Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
MAY MGA CONTRIBUTOR NA GINAMITAN NG DIGITAL DISGUISE PARA HINDI MAKILALA.
BINAGO ANG PANGALAN, MUKHA, AT BOSES NILA.
TINAGO SA PANGALANG ZOE ANG SANGGOL PARA PROTEKTAHAN ANG IDENTITY NIYA.
Pulis ’to. Si Simon Blackwell ng Cheshire.
Puwedeng pumasok? Kakausapin namin kayo.
- Pasok kayo. - Salamat, p’re. Pasensiya na sa abala…
- Tara na. - Wag naman! Wag n’yo nang ulitin! Wag!
- Ipapaliwanag ko lahat. - Wag!
- Tara na. - Di puwede!
Alam kong mahirap ’to.
Silipin mo na lang sa taas.
- Okay. - Naku po.
- Lucy? - Ano ’yon?
Papasok ako, ha?
- Hello. Okay ka lang? - Oo.
Hi, Lucy. Sorry at ginising ka namin nang ganito kaaga.
Ako si **** ng Chester MIT, Major Investigation Team.
Inaaresto kita sa hinalang murder at attempted murder.
Hindi mo kailangang magsalita pero makakasama sa defense mo
kapag di ka sumagot ngayon ng sasabihin mo rin sa korte.
Puwedeng maging ebidensiya ang anumang sasabihin mo.
Alam kong nakakagulat ’to.
Ang ipapagawa namin sa ’yo, Lucy, bumangon ka na at magbihis.
- Okay, sumunod ka sa baba. - Sige.
- Silipin ko lang ang pusa ko? - Dito ka lang muna.
Hello.
Hindi ko ginawa ’yon, ha?
- Alam ko ’yon! - Alam ko ’yon!
Alam namin ’yon!
Ayos lang ’to. Pakialagaan ang mga pusa ko.
Pumasok ka na, Ma. Wag…
Wag kang tumingin, Ma. Pumasok ka na.
Ma, pumasok ka na.
Okay, sakay na.
Isang babaeng healthcare worker ang inaresto kanina ng mga detective…
…sa hinalang pagpatay sa walong sanggol…
…at tangkang pagpatay sa anim pa.
Inisa-isa namin ang mga kaso sa ebidensiya
at binigyan ka sa buong proseso ng pagkakataong magpaliwanag.
Mahirap isiping ’yong batang nurse na nasa harap namin,
kayang manakit ng mga sanggol na walang kalaban-laban.
May sinulat kang, “Masama ako. Kagagawan ko ’to.”
Kaso ’yon na minsan lang mangyari sa isang henerasyon.
Sangkot do’n ang 17 sanggol mula sa 13 pamilya.
Kung di ka sangkot sa pag-collapse at pagkamatay ng mga baby na ’to,
ba’t may sinulat kang malinaw na nagsasabing responsable ka,
na sinadya mong patayin sila?
No comment.
Batang nurse siya na hindi paghihinalaan ng kahit sino.
Isa sa mga serial killer ng bata na pinakamaraming napatay
sa kasaysayan ng UK.
Nahatulang nagkasala si Lucy Letby…
…ng pagpatay sa pitong bagong silang na sanggol.
Pero pinatay nga ba talaga ng nurse na ’to ang mga sanggol na inaalagaan niya?
Isang panel ng mga international medical expert…
…ang sumuri sa mga medical record.
Taliwas ang mga natuklasan nila sa lahat ng inilapag sa korte.
Sa madaling salita, mga binibini’t ginoo, wala kaming nakitang pamamaslang.
Ngayon na lang uli ako may nabalitaang true crime na sobrang nakakawindang.
Siya ang serial killer ng mga bata na pinakamaraming napatay.
Parang di niya ginawa ’yon.
Kalunos-lunos at nakakakilabot ang balitang ’to.
Inosente siya. Pakawalan n’yo siya, tsong.
Guilty ba siya,
o baka inosente pala siya?
MAY UNIQUE ACCESS ANG PELIKULA SA CHESHIRE POLICE,
SA IMBESTIGASYON NILA, AT SA FOOTAGE NA NGAYON LANG MAKIKITA.
Nire-record ang interview na ’to.
Nire-record na ang lahat ng sinasabi sa interview na ’to.
Magpakilala ka.
Lucy Letby.
- Petsa ng kapanganakan? - January 4, 1990.
Pagkakataon mo ang interview na ’to para magbigay ng tugon
sa mga dahilan ng pag-aresto sa ’yo.
Kung inosente ka
at may makatwirang paliwanag, depensa, o alibi ka,
hahanap kami ng ebidensiyang susuporta sa ’yo.
Hindi ka namin huhusgahan. Naiintindihan mo ba ’yon, Lucy?
Oo.
Okay.
Ininterview namin si Lucy Letby sa loob ng maraming oras.
No’ng simula, tinanong namin siya ng iba’t ibang open question
tungkol sa nangyayari sa pag-aalaga ng sanggol.
Ikuwento mo ang nangyayari sa unang pakain sa baby.
Sasabihin ng mga doktor kapag sa tingin nila
puwede nang kumain ang baby.
Okay.
Padaraanin sa nasogastric tube ’yong pagpapakain sa kanya.
Okay.
Tapos kadalasan, para sa premature na baby,
pinipili naming magbigay ng breast milk o donor breast milk.
Hindi kami magbibigay ng formula sa gano’n kaliit na baby.
Okay.
Mukha siyang magaling na nurse
na marunong mag-alaga ng mga gano’ng sanggol.
Pero no’ng tinutukan na namin
kung bakit nag-collapse ’yong isang sanggol,
lumabo na ang mga sinasagot niya.
Pag-uusapan natin si ***.
No’ng 4:01 p.m. no’ng June 20, 2015,
pinanganak siya via C-section at tinransfer sa neonatal ward.
No’ng 4:25 a.m. no’ng June 22, 2015,
dineklarang patay na si ***.
May maikukuwento ka ba tungkol sa nangyari sa kanya?
Hindi ko naaalala si ***.
Okay.
Nag-collapse si baby Zoe sa tatlong magkakaibang pagkakataon
sa loob ng isang night shift.
Alam naming nakabantay no’n si Lucy Letby
kaya bakit wala siyang maalalang kahit ano?
Wala kang maalalang kahit anong collapse
o ginawa mo sa pag-aalaga no’ng panahong ’yon?
Wala.
TATLONG TAON NA ANG NAKALIPAS
Tatlong linggo bago ang due date ko,
nagising ako at pumutok na pala ang panubigan ko.
’Yon na. Nangyayari na.
Sa ospital, chineck ako,
at na-confirm sa scan na walang problema.
Ready na kami no’n na ma-meet si Zoe.
Pero di ’yon gano’n kasimple.
Sixty hours akong nag-labor.
Naramdaman kong parang may mali
kaya giniit ko na kailangan ko na ng C-section.
Inangat ng doktor si Zoe sa taas ng sheet
pero parang hirap siyang huminga.
Kinailangan siyang dalhin sa NICU.
Ang hirap na makita siyang naka-incubator.
Hindi ko siya puwedeng ilabas pero nahahawakan ko ang kamay niya.
Sobrang nipis niya,
ang liit niya, at ang ganda niya.
Nanay na ’ko.
Sinasabi sa ’min ng mga doktor na maganda ang response niya,
nagre-respond siya gaya ng inaasahan,
at walang dapat alalahanin.
Natutulog ako no’ng binuksan ng nurse ’yong ilaw.
Sabi niya, “Kailangan mong sumama.”
Tinanong ko, “Ano’ng nangyayari?” Sabi niya, “Wala nang oras. Tara na.”
Tulak-tulak ako sa wheelchair sa mahabang corridor
habang iniisip ko, “Ano’ng nangyayari?”
Ramdam ko ’yong panic sa kuwarto.
Ginagawa lahat no’ng doktor para tumibok pa ’yong puso ni Zoe.
Ayaw sumuko no’ng doktor.
Gusto kong lumaban pa ’yong doktor.
Pero ’yong isa pang doktor, hinawakan na siya sa balikat
at sabi niya, “Tumigil ka na. Pagpahingahin mo na siya.”
Hawak pa rin no’ng doktor si Zoe
pero tinigil na niya ’yong ginagawa niya.
’Yon na. Tapos na.
Wala na.
Kami ng asawa ko,
napahagulgol na lang kami, at…
Ano…
Sabi namin no’n, “Ano’ng nangyayari? Pa’no nagkaganito?”
Okay naman kasi siya, e…
Hindi ko…
Galit na galit ako,
sobrang lungkot, labong-labo, tapos…
Ayun.
No’ng namatay si Zoe, hindi namin alam kung ano’ng nangyari.
Bumubuti na ang lagay niya no’n.
Hindi inaasahang mamamatay siya.
Bakit siya lumala?
Bakit hindi siya nag-respond sa resuscitation?
Pero ang mas nakakabahala pa ro’n, si Zoe ang pangatlong sanggol na namatay
sa loob ng mahigit dalawang linggo.
Ilan sa mga sanggol ang nakitaan ng kakaibang pamamantal
at hindi nag-respond sa resuscitation kahit sa tingin namin, kaya nila dapat.
Nakakabahala ’yon.
Bakit may tatlong sanggol na sunod-sunod na namatay?
May nangyayari ba sa unit na hindi namin napapansin?
Isipin man naming baka hindi lang pinalad kaya may tatlong namatay,
hindi nga lang natigil ’yon.
Namatay ’yong mga sanggol
sa dalas na noon ko lang nakita sa unit namin.
Pagdating ng February 16, siyam na ang namatay.
Nakakatakot at nakakabahala talaga ang panahong ’yon.
May mga consultant na nag-request ng urgent meeting
kasama ng mga risk manager at ng director of nursing sa ospital
pero parang hindi sila gaanong nag-aalala.
Noon lang kami nakaranas ng gano’n kaya hindi namin alam ang gagawin.
Tapos, no’ng June 2016, hindi na ’yon maipapawalang-bahala
kasi may dalawa pang namatay at hindi namin maipaliwanag kung bakit.
Sa puntong ’yon, may 13 nang namatay nang taliwas sa inaasahan.
Sa loob ng 21 taong naging consultant ako, noon lang ako nakakita ng gano’n.
Na-realize na namin noon na may kailangan na kaming gawin.
Dis-oras na ng gabi no’n sa headquarters
no’ng binigyan ako ng tatlong magkakaibang report
mula sa Countess of Chester Hospital.
Dinocument nila ’yong pagdami ng mga namamatay na sanggol
at catastrophic collapse sa neonatal unit.
Mula June 2015 hanggang July 2016,
may 13 namatay.
Ang pinakanakakabahalang sinabi ng mga clinician, ng mga doktor,
marami do’n sa mga kamatayan at pag-collapse ang walang paliwanag.
Sinabi sa ’kin no’n
na may inalis na sa unit na member ng staff.
Unang naisip ko no’n na parang masyado pang maaga
para tumukoy ng suspect.
Maraming posibleng lohikal na paliwanag
kung bakit maraming namatay na sanggol.
May mga nagkamali ba sa ospital,
may kumakalat bang nakakahawang sakit,
o puwede kayang natural ang kamatayan no’ng mga sanggol?
Kailangan naming maunawaan ang kalagayan at gamutan
na pinagdaanan ng bawat sanggol.
Kaya naman mahalagang may mga independent at mapagkakatiwalaang medical expert
na makakapagbigay ng objective na pananaw
tungkol sa mga sanggol na nag-collapse na lang bigla.
Isang umaga sa bahay, may nabasa akong balita
na may iniimbestigahang neonatal unit ang Cheshire Police
dahil maraming namatay na sanggol.
Naisip ko, “Hm, interesting.”
“Ganyan ang mga tipo kong kaso.”
Meron akong mahigit 30 taong karanasan sa pag-aalaga ng mga sanggol na may sakit.
Meron din akong ilang dekadang pagsisilbi bilang medical expert witness
para sa criminal court.
Sabi ko sa pulisya, “Tingnan natin ’yong isang kaso
“para magkaideya ako sa nangyayari.”
’Yong sanggol na ’yon, pinanganak nang maganda ang lagay,
tama lang ang laki, mahigit dalawang kilo,
at stable naman siya pero bigla na lang nag-collapse.
Nakita ko ’yong mga litrato ng malalaking malaholen na blood clot
sa ilalim ng atay,
saka ng pagdurugo sa sikmura.
Ang sama ng dating no’n.
Paano nangyaring ’yong sanggol na maayos ang kondisyon,
nagkaroon ng mga malubhang abnormalidad sa atay?
At sa loob ng ilang oras, patay na ’yong sanggol.
Sabi ko sa pulisya,
“Gusto kong pag-aralan ang lahat ng case note
“mula sa dalawang taon na ’yon.”
Nakatanggap ako ng 32 kaso
at may natukoy akong kahina-hinalang pangyayari
sa nasa kalahati ng mga ’yon.
Mga sanggol na nag-collapse nang taliwas sa inaasahan
at hindi maipaliwanag.
Wala pa ’kong nakitang gano’n sa buong karanasan ko
kaya iisipin mo ’yong hindi mo gustong isipin.
May nanakit sa mga sanggol na ’yon.
Dahil do’n, nag-iba ang takbo ng imbestigasyon namin.
Kahindik-hindik na realidad ’yon na baka pamamaslang ’yon ng sanggol.
Ang sunod na tanong na kinailangan naming sagutin…
“Nino?”
Siniyasat namin ang lahat ng tao na posibleng nasa area
sa tuwing may sanggol na namamatay o nagko-collapse.
Sinong doktor ang nando’n? Sinong nurse? Sinong kapamilya?
Sino ang may access sa mga gamot? Sa medical records?
Binusisi namin nang binusisi.
Sino pa ang puwedeng nando’n at ang puwedeng gumawa no’n?
Habang pinag-aaralan ’yong impormasyon, may nakita kaming malinaw na pattern.
Sa 25 kahina-hinalang kamatayan at pag-collapse,
may isang pangalan na laging lumalabas.
May malaking papel ang nurse na ’yon
sa lahat ng pangyayari.
Si Lucy Letby ’yon.
SIYAM NA TAON NA ANG NAKALIPAS
Naaalala ko ang unang araw ng klase.
Ang laki ng lecture room.
Wala akong kakilala.
Umupo na lang ako sa isang tabi.
Tapos biglang may babaeng lumapit sa ’kin.
Umupo siya at sabi niya, “Nice to meet you. Ako si Lucy.”
Napanatag ako agad no’ng ngiti niya.
Makalipas ang apat na araw sa university,
lagi na kaming magkadikit.
Magkasama kami sa mga klase.
Nagdi-dinner ako sa kanila. Nagdi-dinner siya sa ’min.
Kapag nagka-clubbing, magkasama kami.
Kapag ginabi kami, magse-stay ako sa kanila, o siya sa ’min.
Nanonood kami ng sine.
Lagi kaming magkasama sa lahat ng ginagawa namin.
Sobrang quirky ng sense of humor niya.
Basta kapag kasama siya, masaya.
Nag-iisang anak si Lucy kaya lahat binibigay ng mga magulang niya.
Proud na proud sila na nag-college siya
at magiging nurse siya.
Gusto niyang matuto, gusto niyang malaman lahat,
para masigurong tama ang ginagawa niya.
Unang practicum namin ni Lucy sa Countess of Chester Hospital.
Excited talaga kaming dalawa no’n.
Pero ramdam agad na ’yong mga nurse sa Chester, nang-o-OP.
Pumunta kami no’n sa staff room para kumain ng lunch,
at nagchichikahan ’yong mga nurse na nando’n.
Sinubukan ni Lucy na sumali sa usapan.
Hindi nila siya pinansin.
May vibes na ayaw ng mga nurse sa ’min,
ayaw sa inyo ng medical team.
Naiisip ko na no’n na may mga tao
na nag-e-effort talaga para pahirapan si Lucy.
Wala akong maisip na dahilan
para ganunin nila siya, maliban sa hindi nila gusto
na mahiyain at tahimik siya.
Alam kong ayokong magtrabaho sa Countess
pero si Lucy,
nag-apply siya para magtrabaho sa neonatal unit.
Hindi ko gets kung bakit pinili niya pa rin ’yon,
kung iisipin ’yong naging ugali ng ilang nurse at consultant do’n.
Masasabing ’yong graduation, masayang malungkot na panahon.
Magkasamang nag-dinner ’yong pamilya ko at pamilya niya.
Sobrang proud ng mga magulang ni Lucy sa pag-graduate niya.
Nagpa-publish pa sila sa diyaryo sa lugar nila.
Pero nakakalungkot din
kasi nag-aalala ako kung paano niya kakayanin ’yon.
MAKALIPAS ANG APAT NA TAON
Tahimik na nurse si Lucy.
Mukhang maingat siya. Mukhang alisto siya.
Mukhang magaling siya, base sa alam ko.
Wala namang kakaiba sa kanya para sa ’kin.
Pero no’ng patapos na ang 2015,
nag-aalala na kaming mga consultant
sa maraming nakapagtatakang kamatayan sa unit.
Pero sa review ng staffing, may isang pagkakapareho lahat.
May isang tao na laging naka-duty no’ng namatay silang lahat,
at si Lucy Letby ’yon.
Hindi ko alam no’ng una ang mararamdaman ko do’n.
Nagkataon lang ba ’yon, o nananakit ba siya?
Kaya kinausap namin tungkol do’n ’yong neonatal nurse manager.
Pero giniit niya talaga
na magaling at masigasig na nurse si Lucy Letby,
at malaking kahibangan
na isiping baka nananakit siya ng mga pasyente.
Kaya lang, namatayan pa rin kami sa gabi,
at naka-duty si Lucy Letby sa lahat ng ’yon.
Nagdesisyon na ang mga senior manager
na gawing pang-umaga si Lucy Letby.
Wala nang namatay at nag-collapse sa gabi
pero nagulat kami na nangyari naman ’yon sa araw.
Sa puntong ’yon,
bilang consultant board, alam na naming di na kami puwedeng magpatumpik-tumpik.
Dapat nang alisin si Lucy Letby sa neonatal unit.
Bago mag-isang taon ’yong imbestigasyon,
nakatanggap ako ng email ni Lucy Letby na mula mismo sa NHS email account niya.
Qinuote niya ’yong pangalan ng operation na hindi pa inilalabas sa publiko.
GUSTO KO SANANG MAGKAROON NG TANTIYA
KUNG KAILAN AKO KAKAUSAPIN
Parang alam na niyang kinakausap ang mga katrabaho niya at hindi pa siya,
at tinatanong niya kung kailan siya kakausapin.
IPAGPAPASALAMAT KO ANG ANUMANG DETALYENG MAKAKAPAGPAGAAN SA PAGKABALISA KO
Interesting ’yon sa ’kin
kasi naisip ko, “Baka may gusto siyang sabihin sa ’min.”
IKALULUGOD KO KUNG LALAPITAN N’YO AKO KUNG MAY GUSTO KAYONG PAG-USAPAN NATIN
MARAMING SALAMAT. LUCY LETBY
May mga kailangan kaming itanong kay Lucy Letby.
Pinakamainam na gawin ’yon, magagawa lang namin ’yon,
kung aarestuhin namin siya.
- Hello. Lucy? - Oo.
Ako si **** ng Cheshire Police. Okay lang bang pumasok saglit?
- Oo. - Talaga? Salamat.
- May kasama ka ba ngayon? - Oo.
- Sino’ng nandito ngayon? - Papa ko.
May officer na aakyat para tawagin ang papa mo.
- Kakausapin sana kita saglit. - Tatawagin ko ang papa mo.
Tara, upo tayo?
FYI, body camera ’to,
at vinivideohan ka ngayon, ha?
- Okay. - Ito ba ’yong para sa ilaw sa sala?
- Oo. - O? Alin dito? Ayan.
Makinig ka sa ’kin nang mabuti kasi babasahan kita ng impormasyon, ha?
- Okay. - Importanteng makinig ka sa ’kin.
“Mula Marso 2015 hanggang Hulyo 2016,
“maraming namatay na sanggol na nasa pag-aalaga
“ng neonatal team ng Countess Chester Hospital.”
“Matapos ang internal review ng ospital,
“ni-refer ang kaso sa Cheshire Police na nagsasagawa ng imbestigasyon.”
“Batay sa mga inquiry at ebidensiya,
“natukoy ang pagkakasalang murder at attempted murder,
“at tinuturing kang suspek sa mga ito.”
“Hindi mo kailangang magsalita pero makakasama sa defense mo
“kapag di ka sumagot ngayon ng sasabihin mo rin sa korte.”
“Puwedeng maging ebidensiya ang anumang sasabihin mo.”
“Kinakailangang mang-aresto bilang parte ng imbestigasyon
“at para sa proteksiyon ng bata o taong walang laban.”
Naiintindihan mo ba ang binasa ko sa ’yo?
Lucy, ang mangyayari ngayon,
pupunta ka sa presinto para tanungin tungkol sa mga paratang.
Sasamahan ka sa taas ng mga officer na ’to.
Nasa kustodiya ka na namin kaya sasamahan ka namin
para matiyak na hindi ka makakalayo at walang mangyayari sa ’yo o sa ’min.
Magsasapatos ka ba o ano?
’Yan na ba ang damit na susuotin mo?
Kasi naka-tracksuit ka kaya parang sakto ’yan.
Ikukuha ka namin ng sapatos.
Ano lang…
May sapatos ka ba?
Wala nang dapat magalaw na gamit
kaya hindi ka puwedeng mag-usod o kumuha ng kahit ano.
Maghahalughog kayo sa bahay?
Oo, maghahalughog dito.
Puwedeng magpaalam sa kanya?
- Sa pusa mo? Oo naman. - Oo.
Para lang ’to sa biyahe, ha?
Para masigurong ligtas ka sa kotse at ligtas din kami, ha?
Pagkarating natin sa presinto, huhubarin ’tong posas, ha?
Nagising ako ng tawag bandang 6:00 a.m.
Sabi ng nasa kabilang linya, “Ito ang Cheshire Police.”
“Tumawag kami para ipaalam sa ’yo na may inaresto kami
“sa hinalang pagpatay sa anak mo.”
Bigla kong na-realize na posibleng tinarget talaga ang anak ko.
Ano…
Sobrang hindi namin alam…
ang sasabihin no’n.
Sige.
Baba ka na ng kotse.
Okay, pakideretso ang mga braso mo.
May na-detect lang dito.
Ano’ng trabaho mo ngayon?
Children’s nurse.
Puwede kang umupo do’n, Lucy.
Isang healthcare worker ang inaresto sa hinalang pagpatay sa walong sanggol
at tangkang pagpatay sa anim pa sa Countess of Chester Hospital makalipas…
Pagkakita ko sa mukha niya,
nakilala ko agad ’yong nurse.
No’ng unang bisita ko kay Zoe,
may clipboard ’yong nurse
pero wala naman siyang ginagawa.
Nando’n lang siya,
nakamasid sa ’min.
Nakumpirma ng pag-aresto kanina ang kahindik-hindik na posibilidad
na baka may pinatay na mga bagong silang na sanggol.
May lumabas na news alert sa phone ko.
Nanginginig ako no’n. Nagpa-palpitate ako.
Kumakabog ang dibdib ko.
“Ba’t nila inaresto si Lucy?”
Hindi ako makapaniwala.
Para sa ’kin, malaking pagkakamali lang ’yon.
Okay, nire-record ang interview na ’to. Ako si Detective Constable Lee.
- Ang isa pang officer dito… - 3201 Vikki Holt.
Magpakilala ka uli, Lucy.
Lucy Letby.
Pinakalayunin sa pag-interview kay Lucy Letby
ang malaman ang totoong nangyari sa mga sanggol na ’yon
at mabigyan siya ng sapat na oportunidad
para makapaglapag ng ibang paliwanag
kung bakit mabilis na nagkasakit o nag-collapse ang mga sanggol na ’yon.
Sa madaling salita, sa resuscitation, ano-ano ang mga role?
Kontrolado ng medical staff ang daluyan ng hangin.
Ibibigay nila ’yong gamot para sa resuscitation.
- Dalawang tao ang nakatoka sa gamot. - Okay.
Maganda rin kung may makakaalalay sa mga magulang.
Maalam siya. Kalmado siya.
Marunong siyang magsalita.
At kapag tungkol sa mga proseso sa pag-aalaga sa mga sanggol na ’yon,
may sagot siya sa mga tanong.
Sino ang nagno-notes habang nagre-resuscitate?
Kung kaya, may scribe dapat.
Kadalasang isa sa mga junior doctor
o isa sa mga nurse ang tatayong scribe.
Pero no’ng hinamon na siya tungkol sa ilang bagay,
lalo na sa mga ginagawa niya no’ng may mga nag-collapse,
parang medyo naging iwas siyang sumagot.
Bago mangyari ’yong pag-collapse, Lucy,
may dahilan ka ba para pumunta sa Nursery One?
Hindi ko maalala.
Sige. Nagtatrabaho ka ba no’n sa Nursery One?
Hindi yata pero hindi ko maalala kung sinong baby ang nakatoka sa ’kin.
Okay.
Hindi mo rin maalala
kung paano ka napunta sa Nursery One no’ng may nire-resuscitate?
Hindi.
Pag-iisipan niya ang isasagot niya
at hahayaan niyang magtagal talaga ’yon bago sumagot.
Alam mo ba kung bakit siya kinailangang i-resuscitate?
Hindi, di ko maalala ang mga nangyari bago ’yon.
Alam ko lang na ni-resuscitate siya.
Takang-taka kami dahil sa mga sagot na ’yon.
Nasa kustodiya si Lucy Letby sa loob ng maraming oras
pero wala kaming sapat na ebidensiya para kasuhan siya.
Saka marami pang impormasyong dapat alamin.
Pagkatapos ng interview, nagpiyansa si Lucy Letby
kaya nagkatsansa kaming magtipon pa ng ebidensiya mula sa eksperto
at pag-aralan sa mas forensic na paraan ’yong materials na nahalughog namin.
Sobrang daming material na dapat suriin.
ITABI
May nakita kaming kahon na may “itabi” na nakasulat sa harap,
at naglalaman ’yon ng baby handover sheets mula sa ospital na ’yon sa Chester.
Lubhang kumpidensiyal na mga dokumento ’yon
na naglalaman ng personal na impormasyon,
pangalan ng pasyente,
petsa ng kapanganakan, at buod ng kondisyon nila no’ng panahong ’yon.
No’ng siniyasat pa namin, ilan sa mga dokumentong ’yon
ang may kinalaman sa mga sanggol na nag-collapse at namatay rin.
Siyempre, nakakabahala talaga ’yon.
Maraming sinulat si Lucy Letby
at malinaw na nagtabi siya ng materials.
Maraming diary
at Post-it notes.
TULONG
May natuklasan kaming mga ebidensiyang lubhang nakakabahala.
Kailangan naming maibalik sa kustodiya si Lucy Letby.
May mga tapatan at mahirap na tanong kami para kay Lucy Letby.
Pulis ’to. Si Simon Blackwell ng Cheshire.
Puwedeng pumasok? Kakausapin namin kayo.
- Lucy? - Ano ’yon?
Papasok ako, ha?
Hi, Lucy.
Batay sa bago at karagdagang ebidensiya,
inaaresto kita sa iba’t ibang pagkakasala.
- Okay, sumunod ka sa baba. - Sige.
Simple na ang strategy sa puntong ’yon.
Marami nang ebidensiya kaya malinaw
na dapat kong gamitin ’yong mga bagay na hindi niya mapapabulaanan.
Kung makakapaglapag siya ng ibang paliwanag,
’yon na ang pagkakataon niya.
Pagpapatuloy ’to ng sunod-sunod na interview, Lucy.
Kita mong may pulang ilaw na.
Vinivideohan din ang interview na ’to
at mino-monitor sa taas.
Naghalughog sa bahay n’yo
at maraming ganitong handover sheet
ang nakita sa bahay n’yo.
Ano’ng paliwanag mo do’n?
Mga sheet lang ’yan na nauwi ko dahil nasa bulsa ko.
Hindi ako nakapagbakante ng bulsa bago umuwi.
May halos 250 handover sheet
na tinabi nang nasa chronological order, ayon sa petsa.
Malinaw na mabusisi siyang tao at meron siyang sistema.
Alam niyang may kumpidensiyal na impormasyon ang mga ’yon
at wala dapat sa kanya ang mga ’yon.
Kaya ’yong ideyang hindi niya sinasadyang makapag-uwi
ng 250 kumpidensiyal na medical record, kataka-taka talaga ’yon.
ITABI
Ipaliwanag mo kung bakit mo inilagay lahat sa iisang folder.
Hindi ko alam kung paano idi-dispose kaya di ko na lang dinispose.
Hindi mo alam kung paano i-dispose?
Hindi.
Nakapag-uwi ka na ba dati ng ganitong handover sheets
na dinispose mo?
Hindi yata.
Kasi wala akong shredder, at gano’n ko…
gano’n ko idi-dispose kung sakali.
Sa mga paghahalughog ng pulisya,
may nakita kaming shredder sa isang kuwarto sa bahay nila
kaya hindi pasok ’yong sinabi niya.
Puwede niyang i-shred ’yong mga dokumento pero tinabi niya ang mga ’yon.
’Yong mga sheet bang nasa folder mo na tinabi mo sa bahay n’yo, Lucy,
may kinalaman sa mga baby na ikaw ang naka-assign na nurse?
Oo.
Kapag may tinatabi tayo, may dahilan ’yon,
kasi mahalaga ’yon sa ’tin.
Sa mga paghahalughog, nakakita kami ng ilang diary.
No’ng pinasadahan namin ang mga ’yon, may napansin kaming nakakabahala.
May mga entry kung saan nagsulat siya ng initials
na tugma sa initials ng mga kahina-hinalang kaso
na iniimbestigahan namin.
Tinanong ka ng kasamahan ko tungkol sa pag-collapse ng mga baby,
at sinabi mong ni-record mo ang mga ’yon.
- Bakit? - Nabanggit ko lang yata.
Hindi ko alam kung pa’no ko ni-record.
Sige.
May mga petsa kung kailan alam naming may sanggol na nag-collapse
na nilagyan niya ng asterisk.
May mga araw yata sa diary ko
na inasterisk o minarkahan ko ’yong mga araw
na may baby kaming masama talaga ang lagay.
Para saan naman ’yon?
Ewan ko. Para lang sa sarili kong…
Sarili mong ano?
Ewan ko. Sa pagre-reflect ko siguro.
Bakit mo gustong mag-reflect tungkol sa mga ’yon, Lucy?
Wala akong kinausap tungkol do’n.
Kinikimkim ko lang ’yon at hinaharap kapag kaya ko na.
Sa tingin namin,
dinodokumento niya ’yong sanggol na inatake sa araw na ’yon.
No’ng nagsagawa uli kami ng mga paghahalughog,
may nakita kaming itim na trash bag sa garahe nila.
May papel na nakalagay do’n
na sinulatan ng mga nakakabahalang bagay.
Babasahin ko sa ’yo ang isang parte no’n, at ang nakasulat,
“Mamamatay-tao. Pamamaslang.”
“Walang makakaalam kung ano ang nangyari at kung bakit.”
Pakipaliwanag ’yong mga nakasulat, Lucy.
No comment.
Tungkol saan ’yong “mamamatay-tao”?
No comment.
Sinasabi mo ba do’n na mamamatay-tao ka?
No comment.
Tungkol saan ’yong “Walang makakaalam kung ano ang nangyari at kung bakit”?
No comment.
- Ano’ng ibig sabihin no’n, Lucy? - No comment.
Kita mong nalilinawan na siya,
naiintindihan na niya kung saan papunta ’yong ebidensiya.
Lucy, mula no’ng umalis ka sa unit,
887 na baby na umabot ng 32 weeks o mas matagal pa
ang pinanganak sa Countess of Chester Hospital
at inadmit sa NNU.
Wala sa mga baby na ’yon na di mo na naabutan
ang namatay o bumagsak ang kondisyon nang taliwas sa inaasahan.
May gusto ka bang sabihin tungkol do’n?
No comment.
Base sa lahat ng ebidensiyang hawak namin ngayon,
malinaw na ikaw lang ang taong nando’n
no’ng nangyari ang lahat ng 25 na pag-collapse
at kamatayan ng 17 na baby.
Nagmumukhang ikaw ang responsable.
Wala nang iba, Lucy. Ikaw lang.
Lucy, kung may paliwanag kung bakit responsable ka,
huling pagkakataon mo na para ipaliwanag ’yon sa ’min.
No comment.
Okay.
Okay, 4:10 p.m. ang oras sa relo ko,
at tapos na ang interview na ’to.
Detalyadong kinausap si Lucy Letby tungkol sa lahat ng sanggol na ’yon.
Dapat nang pag-isipan nang mabuti at pag-aralan ang hawak na ebidensiya,
tapos nagpiyansa uli siya.
Hindi ko lubos maisip kung ano ang pinagdaraanan ni Lucy
no’ng inaresto siya at ininterrogate siya nang ilang araw.
Gusto kong sabihin sa kanya
na malalapitan niya ’ko kung may kailangan man siya,
at nakakadurog ng puso na hindi ko magawa ’yon.
Pero wala akong duda na inosente talaga siya.
Nasa punto na kami ng imbestigasyon
na marami nang impormasyon mula sa interview,
marami nang salaysay ng witness.
Mas marami nang ebidensiya mula sa eksperto,
at kapag pinagkone-konekta ang mga ’yon,
malinaw na tumuturo ang lahat na sangkot si Lucy Letby.
- Nasa taas ba siya? - Oo, parang.
Hello. Wag kang mag-alala. Cheshire Police kami. Okay?
Lucy, puwede ko bang buksan ang ilaw dito?
- Oo. - Tara, upo ka.
Ano…
Lucy, makinig ka muna sa ’kin. Ako si **** ng Cheshire Police.
Inaaresto kita sa hinalang pagpatay kay ****,
pagpatay kay ****,
pagpatay kay ****…
Narinig mo ba lahat, Lucy?
Ang gagawin natin ngayon, magbibihis ka, ha?
Dadalhin ka ng officer sa presinto sa Chester, ha?
Lucy, tara na, magbihis ka na.
Para lang ’to sa biyahe, ha?
Masyado bang masikip?
Makakagalaw ka naman d’yan, ha?
Para lang hindi ka makakalas.
Sakay ka na dito.
Pausod lang saglit.
MAKALIPAS ANG 24 NA ORAS, KINASUHAN SI LUCY LETBY.
WALONG BILANG NG PAGPATAY.
SAMPUNG BILANG NG TANGKANG PAGPATAY.
NASA KUSTODIYA SI LUCY LETBY NANG 23 BUWAN HABANG HINIHINTAY ANG PAGLILITIS.
Isang nurse ang nililitis na
sa salang pagpatay ng pitong sanggol sa isang neonatal unit.
Nag-alaga si Lucy Letby ng mga sanggol na walang kalaban-laban.
Dumating sa paglilitis sakay ng prison van.
Inaakusahan ng pagpatay ng pitong sanggol at tangkang pagpatay ng sampu pa.
Habang tumatakbo ’yon, iniisip mo, “Tama ba ang ginawa namin?”
“Nakilatis ba nang mabuti ang ebidensiya para maging sapat para sa paglilitis?”
Sa pagbubukas ng kaso ng prosekusyon, sinabi ni Nicholas Johnson KC sa hurado
na hindi natural ang trahedya ng pag-collapse at pagkamatay ng 17 bata.
Kagagawan ’yon ng babaeng nakasalang.
Ang naiisip ko lang no’n,
si Lucy at ’yong mga sinasabi ng iba tungkol sa kanya na maririnig niya.
Sobrang hirap ng paghahanda para sa trial.
Walang araw na hindi ko iniisip si Zoe.
Gusto kong magkahustisya para sa kanya
pero ayokong sumipot sa trial nang may pinapanigan na agad.
Alam kong magsasalita si Lucy Letby
kaya kailangan ko siyang harapin.
Naka-light gray na pang-itaas at dark gray na pantalon siya
at nagsalita lang siya para kumpirmahin ang pangalan niya.
Merong 50, 60 journalist mula sa iba’t ibang bansa
na nagko-cover nito sa korte.
Nakaupo ako sa front row na pinakamalapit kay Lucy Letby,
at ’yon ang puwesto ko sa buong paglilitis.
Sa simula ng paglilitis,
’yong pambungad na pahayag pa lang ng prosekusyon, mahigit 90 pahina na.
Sinabi nila na may ilang paraan
kung paano sinaktan ni Lucy Letby ang mga sanggol na ’yon.
Kasama sa mga ’yon ang physical trauma
sa lalamunan o tiyan…
Inalis daw niya ang mga tube sa daluyan ng hangin
na naka-desaturate sa natatanggap na oxygen ng sanggol
para bumagsak ang kondisyon ng bata.
Nagpapakain din siya nang sobra
na nagpapalobo sa tiyan at tumutulak sa diaphragm papunta sa baga
na nagpapahirap sa paghinga.
Nagbabago siya ng pamamaraan at mautak siya sa ginagawa niya
para makapagsanhi ng kamatayan at pag-collapse.
Kailangang mapatunayan ’yon ng prosekusyon.
Sa nakalipas na pitong buwan,
inihahanda ng piskal na si Nick Johnson KC ang kaso laban kay Lucy Letby.
Magagawa na niyang kuwestiyunin siya nang direkta
kaugnay ng mga paratang na siya ang pumatay at nanakit sa mga sanggol.
Sa unang pagkakataon mula no’ng namatay si Zoe,
nakita ko si Lucy Letby.
Tatlong metro ang layo ng puwesto ko sa kanya.
Maraming beses niya ’kong tiningnan, para tumitig lang.
Tuwing titingin siya sa ’kin, napapayuko ako.
’Yong atmosphere sa courtroom,
tensiyonadong-tensiyonado.
Habang nakasalang siya,
mukhang naaalala naman niya ’yong halos lahat ng 17 bata
na sinasabing sinadya niyang saktan, maliban sa isa.
No’ng tinanong kung naaalala niya si Zoe,
huminto siya, tapos sumagot siya na hindi.
Napaganito na lang ’yong mga nando’n…
Para siyang nakaharap sa kliyente habang nasa korte.
Gano’n din daw siya sa mga interview ng pulisya.
Pag-uusapan natin si ***.
May anim na page do’n ng medical charts niya
kung saan nakalagay ang pangalan mo.
Tama bang sabihing may kinalaman ka sa pag-aalaga sa kanya?
Oo.
Ikuwento mo ang nangyari kay ***.
Hindi ko naaalala si ***.
Naaalala mo bang kasama ka sa resuscitation?
Wala akong naaalala.
Sinabi ko sa korte na stable no’n si baby Zoe.
Walang dahilan para biglang bumagsak ang lagay niya,
lalo na para mag-collapse siya.
Sa clinical notes, may napansin silang kataka-takang pagbabago ng kulay ng balat
na noon lang daw nakita ng mga nurse at doktor.
May hangin ding natagpuan sa isang blood vessel sa katawan.
Tinatawag ’yong air embolism.
Parang airlock ’yon sa central heating
na magpapatigil sa sirkulasyon.
Pinag-aralan ko ang mga nakasulat
kaugnay ng air embolus sa mga bagong silang na sanggol,
at may isang sinulat ng dalawang Canadian na doktor,
sina Lee at Tanswell, na pinublish noong 1989.
May napuna silang lubhang kataka-takang anyo ng pagbabago ng kulay ng balat
na resulta ng hangin sa sirkulasyon.
Halos parehong-pareho ’yon
sa inilarawan ng mga doktor
para sa ilang sanggol sa Countess of Chester Hospital.
Nagbigay si Dr. Evans ng pinag-aralan niyang opinyon.
Kumontra ang defense at sabi nila, “Sandali lang.”
“Iba-iba ang dahilan kung bakit biglang lumala ang lagay ng mga sanggol na ’yon.”
Sa ilang kaso, may sakit na sila pagkapanganak at lumala lang sila,
tapos sa ibang kaso naman, kapos ang panggagamot sa kanila,
at kasama ’yon sa mga dahilan ng pag-collapse nila.
Sabi nila, “Walang sapat na ebidensiya para sabihing may nakapasok na hangin.”
Pinaliwanag ko sa hurado na kapag nasa neonatal unit ang sanggol,
nakakonekta siya sa hindi basta-bastang intravenous pump
na pumipigil sa pagpasok ng air bubbles.
Kung hindi aksidenteng makakapasok ang hangin sa sirkulasyon,
magkakahangin lang sa sirkulasyon
kung may sadyang gagawa no’n.
Sinabi ko sa hurado na sa opinyon ko,
’yong pagbagsak ng lagay ni Zoe,
resulta ’yon ng pagpapapasok ng hangin nang direkta sa bloodstream niya.
Sabi ni Dr. Evans, ’yong pag-collapse niya,
tulad ng nangyayari kapag may air embolus
na sanhi ng pagkakapasok ng hangin sa sirkulasyon niya
no’ng wala sa kuwarto ’yong naka-assign na nurse
pero no’ng nando’n ka.
Okay.
May paliwanag ka ba do’n, Lucy?
Wala.
Base sa binigay na ebidensiya, Lucy,
lumalabas na nando’n ka no’ng nag-collapse si ***.
Sang-ayon ka ba do’n?
Nagtatrabaho ka sa Nursery One no’ng may nurse na nando’n.
Kinailangan niyang lumabas.
Kung ’yon ang sabi niya. Hindi ko tanda kung nasaan ako mismo no’n.
May dahilan ba kung ba’t naaalala mo
’yong pagbibigay ng gamot pero di ’yong mga pag-collapse, Lucy?
Wala, naaalala ko lang ’yong gamot dahil nabasa ko sa notes
at nakita kong ako ang pumirma para sa mga gamot.
Dahil ba naaalala mo ’yong pagbibigay ng gamot?
Kasi sinamantala mo nang umatake no’n…
Hindi.
…at magpasok ng hangin?
Hindi.
- Hindi? - Hindi.
’Yong pakikinig sa lahat ng ebidensiyang may kinalaman sa kamatayan ni Zoe,
sobrang…
sakit no’n.
Pinaliwanag ng prosekusyon kung paano pumasok sa kuwarto si Lucy Letby
at nagpasok ng hangin…
sa…
tube.
Nakatingin ako kay Lucy Letby para makita
kung ano’ng reaksiyon niya do’n.
Pero wala kang makikita no’ng nakasalang siya
na malinaw na nabagabag siya ng nakakapangilabot na detalye
ng sinasabing ginawa niya.
Ni katiting. Wala talaga.
Ano’ng gusto nilang gawin niya? Umupo do’n at humagulgol araw-araw?
Umiyak, humikbi?
Magsumamo nang magsumamong inosente siya?
Kasi para sa ’kin, hindi makatotohanan o posible ’yon.
SOBRANG SAMA NG GABING ’TO. MINSAN, MASYADONG NAKAKALUNGKOT ANG TRABAHO NATIN.
Pagkatapos mag-collapse ni baby Zoe,
nag-message si Lucy Letby sa mga katrabaho niya…
WALA NA SI BABY “ZOE”
…para ipaalam sa kanila na nakakalungkot na wala na siya
at dinetalye niya rin ’yong reaksiyon ng mga magulang.
ANG SAKIT SA LOOB PARA SA LAHAT
NAWASAK ’YONG MGA MAGULANG, SUMISIGAW ’YONG TATAY
Nawasak ’yong mga magulang, sumisigaw ’yong tatay,
at nakakagulat ’yon, at di niya alam ang mararamdaman.
HINDI KO KAYANG PAG-USAPAN NGAYON, IYAK AKO NANG IYAK.
KAILANGAN KO LANG ILABAS ’TO.
May kontradiksiyon do’n para sa nagsabing, “Wala akong maalala tungkol dito.”
Pinakita namin kay Lucy Letby ’yong mga text niya
para matulungan siyang maalala ang mga nangyari.
MASAYA KADALASAN ANG TRABAHONG ’TO.
PERO NAPAPAISIP DIN AKO, BA’T MAY MGA BABY NA NABUBUHAY AT NAMAMATAY?
Hindi nagbago ’yong sinabi niya na wala na siyang ibang naaalala.
Hindi naman weird na mag-text sa katrabaho para sabihan silang may namatay.
Hindi rin weird na mag-text sa katrabaho para sabihing ang sama ng araw mo.
SIGURO GANO’N LANG TALAGA…
Matindi ’yong pressure.
Baka naka-shift ka nang halos 14 hours.
Kung pumapangit ang lagay ng bata,
’yong nakatokang nurse ang makakapansin no’n.
Nakakatakot ’yon.
Ipa-process mo ’yon sa pakikipag-usap sa mga katrabaho mo.
Kaya hindi ko gets ’yong pinapalabas nilang motibo.
PARANG NAKATAGA NA RIN SA BATO ’YON
MAY DAHILAN ANG LAHAT NG BAGAY
No’ng paglilitis, tinanong si Lucy Letby tungkol sa mga sinearch niya sa Facebook.
Sinearch ni Lucy Letby ’yong mga magulang ni Zoe.
Hinanap niya sa Facebook ’yong nanay at tatay, at weird ’yon.
No’ng June 25, sinearch mo sa Facebook si ***.
Tapos no’ng June 25 din, sinearch mo rin si *****.
Sang-ayon ka bang sinearch mo sila sa Facebook, Lucy?
Hindi ko maalalang ginawa ko ’yon pero baka ginawa ko nga kung nando’n ’yon.
Naghahanap ka ba ng mga litrato no’ng mga baby, Lucy?
Hindi.
Sabi ng defense, walang masama sa mga pagse-search na ’yon.
Kumbaga, sinabi nilang, “Medyo usisera lang siya.”
- Hindi mo alam ang hinahanap mo no’n? - Hindi.
Maraming circumstantial evidence sa kasong ’to
na kung iisipin nang malinaw at mabuti,
hindi laging maganda ang dating para kay Letby.
Pero walang ilegal sa pagte-text sa katrabaho
o pagse-search ng tao sa Facebook.
Para tunay na mapatibay ang kaso,
kinailangan ng prosekusyon ng mas kongkretong pruweba.
Maraming ebidensiya sa kasong ’to
ang hindi madaling maintindihan at komplikadong usaping medikal.
Pero para sa dalawang kaso, ayon sa prosekusyon,
may hindi maikakailang ebidensiya, hindi matututulan ’yon.
May record na nangyari ’yon, at hindi niya maitatanggi ’yon.
May dalawang sanggol sa kaso
na inaakusang sinaktan ni Lucy Letby
sa pagbibigay sa kanila ng insulin kahit hindi nila kailangan.
Lubhang mapanganib na bigyan ng insulin ang taong hindi nangangailangan no’n.
Puwede ’yong mauwi sa coma at kamatayan pa.
Sinuman ang nagbigay sa kanya ng insulin, ginawa ’yon nang batid na manganganib siya
at puwede siyang mamatay
o makatamo ng mga pinsalang makakaapekto sa buhay at hindi maaagapan.
Sang-ayon ka ba sa pahayag na ’yon, Lucy?
Oo.
Sa korte, napasang-ayon ang defense team ni Letby
na sinadyang gawin ’yon.
May nanlalason sa ward
pero siguradong ibang tao ’yon.
Sumang-ayon kahit si Lucy Letby
na binigay ’yong artificial insulin sa mga sanggol
at ’yon ang nakapagpa-collapse.
Kaya may gumawa no’n.
No’ng tinanong si Lucy ng,
“Sang-ayon ka bang naglagay ng synthetic insulin sa katawan ng bata?”,
pinepresenta sa kanya ’yong ebidensiya, di puwedeng di siya sumang-ayon.
Pero sa pagsagot ng, “Sang-ayon ako,”
parang gusto nilang sabihin niyang, “Ako ang gumawa no’n.”
Hindi lang basta naka-shift si Lucy Letby sa mga panahong ’yon.
Siya ang pumirma sa mga kinakailangang gamot,
tulad ng nutrition bag
na sinasabi ng mga eksperto namin na kontaminado ng insulin.
Kinumpirma mo ang pirma mo sa prescription ng TPN.
- Naglagay ka ba ng insulin… - Hindi.
- …sa mga bag ng TPN, Lucy? - Hindi.
Nakatabi ’yong mga nutrition bag
sa naka-lock na ref na pinaglalagyan din ng insulin.
Nabubuksan ni Lucy Letby ang ref na ’yon kasi may susi siya.
May malinaw na oportunidad si Lucy Letby para gawin ’yong mga krimen.
Puwedeng aksidente lang ’yon, puwedeng sinadya ’yon,
at simula pa lang, pananabotahe na ang kasong inilalapag ng piskalya.
Nahirapan ang defense team ni Letby na kontrahin ’yon.
Kapag tiningnan mo ang lahat ng pinresentang ebidensiya,
objectively, wala ka nang ibang maituturo.
Ang tanong uli sa ’yo, nagbigay ka ba ng insulin?
Hindi.
Kasi may nagbigay, sabi ng mga eksperto.
- Ikaw ang nag-aalaga sa kanya. - Hindi ako nagbigay.
- Alam mo ba kung sino? - Hindi.
May ebidensiya ang hurado
na may sanggol na sinadyang lasunin ng kung anong substance.
Kumbaga, sa salitang kanto,
huli ka, balbon.
Sa pagtatasa sa pagkatao ni Lucy Letby,
masasabing may kulang pa sa larawan,
at ’yon ang tanong na,
“Bakit nangyari ang lahat ng ’to?”
Naging pinakakapansin-pansin
’yong Post-it notes na nakita sa paghahalughog ng pulisya.
Mapapatutok ka sa notes na ’yon.
Parang painting ni Jackson Pollock ang mga ’yon
pero puro salita lang.
Walang bakante. Punong-puno ang mga ’yon ng mga weird na phrase, weird na salita.
Magugulumihanan ka, e.
“Pinatay ko sila. Masama ako. Kagagawan ko ’to.”
Nakakagulat na makabasa ng gano’n.
Ano’ng nagtulak sa kanyang isulat ’yon,
at ano ang ginawa niya
para maisip niyang masama siyang tao?
May sinulat kang, “Masama ako. Kagagawan ko ’to.”
“Hindi ako dapat mabuhay.”
“Sinadya ko silang patayin.”
“Napakasama kong tao.”
Ipaliwanag mo sa ’min kung bakit.
No comment.
Sa isip ng lahat, “Wala na, tapos na.”
“Game over na.”
“Ginawa niya ’yong mga krimen, at inamin niya ’yon sa mga sinulat niya.”
Hindi ko talaga maiintindihan
kung bakit hindi tumawag ang defense ng mga expert witness.
’Yong gano’n ng prosekusyon, nasabi anuman ang gusto nila.
Parang walang nakasama si Lucy
na kumampi sa kanya at nagsabi ng, “Eto ang iba pang paliwanag.”
Lumabas na ang hurado sa paglilitis sa nurse na si Lucy Letby
para pag-usapan ang ihahatol.
’Yong paghihintay sa hatol, sobrang…
stressful.
Parang wala akong magawa.
Lagi ko lang naiisip na sabihing,
“Kapag tapos na ’to,”
bale, “kapag lumabas na ang totoo,
“kapag na-realize nilang nagkamali sila,
“ganito ang gagawin natin, ganito ang mga plano natin.”
Dalawa lang ’to, e.
Puwedeng inosente siya
at kaawa-awang biktima siya ng miscarriage of justice
na sumira sa buong buhay niya,
o kaya, serial killer siya ng mga bata.
Napakalaki ng mga nakataya.
Meron kaming nagbabagang balita.
- Nahatulang nagkasala si Lucy Letby… - …ng pagpatay…
…sa pitong sanggol, tangkang pagpatay sa anim pa…
Tuso, mapanlinlang,
malupit, at duwag na serial killer si Lucy Letby.
Naungusan niya ngayong gabi sina Myra Hindley at Beverley Allitt
bilang pinakamasahol na mamamatay-bata sa modernong kasaysayan ng Britanya.
Matapos ang sampung buwang trial, guilty ang hatol kay Lucy Letby.
Siya na siguro ang pinakamasamang babae na nakilala ko.
Pinakamaraming nabiktimang serial killer ng mga bata ng modernong panahon.
Hindi ko lubos maisip kung bakit nila ginawa ’yon.
No’ng nahimasmasan na ’ko sa dagok ng emosyon ko,
natakot talaga ako sa mangyayari sa kanya.
Gumaan ang loob ko, natuwa ako,
tapos biglang nadurog din ang puso ko
kasi totoo na ’to,
at hindi ko matatakasan ang realidad na ’to.
Walang natuwa o nagsaya sa ’min ng team.
Para sa mga pamilyang ’yon, sobra-sobrang
hirap at sakit ng resultang ’yon.
Lucy Letby,
dahil napakatindi ng pagkakasala mo,
habambuhay ka na sa kulungan.
Pakiramdam ko kailangan kong mag-sorry sa anak ko.
Sa isip ko, pumalpak ako bilang nanay.
Tulog ako no’ng nangyayari ’yon
kahit…
gising naman ako sa buong proseso ng masakit na…
pagle-labor at panganganak.
Tapos no’ng kailangan niya ’ko,
wala ako do’n.
Dahil do’n, hindi ko kayang…
patawarin ang sarili ko.
Nakasubaybay ako sa kaso ni Lucy Letby mula sa pag-aresto sa kanya
at base sa lahat ng nangyari,
bilang barrister,
nabahala talaga ako.
Kailangan nating tandaan
na walang nakakitang may ginawa siya.
Walang CCTV.
Walang motibo.
Wala.
Kasama natin si Mark McDonald, criminal barrister. Good morning.
Good morning.
Ano ang palagay mo sa lubhang komplikado at lubhang emosyonal na kaso?
Komplikado at emosyonal na kaso ’yon
pero marami nang hatol na nauna do’n dito sa bansa natin at sa ibang bansa.
Marami sa mga hatol na ’yon
ang miscarriage of justice pala.
’Yong mga hypothesis na inilapag ng mga eksperto,
pawang mga teorya ’yon.
Hinarap sa hurado ang lahat ng ebidensiya.
- Sila ang nagdesisyon. - At baka nagkamali sila.
Unang beses ’yon
na may humarap sa publiko at nagsabi ng, “Teka lang muna.”
“May malaking pagkakamali yata sa kasong ’to.”
Pagkatapos no’ng interview, lumapit sa ’kin ang mga magulang ni Lucy.
Balisang-balisa sila.
Wala na silang malapitan, at humingi sila sa ’kin ng tulong,
at pumayag ako.
Sinimulan kong pag-aralan ’yong kaso.
Hindi tumawag ang defense ng ekspertong maglalapag ng ebidensiya.
Hindi ko alam kung bakit.
Kung naisip man nilang…
kalokohan ’yong mga kaso kaya hindi kakailanganin no’n,
ewan ko.
Pero sana tumawag sila.
No’ng hinawakan ko na ’yong kaso, isa lang ang kuwento ng lahat.
Walang kumukuwestiyon sa hatol sa kanya.
Guilty si Letby.
Nakasulat ’yong napakalaking “demonyo” do’n sa mga diyaryo.
Pero alam nila ’yong mga butas sa pagpepresenta ng prosekusyon sa kaso.
Ilang beses nabanggit sa paglilitis ’yong mga scribble
na pinaglabasan ni Lucy ng laman ng isip niya.
“Masama ako. Kagagawan ko ’to.”
’Yon ang note na headline ng lahat kinabukasan.
“IKAW ANG NAGSABING SINADYA MO SILANG PATAYIN.”
Hindi lumabas sa mga headline ’yong notes na kumokontra naman do’n.
Mga salitang gaya ng “paninira,”
“pandidiskrimina,”
“pinagdidiskitahan,”
“mga tarantado.”
Okay, Lucy, nababahala talaga ’ko sa sinulat mo
at pinapahiwatig mong ginawa mo.
May sasabihin ka ba sa ’min?
Sinulat ko lang ’yon kasi hindi ko na kinaya.
’Yon ’yong nalaman ko na inalis na ’ko sa unit.
Feeling ko kasi sinisisi nila ’yong pagtatrabaho ko,
na baka nakapanakit ako nang di ko namamalayan sa pagtatrabaho ko,
at na-guilty ako do’n.
KINASUSUKLAMAN KO ANG SARILI KO
Gusto mo bang ipaliwanag pa ’yong ilang sinulat mo do’n?
PAKIRAMDAM KO MAG-ISA LANG AKO
Sinisisi ko ang sarili ko.
Hindi dahil may ginawa ako,
kundi dahil sa pinaparamdam sa ’kin ng mga tao.
PINATAY KO SILA
KAGAGAWAN KO ’TO
Ginawa ko ang makakaya ko para sa mga baby,
tapos sinasabi ng mga tao na hindi maayos ’yong pagtatrabaho ko
o may ginawa akong masama, at hindi ko lang kinaya ’yon.
Parang ayoko nang nandito pa ’ko.
Sinabi mo pa, “Wala akong masabi.”
“Ang hirap huminga. Ang hirap mag-focus.”
Feeling ko lang kasi
nagkagulo-gulo na, at di ko alam ang mararamdaman ko
o kung ano’ng mangyayari o dapat kong gawin.
Feeling ko lang kasi pinapahiwatig ng trust at ng team
na kagagawan ko ’yon.
May mga tao bang nagpahiwatig no’n?
Oo, ilan sa mga consultant.
Makakapagbigay ka ba ng dahilan kung bakit nila gustong idiin ka…
o pagbintangan ka?
Naisip ko na dati na baka gusto nilang masisi ako
sa ginawa ng ibang tao.
No’ng inalis sa unit si Lucy Letby,
binigyan siya ng counseling at support ng occupational therapy
sa Countess of Chester Hospital.
Pinasulat sa kanya ang mga nararamdaman at naiisip niya
bilang therapy.
Wala siyang inaamin sa pagsulat no’n.
Kung paniniwalaan nating sinulat niya ’yong notes
pagkatanggal sa kanya sa unit,
puwede nga ’yong bersiyon niya ng mga nangyari.
Tungkol sa nakakalunod na takot at panic,
ano ang pinangangambahan mo?
’Yong maisip nilang may ginawa akong mali.
Okay, at ano’ng mangyayari kung maisip nila ’yon?
Mangyayari ’to.
- Sige. - Masasangkot ang pulisya.
-’Yon ba ang nangyari? - At masisisante ako.
Masaya ka ba sa trabahong ’yon?
Oo.
Oo, gusto ko ang trabaho ko.
Okay.
Sa pananaw ng defense, dedikadong nurse siya
na inilayo sa trabahong malapit sa puso niya
at bumigat at nadurog ang loob niya.
Sa iba’t ibang anggulo, pruweba ’yong Post-it note
kung gaano kakomplikado ang kaso.
Sa unang tingin,
para ngang pag-amin ’yon.
Pero kapag inusisa mo pa,
hindi gano’n kasimple ’yon.
Hanggang no’ng trial at paghahatol,
sinusulatan ko si Lucy, at sumasagot siya.
Sinusubukan ko laging magpaka-positive.
Ngayon, di ko na alam ang sasabihin.
INEDIT PARA HINDI MAKILALA
“Maisie, ang hirap ilarawan ng sitwasyon ko
“pero ’yong kaibigan pa rin ang turing mo sa ’kin,
“mahalaga at espesyal ’to para sa ’kin.”
“May sarili akong kuwarto at banyo.”
“Nakakaligo ako araw-araw at nakakalabas ako para maglakad-lakad.”
“Mahalagang lumabas kahit na medyo malamig.”
“Miss ko na sina Tigger at Smudge.”
“Nakakalungkot na di nila maiintindihan kung ba’t wala na ’ko do’n.”
“Siguradong iniisip nila na masama akong nanay.”
“Alagang-alaga naman sila nina Mama’t Papa at siguradong spoiled na spoiled sila.”
“Nagsisikap akong magpakatatag at magpaka-positive.”
“Determinado akong malampasan ’to. Hindi ako susuko.”
Sorry.
May nakakamanghang nangyari no’ng summer ng 2024.
Isang journalist sa Amerika na nagsusulat para sa The New Yorker magazine
ang naghimay sa lahat ng posibleng naging pagkakamali sa paglilitis
at tumutok hindi kay Lucy Letby
kundi sa Countess of Chester Hospital.
Ang ginawa no’ng article, pinag-isip no’n ang mga nagbabasa
sa pagtatanong sa dapat itanong,
“Maayos ba ang unit?”
“Ginagamit bang buntunan ng sisi si Lucy Letby?”
Pahirapan sa unit na ’yon.
Napapaiyak ang mga nurse pagkatapos ng shift dahil sa stress,
dahil bugbog sila sa trabaho,
dahil ang daming sanggol sa unit
habang kulang ang staff o pondo para do’n.
Siguro isang beses kada linggo, ako lang ang naiiwan
habang may high-dependency na baby
at sinasabihan ako ng, “Malamang naman na walang mangyari.”
“Kung mag-blue man siya, kontakin mo lang kami.”
Hindi dapat iwan sa student nurse pa lang ang high-dependency na baby.
Isa sa pinakamalakas na anggulo ng prosekusyon, sa pambungad na pahayag,
ang rotation schedule na may X sa buong column.
Simple lang ang papel no’n. Malakas na ebidensiya ’yon para sa hurado.
Masasabi nilang lagi siyang nando’n tuwing nagkakaproblema.
Pero alam naming maliit na unit ’yon,
at may mga dagdag na shift siya.
Alam din naming kumuha si Lucy Letby ng iba pang course
at mas qualified siya kesa sa maraming nurse na nasa unit.
Ibig sabihin, siya ang natotoka sa mga pinakamaselang sanggol.
Kaya ang totoong tanong para sa ’kin,
kataka-taka kung wala siya do’n tuwing nagkakaproblema.
No’ng paglilitis, paulit-ulit na sinasabi ng prosekusyon sa hurado na,
“Hindi na namamatayan ng mga sanggol no’ng inalis sa unit si Lucy Letby.”
Pero pagkaalis kay Lucy Letby sa unit,
dinowngrade ’yon.
Ibig sabihin, hindi na gano’n karami ’yong mga sanggol na may malalang sakit
kaya bababa talaga ang bilang ng namamatay.
Para sa ’kin, importanteng ilantad ’yong mga butas sa nangyari.
Pero para magawa ’yon, kailangan kong baguhin ang kuwentong alam ng lahat.
Kasama ko ngayon si Mark McDonald.
Kasama natin ngayon si Mark McDonald.
Marami akong natipong ebidensiya
para sabihing may mga problema talaga dito.
Bigla na lang lumobo ’yon.
Nahatulan si Lucy Letby ng pagpatay sa pitong sanggol
at tangkang pagpatay sa pito pa na sa tingin ko,
malinaw na miscarriage of justice
ng isang judicial system na hindi kayang humawak
ng totoo namang mahirap na statistical at medical na scientific evidence.
Malaking parte ng kaso ng prosekusyon si Dr. Dewi Evans.
Siya ang lead na eksperto ng prosekusyon.
Siya ang nag-aral sa medical notes na ’yon sa umpisa pa lang
at nakaisip sa pinagsimulang hypothesis
kung paano, ayon sa kanya, namatay o nagkasakit ang bawat sanggol.
Nakasentro ’yon sa kanya
at sa kredibilidad niya bilang expert witness.
No’ng paglilitis, may pambihirang nangyari.
Nag-email sa judge ng paglilitis ang isang judge ng Court of Appeal
na pumupuna nang walang pagkukubli kay Dr. Dewi Evans.
Binabagay raw niya ang ebidensiya niya
depende sa nagpaparepresenta sa kanya.
Sa madaling salita, may kinikilingan siya.
Bakit may nakatataas na judge na walang kinalaman sa kaso
na nagparating sa judge ng paglilitis ng kinababahala niya
tungkol sa kredibilidad ni Dr. Dewi Evans?
Pero ang problema ko, naisip din ng Court of Appeal
na mapagkakatiwalaang eksperto si Dr. Dewi Evans.
Kaya kailangan kong alamin
kung tama ba o hindi ang sinasabi niya.
Hindi ko kailangan ’yong taong nagbasa sa libro at naging eksperto.
Kailangan ko ’yong taong sumulat sa libro.
May inaani ako sa bukid at busy ako
no’ng may email na lumabas sa phone ko.
Mula ’yon sa isang abogado sa UK.
Ginamit ’yong isang paper na sinulat ko no’ng 1989 tungkol sa air embolism
para hatulan ang isang nurse ng ICU sa UK.
Kailangang-kailangan si Dr. Shoo Lee.
Paper niya ’yon, research niya ’yon.
Kung mali ang interpretasyon no’n,
ibig bang sabihin, nagkamali si Dr. Dewi Evans?
Nag-alala ako
kasi kung mali ang intindi sa paper ko,
aba, malaking problema ’yon.
Tiningnan ko ’yong ebidensiya, at hindi pala nila inilarawan
’yong pagbabago ng kulay ng balat na tanda na nagkaroon ng air embolism.
Ang inilarawan nila,
’yong pagbabago ng kulay ng balat dahil sa hypoxia o kakulangan ng oxygen.
Puwedeng mali pala ’yong hatol.
Nabagabag ako.
May dalagang baka mabulok sa kulungan
hanggang kamatayan sa maling dahilan.
Sinabi ko kay Mark McDonald na tutulong ako sa kaso,
at bubuo ako ng panel ng 14 na ekspertong kasama sa pinakamagagaling sa mundo
na may kadalubhasaan, kredibilidad, at kaalaman na hindi mapapabulaanan.
Layunin naming sumulat ng detalyadong report
tungkol sa mga sanhi ng kamatayan o natamong pinsala sa bawat kaso.
Nirerepresenta ni Mr. McDonald ang kliyente niya, at may tungkulin siya.
Lagi naming sinasabi na tutulan lang kami kasi mainam kapag may tumututol.
Kaya inabangan namin ’yong ilalapag nila.
Pagdating ko sa London, ramdam ko ang matinding pressure.
Ilalahad namin ang mga resulta ng ginawa ng panel,
at malaki ang magiging epekto ng mga opinyon nila
sa kalalabasan ng kasong ’to.
Hindi lang para kay Lucy Letby,
kundi para din sa mga pamilya, sa publiko, at sa judicial system.
Napapaligiran na tayo.
Hello, guys.
Kumbinsido ka talagang inosenteng babae ang sinentensiyahan?
Oo.
- Salamat sa oras n’yo. - Magsimula na tayo.
Medyo maaga tayong magsisimula dahil kaunti lang kayong nandito.
Ang gagawin namin ngayon, magpepresenta kami ng report
na ideya
at sinimulan ni Dr. Shoo Lee na nakaupo sa tabi ko.
Wala nang paligoy-ligoy.
Pinakikilala ko si Dr. Shoo Lee,
ang bida ngayong araw.
Salamat.
“Eto ang bida.”
Hindi ’to palabas.
Walang bida rito.
Hindi ’to entertainment.
Para sa politiko, ang kapal ng mukha niya para gano’n ang gawing pagpapakilala.
Nakakasuka.
Bilang buod ng lahat ng natuklasan namin
kaugnay ng mga problemang medikal na nakikita namin,
napag-alaman naming hindi kumpleto ang mga medical history.
May mga maling diagnosis ng mga sakit ng mga sanggol,
kulang ang staff sa unit na may naaangkop na training,
at walang mahagilap na doktor kapag kinakailangan.
Malinaw na sinabi ni Professor Lee
na wala sa mga sanggol ang sinadyang saktan,
at dahil sa hindi de-kalidad na serbisyo kaya nag-collapse ang mga sanggol.
Kaya namatay ang ilan sa kanila.
Nakakadismaya kasi sa ilan sa mga puna,
may totoo rin naman do’n.
Kulang kami ng tao.
Gano’n ang lagay sa maraming department, sa maraming ward sa NHS.
Pero bago pa mag-2015 o 2016, gano’n na ang problema namin sa staffing,
at di naman kami namatayan nang gano’n.
Kaya ’yong sisihin ang katrabaho, na napakasahol ding gawin,
para sa posibleng pagpatay at tangkang pagpatay sa mga sanggol,
’yon ang pinakapangit na paraan para subukang pagtakpan
ang mga problema at kakulangan sa neonatal unit.
Isa sa mga unang ginawa ko
ang pagsuri sa bilang ng nabubuhay na mga sanggol sa Chester
bago ’yong mga kamatayan at pag-collapse.
Kasingganda ang bilang na ’yon ng opisyal na bilang
para sa England at Wales no’n.
Hindi ’yon nabubulok nang unit.
Napagamit sila sa pag-resuscitate sa sanggol…
Pinag-aralan namin ’yong bawat kaso ng bawat sanggol.
Ang sinasabi nila, stable na sanggol si baby four
pagkasilang at pagkapasok sa NICU.
Hindi siya stable na sanggol,
taliwas sa sinasabi ng witness ng prosekusyon.
Hindi ako naabisuhang babanggitin nila ’yong kaso ng anak ko.
Sinilang siya matapos ang nagtagal na napaagang pagputok ng membranes.
Kapag pumutok ang membrane,
puwedeng magkaimpeksiyon.
Dapat bigyan agad ang nanay ng antibiotics
para magkaproteksiyon ang sanggol laban sa impeksiyon.
Sa kasong ’to, hindi ginawa ’yon.
Pagkaputok ng panubigan ko,
binigyan dapat nila ako agad ng antibiotics.
Nabigo nila ako. Nabigo nila si Zoe.
Pero malinaw na sinabi ng lahat ng doktor, nurse, at expert
na gumaganda ang lagay ni Zoe,
gumagaling na siya, lumalakas na siya.
Natagalan bago magbigay ng antibiotics
at natagalan bago gamutin ang respiratory distress.
Wala kaming nakitang palatandaan ng air embolism.
Hindi ako sang-ayon kay Dr. Lee.
Wala siyang pinakitang bagong ebidensiya.
Naglabas lang siya ng bagong opinyon.
’Yong desisyon ng hurado,
inaprubahan ’yon ng tatlong kilala at batikang judge ng Court of Appeal.
Ang akin lang, tapos na dapat ’yon do’n.
Kaya naman, kongklusyon ng panel na ito
na walang medikal na ebidensiya
na nagpapatunay ng salang nagsanhi ng kamatayan o pinsala
sa kahit alin sa 17 kasong sinalang.
May malulubhang problema
sa pangangalagang medikal sa mga pasyente sa ospital na ito.
May mga problema sa teamwork
at pagtutulungan ng mga departamento
sa neonatal unit ng Countess of Chester Hospital.
Sa madaling salita, mga binibini’t ginoo, wala kaming nakitang pamamaslang.
Kung walang murder, wala ring murderer.
Kaya bakit nakakulong si Lucy Letby?
Baby killer o biktima?
Makikita n’yo ang interes sa kasong ’to na usap-usapan hindi lang sa UK.
Kung hindi si Lucy Letby ’yon,
malinaw na may kung ano pang nasa ospital na ’yon
na may malalim na problema.
Tawagan n’yo ’ko. Duda ba kayo sa naging hatol kay Lucy Letby?
Nabago ng press conference ang takbo ng bagay-bagay.
Hindi na nagpapadala lang ang mga tao.
Hindi lang naman ako ang nakakaisip ngayon kay Lucy Letby
at na mukhang mali ang hatol sa kanya, di ba?
Biglang hindi na siya masamang tao, hindi na siya anghel ng kamatayan.
Biglang nagtatanong na ang mga tao ng,
“Inosente ba si Lucy Letby?”
Ekis, tsong. Para sa ’min, di siya pumatay ng baby.
Grabe to the max talaga ’to.
Sa mga serial-killer documentary, may mga weird silang ginawa.
Pumatay muna sila ng mga hayop.
Hindi sila katulad ni Lucy Letby. Para sa ’kin, hindi niya ginawa ’yon.
May mga taong nagsasabing
may galit kaming mga consultant kay Lucy Letby.
Ano’ng pruweba n’yo do’n?
SINABI SA KORTE NG MGA GAGONG CONSULTANT NA MAAYOS ’YONG BABY.
Inakusahan ako online na pumatay ako ng mga sanggol.
Nakakabigla ’yon.
SIYA ANG SINISISI NG BULOK NA OSPITAL.
May pasan akong dalawang bagahe.
Bagaheng nabigo namin ’yong mga sanggol,
at kapiranggot na bagaheng,
“Mali ba kami ng natukoy na tao?”
May bagahe sakaling meron palang miscarriage of justice.
Parang wala namang miscarriage of justice.
Pero inaalala mong
walang nakakitang ginawa niya ’yon.
Nitong nakalipas na ilang taon, tinatanong ko ang sarili ko
kung magkaiba ang pagkataong pinakita niya sa ’kin at sa iba.
Saka lagi kang may duda kasi kahit gaano mo pa…
kakilala ang isang tao, hindi mo pa rin siya…
makikilala nang 100%.
Meron pa ring mga bagay na hindi mo alam tungkol sa kanya.
Pero…
hangga’t wala akong nakikitang kongkretong ebidensiya,
hindi ako maniniwala.
Alam kong iniisip ng mga tao na sumusuporta ako sa pumatay ng mga baby.
Pero kaibigan ko siya at nakakulong siya.
Habambuhay.
Fininalize ni Dr. Shoo Lee at ng mga eksperto ’yong report,
at pinasa ko ’yon sa Criminal Cases Review Commission,
’yong CCRC,
na baka-sakaling magpasa naman no’n sa Court of Appeal
para magka-retrial.
Posibleng may dalagang nakakulong dahil sa mga krimeng hindi niya ginawa.
Malaking responsabilidad ’yon
dahil baka ’yon na rin ang huling pagkakataon ni Lucy.
’Yong masasamang-loob, madaling magmasamang-loob
at magmukhang masamang-loob at magpakamasamang-loob.
Hindi gano’n si Lucy Letby.
Pero hindi ibig sabihin na hindi na niya kayang gawin
’yong naging hatol na ginawa niya.
Ang interesting sa kasong ’to, ’yong dami ng circumstantial evidence.
MASAMA AKO. KAGAGAWAN KO ’TO.
Hindi mapapatunayan ng isa lang do’n
na malupit siyang mamamatay-tao.
Pero kapag pinagsama-sama ang lahat ng ’yon,
katanggap-tanggap kung maisip mong,
“Kung inosente ang babaeng ’to,
“napakamalas niya.”
Ilang araw ka naming tinanong at kinausap nang masinsinan
tungkol sa papel mo sa pagpatay at tangkang pagpatay sa 17 sanggol
na lagi mong tinatanggi, Lucy.
Meron ka bang gustong sabihin?
No comment.
Ayaw naman naming sabihin sa mga pamilya
na may taong pumatay sa anak nila.
Ang tanging taong tunay na nakakaalam
kung bakit niya ginawa ang masasahol na bagay na ’yon,
si Lucy Letby lang ’yon.
Sa sitwasyon ngayon na malaking usapin ’to sa lipunan,
pinaninindigan ko ang imbestigasyon at paghahanap ng mga sagot.
Pero higit sa lahat,
nalulungkot kaming nasasaksihan ’to ng mga pamilya
at marami silang naririnig na mabigat tungkol sa sinapit ng mga anak nila.
INEDIT PARA HINDI MAKILALA
Hindi ako makaka-get over dito.
Nand’yan ang lungkot
pero nand’yan din ang pag-asa at ang pagmamahal namin sa kanya.
Nandito pa rin naman kami,
at nagpapasalamat ako sa meron ako
at nalulugod akong meron ako nito.
Kinaya kong subukan uli.
Nabiyayaan kami ng asawa ko ng anak na lalaki.
Siya ang nagtutulak sa ’ming magpatuloy.
Lagi ko siyang kinukuwentuhan tungkol kay Zoe.
Alam niyang baby pa si Zoe no’ng namatay.
Alam niyang nasa langit na siya.
Sunod-sunod ang unos, at…
hindi pa rin tapos
pero gusto kong malampasan ’to.
NOONG OKTUBRE 2023, NAGLUNSAD NG PUBLIC INQUIRY ANG GOBYERNO NG UK
PARA SIYASATIN ANG MGA NANGYARI SA COUNTESS OF CHESTER HOSPITAL
AT ANG IMPLIKASYON NG MGA ’YON MATAPOS LITISIN AT HATULAN SI LUCY LETBY.
NAGLUNSAD DIN ANG CHESHIRE POLICE NG IMBESTIGASYON NG CORPORATE MANSLAUGHTER
SA COUNTESS OF CHESTER HOSPITAL KASABAY NOON.
AYON SA NHS TRUST NG COUNTESS OF CHESTER HOSPITAL,
HINDI NAAANGKOP SA NGAYON NA MAGKOMENTO PA
DAHIL TUMATAKBO PA ANG INQUIRY AT ANG IMBESTIGASYON NG PULISYA.
NOONG HULYO 2025, NAGSUMITE ANG PULISYA SA CROWN PROSECUTION SERVICE
NG KARAGDAGANG EBIDENSIYANG NAKAKAAPEKTO SA SIYAM PANG SANGGOL.
NOONG ENERO 20, 2026, INANUNSIYO NG CPS
NA HINDI NA NITO KAKASUHAN NG PANIBAGO SI LUCY LETBY.
TUMANGGING MAGKOMENTO SI DEFENSE BARRISTER BEN MYERS KC
KUNG BAKIT HINDI TUMAWAG NG EKSPERTO NOONG PAGLILITIS
ANG DEFENSE TEAM NI LUCY LETBY.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix