Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
HINDI ANGKOP NA TAWAGING LUPA ANG DAIGDIG NA ITO
GAYONG MALINAW NA ITO'Y KARAGATAN
Unang huli kita, ilang araw na, pero masyado ka pang maliit.
Grabe, tingnan mo 'yong paparating.
Ang lala ng itsura no'n.
Oo nga, e.
Uuwi na 'ko bago pa bumagsak 'yan.
- Bukas ulit. - Sige.
Naaalala ng lahat kung nasa'n sila no'ng unang bumagsak ang ulan.
Linggo 'yon.
Halos hindi pa winter.
Sabi sa balita, maaraw daw.
Ang low pressure system sa karagatan
ay lumiko na at mabilis na gumagalaw.
Asahan ang malakas na pagbuhos ng ulan ngayong araw
na may hanging aabot sa 48 kilometro kada oras
at may banta ng pagbaha malapit sa pampang at matataas na alon.
Isang buwan na lang bago mag-Pasko,
at sana, ang biglaang pagbabago ng panahon…
Tuloy ang mga tao sa karaniwan nilang umaga.
- Ready ka na? - Oo, tara.
Magkakalapit ang mga bahay namin noon…
Sige, bye.
…pero madaling maramdaman na mag-isa ka lang.
Uy, halika na. Uulan na.
Oo nga, pumasok na tayo.
No'ng araw na bumagsak ang ulan,
nalaman naming di kami nag-iisa.
Noong Disyembre ang pinakamainit na naitala sa western Washington,
kaya manatiling nakatutok para sa updates.
Ano ba.
At nalaman namin kung ano ang kayang gawin ng iba
para protektahan ang tahanan nila.
Uy. Nasa'n sila?
Nasa'n sila?
Ang bait naman.
Good morning.
- Wow, hinayaan akong matulog ng mga bata. - Iniisip ko nga kung bakit tahimik.
Nakahuli ka ng pang-almusal?
Oo. Ang laki ng huli ko.
- World's best fisherman. - Alam ko.
Thank you.
- Good morning. - Good morning.
- Gising na! - Donuts!
- Luto na. Pwede ba tayong mag-bacon?
- Kalma lang kayo. Kalma… Grabe. - Bacon!
- Tirahan n'yo kaya kami? - Ang tatakaw n'yo.
- Ang tatakaw talaga. - I-on mo na!
- Sige. - Paganahin mo.
Kakabigay ko lang ng gamot kay Cassidy, wag n'yong bigyan ng bacon.
Mas deserve mo 'yon kaysa sa kanila.
Papa, huminto 'yong streaming.
Hindi ko alam. Gumuguho na nga yata talaga 'tong bahay.
- Ready akong umalis kung ready ka na. - Taya pa sa lotto, makakaalis din tayo.
Uy.
Alam mong nagbibiro lang ako, di ba?
Di mo naman kasalanan 'to.
Pupunta pala bukas 'yong sisilip ng mga bitak sa chimney.
- Bago 'to, a. - Ano?
Lumulubog na daw ang pundasyon natin.
'Yong chimney na lang ang humahawak sa bahay.
Sayang naman pag gumuho 'tong bahay habang natutulog tayo.
Bili pa rin tayo ng Christmas tree?
- Umuulan na, e. - Dali na.
Teka. Pa, dali na. Nangako ka. Please.
- Di ako nangako. Ikaw. - Papa!
- Ikaw ang nangako. - Papa!
- Sino'ng nangako sa inyo? - Ikaw!
- Sige na, tara na. - Sige na.
Bumili na tayo.
- Halika na. - Ako ang pipili!
- Tulungan mo 'kong magsapatos. - Marunong ka na dapat magsapatos.
Uy, bawal ang scooter sa bahay.
Ma, dali na! Tara na!
- Lagi na lang siyang matagal. - Kaya dapat di ka na magulat, di ba?
Tulungan mo na siyang magsapatos. Sa kotse na kayo maghintay.
Ann! Tara na!
- Wag mo 'kong madaliin. - Di naman.
Tinataguan ko ang mga anak natin.
Kailan ba tayo titigil sa Christmas tree na 'to?
Pasko kasi, Grinch.
Ano'ng ginawa mo?
I-unlock mo, tanga.
- Ginawa ko na, tanga! - Tumahimik ka!
Wag na kayong mag-away! Pareho kayong tanga.
Ayaw bumukas dahil kay Graham.
- Wag mo 'kong sisihin. Ikaw 'yan. - Halata namang may ginawa ka.
Wala. Bakit ba lagi mo akong sinisisi?
Kasalanan mo lahat.
Kaya ako ang paborito, e. Problema ang dala mo.
Tumahimik ka nga. Para kang baby.
Di ako baby, 'no! Eight years old na 'ko.
Ano'ng ginawa n'yong dalawa?
- Wala! - Wala!
Wag maingay, Cass.
Sige na, Cass, shhh.
Guys. Bakit wala pa kayo sa kotse?
- Ayaw bumukas. - Di kami makalabas.
Sinubukan namin lahat. Walang bumubukas.
- Guys. - Susubukan ko 'yong bintana sa kwarto ko.
Okay.
Ang lala nito.
Prank 'to. Teenagers.
Nilagyan nila ng glue 'yong mga bintana at pinto, di ba?
Hindi prank 'to.
Cass, tahimik.
Wala akong signal.
Not connected. Walang Wi-Fi.
Sinubukan mo bang tanggalin sa saksakan 'yong router?
- Nagbayad ka ba ng bill? - Oo.
Cass, wag maingay!
May signal ka na?
- Wala. - Ma, Pa.
Ayaw bumukas ng mga bintana sa kwarto ko, parang nakadikit.
Lahat ng bintana, ayaw.
- Cass! Tumahimik ka! - Pwede ba nating subukang… Tumahimik ka!
- Papa! Okay ka lang? - Pa. Okay ka lang?
- Ayos ka lang? - Oo.
Oo, ayos lang ako.
Ayos lang ako.
Okay.
Ano'ng nangyayari… Papa!
- Naguguluhan ako. - Atras.
- Bakit? Teka. Ano ba 'yon? - Papa!
- Wag! - Usog. Ako na ang bahala rito.
Jason, wag!
- Tama na! - Mama!
- Tama na! - Papa!
Ma.
Papa.
Mga anak.
Papa, tingnan mo!
- Diyos ko. - Hindi lang tayo.
- Uy, di kami makalabas. - Tingnan n'yo, may paparating.
Oo nga.
- Si ano, 'yong sa tapat natin. - Oo nga.
- Asawa ni Greg. - Kung sino man siya.
- Susan. Tawagin n'yo siya. - Susan!
Susan, humingi ka ng tulong!
Nakulong kami rito! Humingi ka ng tulong!
- Di rin siya makalabas. - Babalik ako.
Ayan, mabuti. Hihingi siya ng tulong.
- Hihingi siya ng tulong. - Oo.
Ayos. Okay na.
- Okay na tayo. - Okay. Oo. Alam ko!
Kasi…
Okay lang.
Ayos lang. Ano lang…
Okay, guys, tingnan natin kung ano'ng ginagawa ng mga kapitbahay.
- Kilala mo lahat ng kapitbahay? - Halos.
'Yong mga Richardson sa tapat. May tatlong apo sila.
- At dentista yata si Max. - Oo.
- 'Yon si ano… bike boy. - Ha?
- Bike boy? - Bike boy?
'Yong laging naka-mukhang tangang bike gear.
Si Greg. Asawa n'ya 'yong humingi ng tulong.
Bakit di pa siya bumabalik?
Wag kang mag-alala. Babalik siya kasama ang mga pulis.
Tapos 'yong tsismoso do'n.
- Sino nga 'yan? - Ano ba 'yan.
May kilala ka ba dito?
Oo, 'yong nakakainis na babaeng may aso.
Sino pa ba?
Nga pala, wag nating kalimutan si kolokoy na may bangka.
Ano ngang tawag do'n?
"Seas the Day"?
Kolokoy talaga.
Good job.
- Ann. - O?
"One-night stand lang 'to. LOL."
Hala!
Ano 'yong one-night stand?
Sleepover ng matatanda.
Ano'ng pinagkaiba ng sleepover ng matatanda sa regular na sleepover?
Sa sleepover ng matatanda—
Pwede kang kumain ng maraming candy.
- Masaya 'yon, a. - Siguro. Hindi ko alam, e.
"Gobyerno?"
Uy!
Ang tagal kong ginawa no'n.
Hindi kaya.
"Siguro.
"Pero bakit?"
"Para sa kaligtasan natin?"
Tingnan n'yo. May karatula si kolokoy na may bangka.
Gano'n ba ang spelling ng aliens?
Hindi, anak.
- Bakit tayo ikukulong ng mga alien? - Di nila gagawin 'yon.
TAYO LANG BA O BUONG CITY?
"Buong mundo?"
Tumingin kayo sa 'kin. Ligtas tayo.
Nasa bahay tayo.
Nandito lahat ng kailangan natin, at ang pinakamahalaga, magkakasama tayo.
Pwede akong mag-donut?
Hindi, kainin mo 'yang spaghetti mo.
Gusto kong mag-stress eat.
Pa'no mo nalaman 'yon, Ruth?
Graham.
Kung kaya mong mabuhay diyan, kaya ko rin dito.
Nakahanap na kaya ng tulong 'yong babaeng tumatakbo?
May darating. Pangako.
Sa tingin ko, 'yong ulan 'yon.
'Yong ulan ang may gawa nito.
Hindi, anak, ulan lang 'yon.
Ayos lang tayo. Pangako.
Iba ang itsura ng ulan ngayon.
Sinusubukan kong wag mag-panic para sa mga bata.
Pero ano ba 'to, Jason? Pa'no nangyari 'to? 'Yong totoo.
Di ko alam.
Diyos ko. 'Yong mga magulang ko.
Baka nagpa-panic na sila.
'Yong mga Richardson sa tapat?
Ayos lang sila, di ba?
Siguradong gano'n din ang mga magulang mo.
Tama ka.
May ipapakita ako sa 'yo.
Baril ba 'yan?
Jason, bumili ka ng baril nang di nagsasabi sa 'kin?
- Sasabihin ko naman. - Pa'no 'yong mga bata?
Alam ko.
Binabangungot kasi ako.
Binabangungot?
Nagising ako ilang linggo na, at may naramdaman ako.
Parang pakiramdam ko hindi tayo ligtas.
Ngayon ba, oo?
- Sorry na. - Sige.
Sige?
Sige.
Turuan mo 'kong gamitin 'yan bago mo itago ulit.
Ano ba 'yan.
Dali na.
Ang galing talaga, tanga.
Uy.
Di ko masira.
Gumagawa ng kung anong barrier 'yong ulan sa paligid ng bahay.
Gano'n din pababa.
Sino'ng gumagawa nito?
Di ko alam,
pero nakulong tayo.
Dapat ba tayong mag-alala na mauubusan tayo ng hangin?
Tiningnan ko rin 'yon.
May pumapasok na hangin.
Okay. Hintayin nating tumigil ang ulan.
Matulog ka na.
Ann.
Kung ano man ang nagkukulong sa 'tin dito, hindi 'yon…
gawa ng tao.
Pakitago 'to sa mga bata.
Sinubukan ko na 'yan!
Mukhang kalmado kayo, a.
Wala naman tayong magagawa, e, di ba?
Kayo ang magulang. Kaya n'yo na 'yan.
Gray, pakiusog 'yan nang konti.
Okay, panahon na para malaman n'yo kung ano ang good music.
Sinasabi mo ba na good music 'to?
Oo, ang classics.
O, may DVD tayo.
Mukhang dalawang pelikula lang ang mayro'n tayo.
Okay, kakausapin naman kayo ng mama n'yo tungkol sa mga gawaing bahay.
Hindi bakasyon ito. Magkakaro'n kayo ng schedule.
Aayusin n'yo ang kama n'yo sa umaga. Magbibihis araw-araw. Magsisipilyo.
Cass!
Magpo-focus tayo sa mga kailangan.
Kung magtitipid tayo,
aabot ang pagkain natin hanggang dalawang buwan.
- Pagkain ba 'to? - Oo.
Mukhang luma na 'to.
Baka mas matagal pa.
Huli nating kakainin 'to.
Sa ngayon, may kuryente pa tayo, may tubig, may gas,
pero di natin alam kung hanggang kailan.
Kaya dapat nating ituring na luho ang tubig at kuryente
na pwedeng mawala anumang oras.
Pansamantala lang 'to, at malalampasan natin 'to.
Poprotektahan namin kayo ng mama n'yo. Pangako.
Team Delgado, pagbilang ko ng tatlo.
- Di kailangang gawin 'to. - Sige na.
Isa, dalawa, tatlo.
Team Delgado!
- Pwede na ba akong mag-donut? - Hindi.
Cass.
Naku.
Di ko mabuksan 'tong pinto, e. Pasensya ka na.
Kahit saan mo gusto, pumili ka lang.
Lilinisin ko na lang.
Ru…
Ano'ng sabi ko?
Kikilos tayo na para tayong nasa school pag school time.
Natapos ko na ang chapter na 'to.
- Ulitin mo. - Bakit pa?
Mukhang aksaya lang sa oras ngayon, Graham, pero…
Pero tama ka. Sayang lang sa oras 'to.
Sige.
Gusto n'yong matuto talaga?
- 'Yong magagamit n'yo talaga? - Oo.
Tara.
Handa na ba kayo?
Ngayon, matututo kayong maglinis ng isda.
Obviously, wala tayong isda,
pero si Ruth, binigay niya ang stuffies niya para sa lesson na 'to.
- Palakpakan. - Walang anuman.
Maraming salamat. Ngayon, ano ang rules sa paggamit ng kutsilyo?
Ingatan ang mga daliri.
- Wag manaksak ng kapatid. - Ha?
Ng kahit sino.
Sige, ang una n'yong gagawin ay hihiwain ang ulo at buntot.
Di n'yo kakainin 'yong mga 'yon.
Pag wala na 'yong ulo, makikita n'yo 'yong butas dito sa baba ng lalamunan.
Do'n tayo magsisimulang maghiwa
para di natin matamaan ang kahit anong organ
na pwedeng magkontamina sa laman.
Hiwain sa gitna nang ganito, tapos tanggalin n'yo 'yong bituka.
Kung totoong isda 'to, huhugasan natin 'to sa tubig.
Pwede sa gripo, o mas maganda, sa dagat mismo.
Ba't ang dami mong alam tungkol dito?
Dahil mahal ko ang dagat,
at may sarili akong bangka dati.
- Talaga? - Oo.
- Nasa'n? - Binenta ko.
- Bakit? - Mahal magkaanak, e.
Pa.
Buksan n'yo 'yong isda. Diyan n'yo makikita 'yong fillet.
'Yon ang kinakain natin.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Naglilinis ng isda.
Sa 'kin, sirena.
Kita ko nga.
Nasa phase na pala tayo na pinaglalaro ng kutsilyo ang mga bata.
- Natututo sila. - Oo nga.
Nag-iingat kami, Ma.
- At nag-e-enjoy. - Nag-e-enjoy.
Gusto kong malaman kung hanggang sa'n 'to.
AKO RIN
Pwede mo bang tanungin 'yong iba?
Oo, parang telephone game.
Anong oras kayo madalas nagsisimulang mag-inuman dito?
Mga 11:00?
Mga 10:30.
Naku, kanina pa 'yan.
Nakaka-excite naman.
Hindi.
Wag mong itapon 'yan.
- Ano'ng ginagawa mo? - Tinatabi ko 'to.
- Gano'n ba? - Oo.
Ilalagay ko 'to dito.
Ganyan lang.
Pag natuyo, may buto na tayo ng kamatis.
- Ano? - Mahal kita.
Alam ko, kasi magaling ako.
Oo, magaling ka nga.
Limang bloke. Lahat ganito.
Salamat, Max.
"Kumusta?"
Ayos lang naman. Kayo?
AYOS LANG NAMAN KAYO?
"Nakakaraos."
"Ano'ng trabaho mo, Jason?"
Engineer ako, Max.
Walang trabaho sa ngayon.
RETIRED DENTIST MAY CAVITIES ANG MGA ANAK MO?
Oo, may cavities ang mga anak ko.
Pwede ka bang pumunta para ayusin 'yon?
May pagkain kayo?
Sa ngayon.
Kayo?
WALA!
Okay.
NAG-VIZIT MGA TAONG-ULAN NAKAKATAKOT
Di tayo nagsusulat sa bintana, Ruth.
Opo.
Uy!
- Ikaw. - Lagot.
Ma, pwedeng ikaw na lang?
Hindi, ikaw na, 'nak.
Kailangan ba?
- Kailangan. - Oo, kailangan.
Sige na.
Lagay mo dito ang paa mo.
Halika na. Sige na!
Sige na.
Wag mag-scooter sa loob ng bahay. Ano ba…
Mula dito sa malayo, tapos pupunta…
Tatlo, apat, lima.
- Uno. Panalo ako! - Dalawang magkaparehong card?
Okay, ready? Isa, dalawa, tatlo.
Ang ganda!
Guys, tingnan n'yo. 'Yong mga kapitbahay.
Ang ganda.
Pasko.
Bumalik na siya.
Sino?
'Yong naglalakad sa ulan.
Para kang tanga.
Dumadating siya kapag umuulan.
Sabi ko sa 'yo, e.
Tumahimik ka.
Malamang…
Malamang hayop lang 'yon.
Wala masyadong salad itong salad.
Kung ayaw mo, akin na lang.
Magkakaro'n din tayo ng gulay. Matagal lang tumubo.
- Pwede ba 'kong mag-cereal? - Hindi.
Ito ang kakainin natin. Di pwedeng maging pihikan.
- Hindi ako gutom. - Ako rin.
Okay, e di wag kayong kumain.
May nakita ako sa labas kanina.
- Si Graham din. - Ulan 'yon. Sinungaling 'yan.
- Hindi. - Oo.
- Hindi! - Tama na.
Minsan, pag tumitig ka nang matagal sa bintana,
may makikita ka na wala naman talaga do'n.
Nakita ko siya. Parang gusto niyang makipag-usap.
Wala kang makakausap sa labas dahil lahat ng tao ay nakakulong sa loob.
Sorry.
Ru, sorry kung napasigaw ako, pero di ito ang oras para sa mga kwento.
Okay. Pwede bang maging positibo tayo?
- Oo. - Opo.
May sorpresa ako. Gumawa ako ng Christmas cookies.
Naubusan tayo ng asukal, kaya nag-improvise ako.
Malamang hindi masarap 'to.
Salamat. Sigurado akong masarap 'yan.
- Salamat. - Walang anuman.
- Salamat. - Gusto mo pa?
Hindi na.
Grabe! Ang weird ng Pasko na 'to.
Hindi naman natin sila nagugulo, di ba?
Mag-iiwan 'to ng trauma sa kanila.
Ginagawa natin ang lahat para sa kanila. 'Yon ang mahalaga.
- At 'yon ang maaalala nila. - Oo, tama ka.
Magiging alaala na lang 'to balang-araw, at matatag ang mga anak natin.
Gusto mo bang ma-high tapos nood tayo ng Air Force One?
Ano 'yon, sorry?
May nakita akong tsongke sa ilalim ng sex drawer natin.
May sex drawer tayo?
'Yong taguan ng lube at mga laruan na binili natin isang Valentine's Day?
- A, oo nga. May sex drawer nga tayo. - Oo nga.
Paypayin mo. Sa chimney mo ibuga.
- Narinig mo 'yon? - Pasimple lang.
"Gagawin ko ang lahat para iligtas ang pamilya ko."
"Wag mo akong hingian ng bagay na di ko kayang ibigay."
Wag mong i-quote ang movie bago pa magsimula. Alam mong ayoko no'n.
Oo nga.
"Umalis ka sa eroplano ko!"
Bakit mo alam 'to?
Classic kaya 'to, Ann.
Pwedeng Annie na lang kung gusto mo.
Hindi!
- Hindi. Please, wag. - Aba.
Kahit isang gabi lang na pahinga sa mga kantang 'yon.
Air Force One na nga.
Ang daming bituin.
Ang bilis luminaw ng kalangitan pag walang gumagamit ng mundo.
Oo nga, walang eroplano,
walang helicopter, walang polusyon.
Di natin kailangang mag-isip ng mga bayarin ngayong buwan.
Oo nga, 'no.
Ganito na muna sa ngayon ang date nights natin.
Gusto mo 'to.
Oo naman, gusto ko 'to.
Hindi, ito.
Ito.
Ang weird, pero parang mas masaya ka dito sa loob kasama kami.
Ang weird nga,
pero totoo.
Medyo lang.
Imposible!
Grabe.
Ang ganda niya.
Ang laki niya.
Good luck diyan sa labas.
'Yan na ang mundo niya ngayon.
Di na tayo ang nagpapaandar ng barkong 'to.
Mama! Papa! Dali!
Dumating si Santa!
- Ano'ng nakuha mo? - Kalahating mansanas.
Kalahating mansanas?
Mayro'n na 'ko nito.
Akala kasi namin nakalimutan mo na.
Ano 'to?
Baka magamit mo sa salon-salonan.
- Salamat. - Okay.
Para sa inyong dalawa 'to.
Piano books?
Oo, alam n'yo 'yon, 'yong piano na binigay ng lola n'yo
na napupuno lang ng alikabok.
- Pero ayoko mag-piano. - Okay.
- Graham? - Ayoko.
- Sinubukan natin. - Galing.
Sige. Gray, hanapin mo 'yong regalo kay Mama.
Ano? Ano'ng regalo n'yo?
Salamat sa inyo.
Ang unang kamatis mo.
Nakita nilang tumutubo at gusto nilang sorpresahin ka.
- Ikaw ang nagtanim niyan, Mama. - Naku.
Sobrang sweet naman.
Hahatiin ko ba para makakain tayo?
- Sa 'yo na lahat 'yan. - Oo nga, sige na.
Ang sarap.
- Naiiyak ako. - Oo.
Mama! Kailangan ng tulong no'ng matandang babae!
Si Mrs. Richardson.
- Dalhin mo sila sa den. - Ano'ng nangyayari?
- Papa! - Papa! Wag!
Dali na. Halika na.
Okay lang ba siya?
Hindi, anak. Hindi siya okay.
Tapos na ba ang Pasko?
Oo.
Ito na ang huli.
Sorry, Cass.
Magpakatatag ka lang para sa 'kin.
Wag kang mag-alala, Cass.
Tulungan n'yo 'ko!
Ano 'yon?
May tao sa labas.
Ayun siya!
- Ano'ng problema? - Lumayo kayo sa bintana.
Bakit?
Mama! Papa!
- Sino 'yan? - Mamamatay kayo.
- Siya 'yong kapitbahay natin. - Papasukin n'yo 'ko!
Patay na sila! Patay na lahat!
Wag kayong magpapakita sa kanila!
Tapos na. Nandito na sila at walang tulong na darating.
- Susan. - Walang tulong na darating!
- Di ka namin matutulungan. Sorry. - Tulungan n'yo 'ko!
Tulong!
Hindi…
Magtago kayo.
Okay, family meeting. Ngayon na.
- Di ko alam kung ano 'to. - Sinubukan kong sabihin sa inyo.
Pero mukhang mabait 'yong nakita ko.
Di kagaya ng mga nakita natin kanina.
Kung ano man 'yong nakita natin,
kung ano man 'yong nagkukulong sa 'tin, hindi mabait 'yon.
Makinig ka.
Di ko hahayaang may mangyaring masama sa 'tin.
Pwede sa kwarto n'yo kami matulog?
Sige.
Limitahan natin 'yong makikita mula sa labas.
- Takpan natin ang mga bintana. - Lalo na pag umuulan.
Totoo ba ang mga halimaw?
Totoo na ngayon.
Di nakakatulong, Gray.
Kumalma lang tayo, okay?
Okay, Mama.
Matulog ka na.
Ano'ng gagawin natin?
Mabubuhay tayo.
WALA NANG GAMOT
Cassie? Wag. Bitiwan mo 'yan, Cassie!
Uy!
Mamaya na kayo makipaglaro kay Cassie.
Mag-PE muna tayo ngayon.
Ma, gusto na naman ni Papa na mag-PE kami.
- Papa! - Papa!
'Yong takip yata 'to ng chimney. Natanggal siguro.
Oo nga, kitang-kita na ngayon.
Kita mo ba 'yong mga bitak? Lalo bang lumaki?
Bakit may mga bitak 'yong chimney natin?
- May structural damage 'yong bahay. - Mababagsakan tayo nitong bahay?
- Sana hindi. - Hindi.
Guys, ano naman?
Baka makadaan tayo palabas sa chimney.
Masyadong makitid sa tuktok. Babagsak 'yon dahil sa bigat ko.
Pa'no pala nakakababa si Santa sa chimney?
Joke lang. Susubukan kong umakyat.
Ako ang pinakamagaan, maaangat n'yo 'ko gamit 'tong silks.
Ayos lang ako.
Apakan mo.
Dahan-dahan lang, ha?
- Bye, guys. - Hindi.
Diyos ko.
Okay. Di ko gusto 'to.
Teka, nakikita ko 'yong mga bitak!
Wag mong hawakan. Wag kang hahawak sa kahit ano.
Tama ka, Papa. Hindi ako kakasya dito.
Ibababa na kita, okay?
Teka! May gusto akong subukan.
Basta mag-ingat ka, okay?
Dahan-dahan lang.
Nasa labas ng bahay 'yong kamay ko!
Ma, nagbabago na 'yong panahon.
Nararamdaman ko 'yong hangin.
Tama na 'yan. Bumaba ka na. Ibaba n'yo na siya.
- Ingat. - Sige.
Dahan-dahan lang. Ayan.
Malapit na.
Hay, grabe.
- Good job. Ayos ka lang? - Opo.
Ang tapang mo, anak. Sobrang proud ako sa 'yo.
Ano'ng nangyayari kay Cassidy?
Naku.
Hala.
Cass.
- Wag mo siyang galawin. - Sorry, Cass.
Naku, Cass ko.
'Yong puso niya.
Naubos na ang gamot niya.
Maganda ang naging buhay niya.
- Bakit mo sinasabi 'yan? - Kasi matanda na siya, anak.
Minsan, kapag matanda na, nagkakasakit na.
Ibalik mo 'yong mga bata sa den. Buksan mo 'yong TV.
Okay, guys, halika na. Manood tayo ng Annie sa den.
- Pero, Ma, gusto kong samahan si Cassie. - Alam ko.
Malakas. Magtakip kayo ng tenga. Kanta tayo.
Tama ang ginawa mo.
Oo.
Kaso may problema ako.
Di siya pwedeng iwan lang dito.
'Yong fireplace.
Parang… cremation pag nakatulog na 'yong mga bata.
Oo, pwede 'yon.
Pero pwede rin sa freezer.
Di natin gagawin 'yan.
Pag lumala ang sitwasyon, sobrang lala…
baka maisip natin na sana ginawa natin 'yon.
Ikaw na ang bahala.
At ayokong malaman ang kahit ano tungkol do'n.
Wag kang mag-alala.
Ayan. Oo, sige.
Sige lang, kunin mo na 'yan.
'Yan.
Pa'no kung tama pala si kolokoy?
Baka aliens nga sila.
Di kayang kontrolin ng alien ang ulan.
Di mo alam 'yon.
Kung ano man sila…
mga preso na nila tayo.
Bakit nila tayo ikukulong dito habambuhay?
Bakit?
Baka para parusahan tayo.
Mukhang 'yan lang ang araw na makukuha mo ngayon.
- Ulan. Sige na. - Ako na sa den.
Dali na. Alam n'yo na ang gagawin.
Sige na, Ru. Dali na.
Ruth. Halika na.
- Uy, ano 'yon? - Ano?
- Ano'ng problema mo? - Tama na.
Uy, wag mong gawin 'yon.
- Tama na. - Wag mong gawin 'yon.
Sige na.
'Yong halaman ko!
- Uy. - Bitawan n'yo 'ko.
Ano'ng ginagawa mo?
Wag!
Gusto ko lang…
Ayos lang 'yan. Wala na 'yon.
Ayos lang 'yan. Ang galing mo. Lahat kayo.
Gutom pa 'ko.
- Nagtitipid tayo. - Pero kailangan kong kumain.
Ako rin.
Eto, o.
- Ubusin mo na 'yong akin. - Ayoko!
Kulang pa 'yan.
Ngayong gabi lang, please. Magpapakagutom ulit ako bukas.
Tama na! Tumigil ka na!
- Usog! Patingin ako! - Lahat tayo gutom.
- Gutom din ako. - Patingin lang, tapos aalis na ako.
Sabi ko, hindi.
Ipakita mo na.
Gusto mo ring makita? Sige.
Mama! Ano'ng nangyayari?
Ayos lang siya. Ano lang…
Sige.
Matatapos din 'to balang-araw.
Malalampasan natin 'to.
Hindi.
Hindi na 'to ang oras para diyan.
Oras na para magpakatotoo tayo.
- Magugutom tayo. Oo. - Hindi.
- Ayokong panooring mamatay ang mga bata. - Hindi. Ayokong pag-usapan 'to!
Ito ang nangyayari.
Hindi, mabubuhay tayo.
Hindi lang 'yon. Magiging sagana pa tayo.
Makakagawa ako ng paraan.
Magtiwala ka.
Hindi. Hindi mo kaya.
Tapos na.
Mama, Papa.
Pwedeng lutuin 'to.
Mali ba ang linis ko?
Hindi, wala kang ginawang mali.
Halika rito.
Halika. Wala kang ginawang mali.
Sa'n ka pupunta?
Tulak mo.
Ano'ng susunod?
Maghihintay tayo.
Ayan.
Sige.
Ayos lang.
Hila!
Naku. Hindi. Sa mga bata mo na lang ibigay 'yan.
Nahihilo ka na. Ilang araw ka nang di kumakain.
Kumain ka na lang muna saka ka bumalik sa trabaho.
- Kumakain ng carrots ang fox? - Hindi para sa fox 'to.
Ano'ng problema?
Chimney fishing.
Ingat, mainit.
Sige, kain na.
So, dito. Kailangan tanggalin lahat 'to.
Pagkalagpas mo sa underlayment at subfloor,
may ilang pulgadang lupa tapos tatama ka na sa barrier.
Ako na'ng bahala.
Naging linggo ang mga araw.
Naging buwan ang mga linggo.
Walang nakakaalam kung hanggang kailan dito ang mga bisita
kaya nagtago sila para manatiling ligtas.
Karamihan sa mga tao, nagutom at namatay.
'Yong iba, nawalan ng pag-asa at sumuko.
'Yong iba, nakahanap ng layunin at nagpatuloy.
'Yong mga masuwerte, nakahanap ng makakasama.
Kailangan ko pa ng pataba.
Naku, naubusan na 'ko.
Pwede tayong gumawa.
Ano sa tingin mo? Ang galing, 'no?
Ang galing.
Dali.
Kailangan ng liwanag.
ANG GINAW!!! JANUARY
Naging kakaiba at mapanganib ang mundo sa labas.
Sa loob, natagpuan ng mga tao ang mga kailangan nila para mabuhay.
Sa loob, malaya sila.
Pa'no nila nawala 'yong baril?
Di ko alam, baby.
- Umalis ka sa eroplano ko! - Umalis ka sa eroplano ko!
Ayos!
'Yon!
- Hala! - Naku naman!
Alam nating mangyayari 'to, di ba?
Oo, pero pwede pa ring may music.
MAKALIPAS ANG 5 TAON
Good morning.
HUWAG MANAKIT, PERO WAG MAGPAAPI
Hello, ulan.
Tamang-tama.
Ano'ng gupit mo ngayon, sir?
'Yong dati, fade? Side fade, back fade?
Di ko alam na nakakatuwa ka pala.
Uy, Graham.
Ready ka nang magpagupit?
Wow, ano 'yon?
Ginawa kong automatic 'yong trap.
- Di na kailangang mangisda. - Di naman tunay 'yon, Ann.
Di pa ba sapat 'yong pananim natin para di na gumamit ng bitag?
Ann?
- Lumulubog nga 'yong bahay. - Lumulubog 'yong bahay.
Ayos 'yan. Ang galing. May ipapakita ako sa 'yo.
Hindi, tingnan mo. Lumalala na.
Okay? Gumuguho na 'yong lupa sa ilalim ng bahay.
Ganyan talaga pag limang taong umuulan. Halika.
Kung ano man 'yong nagkukulong sa 'tin, 'yon ang humahawak sa bahay.
Hayaan na lang nating magiba 'to.
Baka balang-araw, sa invisible box na tayo nakatira.
Ang cool no'n. Tawagin mo sila. May ipapakita ako.
Grabe!
Ano'ng masasabi n'yo?
- Grabe! - Di ba?
Grabe naman 'to!
- Naririnig mo 'yon? - Oo.
Walang imposible pag may sipag at tiyaga. Di ba? Grabe.
Sakto lang 'yong gas para mabuksan ang makina.
Umaandar na talaga.
Di ba?
Grabe!
Oo.
Ilang taon na?
- A, anim? - Pito.
- Pitong taon! - Mga gano'n.
Oo, matrabaho, e. Nakikita mo ba 'to?
Ay, grabe!
Matrabaho.
- Sayang lang sa oras 'to. - Ano?
Ano'ng sinabi mo?
Hindi, ano…
Inayos mo ang kotse na di naman magagamit, alam mo 'yon?
Ano'ng tawag do'n?
Kung gusto mo ng may pakinabang, tulungan mo ako bukas sa dew collector.
Bakit? May pagkain at tubig na tayo.
Di tayo pwedeng umasa do'n habambuhay. Di ba?
Sabihin mo. Pwede ba?
Wala nang kuryente. Wala nang gas.
Wala na lahat.
Pero nandito pa rin tayo.
Nandito pa rin tayo.
Nandito ako. Nandito ka.
Nandito ang kapatid mo. Nandito ang mama mo.
Nabubuhay tayo dahil lumalaban ako para sa 'tin.
At kung balang-araw, huminto na ang ulan, Graham,
handa ako para do'n.
Tapos ka na bang ipakita sa 'min 'yang kotse mo?
Oo, Graham, tapos na 'ko.
Graham, ano ba, sandali. Graham, teka.
Lalong lumalala si Graham.
Pareho silang lumalala.
Hindi childhood 'to.
Akala mo ba di ko iniisip 'yan?
Di natin pinag-uusapan 'yon.
Iisa ang trabaho ko rito.
Iisa lang, ang panatilihin kayong buhay.
Kasama mo rin kami rito.
Hindi lang sa 'yo ang problemang 'to
kaya di lang ikaw ang dapat mag-ayos.
Miss na ng mga bata ang tatay nila.
At miss ko na ang asawa ko.
Tumulong kayo sa pagkolekta ng tubig.
Isara n'yo ang mga kurtina. Sige na.
Nagiging maluwag na kayo sa rules, lalo ka na.
- Ano? - Oo.
Masyado tayong exposed sa attic dahil sa drawings mo, tigilan mo na 'yon.
- Di mo pwedeng kunin sa 'kin 'yon. - Pwede.
- Seryoso ka ba? Mama. - Isang pagkakamali, mawawala ang lahat.
Hanggang kailan tayo magtatago? Ano pa ba'ng silbi no'n?
Magtago kayo! Tago!
Sige.
Sige na.
Jason.
'Yong baril.
Ako na.
Hindi. Diyan ka lang.
Diyan ka lang.
Graham! Wag!
Ano'ng ginagawa mo? Papa, ano'ng ginagawa mo?
Tama na!
Muntik na akong makalabas.
- Muntik na. - Okay.
- Sana… - Ayos ka lang ba? Patingin ako.
Tubig-alat.
Ano? Uy.
- Ayos ka lang ba? Wag! Teka. - Tubig-dagat 'to.
Ano?
Halika. Lumayo ka sa bintana.
Uy, naririnig n'yo ba 'yon?
Tumigil na 'yong ulan.
Leviathan.
Kraken.
Mga sirena.
Isipin mo, Papa.
Hindi pa natutuklasan ang 80% ng ilalim ng karagatan.
Pa'no kung hindi galing sa outer space ang mga 'to?
Pa'no kung totoo ang mga kwento tungkol sa sea creatures?
Kaya siguro nagagawa nilang kontrolin ang ulan.
Hindi nila sinasakop ang mundo natin. Mundo nila 'to.
Tahanan nila 'to.
Hindi, atin 'to, at ligtas ka rito.
Pangako ko 'yan.
Sabi mo, e.
Ano…
Bakit di ka muna magpahinga diyan?
'Yang…
Gumawa ka ng kapaki-pakinabang.
Sige.
Tingnan mo 'to.
Namamatay na lahat.
Tubig-alat. Tama si Ruthie.
Pumasok ang bagay na 'yon at nilason ang lupa.
Pati 'yong inuming tubig. Di na natin magagamit 'yon.
Gano'n na lang 'yon. Gugutumin nila tayo gaya ng iba.
Ann.
Ayaw nila na nandito tayo, Jason.
Ayos. Sa'n pala tayo pupunta?
May trapal tayo pangkolekta ng tubig-ulan, gawin natin 'yon.
- Magtatanim tayo. Simula ulit. - Ikaw na ang nagsabi. Wala tayong tubig.
- Di umuulan ngayon, pero uulan ulit. - Wala kang alam.
Hindi para sa 'yo 'to.
Uy.
Masyado kang maliit para diyan.
Ano 'yong sinasabi mo lagi? Tatlong minutong walang hangin.
Tatlong araw na walang tubig. Tatlong linggo na walang pagkain.
May tatlong araw lang tayo bago tayo mamatay sa uhaw.
Hindi aabot 'to sa gano'n. Magkakaro'n tayo ng sapat na tubig.
Mas konti nga lang. Gagawa ako ng paraan.
Pa'no pag bumalik 'yon? Ano'ng gagawin natin?
Ewan ko, Ann! Hindi ko alam! Ano'ng gagawin ko? Barilin ko ba?
Imulat mo ang mga mata mo! Dahil sa 'yo kaya tayo buhay?
Buhay tayo dahil sa bitak sa chimney.
Di tayo mas magaling sa ibang namatay. Mas masuwerte lang tayo!
Pag di tayo nakaalis dito, mamamatay tayo, at alam mo 'yon!
Hala.
- Tinutulungan ko lang siya. - Ano 'yan?
Di ko alam kung ano'ng nangyari. Sorry.
Gusto ko lang namang tumulong,
- Malala ba? - Ruth, ayos ka lang ba?
- Ruth. - Wag! Wag mong patayin.
- Ano'ng nangyayari? - Teka. Linisin natin 'yan.
- Ruth, ano'ng nangyari? - Di ko alam. Sorry.
- Pa, magiging okay lang ba siya? - Oo.
Ang taas ng lagnat niya.
Kumakalat na 'yong impeksiyon.
Di bumababa ang lagnat niya.
Kailangan nating kumilos.
Ito na ang huling tubig natin. Kailangan niya 'to.
Uy.
Dahan-dahan.
Kailangan natin ng antibiotics.
Jason!
Graham! Tulong!
Halika na.
'Yong mga bitak.
Ano'ng ginagawa mo?
Lumulubog 'yong bahay.
Tingnan mo. Bitak.
Jason!
Hindi malalim 'yong barrier.
- Kita mo? - Jason, kausapin mo ako.
- Kita mo? - Ano'ng nakikita mo?
- Gumalaw na. Susubukan ko. - Jason. Ano?
Makakahanap ako ng daan palabas.
Tama na. Uy.
Ayan, mas malalim 'to. Ayan.
Tingnan mo ako. Jason.
- Tama na. - Makinig ka.
- Sabi mo lumulubog 'yong bahay, di ba? - Tama na.
- Sandali lang. - Baka may iba pang gumagalaw.
- Gaya ng mga bitak sa chimney. - Huminga ka.
Kailangan kong hanapin 'yon. Hahanapin ko 'yon.
Hanapin ang ano?
- Kita mo? - Ang ano?
Kita mo? Susundan ko 'yong bitak.
- Doon tayo lalabas. - Hindi!
Kailangan nating sundan 'yong bitak. Kailangan kong mahanap sa'n papunta 'yon.
Ano'ng ginagawa mo? Tama na.
- Tama na, Jason! - Kaya ko 'to!
Wag! Kailangang subukan ko!
Kailangan!
Tama na 'yan!
Tama na!
- Kailangan mong… - Hindi!
Tama na!
Tumagos.
Umatras kayo!
Tulungan n'yo 'ko. Dito.
- Sa'n papunta 'to? - Sa main sewer pipe.
Konektado lahat ng mga bahay.
Ang mga Richardson.
Dentista siya.
- May antibiotics siya. - Oo.
- Kailangan ko lang makapasok. - Di ka kasya.
Kailangan ko lang palakihin 'to.
Bakal 'yong tubo.
- Kailangan kong subukan. - Wala na tayong oras.
Kasya ako.
Hindi.
Ako na 'to.
Ako na.
Testing, testing.
Malakas at malinaw.
Alam mo ano'ng iniisip ko?
Dapat sinama ko sa wedding vows ko na "hindi kita ilalagay sa inidoro."
Medyo huli na para diyan. Di ba?
Mag-ingat ka, please.
Oo.
At mag-uuwi ako ng gamot para sa anak natin.
Sige.
Sige na.
Handa na 'ko.
Ann, may nakikita ka ba?
Wala.
Maglalakad pa 'ko.
Teka.
May maluwag na brick.
Sige na, Ann, bumalik ka na.
- Ma? - Ann?
Ann?
- Hindi. Wag sana. - Mama, naririnig mo ba 'ko?
Diyos ko.
Mama! Ma, bumalik ka na!
Ann!
Papa! Halika dito, bilis!
Bilisan mo! Papa, halika!
Tingnan mo. Dali. Bilisan mo.
- Tingnan mo. Nakapunta siya. - Naririnig n'yo ba 'ko? Hello?
Uy, naririnig n'yo ba 'ko? Hello?
Oo. Ma, ayos ka lang ba?
Oo, ayos lang ako.
Si Mrs. Richardson.
Tumaas ang tubig?
Parang ilang taon nang binabaha itong buong bahay.
Wala na tayong oras.
Ma, umuulan na.
Ann, umuulan na.
Ann, hanapin mo na 'yon at lumabas ka na diyan!
Di ako aalis nang wala 'yon.
Huli na, Ann. Ayan na ang ulan.
Sandali lang.
Mr. Richardson?
- Yes! - Ano?
Okay.
"Clindacyclin."
- "Azithromycin." - Ano 'yon?
Antibiotic.
- Tetracycline. Penicillin. - Yes! Antibiotics!
Sige na, Ann, takbo na!
- Tingnan n'yo! - Umalis ka na! Bilis!
- Sige na! Dali na! - Bilis!
- Tingnan n'yo! Nakuha ko na! - Dali na! Umalis ka na!
Hala.
Nandito na 'ko!
Dali na. Ihagis n'yo 'yong silk! Iangat n'yo na ako!
Heto, kunin mo.
- Bilis. - Mag-iingat ka!
Kaya mo na 'to.
Heto na. Okay. Nganga na. Ayan.
May gamot na tayo, okay?
O, inumin mo 'to. Okay, ito ang tubig, o.
Magaling. Ayan na.
Eepekto agad 'yan.
Magiging okay ka na.
Kaya mo 'yan, anak. Sige.
Okay.
Ann, nasa'n 'yong baril?
Nawala ko.
Pupuntahan na tayo no'n.
Di alam no'n kung ilan tayo.
Dalhin mo 'yong mga bata sa attic at magtago kayo.
Dito lang ako.
At, Ann,
kahit ano'ng marinig mo,
pakiusap,
patilain mo ang ulan bago ka lumabas.
- Sumusuko ka na. - Kabaligtaran ito ng pagsuko.
Mabubuhay ka. Kayong lahat.
At mabubuhay kayo para sa 'kin.
Hindi buhay ang tawag dito, pagtitiis 'to.
Hindi na sapat 'to.
Alam nating kaya nilang buksan ang pinto.
Kung kaya nilang pumasok, makakalabas tayo.
Lalaban tayo kung kailangan.
Di natin sila kayang labanan. Di mo alam ang sinasabi mo.
Kung meron mang kahit maliit na tsansa na makatakas tayo,
susunggaban ko 'yon.
Tama siya.
Nagkakawatak-watak na ang pamilya natin sa pagpipilit nating mabuhay.
Wala nang buhay dito para sa 'tin.
Kailangan nating subukan.
Kailangan nating subukang makatakas, kahit ano pa'ng mangyari.
Sige.
Magkasama nating gagawin 'yon gamit ang kung anong mayro'n tayo.
Ano ba'ng mayro'n tayo?
Ang bahay natin.
Buksan ang mga bintana.
Tapos na tayong magtago.
Papapasukin natin sila.
Gagawin natin ang kahit ano para makaalis dito.
Uy. Hawakan mo muna 'to.
Ngayon, tayo naman ang magta-trap sa kanila.
Graham, susundan mo 'yong halimaw.
Ruth, ihahagis mo 'yong tali.
Ann, akitin mo 'yon papunta sa 'kin, at ako ang maglalagay ng kawit.
Hihilahin natin 'yon, tapos tatakas tayo.
Ikinulong nila tayo dito kasi akala nila mapapatay nila tayo.
Ito ang huling araw natin sa bahay na 'to.
Mangisda na tayo.
Ingat.
Ruth!
- Ayos ka lang? - Oo!
Graham!
Nasa'n si Papa?
Jason!
Ayos lang ako!
Nandito na!
Sa'n manggagaling?
Nawala na.
Sige.
Nakapasok na!
Ma, magtago ka! Nasa bahay na!
Pa, papunta na sa 'yo!
Nasa'n ka?
Di ko makita!
Ann! Sindihan mo na!
Sindihan mo na!
Pabalik na!
Bilis.
Huli ka.
Pa!
- Pa! - Hindi!
- Jason! - Papa!
Jason!
Umalis na tayo! Dali!
Dali na, Papa! Sige na!
Bilisan n'yo! Tara na!
Ang bilis tumaas ng tubig! Kailangan nating pumunta sa attic!
Nasa'n 'yong harpoon?
Hindi ko natamaan. Nasa kusina 'yon.
Hayaan n'yo na. Tara na!
Kaya kong kunin 'yon!
Susunod ako sa taas.
Sige.
Tabi!
Bilis! Takbo!
- Bilis! - Dali na!
Bilis! Takbo!
- Bilis! - Takbo!
Dali na!
Ruth, subukan mo 'yong bintana. Papa!
Bilis!
- Dali na! - 'Yong kawit!
Tara, bilis.
- Sige na. Ayos lang ako. - Wala na tayong mapupuntahan.
- Kargahan mo 'to! Bilis! - Sige.
Ayan.
Ruth, ihagis mo 'yong tali.
Kailangan nating mahanap 'yong silk.
Sobrang dilim!
Magsama-sama lang tayo!
Hinga! Hinga nang malalim!
Di ko na kayang kumapit!
Graham!
Sige na. Bilis!
Buksan mo 'yong pinto, o papatayin kita!
Jason, babagsak na 'yong bahay!
Palabasin mo kami!
Ayaw bumukas.
Buksan mo 'yong pinto!
Papa, tama na!
Pag pinatay mo 'yan, di na tayo makakalabas!
Sinubukan kong sabihin sa inyo, pero mukhang mabait 'yong nakita ko.
- Hindi mabait 'yon. - Parang gusto niyang makipag-usap.
- Tahanan nila 'to. - Hindi, atin 'to.
Iisa lang ang trabaho ko, ang panatilihin kayong buhay.
Hindi lang sa 'yo ang problemang 'to.
Nabubuhay tayo dahil lumalaban ako.
Bumili ka ng baril? Ano'ng gagawin natin pag bumalik 'yon?
Ewan ko! Barilin ko ba?
Wag! Wag mong patayin!
Mama! Papa!
Wag kang matakot.
Ruth!
Sandali!
Ruth, tigil!
Naaalala ng lahat kung nasa'n sila no'ng araw na tumila ang ulan.
Martes 'yon, halos di pa summer.
Sa unang pagkakataon sa maraming taon,
nakaramdam ng pag-asa ang pamilya ko.
Sa huli, pagpapakita ng awa ang nagpalaya sa 'min.
Ipinakita namin 'yon sa kanila, at ipinakita nila 'yon sa 'min.
Di na namin sila nakita ulit, pero tingin namin, nandiyan pa rin sila.
Kung tutuusin, tahanan din nila 'to.
Sa'n na tayo?
Itaas ang main sail!
Naglayag kami ng mga magulang at kapatid ko
para maghanap ng bagong tahanan.
Sa loob ng maraming taon, pakiramdam namin nag-iisa kami.
Pagkatapos ng ulan,
alam naming di na kailangang gano'n.
May nakakarinig ba sa 'kin?
May iba bang nakaligtas diyan?
Hello?
Nagsalin ng Subtitle: Patricia Claudia Albano