Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ԴԵՏԵԿՏԻՎ ՈՉԽԱՐՆԵՐԸ
Սիրելի՛ Ռեբեկա,
…ես գիտեմ, որ դու շատ հարցեր ունես:
Ես նույնպես:
Իրոք որ, կյանքը լի է գաղտնիքներով:
Բայց եթե անգամ լիներ մեկ պատասխան Տիեզերքի բոլոր հանելուկներին,
երջանկության միակ գաղտնիքը,
ինձ համար կհնչեր այսպես․
Ոչխարներ:
Չէ, լուրջ:
Իսկապես` ոչխարներ:
Լավ, լավ, գալիս եմ:
Նախորդ նամակում հարցրել էիր՝ արդյո՞ք իմ ոչխարների մեջ կան յուրահատուկներ:
Դե, նրանք բոլորը յուրահատուկ են, դրա համար ես յուրաքանչյուրին անուն եմ տվել
Օրինակ`
երկու կռվարար երկվորյակներին անվանել եմ Ռոնի և Ռեջի:
Իսկ հպարտ, լրջամիտ ոչխարին՝ Սըր Ռիչֆիլդ:
Ամպիկն ամենափափուկն է:
Նա իմ աստղիկն է:
Զորան ամենահետաքրքրասերն է:
Մոփլը ամենահամբերատարն է:
Եվ Բրդաչքը…
Դե, որովհետև ավելի լավ բան չմտածեցի:
Եվ… Այո, ես ասացի, որ բոլորը յուրահատուկ են,
բայց պետք է խոստովանեմ, որ իմ երկու ոչխարները ամենայուրահատուկն են
Ահա Սեբաստիանը:
Իմ ամենախոշոր ոչխարը,
Ինչպես և ես, նա միայնակ է:
Ինչ-որ պահի նա ինչ-որ տեղ է գնում…
բայց անխտիր… վերադառնում է:
Եվ, վերջապես, Լիլին:
Իմ խելոքը:
Միշտ ասես կարդում է մտքերս
ու սրտիս զգացմունքները:
Նա, ինչպես ոչ ոք, պարգևում է ինձ այն
հանգստությունը, որը հայտնի է միայն հովիվներին
Հանգստություն, որը գալիս է,
երբ խնամում ես աշխարհի ամենաբարի արարածներին:
Ամեն օրը սկսվում է նրանց առողջության մասին հոգ տանելով:
ԿԵՐ ՈՉԽԱՐՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ
Ես նրանց լավ եմ կերակրում…
խուզում եմ…
Փորձում եմ հնարավորինս զբաղեցնել:
Երբ ես արթնանամ, Դե, ես գիտեմ, որ ես կլինեմ
Կլինեմ այն մարդը, ով արթնանաում է քո կողքին
Եվ ես նրանց դեղամիջոց եմ տալիս, որը նրանք հաստատ կգովեին…
…եթե խոսել իմանային:
Ժամանակն է դեղ խմելու, եղբայր: Ապրե՛ս:
Իսկ երբ գործերն ավարտված են, և արևը մայր է մտնում,
ես գիրք եմ ընտրում, որպեսզի բարձրաձայն կարդամ նրանց համար:
Դետեկտիվ վեպեր, միստիկա: Այն ամենը, ինչ ինքս պաշտում եմ:
«Ես գիտեմ, թե երբ են սպանել Ռոդնի Հոլլինգսհեդին,
և ես գիտեմ, թե ով է իսկական մարդասպանը»։
Ինձ դուր է գալիս մտածել, որ նրանք հետևում են սյուժեին, բայց…
…ես հասկանում եմ, որ որքան էլ հրաշալի լինեն նրանք, նրանք ընդամենը…
ոչխարներ են:
Ո՛չ, այսքանով վերջ:
Դե: Առաջ ընկեք:
Հանգուցալուծումը վաղը կկարդամ:
Դե ինչո՞ւ նա կանգ առավ։
Այնտեղ արդեն պետք է տային մարդասպանի անունը:
Ծաղրանք է: Դա սպասուհի՞ն է, այո՞:
Իհարկե, սպասուհին է:
Ո՛չ, ո՛չ, ո՛չ: Մարդասպանը այգեպանն է:
Անընդհատ խոտ է հնձում, բայց երբեք չի ուտում այն:
Կասկածելի է:
Պարզից էլ պարզ է՝ բժիշկն է մեղավոր:
Դե չէ, այն կասկածելի մորաքույրն է:
Կասկածելի մորաքույրը նախանցյալ վեպում էր, հանճա՛ր:
Չեմ հավատում, որ մենք նույն ծնողներից ենք:
Օ՜, դե վերջ:
Այո՛:
Նորից սկսեցին:
Դուք բոլորդ… սխալվում եք:
Ես կռահել էի դեռ երկու գլուխ առաջ:
Ըհը՜, ըհը՜: Սպասուհի՞ն:
Դե ո՛չ:
Եղբորորդին՝ Բերթի Հոլլինգսհեդը:
Բայց Լիլի, չէ՞ որ դետեկտիվն ապացուցեց, որ Բերթի Հոլլինգսհեդի դեմ բոլոր
հանցանշանները շինծու են, և դրանք կեղծել է իսկական մարդասպանը:
Հենց դա է որ կա:
Ախր դա ակնհայտ է:
Որպեսզի խուսափի մեղադրանքից, նա ինքն է կեղծել հանցանշանները:
Բերթի Հոլլինգսհեդը՝ ահա իսկական մարդասպանը:
Է՜յ: Այդպես արդար չէ:
Վաղը Ջորջը կվերջացնի վեպը, և դուք կտեսնեք:
Իսկ ես կարծում եմ՝ սպասուհին է:
«Բերտին հիանալի գիտեր, որ ըստ օրենքի,
մարդուն չի կարելի երկու անգամ դատել նույն հանցագործության համար:
Ուստի, մեղադրանքից խուսափելու համար, նա ինքն էր կեղծել հանցանշանները:
Բերթի Հոլլինգսհեդը՝ ահա իսկական մարդասպանը»։
Իմ ոչխարների մեծ մասն օրերն անցկացնում է կա՛մ ուտելով,
կա՛մ ուտելիքի մասին մտածելով:
Բայց ես ունեմ երեք չարաճճի գառնուկ՝ անսպառ էներգիայով:
Ուրախ ու անհոգ փոքրիկներ, որոնք ծնվել են գարնանը:
Առհասարակ, գրեթե բոլոր գառնուկները ծնվում են գարնանը:
Սակայն ես ունեմ մեկ գառնուկ, որը ծնվել է ձմռանը:
Օ՜: Ողջո՛ւյն:
-Ես Դեյզին եմ: -Ես Օլիվերնը:
-Ես Փիքլզն եմ: -Իսկ քո անունն ի՞նչ է:
Ը՜մ, ես անուն չունեմ:
Կուզե՞ս մեզ հետ խաղալ:
Ո՛չ: Ո՛չ: Կորի՛ր այստեղից:
Չհամարձակվե՛ք խաղալ ձմեռային գառնուկի հետ:
Նրա տեղը մեր հոտում չէ:
Միայն ոչխարներին հասկանալի պատճառներով,
հոտը հաճախ մերժում է ձմռանը ծնված գառնուկին:
Հանգիստ: Արի ինձ մոտ:
Երևի որովհետև ձմեռային գառնուկները… ուրիշ են:
Գերազանց է: Կեր:
Ես հարց ունեմ:
Ինչո՞ւ է Ջորջը միշտ այդպես փայփայում նրան:
Պարզապես Ջորջը ոչխար չէ:
Եվ նրան չեն բացատրել ձմեռային գառնուկների մասին:
Օ՜, և վերջինը․ Եթե ընդունես իմ հրավերը,
ես ապրում եմ Դենբրուք քաղաքից ոչ հեռու:
Այստեղ կան իրենց յուրահատուկ տիպարները:
Օրինակ…
Ողջո՛ւյն, Կալեբ:
Կալեբը նույնպես հովիվ է:
Բարի լույս:
Չեմ սիրում նրան:
Հեմը՝ մսագործը:
Նրան շատ չեմ սիրում:
Բեթը՝ հյուրանոցի տիրուհին:
Նա ինձ չի սիրում:
Օ՜, տեղնուտեղը կսպանեի:
Թիմը՝ ոստիկան:
ՇՈԿԵՐ
Հիմարիկ է:
Եվ քահանա Հիլքոութը, որն իրեն մարդկանց հովիվ է երևակայում:
Մենք բարդ հարաբերություններ ունենք:
Իսկ այսօր կկարդանք… կորած ոչխարի առակը:
Ջո՛րջ, որոշեցիք միանա՞լ:
Տիրոջ տանը բոլորի համար տեղ կա:
Անգամ մսագործների՞, հը՞:
Դե, ես այստեղ անելու բան չունեմ:
Ես եկել եմ պարտքս վերադարձնելու:
Հին ու բարի Ջորջ:
Բայց բավական է մարդկանց մասին խոսել:
Ես ուզում եմ քեզ ցույց տալ իմ հոտը:
Նրանք երազում են քեզ տեսնել:
Եվ ես նույնպես:
Շուտ արի:
Սիրով՝ Ջորջ:
Ամպի՞կ
Ես հարց ունեմ:
Խատուտիկներից իմ թարթիչներն էլ այսպես սիրո՞ւն կլինեն:
Ոչ, թարթիչների համար դրանք անօգուտ են…
բայց… բրդի հետ հրաշքներ են գործում:
Նայի՛ր Բրդաչքին:
Նա միայն խատուտիկներ է ուտում:
Օ՜, ահա թե սա ինչ է: Պարզ է:
Պետք է մի քիչ խատուտիկ թողնել Սեբաստիանի համար: Նա արդեն մեկ շաբաթ է թափառում է:
Ու ի՞նչ: Նոր Ջորջը նրան բերել էր անհայտ տեղից,
իսկ նա սկսեց անընդհատ քաղաք գնալ:
Դե թող սոված մնա:
Այն, որ մենք նրան չենք հետաքրքրում, չի նշանակում, որ չպետք է նրա մասին հոգ տանենք
Սեբաստիանը մեր հոտի մի մասն է:
Օ՜, օ՜, նայե՛ք: Կալեբն է:
Շնիկնե՛ր: Շնիկնե՛ր: Շնիկնե՛ր:
Շնիկնե՜ր, շնիկնե՜ր, շնիկնե՜ր, շնիկնե՜ր, շնիկնե՜ր:
Կալե՛բ: Բոլորդ այստե՛ղ:
Օ՜, ես միշտ խենթանում եմ նրա հոտից:
Բրդյա սվիտերների բույր է:
Ը՜մ: Եվ նրանք այնպես գեղեցիկ են ներկված:
-Տա՞նն ես: -Գնա՛ այստեղից:
Հրաշալի է:
Նա այնքան նոր է, գեղեցիկ և փայլուն:
Մտածում ես այն, ինչ ե՞ս:
-Ուզում եմ պոզահարել: -Ես էլ եմ ուզում, էլ չեմ համբերում:
Ռե՛ջի: Ռո՛նի:
Դուք գիտեք կանոնները: Մենք պոզահարում ենք միայն այն դեպքում, եթե
Եթե պոզահարելու համար ծանրակշիռ պատճառ կա:
Ահա, այսպես:
Կալեբն այս ամիս արդեն երրորդ անգամ է գալիս
Եվ նրա նպատակը կարող է լինել միայն մեկը:
Միավորել հոտերը:
-Միավորել հոտերը: -Նոր ոչխարներ:
-Նոր մարգագետիններ: -Եվ շնիկնե՞ր:
-Ես դեռ մտածում եմ: -Ինչքա՞ն կարելի է մտածել…
Ես քեզ հնարավորություն տվեցի, բայց դու ինձ խաբեցիր, Կալե՛բ:
-Է՜յ: է՜յ: -Ինձնից հեռու մնա:
Դե, կարծես թե հոտերի միավորում չի լինելու:
Ես այնքա՜ն ուրախ էի: Իսկ հիմա ինձ համար տխուր է և դառը:
Ուզում եմ ամեն ինչ մոռանալ:
Համաձայն եմ: Լրիվ հիասթափություն է:
Եվ այսպես, ժողովո՛ւրդ,
մեր ընտրությունն է՝ երեք հաշվին մոռանալ Կալեբի ժամանումը:
Մեկ… երկու…
Բա Մո՞փլը: Նա չի կարողանում մոռանալ:
Ինչո՞ւ:
Խեղճ Մոփլ:
Նա ծնվել է սարսափելի արատով:
Ի տարբերություն մեզ՝ նա չի կարող ընտրել ինչ-որ բանը մոռանալ:
Օ՜, այո:
Մո՛փլ, երբ մենք մոռանանք, խնդրում եմ, չհիշեցնե՛ս մեզ այդ մասին:
Համոզվա՞ծ ես: Սա հո մղձավանջ չէ՞:
Դե, հաճելի բան էլ քիչ կա, այսպես ավելի լավ կլինի:
Պատրա՞ստ եք:
Մեկ:
Երկու:
Երեք:
Ամպի՞կ:
Ես հարց ունեմ:
Խատուտիկներից իմ թարթիչներն էլ այդպես սիրո՞ւն կլինեն:
Ոչ, թարթիչների համար դրանք անօգուտ են…
-Բայց… բրդի հետ հրաշքներ են գործում: -Բայց բրդի հետ հրաշքներ են գործում:
Ամեն ինչ կարգին է:
Ամեն ինչ լավ կլինի, խոստանում եմ:
Պարզապես…
Ես չգիտեմ:
Դե, պարզապես ես հույս ունեի, որ շուտով փոփոխություններ կլինեն:
Բայց դու մի՛ անհանգստացիր:
Ձեզ հետ ամեն ինչ լավ կլինի:
Ինձ հետ՝ նույնպես:
ԴԵՆԲՐՈՒՔԻ ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ՏՈՆԱՎԱՃԱՌ
Ողջույն:
Օ՜, ինչպիսի մարդիկ: Ինչ-որ հետաքրքիր բան կա՞:
Դե, երկուշաբթվա համար փոստը քիչ է: Միայն հաշիվներ և գովազդ:
ՊԱՐՈՆ ՋՈՐՋ ՀԱՐԴԻԻՆ ԴԵՆԲՐՈՒՔ ՄԻԴՈՈՒ
Ջո՛րջ: Իսկ ո՞ւմ է նա նամակներ ուղարկում:
Դե, ես չպետք է ասեմ, բայց…
Օրիորդ Ռեբեկա Հեմփսթեդին: Ամերիկա:
Նրանք այդ անձնավորության հետ արդեն ամիսներ շարունակ նամակագրություն են վարում:
Ու…
Դե՛:
Հոտ քաշի՛ր:
Վարդի հոտ է գալիս:
Սրանք սիրային նամակներ են:
Պատկերացնո՞ւմ ես:
Մեր փնթփնթան Ջորջ Հարդին, պարզվում է, ռոմանտիկ է:
Ով կմտածեր:
Այ քեզ Ջորջ:
Ասա է:
-Հաջողությո՛ւն: -Ըհը, քեզ էլ:
Առայժմ:
-Օ՜: Բարև ձեզ: -Բարև ձեզ:
Է՜, ես մայրաքաղաքից եմ եկել Դենբրուքի Մշակութային Տոնավաճառին:
Օ՜, հիանալի է:
Այն այստեղ է:
Եկե՛ք:
Այստե՞ղ… Այսինքն, ինչպե՞ս թե:
Բարի գալուստ Դենբրուքի Մշակութային Տոնավաճառ:
ԲԵԹ ՓԵՆՆՈՔԻ ՕՐԻԳԻՆԱԼ ԿՏԱՎՆԵՐԸ
Սա կատա՞կ է:
Սա մեր մշակութային ժառանգությունն է:
Ի՞նչ… Սա ի՞նչ է: Վերա… «Վերադա՞րձ Օզ»:
Աշխարհի լավագույն ֆիլմն է:
Եվ այն նկարահանել են այստեղից քառասուն մղոն հեռավորության վրա:
Ըստ հանդիսատեսի գնահատականների՝ այն առաջին մասից ուժեղ է:
Չեմ նայել:
Ինչպե՞ս: Բոլորն են նայել այդ գլուխգործոցը:
Լավ, կներեք: Բայց ինչո՞ւ հսկայական պաստառ կախել դրա համար:
Որպեսզի մարդիկ գան: Թե չէ ի՞նչ փառատոն… առանց մարդկանց:
Բայց սա փառատոն չէ: Ընդհանրապես:
Սրանք պարզապես ծածկի տակ դրված սեղաններ են
Որոշե՞լ եք ինձ սովորեցնել՝ ինչպես բիզնես վարել:
Ո՛չ:
Դուք ճիշտ եք: Կներե՛ք:
Մենք… սխալ սկսեցինք:
Ը՜մ… Իմ անունը Էլիոթ Մեթյուզ է: Ես «Գազեթի» լրագրողն եմ:
Կրտսեր լրագրող:
Լավ: Վերջ: Ես մահախոսականներ եմ գրում:
Բայց ես երկար ժամանակ իսկական պատմություն էի փնտրում,
և իմ… իմ խմբագիրն ինձ տվեց… տվեց ինձ սա․
Ձեր… Դենբրուքի Մշակութային Տոնավաճառը:
-Դե՞: Կատարյալ է ախր: -Այո, հիանալի է:
Բայց ինձ երբեք պաշտոնի բարձրացում չեն տա այս
թյուրիմացության մասին հոդվածի համար: Պա՞րզ է
Շատ ափսոս:
Տասը: Կանխիկ:
Ինչի՞ համար:
-Մուտքը վճարովի է: -Մուտքը վճարովի է:
Տաս:
Թեկուզ ամբողջը…
Ամբողջը վերցրե՛ք:
Այ քեզ…
Խենթ է:
ԲԱՐԻ ԳԱԼՈՒՍՏ ԴԵՆԲՐՈՒՔ
Օ՜, դե ո՞ւր է Ջորջը: Ո՞ւր է գիշերվա մեր վեպը:
Արդեն պետք է եկած լիներ:
Օ՜, այս ձայնի մեջ ոչ մի սարսափելի բան չկա:
Սըր Ռիտչֆի՞լդ:
Այո՛, ժամանակն է ձեզ պատմելու, գառնուկնե՛րս,
քանզի այսպիսին է կեցության օրենքը:
Այդ ամպերը մի ժամանակ ոչխարներ էին, ինչպես մենք:
Եվ հենց տեսնում են, որ հողը չորացել է,
նրանք սկսում են իրենց պարը:
Որոտում են երկինքները, երբ ոչխարները անձրև են դուրս հանում նրանցից,
որպեսզի խոտ և վարսակ աճի:
Բոլոր ոչխարնե՞րն են վերածվում ամպերի:
Այո՛, Փիքլզ: Բոլոր-բոլորը:
Մի օր ես էլ ամպ կդառնամ, ինչպես ծնողներս ինձնից առաջ:
Սակայն…
ես չգիտես ինչու… չեմ հիշում այն օրը,
երբ ծնողներս ամպ դարձան:
Մո՛փլ, դու հո ամեն ինչ հիշում ես:
Դա հրաշալի օր էր, չէ՞:
Դե, այո՛: Իհարկե:
Նրանք հրաժեշտ տվեցին և ուրախ-ուրախ գնացին երկինք՝
դառնալով երկու չքնաղ ամպ,
որոնք այնտեղից կնայեն մեզ…
սիրով:
Հավերժ:
Շնորհակալությո՛ւն:
Ահա և անձրևը:
Ինչպես և պետք է լիներ:
Այո՛:
Ամեն ինչ հենց այնպես է, ինչպես պետք է լինի:
ԳԻԼՅԱՐԴԻ ՄՍԱՄԹԵՐՔ
Կան նաև դրական կողմեր, գիտե՞ք: Իդեալական ժամանակ եք ընտրել այստեղ մնալու:
Դենբրուքի Մշակութային Տոնավաճառն է ընթանում:
Ձեր բախտը բերել է:
Անցյալ հանգստյան օրերին ես քրոջս հետ էի, և մենք տեղական պանիր կերանք:
Այն շատ ավելի համեղ էր, քան այն,
ինչ վաճառում են մայրաքաղաքի այդ գլամուր պանրի խանութներում:
Իմ քույրն ասաց, որ ինքը…
Դուք դա տեսա՞ք:
Ի՞նչը:
ԲԱՐԻ ԳԱԼՈՒՍՏ ԴԵՆԲՐՈՒՔ
Ուռա՜: Արթնացա՛ր:
Ես քանի՞ անգամ եմ ձեզ խնդրել այսպես չանել:
Մենք մոռացել էինք:
Մենք մոռացե՜լ էինք:
Դե բնականաբար:
Նայե՛ք: Շուտ, ցատկե՛ք այստեղ:
-Սպասի՛ր: -Սպասե՛ք, ես ձեզ հետ եմ:
Երբ ես արթնանամ
Ես կլինեմ այն մարդը, ով արթնանում է քո…
Լիլի՞: Ի՞նչ ես դու…
Կարծես սա խաղ է: Մի՛ շարժվիր:
Առաջինը, ով շարժվի` պարտվում է:
Նա չի խաղում մեզ հետ:
Բայց այդ դեպքում ի՞նչ է անում նա:
Լիլի
Նա մահացած է:
Ջորջը մահացել է:
Ի՞նչ… Ինչպե՞ս թե մահացել է:
Նման բան չի լինում:
Միայն գրքերում:
Թե՞ լինում է:
Մարդիկ մահանո՞ւմ են:
Նա կվերածվի՞ ամպի:
Ո՛չ: Միայն ոչխարներն են վերածվում:
-«Մահացե՞լ է»: -«Մահացե՞լ է»:
Այդպիսի բան լինո՞ւմ է:
Կարծես թե:
Նշանակում է՝ ոչխարնե՞րն էլ կարող են մահանալ:
Ո՛չ, Փիքլզ, մենք վերածվում ենք ամպերի, բայց…
Ջորջին չի կարելի մահանալ:
Ո՞վ ինձ դեղ կտա: Ես ջրծաղիկ եմ:
Ի՞նչ ջրծաղիկ:
Ահա այս ջրծաղիկը:
Սարսա՜փ:
Դուք առհասարակ հասկացա՞ք՝ ես ինչ ասացի:
Ջորջն այլևս չկա:
Նա այլևս երբեք չի վերադառնա:
Բայց չէ՞ որ Ջորջը մեր հովիվն է: Ի՞նչ ենք անելու:
Դու աշխարհի ամենախելացի ոչխարն ես, Լի՛լի, ասա՛ մեզ՝ ինչ անել:
Մենք միայն մեկ ելք ունենք․
Մենք պետք է մոռանանք Ջորջին:
Ի՞նչ: Բայց, Լի՛լի, սա հո Ջորջն է: Մենք չենք կարող պարզապես…
Նրա մասին հիշելը չափազանց ցավոտ է: Ես չեմ դիմանա:
Նա ճիշտ է: Ոչխարները ստեղծված չեն նման տառապանքների համար:
Եվ ճիշտ կլինի նրան մոռանալը:
Երեք հաշվին:
Է՜, բայց սպասի՛ր: Պետք չէ… չէ…
Մեկ:
Ո՛չ, ո՛չ, ո՛չ, խնդրում եմ, սպասե՛ք: Սա Ջորջն է ախր:
Երկու:
Դուք նրան չեք մոռանա:
Սեբաստիան:
Մի՞թե մտածում էիք, որ թույլ կտամ ձեզ այսպես հեշտությամբ մոռանալ իմ հովվին:
Նա մեր հովիվն էլ էր, Սեբաստիան:
Մենք բոլորս սիրում էինք նրան:
Բայց այս ցավին անհնար է դիմանալ:
Եվ մենք ընտրում ենք մոռանալը:
Միայն ոչ Ջորջին:
Դուք կհիշեք նրան, որովհետև պարտավոր եք…
նրան հարգանքի տուրք մատուցել:
Բո՞ւրդ մատուցել:
Ո՛չ, բուրդ… ը՜մ… Հարգել հիշատակը:
Հատակը ի՞նչ:
Հի-շա-տա-կը: Դա մեր պարտքն է:
Չի կարելի, որ չարը հաղթանակի բարու նկատմամբ:
Ուժեղներին չի կարելի ճնշել թույլերին:
Իսկ ընկերներին չի կարելի… մոռանալ:
Ջորջն իմ հավատարիմ ընկերն էր:
Եվ ես հավատարիմ կմնամ նրան:
Համաձայն եմ: Ջորջը միշտ բարի էր իմ հանդեպ:
Բոլորիդ հանդեպ:
Դրա համար էլ ձեզ պահում էր միայն բրդի համար:
Իսկ էլ ինչի՞ համար պետք է ոչխար պահել:
Ոչ մի բանի: Միայն հիանալի բրդի համար:
Ու՜, ու՜: Ես հարց ունեմ:
Ո՞րն է մարդու կյանքի իմաստը, եթե այն կարող է ավարտվել մեկ ակնթարթում:
Մարդիկ առհասարակ ինչի՞ համար են պետք:
Ո՞վ է նրանց ստեղծել: Ո՞վ է ստեղծել մեզ:
Ի՞նչ կա ծառերի ներսում, որտե՞ղ է լուսինը ցերեկով,
և ինչո՞ւ սպանեցին Ջորջին:
«Սպանեցի՞ն»: Ինչպե՞ս թե սպանեցին:
Նրա վեպերում մահացածները միշտ սպանված էին լինում:
Ո՛չ, ո՛չ, Զո՛րա:
Դրանք բոլորը հնարված են, իսկ սա իրականություն է:
Ես ճի՞շտ եմ, Լի՛լի:
Այո՛, իհարկե: Ոչ մի պատճառ չկա կարծելու, որ Ջորջին…
Նրա գլխարկը:
Ես եկել էի նրա հետ պայմանագիր ստորագրելու: Եվ գտա նրան այստեղ:
Չե՞ք ցանկանում ինչ-որ բան ասել:
Ոչ:
Կալե՛բ:
Իսկ մսագործն այստեղ ի՞նչ է անում:
Հինգ:
Վեց:
Ուզում է ոչխարներին տանել:
Տասնհինգ:
Տասնվեց:
Լի՛լի: Ի՞նչ ես մտածել:
Գուցե սա հիմարություն է, բայց…
Իմ մտքից դուրս չեն գալիս Ջորջի գլխարկն ու թիկնոցը:
Դրանք նրա վրա չեն:
Հենց այդ է: Նա դուրս էր եկել փոթորկին: Ինչո՞ւ նա դրանք չէր հագել:
Միայն եթե…
Բարձրացրո՛ւ ինձ:
Ի՞նչ:
Ասում եմ՝ ափսոս, որ սա չեմ մոռանալու:
Ինչ-որ բան տեսնո՞ւմ ես:
Տեսնում եմ ամեն ինչ… Եվ նույնիսկ ավելին:
Կներե՛ք…
Բարի լույս:
Կներեք, իսկ ինչո՞ւ եք դեռ քաղաքում:
Մեքենան էի նորոգում: Սա ո՞վ է:
Նրա անունը Ջորջ Հարդի էր: Հովիվ էր:
Ի՞նչ է պատահել:
Հավանաբար՝ ինֆարկտ:
Այստեղից աղմկոտ հոդված չես սարքի:
Եվ ի՞նչ, ոչ մի տարօրինակ բան չնկատեցի՞ք:
Ո՛չ: Ես ամեն ինչ զննել եմ:
Ֆուրգոնի շուրջը:
Եվ ֆուրգոնի տակ:
Իսկ ֆուրգոնի ներսո՞ւմ:
Կարելի է նայել:
Կարծում եմ՝ ձեռքով պետք չէ…
Ի՞նչ:
Դե… մատնահետքեր…
Ճիշտ է: Քրեագիտություն:
Այո:
Դե ինչ, այստեղ ամեն ինչ մաքուր է:
Սպասե՛ք, սպասե՛ք:
Այսինքն՝ մարդն ինֆարկտ է ստանում, բայց վեր է կենում և դո՞ւրս է գալիս փողոց:
Գուցե նրա նոպան փողոցո՞ւմ է բռնել:
Ո՛չ, ո՛չ: Դա եղել է այստեղ:
Նա շրջել է բազկաթոռը:
Եվ նա մենակ չէր:
Եվ նա մենակ չէր…
Դե գնացի՛նք արդեն:
Նա ինֆարկտ է ստացել:
Այնպիսի տպավորություն է, կարծես դիտավորյալ անտեսում եք հանցանշանները…
-Որոնք բացառում են դա: -Ի՞նչ, ի՞նչ:
Ինչի՞ն եք ակնարկում: Որ ես վախենո՞ւմ եմ, որ սա սպանություն է:
Վախենո՞ւմ եք:
Աստվա՜ծ իմ…
Ես… ես սպանությո՛ւն եմ ուզում Դենբրուքում: Օրական մի սպանություն:
Դա իմ երազանքն է:
Լսե՛ք, ես գիտեմ, որ Ձեր լրագրողական կարիերայի համար սկանդալ է պետք,
բայց կներեք…
Ջորջ Հարդիին չեն սպանել:
Ջորջ Հարդիին սպանել են:
Պարե՞կն ասաց, որ դա սպանություն է:
Ո՛չ: պարեկն ասաց՝ ինֆարկտ է, բայց նա սխալվում է:
Հա՜: Այսինքն՝ չկա… սպանության փաստ,
այլ կան… մի սմբակավորի ենթադրությունները:
Լավ:
Ջորջի մոտ մարդ կար, որին նա բավականաչափ մոտ էր ճանաչում, որպեսզի խմիչք առաջարկեր:
Եվ նա իրեն վատ զգաց:
Այն, որ հյուրը օգնություն չի կանչել, մատնանշում է նրա մեղավորությունը,
իսկ արտաքին վնասվածքների բացակայությունը մատնանշում է թույնը:
Նրա ափի վրայի կանաչ բիծը խոտերի մեջ պայքարի հետք է:
Մարդասպանը փախել է:
Ջորջը չի դիմացել թույնին և մահացել է:
Ինձ մոտ ամեն ինչ հստակ է:
պարեկը բացարձակ զրո է, ինչպես, ի դեպ, բոլոր դետեկտիվներում:
Ուստի ինչ-որ այլ մեկը պետք է միջամտի և բացահայտի այս գործը:
Ո՞վ:
Ջորջը կերակրում էր մեզ:
Ջորջը հոգ էր տանում մեր մասին:
Ջորջը սիրում էր մեզ:
Մենք ամեն ինչով պարտական ենք նրան:
Կարելի՞ է ավելի կոնկրետ:
Մեր հովվին սպանել են:
Եվ մենք կբացահայտենք այս գործը:
Ի՞նչն է ծիծաղելի:
Օ՜, հրաշալի է:
Դե, նախ և առաջ…
դուք ո-ո-ո՜չ-խարներ եք:
Լսեցի՞ր, դու ոչխար ես:
Ինչո՞ւ որոշեցիք, որ ձեր խելքը կհասնի սպանություն բացահայտել:
Դուք գիտե՞ք` մարդիկ ինչպես են անվանում
իրենց ցեղակիցներին, ովքեր ի վիճակի չեն մտածել
Բադե՜ր
Ոչխարնե՜ր:
Իսկ դո՛ւ, «Աշխարհի ամենախելացի ոչխար»:
Այս աշխարհում դու որտե՞ղ ես եղել:
Այստե՞ղ: Եվ այնտե՞ղ:
Խնդրում եմ,
վերադարձե՛ք ձեր խոտին, խատուտիկներին և ցերեկային քնին,
իսկ սպանությունների հետաքննությունը թողեք մարդկանց:
Դե ի՞նչ: Սկսե՞նք զննումը:
Փնտրե՛ք հետքեր: Հանցանշաններին չկպնել:
Եվ մի՛ կերեք հանցագործության վայրը:
Սա ի՞նչ է:
Ժողովո՛ւրդ: Կարծես ես հանցանշանի մեջ եմ:
Ա՜յ քեզ բան:
-Լավ, մոռացանք հանցանշանների մասին: -Ժողովո՞ւրդ:
Գուցե ձեզնից մեկն ինչ-որ բան է տեսել սպանության գիշե՞րը:
Ըմ, ես եմ տեսել:
Ես քեզ եմ տեսել, Սեբաստիան:
Դա սեբաստիանն էր:
Մարդասպա՛ն:
Այո՛: Ես եմ եղել:
Ես մտա մի դռնով, որով չեմ տեղավորվի, նստեցի բազկաթոռին, որն ինձ չի դիմանա,
և սպանեցի իմ հովվին հենց այնպես…
աննկատ թույնի կաթիլներ քամելով նրա բաժակի մեջ…
սրա… օգնությամբ:
-Այո՛, տրամաբանական է: -Ի՞նչ է կատարվում:
Հարցնում եմ` որևէ մեկը մարդկանց տեսե՞լ է:
Ես տեսել եմ Ջորջի ուրվականը:
-Այս ի՞նչ զառանցանք է: -Իրո՛ք:
Ուրվականը բարձրացավ նրա մարմնից:
Ինձ չհաջողվեց տեսնել նրան մթության մեջ,
բայց նրանից Ջորջի հոտն էր գալիս և…
Ձմեռային գառնուկ, հիմա կատակելու ժամանակը չէ:
Զանգո՞ւմ են: Երկու օր առաջ էին զանգում:
Նրանք զանգում են, երբ պետք է հավաքել քաղաքացիներին:
Դա Ջորջի պատճառով է:
Իհա՛րկե:
Վեպերում մարդկանց միշտ կանչում են ժողովի, որպեսզի հայտնեն սպանության մասին:
Եվ մարդասպանը միշտ նրանց մեջ է լինում:
Մենք պետք է այնտեղ լինենք:
Իսկ դուք համարձակություն կունենա՞ք հեռանալ տնից:
Դուք այս մարգագետնից դուրս չեք եկել:
Ձեր սմբակները քայլել են միայն խոտի վրայով:
Տնից հեռանալը՝ պարզից էլ պարզ է:
Եվ մենք չենք վախենում:
-Մո՛փլ, այս ի՞նչ է: -Կարծես ճանապարհ է:
-Իսկ այն ինչի՞ց է: -Դե, հաստատ խոտից չէ:
Լիլի՞:
Այո՛:
Գալի՞ս եք:
Է՜, ես ուղղակի, է՜մ…
Դու առաջ ընկի:
Իսկ ինչո՞ւ ես գոռում:
Ես հո անմիջապես կողքիդ եմ:
Բայց կարծես այնքան հեռու լինես:
Ձեզ պարզապես պետք է անցնել ճանապարհը:
Ո՛չ: Ո՛չ, ես չեմ կարող:
Դա անհնար է:
Դու մեղավոր չես:
Մենք այն ենք, ինչ կանք:
Գուցե… մենք միասի՞ն անցնենք:
Հանո՞ւն Ջորջի:
Հանուն Ջորջի:
Միասին:
-Ես ուզում եմ հետ գնալ: -Ես էլ: Առաջ ենք գնում:
Ստացվե՜ց: Մենք հեռացանք տնից:
Տեսնո՞ւմ ես: Ոչխարներն ընդունակ են:
Ավելի ճիշտ՝ ընդունակ են ամեն ինչի:
Օ՜յ-օ՜յ-օ՜յ:
Մնաց ընդամենը երեք կիլոմետր:
Խնդիր չէ:
Իսկ այստեղ քանի՞ կիլոմետր էր:
Խոստովանեմ, որ տպավորված եմ:
Սպանությունը դու չես բացահայտի, բայց գոնե դուրս եկար մեծ աշխարհ:
Իհարկե, ես կբացահայտեմ սպանությունը:
Կավարտեմ… մինչև երեկո:
Ջորջը մեզ համար տասնյակ դետեկտիվ վեպեր է կարդացել,
և դրանք շատ պարզ կանոններ ունեն:
Մո՞փլ:
Հը՞: Օ՜: Առաջին:
Մարդասպանը վերադառնում է հանցագործության վայր:
-Երկրորդ: -պարեկությունը միշտ մեղադրում է եկվորին:
Օ՜, նրանք տանել չեն կարողանում եկվորներին:
Երրորդ:
Հայտնվում է անսպասելի անձնավորություն, և ամեն ինչ… փոխվում է:
-Չորրորդ: -Զոհն ամենակարևոր հանցանշանն է:
Այո՛… սա… իրոք պարզ է,
բայց դու կտեսնես, որ իրական աշխարհում
ամեն ինչ մի փոքր ավելի բարդ է, քան գրքերում:
Ի դեպ…
Բարի գալուստ Դենբրուք:
Սա ի՞նչ է:
Սա եկեղեցի է, որտեղ ապրում է Աստված անունով մեկը:
Ո՞վ է նա:
Այ սրա հետ կապված խառնաշփոթ է:
Աստված հովիվ է:
Եվ նա կարո՞ղ է մեր հովիվը դառնալ:
Ո՛չ, որովհետև նա նաև… գառնուկ է:
Ի՞նչ:
Եվ… նա անտեսանելի է:
Հացից մարմնով:
Եվ նա եղևնիներ է սիրում:
Եղևնինե՞ր է սիրում: Կուղբի՞ պես:
Այո:
Այսինքն՝ Աստված հացից անտեսանելի գառնուկ-կո՞ւղբ է:
Այո՛: Եվ կիրակի օրերին նրան ուտում են:
Խե՜ղճ Աստված:
Գիտեմ, որ գործուղումը մեկ օրով էր,
բայց ես գուցե պատահաբար գտել եմ իմ առաջին գործը սպանության մասին:
Վե՛րջ, ես պետք է գնամ, ժամանակն է:
Այստե՛ղ: Այստեղ մեզ չեն տեսնի:
Կտեսնեն-չեն տեսնի: Ո՞ւմ ես դու պետք:
Հարյուրերորդ անգամ եմ ասում՝ դու ոչխա՛ր ես
Դենբրուքի բնակիչներ:
Գիտեմ, խոսակցություններ են պտտվում, որ Ջորջ Հարդիի մահը կասկածելի էր:
Բայց ես չեմ կարող մեկնաբանել թունավորումը, քանի դեռ հետաքննությունը չի…
Այսինքն… Ջորջին սպանե՞լ են:
Գրո՛ղը տանի:
Իսկ թույնը պարզել հաջողվե՞լ է:
Մի խոսքով…
Մահվան պատճառ է դարձել «տաքսին» նյութը:
Այն պարունակվում է կենու հատապտուղներում:
Այդ ծառերն աճո՞ւմ են… շրջակայքում:
Հենց այնտե՛ղ:
Ստացվում է՝ մեզնից մե՞կն է նրան սպանել:
Ո՛չ, ո՛չ: Ո՛չ: Ո՛չ:
Հանգստացե՛ք: Սա գրեթե հաստատ եկվոր է եղել:
Ի՞նչ եղավ նրանց:
Պարեկ Դերի՞:
Պարեկ Դերի:
Այո՛:
Դե է՜, այո՛, պարեկը ես եմ:
Լիդիա Հարբո՞թլ: «Հարբոթլ և Բլո՞ւմ»:
Մենք խոսել ենք հեռախոսով: Ես հանգուցյալ Ջորջ Հարդիի փաստաբանն եմ:
Այո: Իսկ… իսկ դուք օրիո՞րդ…
Ես Ռեբեկա Հեմփսթեդն եմ:
Ես, ըմ… Ջորջի դուստրն եմ:
-Նա դո՞ւստր ուներ: -Ջորջը դո՞ւստր ունի: Օ՜:
Հայտնվում է անսպասելի անձնավորություն, և ամեն ինչ… փոխվում է:
Ձեր հեռախոսահամարը նշված էր էջի ներքևում:
Այդպես ես ձեզ գտա:
Դետեկտիվի հոտառություն:
Բայց դուք դետեկտիվ չեք:
Գիտեմ, բայց դա…
Դուք պարզապես նկատել եք փաստաթուղթը, որը բաց դրված էր փոքր ֆուրգոնի սեղանին:
Սա դժվար թե «հոտառություն» լինի, ճիշտ չե՞մ
Դե…
Եվ դուք նկատեցիք այդ փաստաթուղթը միայն երկրորդ անգամ Հարդիի ֆուրգոն մտնելուց:
Դե այո՛:
Ես վերադարձա այնտեղ… ամեն ինչ մանրամասն հետազոտելու:
պարեկական ժապավեն քաշեցի: Այն շատ կպչուն է:
Դա ոչ մեկի չի հետաքրքրում:
Դուք այն կարդացե՞լ եք: Գոնե աչքի անցկացրե՞լ եք:
Ո՛չ: Դա իմ գործը չէ:
Իսկ ահա այստեղ դուք սխալվում եք:
Այսօր ավելի ուշ ես կհրապարակեմ կտակը:
Ահա այն անձանց ցուցակը, որոնց ներկայությունը խնդրում եմ ապահովել:
Քահանա Հիլքոութ Հիլքոութ, Կալեբ Մերրոու…
Գրի՛ առեք:
Քահան Հիլքոութ, Կալեբ Մերրոու, Բեթ Փեննոք…
Հեմ Գիլյարդ, դուք և Ռեբեկա Հեմփսթեդը:
Ես մնում եմ «Կաքավ» հյուրանոցում:
Հրապարակումը տեղի կունենա այնտեղ ուղիղ ժամը հինգին:
Ժամը հինգին: Տասնյոթ զրո-զրո:
Ես ասացի ձեզ, որ Ռեբեկան ապրում է ԱՄՆ-ում,
և հանկարծ առանց որևէ պատճառի նա Դենբրուքում է
այն օրը, երբ դուք ինձ հայտնեցիք, որ նրա հայրը մահացել է:
Նշանակում է՝ նրա սպանության երեկոյան նա արդեն այս երկրում էր:
Բայց դուք ուշադրություն չդարձրիք դրան:
Դարձրե՛լ եմ:
Ո՛չ: Այո՛: Իհարկե, դարձրել եմ:
Սա Ձեր առաջին սպանությունն է… այնպես չէ՞:
Ի՞նչ:
Դուք ի՞նչ է, կարծում եք, որ ե՞ս եմ նրան սպանել:
Օ՜հ: Օ՜հ:
Այսինքն իմ… սպանության առաջին գո՞րծն է:
Եվ հիմա Դուք եք դրա համար պատասխանատու, պարեկ Դերի:
Կհանդիպենք ժամը հինգին:
Կհանդիպենք ժամը հինգին, օրիո՛րդ Հարբոթլ:
Տիկի՛ն Հարբոթլ:
Մենք պետք է գնանք հրապարակմանը:
Ահա «Կաքավ» հյուրանոցը:
Ես այստեղ… երբեմն ծաղիկներ եմ ուտում:
Եվ ես ոչ մի կերպ չեմ հասկանում, թե այստեղ գտնվելը մեզ ինչով կօգնի:
Վեպերում միշտ կտակ է լինում,
իսկ կտակում նշված մարդիկ միշտ կասկածի տակ են հայտնվում:
Ես պետք է դեմքեր տեսնեմ:
Ինչո՞ւ:
Պարզապես մարդիկ հաճախ են ստում, բայց նրանց աչքերը մատնում են նրանց:
Ճիշտ այդպես:
Մոփլ, քանի դեռ մենք այստեղ աշխատում ենք,
նայի՛ր շուրջդ, գուցե ավելի լավ պատուհան գտնես
Հասկացա:
Սկսե՞նք:
Ի՞նչ գիտեք ձեր հարազատ մոր մասին:
Նա գրել էր, որ նա մահացել է ինձ ծննդաբերելիս:
Որ ինքը շատ երիտասարդ էր, վախեցած և խեղճ, և նա…
…ինձ որդեգրման է հանձնել:
Եկեղեցու միջոցով, ի դեպ:
Ես նույնպես հարց ունեմ:
Կներե՛ք: Ը՜մ…
Նորից բարև ձեզ: Ը՜…
Ես այստեղ հաշվարկեցի,
դե մտքումս հաշվեցի,
որ դուք չէիք կարող այսօր Ամերիկայից այստեղ հասնել: Այդպես չէ՞:
Նշանակում է՝ դուք արդեն այս երկրում էիք երեկ…
երբ… Ջորջին սպանեցին:
Ես ձեզ չեմ մեղադրում, բայց ասեք, ես ճի՞շտ եմ:
Իսկ դուք շատ խելացի եք, դետեկտի՛վ:
Ո՛չ, ես դեռ դետեկտիվ չեմ:
Պարզապես պարեկ եմ, բայց…
դետեկտիվի հոտառությամբ:
Դե, ես, ը՜, ես, ը՜…
երկրում էի, բայց Դենբրուքում չէի եղել մինչև այսօր:
Ճշտող հարց․
Դուք ունե՞ք…
ընկեր:
Ինչպիսի՜ խղճուկություն:
Ի՞նչ: Ստանդարտ հարց է,
որը կտար ցանկացած քննիչ այս իրավիճակում:
Ծիծաղելի է, որ հարցրիք, ես… նոր եմ բաժանվել:
Օ՜, ինչ եք ասում:
Դու տեսնո՞ւմ ես այն, ինչ ես:
Դուստրը:
Նրա դեմքին ժպիտ է…
Բայց աչքերում վախ կա:
Իսկ երեկ ժամը քանիսի՞ն եք ժամանել:
Երեկոյան յոթի կողմերը և…
Կներե՛ք:
-Մի՛ անհանգստացեք: -Ես այսօր պետք է հանդիպեի նրան…
Ես այնքա՜ն ցնցված եմ:
-Շնորհակալություն: -Ահա էլի:
Շնորհակալություն:
Բավական է: Շնորհակալություն:
Պատուհան, պատուհան, պատուհան: Եթե ես պատուհան լինեի, որտե՞ղ կթաքնվեի:
Ու-ու-ո՜ւ: Բանջարեղեն:
Ողջույն: Ախ նչպիսի՜ ԳԱԶԱՐ է սա:
Օ՜: Օ՜, ո՛չ: Օ՜, ո՛չ, ո՛չ, ո՛չ, ո՛չ:
Նաև գրել էր, որ ես եղբայր ունեմ, երկվորյակ եղբայր, ը՜մ,
և որ նրան Հարավային Աֆրիկա են ուղարկել:
Բաժանված աֆրիկյան երկվորյակ: Սա ախր… …հանճարեղ է:
Իսկ Դուք ո՞վ եք:
Ես… Էլիոթ Մեթյուզն եմ: Ես լուսաբանում եմ այս պատմությունը…
Կարևոր չէ: Դո՛ւրս:
Ես՝ որպես լրագրող, իրավունք…
Բացարձակապես ոչ մի իրավունք, երիտասա՛րդ: Դեպի ելքը:
Լավ:
Եվ չգաղտնալսել:
Ես նախագահական համարում կլինեմ…
կվայելեմ շքեղությունն ու հարմարավետությունը:
Լի՜լի:
Լի՜լի, Սեբաստիա՜ն:
Օգնեցե՜ք:
Պարո՛ն Վան Բյուրեն, խոսողը Լիդիա Հարբոթլն է: Լսո՞ւմ եք ինձ:
Այո՛: Կապը հիանալի է: Շնորհակալություն:
Պարոն Վան Բյուրենը պարոն Հարդիի որդին է
և ապրում է Հարավային Աֆրիկայում, ուստի միացել է հեռախոսով:
Եվ այսպես, պարոն Հարդին ինձ կտակի օրինակ էր ուղարկել երկու ամիս առաջ:
Բայց դա այն կտակը չէ, որը ես հրապարակելու եմ այսօր:
Նա նորն է կազմել:
-Ես այն գտա: -Սո՛ւս:
Ստորագրված է մահվանից երեք օր առաջ:
Իհարկե: Միշտ էլ նոր կտակ է լինում:
«Սա պարոն Ջորջ Հարդիի վերջին կամքն ու կարգադրությունն է:
Ես հավաքել եմ ձեզ յոթիդ այստեղ,
քանի որ ձեզնից յուրաքանչյուրի հետ անավարտ գործեր ունեմ:
Ես անարդար եմ եղել ձեզնից ոմանց հանդեպ,
իսկ ձեզնից ոմանք անարդար են եղել իմ հանդեպ
Այժմ ձեր մեջ՝ այս սենյակում,
կան Հիմարը, Վատ հովիվը,
Գարնանային գառնուկը, Ձմեռային գառնուկը,
Զոհը
և Երկու մարդասպան»։
Երկո՞ւ մարդասպան:
Ես եմ նրա վատ հովիվը:
-Եվ ես ինչպե՞ս պետք է սա բացահայտեմ: -Դե, մենք արդեն գիտենք՝ ով է Հիմարը:
Ես ֆրանսիական ոչխարներ ունեմ: Լավագույն ցեղատեսակի:
Իսկ Զոհի մասին ի՞նչ է այնտեղ:
Մեզնից մեկը հաջորդն է:
Կամ էլ մեզնից մեկը մարդասպա՛ն է:
Թի՛մ, դուք օրենքի ներկայացուցիչն եք:
Ձեր պարտականությունն է հասնել ճշմարտությանը
Երկու մարդասպա՞ն:
Ձմեռային գառնուկ
«Ահա, թե ինչ եմ ձեզ թողնում»։
Է՜յ: Է՜յ:
«Ահա, թե ինչ եմ ձեզ թողնում։
Գիտակցումն այն բանի, որ ես ձեզ տեսել եմ իրական լույսի ներքո:
Եվ ձեզնից շատերը կստանան միայն սա»։
Ինչպե՞ս թե… «միայն սա»: Բա ես այստեղ ի՞նչ էի կորցրել:
«Նստի՛ր և ձայնդ կտրի՛ր, Հե՛մ»։
Հա բա, ուրիշ ի՞նչ:
Ո՛չ, այդպես է գրված կտակում: «Նստի՛ր և ձայնդ կտրի՛ր, Հեմ»։
Կարծես թե Ջորջը մինչև հիմա… ձեզ լավ ճանաչում է:
Բարեկրթության մասին մի՛ մոռացիր:
-Կորի՛ր -Ինքդ կորիր:
«Իմ որդուն՝ Փիթեր Վան Վյուրենին,
երեք հարյուր հեկտար, որն այժմ վարձակալում է Կալեբ Մերրոուն»։
Օ՜, որքան շռայլ է:
«Իմ դստերը՝ Ռեբեկա Հեմփսթեդին,
հարակից երեք հարյուր հեկտարը, որտեղ իմ տունն էր,
ներառյալ իմ ֆուրգոնը, գոմը, դրանց պարունակությունը և իմ ոչխարներին»։
Առաջին կտակում պարոն Հարդին մնացած ակտիվներն ուղղում էր…
բարեգործության՝ Կենդանիների Պաշտպանության Միություն:
Նոր տարբերակում, սակայն, այս պարբերությունը հնչում է այսպես․
«Ես իմ մնացած ակտիվները կտակում եմ իմ դստերը՝ Ռեբեկա Հեմփսթեդին»։
Մի՛ շտապեք տոնել: Նա ոչինչ չուներ:
Դե, ինչպես ասեմ: Այստեղ կա մեկ չաշխատող գոմաղբ ցրող սարք…
…երեք նախապես վճարված պարկ պարարտանյութ:
Օգտակար բան է:
…և մեկ բանկային ավանդ՝ մոտավորապես
երեսուն միլիոն դոլարի չափով»։
Դուք ասացիք՝ երեսո՞ւն միլիոն:
Դե ինչ… ահա և շարժառիթը:
Երեսո՞ւն միլիոն: Որտեղի՞ց:
Երկու տարի առաջ Ջորջ Հարդին դեղամիջոց ստեղծեց
մի հիվանդության դեմ, որը հայտնի է որպես ոչխարի ծաղիկ:
-Ծաղի՞կ: -Ծաղիկ:
Այսինքն՝ այն կապույտ հեղուկը, որ նա անընդհատ խառնում էր, դե՞ղ էր:
Նա արտոնագիրը վաճառեց մի խոշոր ագրոարդյունաբերական ընկերության…
Երեսուն միլիոնով:
Ծաղիկի համար:
-Այնտեղ մեկը կա: -Թիմ:
Պարզե՛ք: Առա՛ջ: Առա՛ջ:
Է-է՜յ… Է՜յ-է՜յ:
Ես… Ես լավ եմ: Լավ եմ:
Նորից նա:
ՕՐԻՈՐԴ ՌԵԲԵԿԱ ՀԵՄՓՍԹԵԴ
Դո՛ւրս վռնդեք ոչխարին:
Կորի՛ր:
Լի՛լի, ես պատուհան գտա:
Ահա այսպես: Ապրե՛ս:
Գերազանց է:
Այս ոչխարները առանց հովվի շուտով կվայրենանան:
Հատկապես սև ոչխարը:
Ջորջը նրան տոնավաճառից էր գնել:
Նա առանց այն էլ, կարելի է ասել, վայրի է:
Սպասե՛ք, Թիմ: Դուք չե՞ք ցանկանա հայտարարությու անել:
Ո՛չ: Ո՛չ: Առանց մեկնաբանությունների: Եվ ինձ «պարեկ» անվանեք:
Իսկ ի՞նչ կասեք… վարկածների մասին: Վարկածներ ունե՞ք:
Այո՛: Այո՛, լիքը վարկածներ կան, և ինձ մոտ ամեն ինչ վերահսկողության տակ է:
Լսե՛ք: Ինձ նյութ է պետք: Ձեզ՝ ձերբակալություն:
Մի՞թե չեք ուզում, որ ձեզ այստեղ սկսեն հարգել:
Ի՞նչ: Է՜յ: Մարդիկ հարգում են ինձ:
Կբացահայտեք գործը, հերոս կդառնաք:
Միավորենք ջանքերը:
Ես կարող եմ օգնել:
Երեկ երեկոյան, երբ գալիս էի տարհանիչով,
ես լապտեր տեսա մոտավորապես իննին Ջորջի դաշտի մոտ:
Լավ: Դա…
համընկնում է:
Բժիշկն ասաց, որ Ջորջը մահացել է ութից տասնմեկն ընկած ժամանակահատվածում:
Դուք մարմինը նկարե՞լ եք, չէ՞: Պարզապես ես չհասցրի լուսանկարել:
Ես նկարել եմ ամեն ինչ, ինչ հնարավոր է: Եվ ես ձեզ կուղարկեմ լուսանկարները:
Դե ի՞նչ կասեք…
պարեկ Հերոս:
Եվ նա կարդում է․ Հիմարը, Զոհը, Երկու մարդասպան…
Իսկ ես կարծում եմ՝ դա սպասուհին է:
Ոչ մի սպասուհի էլ չկա:
Վեպում կար, բայց այնտեղ էլ մեղավորը նա չէր:
Հերի՛ք եղան սպասուհիները
Ոչխարներ:
Չէ՞ որ Կալեբը կդառնա մեր հովիվը: Այո՞, Լի՛լի:
Իհա՛րկե: Պետք է պարզապես սպասել, մինչև գործը բացահայտեն:
Ես հարց ունեմ:
Ինչո՞ւ դեռ չես բացահայտել այն:
Վեպերում դու դրանք արևածաղիկի պես չրթում էիր:
Գիտեմ, բայց իրական աշխարհում ամեն ինչ մի փոքր ավելի բարդ է,
քան… ը՜մ… գրքերում:
Գի՛րքը:
Գուցե պատասխանը դրա մե՞ջ է:
Պետք է պարզապես ներխուժել Ջորջի ֆուրգոն և…
Նայե՛ք:
Ռեբեկա՞ն է:
Ի՞նչ է նա փնտրում:
Քո անունն ի՞նչ է:
Սա Ջորջի դո՞ւստրն է:
Նրանից Ջորջի հոտն է գալիս, բայց նա նման չէ նրան:
Հաստատ ձմռանն է ծնվել:
Եվ դրա համար Ջորջը նրան վռնդել է:
Իհարկե: Ձմեռային գառնուկ, ամեն ինչ պարզ է:
Ռեբեկա՛ն է:
Մարդասպանը:
Մենք դա չգիտենք:
-Այդպես էլ գիտեի: -Պարզապես մակերևույթի վրա էր:
Հա բա, ես միանգամից ասի. «Այս Ռեբեկան ինձ դուր չի գալիս»։
Ես հենց սկզբից էլ հասկացա:
Սեբաստիա՞ն:
Լիլի՞: Դու ինչ-որ բան ասացիր Ջորջի ֆուրգոնի…
և գրքի՞ մասին…
ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅԱՆ ՎԱՅՐ՝ ՉՄՏՆԵԼ
Եվ այսպես: Ջորջի վերջին վեպում ասվում էր, թե ինչպես նեղացնել կասկածյալների շրջանակը:
Պետք է գտնել այդ գիրքը և տանել ոստիկանին:
Եթե բախտներս բերի, նա կկարդա այն և ինչ-որ բան կհասկանա:
-Կարելի՞ է ես: Կարելի՞ է ես: Կարելի՞ է ես: -Ո՛չ, ո՛չ: Զորա:
Ես ուզում եմ դետեկտիվ լինել: Թո՛ղ:
Դե, լավ: Գտի՛ր այն գիրքը,
որը Ջորջը սկսել էր կարդալ մեզ համար,
որտեղ կա գլուխ՝ միջոցի, շարժառիթի և հնարավորության մասին:
Ես հարց ունեմ: Ի՞նչ է «գլուխը»:
Կարևոր չէ: Այդ գրքի կազմին գնացք կա:
-Ես հարց ունեմ: Ի՞նչ է «գնացքը»: -Դա վագոնների երկար շղթա է:
Ես հարց ունեմ: Ի՞նչ է վա…
Սպասի՛ր: Բրդաչք, ի՞նչ ես անում:
Ես ակնթարթորեն կգտնեմ գիրքը՝ օգտագործելով իմ հիանալի հոտառությունը:
Օ՜, լոլիկ գտա: Համտեսեք:
Դե՛, Բրդաչք: Բոլորը քեզ վրա են հույս դրել:
Դե, ոչ այնքան:
Սա… այն վերջին գի՞րքն է, որին դիպել էր Ջորջը:
Օ՜: Ոչ, սա գազար է:
-Ֆուրգոնը կորավ: -Ի դեպ, պետք է դրա հետևից վերադառնալ:
Ահա՜:
101 ՀԻՄԱՐ ԿԱՏԱԿ ՈՉԽԱՐՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ
Քեզ ա՞յս գիրքն է պետք:
Ո՛չ:
Լավ: Ուրեմն ա՞յս մեկը:
ՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԳԾԱՆՑՈՒՄ
Ճիշտ է: Բրդաչք, դու գտար այն:
Իհարկե:
Լիլի, սա դու ես, չէ՞:
Համենայն դեպս, ես հիանալի խուզարկու եմ:
Լուսանկար հանցագործության վայրից
Էլիոթ Մեթյուզի կողմից:
Բարև, Թիմ: Ահա այն լուսանկարը, որ ես նկարել եմ:
ՈՍՏԻԿԱՆԱԿԱՆ ՏԵՂԱՄԱՍ
ՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԳԾԱՆՑՈՒՄ
Այստեղ գեղեցիկ է:
Բայց միայնակ:
Օ՜, ես գիրքը տարա ոստիկանին, որպեսզի օգնեմ բացահայտել գործը:
Ի՞նչ է «տոնավաճառը»:
Ոչինչ: Գնա քո հոտի մոտ:
Մե՛ր հոտի:
Երաժշտություն:
Տոնավաճառը… երաժշտություն է:
Եվ կարուսելներ:
Ամեն օր գալիս էին երեխաները, նրանք… շոյում էին ինձ, կերակրում:
Դա հրաշալի էր:
Բայց հետո ես մեծացա:
Եվ երբ գիշեր էր իջնում,
տոնավաճառի տղամարդիկ վերցնում էին ինձ և տանում վրան:
Իսկ այն վրանում մի շուն կար:
Եվ ինձ ստիպում էին կռվել:
Կռվել… մինչև արյուն:
Եվ մի անգամ,
նա ինձ տեսավ:
Նա վճարեց նրանց և…
տարավ ինձ:
Մի խոսքով, ահա թե ինչ է տոնավաճառը:
Բայց… ինչպե՞ս հայտնվեցիր նման սարսափելի տեղում:
Ինչո՞ւ չէիր ապրում հոտի հետ:
Ես կարծում էի, Լիլի, մեծդ ոչխար-դետեկտիվ, դու արդեն պարզել ես պատճառը:
Դու ի՞նչ է, ձմեռայի՞ն էիր…
Վաղ թե ուշ, ձմեռային գառնուկն ուզում է հեռանալ:
Ահա և նա: Այո՛:
Օ՜, հուսով եմ՝ քաղցած եք, Թիմ:
Այդպե՞ս չէ:
Ամեն ինչ կարգի՞ն է:
Հենց որ այս գործում ինչ-որ հետաքրքիր բան է տեղի ունենում…
նրանք անմիջապես այստեղ են հայտնվում:
Դուք չափազանց շատ եք աշխատել:
Բայց միևնույն ժամանակ, ոչ մի քայլ առաջ չեք գնացել, Թիմ:
Ձեր… եզրակացությունը… հապճեպ է:
«Ո՞վ է սպանել Ջորջին»։
Կտակից հինգ կասկածյալ:
Մարդասպանը պետք է ունենար երեք բան․
Միջոց, շարժառիթ, հնարավորություն:
Ստացվեց: Նա կարդացել է գիրքը:
Դե, եկեք անցնենք դրանց վրայով:
Միջոց՝ տաքսին՝ կենու հատապտուղներից:
Կենիներն աճում են եկեղեցու շուրջբոլորը:
Բոլորն ունեին միջոց:
Շարժառիթ՝ ինչո՞ւ սպանել Ջորջին:
Ռեբեկան ակնհայտ շարժառիթ ունի:
Բայց առիթ կարող էին ունենալ նաև մյուսները: Ի՞նչ են նրանք թաքցնում:
Հնարավորություն՝ այս մարդկանցից ո՞վ ունի ալիբի:
Միջոց, շարժառիթ, հնարավորություն:
Նա, ում մոտ կգտնվեն երեքն էլ, հենց նա է Դենբրուքի Թունավորողը:
Թիմ, գիտե՞ք, իսկ սա տպավորիչ է:
Դե… ինչ-որ կերպ…
գիշերը միտքս եկավ:
Լավ: Եկեք սկսենք:
Հեմ:
Իսկ ո՞վ եք դուք Ջորջի կտակում:
Ենթադրում եմ, որ Մարդասպանը:
Նա բուսակեր էր:
Նման բան կարելի է ներել կնոջը, բայց տղամարդո՞ւն…
երբեք:
Բեթ:
Ջորջի նամակը Ռեբեկային… որտեղի՞ց ձեզ:
Գուցե փոստում սխալմո՞ւնք է եղել՝ պատմության մեջ առաջին անգամ:
Իսկ Ջորջի մահվանից մեկ օր առաջ…
դուք ինձ ասացիք, որ «տեղնուտեղը կսպանեիք նրան»:
Ես մարդասպան չեմ, ես զոհ եմ: Եվ այլևս ոչ մի բառ:
Ես գիտեմ իմ իրավունքները:
Կալեբ:
Այն առավոտ, երբ գտան Ջորջին,
դուք ուզում էիք, որ նա ինչ-որ բան ստորագրի…
Այո, նա չեղարկել էր իմ վարձակալությունը:
Եվ ես նրան նոր պայմանագիր էի բերել դիտարկելու:
Բայց ուշացել էի:
Սպասե՛ք: Ջորջը չեղարկել էր ձեր վարձակալությո՞ւնը… Բայց ինչո՞ւ:
Կտակը լսեցի՞ք: Կարծես թե ես Վատ Հովիվն եմ:
Հիլքութ:
Ջորջը չէր հայտնվում ձեր եկեղեցում:
Եվ հանկարծ նա անսպասելիորեն գալիս է իր մահվանից մեկ օր առաջ…
և կլորիկ գումար է նվիրաբերում:
Ինչի՞ համար:
Ինչո՞ւ եմ ես միշտ ներքևում:
Ջորջը եկավ ինձ մոտ և ասաց,
որ Եկեղեցին զբաղվել է իր երեխաների որդեգրմամբ:
Եվ հենց որ նա ոտքի կանգնեց, սկսեց փնտրել նրանց:
Եկեղեցին չէր բացահայտում նրանց հասցեները:
Գաղտնիության խիստ քաղաքականություն է:
Եվ նա հարցրեց, թե ինչ կպահանջվի,
որպեսզի ես… դե, ը՜մ … «ճարեմ» այդ տեղեկությունը:
Եվ եթե եպիսկոպոսն իմանար, ինձ կարգալույծ կանեին:
-Օու… -Դա նշանակում է՝ «կհեռացնեին աշխատանքից»:
Բայց ես փողն ինձ համար չեմ վերցրել:
Եկեղեցում անհրաժեշտ է վերանորոգում կատարել:
Ջորջը կարիքի մեջ եկավ ինձ մոտ, իսկ ես օգտվեցի դրանից:
Կալեբը չէ Վատ Հովիվը…
այլ ես եմ:
Իսկ Ռեբեկան:
Օրիորդ Հեմփսթեդ:
Հավանո՞ւմ եք Դենբրուքի Մշակութային Տոնավաճառը:
Այո: Նույնիսկ շատ:
Մի-երկու հարց ունեմ:
Որտե՞ղ էիք սպանության օրը երեկոյան ութից տասնմեկն ընկած ժամանակահատվածում:
Օդանավակայանի մոտ գտնվող հյուրանոցում:
Ես տեղավորվեցի և հեռուստացույց էի դիտում:
Քունս չէր տանում: Թռիչքի պատճառով:
Իսկ ի՞նչ էիք նայում:
Շուրջօրյա լուրեր:
-Շուրջօրյա լուրե՞ր: -Շուրջ… օրյա… լու… լուրեր:
Առայժմ այսքանը բավական է: Լավ օր Ձեզ, օրիո՛րդ Հեմփսթեդ:
Ձեզ նույնպես: Ցտեսություն:
Կամ ավելի ճիշտ՝ օրիորդ Քրեմփս:
Չեստիթի Քրեմփս ՝ դա է Ձեր իսկական անունը: Այդպե՞ս չէ:
Դե, իսկ դուք չէի՞ք ուզենա փոխել Ձեր անունը,
եթե Ձեզ կոչեին Չեստիթի Քրեմփս:
Ենթադրենք: Բայց ես միևնույն է տեղեկություններ հավաքեցի Ձեր մասին
և պարզեցի, որ ինչ-որ պահի դուք կապ եք ունեցել մի հանցագործի հետ…
ով դատապարտվել է խարդախության համար:
Դուք նույնիսկ ընդհանուր բանկային հաշիվ եք ունեցել:
Այո՛: Բոլորի մոտ էլ լինում են անհաջող հարաբերություններ:
Եվ ես ոչինչ չգիտեի, ու դա երեք տարի առաջ էր:
Պարզ է: Այսինքն՝ դուք նոր չեք բաժանվել:
-Կեղծ անուն: -Կարծես թե շղթա է:
Կարծես թե մի շղթա է ուրվագծվում:
Այդ դեպքում ասեք…
դուք մոտեցե՞լ եք եկեղեցու մոտ գտնվող կենիներին:
Ո՛չ: Ընդհանրապես, ոչ մի անգամ:
Եվ ևս մեկ բան հարցնեմ Ջորջի ֆերմայի մասին…
Դուք այնտեղ եղե՞լ եք:
Երբե՛ք:
Կալեբը վարձակալել էր մարգագետինը,
օ՜, իսկ Բեթն ասաց…
Ինչո՞ւ է Ռեբեկան ստում,
և ի՞նչ է նշանակում «բուսակեր»:
Ինչպե՞ս է սա կապված:
Մտածի՛ր, հիմար ոչխար, մտածի՛ր:
Էլ ի՞նչ կա մտածելու, Լիլի: Ակնհայտ է, որ դուստրն է մեղավոր:
-Քիթս կտրեմ՝ Ռեբեկան է: -Նա ճիշտ է:
Ո՛չ, նա չէ:
Դուք նրան չգիտեք: Նա լավն է:
Նրանից ճիշտ Ջորջի հոտն է գալիս, իսկ Ջորջն ինձ սիրում էր:
Քե՞զ էր սիրում: Ոչ ոք չի սիրում ձմեռային գառնուկներին:
Մի «ձմեռայինը» պաշտպանում է մյուսին… Զարմանալի ոչինչ չկա:
Սպասե՛ք:
Ի՞նչ ասացիր:
Ասացի՝ Ջորջն ինձ սիրում էր:
Ո՛չ: Դրանից առաջ:
Դու ասացիր՝ Ռեբեկայից ճիշտ Ջորջի հոտն է գալիս:
Ինչ-որ մեկն արդեն ասել է դա:
Բայց ինչ-որ բան այն չէր:
Ո՞վ:
Դու:
Ի՞նչ, ե՞ս: Սպասիր, ինչպե՞ս թե ես:
Ամպիկն է մեղավոր:
Մարդասպան:
Ո՛չ: Սակայն նա ինչ-որ բան էր թաքցնում: Ճի՞շտ է, Ամպիկ:
Ե-ե-ես… Ի՞նչ…
Երեկ դու ասացիր, որ Ռեբեկայից Ջորջի հոտն է գալիս:
Բայց նա այնքան հեռու էր, որ դու չէիր կարող առնել նրա հոտը:
-Բայց… Բայց… -Մի՞թե Ռեբեկան նախկինում եղել է այստեղ:
Բայց այն այնքա՜ն գեղեցիկ է:
Ի՞նչը… ի՞նչն է գեղեցիկ:
Անվերջ Բանը:
Տեսնո՞ւմ եք:
Այնքա՜ն գեղեցիկ է և երբեք… չի ավարտվում:
Ես նայում էի դրան և քայլում էի պտույտ պտույտի
հետևից, պտույտ պտույտի հետևից, պտույտ պտու
Ամպիկ: Ամպիկ:
Որտեղի՞ց ես սա վերցրել:
Ռեբեկան այն երեկո այստեղ էր:
Երբ Ջորջին սպանեցին:
Ես արթնացա, սոված էի, և գնացի մարգագետին արածելու, և նա այնտեղ էր:
Նա տեսավ ինձ և ասաց.
«Օ՜, ի՜նչ հրաշք է», որովհետև ես իրոք… ամենագեղեցիկն եմ:
Եվ նա շոյեց ինձ,
և այս իրը ընկավ, դե և…
Ես որոշեցի, որ…
կպահեմ ինձ:
Այսինքն՝ դու քեզանո՞վ ես արել իրը:
Ոչխարները իրեր չե՛ն ունենում:
Գիտեմ, բայց…
այս անվերջությունը…
Նշանակում է՝ ապացուցված է:
Ռեբեկան մեղավոր է:
Մարդասպան:
Այս մետաղի կտորը ոչինչ չի՛ ապացուցում:
Ապացուցում է: Սա վկայություն է:
Վկայությո՞ւն, այո՞: Ինչի՞ վկայություն:
Նա ոստիկանին ասաց, որ այստեղ չի եղել,
բայց նա երեկ այստեղ էր՝ այն երեկո, երբ Ջորջին սպանեցին:
Նա ստախոս է, խարդախ, և նա ձմե…
Բա ո՞վ է նա:
Ասա:
Դուք միանգամից ատեցիք նրան:
Բոլորդ:
Իսկ ինչո՞ւ:
Որովհետև նրան բաժին էր ընկել ծնվել ձմռանը:
Ամենածանր հանցագործությունը:
Դու ի՞նչ է, չե՞ս լսել:
Դու ոչ մեկին պետք չես:
Դու ոչնչի արժանի չես:
Ահա, թե ինչ է լսում ձմեռային գառնուկը օրեցօր,
և ի վերջո… նա ինքն է սկսում դրան հավատալ:
-Սեբաստիան… -Նա անմեղ է:
Բայց որտեղի՞ց գիտես:
Ես տեսա դա նրա աչքերում:
Եվ դա ակնհայտ է:
Բայց ոչ ձեզ համար:
Ոչ:
Ոչ ինչ-որ ոչխարների հոտի համար:
Մենք ենք քո ոչխարների հոտը:
Ես քեզ ասացի…
ես հոտ չունեմ:
Եվ երբեք էլ չեմ ունեցել:
Լիլի…
ի՞նչ ենք անելու «Անվերջ Բանի» հետ:
Իհարկե:
Վարորդը:
Հը՞ն:
Ի՞նչ:
Հե՜յ:
Տուր այստեղ: Հե՜յ:
Հե՜յ:
Դե կանգնիր:
Գցիր գլխարկը:
Կանգնի՛ր: Սա հրաման է:
Շնորհակալություն: Շնորհակալություն սրա համար:
Շնորհակալություն բոլորիդ:
Կարծես թե դուք ինչ-որ բան եք կորցրել:
Ճիշտ այնպիսին, ինչպիսին Ձեր մյուսները:
-Հավանաբար ընկել է: Շնորհակալություն… -Ես այն գտա Ջորջի ֆերմայում:
Այն ֆերմայում, որտեղ դուք երբեք չեք եղել:
Ես Ձեր համարի խուզարկության հրաման ունեմ:
Ի՞նչ եք փնտրում:
Ես դեռ չգիտեմ:
Դուք չեք մոտեցել կենիներին, այո՞:
Ես գիտեի:
Ես… ես ազնվորեն, ոչ… Ես չէի…
Թիմ, Թիմ, խնդրում եմ, հավատացեք ինձ:
Պարեկ Դերի:
Պարեկ Դերի, ես… ես ձեզ երդվում եմ:
Ես… ես չեմ սպանել հորս:
Ռեբեկա Հեմփսթեդ, դուք ձերբակալված եք Ջորջ Հարդիի սպանության համար:
Կասկածյալի հարցաքննություն:
Չեստիթի Քրեմփս, նույն ինքը՝ Ռեբեկա Հեմփսթեդ:
Օրիորդ Քրամփֆս, դուք հաստատո՞ւմ եք, որ հրաժարվում եք փաստաբանի ներկայությունից
Այո՛: Նա ինձ պետք չէ: Ես պատրաստ եմ ամեն ինչ պատմել:
Դե ինչ: Այդ դեպքում եկեք սկսենք:
Սպանության օրը դուք Ջորջ Հարդիի ֆերմայո՞ւմ էիք:
Այո:
Պարզ է, ուրեմն, Ձեր այս բոլոր… ժպիտները՝ «դուք շատ խելացի եք, դետեկտիվ»,
դերասանությո՞ւն էր: Այդպես չէ՞:
Փաստացի, դուք դեռ ոչ մի ճշմարիտ բառ չեք ասել:
Նամակները: Նամակների մասին ճիշտ էի ասում:
Նա գրել էր, որ ինձ փնտրում էր ավելի քան քսան տարի, որ…
իր կյանքը սկսել էր կարգավորվել: Եվ նույնիսկ ուղարկել էր կտակի պատճենը:
Այն կտակի, որտեղ ձեզ է անցնում երեսուն միլիոնը, թե՞ գոմը ոչխարների հետ:
Ոչ, այն մեկը, որտեղ փող չկար:
Նա ասաց, որ ուզում է տեսնել ինձ:
Լավ…
Դուք ժամանում եք,
հետո գնում եք նրա մոտ ֆերմա… նրա սպանության երեկոյան…
Իսկ ի՞նչ եղավ հետո:
Մենք խոսեցինք:
Ինչի՞ մասին:
Ոչխարների:
Խոսեցինք ոչխարների…
և նրանց անունների մասին,
նա ասաց. «Բոլոր ոչխարները պետք է անուն ունենան»:
Եվ նա անուններ էր ընտրում՝ նայելով նրանց աչքերին:
Եվ նա ուզում էր մի օր դրանք ինձ թողնել:
Նա ընտրեց ինձ:
Բայց լսեք, ես հիմար չեմ:
Ես նրա հետ մենակ էի նրա սպանության երեկոյան…
այստեղ էլ՝ նոր կտակը, խելագար փողեր, և ես՝ իմ մութ անցյալով…
Ես ստիպված էի ստել:
Դուք պետք է ինձ հավատաք:
«Ես ստում էի, ուստի հավատացեք ինձ»։
Այդպե՞ս է:
Առավոտյան ձեզ կտեղափոխեն շրջանային դատարան
որտեղ ձեզ պաշտոնապես մեղադրանք կառաջադրվի Ջորջ Հարդիի սպանության համար:
Ուրեմն, այդուհանդերձ նա է եղել:
Փողը:
Արթնացնում է վատագույնը:
Կարծես թե Ջորջ Հարդին այն գառնուկին չէր ընտրել:
Օ՜, ի դեպ, Վան Բյուրենը համաձայնել է վաճառել
հողը և ոչխարները Կալեբ Մերրոուին,
այնպես որ բոլոր փաստաթղթերը կձևակերպենք վաղը… կեսօրին:
Լավ:
Ես թերագնահատել էի ձեզ, պարեկ:
Իրոք:
Դուք միանգամայն հաստատ Հիմարը չեք:
Շնորհավորում եմ:
Լիլի՞:
Ի՞նչ ես անում դաշտում: Ամեն ինչ կարգի՞ն է:
Այո: Ամեն ինչ հրաշալի է: Ես երջանիկ եմ:
Ռեբեկային ձերբակալել են, վաղը Կալեբը կդառնա մեր հովիվը:
Հիանալի է:
Նա չի խոստովանում, իհարկե, բայց ես ճիշտ էի, իսկ Սեբաստիանը՝ ոչ:
Ռեբեկան մեղավո՞ր է… չէ՞:
Իհարկե, մեղավոր է:
Շնորհակալություն:
Որովհետև դո՞ւ այդպես ասացիր:
Ի՞նչ:
Դե դու հո միշտ նախապես ես կռահում վեպի ավարտը:
Ես քեզ վստահում եմ:
Բայց դրանք պարզապես պատմություններ են:
Իսկ այստեղ կենդանի մարդ է: Իսկ եթե ե՞ս…
Լիլի, նայի՛ր:
Այդ ցանկապատից այն կողմ սկսվում է Կալեբի մարգագետինը:
Գուցե գնանք և ծանոթանա՞նք նրա հոտի հետ:
Բայց մենք երբեք չենք գնացել Կալեբի մարգագետին:
Դե, մենք փողոցներ էլ նախկինում չէինք անցել
Գնացինք:
Մենք կարծես ամպի մեջ լինենք:
Իսկ ի՞նչ, եթե մենք մոլորվել ենք:
Չեմ կարծում:
Աու՜:
Բարև ձեզ:
Ը՜մ, իմ անունը Լիլի է:
Իսկ սա Մոփլն է:
Մենք մարգագետնի մյուս կեսից ենք:
Կալեբը նաև մեր հովիվն է լինելու:
Ի՞նչ: Կուղե՞:
Փախե՛ք:
Ի՞նչ: Բայց ես չեմ, ես չեմ… ը՜…
Գուցե, այնուամենայնիվ, չարժեր, որ մենք այստեղ գայինք:
Արի գնանք տուն:
Ը՜մ, լավ:
Իսկ որտե՞ղ է մեր տունը:
Կարծես այնտե՞ղ է:
Նայի՛ր: Այնտեղ լույս կա:
Հավանաբար դա Կալեբի գոմն է:
Այստեղ անվտանգ կլինի:
Ինչ-որ նման չէ գոմի:
Գուցե մենք ավելի լավ է…
Սպասի՛ր:
Սա ի՞նչ է:
Լիլի, պետք չէ: Գնացինք այստեղից:
ԴԵՆԲՐՈՒՔԻ ՄՍԱՄԹԵՐՔ
Ինչո՞ւ են այս ոչխարները կտրատված:
Ի՞նչ են անում նրանց հետ այստեղ:
Կալե՞բ:
Նա…
Նա:
Օ՜: Ողջույն, շնիկներ:
Ի՞նչ է պատահել նրանց:
Մեզ չէր կարելի այստեղ մտնել:
Փախա՜նք:
Ավելի արագ, Լիլի:
Չեմ կարող: Ես չեմ փախչի:
Սեբաստիան:
Ոչ:
Սեբաստիան:
Օ՜, որքան ուրախ եմ քեզ տեսնել, ես մտածում էի մեզ…
Սեբաստիա՞ն:
Սեբաստիան, վեր կաց:
Լիլի:
Ես… ես չեմ կարող:
Ինչո՞ւ
Ես… ես… ես չեմ հասկանում:
Լիլի:
Նա մեռնում է:
Ի՞նչ:
Ոչ, ոչխարները չե՛ն մահանում…
նրանք վերածվում են ամպերի:
Դե, Սեբաստիան: Վերածվիր ամպի:
Դա իմ ուժերից վեր է:
Պետք չէր քեզ վերադառնալ:
Ախր ինչո՞ւ վերադարձար:
Այլ կերպ չէի կարող:
Դուք իմ հոտն եք:
Ես տեսնում եմ նրան:
Ես տեսնում եմ Ջորջին:
Ոչ:
Կալեբն է:
Պետք է գնալ:
Վեր կաց, Լիլի:
Արթնացեք: Արագ արթնացեք:
-Վեր կացեք: -Վեր կացեք:
-Վեր կացե՜ք: -Վեր կացե՜ք:
Բոլորդ՝ իմ հետևից:
Նրա հետևից:
Արագ:
Բոլորը՝ նրա հետևից:
Կանգնեք:
Ի՞նչ եք անում: Մենք պետք է փախչենք: Անհապաղ:
Փախչե՞նք: Այսի՞նքն:
Սեբաստիանը մահացել է:
Բայց դու… ասացիր՝ մենք վերածվում ենք ամպերի:
Ես սխալվում էի:
Մենք մահանում ենք:
Ես տեսա, թե ինչպես մահացավ Սեբաստիանը:
Եվ եթե մենք այսօր չփախչենք, մեզ բոլորիս նույնպես մահ է սպասվում:
Կալեբը ոչխարներից ուտելիք է սարքում… և…
Լռի՛ր: Պետք չէ պատմել այդ սարսափները:
Ես ամեն ինչ մոռանում եմ: Հենց հիմա:
Ո՛չ, չի կարելի:
Ինչո՞ւ: Ինչո՞ւ ես պետք է հիշեմ այս մղձավանջը:
Որովհետև դա եղել է:
Եթե ես չեմ հիշում, նշանակում է՝ չի եղել:
-Մեկ: -Սպասիր:
Երկու:
Ռոնի, Ռեջի, խնդրում եմ, խիզախ եղեք:
Երեք:
Օ՜, ողջույն, Լիլի:
Ես հարց ունեմ:
Իսկ մենք ի՞նչ ենք անում այստեղ:
Հիմար միտք է: Գնացինք մարգագետին:
Գնացինք մարգագետին:
Ո՛չ: Պետք չէ: Խնդրում եմ, պետք չէ:
Սեբաստիանը ճիշտ էր մեր հարցում:
Մենք պարզապես հիմար, վախկոտ ոչխարներ ենք:
Այսօր… ես հո առաջին անգամ չէի տեսնում ոչխարի մահը… ճի՞շտ է:
Ճիշտ է:
Իսկ քանի՞ անգամ եմ ես մոռացել:
Չեմ կարող հաշվել:
Եվ դու այս բեռը մենա՞կ էիր տանում… այս ողջ ընթացքում:
Այո:
Ես հիշում եմ ամեն վատ բան:
Բայց ես հիշում եմ նաև ամեն լավ բան:
Հիշում եմ մայրիկիս դեմքը:
Հիշում եմ հին ընկերներիս և այն, թե ինչպես էին նրանք ինձ սիրում:
Եվ դու կհիշես Սեբաստիանին:
Ցավոտ է:
Հիշելը ցավոտ է:
Գիտեմ:
Բայց եթե մոռանաս, չես փրկի մյուսներին, և դուրս կգա, որ Սեբաստիանը զուր զոհվեց:
Կալեբը վաղը կգա քո հետևից,
և դու կգնաս նոր հովվի մոտ՝ մյուս «հիմար, վախկոտ ոչխարների» հետ միասին:
Եվ… մենք բոլորս կմեռնենք:
Ցավում եմ, Լիլի: Անկեղծ:
Բայց միայն հիշողությունն է թույլ տալիս պաշտպանել սիրելիներին փորձանքից:
Ներիր, Սեբաստիան:
Բայց ես քեզնից թույլ եմ:
Մեկ: Երկու:
Դուք գուցե և ամենախելացի ոչխարն եք, բայց Մոփլը ամենաիմաստունն է:
ՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԲՐՈՔԼԲԱՆՔ ԿԱՄՐՋԻ ՎՐԱ
Ես նույնպես կորցրել եմ սիրելիներիս:
Ես գիտեմ այդ ցավը:
Բայց ժամանակի ընթացքում հիշվում է միայն լավը:
Դու ի՞նչ է… իսկապե՞ս այստեղ ես:
Դե իհարկե:
Դու ինձ չես մոռացել: Տեսնո՞ւմ ես՝ ինչպես է դա աշխատում:
Դե, այո, բայց սա նշանակություն չունի, Կալեբը մեզ բոլորիս…
Կալեբը ոչինչ չի անի իմ հոտին, որովհետև դու նրան կփրկես:
Բայց ինչպե՞ս:
Դու արդեն գիտես՝ ինչպես:
Եթե պարզես, թե ով է դա իրականում արել,
Ռեբեկան կստանա հոտը, և ձեզ ոչ ոք ձեռք չի տա:
Դե, իսկ եթե ես չգիտե՞մ, թե ով է արել դա:
Լո՞ւրջ: Ես ձեզ համար տասնյակ վեպեր եմ կարդացել,
և դրանք շատ պարզ կանոններ ունեն:
Բայց կանոնները չօգնեցին:
Ոստիկանությունը գիտի, որ դա եկվորը չէ:
Ցանկացած մեկը կարող էր վերադառնալ հանցագործության վայր:
Ռեբեկան անսպասելի անձնավորություն էր և…
Ե՞վ:
Զոհն ամենակարևոր հանցանշանն է:
Կանաչ բիծ նրա ափի մեջ…
Այնքան գեղեցիկ են ներկված:
Նա այն գառնուկին չէր ընտրել:
Ես տեսել եմ Ջորջի ուրվականը:
Ահա և վերջ:
-Ռեբեկան անմեղ է: -Լիլի, սպասիր:
-Ես գիտեմ` ով է: Իսկ եթե կարողանամ ապացուցել:
-Ինչ ապացուցե՞լ:
Բիծը խոտից չէ:
-Իսկ ինչպե՞ս պետք է ես… -Սպասիր, սպասիր, սպասիր:
Մի՞թե սա… Այո:
Օ՜, բայց ես մեծ եմ և չեմ տեղավորվի:
Ես ամեն տեղ տեղավորվում եմ:
Եվ ես ոչինչ չեմ մոռացել:
Ամբողջ ոտքը մտցրու:
Հիմա մյուս ոտքը ահա այստեղ:
Ահա և վերջ: Հիմա գնացինք:
Ահա, այդպես: Մտիր այնտեղ:
Այս քաղաքը շատ տարօրինակ է:
Կարծո՞ւմ ես՝ կստացվի:
Չգիտեմ: Մնում է միայն սպասել:
Ի՞նչ ասաց քեզ Ջորջն իր մահվան առավոտյան:
Ես տեսա, թե ինչպես էր նա շշնջում ականջիդ:
Նա ասաց՝ ձմեռային գառնուկը լավագույն գառնուկն է:
-Հե՜յ, Ռոնի: -Հա՞:
Քեզ մոտ լինո՞ւմ է զգացողություն, կարծես… ինչ-որ բան մոռացել ես:
Դու երեկվա Լիլի ասածի մասին ես խոսո՞ւմ:
Բայց հետո մենք որոշեցինք մոռանալ դա, որովհետև վախեցա՞նք:
Դե, մենք չվախեցանք:
Բայց հա: Այդ մասին:
Ի՞նչ անենք, եղբա՛յր:
Գաղափար չունեմ, բայց դա կարևոր է, ուստի պետք է անել… ինչ-որ բան:
Հանճարեղ է:
Դե պայմանավորվեցինք: Խփի՛ր թմբուլներին,
գործում եմ ոչխարները:
Սա ի՞նչ է:
Գիշերը գառնուկ էր պատուհանից ներս մտել:
Գիշերը գառնուկ էր պատուհանից ներս մտե՞լ:
Շարունակությունն ավելի վատ է:
Ի՞նչը կարող է ավելի վատ լինել պատուհանի գառնուկից:
Ես գրեթե համոզված եմ,
որ գառնուկին դրսից ղեկավարում էր հասուն ոչխար:
Պարզ է:
Ի՞նչ է դա նշանակում:
Սա… սա նշանակում է…
Ոչ մի բան:
Ոչի՛նչ:
Սրանք ախր ոչխարներ են:
Ոչխարներ:
Ստորագրեք տեղափոխման փաստաթուղթը, և մենք կգնանք:
Լավ:
Չստացվեց:
Մի քանի վայրկյան տուր նրան:
Պարեկ Դերի:
Ստորագրությունը:
ԴԻՄՈՒՄ ՏԵՂԱՓՈԽՄԱՆ ՄԱՍԻՆ Ուղեկցվողի հարցաթերթիկ
Չանես դա:
ՀԱՆՁՆՈՂ ԱՇԽԱՏԱԿՑԻ ՍՏՈՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
Կանգնեք: Կանգնեք:
Նա անմեղ է: Նա անմեղ է:
Բայց ես գիտեմ՝ ով է մեղավոր:
Ես գիտեմ, թե ով է սպանել Ջորջ Հարդիին:
Տիկի՛ն Հարբոթլ:
Ո՛չ, ո՛չ, ո՛չ:
Փաստորեն, ես, այնուամենայնիվ, Հիմարն էի, բայց խելքի գալ դեռ ուշ չէ:
Հենց որ Ռեբեկա Հեմփսթեդը ժամանեց Դենբրուք, նա դարձավ գլխավոր կասկածյալը:
Նա լուրջ շարժառիթ ուներ, գումարած դրան՝ նա ստում էր:
Նա եղել էր Ջորջի ֆերմայում սպանության օրը:
Հենց սրա վրա էլ հույս էր դրել մարդասպանը:
Մարդասպանը, ով ամեն ինչ այնպես էր սարքել… որ նույնիսկ կասկածանքից դուրս մնար:
Ջորջի կտակում նշված միակ մարդը, ով ալիբի ուներ:
Անհերքելի ալիբի:
Հիանալի արտասահմանյան ալիբի:
-Դուք ակնարկում եք Փի՞… -Այո
Փիթեր Վան Վյուրենին:
-Հարավային Աֆրիկայից: -Հարավային Աֆրիկայից:
Ռեբե՛կա, Դուք ասացիք՝ Ջորջը Ձեզ կտակի պատճենն էր ուղարկել:
Բայց վստահ եմ՝ նա ուղարկել էր այն և Ձեր եղբորը…
իսկ նա… ամեն ինչ հոտոտել էր և պարզել, որ Ջորջը շատ հարուստ է,
և որոշել էր տիրանալ այդ երեսուն միլիոնին, անգամ եթե դրա համար ստիպված էր սպանել:
Բայց կար մի հսկայական խնդիր:
Շարժառիթ:
Ես հենց դա էի ուզում ասել:
Պարզապես… կարող էր թվալ, թե ինձ վրա եք կասկածում:
Շարժառիթ:
Եթե սպանվածը ձեզ մի ամբողջ կարողություն է կտակել, ապա դուք եք գլխավոր կասկածյալն եք:
Բայց եթե նա ամեն ինչ թողել է Ձեր քրոջը,
իսկ նրան նստեցնում են սպանության համար…
-Ժառանգությունը կստանա ամենամերձ ազգականը: -Ազգականը:
Դե խնդրում եմ: Դուք մարում եք իմ եռանդը:
Ներողություն եմ խնդրում:
Ամենամերձ ազգականը:
Միակ հարցը…
որտե՞ղ է նա թաքնվում:
Ուրեմն ո՞ւմ եմ ես փնտրում:
Նրան, ով թաքնվում է բոլորի աչքի առաջ:
Նրան, ով փոխել է անունը:
Օրինակ… Չեստիթի Քրեմփսը…
դարձավ Ռեբեկա Հեմփսթեդ:
Իսկ Փիթեր Վան Վյուրենը:
Իսկ Փիթեր Վան Վյուրենը…
Էլիոթ Մեթյուզ:
Ո՛չ:
Ջորջի ուրվականը:
Ինձ մոտ ամեն ինչ հստակ է:
Թիմ, ինչո՞ւ եք ձեզ խայտառակում:
Ես Հարավային Աֆրիկայից չեմ, ես այստեղ եմ ապրում և աշխատում եմ թերթում: Սա պարզապես…
Գիտեմ:
Ենթադրում եմ, որ դուք այս երկրում բավականին
վաղուց եք ապրում որպես «Էլիոթ Մեթյուզ»:
Թեև անունն այնքան էլ լավը չէ:
Ջորջն ասաց ձեզ, որ Ռեբեկան իր մոտ է գալու: Այդպե՞ս չէ:
Իդեալական հնարավորություն նրան ծուղակը գցելու համար:
Ձեզ պարզապես պատճառ էր պետք Դենբրուք այցելելու համար…
Ասենք՝ արվեստների փառատոնը:
Ձեր պլանը պարզ էր:
Սկզբում՝<
ցուցադրաբար հեռանալ Դենբրուքից:
Բայց մանր վթարի պատճառով՝ վերադառնալ:
Եվ հենց այդ երեկո, Ռեբեկայի հեռանալուց հետո,
անել Ձեր սև գործը:
Ներս արի, ներս արի, ներս արի:
Փիթեր…
Անուշ:
Դուք թունավորեցիք Ձեր հորը…
և նոր կտակ դրեցիք:
Բայց Ձեր հայրն ավելի ամուր գտնվեց, քան Դուք մտածում էիք:
Կռիվ սկսվեց:
Բայց ի վերջո դուք հաղթեցիք:
Մնում էր միայն համոզվել, որ մեղադրանքը կընկնի Ձեր քրոջ վրա:
Դուք ամեն ինչ մտածել էիք:
Դուք գիտեիք, որ տիկին Հարբոթլը ձեզ կհանի կտակի հրապարակումից:
Պարոն Վան Բյուրեն, խոսողը Լիդիա Հարբոթլն է Լսո՞ւմ եք ինձ:
Այո: Կապը հիանալի է: Շնորհակալություն:
Դե իսկ կենու հատապտուղները Ռեբեկայի համարում գցելը հեշտ էր:
Հին հյուրանոց:
Պարզ կողպեքներ:
Գրեթե իդեալական էր, Էլիո՛թ:
Բայց Դուք մի բան հաշվի չէիք առել, և ես դա հասկացա միայն հիմա…
Դուք, այնուամենայնիվ, հանցանշան էիք թողել:
Ջորջի ափերը:
Ջորջի ափե՛րը:
Մեկը կապույտ էր, մյուսը՝ կանաչ:
Կապույտը պարզ է: Նյութը, որը նրան հարստացրել էր:
Բայց կանա՞չը: Որտեղի՞ց:
Եվ այստեղ իմ ընկերները…
ի դեպ, հիանալի դետեկտիվներ…
ինձ հուշեցին:
Կապույտ և դեղին:
Կապույտն ու դեղինը, եթե խառնենք ստացվում է կանաչ:
Ինչպես կանաչ բիծը Ջորջի ափի մեջ:
Ինչպես կանաչ բիծը հյուրանոցի կապույտ բարձերեսի վրա…
որի վրա դուք քնել էիք Ջորջի սպանության գիշերը:
Ջորջի երկու ձեռքերն էլ կապույտ էին այն երեկո՝
դեղամիջոցի պատճառով:
Բայց հետո նա բռնեց ինչ-որ մեկի մազերից:
Նրա, ով օգտագործել էր էժանագին, արագ ազդող դեղին ներկ,
որն անձրևի տակ հոսել էր:
Եվ դարձրել Ջորջի ափը կանաչ:
Նրա, ով շտապ շիկահեր էր դարձել Դենբրուք գալուց առաջ,
քանի որ չէր ուզում, որ որևէ մեկը նկատեր…
իր նմանությունը քրոջ և հոր հետ:
Ես ճի՞շտ եմ, Փիթեր:
Այո՛:
Ո՛չ:
Ոչ, դա անհեթեթություն է և բացարձակապես անապացուցելի:
Նշանակում է՝ դեմ չե՞ք… եթե ես վերցնեմ սա:
Իհարկե, ոչ:
Չեմ վիճի, ես բնական շիկահեր չեմ:
Եվ հավանաբար արժե նաև խոստովանել, որ ես սպիտակեցնում եմ ատամներս և սափրում կուրծքս
Հարյուր տոկոս բուսակեր է:
Բայց եթե մտածում եք մեղադրել ինձ սպանության
մեջ այն պատճառով, որ ես ներկել եմ մազերս,
սա դատարան չի հասնի:
Ընդհակառակը, ես ձեզ դատի կտամ:
Դուք չհասկացաք:
Ինձ մազերի ներկ պետք չէ:
Այլ ձեր ԴՆԹ-ն:
Եթե դուք Ջորջ Հարդիի որդին եք,
ապա դուք Փիթեր Վան Վյուրենն եք
և, հետևաբար, իսկական մարդասպանը:
Բռնվեցիր:
Բռնվեցի՛ր:
Բրավո, Թիմ:
Հե՜յ:
Լի՛լի:
Ռո՛նի: Ռե՛ջի: Դուք եկաք:
Այո:
Ինչո՞ւ:
Հե՜յ: Կանգնե՛ք: Կանգնե՛ք:
Որովհետև կա ծանրակշիռ պատճառ պոզահարելու:
-Շնորհակալություն: -Վերջապե՜ս:
Այո:
Մենք «բառանններ» ենք:
Ոչ: Բա-րոններ:
Այո՜:
Նա միլիոնատեր է: Լսո՞ւմ եք: Միլիոնատեր:
Ես նրա որդին եմ:
Նրա միլիոններն ինձ պետք է հասնեին:
Ուզում եմ…
Դենբրուքի ոստիկանության ողջ բաժանմունքի անունից…
ներողություն խնդրել ձեզնից:
Ամբո՞ղջ: Այնտեղ ձեզնից բացի ուրիշ մեկը կա՞:
Ոչ:
Ներե՛ք ինձ, խնդրում եմ:
Լավ:
Նայեք:
Պատուհանի գառնո՞ւկը:
Հենց ինքը:
Դուք կարծես… կմնա՞ք մեզ մոտ:
Ես նոր եմ բանտից դուրս եկել, այնպես որ գուցե պետք է… ապրել քաղաքից դուրս:
Ես շատ ուրախ կլինեմ:
Կտեսնենք:
Ռեբե՛կա:
Ես ի սրտե ներողություն եմ խնդրում ձեզնից:
Փող պետք չէ:
Շնորհակալություն:
Սպասեք:
Դուք ինձ… ներեք:
Ես տեսա ծրարը…
փոստատարի պայուսակում և… Հասկացեք, ես չգիտեի, որ դուք նրա դուստրն եք, իսկ…
վարդի բույրով թուղթը ես էի նրա համար գնել…
Դե պատկերացնում եք:
Դուք սիրո՞ւմ էիք նրան:
Դե…
Իսկ… նա Ձեզ սիրո՞ւմ էր:
Նա փորձում էր:
Բայց Ջորջը ձեր մորն էր սիրում:
Եվ նրա սրտում ուրիշ ոչ մեկի համար տեղ չկար
Ես միշտ մտածում էի, թե նա ինչ տեսք ուներ:
Իսկ հիմա տեսնում եմ:
Ափսոս, որ չհասցրի հարցնել նրա մասին:
Նույնիսկ անունը չգիտեմ:
Լիլի:
Նրան այդպես էին կոչում:
Իհարկե, կեղծ կտակը ուժ չունի,
բայց Դուք կժառանգեք նրա հողը և բոլոր ոչխարներին:
-Օրիո՛րդ Հեմփսթեդ: -Դա էլ է բան:
Կներեք, որ անհանգստացնում ենք:
Գիտեք, մենք Հեմի հետ փորձում ենք նոր բիզնես սկսել:
Մեզ լավ բանկ է աջակցում:
Եվ մենք կցանկանայինք գնել ձեր հոր դաշտը՝ ոչխարների հետ միասին:
Երկու մարդասպան:
Ի՞նչ, կներեք:
Իմ հայրն իմացել էր, որ դուք ոչխարներ եք մորթում նրա հողում:
Դուք եք Երկու մարդասպանը:
Դե, մենք երկու բիզնեսմեն ենք:
Որոնք լավ առաջարկ ունեն:
Դուք գոնե գիտե՞ք նրանց անունները:
Նա բոլորին անուններ էր տվել:
Հոտում է… Լիլին:
Եվ Մոփլը:
Իսկ ամենափափուկը Ամպիկն է: Նա ասաց՝ նա աստղ է:
Իսկ ճակատի մազափնջով ոչխարին անվանել է Բրդաչք,
ինչն ինձ մի քիչ «տափակ» է թվում, բայց նա ասաց, որ առարկություններ չեն եղել:
-Լսե՛ք, օրիո՛րդ Հեմփսթեդ… -Հա՛րդի:
Ռեբեկա Հարդի:
Թող այդպես լինի:
Ես անվանափոխությամբ չեմ զբաղվում:
Կներե՛ք, օրիո՛րդ Հարդի, բայց հաջողություն:
Առայժմ:
Սպասեք:
Իսկ եթե ես ուզենամ էլի ոչխարնե՞ր պահել…
լավ բանկն ինձ կաջակցի՞:
Լիլի, ինչպե՞ս կարողացար գլխի ընկնել:
Շատ պարզ:
Նա աշխարհի ամենախելացի ոչխարն է:
Օ՜, գիտեք, նախկինում ես էլ էի այդպես մտածում, բայց դա այդպես չէ:
Ես սխալվում էի:
Ես չլսեցի, երբ ձմեռային գառնուկն ասաց Ջորջի ուրվականի մասին, և հետո ես…
Եկեք, սիրելիներ: Եկեք:
Անունդ ի՞նչ է: Քույր-եղբայր ունե՞ս:
Վաղո՞ւց եք այստեղ: Ես հազարավոր հարցեր ունեմ:
Օ՜: Կներեք:
Ո՞ւր են ձեր դեմքերը:
Դու ծաղիկ ունես:
Ես էլ ծաղիկ ունեմ:
Լիլի:
ՀԱՐԴԻԻ ՈՒՂԵՑՈՒՅՑԸ ՈՉԽԱՐՆԵՐԻ ԲՈՒԾՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ
«Գլուխ առաջին:
Կա տարածված կարծիք, որ բոլոր ընտանի կենդանիներից
ոչխարներն ամենահիմարն են:
Բայց դա հեռու է ճշմարտությունից:
Ոչխարները ոչ միայն գիտակից են, այլև ոգեշնչող:
Դեռ հին երգում է երգվում․
Փոքրիկ Բո Փիպը կորցրեց ոչխարներին և չգիտի որտեղ գտնել նրանց,
Բայց նրանք տուն կգտնեն, Միշտ կգան,
Պոչիկները շարժելով»։
Այստեղ գեղեցիկ է:
Բայց մենակ:
Ջորջ:
Ահա քո անունը:
Բոլոր ոչխարները պետք է անուն ունենան:
Ջորջ:
«Քնքուշ, փափուկ, հմայիչ սպիտակ ոչխարների խումբ:
Հաճախ մտածում են, որ բոլոր ոչխարները նույնն են:
Բայց ոչխարների հոտը միշտ բաղկացած է ամենատարբեր գծերով…
և բնավորություններով կենդանիներից:
Այնտեղ կլինեն բարի, ընկերասեր և ոչ մարդամոտ:
Խելացի և հիմար: Ամաչկոտ և պոզահարող»։
Ողջույն: Իմ անունը Ջորջ է:
Բարև, Ջորջ:
«Այս քնքուշ կենդանիները դարձել
են աշխարհի գրեթե բոլոր մշակույթների մի մասը
և հաճախ են հանդիպում լեզվում և նկարներում՝
որպես սիրո, անմեղության և խաղաղասիրության խորհրդանիշ:
Քանզի, ինչպես և մարդիկ, նրանք ամեն ինչից առավել գնահատում են պատկանելիությունը:
Նրանք թույլ են տալիս իրենց պատկանել մեզ:
Եվ ճիշտ այնպես էլ…
մենք ենք պատկանում նրանց»։
ԴԵՏԵԿՏԻՎ ՈՉԽԱՐՆԵՐԸ
Իսկ ես կարծում եմ՝ դա սպասուհին է: