Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ten czerwony.
Teraz się nagrywa. Cześć.
- Cześć. - Patrz.
Możesz przybliżać i oddalać.
A ten przycisk odpowiada za ostrość.
- Co my tu mamy? - Gotuję śniadanie.
Karen gotuje śniadanie.
A to nasze maleństwo, Moriah.
Ma osiem tygodni.
Urodziła się podczas burzy.
Wśród błysków, grzmotów
i całej tej niezwykłej energii.
Jej płacz był równie donośny.
29 GRUDNIA 1996
18 MAJA 1997
Może dlatego była tak dobrą sportsmenką,
bo od urodzenia ćwiczyła płuca.
Tak wiele pięknych chwil do zapamiętania.
- Tak, bardzo dużo. - Tak.
Wspaniale było zobaczyć jej narodziny
i pierwszy oddech.
Widzicie?
Moriah właśnie usiadła po raz pierwszy w życiu.
Zaczyna się uczyć.
Od początku miała w sobie ten wewnętrzny blask.
Widzę cię.
No proszę.
21 WRZEŚNIA 1997
Pokaż, jak jeździsz.
Jakbyśmy znały się od zawsze.
To było takie naturalne.
Cała szczęśliwa.
Cześć.
Kilka dni po jej narodzinach
siedziałam na kanapie i słuchałam piosenki Shawna Colvina.
30 WRZEŚNIA 1996
W tamtej chwili pomyślałam, że Moriah kiedyś mnie opuści.
28 LISTOPADA 1997
Moriah po raz pierwszy na nartach.
3 LUTEGO 1998
10 LIPCA 2000
Dwóch zawodników.
4 SIERPNIA 2001
Nadjeżdża Moriah.
I jak?
- Dobrze. - Fajna zabawa?
- Tak. - Świetnie.
Z perspektywy czasu mam wrażenie,
iż Moriah jakimś cudem przeczuwała,
że dostała tu mniej czasu niż inni.
Może dlatego we wszystkim, co robiła,
można było dostrzec presję goniącego ją czasu.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Brawo, Mo!
Nie wygląda, jakby zwalniała.
Kapitalna jazda. Moriah Wilson wie, co robi.
Wygląda na pewną siebie.
Wiem, że trenuje długo i ciężko.
Takie warunki nie są jej obce.
Oto Moriah Wilson,
zwyciężczyni pierwszej rundy Life Time Grand Prix 2022.
- Dalej! - Dalej, Mo!
Była nieoszlifowanym diamentem.
Talentem, jaki się zdarza tylko raz na pokolenie.
Wiedziała, że to jest jej czas.
Po prostu czuło się drzemiący w niej ogromny potencjał.
Numer alarmowy.
11 MAJA 2022
Nocuje u mnie przyjaciółka.
Właśnie weszłam i zobaczyłam ją leżącą na podłodze w łazience.
Wszędzie jest krew.
Trudno do tego wracać.
PRZYJACIÓŁKA MORIAH
Pani imię?
Nazywam się Caitlin.
Caitlin, jesteś przy niej?
Tak.
- Czy ona jest przytomna? - Nie.
Ma krew na całej twarzy i z tyłu głowy.
Oddycha?
Jest…
Nie.
Już wysyłam pomoc i powiem ci dokładnie, co masz robić.
Dobrze.
Połóż przyjaciółkę płasko na plecach,
oprzyj dolną część dłoni na mostku,
a drugą dłoń na pierwszej.
Dobrze.
Teraz mocno uciskaj klatkę piersiową co najmniej dwa razy na sekundę.
Licz na głos. Będę liczył z tobą.
Jeden, dwa, trzy,
cztery, pięć, sześć…
Dobrze.
Nie przestawaj. Pomoc już jedzie.
…13, 14, 15, 16, 17.
Tak trzymaj. Policja zaraz tam będzie.
Nie zostawiaj jej samej i nie przerywaj.
Jasne. Dwa, trzy… Słyszę ich.
Dobrze. Kontynuuj. Oni sami do ciebie przyjdą.
To tylny budynek. Muszą wejść od tyłu!
26, 27, 28, 29, wejdźcie!
Nie przestawaj, Caitlin. Dobrze ci idzie.
Mam przestać? Nie wiem, co się stało!
Są z tobą policjanci?
Tak, to policjanci.
Ona tu nie mieszka.
Była z naszym przyjacielem Colinem.
- Jak on ma na nazwisko? - Colin Strickland.
Nie mogłam zrozumieć,
czemu nie zabierają jej do szpitala.
Jak ona ma na imię?
Moriah.
To tak naprawdę jej drugie imię. Jej pierwsze to Anna.
W końcu zapytałam funkcjonariusza, który mnie przesłuchiwał,
czemu tak długo nie zabierają Moriah do karetki.
Przecież ona potrzebuje pomocy.
On wtedy powiedział coś w stylu:
„Pani przyjaciółka nie przeżyła”.
PRAWDA O TRAGEDII MORIAH WILSON
Dokładnie dwa lata temu, czyli 12 maja…
MATKA MORIAH
…2022 roku
układałam tu kartony, by pozbyć się trawy.
OJCIEC MORIAH
Chciałam w ten sposób nieco powiększyć nasz ogród,
ponieważ Moriah miała się tu wprowadzić.
Spojrzałam na podjazd przy domu
i zobaczyłam radiowóz policji stanowej.
Policjant zapytał,
czy znam Annę Wilson.
Odpowiedziałam: „To moja córka. Nic jej nie jest?”.
On odparł: „Niestety pani córka nie żyje”.
PAMIĘCI ANNY MORIAH WILSON UR. 18 MAJA 1996
To po prostu nie miało sensu.
Nie miało i nadal nie ma.
- Nadal nie ma. - Taka jest prawda.
Niektórych rzeczy…
po prostu nie da się zrozumieć.
Trudno je sensownie wytłumaczyć.
Byłem w domu,
gdy nagle zadzwonił mój telefon.
Dzwonił oficer dyżurny.
Wspomniał tylko, że doszło do morderstwa,
jedna osoba została zastrzelona, a sprawca jest nieznany.
Proszę usiąść na tym krześle.
Zaraz przyjdzie detektyw i z panią porozmawia.
To była moja pierwsza samodzielna sprawa zabójstwa.
Byłem zdenerwowany.
Nie wiedziałem, czego się spodziewać.
Czy mówiła pani, że po przyjeździe tutaj kogoś poznała?
Wspominała o jakichś planach albo o tym, że z kimś rozmawiała?
- Tylko z Colinem. - Rozumiem.
Nie zna tu nikogo innego.
- Rozumiem. - Była tu dość krótko.
To była dopiero jej druga wizyta w Austin.
Kolega opisał mi miejsce zbrodni.
Nie było śladów włamania do domu
ani zniszczeń.
Rzeczy nie były porozrzucane,
czyli raczej nie doszło do szarpaniny.
Pobierzemy wymaz z pani rąk w poszukiwaniu śladów prochu.
Dobrze.
Dotarło do mnie, że traktują mnie
jako potencjalną podejrzaną.
To wymaz z ust.
Musimy pobrać próbkę DNA.
Pobiera się ją z jamy ustnej.
Pobrali mi próbki DNA i wymaz z rąk,
zrobili mi zdjęcia
i w końcu pozwolili mi umyć ręce.
Kiedy myłam ręce w łazience na posterunku,
widziałam, jak jej…
krew spływa do zlewu.
I bardzo…
wyraźnie pamiętam, że chciałam tę krew zatrzymać.
Zabrali ją z mojego domu?
Nasi technicy nadal tam są.
Wszystko dokładnie sprawdzają.
Ona nadal tam leży?
Tak.
Musimy się upewnić, że wszystko jest zrobione, jak należy.
Rozumiem, ale ona jest tam sama.
Wiem.
No dobrze.
Ale jej tam nie zostawią?
Nie.
Nie będzie tam sama?
Oczywiście, że nie.
Zanim zajmiemy się resztą,
opowiedz, skąd znasz rodzinę Wilsonów.
Kogo poznałaś najpierw?
Znałaś ich, zanim poznałaś Mo, prawda?
Tak.
Byłam wtedy…
Zacznę od nowa.
Muszę się zastanowić.
No tak.
Tuż po pandemii przeniosłam się na wakacje do Vermont.
Współprowadziłam tam mały pensjonat w miejscowości East Burke.
Nie miałam w Vermont przyjaciół,
więc zapisałam się do kobiecych szkółek
kolarstwa szutrowego, górskiego i tym podobnych.
Trafiłam tam na cudowną społeczność.
Poproszono mnie o prowadzenie profilu w social mediach
dla wyścigu Rooted Vermont.
To był jedyny wyścig, na jakim widzieliśmy Moriah w akcji.
Kibicowaliśmy jej na trasie, kiedy poznaliśmy tę dziewczynę.
Zapytałam, komu kibicują, a oni odparli, że ich córce Moriah.
Ja na to: „Nie wierzę.
Serio nie wierzę, bo to moja ulubienica,
ale nie mogę o tym mówić na głos, bo muszę być bezstronna”.
Nadjeżdża Moriah Wilson.
Trzecie miejsce wśród pań.
3. MIEJSCE 4 GODZ., 21 MIN., 132 KM
Cash powiedziała nam, że prowadzi pensjonat w East Burke.
To była jedna z tych chwil, kiedy poczułam, że tak miało być.
Miałam przyjechać do Vermont,
spotkać tę rodzinę i zobaczyć ten wyścig.
Opowiedzieliśmy Moriah o Cash i jesienią poznały się osobiście.
BRAT MORIAH
WYŚCIG BIG SUGAR 2021 BENTONVILLE, ARKANSAS
Moriah wystartowała w wyścigu o nazwie Big Sugar
na trasie o długości 180 kilometrów.
Ja jechałam na trasie 80-kilometrowej.
Ukończyłam mój wyścig
i dziesięć minut później usłyszałam:
„Pierwsze miejsce – Moriah Wilson”.
W niemal tym samym czasie pokonała dwa razy większy dystans niż ja.
1. MIEJSCE 5 GODZ., 30 MIN., 180 KM
Stały się dla siebie bliskie niczym siostry.
Od razu złapały więź i mocno się zaprzyjaźniły.
Wspaniale było mieć przyjaciółkę w tym nowym środowisku.
Mo Wilson robi wokół mnie kółeczka.
To jej czternaste okrążenie i właśnie wraca.
Oglądanie jej sukcesów było niezwykle motywujące.
Umiała się ścigać, miała świetne warunki fizyczne i ambicję.
Od najmłodszych lat było widać, że Moriah ma predyspozycje do sportu.
Była bardzo zdeterminowana.
Mocno przeżywała porażki i pracowała jeszcze ciężej.
26 MARCA 2005
Dużo czasu spędzaliśmy na nartach.
Hej!
- Jak leci, skarbie? - Dobrze.
Na jej pierwszych zawodach narciarskich
przyglądała się zawodniczkom, które stały na podium.
Z jej spojrzenia można było wyczytać: „Ja też chcę tam być”.
Sporo o tym pisała w swoim pamiętniku.
„Igrzyska mnie zmotywowały.
Bardzo chcę zostać olimpijką
i pewnego dnia mi się to uda”.
Moriah zjeżdża.
Czuję się niesamowicie silna.
Do jesieni będę najsilniejszą narciarką w liceum Burke Mountain Academy.
Jestem tego pewna.
Szkoła Burke Mountain Academy powstała w 1970 roku.
Było to pierwsze liceum w kraju łączące intensywne treningi narciarskie
z nauką szkolną.
Jednym z warunków przyjęcia do Burke
jest ambicja zostania olimpijczykiem.
Moriah od początku o tym marzyła, w dużej mierze pod wpływem taty,
który także chciał pojechać na igrzyska i był o krok od spełnienia tego marzenia.
Moriah, pierwszy przejazd.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, by stać się najlepszą narciarką.
Będę pracować ciężej od innych, by dotrzeć na szczyt.
O nie.
Jej plany przekreśliły głównie liczne kontuzje.
W liceum zerwała więzadło krzyżowe, a później ta kontuzja się odnowiła.
Nadal kochała narty i trudno było jej się z tym pogodzić.
Ale dobrze wiedziała, że jej kariera narciarska dobiegła końca.
W dzieciństwie spędzałam z rodziną mnóstwo czasu na rowerze.
Po jakimś czasie odkryłam kolarstwo szutrowe
i kupiłam rower na tę nawierzchnię.
Chciała zostać zawodową kolarką.
Mocno ją w tym wspierałam.
Do boju, Mo!
Trzymaj się, Mo! Dasz radę!
Do boju, Mo!
Dalej, Mo!
W wyścigu kolarskim zwycięzca jest tylko jeden.
Przy 3000 uczestników na starcie…
TRENER KOLARSTWA, FIZJOLOG
…szansa na wygraną to 1 do 3000.
Brawo, Mo!
Szansa na wygraną w wyścigu kolarskim jest bardzo niska.
Tymczasem Mo ciągle stawała na podium.
To było niesamowite.
Oto nasza mistrzyni wśród pań, Moriah Wilson!
Brawa dla Mo!
Jeden z moich znajomych zapytał mnie: „Słyszałeś o Moriah Wilson?
Lepiej ją zapamiętaj, bo na długie lata…
DZIENNIKARZ SPORTOWY
…zdominuje zawodowe kolarstwo”.
W ciągu dwóch lat wygrała sześć albo siedem wyścigów.
I to nie z przewagą minut, ale całych godzin.
Oto nasza mistrzyni,
Moriah Wilson!
Tak jest, Mo!
Jest bezkonkurencyjna.
Imponujący wynik.
1 miejsce 5 GODZ., 9 MIN., 160 KM
Na początku 2022 roku
powiedziała, że przyjedzie do Austin.
Spytałam kiedy. Odparła, że za dwa dni.
„Co?”
Zamieszkała u mnie na kilka tygodni.
Pracowałyśmy razem, jadłyśmy wspólne posiłki.
Nasza przyjaźń pięknie się rozwijała.
BUDYNEK IM. RONALDA EARLE’A
DZIEŃ PO MORDERSTWIE 12 MAJA 2022
Gdy sprawa do mnie trafiła, wiedziałem tylko…
PROKURATURA OKRĘGU TRAVIS
…że zamordowano młodą kobietę.
NACZELNIK PROKURATURY
I że ofiara była związana ze środowiskiem kolarskim.
Nie miałem pojęcia, kim była wtedy Moriah.
Guillermo ma niezwykle silną osobowość.
Zajmowaliśmy się już podobnymi sprawami.
Niektórzy z nas odczuwają przy nich ogromną presję.
Guillermo właśnie tak ma.
- A pan? - Ja nie.
Wszyscy pracowali nad tą sprawą.
Była ona szokująca, bo nie dało się znaleźć motywu
tego zaskakującego zabójstwa.
Jest tam rower? Widzisz go?
Miała zostawić go przy drzwiach.
Nie ma roweru.
Początkowo wyglądało to na włamanie
albo rabunek.
Ale im głębiej zaczęliśmy grzebać,
tym wyraźniej było widać, że chodziło tu o coś innego.
Żeby to potwierdzić,
zacząłem wyznaczać wątki do dogłębniejszego sprawdzenia.
W większości domów są kamery,
każdy z nas ma telefon.
Mieliśmy mnóstwo cyfrowych dowodów.
Znała tu jeszcze tylko Colina Stricklanda,
z którym miała się spotkać dziś wieczorem.
Czy on nadal mieszka w Austin?
- Tak. - Rozumiem.
Colin Strickland był ostatnią osobą, która widziała Moriah żywą.
Chciałem go przesłuchać, żeby się dowiedzieć, co się wydarzyło.
Pojechałem do jego domu z drugim detektywem.
- Szukam pana Stricklanda. - To ja.
- Colin, to pańskie imię? - Tak.
Zna pan Annę?
Mo?
KOLARZ SZUTROWY
- Annę Mo? - Tak.
- Nazywają ją „Mo”? - Tak.
Monique?
Na nazwisko ma Wilson.
- Jest kolarką. - Zgadza się.
- Tak, znam ją. - Dobrze.
Cóż…
muszę panu przekazać smutne wieści.
Niestety ubiegłego wieczoru Mo zmarła.
Jak do tego doszło?
Na razie trwa śledztwo,
ale traktujemy to jako zabójstwo.
Rany.
Rozumiem.
- Wszystko dobrze? - Tak, tak.
Moja pierwsza myśl?
„Dzień wcześniej byłeś z nią na randce.
To na pewno ty zabiłeś Moriah Wilson”.
Poznałem Mo w 2017 roku.
Wybrałem się z kumplem do Burke na przejażdżkę po okolicznych górach.
George powiedział, że dołączy do nas Mo.
Spytałem, czy za nami nadąży.
Odparł: „Bez problemu”.
Nieczęsto spotyka się kogoś, kto potrafi dotrzymać tempa.
Podobało mi się to, że Mo była bardzo wysportowana,
ale bez przesadnego zadęcia.
Po prostu nie bała się pokazywać, że jest bardzo silna.
Byłem jej pierwszym prawdziwym chłopakiem.
Podobało mi się w niej też to, że była cichą, spokojną osobą,
w przeciwieństwie do mnie.
Była raczej skryta z natury,
bardzo refleksyjna i niezbyt lubiąca zdradzać swoje myśli.
Oboje dorastaliśmy w Vermont i studiowaliśmy w Dartmouth,
więc wiele nas ze sobą łączyło.
Gunnar i Moriah zaczęli się spotykać na jej drugim roku.
On skończył już wtedy studia.
Był to dla mnie etap zmian.
Dwa lata wcześniej uzyskałem dyplom
i szukałem pracy w Kalifornii.
Choć przez kolejne dwa lata dzielił nas od siebie ogromny dystans,
to zawsze byłem pewien tego związku.
W październiku 2020 roku
przenieśliśmy się do Mill Valley, nieopodal San Francisco.
Ogromnie się cieszyliśmy, że w końcu zamieszkamy w jednym mieście.
Doświadczaliśmy tego razem i było nam z tym dobrze.
Ale Mo tak mocno skupiała się na ściganiu,
treningach i ćwiczeniach,
że gdzieś po drodze zatraciła się iskra naszego związku.
To było trudne dla nas obojga.
Powiedziała mi, że rower jest dla niej najważniejszy
i wszystkie pozytywne emocje w życiu
odnajduje właśnie w kolarstwie.
Wtedy wszystko stało się jasne.
Poznałam Moriah w Dartmouth i przez całe studia byłyśmy sobie bliskie.
Przeprowadziłam się do San Francisco po rozstaniu z chłopakiem.
Potrzebowałam całkowitej zmiany.
- Na zdrowie! - Na zdrowie.
Wesołych Walentynek.
W styczniu 2022 roku zamieszkałyśmy razem.
Rozumiałyśmy się nawzajem i wiedziałyśmy, przez co każda z nas przechodzi.
Uczyłyśmy się samodzielności
i próbowałyśmy zrozumieć, czego naprawdę chcemy od życia.
Powiedziała mi, że chce się spotykać z nowymi facetami.
Ciągnęło ją do ludzi ambitnych i dużo się od nich uczyła.
Niech pan usiądzie tutaj.
Proszę opowiedzieć, jak wyglądał pański wczorajszy dzień.
Mo mówiła, że Cash idzie wieczorem na spotkanie ze znajomymi.
Zaproponowałem jej wyjście na basen, skoro przyjechała do Austin.
Była typem samotniczki, więc chciałem…
Rozumiem.
Chciałem po prostu miło spędzić z nią czas.
Rozumiem.
Znałem Colina ze środowiska kolarskiego w Austin.
Jestem dziennikarzem.
Piszę głównie o sporcie
i aktywności na wolnym powietrzu.
Tworzyłem także materiały na temat samego Colina.
Jesteśmy w Austin,
przed garażem Colina Stricklanda, zwycięzcy wyścigu Dirty Kanza 2019.
- Colin. - Cześć, Ian.
- Jak leci? - Co tam?
- W porządku? - Witaj w moim garażu.
Cóż, jest tu…
- Masz tu mnóstwo sprzętu. - Owszem.
Od czego zaczniemy?
Colin całkowicie poświęcił się
wyścigom na szutrze i dążeniu do bycia najlepszym na świecie.
Jako jeden z pierwszych nauczył się,
jak przyciągać sponsorów i utrzymywać się ze sportu,
budując własną markę i rozpoznawalność w social mediach.
Pokażę ci kilka modyfikacji tego roweru.
To mój najnowszy projekt.
Manetka przerzutki.
Kiedyś Moriah powiedziała mi,
że trenowała z Colinem Stricklandem.
Powiedziała to tak, jakbym wiedziała, kim on jest.
Jesteś mistrzem stanu Teksas.
Owszem.
Wiedziałam, że Colin potrafi manipulować kobietami w związkach.
Słyszałam o wcześniejszych sytuacjach.
Poznałem Moriah na wyścigu Rebecca’s Private Idaho,
tuż po tym, jak go wygrała.
Chwilę ze sobą porozmawialiśmy,
a po zawodach zaprosiłem ją na piwo.
Miałem wtedy dziewczynę, więc nie było mowy o flircie.
Rozmawialiśmy o dalszej karierze Mo.
Powiedziałem jej, że wygra jeszcze mnóstwo wyścigów.
Byłem nią zauroczony, ale chciałem też jej pomóc.
W tamtym momencie randkowanie nie wchodziło w grę.
Na wyścigach nie zachowywał się tak, jakby miał dziewczynę.
Nie opowiadał o niej i nie pokazywał się z nią publicznie.
DZIEWCZYNA COLINA
W środowisku krążył taki żart.
„Kto to jest Kaitlin?”
„To ta kobieta, która stała obok Colina i której ci nawet nie przedstawił”.
Dowiedziałem się o Colinie, kiedy po tym wyścigu Moriah powiedziała,
że niejaki Colin Strickland pomoże jej zdobyć sponsorów.
Mężczyźni w kolarstwie zawsze mogli liczyć na hojniejsze wsparcie sponsorów
i często pomagają swoim koleżankom.
Pod koniec 2021 roku Mo chciała pojechać na wyścig w Teksasie.
Wysłałam zgłoszenie, ale imprezę odwołano.
Mimo to namawiała mnie na wyjazd, ale odmówiłam.
Mówiła, że cieszy się na spotkanie z Colinem
i że może z tego wyniknąć coś więcej niż tylko przyjaźń.
Na tym etapie nie łączyły nas jeszcze żadne romantyczne więzi.
W drodze powrotnej z Bentonville zerwałem z moją dziewczyną Kaitlin.
Powiedziałem jej, że nie potrafię tego dłużej ciągnąć.
Obyło się bez kłótni.
I tak nadal wiele nas łączyło.
Kilka dni później napisała do mnie Moriah:
„Przyjeżdżam na tydzień do Austin i będę pracować zdalnie”.
Kaitlin przeniosła się do osobnego pokoju,
więc było jasne, że się rozstaliśmy.
Nie byliśmy już razem.
Chciałem definitywnie zamknąć ten związek.
Czułem, że już nie ma odwrotu, nawet jeśli Kaitlin się wścieknie.
Przez tydzień pobytu Moriah w Austin zacząłem się z nią spotykać.
Colin miał przerwę w związku z Kaitlin,
choć ta mieszkała w osobnym pokoju tego samego domu.
W tym czasie Moriah i Colin zaczęli randkować
i zbliżyli się do siebie, także fizycznie.
Ostrzegałam ją przed Colinem,
ale nigdy nie przyszło mi do głowy, że on mógłby zrobić jej krzywdę.
Wie pan, czy Mo albo Cash posiadały jakąś broń palną?
- Nie sądzę. - Rozumiem.
A pan posiada broń?
Ubiegłej jesieni kupiłem pistolet,
ale nigdy z niego nie strzelałem.
Jaki to kaliber?
Dziewięć milimetrów.
Przyznał, że ma broń kaliber dziewięć milimetrów.
Na miejscu zbrodni znaleźliśmy łuski tego samego kalibru.
Trzymam go w walizce na broń i nigdy go nie użyłem.
- Nie było kiedy. - Rozumiem.
Wysłała mi zdjęcie na rowerze.
- To Mo? - Tak.
Dużo by tłumaczyć,
ale zapisałem je w telefonie pod innym imieniem.
Dlaczego zmienił pan imię Mo?
Bo zdarzało się, że Kaitlin zaglądała mi do telefonu.
Po prostu nie chciałem
wywoływać kolejnej kłótni.
- Bo to zawsze było ich powodem? - Właśnie.
Kaitlin miała moje hasła, zarządzała moimi kontami bankowymi.
Wchodziła do mojego telefonu i wszystko czytała.
Zablokowała w nim nawet parę kontaktów.
Gdyby tylko chciała, mogłaby odkryć wszystko.
ŚWIETNIE SIĘ BAWIŁEM, POKAZUJĄC CI OKOLICĘ,
ATRAKCJE AUSTIN I TEKSASU.
MASZ RZADKI TALENT, BŁYSKOTLIWY UMYSŁ
I PIĘKNE WNĘTRZE.
Zauważyłam, że przy Colinie
chłonę jego czułe słowa.
Dzięki nim czuję się bezpieczna,
jakbym się liczyła, miała wartość.
Chyba bardziej go lubię, niż chciałam przyznać,
bo boję się, że on nie odwzajemnia tych uczuć.
Moriah nie do końca wiedziała, na czym stoi w związku z Colinem.
Nagle przepadł i widocznie się wycofał,
zarówno jako przyjaciel, jak i partner.
Nie był zbyt komunikatywny.
Zanim odkryję swoje karty, chcę najpierw poznać jego.
Bardzo trudno mi odgadnąć, co tak naprawdę mu w duszy gra.
Boję się, że wyrażę swoje uczucia i zostanę odrzucona.
Często nie mogłyśmy się ze sobą zdzwonić,
więc gdy potrzebowała mojej pilnej rady,
prosiłam, by zostawiała mi wiadomość głosową.
Hej!
Jestem od wczoraj w Arkansas.
27 STYCZNIA 2022 WIADOMOŚĆ MO DO CASH
Siedzę tu sama.
Colin w ogóle się nie odzywa.
Totalna cisza w eterze.
Widziałaś go w ogóle w Austin?
28 STYCZNIA 2022
W ogóle się ze sobą nie komunikujemy.
Dziś do niego napisałam,
ale mój SMS nie dotarł.
Może myśli, że nie jestem zainteresowana?
Sama nie wiem.
Wczoraj…
29 STYCZNIA 2022
…poszłam do baru Meteor na happy hour i kogo tam zobaczyłam?
Colina, Kaitlin i kilku innych gości.
Colin w końcu podszedł i się przytuliliśmy.
Takie zwykłe koleżeńskie przywitanie.
Sama już nie wiem. To bardzo dziwne.
Od tamtej pory w ogóle się nie odezwał.
Potrzebuję jakiegoś domknięcia.
Nie wiem, jak to zrobić.
Pewnie zobaczę go dziś na imprezie.
Ale jeśli będzie tam z Kaitlin, to pewnie ze mną nie porozmawia.
Niekomfortowa sytuacja.
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI
Mo zostanie przewieziona do biura lekarza sądowego.
Zostanie wykonana pełna sekcja zwłok.
W związku z tym muszę zapytać, czy w ostatnich godzinach
uprawialiście seks.
Nie odbyliśmy stosunku fizycznego.
Rozumiem.
Nawet się nie całowaliśmy.
W porządku.
Pytam, bo przy sekcji sprawdzą absolutnie wszystko.
- Rozumiem. - Tak?
W pełni rozumiem.
Niczego nie było.
W porządku.
Colin bardzo się wahał, czy chce być w stałym związku.
Jednocześnie widział w Kaitlin osobę empatyczną i troskliwą.
Była też dla niego ogromnym wsparciem.
Colin rozwijał firmę Spartan Trailer,
a Kaitlin zajmowała się finansami
i rozsądnie zarządzała pieniędzmi.
Zajmowała się sprawami organizacyjnymi,
co pozwoliło Colinowi skupić się na innych rzeczach:
swojej karierze kolarskiej i tak dalej.
W moim przekonaniu mój związek z Moriah był już zamknięty.
Byłem już na końcu kariery, zmęczony i wypalony.
Tymczasem jej kariera nabierała rozpędu
i Mo była pełna entuzjazmu.
Uznałem, że nie byłbym dla niej odpowiednim partnerem.
Miała zostać najlepszą zawodniczką w kraju.
A ja bym jej w tym przeszkadzał.
Kaitlin nie chciała rozstania.
Lubiła być częścią mojego życia.
W ostatnich tygodniach wiele się wydarzyło.
Miałam gówniany nastrój z powodu Colina.
Po rozmowie z nim w piątek
poczułam, jakby z serca spadł mi ciężar.
Nadajemy na zupełnie innych falach,
ale to w porządku.
Rozmowa oczyściła atmosferę i już wiem, na czym stoję.
Ostatnio zaczęłam myśleć o innych facetach
i to bardzo mnie ekscytuje.
Oto i ona!
- Tak, Mo! - Tak, Mo!
- Mo Wilson! - Tak!
Bezapelacyjna zwyciężczyni wśród pań!
WYŚCIG BELGIAN WAFFLE RIDE 2022 SAN DIEGO, KALIFORNIA
Mo Wilson zdominowała wyścig Belgian Waffle Ride!
Gratulacje.
- Kolejny pokaz siły. - Dziękuję.
Jakie masz plany na kolejne wyścigi?
Wkrótce wystartuję na szutrze w wyścigu Gravel Locos.
Moriah pojechała do Austin, żeby wziąć udział w wyścigu Gravel Locos.
PORANEK W DNIU MORDERSTWA 11 MAJA 2022 ROKU
Mo przyjechała kilka dni przed wyścigiem.
Cieszyłam się, że u mnie jest.
Zaparzyłam kawę i siedziałyśmy sobie razem.
Nagrałam filmik i wysłałam go Karen.
Pomachaj do kamery.
Witamy w teksańskim upale!
Bądź ostrożna i jedź szybko!
- Dzięki, pa. - Pa.
Pamiętam tę wiadomość.
Moriah szykowała się do wyjścia na trening.
Cash wysłała mi filmik z dopiskiem:
„Twoja córeczka jest tu bezpieczna”.
Mam ogromne poczucie winy z powodu tamtej wiadomości.
Zapewniłam jej mamę, że Mo jest bezpieczna
i w dobrych rękach, ale niestety nie potrafiłam jej ochronić.
IDĘ POPŁYWAĆ Z COLINEM
Mo napisała później:
„Idę popływać z Colinem i zjem z nim dziś kolację”.
Zadzwoniłem do Mo z pytaniem, czy chce popływać.
Zgodziła się.
Odebrałem ją i pojechaliśmy do Deep Eddy.
W Pool Burgerze kupiłem dwa napoje i burgera.
Rozmawialiśmy o naszych karierach
i o tym, co znaczy być kolarzem.
Jaki to ma sens.
Kiedy byłem w barze, zadzwoniła Kaitlin,
ale nie odebrałem.
Odwiozłem Moriah pod same schody.
Powiedziałem: „Widzimy się jutro na kolacji w Gravel Locos”.
Więcej jej nie widziałem.
Dużo myślałam o tym, jakim jestem człowiekiem
i jakim chcę być.
Chcę być osobą, o której ludzie mówią same miłe rzeczy.
Kimś, kto podnosi innych, kiedy zdarzy im się upadek.
Kimś, kto służy innym wsparciem,
otuchą i dobrą radą.
Chcę być kimś,
kto wywołuje u innych mimowolny uśmiech.
Kimś, kto wypełnia myśli innych naprawdę wartościowymi rzeczami.
Zadzwoniła Karen. Potwornie bałam się tej rozmowy.
Powiedziała: „Cash, bardzo cię kocham”.
Musiałam to usłyszeć, bo czułam się
taka bezużyteczna i winna.
Zastanawiałam się, co by było, gdybym wróciła do domu wcześniej,
gdybym nie poszła na tę kolację
albo poprosiła ją, by poszła tam ze mną.
Te pytania w stylu „co by było gdyby”
bez przerwy krążyły mi po głowie.
Co mogłam zrobić inaczej,
żeby jej pomóc?
Miałem dwa nieodebrane połączenia od taty
i esemes: „Zadzwoń jak najszybciej”.
Przed połączeniem od taty dzwoniła też do mnie Karen.
Od razu wyczułem, że to zwiastuje niedobre wieści,
że coś się stało.
Byłam z rodziną na Hawajach.
Zadzwonił do mnie Gunnar.
Nigdy nie zapomnę, jak powiedział:
„Moriah dziś zmarła”.
Mąż kładł naszą córeczkę spać,
a ja osunęłam się na ziemię, szlochając.
Nigdy wcześniej tak nie płakałam.
Mąż zapytał: „Boże, wszystko dobrze?”.
Ja na to: „Nie!
Ktoś zastrzelił Moriah!”.
Zostawiono ją samą na pewną śmierć.
To straszne, że jej śmierć przyszła
właśnie wtedy, gdy zaczęła się otwierać na świat,
rozumieć, co jest dla niej naprawdę ważne
i że może bezpiecznie otworzyć się przed innymi ludźmi.
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI
WYDZIAŁ ZABÓJSTW
Byłam na dyżurze,
kiedy dowiedziałam się o morderstwie zeszłego wieczoru.
W takie sprawy angażuje się cały wydział.
Detektyw Spitler właśnie przesłuchiwał Colina Stricklanda.
W sali konferencyjnej mamy telewizor,
na którym można obserwować przebieg przesłuchania
i na bieżąco weryfikować wersję osoby przesłuchiwanej.
Jeden z detektywów znalazł nagranie
z kamery aktywowanej ruchem
skierowanej na uliczkę tuż przy domu Cash.
Na filmie widać czarnego SUV-a z przyciemnianymi szybami,
bagażnikiem dachowym
i rowerowym zamontowanym na haku.
O 20.37 zapalają się światła stopu,
co oznacza, że auto zwalnia albo się zatrzymuje
dokładnie przy schodach do mieszkania Cash.
Inny detektyw nagle uświadomił sobie,
że to pojazd identyczny z tym, jaki stał na podjeździe domu Colina,
gdy zawitali u niego policjanci.
Przekazaliśmy to detektywowi Spitlerowi,
a on zaczął drążyć ten temat podczas przesłuchania.
Colin wspomniał, że podwiózł Moriah motocyklem,
który stał na podjeździe.
Zapytałem go, kto jest właścicielem czarnego Jeepa.
Odparł, że jego dziewczyna Kaitlin Armstrong.
Czy po powrocie do domu Kaitlin coś panu powiedziała?
Na przykład, gdzie była i co robiła?
Nie pytałem, bo pracowałem w garażu.
Przygotowywałem rowery do wyścigu.
Policja zjawiła się z nakazem przeszukania domu Colina Stricklanda.
Na miejscu znaleziono dwa pistolety.
Czy w domu jest jeszcze jakaś inna broń?
Są dwa pistolety.
- Dwa? - Tak.
Gdzie jest ten drugi?
Nie wiem,
bo ten pistolet należy do Kaitlin.
Kaitlin ma pistolet?
Tak. Sam jej go kupiłem.
Pamiętam, że mówiłam policjantowi:
„To pewnie dziewczyna Colina”.
Co takiego?
Powiedziałam mu, że jedyną osobą, która nie lubi Mo…
jest jego dziewczyna.
Wiem na pewno,
bo ustaliliśmy to w śledztwie,
że to samochód Kaitlin stał pod tym domem.
Nie wiem, co odpowiedzieć.
POKÓJ PRZESŁUCHAŃ KOMENDY W AUSTIN
Jestem detektyw Conner.
Mój partner w tej chwili rozmawia z Colinem.
Sądzimy, że ma pani informacje i mogła być czegoś świadkiem.
Dlatego chcę z panią porozmawiać.
Może mi pani powiedzieć, o co chodzi?
Słyszała pani o tym, co się stało w ciągu ostatniej doby?
Colin powiedział mi, że zmarła jedna z kolarek.
Zgadza się.
Podczas rozmowy z Colinem pojawiło się pani imię.
Wygląda na to, że to dość skomplikowana sprawa.
Colin powiedział nam, że spotykał się z tamtą dziewczyną,
i wspomniał nam o pani.
On chyba chce coś zasugerować, więc chciałabym poznać pani wersję.
Chyba powinnam mieć tu adwokata.
To pani decyzja.
Na tym etapie może pani w każdej chwili stąd wyjść.
Ta rozmowa jest dobrowolna, bo nie jest pani zatrzymana.
Zatem…
Blisko się przyjaźniłyśmy.
Zawsze uważałam ją za niezwykle ciepłą i dobrą osobę.
Nie dostawała tego, co chciała.
PRZYJACIÓŁKA COLINA I KAITLIN
Colin po prostu nie chciał albo nie potrafił jej tego dać.
A może nie miał tego w sobie.
Rozstawali się, potem do siebie wracali.
Podobno niedawno spotkał się z tą kobietą.
Z jego relacji wynika, że panią trochę to zdenerwowało.
Chcę poznać pani wersję,
bo nie byłoby fair opierać się w śledztwie
tylko na jego słowach.
To nieprawda.
Dlatego chciałam z panią porozmawiać,
bo faceci plotą różne rzeczy.
Chcemy poznać obie strony tej historii, żeby wszystko wyjaśnić.
Co robiła pani wczoraj?
Chciałabym wyjść.
To pani decyzja, ale jeśli pani to zrobi,
zostaniemy tylko z jedną wersją wydarzeń.
Nie do końca rozumiem,
co ma pani na myśli ani co Colin wam powiedział.
Nie miałam pojęcia, że on się spotkał z tamtą dziewczyną.
- Rozumiem. - Ostatnio…
- Kontaktował się z nią potajemnie? - Chcę wyjść.
Nie mam pojęcia i chciałabym już sobie pójść.
Zostanie nam wtedy tylko jedna wersja wydarzeń.
Pani samochód był widziany w pobliżu jej domu.
Powinnyśmy o tym porozmawiać.
Któregoś dnia Moriah weszła do mojego pokoju i powiedziała:
„Nie uwierzysz, co się dziś stało”.
Na jej telefon zadzwonił ktoś z nieznanego jej numeru.
Numer był z Teksasu, a jako że miała w Austin sponsora,
uznała, że powinna odebrać.
Gdy to zrobiła, usłyszała: „Cześć, Mo”.
Gdy spytała, kto mówi, usłyszała: „Tu Kaitlin”.
Kaitlin podobno wspomniała, że nadal jest z Colinem,
więc najlepiej będzie, jeśli Mo przestanie się w to angażować.
Między panią a tą kobietą były chyba jakieś napięcia.
Myślę, że w tej historii jest znacznie więcej szczegółów,
które mogłaby pani wyjaśnić.
Może po prostu tylko tamtędy pani przejeżdżała.
Nie wiem tego, bo nie znam pani wersji.
Wiem tylko, że był tam pani pojazd.
Musi pani przyznać, że nie wygląda to dobrze, prawda?
W rozmowie z Colinem usłyszeliśmy
o atakach zazdrości z pani strony.
To też nie brzmi zbyt dobrze.
Dlatego naprawdę chcę poznać pani wersję,
bo możliwe, że jest w tym coś więcej.
Chcę wyjść, skoro mogę.
Dobrze.
Wypuścili ją,
bo uznali, że na tamtą chwilę mają za mało dowodów, by ją zatrzymać.
Nie mogli nawet wtedy wykluczyć, że to Colin prowadził tego SUV-a.
Mógł odstawić motor i wrócić autem.
W głębi serca wie pan, co się wydarzyło.
Nie mam pojęcia.
Mam wam powiedzieć, że moim zdaniem to sprawka Kaitlin?
- Pytam, czy ona byłaby do tego zdolna. - Nie sądzę.
Nie zamieszkałbym z osobą,
którą uważałbym za zdolną do czegoś takiego.
Zatem odpowiedź brzmi: nie wierzę w to.
Pewnego razu siedzieliśmy przed Meteorem
i spytałam Kaitlin,
co by zrobiła, gdyby zobaczyła Colina z inną.
Spokojnym głosem odpowiedziała: „Zabiłabym ich”.
Myśleliśmy, że żartuje.
Nie.
Nie, nie.
Nie.
Policja wywróciła ich dom do góry nogami.
Kaitlin bała się, że założono im podsłuch, więc nie chciała rozmawiać w domu.
Rano poszli razem do kawiarni.
Colin powiedział coś w stylu:
„Policja prowadzi śledztwo
i pewnie każe nam udowodnić,
gdzie byliśmy w każdej minucie wczorajszego dnia”.
Jako że policja zabrała ich komórki,
Kaitlin zastanawiała się, jak załatwić nowe telefony.
Wracali wtedy z kawiarni
i Colin zaproponował Kaitlin, by kupiła telefon w Walmarcie.
Kilka dni po zabójstwie wróciłem w okolice miejsca zdarzenia.
Chciałem sprawdzić, kto ma kamery, które mogły nagrać tego czarnego SUV-a.
Może uchwyciły kierowcę?
Jeden z sąsiadów
przekazał mi dwie godziny nagrania z kamery przy drzwiach.
Co ważne, ta kamera nagrywała cały czas,
nie była aktywowana ruchem.
A oprócz obrazu był też dźwięk.
Kiedy pracowałem nad tą sprawą na komendzie,
to nagranie leciało w tle.
Gdy słyszałem przejeżdżający pojazd, przerywałem inną pracę
i sprawdzałem, czy to ten czarny SUV.
O 21.15 na nagraniu
nagle słychać kobiecy krzyk,
a po nim dwa strzały.
DŹWIĘK USUNIĘTO
Krzyki ustają, nastaje sześciosekundowa pauza,
a potem słychać trzeci strzał.
Wiedziałem zatem, kiedy dokładnie dokonano tego morderstwa.
Nie próbowaliśmy od razu udowodnić, że to Kaitlin prowadziła Jeepa,
tylko fakt, że to nie mógł być Colin.
Dokładnie prześwietliliśmy Colina
i uznaliśmy, że to na pewno nie mógł być on.
Po odwiezieniu Moriah pod dom
Colin odjeżdża swoim motocyklem.
Udało się odtworzyć jego drogę powrotną do domu.
Gdy dotarł do domu, odebrał telefon.
Telefon Colina wskazywał, że ten był w domu,
kiedy słychać było strzały.
W tej sytuacji nie dało się już twierdzić,
że to Colin prowadził Jeepa.
Została nam tylko Kaitlin.
Tego samego dnia balistyka potwierdziła,
że broń znaleziona podczas przeszukania domu Colina
była narzędziem zbrodni użytym do tego morderstwa.
Był to ten sam typ amunicji, jak ten znaleziony na miejscu zbrodni.
Dostęp do tej broni miały tylko dwie osoby:
Colin i Kaitlin.
A ponieważ alibi Colina było pewne w przeciwieństwie do alibi Kaitlin,
dawało mi to podstawy do tego, by uznać,
że to Kaitlin była sprawczynią tego morderstwa.
Dlatego 17 maja wydałem nakaz aresztowania Kaitlin.
Problem w tym, że Kaitlin zniknęła.
Policja oraz służby federalne rozpoczęły obławę
na zabójczynię 25-letniej kolarki.
Władze apelują o pomoc w namierzeniu poszukiwanej kobiety.
Wydano list gończy za panią Armstrong poszukiwaną pod zarzutem morderstwa.
Pościgiem zajmują się służby federalne i jednostka ds. poszukiwania zbiegów.
Myśli pan, że mogła wrócić do domu rodzinnego w Detroit?
Bardzo możliwe.
Trwa obława na kobietę oskarżoną o morderstwo czołowej kolarki.
Po przesłuchaniu przez policję 34-latka zapadła się pod ziemię.
Agentka nieruchomości i instruktorka jogi może nadal przebywać w okolicach Austin.
Najważniejszą wskazówką jest jej samochód, czarny Jeep Grand Cherokee.
Detektywi ustalili, że Kaitlin sprzedała wóz komisowi CarMax.
Na nagraniu z tej firmy widać, jak Kaitlin konfiguruje nowy telefon.
Zaczęliśmy sprawdzać loty, połączenia autobusowe
i wszelkie inne drogi ucieczki.
Poleciała z Austin do Houston,
a stamtąd do Nowego Jorku.
Ustaliliśmy, że odwiedziła siostrę mieszkającą na północy stanu Nowy Jork.
Wiemy, że Kaitlin Armstrong została podwieziona
na lotnisko w Newark w stanie New Jersey.
Agenci znaleźli nagranie, na którym widać Kaitlin
idącą przez terminal.
Zmieniła fryzurę.
Próbowała upodobnić się do swojej siostry.
Nie znaleźliśmy żadnego lotu zarezerwowanego na Kaitlin Armstrong
i wylatującego z lotniska w Newark.
Nie było żadnego dowodu na to, że paszport Kaitlin opuścił Stany.
Poprosiłem agentów z Nowego Jorku, by sprawdzili paszport jej siostry.
Okazało się, że tym paszportem posłużono się
do przelotu z Nowego Jorku do Kostaryki.
Wiedziała, że jest dość podobna do swojej siostry,
więc zabrała jej paszport i uciekła z kraju.
8 DNI PO MORDERSTWIE 19 MAJA 2022
Mieliśmy potwierdzone informacje,
że Armstrong była na pokładzie samolotu United Airlines lecącego do Kostaryki.
Gdy uciekła, pomyśleliśmy…
Nie mogliśmy uwierzyć, że udało się jej uciec z kraju.
Nie rozumiem, jak to się mogło stać.
Odtwarzając trasę ucieczki Armstrong, służby wpadły na nowy trop.
2 TYGODNIE PO MORDERSTWIE
Wszyscy zaangażowali się w tę obławę na wielką skalę,
choć pojawiły się obawy, że Armstrong zdoła uciec.
W międzyczasie staraliśmy się uzupełnić materiał dowodowy,
by nie było żadnych wątpliwości, że zabójczynią była Armstrong.
Od początku było jasne,
że podejrzana albo wyłączyła telefon, albo przełączyła go w tryb samolotowy.
Dlatego dane z telefonu, które często mogą potwierdzić
czyjąś obecność na miejscu zbrodni,
w tej sprawie okazały się mało przydatne.
Szukaliśmy więc innych sposobów,
by wykazać jej obecność lub ustalić, gdzie przebywała
w chwili zabójstwa.
Podczas przeszukania posesji sprawdziliśmy również Jeepa Kaitlin.
Auto było wyposażone w system multimedialny.
Spytałem naszych informatyków,
jakie informacje gromadzi taka stacja multimedialna.
Powiedzieli, że między innymi zapisuje historię tras
i dane GPS.
Wiedzieliśmy już, że auto sprzedano komisowi CarMax.
Pojechałem tam i odnalazłem tego Jeepa.
Sprawdziłem w sieci,
jak wymontować to urządzenie z samochodu
i oddałem je informatykom,
aby sprawdzili, czy są jeszcze na nim jakieś dane.
Kaitlin miała obiecującą karierę.
Colin opisał ją jako finansowego guru
i osobę odpowiedzialną za wszelkie kwestie finansowe ich firmy.
Powiedział mi również, że dał jej 40 tysięcy dolarów
na inwestycje w firmie.
Wiedzieliśmy więc, że Kaitlin uciekła z mnóstwem gotówki.
Kaitlin jest typem osoby,
która gdy coś sobie postanowi, to po prostu to realizuje.
Służby były bliskie poddania się, bo nie było po niej żadnego śladu.
Ta myśl mnie przerażała.
Śledczy wiedzieli, że Kaitlin interesuje się jogą,
więc zamieścili ogłoszenie w mieście, w którym kobieta mogła przebywać,
że rzekomo poszukują instruktora jogi.
Ku ich zaskoczeniu
ktoś na nie odpowiedział.
We wskazanym miejscu
zastali Kaitlin.
Ktoś ją spytał, czy nazywa się Kaitlin Armstrong.
Potwierdziła.
Chcę państwu przekazać, że pani Armstrong została schwytana
29 czerwca na Kostaryce przez tamtejsze służby
po 43 dniach poszukiwań.
CHIRURGIA PLASTYCZNA
Po jej aresztowaniu odkryliśmy,
że poddała się operacji plastycznej,
aby bardziej upodobnić się do swojej siostry.
Chyba uznała, że potrafi wszystkich przechytrzyć
i że uniknie odpowiedzialności.
Kaitlin Armstrong przebywa w więzieniu hrabstwa Travis.
Wysokość kaucji ustalono na trzy i pół miliona dolarów.
Niestety wiele informacji podawanych dotąd w mediach
jest po prostu nieprawdziwych.
W interesie policji jest kreowanie przekazu,
który wspiera wstępne założenia śledczych.
Czekamy z niecierpliwością na nadchodzący proces,
aby poruszyć te kwestie w sądzie.
ZAKŁAD KARNY
Jakieś 18 albo 19 dni przed procesem
zadzwonił do mnie ktoś z biura szeryfa i powiedział:
„Zaraz spadniesz z krzesła.
Kaitlin Armstrong uciekła
z więzienia hrabstwa Travis”.
W środę rano dwaj strażnicy eskortowali Armstrong na wizytę u lekarza.
Miała uraz, który uniemożliwiał założenie jej kajdan na nogi
i wymagał wizyty u lekarza poza więzieniem.
Uzyskała na to zgodę.
Gdy wyszła z gabinetu, dała nogę.
Trwa pościg za osadzoną.
Posiłki są w drodze.
Słyszeliśmy, że przed tym zdarzeniem
zaczęła intensywnie trenować.
Zatem ta ucieczka musiała być przemyślana i zaplanowana.
Ujęli ją jakieś półtora kilometra dalej.
Był to kolejny dowód na to,
że Kaitlin Armstrong wierzyła, iż ta zbrodnia ujdzie jej płazem
i nie odpowie za swoje czyny
tak, jak musiałby każdy inny człowiek.
Rany.
Kiedy otwieram szuflady w jej pokoju,
wyciągam jej rzeczy,
przykładam do twarzy i wącham.
Czasem daje mi to ukojenie, a innym razem…
wywołuje u mnie smutek.
Kiedy udaje mi się cieszyć tym,
że Moriah była z nami przez 25 lat,
wtedy łatwiej mi być za to wdzięczną i nie myśleć wyłącznie o stracie.
Ale…
nadal nie jest mi łatwo, bo nadal mi jej brakuje
i za nią tęsknię.
Moriah?
Dobrze? Dobrze, mamusiu?
- Kocham cię. - Kocham cię.
31 MARCA 2002
Ale ładne ujęcie.
Cześć wszystkim.
Cześć!
Żałoba jest niczym wielka kałuża błota.
Można starać się ją omijać
i tak krążyć wokół niej do końca życia.
Można też po prostu przez nią przejść i znaleźć się po drugiej stronie.
AUSTIN, TEKSAS
W Austin rozpoczyna się głośny proces w sprawie o morderstwo.
Sprawa przyciągnęła uwagę mediów z całego świata.
Na sali było mnóstwo dziennikarzy
i widzów relacjonujących proces na żywo w mediach społecznościowych.
Czy Kaitlin Armstrong zastrzeliła Moriah Wilson?
Na to pytanie odpowie ława przysięgłych.
Czasami nie ma bezpośrednich dowodów, świadków ani zapisu wideo.
To niekiedy wystarcza, by uniewinnić osobę oskarżoną.
Dowody wykażą, że Kaitlin Armstrong
nie było w pobliżu miejsca zabójstwa Moriah Wilson.
Czy oskarżona przyznaje się do pierwszego zarzucanego jej czynu?
Nie.
Czy oskarżona przyznaje się do drugiego zarzucanego jej czynu?
Nie.
Proszę usiąść.
Na początek chcemy przedstawić trzy kluczowe osoby w tej sprawie.
Pierwszą z nich jest Mo Wilson.
Drugą – Colin Strickland,
a trzecią – oskarżona Kaitlin Armstrong,
która mieszkała z Colinem
i była z nim w burzliwym związku.
Kaitlin Armstrong nie była zadowolona,
że Colin wciąż kontaktuje się z Mo Wilson
po zakończeniu ich związku.
Cóż za wygodny sposób, by opowiedzieć prostą historię o kobiecie.
Historię kobiety wzgardzonej.
Trzeba było zrobić z niej
osobę chorobliwie zazdrosną, aby oprzeć na tym motyw zbrodni.
Mo była taka młoda i miała przed sobą całe życie.
Chciałem, by Armstrong odpowiedziała za tę zbrodnię.
Zeznawałam jako druga osoba.
Szybko poszło: wezwanie na salę, przysięga i można zeznawać.
Nie da się przygotować na taką sytuację.
Stoisz na miejscu dla świadków i patrzy na ciebie Kaitlin Armstrong.
Maksymalnie się skupiłam.
Mówiłam sobie w myślach:
„To najważniejsza rzecz w moim życiu.
Chcę, by wymierzono sprawiedliwość,
i muszę dać z siebie wszystko dla mojej najlepszej przyjaciółki”.
Tamtego wieczoru walczyłam o Mo z całych sił.
Gdy tylko wróciłam do domu, zaczęłam uciskać jej klatkę piersiową
i było to najdłuższe dziesięć minut mojego życia.
Gdy opuściłam miejsce dla świadków,
spojrzałam Kaitlin Armstrong w oczy.
Nie okazała żadnych emocji.
Absolutnie żadnych.
Chodź tu.
To może być ten rower.
Patrz.
Mieliśmy dowody na to, że Armstrong zabrała rower Moriah
i wyrzuciła go w zarośla.
Tam.
Dobra.
Tu 432, znalazłem rower.
Nie wiem, czy był to swoisty gest pogardy,
czy próba upozorowania rabunku.
Wyjątkowo trudny był dla mnie moment, gdy wprowadzono rower Mo.
Ten widok mocno mnie przytłoczył.
Tak, pamiętam.
Był w plastikowej torbie.
To był jej ukochany rower.
Coś, na czym jej zależało i dawało jej radość.
Po znalezieniu roweru
zbadano go pod kątem śladów DNA i odcisków.
Dla pewności poprosiłem o sprawdzenie kilku innych miejsc na rowerze.
Zebrane ślady porównaliśmy z DNA pobranym od Kaitlin.
Porównanie to wykazało obecność DNA Kaitlin na rowerze Moriah.
Najprostsze, najbardziej logiczne wyjaśnienie faktu,
że na rowerze było DNA oskarżonej, jest takie:
po opuszczeniu domu dotykała tego roweru.
Wyprowadziła go i porzuciła w krzakach.
Każdy, kto miał styczność z tym rowerem, obchodził się z nim dokładnie tak samo.
Bardzo zabolało mnie to, jak mecenas Cofer potraktował ten rower.
Odebrałem to jako brak szacunku.
I co jest zdumiewające, także tutaj.
W tym miejscu nie pobrano próbek DNA.
Co by było, gdyby wykryto tam profil DNA innej, nieznanej osoby?
30 PAŹDZIERNIKA 2023
WIECZÓR DRUGIEGO DNIA PROCESU
Nikomu nie jest łatwo przebywać w jednej sali z Armstrong.
- Ale nam szczególnie. - Tak.
Choć wszystkim jest ciężko.
Wieje tam chłodem.
Zgadzam się.
Szczerze mówiąc, ja niewiele tam czuję,
bo to nie jest przestrzeń,
w której zachęca się do okazywania emocji.
Przez to, że ona nie okazuje żadnych emocji,
wydaje się zimna jak głaz.
Czasem patrzę na nią i myślę: „Czy w jej sercu jest jeszcze…
choć odrobina wrażliwości?
Czy ma jeszcze ludzkie serce, czy już tylko zimny kamień?”.
Nie mam pojęcia.
Trzeciego dnia procesu Kaitlin Armstrong
zeznawał Colin Strickland, były partner oskarżonej.
Trudno było patrzeć na Colina zeznającego na miejscu dla świadków.
Przypominał zupełnie innego człowieka
od tego, jakim był przed śmiercią Moriah.
Trudno było mi spojrzeć mu prosto w oczy.
Zwłaszcza że obarczałam go winą za…
manipulowanie obiema tymi kobietami.
Strickland często odpowiadał wymijająco.
Siedział obrócony w taki sposób,
jakby unikał kontaktu wzrokowego z Armstrong.
Sprawiał wrażenie osoby,
która nie chce tam być.
Odwracał wzrok.
Często miał spuszczoną głowę.
Siedział mocno pochylony
albo wspierał głowę na dłoni.
Często miał zamknięte oczy
i rzadko patrzył na osobę, która go przesłuchiwała.
Podczas przesłuchania Colina zapytano go,
czy zna oskarżoną.
Powiedział wtedy, że nie.
Odebrałam to jako wyznanie w stylu: „Myślałem, że ją znam, ale jednak nie”.
Miał niezwykle istotne informacje,
dzięki którym doprowadziliśmy do ukarania winnej śmierci Mo.
Ale nie podobało mi się,
że chwilami sprawiał wrażenie niechętnego.
Chciałem mu powiedzieć:
„Śmiało, stary.
Zrób to i ułatw sobie życie”.
Pokazano SMS-y między Stricklandem i Armstrong
z października 2021 roku.
Wtedy właśnie Wilson i Strickland spotkali się w Austin.
W jednej z wiadomości Armstrong pisze do Stricklanda:
„Nawet się nie waż przychodzić do Meteora z tą dziewczyną”.
Według słów Stricklanda „ta dziewczyna” to właśnie Wilson.
W innej wiadomości wysłanej do Stricklanda
znajduje się film ukazujący kobietę ćwiczącą na strzelnicy.
Jej twarz nie jest widoczna,
ale Strickland zeznał, że według niego to Armstrong.
Colin znalazł się w samym środku bardzo niefortunnych wydarzeń.
Chyba nigdy nie przewidywał ani tym bardziej nie chciał,
by wszystko tak się potoczyło.
Jednocześnie nie da się mówić o całej tej sprawie,
nie uwzględniając jego roli w tych wydarzeniach.
Gryzie mnie to, że jego kłamstwa
doprowadziły do sytuacji, która zakończyła się śmiercią Mo.
Ale z drugiej strony to nie on pociągnął za spust
i nie on zabił.
Moim zdaniem nic w zachowaniu Kaitlin Armstrong
nie sugerowało Colinowi,
że powinien uważać, bo Kaitlin może kogoś zabić.
Chyba się tego nie spodziewał.
W przeciwnym razie zachowałby się inaczej.
Naszym ostatnim świadkiem była Pam Mazak,
której zadaniem było podsumowanie całej sprawy
i przedstawienie wydarzeń w porządku chronologicznym.
WYJECHAŁEM RANO Z KUMPLEM Z ASHEVILLE
Odkryliśmy, że w telefonie Colina Moriah była zapisana jako Christine Wall.
Około godziny 16.45 Colin pyta Moriah,
czy ma po nią przyjechać motocyklem.
Kaitlin miała dostęp do wielu jego danych.
W domu był iPad,
na którym najpewniej widziała całą tę wymianę SMS-ów
między Colinem i Moriah.
CHRISTINE WALL MASZ PLANY NA DZIŚ?
Około godziny 16.49
Moriah wysyła Colinowi adres domu, w którym się zatrzymała.
Widnieje jako Christine Wall,
ale przysyła Colinowi zdjęcie ze swojej przejażdżki.
Zatem Kaitlin wie już na pewno, z kim Colin się umówił.
Kaitlin wychodzi z domu
i prawdopodobnie ma przy sobie broń.
Jedzie ulicą Lamar w stronę centrum.
Potem skręca w lewo i Szóstą Ulicą kieruje się na zachód,
jakby jechała w stronę plaży Deep Eddy.
Potem jednak zawraca i zaczyna jechać Piątą Ulicą na wschód.
Następnie jej auto objeżdża jeszcze jedną przecznicę,
jakby Kaitlin biła się z myślami.
Zjeżdża na parking i siedzi tam przez około minutę.
Może początkowo chciała tylko ich przyłapać razem.
W ataku zazdrości są krzyki, policzkowanie, targanie za włosy.
Tu do tego nie doszło.
GODZINA 19.30
Siedzi tam przez minutę, po czym postanawia wyłączyć telefon.
Potem jej Jeep rusza na wschód
i jedzie do dzielnicy, gdzie mieszka Cash.
Lokalizacje auta Kaitlin pokrywają się z nagraniami z kamer monitoringu.
Krąży po tej okolicy
i co najmniej w trzech miejscach parkuje swój samochód i czeka.
GODZINA 19.52
Widzimy, jak Moriah i Colin wracają motocyklem do domu.
Kaitlin znów okrąża okolicę,
aż zauważa, że oni wrócili.
Dzieli ich od siebie jedna przecznica.
Czeka, aż Colin odjedzie.
Wiem, jak to się skończy, ale i tak ciężko się na to patrzy.
Niesamowicie przerażające było to,
jak długo Kaitlin krążyła wokół domu Cash.
To było w pełni zamierzone.
Po prostu ją śledziła.
Niesamowite, że udało nam się to wszystko poskładać.
Dowody cyfrowe stały się niemal kolejnym świadkiem oskarżenia.
Danym nie można zarzucić kłamstwa.
Colin odwozi ją o 20.35.
Potem rusza do domu.
O 20.38 zatrzymuje się na MLK,
kilka przecznic od miejsca, gdzie zostawił Mo.
Wysyła Kaitlin SMS-a dotyczącego sprawy, którą załatwiał.
Pisze: „Zrobione. Pójdziemy coś zjeść?”.
Ona nie odpowiada.
Gdy Colin odjeżdża, Kaitlin okrąża alejkę.
Parkuje swojego Jeepa
i przez chwilę w nim siedzi.
Moriah otwiera drzwi, wchodzi.
Około 21.13 wysyła jeszcze SMS-a do pewnego podcastera.
Kilka minut później
słychać krzyki i strzały.
Bum! Bum!
Dwa strzały.
Jeden w przód głowy.
Drugi trafia w skroń
i zahacza o palec wskazujący.
Po czterech czy pięciu sekundach ciszy
Kaitlin Armstrong
staje nad Mo Wilson
i oddaje trzeci strzał
prosto w serce ofiary.
Te nagrane krzyki wciąż…
mnie prześladują.
Staram się nie słuchać tego nagrania, bo to bardzo trudne.
31 PAŹDZIERNIKA 2023
16 LISTOPADA 2023 DZIEŃ OGŁOSZENIA WERDYKTU
Zaczęłam się oswajać z myślą,
że Armstrong wyjdzie wolna.
Jak przyjmą to Wilsonowie?
Jak przyjmę to ja?
Byłem spięty, zdenerwowany.
Wszystko zależało od tych 12 osób.
Wszystkie nasze wysiłki weryfikuje ława przysięgłych.
Wystarczy, że jeden z nich nie będzie przekonany do naszej wersji
i przegramy.
SĘDZIA OKRĘGOWY
Oskarżona, proszę wstać.
W sprawie o sygnaturze D1DC22301129
ława przysięgłych wydała werdykt.
Ława przysięgłych uznaje oskarżoną Kaitlin Armstrong
winną morderstwa,
a niniejszy sąd skazuje panią na 90 lat pozbawienia wolności
w stanowym zakładzie karnym,
a ława wymierza dodatkowo grzywnę w wysokości 10 000 $.
Proszę usiąść.
Ktoś chce wygłosić oświadczenie?
Tak, Wysoki Sądzie.
Kaitlin Armstrong.
Nie wiem, czy moje słowa zdołają dotrzeć do twojego serca,
ale spróbuję.
To straszne, co zrobiłaś mojej ślicznej córce.
Ten akt przemocy z 11 maja
był niezwykle samolubny i tchórzliwy.
Tchórzliwy,
bo nie odważyłaś się stanąć z nią twarzą w twarz
i odbyć cywilizowaną rozmowę.
Ona by cię wysłuchała.
Potrafiła słuchać jak nikt inny.
Przejęłaby się twoimi uczuciami.
Była troskliwą, empatyczną osobą.
Gdybyś zadała sobie trud, by ją poznać,
nigdy nie chciałabyś jej skrzywdzić.
Strzelając Moriah w serce,
strzeliłaś w serce także mnie.
Strzeliłaś w serca Erica i Matta.
Nie wiem, czemu Bóg do tego dopuścił,
ale jednak tak się stało.
Wierzymy, że wyniknie z tego jakieś dobro.
Może w przyszłości pomoże to jakiejś innej osobie,
żeby coś podobnego się nie powtórzyło.
Tu nie ma zwycięzców.
To nie czas na świętowanie,
tylko na modlitwę.
Za naszą rodzinę,
naszych przyjaciół,
za rodzinę Armstrongów i osoby im bliskie.
Ta smutna historia idealnie pokazuje,
jak ważne w naszych relacjach osobistych
są prawość i szczerość.
I jak brak szczerości może prowadzić do nieprzewidzianych skutków.
Egoistyczna manipulacja, zazdrość i nienawiść
nie prowadzą do niczego dobrego.
Przemoc nigdy nie jest dobra, bo przynosi jedynie więcej cierpienia.
Nasze życie zmieniło się na zawsze,
ale ten trudny etap mamy już za sobą
i jesteśmy gotowi iść naprzód, by wyleczyć nasze rany.
Zrobimy to w duchu Moriah.
Silnej i zdeterminowanej,
a przy tym pełnej łagodności i dobra.
Wiemy, że właśnie tego by od nas chciała.
Jestem pewien, że większość osób z jej otoczenia
nie sądziła, że ona jest do tego zdolna.
To rodzi różne pytania.
„Czy dobrze znamy innych?”
„Czy każdy z nas jest zdolny do takiego czynu?”
To wciąż jest dla mnie niepojęte.
Kiedy ogarnia mnie złość, po głowie chodzi mi jedna myśl:
„Kaitlin Armstrong, ty głupia dziewczyno.
Spójrz, co narobiłaś”.
Kaitlin Armstrong odebrała mojej siostrze tak wiele.
Odebrała jej życie,
wolność,
możliwość poznawania świata
i odczuwania radości.
Jedyną sprawiedliwą konsekwencją tego czynu jest to,
że ona również nie będzie mogła tego wszystkiego doświadczać.
Do końca życia.
Według mojego systemu wartości,
kiedy dokonujemy wyborów niosących negatywne skutki,
nie możemy ot tak od tego uciec.
Trzeba odróżniać dobro od zła…
i odpowiadać za złe wybory.
To była taka bezsensowna zbrodnia.
Tak wygląda teraz moje życie.
Spędzam samotnie czas w warsztacie.
Na pewne sprawy po prostu nie mam wpływu,
więc bardzo ograniczyłem mój świat,
żeby czuć, że mam wpływ na cokolwiek.
Wszystko wymyka się spod kontroli.
Wstydzę się i żałuję wszystkiego, co zrobiłem.
Żałuję, że zacząłem się ścigać,
że poznałem Kaitlin…
i Moriah.
Żałuję, że rozmawiałem z Moriah na osobności.
Żałuję wszystkiego,
bo doprowadziło to do tragedii.
Znalazłam to w komisie,
kiedy biłam się z myślami, czy dam radę ponownie tu zamieszkać.
Wyciągnęłam to spośród 300 innych rysunków.
Widać tu rower wyjeżdżający poza kadr,
co trafnie opisuje tamtą chwilę.
Jest też kwiat – symbol nadziei.
I napis: „Z tobą przez całą drogę”.
Ten obrazek zupełnie mnie rozbroił.
Gdy tu wróciłam,
postanowiłam sprawić, by to miejsce było jasne i radosne.
Żeby na ścianach było mnóstwo kolorów.
Każdy przyniesiony tu przedmiot
miał być przemyślany i nieść radość.
Wszyscy zakładali, że więcej tu nie wrócę.
Właściciel domu i mój tata ciągle pytali,
czy mają wywieźć stąd moje rzeczy.
Ale ja nie chciałam tego robić.
Czułam taką…
silną więź z tym miejscem.
Pamiętam, że ostatni dzień jej życia był naprawdę piękny.
Dużo się śmiałyśmy,
zrobiłyśmy śniadanie i kawę.
Mo poszła na rowerową przejażdżkę.
Rozmawiałyśmy o życiu, chłopakach i rodzinie.
To był naprawdę piękny ostatni dzień
i jest dla mnie jak świętość.
Chcę to chronić.
Czuję ją tam.
Czuję jej radość.
I potrafię czerpać z tego siłę.
Pewnie byłaby ze mnie dumna, że się nie poddałam.
Uczyłem się z Moriah w Burke, a teraz jestem tu trenerem.
Stańcie na czerwonej linii.
Towarzystwo tutejszych dzieciaków
pomogło mi na wiele sposobów.
Jedziemy szlakami Millie’s Trillium, Magill, Moose Deuce
aż do Wzniesienia Moriah.
Często myślę o tym, co powiedziałaby mi Mo.
Żeby pomóc mi wygrzebać się z tego dołka,
kazałaby mi wsiąść na rower.
Nabrać nieco rozpędu
i pokonywać przeszkody krok po kroku.
Gdy nachylenie stoku rosło, musiałam mocniej przycisnąć.
Znaleźć ten nieuchwytny kolejny bieg, który wszyscy mamy.
Wyłączyłam myślenie i pozwoliłam, by moje ciało przejęło kontrolę,
przelewając każdą cząstkę energii do moich nóg.
Naciskając na pedały tak mocno, jak tylko mogłam…
schodziłam do mrocznego miejsca całkowitego wyczerpania.
Każdy kolarz żyje dla tego uczucia.
Wyczerpania.
Cóż za piękny paradoks.
Takie wyzucie się z sił może przynieść ogromne spełnienie.
To jeden z moich ulubionych aspektów ścigania się.
Nie mogę się doczekać kolejnych takich chwil.
Dalej, Mo! Wjeżdżaj!
Tak, Mo!
Dajesz, Mo!
Na górę! Dalej!
Jedź!
W 2023 ROKU RODZINA WILSONÓW POWOŁAŁA FUNDACJĘ IM. MORIAH WILSON.
WSPIERA ONA LOKALNE SPOŁECZNOŚCI, TAK JAK CHCIAŁA TO ROBIĆ MORIAH.
FUNDACJA PROMUJE ZDROWY TRYB ŻYCIA
ORAZ WSPIERA ORGANIZACJE DZIAŁAJĄCE NA RZECZ
UŁATWIANIA DOSTĘPU DO SPORTU, REKREACJI I EDUKACJI.
RAJD DLA MO
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz