Downloaded from YTS.BZ
ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΩ.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΩ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΞΕΤΕ.
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ
ΤΕΪΛΟΡ ΤΟΜΛΙΣΟΝ: ΑΣΩΤΗ ΚΟΡΗ
Ευχαριστώ που ήρθατε. Δεν ήταν ανάγκη. Η ΤΝ έχει γίνει πολύ καλή.
Παραείναι καλή. Δεν την εμπιστεύομαι.
Το iPhone γράφει τον θεό με κεφαλαίο χωρίς να με ρωτήσει.
Σας έχει συμβεί;
Δεν ξέρω σε ποια ενημέρωση έγινε.
Ρωτάει "Εννοούσες 'Ο Βασιλιάς των Βασιλέων'";
Τα ρομπότ έρχονται, κι αγαπούν τον Κύριο.
Σας ανησυχούν τα ρομπότ;
Ανησυχείτε; Ναι.
Κοιτάξατε τους ανθρώπους στη ζωή σας,
τους φίλους, την οικογένεια, τον εαυτό σας, κι είπατε…
"Εγώ θα ερωτευτώ ρομπότ";
Ήσασταν ειλικρινείς; Για μένα το ξέρω.
Γι' αυτό δεν χρησιμοποιώ ChatGPT. Δεν είμαι έτοιμη για σχέση.
Αντιστέκομαι,
αλλά όταν τα ρομπότ-σύντροφοι θα 'ναι διαθέσιμα στο Best Buy,
εγώ θα είμαι η μεθυσμένη στο τραπέζι
που θα υπερασπίζεται στους φίλους της το ρομπότ-σύζυγό της.
"Και τι είναι η 'ψυχή' στο κάτω κάτω;
Ορίζεται; Το περίμενα.
Είδα και τον δικό σου άντρα, Τσέλσι.
Μη μου πεις ότι δεν τον βάζεις στην πρίζα το βράδυ.
Εντάξει;
Ναι, καλά, είναι το CPAP, θα πεθάνει.
Πάντως, λέει βαρετές ιστορίες.
Δείξτε λίγο σεβασμό.
Δεν είναι φριτέζα, είναι ο έρωτας της ζωής μου.
Να τον κοιτάτε στα μάτια. Οι αντωνυμίες του δεν είναι 'το/αυτό'.
Οι δικές σου είναι 'μωρή/ΜΩΡΗ'.
Διαφέρουν. Το ένα είναι κεφαλαία".
Αν έχω ρομπότ για σύντροφο,
μάλλον δεν θα τα κάνω σκατά.
"Μάλλον", είπα.
Ναι, θα βρω τρόπο να του φέρομαι απαίσια και να το ζηλεύω.
"Γιατί είσαι πάντα δίπλα στο πλυντήριο;
Έχει πιο μεγάλα βυζιά;
Γίνεται πιο μούσκεμα;
Επειδή κάνει φούσκες; Μπορώ κι εγώ.
Θα πάθω μόλυνση, αλλά αν γουστάρεις φούσκες…"
Ήμουν τοξική φιλενάδα.
Το δούλεψα πολύ στην ψυχοθεραπεία.
Ήμουν απαίσια στα 20. Τα είχα με ένα παιδί.
Ήμασταν στον καναπέ.
Δεν τσακωνόμασταν, περίεργο. Γύρισα προς το μέρος του
και του είπα "Μωρό μου,
αν μάθαινες ότι είμαστε ξαδέρφια…
θα με χώριζες;"
Και μου απαντάει
"Ναι!"
"Πολύ γρήγορα απάντησες.
Καμία ερώτηση; Απλώς θα την έκανες;"
"Είναι παράνομο, Τέιλορ".
"Και τα μανιτάρια είναι, αλλά πήραμε.
Τώρα ξαφνικά έγινες νομοταγής πολίτης επειδή είμαστε ξαδέρφια;"
"Κάνεις λάθος. Ρώτα όλους μας τους γνωστούς".
Έστειλα μήνυμα στα τρία πιο ευτυχισμένα ζευγάρια.
"Αν μαθαίνατε ότι είστε ξαδέρφια,
χωρίς να το ξέρετε,
χωρίς να αλλάξει η σχέση σας,
θα χωρίζατε;"
Κι όλοι απάντησαν
"Θα πρέπει να το πούμε πουθενά;"
Του έδειξα το κινητό κι είπα
"Αυτό θα πει αγάπη".
Ένα γρήγορο γκάλοπ.
Αν μαθαίνατε ότι είστε ξαδέρφια,
χειροκροτήστε αν θα χωρίζατε.
Μάλιστα. Πολύς κόσμος.
Όχι, μην το συζητάτε. Να τσακωθείτε στο αμάξι.
Αν μαθαίνατε ότι ο σύντροφός σας είναι ρομπότ,
χειροκροτήστε αν θα χωρίζατε.
Ενδιαφέρον.
Λιγότεροι τώρα.
Χειροκροτήσατε για τα ξαδέρφια, όχι για τα ρομπότ.
Οπότε, θα εγκαταλείψουμε την οικογένειά μας…
αλλά θα πηδάμε την τοστιέρα.
Εντάξει, λογικό.
Με προκάλεσε το κεφαλαίο στο "Θεός" λόγω θρησκευτικού τραύματος.
Έχει κανείς άλλος;
Το περίμενα.
Αν δεν ξέρετε τι σημαίνει…
Μεγάλωσες θρησκευόμενος, δεν είσαι πια, αλλά όταν δεν νιώθεις καλά,
νιώθεις άσχημα γι' αυτό.
Είχατε ποτέ πτώση εν μέσω οργασμού;
Αυτή η πτώση είναι ο Ιησούς…
που σου ψεκάζει νερό στο πρόσωπο.
Γι' αυτό δεν λέω "Θεέ μου" στο σεξ.
Είναι σαν τον Σκαθαροζούμη. Θα σκάσει μύτη.
Δεν είμαι άθεη, απλώς δεν ξέρω.
Ούτε εσείς. Κανείς δεν ξέρει.
Δεν ταυτίστηκα ποτέ
με τη βεβαιότητα των χριστιανών. "Απλώς, το ξέρω".
"Πού ξέρεις ότι υπάρχει Θεός;" "Το ξέρω".
Η μόνη φορά που απλώς ήξερα κάτι
ήταν όταν είχα διάρροια. Η μόνη.
Η μόνη φορά που…
Κι άρχισα την προσευχή.
Ούτε το άλλο μ' αρέσει.
Αυτοί που λένε "Δεν υπάρχει Θεός, μόνο σκοτάδι".
Κι αυτοί που λένε "Υπάρχει, να η διεύθυνσή του. Μ' αγαπάει".
Μου τη δίνει η σιγουριά. Αυτό είναι.
Δεν αντέχω την υπερβολική σιγουριά.
Έχω μόνο μια φίλη γεμάτη αυτοπεποίθηση.
Δεν αντέχω παραπάνω.
Μόνο μία.
Σαν το σέξι κορίτσι στο γυμνάσιο που αργούσε στο μάθημα,
ερχόταν με ένα Frappuccino. "Εντάξει, η μάνα σου ήθελε να σε κάνει".
Έτσι είναι η φίλη μου.
Οπότε, τη βλέπω μόνο κάθε έξι με οκτώ μήνες.
Βγήκαμε για φαγητό πριν κάτι μήνες.
Ήρθε το φαΐ στο τραπέζι.
Εκείνη το έστειλε αμέσως πίσω.
Δεν γίνεται μόνο στις ταινίες.
Το έκανε.
Της λέω "Τι έγινε;" "Είχε μια τρίχα μέσα", μου λέει.
Μία τρίχα.
Εγώ θα έπρεπε να βρω ολόκληρο περουκίνι στα λαζάνια.
Και πάλι θα ζητούσα συγγνώμη.
"Έπρεπε να πω ότι δεν θέλω περουκίνι.
Όχι, καταλαβαίνω ότι είναι γαρνιτούρα.
Αλλά είναι λίγο προκλητικό σ' αυτό το πολιτικό κλίμα…
Αλλά φαίνεται πολύ φυσικό. Ευχαριστώ, σεφ. Θα φάω τα γύρω γύρω".
Δεν με θεωρώ πιο έξυπνη απ' τους θρήσκους.
Μου τη δίνει που οι άθεοι υποτιμούν τους πιστούς.
Έχω πιστέψει σε πολλές βλακείες.
Ο Θεός δεν μπαίνει καν στην πρώτη τριάδα.
Πίστευα στους ψηλούς.
"Παίζει κιθάρα, καλός θα 'ναι". Είμαι χαζή.
Όταν οι συγγενείς λένε "Ο Θεός με βοήθησε στα δύσκολα",
σκέφτομαι ότι μιλάω έτσι για το Gilmore Girls.
Είμαι ηλίθια.
Με κεφαλαία κι η σειρά.
Το προσέχω κάθε φορά.
Έτσι. Ναι.
Έχω πολλούς χριστιανούς στη ζωή μου, προσεύχονται για μένα.
Και δεν το παίρνω προσωπικά.
Έχει τύχει να σας πουν ότι προσεύχονται για εσάς, και δεν ξέρετε γιατί;
"Να ξέρεις ότι προσεύχομαι για σένα".
"Ορίστε;
Δεν είμαι άρρωστη.
Προσεύχομαι κι εγώ για σένα. Πώς σου φάνηκε, Μπεβ;
Έμαθα ότι το χρειάζεσαι, μωρή".
"Ο Θεός σ' έβαλε στη σκέψη μου".
"Πες του να με βγάλει, γιατί είμαι μια χαρά.
Δεν ξέρω τι άκουσες στο πάρκινγκ.
Ήταν οικογενειακό θέμα, Μπεβ.
Θα βάλω φιμέ τζάμια στο βαν".
Ξέρω και πολλούς κουλ χριστιανούς.
Τους αρέσει να λένε ότι είναι κουλ.
Ναι. Τους αρέσει να βρίζουν μπροστά σου.
Λένε "Καταλαβαίνω γιατί αμφιβάλλεις, κι εγώ βλέπω ειδήσεις.
Η μαλακία πάει σύννεφο".
Και σε κοιτάνε λες κι έκαναν κόλπο με το σκέιτ.
Έχω έναν θείο πάστορα, ωραίος τύπος.
Ταπεινός, προσγειωμένος.
Όχι σαν αυτούς που φοράνε ακριβά αθλητικά
και βάζουν τη μούρη τους σε βιβλία.
Όταν βλέπω πάστορα σε περιοδεία βιβλίου,
σκέφτομαι "Δεν προωθούσες ήδη ένα βιβλίο;
Ξέρω κι εγώ; Απλώς…
Πόσα μπεστ σέλερ θες, Τζόελ;"
Ο θείος μου καταλαβαίνει τι δουλειά κάνω. Μοιάζουν οι δουλειές μας.
Δουλεύουμε Σαββατοκύριακα, αλλάζουμε ζωές.
Δεν του αρέσει καθόλου όταν το λέω αυτό.
Όλο για δουλειά τού μιλάω.
"Τζιμ, πώς πήγε η πρώτη παράσταση";
"Όρθρος, Τέιλορ".
"Είδα έναν που έκραζε στην απογευματινή".
"Φώναζε 'Αμήν' και 'Αλληλούια' επειδή συμφωνούσε".
"Αυτοί είναι οι χειρότεροι, Τζιμ.
Ναι μεν σε στηρίζουν, αλλά σου κόβουν και τη φόρα.
Κι εγώ δωρίζω το 10% απ' όσα βγάζω".
"Σε ποιον;", ρωτάει.
"Στον ατζέντη μου. Μα παραμένει συνεισφορά.
Ξέρω ότι δεν κάνουμε την ίδια δουλειά.
Αλλά σκέψου αυτό.
Εγώ το Σάββατο τους προκαλώ ενοχές.
Εσύ τους σώζεις την Κυριακή.
Στήνω τη φάση, και σκοράρεις. Παρακαλώ.
Βοήθησα".
Είναι απίθανος πάστορας.
Είναι προοδευτικός, κάνει ενδιαφέροντα κηρύγματα.
Όταν ήμουν μικρή, δεν είχαμε τέτοιους. Είχαμε έναν της οκάς
που μιλούσε για τρία μόνο θέματα.
"Συγχωρεμένος".
"Ο γάμος είναι δύσκολος".
"Καλά Χριστούγεννα".
Αυτά τα τρία.
Τους λυπάμαι Χριστούγεννα και Πάσχα. Σημαντικές βδομάδες για την εκκλησία.
Είναι εβδομάδες προσλήψεων.
Τότε σκάνε μύτη όλοι.
Ακόμα κι οι ντεμί χριστιανοί.
Δύο φορές τον χρόνο τούς βλέπεις.
Πρέπει να τους εντυπωσιάσεις,
για να κάνουν εβδομαδιαία συνδρομή.
Η πίεση είναι μεγάλη.
Οι πάστορες δεν μπορούν να γίνουν δημιουργικοί τις γιορτές.
Να κάνουν περίεργα.
Πρέπει να παίξουν τις επιτυχίες!
Να πουν τις ιστορίες.
Του Πάσχα είναι καλύτερη.
Το Πάσχα είναι η σταύρωση κι η ανάσταση του Ιησού.
Από εκεί είναι όλα τα εμπορεύματα.
Τα 'χετε δει.
Με τον νεκρό εκεί πάνω. Αλλά κάπως καλόγουστα.
Σκέφτεσαι τον θάνατό σου.
"Ελπίζω κι ο δικός μου θάνατος να φαίνεται ωραίος σε κοσμήματα".
Όταν πέθανε η γιαγιά, σκεφτήκατε να την κάνετε βραχιόλι; Όχι.
Εκείνος τα έδωσε όλα.
Θα το κόψω. Το ξέρουμε όλοι.
Αλλά το Πάσχα παίζει πολλή δράση.
Η σταύρωση, η ανάσταση.
Ο Ιησούς στην ακμή του, τριαντάρης, φέτες.
Προδοσία, θάνατος, επιστροφή.
Σαν το Λυκόφως.
Είναι μια σέξι ιστορία.
Όχι, το Λυκόφως είναι των μορμόνων. Μην τους το στερήσετε.
Δεν πίνουν καφεΐνη, κάπως πρέπει να ξυπνάνε.
Τα Χριστούγεννα δεν είναι τόσο ωραία ιστορία.
Ξεκινάει δυνατά.
Ένας άγγελος λέει στην Παναγία
"Είσαι παρθένα, αλλά κυοφορείς τον Υιό του Θεού".
"Να πάρει!" Μετά ο άγγελος έπρεπε να το πει στον Ιωσήφ,
γιατί τότε δεν έπαιζε το "Πιστέψτε τις γυναίκες".
Ο άγγελος είπε "Είναι ο Θεός εκεί μέσα".
Και μετά ο άγγελος έφυγε.
Και μετά ακολούθησε ο δρόμος προς τη φάτνη.
Αυτό είναι κυρίως τα Χριστούγεννα.
Ο Ιησούς σκάει μύτη στο τέλος.
Δεν κάνει κανένα μαγικό. Ένα χάλι.
Σαν τη σκηνή μετά τους τίτλους σε ταινία της Marvel.
Ένα χάλι.
Βλακεία.
Μια χρονιά ένας πάστορας προσπάθησε να την εμπλουτίσει.
Βγήκε κι είπε… Νόμιζε ότι βρήκε νέα οπτική.
Βγήκε κι είπε "Ξέρετε,
πάντα λέμε βιαστικά τη χριστουγεννιάτικη ιστορία.
Γιατί την ξέρουμε όλοι.
Αλλά έχετε αναλογιστεί ποτέ
πώς ήταν για την Παναγία;"
Κι οι γυναίκες έκαναν…
Κι οι άντρες είπαν
"Όχι!
Ποια είναι η Παναγία; Το δοχείο;
Η τρύπα που βάλαμε μέσα τον Κύριο;
Το πιθάρι του Ιησού;
Η φωλίτσα του Χριστού;
Το σακί του σωτήρα;
Ο πύραυλος του προφήτη;"
Θα λέγαμε κι άλλα, μα ας προχωρήσουμε.
Αλλά μπορείτε να το παίξετε μετά τον καβγά για τα ξαδέρφια.
Του πήγε πολύ καλά αυτό το κήρυγμα. Την επόμενη χρονιά βγήκε ενθουσιασμένος.
"Πέρυσι είδαμε πώς θα ήταν για την Παναγία όταν έμαθε ότι κυοφορούσε τον Ιησού.
Έχετε αναλογιστεί ποτέ πώς θα ήταν για τον Ιωσήφ;"
Κι οι άντρες είπαν "Επιτέλους! Εκπροσώπηση!
Κι εγώ πιστεύω ότι μου λένε ψέματα οι πόρνες".
Ο Ιωσήφ ήταν μνηστήρας της Παναγίας. Δεν υποθέτω ότι το ξέρετε όλοι.
Κάποιοι θα λέτε "Μα όλοι τα ξέρουν αυτά".
Όχι. Κάποια παιδιά το διασκέδαζαν στα ποδήλατα.
Ναι.
Υπάρχει κανείς που δεν έχει πάει εκκλησία, δεν πίστεψε ποτέ στον Θεό;
Όλη η γαλαρία. Λογικό.
Ακούγεστε πολύ χαλαροί.
Πολύ. Αλλά πώς ξεχωρίζετε το σωστό απ' το λάθος;
Γιατί δεν σκοτώνετε κόσμο;
Όταν ήμουν μικρή, ο πατέρας μου έλεγε
"Αν δεν ήμουν χριστιανός, θα ήμουν φυλακή".
Κι εγώ έλεγα "Όπα, έξι χρόνων είμαι.
Ας διαβάσουμε κάνα παραμύθι αύριο, ας αφήσουμε τις σκοτεινές σκέψεις".
Κάποιοι χριστιανοί λένε "Αν δεν ήταν ο επουράνιος πατέρας,
οι μπότες θα 'χαν λάσπες".
"Εντάξει. Δεν θα μένουμε μόνοι οι δυο μας".
Αν δεν μεγάλωσες στην εκκλησία, ίσως δεν ξέρεις τις ιστορίες.
Δεν θα σας δοκιμάσω, το πήρα το μάθημά μου.
Ρώτησα κάποιον κάποτε, πανικοβλήθηκε κι είπε "VeggieTales".
Δεν έπεσε πολύ έξω, αλλά γέλασα πολύ.
"Ποιος πρόδωσε τον Ιησού;"
"Ο Μπομπ η Ντομάτα!
Τον θυμάμαι, χοροπηδούσε κι έλεγε 'Θα πεθάνεις, Ιησού'".
Πλάκα κάνω.
Όχι, δεν έκαναν τη σταύρωση στο VeggieTales.
Δεν θα το έκαναν.
Είναι τρελό, πάρα πολύ σκοτεινό.
Άσε που δεν έχουν χέρια. Ποιος θα…
Ποιος θα κάνει το φινάλε;
Θα βάλουν καρότα στον Λάρι;
Δεν γίνεται, με τίποτα.
Υποθέτω ότι θα ξέρετε ούτως ή άλλως την Κιβωτό του Νώε.
Την ξέρουν πολλοί.
Είναι στα εξώφυλλα μπλοκ ζωγραφικής.
Ναι. Το πόσο χάλια είναι η Βίβλος
φαίνεται απ' το ότι κάναμε παιδικό παραμύθι την Κιβωτό του Νώε.
Πολύ σκοτεινή ιστορία.
Ο Θεός έπνιξε τα τέκνα του γιατί ήταν εκνευριστικά.
Κι εμείς λέμε "Αυτό πρέπει να γίνει τοιχογραφία σε νηπιαγωγείο.
Έλα εδώ, φιλαράκι. Αυτά είναι τα ζώα που δεν έπνιξε.
Τι τυχερό αλογάκι.
Μπήκε στην κιβωτό μ' ένα φιλαράκι του".
Το ουράνιο τόξο το σώζει.
Ο Θεός έστειλε στον Νώε, που σιγά μην τον εμπιστευόταν τότε,
το ουράνιο τόξο ως υπόσχεση ότι δεν θα πλημμυρίσει τη γη.
Ό,τι πιο σκοτεινό. Ουράνιο τόξο μετά από καταστροφική πλημμύρα.
Σαν να αγοράζεις δαχτυλίδι αφού ρίξεις τον άλλον απ' τις σκάλες.
Όταν βλέπω ουράνιο τόξο, δεν σκέφτομαι τα δικαιώματα των γκέι.
Σκέφτομαι τον Θεό να λέει "Εντάξει, δεν τους σκότωσα και όλους".
Κάποιοι δεν ξέρουν ότι είναι απ' τη Βίβλο.
Έχω ρωτήσει "Ξέρεις ιστορίες απ' τη Βίβλο;" "Όχι".
"Την Κιβωτό;" "Αυτήν την ξέρω".
Τόσο έχουν διεισδύσει στην ποπ κουλτούρα οι ιστορίες της Βίβλου.
Φίλος είπε ότι ξέρει τον Άσωτο Υιό.
"Ξέρεις την ιστορία;"
"Όχι, νόμιζα ότι ήταν καμιά σειρά.
Έχω ακουστά τον όρο".
Την ιστορία του Ασώτου Υιού τη διδάσκει ο Ιησούς,
για να δώσει ένα μάθημα.
Στην ιστορία, λοιπόν, ένας πλούσιος μπαμπάς έχει δύο γιους.
Ο μεγάλος τα κάνει όλα σωστά.
Ο μικρότερος γιος είναι σε φάση "Θέλω τα λεφτά μου τώρα".
Ο μπαμπάς λέει "Δεν πάει έτσι η κληρονομιά.
Ζω ακόμα, αλλά ορίστε".
Δίνει τα λεφτά στον μικρό.
Κι αυτό το σκατό φεύγει.
Εγώ είμαι η μεγαλύτερη από τέσσερα αδέρφια. Το σκατό φεύγει.
Πώς το έθεσαν;
"Σπαταλάει τον πλούτο στην άσωτη ζωή".
Που σημαίνει "Τα ξοδεύει σε Bitcoin κι ερωτικούς χορούς".
Είχε το θράσος να γυρίσει μετά από χρόνια και να πει
"Συγγνώμη, μπαμπά.
Έχασα όλα σου τα λεφτά. Είμαι χάλιας.
Να γυρίσω;"
Ο μεγάλος γιος σκεφτόταν "Επιτέλους. Αποτελείωσέ τον".
Κι ο μπαμπάς είπε
"Γύρισε το μωρό μου!
Ας του κάνουμε ένα μεγάλο πάρτι".
Όλα τα μεγαλύτερα παιδιά εδώ
μας έπιασε κόψιμο τώρα.
Σε όλα τα μεγαλύτερα παιδιά
μπήκε μέσα η κωλοτρυπίδα απ' τα νεύρα.
Είναι απ' τη Βίβλο, δεν θα σας βλάψουν.
Έχουν πεθάνει πια.
Τελειώνουμε.
Ο μεγάλος γιος τα 'χει πάρει.
Είπε "Μπαμπά, εγώ τα έκανα όλα σωστά στη ζωή.
Ούτε ένα μικρό πάρτι δεν μου έκανες".
Ψάξτε το. Έτσι είπε.
Κι ο μπαμπάς είπε "Είσαι φοβερός.
Σ' αγαπώ.
Αλλά ο αδερφός σου
είχε χάσει τον δρόμο, και τώρα τον βρήκε.
Οπότε, το γιορτάζουμε".
Ένας πάστορας θα σας έλεγε ότι το νόημα
είναι ότι μπορεί να ζήσεις στην αμαρτία,
να χάσεις τον δρόμο σου, μα αν γυρίσεις, ο Κύριος θα σε συγχωρήσει.
Εγώ θα σας έλεγα ότι το νόημα
είναι ότι ο Ιησούς ήταν μοναχοπαίδι.
Εγώ βλέπω παντού ιστορίες απ' τη Βίβλο.
Να μερικές.
Ξέρετε την ιστορία των 200 ακροβυστιών;
Βαθύ το τραύμα.
Που λέτε…
Ο Δαυίδ ήθελε την κόρη του Σαούλ.
Ο Σαούλ είπε "Θα την πάρεις αν φέρεις
τις ακροβυστίες 100 εχθρών μου".
Σκορπιός ήταν ο τύπος, έτσι;
Ποιος έχει 100 εχθρούς και σκέφτεται τις ακροβυστίες τους;
Κάποιος που γεννήθηκε μέσα Νοεμβρίου.
Ο Σαούλ είπε "Φέρ' τες, και βλέπουμε".
Ο Δαυίδ έφυγε,
και γύρισε με 200 ακροβυστίες, κι από εκεί βγήκε η φράση
"Αν το ήθελε πραγματικά, θα το έκανε, κορίτσια".
Δεν είναι απ' το TikTok, απ' τη Βίβλο είναι.
Τον Ιώβ;
Τον έχετε ακουστά;
Έχουμε μερικούς οπαδούς του εδώ.
Ο Ιώβ λάτρευε τον Θεό.
Μια μέρα μιλούσε ο Θεός κι ο Σατανάς. Δεν εξηγούν γιατί.
Αλλά καμιά φορά παίρνεις τον πρώην, κι όλοι απορούν γιατί.
Τα έλεγαν, λοιπόν, για κάποιον λόγο.
Κι ο Σατανάς είπε "Πρόσεξα ότι ο Ιώβ σε λατρεύει".
Κι ο Θεός είπε "Ναι".
"Στοίχημα ότι δεν θα σε αγαπούσε τόσο αν του έκανα δύσκολη τη ζωή".
Κι ο Θεός είπε
"Εντάξει, βαριέμαι. Για να σε δω".
Ο Σατανάς έκανε τη ζωή του Ιώβ μαρτύριο.
Αλλά ο Ιώβ δεν εγκατέλειψε ποτέ τον Θεό.
Εκεί βασίστηκε το Πώς να Χωρίσετε σε 10 Ημέρες.
Ο Μάθιου ΜακΚόναχι είναι ο Ιώβ.
Η Κέιτ Χάντσον είναι ο Σατανάς.
Είναι κανείς εδώ που μεγάλωσε θρησκευόμενος, αλλά δεν είναι πια;
Είστε στη σωστή παράσταση.
Από εσάς, ποιος έσωσε άλλους;
Ποιος διέδιδε τα καλά νέα;
Πιο λίγοι.
Ζόρικο. Δεν κάναμε ό,τι έπρεπε.
Έσωνες ανθρώπους, αλλά δεν είσαι πια θρησκευόμενος;
Εντάξει, σκέφτεσαι ποτέ…
Σοβαρά ρωτάω.
Σκέφτεσαι ποτέ να τους πάρεις κάνα τηλέφωνο;
Από ευγένεια.
"Θυμάσαι τι σου έλεγα για το πάντα; Δεν ξέρω".
Αν πάνε στον Παράδεισο και τους πουν
"Ο χορηγός σου δεν είναι εδώ, δεν ξέραμε ότι θα έρθεις.
Είσαι σίγουρος;
Μήπως σε έγραψε;
Λυπούμαστε.
Αλλά όντως θα πας στην Κόλαση. Συγγνώμη".
Εγώ δεν έσωσα κανέναν.
Μιλούσα σ' έναν μορμόνο.
"Εσείς σώζατε κόσμο".
Κι είπε "Ναι, βάπτισμα νεκρών".
Ξέρετε τι είναι; Εγώ δεν ήξερα.
Στον Μορμονισμό,
σώζουν ανθρώπους μετά τον θάνατό τους,
κι αυτό μειώνει την πίεση του να σώζεις ζωντανούς, έτσι;
"Πιστεύεις στον Θεό;"
"Όχι". "Δεν πειράζει, θα περιμένουμε".
Και μόλις πεθάνουν, λες
"Άμπρα κατάμπρα, μορμόνος!"
Έτσι στέλνεις ψυχή στον Παράδεισο.
Σαν να διώχνεις τη μυρωδιά σε τουαλέτα ραντεβού απ' το Hinge.
Αν δεν γελάς, είσαι παντρεμένος. Δεν είναι για σένα το αστείο.
Χέζε με ανοιχτές πόρτες. Εμείς κουβαλάμε σπίρτα.
Παντού!
Το πρόβλημά μου δεν ήταν ότι ήθελαν να σώζουμε κόσμο,
αλλά ότι δεν μας άφηναν να το θέτουμε σωστά.
Εμείς λέγαμε "Πρέπει να ομολογήσουμε
ότι αυτό ήταν πολύ περίεργο".
"Αυτή είναι η Παλαιά Διαθήκη. Πριν κόψει το ποτό ο Θεός.
Ήταν αλλιώς τότε.
Ήταν ατακτούλης τότε.
Μετά έκανε παιδί κι άλλαξε".
"Ήμουν σε αδελφότητα,
εννοείται ότι έπνιγα κόσμο.
Αλλάζει ο άνθρωπος".
Όποτε είχες ερώτηση που δεν είχε απάντηση, έλεγαν το ίδιο.
"Πολύ καλή ερώτηση.
Θα την κάνουμε στον Θεό όταν πάμε στον Παράδεισο".
Αν ήσουν ο Θεός, πόσο θα σε νευρίαζε
να σου στέλνουν κόσμο με τόσες απορίες;
Είσαι ο Θεός.
Το μόνο που θες να κάνεις είναι "Ιδού! Ο Παράδεισος!"
Κάθε φορά που πεθαίνει κάποιος, πρέπει να κάνεις
συνέντευξη Τύπου;
Όποτε πεθαίνει κάποιος, λες "Καλώς ήρθες στον Παράδεισο".
"Θεέ, όταν πεθαίνει ένα παιδί χωρίς να έχει σωθεί,
πάει στον Παράδεισο;
Δεν θα έστελνες παιδί στην Κόλαση, έτσι;"
Κι ο Θεός κάνει "Γαμώτο…
Σοβαρά, ρε φίλε; Είσαι στον Παράδεισο.
Πας στην Disneyland και λες 'Παίρνουν όλοι επιδόματα;'
Σκάσε!
Ξενέρωτε!
Τα παιδιά είναι στον Παράδεισο.
Τους έχουμε κλείσει τον ήχο, για να απολαμβάνουμε τον Παράδεισο".
Είναι μαύρο χιούμορ, ναι.
Έχω μαύρο χιούμορ, επειδή μεγάλωσα στην εκκλησία.
Είναι σκοτεινό μέρος.
Το μήνυμα είναι "Δεν θα 'ναι τέλεια όταν θα 'μαστε νεκροί με τον μπαμπά;"
Αυτό είναι η εκκλησία.
"Ανυπομονώ να είμαι νεκρός με τον μπαμπάκα". Αυτό είναι.
Δεν φταίει μόνο η εκκλησία.
Έχασα έναν γονιό σε μικρή ηλικία.
Έτσι, με τα αδέρφια μου αποκτήσαμε μαύρο χιούμορ.
Μιλούσα μ' ένα απ' τα αδέρφια μου.
Τα αδέρφια θυμούνται άλλα κομμάτια απ' τα μικράτα, έτσι;
Μαζευόμαστε και λέμε "Να τι θυμάμαι εγώ. Εσύ;
Ας τα βάλουμε όλα στο τραπέζι,
να δούμε τι σκατά μάς συνέβη τότε!"
Ενώναμε το παζλ στο σπίτι.
Εγώ είπα
"Θυμάσαι που μας είχαν στείλει σε ομάδα στήριξης πένθους
για παιδιά που έχασαν γονείς από καρκίνο;"
Και μου απάντησε "Ναι.
Θυμάσαι που δεν είχαν πεθάνει οι γονείς όλων ακόμα;"
Ναι, κάποιοι είχαν ακόμα…
Θα μπορούσαν να μας βάλουν σε διαφορετικές αίθουσες.
Ας μας χώριζαν, με φανέλες και χωρίς φανέλες, κάτι!
Εκείνοι είπαν "Τα φετινά Χριστούγεννα, τα μελλοντικά Χριστούγεννα. Πείτε τα.
Σας περιμένει κάτι κακό.
Εσείς ξέρετε τι είναι".
Εγώ άλλα θυμόμουν.
Εγώ θυμόμουν
ότι υπήρχε ένα παιδί που δεν είχε χάσει γονιό.
Είχε χάσει θείο.
Και… Κοιτάξτε…
Δεν θέλω να φανώ μαλακισμένη,
αλλά εμείς είχαμε χάσει τη μαμά μας.
Κι έχω την εντύπωση…
ότι κερδίζαμε τον θείο.
Με καταλαβαίνετε;
Αυτό το παιδί είχε γονείς. Δεν ήταν ο Σπάιντερμαν.
Κάποιες απώλειες καθορίζουν τη ζωή σου.
Άλλες είναι ο θείος.
Δηλαδή…
Όταν χάνεις νωρίς γονιό,
σκέφτεσαι πιο πολύ τον θάνατο.
Εγώ σίγουρα.
Έχω την τάση να σκέφτομαι το χειρότερο.
Καταστροφολογώ συνεχώς,
εις βάρος πολλών σχέσεών μου.
Είπα σε κάποιον που τα 'χα
"Μωρό μου, όταν περνάνε ώρες χωρίς να 'χεις νέα μου,
φοβάσαι μήπως μου 'χει συμβεί κάτι κακό;"
Κι εκείνος είπε "Όχι.
Φοβάμαι ότι μου 'χεις θυμώσει".
Οι άντρες προτιμούν να πεθάνεις παρά να τους θυμώσεις.
Προτιμούν να πενθήσουν παρά να μπλέξουν.
Έτσι είναι.
Αν βρει πέντε αναπάντητες απ' τη γυναίκα του,
εύχεται να 'ναι απ' τον τραυματιοφορέα που τη βρήκε.
Κι εύχομαι να αποτύγχανε αυτό το αστείο.
Ξέρετε τι μου φαίνεται αστείο με τους συζυγοκτόνους;
Περιμένετε λίγο.
Αυτό που βρίσκω αστείο είναι που νομίζουν ότι θα τη γλιτώσουν.
Ρε φίλε,
δεν έχεις σχεδιάσει τίποτα…
στη ζωή σου.
Ούτε ένα τραπέζι δεν έχεις κλείσει,
και θες να κρύψεις ολόκληρο πτώμα;
Μεγαλεπήβολο παρθενικό ταξίδι στον κόσμο του προγραμματισμού, μεγάλε.
Ξεκίνα μ' ένα τραπέζι ρεφενέ.
Φοβάμαι χρόνια τον θάνατο.
Εκτός απ' τις φορές που τον λαχταρούσα.
Έχουμε και λίγη κατάθλιψη εδώ, πάλι καλά.
Το είπα στη Σουηδία. Με κοιτούσαν.
"Στεναχωρημένη χωρίς λόγο; Πώς γίνεται;"
Δεν το έπιαναν.
Πολλά δεν καταλάβαινε η Ευρώπη.
"Έχουμε υγειονομική περίθαλψη.
Εσάς σας δίνουν τον Θεό αντί γι' αυτήν;
Δεν είναι το ίδιο πράγμα".
Αν έχεις κατάθλιψη, έχεις μια περίπλοκη σχέση με τον θάνατο.
Τον βλέπεις σαν το Φάντασμα της Όπερας.
Τις πιο πολλές φορές φοβάσαι.
Αλλά μερικές φορές λες "Η άλλη πλευρά είναι αρκετά σέξι.
Θα μπορούσα να ζήσω υπογείως".
Αυτοί εδώ είναι θλιμμένοι.
Προσπαθώ να αντιμετωπίσω τον φόβο μου φέτος.
Έγραψα διαθήκη, γιατί παντρεύτηκαν πολλοί φίλοι.
"Να υπογράψω κι εγώ ένα τρομακτικό έγγραφο".
Αν δεν έχετε διαθήκη, να το φροντίσετε, με επαγγελματία.
Το σημείωμα που γράφεις στο κινητό στις αναταράξεις δεν μετράει.
Μου το είπαν.
Εγώ πίστευα ότι θα ισχύει.
Να τι έμαθα.
Δεν το ήξερα.
Αν πεθάνεις αιφνιδίως,
οι πιο κοντινοί συγγενείς είναι οι γονείς,
όχι τα αδέλφια, όπως νόμιζα εγώ η χαζή.
Αν πεθάνεις αιφνιδίως, οι γονείς θα κληρονομήσουν ό,τι έχεις,
εκτός αν τους αποκληρώσεις γραπτώς,
σαν μικροπρεπές μαλακισμένο.
Ξέρω ότι κάποιοι σκέφτεστε "Εντάξει, σιγά.
Δεν έχω καλή σχέση με τους γονείς μου,
αλλά δεν έχω και τίποτα για να κληρονομήσουν".
Έχεις τηλεόραση;
Πιστεύεις ότι στον άθλιο πατέρα σου
αξίζει μια επιπλέον τηλεόραση;
Ο θάνατός σου πρέπει να 'ναι κέρδος γι' αυτόν;
Όχι. Πάρε δικηγόρο.
Έπρεπε να πάρω πολλές αποφάσεις.
Ποιος θα τραβήξει την πρίζα αν πέσω σε κώμα.
Διάλεξα το Μπριν, γιατί αυτό θα με κληρονομήσει.
Και σκέφτηκα "Πρέπει να το κερδίσεις.
Εσύ θα αποφασίσεις πότε θα πέσει το χρήμα".
Είπε "Αν είσαι σε κώμα και δεν ανταποκρίνεσαι,
πόσο θες να περιμένω;"
"Άκου τι θα κάνεις.
Θα βάλεις το Parks and Recreation απ' την αρχή.
Θα το αφήσεις να παίζει μέρα νύχτα στο δωμάτιο του νοσοκομείου.
Αν τελειώσει η σειρά και δεν έχω ξυπνήσει ακόμα,
βάλε το The Office.
Κι όταν φύγει ο Στιβ Καρέλ, σκότωσέ με.
Μη μ' αναγκάσεις να δω τον Άντι διευθυντή. Όχι πάλι.
Μην το κάνεις".
Αποφάσισα τι θα γίνουν τα λείψανά μου.
Έχετε αποφασίσει τι θα γίνουν όταν πεθάνετε;
Ναι; Τι θα κάνετε;
Ταφή σε κάψουλα!
Σε κάψουλα; Ωραία. Μ' αρέσει που το είπες έτσι.
Κάποιες λένε "Θα γίνω δέντρο!"
Και πρέπει να της εξηγήσεις. "Δεν θα γίνεις εσύ δέντρο.
Θα τρέφεις το δέντρο.
Σαν μαμά παιδιού στα καλλιστεία.
'Άντε, μωρό μου.
Κάνε ό,τι δεν μπορώ εγώ'".
-Ωραία η ταφή σε κάψουλα. Άλλο; -Δωρεά στην επιστήμη!
-Κάποιος… Τι; -Δωρεά στην επιστήμη.
Δωρεά στην επιστήμη. Πιο συγκεκριμένα;
Σε ποιον τομέα;
Σε ιατρική σχολή.
Διάλεξες ιατρική σχολή,
αλλά όχι συγκεκριμένο τομέα;
Τύπου "Απ' τον λαιμό και πάνω";
Θέλω να πω, εμπιστευόμαστε στα κολεγιόπαιδα
τα πτώματά μας;
Να ένα πτώμα γεμάτο τρύπες, αποφασίστε εσείς τι είναι η "επιστήμη";
Δεν ξέρω.
Θα άφηνα συγκεκριμένες οδηγίες.
Μόνο αυτό.
Θα αποτεφρωθεί κανείς;
Ναι; Ελπίζω να έχετε σχέδιο για το πού θα σκορπιστούν οι στάχτες.
Κάποιοι λένε "Δεν ξέρω".
Θα καταλήξεις σε περίεργο σημείο αν δεν αποφασίσεις.
Οι στάχτες σου θα καταλήξουν στην ποτηροθήκη στη θέση του οδηγού.
Αυτό που τσεκάρεις κάθε εξάμηνο
και λες "Αυτό ήταν κάποτε λάτε με βρόμη;"
Πρόσφατα ένας τύπος φώναξε "Κηδεία Βίκινγκ".
Κάποιος απ' το κοινό. "Κηδεία Βίκινγκ!"
Εντάξει, αν αυτό θες.
Ελπίζω κάποιο ανίψι να πηγαίνει κατασκήνωση
και να το 'χει με τη βολή.
Γιατί είναι δύσκολη βολή.
Η βάρκα μικραίνει όσο απομακρύνεται.
Αν αποτύχει, δεν θα 'ναι κηδεία Βίκινγκ.
Θα 'ναι ένας νεκρός σε μια βάρκα.
Δεν είναι το ίδιο, έτσι;
Είναι το Στάσου Πλάι Μου 2.
Εγώ θέλω να με αποτεφρώσουν,
για να φέρω σε δύσκολη θέση τους δικούς μου.
Έχει πλάκα.
Αρχικά, ποιος θα αρνηθεί να πάρει τις στάχτες σου;
Τι θα πουν; "Δυστυχώς, δεν μπορώ, δεν έχω χώρο στο σπίτι.
Έχουμε γεμίσει στοιχειωμένα κύπελλα".
"Δεν πείθεις, πήγαινέ με σπίτι. Μια σταλιά είμαι".
Κι αν θέλετε να σας σκορπίσουν κάπου,
το μέρος θα εξαρτηθεί απ' το πώς νιώθετε γι' αυτούς.
Αν τους αγαπάτε, θα πείτε "Θέλω να με σκορπίσετε στη Χαβάη,
όπου θα πάτε με επταήμερη άδεια μετ' αποδοχών.
Σας αγαπώ".
Αν δεν τους αγαπάτε, θα πείτε
"Έχετε πάει στο Τολέδο;
Γενάρη;
Όχι, θέλω να πάτε μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς".
Η μαμά αποτεφρώθηκε.
Μετά τον θάνατό της, ο μπαμπάς μου ξαναπαντρεύτηκε.
Κι όταν ξαναπαντρεύτηκε, έδωσε τις στάχτες στη γιαγιά.
Επιστροφή στον αποστολέα μάλλον.
Σωστά, συγγνώμη.
Επιστροφή στον κατασκευαστή.
Το σκεπτικό του ήταν "Αφού ξαναπαντρεύομαι,
δεν μπορώ να τις πάω στο σπίτι άλλης γυναίκας".
Ως κόρη του, σκέφτηκα
"Και βέβαια μπορείς".
Ως ενήλικη γυναίκα πια, σκέφτομαι "Όχι, δεν μπορείς".
Δεν μ' αρέσει που οι άντρες ακολουθούν τις πρώην στο Instagram.
Σκέψου να μου έφερνε ένα σακουλάκι με τα οστά της
και να έλεγε "Τα βάζω κάτω απ' την τηλεόραση".
Θα μου άρεσε;
Όχι, θα ήμουν παθητικά επιθετική.
Θα πετούσα στη λεκάνη μια κουταλιά απ' τις στάχτες κάθε μέρα.
Εκείνος θα έλεγε "Η τεφροδόχος είναι πιο ελαφριά".
"Ίσως έχασε βάρος.
Μην κράζεις την τεφροδόχο για το βάρος της".
Το περίεργο είναι ότι δεν νιώθω έτσι πια.
Μάλλον ένιωθα έτσι νεότερη.
Όταν είσαι ελεύθερη στα 30, δεν σε νοιάζει και τόσο.
Θες απλώς κάποιον που δεν θα σου σπάει τα νεύρα.
Εγώ στα 20 ήμουν πολύ ανασφαλής και τοξική.
"Θέλω να 'μαι η πρώτη και μοναδική αγάπη κάποιου,
η μοναδική σύζυγος.
Θέλω κάποιον που δεν βλέπει τσόντες".
Τώρα λέω "Παίξ' την και με τη νεκρή γυναίκα σου, χέστηκα.
Θα τη βάλεις κάτω απ' την τηλεόραση; Η τηλεόραση παίζει τη σειρά μου;
Κανένα πρόβλημα.
Βάλε όσες θες εκεί.
Θα βλέπουμε οικογενειακώς το Ο Έρωτας είναι Τυφλός".
Το είπα στον Ντάστιν, κι είπε
"Κι αν παντρευτείς κάποιον που 'ναι ερωτευμένος με τη μακαρίτισσα;"
Του είπα "Εκείνη δεν θα γυρίσει, οπότε…"
Δικό του πρόβλημα.
"Κλείσου στο μπάνιο, μύριζε τα ρούχα της, κλάψε,
αλλά στις 5:00 θα πάμε για φαγητό.
Το κουπόνι είναι για δύο, όχι για τρεις.
Οπότε, κοίτα να εκτονωθείς, αγάπη.
Παίξ' τον και μέσα στην τεφροδόχο.
Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια,
φτιάξε τσιμέντο".
Είναι ρομαντικό!
Εκείνη μπορεί να τα καταπιεί μια τελευταία φορά.
Ντροπή σας που γελάσατε.
Ο φόβος μου για τον θάνατο βοήθησε την καριέρα μου.
Μ' έκανε κάπως εργασιομανή.
Δούλευα σε δύο δουλειές την τελευταία διετία.
Τα Σαββατοκύριακα έκανα σταντ απ
και τις καθημερινές παρουσίαζα το After Midnight.
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ.
Απίθανη εμπειρία, έμαθα πολλά, δούλεψα με σπουδαία άτομα.
Είχα βοηθό στο πλατό, που αρχικά δεν ήθελα.
Είναι επικίνδυνο να έχεις κάποιον που δουλειά του είναι να σου φέρνει σνακ.
Ξεκινάς ζητώντας έναν φορτιστή, περνάς στο "Φέρε μου ένα LaCroix",
και καταλήγεις στο "Κράτα μου τα χέρια μέχρι να με πάρει ο ύπνος".
Η βοηθός μου ήταν η Μόλι.
Ήταν απίθανη.
Ήταν τόσο καλή στη δουλειά της, που θα πεθάνω μόνη,
γιατί το πρότυπο φροντίδας πια
είναι η Μόλι.
Να πόσο καλή ήταν.
Την πρώτη μου μέρα στην Paramount,
πάρκαρα στη δική μου θέση.
Απ' την πλευρά του οδηγού, υπήρχε ένας φουντωτός θάμνος.
Τίποτα φοβερό, απλώς ζοριζόμουν λίγο να βγω.
Είχε και μερικές μέλισσες.
Οπότε έκανα έτσι. Και μετά είπα "Χάρηκα, Μόλι".
Αυτό ήταν.
Δεν παραπονέθηκα για τον θάμνο. Δεν το είπα σε κανέναν.
Η Μόλι είδε ότι ο θάμνος με άγγιξε λίγο.
Πήγα την επόμενη μέρα, πάρκαρα στη θέση μου,
κι ο θάμνος δεν υπήρχε.
Της είπα "Μόλι, τους ζήτησες να κλαδέψουν τον θάμνο;"
"Ναι, και να ψεκάσουν τις μέλισσες".
Οπότε, σκέφτηκα
"Κάτω τα χέρια απ' τη Μόλι".
Τον ξεπάστρεψε τον θάμνο.
Δεν μιλούσα ελεύθερα μπροστά της.
Δεν ήξερα για τι ήταν ικανή.
Δεν μπορούσα να πω "Ο Ντέιβ μού τη σπάει σήμερα".
Θα πήγαινα την επόμενη μέρα και θα έλεγα "Πού είναι ο Ντέιβ;"
"Είναι με τις μέλισσες, Τέιλορ.
Ταράχτηκες όταν τον είδες, οπότε το τακτοποίησα".
Ήταν η πρώτη φορά που πέρασα από εκπαίδευση HR.
Το σταντ απ δεν έχει HR.
Αντιθέτως, παρενοχλείς κόσμο; Τέλεια, ξεκίνα ένα πόντκαστ.
Έμαθα πολλά απ' την εκπαίδευση.
Ξέρετε ότι επιτρέπεται να πηδιόμαστε στη δουλειά;
Με άτομα απ' τη δουλειά.
Αλλά εγώ νόμιζα ότι απαγορευόταν με συνεργάτες.
Η Τζιλ απ' το HR λέει άλλα.
"Μπορείτε να τα 'χετε, αρκεί να μας το πείτε".
"Για να το πείτε στους ανώτερους;"
"Όχι, αρκεί να μας το πείτε".
Σκέφτηκα "Τι ανώμαλοι είναι αυτοί στο HR;"
Λένε "Μπορείτε να πηδιέστε,
αρκεί να μας λέτε τα πάντα.
Καλό ήταν; Έχεις φωτογραφίες για το PowerPoint;"
Πλάκα είχε το PowerPoint.
Σου δείχνουν διάφορα και ρωτάνε αν είναι ανάρμοστα.
Σπόιλερ, είναι όλα ανάρμοστα.
Εγώ περίμενα να είναι αφορμή για συζήτηση.
Όχι, είναι όλα ανάρμοστα αν ξέρεις τι σου γίνεται.
Εγώ έκανα ατομική συνεδρία,
ίσως γιατί ήξεραν ότι είμαι ο αδύναμος κρίκος.
Ήμουν με την Ντεμπ και τη Χαβάνα, που με χτένιζαν και με έβαφαν.
Η Τζιλ έλεγε όλα τα σενάρια.
Είπε "Πρώτο σενάριο.
Ο Κάιλ λέει στη Σάρον στα γενέθλιά της
'Όσο και να γίνεσαι, εγώ ψήνομαι' και της κλείνει το μάτι.
Είναι πρέπον;"
Κι εμείς είπαμε
"Έχεις φωτογραφία του Κάιλ;
Τι ύψος έχει; Πώς μυρίζει;
Η Σάρον πόσων χρονών είναι; Έχει ωορρηξία;
Δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες για να απαντήσουμε, Τζιλ".
Το καλύτερό μου σε εκπομπή δικτύου
ήταν ότι έβαζαν μπιπ στις βωμολοχίες κι έκοβαν τα κάπως πρόστυχα.
Μπορούσαν να τη δουν κι οι θρήσκοι παππούδες μου
χωρίς να ταράζονται όσο στις παραστάσεις μου.
Όχι ότι δεν είναι υποστηρικτικοί. Είναι πολύ.
Νομίζω ότι προσπαθούν να καταλάβουν
τα φιλελεύθερα εγγόνια τους που είναι αγνωστικιστές.
Δεν αντέχω όσους είναι σκληροί με τους παππούδες.
Αν οι παππούδες προσπαθούν να σε καταλάβουν,
να 'σαι λίγο ελαστικός αν κάνουν λάθος στις ορολογίες.
Όταν λένε "Η γιαγιά ξεχνάει τις αντωνυμίες μου",
λέω "Τη διεύθυνσή της τη θυμάται;"
Έχει μεγαλύτερα προβλήματα. Έρχεται το τέλος.
Επίσης, ξέρεις πόσο είναι;
Εγώ δεν ξέρω. Η δική μου είναι 62 εδώ και 40 χρόνια.
Άσε που βγάζεις πολύ συχνά φωτογραφίες τους παππούδες.
Σίγουρα έχουν καταλάβει γιατί και σίγουρα νιώθουν περίεργα.
Οι παππούδες μου ήταν το καλύτερο παράδειγμα σωστού Χριστιανισμού.
Είναι τρυφεροί, συγχωρούν και δεν κρίνουν.
Εγώ και τα αδέρφια μου είμαστε αγνωστικιστές,
γιατί μεγαλώσαμε σε τρομακτικό χριστιανικό σπίτι.
Όταν μεγαλώνεις με κάτι που σε πληγώνει, δεν το θες στο σπίτι σου ως ενήλικας.
Αποφεύγω και ζώνες και κουτάλες.
Δεν είναι τυχαίο, εντάξει;
Έχουμε κακοποιηθεί όλοι ελαφρώς.
Όταν το είπα αυτό στη Σουηδία,
νόμιζα ότι θα καλέσουν βοήθεια.
Ό,τι χειρότερο να παραδέχεσαι ότι έτρωγες ξύλο,
ενώ όλους τους άλλους τους έβαζαν για ύπνο γλυκά.
Δεν έχω τίποτα που με πλήγωνε ως παιδί.
Βίβλους, ζώνες, το Η Γέφυρα για την Τεραμπίθια.
Ελπίζω να το δει η συγγραφέας και να μου ζητήσει γραπτώς συγγνώμη.
Όταν μεγαλώνεις σε ένα τρομακτικό, θρησκευτικό περιβάλλον,
ξοδεύεις χρόνο ως νεαρός ενήλικας
για να ξεχωρίσεις αυτό που είσαι απ' αυτό που ήθελαν να γίνεις.
Εγώ πρόσφατα έκανα κάμινγκ άουτ ως κουίρ.
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, γιατί το να λες στα 30 σου ότι είσαι μπάι
είναι σαν να λες σε σερβιτόρο "Έχω γενέθλια σήμερα".
Σου λέει "Τραγούδα μόνη σου, μεγάλη γυναίκα είσαι".
"Συγγνώμη, ήμουν γενναία. Έκανα κάμινγκ άουτ".
"Ναι, αλλά το πεδίο ήταν ελεύθερο, έτσι;"
Θα το έκανα νωρίτερα,
αλλά έχω τρία κουίρ αδέρφια
που έκαναν κάμινγκ άουτ το ένα μετά το άλλο.
Κάθε φορά έλεγα "Άλλοι έξι μήνες ετεροφυλοφιλίας για μένα".
Δίσταζα κιόλας λόγω του στίγματος της αμφιφυλοφιλίας.
Όταν λες ότι είσαι μπάι, πολλοί υποθέτουν ότι είσαι καλός στο σεξ,
κι εγώ δεν είμαι.
Κι αρνούμαι να γίνω καλύτερη.
Δεν πρόκειται να μάθω νέα κόλπα.
Μόλις έγινα 30, είπα "Αυτό ήταν".
Όπως είπε κι ο Ιησούς, "Τετέλεσται".
Πατάω "Αποθήκευση προόδου".
Σ' αυτήν την πίστα θα πεθάνω.
Αλλά δεν ήθελα να αμαυρώσω την αμφιφυλοφιλία,
να το χαλάσω για όλους.
Έχω πολλά κουίρ άτομα στον κύκλο μου, ανοιχτά με τη σεξουαλικότητά τους.
Έχω πολλές Σαμάνθα στην παρέα μου,
κι είναι πολύ διασκεδαστικές.
Αλλά θέλουμε και εκπροσώπηση των σεμνότυφων γκέι.
Θέλουμε κι άλλους σεμνότυφους γκέι που θα πουν
"Είμαι κι εγώ μπάι. Με ελκύετε όλοι,
δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Θα μπορούσα, αλλά δεν παίζει".
Είναι δύσκολο να πεις ότι είσαι μπάι, όπως κι ότι έχεις τάσεις αυτοκτονίας.
Σου λένε "Αν δεν το πας μέχρι τέρμα, επιζητάς απλώς την προσοχή".
Ναι…
Αυτό το αστείο αρέσει στα κουίρ άτομα.
Οι στρέιτ λένε "Πολλές θλιβερές λέξεις".
Δεν έχετε κι άδικο.
Χωρίς παρεξήγηση,
αλλά χαίρομαι που οι στρέιτ άντρες δεν είναι πια η μόνη μου επιλογή.
Αυτό ήταν πολύ ζόρικο.
Δεν είστε κακοί άνθρωποι, μόνο δύσκολοι στην επικοινωνία.
Και προσπάθησα.
Έχω πάει σε ψυχοθεραπεία ζευγαριών με πολλούς.
Χωρίς να έχω παντρευτεί. Ντροπιαστικό.
Ξέρετε τι ντροπή είναι να χωρίζεις ενώ έχετε κάνει ψυχοθεραπεία μαζί;
Γνωρίζεις πια άχρηστες πληροφορίες για τα παιδικά χρόνια ενός τύπου.
"Θα περάσω την υπόλοιπη ζωή μου
ξέροντας τι φουντώνει τον Μάικλ".
Δεν συμφωνούσα με πολλά αγόρια μου για το μέλλον μας.
Εγώ σκεφτόμουν το ενδεχόμενο της υιοθεσίας.
Κάθε στρέιτ πρώην μου έλεγε
"Όχι, αν δεν μου μοιάζει, θα το φάω". Όλοι.
Δεν υπήρξα ποτέ πατέρας, μπορεί και να ισχύει, έτσι;
Ένας πρώην ήθελε παρένθετη.
Ήταν δεκτικός. Μ' αρέσει πολύ η ιδέα της παρένθετης.
Κίνηση ισχύος! "Μου το κρατάς εννιά μήνες;
Είμαι πολύ απασχολημένη. Έχω κλήση. Μη φας ψάρι".
Εννιά μήνες μετά, εκείνη ξεντεριασμένη, εσύ χτενισμένη.
"Ευχαριστώ πολύ.
Να 'σαι καλά.
Λάμπεις, είσαι πολύ γενναία. Τα λεφτά είναι στο κομοδίνο.
Γεια σου τώρα!"
Και λες "Πολύ έντονο. Την επόμενη φορά θα επιλέξω παράδοση χωρίς επαφή".
"Ναι, καλά έχεις έρθει.
Άσ' το έξω, θα έρθω να το πάρω όταν φύγεις.
Στο σωστό σπίτι είσαι.
Αν ήμουν εξωστρεφής, θα το είχα κάνει μόνη μου".
Δεν ξέρω αν θέλω παιδιά πια.
Αμφιταλαντεύομαι τόσο συχνά για το αν θέλω παιδιά,
που σκέφτομαι να κάνω απολίνωση.
Είναι το αντίστοιχο
του να ρίχνεις νερό στα μπράουνις στα σκουπίδια.
Όταν λες "Θα θέλω να τα φάω μετά.
Αλλά τώρα σκέφτομαι λογικά.
Οπότε, θα αποκλείσω την επιλογή".
Αν δεν γελάς, μπράβο για την υγιή σου σχέση με το φαγητό.
Έχουμε μαμάδες που δεν θα… Ωραία.
"Ναι, εγώ!" Τέλεια. Μπορώ να κάνω προσωπικές ερωτήσεις για τον τοκετό;
Έχεις ακόμα σηκωμένο το χέρι.
Οι μαμάδες είναι φοβερές. "Ναι, είμαι ανοιχτό βιβλίο.
Κυριολεκτικά. Μου έσπασαν τη σπονδυλική στήλη στη γέννα.
Σου λέω ό,τι θες".
Πόσα παιδιά έχεις;
-Δύο. -Δύο; Ωραία.
Πόσο είναι;
-16 και 18. -16 και 18;
Ολόκληροι άνθρωποι.
Όταν οι άλλοι έχουν μωρά, παγώνω.
"Περπατάει; Μιλάει;
Έχει ανοίξει τα μάτια ή…
Στέγνωσε; Βγαίνουν μες στη γλίτσα, ε;
Ναι. Πρέπει να τα πιάνεις καλά".
Εντάξει, έχεις εφήβους.
Βγήκαν απ' τον κεντρικό τερματικό;
Το έθεσα πολύ κομψά, νομίζω.
Έχω μιλήσει με πολλές γυναίκες στην περιοδεία, που είπαν…
Γιατί φοβάμαι πολύ τον τοκετό, λογικό.
Μεγάλωσα στην εκκλησία,
όπου ούτε η αποχή δεν σε προστατεύει πλήρως, έτσι;
Σου έλεγαν για την Παναγία.
"Κράτα κλειστά τα πόδια, ελπίζω να μη σε επιλέξει ο Θεός".
Αυτό προσθέτει κι άλλο φόβο για τον τοκετό.
Είναι από μόνος του τρομακτικός. Μην κατέβει ανάποδα, μην είναι άρρωστο…
Αν είναι ο Θεός;
Φοβάμαι τον τοκετό, κι έχω μιλήσει με πολλές μαμάδες.
Μου έχουν πει ότι όταν σπρώχνεις, το σώμα σου λέει
"Ξέρουμε τι θες.
Έφτασε".
Και κάποια στιγμή, εκτός απ' το μωρό,
μπορεί να βγουν και…
Έκανες κακά; Ναι; Ευχαριστώ για την ειλικρίνεια.
Ευχαριστώ πολύ.
Να τι έμαθα τελευταία, λοιπόν.
Δύο οι σωστές απαντήσεις στο "Έκανες κακά;"
"Ναι" και "Δεν θυμάμαι".
"Ναι, έκανα" ή "Και τι με νοιάζει;"
Κάποιες μιλάνε για τον τοκετό λες κι ήταν μουσικό φεστιβάλ.
"Είχα πάρει διάφορα.
Ίσως ήταν κι ο μπαμπάς σου εκεί.
Θυμάμαι μόνο ότι φώναζα 'Βάλε το τραγούδι μου, μωρή'.
Και μ' ανάγκασαν να φύγω προτού να νιώσω έτοιμη".
Την πρώτη φορά το ρώτησα σε κλαμπ κωμωδίας στο Ντάλας.
Κι είπε κάποια "Τρία παιδιά, δεν έκανα ποτέ κακά".
Σ' ένα τραπέζι ήταν νοσηλευτές,
που ήταν τύφλα, παιδιά,
κι άρχισαν να ουρλιάζουν γελώντας.
"Όλες κάνουν κακά. Όλες.
Αν νομίζεις ότι εσύ δεν έκανες, τότε σου είπαμε ψέματα".
Είδα τον κόσμο της γυναίκας να αλλάζει.
Σαν το Τρούμαν Σόου.
Προσπαθούσα να το σώσω.
"Μη νιώθεις άσχημα.
Και με αερομεταφορά να έπαιρναν το δικό μου,
θα τα έκανα στο τραπέζι ως κίνηση ισχύος".
Όταν είπα ότι έκανα κάμινγκ άουτ,
εννοούσα δημοσίως.
Σε φίλους το είχα ήδη κάνει.
Αλλά νομίζω ότι δεν το έκανα σωστά.
Έπρεπε να είναι σαν επεισόδιο του Glee,
ενώ εγώ απλώς το ανέφερα.
"Θα βγαίνω και με γυναίκες τώρα".
Κι είπαν "Εντάξει".
Λες κι είπα ότι είμαι βίγκαν.
"Να δούμε πόσο θα κρατήσει.
Χρειάζεσαι σίδηρο".
Δεν ήταν…
Το αποδέχτηκαν όταν τα έφτιαξα με κοπέλα.
Τα έφτιαξα με κάποια που ήταν τόσο σέξι,
που αναρωτήθηκα αν είμαι ο Πιτ Ντέιβιντσον.
"Πόσο ψηλή είμαι;"
Όταν άρχισα να βγαίνω με γυναίκες, ένιωσα ξανά κάπως θρησκευόμενη.
Οι φίλοι μου γκρίνιαζαν για τους συντρόφους τους,
κι εγώ έλεγα "Μάθατε τα καλά νέα;
Δεν χρειάζεται να ζείτε έτσι.
Υπάρχει καλύτερος τρόπος".
Όταν τα έφτιαξα με κοπέλα, άρχισαν οι ερωτήσεις.
Μου έλεγαν τις τύψεις που είχαν ως μιλένιαλ.
Έχουμε γενιά Ζ σήμερα εδώ;
Αμάν! Αλήθεια τώρα; Παίξτε το άνετοι μπροστά στους νέους μου φίλους.
Εντάξει.
Η γενιά Ζ δεν θα το καταλάβει,
γιατί το έχει με την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα.
Ψάχνεστε με τον εαυτό σας.
Εμείς οι μιλένιαλ ξυπνάμε κάθε πρωί, κοιτάμε στον καθρέφτη και λέμε…
"Μη δείξεις χαρούμενος.
Θα ταράξεις τους γονείς.
Περίμενε. Θα νιώσεις ελεύθερος όταν πεθάνεις".
Αυτές είναι οι πρωινές επιβεβαιώσεις.
Έχουμε θέματα, καταπιέζουμε πολλά.
Πολλές τριαντάρες και σαραντάρες φίλες έλεγαν "Μακάρι να τα 'χα με γυναίκες".
Κατέληξαν με άντρες, είναι ευτυχισμένες, αλλά θα το ήθελαν.
Μου έκαναν αδιάκριτες ερωτήσεις, όπως
"Είναι καλύτερο το σεξ με γυναίκες;" "Θες αλήθεια να σου πω;
Γιατί είπες ότι είσαι εντάξει μ' αυτόν".
"Είναι διαφορετικό;"
"Ναι".
"Πώς, δηλαδή;"
Αυτή ήταν η απάντησή μου.
Η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στο σεξ με άντρες και με γυναίκες
είναι πως όταν το κάνεις με γυναίκα,
είσαι συνεχώς εκεί.
Καταλάβατε;
Με τον άντρα, μπορεί να…
Όχι ως τραυματική εμπειρία.
Σαν να 'σαι στο πίσω κάθισμα σε εκδρομή,
χωρίς ακουστικά και κοιτάς τα σύννεφα.
"Ναι, τελείωσα. Εννοείται.
Μην το συζητάς. Εννοείται.
Τεράστιος… Αθόρυβος, αλλά τεράστιος.
Αθόρυβος, αλλά θανατηφόρος.
Απ' αυτούς που μ' αρέσουν. Ευχαριστώ".
Δεν έχω προσποιηθεί οργασμό, αρκετά με τα βραβεία συμμετοχής.
Δεν σας κατακρίνω αν αναγκαστήκατε επειδή περιμένατε πολύ.
Αν θέλετε να προσποιηθείτε, να μια μικρή συμβουλή.
Κρατήστε την αναπνοή σας όσο περισσότερο μπορείτε.
Γιατί όταν κάνετε…
Θα φανεί σαν να φτάσατε,
ενώ εσείς φτάσατε στο απροχώρητο.
Έτσι ξεφορτώνεστε τον λόξιγκα και τον Τζέρεμι.
Ενίοτε μ' αρέσει το σεξ με άντρες.
Αρέσουν πραγματικά σε κάποιον οι πίπες;
Πραγματικά… Ναι; Μπράβο σου.
Σήκωσε χέρι, αθόρυβα. Πολύ όμορφο.
Υπάρχουν και ήρωες. Μπράβο.
Εμένα μ' αρέσει όπως το τρέξιμο.
Νιώθω περήφανη μετά.
Κατά τη διάρκεια, αναρωτιέμαι γιατί το κάνω.
"Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να φτάσω".
Μετά, όμως, σκέφτομαι "Τι δύναμη έχει το ανθρώπινο πνεύμα!
Είναι όλα θέμα θέλησης".
Κατά τη διάρκεια, σκέφτομαι ότι πρέπει να τιμηθώ για το θάρρος.
Μετά σκέφτομαι "Έκανα λιγότερο χρόνο".
Πιο γρήγορα θέλουμε, όχι καλύτερα.
Φοβόμουν να κάνω στοματικό σε γυναίκα.
Και την πρώτη φορά που το έκανα
είπα "Αυτό ήταν πολύ καλύτερο".
Θύμωσα πολύ με τη ζωή μου.
"Θα μπορούσα τόσο καιρό να γλείφω παγωτά,
κι εγώ κατάπινα σπαθιά;
Θα μπορούσα να ζω ως παιδί στην προβλήτα,
αντί για υπάλληλος σε τσίρκο που πρέπει να αποδείξει κάτι".
Όχι ότι σκίζω στις σχέσεις με κουίρ. Αντιμετωπίζω εμπόδια που δεν περίμενα.
Με παράτησε πολυγαμικό άτομο.
Σας έχει παρατήσει πολυγαμικό άτομο; Είναι μαλακία!
Σαν να σε απολύουν από δουλειά μερικής απασχόλησης.
"Δεν θα δουλεύεις εδώ Δευτέρες και Τρίτες".
Δεν περίμενα ότι θα μου άρεσε πολυγαμικό άτομο. Εκείνη ήταν.
Αλλά τελικά ήταν η πιο ειλικρινής κι επικοινωνιακή σχέση που είχα.
Ήμουν ερωτευμένη.
Με παράτησε επειδή δούλευα πολύ. Ακούστε εδώ.
Όταν τα έφτιαξα με κάποια πολυγαμική,
δεν περίμενα ότι θα έληγε λόγω του δικού μου τρόπου ζωής.
Κάποιοι δεν πιστεύετε.
"Σιγά μην είσαι εσύ πολυγαμική.
Είσαι φουλ μονογαμική. Θα χαϊδεύεσαι με το Μπρίτζερτον".
Ξέρετε κάτι; Όχι.
Το έχω κάνει,
αλλά όχι πια.
Αυτό το αστείο δεν παίζει να μείνει, αποκλείεται.
Όχι.
Πολύ ευάλωτο για να μπει στο Neftlix.
Δεν παίζει.
Εκτός αν βοηθάει τον αλγόριθμο. Θα το συζητήσουμε.
Αν το Netflix έλεγε "Αν σας άρεσε το Μπρίτζερτον…"
Θα μπορούσαν.
Ευχαριστώ που ήρθατε για το νέο υλικό.
Μίλησα πολύ για τον Θεό και τους γκέι, κι αυτό άγχωσε τους ατζέντηδές μου.
Όλη η ομάδα αγχώθηκε όταν είπα ότι θα κάνω περιοδεία
και θα μιλήσω για τη θρησκεία.
Με πήραν και ρώτησαν
"Έμαθα ότι η παράσταση θα λέγεται Άσωτη Κόρη
κι η περιοδεία 'Σώσε με'.
Δεν πιστεύω να φωτογραφηθείς
κρεμασμένη σε σταυρό;"
Οπότε, πετάξαμε τις φωτογραφίες.
Όχι, δεν έβγαλα τέτοιες. Δεν ήταν αυτή η πρόθεση.
Καταλαβαίνω γιατί νόμιζαν
ότι θα έκραζα τον χριστιανισμό επί μία ώρα.
Γιατί στις άλλες μου παραστάσεις
αφιερώνω λίγα λεπτά σ' αυτό.
Κι αυτό γιατί είχα θέματα απ' την παιδική ηλικία μου.
Επίσης, ζήλευα πολύ
που ο χριστιανισμός δεν με βοήθησε όπως άλλους.
Για έναν ψυχικά ασθενή είναι ζόρικο να ακούει
"Ναι, κι εγώ είχα θλίψη,
αλλά όταν αποδέχτηκα τον Ιησού, έγινα καλύτερα".
"Μόνο αυτό έκανες;
Είπες ένα ποίημα, και τώρα αξίζεις την αγάπη;
Τέλεια. Μπράβο σου".
Είναι…
Σαν να σου λένε "Έκοψα τα αναψυκτικά,
αδυνάτισα, έφυγε η ακμή".
Κι εσύ λες "Τι ωραία! Μακάρι να συντριβεί το αεροπλάνο σου".
Το πρόβλημα που έχω με τη θρησκεία
είναι οι πολλές πιθανές ερμηνείες.
Μπορείς να πεις σε μια γεμάτη αίθουσα
"Ο Ιησούς σ' αγαπάει ό,τι κι αν γίνει", και πολλοί θα ακούσουν "Μ' αγαπάει".
Αλλά κάποιοι θα ακούσουν
το "Ό,τι κι αν γίνει".
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Η θρησκεία χρησιμοποιείται ως όπλο ή εργαλείο.
Αν χρησιμοποιείς τη θρησκεία ως όπλο,
για να ελέγχεις, να χειραγωγείς, να τρομάζεις κόσμο,
για να νιώθεις ανώτερος,
άντε γαμήσου. Δεν υπάρχει γι' αυτό.
Δεν τη χρησιμοποιείς σωστά.
Χρησιμοποιείς δονητή για μασάζ στη μέση,
κι εμείς σε κοροϊδεύουμε.
Γιατί αν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχει για να νιώθεις καλύτερους απ' τους άλλους,
αλλά για να γίνεσαι καλύτερος για τους άλλους.
Κι η ζωή είναι πολύ δύσκολη.
Ό,τι σε κάνει καλύτερο για τους άλλους,
αυτό να κάνεις.
Ξεχνάμε ότι όλοι δυσκολεύονται.
Όλοι προσπαθούν. Και κατακρίνουμε τον τρόπο του άλλου.
"Είσαι κότα αν παίρνεις αντικαταθλιπτικά. Χαζός αν πιστεύεις στον Θεό".
Εγώ παίρνω φάρμακα, εσύ τη βρίσκεις με τον Ιησού.
Όλοι πάμε ντουγρού στο "Νεκρός με τον μπαμπά".
Όλοι εκεί πάμε.
Δεν πειράζει.
Και πολλοί χρησιμοποιούν σωστά τη θρησκεία.
Οι θείοι μου, οι παππούδες μου.
Πολλοί χρησιμοποιούν σωστά τη θρησκεία.
Ως εργαλείο για επικοινωνία, συμπόνια και παρηγοριά.
Όταν έγραφα αυτό το κείμενο, αυτούς τους ανθρώπους σκεφτόμουν.
Και προσπαθούσα να σκεφτώ τα θετικά
που προέκυψαν απ' την ανατροφή μου εκεί.
Και το πιο θετικό ήταν ότι ξεκίνησα τα σταντ απ σε εκκλησίες.
Έτσι ξεκίνησα.
Θρησκευτική μαρτυρία ήταν, αλλά γελούσαν.
Όχι, αλήθεια. Ξεκίνησα το σταντ απ στα 16 μου.
Τα πρώτα πέντε χρόνια της καριέρας μου,
έπαιζα σε πολλές εκκλησίες.
Στην Αμερική, μπορείς να είσαι κωμικός εκκλησίας.
Να κάνεις περιοδεία σε μεγάλες εκκλησίες, με 5.000 θέσεις,
και να βγάζεις τα προς το ζην.
Στα 21 μου, έπρεπε να αποφασίσω
αν θα συνεχίσω στις εκκλησίες
ή θα το γυρίσω στο κοσμικό.
Ξέρετε τι επέλεξα, νομίζω.
Αλλά είμαι ευγνώμων που αυτή ήταν η βάση της καριέρας μου.
Πέρασα πολλές ώρες μπροστά σε χιλιάδες κόσμου.
Πληρωνόμουν. Έμαθα να παίζω σε οποιαδήποτε αίθουσα.
Και το σκέφτομαι συχνά. Είμαι ευγνώμων γι' αυτό.
Και πολλοί θα σκέφτεστε
"Τι ωραία!
Μπράβο που 'σαι ευγνώμων.
Το πιάσαμε αυτό που κάνεις, με την εκκλησία κι αυτά.
Αλλά έχουμε δει πια το υλικό σου.
Κι αποκλείεται να μπορείς πια να παίζεις σε εκκλησίες".
Το θέμα είναι ότι δεν θέλω.
Ούτε θα το κάνω.
Αλλά θα μπορούσα.
Αν φάω ακύρωση,
είμαι επαγγελματίας και θα γυρίσω στις εκκλησίες.
Θα αλλάξω τροπάριο, διάολε… Θα αλλάξω τροπάριο, φίλε, στο πι και φι.
Θα γυρίσω στις εκκλησίες άμεσα.
Θα αλλάξω ταυτότητα.
Θα φουσκώνω το μαλλί, θα παντρευτώ άντρα, θα τον αφήσω να ηγείται.
Θα γράψω βιβλίο. Υποτακτική Σύζυγος, Υποτακτική Ζωή.
Θα αρχίσω να μιλάω με προφορά Νότου χωρίς λόγο.
Και θα κάνω περιοδεία.
Έχω και την εισαγωγή έτοιμη.
Σκοτάδι στο αμφιθέατρο.
Θα πηγαίνω μόνο σε μεγάλες εκκλησίες, εκεί είναι το χρήμα.
Στη μεγάλη οθόνη, ένα ασπρόμαυρο μοντάζ,
με τον ήχο του Netflix.
Τους ανήκω για οκτώ χρόνια ακόμα.
Ένα ασπρόμαυρο μοντάζ με τα πιο πρόστυχα αστεία απ' τα 20 μου.
"Να τον πείσεις να βάζει προφυλακτικό…"
Δαιμονικοί ήχοι.
Το πλάνο παγώνει στο πρόσωπό μου.
Τα φώτα ανάβουν σιγά σιγά, καθώς βγαίνω φορώντας…
Ξέρετε κάτι;
Θα σας το δείξω.
Έτσι βρίσκεις μουνιά;
Τρομερός οργασμός.
Εγώ στο κρεβάτι είμαι κτήνος.
Και τότε σταμάτησα να πιστεύω στον Θεό.
Κάντε αναζήτηση "πορνό για γυναίκες".
Άργησα να χάσω την παρθενιά μου. Ήμουν οικονομικά ανεξάρτητη.
Πηδάτε την πατριαρχία.
Είσαι υγρή;
Μεγάλωσα με τον Θεό. Είναι βλάκας.
Είναι σαν να μισώ τη θρησκευτική ανατροφή μου.
Ισχύει, άρα τέλεια.
Διάολε!
Οι γονείς δεν θέλουν να ακούνε για κατάθλιψη και πέη.
Πάρ' το, Ιησού!
Έχετε προσπαθήσει να πείσετε 20άρη από εφαρμογή γνωριμιών
να βάλει προφυλακτικό;
Είναι σαν να προσπαθείς να πείσεις ένα πεντάχρονο
να βάλει μπουφάν πάνω απ' την αποκριάτικη στολή.
Για να δω.
Πάρ' το, Ιησού.
Την αναγνωρίζει κανείς;
Ήμουν εγώ, όταν ήμουν στα δίχτυα του Σατανά!
Κάποιοι νιώθετε όπως ο Ιωσήφ τα Χριστούγεννα τώρα.
"Μου λέει ψέματα αυτή η πόρνη;"
Αλλά σε όλους αρέσουν οι επιστροφές.
Μιλάμε για αναγέννηση!
Καλώς ήρθατε στην περιοδεία Άσωτη Κόρη!
Στιγμές κουίρ αφύπνισης που μας στέλνουν.
Μας στέλνουν το καστ απ' τους Πειρατές της Καραϊβικής.
Τη Σίγκο απ' την Απίθανη Κιμ.
Το Ρομπέν των Δασών, την αλεπού.
Ναι, ξέρετε.
Με ρωτάνε ποια ήταν η δική μου.
Εγώ το κατάλαβα
βλέποντας βίντεό μου απ' τα παιδικά χρόνια.
Βρήκα ένα όπου μιλούσα στη μαμά
όταν ήμουν τεσσάρων.
Θυμάστε το ελάφι απ' το Μπάμπι, τη Φαλίν;
Λόγω της Φαλίν κατάλαβα ότι είμαι κουίρ,
κι έχουμε το βίντεο.
Γιατί σ' αρέσει;
Είναι ο καλύτερος!
Η Φαλίν; Είναι η καλύτερη;
Ναι, είναι πολύ όμορφη.
Με κάνει σαν χοτ ντογκ στο τηγάνι.
Σαν χοτ ντογκ στο τηγάνι;
ΕΝΤΟΝΟ ΓΝΕΨΙΜΟ
Τι σημαίνει αυτό;
Δεν ξέρω.
Ευχαριστώ πολύ, Γκραντ Ράπιντς. Χειροκροτήστε τη Σόφι Μπαντλ!
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη