Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Wygląda jak wasza matka.
Tak, Demba! Tak!
Tak, Demba!
Gratulacje.
Zostaw!
Po śmierci mamy...
została pustka.
Ale Djenaba...
tę pustkę wypełniła.
Liczą się czyny, nie słowa.
Zawsze będę przy tobie.
- Brawo! - Brawo!
- Gratulacje! - Dziękuję.
Gratulacje, bracie.
Zdrowie nowożeńców!
Dziękuję pani.
W tym wdzianku wyglądasz jak listonosz.
Listonosz! Zdrowie listonosza!
Tak!
Dwadzieścia cztery. Tak!
W torbie towar, interes się kręci
Wjazd glin na dzielnię My zawsze pełni chęci
Złą opinię w dzielnicy mam
NMK nigdy się nie waha Wyciągam spod kurtki kałacha
Seryjka i dymi ci czacha
Ziom już się nie ruszy Gitara gra, aż pękają uszy
Czarnuch z Bois-l'Abbé Ten gość to ma klasę
Dziś masz pecha, brachu Mam obrzyna za pasem
Stracisz całą kasę
Chcieliby nas przymknąć Ale my ruszamy w trasę
Chcą wziąść...
DJ, proszę wyłączyć muzykę.
- Co się stało? - „Chcą wziąść”?
Ale z ciebie dzieciak.
- Serio „wziąść”? - Daj mi spokój.
Robisz się na MC Chalghoumiego?
Zabójcy gliniarzy!
Co jest?! Chcesz się bić?
Milcz albo cię stąd wyniosą.
- Ale się boję. - Spadaj.
- Wynoś się stąd! - Sam spadaj.
Musisz robić siarę przed rodziną?
Twój ziomek glina zaczął fikać.
Jakim cudem zostałeś gliną?
Ty w dzieciństwie o tym nie marzyłeś?
Ja chciałem być bandytą.
Serio?
Pamiętasz lata 90.?
Hera była wszędzie.
Mój starszy brat ćpał.
Nie dilowałem tym syfem!
Dobrze wiesz, że żaden diler nie jest czysty.
Mówię serio.
Nie diluj dragami,
bo jeśli się spotkamy na ulicy,
to nie przymknę oka.
Bardziej boję się jej niż ciebie.
- Pojechałeś do Maroka po okulary? - Przez Algierię.
Demba?
Wiesz, że to ta jedyna?
A ty jesteś właściwym facetem?
Co myślisz?
- A co on wie? - Niech powie.
Czemu mnie o to pytacie?
Kiedy jest ci przy niej dobrze, a gdy jej nie ma, czujesz pustkę.
Jak chce, potrafi być poetą.
Ale w piosenkach udajesz wielkiego zbira.
- Słuchasz jego rapu? - Mam to gdzieś.
Ulica daje dwa wyjścia: śmierć albo więzienie.
Niekoniecznie.
Trzeba tylko w porę wyjść.
No co?
Ty wyszedłeś.
KHADIJAH TRAORÉ ZM. 25.10.2020
BRACIA Z PRZEDMIEŚĆ 3
Czekam na ciebie od 45 minut.
- Pomylili zamówienia. - Mam to gdzieś. Daj.
- Pizza pokrojona? - Tak.
- Serio? - Tak.
Masz.
A ty dokąd? Wydaj mi resztę.
- Bez napiwku? - Nie naciągaj.
- Dawaj. - Dobra.
Napakowałeś się. Chodzisz na siłkę?
Ale ci się wyostrzył dowcip.
- Żeby cię wiatr nie porwał. - Ciebie też.
Brakuje euro.
- Wiem! - Kiedy cię złapię, to...
W dzielni są dziś psy
Chcą mnie dorwać Ale nie zrobią mi nic
Zaczynałem od zera
- Mam pizzę! - Tak!
Stul pysk! Ja tu nagrywam!
- Co się tak spinasz? - Wnerwiasz mnie.
- Wyluzuj. - Chcę z tuńczykiem!
Zobaczmy.
Zabiję Chudzielca. Nie pokroili pizzy!
Dobrze ci tak.
Bo jesteś upierdliwy. Kattri, przynieś nóż.
Sam przynieś.
Posłuchaj go i umyj też ręce.
Co ty wyprawiasz?
Sam zaczął, a teraz biadoli.
Nie bądź dzieckiem.
- Nic nie zrobiłem. - Nie rób tak!
Znacie go?
Nie wierzę!
- Co robiłeś z 9millimètres? - Pokaż.
Ale czad. Noumouké!
Wpadliśmy na niego na lotnisku, wracając z Dakaru.
Serio? Lamine, patrz.
- Robiłem tę fotę, głupku. - Ty też masz?
Mam w dupie tego całego 9millimètres.
- Rozmawiałeś z nim? - Tak, spoko gość.
Mówiłem mu, że rapuję. Kazał wysłać demo.
- Wysłałeś? - Jasne.
Jak zrobisz z nim collab, trafisz na sam szczyt.
NMK i 9millimètres. Cholera!
Przestań marzyć. On się do ciebie nawet nie odezwie.
- Skąd wiesz? - Bo tak to działa.
Nie licz na forsę ani collaby.
- Kattri, poznajesz tego gościa? - Daj.
- To on śpiewa Cyngla. - Zgadza się.
Puśćmy to.
Złamałem mnóstwo serc A skleiłem ich zero
Nie
Te z zadartymi nosami Nie podchodzą raperom
Zwykłe pozerki
Przestań się z nim drażnić!
Bez żadnych oporów Kroję te frajerki
Jestem jak cyngiel
Jak cyngiel, mój panie
Tak
Widzisz tę klamkę? Już wiesz, co się stanie
Dzięki.
Co z Dembą?
A co ma być?
Pytałeś go o interes?
- Jaki interes? - Rozmawiam z tobą?
- No jaki? - „No jaki?”
- Stul dziób! - Co to za język?
Weź mój telefon i siadaj.
- Demba wypadł z interesu. - Wierzysz mu?
Mówię ci.
Odkąd jest z Djenabą, tylko pracuje i śpi.
Poproś Doumsa. To przecież twój kuzyn.
- Nie napalaj się. - To sam z nim pogadam.
Jesteś w gorącej wodzie kąpany.
Myślisz, że Sofyan odda wam swój rewir?
Myślisz, że będzie miał wybór?
Mamy to w dupie.
Jak będzie trzeba, to go sprzątniemy.
Nie zapominaj, że to mój brat rozkręcił tę metę.
Jesteś z nami czy nie?
Nie dla mnie ten wasz cały biznes.
Przynajmniej jesteś szczery.
- Co to znaczy? - To, co słyszałeś.
Serio?
Demba.
Co się dzieje?
Cicho.
Demba, co się dzieje?
Demba.
Co się dzieje?
Ruszać!
Policja! Ręce na głowę!
Pokaż ręce! Na glebę! Powiedziałem: na glebę!
W kuchni czysto.
Nic do zgłoszenia. Teraz pokój.
Idziemy.
Jazda.
Cześć, Djenaba.
Zabrali Dembę.
- Co? - Wyważyli drzwi.
Jak to?
To na pewno była policja?
Tak. Mieli kominiarki. Idrissa był przerażony.
Zabrali komputery.
Przetrząsnęli dom i zabrali Dembę.
- Wiesz dokąd? - Chyba do Nanterre.
- Która jednostka? - Nie powiedzieli.
Od dawna pana podsłuchiwaliśmy, mamy wgląd w pańskie konta.
Skoro pana zatrzymaliśmy, to znaczy, że mamy mocne dowody.
Mecenas Ayadi z kancelarii Ayadi & Jouve.
Gdzie mój brat?
Proszę usiąść.
PROSZĘ SZYBKO ODDZWONIĆ
Sprawa Rogera Perrasa.
Mam przechlapane?
Pranie forsy, oszustwa podatkowe.
- Jak mnie namierzyli? - Nie polowali na ciebie.
Twój księgowy prał hajs dla różnych dilerów.
Przez nich doszli do niego, a przez niego do ciebie.
Kurwa, wiedziałem!
Próbowałem.
Od dwóch lat nie sprzedałem ani grama.
A teraz ścigają mnie za VAT?
Wycofałeś się, ale to nie koniec gry.
Wiesz, że fiskus nie lubi, jak się go okrada.
Ja też nie lubię być okradany!
Słuchaj.
Mówiłem twojemu bratu, że niewiele mogę tu zrobić.
Nie powinno mnie tu być.
O nic cię nie proszę.
Co tam, mały?
Daj pada. Skopię ci tyłek.
Co jest?
Czemu nie powiedziałeś?
- Spałeś. - Mogłeś mnie obudzić.
Co by to zmieniło? Jesteś prawnikiem?
Śpisz przez cały dzień,
a potem czyścisz z żarcia lodówkę!
Zero pracy, szkoły i udajesz rapera.
- Znaj swoje miejsce. - Po co ta gadka?
Obaj się uspokójcie.
Pójdzie siedzieć?
Soulaymaan?
- Trafi do aresztu tymczasowego. - Czyli tak.
- Kiedy go wyciągniesz? - Ktoś inny się tym zajmuje.
Czemu nie ty?
Bo mecenas Ayadi ma większe doświadczenie.
- Ale jej mniej zależy. - Ona wie, co robi.
Bronisz całego świata, a własnemu bratu nie pomożesz?!
- Co masz na myśli? - Gówno robisz!
Cicho!
- Odbiło ci?! - Dość!
I tak wychodziłem.
A idź sobie. Nikt cię tu nie potrzebuje!
- Idrissa, chodź. - Ja gram.
- Chcę skończyć! - Odłóż to.
Rusz się.
Jeśli psy o mnie wspomną, daj mi od razu znać.
Dlatego odpuściłem tę sprawę.
Daj to Djenabie.
To nie ode mnie.
„Nie ode mnie”.
Jeszcze raz mu podskoczysz, to wybiję ci zęby.
- To on... - Mam to gdzieś!
Nie mów tak do niego.
Zwłaszcza przy mnie.
Jasne?
A ten czego chce?
Czego?
- Chcę wejść w interes. - Masz tupet.
Przejmiemy z chłopakami metę.
Chcesz mnie skłócić z Dembą?
Nie dowie się, że dałeś mi udziały.
Wiesz co?
Jak chcesz coś zachować w tajemnicy, to po prostu o tym nie mów.
Doums.
Spadaj.
- Doums... - Spadaj!
- Doums... - Nie słucham.
Hej!
No co?
Co będzie, jak wezmę sprawę Demby i nie uda mi się go wyciągnąć?
Nic.
- Nikt nie będzie się gniewał. - Tylko tak myślisz.
Nie wiesz, co on czuje.
- Serio chcę stąd wyjechać. - Ja zostaję.
Wszystko przypomina mi mamę.
Meble. Zapachy.
Właśnie dlatego chcę tu zostać.
Chodźmy się przejść.
No chodź.
Co teraz czytasz?
Skończyłem Rok 1984 Orwella.
Muszę znaleźć coś nowego.
Przeczytaj biografię Malcolma X. Znasz go?
Jasne. Kto nie zna Malcolma X?
Kiedyś był niezłym zbirem.
W więzieniu zaczął czytać i stał się intelektualistą.
I na dodatek zajebistym mówcą.
W przeciwieństwie do ciebie, umiał przywalić słowem.
- Musisz zawsze mnie obrażać? - Tylko żartuję.
Malcolm nie trawił białasów.
Ale w Mekce zrozumiał, że biali i czarni to tacy sami ludzie.
Mają te same prawa i obowiązki.
To ma sens.
Wtedy zmienił retorykę i między innymi dlatego zginął.
- Kto go sprzątnął? - Sprzątnął?
Przestań już.
A jak myślisz?
Gliniarze?
Umiesz budować napięcie.
Serio.
„Ta książka nauczy cię wiele o samym sobie”.
Cześć, tu 9millimètres. Nagrywamy zajebisty album.
Śledźcie temat, bo nadchodzimy.
Cześć, 9milli. Wysłuchałeś moich tracków?
Traoré, w takim tempie nie przetrzymasz trzech rund.
Tak. Raz, dwa, trzy. Nie opuszczaj prawej ręki.
Raz, dwa, trzy. Dobrze.
I garda po ciosie.
Widzisz? Byłby nokaut.
Ruszaj się.
Raz, dwa, trzy.
Tak trzymaj.
Coś ci pokażę.
Wkrótce u nas będą.
Tu Raptastreet z 12 dzielni i mój ziom BK.
Zamieścili to dwa dni temu. Patrz, ile ma wyświetleń.
- Nieźle. - Szaleństwo.
...tworzą muzykę.
- Też idziesz? - No jasne.
- Pójdziesz tam ze mną? - Pewnie.
- Przyjdziesz na moją walkę? - Jasne.
Zniszczysz tę babę.
Fitoussi wyprowadza prawy sierpowy i podbródkowy!
Rywalka na deskach!
Fitoussi nową mistrzynią Francji! Fitoussi mistrzynią świata!
Słucham?
Wejdziesz na górę? Już późno.
Już idę.
Muszę spadać.
- Kiedy się z nami powłóczysz? - Z bandą z Aviateurs?
Nigdy. Zapomniałaś, co było?
Nie, ale dorosłam.
I nie martw się o brata.
Będzie dobrze. To w końcu Demba.
Nie do wiary. Serio, nie wierzę.
Nie sądziłem, że trafię z tobą do celi.
Demba Traoré, el survivor!
- Co to za ksywa? - Tak cię nazywają w 94.
Dostałeś cztery kulki i się wylizałeś.
- Jesteś naszym 50 Centem. - Kto ci to powiedział?
Mam swoje źródła.
Piszę książkę i poświęcę ci cały rozdział.
El Traoré.
Masz być gotowy, jak otworzę. Inaczej nici ze spaceru.
Nie podskakuj mu. Nie wiesz, kim jest.
Wszystko mi jedno.
Schodzić w milczeniu!
Ruchy, stary.
Ruszać się!
Rozumiesz, szefie?
Opiszę wszystkie legendy 94.
Tych, którzy zbudowali jej renomę.
Youssefa Wielkookiego, Marca Gillasa, Ferrarę.
Moma Amimera, Szalonego Brahima, Ruda Liona.
Świat oszaleje na punkcie tej książki.
Rud Lion i Marc Gillas to ta sama osoba.
Wiem.
A Momo jest z 93, nie 94.
Ruchy!
Straszny z ciebie skrupulant, co?
Dałbyś się namówić na krótki wywiad?
Co?
Nie wspominaj o mnie. Skończyłem z tym.
To co tu robisz?
Traoré, Diara, ruchy.
Mój współspacz dziwnie się zachowuje.
Od dwóch tygodni nie wychodzi z celi.
Jego miejsce jest w psychiatryku.
Nawet się nie odzywa.
Może nie może znieść twojego gadania?
Dajcie mi inną celę.
Chcesz przenosin, to złóż oficjalny wniosek.
- Idę na spacer. - A ja z tobą.
Chcę być sam.
Demba Traoré. El solitarios.
Jak będzie miał z kimś problem, daj znać.
- Moja ekipa jest do usług. - Nie mam tu z nikim problemu.
Czasami problemy same człowieka znajdują!
Demba. Nie wierzę.
Farouk.
- Za co siedzisz? - Za podatki.
- A ty? - Za przemyt.
- Nie zmieniłeś się. - Demba Traoré i Farouk Yayaoui.
Las hienas.
Już po mnie.
Mają nagrania, świadków, DNA.
Muszę się stąd wydostać.
Nie chcę o tym wiedzieć.
Ustatkowałeś się, co?
Mów, jakbyś czegoś potrzebował. Ja tu rządzę.
Wszystko gra.
Siedzę z tym czarnym.
- Tym ze szmatą na głowie? - Tak.
- To Silima, płatny cyngiel. - Wykończy mnie.
- Łeb mi pęka od jego gadania. - Nazywa cię „szefem” czy „dziadkiem”?
A co?
„Szef” znaczy, że cię szanuje.
„Dziadek” – że ma cię za wapniaka.
Tak to tu działa.
Ale za 30 kawałków sprzątnąłby cię w sekundę.
Siedzi za trzy morderstwa.
- On? - Tak.
Wygląda jak klaun.
Bo nim jest, skoro zabija dla kasy.
Ty nie zabiłeś starego Abdela?
Kto ci nagadał takich bzdur?
Twój kuzyn Doums.
Uważaj, on dużo gada.
Załatwisz mi telefon?
- Powtórz. - Mówiłem już dwa razy.
Powiedz po raz trzeci.
- Trzeci raz? - Tak.
Demba powiedział: „Niech Doums się zamknie”.
Miałem powtórzyć.
- Było tak czy nie? - Wiesz co?
Jak wyjdzie z pierdla, niech powie mi to prosto w twarz.
- Nic z tego. - Ale mnie każesz się zamknąć?
Powtórzyłem tylko słowa Demby!
Mnie w to nie mieszaj.
Daj mi spokój.
- Spadaj. - Hej!
Doums! Co z tym, o czym ostatnio gadaliśmy?
Jesteśmy dogadani?
Doums!
Tak czy nie?
Mojej przeszłości się brzydzę
We śnie twarz matki wciąż widzę
Mojej przeszłości się brzydzę
W nocy twarz matki wciąż widzę
Dzika ulica zjebała mi życie
I co na to poradzicie?
Tak wiele się dzieje
Tyle rzeczy dookoła
I choć wszystko się jebie
To w końcu wezmę to na siebie
Mamo, taki już jestem
Obijam się i działam niemądrze
Chrzanię wszystko, czego się nie tknę I nigdy niczego nie kończę
„Darmowe collaby im się marzą”. To chyba o tobie.
Mówiłem ci, że tu liczy się kasa.
Chcą zbudować pałac dla matki
Sobie willę z magazynem trawki
Ciągle za tobą jak cień łażą
Darmowe collaby im się marzą Wysyłają dema, co w uszy parzą
Dają się zwieść mirażom...
Masz mnie za frajera?
Wysłałem ci wiadomości.
Sam kazałeś mi podesłać moje kawałki.
Mogłeś nic nie mówić. Pierdol się.
Skurwysyn.
Słucham?
To ja.
Demba?
- Jak się masz? - Jestem w więzieniu.
Jak myślisz?
Dostałam pozwolenie na odwiedziny.
Ale przyjdź bez Idrissy.
Ciągle o ciebie pyta.
Powiedz mu, że wkrótce wrócę.
Dzwoniłeś do Soulaymaana?
Nie zadzwonię do niego.
- Skończyłem z nim. - Demba...
Co słychać w firmie?
Zamrozili nam wszystkie konta.
Tylko na czas śledztwa.
Pogadaj z pracownikami i dostawcami.
Już to zrobiłam.
Dobra z ciebie szefowa.
Zamrozili też twoje prywatne konta.
Ostatnio w sklepie nie przeszła moja karta.
Musiałam odłożyć połowę rzeczy.
Nigdy się tak nie wstydziłam.
Majid przyniesie ci gotówkę.
Skąd ją wytrzaśnie?
Ma dwa sklepy, nie pcha się w syf.
Wyciągnę nas z tego, jasne?
Jasne?
Tak.
Słyszę ruch na korytarzu. Muszę kończyć.
Tęsknię.
Ja za tobą też.
DOM KULTURY I AKTYWNOŚCI SPOŁECZNEJ
Dzień dobry!
- Niesprzedany towar z pracy. - Dzięki.
Zarejestrowałaś się na wybory?
- Zrobię to za tydzień. - Tydzień temu też tak mówiłaś.
A potem faszyści wchodzą do drugiej tury.
- I tak robią nas w ciula. - Nie przeklinaj.
Ale to prawda. Robią nas w ciula.
Najpierw nakręcają faszystów, a potem błagają nas o głosy.
Ile razy tak można?
Jeśli będzie trzeba, to nawet sto.
Takie są zasady francuskiej demokracji.
Ci wielcy demokraci nigdy nie pozwoliliby ci zostać merem.
Czemu nie?
Jak to czemu?
Bo nazywasz się Swouil Ben Saada.
A jak nazywa się mer Trappes?
Ali Rabeh.
Rabeh.
Brzmi jak Francuz z dziada pradziada?
Albo Amal Bentounsi.
Niemal weszła do parlamentu ze swojego okręgu.
A to był jej debiut w polityce.
Dasz mi kubki?
A jeśli kiedykolwiek uda mi się pogodzić was dwoje,
to od razu wystartuję na prezydenta.
Dzień dobry!
- Pan prawnik. - Witam, pani Cissoko.
- Soulaymaan. - Jak leci?
- Dobrze. - Nie przywitasz się?
- Przywitaj się. - Cześć, Soulaymaan.
Cześć. Mam nadzieję, że dobrze się uczy.
Ma niezłe oceny, ale jego zachowanie...
Nie jest grzeczny? Jak to możliwe?
- Przestań! - Dobrze się ucz, bo inaczej pogadamy.
Swouil, możemy pogadać?
- Inès, zastąpisz mnie? - Dziękuję.
O co chodzi?
Miało nie być więcej postów o merze przed procesem.
- A co takiego zrobiłem? - Mówisz poważnie?
Dziś o 15.40.
„Budżet policji miejskiej ciągle rośnie”.
- Przecież to prawda. - Ale jutro jest proces.
To niemądre.
Wiesz, że mer użyje tego przeciwko tobie.
Dobra, rozumiem.
- Na pewno? - Tak.
Do jutra cisza w eterze.
- Umowa stoi. - Dobra.
Słuchaj.
Może zostałbyś wicemerem?
Już ci mówiłem, że polityka nie jest dla mnie.
- Jasne? - Tak.
- Jutro w sądzie? - Tak.
Zamknij drzwi!
Nie ma już słodkich jogurtów?
A jakieś kupiłeś?
Śmieszne.
Ale to prawda.
Bez pracy nie ma kasy, a bez kasy jogurtów.
Chcesz się nabawić cukrzycy?
O mnie się nie martw.
Pamiętaj, że to zabiło mamę.
Jutro jest proces Swouila.
- Przyjdziesz zobaczyć? - Muszę znaleźć pracę.
„Bez pracy nie ma kasy, a bez kasy jogurtów”.
Gnojek.
Muszą się wytłumaczyć z tych transakcji.
Grozi im surowa kara.
Tak?
Chcę zapytać o sprawę mojego brata.
Robię, co mogę, ale teraz jesteśmy zajęci.
Pogadamy później?
Macie wyciągi bankowe i umowy?
Wyślą je dziś mailem.
- Co tam, panie papugo? - Przyszliście.
- Swouil. - Stary.
Wybacz.
- Jak leci? - Dziękuję, dobrze.
Hej.
- Idziemy? - Tak, tak.
- Co z tą prokurator? - Spokojnie, zajmę się tym.
„Kiedy puścimy z dymem ten świat? Czemu wciąż przestrzegamy reguł?”
Oskarżony opublikował te słowa,
gdy krajem wstrząsała największa fala zamieszek od 2005 roku.
To piosenka.
Obrońca zapewne powie państwu, że to tylko cytat z piosenki.
Istotnie, jest to fragment utworu zespołu o nazwie NTM.
Niemniej jednak
oskarżony w żaden sposób nie odciął się od radykalnego wydźwięku tych słów.
Jako radny miejski
powinien stanowczo i jednoznacznie potępić
bandyckie ataki zorganizowanych grup przestępczych,
których doświadczyła cała Francja.
Ale on wolał szerzyć te prowokacyjne słowa.
Dodajmy, że oskarżony Ben Saada kandyduje na stanowisko mera
i by nim zostać, stosuje taktykę spalonej ziemi.
Obrońca zapewne przedstawi państwu
wyidealizowany portret swojego klienta.
Za to mu zapłacono.
Ale kiedy pan Ben Saada zastanawia się,
czemu młodzi ludzie nie podpalili jeszcze tego miasta,
to te słowa trzeba traktować poważnie: jako podżeganie do zamieszek.
Dlatego wnoszę o nałożenie na oskarżonego Swouila Ben Saadę
kary trzech miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem.
Wnoszę również o nałożenie na niego
zakazu sprawowania funkcji publicznych na okres dwóch lat.
Paranoja.
Spokój!
Proszę o spokój!
- Cisza! - Spokój!
Albo każę opróżnić salę!
Oddaję głos obronie.
„Kiedy puścimy z dymem ten świat?
Czemu wciąż przestrzegamy reguł?”
Jak trafnie ujęła to pani prokurator,
popisując się przy tym znajomością francuskiego rapu,
nie są to słowa pana Ben Saady.
Umieszczenie tych zdań w cudzysłowie
miało na celu wskazanie, że to nie on jest ich autorem.
O ile wiem, w takim celu we Francji stosuje się cudzysłów.
Przytaczanie czyichś słów to nie to samo, co ich głoszenie.
Mieszkańcy Bois-l'Abbé,
którzy dziś tu przyszli,
widzą w oskarżonym człowieka zatroskanego o los bliźnich.
Kogoś, kto niechętnie wszedł w świat polityki.
Pamiętam, jak uczył moją mamę francuskiego.
Z cierpliwością i wyrozumiałością, jakiej wymaga nauczanie.
Między jedną pracą a drugą mama szlifowała swoje słownictwo.
Mawiała: „Znajomość języka chroni przed złem tych, którzy nim mówią”.
Może to zabrzmi banalnie,
ale w debacie publicznej przyjęło się za powszechne
pomijanie przyczyn i wytykanie skutków działań.
Ale to nie jest tandetny talk-show
nastawiony na prostą argumentację i pogoń za sensacją.
To sala sądowa.
Tutaj nie oceniamy samych skutków,
pomijając kontekst i świadomie ignorując ich genezę.
Pani prokurator oskarżyła pana Ben Saadę
o wywołanie niepokojów, choć nie miał on na nie wpływu.
A co powiemy na antyspołeczną politykę, którą prowadzi obecny mer miasta?
Co powiemy na likwidację domów kultury w Bois-l'Abbé
i lekceważenie obywateli, których traktuje się jak powietrze,
ponieważ nie głosują?
Co z obsesją mera na punkcie niszczenia dzielnic robotniczych?
Obiecuje się im, że po remoncie będą mogli do nich wrócić,
ale jakimś cudem wtedy czynsze drastycznie idą w górę,
więc lokatorzy muszą się wyprowadzić
dużo dalej od swoich domów!
To zjawisko nazywa się gentryfikacja.
Dobrze powiedziane!
- Cisza! - Brawo!
To było iskrą, która wywołała pożar,
nie cytat podany przez oskarżonego.
Wysoki Sądzie,
wnoszę o uniewinnienie.
Wierzyłem w ciebie.
- Mam nadzieję. - Jesteś po prostu genialny.
Dziękuję.
Wielkie dzięki.
- Brawo. - Dzięki za przybycie.
Wygraliśmy bitwę, teraz zdobądźmy ratusz!
Pora świętować!
- Twoja matka byłaby dumna. - Dziękuję.
Głosujcie!
Sto kawałków Co najmniej sto
94 500, chcę coś zjeść Daj sto kawałków, no i cześć
Nie czujesz klimatu, Nie czujesz, no i co
Sto kawałków Co najmniej sto
94 500, chcę coś zjeść Daj sto kawałków, daj i cześć
Nie czujesz klimatu
Nie czujesz, no i co
Zbierzemy się na ciebie
Bo kawałków chcę mieć sto
Ona świruje, im odbija Mam swój kod, więc stul ryja
Nasz styl jest jak parkour
Zawsze na złamanie karku
Rap, rabusie Luzu chwile
Chlanie, hajs Brudne deale
Tylko spokój Tylko spokój
Tyle dzieje się wokół
Jestem im solą w oku
Pokażcie wszyscy...
Opuśćcie ręce!
Cisnę mocno po garach
Kieszenie pełne hajsu Pytają, czym się param
Głośniej, głośniej!
Daję bryką po garach
Kieszenie pełne hajsu
Raz, dwa... Raz, dwa, trzy!
Sto kawałków
Co najmniej sto
Sto kawałków
Co najmniej sto
Tak!
Sto kawałków
Co najmniej sto
Wszyscy!
Sto kawałków
Co najmniej sto
- Sto kawałków - Co najmniej sto
Jest na gazie, a tłum szaleje!
Hej, 94 500! Ulica to my!
Tak jest!
- Dziwna wiadomość. - Chwila.
- Champigny, jesteście tu? - Czekaj!
- 9millimètres nadaje na żywo. - Co mówi?
- Serio. - Co mówi?
„NMK, ty mała dziwko, obrażasz ludzi, a potem ich blokujesz?”
- Zignoruj go. - Spokojnie, spokojnie.
Gdzie kamerzysta?
Skurwielu, jak cię dorwę, to wpakuję ci 9 milimetrów do ryja.
- Sukinsyn! - Pierdol się!
9millimètres, pierdol się!
Pierdol się!
Patrzcie.
Zacznijmy od skrótu wiadomości.
Reprezentant Champigny, niejaki NMK, gościł w Raptastreet.
Nie znam człowieka,
ale jego freestyle skradł całe show.
Skradłem show!
Byłem gwiazdą i skradłem show, co?
Szaleństwo.
Ale krążą pogłoski, że ta spina to ustawka,
9millimètres i NMK są kumplami
i cała akcja ma tylko wypromować NMK.
A co wy o tym myślicie?
Wiemy, że NMK wystąpi
na imprezie Raptastreet w paryskiej hali Zénith.
- Z L2BGANG, ISK... - Zénith!
- ...i wieloma innymi. - To będzie ogień.
Odlot.
Serio myślą, że dałbym się obrażać, żeby zyskać trochę fejmu?
Musimy dojechać tego gnoja.
- Inaczej inni raperzy dojadą ciebie. - Nie dam się.
Teraz musisz nagrywać klipy, grać koncerty, być wszędzie!
- Dosłownie wszędzie. - Najpierw musi znaleźć wytwórnię.
Jebać wytwórnie. Sami damy radę.
- Serio? - Tak.
A skąd kasa?
Skoro chcecie się sparzyć, to proszę bardzo.
I jak?
Przepyszne.
Mój brat robi jeszcze lepsze.
Jak on się miewa?
Raz jest tu, raz tam.
Łatwiej wpaść w nałóg, niż go porzucić.
Coś o tym wiem.
Nie sądziłem, że przyjdziesz.
Ja też nie.
Zwłaszcza po tym nokaucie w sądzie.
Przestań.
Nie miałam czasu, by się przygotować.
Skoro tak mówisz.
Wciąż fotografujesz wszystko, co się rusza?
- Rany. - Co?
- Zachowałaś je? - No jasne.
- Kiepsko tu wyszedłem. - To świetne zdjęcie.
- Nie. - Zrobię ci nowe.
- A to skasujemy? - Nie waż się. To mój laptop.
- Nie lubię zdjęć. - Ale...
Uśmiechnij się.
- Fajny kawałek. - Owszem.
- Podoba ci się? - Tak.
- Serio? - Jasne.
- Zatańczymy? - Nie umiem tańczyć.
Ja nie jestem modelem, a ci pozowałem.
Musisz tylko poćwiczyć.
- Nie nabijaj się. - Nie będę.
Przepraszam, ale nie mogę.
Muszę iść. Przepraszam.
Zapisujesz osiem i przenosisz...
Zrób to.
Przenieś.
Pokażę wam, jak wyglądają francuskie więzienia.
- Spójrzcie. - Nie filmuj mnie.
Szef nie chce pokazywać twarzy.
To przestępczość zorganizowana. Taka jest 94!
- Odłóż telefon i pokrój ziemniaki. - Dobra.
Za grubo.
Cieńsze plastry.
Co dodać, żeby cebula się skarmelizowała?
Trochę cukru lub miodu, jeśli go masz.
No co?
Szefie,
jak masz z kimś na zewnątrz zatarg, to mogę się nim dla ciebie zająć.
Ci, co dają ci zlecenie na kogoś,
to nie przyjaciele.
Jak im podpadniesz albo uznają cię za kapusia,
to wezmą kogoś, kto cię odwali gratis.
Żeby się wykazać.
Lepiej, żeby nie chybił.
Czekaj, szefie.
Chcesz mi wmówić,
że nigdy nikogo nie sprzątnąłeś?
Nigdy.
Daj mleko.
Mleko, Silima.
A teraz ser.
Teraz przykryjemy.
Musi się grzać z obu stron.
I proszę.
Zrobiłeś właśnie piecyk?
Masz rodzeństwo?
Miałem brata, ale go sprzątnęli.
Miałem wtedy 14 lat.
Zmarł mi na rękach.
Byłeś u terapeuty?
Co?
- Pytasz serio, szefie? - Oczywiście.
Wiesz,
miewałem ataki paniki.
Nieważne.
Coś się święci.
Trzy kilo, stary. Meta znów zacznie działać!
- Odłóż to. - Trzy kilo.
Nie pękaj.
Miasto jest nasze.
Kurwa.
TN-92 do AQ-150. Mamy zgłoszenie kradzieży.
AQ-150 do TN-92, już jedziemy.
Wynocha, sukinsyny!
Co mówiłem?!
Zapłacisz mi.
Masz, kurwa!
- Ludzie! - To mój teren!
To mój teren, jasne?
Wstawaj! Wynocha!
- Chodź! - Uciekaj, skurwielu!
Co ci powiedziałem?
- Fajne. - Wyglądasz mega.
Naprawdę mi się podoba.
Kattri, daj mi puszkę.
Lamine?
Patrz na to.
NMK ROZNIÓSŁ 9MM NA ŻYWO
- Oddzwonię. - Hej.
Co tam? Pakujesz na siłce?
Zatrzymaj go! Chudzielec!
Oddaj mi resztę!
Zabiję cię!
Kasa, kasa, kasa!
Kasa, kasa, kasa, kasa!
Johnny, towar szybko schodzi. Przywieź kolejną dostawę.
Wszystko schodzi na pniu. Ale kupa siana!
Kasa, kasa, kasa!
Kasa, kasa, kasa, kasa!
Kiedy w końcu przestaniecie mnie wkurwiać?
- Co tam? - Jak leci?
Przez ten deszcz rozdałam mało ulotek.
- Pomogę ci z tym. - Dzięki, Lamine.
- Rusz się. - Jasne.
Hurra!
Właśnie takie chciałem!
Tak.
- Sukinsyn! - Ty skurwysynu!
- Jebać 9millimètres! - Przejmujemy lokal!
Jesteśmy cynglami!
SOFIA ODPOWIEDZ
- To nie tak... - Zamknij się!
Też chcesz tu skończyć?
Odpowiedz!
Kazałaś mi się zamknąć.
Myślisz, że tu jestem przez głupotę?
I że ty jesteś tak cwany, że tobie się upiecze?
Jak to rypnie, nie błagaj o pomoc.
Nie potrzebuję cię.
Sam sobie poradzę.
Kiedy ostatnio tak gadałeś, oberwałem.
Spójrz na mnie.
Gdybym nie dał mu towaru, poszedłby do kogoś innego.
I kto wie, co by było.
- Zrobiłeś to, by go chronić? - Myśl, co chcesz.
Nie chcę wiedzieć, co zrobiłeś, ale ludzie tu gadają.
Bracia Sidibé chcą cię zabić.
Masz krótką pamięć!
Kiedy inni chcieli cię odwalić, nie pytałem o powody.
Nie musiałeś się wtrącać.
- Tak to wygląda? - Tak!
Wiesz co? Pierdol się!
Sam się pierdol!
I nie zbliżaj się do młodego.
Strażnik!
Ale śmierdzi.
Ile razy ci mówiłem, żebyś otwierał okno, jak srasz?
Wyluzuj, dziadku. Nie myślałem, że tak szybko wrócisz.
Jak mnie nazwałeś?
- Spoko, dziadku. - Powiedziałeś „dziadku”?
Chodź tu!
Patrz!
Patrz, co robi ten dziadek!
Patrz, jak cię leje!
Nie!
Chcieliście mnie zabić...
Ty albo ja...
Chciałeś mnie zabić?
Tylko spokój, tylko spokój
Tyle dzieje się wokół
Jestem im solą w oku Szkoda kul na tych ćwoków
Daję bryką po garach
Kieszeni pełne hajsu
Tak jest!
Sto kawałków Co najmniej...
Uciekać! Strzelają!
Schowajcie się!
To mój teren, sukinsyny!
Jedź!
Skurwysyn.
Sofyan, jeszcze się policzymy!
Tego chcesz?!
To nie on.
- Co z tobą? - Co ma być?
- Dostałeś sraczki? - Odbiło ci? Nic nie jadłem.
Dlatego burczy mi w brzuchu.
Potem idziemy na kebaby.
Noumouké zje z kurczakiem.
- A Lamine z serem. - Stul dziób.
To Sofyan.
Nie ruszaj się, póki nie wrócimy.
Hej, sukinsynu!
Bierzcie go!
Stój!
Stój, skurwielu!
Wstawaj, chuju!
Mówiłem, żebyś wstał! Ogłuchłeś?!
Co tam, sukinsynu?
Strzelaj!
Strzelaj, bo ja nie chybię!
Zgrywasz dorosłego? Taki z ciebie facet?!
- Boisz się? - Milcz!
Spierdalaj!
Jeszcze raz cię tu zobaczę, to zajebię!
- Spierdalaj! - Jeszcze się spotkamy.
Gdzie on jest?
- Uciekł. - Jak to uciekł?
Prawie go miałem.
Uciekamy, gliny tu jadą.
Ignorujesz mnie, bo nie przyszedłem na twoją walkę?
Nie mogłem, bo siedziałem na dołku.
Myślałaś, że mnie wypuszczą na twoją walkę?
Dam ci spokój, zajęta damo.
A tak naprawdę, to wczoraj do mnie strzelali.
Kurwa.
SKASUJ WSZYSTKO
Idziemy.
- Wypuść mnie! - Spokój.
Wypuśćcie!
- Przestań. - Wypuśćcie mnie!
Uspokój się!
Czego wy chcecie?
Traoré, czas na spacer.
- Yayaoui, widzenie. - Dzięki.
- Uważaj. - A co mi zrobią?
Co tam, dziadku? Co teraz zrobisz?
Rozjebać go!
Zabić skurwiela!
Demby i Traoré już nie ma!
Nic tu po tobie!
To mój teren!
WYNIK TESTU CIĄŻOWEGO: DODATNI
Djenaba?
Byłam u Demby.
Musimy go wydostać.
On tam nie pasuje.
Mecenas Ayadi próbowała wszystkiego.
A to świetna prawniczka.
Soulaymaan...
jestem w ciąży.
Kurwa, powinieneś otworzyć restaurację.
O co chodzi?
Spokojnie, dorwiemy Silimę.
Chodzi o to, że jestem spłukany.
Będę miał dziecko, a wszystko mi zabrali.
Mam 40 lat i siedzę w pace z 20-latkami.
I muszę się z nimi bić, żeby mnie szanowali.
Jeszcze się odkujesz, brachu.
Mnie bankowo dadzą dwucyfrówkę.
Może przy okazji wyciągną inne sprawy.
Każdy z nas ma swoje problemy.
Mamy jeden problem.
Ty potrzebujesz kasy, a ja muszę stąd wyjść.
„...nalot policji na dom pana Traoré”.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Patrzcie na mnie.
Cześć, panie szefie kuchni.
Cześć, panie prawniku.
El Chapo!
Przynieś mięso.
- Kupiłeś ładny tabbouleh. - Już zgłodniałem.
Nie kupiłem, tylko zrobiłem.
Szacun, stary.
- Podaj sos. - Mówię, bo to ważne.
Idrissa, podaj.
Dobra.
Słucham?
To ja.
Wiem. Tylko ty masz ten numer.
Co tam?
Jakoś się urządzam.
Sam wiesz.
- Masz nowego współwięźnia? - Odbiło ci?
Nie chcę nikogo w swojej celi.
Tęsknisz za mną?
Za twoim gotowaniem.
Nie zgrywaj twardziela.
Znajomi chcą pogadać.
- Niech wpadną wieczorem. - Nie, pobądź z rodziną.
Wyluzuj. Miesiąc w tę czy tamtą nie zrobi różnicy.
Nie zmieniłeś zdania?
Zawsze dotrzymuję słowa.
Wszystko gra?
Nie martw się.
Wyciągnąłeś mnie.
Nie wiem, jak Ayadi przeoczyła ten błąd prokuratury.
Przejrzała akta oczami, nie sercem.
A mówią, że miłość jest ślepa.
Znalazłeś nową firmę?
Otworzę własną kancelarię.
Na co czekasz? Zrób to.
Tak.
Nie siedź tu sam.
Tęsknili za tobą.
O co chodzi?
O nic.
Przestań.
Znam cię.
Więcej cię tam nie odwiedzę.
Cii!
Dziecko czuje twój stres.
Wolę mieszkać w bloku i mieć spokój ducha,
niż opływać w te luksusy.
Nie można mieć spokoju ducha i luksusów?
Z kim rozmawiałeś?
Myślałem, że już wyszedłem z kicia.
Cześć, Kattri.
Jak leci?
Dzwoniłem do ciebie ze sto razy.
Byłem na próbie. Wkrótce koncert w Paryżu.
Ciągle ćwiczysz.
Biznes sam się nie poprowadzi.
Samba ci nie pomaga?
Czekaj, nie pomaga?
Kattri, idź do domu.
- Tam nie ma nic do roboty. - Tutaj też nie.
To co tu robisz?
Słuchaj.
Masz tu dziesięć euro i kup sobie coś słodkiego, jasne?
Kupię sobie dużo gum.
Nie powinien się tu kręcić.
- Łazi za mną. - Co z tego?
Coś ci pokażę.
- Co takiego? - Chodź.
O co chodzi?
Chodź.
Co się dzieje?
No chodź.
Dokąd idziemy?
Mówię do ciebie.
Jesteś jakiś dziwny.
Lamine?
Lamine, proszę!
Jesteś moim ziomem!
Ja nic nie zrobiłem!
Proszę, Lamine!
Noumouké, pomóż mi!
Co ty wyprawiasz?!
Noumouké, rozwiąż mnie!
- Wyjazd! - Co ty robisz?!
Brakuje 800 euro!
- Skąd wiesz, że to on? - Co?
- Skąd wiesz? - Więc to byłeś ty.
- Jeśli nie on, to ty. - Albo ty.
Ty!
Mówiłem ci, że to on, dupku!
Zrobiłeś to Sambie za 800 euro?
Zrobiłbym to każdemu za skradzioną dychę.
Jasne?
Wezwijcie pogotowie!
Już dzwonię.
Wezwijcie pogotowie! Ktoś już dzwoni?
Champigny, Bois-l'Abbé!
Potrącenie dziecka. Mocno krwawi.
Z drogi! Kattri! Co się stało?
- Potrącił go. - Kattri, wstawaj.
- Proszę. - Co jest?
- Kattri! - Mocno dostał.
Co się stało?! No co?!
- Samochód go przeciągnął i... - Wezwijcie pogotowie!
Karetkę!
Kattri, proszę...
Obudź się. Twój brat tu jest.
- Kattri, proszę. - Gdzie oni są?!
- Wstań, Kattri. - Jadą!
Kattri, proszę. Ocknij się.
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
Wyrazy współczucia.
Dziękuję.
Trzeba coś zrobić...
To nie nasz problem.
Dziękuję, skarbie.
Dziękuję.
Chciałem osobiście złożyć pani kondolencje.
Sam jestem rodzicem i wyobrażam sobie pani ból.
W imieniu miasta chcemy przekazać...
Jazda stąd!
Lamine!
Rozumiem twój ból, młodzieńcze.
- Nie jest pan tu mile widziany. - Nie pan decyduje.
Od lat prosimy o postawienie tu znaku stop.
Poruszyliśmy to nawet na sesji rady,
ale pańskie dzieci tutaj nie chodzą.
Proszę nie zamieniać tej tragedii w wiec polityczny.
To pan uprawia tu politykę, zamiast zająć się problemem.
- Przyszedł złożyć kondolencje. - Kto cię pytał?
- Nie mów tak do mnie! - Czego nie rozumiesz?
Zabieraj szefa i spadaj!
Chodźmy, panie merze.
- Noumouké, chodź! - Puść mnie.
- Puść mnie! - Nie idź tam!
- Czekaj! - Chodź!
Lamine!
- Lamine! - No chodź!
Lamine!
Wciąż nie odbiera?
Dzwoniłem do niego pięć razy.
Nie odbiera.
Chcę się stąd zmyć.
Co robiłeś?
Przestań.
Skasuj to.
- Co? - Skasuj.
- Właśnie się obudziłem. - Kłamiesz.
- Właśnie się obudziłem. - Skasuj!
- Śniło ci się! - Kłamiesz!
- Czy kiedykolwiek cię okłamałem? - Jasne!
- Nie odbierzesz? - To moja mama.
- Chciałabyś się kiedyś chajtnąć? - Czemu pytasz?
Tak tylko. Odpowiedz.
Sama nie wiem. Teoretycznie tak.
Ale?
Jak brać ślub, to na całe życie.
Każdy nowożeniec tak mówi, nie?
Na moim weselu będzie długa kawalkada aut.
Wesele trwa jeden dzień, a małżeństwo całe życie.
Daj spokój. Nieważne.
Chcesz mieć dzieci?
Teraz?
Nie teraz, głupku. Później, kiedy będziesz mężczyzną.
Co to za pytanie?
Kto nie chce mieć dzieci?
Niektórzy je mają i są nieodpowiedzialni.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Dziękuję.
No dobra.
Czemu wybrałeś Annecy?
Bo tu mieszka twój ojciec.
To nie jest śmieszne.
Serio.
Udało mi się go odnaleźć.
Nie wiedziałem, jak ci powiedzieć.
- Prosiłam cię o to? - Często o nim mówisz.
Co z tego?
To nie znaczy, że chcę go widzieć.
- Porzucił mnie. - Może to nie do końca tak?
Zgrywasz psychologa?
Do niczego cię nie zmuszam.
Ale straciłem ojca.
I mamę. Lamine stracił brata.
Chcielibyśmy z nimi pogadać.
- Ale jest już za późno. - Pilnuj swojej rodziny.
Teraz już wiem.
Ufając komuś, podejmujesz ryzyko.
To jak skok bez spadochronu.
Na oślep.
Inwestycja bez gwarancji zwrotu.
To jego serduszko...
To zgoda na brak pełnej kontroli.
Na potencjalną stratę.
Napisałem ten list po naszej niedoszłej randce.
Nie miałem odwagi ci go dać.
Wszystko tu jest.
Idź.
Niech ci się przyjrzę.
Co tam? Wróciłeś do dzielni?
Gdzie byłeś? Szukamy cię od dwóch dni.
Co z tego? Zostaw mnie.
Rusz się. No szybciej.
Wchodź do środka! Ruchy!
Dalej. Pospiesz się.
Puść mnie!
Ruchy.
- Kto to zrobił?! - Nie wiem!
- Lamine? - Nie jest takim durniem.
Wy to zrobiliście?
- My nie. - Może ty?
- Nie. - A ty?
Uspokój się.
Nie zamierzam się uspokajać!
Umiesz tylko niszczyć własne obiekty?!
Palić szkoły waszego rodzeństwa?!
Wasze biblioteki?!
Auta sąsiadów, którzy też mają przejebane?!
On zawsze nam pomagał, wspierał naszych rodziców.
A wy odwdzięczacie się mu,
paląc jego lokal?
A później się dziwicie, gdy politycy nazywają was dzikusami!
Pieprzyć ich. Nic dla nas nie robią.
„Pieprzyć ich. Nic dla nas nie robią”.
Myślisz, że to zabawne? Kogoś to bawi?
Tak, oni nic dla nas nie robią.
Ale co ty robisz dla siebie?
Dla twojej dzielnicy?
Co zrobiłeś dla Kattriego?
Swouil, przysięgam, to nie oni.
A przysięgaj. Zawsze jesteście niewinni.
Już dobrze.
- Wyjdź na chwilę. - Same niewiniątka.
Chodź ze mną.
- Musisz się uspokoić. - Nic z tego.
- Może to nie oni. - To niby kto?
Może ludzie mera.
Wysadzimy ratusz. Słowo honoru.
Dosłownie?
Ty żartujesz, ja – nie.
CHAMPIGNY MA GŁOS!
- Stać! - Ręce do góry!
Ręce do góry!
Na kolana!
- Ręce do góry! - Podnieś ręce!
Nie ruszaj się, ręce do góry!
Kurwa.
Nie ruszaj się!
Rzuć broń!
Odsuń się!
Zdejmij mu kajdanki!
- Szybko! - Nie rób głupot.
Zamknij się. Do tyłu!
Ręce w górze!
Trzymaj się!
Zaraz będzie po wszystkim.
Wsiadaj!
- Chodź! - Wsiadaj!
Daj talerz, nałożę ci.
- Chcesz frytki? - Tak, dużo.
Wszystko dobrze?
Zadzwoń do Demby!
- Gdzie twój telefon? - Tam, szybko.
- Poczta głosowa. - Dzwoń.
Dzięki.
Dwa miliony euro. Masz spokój do końca życia.
- Co teraz zrobisz? - Zaszyję się w Hiszpanii.
Mam tam interesy. Potem pojadę do Maroka.
- Zniknij na jakiś czas. - Lubię zapach forsy.
Mój stary przez 30 lat harował w fabryce.
Nie ukradł ani jednego euro i dzisiaj ma 600 euro emerytury.
Pieprzyć ich.
- Co jest? - Chodź.
- Dogadujesz się z Doumsem? - Ma swoje życie, ja swoje.
Dziś ma spotkanie z pewnymi kolesiami.
To nie moja sprawa.
Chcą sprzątnąć Sidibésa.
To pułapka.
Mogę ci dać moich ludzi.
Nie chcę się mieszać.
Brachu.
NMK, teraz ty.
Patrz, LDB.
Cześć, NMK. Sam król ulicy.
- Co tam? - Jak leci?
- Dobrze? - Nieźle.
Musimy zrobić collab.
- Serio? - Właśnie nagrywam.
Nie jesteśmy jak ten chuj 9millimètres.
Właśnie.
- Daj czadu. - Czuj się jak w domu.
- Bądźmy w kontakcie. - Jasne, brachu.
- Cześć, ISK. - Wszystko gra, stary?
Tak.
- Powodzenia. - Do zobaczenia.
Na razie.
Gdzie koka?
- Zabijesz go. - Mam to w dupie, chcę go zabić!
Daj mi pięć minut. Jak nie pęknie, jest twój.
Zaufaj mi.
Ufam tylko mojemu bratu.
Masz.
Dość! Wystarczy!
To dwie minuty stąd.
Weź mój telefon.
Wybierz ostatni numer.
Ostrzegam, nie pogrywaj ze mną.
Jak coś odwali, rozwal mu łeb.
- Halo? - Uciekaj!
Na ziemię! Nie ruszaj się!
Cofnij się!
Do tyłu.
Jeszcze trochę.
Rusz tyłek.
Rusz się, a strzelę!
Mój bracie!
Zabiję ich!
Trzymaj się, już blisko!
Bingo, panowie.
W magazynie widziałem Dembę Traoré.
To była prawdziwa rzeź.
Szefie?
Jestem.
To na pewno był on?
Potwierdzam.
NMK!
NMK, spójrz na mnie, sukinsynu!
Uwaga!
Musisz przeć.
- Mocniej. - Oddychaj.
Maleństwo już tu jest.
Podobno we Francji
co minutę rodzi się dwoje dzieci.
A jedna osoba umiera.
Wezwijcie pogotowie!
Pogotowie!
Sofia...
Nie unikniesz śmierci.
- Sofia... - Wiem to.
Ale nie chcę jej stracić.
Nie jej.
Nie teraz.
- Sofia, wróć do mnie. - Nie dziś.
Zostań ze mną!
Czasami
musisz coś stracić, by zrozumieć, jak bardzo ci zależy.
By przestać się mijać bez słowa.
I wzajemnie się ignorować.
Bo jutra...
Jutra może nie być.
Nie ma nawet pewności,
czy przeżyjemy jeszcze chwilę.
Khadija.
Weź ją.
Boję się ją skrzywdzić.
Khadija.
Nazwali ją Khadija.
Po mamie.
Ale Dembę może ominąć jej dzieciństwo.
Demba.
Gliny tu idą.
Kurwa.
Co pan robi?
Możesz wyjść z gry, ale ta się nie kończy.
Taka jest prawda.
Tam pobiegł!
Śmierć albo więzienie.
Takie dwa wyjścia daje ulica.
Z drogi!
Schody.
Sofia wyszła ze szpitala.
Jesteśmy teraz parą.
Wszystko obgadaliśmy.
I tak od dawna byliśmy kimś więcej niż przyjaciółmi.
Ale baliśmy się przyznać
i zaangażować.
Wszyscy zagłosowaliśmy.
Nawet ja.
Soulaymaan i Swouil zaciągnęli nas na wybory za fraki.
Pierwszy raz widziano tam tylu czarnych i Arabów.
Swouil Ben Saada merem Champigny.
Kto by pomyślał?
Soulaymaan Traoré wicemerem.
Kto by pomyślał?
Co u twojej mamy?
A jak myślisz?
Dawno nie widziałem Lamine’a.
Od pogrzebu Kattriego.
Był zbyt zajęty metą.
Miałem mu tak wiele do powiedzenia.
Nie zdążyłem.
Soulaymaan.
Już wiem, kto zabił Malcolma X.
Inny czarny, taki jak on.
Synowie biedaków zabijają siebie nawzajem.
To żadna nowość.
I wiecie co?
Życie to jedno pasmo wyborów.
Teraz mam tylko dwa.
Albo pójdę w ślady Demby, znajdę 9millimètres i go zastrzelę.
Przejmę metę i zarobię kupę hajsu.
I tak to się skończy.
Albo pójdę w ślady Soulaymaana.
Wrócę do szkoły i uzyskam dyplom.
Wtedy, jeśli nie wyjdzie mi z rapem, będę miał furtkę.
I jebać tych, co we mnie nie wierzą.
Demba znał gościa, co w mamrze skończył lingwistykę.
Skoro on mógł, to czemu nie ja?
Ulica mnie oszukała
Chciałem iść w ślady starszego brata
Nie chciałem pokazać, Że to jedna wielka blaga
Ostrzegali mnie Ale ten schemat się powtarzał
Powtarzał, powtarzał
Długo się wahałem.
Ale teraz już wiem, kim nie chcę być.
Nie chcę być numerem więźnia.
Statystycznym Afrykaninem w adidasach.
Oni tego by chcieli.
Ale kim są „oni”?
To ci, którzy stłaczają nas w gettach,
a potem w telewizji mówią, że się nie asymilujemy.
Jebać ich.
A właśnie.
Jebać też raperów wielbiących życie na ulicy.
Którzy chcą żyć jak Demba, nie znając tego ceny.
Tu poczta głosowa Djenaby Traoré. Zostaw wiadomość po sygnale.
Jestem gotowy, by odejść.
Mama zawsze będzie w moim sercu.
W każdym miejscu.
Jeśli nie odejdę, ktoś w końcu pociągnie mnie na dno.
Wrócę do moich złych nawyków.
Ciężko wyhodować różę na betonie.
Mamo.
Tęsknię za tobą.
Nie możesz mnie ochrzanić.
Wyciągać konsekwencji.
Wskazywać mi drogę.
Świecić za mnie oczami.
Wciąż mam braci, ale...
czasem czuję się sam.
Sam wobec świata.
Pusty.
Jak to mieszkanie.
Jeśli wasze matki nadal żyją, zatroszczcie się o nie.
Spędzajcie z nimi czas.
Bo życie to czas „przed” i „po”.
Jak pisał poeta:
„Strata matki to ból i żal,
jak Lazurowe Wybrzeże bez fal”.
- Wiesz, o co mama prosiła przed śmiercią? - O co?
Żebyś skończył z tymi bzdurami.
- Bzdurami? - Tymi gównianymi interesami.
W moim wieku też nie byłeś świętoszkiem.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz