Downloaded from YTS.BZ
MAGUGUSTUHAN MO PA RIN AKO.
Official YIFY movies site: YTS.BZ
AKO ANG KUMAKATAWAN SA LAHAT NG KASALANANG WALA KANG LAKAS NG LOOB NA GAWIN.
Salamat sa pagpunta dito.
Di naman kailangang gawin. Gumagaling na ang AI.
Sobrang galing na.Wala akong tiwala do'n.
Kina-capitalize na ng iPhone ko 'yong G sa "God" nang di ako tinatanong.
Nangyari na sa inyo?
Di ko alam kung aling update 'yon, pero sabi sa iPhone ko,
"'King of Kings' ba ang tinutukoy mo?"
Parating na ang mga robot, mahal nila ang Panginoon.
Nag-aalala ba kayo sa mga robot?
Nag-aalala kayo? Oo.
Tiningnan n'yo na ba 'yong mga tao sa buhay n'yo,
mga kaibigan, pamilya, balik sa sarili n'yo, tapos sinabing…
"Naku."
"Ako ang mai-in love sa robot."
Nagpakatotoo ba kayo? Ayos lang. Ako na 'yon.
Kaya di ako gumagamit ng ChatGPT. Di pa 'ko handang makipagrelasyon.
Kinakaya ko pa ngayon,
pero, ilang taon pa, pag may robot partners na sa Best Buy,
oo, ako 'yong lasing sa party,
dine-defend 'yong robot kong asawa sa mga kaibigan ko, parang,
"Ay, sorry. Ano ba kasi ang 'kaluluwa,' guys?"
"Pwedeng paki-define? 'Yon ang akala ko."
"Kilala ko na 'yong lampang mister mo, Chelsea."
"Wag mong sabihin na di mo siya pina-plug sa gabi."
"Okay?"
"'A, CPAP machine. Mamamatay siya.'"
"Ewan. Ang haba ng mga kuwento niya, 'no?"
"Konting respeto naman."
"Hindi siya air fryer. Siya ang pinakamamahal ko."
"Tingnan mo pag kausap mo."
"Ang pronouns niya, hindi 'it/that.'"
"Ang sa 'yo, BITCH, bitch, okay?"
"Magkaiba 'yon. All caps 'yong isa."
Gusto ko 'yong idea ng robot partner,
kasi, di siguro ako masyadong papalpak do'n.
Sabi ko "di masyado."
Oo, tama kayo. Magsusungit pa din ako saka magseselos sa robot.
"Ba't lagi kang nasa tabi ng dishwasher?"
"Mas malaki ba ang hinaharap niya kesa sa 'kin?"
"Mas basa ba siya kesa sa 'kin?"
"Dahil ba nagba-bubbles siya? Kaya kong magpa-bubbles."
"Magkakaimpeksiyon ako, pero kung kailangan mo ng bubbles…"
Toxic na girlfriend ako dati.
Pina-therapy ko na 'yon noon.
Grabe ako no'ng twenties ko. May dine-date akong lalaki dati.
Nasa sofa kami isang gabi. Hindi kami nag-aaway.
Di normal 'yon, humarap ako sa kanya…
tapos, sabi ko, "Uy, babe,
kung nalaman mong magpinsan tayo…
makikipaghiwalay ka ba sa 'kin?"
Tapos, sabi niya,
"Oo!"
Ako naman, "Grabe, ang bilis, a."
"Walang follow-up questions. Basta na lang aayaw ka na?"
Sabi niya, "Ilegal 'yon, Taylor."
Sabi ko, "Gano'n din ang mushrooms, pero gumamit tayo."
"Ngayon, biglang masunuring mamamayan ka dahil lang magpinsan tayo?"
Sabi niya, "Mali ka. Itanong mo sa mga kakilala natin."
Kaya tinext ko 'yong tatlong pinakamasayang magjowa sa phone ko,
"Kung nalaman mong magpinsan kayo, di mo alam dati,
di mo alam habang kayong dalawa na,
gano'n pa rin 'yong relasyon n'yo,
pero oops, magpinsan kayo, maghihiwalay ba kayo?"
Ang sagot nilang lahat,
"Kailangan ba naming sabihin sa iba?"
Pinakita ko 'yong phone ko, sabi ko,
"Ganito ang love."
Magsu-survey ako…
Kung nalaman n'yong pinsan n'yo ang partner n'yo,
mag-clap kung makikipaghiwalay.
Okay, marami, a.
Wag n'yong pag-usapan. Sa kotse kayo mag-away.
Ngayon, kung nalaman n'yong robot ang partner n'yo,
mag-clap kung makikipaghiwalay.
Aba, interesting.
Medyo kumonti dito.
'Yong iba, pumalakpak sa pinsan, pero hindi sa robot.
So hihiwalayan natin 'yong kamag-anak natin…
pero titirahin pa rin natin 'yong toaster.
Okay, tama naman.
Na-trigger talaga ako no'ng capital-G "God" sa phone ko,
kasi may religious trauma ako.
May iba pang may religious trauma?
Naisip ko ngang meron.
Ang religious trauma, 'yong lumaki kang nagsisimba,
hindi ka na relihiyoso, pero ngayon, pag masaya ka,
parang nakokonsensiya ka.
Napahinto na ba kayo sa kalagitnaan ng orgasm? Parang…
Si Jesus 'yong paghintong 'yon…
inii-spray kayo ng tubig sa mukha.
Kaya di ako "nagjo-Diyos ko" pag nagse-sex.
Para siyang si Betelgeuse. Magpapakita siya.
Lilinawin ko, hindi ako atheist, di ko lang alam ang mangyayari.
Kahit kayo. Spoiler alert, walang nakakaalam.
Di ako maka-relate sa pagkasigurado
ng mga Kristiyano pag sinasabing "Basta, alam ko lang."
"Pero pa'no mo alam na may Diyos?" "Basta, alam ko."
Ang sigurado lang na alam ko,
pag sira ang tiyan ko.
'Yon lang 'yong time.
'Yong time lang na napaano ako…
Saka ako nagsimulang magdasal.
Pareho ko silang di gusto.
Ayoko 'yong taong ganito, "Walang Diyos, kadiliman lang, gago."
Saka ayoko 'yong ganito, "May Diyos. Nandito siya. Ako ang pinakamahal niya."
Ayoko ng confidence. 'Yon lang talaga 'yon.
Di ko ma-take pag sobrang confident 'yong tao.
May isang kaibigan akong sobrang confident. Siya lang.
'Yon lang ang kaya kong ma-take.
Isang kaibigan, sobrang confident.
Alam n'yo 'yong hot chick sa grade eight na laging late sa klase
na may Frappuccino, tapos ikaw naman, "Oo na. Pinlano ka ng nanay mo."
Gano'n siya.
Kaya tuwing six to eight months lang ako nakikipagkita sa kanya.
Nag-lunch kami mga ilang buwan na.
Dumating 'yong pagkain namin.
Pinabalik niya agad sa kitchen 'yong pagkain niya.
Alam n'yong pwede 'yon kahit wala sa movie?
Totoong ginawa niya.
Sabi ko, "Ano'ng problema do'n?" Sabi niya, "May buhok, e."
Isang buhok.
Sa 'kin, kung may wig lang sa lasagna.
Kahit gano'n, sasabihin ko, "Sorry."
"Dapat ni-request kong walang wig."
"Hindi, gets ko naman, dekorasyon 'to."
"Nakaka-trigger lang sa nangyayari sa politika, pero…"
"Pero naiintindihan ko. Mukhang natural. Salamat, Chef. Iiwasan ko na lang."
Di ko iniisip na mas matalino ako kesa mga relihiyoso.
Naiinis ako pag minamaliit ng atheists 'yong mga naniniwala sa Diyos.
Marami na 'kong pinaniwalaang kalokohan.
Ni wala sa top three ang Diyos, okay?
Naniwala ako sa matatangkad na lalaki.
"Naggigitara siya, mabait siguro siya." Tanga ako, okay?
Pag pinag-uusapan ang Diyos ng religious family ko,
"Nalagpasan ko ang pinakamahirap sa buhay dahil sa Diyos,"
Sabi ko, "Shit. Gano'n ako sa Gilmore Girls."
Ang engot ko.
Kina-capitalize ko pa 'yong mga G.
Lagi kong sinisiguro 'yon.
Oo.
Maraming Kristiyano sa buhay ko, maraming nagdadasal para sa 'kin,
na ayokong masamain.
May nagsabi na ba sa inyong pinagdadasal nila kayo,
pero di n'yo alam ang tinutukoy nila?
"Uy, gusto kong malaman mong ipinagdadasal kita."
"Ano?"
"Wala akong sakit."
"O, talaga? Ipinagdadasal kita. Ano sa tingin mo, Bev?"
"Kailangan mo daw, bitch."
Sabi, "Madalas kang ilagay ng Diyos sa puso ko."
"Sabihin mo sa Diyos, alisin ako sa puso mo, kasi ayos naman ako, okay?"
"Di ko alam ang narinig mo sa parking sa church,
pero problema ng pamilya 'yon, Bev."
"Ipapa-tint ko na ang bintana ng van."
Maraming cool na Kristiyano sa buhay ko.
Ang cool Chritians, pinapakita nilang cool sila.
Talaga. Gusto nila 'yong nagmumura sa harap mo.
"Naiintindihan ko ang pagduda mo. Gets ko. Nanonood ako ng balita."
"Ang gulo ng 'tang ina."
Tapos, titingin sa 'yo na parang nag-exhibition sa skateboard.
May tito akong pastor. Cool siya.
Napaka-humble, walang arte.
Di gaya ng mga gago sa malalaking simbahan na mamahalin ang sapatos,
tapos, may libro na mukha nila ang nasa cover.
Tuwing nakakakita ako ng pastor sa book tour, sinasabi ko, "Uy, pare."
"Di ba may pino-promote ka nang libro?"
"Ewan, ha… Kasi…"
"Ilang bestseller ba ang kailangan mo, Joel?"
Cool 'yong tito ko. Siya lang ang nakakaintindi sa trabaho ko.
Pareho kami ng trabaho.
Pareho kaming nandito pag weekend, may mga buhay na binabago.
Ayaw niya pag sinasabi ko 'yon.
Ayaw na ayaw niya. Kinakausap ko siya lagi tungkol sa trabaho.
Sabi ko, "Uy, Jim. Kumusta 'yong early show mo?"
"Unang service 'yon, Taylor."
Sabi ko, "Napansin ko, may nang-aasar sa 'yo kanina."
"Sumisigaw 'yon ng 'Amen' saka 'Aleluya' para mag-agree."
"Mas grabeng pang-aasar 'yon, Jim, kasi supportive sila,
pero ginugulo pa rin 'yong flow mo, di ba?"
Sabi ko, "Alam mo, dino-donate ko din 'yong 10% ng kinikita ko."
Sabi niya, "Kanino?"
"Sa agent ko, pero tithe pa rin 'yon."
Sabi ko, "Biro lang. Alam kong di pareho ang ginagawa natin."
"Pero, isipin mo 'to."
"Pinapa-guilty ko sila pag Sabado ng gabi."
"Nililigtas mo pag Linggo ng umaga."
"Sine-set up ko, sina-spike mo."
"You're welcome!"
"Tumulong ako."
Pero magaling na pastor si Tito Jim.
Napaka-progressive. Nakakatuwa ang mga sermon niya.
Wala kaming pastor gaya ni Jim no'ng lumalaki kami.
May napaka-basic na pastor kami na tatlo lang lagi ang topic.
May tatlong message siya.
"Pinapatawad ka na."
"Mahirap ang buhay may asawa."
"Maligayang Pasko."
'Yon na 'yong tatlo.
Naaawa ako sa mga pastor pag Pasko saka Easter,
kasi, busy weeks 'yon sa simbahan, di ba?
Recruitment weeks 'yon.
'Yon 'yong panahon na lahat nagsisimba.
Nagpupuntahan no'n ang mga malasadong Kristiyano.
Twice a year lang nagpapakita 'yong mga hayop na 'yon,
kaya kailangang mapahanga sila nang husto sa freebies
para mag-upgrade sa weekly na pagsimba.
Malaking pressure 'yon.
Kung ikaw ang pastor pag Pasko at Easter, di ka pwedeng maging creative.
Di pwedeng mag-imbento.
Di pwedeng acoustics lang.
Dapat 'yong mga sikat na kanta.
Kailangan mong magkuwento, di ba?
Mas maganda ang kuwento ng Easter kesa sa Pasko.
Ang Easter, 'yong pagpako sa krus saka sa muling pagkabuhay ni Hesus.
Do'n galing lahat ng merch natin.
Nakita n'yo na 'yon.
May patay na lalaki sa taas, pero maporma. Maayos ang pagkaka-portray.
Maiisip mo tuloy ang kamatayan mo.
"Sana 'yong pagkamatay ko, bagay gawing alahas."
No'ng namatay si Lola, sinabi n'yo bang "Gawing design ng anklet"?
Hindi, naka-pose talaga siya do'n sa taas.
Titigil na 'ko. Alam na nating lahat 'yon.
Pero magandang kuwento ang Easter. Ang daming aksiyon, di ba?
Pagpako sa krus, muling pagkabuhay.
Kalakasan ni Jesus 'yon, early thirties, ang ganda ng katawan.
Tinraydor siya, pinatay, bumalik.
Parang Twilight lang.
Ang sexy no'ng kuwento.
Joke lang. Sa Mormons ang Twilight.
Wag n'yong agawin 'yon sa kanila, okay?
Bawal silang mag-caffeine. Kailangan nila ng pampagising.
Di gano'n kaganda ang kuwento ng Pasko.
Pinanganak si Jesus. Maganda 'yong simula.
May angel galing sa langit, sabi kay Mary,
"Alam kong virgin ka, pero buntis ka sa anak ng Diyos."
Grabe. Tapos, kailangang sabihin ng angel sa boyfriend niya, kay Joseph,
kasi, di pa uso no'n ang "Believe women."
Kaya, sabi ng angel, "Diyos 'yang nasa loob. Promise."
Tapos, ano? Umalis na 'yong angel.
Tapos, mahabang paglalakad na lang papunta sa sabsaban.
'Yon na ang kuwento ng Pasko, ito lang.
Halos wala si Jesus.
Umeksena sa bandang dulo na.
Hindi siya nag-magic.
Ang pangit.
Parang post-credit scene na si Jesus sa Marvel movie.
Ang sama talaga.
Pangit.
Tinry ng pastor namin na gawing exciting ang kuwento ng Pasko.
Lumabas siya, tapos— Akala nakahanap siya ng bagong angle.
Lumabas siya, sabi, "Alam n'yo,
lagi nating binibilisan ang pagkuwento ng Pasko."
"Kasi alam na alam na natin."
"Pero kung iisipin n'yo
kung pa'no 'yon para kay Mary…"
Tapos, ganito lahat ng babae…
Tapos, 'yong mga lalaki naman,
"Hindi!"
"Alin nga ulit do'n si Mary? 'Yong vessel ba?"
"Ang sinasabi mo ba 'yong butas na pinaglagyan kay Lord?"
"'Yong Jesus jar ba?"
"'Yong kuna ni Kristo?"
"'Yong taguan ng tagapagligtas?"
"'Yong pahingahan ng propeta?"
Pwede nating ituloy, pero dapat nang mag-move on.
Pero magandang laro 'yon pagkatapos ng away-magpinsan.
Maganda 'yong resulta ng sermon sa POV ni Mary,
kaya excited siya no'ng sumunod na taon.
"Last year, pinag-usapan natin kung pa'no naman si Mary
no'ng nalamang buntis siya kay Jesus."
"Pero naisip n'yo ba kung ano naman ang naramdaman ni Joseph?"
Tapos, sabi ng mga lalaki, "Sa wakas! Mga lalaki naman!"
"Tingin ko rin, nagsisinungaling sa 'kin 'yong mga burikak!"
Engaged si Mary no'n kay Joseph.
Ayokong i-assume na alam ng lahat ang mga kuwento sa Bible.
Pag lumaki kang palasimba, "Naaral ng lahat 'to."
Hindi. May mga batang lumaki na bisikleta ang inatupag.
Oo.
Meron ba ditong di nagsimba kahit kailan,
di naniwala sa Diyos, di naging relihiyoso?
Wow, nasa likod lahat. Naiintindihan ko.
Parang kampante ka.
Parang kalmadong kalmado ka, pero pa'no mo malalaman ang tama sa mali?
Ba't di ka pumapatay ng tao?
Gano'n magsalita ang ibang Kristiyano. Si Papa, sabi niya,
"Kung di ako Kristiyano, nakakulong na 'ko."
Sabi ko, "Huy, six lang ako."
"Mag-Goodnight Moon naman tayo bukas imbes na depressing thoughts ni Papa."
'Yong ibang Kristiyano, sabi, "Kung di ako pina-house arrest ni Sky Dad,
nadungisan na siguro ang mga kamay ko.
Ikaw naman, "Cool. Pag lumalabas tayo, dapat grupo."
Pero kung di ka lumaking palasimba, baka wala kang alam na Bible stories.
Di ko kayo tatanungin. Dati nagtanong ako, natuto na 'ko.
May tinanong ako dati, nataranta, tapos, sabi, "VeggieTales."
Na, malapit na rin, pero sobra talaga akong natawa.
"Sino'ng nagtraydor kay Jesus?"
"Si Bob the Tomato!"
Naaalala ko, nagba-bounce siya, sabi, "Mamamatay ka, Jesus."
Joke. Di nila ginawa 'yon.
Hindi, wala silang pinako sa krus sa VeggieTales.
Di nila gagawin 'yon.
Grabe 'yon. Masyadong brutal.
Saka, walang arms, kaya, sino'ng ano…
Sino ang magfi-finale?
Ano'ng gagawin nila? Lalagyan ng baby carrots si Larry?
Kaloka 'yon. Di pwedeng gawin 'yon.
Siguro, kahit di ka lumaking relihiyoso, alam mo ang Noah's ark.
Karamihan, alam 'yon. Sikat 'yon.
Cover 'yon ng coloring books natin.
Do'n talaga makikita kung ga'no kabuwang ang Bible,
kasi binabasa natin ang Noah's ark, tapos, sinasabi natin,
"'Yan 'yong pambatang kuwento."
Napakabrutal ng kuwentong 'yon.
Tungkol 'yon sa paglunod ng Diyos sa mga anak niya, kasi pasaway sila.
Tapos, tayo naman, "Oo. 'Yan dapat ang mural sa nursery."
"Halika dito, 'nak. Ito 'yong mga hayop na di niya nilunod."
"Ang suwerte nitong horsey,
sumakay siya sa boat na may kasamang isang kaibigan."
'Yong rainbow 'yon. Sa tingin ko, tingin nila, 'yong rainbow ang nagligtas.
Pinadala ng Diyos si Noah, na malamang may trust issues na no'n,
'yong rainbow ang promise na di na ulit papabahain ang Earth,
na sa tingin ko, 'yon ang pinakabrutal na parte ng kuwento.
Rainbow pagkatapos ng matinding baha.
Parang may binilhan ka ng singsing after mo itulak sa hagdan.
Nakakaloka 'yon.
Tuwing may rainbow, hindi gay rights ang naiisip ko.
Hindi rin ulan. Diyos ang naiisip ko na sinasabi,
"E, hindi ko naman pinatay lahat."
Di nga alam ng ibang tao na galing sa Bible ang Noah's ark.
Sabi ko, "May alam kayong Bible stories?"
"Wala." Sabi ko, "E, 'yong kay Noah?" Sabi, "Alam ko 'yon."
Gano'n na kakilala ang Bible stories sa pop culture.
May kaibigan ako, alam daw nila ang Prodigal Son.
"Alam n'yo 'yong kuwento?"
Sabi nila, "Hindi, parang palabas 'yon, e."
"Narinig ko na 'yong term."
Kung di n'yo alam ang prodigal son, kuwento 'yon na tinuturo ni Jesus,
kinukuwento sa Bible para may matutunang lesson.
Sa kuwento,
may mayamang tatay, may dalawang anak siya.
Tama ang mga ginagawa ng panganay, siya ang matanda, e.
'Yong bunsong anak naman, "Akin na ang pera ko!"
Sabi ng tatay, "Hindi ganyan ang pamana."
"Buhay pa 'ko, pero, eto na."
Binigay niya 'yong pera sa bunso.
Tapos, 'yong gagong 'yon, umalis na.
Panganay nga pala ako sa apat.
'Yong gago, umalis na.
Pa'no ba nila sinabi?
"Winaldas 'yong pera sa bisyo,"
na Bible para sa "inubos sa Bitcoin saka sa agogo dancer."
Tapos, ang lakas pa ng loob na bumalik matapos ang ilang taon, sabi, "Sorry, Pa."
"Nawaldas ko 'yong pera mo. Pumalpak ako."
"Pwedeng bumalik?"
Siguro, sabi no'ng panganay na anak, "Ayos, sa wakas. Tapusin mo na."
Sabi ng tatay,
"Nandito na ang baby ko!"
"Grabe, magpa-party tayo para sa kanya."
Alam ko, lahat ng panganay dito,
sira ang tiyan nating lahat ngayon.
Alam ko, lahat ng panganay dito,
pumasok 'yong tumbong n'yo sa katawan n'yo, inis na inis kayo.
Mga tao 'to sa Bible, di kayo kayang saktan.
Matagal na silang patay, okay?
Matatapos na tayo.
Obviously, galit 'yong panganay.
Sabi niya, "Pa, tama ang ginawa ko buong buhay ko,
di ka man lang nagpa-party para sa 'kin."
Hanapin n'yo. Sinabi niya 'yon.
Tapos, sabi ng tatay, "Oo, magaling ka."
"Love you."
"Pero 'yong kapatid mo,
naligaw siya, nahanap na ngayon."
"Kaya magse-celebrate tayo."
Pag tinanong n'yo sa pastor kung tungkol saan 'yon,
sasabihin niya, tungkol 'yon sa pagiging makasalanan
at pagkaligaw ng landas, spiritually,
pero pwede kayong bumalik sa Diyos, papatawarin kayo.
Kung ako ang tatanungin n'yo kung tungkol saan 'yong kuwento,
ang sasabihin ko sa inyo, only child si Jesus.
Dahil lumaki akong nagsisimba, alam ko ang Bible stories.
Eto ang ilang nakakatuwa.
E, 'yong kuwento kaya ng 200 na lambi?
Alam n'yo 'yon? Hindi? Oo?
Malalim 'yon.
So…
Gustong pakasalan ni David 'yong anak ni Saul.
Sabi ni Saul, "Pwede, kung dadalhin mo sa 'kin
'yong 100 na lambi ng kaaway ko,"
na, parang, Scorpio, di ba?
Sino'ng may 100 na kaaway tapos iniisip 'yong lambi nila?
Parang may pinanganak dito nang November.
Sabi ni Saul, "Pag may 100 na lambi na, mag-usap tayo."
Tapos, umalis na si David,
bumalik na may 200 na lambi, at do'n galing ang kasabihang
"Kung gusto niya, gagawin niya, girls."
Oo. Hindi 'yon galing sa TikTok. Galing 'yon sa Bible.
E, si Job naman?
Kilala n'yo si Job?
Si Job. May mga fans si Job dito.
Nasa Bible si Job. Mahal na mahal niya ang Diyos.
Isang araw, nag-uusap si God at si Satan.
Di nila alam kung bakit, pero minsan, tinatawagan mo ang ex mo,
tapos nagtatanong, "Ano'ng ginagawa mo?" Di ba?
Basta magkasama si God at si Satan.
Tapos, sabi ni Satan, "Uy, God. Napansin kong mahal na mahal ka ni Job."
Sabi ni God, "Oo."
Si Satan naman, "Pustahan, di ka na niya mamahalin
pag ginulo ko ang buhay niya."
Sabi naman ni God…
"Sige, bored ako. Tingnan natin ang ibubuga mo."
Umalis na si Satan, tapos sinira niya ang buhay ni Job,
pero di tinalikuran ni Job ang Diyos.
At do'n hango ang How to Lose a Guy in 10 Days.
Si Matthew McConaughey si Job.
Si Kate Hudson si Satan.
Meron ba ditong lumaking relihiyoso
pero hindi na relihiyoso ngayon?
Nasa tamang show kayo.
Sino sa inyo ang nakapagligtas ng tao?
Sino ang nakapaghatid ng magandang balita?
Nangonti, a.
Mahirap 'yan. Marami sa 'tin ang di gumawa ng homework.
Nagligtas kayo, pero di na kayo relihiyoso ngayon?
Okay, naramdaman n'yo na bang…
Seryosong tanong 'to.
Naramdaman n'yo bang dapat tawagan 'yong mga taong 'yon?
Mangungumusta lang.
"Naalala mo 'yong sinabi kong habambuhay? Ewan ko, a."
Pa'no kung mapunta sila sa langit, tapos,
"Wala sa loob 'yong sponsor mo, kaya di namin alam na dadating ka."
"Sigurado ka ba?"
"Baka na-holy ghosted ka."
"Sorry, ha."
"Pero, sa impiyerno ka pupunta. Pasensiya na."
Wala akong naligtas.
May nakausap akong lumaking Mormon,
sabi ko, "Nagliligtas kayo ng tao."
Sabi niya, "Oo, pagbinyag sa patay."
Alam n'yo kung ano 'yon? Di ko alam dati.
'Yon pala, sa Mormonism,
minsan, nililigtas nila ang mga tao pag namatay na,
kaya wala nang pressure ng iligtas ang mga buhay, di ba?
Pwedeng sabihin, "Naniniwala ka sa Diyos?"
Ang sagot, "Hindi." Tapos, sasabihin mo, "Ayos lang. Maghihintay kami."
Oras na mamatay, ikaw naman,
"Abrakadabra-Mormon!"
Ganito magpapunta ng kaluluwa sa langit, di ba?
Parang pagtanggal ng amoy ng poop sa banyo ng Hinge date mo.
Kung di ka tumatawa, may asawa ka na, letse ka, di para sa 'yo 'tong joke.
Umeebak na nakabukas ang pinto. Samantalang kami, nagdadala ng posporo.
Kahit saan!
Ang pinakaproblema ko sa simbahan, di dahil gusto nilang may maligtas tayo.
Ang problema, ayaw nilang may ituro kang punto, di ba?
No'ng lumalaki kang relihiyoso, sabi mo, "Aminin n'yo,
ang gulo no'ng ginawa 'to ng Diyos sa Bible."
"Sa Old Testament 'yon."
"Di pa tumitigil no'n ang Diyos sa pag-inom."
"Ibang Diyos 'yon."
"Gago pa siya no'n."
"Nagkaanak siya, 'Nagbago na 'ko.'"
"Sabi niya, 'Nasa fraternity ako no'n.'"
"Siyempre, nanlulunod ako ng mga tao."
"Nagbabago ang tao."
Kung may tanong sa simbahan na di masagot, iisa lang ang sagot nila.
Sasabihin, "Magandang tanong 'yan,
pwede nating itanong sa Diyos 'yan pag nasa langit na tayo."
Kung ikaw ang Diyos, ga'no kainis ka ba
na magpapadala sila ng mga tao na ang daming tanong sa 'yo?
Diyos ka. Ikaw ang gumawa ng lahat.
Ang gusto mo lang sigurong gawin, '"Ta-da, heaven."
Tapos ngayon, tuwing may namamatay, kailangan mong…
magpa-press conference?
Tuwing may namamatay, sasabihin mo, "Uy, welcome sa langit."
Sasabihin nila, "Pag namatay ang bata, tapos di sila na-convert,
automatic, sa langit ba?"
"Di mo naman papapuntahin sa impiyerno ang bata, di ba, God? Di ba?"
Tapos ang Diyos, "Ano ba naman…"
"Seryoso ka ba? Nasa langit ka."
"Pumupunta ka ba sa Disneyland, tapos, 'Sana may benefits ang workers'?"
"Tumahimik ka nga!"
"Ang killjoy mo."
"Oo, nasa langit ang mga bata."
"Naka-mute ang mga bata para ma-enjoy namin ang langit, pero oo."
Malupit 'yon. Alam ko. Ang sama no'n.
Dark ang sense of humor ko, partly, dahil lumaki akong palasimba.
Dark ang simbahan.
Pag Linggo, nasa malaking room kayo, ang underlying message,
"Di ba ang saya kung patay na tayong lahat kasama si Daddy?"
Gano'n ang simbahan.
"'Excited na 'kong mamatay kasama si Dada."
'Yon ang simbahan.
Pero di ko masisisi ang simbahan.
Isa sa magulang ko, namatay no'ng bata pa 'ko.
Kaya pare-pareho kami ng mga kapatid ko na dark ang sense of humor.
Kausap ko kailan lang si Brinn, kapatid ko.
Alam n'yo 'yong pag kayong magkakapatid
magkakaiba ang naaalala sa kabataan n'yo?
Kaya pag nagkakasama-sama kayo, "Ito 'yong naaalala ko."
"Ikaw?"
"Sige, ilatag natin lahat sa mesa,
tapos, alamin kung ano ba'ng nangyari sa 'tin."
Nagso-solve kami ng puzzle no'n sa bahay.
Sabi ko,
"Naaalala n'yo 'yong pinuntahan nating hospice grief support group
para sa mga batang namatay sa cancer ang mga magulang?"
Sabi ni Brinn, "Oo."
"Naaalala mo ba
na hindi lahat ng bata do'n patay na 'yong magulang?"
Oo, 'yong iba sa kanila, buhay pa…
Sinasabi ko lang, parang dapat pinaghiwalay nila kami ng room.
Baka dapat parang "sa pula, sa puti."
Pero, ganito sila,
"Christmas Present, Christmas Future, mag-usap na kayo."
"Something's comin' round the mountain."
"Alam n'yo kung ano 'yon."
Di 'yon ang naalala ko sa group.
Ang naalala ko sa group,
may isang bata do'n na hindi pa patay ang magulang.
'Yong tito niya ang namatay.
Alam n'yo…
Ayokong magpakamaldita,
pero, namatay 'yong nanay namin.
Parang ano lang kasi…
talo ng paper 'yong tito.
Alam n'yo ang sinasabi ko?
Kasi, may mga magulang 'yong batang 'yon. Hindi siya si Spider-Man. Parang…
May mga namamatay na makakaapekto sa 'yo habambuhay,
tapos 'yong iba, 'yong tito mo.
Ano ba'ng…
Pag maagang namatay ang magulang mo,
mas naiisip mo ang kamatayan kesa sa ibang tao.
Ako, gano'n.
'Yong pinakamasamang mangyayari agad ang naiisip ko.
'Yong worst kaagad ang ina-assume ko,
na nakasama sa maraming relationship ko.
May dine-date ako dati. Sabi ko,
"Babe, pag di mo 'ko nakausap nang ilang oras,
natatakot ka ba na may masamang nangyari sa 'kin?"
Sabi niya, "Hindi."
"Natatakot akong galit ka sa 'kin."
Mas gusto pa ng mga lalaking mamatay ka kesa magalit ka sa kanila.
Mas gusto ng mga lalaking magluksa kesa mapagbuntunan mo.
'Yon 'yong totoo.
Pag may limang tawag si misis na di nasagot, sasabihin niya,
"Sana 'yong paramedic 'to na nakakita sa kanya."
Wish ko rin na hindi nakakatawa 'yong joke na 'yon.
Alam n'yo kung sa'n ako natatawa sa mga lalaking pinatay ang misis?
Sandali. Teka lang.
Natatawa ako sa mga mister na pinatay ang asawa
kasi, akala nila makakalusot sila.
Ako naman, "Dude."
"Di ka pa nakapagplano ng kahit ano…
sa buong buhay mo."
"Di ka pa nakapagpa-reserve ng dinner,
tapos ngayon, may itatago kang bangkay?"
"First time mo 'to sa event planning, dude."
"Magsimula ka kaya muna sa potluck."
Parang madalas natatakot akong mamatay.
Pag hindi ko inaasam na mangyari na 'yon, siyempre.
Uy, okay, may mga depressed dito. Salamat sa Diyos.
Jinoke ko 'yan sa Sweden, nakatanga lang sila.
Parang sabi nila, "Malungkot na walang dahilan? Pa'no 'yon?"
Di nila na-gets.
Marami sa jokes, di na-gets sa Europe.
Sabi nila, "Diyos? May healthcare kami."
"Diyos ang binibigay sa inyo imbes na healthcare?"
"Parang magkaiba naman 'yon."
Kung may depression ka,
komplikado ang relationship mo sa kamatayan.
Ang tingin mo sa kamatayan, parang si Phantom of the Opera.
Madalas ganito ka, "Nakakatakot naman."
Pero minsan ganito ka, "Guwapo 'yong side na 'yon ng mukha niya."
"Alam mo, kaya kong tumira sa ilalim ng lupa. Ewan ko, ha."
Malungkot sa section na 'to.
Sinusubukan ko nang ma-overcome 'yong takot sa kamatayan.
Gumawa na 'ko ng will, marami akong kaibigan na nagpapakasal na.
"Gusto kong pumirma ng nakakatakot na document."
Ang dami kong natutunan. Kung wala kang will,
magpagawa na kayo sa professional.
'Yong ni-note mo sa phone mo habang may turbulence,
di tatanggapin sa korte.
Sinabi nila sa 'kin 'yon.
Akala ko noon, pwede 'yon. Hindi.
Ito 'yong natutunan ko.
Di ko alam 'to dati.
Pag bigla kang namatay,
mga magulang mo ang closest relatives mo,
hindi mga kapatid mo, na akala ko dati, kasi bobo ako.
Kaya kung bigla kang mamamatay, mga magulang mo ang magmamana ng lahat,
maliban kung may kasulatan na hindi sila,
maldita ka kasi, di ba?
Alam ko, 'yong iba sa inyo nakaupo d'yan, iniisip, "Wala akong paki."
"Hindi maganda ang relasyon ko sa mga magulang ko,
pero wala naman akong kahit anong iiwan sa kanila."
May TV ka ba?
Tingin mo, 'yong buwisit mong tatay
dapat mabigyan ng extra TV?
Dapat ba parang nanalo siya sa The Price Is Right sa pagkamatay mo?
Asa pa. Tawag na sa abogado.
Ang dami kong dinesisyunan no'ng ginawa ko 'yong will ko.
Piliin kung sino'ng magtatanggal ng life support kung na-coma ako.
Pinili ko 'yong kapatid kong si Brinn, kasi sila 'yong magmamana.
Sabi ko, "Paghirapan mo, 'no," di ba?
"Ikaw ang mag-decide kung kailan mo makukuha ang pera."
Sabi niya, "Sige, kung nasa coma ka, di na sumasagot,
ano'ng gusto mo? Ga'no katagal ako maghihintay?"
Sabi ko, "Ito ang gagawin."
"Gusto kong simulan mo 'yong Parks and Rec mula sa simula,
i-play mo lang, umaga at buong gabi, sa hospital room ko.
"Pag natapos 'yong palabas na 'yon at di pa 'ko nagigising,
simulan mo 'yong The Office."
"Tapos, pag umalis na si Steve Carell, patayin mo na 'ko."
"Wag mong ipapanood sa 'kin na si Andy 'yong manager.
Wag mong ipaulit sa 'kin 'yon."
"Wag mong gawin 'yon."
Nagdesisyon ako sa gagawin sa katawan ko pag wala na 'ko.
Nakadesisyon na ba kayo sa gusto n'yong mangyari sa katawan n'yo?
Oo? O, ano'ng gagawin natin?
Gawing tree pod!
Tree pod? Oo, maganda 'yan. Gusto kong sinabi mong "tree pod."
Minsan, may bata, sabi, "Magiging puno ako!"
Kailangan mong ipaliwanag, "Di ka magiging puno."
"Pagkain ka ng puno. Tumulong ka."
"Parang pageant mom ka ng puno."
"Sige, baby, go.'"
"Gawin mo ang di ko nagawa."
Ayos 'yong tree pod.
-Ano pa? -Ido-donate sa science!
May nagsabing— Ano?
Ido-donate sa science!
Ido-donate sa science.
Anong parte ng science?
Anong area ng science ba?
Medical school.
Okay, may napili ka nang medical school,
pero wala pang specific area ng science?
Walang, "Sa leeg pataas lang…"
Sinasabi ko lang, ipagkakatiwala ba natin sa college students…
ang bangkay natin?
Parang ganito, "Puro butas na 'tong bangkay na 'to,
"ikaw ang mag-decide ng science"?
Ewan ko lang, ha.
Magbibigay ako ng specific instructions.
'Yon lang ang akin.
May magpapa-cremate ba?
Meron? Okay. Sana may plano kayo kung sa'n n'yo gustong ikalat 'yong abo.
Minsan, sinasabi ng mga tao, "'Di ko alam," tapos, ang bagsak mo,
sa weird na lugar pag di mo sinabi.
Mapupunta 'yong abo mo sa cupholder sa may pinto ng driver.
'Yong weird na every six months, sasabihin mo,
"Oat milk latte ba 'to dati?" Parang…
Ang best na sinagot sa 'kin,
may lalaking sumigaw, "Viking funeral."
Oo. May lalaking nanonood na sumigaw, "Viking funeral!"
Sabi ko, "Okay, cool 'yan, kung 'yan ang gusto mo."
"Sana may pamangkin ka na pinapadala mo sa summer camp
na kayang pumana."
Kasi, mahirap puntiryahin 'yon.
Paliit nang paliit 'yong bangka habang papalayo.
Pag di nila tinamaan, hindi na Viking funeral 'yon.
Patay na lalaking nasa bangka na lang 'yon.
Di gano'n kasaya 'yon, 'no?
Stand By Me 2 'yon.
Ako, gusto kong ma-cremate,
kasi gusto kong nang-aabala ng pamilya pag wala ka na.
Ang saya no'n.
Kasi, unang-una, sino ang tatangging iuwi 'yong abo mo?
Parang, "Naku, hindi pwede. Walang lugar sa bahay ko."
"Puno na 'yong may multong cups namin."
"Magaling. Iuwi mo na 'ko. Ang liit ko lang," di ba?
Tapos, kung gusto mong ikalat ka ng pamilya mo,
depende sa relasyon mo sa pamilya mo,
do'n mo sila papuntahin, di ba?
Kung mahal mo ang pamilya mo, "Gusto kong ikalat n'yo ako sa Hawaii
na may seven days na PTO. 'Yon ang gusto ko."
"Love you, miss ko kayo."
Kung ayaw mo sa pamilya mo, gawin mo,
"Nakapunta na ba kayo sa Toledo?"
"Nang January?"
"Teka, hindi, gusto kong gawin n'yo between Christmas and New Year."
Pina-cremate 'yong mama ko.
No'ng namatay 'yong mama ko, nag-asawa ulit 'yong papa ko.
No'ng nagpakasal ulit si Papa, binigay niya sa lola ko 'yong abo ni Mama,
return to sender siguro.
Tama ka. Sorry.
Return to manufacturer. 'Yon pala dapat.
Ang rason niya… Sabi niya, "Mag-aasawa ulit ako,
di ko pwedeng dalhin 'to sa bahay ng ibang babae."
Bilang anak niya, sabi ko naman,
"Pwede, 'no."
Pero, dahil adult na 'ko ngayon, sabi ko, "Naku, di pwede."
Nag-date ako ng straight.
Ayokong fina-follow nila ang ex nila sa Instagram.
Sinasabi n'yo, kung nag-uwi siya ng buto no'ng babae, nasa supot,
tapos sasabihin, "Forever na 'to sa ilalim ng TV,"
ako naman, "Cool, ayos 'yan d'yan"?
Hindi, magiging passive-aggressive siguro ako.
Paisa-isang kutsarita ko siguro siyang ifa-flush araw-araw.
Tapos isang araw, kinuha niya, ang sabi, "Parang gumaan."
Ako naman, "Baka pumayat siya."
"Wag mong i-body shame 'tong urn, babe."
Alam n'yo ang nakakatawa do'n sa joke? Di na gano'n ang nararamdaman ko.
Gano'n 'yong mas batang ako.
Pag single ka tapos nasa thirties, wala ka nang masyadong pakialam.
Gusto mo na lang ng taong di ka guguluhin.
No'ng nasa twenties ako, sobrang insecure ako, ang toxic.
Ako 'yong tipong "Gusto ko, ako 'ang first and only true love,
nag-iisang asawa niya."
"Dapat ang makasama ko, 'yong di nanonood ng porn."
Ngayon, "Magjakol ka sa patay mong asawa, wala akong paki."
"Ilalagay mo ang abo sa ilalim ng TV?"
"'Yong paboritong show ko ba ang palabas?"
"E di, okay."
"Kahit maglagay ka ng maraming letse d'yan."
"Isang pamilya tayong manonood ng Love is Blind."
Kinuwento ko 'yon kay Dustin, sabi niya,
"Pa'no kung 'yong mapangasawa mo, in love pa sa namatay niyang misis?"
Sabi ko, "Di na siya babalik. Ano'ng…
"Problema niya na 'yon."
"Magkulong ka sa banyo, amuyin ang damit niya, umiyak ka,
pero pupunta tayo sa Chili's ng 5:00."
"Para sa dalawa 'yong coupon, hindi sa tatlo."
"Kaya, iiyak mo na lahat 'yan, babe."
"Magjakol ka sa urn kung gusto mo."
When life gives you lemons,
magtimpla ka ng semento. Parang…
Romantic 'yon!
Pwede niyang lunukin for the last time.
Grabe kayo, pinagtawanan n'yo 'yon.
Tingin ko, napaganda 'yong career ko dahil sa takot kong mamatay.
Naging workaholic ako, siguro.
Mga ilang taon nang may dalawa akong full-time job.
Nagtu-tour, stand-up comedy pag weekends,
tapos nagho-host ng late-night show, 'yong After Midnight, pag weekdays.
Thank you.
Thank you, ang bait n'yo naman.
Ayos 'yong experience, madaming natutunan, magagaling ang nakatrabaho.
May assistant ako noon sa set, na ayoko no'ng una.
Mahirap, e, 'yong may kasama ka na ang trabaho lang, ikuha ka ng meryenda.
Unang araw, ikaw, "Pahiram ng phone charger."
Sunod, "Pabili ng LaCroix." Mamamalayan mo na lang,
"Pwedeng pakihawak ng mga kamay ko hanggang makatulog ako?"
Si Molly 'yong assistant ko.
Ang galing ni Molly.
Ang galing ni Molly sa trabaho niya, mag-isa na talaga 'kong mamatay,
kasi ang basis ko na sa maalagang karelasyon,
si Molly na, okay?
Ganito kagaling si Molly.
Unang araw ko sa Paramount, pumasok ako sa parking lot,
nag-park ako sa reserved sa 'kin,
may malaking halaman do'n na nasa driver's side.
Di naman sobrang laki. Medyo mahirap lang lumabas.
May ilang bubuyog na umaaligid, kaya medyo…
gano'n, bago ako nag… "Nice to meet you, Molly."
'Yon lang 'yong nangyari.
Di ko nireklamo 'yong halaman.
Di ko ni-report 'yong halaman kahit kanino.
Nakita lang ni Molly na dumampi sa 'kin 'yong halaman.
Nag-drive ako sa parking lot kinabukasan, nag-park sa puwesto ko,
tapos, wala na 'yong halaman.
Sabi ko, "Molly, pinaputol mo ba 'yong halaman?"
Sabi niya, "Oo, saka nagpa-spray ako para sa mga bubuyog."
Sabi ko, "Okay,
wag n'yong gagaguhin si Molly."
Tinabas niya talaga 'yong halaman.
Di ako pwedeng basta magsalita pag nand'yan si Molly.
Di ko alam ang gagawin niya.
Di pwedeng isang Martes sasabihin ko, "Naiinis ako kay Dave ngayon,"
kasi pagpasok ko ng Miyerkules, "Uy, nasa'n si Dave?"
"Kasama niya na 'yong mga bubuyog, Taylor."
"Nag-flinch ka no'ng nando'n siya, kaya ginawan ko na ng paraan."
Unang beses kong magka-corporate job, kaya may HR training ako.
Di ko pa naranasan 'yon. Walang HR sa stand-up comedy.
Kabaligtaran pa nga.
Parang, "Nangha-harass ka ba? Ayos 'yan, mag-podcast ka."
Masaya 'yong training. Marami akong natutunan.
Alam n'yo bang pwede tayong makipag-sex sa katrabaho? Alam n'yo 'yon?
'Yong mga katrabaho. Dapat dalhin mo sa ibang lugar.
Pero akala ko, di pwedeng makipagrelasyon sa lahat ng katrabaho.
Ngayon, sabi ni Jill na taga-HR,
"Pwede kang makipag-date. sabihin mo lang sa 'min."
Sabi ko, "Tapos, sasabihin n'yo sa mga big boss."
Sabi niya, "Hindi, kailangan lang sabihin mo sa 'min." Sabi ko,
sino ba 'tong mga baliw na weirdo sa HR,
"Pwede kayong mag-sex,
basta sabihin mo lang ang lahat sa 'min"?
"Masarap ba?"
"May pictures ka ba para sa PowerPoint?"
Ang saya ng Powerpoint, gumagawa sila ng mga scenario, tatanungin ka,
"Appropriate o inappropriate?"
Spoiler alert, lahat 'yon inappropriate. Di ko alam noon.
Akala ko, pang-inspire 'yon para mag-usap-usap at mag-debate.
Hindi, lahat 'yon di pwede, kung alam mo ang ginagawa mo.
Binigyan ako ng private HR training.
Alam siguro nila na ako 'yong pinakamahina sa grupo.
Ginawa 'yon habang mine-makeup ako.
Bale, ako, si Deb, saka si Havana, na nag-makeup sa 'kin.
Nire-review ni Jill 'yong mga scenario.
Sabi niya, "Okay, scenario number one."
"No'ng birthday ni Sharon, sabi ni Kyle sa kanya,
"Di importante kung ga'no ka katanda, luluhuran pa rin kita,"
tapos kumindat siya."
"Appropriate ba 'yon?"
Tapos, sabi namin,
"May picture ka ba ni Kyle?"
"Nasa next slide ba? Ga'no ba katangkad? Ano'ng amoy?"
"Ano'ng itsura? Ilang taon si Sharon? Nag-o-ovulate ba?"
"Kulang ang impormasyon para sagutin 'yan, Jill."
Ang paborito ko pag nasa TV network show,
bini-bleep nila 'yong mga mura saka pinuputol 'yong may kabastusan,
kaya pwedeng manood 'yong relihiyoso kong lolo't lola,
tapos, di sasakit ang tenga nila, di tulad sa stand-up ko.
Di ko sinasabing di supportive ang lolo't lola ko. Supportive sila.
Tingin ko, naiintindihan naman nila
ang mga liberal, at agnostic nilang apo.
Di ko ma-take pag may masungit sa mga lolo't lola nila.
Pag sinusubukan kayong intindihin ng lolo't lola n'yo,
pagbigyan n'yo na pag nagkakamali sila sa mga terms.
Pag may nagsasabing "Di maalala ng lola ko 'yong pronouns ko,"
naiisip ko, "Naaalala ba ng lola mo 'yong address niya?"
May mas importante siyang alalahanin. Susunduin na siya.
Saka, alam mo ba 'yong edad ng lola mo?
Ako, hindi. 'Yong akin, 40 years na siyang 62.
Saka, mas madalas mo na siyang kunan ng pictures ngayon,
alam siguro nila kung bakit, di siguro maganda sa pakiramdam 'yon.
Ang lolo't lola ko ang best example sa 'kin
ng tamang pagka-Kristiyano.
Mapagmahal sila, mapagpatawad, hindi judgmental.
Agnostic kaming magkakapatid.
Kasi, iba ang kinalakihan namin.
Lumaki kami sa nakakatakot na Kristiyanong bahay.
Pag may nakasakit sa 'yo no'ng bata ka pa,
ayaw mong may gano'n
sa Barbie dream house mo paglaki mo, di ba?
Wala din akong sinturon o kahoy na kutsara.
Hindi 'yon nagkataon lang, okay?
Ay, salamat naman, lahat tayo nakatikim ng palo.
Jinoke ko din 'yan sa Sweden,
akala ko, may tatawagan sila. Alam n'yo…
Wala nang mas masahol pa sa pag-amin sa maraming tao na napalo ka,
habang sila, inaasikaso sa pagtulog sa gabi. Nakakahiya 'yon.
Walang gamit sa bahay ko na nakasakit sa 'kin noon.
Walang Bibles, walang sinturon, walang Bridge to Terabithia.
Sana makita 'to no'ng author, tapos sulatan ako ng personalized apology.
Tingin ko talaga, pag lumaki ka sa nakakatakot na religious environment,
most ng young adulthood mo,
hinihiwalay mo kung sino ka talaga sa gusto nilang maging ikaw.
Kaka-out ko lang na queer ako mga ilang taon nang nakaraan, tapos…
Uy, salamat!
Thank you.
Salamat talaga, kasi, ikukuwento ko lang,
'yong pag-out na bisexual at 30, parang sinasabi mo sa waiter,
"Nga pala, birthday ko ngayon."
Tapos, "Ayos, kantahan mo 'yang sarili mo. Malaki ka na."
Ikaw naman, "Excuse me, ang tapang ko kaya, kaka-out ko lang."
Sabi, "Oo, pero wala nang interesado, di ba, babe?"
Noon pa sana 'ko mag-a-out, pero tatlo ang kapatid ko,
lahat queer, sunod-sunod nag-out.
Panay ang out, parang maliliit na groundhog.
Sa tuwing may isang mag-a-out,
sabi ko, "Mukhang anim na buwan na naman akong heterosexual nito."
Nag-aalangan din akong mag-out as bisexual,
kasi may stigma sa gano'n.
Pag sinabi mong bisexual ka, akala ng maraming tao, magaling ka sa sex.
Hindi ako magaling, guys.
At ayokong mas gumaling ako, okay?
Ayokong may matutunan pang mga galaw, okay?
Nag-30 na 'ko, sabi ko, "Tama na 'yan."
Sabi nga ni Jesus, "Tapos na."
Pipindutin ko na ang "save progress."
Mamamatay na 'ko sa level na 'to.
Pero ayokong madungisan ang bisexuality.
Ayokong pabagsakin ang team.
Ang dami kong queer friends na napaka-open sa sexuality nila.
Parang, ang saya.
Ang dami kong Samantha sa friend group ko,
nakakatuwa sila saka nakaka-inspire,
pero sa tingin ko, dapat may gay prude din.
Kailangan pa ng maraming gay prudes na magsasabing
"Bisexual din ako. Attracted ako sa inyong lahat,
at wala akong tiwala kahit kanino."
"Pwedeng magtiwala, pero di ko gagawin."
Nakakatakot ding sabihing bisexual ka
sa parehong reason na nakakatakot sabihing suicidal ka.
Siyempre, may mga magsasabi,
"Kung di mo itotodo, nagpapapansin ka lang."
Alam ko.
Alam n'yo kung sino'ng may gusto ng joke? Mga Queer. Gets nila 'yon.
'Yong mga straight, "Grabe, ang daming malulungkot na salita."
Na fair naman, tama kayo.
No offense sa mga straight.
Natutuwa akong hindi na lang mga straight na lalaki ang option ko.
Ang lungkot no'n. Ang hirap no'n.
Hindi dahil masama kayong tao, ang hirap n'yo lang kausap.
Sinubukan ko.
Maraming lalaki na 'kong nakasama sa couples therapy. Di ako nag-asawa.
Nakakahiya.
Alam n'yo bang nakakahiya
na makipaghiwalay sa nakasama mo na sa couples therapy?
Habambuhay mo nang dala
'yong walang-silbing impormasyon ng kabataan ng isang lalaki.
Ganito ka, "Mukhang buong buhay ko nang malalaman
kung ano ang nakaka-trigger kay Michael. Nakakainis."
Magkaiba din ang gusto namin ng mga boyfriend ko sa future namin.
Dati, gusto ko lang mag-ampon kung magkakaanak ako.
Sabi ng mga straight na naka-date ko,
"Hindi, dapat kamukha ko."
Lahat sila.
Na, di pa 'ko nagiging tatay, baka totoo 'yon.
May isang boyfriend ako, gagamit daw siya ng surrogate.
Open siya sa gano'ng idea, gusto ko nga 'yong idea ng surrogate.
Ang astig no'n, "Pwedeng pakidala 'to nang nine months?"
"Sobrang busy ako. May tumatawag. Wag kang kumain ng isda."
Babalik ka pagkatapos ng nine months, kakapanganak lang,
nagpa-blowout ka.
Tapos, ikaw, "Maraming salamat."
"Thank you."
"Uy, glowing ka. Ang tapang mo. Nasa night table 'yong pera. Five stars."
"Bye!"
Tapos, ikaw, "Grabe 'yon."
"Sa susunod, no-contact delivery na."
"Oo, tama 'yong address."
"Iwan mo sa porch, kunan mo ng picture. Kukunin ko pag wala ka na."
"Hindi, para dito nga 'yan."
"Kung extrovert lang sana ako, ako na ang magbubuntis."
Ewan kung gusto ko pa ng anak.
Laging pabago-bago ang isip ko kung gusto kong magkaanak,
na minsan, gusto ko nang magpatali,
kasi, parang 'yon 'yong reproductive equivalent
ng pagbuhos ng tubig sa brownies na nasa basurahan.
'Yong parang, "Gusto ko na naman 'to mamaya."
"Pero malinaw ang pag-iisip ko ngayon."
"Kaya tatanggalin ko na 'yong option."
Kung di ka tumatawa, congrats,
buong buhay mo, wala kang problema sa pagkain.
May mga nanay ba dito na ayos lang na… Uy, okay.
Sabi mo, "Oo, ako!" Gusto ko 'yan.
…na ayos lang kung tatanungin tungkol sa panganganak?
Gusto ko na nakataas pa rin ang kamay mo.
Ang astig ng mga nanay.
Sabi nila, "Oo, sige. Wala akong tinatago."
"Totoo. Binalian nga ako ng spine no'ng lumalabas na, kaya…"
"Okay lang sa 'kin na mag-share."
Ilan ang anak mo?
-Dalawa. -Dalawa? Okay.
Ilang taon na sila?
-16 at 18. -16 at 18?
Hay, salamat, totoong tao na sila.
Pag may nanganak, naninigas ako.
Parang, "Naglalakad ba 'yan, nagsasalita ba?"
"Dumilat na ba, o…"
"Natuyo na ba? Madulas sila pag labas, di ba?"
"Oo, kailangang hawakan nang mabuti."
Teenager na ang mga anak mo.
Sa main terminal ba sila lumabas?
Magandang pakinggan pag gano'n.
Marami na 'kong nakausap na babae dito sa tour na sinabi sa 'kin…
Kasi, takot na takot akong manganak, na dapat naman.
Lumaki ako sa simbahan, kung saan di ka ligtas kahit mag-abstain ka, di ba?
Kinuwento nila 'yong kay Mary.
Sabi nila, "Oo, wag kang bumukaka, sana di ikaw ang piliin ng Diyos."
Madadagdagan ang takot mo sa panganganak.
'Yong panganganak lang, nakakatakot na.
Pa'no kung suhi?
Kung may sakit?
Pa'no kung siya ang Diyos?
Sobrang takot ko sa panganganak, marami na 'kong nakausap na nanay sa tour
na nagsabi sa 'kin na pag umiiri ka, madalas, 'yong katawan mo, parang,
"Alam namin ang hinahanap mo."
"Lalabas na, ding, ding, ding."
Sa isang punto, habang nanganganak, maliban sa sanggol,
baka may mairi ka ding…
Na-poop ka ba? Oo?
Salamat sa pag-amin.
Maraming salamat.
Ito 'yong natutunan ko sa ilang taon nang pagtanong n'yan.
Dalawa lang ang tamang sagot sa "Na-poop ka ba no'ng nanganak?"
"Oo, na-poop ako," saka, "Di ko maalala."
"Oo," o wag na 'kong makialam.
May mga nanay, ang kuwento sa panganganak,
parang music festival na napuntahan na.
Sabi nila, "Hilo ako no'n sa gamot."
"Nando'n yata 'yong tatay mo, di ko alam."
Ang naaalala ko lang, sumisigaw ako, 'Patugtugin n'yo 'yong music ko!'"
"Tapos, pinaalis nila 'ko kahit di pa 'ko ready."
No'ng unang may tinanong ako, nasa comedy club ako no'n sa Dallas.
Sabi no'ng babae sa unahan, "Tatlong anak, never na-poop."
Tapos, may grupo ng nurse sa malapit
na mga warat na, guys,
na sumisigaw saka pinagtatawanan siya.
"Lahat napu-poop, kada isa sa kanila,
at kung akala mo, ikaw hindi, puwes, nagsinungaling kami sa 'yo."
Nakita kong nagbago 'yong mundo no'ng babae.
Parang The Truman Show.
Awang-awa ako. Sinubukan kong i-save 'yong mood.
"Uy, ayos lang 'yan."
"Kahit i-airlift ko 'yong akin palabas, magpu-poop pa rin ako do'n
para lang ipakita kung sino ang boss."
Lilinawin ko, no'ng sinabi kong nag-out ako nang ilang taon na,
publicly 'yon, ha?
Mas maaga pa 'kong nag-out sa mga kaibigan ko,
pero parang di ko nagawa nang tama. Parang wala lang kasi.
Dapat yata nag-ala-Glee ako.
Parang binanggit ko lang,
"Nga pala, makikipag-date na rin ako sa mga babae,"
tapos, sabi nila, "Okay."
Para bang sinabi ko lang na vegan ako.
"Tingnan natin kung ga'no katagal 'yan."
"Dapat matibay ka."
Parang, di sila…
na-accept nila no'ng nagka-first girlfriend ako.
'Yong dine-date ko no'n, sobrang ganda,
sabi ko, "Grabe, si Pete Davidson ba 'ko?"
"Ga'no ba 'ko katangkad?"
No'ng nakikipag-date na 'ko sa mga babae, 'yon ang closest
na pakiramdam ko relihiyoso ulit ako.
Nirereklamo ng mga kaibigan ko 'yong mga boyfriend at mister nila,
sabi ko,
"Narinig n'yo na ang magandang balita?"
"Di n'yo kailangang mabuhay nang ganito."
"May mas magandang paraan."
No'ng nagka-girlfriend na 'ko, nagtatanong na 'yong mga kaibigan ko.
Kinukuwento nila sa 'kin 'yong mga pinagsisisiha nila.
May mga Gen Z ba dito ngayong gabi?
Grabe, shut up.
Wag kayong magulo sa harap ng mga bago kong kaibigan.
Sige.
Gen Z, di n'yo talaga mage-gets 'to,
kasi magaling kayong mag-explore ng identity saka sexuality.
Inaalam n'yo kung sino kayo, ang kaya n'yong gawin.
Ang dapat n'yong ma-gets sa 'ming millenials,
gumigising kami araw-araw, tapos, tumitingin sa salamin…
"Wag mong ipakitang masaya ka."
"Magagalit sina Mama at Papa."
"Maghintay ka lang. May freedom sa kamatayan. Wait ka lang."
'Yon 'yong affirmation namin pag umaga.
Marami kaming inaalala, marami kaming pinipigil.
Marami akong babaeng kaibigan na nasa thirties at forties, sabi nila,
"Sana nag-date ako ng babae,"
pero lalaki ang nakatuluyan, masaya sila, pero sabi, "Sana ginawa ko 'yon."
Ang dami nilang personal na tanong,
"Mas masarap bang ka-sex ang babae?"
Sabi ko, "Gusto mo talagang sabihin ko?"
"Kasi, sabi mo, sigurado ka na sa lalaking 'yon."
Sabi nila, "Hindi, magkaiba ba talaga?"
Sabi ko, "Oo."
Tapos, sabi nila, "Pa'no?"
Ito 'yong sinabi ko.
Tingin ko, ang pinakamalaking pagkakaiba ng pakikipag-sex sa mga lalaki saka babae,
pag nakikipag-sex ka sa babae,
nando'n ka the whole time.
Alam n'yo 'yon?
Kasi, alam n'yo, pag sa lalaki, pwede kang, parang…
Hindi naman 'yong nakaka-trauma,
parang ano lang, "Nakasakay ako sa likod, nagro-road trip,
naiwan 'yong headphones ko, uy, clouds, o."
"Ha? Oo, oo naman."
"Oo. Naku, oo, matindi."
"Matindi. Tahimik, pero matindi."
"Tahimik lang pero pamatay."
"Gusto ko 'yong gano'n. Maraming salamat."
Di ako nag-fake ng orgasm,
kasi ang dami nang participation trophies ng generation natin,
pero di ko kayo huhusgahan.
Napagdaanan natin 'yon, pag ang tagal.
Kung gusto n'yong i-fake ang orgasm, eto ang tip ko sa inyo.
Pigilan n'yo lang 'yong hininga n'yo hangga't kaya.
Kasi, pag nagganito kayo…
Parang nilabasan na kayo,
pero ang totoo, nilabas lang pala… 'yong hangin.
Gano'n mawawala ang sinok saka si Jeremy.
Minsan, gusto kong nakikipag-sex sa lalaki.
Meron bang totoong nag-e-enjoy sa pagtsupa?
Meron ba talagang… Oo, wow, ayos 'yan.
Tahimik lang na nagtaas ng kamay, okay 'yon.
Ang galing, wow, may hero dito, okay 'yan.
Gusto ko 'yong pagtsupa gaya ng gusto ko sa pagtakbo.
Proud ako pagkatapos…
pero habang ginagawa 'yon, sabi ko, Ba't ko ginagawa? Di naman kailangan.
"May iba pang paraan para ma-achieve 'yon."
Pero pagkatapos, lagi akong, "Wow, ang tibay talaga ng human spirit."
"Totoo, puro mind over matter 'yon."
Pero habang ginagawa,
"Dapat kino-congratulate ako ng mga tao, kasi ang brave ko."
Pero pagkatapos, "Ayos, mas mabilis ngayon."
Sinusubukan nating bilisan pa, hindi galingan.
Naaalala ko, takot na takot ako noon na luhuran ang babae.
No'ng first time kong pumunta do'n sa baba, sabi ko,
"Grabe, mas masarap."
Galit na galit ako sa naging buhay ko.
Sabi ko, "Sinasabi mo sa 'kin
na pwede sanang ice cream ang dinidilaan ko,
pero ang ginawa ko, lumunok ako ng mga espada?"
"Pwede sanang nabuhay akong parang bata sa boardwalk,
pero nabuhay akong parang karnabal na may dapat patunayan."
Di sa magaling ako pagdating sa queer dating, hindi.
Maraming pagsubok na di ko akalaing haharapin ko.
Iniwan ako ng taong maraming partners.
Hiniwalayan na ba kayo ng polyamorous?
Masakit.
Para kang na-fire sa part-time job.
Sabi, "Di ka nga pwedeng magtrabaho dito ng Lunes at Martes," grabe.
Di ko alam na gusto kong makipag-date sa poly.
Poly siya. Busy ako.
Pero 'yon ang relasyon kong pinaka-honest,
transparent, maayos ang communication.
Talagang na-in love ako no'n.
Iniwan ako, kasi subsob ako sa trabaho.
May sasabihin ako sa inyo, Grand Rapids.
No'ng nakipag-date na 'ko sa polyamorous,
di ko naisip na magtatapos 'yon dahil di niya gusto ang lifestyle ko.
Di naniniwala ang iba d'yan.
Sabi, "Imposibleng nagustuhan mong maging poly."
"Hindi ka cool. Mukha kang monogamous."
"Nagsasalsal ka siguro sa Bridgerton."
Alam n'yo? Hindi.
Nagawa ko na,
pero di ko ginagawa.
Di isasama 'yong joke na 'yon sa special. Imposible.
Hindi talaga.
Masyadong maselan 'yon para ipalabas sa Netflix.
Di gagawin 'yon.
Puwera kung okay sa algorithm.
Pag-uusapan namin 'yon.
Kung sasabihin ng Netflix, "Kung nagustuhan mo ang Bridgerton…"
Baka gawin nila.
Salamat sa pakikinig sa bagong jokes.
Alam kong maraming tungkol sa Diyos saka sa gay,
kaya kinakabahan ang agents ko.
Kinabahan yata ang buong team ko no'ng sinabi kong magtu-tour ako,
ang title, "Save Me," religion ang topic.
Tinawagan ako ng publicist ko, sabi,
"Uy, balita ko, ang title ng special mo, Prodigal Daughter,
tapos, ang title ng tour, 'Save Me.' Maganda."
"Naniniguro lang ako, di ka naman gagawa ng promo pics
na nakapako nang patiwarik sa krus, 'no?"
Kaya tinanggal namin 'yong pictures na 'yon.
Hindi, di ko ginawa 'yon. Di gano'n 'yong intention.
Naiintindihan ko kung ba't akala nila,
isang oras na pamba-bash sa Christianity 'yon.
Kung napanood n'yo 'yong ibang specials ko,
madalas, may ilang minutong tinitira ko ang Christianity.
Marami kasi akong pino-process na issues galing sa kabataan ko.
Saka, inggit talaga ako
na umubra ang Christianity sa iba, pero di sa 'kin.
Para sa taong may sapak, ang hirap pag may nagsasabing
"Oo, malungkot din ako dati,
tapos tinanggap ko si Hesus sa puso ko. Mas okay na 'ko ngayon." Sabi mo,
"'Yon lang ang ginawa mo? 'Yon lang?"
"Nag-recite ka lang ng tula sa dilim, tapos, dapat ka nang mahalin?"
"Maganda 'yan. Natutuwa ako para sa 'yo."
Parang…
Parang pag may nagsasabing "Di na 'ko nagso-softdrinks,
20 pounds ang nawala, ba-bye pimples."
Ako naman, "Ang galing, a. Sana bumagsak ang eroplano mo."
Ang problema ko sa religion,
pwede 'yon magkaro'n ng maraming interpretation.
Kunwari, pwede mong sabihin sa maraming tao,
"Kahit ano'ng mangyari, mahal ka ni Hesus."
Marami sa kanila, ang maririnig, "Mahal ako ni Hesus."
Pero 'yong iba, ang maririnig,
"Kahit ano'ng mangyari"?
At 'yon ang problema, di ba?
Pwedeng gamiting armas o kasangkapan ang religion.
At para malinaw, kung ginagamit mong armas ang religion,
para kontrolin, manipulahin, takutin ang mga tao,
para feeling mo, mas magaling ka sa iba,
'tang ina mo. Hindi 'yon para do'n.
Di mo ginagamit 'yon nang tama.
Ginagamit mong back massager 'yong vibrator,
at pinagtatawanan ka naming lahat.
Kasi, kung may Diyos nga,
hindi siya nand'yan para gawing feeling mas magaling ka kesa sa iba.
Nand'yan siya para gawing mas magaling ka para sa ibang tao.
Napakahirap ng buhay.
Kung ano 'yong nagpapahusay sa 'yo para sa iba,
'yon ang dapat mong gawin.
May ginagawa tayong weird na nakakalimutan nating hirap ang lahat.
Lahat, lumalaban para makaraos.
Jina-judge natin ang coping mechanism ng iba.
"Quitter ka kung umiinom ka ng antidepressant."
"Tanga ka kung naniniwala sa Diyos."
Bitch, naka-mood stabilizer ako, ikaw, high kay Jesus.
Lahat tayo, gustong "mamatay kasama si Daddy."
Gusto nating lahat makarating do'n.
Ayos lang 'yon.
At napakaraming tao na ginagamit nang tama ang religion.
Tita at tito ko, lolo't lola, mga tao sa simbahang 'to.
Maraming tao na ginagamit ang religion
para sa pakikitungo sa komunidad, sa pagmamalasakit at pagtulong.
Habang sinusulat ko 'tong isang oras, 'yong mga taong 'yon ang nasa isip ko.
Saka iniisip ko 'yong pamilya ko, 'yong mga positibo
na naging resulta ng pagsisimba ko.
Ang pinakapositibo, ba't ba di ko kaagad naisip 'to?
Nagsimula akong mag-stand-up sa mga simbahan.
Gano'n ako nagsimula.
Ang tawag nila, testimony, pero nakakapagpatawa ako.
Saka… Hindi.
Totoo nga. Nagsimula akong mag-stand-up no'ng 16 ako.
Tapos, sa unang, ewan ko, four o five years ng career ko,
nag-perform ako sa maraming simbahan.
Sa America, pwede kayong kumita bilang church comedian.
Pwedeng mag-tour sa mga simbahan na mas malaki dito, four, 5,000 ang kasya,
tapos, kumita nang malaki sa gano'n.
No'ng 21 ako, kinailangan kong magdesisyon,
magiging church comedian ba 'ko,
o 'yong walang kinalaman sa religion?
Alam n'yo na kung ano'ng pinili ko.
Pero sobrang nagpapasalamat ako
na 'yon ang foundation ko para sa stand-up career ko.
Ang dami kong professional stage time sa harap ng libo-libong tao.
Binabayaran ako. Natutong wag magmura saka mag-perform kahit saan.
Lagi kong naiisip 'yon.
Nagpapasalamat ako.
Alam ko, marami siguro sa inyo, ang iniisip,
"Okay 'yan."
"Nakakatuwang nagpapasalamat ka, Taylor,
saka, naiintindihan namin ang ginagawa mo sa simbahan."
"Pero, napanood na namin ang jokes mo."
"Di ka na makaka-perform sa mga simbahan ngayon."
Ganito kasi 'yon, ayoko naman, e.
At malamang di ko gagawin.
Pero pwedeng pwede kong gawin, 'no?
Kung ma-cancel ako o kung ano pa man,
professional ako, babalik ako sa mga simbahan, okay?
Babaguhin ko 'yong mga ginagawa ko nang sobrang bilis.
Sa isang kisapmata, babalik ako sa mga simbahan.
Di n'yo aakalain ang pag-rebrand ko.
Magpapakulot ako, magpapakasal sa lalaki, hahayaan siyang mag-lead.
Magsusulat ng libro, ang title, Masunuring Asawa, Masunuring Buhay,
biglang magkakaro'n ng Southern accent,
at, oo, magtu-tour ako.
Nakaplano na 'yong umpisa ng show.
Magsisimula 'yon sa sobrang dilim na auditorium.
Tapos, sa malaking screen… sa malalaking simbahan lang ako.
Nando'n ang pera.
Sa malaking screen, may black-and-white na montage,
ang start siguro, 'yong malakas na "tadan" ng Netflix.
Pag-aari nila 'ko ng mga walong taon pa.
Black-and-white na video
ng pinakabastos na jokes no'ng twenties ako.
"Kaya nga, 'yong pagpasuot ng condom sa lalaki…
Magfe-fade sa malademonyong ingay.
Ifi-freeze sa picture no'ng bata pa 'ko.
Unti-unting bubukas ang mga ilaw habang naglalakad akong nakasuot ng…
Alam n'yo?
Ipapakita ko na lang sa inyo.
Ipapakita ko na lang.
Ganito ka makipag-sex sa babae?
Sobrang tindi no'ng orgasm ko.
Para lang alam mo, sa kama, para akong wild animal, okay?
Do'n ako tumigil maniwala sa Diyos.
Umuwi ka, mag-Google ng "porn para sa mga babae," okay?
Late akong na-devirginize.
Nangyari 'yon no'ng financially independent na 'ko.
Guys, literal na tinitira ko ang patriarchy.
Basa, pahawak nga.
Oo, lumaki akong malapit sa Diyos. Gago siya.
Sa joke na 'yon, parang asar ako sa religious upbringing ko,
na totoo, kaya nadale ko.
Putang ina.
Walang parents na gustong magsalita ang anak
about depression at etits.
Eto ang sa 'yo, Jesus.
Ewan kung meron na sa inyong nagpasuot ng condom sa 20-something na lalaki
na galing sa dating app,
pero para kang nangungumbinsi sa limang-taong bata
na magsuot ng jacket habang naka-Halloween costume.
Basa, pahawak nga.
Eto ang sa 'yo, Jesus.
May nakakakilala ba sa kanya?
Ako 'yan no'ng alagad pa 'ko ni Satanas.
Nakikita ko ngayon, 'yong iba sa inyo parang si Joseph no'ng Christmas.
Parang, "Nagsisinungaling ba sa 'kin ang malditang 'to?"
Pero lahat naman, gusto ng comeback di ba?
Hindi ito rebrand, rebirth 'to.
Welcome sa Prodigal Daughter Tour!
Okay, ito 'yong ilang magandang queer awakening ng mga tao.
Laging merong cast ng Pirates of the Caribbean.
Laging may Shego ng Kim Possible.
Laging may Robin Hood, 'yong fox version.
Oo, alam n'yo 'yon.
Laging tinatanong kung ano 'yong queer awakening ko,
at ang queer awakening ko,
nalaman ko, kasi nanonood ako ng home movies ko no'ng bata ako,
nakita ko 'tong video, kausap ang mama ko
no'ng mga three o four ako.
Naaalala n'yo ba 'yong babaeng deer sa Bambi, si Faline?
Okay, so mukhang si Faline 'yong queer awakening ko.
Nandito 'yong video.
Bakit siya ang best?
Basta, siya ang best!
E, si Faline? Di ba, best din siya?
Oo, ang ganda niya.
Dahil sa kanya, pakiramdam ko, para akong hot dog sa kawali.
Pakiramdam mo, para kang hotdog sa kawali?
*FEEL NA FEEL ANG PAGTANGO*
Naku! Ano'ng gustong sabihin no'n?
Ewan ko.
Maraming salamat, Grand Rapids! Thank you talaga.
Palakpakan ulit natin si Sophie Buddle!
Nagsalin ng Subtitle: Joan