Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
(voeten bonzen)
- [Man] Oké mensen, Hij kan elk moment hier zijn.
Laten we dit afronden en soepel afhandelen.
We vertrekken hier op een redelijk tijdstip.
- Oké.
(mensen spreken zachtjes)
Ja.
(deur kraakt)
- Dat is perfect.
- Hallo iedereen, meneer Kilroy is hier.
- Hallo, Tom Kilroy. - Hallo. Leuk je te ontmoeten.
- Aangenaam, Hoe was uw reis, meneer?
- Goede reis. Tom Kilroy. - Hallo, meneer Kilroy.
Ehm, ik had maar een paar dingen.
Dat wilde ik eerst met je bespreken.
Het zal even duren.
om alles klaar te zetten omhoog, niet al te veel tijd.
Ik beloof je, we houden het simpel.
Ehm, is er iets? Wat kan ik voor je doen?
- Heb je koffie?
- (lachend) Ja, ik Neem zeker wat koffie.
Ik zal dat voor je regelen.
- Meneer, als u mij wilt volgen Op deze manier, dat zou geweldig zijn.
- Meneer Kilroy, hoe gaat het?
Ik zal vandaag uw interviewer zijn.
Ik moet even snel een telefoontje aannemen.
Ik kom er zo aan.
(voeten bonzen)
- [Man] Oh, dat had ik niet eens door.
Dat de camera draaide, oké.
- Goed, meneer, probeer het maar niet te veel verschuiven
wanneer je vragen beantwoordt.
We willen niet stoppen halverwege, helemaal opnieuw.
Als u zich ongemakkelijk voelt of als u wilt bijstellen,
Laat het ons weten en we lossen het op.
(handslagen)
Alles in orde?
- [Man] Klinkt goed, klaar om te rocken.
Moet ik mijn antwoorden kort houden of niet?
- [Vrouw] Ja, wees gewoon jezelf.
(Tom schraapt zijn keel)
- [Vrouw] Thomas Kilroy Interview, deel één.
(het geluid van de houten lambrisering)
(voeten bonzen)
(Tom snuift)
- [Interviewer] Goこんばんは.
Kunt u ons iets meer vertellen over...
wie je bent en wie Wie vertegenwoordigt u vandaag?
- Ik ben Thomas Kilroy,
en ik vertegenwoordig de families van Amy Hanson, Randy Harris,
Emma Grove en Peter Moore in de lopende rechtszaak
tegen Fairfield Departement van de sheriff van het district.
- [Interviewer] Dus waarom bent u precies...
Wordt dit beeldmateriaal vrijgegeven?
- We brengen de beeldmateriaal omdat we denken
Het zou gerechtigheid kunnen brengen voor de vier vermisten.
en misschien wat verlichting bieden van de pijn en het lijden
die hun families hebben meegemaakt.
(dreigende muziek)
- [Verteller] Vier internet persoonlijkheden begonnen met de productie
in een aflevering van de realityserie,
"Het Cryptidenproject."
Randy Harris, Emma Grove,
Pete Moore en Amy Hanson
Ze waren jong, energiek en enthousiast.
De vier zijn spoorloos verdwenen.
- Ze waren meer dan alleen contentmakers,
Het waren rechercheurs.
- Vier scheppers, vier zoekers naar de waarheid
die vorig jaar verdween in Fairfield County, Connecticut.
Wat waren ze aan het doen? in Fairfield County,
Connecticut, vraagt ​​u?
Ze waren op jacht naar een weerwolf.
of ze waren in ieder geval Naar aanleiding van een weerwolfverhaal.
De details hierover zijn onduidelijk.
- Agenten, de agenten zijn,
De politie is er op de een of andere manier bij betrokken.
een of andere vorm, weet je?
- [Verteller] Fairfield Onderzoekers van de county
hun bezittingen verzameld vanuit hun hut
en ze bewaarden ze als bewijsmateriaal.
De families stonden perplex. zonder antwoorden
waar hun geliefden naartoe waren gegaan.
- Nu probeer ik het niet om paniek te zaaien,
Maar vier mensen verdwijnen niet zomaar.
Er klopt iets niet.
En wat daar ook gebeurde,
Het had hen wellicht kunnen verrassen.
- [Verteller] De families juridische vertegenwoordiging verkregen
en na een jaar lange rechtszaak,
De bezittingen werden afgestaan.
Ze hebben de gegevens doorgenomen. de bezittingen zelf,
Ze hadden geen idee wat ze zouden aantreffen.
Naast kleding, toiletartikelen, en kampeerbenodigdheden,
Ze ontdekten ook de camera gebruikt door de vier
met daarin de beelden die ze hebben gefilmd
tijdens de productie van hun laatste aflevering.
Maar hier komt het gedeelte. Dat houdt me 's nachts wakker.
Hun beelden zijn teruggevonden.
Laat dat even tot je doordringen.
Wat ze ook zagen, wat hen ook volgde,
wat hen ook gemaakt heeft Verdwijnen, het staat op tape.
Ik maak deze video. specifiek voor Thomas Kilroy
Ik verzoek u de beelden vrij te geven.
van hun laatste, noodlottige optreden.
- [Verteller] Dit is de laatst bekende beelden
van de vier uit Fairfield County.
- [Interviewer] Als er sprake was van een doofpotaffaire...
gepleegd door de ambtenaren van Fairfield County,
Waarom zouden ze dit bewijs hebben geleverd?
in de eerste plaats,
Waarom laat je het niet gewoon verdwijnen?
- Nou, ik heb geen idee over hun motivaties.
Misschien voelde iemand zich schuldig. over een mislukt onderzoek,
Ehm, misschien was het een vergissing.
Wat de reden ook is,
we zijn dankbaar dat ze Ik heb het bevel van de rechter opgevolgd.
- [Interviewer] Dus is er iets, eh,
Het publiek moet dit weten. voordat we de beelden laten zien?
(mondklikgeluiden)
- Bekijk gewoon de beelden met Een open geest, zonder verwachtingen.
- Oh mijn god, Peter. - Wat?
- Oh mijn God! (sniffelt) - Oh, shit.
Oh, oh, oh mijn God! Het komt wel goed.
Blijf gewoon bij me. - Oh, oh mijn God.
- Blijf bij mij. (statische ruis)
- Hé, hé, hé! Help me!
Help me, help me! - Oh mijn God!
We moeten hier weg.
(statische ruis) (vrouw snikt)
(voeten bonzen)
- Verdomme. - Oh nee.
(voorwerp bonkt)
- Oké, dat ziet er goed uit.
(vingers knippen)
Testen, testen, testen.
Oké.
(zuchtend) Dit is de laatste cameratest.
voor de seizoensfinale van "Het Cryptidenproject".
Seizoensfinale, verdorie. (lacht)
Het was een waanzinnig jaar.
Oké, nou, vandaag,
We gaan naar Fairfield. County, Connecticut.
Het is ongeveer zes uur rijden.
Ik ga zo iedereen hier ophalen.
En we gaan op zoek naar het ongrijpbare.
Weerwolf van Fairfield County,
Het is een verhaal waarmee ik ben opgegroeid. Ik hoor het de hele tijd, dus.
(zuchtend) De koffers zijn gepakt.
Ik denk dat dat alles is.
(zuchtend) We zullen zien hoe dit uitpakt.
(deur klikt en kraakt)
Amy, Amy, kom op, laten we gaan.
- Ik kom eraan, Randy, Jij bent degene die te laat is.
- [Randy] Oké, luister, laten we gewoon gaan.
- (lachend) Zijn M en P klaar om te vertrekken?
- [Randy] Ja, ze zitten in de auto.
- Oké, prima.
Wacht, waarom film je dit?
- [Randy] Het is een documentaire, Je filmt alles.
Je bent echt een nerd.
- Oké.
(voeten bonzen en de vloer kraakt)
(deur slaat dicht)
- Oké, waarom duurde het zo lang?
- [Amy] (lachend) Oh, Randy was laat.
- [Randy] Oké, niet plaatsen Dit is mijn schuld, jij was het.
- Ik weet het niet.
- [Amy] Oké, dat was letterlijk alles wat ik hoefde te doen
Ik doe mijn oorbellen in, dus...
om eerlijk te zijn. - Waar de,
Waar gaan we in godsnaam naartoe?
- Waar gaan we naartoe? - Ja.
- Fairfield County. (bel rinkelt)
- Ja. - Oké,
Staat iemands deur nog open?
- [Randy] Oh, shit.
- Randy, je busje is echt waardeloos, man. - Randy, kom op.
- Geef mij de camera en jij rijdt.
- Ik denk dat we Emma moeten laten gaan. Neem deze keer zelf het camerawerk voor je rekening.
- Ja, ja, geef haar de camera.
- [Emma] Doen jullie dat echt? Wil je dat zien? (lacht)
- [Amy] Ik zou het eigenlijk wel willen Ik vind het geweldig. (lacht)
- [Emma] Dat zou zeker iets zijn.
- De draaicirkel op Dit ding is gewoon troep.
- [Amy] Ik denk echt dat voor de volgende,
We moeten er eentje zien te bemachtigen. zoals die van de grote camper.
- Ik zou er geen bezwaar tegen hebben. - Ja.
- Ik zou er geen bezwaar tegen hebben.
- Ja. - Ja, dat kunnen we.
- [Randy] Hoe laat is de Zegt de GPS dat we er gaan komen?
- Een.
Je zei net: wacht, Waar gaan we ook alweer naartoe?
- Oh mijn God. - Fairfield County!
- Oké, maar dat is wel een groot probleem. - We zijn aan het plannen
Dit al maanden, man.
- [Peter] Maar ik... Ik heb een exact adres nodig.
- Oké. - Een hele provincie,
We konden overal naartoe gaan. - Wacht, wacht, wacht,
maar we hebben zoveel leuke dingen dat Emma en ik hebben gepland
- Leuke dingen? - Zodat we kunnen stoppen bij
onderweg. - [Emma] We hebben een paar tussenstops.
We hebben een aantal tussenstops. - Ja, we hebben er een paar.
Koelte is dus een welkome afwisseling.
- Jullie zijn al Ik krijg er zin in om te roken.
- Jezus Christus. - Hmm.
- [Amy] Ik dacht dat jij We gaan ermee stoppen, man.
- Ja. - Ik dacht echt-
- Ehm. Wanneer heb ik dat ooit gezegd?
- [Amy] Letterlijk de laatste keer dat we filmden.
- Goed... - Als je gaat roken,
Kun je in ieder geval het raam open doen?
(Amy lacht) - Snee.
- Randy, gaat het goed met je? Oh.
Oké, laat het me weten wanneer ik klaar ben.
- Een beetje hoog - Klinkt dat goed, Pete?
Hallo, hallo.
- Randy, ben ik eruit? (motorgeluid)
- [Randy] Oké, wacht even.
- [Peter] Wacht even, laten we Wacht maar op die ontzettend luide auto!
Oké, ben ik eruit?
- [Randy] Wacht even, wacht even, wacht even.
- Ja?
- Oké, laten we eh, Laten we een intro opnemen.
Peter, je kunt er gewoon heen.
- [Peter] Ja? Oké.
- Oké. - Gaat het goed?
- [Randy] Ja. Op jou.
- Oké, we zijn er in Fairfield County,
we zijn net aangekomen en we liggen op de Westelijke Begraafplaats.
Spookachtige sfeer.
En we zijn hier om onderzoek te doen.
De weerwolf van Fairfield County.
- Nu deze legendes begon rond de 18e eeuw.
maar dat houdt niet op waarnemingen van gebeurtenissen
zelfs in de huidige tijd.
En hoewel de lokale bevolking niet zo openhartig is...
over hun verhalen en ervaringen,
dat houdt geen enkele toerist tegen
van het maken van foto's van een mysterieus wezen
Wegen oversteken, zich voortbewegen in het bos
en rondsluipend tussen de donkere bomenrijen.
En oh ja, we hebben het geluk dat we hier mogen zijn.
in de nacht van een volle maan.
We zijn dus volledig voorbereid om onderzoek deze verhalen
en uiteindelijk tot rust gebracht
de legende van de De weerwolf van Fairfield County.
- [Randy] Dat was geweldig.
- We hebben een ontzettend lawaaierige auto aan het einde, maar.
- Ik bedoel. - Laten we verder gaan!
- Dat is prima.
- We wisten dat deze plek zoiets was als een-
- Randy, ben je aan het filmen? - Jazeker.
- Oeh!
Emma heeft deze plek gevonden, ik ben zo blij!
want ik was dit helemaal vergeten.
- Denk je dat dat het huis is? - Ja, ja, ja.
- [Peter] Ik denk dat...
- De boog, zoals de kleine-
- De ronde boog. - Het kleine boogje.
- [Randy] Dus wat is hier gebeurd?
- [Emma] Dit is dus het Snedeker-huis.
- [Amy] Ja.
- [Emma] Het is de film uit de film,
"Spookverhalen in Connecticut."
- [Amy] Ja.
- [Peter] Roep het uit, "Spookverhalen in Connecticut."
- [Emma] Eng, eng, eng.
Ik neem even een foto. Dat is echt geweldig.
Hoeveel mensen zijn hier dan omgekomen? - Zo gaaf.
- [Amy] Waarom werkt mijn camera niet?
- [Randy] Een paar, denk ik.
- [Peter] Een paar mensen?
Het lijkt erop dat er mensen wonen.
- [Amy] Ik weet zeker dat mensen Waarschijnlijk wonen ze daar zeker.
- [Peter] Dat is waanzinnig.
- [Amy] Oh.
(vogels fluiten)
- [Peter] Oké.
(microfoon bonkt) (auto's suizen)
Oké, oké.
- Jongens, oh mijn hemel.
- Oh, hier. Laten we gaan De meisjes in het midden.
- Oh. - Oké, oké, oké.
Ik ben ontzettend enthousiast op dit moment.
- Weet je zeker dat je geen geluid wilt?
- Nee, hebben we het nodig?
- Hadden we geluid nodig bij deze opname?
- Wel (onduidelijk)
- Dank jullie wel allemaal.
- Man, dit is echt hilarisch.
- Ik heb geen geluid meegenomen
hiervoor. - Oké, het is prima.
Wat zei je ook alweer dat dit een plek was?
- Curioporium.
- Ja, Emma en ik waren letterlijk schrobben
zoals leuke dingen voor ons om Dat deden we, en dit is wat we ontdekten.
Ik ben zo enthousiast. - Ja.
We gaan eens wat eigenaardigheden bekijken.
en misschien nog wat meer krijgen Het laatste nieuws over deze weerwolf.
- Ja, ik ben ontzettend enthousiast.
Er is geen enkele manier waarop iemand hiervan op de hoogte kan zijn.
De weerwolf bevindt zich op deze plek.
(Randy lacht)
- O jee. (bel rinkelt)
Oh mijn God, is dat een mummie?
(hijgend) Ik ben er helemaal door geobsedeerd.
- [Omroeper] Welkom bij Curioporium.
- Welkom bij Curioporium.
- [Omroeper] Een plaats van nieuwsgierigheid, mysterie en-
- Je winkel is geweldig. (lacht)
- Dank u wel. Dank u wel. - Oh mijn hemel,
Deze plek is werkelijk ongelooflijk.
- [Randy] Dit is waanzinnig.
- Wil je het hem vragen? Weet hij misschien iets?
- Ja. Zeker. Ehm.
Dus eigenlijk- - Hij weet misschien iets.
Pak dat, pak dat, pak dat. - Op dit moment,
Het onderzoek naar de weerwolf van Fairfield County,
en we vragen ons af, Weet jij iets?
Heb je zelf verhalen te vertellen?
- Persoonlijke verhalen over de weerwolf?
Nou, ik heb heel wat verhalen gehoord.
Veel mensen die komen in, eh, vanuit de staat,
Weet je, ze zullen hun verhalen hebben.
uit hun woonplaats.
In de buurt van Fairfield,
Fairfield, Litchfield Hills,
Dat is de meest spookachtige plek. plaats in Connecticut.
Het heet Litchfield. Klep in dat gebied.
Ehm, en de weerwolf is Een van die verhalen.
Eh, de Wilde Man, eh, welke Dat is Bigfoot, zogenaamd.
Ehm, maar nogmaals, het is...
Er zit een kern van waarheid in alles.
dus we proberen het mensen te vertellen
Wat is er vreemd en ongebruikelijk in Connecticut?
- Ja. - En cryptiden zijn absoluut
Iets waar Connecticut om bekend staat.
- Geweldig, lief.
- Dus je bent ernaar op zoek, Ben je ernaar op zoek?
- Een beetje van alles. Een beetje van alles?
- Dus we maken een show genaamd "Het Cryptidenproject",
en in principe wat we doen als we naar verschillende gebieden gaan
en we vragen het aan de lokale bevolking
en we doen eigenlijk ons ​​best eigen klein onderzoekje.
En dit is de volgende op de lijst.
We zijn ontzettend enthousiast. want ik hou van weerwolven,
We zijn allemaal dol op weerwolven.
En dus Fairfield, dit, dit Legende is er eentje die een beetje...
we gewoon echt wilde naar het gebied komen
en bekijk het eens, want het is Een echt coole legende, zeg.
- Het is.
In Connecticut, zij Noem het de Stille Hoek.
- Ja. - Weet je,
niet veel mensen vinden het leuk om over dingen te praten,
maar ze weten wat er aan de hand is.
Het is gewoon zo, als je krijgt hen ertoe aan te zetten erover te praten,
Je zult veel leren.
- Oh.
Oh mijn hemel, ontzettend bedankt. Ik ben zo enthousiast.
Ja, dank u wel. - We gaan een rondje lopen.
- Ga op ontdekkingstocht. - Vind je het erg als we filmen?
- [Nathan] Nee, absoluut.
Ga gerust je gang, laat me Laat het me weten als je vragen hebt.
- Oh mijn God,
ontzettend bedankt. - Bedankt.
Graag gedaan, graag gedaan.
- Oh, ik ben zo enthousiast.
Mijn man gaat me vermoorden.
omdat ik zoveel geld ga uitgeven.
(Amy en Emma lachen)
- [Peter] Oh kijk jongens, een weerwolfboek.
- Weerwolf, weerwolf. - Oh!
- Zoals deze? (Amy hapt naar adem)
- [Nathan] Ja, zij Ze hebben daadwerkelijk batterijen.
- Oh mijn God. (bel rinkelt)
Stop.
- Zo, dat is dat. - Oké.
- Zo, alsjeblieft. Eh.
Zo, dat is het.
(griezelige muziek)
(Emma lacht)
- Ik ben echt helemaal geek. Hoi allemaal, ik vind dit geweldig.
- [Peter] Laten we naar achteren gaan,
Ik wed dat er nog meer zijn. Griezelige dingen achterin.
- Ja.
We moeten wel 'ooh' en 'aw' roepen.
- [Amy] Ja.
(hijgend) Oh mijn God, het is een weerwolfbaby.
Oh mijn God.
Nee.
- Kristallen en stenen - - Hoi, schatje.
(Randy kreunt en Emma hapt naar adem)
- [Opname] Beschikken over krachten veel meer dan alleen hun schoonheid.
- Och. (lacht) - Onze intentie
potervaring
- Heel erg jij, heel erg ooh. - Kristallen -
- [Amy] Die vind ik geweldig.
Een demon uit het Vaticaan. - Om een ​​gepersonaliseerde te creëren
intentie pot die-
- Niet doen. O, mijn God. - Oh, mijn God.
- Ik heb erop gedrukt. - Dat zou je niet moeten doen
Dat hebben ze gedaan.
(griezelige muziek)
- Oeh. (lacht)
(bel rinkelt) (Amy hapt naar adem)
(vogels fluiten)
- [Randy] Hé, spieren, jullie Wil je een beetje opschieten?
We hebben dingen te doen.
- Je bent nu al aan het filmen. Jemig!
- [Randy] Ja, ik film alles.
Dat wist je toch al?
Je hebt me mijn sigaret laten buigen.
- [Randy] Dat is niet mijn schuld.
Kom op. Schiet op.
Zorg dat dit erin komt. Ik ben
- Ik ben ermee bezig.
- [Randy] Zo te zien niet.
Die weerwolf gaat nergens heen, man.
Ik moet sowieso wachten tot de zon ondergaat.
- [Randy] Het komt goed,
Het zal daar beneden zijn. Tijd om die rotzooi binnen te krijgen.
- Is dat niet juist de bedoeling? - Oh mijn God.
- Kun je alsjeblieft opdonderen?
- [Randy] (lachend) Sorry.
(deur kraakt) Het is niet al te schokkerig.
- [Amy] Ik weet het, ik weet het.
- Hé, heb je daar hulp bij nodig?
- [Amy] Geef me iets om te dragen.
- Nee, heb ik volgens mij hulp nodig?
(Randy lacht) - Oké.
Hou je bek.
- [Randy] Oh, rot op. (lacht)
- Ik snap het. - Weet je het zeker?
- Ja. Ja.
Ik wacht even, voordat ik je vol in je gezicht sla.
- [Randy] Hé, wacht eens. Heb je dat gedaan? Had je hulp nodig?
(Randy lacht)
- Ongelooflijk. - Wauw.
Wie heeft deze plek geboekt?
Grotere deuren.
- (zuchtend) Juist.
We hebben het eindelijk gehaald! En we zijn er allemaal ingetrokken.
Laten we eens kijken hoe het met iedereen gaat.
Hoe gaat het met jullie?
- Best wel goed.
- [Randy] Peter, wat ben je aan het doen?
- Wat lijkt het erop dat ik aan het doen ben?
- [Randy] Ik heb geen flauw idee.
- Wil jij hier het geluid verzorgen? - Nee.
- Kijk, ruil, ruil. - Oké. Oh, oké.
- Geef me de camera. - Nee, het is prima.
Het is prima. Het is prima.
Jezus Christus. Dus, eh, we zijn er allemaal ingetrokken.
We blijven hier de komende dagen.
en we gaan vertrekken. morgen naar de stad,
Neem wat interviews af en kijk wat we kunnen vinden.
Kijken, kijken of we tot de bodem kunnen doordringen.
van, eh, die hele weerwolf-onzin.
Amy? - Ja.
- [Randy] Hoe gaat het? Ben je enthousiast?
- Ja. Ik ben zo enthousiast.
- Goed, goed, goed, goed. - Zo enthousiast.
- Dus ja, we gaan op weg gaan naar...
Peter, waar ga je in godsnaam heen?
- Uit. - Waarheen?
(deur klikt)
Wat dan ook.
(vogels fluiten)
(geluid van de camera)
Amy, kun je even in de camera kijken?
Ik wil alleen even controleren of alles scherp is.
(vogels fluiten)
(handgeklap) (Amy hapt naar adem)
Wat in hemelsnaam? - Oh mijn God.
Meent hij dat nou echt? - Serieus?
- Heb ik haar te pakken gekregen? - Ja.
- Alcohol.
(Emma en Amy lachen)
Je hebt me er goed ingeluisd.
- [Randy] Cut.
(gekwetter van insecten)
- Eh, nee, het gaat goed. Dank u wel.
Het gaat goed met me. (lacht)
Bedankt.
Oh.
- Oh. Aha. - Dank je wel, zoon.
- [Randy] Mm hm.
- Dankjewel, Randy.
- Wat is dit? (keel schrapen)
- [Amy] Ooh.
- Spuug het uit.
- Een.
Gelukkig maken we geen podcast.
- Ik wilde het gewoon,
Ik wilde jullie allemaal even bedanken voor, eh,
voor het afgelopen jaar.
Een. (motorgeluid)
Ik weet dat ik dat niet ben geweest. Het is het makkelijkst om in de buurt te zijn.
- Zeg dat nog eens. - Stop. (lachend)
- Nee, ik niet.
Zijn,
Het is vreemd geweest.
Een.
En het is fijn om hier terug te zijn,
Het is moeilijk.
Ehm, maar ik denk niet dat ik dat had gekund.
zonder jullie allemaal aan mijn zijde,
Dus, eh, dank u wel.
Eh.
Het is morgen een jaar geleden, eh, Eh, sinds de begrafenis.
En- - Het spijt me, man.
- Nee, het is, het is, het is oké. Eh.
Dus ja, ik ben, ik ben niet Ik probeer geen enkel excuus te verzinnen.
Het is gewoon, ehm,
Ik ben, eh,
Ik ben echt dankbaar dat ik
Jullie zijn allemaal onderdeel van mijn leven.
Een.
- Insgelijks. - Waarom? Ik ben een klootzak.
- Dat ben je. Maar ik ben nog steeds Ik ben dankbaar dat ik leef.
(iedereen lacht)
Een.
Dus,
naar "Het Cryptidenproject."
- "Het Cryptidenproject." - "Het Cryptidenproject."
- "Cryptid Project." - Hoera.
- We houden van je, Randy.
- [Peter] Randy.
(Peter spuugt) - Oeh!
- Wat heb je hier in vredesnaam in gestopt?
(Amy lacht) - Het spijt me.
- Het is net de goedkoopste rum Ik heb ooit in mijn leven gedronken.
- Jongens. - Dat klopt, dat klopt.
- We hadden dit niet kunnen plannen dit perfecter.
Morgen is het volle maan.
(Peter huilt)
(groep lacht)
Stop. Je gaat hem hier ter verantwoording roepen.
- Ik wed dat die wolf een vreselijke kreng is.
(Amy lacht)
Nacht.
- We zijn hier dus in Fairfield County.
Het is zo schattig. Het is super schattig.
- [Bewoner] Jullie hebben Mijn aansteker, Randy? Randy?
- [Randy] Nee. Waarom verlies je steeds je zelfbeheersing?
- Hé, zijn jullie aan het filmen?
- [Peter] Ja. Een mayonaise-reclame.
- [Emma] Hey.
Die dus. - Misschien weet ze iets.
- Ja. Dus, hallo. - Hoi.
- Wij maken deel uit van "The Cryptid Project".
We maken verhalen over cryptiden.
en we zijn hier aan het filmen Over de weerwolflegende.
- Oh mijn God. Dat wezen.
- Weet je er iets van?
- Ik kan je iets over het wezen vertellen.
- Heb je een ervaring gehad?
- Oh ja.
Oh ja. Het spijt me, mam en pap.
Oké. Dit is wat er gebeurde.
- Hé, wacht even, wacht even. - Ja.
- [Randy] Wil je Laat dit allemaal inlijsten?
- Ja. - Ja.
- Laten we het misschien doen
daar. - Laten we deze kant op gaan.
- Ja. Oké.
(ruisende wind)
Ja, dat kunnen we hier doen.
want ik heb het gevoel dat dit open is.
- Kom ik op tv? - Ja.
- Oké, prima. - Ja, ja.
- Oké. Wat moet ik doen, wat moet ik doen?
- Oké.
Dus, eh, jongens, welke kant gaan we op?
- Dat zou je waarschijnlijk moeten doen. - Laten we-
(camera bonkt) - Hoi.
Ik denk dat het deze kant op gaat, Randy.
- Ja. - Ja.
- [Amy] Misschien krijgen we een paar van die auto's.
Maar ik denk niet dat het te luid zal zijn.
- Nee, dat zal wel goed komen.
Nou, hoe heet je?
- Stacy. Stacy Wallace.
- Stacy Wallace. - Ja.
- [Petrus] Ben jij allergisch voor alle soorten lijm
Of plakband of zoiets?
- Waarom vraag je me dat?
- [Peter] Want ik ga je van een microfoon voorzien en-
- Oh, oké. Nee. - Oké, denk ik.
Eigenlijk zie je er prima uit zoals je bent.
- Ja. - Een.
Nog een klein beetje dichterbij en dan ja,
We zijn er klaar voor en we kunnen...
- Heb ik iets tussen mijn tanden?
- Oh nee, het is goed. Het is goed.
- Oké. - Nee, het is prima.
Je bent goed. - Sorry, ik was even heel enthousiast.
- Nee. Heel erg bedankt voor zoals met ons hierover praten.
- Ja. - Bedankt.
- Ja. - Oh ja, eindelijk.
Ja. Eindelijk is het zover.
- Ja. - Het is tijd.
- Is dit puistje een beetje bedekt?
- [Emma] Hmm.
- Oké, we gaan van start. - Akkoord.
- Is het goed? - Het geluid versnelt.
- Zo, dat is het. - Bedankt.
- [Randy] Hoe klinkt dat?
- Hallo, hallo. - Eh, we krijgen
een klein deel van het verkeer,
Maar we hebben genoeg wind.
- Oké. - Dus.
- Testen. Testen.
Klinkt dat goed?
- [Peter] Alles klinkt in orde.
- Ja, Pete, bedankt.
- [Peter] Oh man, wat is er Hoe heet je hond, man?
- Oh, dit is Dottie. - Dottie. Hé, Dottie.
- Hoi. - Hoi, kip.
Zoete kip. - Oh.
Hoi, lieve Dottie. - Dag, Dottie.
- Dank u wel. Schiet op.
Dit moeten we voor elkaar krijgen. Kom op. - Akkoord.
- Sorry. Sorry, we hebben honden. (Emma lacht)
- Oké, daar gaan we.
- Oké, dan is het jouw beurt. - Koel.
Dus we staan ​​hier. met de lokale Stacy Wallace.
Eh, Stacy, zou je jouw verhaal willen delen?
Dat vertelde je ons eerder?
- Ja natuurlijk.
Dus, eh, ik herinner het me. Het was een erg rustige nacht.
en ik was beneden bij mijn De schuur van mijn ouders, weet je wel.
even voor de zekerheid Alles was afgesloten.
alle dieren waren Het was rustig en iedereen was veilig.
En toen hoorde ik een soort laag geluid. Een grommend geluid klinkt uit de verte.
Dus natuurlijk heb ik het opgezocht.
en ik zag deze reus silhouet net in de schaduw.
En het was, ik weet niet,
Het was anders dan alles wat ik ooit had meegemaakt. Nog nooit zoiets gezien, weet je?
En toen duurde het een paar van treden op twee voeten
in deze open plek ongeveer 300 meter bij mij vandaan.
En het was zo hoog
en een beetje voorovergebogen
en zijn vacht leek zelfs als een glinstering in het maanlicht.
Ik weet het niet. Ik was absoluut natuurlijk doodsbang.
Maar ik kon mijn ogen er gewoon niet vanaf houden.
En toen bleef het maar rondsluipen.
de parameter van deze opruiming
voordat het zomaar verdween Weer in de schaduwen.
Natuurlijk, niemand De volgende dag geloofde hij me.
- [Peter] Wacht even op die wind.
Oké. Zeg dat laatste nog eens.
De volgende dag geloofde niemand me.
maar ik, ik vertelde het aan mijn moeder en Mijn vader en zij hebben me uitgescholden.
en zei: "Oh, dat zou je moeten doen." "Praat er nooit meer over."
Dus
- Eh, wacht even op die vogel. (vogels fluiten)
Veel getjirp. Mijn excuses hiervoor.
- Jonge vogels.
- Ik ben eraan gewend. - Oké, zeg dat maar.
Zeg dat laatste nog eens.
- Mm. Dus mijn moeder en mijn Papa, ze hebben me uitgescholden.
Dankjewel, mam en pap.
En ze zeiden gewoon tegen me: "Oh,
je zou nooit, maar dan ook nooit Laten we het er nog eens over hebben."
Maar ik zweer het, ik zweer het bij God. Ik zag die nacht een wezen.
Ja, dat heb ik gedaan.
En tot op de dag van vandaag, jaren en jaren later,
Ik ga gewoon nooit naar buiten. 's Nachts ben ik alleen.
- Dus je hebt het nooit meer teruggezien?
- Nee, nooit.
- [Emma] Mm.
- Stacy, heel erg bedankt. Hartelijk dank dat u de tijd heeft genomen.
Neem vandaag nog contact met ons op en deel uw verhaal.
- Natuurlijk.
- Zou ik jou ook mogen hebben? Kun je dit even snel voor me ondertekenen?
- Akkoord. - Oké, dat was geweldig.
- Zeker. - Geluidsoverlast.
- Ontzettend bedankt. - Natuurlijk.
- Klonk het goed met al die vogels?
En alles? - Ik heb een handtekening gekregen.
- Ik bedoel, het klinkt- - Oké.
- Dankjewel. Ik vind je haar prachtig.
- Oh, hartelijk dank. - Ja, het is prachtig.
- Ik bel mijn neef wel even voor jullie.
- [Amy] Oh, hartelijk dank, Stacy.
- [Stacy] Ja. Oké.
Dag. Dag. - Doei.
- [Amy] Nogmaals hartelijk bedankt, Stacy.
- [Emma] Leuk je te ontmoeten.
- Ik weet het, ik had het niet verwacht Je wilt je zo warm voelen.
- Ik weet het. (lacht)
- Denk je dat de weerwolf Loopt men 's nachts door deze straten?
- Ja.
- Waarschijnlijk. - Hij is helemaal zo van...
- Hopelijk niet. Het wordt heet als we zoiets doen als...
- Hé, pas op, pas op. (Peter gromt)
(Emma lacht) (motorgeluid)
- Dat is een mooi zwembad.
Oh mijn hemel. Het is zo schattig.
- Pas op. Je gaat er zo tegenaan botsen.
- Randy, je doet het geweldig.
- Zo soepel. - Zo soepel.
- Ja. Ik ben echt goed.
bij het achteruit lopen,
Wat kan ik zeggen? - Jij bent.
- Weet je, als niemand me deze plek had verteld
heette Fairfield County.
Ik zou zeggen dat het Fairfield County heet.
Het ziet er gewoon zo uit. Weet je?
Het is wel heel schattig.
(auto's suizen)
Het is gewoon balen dat veel Mensen willen niet met ons praten.
- Ja. - Hé, kijk, daar is de weerwolf.
Zie je hem daar beneden? (Emma lacht)
Zie je hem? Hij ligt op de, op de stoep.
Laten we hem eens wat vragen stellen.
- [Emma] Oh nee, je staat op zijn camera.
- Randy, mijn maat. - Ja.
- Wordt die C-camera al zwaar?
- [Randy] Nee, het komt wel goed.
- Wie zijn die gasten? Wat een stelletje rare snuiters.
Wat een stelletje rare snuiters. - Hé, hou je mond.
(Emma lacht)
- [Amy] Wacht, staat daar Half Moon?
Dat zegt wel iets. - Oeh.
- [Emma] (lachend) Het is het lot.
- [Amy] Oh.
- [Randy] Honger? Misschien? We zouden daar moeten eten.
- [Peter] Halve maan? Nou, We weten niet wat het is.
- Ik weet zeker dat het koffie is. Het is een grillrestaurant.
- Koffie- en grillcafé. Het is een grille.
Oh mijn God. We verhongeren.
- Ze hebben misschien een aansteker.
- Koffie. - Ik denk van niet
Ze hebben een aansteker. - Oh, wat is dat?
- O, dat is griezelig. - Dat is griezelig.
- [Emma] Oh. (Gezoem van de airconditioning)
- [Amy] Randy, krijg je dat binnen?
- [Randy] Wacht even, wacht even.
- [Peter] Klinkt geweldig.
- [Randy] Hoe klinkt dat?
- Ik bedoel, voor een weerwolf Legende. Maak je een grapje?
Half Moon, laten we eerlijk zijn.
- Oh ja. Oh ja. - Ja.
- [Peter] Goed, goed.
- Hoi! - Ik heb het gevoel dat-
- Oké. Het is in orde. - Ja.
- Het gaat goed met ons. - Alles in orde?
Klinken we goed, Randy?
- Goed. - Peter?
- [Peter] Ja.
Ja, we kunnen beginnen. - Ja. Gaaf.
We zijn hier dus bij een lokale gelegenheid. een zaak genaamd Vinny's Deli.
- Hoera. - En we gaan
Haal wat te eten, bijvoorbeeld kreeftenbroodjes.
en eh, kijken of misschien Heeft iemand er misschien eentje, weet je,
dingen die ze ons willen vertellen over de legende en eten.
- Ja. Neem wat kreeftbroodjes. (lacht)
(mensen die kletsen) (auto's suizen)
- Rollend. - Oké. Klinkt alsof de auto te hard rijdt.
We hebben een klein beetje het lawaai in het restaurant, maar-
- Klinkt goed? Maar ik denk
Het zou goed moeten zijn, ja.
- Oké, prima. Eh, we zijn er klaar voor.
Het komt altijd goed met je. Wil je een intro doen?
- Oké. Ja.
Hoi allemaal, we zijn hier binnen bij Vinny's.
Ik ga even een broodje halen.
Maar we hebben hier ook Vivian en Lilly ontmoet.
die een verhaal te delen hebben Vertel ons meer over de weerwolf.
- [Peter] Oké. Trek je shirt aan.
Doorzetten.
- Charlie vertelde ons,
Een van onze vrienden, Charlie, vertelde het ons.
dat ze het vlakbij haar huis had gezien.
- Ja, dat was ongeveer rond die tijd.
toen Audrey Gibbs vermist raakte.
- Ja.
- [Emma] Hebben jullie dat gedaan? Zou je met haar naar school gaan?
- Ja. - Ja, dat hebben we gedaan. Ja.
- O mijn hemel. - Is het zoiets als...?
hebben veel mensen bij Heeft jouw school het ook gezien?
- Ik denk het wel. Ja. - Ik denk het wel. Ja.
Veel mensen hebben Ik heb het erover gehad.
- Vooral zoals in de buurt van zoals de voetbalwedstrijden 's avonds.
- Wow. - Wauw.
- [Amy] Oké. Oké.
- [Emma] Jullie hebben niet Heb je hier zelf ervaringen mee?
- Nee. - Nee, dat heb ik niet. Nee.
Nee.
- Wat is er aan de hand? Zijn we Heb je het over die weerwolf?
Ik ga weerwolf op het menu zetten.
Als ik nog één ding over hem hoor.
Niemand van jullie hoort hier thuis. Hier. Je hebt een vergunning nodig.
Jullie moeten broodjes maken.
Wat is hier aan de hand?
- Oké, sorry. - Kom nou.
- [Amy] Oké, we moeten Ga weg, jongens. Maak dat je wegkomt.
- Laten we gaan. Dank jullie wel, meiden. - Eh, laten we maar gaan, jongens.
- [Amy] Dankjewel, meiden.
Dat was waanzinnig. (auto's zoemen)
- Ja.
Ik kan niet geloven dat we überhaupt iets hebben gekregen.
- Ja. - Ik weet het. Dat is waanzinnig.
- Dat was, eh, dat had ik niet verwacht.
- Nee. - Dus dat is,
Dat is echt leuk.
Een. - We hebben iets.
Het was misschien geen kreeftensandwich, maar...
- Ja. - We hebben iets.
- En ze kenden het meisje Gibbs.
- Dat hebben ze gedaan. - Ja.
- Dus zij, zij weten het natuurlijk wel Wat is er aan de hand met Audrey?
En ik heb het gevoel dat ik nu op dit moment...
iedereen denkt dat het moet Wat te doen met de weerwolf?
- Ja. - Ja.
- [Randy] Ik denk dat we iets op het spoor zijn.
- Dat denk ik ook.
Ik vraag me af of hun broodjes goed waren.
- Ik weet. Ik hoorde dat ze
De beste van de stad. - Ze zijn waarschijnlijk geweldig.
- Ik wou echt dat we Ik ben er niet uitgezet.
omdat ik zo ontzettend veel zin heb in een lobster roll.
- Je vindt dat we terug moeten gaan.
En vraag je er eentje met een camera?
- Ja. Ik denk- - Misschien-
- [Randy] En ik wil er ook een.
- Oké Randy, blijf jij daar.
- Ik ben bang. (lacht)
- We gaan kreeftbroodjes halen.
- Ja. - Mag ik hier bij Randy blijven?
Omdat ik bang ben.
- Ik bedoel, ik wil een kreeftensandwich.
(Emma lacht)
- [Peter] Is de, sorry. Is de boom uit?
- Ja. Je bent goed bezig. - Oké, boom is eruit.
We krijgen er een paar binnen.
zoals het maaien of snoeien van onkruid, Er wordt daar aan de bomen gesnoeid.
- Eh. - Ik denk dat we dat kunnen
Los dit op in de nabewerking.
- [Randy] Ja, het is prima.
- [Peter] Oké. Het geluid gaat sneller.
(Candice zucht)
- [Amy] Candice, neem dit alsjeblieft aan. Neem er zo lang de tijd voor als je nodig hebt.
(Candice snikt)
- Eh.
Mijn, uh...
Audrey liep vroeger 's nachts vaak over het pad.
en ze zei dat het hielp haar van haar angst verlossen,
hielp haar slapen.
(ademt in) Een.
Ik kan me herinneren dat ik zei hoe Het was een vredige nacht.
(Candice snikt)
Een.
De lente komt eraan, dus de De lucht is er zo kraakhelder.
(Kanker inhaleren)
Eh.
Ze is niet teruggekomen, eh,
maar ze ging naar buiten en dus wij,
Ik heb de hond uitgelaten naar Ga haar zoeken. (sniffend)
Nee, hij wilde niet verder.
Hij wilde niet verder. Dus.
Ik voelde iets in de duisternis.
Ik weet niet wat het was.
I.
Ik weet niet wat het was.
Ik was bang, ik was gewoon...
Hij kwam los uit zijn halsband.
Hij rende gewoon weg. Hij rende.
En ik riep zijn naam. en ik riep zijn naam
En hij is niet teruggekomen.
En ik ben gewoon doorgegaan omdat Ik wist dat er iets niet klopte.
Ik ben gewoon doorgegaan.
En ik, ik liep en ik liep en ik liep.
En toen zag ik het. (ademt in)
Oh mijn God, ik heb haar gezien.
Ik zag haar ogen. (sniffelt)
En toen keek ik en, en Ik zag dat alles op straat lag.
Alles was uitgestald.
Ben ik een slechte moeder?
- Nee, nee. Alstublieft. - Nee.
- (sniffend) Ik voel me zo schuldig.
Ik dacht gewoon dat het verhalen waren.
Ik wist niet dat ik dat zou gaan doen. Ik verlies mijn baby. (sniffelt)
(Candice ademt in en uit)
- [Emma] Het is niet jouw schuld.
- [Amy] Candice, het spijt me zo.
(Candice inhaleert)
- Eh.
Heeft u met de burgemeester gesproken?
- [Amy] Ik denk dat dat, dat is,
Dat staat als volgende op onze lijst, ja.
- Zijn naam is, eh, Les Holden.
Hij is een oude man.
Hij maakte een einde aan alles van dit onderzoek.
(Candice snikt)
- [Emma] Mag ik je een knuffel geven?
Het spijt me heel erg. (Candice snikt)
Het spijt me. Ik wil mijn baby terug.
Geef mijn baby alsjeblieft terug.
- [Emma] Het spijt me zo.
(Candice snikt)
- [Peter] Het geluid is scherp.
(Candice hijgt) - [Emma] Dankjewel
Bedankt voor het delen van je verhaal.
- Dank u wel. Dank u wel.
Dankjewel. Dankjewel.
- [Amy] Het spijt me zo. Het spijt me zo.
(Candice snikt)
- Oké Randy, als je dit wilt doen,
Laten we dit snel afhandelen. De kettingzagen zijn gestopt.
- [Randy] Ja, ja, ja.
Ik wil gewoon een een korte nabespreking daarna, uh-
- [Peter] Geluid dat versnelt.
- Na alles wat erin zit. (Emma spreekt onduidelijk)
- Ik weet het, het overkomt ons steeds weer.
- Hoe gaat het met iedereen? - Triest.
- Ja. - Echt waar.
Heeft iemand anders het ook gevonden? Vreemd dat ze dat gezegd had.
dat ze haar dochter zag?
- Mm. - Zoals ik al dacht
dat ze zeiden dat zij De dochter werd vermist.
- Ja, - dat heb ik ook gezien.
- Dus wat is het?
Dat hele gebeuren was traumatiserend.
Het was ronduit traumatiserend.
- Ja. - Een.
Ik denk dat er iemand aankomt.
- Ik weet het, ik moet dat opnieuw doen.
In elk geval zeker. - Wie is dat?
- Absoluut. - Ik niet, eh,
Ik blijf doorrollen.
Rijdt het nog steeds? - Ja. Die neem ik aan.
- Oké.
Eh, hallo. - Hoi.
- Hallo.
- Candice liet het ons weten Je zou hier zijn.
- [Amy] Oh ja, we zijn net klaar
Ik praat met Candice.
- Hé. Hoe gaat het?
Mijn man zit in de gemeenteraad.
- Ja. Hij wil me eigenlijk niet.
Ik praat met jullie, maar Ik heb wel een telefoonnummer.
dat kan je helpen om binnen te komen Neem contact op met de burgemeester.
- [Emma] Oh, dat zou geweldig zijn.
- En terwijl, en dus terwijl ze dat doet,
Er zijn een paar dingen die je moet weten.
zoals de verhalen die je hebt Ik heb gehoord dat het erger wordt.
Ze lijken erg op elkaar, maar wees voorzichtig.
wanneer, wat jullie ook doen wat je denkt te doen.
Leuk vinden- - Oké.
- Alsof het erger is dan bij jullie
ooit te bedenken. - Eh. Mijn telefoon zit in mijn tas.
- Eh. Alstublieft. - Het spijt me. Oh mijn God.
Dankjewel, Randy. - Ja, ja, ja.
Ze willen niet dat we erover praten.
- Oh. - Helemaal niet.
- Oké. Oké.
Zijn achternaam, dus Holden is zijn achternaam?
- Ja. - Oké, prima.
Ik wist dat het de laatste was.
maar ik wist zijn achternaam niet.
Oké, ik wil dat nummer even opzoeken.
Oké, oh mijn God, ontzettend bedankt!
want we hadden geen idee Hoe kan ik contact met hem opnemen?
- Ja.
- Succes. - Oké.
Oké Randy, ik heb dat opgeslagen.
onder Les Holden. - Sorry, dat kan ik echt niet.
Ik geef je meer informatie.
Exemplaar. Een. - Ja.
- Ik ga het nu knippen.
- Heel veel succes. - Fijne dag verder.
Bedankt. - Bedankt.
- Dank u wel. Heel erg bedankt.
- Tijdsbesparing. - Help ze hier weg te komen.
- [Peter] Oké.
Even geduld. - Huh?
- Beginnen met laden? - Welke?
- [Randy] Eh, ja. Ja, Ja, laten we inladen.
- [Peter] Begin met laden.
- Nee, wat zei hij?
- Ik weet het niet, het was gewoon Zoals hij zei, denk ik.
- Mm. Ik voel me gewoon zo verdrietig op dit moment.
Ehm, we moeten waarschijnlijk uitzoeken...
Wat we vanavond ook gaan doen.
- Geluid. - Geluid. Hallo, hallo.
- Huh? Wat? - Peter? Hm?
- Wat?
Oh ja, ja, ja. Eh, geluidssnelheid, testen.
- Hallo. Testen.
Hoor je me? - Zet het geluid harder, klinkt geweldig.
- Geweldig. - En actie.
- We zijn hier dus bij de Het huis van burgemeester Les Holden.
Hij is nu binnen.
We gaan dus een paar interviews afnemen.
en proberen uit te zoeken
Wat is er aan de hand met deze legendes?
(vogels fluiten)
(handgeklop)
(deur klikt)
- Hallo dames. - Hallo. Ik ben Emma.
We zijn hier met "The Cryptid Project".
- Oh ja. Heel erg bedankt. omdat je bij hem thuis langs bent gekomen.
Het kantoor is een complete puinhoop.
We zijn aan het bouwen.
en het is gewoon te veel om Wij ook, dus ontzettend bedankt.
Kom binnen. - Ja. Geweldig.
- Ik zal hem voor je halen. - Bedankt.
- Wie de hel is die gast?
Ken je hem?
Ben je aan het rollen? Hij wel, ja.
Een.
Hoe gaat het met u, meneer?
- Hoe gaat het met je? - Goed. Goed.
Ja.
(het klikken van de deur)
Rollend. (machinegeluid)
- Gaan we filmen?
- [De] Hmm.
- Randy? - Ja. Ja, ja.
We kunnen beginnen.
- Oké. - Oké. Het klinkt alsof de auto te hard rijdt.
- [Emma] Heel erg bedankt voor We waren op korte termijn beschikbaar.
- Geen probleem. Helemaal geen probleem.
Ik heb namelijk een theorie.
Wanneer je de kans krijgt op televisie komen,
Neem jij het maar.
Oké. (lacht) (Emma lacht)
Wat kunnen we voor u doen?
- [Emma] Eh, ik vroeg me af... Als u dat met ons zou willen delen
Wat vind je hiervan? weerwolf van Fairfield County.
- (lachend) De oude weerwolf,
weerwolf van Fairfield County.
Oh ja, we zijn ons daar terdege van bewust.
Een.
Weet je, het bestaat al eeuwen.
van generatie op generatie doorgegeven.
Maar elke stad, elke stad heeft een verhaal dat hierop lijkt.
Die van ons is misschien net ietsje Het is gewoon kleurrijker, meer niet.
- [Emma] Nee, meneer.
- Ik weet nog van toen ik op de middelbare school zat,
Het was altijd al razend populair. om vrijdagavond uit te gaan,
Op zoek naar de weerwolf.
We dachten dus altijd dat we het naar onze zin zouden hebben.
maar uiteindelijk was het meestal saai. (lacht)
- Je weet wel, stadslegendes, bakerpraatjes, weet je wel.
Als je gelooft, dan geloof je, dat weet je toch?
maar de dorpsbewoners hier, bedoel ik, (zuchtend)
het is iets kleins Interessant, zelfs een beetje eng.
Maar om eerlijk te zijn,
als we binnenhalen De toeristen, nou ja, het zij zo.
- Rechts. - Weet je?
- [Emma] Dus wat zijn jouw gedachten rondom
de omstandigheden van, Eh, de verdwijning?
- Hmm. Ik denk dat ze met Candice hebben gesproken.
- Candice. - Audrey Gibbs.
- Ah. Audrey Gibbs. - Hm. Ja.
Ze heeft ons niet met rust gelaten.
sinds Audrey vermist is geraakt.
Ze wordt een irritant kreng.
- Dank u wel. Dank u wel, mevrouw Anchors.
Dus, wat precies... Kan Candice het jullie vertellen?
- Eh, nou, wat ze eigenlijk zei was
dat haar dochter zou Maak deze avondwandelingen.
juist, en op een nacht Audrey ging wandelen.
En ze is niet teruggekomen.
Dus eh, mevrouw Gibbs en haar De hond ging naar haar op zoek.
maar de hond leek, zeg maar, Die avond was het anders.
Het was bang, denk ik.
En het stopte en rende weg. in de andere richting.
Ook zij heeft het nooit meer teruggezien.
- Hm.
Nou ja, weet je,
Laten we eerlijk zijn.
Ik bedoel, we hebben het over over een, een moeder hier
Wie rouwt er nou, weet je?
En ze zoekt iemand om de schuld te geven.
En om eerlijk te zijn, ik begrijp het helemaal.
Maar laat ik nogmaals benadrukken dat Fairfield County
Het is een prachtige, aangename plek.
En ik zal jullie beiden geruststellen.
dat er helemaal niets te vrezen valt.
Niets.
- [Emma] Oké.
- Is er nog iets anders?
- [Emma] Dat denk ik niet.
Hartelijk dank voor uw tijd.
- Bedankt. - Oh, geen probleem. Graag gedaan.
Graag gedaan, en veel succes!
A-alstublieft.
- [Emma] Dankjewel. Dankjewel.
- Vind je het erg als we... - Neem gerust wat u wilt.
- Bedankt. - Ontzettend bedankt.
- [Les] Dank u wel.
- Ik zal u de deur wijzen.
- We kregen een, ehm, uh,
Randy, we waren bezig met een Volgens mij zit daar een bladblazer in.
Vind je dat goed?
(deur kraakt) - Eh, hoe erg was het?
- Ik weet het niet, gewoon...
Gast, dat kunnen we achteraf nog oplossen.
Het is prima. Het is prima. - Oké, oké.
Geluidsonderbrekingen.
- Shit. Peter. - Oh, shit. Ah.
- Peter, zorg dat het geluid aanstaat. (licht klikkend geluid)
Peter, zorg dat het geluid aanstaat.
- Waarom? - Komt die man?
- Welke man? Jeetje, die man weer?
- Hoe gaat het? Wat is er aan de hand? - Kom op.
- Oh. - Hoe is het met je?
Darren Pearson. Vertegenwoordiger van de stad.
Mijn excuses daarvoor.
Ik kreeg geen kans om het te zeggen. Hallo, op de juiste manier, weet je?
- Leuk je te zien. - Ik ben Emma -
- [Peter] Wacht even, wacht even, wacht even.
- De burgemeester kan dat wel,
De burgemeester, hij zou een beetje, eh,
Je weet wel, flamboyant.
Ik wil niet dat je het krijgt een negatief imago van de stad.
- [Peter] Het geluid versnelt Nu. Dat hebben we allemaal gemist.
Maar het is oké.
- Weet je, man. Wat Wat is in godsnaam jouw probleem?
- Even geduld. Wacht op het vliegtuig.
Kunt u alstublieft alles zeggen? Nogmaals, als je dat wilt?
(vliegtuiggeluid)
Ik ben een vertegenwoordiger van de stad.
Eh, aangenaam kennis te maken.
Ik heb jullie gezien. Spullen. Weet je, het is goed.
Ik ken het programma.
Zijn jullie van plan om hier nog wat langer te blijven?
Eh, ga je vanavond uit?
- Oh ja, zeker weten. - Ja.
- Doe gewoon je ding. - Ja.
- Akkoord. (vogels fluiten)
Ik wil dat je dit nummer belt.
Een echt aanbod voor u.
Mijn familie woont hier al heel lang.
We kunnen zeggen dat, eh, Het begin, zeg maar.
Ehm, bel hem even op. Hij zal voor je zorgen.
Ik neem je mee op een korte rondleiding.
Hij zal je laten zien waar je wilt zijn.
Je zult niets vinden.
Maar hij brengt je waar je moet zijn.
- Wie is dit?
- Het is mijn oom.
- Oké.
Hij brengt je waar je moet zijn.
- Oké. Dank u wel.
Maar, eh, ik kan je niet hebben. Ik kom hier niet meer terug.
Ik wil je niet, ik wil je niet Je moet met de burgemeester praten.
- Oké. - Zoals u kunt zien,
Hij drinkt, maar dat wordt niet officieel bekendgemaakt.
Ik kan je hier niet meer terug laten komen.
Oké? Hij neemt-
- [Emma] Sorry daarvoor. (lacht)
- Nee, het is prima.
Nee, hij zei dat je moest komen, maar Gebruik dat gewoon als leidraad.
Hij zal voor je zorgen.
Ehm. We zijn hier al heel lang.
Oké, nogmaals, als je me mag bellen,
Mijn naam is Darren. - Dank u wel. Ja, dank u wel.
- Oké jongens. Veel succes.
- [Peter] Oké, tot later, Darren.
- Heb je de bladblazer al? - Akkoord,
We hebben een bladblazer gekocht.
- Verdomme. - Vliegtuigen.
Wat wil je doen? Wil je het achteraf nog corrigeren?
- Ja, maakt niet uit. - De bewerkingssoftware
Tegenwoordig is het waanzinnig.
Ik kan er niets aan doen. Wat een kapsel heeft die man zeg.
- Ik bedoel, we doen het eigenlijk niet echt Heb je nog andere opties?
- Ach, laat maar. Laten we gaan. - Ja.
- Tot dit punt in de video,
Alles is vrijwel normaal.
Zo verlopen de meeste van hun afleveringen.
Maar alles daarna Dit is allemaal nieuw voor hen.
Ze hadden geen idee.
- [Interviewer] Vertel ons eens een Vertel eens iets over hoe je je voelde.
tijdens het volgende deel van deze film.
Hoe voelde je je daarbij? Was dit de eerste keer dat je het zag?
- Angst.
(gekraak van de voeten) Het is zo schattig.
- [Peter] Ik weet het niet, jongens.
- [Randy] Wat, eh, wat zou Zeg je dat zijn naam ook alweer was?
Oh, ehm. Val, toch?
- Ja. - Ja.
Zijn naam is dus Val Pearson.
Zijn familie woont al langer in dit gebied.
letterlijk generaties lang.
Ik bedoel, we hebben het over zelfs vóór die tijd.
Deze legende is daadwerkelijk begonnen.
- Ja. En, eh, we hebben elkaar ontmoet. Darren Pearson laatst.
- Jongens. Hij heeft ons hierheen gestuurd.
om hem te ontmoeten, dus.
Wat? - Eh.
- Randy, ik denk dat hij het is. - Is hij dat?
- Ik weet het niet. Ehm.
- Hoi. - Bent u meneer Pearson?
- Ben jij het, Val? - Ik ben.
- [Peter] Hé Val. Oh.
(vogels fluiten)
- Een. - Hoi.
- Draai je nog steeds? Wil je geluid?
- Hoe gaat het met je? - Hoi.
Aangenaam. - Ja.
- [Peter] Geluidstechnicus.
- Echt waar? (Emma grinnikt)
En wie bent u? - Randy.
- Val, zou je misschien even naar het midden willen komen?
- Absoluut. - Ik kom aan deze kant.
- Heel erg bedankt voor de tijd nemen om met ons te praten.
- Eh.
Ja, het eerste wat we moeten bespreken is...
voordat ik je meeneem Adrenalinejunkies opgepast!
we zullen een aantal dingen moeten doornemen, eh,
Dingen die je hier kunt tegenkomen.
Ehm. Hebben jullie insectenspray?
- Oh. - Ja.
- Je gaat, je bent Je hebt insectenspray nodig.
Je wordt levend opgegeten door de insecten.
Een.
Misschien.
Je gaat niet gooien Wij aan de wolven overleveren, toch?
- Ik snap wat je bedoelt.
(Emma en Randy lachen)
Een.
Teken vormen hier ook een probleem.
Ehm. Ik zou hoeden aanraden.
Als je er geen hebt, Onderzoek jezelf grondig.
- Ik help je wel. - Gifsumak is ook iets
Daar moet je op letten.
Weten jullie hoe gifsumak eruitziet?
- Ja, dat doe ik. - Hoe ziet het eruit?
- Dus het heeft drie bladeren
en het ziet er meestal zo uit als een kleine traan.
- Oké, luisteren jullie wel?
Akkoord. Ik luister.
- Oké, eh, nu gaan we Kom in contact met wilde dieren.
Dat is iets waar jullie je bewust van moeten zijn.
En ik wil dat jullie heel aandachtig luisteren.
Allereerst,
daar, dit gebied is bekend om de aanwezigheid van wolven,
maar gelukkig voor jullie
Ze zijn grotendeels verdreven.
toen mensen huizen begonnen te bouwen
en hun land in bezit nemen, Ze moesten ergens heen.
Je zult waarschijnlijk geen echte wolf tegenkomen.
Er zijn enkele waarnemingen van zwarte beren geweest.
Enkele weken geleden, om precies te zijn.
Een.
Was dat, weet je,
Iets wat voortdurend gebeurt?
Nee, maar het zou kunnen gebeuren.
En daar moet je je van bewust zijn.
Gifsumak, ik geloof dat ik dat al eens heb genoemd.
Slangen staan ​​als laatste op de lijst.
Inheems in dit gebied.
We hebben de bosratelslang.
en we hebben koperkoppen die je mogelijk tegenkomt.
En nu komt het belangrijkste.
Als we iets tegenkomen
van deze dieren, dit wildleven waarover ik heb gesproken,
Laat mij het maar afhandelen.
- Oké. - Ik weet zeker dat jullie dat zijn,
weet je, waar je ook vandaan komt.
Niet echt, ik denk dat ik wel deskundig ben.
over de omgang met koperkoppen,
omgaan met beren, Mogelijk heb je te maken met een wolf.
Dus,
Met dat alles in gedachten, Ik denk dat het tijd is, kindjes.
Eh. (handen klappen)
Hebben jullie dat begrepen?
- Een korte vraag. - Begrepen.
- En hoe zit het met weerwolven?
(Peter grinnikt)
Nou, ik denk dat we dan maar gewoon, eh,
Ontdek het.
Ze staan ​​er ook om bekend dat ze Misschien ben ik wel in de buurt.
Beantwoordt dat je vraag, Randy?
- Ik denk van wel. - Akkoord.
Zijn we er klaar voor of niet?
Gaan we hier staan ​​en praten?
- Ja, ehm, Randy, ik begon te rollen
ongeveer halverwege.
Ehm, er was een vliegtuig bij Het begin. Is dat cool?
- Ja, ik weet zeker dat het goed is. - Is het goed?
- Ja. - Val, mag ik dit plaatsen?
Mijn hoodie in jouw huis?
Het is best warm. Ik niet wil het daar ter sprake brengen.
Vind je het erg? - Ja, ik denk het wel.
- Oké, dank u wel. - Ja.
- Ja. Dus we hebben alleen nog maar nodig om onze spullen op te bergen-
- Jullie moeten je spullen maar eens pakken.
- Akkoord. - We zien elkaar weer
in dit algemene gebied
Over een klein momentje.
- Oh, hartelijk dank, Val.
- Dankjewel. Bedankt, Val.
- Graag gedaan. - Dankjewel. Geweldig.
- Heb je een aansteker?
Ik moet insectenspray gebruiken. - Ja.
Beter afspoelen Ik voel me net alsof ik gebeten word. Ja.
- Nee, dat doe ik niet. - Ik heb een voorgevoel
Vanavond wordt echt geweldig.
- Jeetje, wat haat ik slangen. - Absoluut niet saai.
- Oh, maar koperkoppen zijn schattig
omdat ze op Hershey lijken. Kus zoals op het ontwerp.
- Ja. Misschien vind je dat wel schattig. - Definieer schattig.
Ze zijn schattig. - Wat? (lachend)
(sissend geluid van de sproeier)
- [Val] Kunnen we dit alsjeblieft versnellen?
- [Peter] Ja. Inderdaad.
Hier. Hier, ruil met mij. - Oh.
Sorry. - Oké.
Ik moet mijn sokken in mijn broek stoppen.
zodat ik geen teken op mijn huid krijg,
(deur kraakt)
op mijn spijkerbroek. (Emma hoest)
(sissend geluid van de sproeier)
- Heb je dat net in je oksel gespoten?
- Bah. Wil je een hapje?
In je oksel?
Ik zeker niet. - Oh, dit spul
Het ruikt zo vies, bah.
(kan sissen) (vogels fluiten)
Ik wed 10 dollar dat hij de verdomde weerwolf is.
Hij is zo gemeen. - Dat neem ik terug.
Hij geeft je toch een beetje een weerwolf-uitstraling, hè?
- Dat doet hij. - Ik bedoel...
- Het is de baard. Het is de baard.
Het is de baard. Randy-
(gekwetter van insecten)
- Oké, zijn jullie er klaar voor? - Ja.
- [Peter] Eh. Ja.
- Oké. We gaan van start.
- Het geluid versnelt. - Akkoord.
- [Peter] Val, geef me een waterpas.
Zeg eens iets grappigs.
- Grappig. - Absoluut. Klinkt goed.
Wanneer je maar wilt, Randy.
- [Randy] Oké, actie!
- [Amy] Dus Val, zou je Vertel ons eens wat meer over
de oorsprong van uw familie in dit gebied
en een beetje zoals jij denkt
Is dat werkelijk wat deze legendes zijn?
- Nou, ik kan het je vertellen wat deze legendes zijn.
Dat is de waarheid.
Mijn familie weet dit.
Mijn familie woont hier al generaties lang.
Hier in dit bos,
Ze maakten van deze bossen hun thuis.
voordat de verharde wegen er waren.
Voordat alle vijanden van de stad arriveerden.
Dit was, dit was ons thuis.
Het huis van mijn familie.
Dit land zit in ons bloed.
En door de generaties heen,
mijn grootvader grootvader vertelde verhalen
over deze bossen,
over een wezen dat kan lopen.
Half mens, half wolf.
Tenzij je hier echt gewoond hebt...
lange tijd,
langer dan wie van ons ook leeft,
doorgegeven van generatie op generatie,
Sommigen weten dat dit geen verhalen zijn.
Zoals de dorpsbewoners destijds zouden zeggen:
"Het houdt de kinderen buiten." "van het bos", zeiden ze.
Hm.
Ah, ze wisten meer dan wat Ze gaven zeker richting aan de kijker.
- Weet je, we hebben er een paar echt geweldige verhalen
van verschillende mensen hier in de stad.
Maar de burgemeester lijkt dat niet te willen. Alles echt geloven.
- (lachend) De burgemeester, Die arrogante klootzak.
Weet je, ik mag hem niet.
Hij mag me niet.
Hij vindt het niet leuk dat dat mijn neven werken
of ik vind het niet leuk dat mijn Zijn neef werkt voor hem.
Dat vind ik helemaal niet leuk.
Bovendien is het een Holden.
Hij heeft geen enkel belang in dit deel.
Hij weet niets van wat ik weet.
en wat ik weet,
Voordat we verdergaan, kan ik je nog een verhaal vertellen.
- Ja, graag. - Alsjeblieft, alsjeblieft. (lacht)
Ik was ongeveer 17, 18 jaar oud.
Ik was in dit bos aan het werk. Een beetje eekhoornjacht.
Vinden jullie eekhoorns leuk?
- Ja. Ja. - Oké.
Ze zijn schattig. - Ja. (lachend)
- Nou, ik kocht ze niet voor het uiterlijk.
We waren aan het jagen op eekhoorns. En het begon donker te worden.
Nou, zoiets ongeveer.
Ik wist dat het tijd was om terug te gaan.
want ik wist wat er die nacht zou gebeuren veroorzaakt door de volle maan.
En tja, ik pakte mijn spullen in.
Ze pakten hun spullen en vertrokken.
En terwijl ik het veld overstak
precies waar mijn familie er vroeger ook een paar had,
hadden daar veel vee
die ook op mysterieuze wijze begint te sterven,
gewoon in plakjes gesneden
verminkt.
Ik kwam precies op de rand terecht.
En toen hoorde ik dit gehuil.
Ik draai me om en zie hem staan.
precies daar, langs de bomenrij.
En,
Oh, wat een herinneringen roept dat op.
Het was een grauw gezicht.
zag eruit als een man,
stond rechtop.
Het gedroeg zich absoluut niet als een man.
Toen rende ik zo van: Ik heb nog nooit eerder hardgelopen.
Rechtstreeks naar de schuur,
Ik werd stil.
dacht dat ik misschien een kans om bij het huis te komen.
Het was even stil.
Toen klonk dat gehuil en dat gegrom.
Ik ben vertrokken.
Voordat ik het huis binnenging, keek ik even achterom.
en hij staat daar
Het kon hem blijkbaar niets schelen dat ik hem zag.
Ik rende het huis in,
Doe de deur dicht.
Ik ben daarna denk ik even helemaal van de wereld geweest.
Ik was niet van plan iets te doen.
Maar wat ik zag, dat Die nacht zal ik nooit vergeten.
- Nou, hartelijk dank voor Deel je verhaal met ons.
- Ja. - Dus wat is het plan?
- Welnu, gezien wat ik je heb verteld,
je vindt er alles antwoorden op uw vragen
Hier, midden in het bos.
Dat is het plan.
- [Randy] Oké. Dat was goed.
Eh.
Stop. Ik denk niet dat we nog een opname nodig hebben.
Oké, ik ga wat B-roll-materiaal pakken.
We kunnen gewoon door het bos wandelen.
- [Peter] Wil je, Wil je geluid bij dit gesprek?
- Nee, het is prima. - Koel.
(gekraak van de voeten)
- Precies hier. Let op waar je loopt. - Huh?
- [Val] Deze kleine muurtjes hier.
Wow. - Sorry.
- Waar moet ik kijken? Oh shit, oh.
- Pas op Randy, hè? Oh mijn God.
Mijn giek, mijn giek zit vast.
Oh shit.
- Hulp nodig? - Ja. Ja.
Amy, Emma, ​​iemand komt (onduidelijk)
Oké, laat maar. Ik snap het, ik snap het.
- [Amy] Oh mijn god.
- Val, je hebt me niets verteld over
De boommonsters in dit bos.
- [Val] Waar heb je die man gevonden?
(Emma lacht)
(Emma spreekt zachtjes)
- [Amy] Val, doen mensen dat? Kom je vaak in dit bos?
- [Val] Nee, eigenlijk niet.
Een beetje adrenaline junkies zoals jullie
je kleine optredens.
Ja, we krijgen er veel.
maar ik denk dat het om een ​​of andere reden zo is
Jullie krijgen een speciale behandeling.
(Emma grinnikt)
Er is me nog nooit gevraagd om een gids, zeg maar.
Maar ik denk dat ze iets in jullie hebben gezien.
dat ze wilden dat ik Wij geven je een uitgebreide rondleiding.
- [Emma] Nou, je doet het geweldig.
- Dankjewel, Emma. (Emma grinnikt)
Het is ruig terrein. Een klein geschiedenislesje.
- [Emma] O, pas op.
- Er is, uh-
- Eh, daar staat een boom. Wees voorzichtig.
Oh.
Weet je zeker dat je het niet nodig hebt? Wordt u begeleid? (lacht)
- We zitten in een moeilijke tijd.
- [Peter] Zien jullie mijn aansteker?
Verdomme.
- [Emma] Oh god.
- Randy, heb je mijn aansteker?
- De vijfsecondenregel, denk ik. - Nee. Je hebt het goed.
- Wat?
(Val zucht)
- Worden er in dit bos wel eens mensen vermist?
Zoals dat... Er zijn gevallen geweest.
Ja.
Als je doelt op, Heeft het iets met weerwolven te maken?
opnieuw,
Sommige oudere dorpsbewoners geloven dat wel.
- En hoe zit het met teken? (Emma en Amy lachen)
- Oh- - Echt waar?
- Nou, je bent in het bos, genie.
- [Peter] Dus wat je bent Ik zeg dat ik waarschijnlijker ben
Liever gebeten worden door een teek dan door een weerwolf?
- Oh.
In elk ander bos,
Ik zou zeggen van wel.
Niet hier, vriend.
Niet hier. (laat het knisperen)
- [Peter] Waar gaan we naartoe?
- [Val] Nou, we zijn op zoek
voor de antwoorden waar je naar op zoek bent.
- [Peter] Feiten.
Randy, kom je ook?
Krijg je de brede versie?
Een mooie, brede opname?
- [Randy] Ja, ik word breed. Wacht even.
Die gast is compleet gestoord.
Hé, hé. Wacht even.
Wacht even. Wacht.
- [Peter] Wat doe je Denk eens aan deze man?
Hij is hartstikke gek. Ik vind deze man raar.
- [Randy] Ja, hij is aan het neuken....
- [Peter] Ik weet het niet. Ik Ik weet niet of ik deze man kan vertrouwen.
Sorry, Randy moest even zijn schoenveters vastmaken.
- [Emma] Pas op.
Er is eh, gifsumak. - Dit is net als alle gifsumak.
Wees dus voorzichtig.
- [Randy] Oké, ik ga stoppen.
We zijn aan het rollen. Val, wat wil je ons laten zien?
- Eh, het is hier vlakbij.
Heeft iemand anders ook koorts? - Oh ja, het is zo benauwd.
- Randy, wil je mijn jas even aannemen?
Bedankt. - Ik snap het.
- [Val] Hier.
Het is de basis
van een huis dat hier 100 jaar geleden stond.
- Hé Val, wacht even.
Randy, wil je dat ik hier geluid bij opneem?
- Ja, zou je dat kunnen? - Ja. Oké.
En het geluid versnelt.
- Jazeker, 100 jaar geleden.
Het huis van mijn familie stond daar precies.
en deze hoop puin Dat is alles wat er nog over is.
Nou, mijn familie heeft veel bloed vergoten.
doordrenkt met deze grond.
Ja, heel veel herinneringen.
Sommige dingen zijn goed.
Sommige dingen zijn niet zo goed.
- [Peter] Wacht even, jongens.
- [Val] Wat?
- Er beweegt iets daaronder.
Het wordt steeds luider. - Wat?
Wacht even. Ik kom even dichterbij.
Misschien kan ik het wel uitzoeken. uit welke richting het komt.
(gehuil van een wolf) Ah!
(Emma gilt en lacht)
- Oh mijn God. Jongens!
- [Amy] Oh ja.
Zo is het absoluut. - We moeten gaan.
- Nee, nee, nee, nee, nee, Nee, nee, nee, nee, nee, nee.
Het is nu niet het juiste moment.
Nee, ik raad het ten zeerste af om dit te doen.
- Val, misschien krijgen we wel iets voor elkaar.
- Ja.
Je weet immers niet wat er allemaal is.
- Randy, wat denk jij ervan?
- Ik bedoel, de kans is groot dat het zoiets als een lynx is.
Er zijn beren, er zijn coyotes,
Er is een poema.
Alsof het zou kunnen zijn... - Ik denk dat we moeten gaan.
Zijn er hier wolven?
- Zou kunnen. - We moeten gaan.
- Net als echte wolven. - Nee.
Kijk, hebben jullie het niet gehoord? Heb ik iets gezegd?
Deze bossen zijn gevaarlijk.
- Ja. Het komt wel goed.
Kom op jongens, laat het los. - Ja.
Ik, wij moeten. - Ga gewoon met ons mee.
We hebben uw hulp nodig.
- Nee, ik kan niet helpen Jij bent hier nu bij betrokken.
Het gaat die kant op.
- Nee, ik heb er een slecht gevoel over.
- [Amy] Ja, dat is het Dat komt zeker van, ja.
- Toch bedankt voor je hulp.
We moeten opschieten, jongens. - Ja.
Ja. - Laten we gaan.
- Kom je nog, Randy? - Ja.
(Emma lacht)
- Moet ik doorgaan met filmen? - Ja.
Hoor je het nog steeds?
- Jongens, schiet op. - Wacht even. Even geduld.
Wacht. Stop met bewegen.
Nee, wat er ook maar bewoog beweegt niet meer.
Mijn voet.
- [Amy] Maar het kwam uit deze richting.
- [Peter] Het kwam uit die richting.
- Yo, laten we gaan. - Het was alsof...
Zoals galopperen of draven, ik weet het niet.
- Ja, waarschijnlijk wel. - Hé, deed hij-
- [Amy] Zoals ik al zei, het is waarschijnlijk zoiets als een beer.
- [Randy] Zei hij zijn familie heeft veel bloed vergoten.
- Het was iets dat rende op alle vier de poten.
Het was (rennen nabootsend)
- Peter. Peter. - Spullen hier in de buurt,
Zeker weten. - Wat? Huh?
- [Randy] Zei hij dat zijn familie het had verklapt?
Is er veel bloed vergoten op dit land?
Heb je hem dat horen zeggen?
- Jongens, hou op met die onzin.
- Ja, zei hij nou zijn familie? Is er bloed vergoten op dit land?
- Ja. Ik was daar nogal verward over.
- [Randy] Wat was dat in godsnaam?
- Houd je van het slachten van dieren?
Leuk vinden- - Ik weet het niet.
- Wat voor soort bloed?
- Ik weet het niet. Waren ze net als mensen?
- [Randy] Oké, laten we Ga gewoon door. Verdomme-
- Ja, dat wilde ik net zeggen. kwam uit deze richting,
Laten we het eens bekijken.
Zoals ik al zei, de kans is groot waarschijnlijk zoiets als (onduidelijk)
- Gaat het goed?
- [Randy] Peter, jij nog steeds Rollend geluid op deze hete plaat?
- Eh, wacht even, ik moet even... om mijn shirt uit te trekken.
Het wordt ontzettend heet.
Eh.
Ja, ja. Het geluid gaat sneller.
- [Randy] Oké, we zijn, Kom snel hierheen.
- Was het zo? - Oké.
- [Amy] Ja. Ja.
En dat is goed.
Ben ik goed genoeg? - Ja.
Ik vind dit perfect.
- Oké jongens, we hebben net een gehuil gehoord,
en in dit gebied is er geen sprake van een inheemse bevolking
van grijze wolven sinds de Het gebied werd voor het eerst bewoond.
Dat betekent dus dat we er heel dichtbij zijn.
en we hoorden iets komend vanuit deze richting.
(gekraak van de voeten)
Ik zie nog niets.
Ruiken jullie dat?
Die dus. - Oh mijn God.
Ja. Kijk uit waar je loopt.
- [Randy] Wat is dat in godsnaam?
- Ja. Kijk waar je loopt.
Ik weet het niet. - Wachten.
Oh mijn God. (Emma schreeuwt)
(weerwolfgehuil)
(Emma snikt)
Randy, ren!
- Oh mijn God. (onduidelijk) - Wat een onzin!
- Oh, verdomme, verdomme, verdomme. (Amy snikt)
- [Amy] Ah. Oh mijn God.
Oh mijn God. Nee.
Oh mijn God. Oh mijn God.
Nee.
(voeten bonzen)
- Hé, hé. Je hebt nodig...
(Amy snikt)
Je moet kalmeren. Je moet kalmeren.
Heb je Peter gezien? - Nee.
- Verdomme.
Neuken!
Is Emma dood?
- Hé, maak je daar nu geen zorgen over.
- Nee. (sniffelt)
- We moeten Val vinden en We moeten Peter vinden. Oké?
Val heeft ons verdomme verlaten.
- Hij is gewoon, nee, hij is waarschijnlijk gewoon weggerend.
Kom op, kom op. We moeten doorzetten.
We moeten doorzetten. Kom op, kom op.
Kom op. - Oh mijn God.
Oh, mijn God.
- [Randy] Ik denk dat ik iets hoor.
Ik denk dat ik iets hoor.
(Amy snikt)
- [Amy] Oh mijn God.
- [Randy] Ik denk dat ik iets hoor.
Peter?
P-Peter, gaat het goed met je?
- [Peter] Ik weet het niet.
- [Randy] Peter? (hijgend)
Oh mijn God.
Wat moet ik doen?
- [Randy] Wat the fuck?
Oh mijn God. Wat the fuck?
- Ik weet het niet.
- [Randy] Wat the fuck? (Peter snikt)
(weerwolf gromt)
(Amy hijgt) Oh, oh mijn God.
Oh, oh mijn hemel- (Amy schreeuwt)
Wat the, wat the fuck?
Wat the fuck?
Oh mijn God. - Oh mijn God.
- Loop! - Oh mijn God! Nee!
Oh mijn God! Nee!
(Amy schreeuwt)
Oh mijn God.
(Amy schreeuwt)
(Randy hijgt)
- Oh mijn God, Val.
Val, alsjeblieft, alsjeblieft. Je moet ons helpen.
Alsjeblieft. - Je hebt nodig,
Je moet hier weg.
- [Randy] Wat?
Je moet terug het bos in.
- [Randy] Nee, dat kunnen we niet.
- Ga weg. - Randy, nee, Randy.
- Ga weg. - Randy, Randy, Randy,
Randy, Randy, Randy.
We moeten gaan. We moeten gaan.
- [Randy] Wat? Wat?
- Oh, shit. - Shit.
- Komen. - Oh shit!
Oh shit!
(Randy kreunt en hijgt)
(weerwolf gromt)
Oh mijn God. Oh mijn God.
O. (hijgend)
Oh, shit.
- Hé, hé, hé. Help me, help me.
- Oh mijn God. - Help me.
- [Randy] We moeten hier weg.
(weerwolf gromt)
Oh shit! Oh shit!
Oh shit!
(Randy en Amy hijgen)
- Help me. Het komt wel goed.
Blijf gewoon bij me.
- Oh mijn God. - Blijf gewoon bij me.
- Oh mijn God.
Oh mijn God.
Amy, wat moeten we doen? We hebben hulp nodig, zoek hulp.
- Ren! Oh mijn God. (Gegrom van een weerwolf)
Oh shit.
(Amy en Randy hijgen)
- Oh mijn God. Ga door. (weerwolf gromt)
- Verdomme. (Amy hijgt)
Verdomme. (hijgend)
- [Amy] Oh mijn God, Randy, de sleutels!
De sleutels, de sleutels.
- Oh shit!
Verdomme. (kreunend en hijgend)
(sleutels rinkelen)
- [Amy] Opschieten, opschieten, opschieten, opschieten, opschieten.
Oké, oké, oké.
Oké, oké, oké, oké.
- [Man] Hé! Hé!
- [Randy] Oh mijn God!
(voeten bonzen) (Amy snikt)
Neuken! - Oh nee, nee, nee, nee!
Nee. Oh mijn God, Randy!
Randy! Nee! (weerwolf gromt)
(Amy snikt)
(geweervuur)
(weerwolf kreunt)
(Randy gorgelt)
(motorgeluid)
- Op een bepaald moment die nacht,
Het alarmnummer 911 ontving een melding.
dat iedereen dood was.
- [Interviewer] Meneer Kilroy, wat gebeurde er toen?
- Gelukkig reageerde de De agenten waren er zo snel.
dat ze in staat waren om Haal de beelden op
voordat iemand de ware aard van de zaak kende de ernst van de situatie.
- [Interviewer] Ik (zuchtend)
Meneer Kilroy, ik kijk hiernaar,
De beelden spreken elkaar enigszins tegen.
Volgens het officiële rapport, toch?
Ik bedoel, de sheriff Het departement heeft niets gezegd.
over de andere zes personen die op camera zijn vastgelegd.
Om nog maar te zwijgen van de, eh, de de aanvaller die ze tegenkwamen.
Niemand heeft ze tot nu toe geïnterviewd.
- Onze juridisch medewerkers waren nooit in staat geweest om het zelfs maar te bevestigen
het bestaan ​​van wie dan ook.
Val Pearson was de enige een voorstel, dat op niets uitliep.
Er zijn nog zoveel onbeantwoorde vragen. vragen over deze hele zaak.
Ik denk dat als de families niet juridische bijstand ingeschakeld,
Wij zouden er niets van weten.
We hebben de Fairfield te pakken gekregen. County Sheriff's Department
midden in een doofpotoperatie en we zijn van plan om er iets aan te doen.
- [Interviewer] Hmm.
Ik bedoel, ik denk dat nu dat De beelden zijn openbaar.
Wat kunnen we hierna verwachten?
De tijd zal het leren.
- [Interviewer] Oké, Iedereen, dat was het dan.
- Oké. Goed gedaan.
Mag ik dit even snel van u ontvangen?
Alles in orde?
- [Interviewer] Dank u wel, Meneer Kilroy, dit was goed.
- En knippen. - Snee.
(griezelige muziek)
(griezelige muziek gaat verder)