Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ezin dut ezer egin.
Ez da ontzirik geratzen. Sentitzen dut.
Badakigu nola amaituko den.
Beraz, esan zuzenean "bai".
Egia da. Nahi edo ez, ongi pasatuko duzue.
Ez zenuten berretsi. Erreserbatu zenuten ontzia joan da.
-Bai. Baina badituzu ontzi gehiago. -Esan zenbat gehiago.
Laztana, eramango Adrienne eta Greg hemendik?
Bai.
-Aizu, goazen. Eseri. -Zer?
Sentitzen dut.
Zin degizut ondo portatuko garela.
Ontzi handia ez dago libre?
Ikusi nahi zintuzket zubian igota.
Zatoz, polit hori.
Eman musu.
Ikusten duzu?
Lasai, James. Thailandia da. Ez zaio inori axola gurea.
Bai, txo. Sentitzen dut neskak zikiratu izana.
-Zikiratzea gehiegi esatea da. -Phi Beta Kappa, txo.
-Arizonako unibertsitatean. -Ados.
Eta garagardoekin hondartzara bagoaz?
Zaude, Greg.
Ez duzu Maxen boterea ezagutzen.
Dibertigarria da!
-Etorri. Ontzia hemendik da. -Bai.
Eragin maximoa!
Max, ikaragarria zara.
Milesker.
-Oso ongi. -Erreserba, fidantza eta arazorik ez.
Badakizu gorroto dudala logistika.
Aupa, txiki. Aupa.
Aupa, txiki.
Munstrotxoa.
Ez da hain txarra.
Aizue, zaudete!
DEABRUAREN AHOA
Bizitzan behin egingo duzue.
Baina benetako lana da?
Bai. Sabrina Carpenterren bainujantzi marka da.
Inbertitzailea aitaren ezaguna da.
Bere sare sozialak eramango ditut,
eta bi urtean den-dena kudeatuko dut.
Baina atsegin duzu Sabrina Carpenter?
Dibertitzea atsegin dut.
Zer duzu buruan?
Ederra da.
Baina New York adostu genuen denok, hori zen tratua.
Eta orain aldatu egin da. Los Angelesera zoaz. Dena aldatu da.
Unea bizitzen ari naiz.
Abagune bat aprobetxatuko dut, eta zu nirekin zatoz.
Asko kostatu zait onartu dudan lana lortzea.
Ezin dut utzi.
Ez duzu utziko.
Plan aldaketa da.
Oso barregarria zara.
Baina…
Zertan egingo dut lan?
Non biziko naiz? Ez dut inor ezagutzen han.
Ni bai, horrekin nahikoa duzu.
Zu eta biok, betiko.
Tira, utz dezagun hori. Egingo dugu igeri?
Beerponga erakutsi behar diet hauei. Baina zoaz zu.
Bakarrik?
Aizu, Adrienne! Zu nire taldean!
-Ados. -New York amaitu da. Benetan.
Hori txupitoa.
Ene Jainkoa.
Ez! Akabatuko zaitut!
Jokatu nire ordez. Komunera noa.
Ados.
Ene Jainkoa.
Bai.
Mendekua platera hotzean jaten da.
Ez.
Aizue, itzuli egingo gara.
-Beste neska non? -Komunean dago.
-Bai, hori da! -Zoaz pikutara, Greg. Nola…
Aizue, itzuli!
Aizue! Hemen nago! Ene Jainkoa!
Aizue!
-Greg, Greg. -Aizue!
Aizue!
Aizue, hemen nago! Ene!
Tira.
Ene Jainkoa! Utikan!
-Goazen! -Ene! Hemen!
Aizue, non da Sara?
Zer?
Non arraio dago Sara?
Aizu, aizu! Gelditu ontzia!
Laztana, sentitzen dut. Ez genekien.
Ene, zenbat zeuden?
-Milaka. -Bai, ohikoa da Thailandian.
Utzi egin nauzue.
Ez nekien uretan zeundela, ez mugitzen ari ginela.
Banekien, baina nahastuta nengoen,
-kapitainak esan… -Ene, Greg, eskerrak zuri.
Aski da.
Isildu une batez.
Baina ongi atera da.
Eskerrak. Ezta?
Osatuko zara. Zainduko zaitut.
Joan gaitezen. Berandu da.
Sentitzen dugu.
Milesker.
Ea, jatera denok.
Hori da.
Ene, haserre nago.
Iruzkinekin hondatuko dut tipoa.
Ez da inoren errua izan.
Norbait atzean uztea
ez da huskeria, ezta?
Oinarrizko segurtasuna da.
Ez dakit, kontatu buruak. Oinarrizkoena da.
Sara, nahi baduzu, aitari esango diot salatzeko,
edo gutun bat bidaltzeko izutu dadin.
Ez da bere errua.
Bai. Arrazoi duzu.
Dena bat etorri da gaizki ateratzeko.
Parrandan ari ginen eta zu hortik.
-Eta zarata… -Esan dizut, ez da inoren errua izan.
Jägermeisterra asmatu zuenarena.
Bai, ezta?
Iruzkinduko dugu Jägermeister?
-Ideia ona, laztana. -Milesker.
Denbora joan zait.
-Uste nuen ontzian zeundela, Sara. -Baina ez.
Ez naiz xehetasun guztien arduraduna.
Noiztik?
On egin.
Afari dibertigarria nahi nuen.
Gera zaitez, dibertitu.
Bai, aukera balitz bezala.
Badakit uretan utzi zaitugula hilzorian
eta ubelduraz josita zaudela, baina beste bat da biktima.
Max.
Bigarren urtetik hezur eta mami izan zarete.
Ez dakit, agian distantzia apur bat
ongi etorriko zaizue.
Los Angeles ongi dago.
Gogoko ditut merkataritza-guneak.
Edo joan New Yorkera.
Egin zure bidea.
-Barkatu zaindu ez izana. -Barkatu esajeratu izana.
-Barkatu. -Barkatu. Benetan.
Milesker.
-Barkatu pixa egin izana. -Barkatu hori ere.
Egia esan, ez da lehen aldia
Adrienneren maskuritxoak hondamendia ekarri duela.
-Ez dakizu ondo. -Hori da.
Greg Labradorra da, ezta?
Edo Golden Retrieverra?
Biak zituen Bumblen.
-Badakit. -Pozten gara ekarri izanaz.
Bai, ez dago gaizki oraingoz.
-Uste duzue elkar musukatuko dutela? -Bai, antza.
Lehen ilaran lekua hartuko dut.
-Bai, zoaz. -Zoaz.
Benetan sentitzen dut gaurkoa.
Lasai.
-Arazorik ez. -Ardura hartu nahi dut.
Badakit ohitura txarra dudala pentsatu gabe
aurrera egiteko.
Ez zara zu soilik.
Ni ere arraro egon naiz asteon.
Aita.
-Bai. -Bai.
Badakit motxilero etorri zela hona.
Baina argazki bat bidali nahi diot,
hondartza gogokoena zein zuen galdetu, edo zer jan zuen.
Bai.
Berarekin hitz egin.
Ez dugu leizeetara joan behar bihar, gehiegi bada.
Ez. Hori badakit.
Atsegin zuen leizeotan igeri egitea.
Bihar. Deabruaren Ahoa.
Zure aitagatik eta gu guztiongatik.
Bada, ez bazenu pentsatu gabe aurrera egin hil zenean,
eskola utzi izango nukeen.
Ez zenidan amore ematen utzi.
Trauma traumaren alde. Guraso hilen elkartea eta.
Bai. Festa haietara eramatea…
Bai. Jantzi eztabaidagarriak.
-Zergatik gindoazen berdin? -Beti berdin.
Kontua da salbatu ninduzula.
Egia da.
Maxen magia.
-Tira, esan. -Ez.
-Esan. -Bakean uzten banauzu.
Ez. Zu eta biok…
-Betiko. -Hori da, neska!
-Tira, biluzik igeri egitera! -Biluzik…
-Bai! -Ene.
-Tira. -Ez, lasai.
-Ongi nago. -Kaka. Barkatu.
Badakizue? Ahaztu. Egingo dute haiek.
-James eta Greg… -Ez. Benetan.
…egon daitezke biluzik elkarrekin.
-Nahi dutena da. -Zoazte.
Haserretuko naiz ez bazoazte. Ondo pasa.
Tira!
Bai!
Biluzik igeri egitera!
-Azkar, azkar. -Tira. Zatozte!
-Tira, neskak! -Kendu dena!
-Etorri! -Aupa, laztana!
-Ene. -Tira.
Zatozte!
-Zer da? -Zer? Zer da?
Ez, zerbait sentitu dut.
-Ene. -Zer diozu? Zer?
Zerbait ikusi dut. Alde!
Zer…
-Ez! Zerbait sentitu dut. -Zer zen? Zer?
Hori. Zer da?
Hondartzan agertu den gauza hori.
-Hozkada da hori? -Ene.
Hau ez da dibertigarria. Ezabatu.
Goazen, 09:00etan jasoko gaitu furgonetak.
-08:00etan, laztana. -Hori esan dut.
Bihar ur gezan egongo gara. Ez dago kezkatzerik.
Ados. Goazen.
Goazen.
Ikaragarria da!
Ederra. Hori da?
-Zer? -Deabruaren Ahoa.
Ikusten haginen isla uretan?
Oraindik ez. Sareko argazkiak bezala bada,
harrigarriagoa da.
Eta askoz urrunago.
Mokadu gutxi ekarri ditugu?
Sarak izango du proteina-barra motxilan.
Noski.
Ez etorri nigana gosez edo larrialdian bazaudete.
Eta hitzematen dizuet, merezi izango du itxarotea.
-Eta, bai, iragazgaitza da. -Dena pentsatu duzu.
Bai, Boy Scout nebei esker. "Egon beti prest".
Polita.
-Kaixo. -Kaixo.
Aupa!
Horra hor.
Wat dut izena. Leizean gidatuko zaituztet gaur.
Norbait egon da leizeren batean?
-Ez? -Birjinak gara leizeetan.
Ados.
Eta norbait uraren edo igeri egitearen beldur da?
Ez da ura. Barruan egongo dena baizik.
Lasai. Ura ez da hamar edo 15 metro baino sakonagoa.
Eta arraintxoren bat, Nemoren Bila bezala.
-Hori dut film gogokoena. -Nik ere bai.
Bai.
Lasai. Segi igeri egiten.
Gero egingo dugu igeri. Orain kayaka, ados?
Ados.
Ados ba.
Ene!
Mundiala.
Amari gustatuko zaizkio.
Greg, ama berriro aipatu…
Bai!
-Oso ongi. -Oso ongi.
Hau da orduan?
Hau leizearen sarrera da, ez Deabruaren Ahoa.
Badator.
Bai.
-Ongi zaude? -Bai.
Ea.
Polita.
-Polita. -Aparta.
Leize batean ez baduzu TikTokik egiten, gertatu al da?
-Gertatu da. -Urpekari ederra lauretan.
-Galdera ona da. -Agian.
Ea, gazteak, arazorik baduzue, ez izutu.
Esan niri.
-Barkatu. -Ez.
Beraz, gaurkoan
bide berdetik joango gara, Sarak eskatu bezala.
Erraz.
Baina itxura ederra du honek.
Agian gorria hobe.
Ez, ez.
Montzoiak dagoeneko urez bete du.
Hobeto urpekari.
Uste nuen montzoia hasteko hilabete falta zela.
Ekaitza izan genuen orain gutxi.
Baina orain dena polita da, ezta?
Entzun dut bide gorria ere aparta dela.
-Bai. Atsegin dut gorria. -Bai horixe, laztana.
Nik berdea polita dela eta errazxeagoa dela entzun dut.
Bai. Gorria zailegia da.
Zailegia? Ene, orduan egin behar dugu. Kaixo.
Max naiz. Urte askotarako.
Dibertsioan aditua. Beraz, diberti gaitezen.
Bai.
Ondo da. Primeran.
Bide gorritik joango gara ongi baderitzozu, Sara.
Noski.
-Bai! Saratxo. -Bai!
Kontuz. Ilegorria bide gorrian.
Mundiala izango da.
Salbamendu-jaka aukerakoa da, baina…
-Hartuko dut bat. -Ados.
Milesker.
-Tori. -Milesker.
Aizu.
Oihuka ari denak egin dizu hori?
Esan laguntzarik behar baduzu.
Marmokak izan ziren.
Leize osoa zeharkatu dut.
Ikusi dudan okerrena siluru lodi eta tristea da.
Ez da polita.
-Eskerrak. -Zortea izan dugu.
Itxita egon da ekaitzengatik.
Gaur da azken eguna Songkranerako itxi aurretik.
Thailandiar Urteberri Eguna?
Izutzen bazara, begiratu beherantz.
Lagunduko dizut.
Orain arte.
Txistu-markak konparatzen ari zineten?
Horrelako zerbait.
-Ezkontza udazkenean da. -Ados.
-Txikia, intimoa, urpean, noski. -Ederki.
Aizue.
Orain edo inoiz ez.
Ados.
Goazen.
Nire gauzak hartuko ditut.
Tira. Izan Greg bezalakoa. Ez pentsatu.
Ez dut pentsatzen!
Marmokarik ez, benetan.
-Zein da arazoa? -Zer da?
Zer duzu?
Sara, ongi zaude?
Aingira bat.
-Aingirak itsasoan daude, ez leizean. -Ikusi dut. Benetan.
Antzeko gauza asko daude.
Greg, laztana, mesedez, ez.
-Bada… -Ez duzu amaitu behar.
Ez duzu esaldia amaitu behar.
-Ados. -Bai.
Ez dago itzultzerik.
Bide gorriko hurrengo leizea oso berezia da, ikusiko duzue.
Baina soinurik ez.
Deabruaren ahoa da.
Ziur horrela deitzen ziola lacrosseko taldeak Adrienneri.
Jeloskor zaude.
Sara, zerbait esan nahi dizut.
Urperatu baino lehen, bota airea,
gero arnasa sakona, ados?
-Ez, ongi nago. -Begiratu behera.
Watek esan du ura izugarria zela?
SARRERA - BIDE GORRIA TUNEL URDINA
Hau tunel urdina da.
Eguzkiak hondar zuria jo eta etxerako bidea erakusten digu.
Tunela irteera da. Ados.
Leize hau izugarria da.
Barkatu.
Bide gorri nazkagarria.
Hau da Deabruaren Ahoa.
Ikusten? Haginak.
Sara, azkar.
Ederra da, egia esan.
Zaude, Max!
-Sara, ongi zaude? -Bai, ongi nago.
Hau Eskeletoen leizea da. Benetako hezurrak daude behean.
Gizakienak?
Bai, gizakienak.
-Wat. -Bai.
Giza hezurrak esan duzu?
Zer? Zergatik?
Leize hauek oso zaharrak dira,
urte asko dituzte.
Zuloa "eta pun".
Herri osoa hilda.
Gonbidatuak gara.
Leizeak, nagusiak.
-Leizeak errespetatu ezean… -James, Hezurren leizea.
-Ulertzen, txo? Hezurren leizea? -Aizu.
Ez da txistea.
Niretzat bai. Zuentzat?
Ados.
Tira, James. Tira.
Giza hezurrak.
Hemen behean da.
-Gizakienak. -Hemen.
Sara, larrialdia dugu!
Argazkia ateratzeko.
-Tira. -Aterako dut nik.
-Tira. Prest? -Tira.
-Bat, bi eta hiru. -Oso ondo.
Ederki. Orain Greg dugu oroigarrietan betiko.
-Bai. -Ados.
-Baina gorantz atera ezazu. -Ados.
Phi Beta Kappa.
Uste nuen jakingo zuela leizea errespetatzen.
-Greg! -Behatzetara apuntatu beharko luke.
-Apuntatu. -Ikusten dut.
Max zuzendaria.
Ardura hartzen bigarren urtetik.
Nola biziraun dugu bera gabe?
Aizu, zer esan dizuet?
Arroka hau ahula da. Erortzen badira, hil egingo gara.
Bai. Barkatu. Istripua izan da.
Ez nuen jo nahi.
-Bagoaz. Hurrengo leizera. -Ados.
-Tira, James. -Zer?
-Errieta egin dizute. -Txarra zara.
-Haserretzen ari nauzu. -Ados.
Lagunari niri horrela hitz egiten utziko diozu?
Bai.
Entzun dizut.
Lekua ederra da.
Ez dakit.
Zer da hori?
Zer? Zer da?
Zer da usain hori?
Hauek itsasoko arrainak dira.
Zer arraio?
Guztiak hilda daude.
Laztana, gaurko sushia utziko dugu?
Nola iritsi dira hona?
Leizeak itsasora darama handik.
ESKELETOEN LEIZEA ITSASOAREN IKUSPEGIA
Bai. Baina zuloa oso altu dago.
Altuegi.
Ekaitzak itsasoko ura ekarriko zuen.
Eta ur gezak itsasoko arrainak hil zituen.
Buelta emango dugu?
Beste bide batetik.
Hemendik. Hurrengo leizera.
Ongi zaude?
-Etorri nirekin. -Bai, ongi nago.
Wat, zergatik hain arreta handia?
Zure lagunak eskupekoa eman dit.
Zu gehiago zaintzeko.
Ongi nago. Nik ordaindu dut, beraz, eskupekoa nirea da.
Ez eman tratu berezirik, ados?
-Ados. Bai. -Milesker.
-A zer nazka. -Nazkagarria.
-Oso. -Bai.
Ene!
Hau ederra da.
Ikusten argia hemendik?
Eta ubelduak?
Ongi.
-Ur gezak ez du hainbeste erretzen. -Ongi.
-Horregatik dut Wat gainean? -Zer?
Eskupekoarena esan dit.
Nik zu zaintzea nahi ez zenuenez,
-pentsatu dut… -Umetzat jo nazan ordaintzea?
Sara, eman labana.
Hil arte borrokatuko gara?
Flotatuko dugu hobe?
Max.
Orain grabatuta dago. Ez duzu ihesbiderik.
Ea, pinpirin!
Gay!
-Zer? -Zerbait sentitu dut hegatsean.
Ez dut ezer ikusten.
-Aizu, lasai. -Bai.
Lasai. Tira.
Tira. Lasai.
Arrokak zorrotzak dira. Joan mantso.
-Zer da? -Arroka zorrotzak. Kontuz.
Ederki.
Izugarria da hain zahar eta hain hauskor izatea.
Kareharrizko zuloa.
-Horrela sortzen dira leizeak. -Kareharria.
Karbonatiko sedimentarioa.
Utzi asmatzen. Arrokatxoak?
Badakizu. Nire lehen hamarrekoa da.
Bederatzikoa.
-Kaka. Batek ebaki egin dit. -Zer… Ez, ez.
-Ezin dut begiratu. -Tira.
-Ezin dut begiratu. -Ongi zaude?
Azpian labanak bagenitu bezala.
-Bai. -Ongi zaude, Greg lehengusua?
Bai, zera du odolarekin…
-Laztana, gogoratzen mantra? -Zer du odolarekin?
-Bai. -Ezin du ikusi.
-"Seguru nago. Berezia naiz". -Bai.
-"Ni neu naiz". -Bai, ni neu.
-Ene… Ez. -Ene.
Benetan, Greg, ondo zaude?
Amaitu da? Odola, jarioa amaitu da?
Lasai dezakezue?
"Seguru nago. Berezia naiz…". Zer? Berdin dio.
Txikitan, anaiak txantxa egin zidan.
Gezurrezko bizikleta-istripua gure bizilagunarekin, Tanner,
bost bat urte zituena.
-Ketchupa erabili zuen. -Betikoa.
Ez, traumatizatu ninduen.
Orain odola ikustean izutu egiten naiz. Tan-Tan hilda ikusten dut.
Itsasgarriak iraungo du. Jarraitu nahi?
Ez, ez.
Politika jarraituz, zauriren bat bada, itzuli behar dugu. Goazen.
Aizu. Zaude.
Adrienne, laztana, ongi zaude, ezta?
Eskerrik asko kezkatzeagatik.
Badakit azken leizea apartekoa dela.
Max, odoletan dago.
Ondo da. Entzun hau.
Hasi itzultzen,
nik leizea azkar ikusiko dut
eta azkar joango naiz zuengana.
-Bakarrik joango zara ikustera? -Bai.
Wat, segurua al da?
Ez, ez, ez da segurua.
-Ezin du hori egin, ezta? -Ez. Aizu.
-Wat! -Lasai, lasai.
Goazen hurrengora elkarrekin.
Espero eskupekoa ona izatea.
-Zer esan du? -Ondo da.
Greg, aupa, laztana. Begiratu.
Ez dago odolik.
Dena ongi dago.
Seguru nago.
-Berezia naiz. -Berezia naiz.
-Ni neu naiz. -Ni neu naiz.
Astakirtenok, denok batera.
-Seguru nago. Berezia naiz. Ni neu naiz. -Seguru nago. Berezia naiz. Ni neu naiz.
Ea. Hau da. Espero merezi izatea.
Ez dut ezer ikusten.
Itzali argiak.
Aizue, itzali argiak.
Itzali argiak.
-Ene. -Zer?
Ikaragarria.
Zer?
Ados. Dibertsioan adituak arrazoi zuen.
Batzuetan arrazoi du, bai.
Entzuten dizuet.
Begira. Harry Potter naiz.
Izugarria da, aitortu behar dut.
-Bai! -Zaintzen zaitut. Beti.
Bai!
Eromena da.
Ea, goazen.
Zer? Iritsi berri gara.
Goazen bide luzetik. Leize gehiago daude.
Ezin gara hemen geratu?
-Mina dut hankan. -Ez zaude odoletan, ezta?
-Bi minutu gehiago, ados? -Bai.
Zer moduz, Ade? Salbamendu-jaka nahi?
-Egia esan, bai. Milesker. -Ados.
-Ederra izan da, ezta? -Bai.
Orain zu.
-Tori. -Zatoz. Hasi bueltaka.
-Ederra da. -Bai.
Milesker.
-Zer, zer gertatu da? -Zer?
-Urpekariak min hartu du.
-Zer? -Lasai. Arnastu sakon.
-Arnastu sakon. -Odol asko dago.
-Ongi zaude? -Odoletan?
-Lasai. Dena ongi dago. -Entzun…
-Joan behar dugu. -Ez diogu lagunduko?
-Jaitsi eta bilatu edo? -Zera…
"Shalarm". Zer da hori?
Zer esan nahi du? Zer da?
Marrazoa.
Zer?
-Zer? -Marrazoa?
-Hemen? -Zer diozu?
-Zer? Ez, ez. -Altxa. Sara?
"Marrazo" esan duzu?
-Zer? -Esan du… Esan… Entzun…
-"Marrazo" esan du? -Esan du…
-Bai, esan du. -Lasai. Lasaitu.
Ixo!
Entzun Wati.
Joan behar dugu.
-Ados. -Ados?
Barkatu. Nola dago marrazo bat ur gezako leize batean?
Batzuk ur gezan eta gazian egon daitezke.
Nola sartu da leizera? Uberra eskatu du?
Ez dugu orain jakin behar.
-Ez diot amari deitu gaur. -Jarraitu, ados?
-Nola dakizu? -Ongi zaude?
-Ea, goazen Watekin. -Ongi nago.
-Ez badago odolik. -Goazen.
-Zaudete. -Tira.
Ez dut leizeetan zehar joan nahi arriskutsua bada.
Zein da plana?
Baliozko galdera da.
Ez gara uretan sartuko planik gabe.
Ni naiz plana. Zuek babestuz. Goazen.
-Ez, ideia txarra da. -Aski da.
-Ez! -Max…
-Ez! -Eta ez badu…
Badaki nora doan.
-Ez diot jarraituko. -Badaki zertan ari den.
-Ez naiz uretan sartuko. -Jarraitu!
Ez naiz joango!
-Ergela da. -Ongi?
Zergatik jarraituko diogu? Uretan sartuko gara?
-Max, benetan? -Ea, jarraitu.
-Itxaron. -Ni banoa. Etorri.
Ez naiz joango.
Wat?
-Wat? -Inork ez dit entzuten!
Inork ez dit entzuten!
Ez du zentzurik.
Wat!
Zer?
Ene.
Nora…
Wat.
Joan da.
Ez, ez. Hau ez da gertatzen ari. Ez da gertatzen ari.
Nik uste baietz.
LEIZE FOSFORESZENTEA
BIDE GORRIA ESTALAKTITEN LEIZEA
Hil egingo naiz.
-Hil egingo naiz. -Non arraio dago?
Greg, utzi negarrak.
Max, utziko duzu bakean?
-Ziur ongi zaudela? -Bai, itsasgarria apur bat askatu da.
Ea, konponduko dut. Leize honetatik ateratzean, ados?
Ez diet gelditzeko eskatu nahi.
Denok aterako gara. Elkarrekin.
Greg?
-Greg! -Jarraitu egingo digu.
Greg!
Hil egingo naiz. Hil egingo naiz. Ene.
Ezin dut arnastu. Ezin dut.
Ezin dut arnastu.
Greg, txo.
Ezin dut.
Ezin dut arnastu. Ezin dut arnastu. Ene.
Mesedez, utzi bakean, ados?
-Utzi bakean. -Zer diozu?
Zurekin aterako gara, Aquaman bezala.
Jason Momoa onena da.
Bai. Horixe. Adrienne, utziko salbamendu-jaka?
-Bai. -Superheroia etor dadin.
Tommyrengatik.
Tanner da.
-Bai, Tanner. -Tan-Tan. Bai.
Ea.
-Ea, txo. Sartu. -Ados.
Lasai. Hemen nauzu.
Ea, goazen.
-Atera zaitzagun. Lasai. -Ez diot amari deitu.
Ez diot amari deitu. Amari deitu behar nion.
Greg!
Kontuz!
Greg?
Ez!
Greg?
-Askatu! -Ene!
Ez.
Ene.
-Ade. -Joan behar dugu!
-Ez, ezin dugu utzi! -Goazen.
-Goazen! -Ezin dugu utzi! Ezin dugu!
Ez!
Tira.
-James. Altxa. Tira. -Sara, zoaz. Tira. Altxatu.
-Tira, tira. -Tira.
-Hori da, heldu. -Tira.
Tiratu!
Ea, zoaz.
Bultzatuko dut.
Aizue. Ez da hainbesterako.
Lasai.
Ez dira hain sakonak.
Odol-jarioa gelditu arte itxaron,
-eta sendatuko zaitugu. -Ez.
Marrazoek odola usaintzen dute.
Nola dago hain zaurituta?
Arrokak. Azpitik arrastatuko zuen.
Eta orain zer?
Sendatu egingo dugu. Eta gero bagoaz.
Konponduko dut. Benetan. Utzi pentsatzen.
Ez mugitu, ez egin erokeriarik.
Zer?
Sarda marrazoa.
Izango da.
Hori esan dut. Ur gezan eta gazian egon daitezke.
Eta oldarkorrak dira oso. Harrapakinak buruarekin jotzen dituzte.
Jarraitu egiten zaituzte etengabe…
Telebistan bezala.
Hegatsaren txanoa buruan daraman…
tipoa bezala.
Ene, Greg.
Amari gauero deitzen dio.
Ez dut ulertzen nola gertatu den hau.
Hau ez zen gertatu behar.
Ez, labirinto honetan harrapatuta dago.
Eta lurraldekoia da eta…
Joan da.
Ezin dut sinetsi Watek utzi izana.
-Ez ginen entzuten ari. -Bai. Baina arduraduna zen.
Horregatik entzun behar genion.
Aizue, Wat bizkorragoa da.
Atera egingo da eta laguntza bidaliko du.
Hemen geratu behar dugu, eta itxaron.
Hori egin behar dugu.
Haurrak galtzean dauden tokian geratzen direnean bezala…
Zeri begira zaude?
Nora joan den ikusi nahi dut.
Hurrengoa arrain hilen leizea da, gero, saguzarrena…
-Ez. -…eta hortik gertu…
Agian hemendik joan da. Abaraska modukoa da.
Tunel estuena. Agian marrazoa ezin da sartu.
Laztana, denbora galtzea da.
Zer diozu?
Watek laguntza bidaliko du, ados? Horren erraza da.
-Eta ez bada iristen? -Etorriko dira gure bila.
Hitzematen dizut.
Ez!
Ez.
Ez. Ez.
Ez, ez!
-Ez! -Ene Jainkoa.
Ez.
Ez gaitu inork lagunduko.
Zer egingo dugu?
Asmatu zein bide hartu duen Watek,
eta bestea hartu.
-Ezinezkoa da. -Badago beste bide bat.
-Itsasora joan gaitezke hurrengoan. -Itsasora?
Bai, ikusi dut zulora daraman pasabidea,
itsasora ateratzeko, begira.
-Erabiliko… Itxaron. -Biderik laburrena da.
Leizeetarako mapa daukagu.
Ez dugu itsasorako mapa. Beraz…
Ez dakigu nora eramango gaituen itsasoak.
Zerbaitengatik dago marrazo hori hemen.
-Ez. Adrienne… -Ez.
Zaurituta eta odoletan zaude.
-Laguntza behar duzu. -Ez, Max.
-Geratu. -Ezin dut.
-Horixe diot. -Greg hilda dago!
Eta eztabaidatzen ari zarete eta hilda dago.
Ez dut hemen bakarrik hil nahi.
Ados.
Zergatik ez dugu itxaroten?
Norbait konturatzean Wat ez dela…
Jaieguna da. Ez da inor etorriko.
Berarekin geratuko naiz, joan zaitezte zuek.
-Ez. Ez dut hau atsegin. -Onartu behar dugu.
Watek hau zuen ogibide eta hilda dago.
Hirurok geratu behar dugu Adrienneri laguntzeko.
Ezin dut utzi.
Ados. Ba eman mapa, James eta biok bagoaz eta.
-Ez genuke joan behar. -James.
Ez, laguntzeko moduren bat egongo da,
laguna bakarrik eta odoletan utzi gabe.
Ba geratu berarekin, baina eman mapa, salbatuko zaituztet.
-Ez, ez. Max. Mesedez, ez. -Sara.
-Sara. Eman mapa. -Hartu.
-Ez! -Emadazu. Eman!
Adrienne!
Atera uretatik, tira! Atera uretatik, tira.
Tira.
-Altxa nazazu. -Bizkor. Itzuli hona.
Lagundu!
Altxa! Altxa!
Adrienne, bizkor!
-Heldu, heldu! -Tira!
-Bizkor! -Altxa!
Adrienne, heldu eskua!
Altxa nazazu.
Tira! Adrienne, heldu! Heldu eskua!
-Tira, tira! -Tira, tira!
Ene Jainkoa!
Trabatu egin da!
-Igeri egin gabe ezin du arnastu. -Ezin dute atzera joan.
Ade, entzun, irten gaitezke orain bagoaz.
-Ez. -Bai. Adrienne, lagunduko dizugu.
-Ados, baina goazen segituan. -Aizue, entzun!
Nik eramango zaitut, baina uretan sartu behar duzu.
Tira, goazen. Talde gisa, goazen.
-Banan-banan. -Ez…
Adrienne!
Banoa.
Hurbiltzen ari da! Ez naiz heltzen! Adrienne!
Hel nazazu eskutik! Adrienne!
-Begira! -Ez.
Egin igeri!
-Bizkor! Tira! -Adrienne! Heldu eskua!
-Tira! -Heldu eskua!
Heldu…
Ez! Ene!
Ene! Ez. Adrienne!
Ene Jainkoa!
Lagundu!
Hau izugarria da.
-Ezin dut. -Nola…
Akabo.
-Ez. -Ez dut inor hiltzen ikusi.
Orain bi ikusi ditut.
-Ahal genuen salbatu. -Zu ere hiltzeko?
Joan behar dugu. Koska erortzen ari da.
Itsasorako zuloa.
Abaraska leizeak.
Jarraitu ezin gaituen tokira joan behar dugu.
Berriro traba dadin. Agian hil egingo da.
Zenbat eta estuagoa izan pasabidea, hobe…
Hobe hemendik ateratzea.
Itsasoa da gertuen dagoen irtenbidea.
Badakizu nondik etorri zen marrazoa?
Itsasotik.
Ziur ez dela hemengo bakarra.
Uste dut aukera gehiago dugula kanpoan.
-Hemen erasotzen badigu… -Ezin digu jarraitu.
-Ez dakizu! -Aizue, aizue.
Lasai zaitezte.
Ados? Elkarrekin joango gara.
Egia esan, uste dut Sarak dioenak zentzua duela.
Zergatik zaude bere alde?
Ez nago inoren alde. Elkarrekin egon nahi dut.
-Ezin ditut lagunak zaindu? -Beti berdin!
-Ez… -Dena manipulatzen duzu!
Nazkatuta nauka.
Zurekin egoteak nazkatzen nau.
Max…
Ez da horrela…
Ados.
Orduan, dena erraztuko dizuet bioi.
James, ez.
Txantxetan?
Ezin dut bakarrik utzi. Barkatu.
Txantxetan.
-Max. -James.
Nirekin zatoz?
Noski.
Itsasorako zuloa han da.
Ez dakigu zer dagoen beste aldean, beraz, saiatuko gara.
Ados. Milesker.
Eskeletoen leizean gaude, Abaraska tunelerako bidea duena.
Ados.
Ados. Goazen. Milesker.
Milesker fidatzeagatik.
Benetan.
ESKELETOEN LEIZEA ABARASKA TUNELA
Mapak dio ur azpiko sarrera dagoela hemen.
Zaudete. Ez izutu.
Begiratuko dut.
Erabaki dut lehen.
Bakarrik joaten utziz gero, nola da gertatu zitzaizunaren desberdina?
Nik ez nuelako alde egin. Utzi egin ninduzuen.
Zu ere bazara arazoaren parte.
-Zer esan nahi duzu? -Ardura eman diozu.
Arnasa luze eutsi behar da, baina ahal dugu.
"Seguru nago. Berezia naiz…".
Emakumeak lehenik.
Nora joango gara hemendik?
Maparen arabera, hemendik da sarrera.
Baina jakiteko modu bakarra han goitik da.
Marrazoa ez da han goian egongo.
Estua da.
Oso estua.
-Ba has gaitezen arrastaka. -Ados.
Ez dut hemen hil nahi.
Ez gara hemen hilko.
Ez, ezin naiz hil, txoroarena egiten
Thailandian.
Guraso gaixoak.
Bizitza alferrik.
Gauzak serioago hartu behar nituen.
Ez heldu izatea gerorako utzi,
abokatutza ikasi arte.
Hori oroituko du amak nitaz?
Ergela naizela.
-Ez zara ergela. -Inola ere ez.
Denbora asko galdu dut.
Hemendik aterako gara.
Mugitzen jarraitu behar dugu.
Hemendik ateratzen banaiz, zin egiten…
Ez, ez!
-Ez, ez! -Ez.
Ez.
Ondo da.
Zer da hori?
Entzuten duzue?
Itzaliko duzu argia une batez?
Hori…
Eguzkia da?
Ene Jainkoa. Goazen!
Atera gaitezen hemendik!
Max!
-Max! -Zer egingo dut? Zer dut azpian?
-Heldu eskutik. -Ezin dut. Askatu egingo nau.
-Geldi. -Ados.
Ez mugitu.
Ez!
Lagundu.
James, geldi. Apurtu egingo da.
-Amaitu da. Tira. -Ea, altxa ezazu!
-Ez naiz iristen. Altxa ezazu! -Ezin dut.
Altxa ezazu!
-Ezin dut. -Lagundu!
Zera…
Askatu behar zaitut.
Ez, zaude, ez!
Zuregana goaz.
-Goazen. Goazen. -Ea, itxaron.
Utzi egiaztatzen. Utzi begiratzen. Ados? Segundo bat.
Ados. Tunela dago hemen behean.
Aire-poltsa bat du, ikus dezaket.
Baina arnasa eutsi eta aire-poltsara iritsi behar dugu.
-Gai izango gara? -Ez dago beste aukerarik.
Lortuko dugu.
Ea.
Luze eutsi dugu arnasa.
-Ez dago aire asko hemen. -Ez hitz egin hainbeste.
Aurrera joango naiz. Ea noraino iristen den.
Max?
Ez badugu…
Ez… Ez esan hori.
Ezta pentsatu ere. Aterako gara hemendik.
Tunel osoak ditu aire-poltsak, sabaiko zulotxoak.
Ados. Beraz…
Bai, hurrengora igeri egin eta hurrengora, ados? Goazen.
Marrazoak bezala. Ez gelditu inoiz.
Tira!
-Airerik ez. -Aurrera!
Maite zaitut.
Aurrera.
Ez!
Sara!
Ez! Ez!
-Ez. Ez. -Aurrera jarraitu behar dugu.
Ez. Hortxe bertan dago.
-Jarraitu behar dugu. Benetan. -Ez.
Ezin dut.
-Zuk eta biok. -Ez!
-Jarraitu behar dugu. -Ez dut nahi.
Iritsiko gara. Bat…
Bi…
Jesus! Ene Jainkoa.
-Hemen izan da. -Zer?
Ene Jainkoa!
Lagundu. Ez!
Ez!
Goazen hemendik.
Ados.
Ea, atera uretatik.
KOSKAREN LEIZEA
Hori koskaren leizea da, non Adrienne galdu dugun.
Hori Deabruaren Ahoa.
Eta hori itsasoa.
ABARASKA TUNELA ESKELETOEN LEIZEA
Hasi garen lekuan gaude.
Ez!
Zertan ari zara?
Behar duguna soilik hartzen.
Nire errua da?
Jamesena?
Ez.
Salbatzen saiatu naiz.
Tira eta tira ari nintzen,
-eta tira. -Badakit. Badakit baietz.
Maite nuen.
Baita nik ere.
Badakit.
Saiatu gara zure erara.
Eta hasi garen lekuan gaude.
Irteera hortxe dago, Sara.
Geratu hemen.
-Ez. Sara. -Begiratuko dut.
Ez. Ez.
-Zertan ari zara? -Hori tunel urdina da. Irteera da.
Itzuli!
Gelditu. Ez zaitzala ikusi.
Non dago?
Ez dut bidea ikusten, ilunegi dago.
Ea. Piztu argia.
Ados. Baina unetxo bat, ados?
Ez dut ikus gaitzan nahi hemen badabil.
Zertan ari zara?
-Bidea ikusi behar dut. -Itzali.
Ez mugitu.
Adrienne.
Ez.
Ikusten leku hori?
Estalagmitetan ezkutatuko gara, ezin digu jarraitu
-tunelean. -Ez.
Ezin du.
Max, geldi!
-Ez… Ia. Gertu gaude. -Arraioa.
Max! Begira!
Ez! Ez!
Aizu!
Ez!
Ez, ez!
Hemen!
Ez!
Aizu! Hemen!
-Ene Jainkoa. -Ia iritsi gara.
Ez.
-Igeri egin dezakezu? -Ez. Harrapatuta gaude.
Lasai. Itsasorako pasabidera joan gaitezke. Eta orain bagoaz…
DEABRUAREN AHOA LEIZEA
ITSASOKO IKUSPEGIA
Non dago?
Hilda, espero.
Ez gara Los Angelesera joango, ezta?
Hemen gaude oraindik.
Eta hemendik ateratzean,
nahi duguna egin eta nahi dugun lekura joango gara.
Eta nahi beste denbora izango dugu
honekin nola bizi pentsatzeko.
Terapia.
New Yorken psikologo gehiago egongo da.
Erne ibili, ados?
Ados.
Arraioa.
-Zer? -Arroka asko daude behean.
Amaitu da, beraz?
Ezin dugu jaitsi sokarekin?
Ez da behar bezain luzea.
Ene Jainkoa.
Funtzionatuko zuela esan duzu.
Lasai, lasai. Utzi pentsatzen…
Itsasbehera dago, beraz, itxaron eta ahalko dugu…
pare bat ordu barru atera.
Bai.
Bakarrik joango naiz eta espero ura altu egotea jauzi egiteko.
Eta ez bada hala?
Orduan…
hankak hautsita itoko naiz, eta zu marrazoak jango zaitu.
Funtzionatuko du.
Hau da aukerarik onena.
Sara!
Jendea bidaliko duzu?
Badakit izugarria izan dela, baina ez da nire errua.
Ezer ez da nire errua.
Ene! Ez nazazu utzi hemen.
Zer ari zara? Ez zara horrelakoa!
Jendea aldatzen da.
Aizu.
Lasai, beste ordu bat edo. Zer da?
Zer?
Bakarrik hilko naiz hemen.
Badakit.
Aizu.
Zu eta biok,
betiko, ezta?
Ados?
Baina zerbait egin beharko duzu,
inoiz egin ez dugun zerbait.
Eskua apurtuta igeri egin?
Ez.
Nirekin fidatu.
Entzuten ditut olatuak gertuago.
Laguntza bidaliko duzu?
-Noski. -Sara, zaude.
Bizitza osoan, uste izan dut indartsua izan behar nuela.
Aitarengatik, lagunengatik.
Zama hori eraman behar nuela.
Baina ez dut ikusi.
Zeinen indartsua zaren.
Eta sentitzen dut.
Benetan…
Sentitzen dut.
Itzuliko naiz.
Zaude! Mesedez!
Zer? Zertan ari zara?
Itzuli arrokara!
Zurekin noa!
Ezin duzu. Eskua.
Itzuliko naiz.
Ahal dut, Max.
Mesedez, ez nazazu utzi.
Hona igo zaitezke?
Ea, zaude!
Heldu soka! Lotu gerrian.
Ahal duzun estuen.
-Ados. -Prest?
-Hasi igotzen. -Ados.
Ea.
Ez!
Irristatu egiten naiz!
Ea.
Saiatu berriro.
Ados.
Ene Jainkoa.
Ea.
Ari gara, Sara! Lortuko dugu!
Max.
Errespetatu leizeak.
Hau Eskeletoen leizea da.
Gonbidatuak gara. Leizeak, nagusiak.
Sara!
Argazkia ateratzeko larrialdia.
Arroka hau ahula da. Erortzen badira, hil egingo gara.
Aizu!
Zatoz bila!
Afalordua.
Aizu!
Tira!
Tira! Zatoz! Beste behin! Zatoz!
Azpitituluak: Julen Zabaleta
Ikuskatzailea: Ilargi G.