1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:30,613 --> 00:00:31,865
- ปุ่มสีแดง
- นี่ติดหรือยัง

4
00:00:31,948 --> 00:00:33,575
อัดแล้วล่ะ ไง

5
00:00:33,658 --> 00:00:34,951
- ไงจ๊ะ
- ดูสิ

6
00:00:35,577 --> 00:00:38,038
โอเค ทีนี้คุณก็ถอยเข้าถอยออกได้

7
00:00:38,121 --> 00:00:42,208
โอเค แล้วก็นี่ ตรงนี้คือโฟกัส

8
00:00:42,292 --> 00:00:44,502
- และนี่คือ…
- และฉันกำลังทำมื้อเช้า

9
00:00:44,586 --> 00:00:46,463
แคเรนกำลังทำมื้อเช้า

10
00:00:46,546 --> 00:00:49,132
และนี่คือยัยตัวน้อยของเรา โมไรอาห์

11
00:00:49,215 --> 00:00:51,676
ตอนนี้โมไรอาห์อายุแปดสัปดาห์แล้ว

12
00:00:51,760 --> 00:00:54,596
โมไรอาห์เกิดมาตอนที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง

13
00:00:55,513 --> 00:00:58,433
ทั้งฟ้าแลบ ฟ้าร้อง

14
00:00:58,516 --> 00:01:00,518
รอบตัวเธอเต็มไปด้วยพลังงานพวกนี้

15
00:01:00,602 --> 00:01:02,854
และปอดของเธอก็อย่างกับฟ้าลั่น

16
00:01:02,937 --> 00:01:05,565
(29 ธันวาคม ปี 1996)

17
00:01:05,648 --> 00:01:08,526
(18 พฤษภาคม ปี 1997)

18
00:01:08,610 --> 00:01:11,196
คงเพราะงั้นด้วยเธอถึงโตมาเป็นนักกีฬาที่ดี

19
00:01:11,279 --> 00:01:13,448
เธอบริหารปอดมาซะเยอะเลย

20
00:01:25,919 --> 00:01:28,379
มีช่วงเวลาล้ำค่าให้รักษาไว้เพียบเลย

21
00:01:28,463 --> 00:01:30,507
- ใช่ เยอะมากๆ
- ใช่

22
00:01:30,590 --> 00:01:33,593
มันวิเศษมากที่ได้เห็นเธอลืมตาดูโลก

23
00:01:33,676 --> 00:01:35,637
เห็นลมหายใจแรกของเธอ

24
00:01:36,513 --> 00:01:39,349
เธอนั่งแล้ว นั่นเธอลุกขึ้นมานั่งเป็น…

25
00:01:39,432 --> 00:01:41,267
เป็นครั้งแรกเลยล่ะ

26
00:01:41,351 --> 00:01:43,686
เธอเริ่มจะเรียนรู้แล้ว

27
00:01:43,770 --> 00:01:47,107
และเธอก็ฉายแววช่างสงสัยมาตั้งแต่ตอนนั้น

28
00:01:47,690 --> 00:01:49,526
อุ๊ย จ๊ะเอ๋

29
00:01:49,609 --> 00:01:51,361
อย่างนั้นแหละ

30
00:01:51,444 --> 00:01:55,031
(21 ก.ย. ปี 1997)

31
00:01:55,740 --> 00:01:57,117
ไหนขี่ม้าให้ดูหน่อย

32
00:01:57,200 --> 00:02:00,036
มันเหมือนกับฉันรู้จักเธอมาตลอด

33
00:02:00,120 --> 00:02:01,871
มันรู้สึกคุ้นเคยมากๆ

34
00:02:01,955 --> 00:02:03,873
ใช่ แต่ยังอารมณ์ดี

35
00:02:03,957 --> 00:02:04,999
ไง

36
00:02:06,376 --> 00:02:09,212
แล้วหลังจากที่เธอเกิดได้ไม่กี่วัน

37
00:02:09,295 --> 00:02:12,674
ฉันนั่งอยู่ที่โซฟา ฟังเพลงของชอว์น โคลวิน

38
00:02:14,008 --> 00:02:17,554
และเพลงก็ทำให้ฉันคิดว่าสักวันเธอจะจากฉันไป

39
00:02:17,637 --> 00:02:18,763
(28 พ.ย. ปี 1997)

40
00:02:19,389 --> 00:02:21,599
โมไรอาห์เล่นสกีครั้งแรก

41
00:02:22,100 --> 00:02:23,977
(3 ก.พ. 1998)

42
00:02:27,605 --> 00:02:29,232
ทั้งสองคนกำลังมาแล้ว

43
00:02:29,315 --> 00:02:31,109
(11.18 น.)
(4 ส.ค. ปี 2001)

44
00:02:31,192 --> 00:02:33,403
โมไรอาห์มาแล้ว

45
00:02:33,486 --> 00:02:34,404
เป็นไงบ้าง

46
00:02:34,487 --> 00:02:35,905
- ดีค่ะ
- ดี สนุกไหม

47
00:02:35,989 --> 00:02:37,157
- ค่ะ
- โอเค

48
00:02:39,325 --> 00:02:41,286
พอมองย้อนกลับไป มันน่าสนใจดี

49
00:02:41,369 --> 00:02:46,416
ที่ร่างกายและจิตใจของพี่เหมือนจะรู้ว่า

50
00:02:46,499 --> 00:02:50,712
พี่มีเวลาน้อยกว่าคนส่วนใหญ่

51
00:02:50,795 --> 00:02:52,338
เพราะงั้นพี่ก็เลย…

52
00:02:52,422 --> 00:02:54,048
อาจจะมีความรู้สึกกังวล

53
00:02:54,132 --> 00:02:57,927
ความรู้สึกเร่งรีบมันแฝงอยู่ในทุกอย่างที่พี่ทำ

54
00:02:59,929 --> 00:03:04,893
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง!

55
00:03:07,562 --> 00:03:08,479
เยี่ยมมาก โม

56
00:03:15,153 --> 00:03:17,155
เธอไม่มีท่าทีจะช้าลงเลยสักนิด

57
00:03:17,238 --> 00:03:20,867
ปั่นได้ยอดมาก โมไรอาห์ วิลสันรู้ดีว่าต้องไปไหน

58
00:03:21,951 --> 00:03:23,453
เธอดูชิลสุดๆ เลย

59
00:03:23,536 --> 00:03:25,997
ฉันรู้ว่าเธอฝึกมาหนัก รู้ว่าเธอฝึกมานาน

60
00:03:26,080 --> 00:03:29,500
เธอคุ้นเคยกับสภาวะแวดล้อมแบบนี้ดี

61
00:03:31,669 --> 00:03:33,963
นี่คือโมไรอาห์ วิลสัน

62
00:03:34,047 --> 00:03:39,344
ผู้ชนะในรอบที่หนึ่ง
ของรายการไลฟ์ไทม์กรังด์ปรีซ์ ปี 2022

63
00:03:39,427 --> 00:03:41,387
- ไปๆ!
- สู้เขาโม

64
00:03:46,351 --> 00:03:49,354
เธอเป็นเพชรที่ยังไม่ผ่านการเจียระไน

65
00:03:51,147 --> 00:03:54,192
เป็นนักกีฬาแบบที่รุ่นหนึ่งจะมีสักคน

66
00:03:55,026 --> 00:03:57,862
เธอรู้ตัวว่าเธอกำลังจะเปล่งประกาย

67
00:03:57,946 --> 00:04:00,281
และในด้านอารมณ์

68
00:04:00,365 --> 00:04:03,576
มันเปี่ยมด้วยความเป็นไปได้ที่ยังไม่จำกัด

69
00:04:16,798 --> 00:04:18,216
ออสติน 911

70
00:04:19,133 --> 00:04:21,636
เพื่อนฉันมาพักกับฉัน พอฉันเดินเข้าบ้าน

71
00:04:21,719 --> 00:04:27,100
เธอนอนอยู่บนพื้นห้องน้ำ แล้วก็มีเลือดเต็มไปหมด

72
00:04:30,895 --> 00:04:32,689
ให้นึกถึงตอนนั้นมันไม่ง่ายเลยค่ะ

73
00:04:34,315 --> 00:04:35,400
คุณชื่ออะไร

74
00:04:35,483 --> 00:04:36,901
ฉันชื่อเคทลิน

75
00:04:36,985 --> 00:04:38,736
เคทลิน ตอนนี้คุณอยู่กับเธอไหม

76
00:04:38,820 --> 00:04:40,363
ค่ะ ตอนนี้อยู่

77
00:04:40,446 --> 00:04:42,991
- เธอมีสติไหม
- ไม่มีค่ะ

78
00:04:43,074 --> 00:04:46,411
หน้าเธอมีเลือดเต็มไปหมด
แล้วก็ที่หลังศีรษะด้วยค่ะ

79
00:04:46,494 --> 00:04:47,912
เธอยังหายใจไหม

80
00:04:47,996 --> 00:04:49,330
เธอ…

81
00:04:49,414 --> 00:04:50,415
ไม่

82
00:04:50,498 --> 00:04:52,333
โอเค นี่ผมกำลังจะแจ้งขอความช่วยเหลือ

83
00:04:52,417 --> 00:04:54,627
และผมจะบอกว่าคุณต้องทำยังไงบ้าง

84
00:04:54,711 --> 00:04:55,712
โอเค

85
00:04:55,795 --> 00:04:58,423
จับเธอนอนหงายให้ราบกับพื้นนะครับ

86
00:04:58,506 --> 00:05:01,134
วางอุ้งมือข้างหนึ่งไว้บนกระดูกหน้าอกเธอ

87
00:05:01,217 --> 00:05:03,594
แล้วเอามืออีกข้างทับไว้

88
00:05:03,678 --> 00:05:04,512
ค่ะ

89
00:05:04,595 --> 00:05:07,807
ทีนี้ปั๊มหน้าอกให้แรงและเร็ว
อย่างน้อยสองครั้งต่อวินาที

90
00:05:07,890 --> 00:05:09,142
กดให้ลึกสักห้าเซนฯครับ

91
00:05:09,225 --> 00:05:11,561
นับออกเสียงนะครับ ผมจะได้นับไปพร้อมกัน

92
00:05:11,644 --> 00:05:13,896
หนึ่ง สอง สาม

93
00:05:13,980 --> 00:05:15,732
สี่ ห้า หก…

94
00:05:15,815 --> 00:05:16,774
ดี

95
00:05:16,858 --> 00:05:20,194
ทำต่อไปครับ
ความช่วยเหลือกำลังรีบไปที่นั่น ทำต่อไป

96
00:05:20,278 --> 00:05:23,323
13, 14, 15, 16, 17

97
00:05:23,406 --> 00:05:26,367
ทำต่อไปนะครับ ตำรวจน่าจะไปถึงในอีกไม่ช้า

98
00:05:26,451 --> 00:05:28,995
นั่นดีแล้ว อย่าให้เธออยู่คนเดียว อย่าหยุด

99
00:05:29,078 --> 00:05:31,164
ได้ค่ะ สอง สาม… พวกเขามาแล้ว

100
00:05:31,247 --> 00:05:34,542
โอเค ดีครับ ทำต่อไป
อย่าทิ้งเธอไว้ พวกเขากำลังไปหาคุณ

101
00:05:34,625 --> 00:05:37,962
บ้านหลังในนะคะ
พวกเขาต้องเข้ามาทางซอยข้างหลัง

102
00:05:38,046 --> 00:05:40,923
26, 27, 28, 29 เข้ามาเลย

103
00:05:41,007 --> 00:05:45,511
ทำต่อไป เคทลิน อย่าหยุด
ทำต่อไป คุณทำดีแล้ว ทำต่อไป

104
00:05:46,596 --> 00:05:49,766
ฉันต้องหยุดไหม ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

105
00:05:58,232 --> 00:06:00,526
- เคทลิน คุณอยู่กับตำรวจไหม
- ค่ะ

106
00:06:00,610 --> 00:06:02,570
ค่ะ นั่นตำรวจค่ะ

107
00:06:06,115 --> 00:06:07,867
เธอมาพักด้วยชั่วคราว

108
00:06:07,950 --> 00:06:10,370
เธอไปหาเพื่อนเรา คอลิน

109
00:06:10,453 --> 00:06:13,581
- คอลินเหรอ คอลินนามสกุลอะไร
- คอลิน สตริกแลนด์

110
00:06:13,664 --> 00:06:15,750
ฉันไม่เข้าใจเลย

111
00:06:16,584 --> 00:06:20,213
ว่าทำไมพวกเขาไม่เอาเธอลงมา
แล้วพาส่งโรงพยาบาล

112
00:06:20,296 --> 00:06:21,547
เขาชื่ออะไร

113
00:06:21,631 --> 00:06:23,216
ชื่อโมไรอาห์ค่ะ

114
00:06:23,299 --> 00:06:26,803
โมไรอาห์เป็นชื่อกลาง ชื่อจริงคือแอนนา

115
00:06:26,886 --> 00:06:30,807
แล้วในที่สุดฉันก็ถามตำรวจ
ที่สอบปากคำฉัน ถามว่า…

116
00:06:32,058 --> 00:06:35,436
"ทำไมพวกคุณถึงไม่พาเธอมาที่รถพยาบาลสักที

117
00:06:35,520 --> 00:06:37,605
เธอต้องให้ช่วยนะ"

118
00:06:37,688 --> 00:06:40,775
และเขาก็ตอบมาประมาณว่า

119
00:06:42,276 --> 00:06:44,362
"เพื่อนคุณไม่รอด"

120
00:06:50,410 --> 00:06:56,833
(ความจริงและโศกนาฏกรรม
ของโมไรอาห์ วิลสัน)

121
00:07:03,339 --> 00:07:05,842
วันนี้เมื่อสองปีก่อน

122
00:07:05,925 --> 00:07:08,094
วันที่ 12 พฤษภาคม

123
00:07:09,595 --> 00:07:11,097
ปี 2022

124
00:07:11,180 --> 00:07:13,474
(แคเรน วิลสัน)
(แม่ของโมไรอาห์)

125
00:07:13,558 --> 00:07:16,644
ฉันอยู่ตรงนี้ เอากระดาษลังมาปู

126
00:07:16,727 --> 00:07:18,146
เพื่อจะฆ่าหญ้า

127
00:07:18,229 --> 00:07:22,608
เพราะฉันอยากขยายสวนของเราให้ใหญ่ขึ้นนิดๆ

128
00:07:22,692 --> 00:07:25,278
เพราะโมไรอาห์กำลังจะย้ายกลับมาบ้าน

129
00:07:26,487 --> 00:07:29,907
แล้วพอฉันมองไปที่ทางรถเข้าบ้าน

130
00:07:29,991 --> 00:07:31,826
ฉันก็เห็นตำรวจ…

131
00:07:31,909 --> 00:07:33,494
ตำรวจรัฐ

132
00:07:34,662 --> 00:07:36,956
แล้วเขาก็ถามว่า…

133
00:07:39,375 --> 00:07:41,502
"รู้จักแอนนาไหม แอนนา วิลสัน"

134
00:07:41,586 --> 00:07:44,797
ฉันตอบว่า "ค่ะ ลูกสาวฉันเอง เธอโอเคไหม"

135
00:07:46,132 --> 00:07:49,469
เขาบอกว่า "ไม่ เธอเสียแล้ว"

136
00:07:49,552 --> 00:07:52,388
(ด้วยความระลึกถึงแอนนา โมไรอาห์ วิลสัน)
(18 พ.ค. 1996)

137
00:07:52,472 --> 00:07:53,848
และมัน…

138
00:07:53,931 --> 00:07:55,600
มันไม่มีเหตุผลเลย

139
00:07:55,683 --> 00:07:57,602
มันไม่มีเหตุผล ตอนนี้ก็ยัง…

140
00:07:57,685 --> 00:08:01,063
- ก็ยังเข้าใจไม่ได้
- ไม่มีเหตุผล เราแค่…

141
00:08:01,647 --> 00:08:03,274
บางเรื่องเราก็…

142
00:08:05,109 --> 00:08:07,778
ไม่มีวันเข้าใจ หรือหาคำตอบได้

143
00:08:07,862 --> 00:08:10,490
มันไม่มีคำอธิบายดีๆ เลยสักอย่างเดียว

144
00:08:20,750 --> 00:08:22,210
ผมอยู่ที่บ้าน

145
00:08:22,293 --> 00:08:24,420
แล้วจู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

146
00:08:24,504 --> 00:08:25,963
จ่าที่อยู่เวรโทรมา

147
00:08:26,756 --> 00:08:31,385
เขาบอกรายละเอียดผมนิดเดียว
แค่ "นี่ มีการฆาตกรรม"

148
00:08:32,053 --> 00:08:35,139
"มีหนึ่งคนถูกยิง ยังไม่มีข้อมูลผู้ต้องสงสัย"

149
00:08:36,807 --> 00:08:39,602
คุณช่วยนั่งตรงนี้นะครับ ที่เก้าอี้สีขาวตัวนี้

150
00:08:39,685 --> 00:08:42,605
เดี๋ยวสายสืบจะเข้ามาคุยกับคุณ

151
00:08:42,688 --> 00:08:45,858
นี่เป็นคดีฆาตกรรมแรกที่ผมได้คุมการสืบสวน

152
00:08:45,942 --> 00:08:47,193
แน่นอนว่าผมประหม่า

153
00:08:47,276 --> 00:08:49,737
คือผมไม่รู้เลยว่าจะต้องเจออะไร

154
00:08:49,820 --> 00:08:51,155
ตอนที่เธอมาถึง

155
00:08:51,239 --> 00:08:54,575
เธอได้เล่าไหมว่าได้คุยกับใครอื่นอีกบ้าง

156
00:08:54,659 --> 00:08:58,788
หรือเธอได้พูดถึงแผนอะไรบ้างไหม

157
00:08:58,871 --> 00:09:00,873
แบบว่า "นี่ ฉันคุยกับคนนั้นคนนี้มา"

158
00:09:00,957 --> 00:09:02,875
- มีแค่คอลินค่ะ
- โอเค

159
00:09:02,959 --> 00:09:05,503
ค่ะ เธอไม่รู้จักใครที่นี่ เธอไม่…

160
00:09:05,586 --> 00:09:07,797
- โอเค
- เธออยู่ที่นี่แค่สั้นๆ ค่ะ

161
00:09:07,880 --> 00:09:11,092
- โอเค
- นี่เธอเพิ่งมาออสตินเป็นครั้งที่สอง

162
00:09:11,175 --> 00:09:14,220
เพื่อนร่วมงานผมอธิบายที่เกิดเหตุให้ผมฟังแล้ว

163
00:09:14,303 --> 00:09:18,432
เขาบอกว่าไม่มีร่องรอยการบุกรุกเข้ามาในบ้าน

164
00:09:18,516 --> 00:09:19,559
ไม่มีอะไรเสียหาย

165
00:09:19,642 --> 00:09:22,186
ดูเหมือนว่าข้าวของจะไม่ได้กระจัดกระจาย

166
00:09:22,270 --> 00:09:24,605
มันบ่งบอกว่าไม่ได้มีการต่อสู้เกิดขึ้น

167
00:09:24,689 --> 00:09:28,442
พวกเขาจะมาเก็บตัวอย่างจากมือคุณ
เพื่อหาคราบเขม่าดินปืน

168
00:09:28,526 --> 00:09:29,402
โอเค

169
00:09:29,485 --> 00:09:33,864
ฉันรู้ว่าฉันถูกสอบปากคำ

170
00:09:33,948 --> 00:09:36,117
ในฐานะคนที่อาจเป็นผู้ต้องสงสัย

171
00:09:36,200 --> 00:09:37,785
ส่วนการเก็บที่กระพุ้งแก้ม

172
00:09:37,868 --> 00:09:41,539
เราทำไปเพื่อเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอนิดหน่อยครับ

173
00:09:41,622 --> 00:09:43,541
เราจะปัดแค่ในปากครับ

174
00:09:43,624 --> 00:09:48,170
เราเก็บ… ตัวอย่างดีเอ็นเอ
พวกเขาเก็บตัวอย่างที่มือฉัน

175
00:09:48,254 --> 00:09:49,922
ถ่ายรูปฉัน

176
00:09:50,006 --> 00:09:55,636
แล้วสุดท้ายถึงให้ฉันไปล้างมือ

177
00:09:59,015 --> 00:10:02,602
ตอนที่ฉันล้างมือที่ห้องน้ำสถานีตำรวจ

178
00:10:02,685 --> 00:10:06,939
ฉันเห็นเลือด…

179
00:10:08,149 --> 00:10:10,568
เลือดของเธอไหลลงอ่าง

180
00:10:10,651 --> 00:10:12,820
และฉันก็จำได้…

181
00:10:13,988 --> 00:10:16,532
ฉันจำได้ชัดเจนเลยว่า…

182
00:10:17,575 --> 00:10:19,994
อยาก… อยากได้มันคืน

183
00:10:21,871 --> 00:10:24,040
พวกเขาพาเธอออกมาจากบ้านหรือยัง

184
00:10:24,123 --> 00:10:27,335
หน่วยตรวจที่เกิดเหตุของเรายังอยู่ที่นั่นครับ

185
00:10:27,418 --> 00:10:29,587
กำลังจัดการทุกอย่างอยู่

186
00:10:30,379 --> 00:10:32,173
งั้นเธอก็ยังนอนอยู่ที่นั่นเหรอ

187
00:10:32,256 --> 00:10:34,550
ตอนนี้ก็ใช่ครับ

188
00:10:35,176 --> 00:10:39,597
คือเราอยากจะแน่ใจว่าเราทำทุกอย่างถูกต้อง

189
00:10:39,680 --> 00:10:42,224
ฉันเข้าใจค่ะ แต่เธออยู่ตัวคนเดียว

190
00:10:42,308 --> 00:10:43,225
ผมรู้

191
00:10:44,810 --> 00:10:45,645
โอเค

192
00:10:47,772 --> 00:10:49,732
แต่พวกเขาจะไม่ทิ้งเธอไว้ใช่ไหม

193
00:10:49,815 --> 00:10:50,733
ไม่ครับ ไม่

194
00:10:50,816 --> 00:10:53,152
จะไม่มีตอนที่เธอต้องอยู่คนเดียวใช่ไหม

195
00:10:53,235 --> 00:10:55,488
ไม่ครับ ไม่มีเลย

196
00:11:00,034 --> 00:11:01,661
ก่อนที่จะไปว่ากันต่อในเรื่องอื่นๆ

197
00:11:01,744 --> 00:11:04,747
ฉันอยากรู้ว่าคุณรู้จักครอบครัววิลสันได้ไง

198
00:11:04,830 --> 00:11:06,457
ใครรู้จักใครก่อน

199
00:11:06,540 --> 00:11:08,793
เพราะคุณรู้จักพวกเขาก่อนรู้จักโม

200
00:11:08,876 --> 00:11:10,252
ค่ะ ใช่

201
00:11:10,336 --> 00:11:13,297
ฉันเป็น…

202
00:11:13,381 --> 00:11:15,216
เอ่อ ขอฉันเริ่มใหม่อีกที

203
00:11:15,299 --> 00:11:16,926
ขอคิดแป๊บหนึ่งนะ

204
00:11:18,844 --> 00:11:19,679
ค่ะ

205
00:11:22,765 --> 00:11:26,852
หลังหมดช่วงโควิด
ฉันย้ายไปพักที่เวอร์มอนต์ในช่วงฤดูร้อน

206
00:11:26,936 --> 00:11:29,188
ฉันเป็นเจ้าของกิจการร่วม

207
00:11:29,271 --> 00:11:33,025
กิจการที่พักบีแอนด์บีเล็กๆ ในอีสต์เบิร์ก

208
00:11:33,109 --> 00:11:35,403
ฉันไม่มีเพื่อนในเวอร์มอนต์เลยสักคน

209
00:11:35,486 --> 00:11:39,240
ฉันเลยสมัครคอร์สจักรยานทางกรวดสำหรับผู้หญิง

210
00:11:39,323 --> 00:11:41,450
คอร์สจักรยานเสือภูเขาอะไรพวกนี้

211
00:11:41,534 --> 00:11:44,537
และฉันก็เจอชุมชนที่วิเศษมากๆ

212
00:11:44,620 --> 00:11:49,750
เขาขอให้ฉันช่วยดูแลโซเชียลมีเดีย
ของรายการแข่งที่ชื่อรูตเต็ดเวอร์มอนต์

213
00:11:55,047 --> 00:11:59,552
เราเคยดูโมไรอาห์แข่งแค่หนเดียว
คือที่รายการรูตเต็ด

214
00:11:59,635 --> 00:12:03,389
เราเชียร์เธออยู่ที่ริมถนน แล้วก็เจอสาวน้อยคนนี้

215
00:12:04,014 --> 00:12:06,142
ฉันพูดว่า "พวกคุณมาเชียร์ใครเหรอ"

216
00:12:06,225 --> 00:12:09,895
พวกเขาตอบ "โมไรอาห์ลูกสาวเรา"
และฉันก็แบบ… นี่มันบ้าไปแล้ว

217
00:12:10,563 --> 00:12:13,858
"บ้าไปแล้ว นั่นคนโปรดฉันเลยนะ

218
00:12:13,941 --> 00:12:17,528
แต่ฉันพูดไม่ได้เพราะฉันต้องวางตัวเป็นกลางไว้"

219
00:12:17,611 --> 00:12:19,905
โมไรอาห์ วิลสันเข้าเส้นชัย

220
00:12:19,989 --> 00:12:21,866
อันดับสามครับ

221
00:12:22,950 --> 00:12:24,910
(อันดับ 3)
(4 ชั่วโมง 21 นาที 82 ไมล์)

222
00:12:26,454 --> 00:12:30,541
แคชบอกว่าเธอเป็นหุ้นส่วน
ของโรงแรมที่อีสต์เบิร์กนี่เอง

223
00:12:31,333 --> 00:12:34,462
มันเหมือนกับ… มันเป็นช่วงเวลาแบบว่า

224
00:12:34,545 --> 00:12:37,965
"ว้าว นี่คือเรื่องที่ถูกลิขิตไว้"
ฉันต้องอยู่ที่นี่ ที่เวอร์มอนต์

225
00:12:38,048 --> 00:12:41,343
ต้องได้เจอกับครอบครัวนี้ ต้องได้เห็นนี่

226
00:12:41,427 --> 00:12:47,224
โมไรอาห์รู้จักแคชผ่านเรา
แล้วในที่สุดก็ได้เจอกันตอนใบไม้ร่วง

227
00:12:48,309 --> 00:12:53,731
(บิ๊กชูการ์ 2021)
(เบนตันวิลล์ อาร์คันซอ)

228
00:12:53,814 --> 00:12:57,318
เธอลงแข่งรายการชื่อบิ๊กชูการ์

229
00:12:57,401 --> 00:12:59,653
ระยะทาง 110 ไมล์

230
00:12:59,737 --> 00:13:02,782
ส่วนฉันปั่นระยะทาง 50 ไมล์

231
00:13:02,865 --> 00:13:06,410
แล้วพอฉันเข้าเส้นชัย

232
00:13:06,494 --> 00:13:08,954
สาบานได้เลย สิบนาทีต่อมา

233
00:13:09,038 --> 00:13:12,124
พวกเขาประกาศ "ที่หนึ่ง โมไรอาห์ วิลสัน"

234
00:13:12,208 --> 00:13:16,295
เธอปั่นได้เป็นสองเท่า
ของระยะทางที่ฉันปั่นในเวลาเท่ากัน

235
00:13:17,546 --> 00:13:22,092
(ที่ 1)
(5 ชั่วโมง 30 นาที 104 ไมล์)

236
00:13:26,180 --> 00:13:29,099
แค่แป๊บเดียวพวกเธอก็เป็นเหมือนพี่น้องกันเลย

237
00:13:29,183 --> 00:13:33,646
พวกเธอผูกพันกันทันที สนิทกันทันทีทันใดเลยครับ

238
00:13:39,151 --> 00:13:44,490
การมีเพื่อนในชุมชนใหม่เนี่ย
เป็นอะไรที่พิเศษมากจริงๆ

239
00:13:44,573 --> 00:13:47,743
นี่ค่ะ โม วิลสัน เธอน็อครอบฉันหลายรอบแล้ว

240
00:13:47,827 --> 00:13:50,579
เธอไปวนรอบที่ 14 และกลับมาแล้ว

241
00:13:51,413 --> 00:13:55,918
การได้เห็นเธอรุ่งสร้างแรงบันดาลใจให้ฉันสุดๆ

242
00:13:56,001 --> 00:13:57,711
เรื่องแข่งเธอทำได้ดี

243
00:13:57,795 --> 00:13:59,880
เธอมีความเป็นนักกีฬา มีแรงผลักดัน

244
00:14:05,636 --> 00:14:07,221
ตั้งแต่ยังเด็ก

245
00:14:07,304 --> 00:14:11,392
โมไรอาห์ก็มีความฝักใฝ่ในเรื่องกีฬาอยู่ในตัว

246
00:14:11,475 --> 00:14:13,352
เธอเป็นคนมุ่งมั่นมาก

247
00:14:14,103 --> 00:14:17,857
ถ้าทำได้ไม่ดีเธอจะเสียใจมาก
เธอเลยขยันซ้อมแบบสุดๆ

248
00:14:17,940 --> 00:14:20,359
(15.02 น.)
(26 มี.ค. ปี 2005)

249
00:14:20,442 --> 00:14:23,070
เราจะซ้อมสกีลงเขาอยู่นานสองนานเลยค่ะ

250
00:14:24,154 --> 00:14:25,406
เย่!

251
00:14:26,407 --> 00:14:28,242
- เป็นไงบ้างลูกรัก
- ดีค่ะ

252
00:14:29,034 --> 00:14:32,788
ฉันจำได้ ตอนที่เธอไปแข่งสกีรายการแรก

253
00:14:32,872 --> 00:14:36,083
เธอมองคนที่อยู่บนโพเดียมตาเป็นมัน

254
00:14:36,166 --> 00:14:40,045
สายตาเธอมันบอกแบบว่า "ฉันอยากอยู่บนนั้น"

255
00:14:42,339 --> 00:14:45,593
เธอเขียนเรื่องนั้นไว้ในบันทึกเยอะเลยล่ะ

256
00:14:48,304 --> 00:14:49,972
"โอลิมปิกทำให้มีไฟสุดๆ

257
00:14:50,055 --> 00:14:53,642
ฉันอยากไปแข่งโอลิมปิกที่สุดเลย

258
00:14:53,726 --> 00:14:56,645
สักวันฉันจะไปให้ได้"

259
00:14:57,354 --> 00:14:59,064
โมไรอาห์เล่นท่าฟรีสไตล์

260
00:15:01,859 --> 00:15:03,819
ฉันรู้สึกแข็งแกร่งสุดๆ

261
00:15:03,903 --> 00:15:06,363
ฉันจะเป็นคนที่แข็งแกร่งและซ้อมหนักที่สุด

262
00:15:06,447 --> 00:15:08,490
ที่สถาบันเบิร์กเมาน์เท่นในฤดูใบไม้ร่วงนี้

263
00:15:08,574 --> 00:15:10,743
เรื่องนี้ฉันค่อนข้างมั่นใจ

264
00:15:12,077 --> 00:15:15,664
สถานบันเบิร์กเมาน์เท่นก่อตั้งในปี 1970

265
00:15:15,748 --> 00:15:18,167
พวกเขาเป็นที่แรกในประเทศที่มีหลักสูตร

266
00:15:18,250 --> 00:15:21,503
ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การซ้อมสกีครึ่งวัน

267
00:15:21,587 --> 00:15:23,088
และเรียนหนังสืออีกครึ่งวัน

268
00:15:24,590 --> 00:15:27,092
หนึ่งในเงื่อนไขหลักของการเข้าเรียนที่นี่

269
00:15:27,176 --> 00:15:30,763
คือคุณต้องอยากเป็นนักกีฬาระดับโอลิมปิก

270
00:15:30,846 --> 00:15:32,640
พี่ฝันแบบนั้นมาตั้งแต่ต้น

271
00:15:32,723 --> 00:15:35,100
แรงบันดาลใจส่วนใหญ่มาจากพ่อของเรา

272
00:15:35,184 --> 00:15:40,856
เขาเคยผ่านมาก่อน
และพลาดโอกาสไปโอลิมปิกแค่อันดับเดียว

273
00:15:40,940 --> 00:15:43,442
โมไรอาห์ ลงเขารอบแรก

274
00:15:45,277 --> 00:15:49,073
เป้าหมายฉันคือทำทุกอย่าง
เพื่อเป็นนักสกีที่เก่งที่สุด

275
00:15:49,156 --> 00:15:51,659
ฉันจะซ้อมให้หนักกว่าทุกๆ คน

276
00:15:51,742 --> 00:15:52,868
เพื่อเป็นที่หนึ่ง

277
00:15:54,411 --> 00:15:55,871
ไม่นะ

278
00:15:56,872 --> 00:16:00,542
อาการบาดเจ็บเป็นส่วนสำคัญ
ที่ทำให้พี่ไปไม่ถึงฝั่งฝัน

279
00:16:01,251 --> 00:16:03,420
ตอนม.ปลาย เอ็นไขว้หน้าของพี่ขาด

280
00:16:03,504 --> 00:16:06,048
หลังจากนั้นพี่ก็ทำมันขาดอีก

281
00:16:07,383 --> 00:16:11,470
เธอยังรักสกีอยู่
ฉันว่าเธอคงทำใจลำบากที่จะเลิก

282
00:16:11,553 --> 00:16:15,307
แต่เธอรู้ว่ามันจบแล้ว อาชีพนักสกีของเธอจบแล้ว

283
00:16:16,517 --> 00:16:21,230
ตั้งแต่เด็กแล้วที่ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่
ปั่นจักรยานกับครอบครัว

284
00:16:21,313 --> 00:16:25,901
แล้วฉันก็เจอว่ามันมีการปั่นจักรยานทางกรวดอยู่

285
00:16:25,985 --> 00:16:28,237
แล้วฉันก็ซื้อจักรยานทางกรวดมา

286
00:16:29,530 --> 00:16:32,908
เธอมุ่งมั่นที่จะเป็นนักปั่นอาชีพ

287
00:16:32,992 --> 00:16:35,953
และฉันก็เชียร์ให้เธอลอง บอกว่าเธอทำได้

288
00:16:37,121 --> 00:16:38,580
สู้เขา โม!

289
00:16:38,664 --> 00:16:41,208
ฮึบไว้โม! ลูกทำได้โม ลูกทำได้!

290
00:16:42,793 --> 00:16:44,753
สู้เขาโม!

291
00:16:44,837 --> 00:16:46,005
สู้เขาโม!

292
00:16:46,547 --> 00:16:49,550
หัวใจของการแข่งจักรยานคือผู้ชนะจะมีคนเดียว

293
00:16:49,633 --> 00:16:53,637
และถ้าที่จุดออกตัวมีคน 3,000 คน

294
00:16:53,721 --> 00:16:56,223
โอกาสชนะก็มีแค่หนึ่งใน 3,000

295
00:17:00,102 --> 00:17:01,353
เก่งมากโม!

296
00:17:02,688 --> 00:17:06,233
โอกาสที่จะชนะการแข่งจักรยานมันต่ำมาก

297
00:17:06,316 --> 00:17:10,195
ฉะนั้นการที่โมได้ขึ้นโพเดียมตลอด

298
00:17:10,863 --> 00:17:12,656
มันไม่ธรรมดานะครับ

299
00:17:12,740 --> 00:17:16,452
แชมป์ประเภทหญิงของเราครับ โมไรอาห์ วิลสัน

300
00:17:16,535 --> 00:17:17,953
ปรบมือให้โมหน่อย

301
00:17:18,037 --> 00:17:19,705
ผมคุยกับเพื่อน

302
00:17:19,788 --> 00:17:22,541
เขาบอกว่า
"พวก เคยได้ยินเรื่องโมไรอาห์ วิลสันไหม

303
00:17:22,624 --> 00:17:24,126
ชื่อนี้นายต้องรู้จัก

304
00:17:24,209 --> 00:17:28,839
จากนี้ต่อไปอีกนาน
เขาจะเป็นเจ้าสนามในวงการจักรยานอาชีพ"

305
00:17:29,423 --> 00:17:33,802
ในช่วงเวลาสองปี
เธอชนะการแข่งหกเจ็ดรายการ

306
00:17:33,886 --> 00:17:36,972
ไม่ใช่แค่หลักนาที หรือ…
เธอเข้าเส้นชัยก่อนเป็นชั่วโมงๆ

307
00:17:37,056 --> 00:17:38,974
แชมป์อยู่ที่นี่แล้วครับ!

308
00:17:39,058 --> 00:17:42,269
นี่คือโมไรอาห์ วิลสัน!

309
00:17:42,352 --> 00:17:44,313
เยี่ยมมากโม

310
00:17:44,396 --> 00:17:45,856
โมไรอาห์ วิลสันไร้เทียมทาน

311
00:17:45,939 --> 00:17:48,150
ผลลัพธ์น่าประทับใจจริงๆ ค่ะ

312
00:17:51,195 --> 00:17:53,989
ต้นปี 2022 เราคุยกัน

313
00:17:54,073 --> 00:17:56,742
เธอบอกว่า "ฉันจะไปออสติน"
ฉันเลยถามว่า "เมื่อไหร่"

314
00:17:56,825 --> 00:17:59,161
เธอตอบ "อีกสองวัน" ฉันแบบ "หา"

315
00:17:59,244 --> 00:18:03,415
แล้วสุดท้ายเธอก็มาพักกับฉันที่บ้านอยู่สองสัปดาห์

316
00:18:03,499 --> 00:18:04,875
ช่วงที่เธอมาที่เมือง

317
00:18:04,958 --> 00:18:08,921
พวกเรานั่งทำงานด้วยกัน นั่งกินข้าวด้วยกัน

318
00:18:09,004 --> 00:18:12,841
แล้วมิตรภาพของเราก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมา

319
00:18:12,925 --> 00:18:14,635
อย่างงดงามจริงๆ

320
00:18:24,353 --> 00:18:26,688
(อาคารโรนัลด์ เอิร์ล)
(416 ถ. 11 ต.ต.)

321
00:18:26,772 --> 00:18:29,983
(12 พฤษภาคม ปี 2022)
(หนึ่งวันหลังเหตุฆาตกรรม)

322
00:18:30,067 --> 00:18:32,736
ตอนที่คดีนี้เข้ามา ผมไม่รู้อะไรเลย

323
00:18:32,820 --> 00:18:36,615
รู้แค่ว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งถูกฆาตกรรม

324
00:18:36,698 --> 00:18:43,664
และเธอมีความเกี่ยวข้องบางอย่าง
กับวงการนักปั่น

325
00:18:43,747 --> 00:18:48,710
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยจริงๆ ว่าโมไรอาห์เป็นใคร

326
00:18:50,629 --> 00:18:52,422
กีเยร์โมเครียดมาก

327
00:18:52,506 --> 00:18:54,299
เครียดอย่างแรง

328
00:18:54,383 --> 00:18:57,636
และเพราะเราเคยว่าความคดีประเภทนี้

329
00:18:57,719 --> 00:19:01,807
ถ้าคุณเป็นคนที่รู้สึกกดดันง่าย
ความกดดันมันจะสูงมาก

330
00:19:01,890 --> 00:19:03,392
และผมว่าเขาเป็น

331
00:19:04,101 --> 00:19:05,727
- คุณล่ะ
- ไม่

332
00:19:06,687 --> 00:19:09,982
นี่เป็นคดีใหญ่ที่ทุกฝ่ายร่วมมือกันสืบ

333
00:19:10,065 --> 00:19:12,818
และมันน่าตกใจเพราะไม่มีใครรู้เลยว่า

334
00:19:12,901 --> 00:19:15,487
ทำไมถึงมีคนอยากฆ่าคนคนนี้

335
00:19:16,071 --> 00:19:18,615
มีจักรยานไหม คุณเจอจักรยานไหม

336
00:19:19,449 --> 00:19:21,660
เขาบอกว่าเธอจอดไว้ข้างประตู

337
00:19:22,244 --> 00:19:23,453
ไม่มี

338
00:19:23,537 --> 00:19:27,666
ดูเผินๆ มันมีโอกาสที่จะเป็นการบุกรุกบ้าน

339
00:19:27,749 --> 00:19:29,042
เป็นเหตุการณ์ปล้น

340
00:19:29,126 --> 00:19:32,004
แต่ยิ่งเราขุดคุ้ยลึกลงไปมากเท่าไร

341
00:19:32,087 --> 00:19:36,717
มันก็ยิ่งส่อเค้าไปในทางอื่นมากขึ้นทุกทีๆ

342
00:19:37,676 --> 00:19:40,846
ผมอยากรู้เพิ่ม แล้วก็เริ่มคัดว่า

343
00:19:40,929 --> 00:19:44,057
เรื่องไหนที่จำเป็นต้องติดตามบ้างโดยทันที

344
00:19:45,726 --> 00:19:48,520
บ้านของคนส่วนใหญ่จะมีกล้องติดไว้

345
00:19:48,604 --> 00:19:50,564
นึกออกไหม ใครๆ ก็มีโทรศัพท์

346
00:19:50,647 --> 00:19:54,568
จำนวนหลักฐานดิจิทัลน่ะมันมากมายมหาศาลเลย

347
00:19:55,152 --> 00:19:59,281
คนที่เธอรู้จักมีอีกคน คอลิน สตริกแลนด์

348
00:19:59,364 --> 00:20:02,451
เธอ… ควรจะต้องไปหาเขาคืนนี้

349
00:20:02,534 --> 00:20:04,912
แล้วเขา… เขายังอยู่ที่ออสตินไหมครับ

350
00:20:04,995 --> 00:20:07,247
- ค่ะ บ้านเขาอยู่ออสติน
- โอเค

351
00:20:07,331 --> 00:20:10,918
คอลิน สตริกแลนด์เป็นคนสุดท้าย
ที่เจอโมไรอาห์ตอนมีชีวิต

352
00:20:11,001 --> 00:20:15,672
ผมเลยอยากคุยกับคอลิน
เพื่อหาว่ามันเกิดอะไรขึ้น

353
00:20:17,424 --> 00:20:21,261
ผมกับสายสืบอีกคน เราเข้าไปแนะนำตัวเอง

354
00:20:22,054 --> 00:20:24,431
ไงครับ ผมมาหาคุณสตริกแลนด์

355
00:20:24,514 --> 00:20:25,682
- ผมเองครับ
- ไง

356
00:20:25,766 --> 00:20:28,602
- ทีนี้ คอลิน นี่ชื่อต้นคุณใช่ไหม
- ครับ

357
00:20:28,685 --> 00:20:32,940
นี่ คุณรู้จักแอนนาไหม

358
00:20:34,733 --> 00:20:35,651
โมน่ะ

359
00:20:36,652 --> 00:20:38,362
- แอนนา โมเหรอ
- ใช่

360
00:20:38,445 --> 00:20:40,739
- ใครๆ ก็เรียกเขาว่าโม
- ไม่

361
00:20:44,243 --> 00:20:45,994
โมนิค… โมนิก…

362
00:20:46,578 --> 00:20:47,871
นามสกุลวิลสัน

363
00:20:47,955 --> 00:20:51,333
- เป็นนักปั่นจักรยานทางกรวด
- อ้อครับ

364
00:20:51,416 --> 00:20:53,710
- ครับ รู้จัก
- โอเค งั้น…

365
00:20:55,671 --> 00:20:58,173
ผมลำบากใจจริงๆ ที่จะต้องแจ้งเรื่องนี้

366
00:20:58,257 --> 00:21:01,260
เมื่อคืนนี้เขาเสียชีวิตแล้วครับ

367
00:21:06,181 --> 00:21:07,432
มันเป็นงั้นได้ไง

368
00:21:08,183 --> 00:21:11,645
เขา… ตอนนี้เรายังสืบสวนอยู่

369
00:21:11,728 --> 00:21:15,440
แต่เราตั้งสมมติฐานว่าเป็นการฆาตกรรม

370
00:21:16,900 --> 00:21:19,027
ว้าว โอเค

371
00:21:25,325 --> 00:21:27,786
- คุณโอเคไหม
- ครับ โอเค

372
00:21:35,752 --> 00:21:37,212
สิ่งแรกที่ผมคิดคือ

373
00:21:37,296 --> 00:21:42,426
"ว้าว คุณเพิ่งไปเดตกับเขาเมื่อคืนก่อน

374
00:21:42,509 --> 00:21:46,430
คุณฆ่าผู้เคราะห์ร้ายของผม
คุณฆ่าโมไรอาห์ วิลสัน"

375
00:21:49,766 --> 00:21:53,520
ผมเพิ่งรู้จักกับโมเมื่อปี 2017

376
00:21:53,603 --> 00:21:56,148
ผมไปเบิร์ก เวอร์มอนต์กับเพื่อนสนิทของผม

377
00:21:56,231 --> 00:21:57,649
ไปปั่นเสือภูเขา

378
00:21:57,733 --> 00:21:59,735
จอร์จบอกว่า "โมจะมาด้วย"

379
00:21:59,818 --> 00:22:01,695
ผมบอก "เยี่ยม แต่เธอจะตามทันไหม"

380
00:22:01,778 --> 00:22:04,114
และจอร์จก็บอกว่า "นั่นไม่ใช่ปัญหาแน่"

381
00:22:09,077 --> 00:22:13,582
มันไม่บ่อยที่จะเจอใครอีกคนที่ตามผมทัน

382
00:22:16,460 --> 00:22:20,464
ผมชอบมากเลยที่เธอเป็นนักกีฬาที่แข็งแกร่ง

383
00:22:20,547 --> 00:22:23,133
แต่ไม่ได้อีโก้จ๋า

384
00:22:23,216 --> 00:22:25,344
เธอแค่ "ฉันอยู่ที่นี่ ฉันแกร่ง

385
00:22:25,427 --> 00:22:28,805
และฉันไม่กลัวที่จะโชว์ความแกร่ง"

386
00:22:30,265 --> 00:22:33,268
ผมเป็นแฟนจริงๆ คนแรกของเธอ

387
00:22:35,103 --> 00:22:39,900
ผมชอบที่เธอเป็นคนเงียบๆ และเก็บตัว

388
00:22:39,983 --> 00:22:41,610
เพราะผมไม่ใช่

389
00:22:41,693 --> 00:22:45,572
เธอเป็นพวกอินโทรเวิร์ตแบบเต็มตัว

390
00:22:45,655 --> 00:22:50,702
เธอคิดอยู่ตลอด แต่ไม่ได้แสดงออก
หรือบอกสิ่งที่คิดออกมาตลอด

391
00:22:52,287 --> 00:22:54,915
เราโตที่เวอร์มอนต์ทั้งคู่ ไปต่อที่ดาร์ตมัธทั้งคู่

392
00:22:54,998 --> 00:22:58,126
เลยมีหลายอย่างทับซ้อนและคล้ายๆ กัน

393
00:22:59,419 --> 00:23:03,131
กุนนาร์เริ่มคบกับโมไรอาห์ตอนเธออยู่ปีสอง

394
00:23:03,215 --> 00:23:05,550
ตอนนั้นเขาเรียนจบแล้ว

395
00:23:05,634 --> 00:23:10,889
ผมอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน
ผมเรียนจบมาได้สองสามปี

396
00:23:11,431 --> 00:23:13,767
ผมพยายามหางานในแคลิฟอร์เนีย

397
00:23:13,850 --> 00:23:18,480
ถึงสุดท้ายเราจะคบกันแบบทางไกลอยู่เกือบสองปี

398
00:23:18,563 --> 00:23:22,109
แต่ ณ ตอนนั้นผมก็มั่นใจมากกับเรื่องต่างๆ

399
00:23:27,489 --> 00:23:29,449
ในเดือนตุลาคมปี 2020

400
00:23:29,533 --> 00:23:34,496
เราย้ายไปอยู่มิลล์วัลลีย์
ใกล้ๆ กับซานฟรานซิสโก

401
00:23:34,579 --> 00:23:38,417
ตอนนั้นเราตื่นเต้นกันใหญ่เพราะคิดว่า

402
00:23:38,500 --> 00:23:41,253
"รอที่จะได้อยู่เมืองเดียวกันไม่ไหวแล้ว"

403
00:23:44,131 --> 00:23:47,467
เรากำลังไปด้วยกันบนทางเส้นนี้
และผมรู้สึกว่ามันใช่

404
00:23:50,554 --> 00:23:54,850
เธอเอาความสนใจไปลงกับจักรยานซะเยอะ

405
00:23:54,933 --> 00:23:57,978
ลงกับการฟิตซ้อม

406
00:23:58,061 --> 00:24:03,942
จนความสัมพันธ์ของเรา
มันเสียความหวานและความตื่นเต้นไป

407
00:24:05,026 --> 00:24:09,114
และมันก็ทำให้เราทั้งคู่ทุกข์ใจ

408
00:24:09,865 --> 00:24:13,743
ผมจำได้ที่เธอบอกว่า "ฉันรักการปั่นมากกว่า

409
00:24:13,827 --> 00:24:18,874
ฉันได้รับทั้งอารมณ์ และผลตอบรับ

410
00:24:18,957 --> 00:24:22,502
และความสุขในชีวิตจากการปั่นจักรยาน"

411
00:24:22,586 --> 00:24:26,756
และ… ครับ พูดแค่นี้ผมก็เข้าใจแล้ว

412
00:24:30,135 --> 00:24:33,430
ฉันรู้จักโมไรอาห์ที่ดาร์ตมัธ

413
00:24:33,513 --> 00:24:35,724
สมัยเรียนเราสนิทสนมกันมาก

414
00:24:36,349 --> 00:24:40,479
ฉันย้ายไปซานฟรานซิสโก
หลังจากที่ฉันเลิกกับแฟน

415
00:24:40,562 --> 00:24:43,482
และฉันก็กำลังมองหา… การเปลี่ยนบรรยากาศ

416
00:24:43,565 --> 00:24:45,984
- ดื่ม
- ดื่ม

417
00:24:46,067 --> 00:24:47,903
สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ

418
00:24:47,986 --> 00:24:51,114
แล้วเราก็ย้ายมาอยู่ด้วยกัน
ในเดือนมกราคมปี 2022

419
00:24:51,865 --> 00:24:54,284
เธอเข้าใจว่าฉันกำลังเจอกับอะไร

420
00:24:54,367 --> 00:24:56,536
ฉันเองก็เข้าใจว่าเธอกำลังเจออะไร

421
00:24:57,037 --> 00:25:00,081
เราจำเป็นต้องหัดทำบางเรื่องด้วยตัวเอง

422
00:25:00,165 --> 00:25:03,668
และคิดให้ออกว่าเรากำลังหาอะไรอยู่กันแน่

423
00:25:04,753 --> 00:25:06,588
เรื่องหนึ่งที่เธอบอกฉันก็คือ

424
00:25:06,671 --> 00:25:09,299
"ฉันต้องลองเดตกับคนอื่นบ้าง
ฉันไม่เคยเดตกับคนอื่น"

425
00:25:09,382 --> 00:25:11,801
และเธอก็ชอบเข้าหาพวกคนที่ประสบความสำเร็จ

426
00:25:11,885 --> 00:25:13,303
ชอบเรียนรู้จากพวกเขา

427
00:25:14,346 --> 00:25:16,640
ช่วยเข้าไปนั่งในนี้นะครับ

428
00:25:16,723 --> 00:25:20,727
เมื่อวานนี้ เล่าให้ผมฟังที
เมื่อวานนี้ของคุณเป็นยังไง

429
00:25:22,354 --> 00:25:25,899
โมบอกว่าคืนนั้นแคชต้องไปงานอีเวนต์กับเพื่อน

430
00:25:25,982 --> 00:25:28,026
ผมเลยเสนอว่าไปว่ายน้ำกันไหม

431
00:25:28,109 --> 00:25:29,736
คือเธอมาที่เมือง และ…

432
00:25:30,862 --> 00:25:33,698
เธอเป็นพวกรักสันโดษ ผมเลยอยาก…

433
00:25:33,782 --> 00:25:34,783
ครับ

434
00:25:34,866 --> 00:25:37,410
ผมอยากถามไถ่ข่าวคราวและทำอะไรสนุกๆ

435
00:25:37,494 --> 00:25:38,495
ครับ

436
00:25:38,578 --> 00:25:41,748
ผมรู้จักกับคอลินผ่านทางชุมชนจักรยานในออสติน

437
00:25:41,831 --> 00:25:42,916
ผมเป็นนักข่าว

438
00:25:42,999 --> 00:25:47,879
ทำข่าวเกี่ยวกับสันทนาการกลางแจ้ง
กีฬา อะไรพวกนี้ครับ

439
00:25:47,963 --> 00:25:51,675
ผมเคยสัมภาษณ์เขามาหลายครั้งแล้ว

440
00:25:51,758 --> 00:25:54,553
เราอยู่ที่ออสติน เทกซัสครับ ด้านนอกโรงรถ

441
00:25:54,636 --> 00:25:58,348
ของแชมป์เดอร์ตี้คันซาปี 2019
คอลิน สตริกแลนด์

442
00:26:06,565 --> 00:26:07,899
- ไงคอลิน
- ไงเอียน

443
00:26:07,983 --> 00:26:09,568
- เป็นไงบ้าง
- สบายดีไหม

444
00:26:09,651 --> 00:26:11,486
- สบายดีนะ
- ขอต้อนรับสู่โรงรถของผม

445
00:26:11,570 --> 00:26:13,738
ครับ นี่มัน…

446
00:26:13,822 --> 00:26:16,866
- ในนี้มีของเพียบเลยนะ
- ผมมีของเยอะจริงครับ

447
00:26:16,950 --> 00:26:18,410
เริ่มตรงไหนกันดีล่ะ

448
00:26:18,994 --> 00:26:22,163
คอลิน สตริกแลนด์ เขาทุ่มเทสุดๆ

449
00:26:22,247 --> 00:26:26,835
กับการแข่งทางกรวด
และการเป็นนักปั่นทางกรวดมือหนึ่งของโลก

450
00:26:26,918 --> 00:26:28,795
เขาคือคนแรกๆ ของวงการเลย

451
00:26:28,878 --> 00:26:32,173
ที่มองออกว่าการสร้างแบรนด์ตัวเอง

452
00:26:32,257 --> 00:26:35,844
และสร้างตัวตนในโซเชียล
จะสามารถเรียกสปอนเซอร์เข้ามา

453
00:26:35,927 --> 00:26:37,262
และหาเงินเลี้ยงชีวิตได้

454
00:26:37,345 --> 00:26:40,056
เดี๋ยวผมจะบอกว่า
ผมทำอะไรกับจักรยานคันนี้ไปบ้าง

455
00:26:40,140 --> 00:26:41,808
นี่คือคันล่าสุดที่ผมแต่ง

456
00:26:42,475 --> 00:26:43,768
เปลี่ยนเกียร์ขึ้นลง

457
00:26:44,352 --> 00:26:46,187
ฉันจำได้ โมไรอาห์บอกว่า

458
00:26:46,271 --> 00:26:48,940
"ฉันไปฝึกปั่นกับคอลิน สตริกแลนด์มา"

459
00:26:49,024 --> 00:26:52,902
เธอพูดในลักษณะที่ว่า
ฉันน่าจะรู้อยู่แล้วว่าคอลินเป็นใคร

460
00:26:52,986 --> 00:26:54,779
คุณเป็นแชมป์ของรัฐเทกซัส

461
00:26:54,863 --> 00:26:57,574
ครับ ใช่ครับ ใช่

462
00:26:57,657 --> 00:27:03,330
ฉันรู้ว่าเขาเคยมีประวัติปั่นหัวผู้หญิงที่เขาคบ

463
00:27:04,039 --> 00:27:08,293
และฉันรู้เรื่องราวเก่าๆ ของเขา

464
00:27:10,670 --> 00:27:13,715
ผมเจอโมไรอาห์ที่งานรีเบกกาส์ไพรเวตไอดาโฮ

465
00:27:13,798 --> 00:27:15,342
เธอคว้าแชมป์มาได้แบบง่ายๆ

466
00:27:15,425 --> 00:27:17,636
ในงานนั้นเราได้คุยกันแค่สั้นๆ

467
00:27:17,719 --> 00:27:21,389
แล้วพองานจบ ผมก็ชวนเธอไปดื่มเบียร์

468
00:27:21,473 --> 00:27:22,432
ผมมีแฟนแล้ว

469
00:27:22,515 --> 00:27:24,768
เราไม่ได้คุยกันในเชิงชู้สาวเลย

470
00:27:24,851 --> 00:27:27,020
มีแต่พูดเรื่องอนาคตทางอาชีพของเธอ

471
00:27:27,103 --> 00:27:30,190
ผมบอกเธอว่าเธอจะได้เป็นแชมป์หลายรายการ

472
00:27:30,273 --> 00:27:33,318
แน่นอนล่ะว่าผมถูกใจเธอ
แต่ผมก็อยากจะช่วยเธอด้วย

473
00:27:33,401 --> 00:27:36,780
และ ณ จุดนั้น ถ้าเราเดตกัน
มันก็คงไม่เหมาะสมสุดๆ

474
00:27:36,863 --> 00:27:40,241
เวลาไปแข่งจักรยาน
เขาไม่ได้ทำตัวเหมือนคนมีแฟน

475
00:27:40,825 --> 00:27:44,829
เขาจะไม่พูดถึงเธอ ไม่พาเธอไปด้วย

476
00:27:45,497 --> 00:27:48,083
มันมีมุกทำนองนี้อยู่

477
00:27:48,166 --> 00:27:49,626
เคทลินเป็นใคร

478
00:27:49,709 --> 00:27:52,337
อ้อ เธอคือผู้หญิง

479
00:27:52,420 --> 00:27:55,173
ที่ยืนอยู่ข้างๆ คอลิน
และเขาจะไม่แนะนำให้เรารู้จัก

480
00:27:57,133 --> 00:27:58,551
ผมจำได้ว่าได้ยินเรื่องคอลิน

481
00:27:58,635 --> 00:28:02,806
เพราะโมไรอาห์กลับมาจากการแข่งและบอกว่า

482
00:28:02,889 --> 00:28:08,144
"ฉันเจอคอลิน สตริกแลนด์
และเขาจะช่วยเรื่องคนที่อาจมาเป็นสปอนเซอร์"

483
00:28:09,354 --> 00:28:14,067
ในอดีตนักปั่นชายจะได้ความสนใจ
และเงินสนับสนุนมากกว่า

484
00:28:14,150 --> 00:28:17,904
และจะช่วยนักปั่นหญิง ไม่ว่าจะมีแรงจูงใจอะไร

485
00:28:19,656 --> 00:28:26,496
โมอยากไปแข่งทางกรวดที่เทกซัส
ซึ่งจะมีขึ้นช่วงปลายปี 2021

486
00:28:26,579 --> 00:28:29,040
และฉันก็สมัครไปด้วย แต่งานถูกยกเลิก

487
00:28:29,124 --> 00:28:32,043
เธอถามว่า "ยังอยากไปไหม"
และฉันบอกว่า "ไม่"

488
00:28:32,961 --> 00:28:36,506
เธอบอกว่าตื่นเต้นที่จะไปเจอคอลินที่เทกซัส

489
00:28:36,589 --> 00:28:40,552
และมันอาจจะมีอะไรมากกว่าแค่คำว่าเพื่อน

490
00:28:42,929 --> 00:28:46,599
ถึงจุดนี้โมไรอาห์กับผม
ยังไม่มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาว

491
00:28:48,101 --> 00:28:51,354
ผมขับรถกลับเบนตันวิลล์กับเคทลิน แฟนผม

492
00:28:51,438 --> 00:28:53,523
และเราก็บอกเลิกกันในรถนั่นแหละ

493
00:28:53,606 --> 00:28:57,026
ผมบอกว่า "ผมไม่รู้สึกแล้ว ผมไปต่อไม่ไหวแล้ว"

494
00:28:57,110 --> 00:28:59,070
เราไม่มีทะเลาะกันเลย

495
00:28:59,571 --> 00:29:02,824
และเราก็เป็นหุ้นส่วนกันในหลายๆ เรื่อง

496
00:29:05,744 --> 00:29:08,329
ไม่กี่วันต่อมา ผมได้ข้อความจากโมไรอาห์บอกว่า

497
00:29:08,413 --> 00:29:10,665
"ไง ฉันมาเยี่ยมเพื่อนที่ออสตินหนึ่งสัปดาห์

498
00:29:10,749 --> 00:29:12,208
กะจะมาทำงานทางไกลน่ะ"

499
00:29:12,292 --> 00:29:14,711
เคทลินกับผมแยกห้องกันอยู่แล้ว

500
00:29:14,794 --> 00:29:17,672
เราเลิกรากันแบบเด็ดขาด

501
00:29:17,756 --> 00:29:19,632
ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว

502
00:29:19,716 --> 00:29:23,052
โดยส่วนตัวแล้ว ผมอยากตัดสัมพันธ์ให้หมดไปเลย

503
00:29:23,136 --> 00:29:25,472
ผมรู้สึกแบบนั้น ไม่กลับไปอีกแล้ว

504
00:29:25,555 --> 00:29:27,265
เธออาจจะโกรธผม

505
00:29:27,849 --> 00:29:32,145
แล้วผมก็เริ่มไปเดตกับโมไรอาห์
ช่วงหนึ่งสัปดาห์ที่เธออยู่ออสติน

506
00:29:32,896 --> 00:29:36,441
คอลินอยู่ในช่วง "ห่างกัน" กับเคทลิน

507
00:29:36,524 --> 00:29:39,694
แต่พวกเขาก็ยังอยู่บ้านหลังเดียวกัน
แค่แยกห้องกันอยู่

508
00:29:39,778 --> 00:29:43,490
และโมไรอาห์กับคอลินก็เริ่มใช้เวลาด้วยกัน

509
00:29:43,573 --> 00:29:47,410
และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันในช่วงนั้น

510
00:29:47,494 --> 00:29:51,080
ฉันเตือนเธอแล้วเรื่องคอลิน แต่ไม่ใช่ในเชิง…

511
00:29:51,164 --> 00:29:55,251
คือไม่มีใครหรอกที่จะคิดว่าเขาจะทำร้ายเธอ

512
00:29:56,961 --> 00:30:01,966
คุณรู้ไหมว่าโมหรือแคช
มีอาวุธปืนหรืออะไรแบบนั้นไหม

513
00:30:02,050 --> 00:30:03,718
ผมคิดว่ายากนะ แต่…

514
00:30:03,802 --> 00:30:07,388
โอเค แล้วคุณมีปืนไหม พวกเขาเคยมาคุยกับคุณ…

515
00:30:07,472 --> 00:30:09,307
ผมมี… ที่จริงผมซื้อ…

516
00:30:09,390 --> 00:30:12,602
ผมซื้อปืนมาเมื่อใบไม้ร่วงปีที่แล้ว

517
00:30:12,685 --> 00:30:14,687
และไม่เคยเอาออกมายิงเลย

518
00:30:14,771 --> 00:30:16,523
เป็นปืนชนิดไหนครับ

519
00:30:17,190 --> 00:30:18,525
ปืน 9 มม.

520
00:30:20,735 --> 00:30:23,822
เขาบอกว่าตัวเองมีปืนพกขนาด 9 มม.

521
00:30:23,905 --> 00:30:28,493
ปลอกกระสุนที่เจอในที่เกิดเหตุ
ก็เป็นกระสุนขนาด 9 มม.

522
00:30:28,576 --> 00:30:31,496
ผมเก็บไว้ในกล่องและไม่เคยเอามายิง

523
00:30:31,579 --> 00:30:32,914
ไม่มีเวลาน่ะ

524
00:30:32,997 --> 00:30:34,207
โอเค

525
00:30:34,833 --> 00:30:38,419
เธอส่งรูปเธอขี่จักรยานมา

526
00:30:38,503 --> 00:30:40,421
- นั่นโมเหรอ
- ครับ นั่นโม

527
00:30:40,505 --> 00:30:42,924
และนี่อาจจะดูซับซ้อนกว่าเดิม

528
00:30:43,007 --> 00:30:45,802
แต่ที่ผมเซฟไว้ในชื่ออื่นก็เพราะว่า…

529
00:30:46,386 --> 00:30:49,556
ทำไมคุณถึงจำเป็นต้องเปลี่ยนชื่อของโม

530
00:30:49,639 --> 00:30:52,809
ผมไม่… เพราะว่าเมื่อก่อน
เคทลินจะเช็กโทรศัพท์ผม

531
00:30:52,892 --> 00:30:54,644
และผมก็ไม่อยากให้…

532
00:30:55,603 --> 00:30:58,523
ผมแค่ไม่อยากให้มันขึ้นมา…

533
00:30:58,606 --> 00:31:01,442
- แบบนั้นก็จะต้องทะเลาะกัน
- ถูกต้อง

534
00:31:03,027 --> 00:31:06,781
เคทลินมีรหัสทุกอย่างของผม
เธอจัดการบัญชีธนาคารให้ผม

535
00:31:06,865 --> 00:31:10,326
เธอเคยเปิดมือถือผมและอ่านทุกอย่าง

536
00:31:10,827 --> 00:31:14,080
เธอบล็อกผู้ติดต่อในมือถือผมหลายคนเลย

537
00:31:14,163 --> 00:31:17,041
ผมรู้ว่าถ้าอยากหา เธอย่อมหาข้อมูลได้

538
00:31:17,584 --> 00:31:20,169
(ผมสนุกมากเลยที่ได้พาคุณไปรู้จัก)

539
00:31:20,253 --> 00:31:23,423
(สถานที่เด่นๆ ของออสตินและทั่วทั้งรัฐเทกซัส)

540
00:31:23,506 --> 00:31:26,676
(คุณมีพรสวรรค์หายากและฉลาดเป็นกรด)

541
00:31:26,759 --> 00:31:29,429
(แถมมีจิตใจที่ร่าเริงและงดงาม)

542
00:31:30,263 --> 00:31:31,514
เมื่ออยู่กับคอลิน

543
00:31:31,598 --> 00:31:35,101
ฉันพบว่าตัวเองเริ่มหลงไปกับคำหวานของเขา

544
00:31:35,810 --> 00:31:37,896
มันทำให้รู้สึกปลอดภัย

545
00:31:37,979 --> 00:31:40,690
เหมือนฉันสำคัญและมีคุณค่า

546
00:31:41,274 --> 00:31:44,360
ฉันว่าฉันชอบเขามากกว่าที่ใจฉันอยากจะยอมรับ

547
00:31:44,444 --> 00:31:47,488
เพราะฉันกลัวว่าเขาอาจไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน

548
00:31:47,572 --> 00:31:53,244
เธอมีคำถามในใจ
เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับคอลิน

549
00:31:53,328 --> 00:31:56,956
เพราะจู่ๆ เขาก็หายหน้าไป แถมยังถอยห่างไป

550
00:31:57,040 --> 00:32:00,126
ทั้งในฐานะเพื่อนและในแง่ของความสัมพันธ์

551
00:32:00,209 --> 00:32:03,838
แถมเขายังไม่ค่อยสื่อสารด้วย

552
00:32:04,714 --> 00:32:07,926
ฉันอยากรู้ความในใจเขา
ก่อนที่จะบอกความในใจฉัน

553
00:32:08,009 --> 00:32:11,846
และมันก็ดูออกยากมาก
ว่าจริงๆ แล้วเขาคิดอะไรยังไงกันแน่

554
00:32:11,930 --> 00:32:15,934
ฉันกลัวที่จะบอกความรู้สึกออกไปแล้วถูกปฏิเสธ

555
00:32:16,017 --> 00:32:21,356
มีหลายครั้งที่เราโทรหากันไม่ติด

556
00:32:21,439 --> 00:32:25,860
และถ้ามีเรื่องอะไรที่เธออยากได้ความเห็นสั้นๆ

557
00:32:25,944 --> 00:32:28,571
ฉันจะให้เธออัดเสียงส่งมา แล้วฉันจะโทรกลับไป

558
00:32:29,322 --> 00:32:30,698
ไง

559
00:32:30,782 --> 00:32:33,368
ฉันไปอาร์คันซอมาเมื่อวาน

560
00:32:33,451 --> 00:32:36,371
ไปเที่ยวคนเดียวเรื่อยเปื่อยน่ะ

561
00:32:36,996 --> 00:32:40,166
คอลินไม่ติดต่อหาฉันเลย

562
00:32:40,249 --> 00:32:41,709
เขาหายแบบหายไปเลย

563
00:32:42,627 --> 00:32:44,545
เธอเจอเขาที่ออสตินบ้างไหม

564
00:32:46,172 --> 00:32:49,175
พวกเราทั้งคู่ไม่ได้ติดต่อหากันเลย

565
00:32:49,258 --> 00:32:51,260
จนฉันทักแชตเขาไปวันนี้

566
00:32:51,344 --> 00:32:54,889
แต่ข้อความของฉันกลับส่งไม่ไป

567
00:32:54,973 --> 00:33:00,019
เขาอาจคิดว่าฉันไม่สนใจหรืออะไรงั้นมั้ง

568
00:33:00,103 --> 00:33:01,229
ไม่แน่ใจแฮะ

569
00:33:03,022 --> 00:33:05,024
โอเค เมื่อคืนนี้

570
00:33:05,108 --> 00:33:09,737
ฉันไปที่มีทีเออร์ตอนชั่วโมงลดราคา
และฉันเจอใครรู้ไหม

571
00:33:09,821 --> 00:33:13,950
คอลิน เคทลิน กับคนอื่นอีกสองสามคน

572
00:33:14,033 --> 00:33:17,954
ในที่สุดคอลินก็เดินมา และเราก็กอดกัน

573
00:33:18,037 --> 00:33:21,582
ไม่ได้พูดอะไรเท่าไหร่
ก็แค่ "อ้อ ดีใจที่เจอคุณนะ"

574
00:33:21,666 --> 00:33:25,628
คือ… ไม่รู้สิ มันพิลึกสุดๆ เลย

575
00:33:25,712 --> 00:33:29,257
และใช่ หลังจากนั้น
ฉันก็ไม่ได้เจอหรือได้คุยกับเขาอีก

576
00:33:29,966 --> 00:33:32,677
ฉันอยากได้บทสรุปที่มันชัดเจน

577
00:33:32,760 --> 00:33:34,137
แต่ไม่รู้จะต้องทำยังไง

578
00:33:34,220 --> 00:33:37,098
ฉันคงจะได้เจอเขาคืนนี้เพราะมันมีปาร์ตี้

579
00:33:37,181 --> 00:33:41,769
แต่ถ้าเคทลินมาด้วย เขาก็คงไม่คุยกับฉัน

580
00:33:43,187 --> 00:33:45,314
อึดอัดชะมัดเลย

581
00:33:49,068 --> 00:33:50,903
(ศูนย์บัญชาการตำรวจ)

582
00:33:50,987 --> 00:33:54,365
ร่างของโมกำลังถูกส่งไปที่สถาบันนิติเวช

583
00:33:55,408 --> 00:33:59,162
พวกเขาจะชันสูตรร่างของเธออย่างเต็มรูปแบบ

584
00:34:02,832 --> 00:34:07,128
ยังไงก็ตาม คุณแน่ใจนะว่าไม่มีตอนไหนเลย

585
00:34:08,212 --> 00:34:09,505
ที่พวกคุณมีเซ็กซ์กัน

586
00:34:09,589 --> 00:34:12,508
ไม่มีครับ เราไม่ได้มีเพศสัมพันธ์กัน

587
00:34:12,592 --> 00:34:13,801
- โอเค
- ไม่…

588
00:34:13,885 --> 00:34:15,762
เราไม่ได้จูบกันด้วยซ้ำ

589
00:34:15,845 --> 00:34:16,763
โอเค

590
00:34:16,846 --> 00:34:20,641
ผมแค่ถามให้ชัวร์ เพราะพอชันสูตรแล้ว

591
00:34:20,725 --> 00:34:22,393
พวกเขาจะตรวจสอบทุกอย่าง

592
00:34:22,477 --> 00:34:24,103
- ผมรู้
- นั่นแหละ เพราะงั้น…

593
00:34:24,187 --> 00:34:25,396
เรื่องนั้นผมเข้าใจ

594
00:34:25,980 --> 00:34:27,565
ไม่ครับ ไม่ได้ทำ

595
00:34:27,648 --> 00:34:28,608
โอเค

596
00:34:29,734 --> 00:34:31,235
คอลินคิดไม่ตกว่า

597
00:34:31,319 --> 00:34:34,072
เขาจะมีความสัมพันธ์แบบผูกมัดดีไหม

598
00:34:34,155 --> 00:34:39,869
แต่เขาก็เห็นว่าเคทลินนั้น
ทั้งเห็นอกเห็นใจและใส่ใจ

599
00:34:39,952 --> 00:34:43,414
ผมว่าจุดสำคัญที่สุดสำหรับเขา
คือเธอช่วยเขาได้เยอะมากๆ

600
00:34:44,749 --> 00:34:48,544
คอลินตั้งใจจะสร้างธุรกิจรถบ้านสปาร์ตัน

601
00:34:49,545 --> 00:34:53,466
เคทลินมีความรู้ทางด้านการเงินเป็นอย่างดี

602
00:34:53,549 --> 00:34:55,802
และเห็นได้ชัดว่าเธอฉลาดในเรื่องเงิน

603
00:34:55,885 --> 00:34:59,347
เธอคอยบริหารเรื่องต่างๆ ให้กับธุรกิจ

604
00:34:59,430 --> 00:35:02,558
คอลินจึงสามารถโฟกัสกับองค์ประกอบอื่นๆ

605
00:35:02,642 --> 00:35:06,312
ในอาชีพนักปั่นของเขา รวมไปถึงเรื่องอื่นๆ

606
00:35:08,356 --> 00:35:11,901
ในใจผมคิดว่าผมกับโมไรอาห์
ได้รีเซ็ตความสัมพันธ์กัน

607
00:35:12,610 --> 00:35:16,197
ผมเริ่มจะอิ่มตัวกับวงการนี้และชักจะหมดไฟ

608
00:35:16,280 --> 00:35:18,533
ส่วนเธอจำเป็นต้องสร้างโมเมนตัม

609
00:35:18,616 --> 00:35:20,993
เธอกระตือรือร้นกับมัน ซึ่งมันก็ดี

610
00:35:21,077 --> 00:35:24,330
แต่ผมมองว่าผมไม่ใช่คนที่เหมาะสมกับเธอเท่าไร

611
00:35:24,413 --> 00:35:27,166
เธอมีแววจะได้ขึ้นมาเป็นเบอร์หนึ่งของอเมริกา

612
00:35:27,250 --> 00:35:29,418
ส่วนผมน่ะมีแต่จะเป็นอุปสรรคต่อเรื่องนั้น

613
00:35:30,753 --> 00:35:34,632
เคทลินไม่อยากแยกจากผม
เธออยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผม

614
00:35:35,925 --> 00:35:38,553
สองสามสัปดาห์มานี้มีหลายอย่างเกิดขึ้น

615
00:35:39,303 --> 00:35:42,014
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันรู้สึกแย่มากเรื่องคอลิน

616
00:35:43,724 --> 00:35:45,184
แล้วฉันก็ได้คุยกับเขาเมื่อวันศุกร์

617
00:35:45,268 --> 00:35:49,021
ฉันรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเลย

618
00:35:50,439 --> 00:35:53,317
เห็นได้ชัดว่าเราคิดไม่ตรงกัน

619
00:35:53,401 --> 00:35:54,610
ซึ่งนั่นก็โอเค

620
00:35:55,236 --> 00:35:58,531
มันทำให้ทุกอย่างเคลียร์
และช่วยให้ฉันเข้าใจว่าเขาคิดยังไง

621
00:35:59,323 --> 00:36:02,660
สองสามวันมานี้ฉันคิดเรื่องผู้ชายคนอื่นๆ

622
00:36:02,743 --> 00:36:05,121
และมันทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้น

623
00:36:05,204 --> 00:36:07,790
มาแล้วครับ เธอมานั่นแล้ว!

624
00:36:07,874 --> 00:36:10,126
- เย่ โม!
- เย่ โม!

625
00:36:10,209 --> 00:36:15,715
- โม วิลสัน!
- เย่!

626
00:36:16,591 --> 00:36:20,720
แชมป์หญิงคนนี้พิสูจน์ให้เห็นชัดเจนแล้ว

627
00:36:20,803 --> 00:36:25,099
โม วิลสันพิชิตเบลเจียนวอฟเฟิลไรด์แบบขาดลอย

628
00:36:25,183 --> 00:36:26,225
ยินดีด้วยนะ

629
00:36:26,309 --> 00:36:28,728
- เธอทำผลงานเหนือชั้นอีกครั้ง
- ขอบคุณ

630
00:36:28,811 --> 00:36:31,522
ต่อไปล่ะครับ จะคว้าแชมป์ที่ไหนต่อ

631
00:36:33,357 --> 00:36:37,570
สนามทางกรวดต่อไปจะเป็นกราเวลโลคอสค่ะ

632
00:36:38,154 --> 00:36:42,742
โมไรอาห์จะไปที่ออสติน
เพื่อแข่งรายการกราเวลโลคอส

633
00:36:44,619 --> 00:36:49,165
(เช้าวันที่เกิดการฆาตกรรม)
(11 พฤษภาคม ปี 2022)

634
00:36:50,124 --> 00:36:53,961
โมมาถึงก่อนการแข่งสองสามวัน

635
00:36:54,545 --> 00:36:57,506
และฉันก็ตื่นเต้นมากที่เธอมา

636
00:37:01,886 --> 00:37:04,764
ฉันชงกาแฟไว้

637
00:37:04,847 --> 00:37:06,766
เรานั่งเล่นด้วยกัน

638
00:37:07,266 --> 00:37:13,731
และฉันก็ถ่ายคลิป ก่อนส่งข้อความไปหาแคเรน

639
00:37:15,191 --> 00:37:16,984
เอาล่ะ โบกมือให้กล้องหน่อย

640
00:37:19,612 --> 00:37:21,697
ขอต้อนรับสู่ความร้อนระอุของเทกซัส

641
00:37:22,949 --> 00:37:24,951
- ระวังตัวด้วย ปั่นไวๆ ล่ะ
- ขอบใจ

642
00:37:25,034 --> 00:37:26,577
- บาย
- บาย

643
00:37:29,247 --> 00:37:30,998
ค่ะ ข้อความนั้น

644
00:37:31,707 --> 00:37:36,462
คลิปโมไรอาห์กำลังเตรียมตัว
จะออกไปซ้อมปั่นคนเดียว

645
00:37:36,545 --> 00:37:39,715
แคชส่งมาพร้อมกับพิมพ์ว่า

646
00:37:40,341 --> 00:37:42,551
"ลูกคุณอยู่กับฉันปลอดภัยหายห่วง"

647
00:37:43,678 --> 00:37:47,348
ฉันรู้สึกผิดมากๆ ที่ส่งข้อความนั้นไป

648
00:37:48,266 --> 00:37:51,185
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะบอกแม่เธอว่าเธอโอเค

649
00:37:51,269 --> 00:37:56,732
และไว้ใจฉันได้ ทั้งที่… ฉันปกป้องเธอไม่ได้

650
00:38:04,282 --> 00:38:06,742
หลังจากนั้นโมส่งข้อความมาบอกว่า

651
00:38:06,826 --> 00:38:11,163
"บอกเธอไว้ก่อน ฉันจะไปว่ายน้ำ
และดินเนอร์กับคอลินคืนนี้"

652
00:38:16,252 --> 00:38:18,963
ผมทักหาโมว่า "นี่ อยากไปว่ายน้ำไหม"

653
00:38:19,046 --> 00:38:20,464
"อืม ฟังดูเข้าท่านี่"

654
00:38:21,132 --> 00:38:23,551
ผมไปรับเธอ แล้วขับไปดีปเอ็ดดี้

655
00:38:24,468 --> 00:38:27,305
เราไปพูลเบอร์เกอร์
ซื้อเครื่องดื่มสองแก้วกับเบอร์เกอร์

656
00:38:27,388 --> 00:38:30,182
แล้วก็คุยกัน หลักๆ คือเรื่องอาชีพเธอ อาชีพผม

657
00:38:30,266 --> 00:38:33,477
คุยกันเกี่ยวกับหัวใจของการเป็นนักปั่นจักรยาน

658
00:38:33,561 --> 00:38:35,521
มันมีความหมายยังไง

659
00:38:37,898 --> 00:38:41,027
แล้วเคทลินก็โทรมาตอนที่ผมอยู่พูลเบอร์เกอร์

660
00:38:41,110 --> 00:38:43,070
แต่ผมไม่ได้รับสาย

661
00:38:46,949 --> 00:38:49,660
ครับ ผมไปส่งโมไรอาห์ที่เชิงบันได

662
00:38:50,369 --> 00:38:54,749
บอกเธอว่า "โอเค เจอกันพรุ่งนี้
ที่งานเลี้ยงก่อนมื้อค่ำกราเวลโลคอส"

663
00:38:57,335 --> 00:39:00,171
นั่นคือครั้งสุดท้ายที่เห็นเธอครับ

664
00:39:10,181 --> 00:39:13,434
ฉันคิดอยู่นานเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันเป็น
ในฐานะคนคนหนึ่ง

665
00:39:13,517 --> 00:39:15,102
และคนที่ฉันอยากจะเป็น

666
00:39:17,938 --> 00:39:21,776
ฉันอยากเป็นคนแบบที่ใครๆ ก็ต้องพูดถึงในแง่ดี

667
00:39:24,445 --> 00:39:27,031
อยากเป็นคนที่คอยช่วยให้คนอื่นรู้สึกดี

668
00:39:27,114 --> 00:39:28,616
ตอนที่พวกเขาเศร้า

669
00:39:31,077 --> 00:39:33,412
คนที่อยู่เคียงข้าง
ตอนที่พวกเขาต้องการความช่วยเหลือ

670
00:39:34,663 --> 00:39:36,791
กำลังใจและมุมมองที่ลึกซึ้ง

671
00:39:39,460 --> 00:39:44,673
ฉันอยากเป็นคนแบบที่เมื่ออยู่กับใครๆ
พวกเขาก็ต้องยิ้มออกมา

672
00:39:47,885 --> 00:39:53,766
ฉันอยากเป็นคนที่ช่วยเติมเต็ม
ความคิดจิตใจของพวกเขาด้วยสิ่งที่มีคุณค่า

673
00:40:00,356 --> 00:40:04,819
แคเรนโทรหาฉัน และฉันกลัวมากที่ต้องคุยกับเธอ

674
00:40:05,778 --> 00:40:09,407
แคเรนบอกว่า "แคช ฉันรักหนูมากนะ"

675
00:40:14,954 --> 00:40:17,415
นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากได้ยิน เพราะฉันรู้สึก…

676
00:40:18,207 --> 00:40:22,711
ว่าฉัน… ไม่ดีพอ และรู้สึกผิดมาก

677
00:40:22,795 --> 00:40:26,424
ฉันแบบ "ถ้าเกิดฉันกลับบ้านให้เร็วขึ้น

678
00:40:26,507 --> 00:40:28,926
ถ้าเกิดฉันไม่ออกไปดินเนอร์

679
00:40:29,009 --> 00:40:31,387
ถ้าเกิดฉันบังคับให้เธอไปด้วยกัน"

680
00:40:31,470 --> 00:40:35,141
มันมีคำว่า "ถ้าเกิด" เป็นล้านรูปแบบ

681
00:40:35,224 --> 00:40:39,270
วนเวียนอยู่ในหัวฉันแบบไม่จบไม่สิ้น

682
00:40:39,353 --> 00:40:41,939
อะไรบ้างที่ถ้าฉันไม่ทำแบบที่ทำ

683
00:40:42,523 --> 00:40:43,858
แล้วจะช่วยได้

684
00:40:45,151 --> 00:40:47,611
ผมจำได้ว่าพ่อผมโทรมาสองสายแต่ผมไม่ได้รับ

685
00:40:47,695 --> 00:40:49,989
พ่อส่งข้อความมาว่า "โทรมาด่วน"

686
00:40:50,072 --> 00:40:53,993
และ… เหมือนแคเรนก็จะโทรมาด้วย

687
00:40:54,076 --> 00:40:56,287
ก่อนที่พ่อผมจะโทรมา

688
00:40:58,789 --> 00:41:02,334
มันแย่มาก ผมรู้ว่าต้องแย่แน่ๆ

689
00:41:02,418 --> 00:41:03,961
มีบางอย่างเกิดขึ้น

690
00:41:05,379 --> 00:41:08,257
ฉันอยู่ที่ฮาวายกับที่บ้าน

691
00:41:09,592 --> 00:41:12,678
มือถือฉันดัง กุนนาร์โทรมา

692
00:41:13,387 --> 00:41:16,599
ฉันจะไม่มีวันลืมแน่ ที่เขาบอกว่า…

693
00:41:18,559 --> 00:41:20,436
"โมไรอาห์เสียแล้ววันนี้"

694
00:41:22,146 --> 00:41:23,981
สามีฉันพาลูกสาวเราเข้านอน

695
00:41:24,064 --> 00:41:27,860
แล้วฉันก็ทรุดลงไปบนพื้น แล้วก็ร้องไห้

696
00:41:27,943 --> 00:41:30,279
ฉันไม่เคยร้องไห้แบบนี้มาก่อนเลย

697
00:41:30,362 --> 00:41:33,741
และสามีฉันก็แบบ "ตายแล้ว คุณโอเคไหม"

698
00:41:33,824 --> 00:41:37,328
และฉันตอบว่า "ไม่ ฉันไม่โอเค"

699
00:41:37,828 --> 00:41:39,830
"โมไรอาห์ถูกยิงนะ"

700
00:41:42,082 --> 00:41:44,502
"เธอต้องตายไปอย่างโดดเดี่ยว"

701
00:41:46,295 --> 00:41:48,422
ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าเธอจากไป

702
00:41:48,506 --> 00:41:51,425
ตอนที่โลกของเธอเพิ่งเริ่มจะเปิดออก

703
00:41:51,509 --> 00:41:55,930
และเธอกำลังจะได้เรียนรู้ว่า
อะไรที่สำคัญกับเธอ และ…

704
00:41:56,931 --> 00:42:01,101
เรียนรู้… ว่าการเปิดใจให้คนอื่นมันปลอดภัย

705
00:42:02,603 --> 00:42:05,648
(ศูนย์บัญชาการตำรวจ)

706
00:42:06,524 --> 00:42:10,277
(แผนกคดีฆาตกรรม)

707
00:42:15,157 --> 00:42:17,117
ฉันมาเข้าเวรตามปกติของฉัน

708
00:42:17,201 --> 00:42:20,246
แล้วก็ได้รู้ว่าเกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นในคืนก่อนหน้า

709
00:42:20,329 --> 00:42:22,623
เวลามีคดีฆาตกรรม ทุกคนจะร่วมด้วยช่วยกัน

710
00:42:24,625 --> 00:42:26,168
สายสืบสปิตเลอร์อยู่ที่นั่น

711
00:42:26,252 --> 00:42:28,504
เขากำลังสอบปากคำคอลิน สตริกแลนด์

712
00:42:29,672 --> 00:42:32,675
เรามีห้องประชุม และในห้องประชุมก็จะมีทีวี

713
00:42:32,758 --> 00:42:36,262
เราสามารถดูการสอบปากคำ
ระหว่างที่มันกำลังดำเนินอยู่

714
00:42:36,345 --> 00:42:40,015
ฉันดูได้ว่าเขาพูดอะไรบ้าง
และยืนยันเรื่องที่เขาเล่า

715
00:42:42,101 --> 00:42:45,354
สายสืบคนหนึ่งเจอคลิป

716
00:42:45,437 --> 00:42:47,231
จากกล้องตรวจจับความเคลื่อนไหว

717
00:42:47,314 --> 00:42:50,901
ในตรอกที่อยู่ติดกับอะพาร์ตเมนต์ของแคช

718
00:42:51,694 --> 00:42:55,072
ในคลิปจะเห็นรถเอสยูวีสีดำ
ที่กระจกติดฟิล์มกรองแสง

719
00:42:55,155 --> 00:42:56,991
มีแร็คขนของติดอยู่บนหลังคา

720
00:42:57,074 --> 00:43:01,120
และแร็คจักรยานติดตั้งไว้กับหัวบอลลากจูง

721
00:43:01,996 --> 00:43:06,375
ตอน 20.37 น. ไฟเบรกสว่างขึ้น

722
00:43:06,458 --> 00:43:09,169
บอกให้รู้ว่ามันชะลอหรืออาจจะจอดเลยด้วย

723
00:43:09,253 --> 00:43:12,590
ตรงบันไดที่จะขึ้นไปที่ประตูหน้าของอะพาร์ตเมนต์

724
00:43:13,591 --> 00:43:15,718
สายสืบอีกคนหนึ่งนึกออกว่า

725
00:43:15,801 --> 00:43:20,014
เอ๊ะ รถคันนั้นเหมือนกับ
รถที่จอดตรงทางเข้าบ้านพวกเขา

726
00:43:20,097 --> 00:43:23,309
ตอนที่พวกสายสืบไปที่นั่นเพื่อคุยกับคอลิน

727
00:43:24,351 --> 00:43:26,770
เราบอกเรื่องนั้นให้สายสืบสปิตเลอร์รู้

728
00:43:26,854 --> 00:43:29,815
แล้วเขาก็เริ่มยกเรื่องนั้นขึ้นมา
ในระหว่างสอบปากคำ

729
00:43:30,441 --> 00:43:35,279
คอลินบอกไว้ว่า
เขาไปรับโมไรอาห์ด้วยมอเตอร์ไซค์

730
00:43:35,362 --> 00:43:37,114
ซึ่งจอดอยู่ตรงทางเข้าบ้าน

731
00:43:37,197 --> 00:43:40,826
ผมเลยถามเขาเรื่องรถจี๊ป
ใครเป็นเจ้าของรถจี๊ปสีดำคันนั้น

732
00:43:40,909 --> 00:43:43,537
เขาบอกว่า
"นั่นรถของเคทลิน อาร์มสตรองแฟนผม"

733
00:43:44,121 --> 00:43:46,957
ตอนที่เคทลินกลับมาบ้าน เขาได้บอกอะไรคุณไหม

734
00:43:47,041 --> 00:43:49,168
อย่างเช่นเธอไปไหน ไปทำอะไร

735
00:43:49,251 --> 00:43:52,338
ผมไม่ได้ถาม ผมทำงานอยู่ในโรงรถ

736
00:43:52,421 --> 00:43:55,174
กำลังเตรียมจักรยานให้พร้อมสำหรับลงแข่ง

737
00:43:56,300 --> 00:44:00,929
ตำรวจออกหมายค้นบ้านของคอลิน สตริกแลนด์

738
00:44:01,013 --> 00:44:03,349
ที่นั่น พวกเขาเจอปืนพกสองกระบอก

739
00:44:04,016 --> 00:44:07,311
แล้วในบ้านมีปืนกระบอกอื่นอยู่อีกไหม

740
00:44:07,394 --> 00:44:08,729
มีปืนสองกระบอก

741
00:44:08,812 --> 00:44:10,689
- สองกระบอกเหรอ
- สองกระบอก

742
00:44:11,523 --> 00:44:13,609
แล้วปืนอีกกระบอกอยู่ไหนครับ

743
00:44:13,692 --> 00:44:15,402
เรื่องนั้นผมไม่รู้

744
00:44:15,486 --> 00:44:17,946
เพราะกระบอกนั้นเป็นของเคทลิน

745
00:44:18,030 --> 00:44:19,573
งั้นเคทลินก็มีปืนเหรอ

746
00:44:19,657 --> 00:44:21,909
เคทลินมีปืน ผมซื้อให้เธอเอง

747
00:44:23,202 --> 00:44:25,871
ฉันจำได้ ฉันบอกตำรวจไปว่า…

748
00:44:28,457 --> 00:44:30,626
"ฝีมือแฟนของคอลินแน่"

749
00:44:32,211 --> 00:44:33,629
เอ๋ อะไรนะ

750
00:44:35,464 --> 00:44:38,384
ฉันบอกไปว่าคนเดียวที่ฉันนึกออก
ที่ไม่ชอบเธอก็คือ…

751
00:44:40,094 --> 00:44:41,887
แฟนของผู้ชายคนนั้น

752
00:44:43,013 --> 00:44:45,641
จากการสืบสวนของเรา

753
00:44:45,724 --> 00:44:47,851
ทำให้ผมรู้แน่ชัดว่า

754
00:44:47,935 --> 00:44:51,772
รถของเธอไปโผล่ที่อะพาร์ตเมนต์

755
00:45:00,781 --> 00:45:02,825
ผมไม่รู้ว่าจะต้องตอบยังไงดี

756
00:45:27,683 --> 00:45:30,436
(เคทลิน อาร์มสตรอง)
(ห้องสอบปากคำสน.ออสติน)

757
00:45:30,519 --> 00:45:32,604
เอาล่ะ ฉันสายสืบคอนเนอร์นะคะ

758
00:45:33,188 --> 00:45:38,277
ตอนนี้คู่หูของฉันกำลังคุยกับคอลินอยู่

759
00:45:38,360 --> 00:45:40,529
ดูเหมือนว่าคุณอาจจะมีข้อมูล

760
00:45:40,612 --> 00:45:44,074
หรืออาจได้เห็นบางอย่าง
ฉันเลยอยากขอคุยอะไรด้วยหน่อย

761
00:45:44,908 --> 00:45:47,661
ฉันขอข้อมูลหน่อยได้ไหมว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไรอยู่

762
00:45:47,745 --> 00:45:51,373
คุณรู้ข่าวหรือยังคะว่า
เกิดอะไรขึ้นในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา

763
00:45:51,457 --> 00:45:55,043
คอลินเข้ามาในบ้านและบอกว่า
ผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มจักรยานเสียแล้ว

764
00:45:55,127 --> 00:45:56,545
ค่ะ ใช่

765
00:45:57,129 --> 00:45:59,965
ระหว่างที่คอลินคุยกับเรา ชื่อคุณก็โผล่มา

766
00:46:00,048 --> 00:46:04,052
และมันฟังดูเหมือนว่า
จะมีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น

767
00:46:04,136 --> 00:46:09,266
ดูเหมือนว่าคอลินอาจจะมีคุยกับผู้หญิงคนนี้นิดหน่อย

768
00:46:09,349 --> 00:46:11,268
แล้วเขาก็พูดถึงคุณขึ้นมา

769
00:46:11,351 --> 00:46:16,190
เผื่อเขาจงใจพูดให้คุณเสียหาย
ฉันเลยอยากฟังความจากฝั่งคุณด้วย โอเคไหม

770
00:46:16,273 --> 00:46:18,650
ฉันรู้สึกว่าฉันควรมีทนายอยู่ด้วย

771
00:46:18,734 --> 00:46:20,527
เรื่องนั้นแล้วแต่คุณเลยค่ะ

772
00:46:20,611 --> 00:46:24,406
คือคุณ… ณ ตอนนี้คุณสามารถกลับได้ทุกเมื่อค่ะ

773
00:46:24,490 --> 00:46:27,826
เราจะเอาตามที่คุณสมัครใจ
เพราะคุณไม่ได้ถูกจับ โอเคนะคะ

774
00:46:27,910 --> 00:46:29,077
ทีนี้…

775
00:46:29,161 --> 00:46:30,704
เราเคยเป็นเพื่อนสนิทกัน

776
00:46:30,788 --> 00:46:35,959
และฉันก็คิดมาตลอดว่า
เธอเป็นคนที่น่ารักและใจดีมากๆ

777
00:46:36,543 --> 00:46:39,588
เธอไม่ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ

778
00:46:39,671 --> 00:46:43,133
และคอลินไม่… ค่ะ ไม่อยากจะให้เธอ

779
00:46:43,217 --> 00:46:46,303
ไม่ก็ให้ไม่ได้ หรือไม่ก็ไม่มีจะให้

780
00:46:47,262 --> 00:46:51,225
พวกเขาเลิกกันแล้วก็กลับมาคบกัน
แล้วก็เลิกกัน แล้วก็กลับมาคบกัน

781
00:46:51,308 --> 00:46:54,520
ดูเหมือนว่าเมื่อวันก่อน
เขาจะไปเที่ยวกับผู้หญิงคนนี้

782
00:46:54,603 --> 00:46:57,648
และจากคำพูดเขา มันดูเหมือนว่า

783
00:46:57,731 --> 00:46:59,483
คุณจะไม่พอใจนิดหน่อย

784
00:46:59,566 --> 00:47:01,902
เพราะงั้นฉันถึงอยากจะฟังความจากฝั่งคุณ

785
00:47:01,985 --> 00:47:04,530
เพราะมันไม่แฟร์ถ้าเขาเอาแต่พูดอยู่ฝ่ายเดียว

786
00:47:04,613 --> 00:47:07,199
และพยายามชี้นำเรา

787
00:47:07,783 --> 00:47:10,661
ฉัน… นั่นไม่ตรงซะทีเดียวค่ะ

788
00:47:10,744 --> 00:47:13,497
ค่ะ เพราะงั้นฉันถึงได้อยากคุยกับคุณ เพราะ…

789
00:47:13,580 --> 00:47:15,415
เขาเป็นผู้ชาย เขาต้องแก้ตัวอยู่แล้ว

790
00:47:15,499 --> 00:47:18,669
และเราก็อยากจะแน่ใจ
ว่าเราได้ฟังเรื่องจากสองฝ่าย

791
00:47:18,752 --> 00:47:19,837
เพื่อทำให้มันเคลียร์

792
00:47:19,920 --> 00:47:22,840
แล้วเมื่อวานนี้คุณทำอะไรบ้างคะ

793
00:47:22,923 --> 00:47:24,591
ฉันว่าฉันขอกลับดีกว่า

794
00:47:24,675 --> 00:47:27,761
คุณมีสิทธิ์เต็มร้อยค่ะ แต่รู้นะว่าถ้าทำแบบนั้น

795
00:47:27,845 --> 00:47:30,222
งั้นเราก็ต้องยึดข้อมูลที่มีแค่ด้านเดียว

796
00:47:30,806 --> 00:47:33,183
คือฉันไม่แน่ใจว่า

797
00:47:33,267 --> 00:47:36,186
คุณหมายถึงอะไรหรือเขาพูดอะไรกันแน่

798
00:47:36,270 --> 00:47:39,982
เพราะฉันไม่รู้เลยว่าเขามีคุย มีไปเจอ

799
00:47:40,065 --> 00:47:41,650
หรือไปเที่ยวกับผู้หญิงคนนี้

800
00:47:41,733 --> 00:47:43,318
- โอเค ค่ะ
- ในช่วงนี้ ฉัน…

801
00:47:43,402 --> 00:47:45,571
เขาได้แอบคุยกับเธอหรือเปล่าคะ

802
00:47:45,654 --> 00:47:48,574
ฉันอยากจะกลับค่ะ ฉันไม่รู้จริงๆ

803
00:47:48,657 --> 00:47:50,200
และฉันอยากจะกลับแล้ว

804
00:47:50,826 --> 00:47:54,037
ย้ำอีกครั้งนะ มันจะทำให้เรา
มีข้อมูลจำกัดแค่ด้านเดียว

805
00:47:54,121 --> 00:47:58,125
แถมมีคนเห็นรถของคุณจอดอยู่ข้างบ้านเธอ

806
00:47:58,834 --> 00:48:02,546
และเราจำเป็นต้องคุยกันเรื่องนั้น โอเคไหม

807
00:48:03,088 --> 00:48:08,385
ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์
แล้วโมไรอาห์ก็มาที่ห้องฉันและบอกว่า

808
00:48:08,468 --> 00:48:10,637
"เธอไม่เชื่อแน่ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น"

809
00:48:10,721 --> 00:48:15,642
เธอก้มหน้าดูมือถือแล้วก็เห็นสายที่ไม่รู้จักโทรมา

810
00:48:15,726 --> 00:48:20,397
แต่เพราะมันเป็นเบอร์เทกซัส
และเธอก็มีสปอนเซอร์ที่ออสติน

811
00:48:20,480 --> 00:48:22,065
เธอเลยคิดว่าควรรับ

812
00:48:22,149 --> 00:48:25,652
เธอรับสาย แล้วก็มีคนบอกว่า "ไงโม"

813
00:48:26,320 --> 00:48:28,655
โมไรอาห์บอกว่า "ฮัลโหล" แบบว่า "นี่ใครคะ"

814
00:48:28,739 --> 00:48:30,741
และเขาบอกว่า "เคทลินไง"

815
00:48:30,824 --> 00:48:33,243
โมไรอาห์บอกว่าเคทลินพูดแบบนี้

816
00:48:33,327 --> 00:48:35,704
"นี่ คอลินกับฉันยังคบกันอยู่

817
00:48:35,787 --> 00:48:38,874
ฉะนั้นมันคงจะดีกว่าถ้าเกิดคุณ… นั่นแหละ

818
00:48:38,957 --> 00:48:41,001
เลิกเข้ามาเป็นมือที่สามสักที"

819
00:48:41,919 --> 00:48:46,632
มันดูเหมือนว่าคุณจะมีปัญหากันกับผู้หญิงคนนี้

820
00:48:46,715 --> 00:48:50,093
และฉันคิดว่ามันน่าจะมีรายละเอียดมากกว่านี้

821
00:48:50,177 --> 00:48:51,929
ซึ่งคุณอาจช่วยอธิบายได้

822
00:48:52,012 --> 00:48:54,556
บางทีคุณอาจโกรธ และคุณก็แค่อยู่แถวนั้นพอดี

823
00:48:54,640 --> 00:48:57,601
คือฉันไม่รู้ เพราะฉันไม่ได้ฟังเรื่องจากฝั่งคุณ

824
00:48:57,684 --> 00:49:00,479
และฉันก็เห็นแค่รถของคุณไปอยู่ที่นั่น

825
00:49:00,562 --> 00:49:04,441
ซึ่งนั่นทำให้มันดูไม่ค่อยดีเท่าไร จริงไหม

826
00:49:04,524 --> 00:49:08,445
โอเค แล้วพอเราคุยกับคอลิน และได้ยินแบบว่า

827
00:49:08,528 --> 00:49:11,156
มันมีเรื่องหึงหวงกันเกิดขึ้น

828
00:49:11,239 --> 00:49:13,742
คือ… นั่นฟังดูไม่ดีอย่างแรงเลย

829
00:49:14,326 --> 00:49:16,912
เพราะงั้นฉันถึงได้อยากฟังจากฝั่งคุณด้วย

830
00:49:16,995 --> 00:49:19,498
เพราะมันอาจจะมีอะไรมากไปกว่านี้

831
00:49:21,375 --> 00:49:23,335
ฉันอยากจะกลับค่ะ ถ้ามีสิทธิ์กลับน่ะนะ

832
00:49:23,418 --> 00:49:24,252
โอเค

833
00:49:27,214 --> 00:49:28,423
พวกเขาให้เธอกลับ

834
00:49:28,507 --> 00:49:32,427
พวกเขาสรุปว่ายังมีข้อมูลไม่พอ
จะควบคุมตัวเธอเอาไว้

835
00:49:32,511 --> 00:49:35,639
ผมคิดว่าตอนนั้นพวกเขามีข้อมูลไม่พอที่จะบอกว่า

836
00:49:35,722 --> 00:49:37,516
คอลินไม่ได้ขับรถจี๊ปด้วยซ้ำ

837
00:49:37,599 --> 00:49:39,518
เขาอาจจอดมอเตอร์ไซค์แล้วย้อนกลับมา

838
00:49:39,601 --> 00:49:42,187
คุณรู้ดีแก่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

839
00:49:42,270 --> 00:49:44,022
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

840
00:49:44,106 --> 00:49:47,693
คุณกำลังบีบให้ผมบอกว่าเคทลินเป็นคนทำ

841
00:49:47,776 --> 00:49:50,320
- อยากได้แบบนั้นใช่ไหม
- ฉันแค่ถามว่าคุณคิดยังไง

842
00:49:50,404 --> 00:49:52,197
เธอทำแบบนั้นได้ไหม

843
00:49:52,280 --> 00:49:56,576
ถ้าคิดว่าเธอทำแบบนั้นได้
ผมแม่งคงไม่อยู่ร่วมชายคาด้วยหรอก

844
00:49:56,660 --> 00:49:59,454
เพราะงั้นคำตอบคือไม่ ผมไม่คิดอย่างนั้น

845
00:50:04,960 --> 00:50:08,296
ฉันก็อยู่ด้วยตอนที่เรานั่งอยู่นอกร้านมีทีเออร์

846
00:50:08,380 --> 00:50:10,215
ฉันนี่แหละที่ถามเธอแบบว่า

847
00:50:10,298 --> 00:50:13,010
"เธอจะทำไงถ้าเจอคอลินอยู่กับคนอื่น"

848
00:50:13,760 --> 00:50:17,764
และเธอก็ตอบแบบเย็นชา
และไร้อารมณ์ว่า "ฉันจะฆ่าซะทั้งคู่"

849
00:50:18,640 --> 00:50:20,684
และเราก็คิดว่าเธอแค่เล่นมุก

850
00:50:29,401 --> 00:50:31,820
ไม่นะ

851
00:50:32,946 --> 00:50:36,992
ไม่

852
00:50:37,743 --> 00:50:39,119
ไม่

853
00:50:43,749 --> 00:50:48,420
ตำรวจมาและรื้อค้นบ้านของพวกเขาซะเละเทะ

854
00:50:48,503 --> 00:50:53,133
เคทลินกลัวว่าในบ้านจะมีเครื่องดักฟัง
หรือตำรวจอาจกำลังฟังอยู่

855
00:50:53,216 --> 00:50:54,926
เธอเลยไม่อยากอยู่บ้าน

856
00:50:55,010 --> 00:50:59,056
แล้วในเช้าวันถัดมา พวกเขาเดินไปที่ร้านกาแฟ

857
00:50:59,139 --> 00:51:01,141
และคอลินก็พูดแบบว่า

858
00:51:01,224 --> 00:51:03,226
"นี่ ในแง่ของรูปคดี

859
00:51:03,852 --> 00:51:07,189
เราแค่ต้องอธิบายให้ได้ว่าเมื่อวานนี้

860
00:51:07,272 --> 00:51:10,400
เราอยู่ที่ไหนแบบนาทีต่อนาที"

861
00:51:12,778 --> 00:51:15,697
ตำรวจเอามือถือของเคทลินกับคอลินไป

862
00:51:15,781 --> 00:51:18,241
และเคทลินก็แบบ "เราควรทำไง

863
00:51:18,325 --> 00:51:19,743
ไปซื้อมือถือที่ไหนดี"

864
00:51:19,826 --> 00:51:21,787
พวกเขากำลังเดินกลับจากร้านกาแฟ

865
00:51:21,870 --> 00:51:25,373
และคอลินบอกว่า
"ทำไมคุณไม่ไปพวกห้างวอลมาร์ตล่ะ

866
00:51:25,457 --> 00:51:26,500
ไปซื้อมือถือใหม่"

867
00:51:29,377 --> 00:51:32,964
สองสามวันหลังเหตุฆาตกรรม
ผมกลับไปที่ละแวกนั้น

868
00:51:33,048 --> 00:51:37,928
ไปดูว่าใครมีกล้องที่อาจจับภาพเอสยูวีสีดำไว้ได้

869
00:51:38,011 --> 00:51:39,513
ผมอาจจะเห็นคนขับ

870
00:51:39,596 --> 00:51:41,890
มีเพื่อนบ้านรายหนึ่งติดต่อผมมา

871
00:51:41,973 --> 00:51:45,811
และเขาก็เอาคลิปจากกล้องกริ่งประตู
ความยาวสองชั่วโมงให้ผม

872
00:51:45,894 --> 00:51:48,105
จุดสำคัญเกี่ยวกับไอ้กล้องกริ่งประตูเนี่ย

873
00:51:48,188 --> 00:51:50,190
คือมันจะถ่ายอยู่ตลอดเวลา

874
00:51:50,273 --> 00:51:51,900
ไม่ใช่ถ่ายแค่ตอนมีความเคลื่อนไหว

875
00:51:51,983 --> 00:51:54,319
แล้วนอกจากจะมีภาพแล้ว มันยังมีเสียงด้วย

876
00:51:54,903 --> 00:51:58,949
ผมจะพิมพ์รายงานหรืออะไรก็ตาม
ที่จำเป็นต้องทำในคดีนี้

877
00:51:59,032 --> 00:52:01,451
แล้วก็จะเปิดคลิปนี้ไปด้วยที่ด้านหลัง

878
00:52:01,535 --> 00:52:05,038
ถ้าเกิดได้ยินเสียงรถผ่าน
ผมจะหยุดทำอะไรที่ทำอยู่

879
00:52:05,122 --> 00:52:08,333
แล้วดูว่ามันใช่เอสยูวีสีดำที่ผมมองหาอยู่หรือเปล่า

880
00:52:08,834 --> 00:52:12,170
ตอนเวลา 21.15 น.ในคลิป

881
00:52:12,254 --> 00:52:15,382
จู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงผู้หญิงกรีดร้อง

882
00:52:16,133 --> 00:52:18,260
แล้วก็ได้ยินเสียงปืนสองนัด

883
00:52:18,343 --> 00:52:21,429
เสียงกรี๊ดขาดไป มันเงียบอยู่หกวินาที

884
00:52:21,513 --> 00:52:23,265
จากนั้นก็มีเสียงปืนนัดที่สาม

885
00:52:24,349 --> 00:52:27,811
ทีนี้ผมก็รู้แล้วว่าการฆาตกรรมเกิดขึ้นตอนไหน

886
00:52:27,894 --> 00:52:31,439
สิ่งแรกที่เราพยายามจะทำ
ไม่ใช่การยัดเธอเข้ารถจี๊ป

887
00:52:31,523 --> 00:52:33,900
แต่เป็นการเอาคอลินออกจากรถ

888
00:52:34,401 --> 00:52:36,403
เช็กเขาให้ละเอียด

889
00:52:36,486 --> 00:52:39,197
จนเขาไม่มีทางจะเป็นคนขับรถจี๊ปได้

890
00:52:39,990 --> 00:52:42,909
ทันทีที่ส่งโมไรอาห์แล้ว

891
00:52:42,993 --> 00:52:45,871
เราเห็นมอเตอร์ไซค์ของคอลินขับออกไป

892
00:52:47,831 --> 00:52:50,625
เราแกะรอยเส้นทางกลับบ้านของเขาได้

893
00:52:51,418 --> 00:52:54,504
ตอนอยู่ที่บ้าน เขาได้รับโทรศัพท์

894
00:52:55,130 --> 00:52:57,632
พิกัดมือถือเขาขึ้นว่าอยู่ที่บ้าน

895
00:52:57,716 --> 00:53:00,427
ในเวลาเดียวกับที่เสียงปืนดังขึ้น

896
00:53:00,510 --> 00:53:03,889
ทีนี้มันก็ยากมากที่เราจะบอกว่า

897
00:53:03,972 --> 00:53:05,682
"คอลินเป็นคนขับรถจี๊ป"

898
00:53:06,266 --> 00:53:08,185
ฉะนั้นก็เหลือแค่เธอที่ใช้รถได้

899
00:53:11,021 --> 00:53:14,983
ต่อมา ในวันเดียวกันนั้น
ผมก็ได้ข้อมูลจากแผนกตรวจวิถีกระสุน

900
00:53:15,066 --> 00:53:17,736
พวกเขาบอกว่าปืนที่เราเก็บมา

901
00:53:17,819 --> 00:53:19,863
ระหว่างที่ค้นบ้านของคอลิน

902
00:53:19,946 --> 00:53:24,034
คือกระบอกเดียวกันกับที่ใช้ก่อเหตุฆาตกรรมครั้งนี้

903
00:53:24,117 --> 00:53:28,663
มันเป็นปลอกกระสุนชนิดเดียวกัน
กับที่พบในอะพาร์ตเมนต์

904
00:53:29,372 --> 00:53:33,793
ณ เวลานั้นมีเพียงสองคน
ที่สามารถนำปืนกระบอกนี้มาใช้ได้

905
00:53:33,877 --> 00:53:35,378
คอลินกับเคทลิน

906
00:53:35,462 --> 00:53:37,881
และเพราะผมรู้ว่าคอลินอยู่ที่ไหนในช่วงเวลานั้น

907
00:53:37,964 --> 00:53:39,633
แต่ผมไม่รู้ว่าเคทลินอยู่ที่ไหน

908
00:53:39,716 --> 00:53:42,135
ผมเชื่อว่าเรามีเหตุอันควรสงสัยที่บ่งชี้ว่า

909
00:53:42,219 --> 00:53:46,640
เคทลินคือคนที่ก่อเหตุฆาตกรรมครั้งนี้เพียงพอแล้ว

910
00:53:46,723 --> 00:53:50,727
ดังนั้นในวันที่ 17 พฤษภาคม
ผมจึงออกหมายจับเคทลิน

911
00:53:50,810 --> 00:53:53,772
ปัญหาเดียวก็คือเคทลินไม่อยู่แล้ว

912
00:53:57,108 --> 00:54:00,403
ตำรวจ ตำรวจศาลสหรัฐฯ
และเอฟบีไอกำลังตามล่าตัว

913
00:54:00,487 --> 00:54:03,657
ฆาตกรที่ฆ่านักปั่นจักรยานวัย 25 ปี

914
00:54:03,740 --> 00:54:07,452
ผู้รักษากฎหมายกำลังขอให้
ประชาชนช่วยหาตัวเธอ

915
00:54:07,535 --> 00:54:11,498
ศาลท้องถิ่นได้ออกหมายจับอาร์มสตรอง
ในข้อหาฆาตกรรม

916
00:54:11,581 --> 00:54:14,584
ตำรวจศาลสหรัฐฯ
และหน่วยพิเศษตามล่าผู้ร้ายหลบหนี

917
00:54:14,668 --> 00:54:16,628
กำลังนำทีมตามล่าตัวผู้ร้ายรายนี้

918
00:54:16,711 --> 00:54:20,340
คิดว่าเธอกลับไปอยู่กับครอบครัวที่ดีทรอยต์ไหม

919
00:54:20,423 --> 00:54:21,800
ผมว่าเป็นไปได้สูงครับ

920
00:54:22,509 --> 00:54:25,971
หญิงเทกซัสซึ่งโดนข้อหาฆาตกรรม
นักปั่นชั้นแนวหน้ากำลังถูกตามล่าตัว

921
00:54:26,054 --> 00:54:30,183
หญิงวัย 34 ปีได้หายตัวไป
หลังจากเข้าให้ปากคำกับตำรวจ

922
00:54:30,267 --> 00:54:32,602
พวกเขาเชื่อว่านายหน้าและครูสอนโยคะรายนี้

923
00:54:32,686 --> 00:54:35,063
น่าจะยังอยู่ในพื้นที่ของออสติน

924
00:54:35,146 --> 00:54:37,691
เบาะแสชิ้นใหญ่ในตอนนี้คือรถของเธอ

925
00:54:37,774 --> 00:54:40,110
พวกเขากำลังหาจี๊ปแกรนด์เชโรกีสีดำ

926
00:54:40,694 --> 00:54:45,782
พวกสายสืบสืบจนรู้ว่า
เธอนำรถจี๊ปไปขายที่คาร์แม็กซ์

927
00:54:45,865 --> 00:54:49,911
ในคลิปของคาร์แม็กซ์
เธอกำลังตั้งค่าไอโฟนเครื่องใหม่ของเธอ

928
00:54:50,495 --> 00:54:53,873
เราเริ่มตรวจสอบเที่ยวบิน ตรวจสอบเที่ยวรถบัส

929
00:54:53,957 --> 00:54:56,626
ทุกๆ ช่องทางที่สามารถใช้หลบหนี

930
00:54:56,710 --> 00:54:59,379
เธอบินจากออสตินไปฮิวสตัน

931
00:54:59,462 --> 00:55:01,381
และจากฮิวสตันไปนิวยอร์ก

932
00:55:01,464 --> 00:55:06,052
เราพบว่าเธอไปหาน้องสาวที่อัปสเตตนิวยอร์ก

933
00:55:06,136 --> 00:55:09,639
เรายืนยันได้แล้วว่า
เคทลิน อาร์มสตรองลงจากเครื่อง

934
00:55:09,723 --> 00:55:12,517
ที่สนามบินในนวร์ก นิวเจอร์ซีย์

935
00:55:13,268 --> 00:55:16,855
ตำรวจศาลในนิวยอร์กพบคลิปที่ปรากฏภาพเคทลิน

936
00:55:17,439 --> 00:55:19,107
เดินอยู่ในสนามบิน

937
00:55:19,190 --> 00:55:21,234
และเธอเปลี่ยนทรงผมด้วย

938
00:55:21,318 --> 00:55:25,947
เธอพยายามทำให้ตัวเองดูเหมือนน้องสาว

939
00:55:26,031 --> 00:55:30,160
เรายังไม่สามารถยืนยันหรือระบุเที่ยวบินใดๆ

940
00:55:30,243 --> 00:55:34,622
ที่จองในชื่อเคทลิน อาร์มสตรอง
ซึ่งเดินทางออกจากสนามบินนวร์ก

941
00:55:34,706 --> 00:55:38,626
ไม่มีบันทึกว่าพาสปอร์ตของเคทลิน
ได้เดินทางออกนอกอเมริกา

942
00:55:38,710 --> 00:55:44,382
ผมเลยขอให้ตำรวจศาลฯในนิวยอร์ก
ลองเช็กพาสปอร์ตน้องสาวเธอ

943
00:55:44,466 --> 00:55:47,135
พวกเขาพบว่าพาสปอร์ตของน้องสาวเธอ

944
00:55:47,218 --> 00:55:50,805
ถูกใช้ขึ้นเครื่องจากนิวยอร์กไปยังคอสตาริกา

945
00:55:52,182 --> 00:55:55,226
เธอรู้ว่าเธอหน้าคล้ายกับน้องสาวมากพอ

946
00:55:55,310 --> 00:55:58,646
ที่จะใช้พาสปอร์ตน้องหลบหนีออกนอกประเทศ

947
00:56:00,148 --> 00:56:03,360
เราสืบจนได้ข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงมา

948
00:56:03,443 --> 00:56:08,073
ว่าเคทลิน อาร์มสตรองเดินทาง
ไปคอสตาริกาด้วยเครื่องยูไนเต็ดแอร์ไลน์

949
00:56:08,865 --> 00:56:11,368
ตอนที่เธอหนีไป พวกเราแบบว่า…

950
00:56:12,744 --> 00:56:15,955
เราอึ้งไปเลยที่เธอสามารถ
หลบหนีออกนอกประเทศ

951
00:56:16,039 --> 00:56:18,416
ผมไม่เข้าใจ… ผมไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้ไง

952
00:56:19,084 --> 00:56:24,381
ตำรวจศาลสหรัฐฯที่แกะรอยเส้นทาง
ของเคทลิน อาร์มสตรองได้พบเบาะแสใหม่

953
00:56:31,846 --> 00:56:35,892
ตอนนี้ทุกคนพยายามแกะรอย
เพื่อตามล่าตัวเธอเต็มกำลัง

954
00:56:35,975 --> 00:56:39,145
และเราก็เริ่มกังวลว่าเธออาจจะหลบหนี

955
00:56:41,064 --> 00:56:44,359
(การตามหาหญิงเทกซัสที่ต้องสงสัยว่า
ฆ่านักปั่นเวอร์มอนต์ยังดำเนินต่อ)

956
00:56:48,488 --> 00:56:52,367
ในระหว่างนี้ เราพยายามทำให้
รูปคดีของเราแน่นหนา

957
00:56:52,450 --> 00:56:54,994
เอาให้ชัดเจนว่ามันจะไม่มีข้อสงสัยอะไรอีก

958
00:56:55,078 --> 00:56:56,704
เรื่องที่เคทลิน อาร์มสตรองคือฆาตกร

959
00:56:58,331 --> 00:57:00,875
เรารู้ชัดตั้งแต่แรกๆ ว่าเคทลิน อาร์มสตรอง

960
00:57:00,959 --> 00:57:04,921
ถ้าไม่ปิดโทรศัพท์ก็คงเปิดโหมดเครื่องบินเอาไว้

961
00:57:05,004 --> 00:57:08,174
ดังนั้นบันทึกการใช้โทรศัพท์
ที่บ่อยครั้งจะเป็นประโยชน์

962
00:57:08,258 --> 00:57:10,343
ในการบอกว่าใครอยู่ในที่เกิดเหตุไหม

963
00:57:10,427 --> 00:57:13,304
จึงไม่มีประสิทธิภาพมากนักในคดีนี้

964
00:57:13,388 --> 00:57:15,890
เราก็เลยพยายามมองหาวิธีอื่น

965
00:57:15,974 --> 00:57:19,644
ซึ่งจะบอกได้ว่าเธออยู่ที่ไหนไปที่ไหน

966
00:57:19,727 --> 00:57:21,896
ในเวลาที่เกิดเหตุ

967
00:57:24,149 --> 00:57:28,069
ในระหว่างค้นบ้านของพวกเขา
เราได้ค้นรถจี๊ปของเคทลินด้วย

968
00:57:28,153 --> 00:57:32,031
ผมสังเกตเห็นว่ามันติดตั้งระบบอินโฟเทนเมนต์ไว้

969
00:57:32,949 --> 00:57:34,951
ผมไปหาแผนกนิติวิทยาศาสตร์ดิจิทัล

970
00:57:35,034 --> 00:57:40,081
และถามว่ามันมีข้อมูลแบบไหนบ้าง
ที่ระบบอินโฟเทนเมนต์เก็บไว้

971
00:57:40,748 --> 00:57:43,877
อย่างหนึ่งที่พวกเขาบอกว่ามีเก็บไว้
คือบันทึกเส้นทาง

972
00:57:44,586 --> 00:57:46,171
ข้อมูลจีพีเอส

973
00:57:46,254 --> 00:57:49,966
เรารู้ว่ารถจี๊ปถูกเอาไปขายที่คาร์แม็กซ์

974
00:57:50,049 --> 00:57:53,178
ผมเลยไปคาร์แม็กซ์เพื่อไปหารถจี๊ปคันนั้น

975
00:57:54,387 --> 00:57:58,892
ผมค้นหาวิธีถอดอุปกรณ์ตัวนี้ออกมา

976
00:57:58,975 --> 00:58:01,019
จากคลิปต่างๆ

977
00:58:01,102 --> 00:58:03,605
แล้วก็ส่งไปให้หน่วยนิติวิทยาศาสตร์ดิจิทัล

978
00:58:03,688 --> 00:58:07,525
ให้พวกเขาตรวจสอบดูว่า
ยังมีข้อมูลหลงเหลืออยู่ในเครื่องไหม

979
00:58:08,776 --> 00:58:11,738
เคทลินน่ะมีแววจะไปรุ่งเรื่องการงาน

980
00:58:11,821 --> 00:58:15,033
อันที่จริงคอลินบอกว่าเธอเป็นกูรูเรื่องการเงิน

981
00:58:15,116 --> 00:58:19,829
และเธอเป็นคนดูแลด้านการเงินทั้งหมดของบริษัท

982
00:58:19,913 --> 00:58:25,793
คอลินบอกผมว่าเขาให้เงินเคทลินไป
เพื่อลงทุนในบริษัท 40,000 ดอลลาร์

983
00:58:25,877 --> 00:58:28,129
เราเลยรู้ว่าเคทลินกำลังหลบหนี

984
00:58:28,213 --> 00:58:31,424
พร้อมกับมีเงินสดก้อนโตอยู่ในมือ

985
00:58:33,384 --> 00:58:36,137
เคทลินเป็นคนประเภทนั้นค่ะ

986
00:58:36,221 --> 00:58:40,433
คนแบบที่ถ้ามีไอเดียในหัว เธอก็ทำให้เป็นจริงได้

987
00:58:43,603 --> 00:58:47,941
ตำรวจศาลสหรัฐฯเกือบจะยอมแพ้แล้ว
เพราะพวกเขาหาเธอไม่เจอ

988
00:58:48,024 --> 00:58:49,651
พอคิดแบบนั้นแล้วผมก็กลัวเลยล่ะ

989
00:58:53,196 --> 00:58:56,783
เพราะเธอมีความสนใจในเรื่องโยคะอย่างมาก

990
00:58:56,866 --> 00:59:01,246
พวกเขาเลยติดใบโฆษณา
ในเมืองที่คิดว่าเธออาจจะอยู่

991
00:59:01,329 --> 00:59:03,665
ประกาศหาครูสอนโยคะ

992
00:59:08,169 --> 00:59:09,254
และที่ไม่น่าเชื่อ

993
00:59:10,421 --> 00:59:12,423
คือมีการติดต่อมา

994
00:59:14,342 --> 00:59:15,969
พวกเขาไปที่นั่น

995
00:59:17,512 --> 00:59:18,513
แล้วก็เห็นเธอ

996
00:59:20,890 --> 00:59:24,269
ใครคนหนึ่งถามเธอ
เธอใช่เคทลิน อาร์มสตรองไหม

997
00:59:25,979 --> 00:59:27,689
และเธอตอบว่าใช่

998
00:59:32,652 --> 00:59:36,072
ผมมาที่นี่เพื่อประกาศว่า
เคทลิน อาร์มสตรองได้ถูกจับกุม

999
00:59:36,155 --> 00:59:40,577
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน
โดยเจ้าหน้าที่ต่างชาติในคอสตาริกา

1000
00:59:40,660 --> 00:59:44,163
หลังจากการตามล่าตัวซึ่งกินเวลา 43 วัน

1001
00:59:44,914 --> 00:59:46,583
(เจบีเอ็ม ศัลยกรรมตกแต่ง)

1002
00:59:47,083 --> 00:59:48,626
หลังจากที่ถูกจับกุม

1003
00:59:49,127 --> 00:59:53,298
เราพบว่าจริงๆ แล้วเธอไปทำศัลยกรรมพลาสติก

1004
00:59:53,798 --> 00:59:56,593
เพื่อให้ตัวเองดูเหมือนน้องสาวมากขึ้น

1005
00:59:56,676 --> 01:00:00,013
ฉันว่าเธอคงคิดว่าเธอฉลาดกว่าคนอื่นๆ

1006
01:00:00,096 --> 01:00:01,764
และเธอคงจะลอยนวลไปได้

1007
01:00:06,269 --> 01:00:10,189
ตอนนี้เคทลิน อาร์มสตรองถูกควบคุมตัว
อยู่ที่เรือนจำทราวิสเคาน์ตี

1008
01:00:10,273 --> 01:00:14,902
และมีการตั้งวงเงินประกันตัวเธอ
ไว้ที่ 3.5 ล้านดอลลาร์

1009
01:00:16,029 --> 01:00:20,408
แย่หน่อยที่ข้อมูลซึ่งถูกนำเสนอต่อสื่อที่ผ่านมา

1010
01:00:20,491 --> 01:00:22,660
ไม่ตรงกับความจริงครับ

1011
01:00:22,744 --> 01:00:26,414
ตำรวจมีส่วนได้ส่วนเสีย
ในการสร้างภาพให้กับคดีนี้

1012
01:00:26,497 --> 01:00:29,584
เพื่อรองรับสมมติฐานเบื้องต้นและสิ่งที่ได้ทำไป

1013
01:00:29,667 --> 01:00:33,087
เราตั้งตารอกระบวนการทางกฎหมายที่จะมีขึ้น

1014
01:00:33,171 --> 01:00:36,299
และจะนำประเด็นเหล่านี้ไปว่ากันในศาล

1015
01:00:39,636 --> 01:00:42,013
ก่อนการพิจารณาคดี 18 ถึง 19 วัน

1016
01:00:42,096 --> 01:00:45,183
มีคนจากสำนักนายอำเภอมาหาผมและบอกว่า

1017
01:00:45,266 --> 01:00:47,477
"วางกาแฟลงก่อน คุณต้องไม่เชื่อนี่แน่"

1018
01:00:48,061 --> 01:00:50,605
เคทลิน อาร์มสตรองหลบหนี

1019
01:00:51,189 --> 01:00:53,399
จากเรือนจำทราวิสเคาน์ตี

1020
01:00:54,150 --> 01:00:56,319
เจ้าหน้าที่สองคนนำตัวเคทลิน อาร์มสตรอง

1021
01:00:56,402 --> 01:00:58,488
ไปพบหมอตามนัดในเช้าวันพุธ

1022
01:00:58,571 --> 01:01:02,992
เธอมีอาการบาดเจ็บ
ที่ทำให้ไม่อาจใส่ตรวนที่ขาได้

1023
01:01:03,076 --> 01:01:05,328
ทำให้เธอต้องออกไปพบหมอข้างนอก

1024
01:01:05,411 --> 01:01:07,622
และพวกเขาก็อนุญาตเธอ

1025
01:01:07,705 --> 01:01:10,416
ทันทีที่เธอออกจากออฟฟิศหมอ เธอก็เผ่นเลย

1026
01:01:11,668 --> 01:01:14,837
เจ้าหน้าที่กำลังไล่ตามนักโทษอยู่ในพื้นที่

1027
01:01:14,921 --> 01:01:16,673
หลายหน่วยกำลังมุ่งหน้าไปช่วย

1028
01:01:16,756 --> 01:01:18,216
เราได้ยินว่า

1029
01:01:18,299 --> 01:01:21,969
ก่อนเหตุการณ์นั้น เธอเริ่มออกกำลังแบบหักโหม

1030
01:01:22,053 --> 01:01:24,055
ดังนั้นเธอจะต้องคิดมาบ้างแล้วแน่นอน

1031
01:01:24,138 --> 01:01:25,473
ก่อนที่จะหลบหนี

1032
01:01:26,307 --> 01:01:32,480
เธอหนี และพวกเขาก็จับเธอได้
หลังจากวิ่งไป 1.5 กม.

1033
01:01:33,815 --> 01:01:36,067
นั่นยิ่งเป็นหลักฐานที่ตอกย้ำว่า

1034
01:01:36,150 --> 01:01:40,363
เคทลิน อาร์มสตรองคิดจริงๆ ว่า
เธอจะรอดจากเรื่องนี้ไปได้

1035
01:01:40,446 --> 01:01:43,324
และเธอจะไม่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เธอทำ

1036
01:01:43,408 --> 01:01:45,785
แบบที่คนอื่นๆ อาจจะต้องรับ

1037
01:01:56,254 --> 01:01:57,505
ให้ตายสิ

1038
01:02:05,763 --> 01:02:08,975
เวลาฉันเปิดลิ้นชักในห้องเธอ

1039
01:02:09,058 --> 01:02:11,310
ฉันชอบหยิบข้าวของขึ้นมา

1040
01:02:11,394 --> 01:02:14,147
แล้วก็เอาหน้าไปซุกมันเพื่อดมกลิ่น

1041
01:02:14,230 --> 01:02:17,233
บางครั้งมันทำให้รู้สึกดี และบางครั้งก็ทำให้รู้สึก…

1042
01:02:17,900 --> 01:02:19,444
นั่นแหละ รู้สึกเศร้า

1043
01:02:22,739 --> 01:02:26,868
ยิ่งฉันรู้สึกขอบคุณความจริงที่ว่าฉัน…

1044
01:02:28,411 --> 01:02:32,457
ที่ว่าเราได้อยู่กับโมไรอาห์มา 25 ปีมากเท่าไร

1045
01:02:33,207 --> 01:02:35,585
ฉันก็ยิ่งซาบซึ้งใจกับเรื่องนั้น

1046
01:02:35,668 --> 01:02:38,963
และไม่จมกับความสูญเสีย

1047
01:02:39,547 --> 01:02:40,506
และ…

1048
01:02:41,716 --> 01:02:47,305
แต่มันก็ไม่ได้ง่ายเลย
เพราะฉันยังอยากให้เธออยู่ที่นี่ และ…

1049
01:02:49,015 --> 01:02:50,224
และฉันคิดถึงเธอ

1050
01:02:52,185 --> 01:02:54,562
(โมไรอาห์)

1051
01:03:00,943 --> 01:03:01,944
โมไรอาห์

1052
01:03:02,028 --> 01:03:04,363
โอเค โอเคไหมคะแม่

1053
01:03:04,447 --> 01:03:06,365
- รักนะ
- รักนะ

1054
01:03:09,452 --> 01:03:11,120
ภาพสวยมากเลย

1055
01:03:12,705 --> 01:03:14,081
สวัสดีทุกคน

1056
01:03:14,165 --> 01:03:15,625
สวัสดี

1057
01:03:37,396 --> 01:03:39,690
ความเศร้าเหมือนแอ่งโคลนยักษ์

1058
01:03:40,983 --> 01:03:44,320
เราสามารถเดินรอบมันรอบแล้วรอบเล่า

1059
01:03:45,279 --> 01:03:48,157
วนเวียนอยู่รอบมันไปตลอดทั้งชีวิต

1060
01:03:49,367 --> 01:03:52,328
หรือไม่ก็เดินตัดมันไปเลย

1061
01:03:52,829 --> 01:03:54,622
แล้วออกมาที่อีกฝั่ง

1062
01:03:59,001 --> 01:04:00,795
(ออสติน เทกซัส)

1063
01:04:03,089 --> 01:04:06,717
การพิจารณาคดีฆาตกรรมที่ทุกคนตั้งตารอ
เริ่มต้นขึ้นแล้วที่ออสตินครับ

1064
01:04:07,718 --> 01:04:11,806
คดีนี้ได้รับความสนใจจากสื่อต่างประเทศ

1065
01:04:11,889 --> 01:04:15,101
มีกลุ่มผู้สื่อข่าวจำนวนมากอยู่ที่นั่น

1066
01:04:15,184 --> 01:04:20,898
มีคนเข้าชม มีคนทวีตสด
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องพิจารณาคดี

1067
01:04:20,982 --> 01:04:24,193
เคทลิน อาร์มสตรองยิงสังหาร
โมไรอาห์ วิลสันจริงหรือไม่

1068
01:04:24,277 --> 01:04:27,113
นั่นคือคำถามที่ลูกขุนจะเป็นผู้ตอบ

1069
01:04:27,697 --> 01:04:31,701
บางครั้งเวลาที่ไม่มีหลักฐานโดยตรง
ไม่มีพยาน ไม่มีคลิปการสังหาร

1070
01:04:31,784 --> 01:04:35,329
มันเพียงพอแล้วที่ลูกขุน
จะใช้เป็นเหตุผลในการยกฟ้อง

1071
01:04:42,336 --> 01:04:45,256
หลักฐานจะปรากฏออกมาว่าเคทลิน อาร์มสตรอง

1072
01:04:45,965 --> 01:04:50,344
ไม่ได้อยู่ใกล้จุดที่คุณวิลสันถูกสังหารเลย

1073
01:04:50,428 --> 01:04:54,599
ตามข้อกล่าวหาในย่อหน้าที่หนึ่งของคำฟ้อง
คุณจะให้การยังไง

1074
01:04:54,682 --> 01:04:55,600
ไม่ได้ทำค่ะ

1075
01:04:55,683 --> 01:04:59,478
ตามข้อกล่าวหาในย่อหน้าที่สองของคำฟ้อง
คุณจะให้การยังไง

1076
01:04:59,562 --> 01:05:00,396
ไม่ได้ทำค่ะ

1077
01:05:00,479 --> 01:05:01,772
เชิญนั่งลงได้ค่ะ

1078
01:05:04,984 --> 01:05:11,866
เราจะเริ่มด้วยการบอกข้อมูล
ตัวละครหลักทั้งสามคนนะครับ

1079
01:05:14,076 --> 01:05:16,454
คนที่หนึ่งคือโม วิลสัน

1080
01:05:18,456 --> 01:05:21,626
ตัวละครหลักคนที่สองคือคอลิน สตริกแลนด์

1081
01:05:22,251 --> 01:05:26,088
และคนที่สาม
คุณเคทลิน อาร์มสตรอง ผู้เป็นจำเลย

1082
01:05:26,172 --> 01:05:27,965
ซึ่งอาศัยอยู่กับคอลิน

1083
01:05:28,049 --> 01:05:31,344
และมีความสัมพันธ์กันแบบรักๆ เลิกๆ

1084
01:05:32,553 --> 01:05:34,805
เคทลิน อาร์มสตรองไม่พอใจ

1085
01:05:34,889 --> 01:05:37,224
ที่คอลินยังคงติดต่อ

1086
01:05:38,809 --> 01:05:41,729
กับโม วิลสัน
หลังจากที่พวกเขาจบความสัมพันธ์กัน

1087
01:05:41,812 --> 01:05:47,193
ช่างเป็นวิธีที่ง่ายและยอดเยี่ยมจริงๆ
ในการป้ายสีผู้หญิงเพื่อสร้างเรื่องขึ้น

1088
01:05:47,860 --> 01:05:49,987
หญิงที่แค้นเพราะถูกทิ้ง

1089
01:05:50,863 --> 01:05:54,158
เธอต้องถูกนำเสนอออกมา

1090
01:05:54,241 --> 01:05:57,995
ในฐานะนังโรคจิตขี้หึง เพื่อสร้างแรงจูงใจ

1091
01:05:59,497 --> 01:06:02,667
โมยังเด็กมาก ยังมีชีวิตอีกยาวไกลรออยู่

1092
01:06:02,750 --> 01:06:06,003
เป้าหมายหลักของผม
คือทำให้เคทลิน อาร์มสตรองได้รับโทษ

1093
01:06:07,004 --> 01:06:09,465
ฉันเป็นคนที่สองที่ขึ้นให้การ

1094
01:06:09,548 --> 01:06:12,343
จู่ๆ มันก็แบบ "ลุกขึ้น เราจะขึ้นไปแล้ว"

1095
01:06:12,426 --> 01:06:14,637
"เราจะให้คุณสาบาน มันเริ่มแล้ว"

1096
01:06:15,429 --> 01:06:19,392
มันไม่มีทางที่คุณจะเตรียมตัวรับมือ
สถานการณ์แบบนี้ได้จริงๆ

1097
01:06:19,475 --> 01:06:20,768
การต้องยืนที่คอกพยาน

1098
01:06:20,851 --> 01:06:23,646
และตรงหน้ามีเคทลิน อาร์มสตรองมองจ้องมา

1099
01:06:25,481 --> 01:06:28,359
ตอนนั้นจิตใจฉันจดจ่อสุดๆ เลย

1100
01:06:28,442 --> 01:06:30,903
เหมือนฉันหลุดเข้าไปในภวังค์

1101
01:06:30,987 --> 01:06:35,533
แบบว่า "นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด
ที่ฉันอาจจะทำได้ในชีวิตแล้ว"

1102
01:06:35,616 --> 01:06:37,660
"ฉันอยากเห็นความยุติธรรมบังเกิด

1103
01:06:37,743 --> 01:06:42,665
และฉันอยากทำให้ดีที่สุดเพื่อเพื่อนของฉัน"

1104
01:06:43,666 --> 01:06:47,420
คืนนั้นฉันสู้เพื่อโมด้วยทุกอย่างที่ฉันมี

1105
01:06:48,671 --> 01:06:53,384
ตั้งแต่วินาทีที่ถึงบ้าน ฉันเริ่มทำการปั๊มหัวใจ

1106
01:06:53,467 --> 01:06:56,470
มันเป็นสิบนาทีที่ยาวนานที่สุดในชีวิตฉันเลย

1107
01:06:57,972 --> 01:07:00,391
ตอนที่ลงมาจากคอกพยาน

1108
01:07:00,474 --> 01:07:04,145
ฉันมองตาเคทลิน อาร์มสตรอง

1109
01:07:04,729 --> 01:07:06,522
และมันว่างเปล่า

1110
01:07:07,273 --> 01:07:09,316
ไม่มีอะไรในนั้นเลย

1111
01:07:12,278 --> 01:07:13,863
นี่ มานี่สิ

1112
01:07:17,908 --> 01:07:20,661
อาจมีคนเข้ามาในนี้ นี่อาจเป็นจักรยาน โอเคนะ

1113
01:07:20,745 --> 01:07:21,829
ดูสิ

1114
01:07:21,912 --> 01:07:27,793
เรามีหลักฐานว่าเคทลิน อาร์มสตรอง
ลากจักรยานของโมไปโยนทิ้งในพงหญ้า

1115
01:07:27,877 --> 01:07:29,295
ทางโน้น

1116
01:07:30,296 --> 01:07:31,464
โอเค

1117
01:07:31,547 --> 01:07:33,716
รหัส 432 เจอจักรยานแล้ว

1118
01:07:36,218 --> 01:07:39,722
ผมไม่รู้ว่าเธอทำไปเพื่อเยาะเย้ยโมหรือเปล่า

1119
01:07:40,389 --> 01:07:42,767
หรือเธอตั้งใจจะให้มันดูเป็นการปล้น

1120
01:07:44,435 --> 01:07:48,147
เรื่องหนึ่งที่ทรมานใจสุดๆ
คือตอนที่พวกเขาเข็นจักรยานเธอเข้ามา

1121
01:07:48,230 --> 01:07:51,817
พอเห็นจักรยานของเธอ ฉันก็สะเทือนใจ

1122
01:07:52,651 --> 01:07:54,195
ครับ ผมจำได้

1123
01:07:55,696 --> 01:07:57,281
มันอยู่ในถุง

1124
01:08:04,246 --> 01:08:05,748
นั่นจักรยานของเธอ

1125
01:08:06,415 --> 01:08:09,210
มันคือสิ่งที่เธอแคร์ คือความสุขของเธอ

1126
01:08:11,629 --> 01:08:13,547
ตอนที่พวกเขาได้จักรยานมา

1127
01:08:13,631 --> 01:08:17,384
พวกเขาเอามันไปตรวจดีเอ็นเอกับรอยนิ้วมือ

1128
01:08:17,468 --> 01:08:21,472
ผมให้พวกเขาตรวจสอบตัวรถ
รวมถึงข้าวของบนนั้นอีกสองสามจุด

1129
01:08:21,555 --> 01:08:23,057
เพื่อความแน่ใจ

1130
01:08:23,140 --> 01:08:26,227
เราเอามันไปเทียบกับดีเอ็นเอที่เก็บจากเคทลิน

1131
01:08:26,310 --> 01:08:29,939
ผลการเปรียบเทียบบอกว่าดีเอ็นเอเคทลิน

1132
01:08:30,022 --> 01:08:32,024
อยู่บนตัวจักรยานจริงๆ

1133
01:08:32,108 --> 01:08:37,154
คำอธิบายที่เรียบง่าย
มีตรรกะ และสมเหตุสมผลที่สุด

1134
01:08:37,238 --> 01:08:40,157
ที่ดีเอ็นเอของจำเลยไปอยู่บนตัวรถคันนี้

1135
01:08:40,241 --> 01:08:42,409
คือจำเลยแตะต้องรถตอนที่เธอออกมา

1136
01:08:43,244 --> 01:08:46,205
เธอเอาจักรยานออกมา แล้วเอาไปทิ้งข้างนอก

1137
01:08:46,997 --> 01:08:52,711
ทุกๆ คนที่ยกจักรยานคันนี้
ทำกับมันแบบเดียวกันหมด

1138
01:08:55,965 --> 01:09:02,263
ผมรู้สึกโกรธมากกับท่าทาง
ของทนายโคเฟอร์ตอนที่ยกจักรยาน

1139
01:09:02,763 --> 01:09:05,850
มันดูไม่เคารพกันสักเท่าไร

1140
01:09:05,933 --> 01:09:08,853
และที่น่าประหลาดใจ คือตรงนี้

1141
01:09:09,478 --> 01:09:14,483
นี่คือบริเวณที่ไม่มีการเก็บดีเอ็นเอ

1142
01:09:14,567 --> 01:09:19,446
ถ้าเกิดผลมันออกมาเป็นของคนที่ไม่รู้จักล่ะ

1143
01:09:24,743 --> 01:09:25,828
(30 ตุลาคม ปี 2023)

1144
01:09:27,538 --> 01:09:31,041
คือมันทรมานใจเราทุกคน
การต้องอยู่ในห้องนั้นกับอาร์มสตรอง

1145
01:09:31,125 --> 01:09:34,753
- และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง…
- ใช่

1146
01:09:34,837 --> 01:09:37,590
คือแน่นอน มันทรมานใจเรา

1147
01:09:37,673 --> 01:09:39,258
ในนั้นมันหนาวๆ แบบบอกไม่ถูก

1148
01:09:39,341 --> 01:09:41,093
- และมันแบบ…
- ใช่ มันดูนิ่งไปหมด

1149
01:09:41,177 --> 01:09:44,096
ผมไม่รู้สึกอะไรเท่าไรด้วยซ้ำ เพราะแบบว่า…

1150
01:09:44,180 --> 01:09:46,682
ผมรู้สึกเหมือนมันไม่ใช่… พื้นที่

1151
01:09:46,765 --> 01:09:50,019
ที่ส่งให้เรารู้สึกอะไรสักอย่าง

1152
01:09:50,102 --> 01:09:53,981
พอเห็นเธอไม่แสดงอารมณ์ออกมาเลย

1153
01:09:54,064 --> 01:09:55,816
ที่แม่เห็นมีแต่ก้อนหิน

1154
01:09:55,900 --> 01:09:57,818
พอแม่มองเธอ เธอเหมือนก้อนหิน

1155
01:09:58,652 --> 01:10:02,489
เป็นพักๆ ที่แม่มองไปและคิดว่า "มันพอจะมี…"

1156
01:10:03,407 --> 01:10:07,411
"มันพอจะมีความอ่อนโยนอยู่ในหัวใจดวงนั้นไหม"

1157
01:10:07,494 --> 01:10:10,915
"หัวใจเธอมันมีเนื้อหนังไหม หรือมันเป็นก้อนหิน"

1158
01:10:11,415 --> 01:10:12,917
แม่ไม่รู้

1159
01:10:15,753 --> 01:10:19,006
คนที่จะให้การในวันที่สาม
ของการพิจารณาคดีเคทลิน อาร์มสตรอง

1160
01:10:19,089 --> 01:10:23,010
คือคอลิน สตริกแลนด์
แฟนหนุ่มที่รักๆ เลิกๆ ของอาร์มสตรอง

1161
01:10:24,345 --> 01:10:28,807
พอเห็นคอลินที่คอกพยาน มันก็สะเทือนใจ

1162
01:10:30,017 --> 01:10:36,232
ที่ศาล เขาดูเหมือนไม่ใช่คนเดียวกัน
กับก่อนหน้าที่โมไรอาห์จะตาย

1163
01:10:38,734 --> 01:10:42,279
การต้องเจอคอลินต่อหน้าทำให้ฉันปวดใจมาก

1164
01:10:42,363 --> 01:10:45,908
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
เมื่อฉันโทษเขาไว้ซะเยอะเรื่อง…

1165
01:10:46,909 --> 01:10:49,828
เรื่องที่เขาปั่นหัวทั้งโมไรอาห์และเคทลิน

1166
01:10:49,912 --> 01:10:52,748
วันนี้คอลิน สตริกแลนด์ตอบคำถามของทนาย

1167
01:10:52,831 --> 01:10:57,336
แบบแบ่งรับแบ่งสู้
แถมเขายังนั่งเบี่ยงตัวออกไปและยกมือบัง

1168
01:10:57,419 --> 01:11:00,047
เหมือนเขาพยายามจะไม่มองอาร์มสตรอง

1169
01:11:00,965 --> 01:11:02,383
ท่าทางของเขามันบอกว่า

1170
01:11:03,467 --> 01:11:05,010
"ผมไม่อยากอยู่ที่นี่"

1171
01:11:05,094 --> 01:11:06,387
เขาหันหน้าหนี

1172
01:11:06,470 --> 01:11:08,180
เขาก้มหน้าลงบ่อยๆ

1173
01:11:08,264 --> 01:11:10,516
เขาก้มตัวแทบชิดกับไมโครโฟน

1174
01:11:10,599 --> 01:11:13,018
เขาเอามือจับหัวไว้แบบนี้

1175
01:11:13,102 --> 01:11:14,937
ตาเขาก็ปิดบ่อยๆ

1176
01:11:15,020 --> 01:11:18,482
และเขาก็แทบไม่มองคนที่ถามคำถามเขา

1177
01:11:18,565 --> 01:11:20,359
ไม่ว่าจะเราหรืออีกฝ่าย

1178
01:11:21,443 --> 01:11:25,030
ตอนที่คอลินถูกถามในการซักค้าน

1179
01:11:25,114 --> 01:11:27,324
ว่าเขารู้จักจำเลยไหม

1180
01:11:27,408 --> 01:11:29,535
เขาออกมาแล้วก็พูดว่า "ไม่"

1181
01:11:30,911 --> 01:11:35,624
ฉันคิดว่ามันเป็นการบอกว่า
"ผมคิดว่าผมรู้จัก แต่ผมไม่"

1182
01:11:36,292 --> 01:11:38,961
เขามีข้อมูลที่สำคัญมาก

1183
01:11:39,461 --> 01:11:42,506
ในการช่วยประกอบสำนวนคดีนี้
เพื่อคืนความยุติธรรมให้โม

1184
01:11:43,007 --> 01:11:44,842
และผมไม่ชอบเลยตรงที่…

1185
01:11:46,385 --> 01:11:49,013
บางครั้งเขาก็ดูจะลังเลสุดๆ

1186
01:11:49,096 --> 01:11:52,349
และผมก็อยากบอกเขาว่า "เถอะน่า ไอ้หนุ่ม"

1187
01:11:53,392 --> 01:11:56,520
"ทำแบบนี้เหอะ ตัวเองจะได้สบาย"

1188
01:11:58,230 --> 01:12:00,816
อัยการได้เปิดข้อความ
ระหว่างสตริกแลนด์กับอาร์มสตรอง

1189
01:12:00,899 --> 01:12:02,192
จากเดือนตุลาคมปี 2021

1190
01:12:02,276 --> 01:12:05,779
นั่นคือตอนที่วิลสันกับสตริกแลนด์เจอกันที่ออสติน

1191
01:12:05,863 --> 01:12:09,575
ข้อความที่ดูเหมือนอาร์มสตรอง
จะส่งถึงสตริกแลนด์บอกว่า

1192
01:12:09,658 --> 01:12:13,037
"ฉันรู้จักคุณดีถึงรู้ว่าคุณ
ไม่พายัยนั่นไปมีทีเออร์หรอก"

1193
01:12:13,120 --> 01:12:16,665
สตริกแลนด์บอกว่า "ยัยนั่น" หมายถึงวิลสัน

1194
01:12:17,333 --> 01:12:19,626
ลูกขุนยังได้ดูข้อความที่ส่งถึงสตริกแลนด์

1195
01:12:19,710 --> 01:12:24,048
ซึ่งมีคลิปยิงปืนที่สนามยิงปืนสักแห่ง

1196
01:12:24,840 --> 01:12:26,383
ถึงจะมองไม่เห็นหน้าคนยิง

1197
01:12:26,467 --> 01:12:29,762
แต่สตริกแลนด์ให้การว่า
เขาเชื่อว่าเป็นอาร์มสตรอง

1198
01:12:30,596 --> 01:12:34,641
คอลินดันมาเจอเหตุการณ์โชคร้ายแบบสุดๆ

1199
01:12:35,309 --> 01:12:38,354
ฉันว่าเขาไม่ได้คาดคิด

1200
01:12:38,437 --> 01:12:42,274
หรือตั้งใจให้เรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้

1201
01:12:42,358 --> 01:12:45,986
แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเราจะสามารถมองเรื่องนี้

1202
01:12:46,070 --> 01:12:48,906
โดยปฏิเสธว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องได้

1203
01:12:51,158 --> 01:12:53,827
ผมรู้สึกหงุดหงิดที่การโกหกของเขา

1204
01:12:53,911 --> 01:12:58,415
ทำให้เกิดฉากทัศน์หรือสถานการณ์
ที่นำไปสู่การตายของโม

1205
01:12:58,499 --> 01:13:01,418
แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ใช่คนลั่นไก

1206
01:13:01,502 --> 01:13:02,878
เขาไม่ได้ฆ่าเธอ

1207
01:13:03,712 --> 01:13:07,758
และตามความเห็นผม
ในตัวเคทลิน อาร์มสตรองไม่มีอะไรเลย

1208
01:13:07,841 --> 01:13:09,718
ที่บอกกับคอลินว่า

1209
01:13:09,802 --> 01:13:12,763
"ฉันระวังไว้ดีกว่า ผู้หญิงคนนี้อาจฆ่าคนได้"

1210
01:13:12,846 --> 01:13:14,973
ผมคิดว่าเขาน่าจะคาดไม่ถึง

1211
01:13:15,474 --> 01:13:18,185
และถ้าเขารู้ก่อน เขาอาจไม่ทำอะไรแบบที่ทำ

1212
01:13:23,941 --> 01:13:27,069
เราอยากให้แพม มาซัก
มาเป็นพยานปากสุดท้ายของเรา

1213
01:13:27,569 --> 01:13:30,572
เพื่อสรุปรูปคดีทั้งหมด ข้อมูลทั้งหมด

1214
01:13:30,656 --> 01:13:34,159
โดยเรียงลำดับตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง

1215
01:13:34,743 --> 01:13:37,246
(ผมออกมาแต่เช้ากับเพื่อนที่มาจากแอชวิลล์)

1216
01:13:37,329 --> 01:13:42,751
จากมือถือคอลิน เราพบว่า
เขาเซฟชื่อโมไรอาห์ไว้ว่าคริสทีน วอลล์

1217
01:13:42,835 --> 01:13:43,752
(คริสทีน วอลล์)

1218
01:13:43,836 --> 01:13:47,464
ประมาณ 16.45 น. คอลินถามโมไรอาห์ว่า

1219
01:13:47,548 --> 01:13:51,135
อยากให้เขาขี่มอเตอร์ไซค์ไปรับไหม

1220
01:13:51,218 --> 01:13:55,722
เคทลินเข้าถึงข้อมูลของเขาได้หลายอย่าง

1221
01:13:55,806 --> 01:13:57,391
และที่บ้านเขาก็มีไอแพด

1222
01:13:57,474 --> 01:14:01,437
และเป็นไปได้สูงมากๆ
ที่เธอจะสามารถดูข้อความทั้งหมด

1223
01:14:01,520 --> 01:14:03,856
ระหว่างคอลินกับโมไรอาห์

1224
01:14:03,939 --> 01:14:05,816
(คริสทีน วอลล์)
(คืนนี้คุณมีแผนไหม)

1225
01:14:06,608 --> 01:14:08,152
เวลาประมาณ 16.49 น.

1226
01:14:08,235 --> 01:14:12,364
โมไรอาห์ส่งที่อยู่ของที่พักไปให้คอลิน

1227
01:14:13,157 --> 01:14:15,117
ทีนี้ ถึงชื่อจะเป็นคริสทีน วอลล์

1228
01:14:16,076 --> 01:14:20,789
แต่โมไรอาห์ส่งรูปเธอปั่นจักรยานไปด้วย

1229
01:14:21,790 --> 01:14:26,545
เพราะงั้นเคทลินรู้ชัดเจนว่าเธอนี่แหละที่เขานัด

1230
01:14:29,256 --> 01:14:31,425
เคทลินออกจากบ้าน

1231
01:14:31,508 --> 01:14:34,595
และเราเชื่อว่าเธอพกปืนมาด้วย

1232
01:14:35,596 --> 01:14:39,766
เธอมุ่งหน้าไปตามถนนลามาร์
เพื่อเข้าย่านดาวน์ทาวน์

1233
01:14:40,976 --> 01:14:46,940
แล้วเธอก็เลี้ยวซ้าย
เข้าสู่สายหกตะวันตก และตรงไป

1234
01:14:47,524 --> 01:14:51,570
ซึ่งจะพาไปถึงดีปเอ็ดดี้ หรือละแวกนั้น

1235
01:14:52,070 --> 01:14:57,034
แต่แล้วเธอก็เลี้ยวกลับ
และมุ่งหน้าทางตะวันออก เข้าสายห้า

1236
01:14:57,784 --> 01:15:01,705
จากนั้นรถของเธอก็ขับวนรอบอีกช่วงตึกหนึ่ง

1237
01:15:01,788 --> 01:15:04,666
มันเหมือนเธอพยายามคิดว่าจะเอาไงดี

1238
01:15:04,750 --> 01:15:09,338
แล้วเธอก็เข้าไปจอดที่ลานจอดรถ
เธอนั่งอยู่ตรงนั้นราวๆ หนึ่งนาที

1239
01:15:10,047 --> 01:15:13,300
ฉันไม่รู้ว่าทีแรก
เธอแค่จะไปเผชิญหน้ากับพวกเขาหรือเปล่า

1240
01:15:13,383 --> 01:15:17,429
เวลาหึงหวง คนอาจจะตะคอก กรี๊ด ตบ ดึงผม

1241
01:15:17,513 --> 01:15:19,556
แต่เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบนั้น

1242
01:15:19,640 --> 01:15:20,724
(19.30 น.)

1243
01:15:20,807 --> 01:15:25,479
เธอนั่งอยู่หนึ่งนาที จากนั้นก็ตัดสินใจปิดมือถือ

1244
01:15:26,897 --> 01:15:30,317
แล้วรถจี๊ปของเธอก็เริ่มมุ่งหน้าไปทางตะวันออก

1245
01:15:30,400 --> 01:15:32,819
มุ่งตรงไปละแวกบ้านของแคช

1246
01:15:35,322 --> 01:15:40,494
ตำแหน่งรถจี๊ปของเคทลินตรงกันเป๊ะ
กับในคลิปกล้องวงจรปิด

1247
01:15:42,788 --> 01:15:45,040
เธอขับวนรอบชุมชนนั้น

1248
01:15:45,123 --> 01:15:50,003
และจุดที่เธอจอดรถนั่งรอก็มีสามจุดเป็นอย่างน้อย

1249
01:15:50,087 --> 01:15:52,005
(19.52 น.)

1250
01:15:52,089 --> 01:15:56,009
เราเห็นโมไรอาห์กับคอลินกลับมา

1251
01:15:56,093 --> 01:15:58,470
เคทลินขับวนรอบช่วงตึก

1252
01:15:59,805 --> 01:16:02,391
กระทั่งเธอเห็นพวกเขามาถึงบ้าน

1253
01:16:07,354 --> 01:16:08,939
(20.29 น.)

1254
01:16:09,022 --> 01:16:11,441
พวกเขาอยู่ห่างกันแค่ช่วงตึกเดียว

1255
01:16:12,276 --> 01:16:14,236
เธอรอให้คอลินกลับไป

1256
01:16:17,864 --> 01:16:22,411
ฉันรู้ว่ามันลงเอยยังไง
แต่ก็ยังทำใจดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยาก

1257
01:16:23,829 --> 01:16:26,331
เรื่องที่น่ากลัวที่สุดเรื่องหนึ่งที่เราได้รู้มา

1258
01:16:26,415 --> 01:16:31,628
คือเรื่องที่เธอขับวนรอบบ้านแคชอยู่นานมาก

1259
01:16:31,712 --> 01:16:33,589
มันบอกว่าเธอตั้งใจแค่ไหน

1260
01:16:36,717 --> 01:16:39,636
พูดง่ายๆ คือเธอสะกดรอยตาม

1261
01:16:41,597 --> 01:16:46,268
มันน่าทึ่งมากที่เราสามารถ
ปะติดปะต่อทั้งหมดนั้นเข้าด้วยกันได้

1262
01:16:46,351 --> 01:16:49,396
และมัน… หลักฐานดิจิทัลนั่น

1263
01:16:49,479 --> 01:16:52,024
ก็แทบจะเป็นพยานอีกปากในศาล

1264
01:16:53,191 --> 01:16:57,571
คุณจะกล่าวหาว่าข้อมูลโกหกไม่ได้

1265
01:16:59,072 --> 01:17:00,574
เขาส่งเธอตอน 8.35 น.

1266
01:17:01,658 --> 01:17:02,909
จากนั้นคอลินก็กลับบ้าน

1267
01:17:05,120 --> 01:17:07,748
เขามีจอดรถที่เอ็มแอลเคตอน 8.38 น.

1268
01:17:07,831 --> 01:17:09,041
ห่างสองสามช่วงตึก

1269
01:17:10,000 --> 01:17:12,044
จากจุดที่เขาส่งโม

1270
01:17:12,127 --> 01:17:15,589
แล้วก็ส่งข้อความหาเคทลินเรื่องธุระที่เขามาทำ

1271
01:17:15,672 --> 01:17:17,174
บอกว่า "เสร็จแล้ว"

1272
01:17:17,257 --> 01:17:19,134
"ให้ซื้อของกินเข้าไปไหม"

1273
01:17:19,217 --> 01:17:20,469
เธอไม่ตอบ

1274
01:17:23,930 --> 01:17:27,476
ทันทีที่เขาไป เธอก็ขับวนรอบตรอกนั้น

1275
01:17:27,559 --> 01:17:29,728
เธอจอดรถจี๊ป

1276
01:17:29,811 --> 01:17:32,481
แล้วก็นั่งอยู่ในรถสักพักหนึ่ง

1277
01:17:33,982 --> 01:17:35,525
โมไรอาห์ไขกุญแจประตู

1278
01:17:35,609 --> 01:17:37,027
เธอเข้าไป

1279
01:17:37,110 --> 01:17:43,450
จากนั้นก็ส่งข้อความถึง
นักจัดรายการพอดแคสต์ราวๆ 21.13 น.

1280
01:17:43,533 --> 01:17:44,993
ไม่กี่นาทีต่อมา

1281
01:17:45,077 --> 01:17:48,997
ก็มีเสียงกรีดร้องและเสียงปืนดัง

1282
01:17:49,081 --> 01:17:51,583
ปังๆ!

1283
01:17:52,709 --> 01:17:53,960
ยิงสองนัด

1284
01:17:55,295 --> 01:17:57,005
นัดหนึ่งที่ศีรษะด้านหน้า

1285
01:17:58,090 --> 01:17:59,966
อีกนัดที่ศีรษะด้านข้าง

1286
01:18:00,050 --> 01:18:03,345
มันโดนนิ้วชี้เธอ ก่อนจะทะลุไป

1287
01:18:04,888 --> 01:18:07,891
หลังจากเงียบอยู่สี่ห้าวิฯ

1288
01:18:08,642 --> 01:18:10,185
เคทลิน อาร์มสตรอง

1289
01:18:10,852 --> 01:18:12,312
ยืนอยู่เหนือร่างโม วิลสัน

1290
01:18:13,021 --> 01:18:14,564
แล้วยิงนัดที่สาม

1291
01:18:15,107 --> 01:18:16,733
เข้าที่หัวใจของโม วิลสัน

1292
01:18:18,819 --> 01:18:21,154
เสียงกรีดร้องที่ได้ยินนั้น มันยัง…

1293
01:18:22,239 --> 01:18:23,323
ยังรบกวนจิตใจฉันอยู่เลย

1294
01:18:23,990 --> 01:18:27,452
ฉันพยายามที่จะไม่ฟังมัน มันทำใจยากมากค่ะ

1295
01:18:34,710 --> 01:18:35,669
(31 ต.ค. ปี 2023)

1296
01:18:36,753 --> 01:18:40,674
(วันตัดสิน)
(16 พ.ย. ปี 2023)

1297
01:18:45,137 --> 01:18:47,222
ฉันเริ่มทำใจไว้ว่า

1298
01:18:47,305 --> 01:18:49,224
"ถ้าเกิดเธอไม่ติดคุกล่ะ"

1299
01:18:50,058 --> 01:18:53,145
มันจะเป็นยังไงกับครอบครัววิลสัน
มันจะเป็นยังไงกับฉัน

1300
01:18:56,940 --> 01:19:00,944
ผมรู้สึกตึงเครียด กังวล

1301
01:19:02,696 --> 01:19:04,823
มันขึ้นอยู่กับคน 12 คน

1302
01:19:06,408 --> 01:19:11,788
ทุกอย่างที่เราทำไป ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคณะลูกขุน

1303
01:19:11,872 --> 01:19:13,999
ถ้าเกิดพวกเขาไม่ชอบหรือไม่ซื้อขึ้นมา

1304
01:19:14,082 --> 01:19:16,710
หรือถ้ามีแค่สักคนที่ไม่ชอบหรือไม่ซื้อขึ้นมา

1305
01:19:17,294 --> 01:19:18,378
เราก็จบเห่

1306
01:19:19,921 --> 01:19:25,051
(ท่านเบรนด้า เคนเนดี)
(ผู้พิพากษาศาลแขวงรัฐ)

1307
01:19:29,431 --> 01:19:31,349
จำเลยโปรดลุกขึ้นยืนค่ะ

1308
01:19:34,895 --> 01:19:39,649
ในคดีหมายเลข ดี 1 ดีซี 22301129

1309
01:19:39,733 --> 01:19:42,569
คำตัดสินของลูกขุนในข้อหาฆาตกรรม

1310
01:19:42,652 --> 01:19:46,072
เราคณะลูกขุนตัดสินว่า
จำเลยเคทลิน อาร์มสตรอง

1311
01:19:46,156 --> 01:19:47,824
มีความผิดฐานฆาตกรรม

1312
01:19:47,908 --> 01:19:51,787
ศาลจึงพิพากษาลงโทษจำคุกคุณ 90 ปี

1313
01:19:51,870 --> 01:19:53,789
ที่เรือนจำของกรมราชทัณฑ์เทกซัส

1314
01:19:53,872 --> 01:19:57,667
และปรับ 10,000 ดอลลาร์ตามที่ลูกขุนกำหนด

1315
01:19:57,751 --> 01:19:59,044
เชิญนั่งได้ค่ะ

1316
01:20:01,296 --> 01:20:03,715
ครอบครัวโจทก์มีอะไรจะพูดไหม

1317
01:20:03,799 --> 01:20:04,883
ค่ะท่าน

1318
01:20:16,853 --> 01:20:18,814
เคทลิน อาร์มสตรอง

1319
01:20:21,733 --> 01:20:25,153
ฉันไม่แน่ใจว่าคำพูดเหล่านี้
จะเข้าถึงหัวใจคุณได้ไหม

1320
01:20:25,237 --> 01:20:26,738
แต่ฉันจะพยายาม

1321
01:20:28,406 --> 01:20:31,034
ฉันเกลียดสิ่งที่คุณทำกับลูกสาวที่น่ารักของฉัน

1322
01:20:32,869 --> 01:20:35,622
มันเห็นแก่ตัวและขี้ขลาดมากๆ

1323
01:20:36,331 --> 01:20:38,792
พฤติกรรมรุนแรงเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคมน่ะ

1324
01:20:39,459 --> 01:20:41,253
มันขี้ขลาด

1325
01:20:42,003 --> 01:20:46,132
เพราะคุณไม่เลือกเผชิญหน้าเธอตรงๆ
แบบลูกผู้หญิงด้วยกัน

1326
01:20:46,216 --> 01:20:48,385
และคุยกันแบบมีอารยะ

1327
01:20:49,052 --> 01:20:50,720
เธอคงจะฟังคุณ

1328
01:20:51,388 --> 01:20:53,682
เธอเป็นผู้ฟังชั้นยอด

1329
01:20:54,349 --> 01:20:57,269
เธอคงจะแคร์ความรู้สึกของคุณ

1330
01:20:57,352 --> 01:21:00,230
เธอเป็นคนใส่ใจและช่างเห็นอกเห็นใจ

1331
01:21:00,939 --> 01:21:04,317
ถ้าคุณยอมให้ตัวเองได้รู้จักเธอจริงๆ

1332
01:21:04,401 --> 01:21:08,446
คุณคงไม่มีวันนึกอยากจะทำร้ายเธอ

1333
01:21:09,739 --> 01:21:12,117
ตอนที่คุณยิงโมไรอาห์ที่หัวใจ

1334
01:21:12,200 --> 01:21:15,245
คุณก็ยิงหัวใจฉันด้วย

1335
01:21:16,204 --> 01:21:20,250
คุณยิงหัวใจอีริคกับแมตต์ด้วย

1336
01:21:26,882 --> 01:21:31,845
ผมไม่รู้ว่าทำไมพระเจ้าถึงปล่อยให้มันเกิดขึ้น
แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว

1337
01:21:33,346 --> 01:21:36,391
เราเชื่อว่าจะมีสิ่งดีๆ ตามมาจากเรื่องนี้

1338
01:21:40,478 --> 01:21:44,190
มันอาจจะช่วยใครสักคนได้ในอนาคต…

1339
01:21:46,443 --> 01:21:48,778
เรื่องแบบนี้จะได้ไม่เกิดขึ้น

1340
01:22:03,293 --> 01:22:05,295
คดีนี้ไม่มีใครเป็นฝ่ายชนะ

1341
01:22:06,212 --> 01:22:08,506
นี่ไม่ใช่เวลาฉลอง

1342
01:22:09,049 --> 01:22:10,592
แต่เป็นเวลาสวดภาวนา

1343
01:22:11,843 --> 01:22:13,678
เวลาสวดภาวนาให้ครอบครัวเรา

1344
01:22:14,346 --> 01:22:17,557
เพื่อนๆ ของเรา ครอบครัวอาร์มสตรอง

1345
01:22:17,641 --> 01:22:18,642
และเพื่อนๆ พวกเขา

1346
01:22:19,476 --> 01:22:21,811
เรื่องเศร้าเรื่องนี้เป็นตัวอย่างชั้นเลิศ

1347
01:22:21,895 --> 01:22:25,482
ว่าทำไมความซื่อสัตย์และซื่อตรงจึงสำคัญ

1348
01:22:25,565 --> 01:22:27,359
ในความสัมพันธ์ส่วนตัวของเรา

1349
01:22:28,485 --> 01:22:32,989
และความไม่ซื่อสัตย์นั้น
บ่อยครั้งจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่ได้ตั้งใจ

1350
01:22:33,907 --> 01:22:37,452
การบงการจิตใจอย่างเห็นแก่ตัว
ความริษยา และความเกลียดชัง

1351
01:22:37,535 --> 01:22:39,537
ไม่เคยนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดี

1352
01:22:40,789 --> 01:22:42,832
ความรุนแรงไม่เคยเป็นวิธีการที่ดี

1353
01:22:43,416 --> 01:22:45,335
มันมีแต่นำไปสู่ความทุกข์ที่เท่าทวี

1354
01:22:47,128 --> 01:22:49,130
ชีวิตเราเปลี่ยนไปตลอดกาล

1355
01:22:50,131 --> 01:22:53,218
แต่เมื่อเราผ่านบททดสอบอันท้าทายนี้มาแล้ว

1356
01:22:53,802 --> 01:22:58,014
เราก็พร้อมที่จะก้าวต่อไป
และเยียวยาจิตใจเราต่อ

1357
01:22:59,349 --> 01:23:03,269
และเราจะทำเช่นนี้
ด้วยความเข้มแข็งของโมไรอาห์

1358
01:23:03,353 --> 01:23:06,940
ความมุ่งมั่น ความอ่อนโยน และความอารี

1359
01:23:07,607 --> 01:23:10,443
เพราะเรารู้ว่านี่คงเป็นสิ่งที่เธออยากให้เราทำ

1360
01:23:25,000 --> 01:23:29,379
เรื่องนี้น่ะ ผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ในชีวิตเธอ

1361
01:23:29,462 --> 01:23:31,965
คงไม่นึกไม่ฝันว่าเธอจะทำอะไรแบบนี้ได้

1362
01:23:32,048 --> 01:23:34,551
มันเลยทำให้เกิดคำถามพวกนี้ขึ้นมา แบบว่า

1363
01:23:35,218 --> 01:23:37,178
"เราเคยรู้จักใครจริงๆ หรือเปล่า"

1364
01:23:37,262 --> 01:23:39,389
แบบว่าผมทำอะไรแบบนั้นได้ไหม

1365
01:23:39,472 --> 01:23:41,683
ทุกคนก็สามารถทำเรื่องแบบนั้นได้หรือเปล่า

1366
01:23:43,518 --> 01:23:48,273
เรื่องนี้มันยังเป็นอะไรที่เข้าใจยากอยู่เลย

1367
01:23:49,232 --> 01:23:51,776
และเวลาที่ฉันโกรธขึ้นมา

1368
01:23:51,860 --> 01:23:53,236
ฉันก็ได้แต่คิดว่า

1369
01:23:53,319 --> 01:23:57,282
"ยัยเด็กโง่ เคทลิน อาร์มสตรอง ยัยเด็กโง่"

1370
01:23:57,991 --> 01:23:59,784
"ดูสิ่งที่เธอทำไปสิ"

1371
01:24:17,927 --> 01:24:22,098
เคทลิน อาร์มสตรอง
พรากหลายสิ่งหลายอย่างไปจากพี่สาวผม

1372
01:24:22,182 --> 01:24:23,975
พรากชีวิตพี่สาวผม

1373
01:24:24,476 --> 01:24:25,810
อิสรภาพของพี่

1374
01:24:26,853 --> 01:24:30,273
โอกาสที่จะได้สัมผัสโลกของพี่

1375
01:24:30,356 --> 01:24:33,568
โอกาสที่จะได้มีความสุขของพี่

1376
01:24:34,527 --> 01:24:38,281
และผลลัพธ์ที่สาสมมันก็มีแค่แบบเดียว

1377
01:24:38,364 --> 01:24:42,869
คือเธอก็ไม่ควรได้สัมผัส
กับประสบการณ์แบบนั้นเหมือนกัน

1378
01:24:43,953 --> 01:24:45,455
ไปตลอดทั้งชีวิต

1379
01:25:09,979 --> 01:25:12,107
ในระบบความเชื่อของฉัน

1380
01:25:12,190 --> 01:25:16,653
เมื่อไหร่ก็ตามที่เราเลือก
และมันมีผลลัพธ์ที่ไม่ดีตามมา

1381
01:25:16,736 --> 01:25:19,447
เราจะหนีไปเฉยๆ ไม่ได้

1382
01:25:20,448 --> 01:25:23,409
เพราะมันเป็นเรื่องของความถูกต้อง…

1383
01:25:25,286 --> 01:25:27,288
และการรับผิดชอบในสิ่งที่ทำไป

1384
01:25:32,252 --> 01:25:34,546
มันเป็นคดีที่ไร้เหตุผลสิ้นดี

1385
01:26:05,410 --> 01:26:07,745
เดี๋ยวนี้ชีวิตผมก็เป็นแบบนี้แหละครับ

1386
01:26:07,829 --> 01:26:10,206
แค่… อยู่คนเดียวอู่

1387
01:26:12,709 --> 01:26:15,670
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ
อะไรๆ มันอยู่เหนือการควบคุมของผม

1388
01:26:15,753 --> 01:26:18,548
ผมเลยย่อโลกของตัวเองให้เล็กลง

1389
01:26:18,631 --> 01:26:21,134
จะได้รู้สึกว่าคุมอะไรได้บ้าง

1390
01:26:21,217 --> 01:26:24,304
หลายอย่างมันบานปลายจนเกินควบคุม

1391
01:26:32,228 --> 01:26:35,231
ผมเสียใจกับทุกอย่าง
ละอายใจกับทุกอย่างที่ทำไป

1392
01:26:37,275 --> 01:26:40,236
ผมแม่งไม่น่ามาเริ่มแข่งจักรยานเลย

1393
01:26:41,362 --> 01:26:43,281
จะได้ไม่เจอเคทลิน

1394
01:26:44,324 --> 01:26:46,075
ไม่เจอโมไรอาห์

1395
01:26:47,285 --> 01:26:50,872
ไม่ได้คุย… กับโมไรอาห์เป็นการส่วนตัว

1396
01:26:52,498 --> 01:26:53,666
ทุกเรื่องนั่นแหละ

1397
01:26:54,918 --> 01:26:56,544
เพราะมันนำมาสู่จุดนี้

1398
01:27:10,767 --> 01:27:13,728
ฉันเจอนี่ในร้านขายของมือสอง
ตอนที่กำลังตัดสินใจว่า

1399
01:27:13,811 --> 01:27:18,066
ฉันเข้มแข็งพอที่จะย้ายกลับมาอยู่ที่นี่แล้วหรือยัง

1400
01:27:18,149 --> 01:27:21,986
และฉันหยิบมันจากบนกำแพงที่มีรูปอยู่ 300 ใบ

1401
01:27:22,070 --> 01:27:24,322
มันมีรูปจักรยานเล็กๆ กำลังออกไปจากกรอบ

1402
01:27:24,405 --> 01:27:27,700
ซึ่งเข้ากับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้

1403
01:27:27,784 --> 01:27:30,411
มันมีดอกไม้บานตรงนี้ แปลว่ามีความหวังอยู่บ้าง

1404
01:27:31,246 --> 01:27:33,289
แล้วก็ข้อความ "ไปกับเธอตลอดทาง"

1405
01:27:33,373 --> 01:27:39,337
พอเห็นมันปุ๊บ ฉันก็ตื้นตันใจแบบสุดๆ เลยค่ะ

1406
01:27:42,465 --> 01:27:43,549
ตอนที่ฉันย้ายกลับมา

1407
01:27:43,633 --> 01:27:47,679
ฉันอยากให้ที่นี่มันดูสดใสและเบิกบาน

1408
01:27:47,762 --> 01:27:50,598
ฉันเลยอยากให้บนกำแพงมีสีสันที่หลากหลาย

1409
01:27:50,682 --> 01:27:53,726
ฉันอยากให้ทุกๆ อย่าง
ที่ฉันเอากลับเข้ามาในบ้านหลังนี้

1410
01:27:53,810 --> 01:27:55,979
เป็นสิ่งที่เลือกมาอย่างดีและสร้างความสุข

1411
01:27:57,689 --> 01:28:02,860
ทุกคนคิดว่าฉันคงจะไม่กลับมาอยู่บ้าน

1412
01:28:02,944 --> 01:28:07,198
ทั้งเจ้าของบ้าน ทั้งพ่อฉันเอาแต่ถาม

1413
01:28:07,282 --> 01:28:09,826
ว่าจะเริ่มขนของของฉันออกเมื่อไหร่ดี

1414
01:28:09,909 --> 01:28:12,704
และฉันก็ลังเลสุดๆ เลยค่ะ

1415
01:28:13,288 --> 01:28:15,456
เพราะอะไรไม่รู้

1416
01:28:16,499 --> 01:28:19,460
ฉันรู้สึกผูกพันกับที่นั่นและถูกมันดึงดูดอย่างแรง

1417
01:28:21,587 --> 01:28:23,214
พอฉันมองย้อนกลับไป

1418
01:28:23,298 --> 01:28:25,842
วันสุดท้ายของชีวิตเธอมันช่างงดงามมากๆ

1419
01:28:25,925 --> 01:28:28,678
เราหัวเราะด้วยกันเยอะมาก

1420
01:28:28,761 --> 01:28:30,805
เราทำอาหารเช้ากับกาแฟ

1421
01:28:30,888 --> 01:28:32,890
เธอออกไปขี่จักรยาน

1422
01:28:32,974 --> 01:28:37,103
เราคุยกันเรื่องชีวิต ผู้ชาย และครอบครัว

1423
01:28:37,186 --> 01:28:42,317
และมันเป็นวันสุดท้ายที่งดงามจริงๆ

1424
01:28:42,400 --> 01:28:44,485
สำหรับฉันมันศักดิ์สิทธิ์มากค่ะ

1425
01:28:45,570 --> 01:28:48,448
ฉันอยากรักษาเรื่องนั้นไว้

1426
01:28:49,949 --> 01:28:51,492
ฉันรู้สึกถึงเธอได้ที่นั่น

1427
01:28:51,576 --> 01:28:54,620
สัมผัสความสุขของเธอได้ที่นั่น

1428
01:28:55,413 --> 01:29:00,084
และฉันสามารถรับมันมา ดึงมันมาใช้ได้

1429
01:29:00,793 --> 01:29:04,339
ฉันคิดว่าเธอคงภูมิใจ
เธอคงภูมิใจที่ฉันไม่ได้ยอมแพ้

1430
01:29:12,555 --> 01:29:16,017
ตอนเป็นเด็ก ผมไปเบิร์กกับโมไรอาห์
และตอนนี้ก็มาเป็นโค้ช

1431
01:29:16,601 --> 01:29:18,144
ตั้งแถวที่เส้นแดงนะ

1432
01:29:19,228 --> 01:29:21,564
การได้อยู่กับเด็กๆ ในชุมชน

1433
01:29:22,482 --> 01:29:25,193
มันไม่เพียงแต่ดีต่อใจในหลายๆ แง่

1434
01:29:25,276 --> 01:29:28,112
มิลลีส์ไปทริลเลียม ไปแมคกิลล์

1435
01:29:28,196 --> 01:29:30,490
ไปมูสดูซ ไปโมไรอาห์แอสเซนต์

1436
01:29:31,908 --> 01:29:34,660
ผมคิดถึงสิ่งที่โมพูดอยู่บ่อยๆ

1437
01:29:36,287 --> 01:29:40,124
เวลาที่ผมอยากหลุดพ้นจากปัญหา

1438
01:29:40,208 --> 01:29:43,586
พี่จะบอกให้ผมไปปั่นจักรยาน

1439
01:29:45,463 --> 01:29:48,424
พยายามสร้างโมเมนตัมให้ได้สักหน่อย

1440
01:29:50,176 --> 01:29:53,054
แล้วขยับไปทีละก้าว

1441
01:30:01,479 --> 01:30:05,191
เมื่อทางเริ่มชันขึ้น ก็ถึงเวลาต้องฮึดกันหน่อย

1442
01:30:06,109 --> 01:30:09,612
เพื่อค้นหาเกียร์ถัดไปซึ่งหายากยิ่งในตัวของเรา

1443
01:30:12,490 --> 01:30:16,869
ฉันเลยปิดสมองแล้วให้ร่างกายนำทาง

1444
01:30:18,037 --> 01:30:21,499
ทุ่มพลังงานทุกส่วนไปไว้ที่ขา

1445
01:30:21,582 --> 01:30:24,627
ขณะออกแรงปั่นสุดกำลังเท่าที่มนุษย์จะทำได้

1446
01:30:27,922 --> 01:30:33,094
ฉันมุ่งหน้าไปต่อสู่จุดที่ลึก
และมืดมิดซึ่งมีแต่ความว่างเปล่า

1447
01:30:36,180 --> 01:30:40,268
ฉันเชื่อว่านี่คือหนึ่งในความรู้สึก
ที่นักปั่นทุกคนต่างมีชีวิตอยู่เพื่อมัน

1448
01:30:41,227 --> 01:30:42,520
การรีดพลังจนหมดสิ้น

1449
01:30:46,023 --> 01:30:47,984
มันเป็นความย้อนแย้งที่งดงาม

1450
01:30:48,067 --> 01:30:51,529
การรีดพลังตัวเอง
กลับเป็นประสบการณ์ที่เติมเต็มได้

1451
01:30:53,406 --> 01:30:56,492
นี่คือหนึ่งในจุดที่ฉันชอบของการแข่งมาโดยตลอด

1452
01:30:57,368 --> 01:30:59,954
และฉันก็ตั้งตารอที่จะมีช่วงเวลาแบบนี้อีกครั้งแล้ว

1453
01:31:26,022 --> 01:31:29,066
สู้เขาโม สู้เขา ขึ้นไปเลย

1454
01:31:29,609 --> 01:31:31,068
เยี่ยมโม!

1455
01:31:35,698 --> 01:31:38,201
โม ไปเลยโม!

1456
01:31:38,284 --> 01:31:41,287
ขึ้นเนินไปเลย สู้เขา โม!

1457
01:31:41,913 --> 01:31:44,499
ไปๆ!

1458
01:32:16,656 --> 01:32:19,700
(ในปี 2023 ครอบครัววิลสัน
ได้ก่อตั้งมูลนิธิโมไรอาห์ วิลสันขึ้น)

1459
01:32:19,784 --> 01:32:21,661
(เพื่อรำลึกถึงโมไรอาห์และสิ่งที่เธอทิ้งไว้)

1460
01:32:21,744 --> 01:32:24,372
(และสานต่อความตั้งใจของเธอ
ในการทำเพื่อชุมชนต่อไป)

1461
01:32:25,164 --> 01:32:27,166
(มูลนิธิส่งเสริมการใช้ชีวิตที่มีสุขภาวะ)

1462
01:32:27,250 --> 01:32:29,961
(และการสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชน
ผ่านการสนับสนุนองค์กร)

1463
01:32:30,044 --> 01:32:33,381
(ที่มุ่งขยายการเข้าถึงกิจกรรมสันทนาการ
กีฬาและโปรแกรมการศึกษา)

1464
01:32:33,965 --> 01:32:37,218
(ปั่นเพื่อนโม)

1465
01:35:12,832 --> 01:35:16,585
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์