Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Bir varmış, bir yokmuş,
siz doğmadan önce, hatta ben bile doğmadan önce
filmler doğmuş.
Bize verdiği en büyük hediyelerden biri,
hatta belki en büyüğü kahkahaymış.
Sinemanın ilk günlerinde komedinin kralları varmış.
Chaplin, Keaton, Lloyd.
O zamandan beri de, dünya moralimizi ne zaman bozsa
filmler bizi neşelendiriyor.
Sinema, televizyon, mecra ne olursa olsun,
kahkahanın her zaman en iyi ilaç olduğu kanıtlandı.
Bazıları insanların yetenekleri ekrana sığmayıp sahneye taşar.
Bize kendimizi sorgulatan karakterler yaratırlar.
Hayda. Sözde en iyi arkadaşımsın.
Ve sayıları çok az da olsa bazıları hepsini birden yapar.
Kral olmak güzel.
Ama bu akşam,
kahkahaların ötesine geçmiş,
daha büyük sürprizlerle dolu,
engelleri aşıp kültürü ileriye taşıyan bir adamı konuşacağız.
Hanımlar, beyler, Eddie Murphy.
AFI YAŞAM BOYU BAŞARI ÖDÜLÜ EDDIE MURPHY
Hollywood'daki Dolby Theatre'dan bir film kariyerinin en büyük onuruyla,
AFI Yaşam Boyu Başarı Ödülü: Eddie Murphy ile karşınızdayız.
Kevin Hart,
Tracy Morgan, Eva Longoria, Chris Rock,
Da'Vine Joy Randolph, Kenan Thompson,
Stevie Wonder, Robert Townsend, Bill Burr,
"Yargıç" Reinhold, Arsenio Hall, Dave Chappelle,
Mike Myers, Martin Lawrence, Spike Lee ve nicelerinin katılımıyla.
Jennifer Hudson'dan özel Rüya Kızlar performansı da cabası.
Hanımlar, beyler, Kevin Hart.
51'inci AFI Yaşam Boyu Başarı Ödülü'ne hepiniz hoş geldiniz.
Bugün Edward Regan Murphy'yi şereflendirmek için buradayız.
Doğduğunda ona bu adı koymuşlar. Edward Regan Murphy.
Bence biraz zaman ayırıp bunu incelemeliyiz.
"Edward" ismi eski İngilizcede
"zenginliğin koruyucusu" demek olan "Edweard" isminden gelir, tamam mı?
Bunun doğru olduğu kesin.
Eddie, kariyerin boyunca
servet konusunda müthiş bir iş çıkardığını düşünüyoruz.
Bir de "Regan" var.
Regan, İrlandaca "Ó Riagáin"den geliyor, yani "soylu çocuk."
Bu da doğru. Yani adam temelde zengin bir kral.
Gayet uygun, değil mi?
Ama bir de "Murphy" var.
İşte burada kafam karıştı çünkü "Kim kimi sikti?" dedim.
Yani, Eddie Murphy'nin doğmasına sebep olan neydi?
Aklımda bir sürü soru vardı
ama kim, nasıl ve ne olursa olsun
Edward Regan Murphy hakkında başka bilgiye gerek yok.
O kadar ki adama Eddie diyoruz.
Ona Eddie diyoruz çünkü o bizim dostumuz.
Arkadaşımız.
Siz beyazlar bile onu dostunuz sanıyorsunuz.
Nesiller boyu bize kahkaha attırdı.
Ama tek olay kahkaha değil. Bu akşam bunu göreceğiz.
O her şeyi yapabilen biri.
Komedi, dram, şarkıcılık, dans, ne ararsanız onda var.
Hele küfretmekte üstüne yok.
Her rolü oynayabilir, hatta tüm rolleri oynamayı seviyor.
Çatlak Profesör'ü düşünün. Yedi ayrı karakteri oynamıştı, değil mi?
Bu akşam da üç karakteri oynuyor.
Mesela bu adamı. Bakın.
Evet, öyle. Değil mi?
Ve bu kişi.
Bu kişi olacak. Evet.
Evet, evet.
Bir saniye, bir de bu kişi var. Bir tane daha, hadi.
Bu, benim. Bir saniye.
Bak Eddie, sana şunu mutlaka söylemem lazım.
Yıllar içinde laf arasında söylediğim şeyi fırsattan istifade tekrarlamak istiyorum.
Bu işte sen benim için her şeysin.
Bugün bu konumdaysam
senin benden önce yaptıkların, açtığın kapılar sayesinde.
Sen bir abi, bir akıl hocası, bir ilham kaynağısın.
İdolsün sen be.
Sana dostum diyebildiğim için şanslıyım.
Böyle bir ilişkimiz olduğu için çok minnettarım.
AFI'ın seni ve müthiş film kariyerini konuşmak için düzenlediği bu akşamda
seni sonuna kadar hak ettiğin gibi övmek benim için de bir onurdur.
Eddie Murphy.
New York, Brooklyn'de, Kings County Hastanesi'nde doğdum.
O hastaneyi çok iyi hatırlıyorum.
Brooklyn'de Loew's Gates Theatre'ın olduğu sokakta oturuyorduk.
O yüzden sürekli sinemaya giderdik.
Maymunlar Cehennemi'nin orijinalini ilk kez Loew's Gates'te izledim.
Özgürlük Heykeli'nin ekrana çıkışını ve seyircinin tepkisini hatırlıyorum.
Böyle olmuştum…
Sonra Long Island'a taşındık. Sakin bir yerdi.
Taşraya taşınmıştık sanki.
Yurttaşlık Hakları Hareketi'nde bahsettikleri şey,
dağın zirvesine ulaşmak falan.
Bunu yaptığımızı hissetmiştik. "Evet, vadedilen topraklardayız."
Çok televizyon izlerdim.
Tatlı Cadı, Gilligan's Island, Andy Griffith Show.
Dün gece Andy Griffith'i izlerken "Bir dakika ya" oldum.
"Bu dizide hiç siyah yok.
Bir tane bile yok."
O yüzden neşeyle ıslık çalıyorlardı. Mahallede siyah yoktu.
Dokuz yaşımdayken vantrilok kuklası istemiştim.
Çok erken yaşta kelimelerle resim çizmeye,
hikâyeler anlatıp tiplemeler yapmaya başladım.
İnsanları güldürebildiğimi öğrendim.
Hakkımdan gelebilen tek kişi abim Charlie'ydi.
Birbirimizi eleştirirdik ama rekabet etmezdik.
Kültürün bir parçası bu. Bizim evde çok yapılırdı.
Richard Pryor'ın teybini ilk dinlediğimde
"Bu benim işte" oldum.
"Ben de böyle biri olacağım. Bu adamın yaptığını yapacağım."
Okul yıllıklarını "Eddie Murphy, geleceğin komedyeni" diye imzalardım.
"Çocuklarınıza beni tanıdığınızı söylersiniz."
Herkesin yıllığına böyle yazdım.
17 yaşımdayken falan şehre inmeye başladım.
Yıl 1979 ya da 78'di.
Genelde ortamdaki tek siyah ve tek genç ben olurdum.
Dışarıda oynarken şunu duyardık…
Dondurma!
Dondurmacı geldi!
Anne!
Karşınızda Tracy Morgan.
Eddie Murphy bir ikon.
İlham kaynağı.
Evet, benim ve başka birçok kişi için ilham kaynağı.
O yüzden
SNL'in 50'nci yıl şovunda birlikte skeç yapacağımızı duyunca
hemen heyecanlandım.
Sonra öğrendim ki
skeçte beni oynayacakmış.
"Nasıl ya?" dedim.
"Tanrım.
Gelmiş geçmiş en iyi oyunculardan biri
benimle yapacağı skeçte beni canlandıracak.
Ya beni benden daha komik oynarsa?"
Eddie olmasa Axel Foley olmazdı.
Reggie Hammond olmazdı.
"Herkül, Herkül!" olmazdı.
Hiçbiri olmazdı.
Eddie Murphy sinema sektörünü değiştirdi
ve bir nesil oyuncunun yürüyeceği yolu açtı.
Eddie Murphy bütün dünyayı güldürdü.
Ve şu anda dünyanın buna gerçekten…
Buna çok ihtiyacımız var.
Bakın, Eddie Murphy'nin arkadaşım olduğunu
dürüstçe söyleyebilen şanslı insanlardan biriyim.
O benim öncüm.
Ayrıca öz babam da olabilir.
Kendisi de farkında. Hık demiş, burnundan düşmüşüm.
Dostum…
Öncelikle seni seviyorum.
Ve tüm dünyadaki sinemaseverler adına Eddie Murphy'ye teşekkür ediyorum.
Saturday Night Live başlıyor.
Eddie Murphy'yle.
Saturday Night Live seçmelerine katılma fırsatı çıkınca
ilk tepkim "İşte bu" olmadı.
İlk tepkim şöyleydi.
"Saturday Night Live mı?
Skeç mi?"
Nasıl gidiyor?
Pek kolay değil Bill. Herkes bizi eski kadroyla kıyaslıyor.
Orijinal kadro ayrılınca seyirci "Programı da sikmişim, sizi de" dedi.
Sokakta yürürken insanlar "Saturday Night Live'dasın sen" diyordu.
"Evet." "Siktir git!"
Cleveland'daki hükme göre
lise takımlarında iki beyaz basketçi mecburi.
Adil mi, değil mi? Konuşalım.
Cleveland'lı lise öğrencisi Raheem Abdul-Mohamed.
- Neler oluyor Raheem? - Selam kanka.
Bakın, yedi yıldır Cleveland Lisesi'nde üçüncü sınıftayım.
Eddie'nin programa ilk çıktığında
ne kadar az alkış aldığını bilseniz şaşar kalırsınız.
Kimse bu adamı tanımıyordu.
Ne zaman iyi bir şey yapsak hemen el atıyorsunuz.
60'larda platform ayakkabı giyerdik. Sonra siz de giymeye başladınız.
70'lerin başında saçımızı ördük. 70'lerin sonunda siz de ördünüz.
Şimdi yıl 1980.
Sosyal yardımla geçiniyoruz. Bir iki seneye siz de başlarsınız.
Bitirdiğinde ortalık yıkılıyordu.
Ben Buckwheat. Hatırladınız mı?
Boksun yüz karası Cassius Clay benimle ringe çıksın.
…yeni kitabımı sipariş edin. Adı Sürtük Olmak İstiyorum.
Sersem zenciye bak.
Evde Saturday Night Live'daki en iyi skeçlerinin kaseti vardı.
O skeçlerin hepsini ezbere biliyordum.
Buckwheat'in suikasta uğraması, James Brown, Celebrity Hot Tub.
- Jakuziye gireyim mi? - Evet.
- Terler miyim? - Evet.
Jakuziye gireyim mi? Islanır mıyım?
Bay Robertson skecini çok seviyordum.
Merhaba çocuklar.
Bugün yalnızım ama siz yine de çok uzun kalmayın bence
çünkü karım birazdan işten döner.
"Kaltak" diyebilir misiniz?
Dersiniz tabii. Bugünkü özel kelimemiz bu.
Gelin, bakın.
KALTAK
İzlediğim en komik şeydi.
Gumby'ye bir alkış alalım.
Gumby'yi çocukluğumdan hatırlıyorum
ama neden komik olduğunu anlamamıştım.
"Burada tam ne oluyor?" demiştim.
Ne olduğunu, ne anlatmaya çalıştığını anlamasam da hoşuma gitmişti.
Ben Gumby'yim lan. Bana ukalalık etme.
Deneyim kazan, sonra bana akıl ver.
Tek bir Gumby var, tamam mı? O da benim, tamam mı?
Gumby benim. Ben.
Gumby'de bir menajerimden esinlenmiştik. Adı King Broder'dı.
Konuşma tarzı böyleydi ve şöyle derdi.
Frank Sinatra yüzüme salata attı.
"Frank, yüzüme salata atamazsın" dedim. "Ben King Broder'ım."
Ben Gumby'yim lan.
Benimle böyle konuşamazsınız.
Eddie, şunu söyleyeyim.
Bu akşam orada olmayı çok istemiştim ama şu an hayatım çok karışık.
Ama şunu hemen söyleyeyim.
İlham kaynağın olup insanları güldürmek bir şerefti.
Gerçek bu.
Bu arada, bir şey daha var.
Ben Gumby'yim lan.
Karşınızda Kenan Thompson.
İyi akşamlar.
Herkese iyi akşamlar.
Komediyi değiştirmekle kalmayıp
ona yeni bir tanım getiren bir adamı konuşmak büyük bir şeref.
Helal olsun Eddie Murphy. Sadece bir efsane değil, bir örneksin.
Benim gibi, insanları güldürme hayaliyle büyüyen biri için
Eddie sırf özendiğim biri değil, bir şeyin kanıtıydı.
Genç yaşta başlayıp, büyük riskler alıp,
kendi sesime güvenip
yıllarca silinmeyecek bir iz bırakabileceğimin kanıtı.
Arsenio Hall burada.
Çok acayip bir akşam.
Ama komedinin ötesinde,
hep en hayran olduğum şey bin bir surat olman üstadım.
Tek türden şaşmayıp rahatına bakabilirdin ama öyle yapmadın.
Geliştin, kendini zorluklarla sınadın.
Gülüşünü bile değiştirdin. Bunu kim yapar ki?
Ama şaka bir yana,
sağ olasın Eddie Murphy.
Bizi güldürdüğün için sağ ol.
Nesiller boyu komedyenlere, yetenekle korkusuzluk birleşince
nelerin mümkün olduğunu gösterdiğin için sağ ol.
Bu akşam seni kutluyoruz aslında zaten başımızın tacısın.
Teşekkürler.
Eddie'den söz edelim.
Bu yaz Nick Nolte'yle film çekecek. Onu özleyeceğiz.
- San Francisco'ya gidiyor. - İşte bu!
Filmler bir anda oldu.
Çocukken "Kaderim film çekmek" demezdim.
48 SAAT
İlk filmimdi ama doğaçlama yaptım.
Walter Hill, "Komedi çekmiyoruz Eddie" derdi.
"Böyle yapsam?" "Komedi çekmiyoruz."
Ne biçim polissin sen?
Ben neyim, biliyor musun? En büyük kâbusunum.
Rozetli bir zenciyim, yani canım isterse ağzını burnunu kırarım.
O bar sahnesinde ilk ve son kez oyuncu koçuyla çalıştım
çünkü benim için ilkti.
Doğaçlamayı severim.
Mesela doğaçlama yapıp birine yapışırdım. Adam kolunu çekip kurtarırdı.
Yönetmen "Kestik!" derdi. Adam "Öyle yapmasın" derdi.
Ben de "Film yahu bu" derdim.
Ortam fena gerilirdi.
Kasabada yeni bir şerif var.
Adı da Reggie Hammond.
Sakin olun. Tamam.
Kimse bu sahnenin kült olacağını düşünmedi.
Çektik işte.
Çekim bittiği için mutluyduk.
ZENGİN VE SEFİL
MİNNETTAR SAVAŞ GAZİSİNDEN TEŞEKKÜR MUTLU NOELLER
Görüyorum! Bacaklarım var!
Şikâyetçiyim.
Böyleleri saygın toplum için tehdit.
Eminim o adam şirketimizi sizin genç Winthorpe kadar iyi yönetir.
Bana bunu yapmanı biri mi söyledi?
Bana 100 dolar da verdi.
Duke'lar yaptı.
Öldün sen Valentine!
Emtia nedir?
Emtia tarım ürünleridir.
Mesela kahvaltıda içtiğin kahve.
Ekmek yapımında kullanılan buğday.
Domuz karnı,
ki o da marullu, domatesli sandviçe konan pastırmanın yapımında kullanılır.
Filmlerde kameraya bakmak benim fikrim değildi.
John Landis'in fikriydi.
Ama bunun ilginç yanını söyleyeyim.
Seyirciye baktığınızda onlarla bağ kuruyorsunuz
çünkü bunu kimse yapmıyor.
Normalde kimse bakmadığı için bir şaşırıyorsunuz.
Charlie Chaplin sektöre girince bunu yapan ilk kişi oldu.
Bu da seyirciyle hemen bağ kurmasını sağladı.
Chaplin bu işin kralıdır çünkü Chaplin bunu ses olmadan yapabildi.
Selam! Bugün işler nasıldı?
Senin için yaptığımız onca şeyden sonra bize bunu nasıl yaparsın?
Şöyle ki, Louis'le bahse girdik.
Louis hem zengin olup hem sizi batıramayacağımıza bahis koydu.
Yapamayız sandı. Bahsi ben kazandım.
Kaybettim.
- Bir dolar. - Sağ ol Louis.
- Buyur, gidelim. - Tabii.
Karşınızda Dan Aykroyd'un kızı, Belle Aykroyd.
Babam buraya gelmek istiyordu, gelmeyi planlıyordu.
Bu konuşmayı yazdı ama sonra hayat araya girdi.
Yani bu sözler ondan sana.
İyi akşamlar beyefendi.
Birlikte kült bir film çektik.
Hem eleştirmenlerce beğenildi hem mali açıdan başarılıydı.
Zengin ve Sefil, İsa bebek için çekilmiş Noel filmleri arasında kült oldu.
Senaryo sağlamdı,
John Landis gibi şahane bir yönetmeni vardı.
Kadrosundaki oyuncular yetenekliydi ve seviliyordu.
Ama Eddie, bunu sen başardın.
Film senin gücün, zekân, yeteneğin,
becerin ve pırıl pırıl karizman sayesinde
en büyükler arasına girdi.
Seni iyi gördüm Billy Ray.
Teşekkürler. İyi geceler Hollywood.
Elvis Presley'yi severim.
Hak edene hakkını veririm. Elvis gençken çok fenaydı.
Fenaydı.
Duru durağı yoktu.
O kadar iyi bir şarkıcıydı ki kötü oynasa da film çektirdiler.
"Repliklerini şarkı olarak söylesin" dediler.
Bütün replikleri şarkıydı. Mesela…
Bu yarışı kazanmalıyız.
Büyük Elvis hayranıydım ve hâlâ Elvis'e özeniyordum.
Deri takım elbiseler, turne otobüsleri, çığlık atan kızlar falan.
Görseniz komedi şovu olduğu hiç aklınıza gelmezdi.
Kendimi tamamen kaptırmıştım.
İnsanlar şarkıcıları çok seviyor galiba.
Bir şovda Stevie Wonder taklidi yaptım.
Siyahlar kafayı yedi resmen.
Bir sürü insan gelip
"Hop, Stevie Wonder taklidi yapan denyo sen misin?" dedi.
"Hiç komik değil şerefsiz!
Bir daha yaptığını görürsem ağzını burnunu kırarım.
Stevie Wonder müzik dehasıdır."
Karşınızda Stevie Wonder.
Ben de sizi seviyorum.
Bilirsiniz, kahkaha
hayatı yaşanır kılar.
Mizah anlayışının bize öğrettiği şey,
bir tebessümün
insanlığımızla kurabileceğimiz en temel bağ olduğudur.
İster bulaşıcı tebessümü, ister çılgın kahkahası…
…ister süper şapşallığı olsun.
Eddie ve ben birbirimizi bulduk
çünkü Saturday Night Live'da taklidimi yapıyordu.
Kör bir adamla dalga geçiyordu.
Hem beni hem dünyayı güldürdü.
Böylece ömürlük bir dostluk başladı.
Seni ömür boyu seveceğim.
Gökkuşağı, yıldızları gökten silene, dağlar sular altında kalana kadar.
Seni daima, sonsuza dek seveceğim.
Tanrı seni korusun Eddie.
Karşınızda Robert Townsend.
Teşekkürler.
Yıl 1987'ydi.
Keenen Ivory Wayans'la
ilk filmimiz Hollywood Shuffle'ı çekiyorduk.
Eddie Murphy dünyanın en büyük yıldızıydı.
Oyuncu yönetmenleri Eddie gibi birini istiyordu.
"Eddie gibi yürüyüp konuşabilir misin?"
"Deri takım elbiseyle aran nasıl?"
Ciddi misiniz siz?
Mecbur deri takım elbise aldım.
Keenen'a "Bunu filme koyalım" dedim.
Keenen da "Koyamayız. Eddie bizi tanıyor" dedi.
"Koyalım işte. Eddie herkesle dalga geçiyor."
Filme koydum.
Film hit oldu.
Eddie aradı. "Senin film meşhur oldu. Ben ne zaman izleyeceğim?"
"Eyvah" oldum.
Eddie için özel gösterim yaptık. Eddie 15 kişilik bir ekiple geldi.
Filme bayıldılar. Gülüyorlardı.
Sonra onunla ilgili sahneye geldik.
Oyuncu yönetmeni "Eddie Murphy gibi birini arıyoruz" dedi.
Odaya sessizlik çöktü.
Keenen başını eğdi. "Sıçtık" dedim.
Sonra Eddie'nin ekibinden biri "Eddie, adını söylediler" dedi.
"Bu saçmalık ne Eddie?"
İçimden "Eyvah" dedim.
Salonda çıt çıkmıyordu.
Sonra birden Eddie gülmeye başladı.
"Rob, Keenen, bana bunu nasıl yaparsınız?"
Böylece her şey yoluna girdi.
Film bitmişti. Eddie salonda tek başınaydı.
Özür dilemeye gittim.
"İzleyince kırıldıysan söyleyeyim, o sahneyi Keenen yazdı" dedim.
Hayır, gerçeği söyledim.
"Rob, harika bir şey yapmışsınız" dedi.
"Bak, stand-up filmi çekeceğim. Yönetmen arıyorum.
Sen yönetir misin?"
"Evet."
"O zaman iş senindir. Adı Raw olacak."
Richard'a çok özeniyordum. 15 yaşımdayken sahneye çıkıp
Richard Pryor'ın her hareketini taklit ederdim.
Annem 15 yaşındaki oğlunun sahnede saçmalayışını izlerdi.
Şovumun tamamı sıçmakla ilgiliydi.
15 yaşındaydım, hayat deneyimim buydu. Ama Richard Pryor şakalarına benziyordu.
Bazen klozete oturup sıçarken su kıçınıza sıçrar ya hani?
İnsan sinirleniyor.
Beni en çok sinirlendiren de
bokun yarısının çıkıp sonra tekrar içeri kaçması.
Haksız mıyım?
Bok niye götümle dalga geçiyor? Çık işte, değil mi?
En rahatsız edicisi de
uzun süre ıkınmanıza rağmen çakıl taşı gibi bir bok çıkması.
Öyle değil mi?
Şu kadarcık bir bok.
Kafanı götüne sokup "Bu kadar mı lan?" diyesin gelir.
Bir de götün inat edip kasılması, boku ikiye bölmesi var.
Buna çok sinirlenirsiniz
çünkü kıçınızı beş saat silmeniz gerekeceğini bilirsiniz.
Temizlenirken 12 rulo tuvalet kâğıdı gider.
Ama beni asıl sinirlendiren sonrasında olanlar.
Bütün gün sıçacağın kadar sıçmışsındır.
Sıçmayı bitirip sifonu çekersin,
bir saniye sonra bir parça daha gelir.
O parçanın amacı ne?
Karşınızda Bill Burr.
Nasılsınız bakalım? Nasıl gidiyor?
Bu akşamki tersine çeşitlilik kotasını ben dolduruyorum.
Bu adam benim için komedi alanında Smithsonian kütüphanesi gibi.
Onu ilk günden beri izliyorum.
Eddie, ilk…
İlk teybini alırken kim olduğunu bile bilmiyordum.
Kulak arkanda gül vardı.
O ara Richard Pryor'ı çok dinlerdim.
"Bu da siyah bir komedyen, komiktir herhâlde" dedim.
Teybi aldım ve sana hayran oldum.
Çoğu insan bilmez ama Eddie'yi Raw turnesinde canlı izledim.
Daha 18 yaşındaydım ama onu izlemeye gittim.
Açılışı The Weather Girls yapmıştı.
Depodaki patronumla gittim.
Bir ton kokain kullandı ve kalp krizi geçireceğini sandı.
"Çıkalım şuradan" dedi.
"Eddie'yi kaçıramayız, o yüzden katlanacaksın" dedim.
Yani…
Eddie'nin şovundan sadece iki hafta önce
Rodney Dangerfield'ı aynı yerde izlemiştim.
Seyircilerin hepsi beyazdı.
Bana garip gelmedi çünkü ben de bembeyazım.
Şovunu izledim. İyiydi, güzeldi.
Ama Eddie'nin şovunu izlerken herkesi güldürdüğünü fark ettim.
Birkaç yıl sonra komedyen oldum ve "Eddie gibi olacağım" dedim.
Siyah seyircilerin önüne çıkacağım.
Ve…
Çıkıp şovumu yaptım.
Sahneden inince "Bir daha asla yapmam" dedim.
"Siyahların hiç acıması yok,
daha sahneye çıkmadan laf atmaya başlıyorlar.
Sen olsan da olmasan da eğleniyorlar."
Bunu öğrendim işte.
Ama…
Bana verdiğin ders sayesinde
komedimle herkesi güldürmek isteyen biri oldum.
Sen müthiş bir ilham kaynağısın.
Seni yine izlemeyi iple çekiyorum.
Canımsın. Çok teşekkürler.
Rahmetli abin Charlie'yle çalışmak şerefti.
İyi geceler. Sağ olun.
Sektöre ilk girdiğimde ırksal tepki çok büyüktü.
Sidney Poitier'den farklıydı.
Gecenin Sıcağı'nda beyaz dünyada tolere ediliyordu.
Sosyete Polisi'nde Kaliforniya'ya gelip başa geçiyorum.
Sorun ne?
- Güvenlik misin? - Evet.
O zaman sorun sensin. Amirini çağır lütfen. Hemen.
Çekil önümden.
Mikey'yi senin öldürttüğünü düşünüyorum.
Şüphelerim doğrulanınca da
ağzını burnunu kıracağım.
O yüzden bu kadar tutuldu.
Siyah birinin beyazların dünyasına girip kontrolü ele alışını ilk kez görüyorlardı.
Karaktere sadece hoşgörü gösterilip "Haysiyetli biri olsun" denmiyordu.
Bu düşmanlık niye Phil?
- Çekil. - Silah falan, ne yapıyorsun?
- Çekil dedim. - Çok değişmişsin.
Geri çekilmezsen beynini uçururum.
Polis. Kıpırdarsan ölürsün.
Kıpırdama!
Dön.
Bravo Rosewood. İyi polissin ha.
Karşınızda "Yargıç" Reinhold.
Eddie'yi ilk kez
güpegündüz bir striptiz kulübünün otoparkında gördüm.
Sosyete Polisi'nin ilk çekim günüydü.
Uzaya gidip dönmüş gibi görünen külüstür bir Buick'le gelmiştim.
Yanık turuncu renkte değil, gerçekten yanmış gibiydi.
Tam arabadan inecekken muhteşem bir araba gördüm.
Kırmızı deri koltuklu beyaz bir Rolls Corniche kabriole.
Direksiyonda Eddie vardı.
Eğilip saklanmak istedim çünkü beni o arabada görsün istemedim.
Sonra şöyle düşündüm. "Olay sadece araba değil.
Adamın kendisi klasik."
O yaşta… Bilmiyorum.
Başka bir dönemden çıkıp Hollywood'a gelmiş gibiydi.
Striptiz kulübüne girdi.
Ve…
Marty Brest ve Dan Petrie Jr. ile
aksiyon komedi türüne şekil vermiş olduk.
Gerçekten.
Dostum, buraya sanatını methetmeye,
muazzam yaratıcılığını
ve benim açımdan
yeteneğine gösterdiğin özeni övmeye geldik.
Çünkü 80'lerde çoğumuz bocalarken sen yolundan şaşmadın.
Yeteneğine sahip çıktın, biz de keyfini sürdük.
Mark Twain'in şöyle bir sözü var.
"Kahkaha, iki insan arasındaki en kısa mesafedir."
Eddie, bizi birbirimize çok yaklaştırdın. O yüzden buradayız.
Sen bizim Chaplin'imizsin. Seni seviyorum.
Teşekkürler.
21 yaşındayım ama Zamunda'dan hiç çıkmadım.
Dış dünyanın güzelliklerini hiç deneyimlemedim.
Kraliyet tohumlarını ekmek mi istiyorsun?
Hayır, öyle değil…
Haklısın. Git, dünyayı gör.
Keyfine bak. Bütün erotik arzularını tatmin et.
40 gün sonra da geri dönüp Imani'yle evlen.
- Ama baba… - Kararım kesin.
Fikrin tohumu turne otobüsünde atıldı.
Kırık kalbimi onarmaya çalışıyordum.
Bilirsiniz işte, ünlü biri olarak
beni ben olduğum için seven bir kız bulmanın zorluğundan bahsediyordum.
- Ne dersem yapacaksın. - Peki Prens Hazretleri.
Köpek gibi havla.
Hem zekâmı hem cinsel organımı uyaracak bir kadın istiyorum.
Öyle bir kadın nerede bulunur?
Amerika'da.
Günaydın komşular!
Sikerim seni!
İşte bu!
Ben de seni!
Başka birine dönüşme fikri oldum olası hoşuma gitmiştir.
Peter Sellers, Dr. Garipaşk'ta bunu yaptı.
Bu beni o kadar etkiledi ki.
Führer'im, yürüyebiliyorum!
En hoşuma giden şey de insanların beni tanıyamaması.
- Affedersiniz. - Oo, Kunta Kinte geldi!
Yaşlı Yahudi adamın ben olduğumu yıllarca fark etmediler.
Kapanış jeneriğini izlemeyen bilemezdi.
Sugar Ray Robinson kendi sıkletindeki en iyi boksör.
Yapma. Joe Louis'e ne demeli?
Brown Bomber. Müthiş bir boksördü.
Aynen öyle.
Hiçbiriniz Cassius Clay'i duymadınız galiba.
Haklı. Cassius Clay fenaydı.
Arsenio'yu kulüplerden tanıyordum. O gelince İşte bu" dedim.
Başka tipleme yapabileceğini varsaydım. Kendisine sormadım bile.
"Berber de sen olacaksın" dedim. "Şey olacaksın…" Makyajı yaptık ve çektik.
Clay iyi değil demiyorum.
Ama adını Muhammed Ali yapınca Cassius Clay'den soğudum.
- Saçma sapan işler. - Bir saniye. Dur bakalım.
Adını ne istiyorsa o yapmak insanın en doğal hakkı.
Ve bir adam adı Muhammed Ali olsun istiyorsa
özgür bir ülkede yaşadığımız için
isteğine saygı duyup ona Muhammed Ali diyeceksiniz.
Anası Clay demiş. Ben de Clay diyeceğim.
Karşınızda Arsenio Hall.
Teşekkürler.
Eddie baştan beri
Amerika Rüyası'nı John Landis'in yönetmesini istiyordu.
Eddie'nin kült olan Zengin ve Sefil filmini o yönetmişti.
John benim için de mükemmel seçimdi.
Çünkü tek bir filmde oynamıştım.
O sırada yani.
Yönetmen de Landis'ti.
Aydaki Amazonlar adında kült bir filmdi.
Cleveland'daki kuzenim Acquanetta
AFI'ın tüm zamanların en iyi 50 filmi listesinde olduğunu söyledi.
Bunu söylerken otlu kek yiyordu gerçi ama…
Aydaki Amazonlar'daki rolü
17 seçmeye falan katıldıktan sonra kapabilmiştim.
Ama Eddie Murhpy dostunuz olunca ve John Landis'e
"Semmi rolünü Arsenio oynamalı" deyince rolü alıyorsunuz.
Sevindirik olmuştum.
Zamunda prensinin korumasını oynayacaktım.
Arkadaşımla çalışacaktım ve üstüne para alacaktım.
Çok kıyaktı yani.
Ama sonra Eddie aradı ve dedi ki "Vaiz karakterini oynamanı istiyorum."
"Çocuk oyuncağı" dedim çünkü babam Baptist vaiziydi.
Sonra Eddie'nin kırmızılı kadını oynamamı istediğini öğrendim.
Jenerikteki adı "aşırı çirkin kız."
Sonra Eddie berber Morris'i de benim oynamamı istediğini söyledi.
Muhteşem Rick Baker makyajımızı ilk yaptığında
Paramount otoparkında biraz dolaşmamızı önerdi.
Berber kılığındayken insanlarla konuşun dedi.
Biz de yaptık.
Kimse biz olduğumuzu anlamadı.
Otoparkta berber kılığında gezerken Eddie yaşlı bir kadına asıldı
ve kadının numarasını aldı.
Evet. Üstelik kadın beyazdı.
Clarence'ın siyah, yaşlı, çekici bir adam olduğunu düşündü
ve onu götürmek istedi.
Çok acayipti.
Eddie, bugün dostun olarak burada olduğum kadar
hayranın olarak da buradayım.
Amerika Rüyası'ndaki Rahip Brown şu an burada olsaydı
bence şöyle derdi.
"Onu seviyor musunuz?
Eddie Murray'yi seviyor musunuz?
Cevap versenize! Eddie Murray'yi seviyor musunuz?
Eddie Murray der misiniz?
Eddie Murray deyin.
Bize verdiklerin için teşekkür ederiz.
Âmin diyebilir miyiz?
Sahneden inip Jackson Heights'a dönmeden önce
bir şey daha söylemem lazım.
Eddie Murray'yi sevmek ve ona teşekkür etmek suçsa
masum olmak istemiyorum."
Bak, bu akşamlık oyun bitti.
Bu ufaklığı annesine götüreceğim.
Benim annem öldü.
- Babana o zaman. - Babam da öldü.
Sen mi öldürdün?
Sektöre yeni siyah yönetmenler girmişti.
Robert Townsend, Spike Lee.
Ben de film yöneteyim dedim. Denemekten zarar gelmez.
Sikerler.
Filmi sevmiştim ama vizyona girince eleştirmenler öyle bir gömdü ki.
Çok başarılıydım, çok popüler olmuştum.
"Bir de yönetmen mi olacak?" dediler.
Hiç hoşlarına gitmedi yani.
Pek havalı, tatlı dilli bir şerefsizsin.
- Böyle şeyler görmek güzel. - Gördüğüne dua et kör herif.
Doğal hâliyle Redd Foxx kadar komik olan kimseyi tanımadım.
Lanet gibi bir şeydi.
Adam resmen yapımcısı olduğum dizinin setinde öldü yahu.
Kalpten gitti ama şaka yaptığını sandılar.
O kadar komikti işte.
Adam ölüyordu, millet böyleydi.
Sık sık yaptığı bir şeydi. "Bu sefer kesin gidiciyim."
O an geldiğinde insanlar "Redd, çok komiksin" dedi.
Adam ölmüştü, yerde yatıyordu.
İnsanlar "Redd, yapma" diyordu.
BROOKLYN VAMPİRİ
İlginç.
Bıçaklandım, asıldım.
Ateşe verildim.
Hatta işkence bile gördüm ama hiç vurulmamıştım.
O filmde değiştireceğim tek şey saçım olurdu.
İnsanlara itici gelen şey oydu.
Siyahlar hiç beğenmedi.
Beni ekranda o saçla görünce şöyle dediler.
"Hayır, bu kadarı da fazla. Çok fazla saçı var.
Eddie'nin saçı öyle değil."
"Uzun saçlı olması lazım."
İlk tanıştığımızda çok romantiğimdir.
Yatağa atınca soğurum ama benim suçum değil bu.
Diğer bir deyişle, orgazm anında içindeki romantizm boşalıveriyor.
Boomerang mükemmel bir film. Aşırı komik kankalar.
Komşu Tisha Campbell çok komik.
İş yerindeki kadınlarla yaşananlar.
Oldu.
Robin Givens'ın kalbini kırışı…
Sana bir bakayım.
Bak, Jet dergisinden fırlamış gibiyim.
Halle Berry'nin gelişi… Halle Berry!
Kadro acayip sağlam.
Hele John Witherspoon'un yaptığı şov.
Baba, lütfen.
Boomerang çıkınca insanlar filme epey saydırdı
çünkü oyuncuların hepsi siyahtı.
"Filmde neden hiç beyaz yok?" Böyle şeyler dediler.
Bazı filmler böyledir.
Bütün gülünçlük kaybolur, geriye sadece iş kalır.
O iş de kalitesini hep korur.
Karşınızda Eva Longoria.
İyi akşamlar.
Bilmiyor olabilirsiniz ama Eddie'yle evliydik.
Bir filmde.
Eddie, şimdi sorsan yine "Evet" derdim.
Evet, bizi güldürüyorsun ve dünya bu yüzden sana bayılıyor
ama bu ödüle layık görülmenin sebebi
kültürümüzü ileri taşıyan büyük bir güç olman.
Dünya gülerken bir yandan da ders alıyordu.
Boomerang bunun bir örneği.
Ethel Waters, Louis Armstrong ve Lena Horne'un oynadığı
1943 yapımı Cabin in the Sky filminden beri
hiçbir filmin oyuncu kadrosu tamamen siyah olmamıştı.
Boomerang'de iki üç beyaz vardı.
Fransız bir adam vardı galiba ama kimse onu hatırlamıyor.
"Görmek, dönüşmektir" kavramını gerçek kılan bir filmdi.
Bunun bir kanıtı da
Eddie, Marcus Graham adlı başarılı bir reklamcıyı oynadığı için
filmden esinlenilerek kurulmuş,
çok kültürlü gençleri
medya ve pazarlama alanlarında lider olarak yetiştiren
Marcus Graham Projesi adlı kâr amacı gütmeyen dernek.
Etki budur işte.
Bunca sanatçının önünü açtığın, onlara örnek olduğun,
dünyayı daha renkli bir yere dönüştürdüğün,
özellikle de kültürü ileri taşırken bizi hep güldürdüğün için teşekkürler.
Karşınızda Chris Rock.
Selam.
Selam!
Hepimiz buradayız Eddie.
20 çocuğunun hepsi burada ama bir de komedyen çocukların var.
Tracy Morgan, Martin Lawrence, Kevin Hart, Dave Chappelle.
Bizler senin… Sen olmasan biz de olmazdık, tamam mı?
Eddie Murphy'nin oyunculukta yarattığı devrim yeterince takdir edilmiyor.
Eddie Murphy'den önce siyahlar nasıl oynardı, biliyor musunuz?
Yani, nasıl anlatsam?
Filmde şöyle oynarlardı mesela.
"Ben Bay Tibbs'im!"
Veya… Çok abartılı oynarlardı yani.
JJ'in "Bomba!" deyişi mesela.
Ama Eddie…
Brando gibi, kendiliğinden havalı olan ilk siyah adam sendin.
Başka biri değildin. Hep kendindin.
Favori Eddie Murphy hikâyem.
Bir kulüpteydik.
Beyaz bir kadın Eddie'nin yanına gelip
"Tanrım, hiç siyah erkek öpmedim" dedi
"Hiç siyah erkek öpmedim."
Eddie'nin yanında her zamanki gibi bir sürü insan vardı.
Deri giymişti.
Prince oradaydı, Rick oradaydı.
Kadın "Hiç siyah erkek öpmedim" dedi.
"Seni öpebilir miyim?"
Eddie'nin tüm korumaları oradaydı.
Eddie kadına bakıp
"Dur bakalım, en tepeden başlayamazsın" dedi.
"Önce şu çulsuz zencilerden birini öpmen lazım."
Seni ne kadar sevdiğimi bilemezsin adamım.
Hanımlar, beyler, Eddie Murphy'ye bir alkış.
ÇATLAK PROFESÖR
Affedersin, tuvalete gideceğim.
Pardon. Ben alırım.
Bu gece dolunay var.
Jimmy Hoffa'yı sakladıkları yeri buldum!
Geraldo Rivera'yı izliyordum.
Bir reklam çıktı.
Şişman bir insan vardı. Sonra küçülüp zayıflıyordu.
En son bu kadarcık kalıyordu.
"İşte bu!" dedim. Filmin fikri oradan geldi.
Zayıfım!
Jerry Lewis'li orijinal filmde
pısırık, inek bir adam havalı birine dönüşüyor.
Biz sorunu fiziksel yaptık.
Fiziksel bir sorunu varmış gibi yaptık ve bu her şeyi değiştirdi.
Ne yapıyorsun? Derisini yüzeceğine yesene.
Tavuğun bütün kalorisi deri ve yağ kısmında da…
Yağ, kalori falan diyor.
Bunlar hep televizyon izlemekten oluyor.
Ne zaman açsam birileri "Zayıfla, sağlıklı ol, forma gir" diyor.
Herkes anoreksik. Sağlık değil bu. Sağlığı bana sor.
Çatlak Profesör bir komedyenin bir filmdeki en sevdiğim performansı.
Harika bir şey bu. Aileyle güzel bir yemek yemek gibisi yok.
Çoğu komedyen iyi dinleyicidir.
Dünyanın sizden başka herkese mantıklı gelmesi dikkatinizi çekiyor.
Bu yüzden herkesin sesini, yaptıklarını, tavırlarını
bir araya getirmeniz gerekiyor.
Adımı kim söyledi?
Ben söyledim. Adın şeyse…
Yaptığım tipleme ne olursa olsun, diyelim ki baba,
diğer bütün karakterler tenis topu oluyor.
Bak ne yaptırdın bana. Aman be, pantolonumu batırdım.
Ertesi gün anneyi oynarken
bir gün önce yaptıklarım kulağımdadır.
Anneyi oynarken ne konuştuğumu hatırlarım.
Tenis topuyla konuşurken önceki gün ne yaptığımı hatırlarım.
Sonraki gün erkek kardeşi oynarım.
Anne ve baba kulağımda olur.
Hepsi kafamın içinde konuşur.
Acayip gelebilir bu.
Gençken her gece ilişkiye girerdim. Hiç sektirmeden.
Hoş bir bey bana çiçek, şekerleme getirir, beni sinemaya götürürse,
bana güzel bir akşam yaşatırsa
onu eve götürür, sıcacık, güzel bir ilişki yaşardım.
İlişki güzel şeydir. Utanılacak bir şey değil.
Hele de iki genç insan arasında.
Bence çok güzel.
- Annen sürtük. - Cletus!
Yalnızken kendimle ilişkiye girdiğim olur.
Olmaz olur mu?
Anne, seni gidi.
Karşınızda Dave Chappelle.
Tamam.
Biraz kültürel kulis bilgisi vereyim.
Ben de dâhil birçok siyah için geçerli bence.
Siyahlar genelde kahramanları adına korku duyar.
Onlar için endişeleniriz çünkü birçoğu zulme uğruyor, vuruluyor.
Raw ben 14 yaşındayken vizyona girdi.
Her gün okuldan sonra derse girer gibi gidip tekrar izlerdim.
Hayatımda çok önemli bir yeri olduğunu biliyordum sanki.
Eddie, ömrüm boyunca gözüm hep senin üstündeydi.
Seni kartal gibi izlerdim. Adına endişelendiğim kahramandın.
Yükselişe geçtiğin dönemde senin gibi kimse yoktu.
Tek başınaydın.
Sen vardın, Michael Jackson vardı,
Rick James ve Prince vardı.
Hepsi de…
Hepsi vefat etti. Ama sen bir şekilde hayatta kaldın.
Bu akşam konuşmak için salona geldiğimde
bir sürü kahramanımı gördüm.
Martin, Arsenio, Robert Townsend, hepsi hayatıma yön veren insanlar.
Seni gördüm Chris ve "İnanamıyorum ya" dedim.
Bunların hepsi
80'lerden sağ kalan tek kişiyi övmek için.
Eddie Murphy'yi.
Çatlak Profesör çekilecekti. Rolü alınca ödüm kopmuştu.
Şu an burada olan Spike Lee de kahramanım.
Ama seninle tanışmaktan çok korkuyordum.
Başta sen olduğunu bile anlamadım.
Sherman kılığındaydın.
"Bu şişko zenci kim? Zaten gerginim" dedim.
Sonra sahneyi çektik.
Tam formumdaydım. "Ne yapayım?" dedim.
"Art arda şişman şakaları yap, yeter." "Tamamdır" dedim.
Eddie'ye laf sokmaya başladım.
Geldiğimde Sherman kılığındaydı.
Sonra yavaş yavaş yakın çekime başladılar.
Suratını yakından görünce "Eyvah" oldum.
"Amerika benden nefret edecek" dedim.
Ama iş, iştir. Devam ettim.
Sonra yüreklenip doğaçlama yapayım dedim.
Jada Pinkett'a bakıp "Kim kimin memelerini emiyor?" dedim.
Eddie'nin burnundan su püskürdü.
Kahramanımı güldürmüş oldum
ve bu yüzden ağlamaklı oldum.
Şunu söylemem lazım.
Geçenlerde verdiğim bir röportaj manşet oldu
çünkü Chappelle's Show'u yine yapmayı düşündüğümü söyledim.
Adama dedim ki "Bunu bir yıl önce sorsan hayır derdim."
Çekmesi çok zor bir program olsa da hayatımın en güzel deneyimlerindendi.
Güzel olmasının sebeplerinden biri de abin Charlie'ydi.
Bill bahsetti zaten
ama Charlie durmadan bize senin şöhret hikâyelerini anlatırdı.
Şunu bilmeni isterim ki
senden her bahsedişinde seninle ne kadar gurur duyduğunu söylerdi.
"Kardeşimi çok seviyorum" derdi.
Ve Charlie setteki herkesin
göz bebeğiydi.
Bir gün bana Norbit'in senaryosunu verdi.
"Bu senaryoyu kardeşime vereceğim" dedi. "Bu filmde kesin oynamalısın."
İki gün sonra tekrar gelip "Boş ver, iki rolü de o oynayacak" dedi.
"Aman be" dedim.
Birkaç hafta önce içimden geldi diye Eddie'yi arayıp
"Sana uğrayabilir miyim?" dedim.
Evine gittim.
65'inci doğum gününden sonraki gün olduğunu bilmiyordum.
Hava çok güzeldi.
Torunları dışarıdaydı, havuzda oynuyorlardı.
Çocuklar gibi bağırıp gülüyorlardı, çok mutlulardı.
Eddie'yle ikimiz
Charlie'nin vefatından beri ilk kez Charlie'yi konuştuk.
Öncesinde onu pek görmemiştim, konu da hiç açılmamıştı.
Sohbetin ortasında Eddie, evet, bunu söyleyen Eddie'ydi.
"Chappelle's Show filmi falan çek bence" dedi.
Ben de "Zor olur" dedim.
"O senin abin."
Eddie, bunu yapacak olursam
Charlie'nin rollerini sen oyna. Ortalığı yıkalım.
Her şey için teşekkürler.
Bu akşamın tek konusu
müthiş başarılı olan bir mesleki kariyer değil.
Ömürlük bir başarıdan söz ediyoruz.
Oynayan torunlar,
hâlâ genç ve yakışıklı olman, etrafına toplanmış o güzel aile…
Hâlâ olmak istediğim kahramansın.
Teşekkür ederim.
Sen kimsin?
Ben kim miyim?
Kayıp ruhların koruyucusuyum.
Gönüllerin efendisi, kudretli,
yok edilemez Mushu'yum.
Bayağı seksiyim, ha?
O zamanlar bu işten para kazanılmıyordu ama çok eğlenceliydi.
Disney filmlerinde olmak süperdi.
Sonra Robin Williams, Aladdin'i yaptı.
Filmi başarılı yapan onun ses performansıydı resmen.
Bu da her şeyi değiştirdi.
Sende kalayım mı?
Ne?
Sende kalabilir miyim lütfen?
Tabii.
- Gerçekten mi? - Hayır.
Dönmek istemiyorum. Ucube görülmek ne feci, bilmiyorsun.
Biliyorsundur gerçi ama o yüzden birlik olmalıyız.
Lütfen sende kalayım. Lütfen!
Tamam, tamam.
- Ama sadece bu gecelik. - Teşekkürler!
- Ne… Hayır. - Çok eğleneceğiz.
Geç yatar, erkek muhabbeti yaparız. Sabah da waffle yaparım.
Karşınızda Mike Meyers.
Amerikan Film Enstitüsü
sizi Eddie Murphy'ye övgüde bulunmaya çağırırsa
elbette tamam dersiniz.
Sahneye Şrek makyajıyla çıkacaksın dediklerinde de
gördüğünüz gibi cevap yine "Tamam" oluyor.
Ayrıca Şrek filmleriyle ilgili bazı bilgileri paylaşmamı istediler.
Bana biraz görgüsüzce geldi ama illa yap dediler.
Şrek animasyon dalında Oscar alan ilk film.
Fena değil.
Şrek tüm zamanların en iyi 20 film serisi arasında.
Öyle.
Bir tane daha var. Üzgünüm, illa yap dediler.
Şrek 2, 2004'te en çok hasılat yapan film.
Tamam, bunu söylemek istemedim
ama Harry Potter'ı ve Örümcek Adam'ı geçti.
Biraz övüngen. Kusura bakmayın.
Burada yazdığına göre
Şrek hem DreamWorks'ün en çok hasılat yapan animasyonu
hem de Jeffrey Katzenberg'ün dediğine göre DreamWorks'ü iflastan kurtarmış.
Jeffrey, rica ederim.
Ama Eddie Murphy olmasa Şrek hiçbir şekilde başarılı olamazdı.
Eddie'nin karakteri Eşek bir şaheser.
Eddie'nin yıllar içinde yarattığı her tipleme gibi.
Sevimli, komik, neşeli, kırılgan ve sadık.
Eddie bunların hepsini bir araya getiriyor.
Kısacası Eddie en büyüklerden biri.
Charlie Chaplin'le hiç çalışmadım tabii.
Alec Guinness'le çalışmadım. Peter Sellers'la çalışmadım.
Ama "Eddie Murphy'yle çalıştım" demek,
bunu çocuklarıma anlatabilmek büyük bir şeref.
Eddie, tebrikler.
Muhteşemsin. Teşekkürler.
Komedyen olmadan önce şarkı söylüyordum.
Herkesin söylediği bir şarkı var ya. A, B, C, D, E, F, G diye gidiyor.
Melodi bu. H, I, J, K, L, M, N, O, P.
Bayan Torresco bize alfabeyi piyanoda farklı bir melodiyle öğretmeye kalktı.
A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O,
K, L, M, N, O, P, Q, K, L, M, N, O, P, Q,
R, S, T, U, V, W, X, Y, Z.
Bu ne cüret kaltak?
RÜYA KIZLAR
O karakter bir sürü farklı kişiyi temsil ediyordu.
Marvin Gaye ve Otis Redding gibi.
Oyunu Broadway'de izlemiştim.
James "Thunder" Early, Cleavant Derricks'ti.
Onu izledim ve nasıl oynayacağımı anladım.
O kısmı söyle.
Tam senlik, değil mi canım?
Yapabileceğini biliyordum.
Seni seviyoruz Eddie. Tebrikler.
Hadi, el çırpın.
Üflemeliler, çalın!
Efsane Eddie Murphy'yi kutlayalım. Hadi.
Rüya Kızlar!
Seni çok seviyoruz Eddie Murphy. Tebrikler. Efsanesin sen.
Hadi millet! Jennifer Hudson'a bir alkış.
Rickey Minor, Rüya Kızlar.
Sinema filmi deneyimin var mı?
Evet, bayağı var hatta.
Epey tecrübem var.
Sürekli Blockbuster'dan film kiralarım
ve sinemaya mümkün olduğunca sık giderim, haftada bir, iki haftada bir.
Hafta arasında… Ara sıra.
Saçını kes desek?
Tamam ama genelde başkası yapınca daha iyi oluyor.
Kredi kartıyla finanse edilen filmler duymuştum.
Bunu hep çok ilginç bulmuşumdur.
Bir sahne var. Bence yazdığım en komik sahnelerden.
Eddie Murphy'nin film için otoyolda karşıya geçtiği sahne.
Onu ikna ediyoruz. "Bir şey olmaz."
Motor!
Harikaydı!
Steve Martin işte.
O filmde oynadığım için talihime şükrediyorum.
Bana Dolemite derler, işim şerefsizlerin ağzını burnunu kırmak.
Hikâyesi çok acayip.
Büyük bir yıldız olmak isteyen, azıcık yetenekli olan bir adam.
Büyük bir hayali ve biraz yeteneği var.
Çek şunu.
Neyi çekeyim?
- Çek işte. - Saçını mı?
Hadi, azıcık çek.
Çok çekme, kafamdan çıkmasın.
Oha, peruk lan bu.
Evet, öyle. Hepsi numara.
Pelerin takıp süper kahraman olursun.
Gerçek benliğini bırakıp sahneye çıkarsın.
Çocukken Rudy Ray Moore filmleri izlerdik.
Biliyoruz ki düşük bütçeli, bayağı filmler.
Hepsini biliyoruz ama o filmlerde çok komik sahneler var.
O, kazanmayı çok isteyen bir mazlum.
"Kazanacağım" diyor ve gerçekten kazanıyor.
Mazlum kazanıyor.
Sevdiğiniz hayatı yaşamanızı ve yaşadığınız hayatı sevmenizi istiyorum.
Fantastik Atlantik'ten bombastik Pasifik'e kadar
neyseniz en iyisi olun.
Ay'ı hedef alın, ıskalarsanız da bir yıldıza tutunun ulan.
Karşınızda Da'Vine Joy Randolph.
Eddie Murphy'yle Dolemite Is My Name setinde tanıştım.
Seçmeler ve hazırlık süreci zorluydu ama Eddie bana güvendi.
Eddie gibi birinin size kefil olması,
bu sektörde bir kralın sizi şövalye ilan etmesi gibi.
Eddie'yle geçirdiğim zaman çekimler bitince sona ermedi.
Genelde tanıtım turuna sadece başrol oyuncuları katılır
ama Eddie çok nadir ve özel bir şey yaptı.
Her aşamaya dâhil olmamı sağladı.
Nereye gitsek etrafımız hayranlarla çevriliyordu.
Bu adamın yıldız karizması öyle güçlüydü ki
açıkçası o enerjiye o kadar yakın olmak beni biraz sersemletti.
Ama Eddie hiç bocalamadı.
Karşılaştığı her hayranla etkileşimini, her röportajı, her tolkşovu
büyük bir zarafet ve mizahla idare edişini izledim.
Bunu hiç unutmayacağım.
Eddie, kariyerimin geri kalanı boyunca da öğretmenim olursun umarım.
Çok yaşa. Teşekkürler.
Bir zamanlar Henry adında bir oğlan varmış.
Bu çocuk hemen her şeyden korkarmış.
Uğur böcekleri hariç.
- Uğur böcekleri mi? - Uğur böcekleri.
Bir gün dışarıdayken
gözüne ilişen uğur böceğini takip etmeye karar vermiş.
Senaryoyu okuyunca ağladım.
"Senaryo okurken genelde ağlamam" dedim.
Genelde bana üzücü senaryolar yollamazlar.
Her yere bakmış ama onu bulamamış.
Gideceğine söz vermiş.
Ama kadın "Gitme, kal" demiş.
"Bizimle kal" demiş.
"Çok şeyimiz yok
ama elimizdeki her şeyi seninle paylaşırız."
Peki kalmış mı?
Kalmış. Neden, biliyor musun?
Çünkü ilk defa
kendini güvende hissetmiş.
Yöntem oyuncularını izlemek çok ilginç.
Ağlamaları gereken bir sahne olunca başlarına gelen kötü şeyleri düşünüyorlar.
Ben hiçbir şekilde… Ben bunu asla yapamam.
Ben "motor" deyince role bürünürüm. Sonra…
"Kestik". Yine bu adam olurum.
Randy Watson için bir alkış alalım.
Randy Watson burada mı?
Müzik grubu Şehvetli Çikolata için de!
AFACANLAR YUVADA
Her isteyen kreş açabilir ama çocuk yetiştirmek için aile gerekir.
Artık biz de aile olacağız.
Ailen varsa ve seviliyorsan
her şeyin üstesinden gelebilirsin.
Seninle gurur duyuyorum Jane.
Evimize dönelim baba.
"Baba" dedin, güzel. Bayıldım buna.
- Seni seviyorum. - Seviyorsun demek.
Bir peçete daha lazım.
MÜEBBET KUŞLARI
Biz Klump'larız.
Evet, çok da açız.
Yıl dönümümüz kutlu olsun.
Teşekkürler.
Demin sarıldık.
Birbirimizin sırtını sıvazladık ve yine çocuk olduk.
- Tamam, sarılalım. - Demin sarıldık ya.
Hayır, kocaman bir sarılma.
Sizi seviyorum lan.
Karşınızda Martin Lawrence.
Eddie kardeşim, ne diyebilirim ki?
Eddie bize komediyi rock yıldızı tarzında tanıttı.
Kaliforniya'ya ilk geldiğimde
idolüm Eddie Murphy'yle tanışma şerefine eriştim.
Korumalarına gittim.
"Onunla tanışabilir miyim?" dedim. "Genç bir komedyenim."
"Evet, tanışabilirsin" dediler.
Eddie masaya yaslanmıştı, çok havalıydı.
"Eddie Murphy, ben Martin Lawrence" dedim.
"Kardeşim, seninle fotoğraf çektirebilir miyim?"
Eddie bana baktı, çok rahat ve havalıydı.
Gözlerimin içine bakıp "Hayır" dedi.
Yüzüm düştü.
Sonra Robert Townsend'la fotoğraf çektirdim.
Fotoğrafta böyleydim.
Eddie hakkında söylenmemiş ne söyleyebilirim ki?
Eddie hakkında bilmediğimiz ne var ki?
Eddie, seni seviyorum.
Artık onunla bin tane fotoğraf çektirebilirim
çünkü artık dünürüz, değil mi Eddie?
Aynen öyle.
Eddie, seni tüm kalbimle ve ruhumla seviyorum.
Sen benim kardeşim, dostum ve dünürümsün.
Canımsın. Tanrı seni korusun.
Evet!
Bunca zamandır film çektiğim için çok ama çok şanslıyım.
Bu çok güzel.
Vay be, teşekkürler. Ne yapacağımı şaşırdım.
İyi filmler çektim.
Kendimi bir sanatçı olarak öne çıkardım bence.
Herkül, Herkül.
Yaptıklarımdan memnunum.
Yaptığım işleri her türlü kefeye koyarım.
İnsanlar benim işlerime daha çok güler. En komiği benimkiler.
Gumby, Gumby, sakin ol.
Bana sakin ol deme karavan çocuğu.
Kahkaha en güzel şeydir.
Bu sektörde olmak, film yapmak,
sanatçı olmak ve insanları güldürmek…
Sahip olduğum bütün güzel şeyler oradan geliyor.
Bundan güzel hayat olamaz.
Karşınızda Spike Lee.
Eddie Murphy de, ben de
Brooklyn'in Bushwick ve Fort Greene mahallelerinde büyüdük.
Ancak Eddie ve ben farklı yollar seçtik.
Eddie bizi güldürdü, ülkemize kendini iyi hissettirdi.
Bense kameramla ülkemizin nasıl daha iyi olabileceğini anlattım.
Eddie'nin gönderdiği,
burada olmamı istediğine dair
e-postayı alınca
çok şaşırdım.
Tarihi de söylemişti.
Ama NBA fikstürü daha açıklanmamıştı.
Ve Knicks kazandı!
Eddie!
Başka biri olsaydı
annemin deyimiyle sıska kıçım, dünyanın en ünlü arenasında
saha kenarında olurdu ama senin için buraya geldim.
Eddie yolculuğunun her adımında kendine sadık kaldı.
Eddie ailesine öncelik verdi.
Son olarak da müthiş bir sanatçı.
Sadece komedyen değil.
Lütfen ayağa kalkın ve 2026 Amerikan Film Enstitüsü
Yaşam Boyu Başarı Ödülü'nün sahibini alkışlayın.
Brooklyn'den kardeşim Eddie Murphy.
Teşekkürler Spike Lee.
Evet.
Evet. Bu… Lütfen…
Bu ödül hep bu ebatta mıydı? Küçülmüş sanki.
Öyle mi? Hep bu ebatta mıydı?
Teşekkürler Spike. Sağ ol kardeşim.
Spike da Brooklyn'li.
Ama aslında… Spike, söyleyeceğim.
Spike, Brooklyn'de doğmadı.
Ama kalben Brooklyn'li.
Bu sabah uyandığımda çok kaygılıydım.
Bu akşam neler olacağını bilmiyordum.
"Ne olacak acaba?" diyordum.
Ama düşündüğüm gibi olmadı. Her şey harikulade.
Ayrıca daha iyi bir zamanda…
…olamazdı.
Geçtiğimiz bir iki aydır…
Hayatımda çok şey olup bitiyor.
İlk erkek torunum dünyaya geldi.
Ayrıca…
…üçüncü kız torunum.
Ve evet, 65 yaşıma bastım.
Bu ay üstüme güzellikler yağıyor gibi.
Evet, çok şey var.
Bu ödüle layık görülmeme rağmen hâlâ böyle görünüyor olmam da…
Bazen bu ödülü vermek için moruk olmanızı bekliyorlar.
Mel Brooks bu ödülü aldığında 86 yaşındaydı.
Geçen yıl da Francis Ford Coppola aldı.
Muhteşem Francis Ford Coppola da 86 yaşındaydı.
Ben 65 yaşındayım.
Ödülü alan en yaşlı kişi Lillian Gish'ti galiba.
92 yaşındaydı, değil mi?
Evet.
Sahnede ödülü alırken çok zarifti.
Teşekkür etti.
Beni 92 yaşıma kadar bekletseniz
buraya çıkıp "Hepinizi sikeyim!" derdim.
Hepinizi sikeyim!
Sonra da yere sıçardım.
Ve o müziği çalmaya başlarlardı. Hani şu durmanı istediklerinde çaldıkları.
Ama ben sıçmaya devam ederdim.
Ama bu akşam bu ödülü almamla bunun önüne geçmiş olduk.
Evet.
Etrafıma bakınca ailemi, çocuklarımı, güzel eşimi
ve birlikte çalıştığım onca insanı görmek…
Kalbim dolup taşıyor resmen.
Ve…
Bu çok özel bir an.
Teşekkür etmek istediğim kişiler var.
AFI ve Ted Sarandos…
Ted, bu organizasyonu gerçekleştirdiğin için sağ ol.
Bu…
Keşke hissettiklerimi hissedip gördüklerimi görebilseniz.
Bu akşam duyduklarım beni çok duygulandırdı.
Ama evet, bana daima hatırlayacağım bu akşamı yaşattığınız için
hepinize teşekkür etmek istiyorum.
Neredeyse gözlerim dolacaktı.
Neredeyse. Kulise geçip ağlayacağım.
Ama harika bir akşamdı. Çok teşekkürler. Çok keyif aldım.
Teşekkürler.
Mizah bir ruh gibi.
İçimde hissettiğim bir şey.
Zihnimin arkasında o belli belirsiz his uyanınca
birkaç salise sonra espriyi patlatıyorum.
Kafanda söyler ya da yaparsın.
O minnacık his uyanırsa esprin mutlaka insanları güldürür.
O ruhu yakalar, o ruhu uyandırırsan komik şeyler olmaya başlar.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz