัวแข็งทื่อ

1940
01:44:05,958 --> 01:44:08,957
กลัวจนขี้หดเลย เขาไม่เข้าใจเลย

1941
01:44:08,958 --> 01:44:12,207
เขาจะเข้าใจได้ยังไง ไม่ได้หรอก

1942
01:44:12,208 --> 01:44:14,041
ให้ตายเถอะ ดูสิ…

1943
01:44:14,875 --> 01:44:18,207
ถึงสายตาผมจะย่ำแย่

1944
01:44:18,208 --> 01:44:21,290
ผมก็เห็นแววตาของเขาเบิกโพลง

1945
01:44:21,291 --> 01:44:22,666
จ้องมองมาที่ผม

1946
01:44:23,166 --> 01:44:24,750
เพราะเขาเห็นผม

1947
01:44:25,750 --> 01:44:27,666
ผมรับรองได้ว่าเขาเห็นผม

1948
01:44:29,041 --> 01:44:30,750
เขาเห็นผม

1949
01:44:33,166 --> 01:44:37,082
ฟังนะ ผมรับรองได้ว่าจะอีกนานเลย

1950
01:44:37,083 --> 01:44:40,958
กว่าไอ้สารเลวนั่นจะคิดมายุ่งกับผมอีก

1951
01:44:42,041 --> 01:44:43,875
ผมต้องเอานี่ไปใส่กรอบไว้

1952
01:44:46,250 --> 01:44:49,999
น่าเสียดายที่ผมต้องไปแล้ว

1953
01:44:50,000 --> 01:44:52,375
ข่าวดีที่สุดของวันนี้เลย

1954
01:44:53,208 --> 01:44:56,582
พวกเขากำลังรอผมอยู่ที่บ้านพักคนชราตอนเที่ยง

1955
01:44:56,583 --> 01:45:00,750
ระฆังดังเวลา 12 นาฬิกา
และถ้าผมไปสาย ผมจะโดนดุ

1956
01:45:01,375 --> 01:45:03,125
กลับไปเป็นเด็กอนุบาลอีกแล้ว

1957
01:45:03,791 --> 01:45:08,833
ผมต้องรีบไปละ เพราะคลาร่าโทรหาผมทุกวัน

1958
01:45:09,875 --> 01:45:14,000
อ่อ ผมจะไม่มาสวนช่วงสุดสัปดาห์แล้วนะ

1959
01:45:14,666 --> 01:45:16,583
ผมต้องไปลาออร์เกตา

1960
01:45:17,166 --> 01:45:20,457
ที่โรงพยาบาลบอกผมว่า
คุณออกจากโรงพยาบาลแล้ว

1961
01:45:20,458 --> 01:45:23,666
ผมถึงมาที่นี่ดูว่าจะเจอคุณไหม

1962
01:45:24,166 --> 01:45:29,666
เพราะผมต้องขอโทษคุณ
และผมต้องพูดความจริงกับคุณด้วย

1963
01:45:31,083 --> 01:45:34,291
ผมชื่อเลออน ชวาร์ตซ์

1964
01:45:34,791 --> 01:45:37,208
นั่นคือชื่อจริงของผม

1965
01:45:37,708 --> 01:45:40,915
ผมเคยเป็นนักเคลื่อนไหวในวัยหนุ่ม
นั่นคือความจริง

1966
01:45:40,916 --> 01:45:44,832
แต่แล้วชีวิต ครอบครัว และลูกๆ

1967
01:45:44,833 --> 01:45:48,374
ทำให้ผมกังวลว่าต้องหาเลี้ยงปากท้อง

1968
01:45:48,375 --> 01:45:52,541
ตลอด 41 ปีที่ผ่านมา
ในช่วงวัยทำงานของผม

1969
01:45:53,041 --> 01:45:57,500
ผมเป็นพนักงานเสิร์ฟที่อิมเปริโอคอฟฟี่เฮาส์
ในวิลลาเกรสโป

1970
01:45:58,000 --> 01:45:59,333
แค่นั้นแหละ

1971
01:46:00,250 --> 01:46:01,458
พนักงานเสิร์ฟ

1972
01:46:02,625 --> 01:46:07,082
ผมเกษียณตอนอายุ 73 ปี

1973
01:46:07,083 --> 01:46:10,665
ผมก็อยากทำงานต่ออีกหน่อย

1974
01:46:10,666 --> 01:46:15,833
แต่ผมพูดมากไปจนทำให้ลูกค้าบางคนรำคาญ

1975
01:46:16,333 --> 01:46:20,458
ดังนั้นผมในตอนนี้และที่เป็นมาตลอดชีวิต

1976
01:46:21,416 --> 01:46:23,041
คนไม่มีตัวตน

1977
01:46:23,541 --> 01:46:25,665
ไม่มีตัวตนอะไรเลย

1978
01:46:25,666 --> 01:46:27,000
นั่นคือความจริง

1979
01:46:27,875 --> 01:46:29,874
ลาก่อน อันโตนิโอ

1980
01:46:29,875 --> 01:46:34,540
ขอให้คุณกับมีดของคุณโชคดี

1981
01:46:34,541 --> 01:46:35,957
โอ้โอ

1982
01:46:35,958 --> 01:46:38,083
คุณหยุดโกหกไม่ได้เลยนะ

1983
01:46:38,583 --> 01:46:40,040
ผมบอกความจริงแล้ว

1984
01:46:40,041 --> 01:46:41,499
ความจริงอะไรกันคุณ

1985
01:46:41,500 --> 01:46:43,790
คุณไม่รู้วิธีพูดความจริงหรอก

1986
01:46:43,791 --> 01:46:45,000
ฟังนะ…

1987
01:46:47,166 --> 01:46:49,832
เห็นแก่ทุกช่วงเวลาที่เรามีร่วมกัน

1988
01:46:49,833 --> 01:46:51,040
บอกความจริงผมมาเถอะ

1989
01:46:51,041 --> 01:46:54,082
ผมบอกความจริงคุณไปแล้ว ไม่มีอะไรแล้ว

1990
01:46:54,083 --> 01:46:55,457
ไม่ครับ

1991
01:46:55,458 --> 01:46:57,624
คุณน่ะเหรอเป็นพนักงานเสิร์ฟ ขอทีเถอะ

1992
01:46:57,625 --> 01:47:00,665
คุณต้องไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟธรรมดาแน่ๆ

1993
01:47:00,666 --> 01:47:02,374
ถามจริงๆ คุณเป็นใคร

1994
01:47:02,375 --> 01:47:04,750
ผมเป็นพนักงานเสิร์ฟ แค่นั้นเอง

1995
01:47:05,625 --> 01:47:07,625
แค่พนักงานเสิร์ฟ

1996
01:47:35,625 --> 01:47:40,374
ยกเว้นช่วงเวลาสั้นๆ

1997
01:47:40,375 --> 01:47:43,290
ในวงการภาพยนตร์

1998
01:47:43,291 --> 01:47:45,665
อะไร คุณทำงานวงการหนังเหรอ

1999
01:47:45,666 --> 01:47:47,582
แหม คุณเรียกว่าหนัง

2000
01:47:47,583 --> 01:47:51,040
เราเรียกว่าอุตสาหกรรมภาพยนตร์

2001
01:47:51,041 --> 01:47:53,124
แล้วคุณทำงานอะไรล่ะ

2002
01:47:53,125 --> 01:47:55,750
ผมไม่เรียกว่างานหรอก

2003
01:47:56,250 --> 01:48:03,165
ผมเคยเป็นโปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ
นักเขียนบทแค่ช่วงเวลาสั้นๆ

2004
01:48:03,166 --> 01:48:05,582
โปรดิวเซอร์และผู้กำกับ

2005
01:48:05,583 --> 01:48:07,207
และนักเขียนบท

2006
01:48:07,208 --> 01:48:09,415
นั่นปะไร นึกแล้วว่าคุณโกหก

2007
01:48:09,416 --> 01:48:10,999
นั่นเป็นเรื่องใหญ่เลยนะ

2008
01:48:11,000 --> 01:48:14,540
- จะพูดอย่างนั้นก็ได้
- ได้สิ

2009
01:48:14,541 --> 01:48:17,415
มันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก

2010
01:48:17,416 --> 01:48:20,749
ยุครุ่งเรืองของยุค 70 โดนขึ้นบัญชีดำ

2011
01:48:20,750 --> 01:48:26,624
ศิลปินที่มีพรสวรรค์ที่สุดของเรา
ถูกฆ่าไม่ก็ถูกเนรเทศ

2012
01:48:26,625 --> 01:48:29,249
ทุกคนหวาดกลัวกันไปหมด

2013
01:48:29,250 --> 01:48:33,500
ทั้งอุตสาหกรรมเป็นอัมพาต

2014
01:48:38,916 --> 01:48:42,749
ผมเคยลงประกวดที่คานส์

2015
01:48:42,750 --> 01:48:44,165
ด้วยสารคดี

2016
01:48:44,166 --> 01:48:48,582
เกี่ยวกับขบวนการเคลื่อนไหว
เพื่อปลดแอกในลาตินอเมริกา

2017
01:48:48,583 --> 01:48:51,040
โอ้โฮ คานส์เชียวเหรอ

2018
01:48:51,041 --> 01:48:54,290
ใช่ เมืองคานส์
ผมเคยได้ยินเรื่องนั้นมาเยอะเลย

2019
01:48:54,291 --> 01:48:57,707
เป็นโปรเจกต์เล็กๆ ที่ทุ่มเทเพราะใจรักน่ะ

2020
01:48:57,708 --> 01:49:02,040
ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะชนะรางวัลเชลล์ทองคำ

2021
01:49:02,041 --> 01:49:05,166
ไม่จริงน่า หนังชื่อเรื่องอะไร

2022
01:49:06,166 --> 01:49:09,125
สายเลือดแห่งปาชามามา

2023
01:49:10,166 --> 01:49:11,374
ผมขนลุกเลย

2024
01:49:11,375 --> 01:49:15,499
ถึงเราจะขาดเงินทุน
แต่เราก็ชดเชยด้วยความกล้าหาญ

2025
01:49:15,500 --> 01:49:16,665
- เข้าใจไหม
- เข้าใจ

2026
01:49:16,666 --> 01:49:19,415
ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดัง

2027
01:49:19,416 --> 01:49:20,749
ตอนตีสอง

2028
01:49:20,750 --> 01:49:23,040
ไม่จริง ใครโทรมา

2029
01:49:23,041 --> 01:49:26,499
วงการภาพยนตร์

2030
01:49:26,500 --> 01:49:31,415
"เราต้องการทางออกด่วน
การตัดสินใจเด็ดขาด"

2031
01:49:31,416 --> 01:49:33,415
ลองนึกภาพบริบทสิ

2032
01:49:33,416 --> 01:49:35,790
ใช่ๆ ผมพอจะนึกออก

2033
01:49:35,791 --> 01:49:36,874
แล้วผมทำยังไงน่ะเหรอ

2034
01:49:36,875 --> 01:49:39,333
แล้วคุณทำอะไรล่ะ

2035
01:49:39,875 --> 01:49:44,249
เรื่องมันยาวน่ะ

2036
01:49:44,250 --> 01:49:48,791
เป็นเรื่องที่ยาวและซับซ้อนมาก

2037
01:49:49,875 --> 01:49:53,666
ผมจะพยายามสรุปให้ฟัง

2038
01:50:19,125 --> 01:50:21,791
(คนแปลกหน้าในสวน)

2039
01:51:02,625 --> 01:51:06,416
{\an8}(สร้างจากบทละครเวทีเรื่อง
I'm Not Rappaport โดยเฮิร์ด การ์ดเนอร์)

2040
01:55:19,875 --> 01:55:24,875
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ