Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
WAT ONGEPAST OM DEZE PLANEET 'AARDE' TE NOEMEN…
…TERWIJL HET DUIDELIJK 'OCEAAN' IS. ARTHUR C. CLARKE
Je bent het eerste dat ik in dagen heb gevangen, maar je bent te klein.
Kijk wat eraan komt.
Die ziet er akelig uit.
Zeg dat wel.
Ik moet naar huis voor hij toeslaat.
Ik zie je morgen. - Tot dan.
Iedereen weet nog waar ze waren op de dag dat de regen kwam.
Het was een zondag. Nog niet echt winter.
Volgens het weerbericht zou het zonnig worden.
Het lijkt erop dat het lagedrukgebied voor de kust landinwaarts is gedraaid.
Verwacht vandaag overal in de stad hoosbuien…
…met windstoten tot 50 km per uur…
…en kans op lichte overstromingen en hoge golven aan de kust.
De feestdagen zijn over een maand…
…en hopelijk is de verrassende omslag in het weer dan…
Mensen besteedden hun ochtend zoals gewoonlijk.
Klaar? - Ja, we gaan ervoor.
We woonden toen dicht bij elkaar.
Oké, dag.
Maar het was makkelijk om je alleen te voelen.
Kom op. Het gaat regenen. - Ja, laten we naar binnen gaan.
Op de dag dat de regen kwam…
…leerden we dat we niet alleen waren.
Vorig jaar december was de warmste ooit gemeten in Washington…
…dus blijf luisteren voor updates.
Kom op.
En we leerden hoever sommigen bereid zijn te gaan…
…om hun huis te beschermen.
BELASTINGDIENST ONMIDDELLIJKE AANDACHT VEREIST
Waar is iedereen?
Braaf oud jochie.
Goedemorgen.
De kids hebben me zowaar laten uitslapen. - Ik vond het al stil.
Heb je ontbijt voor ons gevangen? - Jazeker. Een flinke vangst vandaag.
De beste visser ter wereld.
Weet ik. - Dank je.
Goedemorgen.
Wakker worden. - Donuts.
Donuts.
Kunnen we spek bakken?
Rustig aan. Doe… Kom op.
Laat wat voor ons over. - Aasgieren.
Echte aasgieren. - Zet 'm aan.
Laat hem werken.
Cassidy heeft z'n pillen gehad. Geef hem geen spek.
Jij verdient het meer dan zij.
GEEN INTERNETVERBINDING
Pap, het streamen werkt niet meer.
Ik begin te denken dat het huis echt instort.
Ik wil best verhuizen. - Prima. Nog een paar loten en we kunnen.
Je weet dat ik plaag, hè? Het is niet alleen jouw verantwoordelijkheid.
Morgen komt er trouwens iemand naar de barsten in de schoorsteen kijken.
Dit is nieuw. - Wat?
Hij denkt dat ons huis verzakt. De schoorsteen houdt het huis overeind.
Als het huis op ons instort, zou dat echt balen zijn.
Wil je nog een kerstboom gaan kopen?
Het regent. - Kom op.
Wacht, pap. Je had het beloofd.
Ik had het niet beloofd. Jij. - Pap.
Jij was het. - Pap.
Wie had dat beloofd? - Jij.
Ja, laten we gaan. Laten we een boom kopen.
Kom. - Ik wil 'm uitkiezen.
Help me met m'n schoenen. - Dat kun je zelf.
Geen step in huis.
Kom op, mam. Schiet op.
Ze doet er altijd uren over. - Dus hoef je niet verbaasd te zijn.
Help je zus met haar schoenen. Wacht in de auto.
Ann. Kom op.
Jaag me niet op. - Nee. Ik verstop me voor de kinderen.
Serieus, wanneer stoppen we met de boom?
Het is kerst, knorrepot.
Wat heb je gedaan? - Haal 'm van het slot, sukkel.
Al gedaan, sukkel. - Hou je kop.
Niet ruziën. Jullie zijn allebei sukkels. - Hij gaat niet open door Graham.
Ik was het niet. - Je hebt duidelijk iets gedaan.
Niet. Waarom krijg ik altijd de schuld?
Het is jouw schuld. Daarom ben ik de favoriet. Jij bent lastig.
Hou je mond. Je bent zo'n baby. - Ik ben geen baby. Ik ben acht.
Wat hebben jullie gedaan? - Niks.
Stil, Cass.
Oké, Cass, stil. Waarom zitten jullie nog niet in de auto?
De deur gaat niet open. - We hebben ze allemaal geprobeerd.
Jongens. - Ik zal m'n ramen proberen.
Oké. Juist.
Dit is absurd.
Ja. Het is een grap. Tieners.
Ze hebben alle ramen en deuren dichtgelijmd. Of zoiets. Toch?
Geen grap.
Stil, Cass.
Ik heb geen bereik.
Niet verbonden. Geen wifi. - Heb je de router al opnieuw opgestart?
Heb je de rekening betaald? - Ja.
Cass, stil.
Heb je nu bereik?
Nee, niets. - Mam, pap.
De ramen in m'n kamer lijken dichtgelijmd. - Alle ramen zitten vast.
Cass. Stil. - Kunnen we…
Pap. - Gaat het?
Gaat het? - Ja, ik ben in orde.
Ik ben in orde.
Wat is er aan de… Pap.
Ik snap het niet. - Opzij.
Waarom? Wacht. Nee… - Pap.
Nee. - Achteruit. Ik regel dit.
Jason, nee.
Stop. - Mam.
Stop. - Pap.
Mam.
Pap.
Jongens.
Pap, kijk.
Mijn God. - We zijn niet de enigen.
We kunnen er niet uit. - Er komt iemand.
Dat is dinges, van de overkant.
Gregs vrouw. - Hoe ze ook heet.
Susan. Trek haar aandacht. - Susan. Ga hulp halen.
We zitten hier vast. Ga hulp halen.
Hij kan er ook niet uit. - Ik ben zo terug.
Oké, mooi. Ze gaat hulp halen.
Mooi. Het komt goed.
Het is in orde. - Ja. Ik weet het.
Het is…
Ja, het is in orde.
Laten we zien wat de buren aan het doen zijn.
Ken je al onze buren? - Zo ongeveer.
De Richardsons daar. Ze hebben drie kleinkinderen.
Volgens mij is Max tandarts.
Dat is dinges. Fietsvent.
Fietsvent? - Zo'n vent in domme wielrenoutfits.
Greg. Z'n vrouw ging hulp halen. - Waarom is ze nog niet terug?
Geen zorgen. Ze komt zo terug met de politie.
Dan heb je die bemoeial.
Hoe heet hij? - Mijn God. Weet je hoe iemand heet?
Ja, de irritante dame met de hond.
Wie nog meer?
O, ja. Laten we de oen met de boot niet vergeten. Hoe heet die ook alweer?
'Seas the Day'. Wat een oen.
Goed gedaan.
Ann.
'Dit was een onenightstand. LOL.' - O, nee.
Wat is dat? - Een volwassen logeerpartijtje.
Wat maakt dat anders dan een gewoon logeerpartijtje?
Nou, bij een volwassen logeerpartij…
Mag je zoveel snoep als je wilt. - Dat klinkt leuk.
Misschien. Ik weet het niet.
'Overheid?'
Daar heb ik lang over gedaan. - Niet waar.
'Misschien. Maar waarom?'
'Voor onze veiligheid?'
Kijk. Die oen met de boot heeft een bord.
Spel je 'aliens' zo? - Nee, schat.
Waarom zouden aliens ons opsluiten? - Dat doen ze niet.
ZIJN WE DE ENIGEN? DE HELE STAD?
'De hele wereld?'
Oké, allemaal. Kijk naar mij. We zijn veilig. We zijn in ons huis.
We hebben alles wat we nodig hebben, maar vooral elkaar.
Mag ik een donut? - Nee. Eet je spaghetti.
Maar ik wil stresseten. - Hoe ken jij dat concept, Ruth?
Graham.
Als jullie het daar kunnen volhouden, kan ik het hier volhouden.
Zou de hardloopster hulp hebben gevonden?
Er zal iemand komen. Beloofd.
Ik denk dat het de regen was.
De regen heeft dit gedaan.
Nee, schat, het is maar regen.
We redden ons wel. Ik beloof het.
De regen zag er anders uit vandaag.
Ik probeer me te beheersen voor de kinderen.
Maar wat is er in godsnaam aan de hand? Hoe is dit echt?
Ik weet het niet. - Mijn God. M'n ouders.
Ze zijn vast panisch onderhand.
De Richardsons aan de overkant zijn in orde, toch?
Je ouders zijn vast ook in orde. - Je hebt gelijk.
Ik moet je iets laten zien.
Is dat een pistool? Jason, je kunt geen pistool kopen en niets zeggen.
Ik ging het zeggen. - En de kinderen dan?
Ik weet het.
Ik heb een nachtmerrie gehad. - Wat?
Ik werd een paar weken geleden wakker en voelde iets.
Alsof we niet veilig waren.
Voel je je nu veilig?
Het spijt me.
Laat zien hoe dat stomme ding werkt voor je het opbergt.
Kom op.
Goeie, idioot.
Wat krijgen we nou?
Ik kom er niet door.
De regen vormt een soort barrière om het hele huis.
Hetzelfde als ik graaf. - Wie doet dit?
Geen idee, maar ze hebben ons ingesloten.
Moeten we ons zorgen maken over een zuurstoftekort?
Dat heb ik ook nagekeken.
Er komt lucht binnen. - Oké. Dan wachten we tot de regen stopt.
Kom naar bed.
Ann.
Wat ons ook insluit, het is niet…
…door mensen gemaakt.
Zorg dat de kinderen dit niet zien.
DAG 2
Al geprobeerd.
Jullie lijken hier kalm over. - We kunnen er niets aan doen, toch?
Jullie zijn de ouders. Jullie lossen dit wel op.
Top. Verplaats dat een beetje.
Goed. Het is tijd dat jullie over goede muziek gaan leren.
Wil je zeggen dat dit goede muziek is? - Ja. De klassiekers.
We hebben een dvd.
Nou, we hebben blijkbaar maar twee films.
Goed, jullie moeder gaat het nu over karweitjes hebben.
Dit is geen vakantie. Jullie krijgen een schema.
Je maakt je bed op 's ochtends. Je kleedt je aan en poetst je tanden.
We moeten ons op het essentiële richten.
Als we goed rantsoeneren, hebben we zeker twee maanden eten.
Is dat eten? - Ja.
Ik denk dat deze oud zijn.
Misschien nog langer.
Ja, die eten we als laatste.
We hebben nu nog stroom, water en gas, maar we weten niet hoelang dat zo blijft.
Dus moeten we water en stroom beschouwen als een luxe die zomaar kan verdwijnen.
Dit is tijdelijk en we komen hier wel doorheen.
Mam en ik houden jullie veilig. Beloofd.
Team Delgado op drie.
Dat is niet nodig. - Doe het.
Eén, twee, drie.
Team Delgado.
Mag ik nu een donut? - Nee.
Cass.
O, man.
Ik kan de deur niet opendoen. Het spijt me zo.
Kies maar een plek. Ik maak het schoon voor je.
DAG 4
Ru…
Wat zei ik nou?
Onder schooltijd doen we alsof we op school zijn.
Ik ken dit hoofdstuk al.
Lees het nog eens. - Waarom?
Het klinkt nu misschien als tijdverspilling, maar…
Klopt. Echt tijdverspilling.
Willen jullie echt iets leren? Iets waar je echt iets mee kunt?
Kom op.
Zijn jullie er klaar voor?
Vandaag leren jullie hoe je een vis ontweit.
We hebben uiteraard geen vis, maar Ruth hier was zo vriendelijk…
…om drie knuffels te doneren voor deze les.
Toe. - Graag gedaan.
Heel erg bedankt. Goed, wat zijn de regels met messen?
Geen vingers afsnijden.
Geen broers steken. - Wat?
Niemand steken.
Goed, wat je als eerste doet, is de kop en de staart afsnijden.
Je eet die delen niet op.
Als de kop eraf is, vind je een heel handig gat, waar de keel begint.
Daar beginnen we met snijden.
Zo doorboren we ook geen organen die het vlees kunnen bederven.
Snij over het midden, zo, en begin dan het visgrom eruit te halen.
Een echte vis zouden we uitspoelen in water.
Onder de kraan of, beter nog, in de oceaan.
Hoe weet jij zoveel over vis?
Omdat ik van de zee hou…
…en ik m'n eigen vissersboot had.
Echt? Waar is die? - Verkocht.
Waarom? - Omdat kinderen duur zijn.
Pap.
- Maak je vis open. - Daar vind je de filets.
Dat is het deel dat we eten.
Wat zijn jullie aan het doen?
Vis ontweien. - Die van mij is een zeemeermin.
Ik zie het.
Dus we zijn in de laat-de-kinderen- met-messen-spelen-fase.
Ze leren. - Ja.
En we zijn voorzichtig.
En we vermaken ons. - Ook dat.
Ik wil weten hoe ver dit is verspreid.
IDEM
Kun je het buren verderop vragen?
ZOALS DOORFLUISTEREN
Juist, doorfluisteren.
Dus, hoe laat begin jij hier gemiddeld met drinken?
Elf uur? Eerder half elf.
O, nee. Dat doet ie steeds.
Dat is spannend.
Gooi dat niet weg.
Wat doe je? - Ik bewaar dit.
Dit gaat hierheen.
Leg het hierin.
Als het droog is, hebben we tomatenzaadjes.
Wat? - Ik hou van je.
Weet ik, want ik ben fantastisch. - Echt wel.
Vijf blokken. Iedereen hetzelfde.
Bedankt, Max.
'Hoe gaat het?'
Tot dusver oké. Jij?
TOT DUSVER OKÉ. JIJ?
'We redden ons.
Hoe kom jij aan de kost, Jason?'
Ik ben ingenieur, Max.
Momenteel werkloos.
KINDERTANDARTS HEBBEN JE KINDEREN GAATJES?
Ja, m'n kinderen hebben gaatjes.
Kun je ze komen vullen?
'Hebben jullie eten?'
Voorlopig genoeg. Jullie?
2 WEKEN
REGENMENSEN KWAMEN LANGS HEEL ENG
We tekenen niet op het raam, Ruth.
Jij.
Mam, kun jij het doen? - Nee, het is aan jou.
Moet ik?
Je moet. - Ja, je moet.
Kom op.
Zet je voet hier.
Hup. Kom op.
Kom op.
Geen step… Kom op, ik…
Het komt helemaal vanaf hier en gaat dan…
Drie, vier, vijf.
Uno. Ik win. - Hoe heb je twee dezelfde kaarten?
KERSTVERSIERING
LAATSTE WAARSCHUWING
Oké, klaar? Een, twee, drie.
De perfecte boom.
Jongens, kijk. De buren.
Het is zo mooi.
Kerstmis.
1 MAAND
Ze is terug.
Wie?
De regenloper.
Je bent zo dom.
Ze komt langs als het regent.
Ik zei het toch?
Hou je mond.
Het is…
Het is vast gewoon een dier.
Er zit niet veel salade in deze salade. - Ik lust het anders wel.
Er is binnenkort meer groente. Het kost wat tijd.
Mag ik voor deze keer ontbijtgranen? - Nee. We gaan nu niet kieskeurig zijn.
Ik heb geen honger. - Ik ook niet.
Oké. Dan eten jullie niet.
Ik zag vandaag iemand buiten. Graham ook. - Het was regen. Ze liegt.
Niet. - Wel.
Niet. - Hou op.
Soms, als je maar lang genoeg uit het raam staart…
…zie je veel wat er niet is.
Ik zag haar. Ik denk dat ze wil communiceren.
Je communiceerde niet met iemand buiten, want iedereen zit binnen vast.
Sorry. Ru, sorry dat ik m'n stem verhief, maar dit is geen moment voor verhaaltjes.
Kunnen we proberen om vanavond wat positiever te zijn?
Ik heb een verrassing. Ik heb kerstkoekjes gemaakt.
De suiker was op, dus ik moest improviseren.
Ze zijn vast heel vies.
Dank je. Ze zijn vast heerlijk.
Bedankt. - Graag gedaan.
Bedankt. - Nog een?
Ik dacht het niet.
God. Dit is zo'n rare kerst.
Ja, we verpesten ze toch niet, hè?
Dit gaat ze voor het leven tekenen.
We doen wat we kunnen voor ze. Daar gaat het om.
Dat onthouden ze. - Je hebt gelijk.
Dit ligt ooit ver achter ons en onze kinderen zijn heel veerkrachtig.
Zin om high te worden en Air Force One te kijken?
Pardon, wat?
Ik heb een joint onder in onze sekslade gevonden.
Hebben we die?
Waar we het glijmiddel en de speeltjes van die ene Valentijnsdag bewaren?
Ja. Blijkbaar hebben we een sekslade.
Wacht. Blaas het de schoorsteen in.
Hoorde je dat? - Sneaky.
'Ik doe alles om m'n familie te redden.
Vraag me niet om iets wat ik niet kan geven.'
Geen citaten voor de film begint. Je weet dat ik dat haat.
'Ga uit m'n vliegtuig.'
Waarom ken je deze film? - Het is een klassieker, Ann.
Ik kan ook Annie opzetten als je wilt.
Nee. Alsjeblieft niet.
Ik wil die liedjes gewoon één avond niet horen.
Dan is het dus Air Force One.
Zoveel sterren.
De lucht klaart snel op wanneer niemand de wereld gebruikt.
Ja, geen vliegtuigen, geen helikopters, geen vervuiling.
We hoeven niet over de hypotheek te piekeren deze maand.
Te gek.
Voorlopig worden date-avonden niet beter dan dit.
Je vindt dit leuk.
Ja, ik ben hier gek op.
Nee, dit.
Dit.
Het is alsof je op een rare manier gelukkiger bent hierbinnen, met ons.
Op een rare manier…
…ben ik dat.
Een beetje maar.
Dat meen je niet.
Jemig.
Ze is prachtig.
Grote meid.
Succes daarbuiten.
Het is nu haar wereld.
Wij zijn niet meer degenen die dit schip besturen.
Mam. Pap. Snel. De Kerstman is gekomen.
Wat heb je daar? - Een halve appel.
Een halve appel?
Ik heb deze al.
We hoopten dat je dat was vergeten.
Wat is dit?
Je kunt 'm gebruiken voor een nepkapsalon.
Bedankt. - Oké.
Dit is voor allebei.
Pianoboeken?
Ja, weet je, voor de piano die jullie van oma hebben die stof staat te vergaren.
Maar ik wil geen piano spelen. - Oké. Graham?
Goeie poging. - Top.
Ja. Gray, pak mams cadeau.
Wat? Wat hebben jullie voor mij?
Jongens, bedankt.
Je eerste tomaat.
Ze zagen 'm groeien en wilden je verrassen.
Jij hebt 'm gekweekt, mama. - Jeetje. Wat lief.
Zal ik 'm onder ons verdelen?
Je mag hem helemaal zelf opeten. - Ja, eet je tomaat.
Hij is heel lekker. Waarom?
Mama. De oude dame heeft hulp nodig.
Mevrouw Richardson. Breng ze naar de zitkamer.
Wat gebeurt er? Pap. - Kom op.
Pap. Nee. - Kom mee. Kom.
Komt het in orde met haar?
Nee, schat. Ze was niet in orde.
Is kerst al voorbij?
Dat zijn de laatste.
Sorry, Cass.
Hou je taai voor mij.
regen, regen, ga weg
kom een andere keer terug
Geen zorgen, Cass.
regen, regen, ga
Help me.
Wat?
Er is iemand buiten. Daar is ze.
Wat is er? - Blijf weg bij het raam.
Waarom?
Ik zag ze.
Mam. Pap.
Wie is dat? - Ze zijn dood.
Het is de buurvrouw. - Laat me erin.
Ze zijn dood. Iedereen is dood.
Zorg dat ze je niet zien.
Het is voorbij. Ze zijn hier en er komt geen hulp.
Susan. - Er komt geen hulp.
We kunnen je niet helpen. Sorry. - Help me. Help.
Verstop je.
Oké, gezinsoverleg. Nu.
Ik weet niet waar ik naar kijk. - Ik probeerde het te vertellen.
Maar die die ik zag, leek aardig. Gewoon niet zoals die van vanavond.
Wat het ook is dat we zagen…
Wat ons ook binnenhoudt… Het is niet aardig.
Luister naar me. Ik laat ons niets slechts overkomen.
Mogen we bij jullie slapen?
Laten we alle van buiten zichtbare levenstekenen beperken.
We moeten de ramen bedekken. - Vooral als het regen.
Zijn monsters echt?
Nu wel, ja. - Niet behulpzaam, Graham.
Laten we tot rust komen, oké? - Oké, mama.
Ga slapen.
Wat gaan we doen?
We overleven.
GEEN MEDICATIE
Cassie? Nee. Laat dat vallen, Cassie.
Jullie kunnen straks met Cassie spelen. Laten we eerst gaan gymmen.
Mam, pap wil dat we gaan gymmen. Alweer.
Pap.
Het is de schoorsteenkap. Vast eruit gevallen.
Ja, je kunt nu naar buiten kijken.
Zie je de barsten? Worden ze groter? - Waarom zitten er barsten in?
Ons huis heeft structurele schade. - Gaat het huis op ons instorten?
Ik hoop van niet.
Nou en? Misschien kunnen we er nu uit. Door de schoorsteen.
Veel te smal bovenaan. En door m'n gewicht zou hij instorten.
Hoe komt de Kerstman er dan door?
Jongens, grapje. Laat mij het proberen.
Ik ben de lichtste. Hijs me op met m'n doeken.
Ik red me wel.
Ga erop staan.
Rustig aan, oké?
Doei, jongens.
O, God.
Ik vind dit maar niks.
Wacht, ik zie de scheuren.
Raak ze niet aan. Raak niets aan.
Je had gelijk, pap. Ik pas hier nooit doorheen.
Ik haal je naar beneden, oké?
Wacht. Ik wil iets proberen.
Wees gewoon voorzichtig, oké?
Voorzichtig. Langzamer.
M'n hand is buiten het huis.
Mam, het wordt ander weer.
Ik kan de lucht voelen en alles.
Nu is het genoeg. Kom. Haal haar terug.
Voorzichtig. - Kom op.
Rustig aan. Goed zo.
We zijn er bijna.
Jeetje.
Goed gedaan. Gaat het?
Dappere meid. Ik ben zo trots op je.
Wat heeft Cassidy?
Cass.
Nee, beweeg hem niet. - Sorry.
M'n Cass. - Het is z'n hart.
De medicatie is op.
Hij heeft een goed leven gehad.
Waarom zeg je dat zo? - Omdat hij heel oud is, lieverd.
Soms kun je heel ziek worden als je heel oud bent.
Breng ze naar de zitkamer en zet de tv aan.
Oké, jongens. Kom op. We gaan Annie kijken.
Mam, ik wil bij Cassidy blijven. - Weet ik.
Ik weet dat het luid is. Zing mee.
Je hebt het juiste gedaan.
Nu heb ik een probleem.
Hij kan hier niet blijven.
De open haard.
Een soort crematie, als de kinderen slapen.
Ja, dat is een optie.
Er is ook de vriezer.
Dat doen we niet.
Als het erg wordt, echt erg…
…zouden we wensen dat die optie er was.
Ik wil dat jij het aanpakt.
En ik wil er niets over weten.
Het is oké.
Ja, kom op.
Het is goed. Je mag het hebben.
Wat als die oen gelijk heeft? Misschien zijn het aliens.
Aliens kunnen de regen niet besturen. - Dat weet je niet.
Wat ze ook zijn…
We zijn hun gevangenen.
Waarom zouden ze ons voor altijd opsluiten?
Waarom?
Misschien om ons te straffen.
Blijkbaar was dat al je zon voor vandaag.
Regen. Kom op. - Ik heb de zitkamer gedaan.
Kom op. Jullie weten hoe het werkt.
Kom op, Ru. Hup.
Ruth, kom op.
Hé, wat is dit?
Waar heb jij last van? - Genoeg.
Niet doen.
Genoeg. - Niet doen.
Oké. Kom op.
M'n plant.
Hé. - Blijf van me af.
Wat doe je?
Niet doen.
Ik wilde gewoon…
Het is oké. Het is weg.
Het is oké. Je hebt het goed gedaan. Jullie allemaal.
3 MAANDEN
Ik heb nog steeds honger.
We rantsoeneren. - Maar ik moet eten.
Ik ook.
Hier.
Maak mijn eten maar op. - Nee. Ik wil meer dan dat.
Alleen vandaag. Toe. Morgen zal ik weer verhongeren.
Hou op. Hou op, nu meteen.
Opzij. - We hebben allemaal honger.
Ik ook. - Laat me zien wat erin zit.
Ik zei nee. - Laat haar kijken.
Wil jij ook kijken? Prima.
Mam. Wat gebeurt er?
Ze is in orde. Ze is gewoon…
Dit is ooit voorbij. We gaan dit overleven.
Daar is het geen tijd meer voor. Het is tijd om eerlijk te zijn.
We gaan verhongeren. Ik weiger het om onze kindjes te zien sterven.
Ik ga dit gesprek niet met je voeren. - Dit gebeurt echt.
Nee. We gaan het overleven. Beter nog, zelfs. We gaan gedijen.
Ik ga dit oplossen.
Vertrouw me.
Nee. Je gaat het niet oplossen.
Het is voorbij.
Mam, pap. Jullie kunnen deze koken.
Heb ik ze verkeerd schoongemaakt? - Nee. Je deed niets verkeerd. Kom.
Kom. Je deed niets verkeerd.
Waar ga je heen?
Wat gebeurt er nu? - Nu wachten we.
Doe het.
Het geeft niet.
Trek.
Nee, geef het aan de kinderen.
Je bent warrig. Je hebt al dagen niet gegeten. Eet en werk dan verder.
Eten vossen wortels?
Dit is niet voor de vos.
Wat is er mis?
Schoorsteenvissen. - Schoorsteenvissen.
Pas op. Het is heet.
Ga je gang.
Hier. Dit moet allemaal worden opengebroken.
Als je onder de platen en de ondervloer bent…
…heb je een paar centimeter grond voor je de barrière raakt.
Ik maak er wat van.
De dagen werden weken. De weken maanden.
Niemand kon weten hoelang de bezoekers hier zouden zijn.
Dus verstopte men zich om veilig te blijven.
De meeste mensen stierven van de honger. Anderen verloren de hoop en gaven op.
Weer anderen vonden zingeving en hielden vol.
De gelukkigen vonden saamhorigheid.
Ik heb meer mest nodig. - Verdorie, het is net op.
We kunnen het zelf maken.
En? Ik vond 'm best goed.
Best goed.
Kom op.
Ik heb meer licht nodig.
KOUD JANUARI
FEBRUARI
De buitenwereld was vreemd en gevaarlijk geworden.
Binnen vonden mensen wat ze nodig hadden om te overleven.
Binnen waren ze vrij.
Hoe zijn ze het pistool kwijtgeraakt? - Geen idee.
Ga uit m'n vliegtuig.
Wat? - Nee.
We wisten dat dit eraan zat te komen. - Ja. Maar er kan alsnog muziek zijn.
5 JAAR LATER
GRAHAM 10,5 - RUTH 11 GRAHAM 11 - RUTH 12
REGEN
FIJNE VERJAARDAG MAM
REGEN
Goedemorgen.
Hallo, regen.
Precies op tijd.
Wat mag het voor u worden, meneer? Het vaste recept? Opscheren achter?
Ik wist niet dat je er entertainment bij deed.
Hé, Graham. Klaar voor je volgende knipbeurt?
Wauw, wat is dat?
Ik heb de val automatisch gemaakt.
Dus niet meer vissen. - Dat is niet echt vissen.
Kweken we niet genoeg eten om te stoppen met de vallen?
Ann?
Hé, Ann?
Het huis verzakt absoluut. - Oké. Mooi. Top. Ik wil iets laten zien.
Nee, kijk. Het wordt erger.
De grond onder het huis spoelt weg.
Dat krijg je na vijf jaar elke dag regen. Kom.
Het is alsof wat ons opsluit ook ons huis staande houdt.
Laat het maar instorten, zeg ik.
Misschien wonen we ooit in een onzichtbare doos.
Dat kan cool zijn. Roep de kinderen. Ik wil iets laten zien.
Wat?
Wat zeg je daarvan?
Wat? - Kom op.
Mijn God.
Hoor je dat? - Ja.
Niets wat niet lukt met flink ploeteren.
Ik kan 'm maar een paar keer starten. Hij werkt echt.
Ja, hè?
Ik bedoel, kom op.
Hoeveel jaar?
Ja. Zes. - Zeven.
Zeven jaar. - Min of meer. Het is veel werk. Kijk eens.
Mijn God. - Ja, veel werk.
Het is tijdverspilling. - Wat?
Wat zei je?
Nee, het…
Je hebt een auto gebouwd die nooit ergens heen zal rijden.
Hoe noem jij dat?
Als je iets nuttigs wilt doen, kun je met de dauwcollector helpen.
Waarom? We hebben genoeg water en voedsel.
Daar kunnen we niet eeuwig op rekenen, hè?
Nou? Kunnen we dat?
Er is geen stroom meer. Geen benzine. Er is niets meer.
Maar wij zijn er nog.
Wij zijn er nog.
Ik ben hier. Jij bent hier. Je zus is hier. Je moeder is hier.
We overleven omdat ik voor ons vecht.
En als deze regen ooit stopt, Graham, reken dan maar dat ik er klaar voor ben.
Ben je klaar met je domme auto laten zien?
Ik ben klaar, ja.
Graham, kom op, Wacht.
Het gaat slechter met Graham. Met allebei.
Dit is geen kindertijd.
Denk je dat ik daar niet over nadenk? - Je praat er nooit over.
Ik heb hier één taak.
Eén taak en dat is jullie in leven houden.
Wij zitten hier allemaal ook.
Het is niet alleen aan jou om dit probleem op te lossen.
De kinderen missen hun vader.
En ik mis m'n man.
Tijd om te helpen met water verzamelen. Gordijnen dicht. Schiet op.
Iedereen wordt laks met de regels, vooral jij.
Wat? - Ja.
We zijn te zichtbaar door jouw tekeningen op zolder en dat moet stoppen.
Nee. Dat kun je me niet afnemen. - Jawel.
Meen je dat? Mam. - Eén fout en we kunnen alles kwijt zijn.
Hoelang kunnen we ons verstoppen? Wat heeft het voor zin?
Verstop je.
Ga.
Jason.
Het pistool.
Ik ga.
Nee. Blijf daar.
Graham. Nee.
Wat doe je? Stop.
Ik was er bijna uit. Ik was er bijna.
Ik had… - Gaat het? Serieus.
Dat is zout water. - Wat?
Gaat het? Nee, wacht. - Het is zeewater.
Wat? Kom hier. Uit de buurt van het raam.
Horen jullie dat?
De regen is gestopt.
Leviathan.
Kraken.
Zeemeerminnen.
Denk erover na, pap. Tachtig procent van de oceaanbodem is nog niet verkend.
Wat als die dingen niet uit de ruimte komen?
Wat als deze verhalen over zeewezens echt zijn?
Wat als ze daarom de regen kunnen beheersen?
Ze veroveren onze wereld niet. Dit is hun wereld. Het is hun thuis.
Nee, dit is ons thuis en je bent hier veilig.
Ik beloof het.
Als jij het zegt.
Waarom neem je hier niet even pauze van? Dit…
Ga iets nuttigs doen.
Moet je zien.
Alles sterft af.
Zout water. Ruthie had gelijk. Dat ding heeft alle grond vergiftigd.
Het drinkwater ook. Het is niet meer te gebruiken.
Dat is het dan. Ze verhongeren ons zoals alle anderen.
Ann.
Ze willen ons hier niet hebben. - Top. Waar moeten wij dan heen?
Er is nieuw zeil om dauw mee op te vangen, dus dat doen we.
We planten opnieuw. - Je zei het al. Er is geen water.
Het regent ooit wel weer. - Je hebt geen idee.
Dit was niet voor jou bedoeld.
Jij bent er te klein voor.
Wat zeg je nou altijd? Drie minuten zonder lucht.
Drie dagen zonder water.
Drie weken zonder eten.
We gaan over drie dagen dood zonder water.
Zo ver komt het niet. We hebben genoeg om te overleven.
Alleen minder dan eerst. Ik los het op. - Wat gebeurt er als dat ding terugkomt?
Weet ik veel, Ann. Wat moet ik doen? Het neerschieten?
Open je ogen. Denk je dat we nog leven door jou?
We leven nog door een barst in de schoorsteen.
We zijn niet beter dan de doden. We hebben alleen meer geluk.
Als we niet uit dit huis zien te komen, gaan we dood en dat weet je.
Mijn God.
Ik probeerde te helpen. Ik weet niet wat er is gebeurd. Sorry.
Is het erg? - Ruth, ben je in orde?
Ruth. - Nee, maak hem niet dood.
Wat gebeurt er? - Laten we dit schoonmaken.
Wat gebeurt er? - Ik weet het niet. Sorry.
Pap, komt het goed met haar?
Ze is loeiheet.
De infectie verspreidt zich.
De koorts houdt aan.
We moeten iets doen.
Dit is ons laatste water. Ze heeft het nodig.
Rustig aan. We hebben antibiotica nodig.
Graham. Help.
Kom op.
Barsten. De barsten.
Wat doe je?
Het huis verzakt.
Moet je zien. Kijk. De barst.
De barrière zit niet diep. Zie je? - Jason, praat met me.
Zie je? - Wat zie je?
Hij is verplaatst. - Jason. Wat?
Ik kan een uitweg vinden.
Ja, het is dieper. Daar.
Kijk me aan. Jason.
Nee. Genoeg. - Luister.
Je zei dat het huis wegzakte. Weet je nog? - Stop even.
Misschien verschuift er nog meer.
Zoals de barsten in de schoorsteen. - Adem.
Ik moet het zien te vinden. - Wat moet je vinden?
Zie je? - Wat?
Zie je? Volg de barst.
De barst is onze uitweg. We moeten ze volgen.
Ik moet zien waar hij heen gaat. - Wat doe je? Stop.
Hou op. - Ik kan het.
Laat me het proberen. Ik moet wel.
Zo is het genoeg. Genoeg.
Je moet… - Nee.
Stop.
Hij is erdoorheen.
Ga uit de weg.
Help me. Hier.
Waar gaat dit heen? - Naar de grote rioolbuis.
De hele buurt is verbonden.
De Richardsons.
Hij is de tandarts.
Hij heeft antibiotica.
Ik moet erin gaan. - Je past niet.
Ik moet het groter maken. - Het is een metalen buis.
Ik moet het proberen. - Er is geen tijd.
Ik pas er nu in.
Deze doe ik.
Test.
Luid en duidelijk.
Weet je wat ik zat te denken?
'Stop je vrouw nooit in de wc' had in m'n huwelijksgeloften moeten staan.
Daar is het te laat voor, vind je niet?
Wees voorzichtig, alsjeblieft. - Doe ik.
Ik kom terug met medicijnen voor ons kindje.
Ga maar.
Klaar.
Ann, zie je iets?
Niets.
Ik ga verder.
Wacht.
Er is een losse steen. - Ann, je moet terugkomen.
Mam? - Ann?
Nee. - Mam, kun je me horen?
Mam, kom terug.
Ann.
Pap. Kom hier, nu.
Schiet op. Kom hier.
Kijk. Kom hier. Snel.
Ze heeft het gered. - Horen jullie me? Hallo?
Hé, horen jullie me?
Ja. Mam, gaat het?
Ja, het gaat.
Het is mevrouw Richardson.
Is het hoogwater geweest? Het is alsof het huis jaren onder water stond.
We hebben geen tijd meer.
Mam, het begint te regenen.
Ann, het regent.
Ann, vind ze en ga weg, nu.
Ik ga niet weg zonder.
Het is te laat. Ann. Het regent.
Wacht even.
Meneer Richardson.
Ja. - Wat?
Clindacycline.
Azitromycine. - Wat is dat?
Antibiotica.
Tetracycline. Penicilline. - Antibiotica. Oké, Ann. Rennen.
Kijk. - Ga daar weg. Nu. Kom op.
Ga. Kom op.
Ik heb het. - Ga. Ga nu.
Ik ben hier.
Jason. Gooi het doek. Haal me omhoog, nu.
Hier, pak het.
Je kunt dit.
Hier. Oké. Doe je mond open.
We hebben medicijnen, oké?
Mond open en slikken. Oké, en water.
Goed. Goed zo. Als het goed is, beginnen ze snel te werken.
Het komt goed met je. Goed zo, meid. Kom op.
Ann, waar is het pistool?
Kwijtgeraakt.
Hij zal nu achter ons aan komen.
Hij weet niet met hoeveel we zijn.
Breng de kinderen naar de zolder en verstop je. Ik blijf hier.
En Ann…
…wat je ook hoort…
Alsjeblieft…
Kom pas hier als de regen stopt.
Je geeft het op. - Dit is het tegenovergestelde van opgeven.
Jullie gaan het overleven. Allemaal. Jullie gaan leven voor mij.
Dit is geen leven. Het overleven.
Het is niet meer genoeg.
We weten dat ze de deur kunnen openmaken.
Als zij erin kunnen, kunnen wij eruit. We vechten als het moet.
We kunnen niet tegen ze vechten. Je weet niet wat je zegt.
Als er ook maar enige kans is dat we kunnen ontsnappen, neem ik die kans.
Hij heeft gelijk.
Ons gezin valt uit elkaar door onze pogingen te overleven.
Er is hier geen leven meer voor ons.
We moeten het proberen.
We moeten proberen te ontsnappen, tegen elke prijs.
Goed. We doen het samen en we gebruiken wat we hebben.
Wat hebben we?
Ons huis.
Geen raambedekking. We verstoppen ons niet meer.
We laten ze binnenkomen.
We doen alles wat nodig is om hier weg te komen.
Kun jij deze nemen?
Nu zetten wij hen vast.
Graham, jij volgt het wezen.
Ruth, jij werpt de lijn uit.
Ann, jij lokt het wezen naar mij en ik plaats de haak.
We halen hem binnen en ontsnappen dan.
Ze sloten ons op met het idee dat het ons zou doden.
Vandaag is onze laatste dag in dit huis.
Laten we gaan vissen.
Blijf veilig.
Ruth. Gaat het?
Graham.
Waar is pap?
Jason. - Ik ben in orde.
Hij is hier.
Waar komt hij vandaan?
Hij is weg.
Hij is binnengekomen.
Mam, verstop je. Hij is in het huis.
Pap, hij komt op jou af.
Waar ben je?
Ik heb geen goed schot. Ann. Steek 'm aan.
Steek 'm aan, nu.
Hij komt terug.
Hebbes.
Pap.
- Nee.
Jason. - Pap.
We moeten gaan. Kom mee. - Pap, kom op.
Schiet op. Kom.
Het water stijgt te snel. We moeten naar de zolder.
Waar is de harpoen? - Ik schoot mis. Hij is in de keuken.
Laat maar. Kom op.
Ik kan 'm halen.
Ik zie jullie boven.
Ga.
Snel. Ga.
Ga. - Kom op. Ga.
Kom op. - Rennen.
Kom op.
Ruth, probeer het raam. Pap.
Kom op.
- De haak.
Kom op. Ik ben in orde. - We kunnen nergens heen.
Je moet 'm laden. Snel.
Alsjeblieft.
Ruth, gooi de lijn uit. - We moeten het doek vinden.
Het is te donker.
Blijf gewoon bij elkaar.
Adem. Haal diep adem.
Ga. Schiet op.
Maak de deur open of ik fileer je.
Jason, het huis stort in.
Laat ons eruit.
Hij gaat niet open. - Doe de deur open.
Pap, stop. Als je hem doodt, komen we er nooit uit.
Ik probeerde het te vertellen. Die die ik zag, leek aardig.
Het is niet aardig. - Ik denk dat ze wil communiceren.
Dit is hun thuis. - Nee, dit is ons thuis.
Ik heb één taak. Jullie in leven houden.
Dit is niet alleen jouw probleem.
We overleven omdat ik voor ons vecht.
Heb je een pistool? Wat doen we als dat ding terugkomt?
Weet ik veel. Schieten?
Nee. Maak hem niet dood.
Mam, pap?
Blijf dichtbij.
Stop.
Iedereen weet nog waar ze waren op de dag dat de regen stopte.
Het was een dinsdag, nog niet echt zomer.
Voor het eerst in jaren…
…voelde m'n familie hoop.
Uiteindelijk werden we bevrijd door een genadige daad.
Wij toonden hen genade en zij toonden het ons.
We hebben ze nooit meer gezien, maar we denken dat ze er nog zijn.
Het is immers ook hun thuis.
Waarheen?
Vier het grootzeil.
M'n ouders, m'n broer en ik gingen op zoek naar een nieuw thuis.
Jarenlang hadden we het gevoel dat we alleen waren.
Na de regen…
…wisten we dat we dat niet hoefden te zijn.
Kan iemand me horen?
Zijn ergens nog meer overlevenden?
DAG 1
Hallo?