Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Μπαμπά;
Ναι;
Είσαι εδώ πάνω;
16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1993
Μπαμπά, μπορείς να με βοηθήσεις να ζωγραφίσω τη μαμά σ' αυτό το χαρτί;
Άλεξ, κοίταξέ με.
Ο κακός άντρας ήταν μπροστά σου όπως εγώ;
Ή ήταν από αυτήν την πλευρά; Ή απ' αυτήν;
-Ήταν μπροστά μου. -Ακριβώς μπροστά σου;
-Ναι. -Η μαμά τον είδε;
Δεν νομίζω.
Όχι; Εσύ τον είδες πρώτος;
Ναι, εγώ τον είδα πρώτος.
Είχε τσάντα;
Ναι.
Και την άνοιξε ή ήταν ήδη ανοιχτή;
Την άνοιξε.
Και τι έβγαλε;
Ένα μαχαίρι.
Τι σου έκανε;
-Με έριξε κάτω! -Σε έριξε;
Ναι.
Ο κακός άντρας έβαζε τα πράγματά του μέσα της.
Τι της έβαζε;
Ένα μαχαίρι. Να το μαχαίρι του.
Το είδες;
Ναι, είδα το μαχαίρι.
Είδες όλες τις φορές;
Το είδα… Ναι, το είδα όλο.
Ο γιος μου είδε τον φόνο της μητέρας του.
Αλλά κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει πόσο καιρό θα έπαιρνε
για να βρεθεί ο υπαίτιος.
Ο ΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΡΕΪΤΣΕΛ ΝΙΚΕΛ
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
ΝΟΤΙΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
Τι έχεις εκεί;
-Έχω μια κάμερα. -Γιατί;
Για να βγάλω φωτογραφίες.
Αγκαλίτσες.
Δεν μας αρέσει αυτό, έτσι, Άλεξ;
Η Ρέιτσελ και ο Άλεξ ήταν πολύ δεμένοι.
Είχε πάντα την αμέριστη προσοχή της Ρέιτσελ.
Δεν την τραβούσαν τα αστραφτερά πράγματα. Απολάμβανε τα απλά πράγματα.
ΑΝΤΡΕ ΧΑΝΣΚΟΜΠ
Τη συντροφιά των ανθρώπων που αγαπούσε.
Ήταν μια γυναίκα που έβρισκε χαρά και στα πιο απλά πράγματα.
Ανυπομονώ.
Κοιμήσου.
Χάιδεψε τη Μόλι. Ξάπλωσε και χάιδεψέ την.
Τότε δούλευα πέντε μέρες τη βδομάδα ως ταχυμεταφορέας με μοτοσυκλέτα
και πήγαινα σε όλη τη χώρα.
Ήμουν κάτω, έβγαζα τη μηχανή μου, και ετοιμαζόμουν.
Παρόλο που είχαμε αποχαιρετιστεί, εμφανίστηκαν και οι δύο.
Κατέβηκαν τις σκάλες και με χαιρέτησαν.
Μου έχει εντυπωθεί αυτή η ανάμνηση. Να μου χαμογελάνε στα σκαλιά, χέρι χέρι.
Ο Άλεξ να είναι ήρεμος και η Ρέιτσελ να φαίνεται υπέροχη.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1992
Πήγαιναν τακτικά στο Γουίμπλεντον Κόμον.
Πάντα είχε τη φήμη ότι είναι ασφαλές μέρος.
Και ο Άλεξ χρειαζόταν την άσκηση όσο και ο σκύλος.
Αλλιώς θα 'χαν απίστευτη υπερένταση.
Εκείνη τη μέρα ήμουν στο Λονδίνο και με έστειλαν στα περίχωρα.
Δεν υπήρχαν κινητά ακόμη.
Οπότε, δυο φορές τη μέρα τους έπαιρνα για να βεβαιωθώ ότι όλα ήταν καλά.
Αργότερα το πρωί, σταμάτησα,
βρήκα ένα τηλέφωνο που δούλευε
και κάλεσα τον αριθμό.
Απάντησε μια αντρική φωνή.
Και πάγωσε το αίμα μου.
Κατάλαβα αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Είπε "Είμαι αστυνομικός".
"Πού είναι η Ρέιτσελ;"
Κι απάντησε "Έγινε ένα ατύχημα".
Είπα "Είναι νεκρή;" "Δεν μπορώ να σας το πω αυτό".
"Μόλις το είπες".
Και ρώτησα "Πού είναι ο Άλεξ;"
"Είναι ασφαλής. Είναι στο νοσοκομείο".
Είπε "Μείνε εκεί που είσαι. Στέλνουμε περιπολικό".
Έκλεισα το τηλέφωνο, έπεσα στο πάτωμα και κατέρρευσα.
Άντρε, είμαι πάνω στο στομάχι σου.
Πάτα παύση.
Εγώ δεν…
Δεν ξέρω τι λες.
Μας αρέσει αυτό.
-Σας αρέσει; -Ναι.
Οτιδήποτε πίστευα για το πόσο σταθερή είναι η πραγματικότητα διαλύθηκε.
Ήμουν σε μια κατάσταση που άγγιζε τα όρια της τρέλας.
11:20 π.μ.
Στις 15 Ιουλίου 1992
με ενημέρωσαν ότι κάποιος που πήγε βόλτα τον σκύλο του βρήκε ένα πτώμα στο Κόμον.
ΡΟΝ ΤΕΡΝΜΠΟΥΛ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΣ
Δουλειά μας είναι να αντιμετωπίζουμε αυτές τις καταστάσεις ως επαγγελματίες.
Να κρατάμε απόσταση από όσα βλέπουμε ως συνάνθρωποι.
Περπατούσα στο χορτάρι
και μετά έστριψα δεξιά σε ένα μικρό ξέφωτο.
Ήταν η χειρότερη σκηνή εγκλήματος.
Έμοιαζε με λυσσαλέα επίθεση.
Το θύμα είχε δεχτεί επίθεση, σύρθηκε,
μαχαιρώθηκε 49 φορές μέσα και γύρω από τον λαιμό και το στήθος.
Και ήταν στο έδαφος με τα χέρια της μπροστά στο πρόσωπό της,
σαν να προσπαθούσε να προστατευτεί.
Ήταν τερατώδες.
Οι αστυνομικοί μού είπαν ότι η Ρέιτσελ είχε δεχτεί επίθεση από πίσω.
Ότι την είχαν μαχαιρώσει πολλές φορές και ότι είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση.
Ότι ο Άλεξ ήταν κολλημένος πάνω στη μητέρα του.
Και ότι χρειάστηκε, ουσιαστικά, να τον τραβήξουν,
για να τον φροντίσουν.
Τον Άλεξ τον είχαν πάει στο νοσοκομείο.
Όταν έφτασα
είπαν ότι θα ήθελαν να μιλήσω σε ψυχολόγο
πριν δω τον Άλεξ.
Ο ψυχολόγος είπε ότι τα παιδιά έχουν αντοχές.
Μπορούν να ξεπεράσουν άσχημες καταστάσεις.
Είπε ότι πρέπει να ξέρουν
ότι είναι οριστικό, ότι αυτό το άτομο δεν θα επιστρέψει.
Τον Άλεξ τον έφερε μια νοσοκόμα και φαινόταν απίστευτα ήσυχος.
Είχε πληγές κάτω από τα μάτια. Μελανιές στα μάγουλα.
Και είχε ένα έντονο βλέμμα στα μάτια του,
σαν κάποιος πολύ γέρος σε πολύ νεαρό σώμα.
Τον πήρα αγκαλιά και βασικά επανέλαβα όσα είπε ο ψυχολόγος.
Ότι έγινε ένα ατύχημα, ότι η μαμά πέθανε και δεν θα επιστρέψει.
Συνέχιζε να κοιτάζει επίμονα. Δεν έκανε ερωτήσεις.
Αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι μου έλεγε "Το ξέρω ήδη αυτό.
Είναι κάτι που δεν χρειάζεται να μου το εξηγήσεις".
Άλεξ, γύρνα και χαιρέτησέ με.
Χαιρέτα.
Δεν ξαναρώτησε ποτέ πού ήταν η μητέρα του. Ούτε μία φορά.
Η περιοχή αποκλείστηκε
λίγο αφού το ημίγυμνο πτώμα της γυναίκας βρέθηκε από έναν περαστικό.
Οι αστυνομικοί λένε ότι δέχθηκε λυσσαλέα επίθεση,
στην οποία ήταν παρών ο δίχρονος γιος της.
Πήρε ο αρχισυντάκτης και είπε
"Μόλις μάθαμε ότι έγινε θανατηφόρα επίθεση στο Γουίμπλεντον Κόμον".
ΙΒ ΡΙΤΣΙΝΓΚΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
"Πήγαινε με το συνεργείο".
Το Γουίμπλεντον είναι ένα πλούσιο μέρος, με πολύ όμορφα σπίτια.
Το Γουίμπλεντον Κόμον είναι ένα άλσος έκτασης 4.500 στρεμμάτων,
κυριολεκτικά στην άκρη του κεντρικού Λονδίνου.
Ο φόνος έγινε μέρα μεσημέρι
κι η αστυνομία είναι βέβαιη ότι ο δολοφόνος είχε παντού αίματα.
Ιβ Ρίτσινγκς, Sky News.
Ήταν εμφανές πόσο κλονισμένοι ήταν οι αστυνομικοί που βρέθηκαν εκεί.
Ένας περαστικός τη βρήκε ημίγυμνη,
και ένα μικρό αγόρι ήταν κολλημένο πάνω στο πτώμα.
O επιθεωρητής Α' Μπάσετ, ο οποίος ήταν επικεφαλής για την έρευνα,
αυτός έκανε την πρώτη ενημέρωση.
Το μικρό αγόρι ήταν καλυμμένο με λάσπη και αίμα.
Το αίμα πιθανώς προήλθε από τη μητέρα.
Ήμουν επιθεωρητής Β' και το δεξί χέρι του Τζον Μπάσετ.
ΠΟΛ ΠΕΝΡΟΟΥΖ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ Β'
Όταν φτάσαμε στη σκηνή του εγκλήματος
είδα ότι είχε υποφέρει φρικτά κατά τη διάρκεια της επίθεσης.
Όταν κοιτάξαμε προσεκτικά το σώμα, είδαμε ότι ήταν σε μη φυσική θέση.
Τα ρούχα της είχαν σκιστεί.
Υπήρχε υγρασία μέσα και γύρω από το σώμα της.
Αυτό έδειχνε ότι πιθανώς υπήρχε σεξουαλική διάσταση στο έγκλημα.
Ήταν τρομακτικό το ότι ήταν ελεύθερος κάποιος που διέπραξε ένα τέτοιο έγκλημα.
Αν κάποιος είναι ικανός για κάτι τέτοιο,
είναι πιθανό να ξανασυμβεί,
και υπάρχει πίεση να συλληφθεί πριν το ξανακάνει.
16 ΙΟΥΛΙΟΥ 1992 Η ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ
Για δεύτερη μέρα η αστυνομία χτένισε 4,000 στρέμματα
ψάχνοντας για στοιχεία για τον φόνο.
Με το μέγεθος του Γουίμπλεντον Κόμον κατάλαβα αμέσως ότι θα ήταν δύσκολο έργο.
Συνήθως, σε μια δολοφονία
έχεις 10, 15 αστυνομικούς.
Σ' αυτήν είχαμε περίπου 40.
Και ήταν προφανές από την αρχή ότι θα ήταν μεγάλη υπόθεση.
Ανακοινώθηκε πως η δολοφονημένη μητέρα είναι η Ρέιτσελ Νικέλ.
Το πτώμα της ταυτοποιήθηκε από τον πατέρα του νεαρού γιου της.
Κυκλοφόρησαν φωτογραφίες της Ρέιτσελ Νικέλ,
ο κόσμος είδε πώς ήταν.
Έμοιαζε να ακτινοβολεί ζωντάνια.
Ο κόσμος μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του στη θέση της.
Μπορούσε να θυμηθεί πώς είναι να είσαι 23 ή να είσαι νέος γονιός.
Βλέπαμε μια ιστορία αγάπης στις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν.
Υπήρξε μια άμεση σύνδεση.
Δεν είχα ξανανιώσει κάτι τέτοιο και δεν το ξανάνιωσα ποτέ.
Ήμασταν αχώριστοι. Νιώθαμε ότι είχαμε δεθεί απόλυτα.
Είναι αυτό που οι άνθρωποι ονειρεύονται ότι θα βιώσουν.
Να ερωτευτείς παράφορα, να νιώθεις ολοκληρωμένος με κάποιον.
Νιώθαμε πολύ τυχεροί που το είχαμε.
Όταν η Ρέιτσελ έμεινε έγκυος, αιφνιδιαστήκαμε.
Εγώ ήμουν 25 και η Ρέιτσελ 19.
Ήταν προσηλωμένη στο να τελειώσει τις σπουδές της,
να βρει μια καλή δουλειά.
Αλλά μόλις συνειδητοποίησε ότι ήμουν αποφασισμένος,
ήξερε ότι μπορούμε να το κάνουμε.
Οπότε, κάναμε το βήμα.
Την πρώτη φορά που παίρνεις ένα παιδί αγκαλιά
και το βλέπεις να αναπνέει…
Είναι υπερφυσικό.
Απολύτως υπερφυσικό.
Η γέννηση ενός παιδιού είναι κάτι μαγικό.
Η Ρέιτσελ είχε έμφυτο το μητρικό ένστικτο. Ήταν εκπληκτική.
Αγαπούσαν πάρα πολύ ο ένας τον άλλον.
Ολοκλήρωνε ο ένας τον άλλον.
Είναι ανθρώπινη αντίδραση.
Εύχεσαι να είχε συμβεί σ' εσένα αντί γι' αυτούς.
Ο αστυνομικός πρότεινε να πάμε στο σπίτι να πάρω μερικά πράγματα.
Έβαζα τα αγαπημένα πράγματα του Άλεξ σε μια τσάντα.
Το αγαπημένο του αρκουδάκι, σορτσάκια, μπλουζάκια, πιτζάμες
και την προβιά στην οποία κοιμόντουσαν κάθε βράδυ από τότε που γεννήθηκε.
Δεν ξαναζήσαμε εκεί. Ήταν σαν να έχει βεβηλωθεί ο χώρος.
Ο φίλος της Νικέλ,
της μητέρας που δολοφονήθηκε στο νότιο Λονδίνο χθες,
έκανε έκκληση για βοήθεια.
Δεν ήμουν προετοιμασμένος όταν μπήκα εκεί μέσα.
Πρέπει να ήταν 100 δημοσιογράφοι εκεί.
Υπήρχαν φωτογραφικές μηχανές, τηλεφακοί,
βιντεοκάμερες στραμμένες προς το μέρος σου σαν εχθρικό τάγμα.
Όλοι ήθελαν να δουν πώς ήταν ο σύντροφος της Ρέιτσελ.
Κάποιος πρέπει να ξέρει κάτι
λόγω της βαναυσότητας της επίθεσης.
Δεν μπορεί να πήγε σπίτι του απαρατήρητος.
Και θα έλεγα σε οποιονδήποτε τον ξέρει,
όπως κι αν νιώθει γι' αυτόν,
να μιλήσει πριν καταστρέψει και τη ζωή κάποιου άλλου.
Αλλά και όλοι ήθελαν να μάθουν τι είχε συμβεί στον γιο της Ρέιτσελ.
Ήταν τόσο σοκαριστικό.
Δεν έχει πει τίποτα.
Δεν ξέρω πώς θα είναι στο μέλλον, αλλά δεν είναι πολύ άσχημα.
Δεν τραυματίστηκε, ευτυχώς.
Και το πιο θετικό είναι ότι μου λένε ότι είναι μικρός και δεν θα θυμάται πολλά.
Επιστρέψαμε στο Κόμον για να της αφήσουμε ένα τριαντάφυλλο, να την αποχαιρετήσουμε.
Και ήμασταν στα πρωτοσέλιδα τότε.
Δημοσιεύτηκε μια έγχρωμη φωτογραφία του Άλεξ στην αγκαλιά μου.
Ήταν απόλυτα αναγνωρίσιμος.
Αποκάλυπταν την ταυτότητα του μοναδικού μάρτυρα του φόνου
και υπήρχε πιθανότητα κάποιος διαταραγμένος
να θελήσει να ξεφορτωθεί τον μοναδικό μάρτυρα.
Από εκείνη τη στιγμή και μετά ήξερα
ότι βρισκόμασταν σε τεράστιο κίνδυνο.
Ο δίχρονος Άλεξ δείχνει ψυχική αντοχή, αλλά βρίσκεται σε κατάσταση σοκ.
Ένα δίχρονο παιδί δεν έχει αντίληψη της έννοιας του θανάτου.
ΔΡ ΝΤΟΡΑ ΜΠΛΑΚ
-Πόσο μπορεί να διαρκέσει το τραύμα; -Όλη του τη ζωή.
Ξέσπασε βροχή Και παρέσυρε την αράχνη…
Βρήκαμε καταφύγιο στο σπίτι της μητέρας μου.
Ο Άλεξ έβλεπε εφιάλτες, τρομερούς εφιάλτες.
Αν είχε κοιμηθεί βαθιά το βράδυ, την τελευταία ώρα θα δυσκολευόταν πολύ.
Οπότε, ό,τι κι αν ένιωθα, έπρεπε να το καταπνίξω.
Να το αφήσω στην άκρη, δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω τότε.
Όσο άσχημη κι αν ήταν η κατάσταση για μένα εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή,
οι ανάγκες του είχαν προτεραιότητα.
Η αστυνομική έρευνα περιλαμβάνει 54 αστυνομικούς.
Και ποιο είναι το όνομα;
Αυτή είναι μία από τις τρεις αίθουσες συντονισμού.
Έχουν ήδη ληφθεί 1.500 τηλεφωνήματα από το κοινό.
Όλα πρέπει να αξιολογηθούν και να δρομολογηθούν ενέργειες.
Ήταν περίπλοκη υπόθεση και η διερεύνηση ήταν δύσκολη.
Αίθουσα συντονισμού.
Η συλλογή όλων των πληροφοριών ήταν αναγκαία και χαώδης.
Τα τηλέφωνα δεν σταματούσαν.
ΚΛΕΙΣΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Θα είδατε φωτογραφίες της Ρέιτσελ.
-Ναι. -Ναι;
-Την είχατε ξαναδεί εδώ; -Όχι.
Παίρναμε καταθέσεις στο Κόμον.
Σίγουρα κάποιος θα τον είδε
να πηγαίνει στον τόπο της δολοφονίας ή να φεύγει.
Υπήρχε μεγάλη πίεση να βρεθεί μάρτυρας.
Από την ομάδα για τη δολοφονία της Νικέλ. Σας σταμάτησαν ήδη;
Ανταποκρινόμαστε γρήγορα.
Υπάρχουν πολλοί ακόμη. Δεν θα το αρνηθώ.
Αλλά τελικά θα μιλήσουμε σε όλους.
Είναι ευθύνη δική μου και των υφισταμένων μου.
Θα τον πιάσουμε.
Ελήφθησαν δείγματα από τον τόπο του εγκλήματος
και υποβλήθηκαν στο εργαστήριο για ανάλυση.
Έπεφτα συνεχώς σε αδιέξοδο.
Ο βιολόγος έλεγε "Δεν βρίσκουμε τίποτα".
Κι εγώ έλεγα "Τι εννοείς τίποτα; Το DNA της;"
"Όχι, δεν βρίσκουμε τίποτα".
Δεν μου είχε ξανατύχει κάτι τέτοιο. Ήταν περίεργο.
Και ο επιστήμονας έλεγε
"Θα το προσεγγίσουμε από άλλη οπτική".
Αλλά και πάλι τίποτα.
Υπήρχε ένα αίσθημα απελπισίας γιατί έπρεπε να τον εντοπίσουμε άμεσα.
Κι είχαν περάσει δυο τρεις βδομάδες
και βρισκόμασταν στο ίδιο σημείο που ήμασταν την πρώτη μέρα.
Είχαμε μια δολοφονία χωρίς μάρτυρες, χωρίς εγκληματολογικά στοιχεία.
Και τίποτα άλλο. Τι κάνεις μετά;
Λόγω του πόσο δύσκολη ήταν η κατάσταση,
η αστυνομία ήθελε να μιλήσει στον Άλεξ σχετικά με τα όσα είχε δει.
Προτεραιότητά μας ήταν να βρούμε αυτό το άτομο,
αλλά κυρίως να μην επιτρέψουμε να συμβεί σε κανέναν άλλον.
Έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί στο πώς θα αντιμετωπίζαμε τον Άλεξ,
γιατί προφανώς είχε βιώσει ένα τραυματικό γεγονός.
Οπότε, αναζητήσαμε βοήθεια για το πώς να το κάνουμε.
Πώς πάει;
Και μας συμβούλεψαν ότι θα ήταν καλύτερα να γίνει μέσω παιδοψυχολόγου.
Θα δείξεις στην Τζιν τους δεινόσαυρους;
Μ' αρέσουν οι πτεροδάκτυλοι.
Ναι.
Ήμουν ψυχίατρος για παιδιά και εφήβους.
Κι αυτό ήταν ένα μοναδικό περιστατικό.
Ήταν η μόνη φορά που δούλεψα με ένα παιδί που ήταν ο μόνος μάρτυρας σε ένα έγκλημα.
ΤΖΙΝ ΧΑΡΙΣ-ΧΕΝΤΡΙΚΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ
Κοίτα, το βιβλίο μου για δεινόσαυρους.
Εμένα μ' αρέσουν αυτοί. Που πετάνε.
Εμένα μ' αρέσουν όλοι.
Σου αρέσουν όλοι, ναι.
Είπα να χρησιμοποιήσουμε το σπίτι μου.
Και στην πρώτη συνέντευξη ήταν εκεί ένας αστυνομικός,
ο Άντρε, εγώ και το αγοράκι.
Η αστυνομία ήταν πολύ αισιόδοξη
ότι το παιδί, παρά την ηλικία του, μπορούσε να τους δώσει πληροφορίες.
Δεν είχα εμπειρία
στο τι επιπτώσεις θα 'χε αυτή η διαδικασία σε ένα μικρό αγόρι.
Κι όμως, η λογική μου συμφωνούσε πλήρως ότι ήταν σημαντικό
για να αποτρέψουμε άλλες δολοφονίες. Οπότε, υπήρχε δίλημμα.
Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση.
Προσπαθούσα να είμαι σε εγρήγορση.
Αν ξεπερνούσαμε τα όρια, έπρεπε να σταματήσουμε.
Ήταν λίγο τρομακτικά χθες, έτσι;
Πώς σου φάνηκε;
Ο δεινόσαυρος ήταν τόσο μεγάλος.
Ήταν ένας τεράστιος στο πάτωμα.
Και τον έτρωγαν οι τρεις μικροί;
-Ναι. -Ήταν μέσα στα αίματα, έτσι;
Μέσα στα αίματα; Πρέπει να ήταν σκληρό.
Δεν θα το δουν αυτό.
Αποφασίστηκε ότι θα ήταν καλύτερα
τις ερωτήσεις να τις κάνω εγώ,
για να απαντάει όσο πιο φυσικά γίνεται.
Είχε κι ο Άλεξ αίματα πάνω του, σωστά; Δεν είχες;
Όλα σου τα ρούχα ήταν γεμάτα αίματα, έτσι;
-Ναι. -Όταν ήσουν με τη μαμά εκείνη τη μέρα.
Προσπαθούσα να επικεντρωθώ μόνο στον Άλεξ και να τον παρατηρώ.
Είχε πει μόνο λίγα πράγματα ως τότε.
Απέφευγε να κοιτάζει τους άλλους.
Αλλά νομίζω ότι έδειχνε σημάδια άγχους
λόγω ενός πολύ σοβαρού τραύματος.
Φαινόταν από τη γλώσσα του σώματος, τις κινήσεις του.
Νομίζω ότι τώρα ξέρεις ότι μπορούν να συμβούν απαίσια πράγματα ξαφνικά.
Νομίζω ότι φοβάσαι πολύ.
Η Τζιν θεώρησε ότι ήταν καλύτερα να συνεχίσουμε.
Όταν είδες τον άντρα να στέκεται εκεί, κοίταζε εσένα ή κοίταζε τη μαμά;
Τη μαμά.
Εσένα δεν σου είπε τίποτα;
-Όχι. -Δεν σου φώναξε;
-Σου φώναξε ή όχι, Άλεξ; -Όχι.
Όταν οι ερωτήσεις έγιναν πιο σχετικές με το συμβάν, ο Άλεξ άλλαξε.
Ήταν πιο νευρικός.
Άλεξ, σε χτύπησε;
-Όχι. -Με το χέρι του;
Όχι.
Δεν ανησυχούσα για το πόσα θα μαθαίναμε από ένα μικρό παιδί,
αλλά για το πόση αναστάτωση θα του προκαλούσαν οι συνεδρίες
και το τι ζημιά θα έκαναν στην αποκατάστασή του.
Δεν μπορώ να σου το πω αυτό.
Πονάει πολύ όταν το θυμάσαι, σωστά;
Είπες "Δεν μπορώ να σου το πω";
-Δεν μπορώ να σου το πω αυτό. -Όχι;
Υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με το πόσα μπορεί να είχε δει.
Εγώ ήλπιζα να μην είχε δει τίποτα.
Ήλπιζα ότι τον είχε σπρώξει μακριά κι ότι όλα αυτά είχαν γίνει
χωρίς να τα έχει συνειδητοποιήσει και κατανοήσει.
Θυμάσαι όταν η μαμά ήταν στο έδαφος κι αυτός είχε φύγει;
-Της είπες τίποτα; -Όχι.
-Της μίλησες καθόλου; -Όχι.
Ήσουν φοβισμένος;
Νόμιζες ότι κοιμόταν;
Το νόμιζες;
Ήθελες να ξυπνήσει;
Ξύπνησε;
Όχι.
Ήταν πολύ έντονο.
Για κάποιες βδομάδες, κάθε λίγες μέρες κάναμε κι άλλη συνεδρία.
Ο Άλεξ επέδειξε και πάλι την εκπληκτική μνήμη
ενός μικρού παιδιού.
Το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα,
από πού ήρθε ο κακός άντρας, πώς εμφανίστηκε από πίσω τους
και πώς απομακρύνθηκε μετά,
έπλυνε τα χέρια του στο ρυάκι κι εξαφανίστηκε.
Άλεξ, αυτός που έκανε κακό στη μαμά σου, τι παντελόνι φορούσε;
-Αυτό. -Αυτό;
Και μετά ο Άλεξ άρχισε να τον περιγράφει.
Τι χρώμα είχαν;
Τι χρώμα ήταν τα παπούτσια του;
Αυτό το χρώμα.
Έδωσε την περιγραφή ενός νέου λευκού άντρα,
με λευκό πουκάμισο, μπλε παντελόνι,
καφέ παπούτσια.
Αλλά το πιο σημαντικό αντικείμενο από όλα
ήταν ότι θυμήθηκε ότι φορούσε μια ζώνη πάνω απ' το πουκάμισο, σαν ποδιά χασάπη.
Η περιγραφή του Άλεξ ήταν παρόμοια με αυτή μιας γυναίκας
που είχε δει κάποιον να πηγαίνει προς τα εκεί
δέκα λεπτά πριν τον φόνο,
φορώντας κάτι λευκό πάνω, σκούρο παντελόνι,
κουβαλώντας μια τσάντα.
Οπότε, συμπεράναμε ότι από όλους τους ανθρώπους στο Κόμον,
αυτός ήταν πιο πιθανό να είναι ο ύποπτος.
Τώρα απλώς έπρεπε να τον βρούμε.
Κύριε επιθεωρητή, η αλήθεια είναι ότι έχετε κάνει ελάχιστη πρόοδο;
Ναι, είναι ένα εύλογο συμπέρασμα.
Ήλπιζα ότι ως τώρα θα βρισκόταν υπό κράτηση,
αλλά όταν δείτε την έκταση του προβλήματος που αντιμετωπίζω εδώ,
θα καταλάβετε το γιατί.
Ελλείψει στοιχείων, η αστυνομία στράφηκε σε ψυχολόγους
για να φτιάξουν το προφίλ του δράστη.
Εκείνη την εποχή βλέπαμε ταινίες όπως Η σιωπή των αμνών…
Παίρνουμε συνεντεύξεις από τους δολοφόνους για τα ψυχοσυμπεριφορικά προφίλ.
…όπου εγκληματολόγοι-ψυχολόγοι εντοπίζουν τους υπόπτους
μέσω του προφίλ του δράστη.
Με ενδιαφέρει. Όπως έχω πει, οι Αμερικανοί έχουν μεγάλη επιτυχία.
Συμβουλεύτηκαν τον ειδικό Ρόμπερτ Ρέσλερ, έναν συνταξιούχο πράκτορα του FBI.
Ο Ρέσλερ πήρε συνεντεύξεις από διαβόητους Αμερικανούς δολοφόνους,
όπως ο Τζέφρι Ντάμερ.
Λέει ότι αυτός που δολοφόνησε τη Νικέλ ενεργεί παρορμητικά.
Θεωρούν ότι είναι κατά συρροή δολοφόνος.
Θα ξαναδούμε κάτι τέτοιο σε λίγες μέρες ή βδομάδες;
Έχουμε να κάνουμε με ένα παρορμητικό, μανιασμένο,
πιθανώς διανοητικά διαταραγμένο άτομο.
Παρότι ο Τζον Μπάσετ είχε γνωρίσει τον Ρέσλερ, είχε γίνει στα πεταχτά.
Θεωρήθηκε, όμως, ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί το προφίλ του δράστη.
Οπότε, ο πιο σημαντικός δημιουργός προφίλ που είχε συνεργαστεί με την αστυνομία
ενεπλάκη σε αυτήν την έρευνα ως σύμβουλος.
Όταν η αστυνομία μού ζητάει να βοηθήσω, συνήθως η έρευνα έχει βαλτώσει.
ΠΟΛ ΜΠΡΙΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ - ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΣ-ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
Κι αυτό ίσχυε και με τον φόνο της Ρέιτσελ Νικέλ.
Ο Πολ Μπρίτον έχει εργαστεί
σε κάποιες από τις πιο διαβόητες υποθέσεις.
Σε κάθε υπόθεση η αστυνομία λέει "Θέλω κάτι
που θα με βοηθήσει να εντοπίσω τον δράστη".
Στόχος του Νίλσεν, τον οποίον εξέτασε ο Πολ Μπρίτον στη φυλακή,
ήταν άστεγοι νεαροί άντρες.
"Κάτι που θα με βοηθήσει να τον αποτρέψω από το να το ξανακάνει".
Ο ψυχολόγος Πολ Μπρίτον
λέει ότι η περίπτωση των Γουέστ δεν είναι μοναδική.
Θεωρεί ότι υπάρχουν κι άλλοι κατά συρροή δολοφόνοι.
Μου ζήτησαν να εξετάσω την υπόθεση
τρεις με τέσσερις βδομάδες αφού δολοφονήθηκε η Ρέιτσελ.
Από μένα ήθελαν τη γνώμη μου,
μια ψυχολογική ανάλυση του δράστη.
Έχω το υλικό από τη σκηνή του εγκλήματος. Έχω το βίντεο. Έχω τους χάρτες του Κόμον.
Αλλά πρέπει να επισκεφτώ την ίδια τη σκηνή του εγκλήματος.
Υπάρχει ένα πάρκινγκ δίπλα σε έναν ανεμόμυλο στο Κόμον.
Παρκάραμε εκεί
και περπατήσαμε ως τη σκηνή του εγκλήματος.
Ο δράστης θα έψαχνε
για ένα μέρος όπου θα μπορούσε να βρει ένα ευκαιριακό θύμα.
Κάπου απ' όπου θα μπορούσε να παρατηρεί,
να παρακολουθεί.
Περίμενε να βρει κάποια που ταίριαζε στις προτιμήσεις του,
και έτυχε να είναι η δύσμοιρη Ρέιτσελ Νικέλ.
Κοιτούσε και παρακολουθούσε, γιατί είναι παρατηρητής. Εποπτεύει.
Και πολύ συχνά,
θα το πω ωμά, αν μου επιτρέπετε,
θα σκεφτόταν…
"Αυτή η σκρόφα με περιφρονεί.
Δεν θα το ανεχτώ.
Θα το πληρώσει".
Έχουμε μια ξεκάθαρη πρόθεση να αφανίσει αυτήν τη νεαρή γυναίκα.
Αλλά κατά πάσα πιθανότητα η Ρέιτσελ Νικέλ δεν θα παραδινόταν στον θάνατο…
χωρίς κάποιου είδους αντίδραση.
Αλλά αν κάποιος ουσιαστικά σου λέει
"Κάνε αυτό που θέλω τώρα, αλλιώς θα κάνω κακό στο παιδί",
αυτό αλλάζει τα πάντα.
Το παιδί βρίσκεται εκεί ως όμηρος.
Το παιδί βρίσκεται εκεί ως διαπραγματευτικό χαρτί.
Ξέρει ότι θυσιάζει τη ζωή της για του παιδιού της.
Ήμουν ξεκάθαρος.
"Θα σκοτώσει κι άλλους.
Δεν είναι μια μεμονωμένη εικόνα.
Είναι μόνο ένα καρέ από μια ταινία που συνεχίζεται".
Όταν γύρισες στη μαμά ήταν όρθια ή ήταν ξαπλωμένη;
Δεν το θυμάμαι αυτό.
Μη μου κάνεις συνέχεια αυτές τις ερωτήσεις, μπαμπά.
Τα πας πολύ καλά, Άλεξ. Τα πας πολύ καλά.
Οι μέρες έγιναν βδομάδες και μετά μήνες.
Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου έγινε κουραστικό κι επαναλαμβανόμενο.
Κι εκεί είπα "Αυτό δεν βγάζει πουθενά. Τι άλλο μπορεί να δώσει;"
-Όταν πήγες πίσω στη μαμά… -Βαρέθηκα.
-Βαρέθηκες; -Ναι.
-Μια τελευταία ερώτηση, Άλεξ. -Όχι. Όχι άλλη.
Εντάξει, καλά. Έλα εδώ.
Τα πήγες καλά. Τα πήγες πολύ καλά.
Άλλη φορά τα υπόλοιπα, εντάξει;
Όχι.
Όχι, θα βαριέμαι και πάλι.
-Θα βαριέσαι και πάλι; -Ναι.
Δεν θα μιλήσουμε άλλο.
Η αστυνομία ήθελε να δοκιμάσει μια τελευταία ζαριά.
Είχαν μια ακόμα πιο απεγνωσμένη ιδέα.
Να ξαναπάμε στο Κόμον και να το θυμηθεί.
Ήλπιζαν ότι το να δει τον τόπο της δολοφονίας
θα του ξυπνούσε περισσότερες αναμνήσεις.
Θεώρησα ότι ήταν δύσκολο να πετύχει, αλλά δεν ένιωθα ότι μπορούσα να πω όχι.
Εντάξει.
Δεν θα ήταν μια παρόμοια συνεδρία στο ίδιο περιβάλλον.
Ίσως θα είχε κάποια αξία.
Όταν φτάσαμε εκεί δεν ήθελε να βγει από το αμάξι.
Τον ενοχλούσε η παρουσία όλων αυτών των άγνωστων ενηλίκων,
γιατί είχε έρθει η αστυνομία.
Όχι μόνο οι αστυνομικοί που 'χε συνηθίσει. Είχαν έρθει κι άλλοι.
Βγήκαμε από το αμάξι κι αρχίσαμε να περπατάμε.
Όταν περπατούσαμε, ήταν χαρούμενος.
Ήμασταν στο μονοπάτι.
Αρχίσαμε να τρέχουμε, έτσι, για πλάκα.
Του άρεσε. Αλλά είχαμε αστυνομικούς και μια ψυχολόγο να τρέχουν πίσω μας.
Μας πήγαινε η αστυνομία,
αλλά έβλεπα ότι ο μικρός ήξερε πού πηγαίναμε…
και θυμόταν πράγματα.
Πλησιάζαμε πιο κοντά στη σκηνή του εγκλήματος.
Ήταν εμφανές ότι το παιδί άρχισε να παγώνει
και είμαι σίγουρη ότι είχε αναμνήσεις.
Άλεξ;
Πού ήταν αυτός που σκότωσε τη μαμά;
Εδώ ήταν;
Πότε άρχισε να μιλάει στη μαμά;
Θυμάσαι;
Μου είχες πει
ότι μιλούσε στη μαμά πριν τη σκοτώσει.
Θυμάσαι πού μιλούσε στη μαμά;
Δίπλα στη λιμνούλα;
Και μετά σε ένα σημείο σκόνταψε και έπεσε μπροστά.
Και ούρλιαζε και έκλαιγε.
Και τότε ο Άντρε έφτασε στα όριά του.
Τι μαλακίες είναι αυτές;
Έκλαιγε κι έχασα την ψυχραιμία μου.
Δεν πήγαινε άλλο.
Όλο αυτό είχε πολύ αρνητικό αντίκτυπο για εκείνον αλλά και για μένα.
Πάμε! Πάμε, γαμώτο!
Οπότε, τον πήρα αγκαλιά και πήγαμε στ' αμάξι.
Φύγαμε με μεγάλη ταχύτητα, τους αφήσαμε μόνο τη σκόνη μας.
Αλλά ήμουν χάλια,
οπότε έκανα στην άκρη μόλις μπόρεσα, βρήκα ένα ήσυχο μέρος.
Και ξέσπασα σε κλάματα.
Δεν μπορούσα να σταματήσω.
Απλώς δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Δεν μπορούσα να φανώ δυνατός.
Και ήξερα ότι με έβλεπε. Είχε ηρεμήσει ως τότε.
Αλλά έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου.
Και μετά, όταν συνήλθα,
ζήτησα συγγνώμη
και πήγαμε στο σπίτι της γιαγιάς.
Οπότε, αποχωρήσαμε.
Ήταν η τελευταία φορά που τους είδα.
Είχα κάνει ό,τι μπορούσα.
Δεν ήμουν ευχαριστημένη με όσα κατάφερα, αλλά προσπάθησα…
Θλίψη. Και…
η συνειδητοποίηση ότι η προσπάθεια δεν είχε αποτέλεσμα.
Καταρχάς, ένα διαβόητο έγκλημα
το οποίο ήταν στα πρωτοσέλιδα πριν δύο μήνες.
Στο Γουίμπλεντον Κόμον, μια νεαρή μητέρα, η Ρέιτσελ Νικέλ,
δέχτηκε επίθεση και μαχαιρώθηκε.
Πρόκειται για μη προσχεδιασμένο φόνο,
κάτι το οποίο δυσκολεύει πολύ την εξιχνίαση.
Απόψε η αστυνομία ανοίγει τα χαρτιά της
και ζητάει βοήθεια για τον εντοπισμό του δολοφόνου.
Βρισκόμασταν σε ένα στάδιο
όπου ήμασταν αρκετά ικανοποιημένοι ότι η περιγραφή που είχαμε
μάλλον αντιστοιχούσε στον δολοφόνο.
Είχε φτάσει η ώρα να απευθυνθούμε στα ΜΜΕ
για να δούμε αν κάποιος μπορεί να μας δώσει ονόματα
για το ποιος θα μπορούσε να είναι.
Ο άντρας ήταν γύρω στα 30.
Ήταν ψηλός, πάνω από 1,80, και είχε κοντά καστανά μαλλιά.
Φορούσε λευκό πουκάμισο και σκούρο παντελόνι, πιθανόν μπλε,
και κρατούσε μια μικρή, σκούρα τσάντα.
Η ζώνη του ήταν πάνω από το πουκάμισο, όχι γύρω από το παντελόνι.
Τώρα ας προσθέσουμε και κάποιες εύλογες εικασίες.
Ένας κλινικός ψυχολόγος δημιούργησε ένα πιθανό προφίλ του δολοφόνου.
Από μένα έλαβαν
μια πλήρη ψυχολογική ανάλυση του δράστη, κατά την κρίση μου.
Ο δολοφόνος είναι κάτω των 30 ετών. Ζει στην περιοχή.
Έχει λίγους φίλους και μοναχικά χόμπι.
Ίσως του αρέσουν οι πολεμικές τέχνες.
Του αρέσει η πορνογραφία. Δεν έχει σταθερή σχέση.
Αν είχε σχέσεις, θα τον έβρισκαν μη ικανοποιητικό,
σεξουαλικά άπειρο…
Τους είπα ότι πρόκειται για θύτη ο οποίος δεν ζει πολύ μακριά.
Είναι κάποιος που ήξερε το Κόμον, ήξερε πώς να κινηθεί.
Θα μετακινήθηκε με τα πόδια.
Ο τηλεφωνικός αριθμός για να…
Μετά το Crimewatch,
λάβαμε πολλά τηλεφωνήματα.
Σχετικά με τον φόνο της Ρέιτσελ Νικέλ
με ενημέρωσαν ότι λάβαμε 90 τηλεφωνήματα εδώ.
Δέκα από αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα.
Ένας άντρας έγινε αμέσως προτεραιότητά τους.
Μας τηλεφώνησαν δύο η περισσότεροι άνθρωποι της περιοχής
λέγοντας ότι η καλλιτεχνική απεικόνιση…
έμοιαζε με κάποιον Κόλιν Σταγκ.
Και δήλωσαν ότι θεωρούσαν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο
που θα μπορούσε να το είχε κάνει.
Κι αυτός παραδέχτηκε ότι ήταν στο Κόμον
περίπου την ίδια ώρα που βρέθηκε η Ρέιτσελ.
Η κυρία που είδε κάποιον να πηγαίνει προς την τοποθεσία του φόνου
αναγνώρισε αργότερα τον Σταγκ σε μία παράταξη υπόπτων
ως αυτό το άτομο.
Η αστυνομία λέει ότι ο άντρας συνελήφθη χτες το μεσημέρι.
Ακόμη ανακρίνεται.
Ο Σταγκ ζούσε κοντά στο Κόμον,
οπότε, όταν συνελήφθη έγινε έρευνα στο διαμέρισμά του.
Ήταν πολύ περίεργο αυτό το διαμέρισμα.
Θυμάμαι ότι όταν φτάσαμε υπήρχε κάτι στην εξώπορτα.
ΣΤΑΓΚ
Έλεγε "Χριστιανοί, προσέξτε" ή κάτι παρόμοιο.
Και υπήρχε ένα δωμάτιο
όπου τα ζώδια του ζωδιακού κύκλου ήταν ζωγραφισμένα στο πάτωμα
και υπήρχαν μυστήριες εικόνες παντού.
Ήταν παράξενο μέρος.
Ένας από τους αστυνομικούς βρήκε εξοπλισμό επιβίωσης σε ένα ντουλάπι.
Υπήρχαν μαχαίρια.
Υπήρχε κι ένα ρόπαλο με μια μπάλα στην άκρη του.
Έδειχνε ότι δεν ήταν φυσιολογικό μέλος της κοινωνίας,
ότι είχε κάτι παράξενο.
Και φυσικά ταίριαζε απόλυτα με το προφίλ του δράστη.
Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα.
Παρά το γεγονός ότι ταίριαζε στο προφίλ του δράστη,
δεν είχαμε αρκετά στοιχεία για τον φόνο.
Παραδέχτηκε ότι έκανε ηλιοθεραπεία γυμνός στο Κόμον
και κατηγορήθηκε για προσβολή δημοσίας αιδούς,
αλλά μετά αφέθηκε ελεύθερος.
Προφανώς, ήταν απογοητευτικό, γιατί όχι μόνο ταίριαζε ως ύποπτος,
αλλά ήταν και ο μόνος ύποπτος από την όλη έρευνα.
Οπότε, έπρεπε να βρούμε απάντηση στο αν είναι ο δολοφόνος μας,
και χωρίς εγκληματολογικά στοιχεία, δεν το ξέραμε.
Αφού άφησαν ελεύθερο τον Σταγκ, ο Τύπος ήταν στην πόρτα μας.
Ο Άλεξ ήταν ο μόνος μάρτυρας του φόνου της Ρέιτσελ
και όποιος τον διέπραξε ήταν ακόμα ελεύθερος.
Άρα, κινδύνευε.
Κατάλαβα ότι δεν ήμασταν ασφαλείς εδώ κι ότι έπρεπε να τον απομακρύνω.
Δεν είχαμε εμπιστοσύνη σε κανέναν.
Οπότε, πήραμε κάθε δυνατή προφύλαξη
για να μη μας ακολουθήσουν, να μη μας βρουν.
Και χαθήκαμε στο σκοτάδι.
Και πήγαμε στην ακτή
για να απομακρυνθούμε όσο γινόταν από τον δολοφόνο
και μια αδίστακτη αγέλη δημοσιογράφων.
Και αφήσαμε πίσω φίλους και συγγενείς κι όλα τα υπάρχοντά μας.
Αφήσαμε το σπίτι που ζήσαμε.
Φύγαμε μόνο με ό,τι μπορούσαμε να κουβαλήσουμε.
Περάσαμε τα σύνορα και μπήκαμε σε έναν νέο κόσμο.
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Με τη Ρέιτσελ συζητούσαμε να μετακομίσουμε στη Γαλλία.
Είχα περάσει πολύ χρόνο στη Γαλλία όταν ήμουν έφηβος.
Έπαιζα πολύ τένις
και ταξίδευα με οτοστόπ, οπότε ήξερα καλά τη χώρα.
Ήμασταν σε ένα μικρό χωριό, λίγα χιλιόμετρα από την ακτή.
Σταμάτησα στην εξώπορτα για πρώτη φορά
με τα κλειδιά στο χέρι, άνοιξα την πόρτα,
κι είχα ένα υπέροχο συναίσθημα μιας νέας αρχής.
Έχω μόνο δύο. Εσύ έχεις περίπου 50 εκεί.
Κοίτα κάτω…
Ήταν ειδυλλιακά.
Ένα υπέροχο σπιτάκι.
Θέα από την αυλή.
Υπήρχε περιφραγμένος χώρος για τις κότες. Κουτάβια.
Και μπορούσαμε επιτέλους να πάρουμε μια ανάσα,
να κάνουμε έναν απολογισμό και να έχουμε λίγη γαλήνη και ησυχία.
Άλεξ, ηρέμησε.
Ηρέμησε.
Θα σε πονέσει η κοιλίτσα αν τρως έτσι.
Κυρίως ήταν σαν να έχουμε αφήσει ένα μεγάλο μέρος του κακού πίσω μας.
Νιώθαμε σαν να ήμασταν σε ένα γαλήνιο μέρος.
Επιτέλους, τα πράγματα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά για μας.
Ήταν η απόλυτη ευτυχία.
Το να είσαι ανώνυμος και πάλι.
Γεια σας. Ο επικεφαλής επιθεωρητής για τη δολοφονία της Νικέλ,
της νεαρής που δολοφονήθηκε στο Κόμον πέρσι,
λέει ότι θα μειωθεί η έκταση της έρευνας αν δεν υπάρξει σημαντική εξέλιξη.
Νομίζω ότι αν δεν προκύψει κάτι σημαντικό στους επόμενους δύο μήνες,
τότε αυτό θα είναι το τέλος της έρευνας.
Ο Μπάσετ έλεγε στον Τύπο ότι δεν υπήρχαν νέα στοιχεία,
ότι η έρευνα προχώρησε όσο μπορούσαμε και όδευε προς το τέλος της.
Ενώ υπήρχαν συνεχώς εξελίξεις.
Έγραφε "Έχω επισυνάψει ένα καλογραμμένο γράμμα,
κι αν δεν θες να το διαβάσεις, δεν χρειάζεται".
Αλλά ήμουν περίεργη και έπρεπε να διαβάσω το γράμμα.
Μας τηλεφώνησε μια γυναίκα που είχε δει τον Κόλιν Σταγκ στην τηλεόραση
και είπε "Με αυτόν τον άντρα έχω ανταλλάξει γράμματα
μέσω αγγελίας γνωριμίας.
Και είναι πολύ περίεργα γράμματα".
Χρησιμοποιεί τις πιο βρόμικες, χυδαίες λέξεις που γίνεται.
Ρώτησε αν μου άρεσε το γράμμα που μου έγραψε.
Βασικά, είπα πως δεν εντυπωσιάστηκα
και είπε πως μου είχε γράψει κι άλλο
κι αν θα ήθελα να μου το στείλει, και είπα όχι.
Αν λάμβανα κι άλλο του γράμμα, θα το έδινα στην αστυνομία.
Μας έστειλε αυτά τα γράμματα,
τα οποία μας έδωσαν πληροφορίες για τον τρόπο που σκεφτόταν ο Κόλιν Σταγκ.
Τότε ο Τζον Μπάσετ μου ζήτησε να πάω πάνω στο γραφείο του,
και μου γνώρισε μια γυναίκα αστυνομικό.
Ο Μπάσετ είπε "Είναι ο επιθεωρητής Β'
και θέλω να ξέρει τι συμβαίνει".
Και μετά μου εξήγησαν
ότι θα γινόταν μια μυστική επιχείρηση
για να ανακαλύψουμε αν οι σεξουαλικές φαντασιώσεις του Σταγκ
θα αποκάλυπταν πληροφορίες για τον φόνο που μόνο ο δολοφόνος θα μπορούσε να ξέρει.
Ήρθε η αστυνομία
και ζήτησαν να τους βοηθήσω με μια μυστική επιχείρηση.
Το σχέδιο ήταν
να στείλει η μυστική αστυνομικός ένα γράμμα στον Κόλιν Σταγκ
με το ψευδές όνομα Λίζι Τζέιμς.
Σκοπός ήταν να τον κάνει να της γράψει για τις σεξουαλικές του φαντασιώσεις,
ώστε αν αυτός της απαντούσε
με τρόπο παρόμοιο
με αυτόν που μπορεί να απαντούσε ο δολοφόνος της Ρέιτσελ Νικέλ,
τότε θα υπήρχε βάση για περαιτέρω έρευνα.
Κι ο Κόλιν Σταγκ απάντησε.
"Αγαπητή Λίζι, χαίρομαι που σου αρέσουν τα γράμματά μου
και που είσαι το ίδιο ανοιχτόμυαλη και απελευθερωμένη με εμένα.
Θέλω να σε υποτάξω.
Αυτά που θα σου κάνω θα σε κάνουν κυριολεκτικά να δακρύσεις.
Μετά θα είσαι ταπεινωμένη και βρόμικη".
Η αστυνομία ενθουσιάστηκε
από τις πρώτες σεξουαλικές πληροφορίες που έλαβε από τον Κόλιν Σταγκ.
Ένιωσαν δικαιωμένοι για τον τρόπο δράσης τους.
Υπήρχαν κι άλλα που έπρεπε να μάθουν και δεν έχασαν τον χρόνο τους.
Μια μέρα, ενώ είχαμε περίπου έναν χρόνο εκεί,
ο Άλεξ κι εγώ κάναμε ότι παλεύαμε με σπαθιά.
Και είπε "Είναι όπως τότε που ήρθε ο κακός".
Και προσπάθησα…
Κρατήθηκα και προσπάθησα να συνεχίσω όσο πιο φυσικά γίνεται.
Οπότε, ένα πρωί κάθισα στο κόκκινο τραπεζάκι,
έστησα την κάμερα
και προσπάθησα να μιλήσουμε για αυτό που έγινε.
Ο Άλεξ ήθελε να ζωγραφίσει κι ήθελε να τον βοηθήσω με τη ζωγραφιά.
Μπαμπά, μπορείς να με βοηθήσεις να ζωγραφίσω τη μαμά σ' αυτό το χαρτί;
Καθώς ζωγραφίζαμε,
ο Άλεξ ανέφερε πληροφορίες
που καθιστούσαν σαφές αυτό που είχε δει.
Η μαμά τον είδε;
Δεν νομίζω.
Όχι; Εσύ τον είδες πρώτος;
Ναι, εγώ τον είδα πρώτος.
Είχε τσάντα;
Ναι.
Και την άνοιξε ή ήταν ήδη ανοιχτή;
Την άνοιξε.
Και τι έβγαλε;
Ένα μαχαίρι.
-Να η μαμά. Να ο κακός. -Πού 'ναι το μαχαίρι;
-Τι σου έκανε; -Με έριξε κάτω!
-Σε έριξε; -Ναι.
Ο κακός άντρας έβαζε τα πράγματά του μέσα της.
Τι της έβαζε;
Ένα μαχαίρι. Να το μαχαίρι του.
Το είδες;
Ναι, είδα το μαχαίρι.
Είδες όλες τις φορές;
Το είδα… Ναι, το είδα όλο.
Όλο.
Ήταν εκεί, τα είδε όλα,
είχε απορροφήσει όλες τις πληροφορίες,
άντεξε σχεδόν έναν χρόνο
κουβαλώντας όλα αυτά στο κεφάλι του.
-Τα είδες σχεδόν όλα; -Ναι, τα είδα όλα.
Κοίταξες από την άλλη;
Ναι, κοίταξα προς τα εκεί.
Κοίταξα προς τα εκεί για να δω αν συνέβαινε κάτι άλλο.
-Ναι; -Ναι.
Ήταν πολύ φρικτό;
Ναι, ήταν πολύ φρικτό.
Ήταν επίπονο να το ακούω.
Είναι το παιδί σου. Το μωρό σου.
Ήταν εκεί. Κι η Ρέιτσελ ήταν εκεί. Εγώ όχι.
Όλη τη χρονιά προσπαθούσα να το φανταστώ.
Ξανά και ξανά, κάθε βράδυ. Ήθελα να ξέρω τι είχαν περάσει.
Ήθελα να μπορέσω να κάνω κάτι γι' αυτό ή να συμμετέχω με κάποιον τρόπο.
Κι εκείνη τη στιγμή μου επιβεβαίωνε
τι ακριβώς είχε γίνει, τι είχε δει ο Άλεξ,
και άρχισα και πάλι να φαντάζομαι
πώς πρέπει να ένιωσαν και οι δύο.
Και μετά από δύο βδομάδες
έμαθα τα νέα,
ότι θα ασκούσαν δίωξη στον Κόλιν Σταγκ για τον φόνο της Ρέιτσελ.
Η Σκότλαντ Γιαρντ λέει ο Κόλιν Σταγκ συνελήφθη στις 5:30 το πρωί
στο σπίτι του στο Ροχάμπτον του Λονδίνου.
H διεύθυνση όπου έγινε η σύλληψη
απέχει ενάμισι χιλιόμετρο από το σημείο στο Κόμον
όπου δολοφονήθηκε η Ρέιτσελ πριν έναν χρόνο.
Η αστυνομία έσκαψε τον κήπο του
και σάρωσε το έδαφος με ανιχνευτές.
Ο Κόλιν Σταγκ συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα του Γουίμπλεντον
ως ύποπτος για φόνο.
Ήταν αποτέλεσμα μιας μυστικής επιχείρησης στην οποία συμμετείχε μία αστυνομικός.
Η αστυνομικός απέκτησε στενή επαφή με τον Σταγκ.
Θα ήθελες να συστηθείς επίσημα;
Ναι, είμαι εν ενεργεία αστυνομικός.
Για την παρούσα συνέντευξη, ονομάζομαι Λίζι Τζέιμς.
Αν σου έδειχνα 30 ή 40 γράμματα
που ανταλλάξατε με τη Λίζι Τζέιμς,
θα είχες κάτι να πεις σχετικά με την επιθυμία σου για σεξουαλικές επαφές
και σεξουαλικές πράξεις στο Γουίμπλεντον Κόμον
και σε δασώδεις περιοχές με τη χρήση μαχαιριών…
Κανένα σχόλιο.
…όπου υπήρχε πρόθεση να χυθεί αίμα;
Κανένα σχόλιο.
Κατά τη διάρκεια της μυστικής επιχείρησης,
ο Κόλιν Σταγκ συνάντησε τη μυστική αστυνομικό
και της έδωσε ένα γράμμα στο οποίο εισήγαγε την ιδέα των μαχαιριών
κι άλλα πράγματα που ταίριαζαν με τις φαντασιώσεις του δολοφόνου.
Θυμάσαι αυτό το γράμμα τώρα, Κόλιν;
Κανένα σχόλιο.
"Ο άντρας πηγαίνει στα ρούχα του
και βγάζει σπάγκο και ένα μαχαίρι".
Ο δολοφόνος της Ρέιτσελ Νικέλ
είχε διάφορα πολύ συγκεκριμένα στοιχεία της φαντασίας του
τα οποία είναι ασυνήθιστα.
Και τώρα ο Κόλιν Σταγκ φαίνεται να έχει το ίδιο σύνολο φαντασιώσεων.
Πρέπει να δούμε την εξέλιξη των φαντασιώσεων
στα γράμματά σου στη Λίζι Τζέιμς.
Η αυξανόμενη διαστροφή,
η αυξανόμενη επιβολή, η αυξανόμενη βία.
Η ανάγκη ταπείνωσης και υποταγής.
Υπήρχαν τόσα πολλά που έδειχναν ότι είναι ο δολοφόνος.
Εγώ νομίζω ότι βγήκες από το μονοπάτι του ανεμόμυλου
και κάθισες σε λίγο χορτάρι.
Νομίζω ότι το περιέγραψες σε ένα γράμμα σου προς τη Λίζι Τζέιμς.
Το να βλέπεις αυτήν την πανέμορφη ξανθιά
να πλησιάζει από μακριά.
-Αυτό συνέβη με τη Ρέιτσελ; -Κανένα σχόλιο.
Κοίταξες κάτω από ψηλά και την πρόσεξες. Κατέβηκες γρήγορα και της έστησες ενέδρα.
Κι έσπρωξες το αγοράκι στο έδαφος, μπρούμυτα.
Τον έριξες με το πρόσωπο στη λάσπη.
-Κανένα σχόλιο. -Και τότε μαχαίρωσες τη Ρέιτσελ 49 φορές.
Κανένα σχόλιο.
Στις 15 Ιουλίου 1992, στο Γουίμπλεντον Κόμον,
δολοφόνησες τη Ρέιτσελ Νικέλ μαχαιρώνοντάς την πολλές φορές.
Κανένα σχόλιο.
Αφού πέρασε τη νύχτα σε κοντινό αστυνομικό τμήμα,
ο Σταγκ οδηγήθηκε στο δικαστήριο του Γουίμπλεντον,
με την κατηγορία της δολοφονίας της Νικέλ.
Τέθηκε υπό κράτηση μέχρι την επόμενη εβδομάδα.
Παρουσιάστηκαν όλα τα στοιχεία
από τα γράμματα και τη συνέντευξη στην εισαγγελία
και αποφασίστηκε ότι επαρκούσαν
για να κατηγορηθεί για φόνο.
Με τον Κόλιν Σταγκ πίσω απ' τα σίδερα,
εγώ θεώρησα ότι είχαν τελειώσει όλα.
Οπότε, αποφάσισα ότι ήταν καλή στιγμή να κάνω κάτι άλλο.
Κι έτσι αποχώρησα από την έρευνα.
Το γεγονός ότι ο Κόλιν Σταγκ ήταν υπό κράτηση
έδινε μια αίσθηση ανακούφισης.
Αλλά μάθαμε από πολύ νωρίς…
Ήξερα ότι αν είχες περάσει κάτι τέτοιο όπως αυτό που περάσαμε εμείς,
προστατεύεις συνεχώς τον εαυτό σου και δεν είσαι σίγουρος για τίποτα.
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
ΠΛΑΜΣΤΕΝΤ, ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
Η αστυνομία αναζητεί τον δολοφόνο μίας τετράχρονης και της μητέρας της…
6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1993
…και λέει ότι η υπόθεση είναι σοκαριστική.
Εγώ είμαι η μαμά.
Οι φίλοι των Μπίσετ προσπαθούν ακόμη να καταλάβουν τι συνέβη.
Η αστυνομία σοκαρίστηκε από τη βαναυσότητα των φόνων.
Τα τραύματα της Σαμ Μπίσετ ήταν φρικτά.
Θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά χοντρόπετσο,
δεν επηρεάζομαι πολύ,
αλλά ακόμα και τώρα σκέφτομαι…
ΜΙΚΙ ΜΠΑΝΚΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ Α'
…"Χριστέ μου, τι στο καλό συνέβη εκεί;" Ήταν φρικτό.
Ο Μπανκς ήταν ο επιθεωρητής Α'.
ΡΟΤΖΕΡ ΜΠΟΪΝΤΕΛ-ΣΜΙΘ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ Β'
Και θυμάμαι ότι με έπιασε από τον ώμο
και μου είπε "Ρογκ, προετοιμάσου, φίλε.
Είναι ό,τι χειρότερο έχω δει". Το θυμάμαι ακόμη.
Και μπήκαμε με την ομάδα εγκληματολογικών ερευνών
και ψάξαμε το διαμέρισμα.
Ήταν μικρό. Με ένα υπνοδωμάτιο.
Απ' ό,τι καταλάβαμε η Σαμάνθα Μπίσετ ζούσε εκεί
με την τετράχρονη κόρη της. Μοιράζονταν το δωμάτιο.
Ήταν ανύπαντρη μητέρα, μάλλον δεν είχε πολλά χρήματα.
Υπήρχαν πολλά παιχνίδια στο δωμάτιο, ζωγραφιές της Τζάζμιν στους τοίχους.
Μου φάνηκε ότι ήταν πολύ δεμένες.
Κι όταν μπήκαμε
συνειδητοποιήσαμε ότι η Σαμάνθα είχε δολοφονηθεί με μαχαίρι στον διάδρομο,
την έσυρε στο σαλόνι,
και την τοποθέτησε σε ένα μεγάλο μαξιλάρι με τα άκρα απλωμένα.
Και την είχε ακρωτηριάσει.
Είχε προσπαθήσει να αφαιρέσει τα πόδια της,
και ο κορμός της είχε ανοιχτεί.
Όταν ξαναπήγαμε στον διάδρομο,
το υπνοδωμάτιο ήταν στα δεξιά, κοντά στην εξώπορτα.
Και πήγαμε στο υπνοδωμάτιο,
και φάνηκε το κεφάλι ενός κοριτσιού να ξεπροβάλλει κάτω από ένα πάπλωμα.
Μπορούσες να δεις τα ανακατωμένα μαλλιά.
Τελικά είχε πεθάνει από ασφυξία και είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση.
Ήταν νεκρή, αλλά φαινόταν σαν να κοιμόταν.
Αμέσως σκεφτήκαμε "Πρέπει να τον πιάσουμε, πρόκειται για ψυχοπαθή".
Όλοι ήθελαν να πιάσουν το κάθαρμα που διέπραξε αυτό το έγκλημα.
Συμφωνούσαμε όλοι σ' αυτό, γιατί αλλιώς θα γινόταν κι άλλος φόνος.
Όταν κάποιος κάνει κάτι τέτοιο,
είναι προφανές ότι θα γίνει κατά συρροή δολοφόνος.
Υπήρχαν πολλά αποτυπώματα στο διαμέρισμα,
κι έπρεπε να σταλούν στο τμήμα δακτυλικών αποτυπωμάτων,
και να εξεταστούν όλα ξεχωριστά.
Στο τμήμα αποτυπωμάτων τα ελέγχουν με μεγεθυντικό φακό
και τα ταυτοποιούν από τις καμπύλες και τα σημάδια,
το οποίο είναι τέχνη.
Αλλά μέσα σε δύο μήνες καταφέραμε να αποκλείσουμε όλα τα αποτυπώματα,
το οποίο είναι αρκετά ασυνήθιστο
καθώς συνήθως μένουν ένα ή δύο τα οποία δεν ταυτοποιούνται
και συχνά είναι του υπόπτου.
Δεν υπήρχε DΝΑ. Δεν υπήρχαν στοιχεία.
Τίποτα που θα βοηθούσε την έρευνα.
Δεν βρήκαμε απολύτως τίποτα, το οποίο είναι ασυνήθιστο.
Δεν υπήρχε ίχνος διάρρηξης στο διαμέρισμα κι οι αστυνομικοί έχουν ελάχιστα στοιχεία.
Το κίνητρο της δολοφονίας της μητέρας και της κόρης της
φαίνεται να το γνωρίζει μόνο ο δολοφόνος.
Με πλησίασε τότε ο αστυνόμος Α' και μου είπε
ότι θα έπρεπε να φέρω τον Πολ Μπρίτον,
επειδή ήταν ειδικός.
Είχε δουλέψει στην έρευνα της Ρέιτσελ Νικέλ.
Μετά με πήγαν στην τοποθεσία των φόνων.
Το διαμέρισμα στο οποίο ζούσαν η Σαμάνθα και η Τζάζμιν Μπίσετ
είναι πολύ σημαντικό λόγω της θέσης του.
Ακριβώς πίσω από το διαμέρισμα
υπάρχει ένας κήπος.
Και μετά από τον κήπο υπάρχει μια περιοχή με αρκετά δέντρα,
όπου κάθεται, παρακολουθεί, εκπληρώνει τις φαντασιώσεις του
και κάνει σκέψεις όπως
"Δεν θα με κοροϊδέψεις εσύ",
"Δεν θα με γελοιοποιήσεις",
"Για να σε δω όταν θα τελειώσω μαζί σου".
Κύριε Μπρίτον, σε τι βαθμό πιστεύετε ότι τον γνωρίζετε;
Νομίζω ότι ξέρουμε πολύ καλά τι σκεφτόταν τη στιγμή του εγκλήματος,
αλλά εγώ θα ήθελα να μου πει πώς πήρε τον δρόμο
που τον οδήγησε να σκοτώσει, να κάνει κακό στη Σαμάνθα.
Θα θέλατε να σας το πει;
Δεν νομίζω να τηλεφωνήσει και να πει
"Μπορώ να μιλήσω στον Πολ Μπρίτον;" και να απαντήσει.
Πιστεύω ότι είναι πιθανόν να θέλει να το κάνει αυτό.
Είναι εξαιρετικά σπάνιο να επιτίθενται άγνωστοι σε πολίτες.
Το να 'ναι παρόντα παιδιά είναι ακόμη πιο σπάνιο.
Μάλλον έχει ξανακάνει κάτι παρόμοιο.
Δεν το κάνεις ξαφνικά κάτι τέτοιο. Το χτίζεις αυτό το επίπεδο βίας.
Και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε
πώς σε διάστημα 16 μηνών
μεταξύ του φόνου στο Γουίμπλεντον και του φόνου στο Πλάμστεντ,
πώς δύο διαφορετικοί άνθρωποι
μπορούσαν να κάνουν τόσο άγρια, παράτολμα εγκλήματα.
Οπότε, ήταν δυνατόν να διέπραξε το ίδιο άτομο και τα δύο;
Τα θύματα ήταν πολύ παρόμοια σε ηλικία και εμφάνιση.
Και τα δύο είχαν τα παιδιά τους μαζί.
Και ο αριθμός των τραυμάτων από μαχαίρι στη Νικέλ και την Μπίσετ
ήταν γύρω στα 50.
Κατόπιν αιτήματός μας,
οι προϊστάμενοι της έρευνας για τη Νικέλ ήρθαν στην αίθουσα συντονισμού μας
για να συζητήσουμε για τις ομοιότητες των δύο εγκλημάτων.
Και βασικά απέρριψαν την εκτίμησή μας
ότι μπορεί να είχαν διαπραχθεί από το ίδιο άτομο.
Γιατί, φυσικά,
ο Σταγκ ήταν κρατούμενος όταν δολοφονήθηκαν οι Μπίσετ.
Προσπαθήσαμε να υποδείξουμε ότι ίσως συνέλαβαν λάθος άτομο.
Και πώς σας απάντησαν;
Εχθρικά και με αδιαλλαξία…
"Αποκλείεται να 'ναι ο λάθος άνθρωπος".
Είχαν τον ύποπτό τους
και δεν ήθελαν να το συζητήσουν.
Ήταν πεπεισμένοι ότι ήταν αυτός.
Ανοίγουμε τα δώρα!
Είχε περάσει ενάμισης χρόνος και ο Άλεξ ήταν καλά.
Δεν υπάρχουν πολλά δώρα κάτω από το δέντρο τώρα.
Έχει πολλά δώρα από κάτω.
Είχε προσαρμοστεί στο σχολείο, είχε φίλους.
Ήταν σε πολύ καλή κατάσταση.
Είναι ένας μεγάλος γερανός.
Κάποια στιγμή εκείνη την περίοδο έμαθα
ότι η αστυνομία ήθελε να καταθέσει ο Άλεξ στη δίκη του Κόλιν Σταγκ.
Ήλπιζαν να δώσει τη σωματική περιγραφή του δράστη
και να περιγράψει τις κινήσεις του πριν και μετά την επίθεση.
Οπότε, ήμασταν και πάλι σε πολύ δύσκολη θέση.
Τι κάνουμε;
Αν είναι αυτός και δεν εμφανιστούμε, θα είναι και πάλι ελεύθερος.
Αλλά τι συνέπειες θα έχει για τον Άλεξ το να συναντήσει τον δράστη;
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΜΣΤΕΝΤ
Νομίζω ότι ήταν απλώς ένα ένστικτο.
Ένα ένστικτο που έλεγε ότι κάτι δεν πάει καλά.
Επειδή ήταν από τις πρώτες μου σκηνές εγκλήματος
όπου αποκλείστηκε κάθε αποτύπωμα που βρέθηκε εκεί.
Μου μίλησε ο Μίκι Μπανκς
και ήθελε να εξεταστούν και πάλι τα αποτυπώματα,
ειδικά αυτά της Σαμάνθα Μπίσετ.
Ο Μίκι πίεσε πολύ για να γίνει αυτό
και το τμήμα αποτυπωμάτων τελικά ενέδωσε
και συμφώνησε να επανεξετάσουν κάποια από τα πιο ύποπτα αποτυπώματα
που βρέθηκαν στο σπίτι των Μπίσετ.
Λίγο καιρό μετά με πήρε και μου είπε "Βρήκαμε κάτι".
Κάποια αποτυπώματα
τα οποία αρχικά θεωρήθηκαν ότι ανήκουν στη Σαμάνθα Μπίσετ…
ανήκαν στην πραγματικότητα σε έναν άντρα ο οποίος λέγεται
Ρόμπερτ Νάπερ.
Ήταν μια τεράστια ανακάλυψη.
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Θεέ μου, ήμουν πανευτυχής.
Βρήκαν τρία με τέσσερα αποτυπώματα του Νάπερ στο διαμέρισμα.
Το ένα ήταν στο περβάζι της πόρτας της αυλής
και τα άλλα εσωτερικά.
Προφανώς είχε μπει από την μπαλκονόπορτα.
Ζούσε στην περιοχή. Είχε ένα πολύ μικρό ποινικό μητρώο
και είχε, μάλιστα, κάνει δύο μήνες φυλακή.
Ο Νάπερ συνελήφθη στο σπίτι του την Παρασκευή.
Ζούσε στην οδό Πλάμστεντ,
800 μέτρα μακριά από τον τόπο των φόνων.
Όταν συνελήφθη και αξιολογήθηκε κατέστη σαφές
ότι είχε κάποια ψυχική ασθένεια.
Και όταν τον ανέκριναν
έδωσε πολύ περίεργες απαντήσεις σε τρίτο πρόσωπο,
σαν να μιλούσε για κάποιον άλλον.
Ήταν ένας άνθρωπος που πίστευε ότι διέφερε από τους υπόλοιπους.
Ήταν απόμακρος. Περίεργος τύπος.
Όλοι όσοι τον γνώρισαν είπαν το ίδιο. Ήταν παράξενος.
Πήγαμε στο σπίτι του στην οδό Πλάμστεντ,
μια πολύ μικρή γκαρσονιέρα.
Δεν είχε ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα, που μου φάνηκε παράξενο.
Κοιμόταν στο πάτωμα.
Και μετά αρχίσαμε να ψάχνουμε τον χώρο.
Και πολύ σύντομα βρήκαμε την κόκκινη εργαλειοθήκη
που ήταν στο πάτωμα.
Είχε λουκέτο,
και προφανώς θέλαμε να μάθουμε τι είχε μέσα.
Όταν την ανοίξαμε
βρήκαμε μαχαίρια.
Υπήρχε ένα βιβλίο.
Μέσα έγραφε για μεθόδους στραγγαλισμού
και ευάλωτα σημεία του σώματος,
με τα οποία μπορούσες να σκοτώσεις κάποιον ή να τον ακινητοποιήσεις.
Υπήρχε ένας οδικός χάρτης.
Και μέσα υπήρχαν πολλά σημάδια και σκίτσα.
Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι ήταν.
Και πιστεύαμε ότι προφανώς θα ήταν σημαντικά
για την πιθανή ταυτοποίηση των τοποθεσιών των εγκλημάτων του.
Και σε ένα από τα σκίτσα
υπήρχαν κάποια σκαλοπάτια
που θα μπορούσαν να είναι στο Χίθφιλντ Τέρας.
Και σ' αυτό το σκίτσο έγραψε τις λέξεις "Δυνητική περιοχή".
Τη θεωρούσε εν δυνάμει στόχο.
Ένας 28χρονος κατηγορείται για τον φόνο της Σαμάνθα Μπίσετ
και της τετράχρονης κόρης της.
Δήλωσε αθώος για τις δολοφονίες και ένοχος για ανθρωποκτονίες εξ αμελείας.
Η ποινή αναμένεται να ανακοινωθεί αργότερα σήμερα.
Το ακόμη πιο λυπηρό είναι ότι η Σαμάνθα ήταν μοναχοπαίδι,
και η μητέρα της, η Μάργκαρετ,
δεν ξεπέρασε ποτέ τον θάνατο της μοναδικής κόρης και εγγονής της.
Δεν φτάνει που έχασες την κόρη σου,
να χάσεις και την εγγονή σου;
Εξοντώθηκε όλη η οικογένεια.
Είναι μια τραγωδία. Απαίσιο.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,
η μητέρα της πέθανε
μια μέρα πριν ο Νάπερ δικαστεί στο Ποινικό Δικαστήριο.
Είναι μια πάρα πολύ θλιβερή υπόθεση.
Αργότερα,
κοιτώντας τους χάρτες του,
παρότι τα περισσότερα σημάδια ήταν στο νοτιοανατολικό Λονδίνο…
ΡΙΤΣΜΟΝΤ
…υπήρχε ένα συγκεκριμένο σημάδι μακριά από το Πλάμστεντ,
στο πάρκο Ρίτσμοντ, στο νοτιοδυτικό Λονδίνο.
Λέγεται Ιζαμπέλα Πλαντέσιον.
Ήταν μια μη χτισμένη έκταση πολύ κοντά στο Γουίμπλεντον Κόμον,
την τοποθεσία της δολοφονίας της Νικέλ.
14/09/1994 ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΗΣ ΝΙΚΕΛ
Ο Σταγκ ανακρίθηκε τον Σεπτέμβριο.
Σήμερα δικάζεται για τον φόνο της Ρέιτσελ Νικέλ.
Με ενημέρωσαν πριν από τη δίκη ότι δεν χρειαζόταν η παρουσία του Άλεξ,
ότι δεν έπρεπε να καταθέσει.
Ήμουν ευγνώμων που δεν θα το περνούσε αυτό,
αλλά ανησυχούσα κιόλας
μήπως μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερα.
Και λίγες μέρες μετά έμαθα τα σοκαριστικά νέα.
Με πήρε ένας φίλος να δει πώς είμαι, πώς ήμουν μετά τα νέα.
Και του λέω "Ποια νέα;"
Και μου είπε "Δεν άκουσες;
Οι κατηγορίες αποσύρθηκαν".
Ο κατηγορούμενος για τον φόνο της Νικέλ στο Γουίμπλεντον Κόμον πριν δύο χρόνια
βγήκε ελεύθερος από το δικαστήριο, πριν καν αρχίσει η δίκη.
Ήταν απίστευτο.
Ένας δικαστής εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στην αστυνομία.
Απέσυρε τις κατηγορίες
εναντίον του κατηγορούμενου για τον φόνο της Νικέλ.
Ο Κόλιν Σταγκ πέρασε πάνω από έναν χρόνο υπό κράτηση
αφού παγιδεύτηκε σε μια μυστική αστυνομική επιχείρηση
η οποία επικρίθηκε έντονα από τον δικαστή και κρίθηκε μη παραδεκτή.
Θύμωσα γιατί όποιος αποφάσισε ότι τα στοιχεία ήταν επαρκή
και ικανοποιητικά για τη δίκη, προφανώς έκανε μεγάλο λάθος.
Και θύμωσα γιατί ίσως η απόφαση να απαλλαγεί
ήταν τραβηγμένη, γιατί υπήρχαν βάσιμες ενδείξεις.
Υπήρχε η αίσθηση ότι αν έπρεπε να αποφασιστεί
αν ο Κόλιν Σταγκ διέπραξε φόνο, αυτό έπρεπε να το αποφασίσουν ένορκοι.
Αλλά δεν φτάσαμε ως εκεί.
Ο συνήγορος υπεράσπισης ισχυρίστηκε ότι η αστυνομικός είπε ψέματα
και τον δελέασε με την προοπτική σχέσης.
Ο δικαστής Όγκναλ είπε
ότι η συμπεριφορά της αστυνομίας μαρτυρούσε όχι μόνο υπερβάλλοντα ζήλο
αλλά και μια απόπειρα να τον ενοχοποιήσουν μέσω αισχρών παραπλανητικών τακτικών.
Αποτύχαμε.
Κι αυτό δεν είναι καλό συναίσθημα.
"Η ζωή μου καταστράφηκε από επιφανειακές θεωρίες ψυχολογίας
και ιστορίες που δημιουργήθηκαν λόγω των απαιτήσεων μιας αστυνομικού.
Ο δικαστής είδε ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις,
εγκληματολογικά στοιχεία, ομολογία, τίποτα".
Όταν ρωτήθηκε αν η αστυνομία όφειλε μία συγγνώμη στον Κόλιν Σταγκ,
ο Σερ Πολ Κόντον δήλωσε
ότι η αστυνομία είχε ήδη ζητήσει σε όσους θεωρούσε απαραίτητο.
Δεν πρόκειται να απολογηθώ
για την έρευνα της αστυνομίας σε αυτήν την υπόθεση.
Στηρίζω πλήρως τις πράξεις των αστυνομικών μου
και αναλαμβάνω όλη την ευθύνη για τις πράξεις της αστυνομίας.
Ένιωσα σαν να επιστρέφαμε στην αρχή.
Με τον δολοφόνο ελεύθερο και χωρίς καμία προστασία.
Κι έγινε πιο έντονο όταν ο Κόντον, ο επικεφαλής της αστυνομίας,
δήλωσε ότι δεν έψαχναν για κάποιον άλλο.
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν νέες πληροφορίες
ή στοιχεία που μπορούμε να εξερευνήσουμε.
Ήταν εμφανές ότι πίστευαν ότι το έκανε ο Κόλιν Σταγκ
και τώρα ήταν ελεύθερος.
Εγώ ένιωθα ότι δεν μπορούσα να εμπιστευτώ κανέναν,
και πάντα αναρωτιόμασταν αν μας φέρθηκαν διαφορετικά
επειδή ήμουν ένας νεαρός, μη λευκός άντρας.
Χάνεις οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στο σύστημα.
Επομένως, αν θέλαμε να έχουμε κάποια εσωτερική γαλήνη,
θα έπρεπε να τη βρούμε μόνοι μας
και δεν μπορούσαμε να βασιστούμε σε εξωτερικούς παράγοντες.
Για πολλά χρόνια δεν υπήρχε καθόλου πρόοδος.
Τίποτα δεν είχε αλλάξει σε σχέση με αυτά που ξέραμε.
Από την αρχή ήμασταν οι τρεις μας.
ΑΛΕΞ ΧΑΝΣΚΟΜΠ
Ο πατέρας μου, εγώ κι ο σκύλος μας, η Μόλι.
Αυτή ήταν η οικογένειά μας.
Ο πατέρας μου ήξερε ότι είχα καταλάβει τι είχε συμβεί.
Ότι η μητέρα μου με αγαπούσε
και ότι δεν θα ήθελε να με αφήσει.
Οπότε, ο πατέρας μου κι εγώ δεν μιλούσαμε για τη μητέρα μου.
Δεν μιλούσαμε για το παρελθόν.
Αλλά και πάλι ένιωθα θυμωμένος που είχε συμβεί
και που ό,τι κι αν έκανα, δεν θα μπορούσα να το εμποδίσω.
Νομίζω ότι αν δεις τέτοιο βαθμό κακίας
όταν είσαι μικρός,
αυτή η ψευδαίσθηση που έχεις, ότι οι γονείς σου,
όσο καλά κι αν σε μεγαλώσουν, μπορούν να σε προστατέψουν από το κακό…
Νομίζω ότι καταρρέει.
Ο Άλεξ ήταν πάρα πολύ γλυκό αγοράκι.
Ήταν μια πηγή χαράς.
Αλλά στην προεφηβική ηλικία είχε θυμό μέσα του,
κι αυτός ο θυμός, αρκετά δίκαια, είχε ως στόχο εμένα.
Ήμουν πολύ θυμωμένος για πολλά πράγματα που είχαμε περάσει.
Οι συνεδρίες που συνεχίστηκαν για βδομάδες και μήνες.
Το πιο οδυνηρό για μένα ήταν το να με κάνουν να ξαναβιώνω αυτήν τη μέρα
και να μου γίνονται υποδείξεις για το πώς πρέπει να νιώθω γι' αυτό.
Και σε κάποιον βαθμό το κουβαλούσα μέσα μου.
Είχε μπλεξίματα με την αστυνομία.
Όχι για κάτι σοβαρό, αλλά μας χτύπησαν την πόρτα κάποιες φορές.
Δεν νομίζω ότι είχα τον ίδιο σεβασμό,
την ίδια εμπιστοσύνη στον πατέρα μου όπως παλιότερα.
Και το βασικό ήταν ότι ως πατέρας ήταν ο προστάτης της οικογένειας
και, δυστυχώς, επέτρεψε να μας συμβεί αυτό.
Οπότε, όταν ήμουν έφηβος είχαμε πολλές συγκρούσεις.
Ένιωθα πολύ ένοχος επειδή δεν προστάτεψα την οικογένειά μου.
Και νιώθεις ηλίθιος.
Νιώθεις χαζός,
επειδή έχεις αφήσει την ασφάλειά σου στα χέρια άλλων υπηρεσιών.
Κάποτε ήταν όπως στην Άγρια Δύση και έπαιρνες τον νόμο στα χέρια σου
και προστάτευες τους αγαπημένους σου πάση θυσία.
Και αυτό σκεφτόμουν τότε.
Εγώ δεν το έκανα αυτό. Και θα 'θελα να το 'χα κάνει.
Με κάθε βδομάδα που περνάει, κάθε μήνα που περνάει,
κάθε χρόνο που περνάει,
συμφιλιώνεσαι σε κάποιον βαθμό με την ιδέα ότι μπορεί να μη διαλευκανθεί ποτέ.
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ
Το 2002 η υπόθεση της Ρέιτσελ Νικέλ θεωρούνταν ανεξιχνίαστη.
Ήρθε η αστυνομία και ζήτησε να την κοιτάξω εγώ και η ομάδα μου.
Ήξερα από τις εφημερίδες ότι ήταν πολύ βίαιη επίθεση.
ΔΡ ΓΚΑΛΟΠ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΣ
Αλλά ήξερα και ότι ο Κόλιν Σταγκ είχε κατηγορηθεί και μετά αθωωθεί.
Αλλά νομίζω ότι ήταν ακόμα ύποπτος για την αστυνομία.
Οπότε, ήθελαν απλώς να ρίξουμε μια φρέσκια ματιά
και να δούμε αν από τα πράγματα που είχαν συλλέξει τότε
υπήρχε κάτι το οποίο θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν
για να ταυτοποιήσουν τον δολοφόνο της Ρέιτσελ.
Υπήρχαν ταινίες συλλογής υλικού
το οποίο ελήφθη από το πτώμα της Ρέιτσελ, και κυρίως από τα γεννητικά της όργανα.
Και παρατηρήσαμε
ότι οι αρχικοί επιστήμονες δεν είχαν βρει κανένα DNA σε αυτές τις ταινίες.
Οπότε, καταλάβαμε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά,
γιατί έπρεπε να υπάρχει μεγάλη ποσότητα του DΝΑ της Ρέιτσελ στις ταινίες.
Αυτό που νομίζω ότι συνέβη είναι ότι αν έχεις πολύ DNA σε ένα δείγμα,
μπορεί να υπερκορεστεί η τεχνική και να μη δείχνει τίποτα.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που κάναμε, φυσικά, ήταν να το επαναλάβουμε,
αλλά με λίγο διαφορετικό τρόπο.
Όπως ήταν αναμενόμενο, βρήκαμε πολύ DNA της Ρέιτσελ.
Αλλά είχαμε κι ένα μικροσκοπικό ίχνος ανδρικού DΝΑ.
Όταν βρήκαμε αυτό το ίχνος ανδρικού DΝΑ,
δεν ξέραμε αν θα μπορέσουμε να το αναπτύξουμε αρκετά,
να πάρουμε αρκετές πληροφορίες από αυτό
για να ταυτοποιήσουμε ένα συγκεκριμένο άτομο.
Οπότε, αναπτύξαμε μια νέα τεχνική, μια τεχνική υψηλής ευαισθησίας.
Η διαδικασία απαιτούσε τη λήψη ελάχιστης ποσότητας DNA από ένα δείγμα
και τον πολλαπλασιασμό του DNA,
ή την ενίσχυσή του, όπως λέμε.
Άρα, έχεις αρκετές φορές περισσότερο από την αρχική ποσότητα
και έχεις αρκετό για ανάλυση.
Πήρε περίπου δύο χρόνια
για να αναπτυχθεί αυτή η τεχνική σε ικανοποιητικό επίπεδο.
Πριν συγκρίνουμε τις πληροφορίες που είχαμε,
αυτό το προφίλ DNA, με τη βάση δεδομένων,
το συγκρίναμε με του Κόλιν Σταγκ,
και σίγουρα δεν ήταν δικό του.
Οπότε, το βάλαμε στο Εθνικό Μητρώο Γενετικού Υλικού.
Και όταν το κάναμε αυτό υπήρξε αντιστοίχιση.
Μια μέρα χτύπησε το τηλέφωνο,
από το πουθενά, και ήταν η αστυνομία. Και είχαν νέα.
Και τα νέα ήταν ότι υπήρξε ταυτοποίηση.
Και είπαν ότι το άτομο το οποίο είχε ταυτοποιηθεί
ήταν ένα νέο πρόσωπο.
Από το Μητρώο Γενετικού Υλικού προέκυψε αντιστοίχιση
με κάποιον Ρόμπερτ Νάπερ.
Και μετά ανακαλύψαμε ότι ο Νάπερ ήταν στο ψυχιατρείο Μπρόουντμουρ
επειδή είχε διαπράξει επίσης τον φόνο μιας μητέρας και της κόρης της.
Από την αρχή ήταν κάποιος άλλος.
Εκείνη τη στιγμή
αποδείχτηκε ότι το χειρότερο σενάριο είχε γίνει πραγματικότητα.
Το ίδιο άτομο σκότωσε και πάλι, υπό τις ίδιες συνθήκες.
Καταστράφηκε κι άλλη οικογένεια.
Ακόμη κι αν δεν ήξερα πόσο τυχερός ήμουν που επέζησε ο Άλεξ,
από όταν μάθαμε τι συνέβη στη Σαμάνθα και την Τζάζμιν
ευχαριστώ τον Θεό κάθε μέρα.
Επειδή μόνο χάρη στον Θεό αντέξαμε και οι δύο,
και χάρη στον Θεό επιβίωσε ο ίδιος σωματικά.
Έβλεπα έναν αγώνα ποδοσφαίρου στην τηλεόραση.
Κάποιος χτύπησε την πόρτα
και ενοχλήθηκα λίγο γιατί έχανα τον αγώνα.
Άνοιξα και ήταν δύο δημοσιογράφοι και είπαν…
ΚΟΛΙΝ ΣΤΑΓΚ
…"Ξέρετε ότι συνελήφθη κάποιος άλλος για τον φόνο της Νικέλ
και ότι η ενοχή του αποδεικνύεται μέσω DNA;"
Κι εγώ λέω "Μπορείτε να έρθετε σε μια ώρα;
Βλέπω τον αγώνα τώρα".
"Κανένα πρόβλημα", είπαν. Και έφυγαν.
Την είχα σιχαθεί την όλη κατάσταση.
Κράτησε περίπου 15 χρόνια.
Ο Κόλιν Σταγκ είχε αστυνομική προστασία σήμερα
καθώς η υπόθεση Νικέλ τον στοιχειώνει ακόμη.
Από τότε που με συνέλαβαν υπήρχαν άρθρα στις εφημερίδες
που έστρεφαν τον κόσμο εναντίον μου.
Ο κόσμος φώναζε "Ένοχος", "Κρεμάστε τον", και τέτοια.
Ο κύριος Σταγκ παρέμεινε στο προσκήνιο ακόμα και μετά την αποφυλάκισή του.
Μη!
Περνώντας στον κόσμο την ιδέα
ότι "Πιάσαμε αυτόν που το έκανε, αλλά τη γλίτωσε λόγω μιας λεπτομέρειας".
Οπότε, αυτό είχα να αντιμετωπίσω.
Πολλοί τον θεωρούσαν ένοχο,
αλλά κανείς δεν άκουσε τα στοιχεία είτε υπέρ του είτε εναντίον του.
Κι έτσι ήταν σε μια μετέωρη κατάσταση τόσα χρόνια.
Τώρα, 15 χρόνια μετά, κατηγορήθηκε ένας άντρας.
Είναι ο 41χρονος Ρόμπερτ Νάπερ.
Ο Σταγκ, ο προηγούμενος κατηγορούμενος,
απαλλάχτηκε επειδή μια αστυνομικός τον παγίδευσε.
Δεν είχα ποτέ κανονική σχέση μέχρι τα 29 μου.
Οπότε, όταν έλαβα γράμμα από τη Λίζι Τζέιμς
ένιωσα πολύ χαρούμενος που μια γυναίκα είχε δείξει ενδιαφέρον για μένα.
Είναι σαφές ότι είναι εντελώς αθώος.
ΤΖΟΝ ΓΕΪΤΣ ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Και σήμερα του ζητώ συγγνώμη
για τα λάθη που έγιναν στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Είχα πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση πριν καν αρχίσει αυτό.
Αυτό με έριξε ακόμη περισσότερο, πέφτοντας όλο και πιο χαμηλά.
Με έκανε παρανοϊκό.
Αν κοίταζα κατά λάθος μια γυναίκα που περνούσε τον δρόμο,
σκεφτόμουν αμέσως "Όχι, κοίτα απ' την άλλη".
Μπορεί να με έβλεπε κάποιος
και να έλεγε "Την παρακολουθεί".
Κι εγώ σκεφτόμουν "Έτσι είναι τώρα η ζωή σου.
Πρέπει να το αποδεχτείς. Μην εμπιστεύεσαι κανέναν".
16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008 ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΑΠΕΡ
Όταν πλησίαζε η δική,
ένας προϊστάμενος αστυνομικός είπε
"Όταν έρθεις, θα συναντηθούμε".
Είπε ότι υπήρχε κάτι που έπρεπε να μάθω πριν τη δίκη.
Συναντηθήκαμε στις 7 το απόγευμα στο τμήμα του Χέντον.
Με πήγε σε ένα δωμάτιο πίσω.
Ήμασταν μόνο οι δυο μας παρόντες, και μου έδωσε έναν φάκελο.
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ
Στον φάκελο με τα έγγραφα είδα
το μέγεθος του χάους και των σφαλμάτων
της όλης έρευνας.
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΒΙΑΣΜΟΥ
Ήταν συντριπτικό.
Με γύρισε πίσω στην πρώτη μέρα.
Στο πρώτο τηλεφώνημα,
στη στιγμή που έμαθα ότι η Ρέιτσελ δεν ήταν πια μαζί μας
κι ότι ο Άλεξ είχε περάσει κάτι τέτοιο.
Προσπαθούσαμε να το κατανοήσουμε, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο.
Κι όλα αυτά διαλύθηκαν.
Γιατί εκεί έλεγε ότι μπορούσε να είχε αποτραπεί.
Το καλοκαίρι του 1989,
τρία χρόνια πριν τον φόνο της Νικέλ,
και πριν από τη Σαμάνθα και την Τζάζμιν,
ένας κατά συρροή βιαστής άρχισε να επιτίθεται σε γυναίκες,
κάποιες είχαν και τα παιδιά τους μαζί, στο μονοπάτι Γκριν Τσέιν Γουόκ,
που διασχίζει δάσος και αδόμητη έκταση στο νοτιοανατολικό Λονδίνο
και που δεν είναι μακριά από την τοποθεσία των φόνων των Μπίσετ.
ΓΚΡΙΝ ΤΣΕΪΝ ΓΟΥΟΚ
Μέσω DΝΑ ταυτοποιήθηκε ένας ύποπτος για αυτούς τους βιασμούς.
Δύο άτομα που είδαν την αφίσα πήραν την αστυνομία και είπαν
"Η καλλιτεχνική απεικόνιση μοιάζει πολύ με κάποιον Ρόμπερτ Νάπερ".
Δύο αστυνομικοί οι οποίοι ερευνούσαν αυτούς τους βιασμούς
πήγαν στη δηλωμένη του διεύθυνση.
Άνοιξε. Του μίλησαν και οι δύο.
Του είπαν ότι είχε αναγνωριστεί ως πιθανός ύποπτος.
Και του ζήτησαν να πάει οικειοθελώς να του πάρουν αίμα,
στο οποίο συμφώνησε.
Αλλά δεν παρουσιάστηκε στο τμήμα.
Οπότε, επέστρεψαν στη διεύθυνσή του. Τα είχε μαζέψει κι είχε φύγει.
Δεν ήταν πια εκεί.
Στη συνέχεια,
λόγω του ότι ήταν πιο ψηλός από τις περιγραφές των θυμάτων βιασμού,
ελήφθη η απόφαση
από τον επικεφαλής της έρευνας και τον βοηθό του
να βγει από τη λίστα των υπόπτων για εκείνη την έρευνα.
Ουσιαστικά, δεν έγινε τίποτα άλλο.
Για το οποίο απορώ ακόμα.
Αν ο Νάπερ είχε πάει στο τμήμα,
όπως είπε ότι θα έκανε, και του έπαιρναν αίμα,
θα είχε συλληφθεί για τους βιασμούς στο Γκριν Τσέιν Γουόκ.
Αυτό δεν συνέβη
και είχε ολέθριες συνέπειες.
Και υπήρχε κάτι στον φάκελο που ήταν ακόμη πιο οδυνηρό για μένα.
Τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο του 1989, αρκετά χρόνια πριν δολοφονηθεί η Ρέιτσελ,
η μητέρα του Ρόμπερτ Νάπερ κατήγγειλε στην αστυνομία
ότι ομολόγησε ότι είχε βιάσει μια γυναίκα στο Πλάμστεντ Κόμον.
Αλλά η αστυνομία δεν το έψαξε.
Ήταν κομβική στιγμή.
Αν η αστυνομία είχε ερευνήσει το τηλεφώνημα της μητέρας του
και του είχε πάρει αίμα,
θα μπορούσαν να αποτραπούν όλες οι επιθέσεις που ακολούθησαν.
Η επίθεση που είδε ο Άλεξ μπορούσε να αποφευχθεί.
Το ίδιο και ο θάνατος της Ρέιτσελ.
Το ίδιο και της Σαμάνθα και της Τζάζμιν.
Αν είχαν κάνει σωστά τη δουλειά τους, δεν θα 'ταν ελεύθερος.
Μια από τις πιο γνωστές δολοφονίες εξιχνιάζεται επιτέλους σήμερα.
Ο δολοφόνος της Νικέλ κρίθηκε ένοχος σήμερα
για τον θάνατό της στο Κόμον πριν από 16 χρόνια.
Ο Νάπερ μεταφέρθηκε από το κελί του στο Ποινικό Δικαστήριο,
και εκεί, χλωμός και με αραιωμένα μαλλιά, παρουσία των γονιών της Νικέλ,
ομολόγησε επιτέλους ότι σκότωσε την κόρη τους.
Άντρε, είμαι πάνω στο…
Η σημερινή ομολογία δίνει τέλος
σε μια από τις πιο μελανές στιγμές στην ιστορία της Σκότλαντ Γιαρντ.
Παραδέχτηκαν ότι θα μπορούσαν να τον είχαν σταματήσει νωρίτερα.
Αν η αστυνομία είχε δράσει διαφορετικά,
η Ρέιτσελ Νικέλ, η Σαμάνθα Μπίσετ κι η Τζάζμιν Μπίσετ δεν θα είχαν πεθάνει.
Μπορούσαμε και έπρεπε να 'χαμε κάνει περισσότερα.
Αν είχε συμβεί αυτό, μπορούσαμε να έχουμε αποτρέψει και αυτήν
και άλλες πολύ σοβαρές επιθέσεις του Νάπερ.
Όλοι μεγαλώσαμε με παραμύθια.
Σε όλους μας έλεγαν να μην πάμε στο δάσος.
Το σκοτάδι, τα τέρατα, ο κίνδυνος.
Αλλά δεν είναι παραμύθι.
Υπάρχει πραγματική κακία στον κόσμο.
Αναγκάστηκα να το αποδεχτώ αυτό.
Αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω ήταν το γιατί.
Ήμουν θυμωμένος με τον Θεό
που συμβαίνουν τέτοια πράγματα σε καλούς ανθρώπους χωρίς καμία εξήγηση.
Οπότε, είχα μια αποστολή.
Να βοηθήσω το παιδί της Ρέιτσελ να το ξεπεράσει όσο καλύτερα γίνεται.
Νομίζω ότι όταν περνάς δύσκολες καταστάσεις με κάποιον,
είτε σε τσακίζουν και διαλύουν τη σχέση σας
ή κάνουν τη σχέση πολύ πιο δυνατή.
Αναγκαστήκαμε να βρούμε μόνοι μας την εσωτερική μας γαλήνη, που είναι καλό.
Κι αυτό έγινε μέσω της συνειδητοποίησης
ότι δεν έχεις άλλη επιλογή, πρέπει να το αποδεχτείς.
Οι γονείς μου πίστευαν στο άπειρο του πνεύματος.
Ότι η μητέρα μου θα ήταν πάντα μαζί μου, όπου κι αν πήγαινα.
Ο πατέρας μου θυσίασε τα πάντα για μένα και γι' αυτά στα οποία πίστευε,
χωρίς καμία εγγύηση για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.
Ήταν αρκετά γενναίος να κάνει αυτό που ένιωθε μέσα του σωστό.
Θα του είμαι για πάντα υπόχρεος γι' αυτό.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Μιχάλης