Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
BU GEZEGENE YERYÜZÜ DEMEK NE KADAR UYGUNSUZ
OYSA BURASI AÇIKÇA BİR OKYANUS
ARTHUR C. CLARKE
BALIK TUTMA İSKELESİ
Kaç gündür tuttuğum ilk balık sensin ama fazla küçüksün.
Of, şu havaya baksana.
Fena bozacak gibi.
Evet, öyle duruyor.
Fırtına kopmadan eve gideyim bari.
- Yarın görüşürüz. - Görüşürüz.
Yağmurun geldiği o gün nerede olduğunu herkes hatırlar.
Bir pazar günüydü, kış daha tam gelmemişti.
Hava durumu güneşli demişti.
Açık denizdeki alçak basınç sistemi yön değiştirdi ve hızla karaya yöneliyor.
Bugün şehir genelinde şiddetli yağmur bekleniyor.
Rüzgâr saatte 50 kilometreye çıkacak
ve kıyı bölgelerinde küçük çaplı su baskını tehlikesi var.
Yıl sonu tatil dönemine bir ay var
ve umarız hava durumundaki bu sürpriz değişiklik…
İnsanlar her zamanki sabah mesailerindeydi.
- Hazır mısın? - Evet. Hadi.
O zamanlar birbirimize yakın yaşardık…
Tamam, görüşürüz.
…ama yine de yalnız hissetmek zor değildi.
Hadi, gelin. Yağmur başlayacak.
Evet, içeri geçelim.
Yağmurun geldiği o gün,
yalnız olmadığımızı öğrendik.
Geçen aralık, Batı Washington'da en sıcak aralık ayıydı.
Gelişmeler için takipte kalın.
Hadi. Hadi ama.
Bazı insanların evlerini korumak için ne kadar ileri gidebileceğini de öğrendik.
SON EV
ŞİFRENİZİ GİRİN
VERGİ DAİRESİ ÇOK ACİL
Hey. Herkes nereye kaybolmuş?
Nerede herkes?
Oğlum benim.
Günaydın.
- Çocuklar uyandırmamış. - Ben de ev niye sessiz diyordum.
- Bize kahvaltı mı yakaladın? - Evet. Bu sabah büyük av yakaladım.
Dünyanın en iyi balıkçısı.
- Biliyorum. - Teşekkürler.
- Günaydın. - Günaydın.
- Uyanın! - Donut!
- Hop! - Donut var!
- Pastırma yapalım mı? - Vay!
- Sakin olun. Hadi ama. - Pastırma!
- Bize de bırakın. - Akbaba gibiler.
- Tam akbabalar ya. - Aç şunu!
- Tamam. - Başlat.
Cassidy'ye ilaçları verdim, ona pastırma yedirmeyin.
Onlardan daha çok hak ediyorsun.
İNTERNET BAĞLANTINIZ YOK
Baba, yayın kesildi.
- Ne bileyim. Bu ev iyice çökmeye başladı. - Ben taşınmaya dünden hazırım.
- Birkaç piyango bileti daha aldık mı olur. - Hey.
Şaka yaptığımı biliyorsun, değil mi? Bu senin suçun değil.
Bacadaki çatlaklara bakmak için yarın bir usta gelecek.
- Şuna bak. - Ne?
Temelimizin çökmekte olduğunu söylüyor. Evi ayakta tutan tek şey bacaymış.
Uyurken evin üstümüze yıkılması çok kötü olurdu.
Noel ağacı almaya gidecek miyiz?
- Yağmur yağıyor. - Hadi ama.
Baba, söz vermiştin ama. Lütfen.
- Ben söz vermedim. Sen verdin. - Baba!
- Sen söz verdin. - Baba!
- Size kim söz verdi? - Sen!
- Evet, hadi gidelim. - Hadi.
Ağaç alalım.
- Gidelim! - Ben seçeceğim!
- Ayakkabımı giydirsene. - Sen kendin giyebiliyorsun.
Evde scooter sürülmez.
Anne, hadisene! Gidelim!
- Hep çok oyalanıyor. - O zaman şaşılacak bir şey yok yani.
Kardeşine yardım et. Arabada bekleyin.
Ann! Hadi!
- Acele ettirme. - Ettirmiyorum. Çocuklardan saklanıyorum.
- Şu ağaç işini ne zaman bırakacağız hem? - Noel geliyor, seni huysuz.
- Ne yaptın sen buna? - Kilidi açman gerek salak.
- Açtım zaten salak! - Kes!
Tartışmayın. İkiniz de salaksınız.
Graham yüzünden açılmıyor.
- Beni suçlama. Sen yaptın. - Sen yapmışsındır.
Yapmadım. Niye hep beni suçluyorsun?
Senin suçun. Bu yüzden beni seviyorlar. Sen hep sorun çıkarıyorsun.
- Kes sesini. Bebek gibisin. - Bebek değilim ben! Sekiz yaşındayım.
Ne yaptınız siz?
- Hiçbir şey! - Hiçbir şey!
Sessiz ol Cass.
Tamam. Cass, sus.
Neden arabada değilsiniz siz?
- Kapı açılmıyor. - Çıkamadık.
Tüm kapıları denedik, açılmıyor.
- Çocuklar. - Odamdaki pencereleri deneyeyim.
Peki.
Bu çok saçma.
Şaka bu kesin. Ergenler şaka yapmış.
Tüm pencere ve kapıları yapıştırmışlar herhâlde, değil mi?
Şaka değil.
Sessiz ol Cass.
Telefon da çekmiyor.
- Bağlanmıyor. Wi-Fi yok. - Modemi kapatıp tekrar açmayı denedin mi?
- Faturayı yatırmış mıydın? - Evet.
Cass, sessiz ol!
Şu an çekiyor mu?
- Hayır, yok. - Anne, baba.
Odamdaki tüm pencereleri denedim. Açılmıyor. Yapışmış gibi.
Pencereler sıkışmış.
- Cass! Sus! - Şeyden çıkmayı denesek… Graham, sus!
- Baba! İyi misin? - Baba. İyi misin?
- İyi misin? - Evet.
Evet, iyiyim.
- İyiyim. - Tamam.
Ne oluyor? Baba!
- Anlamıyorum. - Geri çekilin.
- Neden? Dur. Ne yapacaksın? - Baba!
- Hayır! - Çekilin. Ben hallederim.
Jason, hayır!
- Dursana! - Anne!
- Dur! - Baba!
Anne.
Baba.
Çocuklar.
Baba, bak!
- Tanrım. - Sadece biz değiliz.
Dışarı çıkamıyoruz!
- Bakın! Biri geliyor. - Evet.
Karşı komşu değil mi o? Adı neydi?
- Greg'in karısı. - Adı neyse.
- Adı Susan. Seslenin. - Susan!
Susan, yardım çağır!
Mahsur kaldık! Yardım çağır!
- Kocası da çıkamıyor. - Hemen döneceğim.
Güzel. Yardım çağıracak.
- Yardım çağıracak. - Evet.
Harika. Sorun yok. İyiyiz.
Tamam. Evet. Biliyorum. Bu…
Sorun yok.
Evet, sorun yok. Evet.
Tamam millet, bakalım komşular ne yapıyormuş.
- Tüm komşuları tanıyor musunuz? - Sayılır.
Şu karşıdakiler Richardson'lar. Üç torunları var.
- Max dişçiydi galiba. - Evet.
Şu da adı her neyse. Bisikletçi çocuk.
- Bisikletçi mi? - Şu tam teçhizat gezen aptallardan işte.
Adı Greg. Karısı yardım çağırmaya gitti.
Neden hâlâ dönmedi?
Merak etme. Yakında polisle birlikte döner.
Bir de şu meraklı herif var.
- Adı neydi? - Yok artık. Sokakta adını bildiğin var mı?
Evet, şu köpeği olan gıcık kadın.
Başka kim vardı?
Hah. Şu tekneci armut herifi de unutmayalım.
Teknenin adı neydi?
"Dalgana Bak" mı? Tam armut ya.
- Aferin. - Hı hı.
- Ann. - Hı?
"Bu tek gecelik bir ilişkiydi. Of ya."
Olamaz!
- Tek gecelik ilişki ne? - Yetişkin gece misafirliği.
Yetişkin gece misafirliğiyle normal misafirlik arasında ne fark var?
Şey, yetişkin gece misafirliğinde…
- İstediğin kadar şeker yiyebiliyorsun. - Güzelmiş.
Öyle herhâlde. Bilmem.
"Devlet mi?"
Hey! Onun için çok uğraşmıştım.
Uğraşmadın.
"Olabilir ama neden?"
OLABİLİR AMA NEDEN?
"Güvenliğimiz için belki?"
Bakın. Bizim tekneci armut da yazmış.
UZZAYLILAR
- "Uzaylılar" öyle mi yazılıyor? - Hayır tatlım.
- Uzaylılar bizi neden eve kapatsın ki? - Onlar değil.
SADECE BİZ Mİ? BÜTÜN ŞEHİR Mİ?
"Bütün dünya belki?"
Tamam, herkes bana baksın. Güvendeyiz.
Evimizdeyiz.
İhtiyacımız olan her şeyimiz var ama en önemlisi bir aradayız.
- Donut alabilir miyim? - Hayır, spagettini ye.
- Stres atıştırması yapmak istiyorum. - Sen onu nereden biliyorsun Ruth?
Graham.
Siz orada dayanabiliyorsanız ben de burada dayanırım.
Koşucu kadın yardım bulmuş mudur sence?
Birileri gelecek. Söz veriyorum.
Bence yağmurdan oldu. Bunu yağmur yaptı.
Hayır tatlım, sadece yağmur işte.
Bir şey olmayacak. Sana söz.
Yağmur bugün farklı görünüyordu.
Çocuklar için güçlü durmaya çalışıyorum.
Ama ne oluyor Jason? Bu nasıl gerçek olabilir? Nasıl ya?
- Bilmiyorum. - Tanrım. Annemler. Çok korkmuşlardır.
Karşı komşumuz Richardson'lar gayet iyiler, değil mi?
- Annenlerin de iyi olduğuna eminim. - Haklısın.
Sana bir şey göstermeliyim.
Silah mı o? Jason!
- Silah alıp bana söylemedin mi? - Söyleyecektim.
- Ya çocuklar? - Biliyorum.
- Bir süredir aynı kâbusu görüyorum. - Ne? Ne kâbusu?
Birkaç hafta önce uyandığımda bir şey hissettim.
Güvende olmadığımızı hissettim.
Şimdi güvende mi oldun?
- Özür dilerim. - Tamam.
- Tamam mı? - Tamam.
Onu kaldırmadan önce nasıl kullanıldığını göster.
Hadi ama.
Yapma.
İyi halt ettin.
Bu ne böyle?
Hey.
Delemiyorum.
Yağmur evin etrafında bir tür bariyer oluşturuyor.
Zeminde de aynı şey var.
Bunu kim yapıyor?
Bilmiyorum. Ama bizi buraya hapsetmişler.
- Burada havasız kalmayalım? - Onu da kontrol ettim.
- Hava giriyor. - O zaman yağmurun dinmesini bekleyeceğiz.
- Yatağa gel hadi. - Ann…
Bizi burada tutan şey her neyse…
…insan yapımı değil.
Çocuklar bunu görmesin.
2. GÜN
Ben çoktan denedim.
Çok sakin görünüyorsunuz.
Bizlik bir şey yok sonuçta, öyle değil mi?
Evet. Anne baba sizsiniz. Siz çözersiniz.
Harika. Çek onları. Evet.
Tamam. İyi müzik hakkında bir şeyler öğrenme vaktiniz geldi.
Bu iyi müzik mi oluyor yani?
Evet. Klasikler.
DVD oynatıcımız varmış.
Sanırım sadece iki filmimiz var.
Tamam, şimdi anneniz size görevlerinizden bahsedecek.
Bakın, tatilde değiliz. Programınız olacak.
Yataklar toplanacak. Her gün giyinilecek. Dişler fırçalanacak.
Cass!
Temel şeylere odaklanmalıyız.
Dikkatli planlama yaparsak mevcut gıdamız bize iki ay kadar yeter.
- Bu yiyecek mi? - Evet.
Bunlar epey eski gibi.
Hatta daha bile uzun.
Bunları en son yeriz.
Şu an hâlâ elektriğimiz, suyumuz, gazımız var
ama bunların daha ne kadar devam edeceği meçhul.
O yüzden su ve elektriği
her an kaybedebileceğimiz bir lüksmüş gibi kullanmalıyız.
Bu durum geçici, bunu da atlatacağız.
Annenizle ben sizi koruyacağız. Söz veriyorum.
Üçte "Delgado Takımı" diyoruz.
- Buna gerek yok. - Yap işte.
Bir, iki, üç.
Delgado Takımı!
- Şimdi donut yiyebilir miyim? - Hayır.
Cass.
Ah be dostum.
Bu kapıyı açamam. Çok üzgünüm.
İstediğin bir yere yap.
Ben temizlerim.
4. GÜN
Ru…
Ne demiştim ben?
Okul saatinde okuldaymışız gibi davran.
- Baba, bu bölümü yapmıştım. - Tekrar yap.
- Ne anlamı var ki? - Şu an zaman kaybı gibi gelebilir ama sen…
Haklısın. Tamamen zaman kaybı.
Peki. Gerçek bir şey öğrenmek ister misiniz?
- İşinize yarayacak bir şey? - Evet.
Yürüyün.
Hazır mısınız?
Bugün balık nasıl temizlenir onu öğreneceksiniz.
Balığımız yok tabii ki
ama Ruth sağ olsun,
bu ders için üç pelüş oyuncağını bağışladı.
- Lütfen. - Rica ederim.
Çok teşekkürler. Bıçaklarla ilgili kurallar neydi?
Parmakları kesmeyin.
- Abinizi bıçaklamayın. - Ne?
Kimseyi bıçaklamayın.
Tamam, ilk yapacağınız şey, kafayı ve kuyruğu kesmek.
O kısımları yemeyeceksiniz.
Kafa çıktıktan sonra,
gırtlağın dibinde çok işe yarar bir delik bulacaksınız.
Kesi atmaya oradan başlayacağız.
Bu, etimizi kirletebilecek herhangi bir organı patlatmamızı da önler.
Ortadan böyle kesiyoruz ve sonra da iç organları çıkarıyoruz.
Bu gerçek bir balık olsaydı suyla yıkardık.
Muslukta yıkayabiliriz ya da daha iyisi, okyanusta yıkarız.
Balık işini nereden biliyorsun?
Çünkü denizi seviyorum ve eskiden kendi balıkçı teknem vardı.
Sahi mi?
- Nerede? - Sattım.
- Neden? - Çünkü çocuklar pahalı.
Baba.
Balıklarınızı açın. Filetoları oradan çıkaracağız.
Yediğimiz kısım da burası.
- Ne yapıyorsunuz siz? - Balık temizliyoruz.
- Benimki deniz kızı. - Gördüm.
Çocukların bıçakla oynamasına izin verme aşamasına mı geçtik?
- Öğreniyorlar. - Evet.
Dikkatliyiz anne.
- Eğleniyoruz da. - Eğleniyoruz.
Ne kadar yayıldığını görmek istiyorum.
BEN DE
Diğer komşuya sorar mısın?
Aynen, kulaktan kulağa oyunu gibi.
AYNEN!
1. HAFTA
Burada genelde saat kaç gibi içmeye başlarsınız?
11.00 gibi falan.
10.30 gibi.
Hayır. Yine yapmaya başladı.
- Heyecan verici! - Hayır.
Hop! Atma onu.
- Ne yapıyorsun? - Biriktiriyorum.
Evet.
Bunu şöyle koyuyoruz.
Burada dursun.
Kuruyunca domates tohumumuz olacak.
- Ne? - Seni seviyorum.
- Biliyorum çünkü harikayım. - Evet, öylesin.
"Beş blok. Herkes aynı durumda."
Sağ ol Max.
"Sen nasılsın?"
Şimdilik iyiyim. Sen?
ŞİMDİLİK İYİYİM. SEN?
"İdare ediyorum."
"Ne iş yapıyorsun Jason?"
Mühendisim Max.
Şu an işsizim.
EMEKLİ ÇOCUK DİŞ HEKİMİ ÇOCUKLARDA ÇÜRÜK VAR MI?
Evet, çocuklarımın çürüğü var.
Gelip tedavi edebilir misin?
"Yiyeceğiniz var mı?"
Şimdilik var.
Sizin?
YOK!
Tamam.
2. HAFTA
YAĞMUR İNSANLARI GELDİ ÇOK KORKTUK
- Camlara resim çizmiyoruz Ruth. - Tamam.
Hey!
Sen.
- Anne, sen gitsene. - Hayır, sıra sende kızım.
Mecbur muyum?
- Mecbursun. - Evet, mecbursun.
Hadi. Gel.
Ayağını buraya koy.
Yürü. Hadi!
Hadi.
Evde scooter binmek yok. Hadi ama…
Ta buradaki parçadan başlıyor ve sonra da…
Üç, dört, beş.
- Uno. Ben kazandım! - Aynısından iki tane mi var?
NOEL SÜSLERİ
KAPATMA UYARISI SON İHTAR
Tamam, hazır mısınız? Bir, iki, üç.
En güzel ağaç!
Bakın. Komşular.
Çok güzel.
Noel.
1. AY
- Geri döndü. - Kim döndü?
Yağmur gezgini.
Çok aptalsın.
Yağmurda ortaya çıkıyor.
- Söylemiştim. - Kapa çeneni.
Bu…
Muhtemelen hayvan falandır.
Bu salatada pek salata yok.
İstemiyorsan ben yerim.
Yakında daha çok sebze olacak. Yetişmesi zaman alıyor.
- Mısır gevreği alsam? - Hayır.
Bunu yiyeceğiz. Mızmızlık yapmayın.
- Ben aç değilim. - Ben de.
Tamam. Yemeyin o zaman.
Bugün dışarıda birini gördüm.
- Graham da gördü. - Yağmurdu. Yalan yani.
- Değil. - Yalan.
- Değil! - Durun lütfen.
Bazen uzun süre pencereden dışarı bakarsan olmayan şeyler görebilirsin.
Gördüm onu anne. Bence iletişim kurmaya çalışıyor.
Dışarıda kimseyle iletişim kurmadın çünkü herkes içeride kilitli durumda!
Özür dilerim.
Ru, sesimi yükselttiğim için özür dilerim ama şimdi masal zamanı değil. Tamam mı?
Bu gece biraz daha pozitif olabilir miyiz?
- Evet. - Tamam.
Size bir sürprizim var. Noel kurabiyesi yaptım.
Şekerimiz kalmamıştı, o yüzden bir şeyler uyduruverdim.
Muhtemelen tadı çok kötüdür.
Eline sağlık. Eminim harika olmuştur.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
- Teşekkürler. - Bir tane daha?
Sanmıyorum.
Tanrım! Ne tuhaf bir Noel oldu.
Çocuklara kötülük etmiyoruz, değil mi?
Bu günler onlarda yara bırakacak.
Elimizden geleni yapıyoruz. Önemli olan da bu.
- Hatırlayacakları bu olacak. - Haklısın.
Bu bir gün uzak bir hatıra olacak. Hem zaten çocuklarımız çok metanetli.
Kafayı bulup Hava Kuvvetleri Bir izleyelim mi?
Anlamadım, ne?
Seks çekmecemizin dibinde bir tane cigara buldum.
Seks çekmecesi mi?
Sevgililer Günü'nde aldığımız yağ ve oyuncakları sakladığımız yer hani?
- Evet. Sanırım seks çekmecemiz var. - Evet.
Yelle. Dumanı bacaya doğru üfle.
- Duydu mu? - Sessizce girdi.
"Ailemi kurtarmak için her şeyi yaparım.
Benden yapamayacağım bir şey isteme."
Film başlamadan replikleri söyleme. Nefret ediyorum.
Evet.
"Uçağımdan defol!"
- Bu filmi nereden biliyorsun? - Şey… Klasik sonuçta Ann.
Ya da istersen Annie'yi açabilirim.
- Hayır! Hayır lütfen. - Peki.
O şarkıları duymadan bir gece geçireyim.
Hava Kuvvetleri Bir o zaman.
Ne çok yıldız var.
Kimse dünyayı kullanmayınca gökyüzü hemen açılıveriyor.
Evet, uçak yok, helikopter yok, kirlilik yok.
Bu ay ev kredisini ödeme derdimiz yok.
Evet. Aynen öyle.
Bir süre baş başa gecelerimiz anca böyle olacak.
- Bundan hoşlanıyorsun. - Evet, bayılıyorum.
Hayır, bunu diyorum.
Bunu.
Sanki tuhaf bir şekilde burada bizimle daha mutlu gibisin.
Tuhaf bir şekilde
mutluyum.
Sadece birazcık.
Yok artık!
Oha!
Amanın. Çok güzel.
Koca kız.
Sana iyi şanslar.
Artık onun dünyası.
Artık bu geminin dümeninde biz yokuz.
Anne! Baba! Çabuk!
Noel Baba gelmiş!
- Ne çıktı? - Yarım elma.
Yarım elma mı?
Bu bende vardı zaten.
Unutmuşsundur diye umuyorduk.
- Bu ne? - Belki kuaförcülük oynarken kullanırsın.
- Teşekkürler. - Peki.
Bu ikiniz için. Yavaş!
Piyano kitabı mı?
Evet, büyükannenizin size aldığı piyano bir köşede tozlanıp duruyordu.
- Ben piyano çalmak istemiyorum. - Peki.
- Graham? - Hayır.
- Denedik. - Harika.
Evet. Gray, annen için bir hediye bul.
Ne? Bana ne aldınız?
Siz var ya. Teşekkür ederim.
İlk domatesin.
Büyüdüğünü görmüşler, sürpriz yapmak istediler.
- Onu sen yetiştirdin anne. - Tanrım. Çok tatlısınız.
Kesip paylaşalım mı?
- Hepsini sen yiyebilirsin. - Evet, ye hadi domatesini.
Çok güzelmiş.
- Gözlerim doldu. - Evet.
Anne! Yaşlı teyzeye bir şey oldu!
Bayan Richardson. Çocukları içeri götür.
- Ne oluyor? Baba! - Yürüyün.
- Baba! Hayır! - Hadi. Gelin. Yürü.
İyileşecek mi?
Hayır tatlım. İyi değildi.
Noel bitti mi?
Evet.
Bu sonuncusu. Üzgünüm Cass.
Benim için biraz daha dayan.
Yağmur, yağmur, artık yağma
Git, başka bir gün gel buraya
Korkma Cass.
Yağmur, yağmur…
Yardım edin!
Ne oldu?
Dışarıda biri var. İşte orada!
- Ne oldu? - Pencereden uzak dur.
Neden?
Onları gördüm!
Anne! Baba!
- Kim o? - Ölmüşler.
- Komşu kadın. - Beni içeri alın!
Öldüler. Herkes öldü.
Sizi görmesinler!
Her şey bitti. Buradalar ve yardım gelmeyecek.
- Susan. - Yardım gelmeyecek!
- Sana yardım edemeyiz. Üzgünüm. - Yardım edin!
Yardım etmelisiniz!
Saklanın.
Tamam, aile toplantısı. Hemen.
- Bunlar ne, bilmiyorum. - Size anlatmaya çalıştım.
Ama benim gördüğüm iyi gibiydi.
Bu gecekiler gibi değildi.
Orada gördüklerimiz neyse,
bizi burada tutan şey neyse, hiç iyi falan değil.
Beni dinleyin.
Başımıza kötü bir şey gelmesine izin vermeyeceğim.
- Bu gece sizinle yatabilir miyiz? - Olur.
Dışarıdan görünen tüm yaşam izlerini sınırlayalım.
- Bütün pencereleri örtelim. - Özellikle de yağmur yağarken.
Canavarlar gerçek mi?
- Artık gerçek. - Yardımcı olmuyorsun Graham.
- Biraz sakinleşelim, olur mu? - Peki anne.
Uyu hadi.
Ne yapacağız?
Hayatta kalacağız.
İLAÇ YOK
Cassie? Hayır. Bırak onu Cassie!
Hey!
Hadi. Cassie'yle sonra oynarsınız.
Şimdi beden eğitimi zamanı.
Anne, babam yine beden eğitimi yapmamızı istiyor.
- Baba! - Baba!
Baca kapağı galiba bu. Düşmüş olmalı.
Evet, artık yukarıya kadar görünüyor.
Çatlakları görüyor musun? Büyümüş mü?
Bacamızda neden çatlak var ki?
- Evde yapısal hasar var çünkü. - Ev üstümüze mi yıkılacak yani?
- Umarım hayır. - Hayır!
Boş verin onu. Belki şimdi bacadan çıkabiliriz.
Üst kısmı çok dar. Ağırlığım yüzünden komple çökebilir canım.
O zaman Noel Baba bacadan nasıl iniyor?
Şaka yapıyorum ya. Yukarı çıkmayı deneyeyim.
En hafif benim, kumaşla beni çekebilirsiniz.
Bir şey olmaz.
Üstüne bas.
Yavaş yavaş, tamam?
- Görüşürüz! - Hayır.
Tanrım.
Bu hiç hoşuma gitmedi.
Durun, çatlakları görebiliyorum!
Sakın dokunma. Hiçbir şeye dokunma.
Haklıymışsın baba. Buradan hayatta geçemem.
Seni indireceğim, tamam mı?
Durun! Bir şey deneyeceğim.
Lütfen dikkatli ol ama, tamam mı?
Dikkat et! Yavaşla.
Elim evin dışında!
Anne, hava değişiyor.
Havayı falan hissedebiliyorum.
Tamam. Yeter bu kadar. Gel. İndirin onu.
- Dikkatli ol. - Hadi.
Yavaş yavaş. İşte böyle.
Az kaldı.
- Tanrım. Aferin. İyi misin? - Evet.
Cesur kızım benim. Seninle gurur duyuyorum.
- Cassidy'ye ne oluyor? - Hayır.
Olamaz.
Cass.
- Yok, kıpırdatma. - Üzgünüm Cass.
- Canım Cass'im. - Kalbi.
İlacı bitti.
Çok güzel bir hayatı oldu.
- Neden öyle söylüyorsun? - Çünkü çok yaşlı tatlım.
Bazen çok yaşlanınca çok hastalanabiliyorsun.
Çocukları odaya götür. Televizyonu da aç.
Tamam çocuklar, hadi. Oturma odasında Annie izleyelim.
- Ama anne, Cassidy'yle kalmak istiyorum. - Biliyorum.
Yarına kadar dayanmalısın Ne olursa olsun
Kulaklarınızı kapatın. Şarkı söyleyelim.
Yarın, yarın
Seni seviyorum
Sadece bir gün
Uzaktasın
Doğru olanı yaptın.
Evet.
Ama bir sorunum var.
Burada kalamaz.
Şömine.
Şey… Çocuklar uyuduktan sonra kremasyon yaparız.
Evet, o da bir seçenek.
- Ama dondurucu da var. - Hayır. Onu yapmayacağız.
Durum kötüleşirse, artık iyice kötüleşirse…
…en son çare olarak.
Bu meseleyi sen hallet.
Ben bu konuda hiçbir şey bilmek istemiyorum.
Tamam. Sorun yok.
Evet. Evet, hadi.
Sorun yok, alabilirsin.
Evet.
Ya şu armut herif haklıysa?
Belki de uzaylılardır.
- Uzaylılar yağmuru kontrol edemez. - Bunu bilemezsin.
Her neyseler…
…artık esirleriyiz.
Bizi neden sonsuza dek içeri kilitlesinler ki?
Neden?
Belki de cezalandırmak için.
Bugünlük alacağın güneş ışığı bu kadar.
- Yağmur. Hadi. - Oturma odası bende.
Hadi. Ne yapacağınızı biliyorsunuz.
Hadi Ru. Yürü.
Ruth, hadisene.
- Bu ne şimdi? - Ne?
- Derdin ne senin? - Yeter.
O hareketi yapma.
- Yeter. - Onu yapma.
Tamam. Hadi.
Bitkim.
- Hey. - Bırak.
Ne yapıyorsun?
Yapma!
Bitkimi alacaktım…
Sorun yok. Tamam. Gitti.
Tamam. İyi iş çıkardın. Hepiniz çok iyiydiniz.
3. AY
- Ben doymadım. - İdareli gidiyoruz.
- Ama yemem lazım. - Benim de.
Al.
- Benimkini ye. - Hayır! Daha fazlasını istiyorum.
Sadece bu gecelik, lütfen. Yarın aç kalmaya devam ederim.
Kes şunu! Hemen kes!
- Çekil! Bakayım! - Hepimiz açız.
- Ben de açım. - Bakayım, çekileceğim.
Hayır dedim.
Bırak baksın.
Sen de mi görmek istiyorsun? Peki.
Anne! Ne oluyor?
Bir şeyi yok. Sadece biraz…
Tamam.
Bu elbet bir gün bitecek. Bunu atlatacağız.
Hayır. O zamanlar geçti. Artık dürüst olma zamanı.
- Açlıktan öleceğiz. Evet. - Hayır.
- Öyle deme. - Yavrularımın ölümünü izleyemem.
Bu konuyu konuşmayacağım.
Bu olacak ama.
Hayır, hayatta kalacağız.
Daha iyisini yapacağız. Gelişeceğiz.
Bir yolunu bulacağım. Bana güven.
Hayır. Bulamazsın.
Bitti artık.
Anne, baba. Bunları pişirebilirsiniz.
- Yanlış mı temizlemişim? - Hayır, yanlış yapmadın. Gel buraya.
Gel buraya. Sen bir şey yapmadın.
Nereye gidiyorsun?
- Şimdi ne olacak? - Bekleyeceğiz.
Evet. Hadi, al şunu.
Evet.
Hadi.
Sorun yok. Tamam.
Çek!
Hayır, çocuklara ver sen onu.
Kafan dalgın. Günlerdir bir şey yemedin.
Bir şeyler ye de öyle çalış.
- Tilkiler havuç yer mi ki? - Bu tilki için değil.
Ne oldu?
- Baca balıkçılığı. - Baca balıkçılığı.
- Dikkat et, sıcak. - Tamam, koy.
Bu kısmın tamamen sökülmesi lazım.
Döşemeyi ve altındaki kısmı kaldırınca
bariyere gelmeden birkaç santim toprak olacak.
O kadarı yeter.
Günler haftalara, haftalar aylara karıştı.
Ziyaretçilerin ne kadar kalacağını kimse bilmiyordu.
OCAK
O yüzden güvende kalmak için saklandılar.
Çoğu insan açlıktan öldü.
Kimileri umudunu kaybedip pes etti.
Bazılarıysa yine de bir amaç buldu ve yoluna devam etti.
Şanslı olanlar birlikteliği buldu.
Daha çok gübre lazım.
Ah be, taze bitti.
Kendimiz yapabiliriz.
- Ne diyorsun? Fena değildi bence. - Fena değil.
Hadi.
Daha çok ışık lazım.
ÇOK SOĞUK! OCAK
ŞUBAT
Dış dünya tuhaf ve tehlikeli olmuştu.
İçerideyse insanlar hayatta kalmak için gerekeni buldular.
İçeride özgürdüler.
- Silahı nasıl kaybettiler? - Bilmiyorum canım.
- Uçağımdan defol! - Uçağımdan defol!
Evet!
- Evet! - Yaşasın!
Evet!
- Ne? - Hayır!
Eninde sonunda olacağını biliyorduk.
Evet ama yine de müzik çalabiliriz.
5 YIL SONRA
GRAHAM - 10,5 YAŞINDA GRAHAM - 11 YAŞINDA
YAĞMUR
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN ANNE!
YAĞMUR
Günaydın.
ZARAR VERME AMA KİMSEYE DE KENDİNİ EZDİRME
MERHABA!
SÖRF
Merhaba yağmur.
Tam zamanında.
Bugün ne yapalım efendim?
Her zamanki gibi yanlar kısa, üstler uzun mu?
Bu kadar eğlendiğini bilmiyordum.
Selam Graham.
Saç tıraşına hazır mısın?
Vay. O neydi?
Kapanı otomatiğe bağladım.
- Balıkçılık yok yani? - Ona balıkçılık denemez Ann.
Yeterince yiyecek yetiştiriyoruz, tuzakları bıraksak mı?
Ann? Hey. Ann.
Ev harbiden çöküyor.
Ev çöküyor demek. Süper. Sana bir şey göstereceğim.
Hayır, bak. Daha kötüye gidiyor.
Evin altındaki toprak erozyona uğruyor.
Beş yıldır her gün yağmur var, normal.
Bizi burada tutan şey neyse evi de o ayakta tutuyor.
O zaman bırak her şey dağılsın.
Belki bir gün hepimiz görünmez bir kutuda yaşarız.
Güzel olurdu. Çocuklara seslen. Bir şey göstereceğim.
Ne?
Buna ne diyeceksin?
- Ne? - Hadi ama.
İnanamıyorum.
- Sesi duyuyor musun? - Evet. Duydum.
Biraz emekle yapamayacağın şey yok. Değil mi?
Evet. Vay be.
Anca birkaç kez çalıştıracak benzin var. Gerçekten çalışıyor ama.
Değil mi?
- Yani hadi ama. - Evet.
- Kaç yıl oldu? - Evet. Altı falan.
- Yedi. Yedi yıl! - Aşağı yukarı.
Evet, çok uğraştırdı. Şuna baksana.
Yok artık!
Evet, çok uğraştırdı.
- Tam bir zaman kaybı. - Ne?
Ne dedin sen?
Yani…
Hiçbir yere gitmeyecek bir araba yaptın. Buna ne denir ki yani?
Faydalı bir şey yapmak istiyorsan yarın çiy toplayıcıyı kurmama yardım et.
Niye? Yeterince yiyecek ve su var zaten.
Onlara sonsuza dek bel bağlayamayız, değil mi?
Sen söyle. Olabilir mi?
Elektrik gitti. Gaz gitti. Her şey gitti.
Ama biz hâlâ buradayız.
Biz hâlâ buradayız.
Ben buradayım. Sen buradasın. Kardeşin burada. Annen burada.
Ben bizim için savaştığım için hayatta kaldık.
Bir gün olur da bu yağmur durursa da buna hazır olacağıma emin ol Graham.
Aptal arabanı göstermen bitti mi?
Evet Graham, bitti.
Graham, hadi ama. Dur. Graham, bekle.
Graham kötüleşiyor.
İkisi de kötüleşiyor.
Böyle çocukluk olmaz.
Ben bunları düşünmüyor muyum?
Onlardan hiç bahsetmiyorsun.
Benim burada tek bir işim var.
O tek işim de sizi hayatta tutmak.
Biz de seninle buradayız.
Bu senin tek başına çözmen gereken bir sorun değil.
Çocuklar babalarını özlüyor.
Ben de kocamı özlüyorum.
Su toplamaya yardım etme vakti.
Perdeleri kapatın. Hadi bakalım.
Kuralları iyice gevşetmeye başladınız, özellikle de sen.
- Ne? - Evet.
Tavan arasındaki çizimlerin bizi açık ediyor, buna son ver.
- Hayır. Onu elimden alamazsın. - Alırım.
- Şaka mı bu? Anne. - Bir hata yaparsak her şey biter.
Daha ne kadar saklanacağız? Ne anlamı var?
Saklanın. Saklanın.
Tamam.
Yürü.
Jason.
Silah.
- Ben giderim. - Hayır. Orada kal.
Orada kal.
Graham! Hayır!
Ne yapıyorsun? Baba, ne yapıyorsun?
Dur! Dur!
Neredeyse çıkıyordum. Az kalmıştı.
- Neredeyse çıkıyordum. - Tamam.
- Çıkabilirdim… - İyi misin?
Tuzlu su bu.
Ne? Hey.
İyi misin? Hayır, dur.
- Deniz suyu bu. - Ne?
Gel buraya. Pencereden uzaklaş.
Hey. Duyuyor musunuz?
Yağmur durdu.
Leviathan.
Kraken.
Deniz kızları.
Bir düşünsene baba.
Okyanus tabanının %80'i keşfedilmemiş.
Ya bu şeyler uzaydan gelmediyse?
Ya o deniz canavarı hikâyeleri gerçekse?
Ya bu yüzden yağmuru kontrol edebiliyorlarsa?
Dünyamızı fethetmiyorlar. Burası onların dünyası. Onların yuvası.
Hayır, burası bizim yuvamız ve burada güvendesin.
Söz veriyorum.
Öyle diyorsan.
Şey…
Bunlara biraz ara versen? Bu çok…
Git faydalı bir şey yap.
Tamam.
Şuna baksana.
Her şey ölüyor.
Tuzlu su. Ruthie haklıymış.
O şey gelip bütün toprağı zehirledi.
İçme suyu da öyle. Hiçbirini kullanamayız.
Buraya kadar demek. Bizi de herkes gibi aç bırakacaklar.
Ann.
Bizi istemiyorlar Jason.
Süper! Nereye gidecekmişiz peki?
Çiy toplamak için branda serdik. Onları kullanırız.
- Yeniden ekeriz. Baştan başlarız. - Sen dedin. Suyumuz yok.
- Şu an yok. Yine yağar. - Bilmiyorsun.
Bunu senin için kurmamıştık.
Hey.
Ona girmek için çok küçüksün.
Bize hep ne diyorsun? Havasız üç dakika dayanılır.
Susuz üç gün.
Yiyeceksiz üç hafta.
Susuzluktan ölmeden önce üç günümüz var.
İş oraya varmayacak. Hayatta kalacak kadar suyumuz olacak.
Eskisinden biraz az sadece. Halledeceğim.
O şey geri gelirse ne olacak? O zaman ne olacak?
Bilmiyorum Ann! Bilmiyorum! Ne yapayım? Vurayım mı onu?
Gözlerini aç! Sen mi bizi hayatta tutuyorsun?
Bacadaki çatlak sayesinde hayattayız.
Ölenlerden iyi değiliz, sadece daha şanslıyız!
Bu evden çıkmanın bir yolunu bulamazsak öleceğiz, bunu biliyorsun!
Tanrım.
- Yardım ediyordum. - Bu ne?
Ne oldu bilmiyorum. Özür dilerim.
- Çok mu kötü? - Ruth, iyi misin? İyi misin?
- Ruth. - Hayır! Öldürme!
- Ne oluyor? - Dur. Şunu temizleyelim.
- Ruth, ne oluyor? - Bilmiyorum. Üzgünüm.
- Baba, kardeşim iyi olacak mı? - Evet.
Yanıyor resmen.
Enfeksiyon yayılıyor.
Ateşi düşmüyor. Bir şey yapmamız gerek.
Bu son suyumuz. Ona lazım.
Hey.
Yavaş.
Antibiyotik lazım.
Jason!
Graham! Yardım et!
Hadi.
Çatlaklar. Çatlak var.
Ne yapıyorsun?
Ev çöküyor.
Şuna bak. Çatlak.
Jason!
Bariyer derin değil.
- Gördün mü? - Jason, cevap ver.
- Gördün mü? - Ne gördün?
- Kaymış. Bir deneyeyim. - Jason. Neyi?
Bir çıkış yolu bulabilirim.
Dur. Hey.
Evet, daha derin. İşte.
Bana bak. Jason.
- Hayır. Yeter. - Beni dinle.
- Evin çöktüğünü söylemiştin ya? - Dur.
- Bir saniye dur. - Belki başka bir şey kayıyordur.
- Bacadaki çatlaklar gibi. - Bir nefes al.
Arayıp bulmalıyım. Bulmalıyım.
Neyi bulacaksın?
- Gördün mü? - Neyi gördüm mü?
Bak. Çatlağı takip et.
- Kaçış yolumuz. - Hayır.
Çatlakları takip etmeliyiz. Nereye gittiğini bulmalıyım.
Ne yapıyorsun? Dur.
- Dur Jason! - Başarabilirim!
Dur! Bırak deneyeyim! Buna mecburum!
Yeter artık!
Yeter!
- Artık… - Hayır!
Dur!
Geçmiş.
Geri çekilin! Çekilin!
Yardım edin. Burası.
- Nereye çıkıyor? - Ana kanalizasyon borusuna.
Bütün mahalle bağlı.
Richardson'lar.
Diş hekimiydi.
- Antibiyotiği vardır. - Evet.
- Oraya girmem lazım. - Sığmazsın.
- Deliği büyütmem gerek. - Jason, boru metal.
- Denemeliyim. - Vaktimiz yok.
Buna vaktimiz yok. Ben sığabilirim.
Hayır. Hayır.
Bu sefer sıra bende.
Sıra bende.
- Deneme. Deneme. - Gayet net.
Ne düşündüm biliyor musun?
Evlilik yeminlerimize "Karını tuvalete indirme" eklenebilirdi.
Bunun için biraz geç. Sence de öyle değil mi?
- Dikkatli ol lütfen. - Olurum.
Yavrumuz için ilaç getireceğim.
Tamam.
Hadi.
Hazırım.
Ann, bir şey görüyor musun?
Hiçbir şey.
Devam edeceğim.
Bekle.
- Gevşek bir tuğla var. - Tamam Ann, geri dönmelisin. Geri dön.
- Anne? - Ann?
- Hayır. Lütfen hayır. - Anne, duyuyor musun?
Olamaz.
Anne! Anne, geri dön!
Ann!
Baba! Hemen buraya gel!
Çabuk ol! Baba, buraya gel.
Bak. Gel. Çabuk.
- Bak. Başarmış. - Beni duyuyor musunuz? Alo?
Hey, beni duyuyor musunuz?
Evet. Anne, sen iyi misin?
Evet, iyiyim.
Bayan Richardson.
Gelgit mi olmuş?
Sanki bu ev yıllardır su altında kalmış gibi.
Fazla vaktimiz yok canım.
- Anne, yağmur başladı. - Ann, yağmur yağıyor.
Ann, hemen ilacı bul ve çık!
Bulmadan çıkmam.
Artık çok geç Ann. Yağmur başladı.
Bir dakika.
Bay Richardson?
- Evet! - Ne?
- Evet. - Ne?
Tamam.
Klindamisin.
Azitromisin.
- Ne o? - Antibiyotik.
- Tetrasiklin. Penisilin. - Evet! Antibiyotik!
Tamam Ann, koş! Koş!
- Bakın! - Çık oradan! Hemen! Hadi!
- Koş! Hadi! - Koş!
- Bakın! Aldım! - Koş! Hadi! Koş!
Buradayım!
Al şunu. Hadi. İpi at! Beni çek hemen!
Al, tut.
Burası sende.
Al bakalım. Tamam. Aç hadi ağzını. Hadi.
İlaçları aldık, tamam mı?
Al, iç hadi şunu. Suyunu da iç.
Aferin. İşte böyle.
Hemen etkisini gösterir.
İyileşeceksin.
Aferin kızıma. Hadi bakayım.
Tamam.
Ann, silah nerede?
Kaybettim.
Artık peşimize düşecek.
Ama kaç kişi olduğumuzu bilmiyor.
Sen çocukları alıp tavan arasına götür, orada saklanın.
Ben burada kalırım.
Bir de Ann,
ne duyarsan duy,
lütfen yağmur durana kadar oradan çıkmayın.
- Pes ediyorsun. - Pes etmek değil bu. Tam tersi.
Siz yaşayacaksınız. Hepiniz. Benim için yaşayacaksınız.
Bu yaşamak değil, hayatta kalmak.
Artık yetmiyor.
O kapıyı açabildiklerini biliyoruz. Onlar girebiliyorsa biz de çıkabiliriz.
Gerekirse savaşırız.
Onlarla savaşamayız. Neden bahsettiğini bilmiyorsun.
Ufacık da olsa kaçma şansımız varsa ben o şansı zorlarım.
Doğru söylüyor.
Biz hayatta kalmaya uğraşırken ailemiz parçalanıyor.
Burada bizim için bir hayat kalmadı.
Denemek zorundayız.
Bedeli ne olursa olsun kaçmayı denemeliyiz.
Tamam. Bunu birlikte yapacağız ve elimizdekileri kullanacağız.
Neyimiz var ki?
Evimiz.
Pencereleri açın. Artık saklanmak yok. Girmelerine izin vereceğiz.
Buradan çıkmak için ne gerekiyorsa yapacağız.
Hey. Şunu alır mısın?
Şimdi biz onları tuzağa düşüreceğiz.
Graham, sen yaratığı takip edeceksin.
Ruth, sen oltayı atacaksın.
Ann, sen onu bana çekeceksin, ben de kancayı takacağım.
Onu oltaya düşürüp kaçacağız.
Bizi burada mahsur bıraktılar, ölmemizi bekliyorlar.
Bugün bu evdeki son günümüz.
Hadi balık avlayalım.
Dikkatli ol.
Ruth!
- İyi misin? - Evet!
Graham!
Babam nerede?
- Jason! - İyiyim!
Burada!
Nereden geliyor?
Gitti.
İçeri girdi!
Anne, saklan! Eve girdi!
Baba! Sana doğru geliyor!
Neredesin?
Hedefi göremiyorum!
Ann! Yak şunu!
Yak şunu hemen!
Geri geliyor!
Hadi!
Yakaladım seni.
Baba!
- Baba! - Hayır!
- Jason! - Baba!
Jason!
Gitmemiz gerek! Hadi!
Hadi baba! Hadi!
Çabuk ol! Gidelim! Hadi!
Su çok hızlı yükseliyor. Tavan arasına çıkmalıyız.
- Zıpkın nerede? - Iskaladım. Mutfakta kaldı.
Boş ver, gidelim.
Ben alabilirim!
Yukarıda buluşuruz.
Git.
Dikkat et!
Çabuk! Hadi!
- Acele et! - Gidin!
Hadi! Çabuk!
- Hadi! - Koşun!
Hadi!
Ruth, pencereyi dene. Baba!
Hadi! İt!
- Hadi! - Kanca!
Hadi, yürü.
Ben iyiyim. İyiyim.
Gidecek yerimiz yok.
- Sen bunu hazırla! Çabuk! - Tamam.
Tamamdır.
Ruth, oltayı at.
İpi bulmamız gerek.
Çok karanlık.
Bir arada kalın!
Nefes alın! Derin nefes alın!
Su boşalıyor!
Tutunamıyorum!
Graham!
Hadi! Çabuk!
Kapıyı aç yoksa seni deşerim!
Jason, ev çöküyor!
Çıkar bizi!
Açılmıyor.
Aç şu kapıyı!
Baba, dur!
Onu öldürürsen asla çıkamayız.
Size anlatmaya çalıştım ama benim gördüğüm iyi gibiydi.
- İyi falan değil. - Bence iletişim kurmaya çalışıyor.
- Burası onların yuvası. - Burası bizim yuvamız.
Tek işim sizi hayatta tutmak.
Bu sadece senin sorunun değil.
Ben savaştığım için hayatta kaldık.
Silah mı aldın?
- O şey geri gelirse ne olacak? - Bilmiyorum! Vurayım mı onu?
Hayır! Öldürme!
- Anne, baba? - Yakın durun.
Ruth!
Ruth! Dur!
Yağmurun durduğu o gün nerede olduğunu herkes hatırlar.
Bir salı günüydü, yaz daha tam gelmemişti.
Yıllar sonra ilk kez ailem umudu hissetmişti.
DALGANA BAK
Sonunda merhamet göstermek bizi özgür bırakmıştı.
Biz onlara merhamet gösterdik, onlar da bize.
Onları bir daha görmedik ama hâlâ orada olduklarını düşünüyoruz.
Ne de olsa burası onların da yuvası.
Nereye?
Ana yelkeni aç!
Annem, babam, abim ve ben yeni bir yuva aramaya çıktık.
Uzun yıllar boyunca kendimizi yalnız hissettik.
Yağmurdan sonra, yalnız olmak zorunda olmadığımızı anladık.
Sesimi duyan var mı?
Başka kurtulanlar var mı?
1. GÜN
Alo?
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir