Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
(ช่างไม่เหมาะสมเลย ที่เรียกดาวเคราะห์ดวงนี้ว่าโลก)
(ทั้งที่เห็นได้ชัดว่ามันคือมหาสมุทร)
(- อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก)
(ท่าเรือตกปลาสาธารณะ ท่าเรือ 21)
แกเป็นปลาตัวแรกที่ฉันตกได้ในรอบหลายวัน แต่แกตัวเล็กเกินไป
โธ่ ดูสิอะไรกำลังมา
มันดูน่ากลัวนะ
ใช่เลย
ผมกลับบ้านดีกว่าก่อนที่มันจะมา
- พรุ่งนี้เจอกัน - โชคดี
ทุกคนจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในวันที่ฝนตก
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ ยังไม่ถึงฤดูหนาว
พยากรณ์อากาศบอกว่าจะมีแดดออก
ดูเหมือนว่าระบบความกดอากาศต่ำในทะเล
จะเปลี่ยนทิศทาง และเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว
คาดว่าจะมีฝนตกหนักเป็นช่วงๆ ทั่วเมืองในวันนี้
ลมกระโชกแรงถึง 30 ไมล์ต่อชั่วโมง
และมีความเสี่ยง ที่จะเกิดน้ำท่วมชายฝั่งและคลื่นสูง
อีกหนึ่งเดือนก็จะถึงวันหยุดแล้ว
และหวังว่าการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศจะ…
ผู้คนใช้ชีวิตยามเช้าตามปกติ
- พร้อมไหม - พร้อม ไปกันเลย
ตอนนั้นบ้านเราอยู่ใกล้ๆ กัน…
โอเค บาย
แต่ก็รู้สึกโดดเดี่ยวได้ง่าย
ทุกคน เร็วเข้า ฝนจะตกแล้ว
ใช่ เข้าไปในบ้านกันเถอะ
วันที่ฝนตก
เราได้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว
ธันวาคมปีที่แล้วอากาศอบอุ่นที่สุด ในประวัติศาสตร์วอชิงตันตะวันตก
ฉะนั้นติดตามข่าวคืบหน้ากันต่อไป
เร็วเข้า เปิดสิ
และเราได้รู้ว่าบางคนยอมทำถึงขนาดไหน
เพื่อปกป้องบ้านของตัวเอง
(บ้านหลังสุดท้าย)
(ใส่รหัส)
(กรมสรรพากร โปรดดำเนินการทันที)
ไง ทุกคนไปไหนกันหมด
ทุกคนไปไหนกันหมด
ไง เจ้าเพื่อนยาก
อรุณสวัสดิ์
- ไม่อยากเชื่อว่าเด็กๆ ปล่อยให้ฉันนอนตื่นสาย - ผมก็สงสัยว่าทำไมมันเงียบจัง
คุณได้อาหารเช้ามาให้เราไหม
ได้สิ วันนี้ตกได้หลายตัวเลย
นักตกปลาที่เก่งที่สุดในโลก
- ใช่เลย - ขอบคุณค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- ตื่นได้แล้ว! - โดนัท!
- โว้ว! - โดนัท!
- ทอดเบคอนได้ไหม - ว้าว!
- ใจเย็นสิ ใจเย็นๆ - เบคอน!
- เหลือไว้ให้เราบ้างได้ไหม - พวกแร้งนี่นะ
- แร้งชัดๆ - เปิดสิ
- โอเค - ทำให้มันติดสิ
ฉันเพิ่งให้ยาแคสซิดี้กิน แต่อย่าให้มันกินเบคอนนะ
แกสมควรได้กินมากกว่าพวกเขา
(ไม่ได้เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต)
พ่อ สตรีมมิงใช้งานไม่ได้
ไม่รู้สิ
- ผมว่าบ้านนี้กำลังพังหมดทุกอย่าง - พร้อมย้ายเมื่อคุณพร้อมค่ะ
ถูกลอตเตอรี่อีกสองสามครั้งเราน่าจะได้ย้ายแล้ว
นี่
รู้ใช่ไหมว่าฉันแค่ล้อเล่น
มันไม่ใช่ความผิดของคุณคนเดียว
พรุ่งนี้จะมีคนมาดูรอยร้าวที่ปล่องไฟ
- เพิ่งรู้นะเนี่ย - อะไร
เขาคิดว่าฐานรากบ้านเรากำลังทรุด
มีแค่ปล่องไฟที่ยึดบ้านไว้
ถ้าบ้านถล่มใส่เราตอนหลับคงแย่น่าดู
ยังอยากไปซื้อต้นคริสต์มาสอยู่ไหม
- ฝนตกอยู่นะ - ไม่เอาน่า
เดี๋ยว พ่อ เถอะน่า พ่อสัญญาแล้วนะ ขอร้อง
- ผมไม่ได้สัญญา คุณสัญญา - พ่อ!
- คุณสัญญา - พ่อ!
- ใครสัญญากับพวกลูก - พ่อ!
- ได้ ไปกันเถอะ - นะคะ
ไปซื้อต้นไม้กัน
- ไปกันเถอะ - หนูอยากเลือก
- ช่วยใส่รองเท้าให้หนูหน่อย - ลูกใส่รองเท้าเป็นแล้ว
นี่ ห้ามเล่นสกูตเตอร์ในบ้าน
เร็วเข้า แม่ ไปกันเถอะ!
- แม่ช้าตลอดเลย - งั้นลูกก็ไม่ควรแปลกใจ ใช่ไหม
ไปช่วยน้องใส่รองเท้า แล้วไปรอในรถ
แอน ไปกันเถอะ
- อย่าเร่งสิ - ไม่ได้เร่ง
ผมแอบลูกๆ เราอยู่
ถามจริงๆ เมื่อไหร่เราจะเลิกซื้อต้นไม้กันสักที
นี่มันคริสต์มาสนะ คนขี้บ่น
โอเค พี่ทำอะไร
เธอต้องปลดล็อกก่อนสิ ยัยโง่
- หนูปลดแล้ว นายงั่ง - หุบปาก!
เลิกเถียงกันได้แล้ว โง่ทั้งคู่นั่นแหละ
มันเปิดไม่ได้เพราะเกรแฮม
- อย่ามาโทษฉัน เพราะเธอนั่นแหละ - เห็นชัดเลยว่าพี่ทำบางอย่าง
เปล่า ฉันไม่ได้ทำ ทำไมเธอชอบโทษฉันตลอดเลย
เป็นความผิดของพี่คนเดียว
หนูถึงได้เป็นลูกคนโปรดไง พี่ได้แต่สร้างปัญหา
- หุบปากน่า เธอนี่อย่างกับเด็กน้อยเลย - หนูไม่ใช่เด็กน้อย
หนูอายุแปดขวบแล้ว
ลูกสองคนทำอะไร
- เปล่า! - เปล่า!
เงียบๆ แคส
โอเค แคส เงียบๆ
เด็กๆ ทำไมยังไม่ไปขึ้นรถ
- ประตูเปิดไม่ออก - ออกไปไม่ได้
เราลองเปิดทุกบานแล้ว เปิดได้เลยสักบาน
- ทุกคน ลูก - หนูจะลองไปเปิดหน้าต่างในห้องหนู
โอเค
ไร้สาระสิ้นดี
ใช่ แกล้งกันเล่นชัดๆ พวกวัยรุ่น
พวกเขาเอากาวติดหน้าต่างและประตูไว้ หรืออะไรสักอย่าง ใช่ไหม
ไม่ได้แกล้งกันหรอก
เงียบๆ แคส
โทรศัพท์ฉันไม่มีสัญญาณ
ไม่เชื่อมต่อ ไม่มีไวไฟ
ลองถอดปลั๊กเราเตอร์แล้วเสียบใหม่หรือยัง
- จ่ายบิลหรือยัง - จ่ายแล้ว
แคส เงียบ
มีสัญญาณหรือยัง
- ไม่ ไม่มี - แม่ พ่อ
หนูลองเปิดหน้าต่างในห้องแล้ว มันเหมือนโดนปิดตาย
หน้าต่างทุกบานติดหมด
- แคส เงียบๆ! - เราลองออกไป… เกรแฮม อย่าเห่า!
- พ่อ เป็นอะไรหรือเปล่า - พ่อ เป็นอะไรไหม
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
พ่อไม่เป็นไร
โอเค
เกิดอะไรขึ้น… พ่อ!
- ฉันไม่เข้าใจ - ถอยไป
- ทำไม เดี๋ยว คุณพูดเรื่องอะไร - พ่อ!
- ไม่! - ถอยไป ผมจะจัดการเอง
เจสัน อย่า!
- หยุดนะ! - แม่!
- หยุดนะ! - พ่อ!
แม่
พ่อ
เด็กๆ
พ่อ ดูนั่นสิ
- พระเจ้าช่วย - ไม่ใช่แค่เรา
- เราออกไปไม่ได้ - ดูสิ มีคนมา
ใช่
เธอชื่ออะไรนะ ที่อยู่บ้านฝั่งตรงข้าม
- เมียเกร็ก - ชื่ออะไรนะ
- ซูซาน เรียกเธอสิ - ซูซาน!
ซูซาน ไปตามคนมาช่วยที!
เราติดอยู่ในนี้ ไปตามคนมาช่วยที!
- เขาก็ออกมาไม่ได้เหมือนกัน - เดี๋ยวฉันมา
โอเค ดี เธอจะไปขอความช่วยเหลือ
- เธอจะไปขอความช่วยเหลือ - ใช่
เยี่ยม ไม่เป็นไร
- เราไม่เป็นไรแล้ว - โอเค ใช่ ผมรู้
มัน…
ไม่เป็นไร
ใช่ ไม่เป็นไร ใช่
โอเค ทุกคน มาดูกันว่าเพื่อนบ้านทำอะไรกัน
- พ่อรู้จักเพื่อนบ้านทุกคนเหรอ - ก็เกือบหมดนะ
ใช่ บ้านริชาร์ดสันอยู่ฝั่งตรงข้าม พวกเขามีหลานสามคน
- ฉันคิดว่าแม็กซ์เป็นหมอฟัน - ใช่
คนนั้นชื่ออะไรนะ
- หนุ่มนักปั่น - หืม
- หนุ่มนักปั่นเหรอ - หนุ่มนักปั่นเหรอ
พวกที่ใส่ชุดปั่นจักรยานเท่ๆ
เกร็กไง ที่เมียเขาวิ่งไปขอความช่วยเหลือ
ทำไมเธอยังไม่กลับมาอีก
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเธอก็กลับมาพร้อมกับตำรวจ
แล้วก็มีผู้ชายที่ชอบจุ้นจ้านคนนั้น
- เขาชื่ออะไรนะ - พระเจ้า
คุณรู้จักชื่อคนแถวนี้บ้างไหมเนี่ย
นั่นสิ ผู้หญิงน่ารำคาญที่เลี้ยงหมา
ใครอีก
อ้อ ใช่ อย่าลืมนายบ๊องที่มีเรือ
เรือชื่ออะไรนะ
"ซีส์เดอะเดย์"
โคตรบ๊องเลย
- เก่งมาก - อืม
- แอน - หืม
"นี่มันแค่วันไนต์สแตนด์ ฮ่าๆ"
โธ่ ไม่นะ
วันไนต์สแตนด์คืออะไร
การนอนค้างของผู้ใหญ่น่ะ
การนอนค้างของผู้ใหญ่ ต่างจากการนอนค้างทั่วไปยังไงเหรอคะ
เอ่อ ในการนอนค้างของผู้ใหญ่…
- จะกินลูกอมมากเท่าไหร่ก็ได้ - ฟังดูน่าสนุกนะ
พ่อก็ว่างั้น ไม่รู้สิ
"รัฐบาล" เหรอ
นี่!
หนูวาดตั้งนานนะ
ไม่นานหรอก
"อาจใช่ แต่ทำไมล่ะ"
"เพื่อความปลอดภัยของเรา" เหรอ
ดูสิ นายบ๊องที่มีเรือก็ชูป้ายด้วย
(เอเลี่ยน)
"เอเลี่ยน" สะกดแบบนั้นเหรอ
ไม่ใช่จ้ะ ไม่ใช่
- ทำไมเอเลี่ยนขังเราไว้ในบ้านของเรา - พวกมันคงไม่ขังหรอกลูก
(แค่เราเหรอ หรือว่าทั้งเมือง)
"ทั้งโลกเลย" เหรอ
โอเค ทุกคน มองพ่อนะ เราปลอดภัย
เราอยู่ในบ้านของเรา
เรามีทุกอย่างที่ต้องการ แต่ที่สำคัญที่สุด เรามีกันและกัน
หนูขอกินโดนัทได้ไหมคะ
ไม่ได้ กินสปาเกตตีไป
แต่หนูอยากกินแก้เครียด
รู้จักการกินแก้เครียดได้ไง รูธ
ถ้าแกเข้าไปในนั้นได้ ฉันก็ออกไปจากที่นี่ได้
พ่อว่าผู้หญิงที่วิ่งออกกำลัง เจอคนมาช่วยเราหรือยัง
จะมีคนมาช่วยเรานะ พ่อสัญญา
หนูว่าเป็นเพราะฝน
ฝนทำให้เป็นแบบนี้
ไม่ใช่หรอกลูก มันก็แค่ฝน
เราจะไม่เป็นไร พ่อสัญญา
วันนี้ฝนดูแปลกไป
ฉันพยายามควบคุมสติเพื่อลูกๆ
แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้น เจสัน ทำไมมันถึงเป็นเรื่องจริง เป็นไปได้ไง
ผมก็ไม่รู้
พระเจ้าช่วย พ่อแม่ฉัน
ตอนนี้พวกเขาต้องสติแตกแน่ๆ
ครอบครัวริชาร์ดสันที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
พวกเขาปลอดภัยใช่ไหม
ผมมั่นใจว่าพ่อแม่คุณก็ปลอดภัยเหมือนกัน
คุณพูดถูก
ผมอยากให้คุณดูอะไรบางอย่าง
นั่นปืนเหรอ
เจสัน คุณซื้อปืนแล้วไม่บอกฉันไม่ได้
- ผมว่าจะบอกคุณอยู่ - แล้วลูกๆ ล่ะ
ผมรู้
โอเค ผมฝันร้ายอยู่ตลอด
ฝันร้ายอะไร
ผมตื่นขึ้นมาเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน แล้วผมรู้สึกถึงสิ่งนี้
ผมแค่… ผมรู้สึกว่าเราไม่ปลอดภัย
แล้วตอนนี้รู้สึกปลอดภัยไหม
- ผมขอโทษ - โอเค
โอเคนะ
โอเค
สอนฉันใช้ปืนบ้าบอนี่ก่อนที่คุณจะเก็บมัน
ให้ตายสิ
เร็วสิ
ฉลาดมาก ไอ้งั่งเอ๊ย
นี่มันอะไรกัน
นี่
ผมพังมันทะลุออกไปไม่ได้
ฝนสร้างกำแพงบางอย่างรอบบ้าน
ข้างล่างก็เหมือนกัน
ใครกันที่ทำแบบนี้
ผมก็ไม่รู้ แต่พวกมันขังเราไว้
เราต้องกังวลเรื่องอากาศหมดไหม
ผมเช็กเรื่องนั้นแล้วเหมือนกัน
มีอากาศเข้ามา
โอเค งั้นเราก็รอให้ฝนหยุด
มานอนเถอะ
แอน
อะไรก็ตามที่ขังเราไว้ในนี้ มันไม่ใช่…
ฝีมือมนุษย์
อย่าบอกลูกๆ นะ
(08:20 น.)
(วันที่สอง)
ผมลองแล้ว
ลูกสองคนดูใจเย็นกันจัง
เราทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่ ใช่ไหม
ใช่ พ่อแม่ต้องคิดหาทางออกได้อยู่แล้ว
เยี่ยม เอานั่นออกไปหน่อย ใช่
เอาละ ได้เวลาที่พวกลูก ต้องเริ่มรู้จักเรื่องเพลงดีๆ แล้ว
พ่อจะบอกว่านี่คือเพลงดีๆ เหรอ
ใช่ เพลงคลาสสิก
เรามีดีวีดีด้วย
หืม
เรามีหนังแค่สองเรื่อง
โอเค ตอนนี้แม่จะคุยกับพวกลูกเรื่องงานบ้าน
นี่ไม่ใช่วันหยุดนะ ต้องทำตามตาราง
เก็บที่นอนตอนเช้า แต่งตัวทุกวัน แปรงฟัน
เราต้องให้ความสำคัญกับสิ่งที่จำเป็น
ถ้าเราปันส่วนอย่างระมัดระวัง
ก็ไม่มีเหตุผลที่อาหารของเรา จะอยู่ได้ไม่ถึงสองเดือน
- นี่ใช่อาหารไหม - ใช่
ผมว่านี่มันเก่าแล้วนะ
อาจจะนานกว่านั้น
ใช่ เราจะกินพวกนี้ทีหลัง
ตอนนี้เรายังมีไฟฟ้า มีน้ำ
มีแก๊ส แต่ไม่รู้ว่ามันจะอยู่ได้นานแค่ไหน
เพราะงั้นเราต้องทำกับน้ำและไฟฟ้า เหมือนเป็นของฟุ่มเฟือย
ที่เราอาจสูญเสียไปได้ทุกเมื่อ
นี่เป็นแค่ชั่วคราว และเราจะผ่านมันไปได้
แม่กับพ่อจะดูแลลูกให้ปลอดภัย พ่อสัญญา
ทีมเดลกาโดนับสาม
- ไม่ต้องทำมันก็ได้ - ทำเถอะ
หนึ่ง สอง สาม
- ทีมเดลกาโด! - ทีมเดลกาโด!
- หนูกินโดนัทได้หรือยัง - ยังไม่ได้
แคส
โธ่ เพื่อนยาก
ฉันเปิดประตูนี่ไม่ได้ โอเคนะ ขอโทษจริงๆ
เลือกที่ที่แกชอบได้เลย
ฉันจะทำความสะอาดให้
(วันที่สี่)
รู…
พ่อบอกว่าไง
เราทำตัวเหมือนอยู่ที่โรงเรียนในช่วงเวลาเรียน
พ่อ ผมทำบทนี้ไปแล้ว
- ทำอีกที - ทำทำไม
ตอนนี้อาจจะฟังดูเหมือนเสียเวลา เกรแฮม แต่ลูก…
จริงของลูก เสียเวลาสุดๆ
โอเค
อยากเรียนอะไรที่ใช้ได้จริงไหม
- อะไรที่พวกลูกอาจได้ใช้จริงๆ - ครับ
ไปกันเลย
พร้อมหรือยัง
วันนี้ลูกๆ จะได้เรียนรู้วิธีควักไส้ปลา
แน่นอนว่าเราไม่มีปลา
แต่รูธคนนี้ใจดีพอ
ที่จะบริจาคตุ๊กตาสามตัวของเธอเพื่อบทเรียนนี้
- ปรบมือหน่อย - ยินดีค่ะ
ขอบคุณมาก ทีนี้ กฎการใช้มีดคืออะไร
อย่าตัดนิ้วตัวเอง
- อย่าแทงพี่ชาย - อะไรนะ
อย่าแทงใครทั้งนั้น
โอเค อย่างแรกที่ต้องทำ
คือตัดหัวกับหางออก
เราจะไม่กินส่วนนั้น
พอตัดหัวออกแล้ว เราจะเจอ
ช่องกว้างๆ ตรงนี้ ที่ฐานของคอ
เราจะเริ่มผ่าตรงนี้
เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะไม่ทำอวัยวะของปลาแตก
ที่จะทำให้เนื้อปลาของเราปนเปื้อน
ผ่ากลางแบบนี้ แล้วก็เริ่มควักไส้ออกมา
ถ้านี่เป็นปลาจริง เราจะล้างมันในน้ำ
เราจะใช้น้ำก๊อกล้างก็ได้ หรือล้างในทะเลก็ยิ่งดี
ทำไมพ่อรู้เรื่องปลาเยอะจัง
เพราะพ่อรักทะเล
แล้วพ่อก็มีเรือประมงของตัวเอง
- จริงเหรอ - อืม
- อยู่ไหนล่ะ - ขายไปแล้ว
- ทำไมคะ - เพราะการเลี้ยงลูกมันแพง
พ่อ
ผ่าปลาออก เราจะได้เนื้อปลาตรงนั้น
นั่นคือส่วนที่เรากิน
ทำอะไรกันคะเนี่ย
ควักไส้ปลา
ของหนูเป็นนางเงือก
แม่เห็นแล้ว
เรามาถึงขั้นให้ลูกเล่นมีดกันแล้วสินะ
- ลูกๆ กำลังเรียนรู้ - ใช่
และเราก็ระวังด้วยครับแม่
- และสนุกด้วย - สนุกด้วย
อืม
ผมอยากรู้ว่ามันแพร่ไปไกลแค่ไหน
(เหมือนกัน)
ถามเพื่อนบ้านที่อยู่ไกลออกไปได้ไหม
ใช่เลย เหมือนเกมโทรศัพท์
(ใช่!)
(หนึ่งสัปดาห์)
ปกติแล้วพวกคุณเริ่มดื่มกันกี่โมง
เอ่อ สิบเอ็ดโมง
อืม
สิบโมงครึ่งมากกว่า
โธ่ ไม่นะ มันเป็นแบบนี้มาสักพักแล้ว
น่าตื่นเต้นดีนะ
ไม่เลย
เดี๋ยว ไม่ค่ะ อย่าเอามันทิ้ง
- ทำอะไรน่ะ - เก็บไว้ก่อน
- อ๋อ - ใช่
เอาใส่ไว้ตรงนี้แบบนี้
ใส่ไว้ในนี้
พอมันแห้ง เราก็จะได้เมล็ดมะเขือเทศ
- อะไร - ผมรักคุณ
ฉันรู้ เพราะฉันน่าทึ่ง
ใช่ คุณน่าทึ่ง
ห้าช่วงถนน เหมือนกันหมด
ขอบคุณนะ แม็กซ์
"คุณเป็นไงบ้าง"
จนถึงตอนนี้ยังดีอยู่ คุณล่ะ
(จนถึงตอนนี้ยังดีอยู่ คุณล่ะ)
"ก็เรื่อยๆ"
"คุณทำงานอะไร เจสัน"
ผมเป็นวิศวกร แม็กซ์
ตอนนี้ตกงาน
(หมอฟันเด็ก เกษียณแล้ว ลูกๆ คุณฟันผุไหม)
ครับ ลูกๆ ผมฟันผุ
มาอุดให้หน่อยได้ไหม
คุณมีอาหารไหม
มีพอสำหรับตอนนี้
คุณล่ะ
(ไม่มี)
โอเค
(สองสัปดาห์)
(คนเดินตากฝนมาเยือน เป็นช่วงเวลาที่น่ากลัวมาก)
เราไม่วาดรูปบนหน้าต่างนะ รูธ
ค่ะ
นี่ๆ!
- ลูก - แย่แล้ว
แม่คะ แม่ไปได้ไหม
ไม่จ้ะ ลูกคนเดียวเลย
หนูต้องเต้นด้วยเหรอ
- ลูกต้องเต้น - ใช่ ลูกต้องเต้น
มาเร็ว
วางเท้าตรงนี้
มาเต้นกัน เร็วเข้า
มาเร็ว
อย่าขี่สกูตเตอร์ในบ้าน ไม่เอาน่า พ่อ…
โธ่
มันมาจากตรงนี้ แล้วก็ไป…
สาม สี่ ห้า
- อูโน่ หนูชนะ - สองใบเหมือนกันเป๊ะ
(ของประดับคริสต์มาส)
(แจ้งเตือนระงับบริการ - ครั้งสุดท้าย)
(แอนนี่)
โอเค พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
ต้นคริสต์มาสสุดเพอร์เฟกต์
ทุกคน ดูสิ เพื่อนบ้าน
โห สวยจัง
คริสต์มาส
(หนึ่งเดือน)
เธอกลับมาแล้ว
ใครกลับมา
คนเดินตากฝน
เธอนี่โง่จริงๆ
เธอมาตอนฝนตก
หนูบอกแล้ว
เงียบน่า
มัน…
มันอาจจะเป็นแค่สัตว์ก็ได้
สลัดนี่มีผักน้อยจัง
ถ้าไม่กิน เดี๋ยวพ่อกินเอง
อีกไม่นานเราจะมีผักเยอะขึ้น กว่าจะโตมันต้องใช้เวลาหน่อย
- ผมขอกินซีเรียลได้ไหม - ไม่ได้
เราจะกินนี่แหละ อย่ามาเลือกกินตอนนี้
- หนูไม่หิว - ผมก็เหมือนกัน
โอเค งั้นก็ไม่ต้องกิน
วันนี้หนูเห็นใครบางคนข้างนอก
- เกรแฮมก็เห็น - แค่ฝนน่ะ เธอโกหก
- หนูไม่ได้โกหก - เธอโกหก
- หนูไม่ได้โกหก - หยุดเถอะ
บางครั้ง ถ้าเรามองออกไปนอกหน้าต่างนานพอ
เราจะเห็นสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
หนูเห็นเธอค่ะแม่ หนูคิดว่าเธอพยายามสื่อสาร
ลูกไม่ได้สื่อสารกับใครข้างนอก เพราะทุกคนถูกขังอยู่ในบ้าน
ขอโทษนะ
รู ขอโทษที่พ่อขึ้นเสียง แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่านิทาน โอเคนะ
โอเค คืนนี้เราพยายามคิดบวกกันหน่อยได้ไหม
- ได้ - ได้
แม่มีเซอร์ไพรส์ แม่ทำคุกกี้คริสต์มาส
น้ำตาลหมด แม่เลยต้องด้นสด
มันคงรสชาติแย่มาก
ขอบคุณนะ ผมว่ามันต้องอร่อยแน่ๆ
- ขอบคุณครับ - ยินดีจ้ะ
- ขอบคุณครับ - เอาอีกชิ้นไหม
ไม่เอาดีกว่า
พระเจ้า นี่เป็นคริสต์มาสที่แปลกจริงๆ
เราไม่ได้ทำให้ลูกๆ มีปัญหาทางจิตใจใช่ไหม
นี่จะทำให้พวกเขามีแผลในใจไปตลอดชีวิต
เราทำดีที่สุดเพื่อพวกเขาแล้ว นั่นแหละที่สำคัญ
- และนั่นคือสิ่งที่พวกเขาจะจดจำ - ใช่
สักวันมันจะเป็นแค่ความทรงจำที่เลือนลาง และลูกๆ เราเข้มแข็งมาก
อยากเมาแล้วดูเรื่องแอร์ฟอร์ซวันกันไหม
ขอโทษค่ะ อะไรนะ
ผมเจอกัญชาอยู่ก้นลิ้นชักเซ็กซ์ของเรา
เรามีลิ้นชักเซ็กซ์เหรอ
ที่ที่เราซ่อนเจลหล่อลื่นกับของเล่น ที่เราเคยได้มาในวันวาเลนไทน์ไง
- ใช่ ฉันว่าคงมีลิ้นชักเซ็กซ์แหละ - ใช่
โบกขึ้นไป ให้มันลอยขึ้นปล่องไฟไป
- เธอได้ยินเหรอ - มุดเข้าไป
"ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องครอบครัวฉัน"
"อย่าขออะไรที่ฉันให้ไม่ได้"
อย่าพูดบทหนังล่วงหน้าได้ไหม คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ
ได้
"ออกไปจากเครื่องบินฉัน!"
ทำไมคุณถึงได้รู้จักหนังเรื่องนี้คะ
มัน… มันเป็นหนังคลาสสิก แอน
หรือจะให้ผมเปิดเรื่องแอนนี่ก็ได้นะ
ไม่!
- ไม่ค่ะ ขอร้อง อย่า - ได้
ฉันอยากมีสักคืนนึงที่ไม่ต้องฟังเพลงพวกนั้น
งั้นก็ดูแอร์ฟอร์ซวัน
ดาวเต็มฟ้าเลย
ท้องฟ้าแจ่มใสเร็วมากเมื่อไม่มีใครใช้โลก
ใช่ ไม่มีเครื่องบิน
ไม่มีเฮลิคอปเตอร์ ไม่มีมลพิษ
เดือนนี้เราไม่ต้องกังวลเรื่องผ่อนบ้าน
ใช่ ใช่เลย
นี่จะเป็นคืนออกเดตที่ดีที่สุดไปอีกสักพักเลยละ
คุณชอบแบบนี้
ใช่ ผมชอบแบบนี้มากเลย
ไม่ใช่ แบบนี้ต่างหาก
นี่
มันก็แปลกดีนะ เหมือนคุณมีความสุขมากกว่า ที่ได้อยู่ในนี้กับเรา
มันก็แปลกดี
ผมมีความสุขมากกว่า
แค่นิดหน่อย
ไม่นะ
โอ้โฮ
ให้ตายสิ
มันสวยจัง
ตัวโตเชียว
โชคดีนะ
ตอนนี้นี่คือโลกของมัน
เราไม่ใช่ผู้ที่ควบคุมโลกนี้อีกต่อไปแล้ว
แม่ พ่อ เร็วเข้า!
ซานต้ามาแล้ว
- ลูกได้อะไร - แอปเปิลครึ่งลูก
แอปเปิลครึ่งลูกเหรอ
ผมมีอันนี้แล้ว
เราหวังอยู่ว่าลูกคงลืมไปแล้ว
นี่อะไรคะ
เอาไว้เล่นร้านทำผมก็ได้
- ขอบคุณค่ะ - โอเค
นี่สำหรับลูกทั้งคู่จ้ะ โว้ว!
หนังสือเปียโนเหรอ
ใช่ เปียโนที่คุณยายซื้อให้ลูกไง
ที่ตอนนี้มีแต่ฝุ่นเกาะ
- แต่หนูไม่อยากเล่นเปียโน - โอเค
- เกรแฮม - ไม่
- เราพยายามแล้ว - เยี่ยม
ใช่ เกรย์ หาของขวัญให้แม่สิ
อะไรคะ มีของขวัญอะไรให้แม่
ขอบคุณนะ ทุกคน
มะเขือเทศลูกแรกของแม่
พวกเขาเห็นมันออกลูกในครัว เลยอยากเซอร์ไพรส์คุณ
- แม่ปลูกมัน - โอ้ พระเจ้า
น่ารักจัง
แม่ควรหั่นมันแล้วแบ่งกันกินไหม
- แม่กินคนเดียวเลยก็ได้ - ใช่ กินมะเขือเทศของคุณเลย
อร่อยมากเลย
- ร้องไห้เลยเนี่ย - ใช่
แม่! คุณยายคนนั้นต้องการความช่วยเหลือ
คุณนายริชาร์ดสัน พาเด็กๆ ไปที่ห้องนั่งเล่น
- เกิดอะไรขึ้น พ่อ - ไปกันเถอะ
- พ่อ ไม่! - ไปกันเถอะ เร็วเข้า ไปเร็ว
เธอจะปลอดภัยไหมคะ
ไม่จ้ะ เธอไม่ปลอดภัย
คริสต์มาสจบหรือยัง
จบแล้ว
หมดแค่นี้แล้ว
ขอโทษนะ แคส
ช่วยอดทนหน่อยนะ
ฝนจ๋า ฝนจ๋า หยุดตกที
ไว้ค่อยตกวันอื่นเถอะนะ
ไม่ต้องห่วงนะ แคส
ฝนจ๋า ฝนจ๋า หยุดตกที
ช่วยด้วย!
อะไร
มีคนอยู่ข้างนอก เธออยู่นั่น!
- เป็นอะไร - อย่าเข้าใกล้หน้าต่าง
ทำไม
ฉันเห็นพวกมัน!
แม่ พ่อ!
- ใครน่ะ - พวกเขาตายแล้ว
- เพื่อนบ้านน่ะ - ให้ฉันเข้าไป!
พวกเขาตายแล้ว ทุกคนตายหมดแล้ว
อย่าให้พวกมันเห็นคุณ
มันจบแล้ว พวกมันมาแล้ว และจะไม่มีใครมาช่วย
- ซูซาน - จะไม่มีใครมาช่วย
- เราช่วยคุณไม่ได้ ขอโทษด้วย - ช่วยฉันด้วย
คุณต้องช่วยฉัน!
ไปซ่อนตัว
โอเค ประชุมครอบครัว ตอนนี้เลย
- พ่อไม่รู้ว่ากำลังดูอะไรอยู่ - หนูพยายามบอกพ่อแล้ว
แต่สิ่งที่หนูเห็นดูใจดีนะ
ไม่เหมือนพวกที่เราเห็นคืนนี้
อะไรก็ตามที่เราเห็นข้างนอกนั่น
อะไรก็ตามที่ขังเราไว้ในนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่ดี
ฟังพ่อนะ
พ่อจะไม่ยอมให้มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นกับเรา
คืนนี้เรานอนห้องพ่อแม่ได้ไหม
ได้
เราปิดบังร่องรอยสิ่งมีชีวิต ที่มองเห็นได้จากภายนอกกันเถอะ
- งั้นเราก็ต้องเอาอะไรปิดบังที่หน้าต่าง - โดยเฉพาะเวลาฝนตก
สัตว์ประหลาดมีจริงไหมคะ
ตอนนี้มีจริงแล้ว
ไม่ช่วยเลยนะ เกรแฮม
มาสงบสติอารมณ์กันดีกว่านะ
โอเคค่ะแม่
นอนกันเถอะ
เราจะทำยังไงดี
เราจะอยู่รอด
(ไม่มียา)
แคสซี่ ไม่นะ วางลง แคสซี่!
เฮ่
ไว้ค่อยเล่นกับแคสซี่ทีหลัง
ตอนนี้มาออกกำลังกายกัน
แม่คะ พ่ออยากให้เราออกกำลังกายอีกแล้ว
- พ่อ! - พ่อ!
พ่อว่าคงเป็นฝาปิดปล่องไฟ มันต้องหลุดลงมาแน่เลย
ใช่ ตอนนี้มองทะลุออกไปได้เลย
เห็นรอยร้าวไหม มันใหญ่ขึ้นหรือเปล่า
ทำไมปล่องไฟถึงมีรอยร้าวล่ะ
- บ้านเราโครงสร้างเสียหาย - บ้านจะถล่มใส่เราไหม
- หวังว่าคงไม่ - ไม่หรอก
ทุกคน ใครสนล่ะ
เราอาจจะออกไปทางปล่องไฟได้
ข้างบนแคบเกินไป น้ำหนักตัวพ่ออาจทำให้มันถล่ม
แล้วซานต้าเข้ามาทางปล่องไฟได้ยังไง
หนูล้อเล่นน่ะ ให้หนูลองปีนขึ้นไปดูนะ
หนูตัวเบาสุด พ่อกับพี่ใช้ผ้าไหมดึงตัวหนูขึ้นไปได้
หนูไม่เป็นไรหรอก
เหยียบมันไว้
ค่อยๆ นะ
- บาย ทุกคน - ไม่
พระเจ้า
โอเค ฉันไม่ชอบเลย
เดี๋ยว หนูเห็นรอยร้าว
อย่าแตะต้องมัน อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น
พ่อพูดถูก หนูไม่มีทางลอดผ่านออกไปได้
โอเคลูก พ่อจะเอาลูกลงมาแล้วนะ
เดี๋ยว หนูอยากลองอะไรหน่อย
ระวังด้วยนะ
ระวังนะ ช้าๆ
มือหนูอยู่นอกบ้านแล้ว
แม่ สภาพอากาศกำลังเปลี่ยน
หนูรู้สึกถึงอากาศและทุกอย่าง
พอแล้ว ลงมาได้แล้ว เอาเธอลงมา
- ระวังนะ - เร็วเข้า
ช้าๆ นะ นั่นแหละ
เกือบถึงแล้ว
พระเจ้า
- เก่งมาก ไม่เป็นไรใช่ไหม - ค่ะ
ลูกสาวแม่กล้าหาญมาก แม่ภูมิใจในตัวลูกจริงๆ
แคสซิดี้เป็นอะไร
ไม่นะ
โธ่ ไม่นะ
แคส
- อย่าขยับมัน - ขอโทษนะ แคส
โธ่ แคสของฉัน
หัวใจของมัน
ยาหมดแล้ว
มันมีชีวิตที่ดีมาก
- ทำไมแม่พูดแบบนั้นล่ะ - เพราะมันแก่แล้วน่ะลูก
บางทีพอเราแก่ตัวมากๆ เราก็อาจป่วยหนักได้
พาลูกๆ กลับไปที่ห้องนั่งเล่น เปิดทีวีให้ดู
โอเค ทุกคน มาเร็ว ไปดูแอนนี่ในห้องนั่งเล่นกัน
- แต่แม่คะ หนูอยากอยู่กับแคสซิดี้ - แม่รู้จ้ะ
เธอต้องอดทนไว้จนถึงพรุ่งนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แม่รู้ว่ามันดัง เอามือปิดหูไว้ มาร้องเพลงกัน
พรุ่งนี้ พรุ่งนี้
ฉันรักเธอ
เธออยู่ห่างฉันแค่วันเดียว
เท่านั้น
คุณทำถูกแล้ว
ใช่
แต่ตอนนี้ผมมีปัญหา
มันจะอยู่ที่นี่ไม่ได้
เตาผิง
แบบ… เผาซะ หลังจากที่ลูกๆ หลับ
ใช่ มันเป็นทางเลือกหนึ่ง
มีช่องแช่แข็งด้วย
ไม่ค่ะ เราจะไม่ทำแบบนั้น
ถ้าสถานการณ์มันแย่ แบบแย่มากๆ
เราอาจอยากมีทางเลือกนั้นก็ได้
ฉันอยากให้คุณจัดการมัน
และฉันไม่อยากรู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
โอเค ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
ใช่ นั่นแหละ มาสิ
ไม่เป็นไร แกเอาไปได้
ใช่
ถ้าคนบ๊องนั่นพูดถูกล่ะ
พวกมันอาจเป็นเอเลี่ยนก็ได้
เอเลี่ยนควบคุมฝนไม่ได้
พี่ไม่รู้เรื่องนั้นหรอก
ไม่ว่าพวกมันจะเป็นอะไร…
เราเป็นนักโทษของพวกมัน
ทำไมพวกมันต้องขังเราไว้ตลอดไป
ทำไม
อาจเพื่อลงโทษเรา
วันนี้คงมีแดดแค่นี้แหละ
- ฝนตก เร็วเข้า - ฉันจัดการที่ห้องนั่งเล่นเอง
เร็วเข้า ทุกคนรู้หน้าที่ดี
เร็วเข้า รู เร็ว
รูธ มาเร็ว
- นี่มันอะไรกัน - อะไร
- มีปัญหาอะไร - พอแล้ว
นี่ อย่าทำแบบนั้น
- พอได้แล้ว - อย่าทำแบบนั้น
โอเค มานี่
ต้นไม้ของหนู
- นี่ - ปล่อยหนู
ทำอะไรน่ะ
อย่า!
หนูแค่อยาก…
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร มันไปแล้ว
ไม่เป็นไร ทำได้ดีแล้ว ทุกคนทำได้ดีมากเลย
(สามเดือน)
หนูยังหิวอยู่เลย
- เราต้องปันส่วน - แต่หนูต้องกิน
แม่ก็เหมือนกัน
เอ้านี่
- กินของพ่อแล้วกัน - ไม่!
หนูอยากกินมากกว่านี้
แค่คืนนี้นะคะ ได้โปรด พรุ่งนี้หนูจะกลับไปอดเหมือนเดิม
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!
- หลีกไป ให้หนูดูหน่อย - เราหิวกันทุกคน
- แม่ก็หิว - ให้หนูดู แล้วหนูจะไป
แม่บอกว่าไม่
ให้เธอดูเถอะ
ลูกก็อยากดูเหมือนกันเหรอ ได้
แม่! เกิดอะไรขึ้น
เธอไม่เป็นไรหรอก เธอแค่…
โอเค
สักวันมันจะต้องจบลง
เราจะรอดจากเรื่องนี้
ไม่ใช่เวลามาพูดแบบนั้นอีกแล้ว
ถึงเวลาพูดความจริงแล้ว
- เราจะอดตาย ใช่ - ไม่
- ไม่ อย่าพูดแบบนั้น - ฉันจะไม่ยอมดูลูกๆ ของเราตาย
ผมจะไม่คุยเรื่องนี้กับคุณ
มันจะเกิดขึ้น
ไม่ เราจะรอดชีวิต
เราจะทำได้ดีกว่านั้น เราจะมีชีวิตที่ดี
ผมจะหาทางออกเอง
เชื่อผมสิ
ไม่ คุณทำไม่ได้หรอก
มันจบแล้ว
แม่ พ่อ
เอานี่ไปทำอาหารได้นะ
- ผมทำความสะอาดมันผิดวิธีเหรอ - เปล่า ลูกไม่ได้ทำอะไรผิด
มานี่สิ
มานี่ ลูกไม่ได้ทำอะไรผิด
จะไปไหน
ทำไงต่อ
ทีนี้เราก็รอ
ใช่ เอาเลย งับมันสิ
ใช่
เอาเลย
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ดึง!
ไม่ๆ คุณควรเอาไปให้ลูกๆ กิน
คุณเบลอไปหมดแล้ว ไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน
กินซะ แล้วค่อยทำงานต่อ
จิ้งจอกกินแคร์รอตเหรอ
นี่ไม่ได้ล่อจิ้งจอก
เกิดอะไรขึ้น
ตกปลาทางปล่องไฟ
ระวังนะ มันร้อน
โอเค กินเลย
เอาละ ตรงนี้ ฉันอยากให้รื้อพื้นทั้งหมดนี่ขึ้นมา
พอรื้อลงไปถึงชั้นใต้แผ่นรองพื้นและพื้นชั้นล่าง
ก็จะเจอดินหนาไม่กี่นิ้ว แล้วก็จะถึงแผ่นกั้น
ฉันจะทำให้ได้
เวลาผ่านไปจากวันเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เป็นเดือน
ผู้คนไม่รู้เลยว่าผู้มาเยือนจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
(เดือนมกราคม)
พวกเขาจึงซ่อนตัวเพื่อความปลอดภัย
คนส่วนใหญ่หิวโหยและตาย
บางคนสิ้นหวังและยอมแพ้
แต่บางคนพบเป้าหมายและสู้ต่อไป
คนที่โชคดีได้พบกับความเป็นหนึ่งเดียวกัน
ฉันต้องการปุ๋ยเพิ่ม
แย่จัง หมดพอดีเลย
เราทำเองก็ได้
คิดว่าไง พ่อว่ามันเจ๋งเลยละ
เจ๋งมากเลย
เร็วเข้า
ต้องมีแสงมากกว่านี้
(หนาวจัง - มกราคม)
(กุมภาพันธ์)
โลกภายนอกกลายเป็นที่แปลกและอันตราย
ข้างในบ้าน ผู้คนพบสิ่งที่พวกเขาต้องการเพื่อความอยู่รอด
ข้างในบ้าน พวกเขาเป็นอิสระ
พวกเขาทำปืนหายได้ไง
พ่อก็ไม่รู้
- ออกไปจากเครื่องบินฉัน! - ออกไปจากเครื่องบินฉัน!
เย่! วู้!
- เย่! - วู้!
เย่!
- อะไร - ไม่นะ
โธ่
เรารู้ว่าสักวันมันต้องเกิดขึ้น ใช่ไหม
ใช่ แต่ก็ยังมีเสียงเพลงได้
(ห้าปีต่อมา)
(เกรแฮม อายุสิบขวบครึ่ง เกรแฮม อายุ 11 ขวบ)
(ฝนตก)
(สุขสันต์วันเกิด แม่!)
(ฝนตก)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
(อย่าทำร้ายใคร แต่ก็อย่ายอมใคร)
(สวัสดี)
(โต้คลื่น)
(บ้านนี้ขาย)
(11817)
สวัสดี ฝน
ตรงเวลาเป๊ะ
วันนี้จะตัดทรงอะไรดีคะ
ทรงเฟดเหมือนเดิมใช่ไหม ตัดด้านข้างกับด้านหลัง
เพิ่งรู้นะเนี่ยรู้ว่าคุณเป็นคนตลก
ไงจ๊ะ เกรแฮม
พร้อมตัดผมครั้งต่อไปหรือยัง
ว้าว นั่นอะไรน่ะ
ผมทำกับดักแบบอัตโนมัติแล้ว
- ไม่ต้องตกปลาแล้ว - นั่นไม่ใช่การตกปลาจริงๆ
เราปลูกอาหารมากพอที่จะ เลิกใช้กับดักแล้วไม่ใช่เหรอ
แอน
เฮ่ แอน
- บ้านกำลังทรุด - บ้านกำลังทรุด
ดีจังเลย เยี่ยมมาก ผมมีอะไรจะให้ดู
ไม่ ดูสิ มันแย่ลง
ดินใต้บ้านกำลังพังทลาย
ฝนตกทุกวันห้าปีมันก็เป็นแบบนี้แหละ มาเร็ว
เหมือนอะไรก็ตามที่ขังเราไว้ มันทำให้บ้านตั้งอยู่ได้
ผมว่าให้มันพังไปเลยดีกว่า
สักวันเราอาจจะได้อยู่ในกล่องล่องหน
ก็ดีนะ เรียกเด็กๆ มา ผมมีอะไรจะให้ดู
อะไรเนี่ย
ว่าไงล่ะ
- อะไรเนี่ย - มาสิ
พระเจ้าช่วย
- ได้ยินไหม - ได้ยิน
ไม่มีอะไรที่แรงกายทำไม่ได้ จริงไหม
ใช่ ว้าว
มีน้ำมันพอแค่สตาร์ตได้สองสามครั้ง
อืม
มันวิ่งได้จริงๆ
ใช่ไหม
คือแบบว่า เอาจริงสิ
ใช่
กี่ปีแล้วนะ
- ใช่ หกปี - เจ็ดปี
- ประมาณนั้น
ใช่ งานเยอะมาก ใช่ เห็นนี่ไหม
พระเจ้า
ใช่ งานเยอะมาก
- เสียเวลาเปล่า - อะไรนะ
ว่าไงนะ
ไม่ มัน…
พ่อทำรถที่ไม่มีวันได้ขับไปไหน
พ่อจะเรียกมันว่าอะไรล่ะ
ถ้าอยากทำอะไรที่มีประโยชน์ พรุ่งนี้ช่วยพ่อตั้งเครื่องเก็บน้ำค้างสิ
ทำไมครับ เรามีอาหารและน้ำมากเท่าที่ต้องการแล้ว
เราจะพึ่งพามันตลอดไปไม่ได้ ใช่ไหม
บอกพ่อสิ เราพึ่งพาสิ่งนั้นได้ไหม
ไม่มีไฟฟ้าแล้ว แก๊สก็หมด
ทุกอย่างไม่มีแล้ว
แต่เรายังอยู่ที่นี่
เรายังอยู่ที่นี่
พ่ออยู่ที่นี่ ลูกอยู่ที่นี่
น้องสาวของลูกก็อยู่ แม่ของลูกก็อยู่
เรารอดมาได้เพราะพ่อสู้เพื่อเรา
และถ้าวันหนึ่ง เกรแฮม ฝนหยุดตก มั่นใจได้เลยว่าพ่อจะพร้อมรับมือกับมัน
พ่ออวดรถโง่ๆ ของพ่อเสร็จหรือยัง
ใช่ เกรแฮม เสร็จแล้ว
เกรแฮม เดี๋ยวก่อน เกรแฮม เดี๋ยว
เกรแฮมแย่ลง
พวกเขาทั้งคู่แย่ลง
นี่ไม่ใช่วัยเด็ก
คุณคิดว่าผมไม่คิดเรื่องพวกนี้เหรอ
คุณไม่เคยพูดถึงมันเลย
ผมมีหน้าที่เดียวที่นี่
หน้าที่เดียวเท่านั้น คือทำให้พวกคุณทุกคนมีชีวิตรอด
พวกเราทุกคนก็อยู่ในนี้กับคุณเหมือนกัน
นี่ไม่ใช่ปัญหาของคุณคนเดียว
ที่คุณต้องแก้ไข
เด็กๆ คิดถึงพ่อของพวกเขา
และฉันก็คิดถึงสามีของฉัน
ได้เวลาไปช่วยเก็บน้ำแล้ว
ปิดม่านด้วย เร็วเข้า
ทุกคนเริ่มหย่อนยานกับกฎ โดยเฉพาะลูก
- อะไรนะ - ใช่
เราเผยตัวตนมากไปเพราะภาพวาด ของลูกในห้องใต้หลังคา ต้องหยุดได้แล้ว
- ไม่นะ พ่อเอามันไปจากหนูไม่ได้ - ได้สิ
- ล้อเล่นใช่ไหม แม่ - พลาดครั้งเดียว เราเสี่ยงทุกอย่าง
เราจะหลบซ่อนแบบนี้ไปได้นานแค่ไหน มันมีประโยชน์อะไร
ไปซ่อนตัว
โอเค
ไป
เจสัน
ปืน
ฉันไปเอง
ไม่ อยู่ตรงนั้นแหละ
อยู่ตรงนั้น
เกรแฮม! อย่า!
ทำอะไรของพ่อ พ่อ ทำอะไร
หยุด!
ผมเกือบออกไปได้แล้ว
- ผมเกือบทำได้แล้ว - โอเค
- ผมเกือบ… - ไม่เป็นไรใช่ไหม
นี่น้ำเค็ม
อะไรนะ นี่
- ไม่เป็นไรใช่ไหม ไม่ เดี๋ยว - นี่น้ำทะเล
อะไรนะ
มานี่ ออกห่างๆ จากหน้าต่าง
ทุกคนได้ยินไหม
ฝนหยุดแล้ว
เลไวอาธาน
คราเคน
นางเงือก
คิดดูสิพ่อ
พื้นมหาสมุทร 80 เปอร์เซ็นต์ยังไม่ถูกสำรวจ
ถ้าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้มาจากนอกโลกล่ะ
ถ้าเรื่องเล่าเกี่ยวกับสัตว์ทะเลพวกนี้ เป็นเรื่องจริงล่ะ
ถ้านั่นคือเหตุผลที่พวกมันควบคุมฝนได้ล่ะ
พวกมันไม่ได้มาพิชิตโลกเรา นี่คือโลกของพวกมัน
มันคือบ้านของพวกมัน
ไม่ นี่คือบ้านของเรา และลูกจะปลอดภัยอยู่ที่นี่
พ่อสัญญา
ถ้าพ่อว่าอย่างนั้น
อะไร…
ทำไมลูกไม่… พักจากเรื่องนี้สักหน่อยล่ะ
นี่…
ไปทำอะไรที่มีประโยชน์ดีกว่า
โอเค
ดูนี่สิ
ทุกอย่างกำลังจะตาย
น้ำเค็ม รูธพูดถูก
ไอ้ตัวนั่นเข้ามาแล้วก็ทำให้ดินเป็นพิษ
น้ำดื่มก็เหมือนกัน เราใช้มันไม่ได้เลย
งั้นก็จบกัน พวกมันจะทำให้เราอดตายเหมือนคนอื่นๆ
แอน
พวกมันไม่ต้องการให้เราอยู่ที่นี่ เจสัน
เยี่ยมเลย แล้วเราจะไปไหนได้
เรามีผ้าใบใหม่ไว้เก็บน้ำค้าง เราจะทำแบบนั้น
- เราจะปลูกพืชใหม่ เริ่มใหม่ - คุณพูดเอง เราไม่มีน้ำ
- เดี๋ยวฝนก็ตกอีก - คุณไม่รู้หรอก
นี่ไม่ได้เอาไว้ดักแก
ไง
แกตัวเล็กเกินกว่าจะอยู่ในนั้น
คุณบอกเราว่าไงนะ สามนาทีถ้าไม่มีอากาศ
สามวันถ้าไม่มีน้ำ
สามสัปดาห์ถ้าไม่มีอาหาร
เรามีเวลาสามวันก่อนจะตายเพราะขาดน้ำ
มันจะไม่ถึงขนาดนั้น เราจะมีน้ำพอให้รอดชีวิต
แค่น้อยกว่าที่เคยมี ผมจะจัดการเอง
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันกลับมาอีก จะทำยังไง
ผมไม่รู้ แอน ผมไม่รู้ จะให้ผมทำยังไง ยิงมันเหรอ
ตาสว่างได้แล้ว คุณคิดว่าเราอยู่รอดเพราะคุณเหรอ
เราอยู่รอดเพราะรอยร้าวในปล่องไฟ
เราไม่ได้ดีกว่าคนอื่นๆ ที่ตายไป เราแค่โชคดีกว่า!
ถ้าเราไม่หาทางออกไปจากบ้านหลังนี้ เราจะตาย และคุณก็รู้!
พระเจ้า
- หนูพยายามจะช่วย - นี่มันอะไรกัน
หนูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หนูขอโทษ
- เจ็บมากไหม - รูธ เป็นอะไรหรือเปล่า
- รูธ - ไม่นะ อย่าฆ่ามัน
- เกิดอะไรขึ้น - เดี๋ยว ทำแผลกันก่อนเถอะ
- รูธ เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้ หนูขอโทษ
- พ่อ เธอจะไม่เป็นไรใช่ไหม - ใช่
ตัวเธอร้อนจี๋เลย
เชื้อกำลังลุกลาม
ไข้เธอไม่ลดเลย
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
น้ำหมดแค่นี้แล้ว เธอต้องการมัน
นี่
ค่อยๆ
เราต้องการยาปฏิชีวนะ
เจสัน!
เกรแฮม ช่วยด้วย!
มา เร็วเข้า
รอยแตก รอยแตก
ทำอะไรน่ะ
บ้านกำลังทรุด
ดูนั่นสิ ดูสิ รอยร้าว
เจสัน!
แผ่นกั้นอยู่ไม่ลึก
- เห็นไหม - เจสัน พูดกับฉันสิ
- เห็นไหม - คุณเห็นอะไร
- มันเคลื่อนตัว ให้ผมลองดู - เจสัน อะไร
ผมหาทางออกได้
หยุดก่อน นี่
ใช่ มันลึกกว่า ตรงนั้น
มองฉันสิ เจสัน
- ไม่ พอแล้ว - ฟังนะ
- คุณบอกว่าบ้านกำลังทรุด จำได้ไหม - หยุดเถอะ
- หยุดสักครู่นึงก่อน - อย่างอื่นอาจจะเคลื่อนตัวก็ได้
- เหมือนรอยร้าวในปล่องไฟ - หายใจลึกๆ
ผมต้องพยายามหามันให้เจอ หามันให้เจอ
หาอะไร
- เห็นไหม - เห็นอะไร
เห็นไหม ตามรอยร้าวไป
- รอยร้าวคือทางหนี - ไม่
เราต้องตามรอยร้าวไป ผมแค่ต้องหาว่ารอยร้าวไปถึงไหน
ทำอะไรน่ะ หยุด
- หยุดนะ เจสัน! - ผมทำได้!
หยุดนะ ให้ผมลองดู
ผมต้องทำมัน
พอได้แล้ว!
พอแล้ว!
- คุณต้อง… - ไม่!
หยุด!
มันทะลุลงไป
ถอยไป!
ช่วยหน่อย
นี่
- มันไปถึงไหน - มันไปถึงท่อระบายน้ำหลัก
ทั้งละแวกนี้เชื่อมต่อกันหมด
บ้านริชาร์ดสัน
เขาเป็นหมอฟัน
- เขามียาปฏิชีวนะ - ใช่
- ผมต้องเข้าไปในนี้ - คุณเข้าไม่ได้หรอก
ผมแค่ต้องทำให้มันใหญ่ขึ้น
ท่อมันเป็นโลหะ
- ผมต้องลองดู - เราไม่มีเวลาแล้ว
ฉันเข้าไปตอนนี้ได้
ไม่
ครั้งนี้เป็นหน้าที่ฉัน
ทดสอบ
ได้ยินชัดเจน
รู้ไหมว่าผมคิดอะไรอยู่
คิดว่า "ไม่กดภรรยาลงชักโครก" ควรเป็นหนึ่งในคำสาบานแต่งงานของผม
มันสายไปหน่อยนะ คุณว่าไหม
ระวังตัวด้วยนะ
ค่ะ
และฉันจะเอายากลับมาให้ลูกเรา
โอเค
ไปเลย
พร้อม
แอน เห็นอะไรไหม
ไม่เห็น
ฉันจะไปต่อ
เดี๋ยว
มีอิฐหลวมๆ อยู่
โอเค แอน คุณควรจะกลับมานะ
- แม่ - แอน
- ไม่นะ ได้โปรด ไม่ - แม่ ได้ยินไหม
ไม่นะ
แม่! กลับมา!
แอน!
พ่อ! มานี่เดี๋ยวนี้!
เร็วเข้า พ่อ มานี่!
ดูสิ มานี่ เร็วเข้า
- ดูสิ เธอทำได้ - นี่ ได้ยินไหม ฮัลโหล
เฮ่ ได้ยินไหม
ได้ยิน แม่ แม่โอเคไหม
จ้ะ แม่โอเค
คุณนายริชาร์ดสัน
น้ำขึ้นเหรอ
เหมือนบ้านทั้งหลังถูกน้ำท่วมมาหลายปี
เราไม่มีเวลาแล้ว
แม่ ฝนเริ่มตกแล้ว
แอน ฝนตกแล้ว
แอน หามันให้เจอแล้วออกมาเดี๋ยวนี้
ฉันจะไม่ออกไปโดยที่ไม่มีมัน
ไม่ทันแล้ว แอน ฝนตกแล้ว
เดี๋ยวก่อน
คุณริชาร์ดสัน
- เยี่ยม! - อะไร
- ใช่ - อะไร
โอเค
คลินดามัยซิน
- อะซิโทรมัยซิน - คืออะไร
ยาปฏิชีวนะ
- เตตราไซคลีน เพนิซิลลิน - ใช่ ยาปฏิชีวนะ
โอเค แอน วิ่ง! วิ่ง!
- ดูนี่ - ออกไปจากตรงนั้น เดี๋ยวนี้ เร็ว!
- ไปสิ เร็วเข้า! - ไป!
- ดูสิ ฉันได้มันมาแล้ว - ไปเร็ว ไปเลย เร็ว
ฉันอยู่ข้างล่างนี่
เอาผ้ามา เร็วเข้า โยนผ้าไหมมาให้ฉัน ดึงฉันขึ้นไปเดี๋ยวนี้
นี่ จับไว้
คุณจัดการมันนะ
นี่จ้ะ โอเค อ้าปากสิ นี่จ้ะ
เราได้ยามาแล้วนะ
อ้าปากแล้วกินซะ โอเค แล้วก็น้ำ
ดีมาก นั่นแหละ
ยาน่าจะออกฤทธิ์เร็ว
ลูกจะไม่เป็นไรนะ
เก่งมากลูก มานี่สิ
โอเค
แอน ปืนอยู่ไหน
ฉันทำหาย
ทีนี้มันก็จะมาหาเรา
มันไม่รู้ว่าเรามีกันกี่คน
คุณพาลูกๆ ไปซ่อนตัวในห้องใต้หลังคา
ผมจะอยู่ที่นี่
และก็ แอน
ไม่ว่าคุณจะได้ยินอะไร
ขอร้อง
อย่าออกมาจนกว่าฝนจะหยุด
- คุณจะยอมแพ้ - นี่ตรงข้ามกับการยอมแพ้
พวกคุณจะต้องรอดชีวิต ทุกคนเลย
และคุณจะต้องรอดชีวิตเพื่อผม
นี่ไม่ใช่การมีชีวิตอยู่ การเอาชีวิตรอด
มันไม่พออีกต่อไปแล้ว
เรารู้ว่าพวกมันเปิดประตูนั่นได้
ถ้าพวกมันเข้ามาได้ เราก็ออกไปได้
ถ้าต้องสู้กับพวกมัน เราก็จะสู้
เราสู้พวกมันไม่ได้ ลูกไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรอยู่
ถ้ามีโอกาสแม้แต่นิดเดียวที่เราจะหนีได้
ผมจะคว้าโอกาสนั้นไว้
เขาพูดถูก
ครอบครัวเราแตกแยก เพราะพยายามเอาชีวิตรอด
ที่นี่ไม่มีชีวิตเหลือให้เราแล้ว
เราต้องพยายาม
เราต้องหนี ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
โอเค เราจะทำมันด้วยกัน และใช้สิ่งที่เรามี
เรามีอะไร
บ้านเราไง
เปิดหน้าต่าง เราจะไม่ซ่อนตัวอีกต่อไป
ให้พวกมันเข้ามา
เราจะทำทุกอย่างเพื่อออกไปจากที่นี่
นี่ เธอเอานี่ไปได้ไหม
ตอนนี้เราจะเป็นฝ่ายดักมัน
เกรแฮม ลูกตามรอยสัตว์ประหลาดนั่น
รูธ ลูกเหวี่ยงสาย
แอน คุณล่อมันมาหาผม แล้วผมจะยิงฉมวกใส่มัน
เราจะดึงมันเข้ามา แล้วหนีไป
พวกมันขังเราไว้ที่นี่ คิดว่ามันจะฆ่าเราได้
วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายของเราในบ้านหลังนี้
ไปตกปลากันเถอะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
รูธ!
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ค่ะ
เกรแฮม!
พ่ออยู่ไหน
เจสัน!
ผมไม่เป็นไร!
มันมาแล้ว
มันมาจากไหน
มันไปแล้ว
มันเข้ามาแล้ว!
แม่ ซ่อนตัว! มันเข้ามาในบ้านแล้ว!
พ่อ มันกำลังไปหาพ่อ
แกอยู่ไหน
ผมไม่เห็นมัน
แอน! จุดไฟเลย!
จุดไฟเดี๋ยวนี้!
มันกลับมาแล้ว!
เสร็จฉัน
พ่อ!
- พ่อ! - ไม่!
- เจสัน! - พ่อ!
เจสัน!
เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
เร็วเข้า พ่อ เร็วเข้า!
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
น้ำขึ้นเร็วมาก เราต้องไปที่ห้องใต้หลังคา
ฉมวกอยู่ไหน
ผมยิงพลาด มันอยู่ในครัว
ช่างมันเถอะ ไปเร็ว
ผมไปเอามันมาได้
แล้วเจอกันข้างบน
ไปเลย
ระวัง!
เร็วเข้า ไป!
- เร็วเข้า! - ไป!
เร็วเข้า ไปเลย
- เร็วเข้า - วิ่ง
เร็วเข้า
รูธ พยายามล่อมันที่หน้าต่าง พ่อ!
มาสิ
- มาเลย - ฉมวก
เร็วเข้า ไปกันเถอะ พ่อไม่เป็นไร
เราไปไหนไม่ได้
- เอาฉมวกใส่นี่ เร็วเข้า - โอเค
เอ้านี่
รูธ เหวี่ยงสาย
เราต้องหาผ้าไหมให้เจอ
มันมืดเกินไป
อยู่ด้วยกันไว้
หายใจเข้า หายใจเข้าลึกๆ
บ้านกำลังระบายน้ำ
ผมเกาะไม่อยู่แล้ว
เกรแฮม!
ไป เร็วเข้า!
เปิดประตู ไม่งั้นฉันจะควักไส้แกออกมา
เจสัน บ้านจะพังแล้ว
ปล่อยเราออกไป
มันเปิดไม่ออก
เปิดประตู!
พ่อ หยุด!
ถ้าพ่อฆ่ามัน เราจะออกไปไม่ได้
หนูพยายามบอกพ่อแล้ว แต่ตัวที่หนูเห็นดูใจดี
- มันไม่ใจดี - หนูว่ามันพยายามจะสื่อสาร
- นี่คือบ้านของมัน - ไม่ นี่คือบ้านของเรา
ผมมีหน้าที่เดียว คือทำให้พวกคุณรอดชีวิต
นี่ไม่ใช่ปัญหาของคุณคนเดียว
เรารอดชีวิตเพราะพ่อสู้เพื่อเรา
คุณซื้อปืนมาเหรอ แล้วเราจะทำยังไงถ้ามันกลับมา
ผมไม่รู้ ยิงมันเหรอ
ไม่นะ อย่าฆ่ามัน!
แม่ พ่อ!
ไม่เป็นไร
รูธ!
หยุด!
ทุกคนจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในวันที่ฝนหยุดตก
วันนั้นเป็นวันอังคาร ยังไม่ถึงฤดูร้อน
เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
ที่ครอบครัวฉันรู้สึกมีความหวัง
(ซีส์เดอะเดย์)
ในที่สุด การแสดงความเมตตาก็ปลดปล่อยเรา
เราแสดงให้พวกมันเห็น และพวกมันก็แสดงให้เราเห็น
เราไม่เคยเห็นพวกมันอีกเลย แต่เราคิดว่าพวกมันยังคงอยู่แถวๆ นี้
ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นบ้านของพวกมันเหมือนกัน
ไปไหนดี
กางใบเรือหลัก
พ่อแม่ พี่ชาย และฉัน ออกเดินทางเพื่อหาบ้านใหม่
(แคสซิดี้)
หลายปีที่ผ่านมา เรารู้สึกเหมือนเราอยู่อย่างโดดเดี่ยว
หลังจากที่ฝนหยุดตก
เรารู้ว่าเราไม่จำเป็นต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
มีใครได้ยินไหม
มีผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ไหม
(วันที่หนึ่ง)
ฮัลโหล
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง