1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:42,291 --> 00:00:49,250
แก๊งแกะรอย ยอดนักสืบ

4
00:00:49,416 --> 00:00:51,000
แด่รีเบคก้าที่รัก

5
00:00:52,291 --> 00:00:54,958
ฉันรู้ว่าเธอมีคำถามมากมาย

6
00:00:56,125 --> 00:00:57,333
ฉันเองก็เหมือนกัน

7
00:00:57,500 --> 00:01:00,625
สุดท้ายแล้ว ชีวิตก็คือปริศนานี่นา

8
00:01:01,208 --> 00:01:04,250
แต่หากมีเพียงหนึ่งคำตอบ
เพื่อไขปริศนายิ่งใหญ่ทั้งปวงในจักรวาล

9
00:01:04,416 --> 00:01:06,083
หนึ่งความลับสู่ความสุข

10
00:01:06,250 --> 00:01:08,666
ฉันก็ขอเสนอว่ามันคือสิ่งนี้

11
00:01:10,708 --> 00:01:11,791
แกะ

12
00:01:15,125 --> 00:01:16,416
ไม่ จริงๆ นะ

13
00:01:16,750 --> 00:01:18,250
คำตอบคือแกะจริงๆ

14
00:01:20,458 --> 00:01:22,250
โอเค ฉันมาแล้ว

15
00:01:35,291 --> 00:01:38,750
ในจดหมายฉบับล่าสุดของเธอ เธอถามว่า
ฉันมีแกะที่พิเศษบ้างไหม

16
00:01:38,916 --> 00:01:43,458
พวกมันพิเศษทุกตัว
ฉันถึงได้ตั้งชื่อให้แต่ละตัวไง

17
00:01:43,625 --> 00:01:44,708
ยกตัวอย่างเช่น

18
00:01:45,666 --> 00:01:49,541
แกะฝาแฝดหนุ่มเลือดร้อน
ฉันตั้งชื่อมันว่ารอนนี่และเรจจี้

19
00:01:50,041 --> 00:01:53,375
เซอร์ ริตช์ฟิลด์
ผู้ช่างผึ่งผายและสง่าสงาม

20
00:01:54,166 --> 00:01:55,916
คลาวด์ แกะที่นุ่มฟูที่สุด

21
00:01:56,083 --> 00:01:57,875
มันออกจะเป็นตัวแม่หน่อย

22
00:01:58,750 --> 00:02:01,041
โซร่า แกะที่อยากรู้อยากเห็นที่สุด

23
00:02:01,833 --> 00:02:04,208
ม็อปเปิล แกะที่ความอดทนสูงสุด

24
00:02:04,958 --> 00:02:06,500
และวูลอายส์…

25
00:02:07,208 --> 00:02:09,833
เพราะฉันว่าไม่มีชื่อไหนเหมาะกว่านี้แล้ว

26
00:02:10,125 --> 00:02:13,083
และ โอเค ฉันบอกไปว่า
พวกมันพิเศษกันทุกตัวก็จริง

27
00:02:13,250 --> 00:02:17,916
แต่ต้องยอมรับว่า
ฉันมีแกะสองตัวที่พิเศษที่สุด

28
00:02:18,625 --> 00:02:19,708
เซบาสเตียน

29
00:02:19,875 --> 00:02:21,291
แกะตัวผู้ที่ตัวโตที่สุดของฉัน

30
00:02:21,458 --> 00:02:23,916
และมันค่อนข้างสันโดษ เหมือนฉัน

31
00:02:24,500 --> 00:02:27,125
ไม่ทันไร มันจะปลีกตัวออกไป

32
00:02:27,458 --> 00:02:30,541
และไม่ทันไร มันก็กลับมา

33
00:02:34,083 --> 00:02:36,750
และสุดท้าย ลิลี่

34
00:02:37,208 --> 00:02:38,750
แกะที่ฉลาดที่สุดของฉัน

35
00:02:38,916 --> 00:02:42,083
มันเป็นแกะที่ดูเหมือนจะรู้เสมอว่า
ในหัวฉันคิดอะไร

36
00:02:42,250 --> 00:02:44,458
และในใจฉันรู้สึกยังไง

37
00:02:44,625 --> 00:02:49,958
เหนือสิ่งอื่นใด มันทำให้ฉันรู้สึกสงบ
แบบที่คนเลี้ยงแกะเท่านั้นที่จะเข้าใจ

38
00:02:50,125 --> 00:02:51,583
ความสงบสุขที่ได้มา

39
00:02:51,750 --> 00:02:56,208
จากการดูแลสิ่งมีชีวิตที่แสนดีที่สุดในโลก

40
00:03:01,500 --> 00:03:03,875
แต่ละวันของฉัน
เริ่มจากการดูแลสุขภาพพวกมัน

41
00:03:04,041 --> 00:03:05,541
อาหารแกะ

42
00:03:06,000 --> 00:03:07,750
ให้กินอาหารจนอิ่มหนำ

43
00:03:08,500 --> 00:03:09,625
ทำสวยเสริมหล่อให้ด้วย

44
00:03:11,625 --> 00:03:14,375
พยายามเต็มที่เพื่อ
สร้างความบันเทิงให้พวกมัน

45
00:03:14,541 --> 00:03:17,541
เมื่อตื่นขึ้นมา
ใช่ ฉันรู้ว่าฉันจะเป็น

46
00:03:17,708 --> 00:03:20,375
เป็นชายที่ตื่นมาเคียงข้างเธอ

47
00:03:22,083 --> 00:03:26,166
และฉันไม่ลืมที่จะป้อนยาพวกมัน
ซึ่งฉันคิดว่ามันคงบอกว่าชอบมาก…

48
00:03:26,333 --> 00:03:27,833
ถ้าเพียงแต่พวกมันจะพูดได้

49
00:03:28,000 --> 00:03:30,791
ได้เวลากินยาแล้ว พวก
เอาไปเลย

50
00:03:31,125 --> 00:03:35,291
แล้วเมื่อกิจวัตรประจำวันเสร็จสิ้น
และดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำไปยังขอบฟ้า

51
00:03:35,458 --> 00:03:37,625
ฉันจะเลือกหนังสือ
มาอ่านให้พวกมันฟัง

52
00:03:37,791 --> 00:03:42,083
นิยายสืบสวน ลึกลับ หาตัวฆาตกร
ต่างเป็นแนวโปรดของฉัน

53
00:03:42,250 --> 00:03:45,000
"ฉันรู้ว่าร็อดนีย์ ฮอลลิงส์เฮด
ถูกฆ่าเมื่อไหร่

54
00:03:45,166 --> 00:03:48,458
และฉันรู้ว่าใครคือฆาตกรตัวจริง"

55
00:03:48,708 --> 00:03:51,666
ฉันชอบทำเหมือนกับว่า
พวกมันเข้าใจเรื่องราว

56
00:03:52,333 --> 00:03:56,750
แต่ในใจฉันรู้ดีว่า
ไม่ว่าจะพิเศษแค่ไหน พวกมันก็ยังเป็นแค่…

57
00:03:57,250 --> 00:03:58,500
แกะ

58
00:03:59,583 --> 00:04:00,875
ไม่ พอแล้ว

59
00:04:01,458 --> 00:04:02,875
ไปได้แล้ว ทุกตัวเลย

60
00:04:03,041 --> 00:04:05,166
พรุ่งนี้ฉันจะอ่านตอนจบให้ฟัง

61
00:04:11,875 --> 00:04:13,541
ทำไมต้องหยุดตรงนั้นด้วย

62
00:04:13,708 --> 00:04:15,916
กำลังจะเฉลยฆาตกรอยู่แล้วเชียว

63
00:04:16,082 --> 00:04:18,125
ค้างเติ่งไม่ไหว
แม่บ้านคือคนร้ายใช่ไหม

64
00:04:18,291 --> 00:04:19,832
ก็ต้องแม่บ้านอยู่แล้ว

65
00:04:20,000 --> 00:04:22,791
ไม่ๆ ไม่ใช่ คนสวนต่างหาก

66
00:04:22,957 --> 00:04:25,666
ตัดหญ้าตลอด
แต่ไม่กินเข้าไปสักกำเลยเนี่ยนะ

67
00:04:25,832 --> 00:04:27,166
ใช่ พิรุธเห็นๆ

68
00:04:27,332 --> 00:04:28,750
บ้าหรือเปล่า ฝีมือหมอต่างหาก

69
00:04:28,916 --> 00:04:30,707
ที่ไหนล่ะ ป้าหลอนๆ นั่นต่างหาก

70
00:04:30,875 --> 00:04:33,791
ป้าหลอนๆ นั่น
มันสามเรื่องก่อนโน่น ไอ้หัวแหลม

71
00:04:33,957 --> 00:04:35,707
เราออกมาจากท้องเดียวกันได้ไงเนี่ย

72
00:04:35,875 --> 00:04:37,375
โอเค เริ่มอีกแล้ว

73
00:04:37,541 --> 00:04:38,582
จัดมาเลย

74
00:04:39,332 --> 00:04:40,916
พวกเขาเอาอีกแล้ว

75
00:04:41,082 --> 00:04:43,666
พวกเธอคิดผิดกันหมด

76
00:04:43,832 --> 00:04:46,416
ฉันรู้ตั้งแต่สองบทที่แล้วละ

77
00:04:46,957 --> 00:04:48,000
แม่บ้านใช่ไหม

78
00:04:48,166 --> 00:04:49,332
ไม่ใช่แม่บ้าน

79
00:04:49,500 --> 00:04:52,541
หลานชายเขาต่างหาก เบอร์ตี้ ฮอลลิงส์เฮด

80
00:04:52,707 --> 00:04:56,875
แต่ลิลี่ นักสืบพิสูจน์แล้วว่า
หลักฐานทั้งหมดที่มัดตัวเบอร์ตี้ ฮอลลิงส์เฮด

81
00:04:57,041 --> 00:04:59,332
ถูกฆาตกรตัวจริงปลอมแปลงขึ้นมานี่

82
00:04:59,500 --> 00:05:00,708
ถูกเผง

83
00:05:00,875 --> 00:05:02,291
ไม่เข้าใจหรือไง

84
00:05:02,458 --> 00:05:06,333
เขาปลอมแปลงหลักฐาน
มาปรักปรำตัวเองให้พ้นข้อกล่าวหา

85
00:05:08,875 --> 00:05:11,666
เบอร์ตี้ ฮอลลิงส์เฮดคือฆาตกรตัวจริง

86
00:05:12,958 --> 00:05:14,416
แกทำแบบนั้นทำไมเนี่ย

87
00:05:16,416 --> 00:05:19,832
พรุ่งนี้จอร์จจะอ่านต่อจนจบ
พวกเธอจะได้รู้เอง

88
00:05:23,250 --> 00:05:25,041
ฉันยังคิดว่าเป็นฝีมือแม่บ้านอยู่ดี

89
00:05:25,375 --> 00:05:27,707
"เบอร์ตี้รู้ดีเรื่องกฎหมาย

90
00:05:28,082 --> 00:05:32,041
ที่บอกว่าบุคคลไม่สามารถ
ถูกสั่งฟ้องสองครั้งในความผิดเดียวกันได้

91
00:05:32,207 --> 00:05:36,875
ดังนั้น เขาจึงปลอมแปลงหลักฐาน
มาปรักปรำตัวเองให้พ้นข้อกล่าวหา

92
00:05:37,500 --> 00:05:41,957
เบอร์ตี้ ฮอลลิงส์เฮดคือฆาตกรตัวจริง"

93
00:05:47,416 --> 00:05:51,000
แกะส่วนใหญ่ของฉัน
ดูเหมือนจะใช้เวลาแต่ละวันไปกับการกิน

94
00:05:51,166 --> 00:05:53,000
หรือไม่ก็คิดเรื่องกิน

95
00:05:53,541 --> 00:05:57,416
แต่ฉันมีลูกแกะจอมซนสามตัว
ที่มีพลังอันไร้ขีดจำกัด

96
00:05:57,957 --> 00:06:02,166
สิ่งมีชีวิตน้อยๆ แสนเริงร่าและอิสระ
ที่เกิดในฤดูใบไม้ผลิ

97
00:06:02,541 --> 00:06:06,291
อันที่จริง ลูกแกะเกือบทุกตัว
เกิดในฤดูใบไม้ผลิ

98
00:06:06,875 --> 00:06:11,083
แลัวฉันก็มีลูกแกะหนึ่งตัว
ที่เกิดในฤดูหนาว

99
00:06:12,500 --> 00:06:14,416
อ้าว ว่าไง

100
00:06:16,875 --> 00:06:18,041
- ฉันเดซี่
- ฉันโอลิเวอร์

101
00:06:18,207 --> 00:06:20,166
- ฉันพิกเคิลส์
- นายชื่ออะไร

102
00:06:20,750 --> 00:06:22,416
ฉันไม่มีชื่อ

103
00:06:22,582 --> 00:06:24,250
อยากมาเล่นกับเราไหม

104
00:06:24,666 --> 00:06:26,332
ไม่นะ ชิ่ว

105
00:06:27,041 --> 00:06:29,832
ห้ามเล่นกับลูกแกะหน้าหนาวตัวนั้น

106
00:06:30,000 --> 00:06:32,625
เขาไม่ได้อยู่ฝูงเดียวกับเรา

107
00:06:33,416 --> 00:06:36,166
คงเป็นเหตุผลที่มีเพียงแกะเท่านั้นจึงเข้าใจ

108
00:06:36,332 --> 00:06:39,666
แต่ฝูงแกะมักไม่ยอมรับ
ลูกแกะที่เกิดในฤดูหนาว

109
00:06:39,832 --> 00:06:40,666
ไม่เป็นไรนะ

110
00:06:40,832 --> 00:06:44,416
แค่เพราะลูกแกะหน้าหนาวนั้นแตกต่าง

111
00:06:44,582 --> 00:06:47,166
ใช่แล้ว เก่งมาก

112
00:06:55,832 --> 00:06:57,125
ฉันมีคำถาม

113
00:06:57,291 --> 00:06:59,750
ทำไมจอร์จถึงใจดีกับลูกแกะนั่นนัก

114
00:06:59,916 --> 00:07:01,625
ก็จอร์จไม่ใช่แกะไง

115
00:07:01,791 --> 00:07:04,750
ไม่มีใครสอนเขาเรื่องพวกลูกแกะหน้าหนาว

116
00:07:16,750 --> 00:07:19,250
อ๋อ เรื่องสุดท้าย
ถ้าเธอตอบรับคำเชิญฉัน

117
00:07:19,416 --> 00:07:22,332
รู้ไว้ด้วยว่าฉันพักอยู่ใกล้เมืองเดนบรูค

118
00:07:22,666 --> 00:07:24,832
เมืองนี้ก็มีคนที่พิเศษเหมือนกัน

119
00:07:25,000 --> 00:07:26,082
ยกตัวอย่างเช่น…

120
00:07:26,250 --> 00:07:27,250
อรุณสวัสดิ์ เคเลบ

121
00:07:27,375 --> 00:07:28,541
เคเลบ คนเลี้ยงแกะอีกคน

122
00:07:28,625 --> 00:07:29,457
อรุณสวัสดิ์ สาวๆ

123
00:07:29,582 --> 00:07:30,416
ฉันไม่ชอบเขา

124
00:07:30,750 --> 00:07:32,207
แฮม คนขายเนื้อ

125
00:07:32,375 --> 00:07:34,250
ฉันไม่ชอบเขาเอาซะมากๆ

126
00:07:34,416 --> 00:07:35,832
เบธ เจ้าของโรงแรม

127
00:07:36,000 --> 00:07:37,125
เธอไม่ชอบฉัน

128
00:07:37,291 --> 00:07:38,791
ฉันฆ่าหมอนั่นได้เลย

129
00:07:38,957 --> 00:07:40,666
ทิม ตำรวจ

130
00:07:40,832 --> 00:07:41,875
ปืนช็อตไฟฟ้า

131
00:07:42,041 --> 00:07:43,125
เป็นคนทึ่ม

132
00:07:43,291 --> 00:07:47,082
และสาธุคุณฮิลโคต
ผู้ที่เพ้อฝันว่าตัวเองเป็นคนชี้ทางมนุษย์

133
00:07:47,250 --> 00:07:50,332
ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันซับซ้อน

134
00:07:50,500 --> 00:07:54,582
และพระคัมภีร์ที่เราจะอ่านในวันนี้คือ
อุปมาเรื่องแกะที่หายไป

135
00:08:05,291 --> 00:08:07,000
จอร์จ มาร่วมด้วยเหรอ

136
00:08:07,791 --> 00:08:10,375
พระเจ้าเปิดบ้านต้อนรับทุกคนเสมอ

137
00:08:11,291 --> 00:08:12,583
แม้กระทั่งคนขายเนื้อสินะ

138
00:08:19,041 --> 00:08:20,957
ฉันไม่ได้มาร่วมด้วย

139
00:08:21,957 --> 00:08:23,582
แต่มาสะสางหนี้

140
00:08:30,250 --> 00:08:31,791
จอร์จเพื่อนยาก

141
00:08:34,082 --> 00:08:35,457
จอร์จเพื่อนยาก

142
00:08:35,790 --> 00:08:37,665
แต่เลิกพูดเรื่องคนเถอะ

143
00:08:38,082 --> 00:08:40,250
ฉันอยากให้เธอได้เจอฝูงแกะของฉัน

144
00:08:40,415 --> 00:08:42,582
พวกมันอยากเจอเธอมาก

145
00:08:43,625 --> 00:08:45,290
ฉันเองก็เช่นกัน

146
00:08:46,000 --> 00:08:47,665
รีบมาล่ะ

147
00:08:50,750 --> 00:08:52,415
ด้วยรัก จากจอร์จ

148
00:08:59,625 --> 00:09:00,708
คลาวด์

149
00:09:01,125 --> 00:09:02,333
ฉันมีคำถาม

150
00:09:02,500 --> 00:09:05,166
ดอกแดนดิไลออน
จะทำให้ขนตาฉันงอนเช้งเหมือนเธอไหม

151
00:09:05,333 --> 00:09:07,875
ไม่ มันไม่ช่วยเรื่องขนตา

152
00:09:08,041 --> 00:09:10,083
แต่กับขนน่ะผลลัพธ์ดีเยี่ยมเลย

153
00:09:10,250 --> 00:09:11,541
ดูวูลอายส์สิ

154
00:09:11,708 --> 00:09:13,291
เขาไม่กินอะไรนอกจากแดนดิไลออน

155
00:09:13,458 --> 00:09:16,125
อ๋อ มันช่วยงั้นเองเหรอ เก็ตละ

156
00:09:16,291 --> 00:09:20,208
เราควรเหลือแดนดิไลออน
ไว้ให้เซบาสเตียนบ้าง เขาหายไปหลายวันแล้ว

157
00:09:20,375 --> 00:09:24,000
ใครจะสน ตั้งแต่จอร์จ
พาเขามาจากไหนก็ไม่รู้

158
00:09:24,166 --> 00:09:26,166
เขาก็เอาแต่เดินเตร่เข้าไปในเมือง

159
00:09:26,333 --> 00:09:27,583
ปล่อยให้เขาหิวไปสิ

160
00:09:27,750 --> 00:09:31,583
แค่เพราะเขาไม่สนใจเรา
ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรสนใจเขา

161
00:09:31,750 --> 00:09:34,000
เซบาสเตียนเป็นแกะฝูงเดียวกับเรา

162
00:09:34,250 --> 00:09:36,750
โอ๊ะๆ ดูสิ เคเลบมา

163
00:09:39,625 --> 00:09:40,958
น้องหมา

164
00:09:41,125 --> 00:09:45,083
น้องหมา

165
00:09:46,833 --> 00:09:48,875
เคเลบ ทางนี้

166
00:09:49,040 --> 00:09:52,083
โอ้ ชอบกลิ่นเขาจัง

167
00:09:52,250 --> 00:09:53,790
กลิ่นเสื้อขนแกะของเขาต่างหาก

168
00:09:54,250 --> 00:09:55,915
ย้อมสีซะสวยเชียว

169
00:09:57,165 --> 00:09:58,500
- ขอเข้าไปได้ไหม
- ไปให้พ้น

170
00:09:58,625 --> 00:09:59,790
ผมเข้าไปละนะ

171
00:10:00,291 --> 00:10:04,375
มันทั้งใหม่ ทั้งสวย ทั้งเงาวับ

172
00:10:04,791 --> 00:10:06,875
แกคิดเหมือนฉันไหม

173
00:10:07,208 --> 00:10:09,625
- ฉันอยากพุ่งชน
- อยากพุ่งชนใจจะขาดแล้ว

174
00:10:10,500 --> 00:10:11,750
เรจจี้ รอนนี่

175
00:10:13,041 --> 00:10:16,750
เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว
เราจะไม่พุ่งชนอะไร นอกจาก…

176
00:10:16,916 --> 00:10:20,041
นอกจากจะมีเหตุผลอันสมควรให้พุ่งชน

177
00:10:20,208 --> 00:10:21,208
ถูกต้อง

178
00:10:21,375 --> 00:10:23,833
เดือนนี้เคเลบมาสามครั้งแล้ว

179
00:10:24,000 --> 00:10:26,583
มีเรื่องเดียวที่พวกเขาจะคุยกันในนั้น

180
00:10:27,125 --> 00:10:28,291
รวมฝูง

181
00:10:28,458 --> 00:10:30,375
- รวมฝูง
- แกะหน้าใหม่

182
00:10:30,541 --> 00:10:32,290
- ทุ่งใหม่
- น้องหมา

183
00:10:32,458 --> 00:10:33,790
ฉันก็คิดอยู่ไง

184
00:10:33,958 --> 00:10:36,540
ฉันให้โอกาสและนายโกหกฉัน เคเลบ

185
00:10:36,708 --> 00:10:37,875
อย่ากลับมาอีก

186
00:10:45,540 --> 00:10:48,250
อุ๊ยตาย ดูเหมือนจะอดรวมฝูงแล้ว

187
00:10:49,915 --> 00:10:51,208
ตอนแรกฉันออกจะแฮปปี้

188
00:10:51,375 --> 00:10:53,000
แต่ตอนนี้ทั้งเศร้า ทั้งเสียใจเลย

189
00:10:53,165 --> 00:10:54,750
ฉันอยากลืมว่าเคยเกิดเรื่องนี้

190
00:10:54,915 --> 00:10:56,915
เธอพูดถูก มันน่าผิดหวังเกินรับไหว

191
00:10:57,083 --> 00:10:58,333
เอาละ พวกเรา

192
00:10:58,500 --> 00:11:02,416
นับถึงสาม
แล้วเราจะเลือกลืมว่าเคเลบเคยมาที่นี่

193
00:11:02,583 --> 00:11:04,250
หนึ่ง สอง…

194
00:11:04,416 --> 00:11:07,375
แล้วม็อปเปิลล่ะ
เขาลืมอะไรไม่ได้นี่

195
00:11:07,541 --> 00:11:08,375
ทำไมล่ะ

196
00:11:08,541 --> 00:11:10,000
ม็อปเปิลผู้น่าสงสาร

197
00:11:10,166 --> 00:11:12,208
เขาเกิดมาพร้อมโรคร้ายแรง

198
00:11:12,500 --> 00:11:15,916
เขาเลือกที่จะลืมอะไรๆ เหมือนเราไม่ได้

199
00:11:16,083 --> 00:11:17,166
อ๋อ จริงด้วย

200
00:11:17,333 --> 00:11:21,833
ม็อปเปิล ถ้าเราลืมไปแล้ว
ช่วยอย่าเตือนเราว่าเคยเกิดเรื่องนี้นะ

201
00:11:22,000 --> 00:11:24,458
เธอแน่ใจเหรอ
มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นนี่นา

202
00:11:24,625 --> 00:11:27,875
ใช่ แต่ก็ไม่ได้ดีเหมือนกัน
จะจำไว้ให้กวนใจทำไม

203
00:11:28,583 --> 00:11:29,583
พร้อมนะ

204
00:11:29,916 --> 00:11:30,916
หนึ่ง

205
00:11:31,416 --> 00:11:32,500
สอง

206
00:11:32,833 --> 00:11:33,958
สาม

207
00:11:36,625 --> 00:11:37,665
คลาวด์

208
00:11:38,290 --> 00:11:39,458
ฉันมีคำถาม

209
00:11:39,625 --> 00:11:42,415
ดอกแดนดิไลออน
จะทำให้ขนตาฉันงอนเช้งเหมือนเธอไหม

210
00:11:42,583 --> 00:11:44,915
ไม่ มันไม่ช่วยเรื่องขนตา

211
00:11:45,125 --> 00:11:48,290
- แต่กับขนน่ะผลลัพธ์ดีเยี่ยมเลย
- แต่กับขนน่ะผลลัพธ์ดีเยี่ยมเลย

212
00:11:58,333 --> 00:11:59,333
ฉันไม่เป็นไร

213
00:12:12,791 --> 00:12:14,750
ฉันจะไม่เป็นไร สาบานได้

214
00:12:14,916 --> 00:12:15,958
ก็แค่…

215
00:12:17,041 --> 00:12:18,333
ไม่รู้สิ

216
00:12:21,916 --> 00:12:25,541
เพราะฉันว่าอีกไม่นาน
อะไรๆ ก็จะเปลี่ยนไป

217
00:12:26,791 --> 00:12:28,500
แต่ไม่ต้องห่วงนะ

218
00:12:29,541 --> 00:12:30,916
แกไม่เป็นไรหรอก

219
00:12:32,208 --> 00:12:34,165
ฉันเองก็เหมือนกัน

220
00:12:57,708 --> 00:12:59,250
งานเทศกาลวัฒนธรรมเดนบรูค

221
00:13:05,458 --> 00:13:06,458
ไงคะ

222
00:13:06,625 --> 00:13:09,500
สวัสดี ว่าไง มีอะไรน่าตื่นเต้นไหม

223
00:13:09,666 --> 00:13:13,291
วันจันทร์มีมาไม่กี่ฉบับ
แค่ใบเรียกเก็บเงินกับโฆษณา

224
00:13:13,375 --> 00:13:14,208
จอร์จ ฮาร์ดี้

225
00:13:14,375 --> 00:13:16,291
จอร์จ เขาส่งจดหมายไปหาใคร

226
00:13:16,458 --> 00:13:18,791
ฉันไม่ควรปากโป้ง แต่…

227
00:13:19,666 --> 00:13:23,083
แม่สาวรีเบคก้า แฮมป์สเตด ในอเมริกา

228
00:13:23,666 --> 00:13:26,875
ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร
พวกเขาส่งจดหมายโต้ตอบกันมาหลายเดือนแล้ว

229
00:13:27,250 --> 00:13:28,375
และ…

230
00:13:28,541 --> 00:13:29,708
เอาสิ

231
00:13:30,125 --> 00:13:31,208
ดมกลิ่นดู

232
00:13:31,750 --> 00:13:33,250
กระดาษกลิ่นกุหลาบ

233
00:13:33,540 --> 00:13:34,665
มันคือจดหมายรัก

234
00:13:34,833 --> 00:13:35,915
เหลือจะเชื่อใช่ไหม

235
00:13:36,083 --> 00:13:40,040
จอร์จ ฮาร์ดี้ ตาแก่ขี้หงุดหงิด
จริงๆ แล้วเป็นคนหวานเลี่ยนตกยุค

236
00:13:40,625 --> 00:13:41,833
ใครจะไปคิด

237
00:13:43,958 --> 00:13:45,540
จอร์จคนเลี่ยน

238
00:13:45,750 --> 00:13:46,750
ใช่เลย

239
00:13:47,125 --> 00:13:48,500
- ดูแลตัวเองนะ
- ค่ะ คุณด้วย

240
00:13:48,625 --> 00:13:49,665
บาย

241
00:13:51,375 --> 00:13:52,665
- สวัสดีครับ ไง
- สวัสดีค่ะ

242
00:13:52,833 --> 00:13:55,790
ผมมาจากในเมือง
เพื่อร่วมงานเทศกาลวัฒนธรรมเดนบรูค

243
00:13:55,958 --> 00:13:57,540
อ๋อ วิเศษเลย

244
00:13:57,875 --> 00:13:59,290
เท่านี้เนอะ

245
00:14:00,125 --> 00:14:01,416
ตามฉันมา

246
00:14:01,875 --> 00:14:03,750
เท่านี้ มันเท่าไหน

247
00:14:04,166 --> 00:14:07,875
ยินดีต้อนรับสู่งานเทศกาลวัฒนธรรมเดนบรูค

248
00:14:10,000 --> 00:14:11,375
ศิลปะต้นฉบับ
โดย เบธ เพนน็อก

249
00:14:12,083 --> 00:14:13,125
ล้อเล่นใช่ไหม

250
00:14:13,291 --> 00:14:16,041
อะไร นี่แหละประเพณีที่สืบทอดของเมืองเรา

251
00:14:18,625 --> 00:14:21,333
กลับสู่แดนออซ นั่นอะไรครับ

252
00:14:21,666 --> 00:14:23,666
อ๋อ หนังที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ไง

253
00:14:24,083 --> 00:14:26,583
พวกเขาถ่ายทำ
ห่างจากตรงนี้ไป 65 กิโลเมตรเอง

254
00:14:26,958 --> 00:14:29,750
คนส่วนใหญ่เห็นด้วยว่าดีกว่าต้นฉบับอีก

255
00:14:30,125 --> 00:14:31,125
ไม่เห็นเคยดู

256
00:14:31,291 --> 00:14:33,415
ใครกันที่ไม่เคยดู กลับสู่แดนออซ

257
00:14:33,583 --> 00:14:37,540
โอเค โทษทีนะ
คุณจะทำป้ายใหญ่โตเพื่อมันไปทำไม

258
00:14:37,708 --> 00:14:40,583
เพราะฉันอยากให้คนมาน่ะสิ
ไม่มีคนมาจะเป็นงานรื่นเริงได้ไง

259
00:14:41,083 --> 00:14:44,250
ไม่นะ ไม่รื่นเริงเลย

260
00:14:44,415 --> 00:14:46,540
ไม่เลย มีแค่โต๊ะสองสามตัวเอง

261
00:14:47,708 --> 00:14:49,958
คุณจะเทศนาฉันว่าควรทำธุรกิจยังไงเหรอ

262
00:14:50,583 --> 00:14:51,583
เปล่าครับ

263
00:14:52,583 --> 00:14:54,290
คุณพูดถูก ขอโทษทีครับ

264
00:14:55,040 --> 00:14:57,000
เราเริ่มต้นได้ไม่สวย

265
00:14:58,500 --> 00:15:01,583
ผมชื่อเอลเลียต แมทธิวส์
เป็นนักข่าวของกาเซ็ตต์

266
00:15:03,583 --> 00:15:05,125
นักข่าวเข้าใหม่

267
00:15:08,000 --> 00:15:10,166
โอเค ก็ได้ ผมเขียนข่าวมรณกรรม

268
00:15:10,333 --> 00:15:13,375
แต่ผมตามหาเรื่องเด็ดๆ ให้เขียน
มานานมากแล้ว

269
00:15:13,541 --> 00:15:17,541
บรรณาธิการผมให้งานนี้มา

270
00:15:18,291 --> 00:15:20,166
งานเทศกาลวัฒนธรรมเดนบรูค

271
00:15:20,333 --> 00:15:23,083
- แล้วไง น่าสนุกดีออก
- ใช่ ออกจะเจ๋ง

272
00:15:23,250 --> 00:15:27,583
เขียนเรื่องนี้ผมก็ไม่ได้เลื่อนขั้นแน่ๆ
ใช่ไหมล่ะ ไม่ได้

273
00:15:27,916 --> 00:15:29,375
แย่จัง

274
00:15:30,333 --> 00:15:31,791
สิบ จ่ายสด

275
00:15:32,165 --> 00:15:33,250
ค่าอะไร

276
00:15:33,415 --> 00:15:35,165
- ค่าเข้างาน
- ค่าเข้างาน

277
00:15:38,500 --> 00:15:39,583
นี่สิบ

278
00:15:39,750 --> 00:15:41,083
เอา…

279
00:15:41,750 --> 00:15:42,958
เอาไปให้หมดเลย

280
00:15:44,083 --> 00:15:45,333
แค่…

281
00:15:46,458 --> 00:15:47,625
เพี้ยนดีแฮะ

282
00:15:48,208 --> 00:15:50,040
ยินดีต้อนรับสู่เดนบรูค

283
00:16:06,708 --> 00:16:09,875
จอร์จอยู่ไหน
นิทานก่อนนอนของเราล่ะ

284
00:16:10,041 --> 00:16:11,375
เขาควรมาได้แล้ว

285
00:16:13,958 --> 00:16:17,250
เสียงนั่นไม่ใช่อะไรน่ากลัวเลยสักนิด

286
00:16:17,416 --> 00:16:18,541
เซอร์ ริตช์ฟิลด์

287
00:16:18,708 --> 00:16:21,750
ใช่ เหล่าลูกแกะน้อย
ถึงเวลาที่พวกเธอต้องรู้เรื่องนี้สักที

288
00:16:22,041 --> 00:16:25,333
นี่คือวิถีของสรรพสิ่ง

289
00:16:25,500 --> 00:16:30,208
ครั้งหนึ่ง ก้อนเมฆพวกนั้น
เคยเป็นแกะเหมือนฉันกับเธอ

290
00:16:30,375 --> 00:16:33,708
และเมื่อพวกเขาเห็นพื้นดินแห้งเผือด

291
00:16:33,875 --> 00:16:36,125
พวกเขาก็เริ่มเต้นระบำ

292
00:16:36,290 --> 00:16:40,250
เสียงดังครืนเกิดจากการที่พวกเขา
กระทืบเม็ดฝนให้ร่วงหล่นจากฟ้า

293
00:16:40,415 --> 00:16:43,333
เพื่อทำให้หญ้าและโคลเวอร์งอกงาม

294
00:16:43,500 --> 00:16:45,540
แกะทุกตัวจะกลายเป็นก้อนเมฆเหรอคะ

295
00:16:45,708 --> 00:16:48,250
ใช่จ้ะ พิกเคิลส์ พวกเราทุกตัว

296
00:16:48,415 --> 00:16:52,665
สักวันหนึ่ง ฉันก็จะกลายเป็นก้อนเมฆ
เหมือนพ่อแม่ของฉัน

297
00:16:53,000 --> 00:16:54,375
แม้ว่า…

298
00:16:55,415 --> 00:16:57,958
เพราะอะไรก็ไม่รู้ แต่ฉันจำไม่ได้ว่า

299
00:16:58,125 --> 00:17:00,500
ตอนพ่อแม่ฉันกลายเป็นก้อนเมฆ
มันเป็นยังไงน่ะ

300
00:17:01,166 --> 00:17:03,375
ม็อปเปิล นายจำได้ทุกอย่าง

301
00:17:03,750 --> 00:17:06,625
วันนั้นคงยอดเยี่ยมมากใช่ไหม

302
00:17:12,415 --> 00:17:14,875
อ๋อ ใช่ แน่นอน

303
00:17:15,040 --> 00:17:18,833
พวกเขาบอกลา
และล่องลอยขึ้นท้องฟ้าไปอย่างร่าเริง

304
00:17:19,000 --> 00:17:21,790
กลายเป็นก้อนเมฆนุ่มสวยสองก้อน

305
00:17:21,958 --> 00:17:24,583
มองลงมายังพวกเราทุกตัว

306
00:17:24,833 --> 00:17:26,083
ด้วยความรัก

307
00:17:27,333 --> 00:17:28,415
ตลอดไป

308
00:17:30,125 --> 00:17:31,291
ขอบใจนะ

309
00:17:35,375 --> 00:17:36,958
เริ่มขึ้นแล้ว

310
00:17:37,333 --> 00:17:39,500
อย่างที่ควรจะเป็น

311
00:17:41,333 --> 00:17:42,500
ใช่แล้ว

312
00:17:42,833 --> 00:17:45,833
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างที่มันควรจะเป็น

313
00:17:56,000 --> 00:17:58,458
กิลเลียร์ดค้าเนื้อ

314
00:18:30,666 --> 00:18:35,541
มองในแง่ดีนะ คุณเลือกเวลาได้เหมาะเหม็งมาก
ในการจับพลัดจับผลูมาที่นี่

315
00:18:35,958 --> 00:18:38,750
ตอนนี้กำลังมีงานเทศกาลวัฒนธรรมเดนบรูค

316
00:18:39,166 --> 00:18:40,750
โชคดีอะไรขนาดนี้

317
00:18:42,291 --> 00:18:46,333
สุดสัปดาห์ที่แล้ว ฉันไปเดินงานกับน้องสาว
เรากินชีสจากท้องถิ่นกัน

318
00:18:46,500 --> 00:18:48,500
อร่อยยิ่งกว่าชีสไหนๆ

319
00:18:48,666 --> 00:18:51,625
ที่วางขายตามร้านหรูในเมืองเลย

320
00:18:51,791 --> 00:18:53,041
น้องสาวฉันบอกว่า…

321
00:18:53,208 --> 00:18:54,541
คุณเห็นนั่นไหม

322
00:18:55,291 --> 00:18:56,583
เห็นอะไร

323
00:18:59,708 --> 00:19:01,208
ยินดีต้อนรับสู่เดนบรูค

324
00:19:34,916 --> 00:19:36,458
เย่! คุณตื่นแล้ว

325
00:19:36,625 --> 00:19:39,333
บอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าอย่าทำแบบนี้

326
00:19:39,750 --> 00:19:40,750
เราลืมแล้ว

327
00:19:40,916 --> 00:19:42,583
เราลืมแล้วฮะ

328
00:19:42,750 --> 00:19:43,791
แหงอยู่แล้ว

329
00:19:43,958 --> 00:19:44,958
ดูนั่นสิ

330
00:19:45,125 --> 00:19:46,833
- รอด้วย
- เดี๋ยว ช้าหน่อย

331
00:19:50,916 --> 00:19:52,166
เมื่อตื่นขึ้นมา

332
00:19:54,416 --> 00:19:57,125
ฉันจะเป็นชายที่ตื่นมา
เคียงข้างเธอ…

333
00:20:00,791 --> 00:20:02,666
ลิลี่ เธอทำอะ…

334
00:20:03,208 --> 00:20:05,708
ฉันคิดว่าเขาเล่นเกมอยู่ อย่าขยับนะ

335
00:20:05,875 --> 00:20:08,625
ใครขยับก่อน แพ้

336
00:20:21,416 --> 00:20:23,375
เขาไม่ได้กำลังเล่นเกม

337
00:20:23,541 --> 00:20:26,750
ถ้างั้นเขาทำอะไรอยู่ล่ะ

338
00:20:29,583 --> 00:20:30,750
ลิลี่

339
00:20:31,083 --> 00:20:32,208
เขา…

340
00:20:33,041 --> 00:20:34,500
เขาตายแล้ว

341
00:20:34,958 --> 00:20:36,833
จอร์จตายแล้ว

342
00:20:37,291 --> 00:20:39,750
ตะ… ตายอะไร

343
00:20:40,791 --> 00:20:42,166
มันไม่มีจริงสักหน่อย

344
00:20:42,333 --> 00:20:44,208
มีแต่ในหนังสือ

345
00:20:48,166 --> 00:20:49,625
มันมีจริงเหรอ

346
00:20:53,666 --> 00:20:55,541
คนเราตายด้วยเหรอ

347
00:20:57,750 --> 00:21:00,041
เขาจะกลายเป็นก้อนเมฆไหม

348
00:21:01,125 --> 00:21:04,375
ไม่ มีแค่แกะที่ทำแบบนั้น

349
00:21:33,958 --> 00:21:35,375
- "ตาย" เหรอ
- "ตาย" เหรอ

350
00:21:35,541 --> 00:21:36,875
ความตายมีจริงเหรอ

351
00:21:37,333 --> 00:21:38,916
ดูเหมือนจะใช่

352
00:21:39,083 --> 00:21:40,958
หมายความว่าแกะก็ตายได้เหรอคะ

353
00:21:41,125 --> 00:21:44,041
ไม่จ้ะ พิกเคิลส์ เรากลายเป็นก้อนเมฆ แต่…

354
00:21:44,208 --> 00:21:45,500
จอร์จจะตายไม่ได้

355
00:21:45,666 --> 00:21:48,208
ฉันต้องกินยา ฉันเป็นโรคปากเปื่อยพุพอง

356
00:21:48,375 --> 00:21:49,375
ปากเปื่อยพุพองคือไงฮะ

357
00:21:49,541 --> 00:21:50,833
คือแบบนี้ไง

358
00:21:52,583 --> 00:21:53,625
น่าขยะแขยงชะมัด

359
00:21:53,791 --> 00:21:56,708
ฉันว่าพวกเธอไม่เข้าใจที่ฉันพูดนะ

360
00:21:57,291 --> 00:21:58,958
จอร์จจากไปแล้ว

361
00:21:59,125 --> 00:22:00,916
เขาจะไม่มีวันกลับมาอีก

362
00:22:01,083 --> 00:22:03,791
แต่จอร์จเป็นคนเลี้ยงเรานะ
แล้วเราจะทำยังไง

363
00:22:03,958 --> 00:22:07,166
ใช่ ลิลี่ คุณเป็นแกะที่ฉลาดที่สุดในโลก
บอกเราหน่อยว่าต้องทำไง

364
00:22:07,333 --> 00:22:09,625
มีเพียงเรื่องเดียวที่เราทำได้

365
00:22:10,750 --> 00:22:12,333
เราต้องลืมจอร์จ

366
00:22:12,500 --> 00:22:15,250
อะไรนะ แต่ลิลี่ นั่นจอร์จนะ
เราจะลบเขาจาก…

367
00:22:15,416 --> 00:22:18,750
การจดจำเขาไว้เจ็บปวดเกินไป
ฉันทำไม่ได้หรอก

368
00:22:18,916 --> 00:22:22,666
เธอพูดถูก
แกะไม่ควรต้องรู้สึกแบบนั้น

369
00:22:22,833 --> 00:22:25,791
เราต้องเลือกที่จะลืม

370
00:22:27,791 --> 00:22:29,458
นับสามนะ

371
00:22:29,625 --> 00:22:30,750
แต่เดี๋ยวก่อน อย่า…

372
00:22:30,916 --> 00:22:31,916
หนึ่ง

373
00:22:32,083 --> 00:22:33,458
ไม่ อย่าเลย นั่นจอร์จเชียวนะ

374
00:22:33,833 --> 00:22:34,875
สอง

375
00:22:35,041 --> 00:22:37,541
ห้ามลืมอะไรทั้งนั้น

376
00:22:38,500 --> 00:22:39,500
เซบาสเตียน

377
00:22:39,666 --> 00:22:44,083
คิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะปล่อย
ให้พวกเธอลืมคนเลี้ยงฉันง่ายๆ แบบนั้น

378
00:22:44,250 --> 00:22:46,125
เขาเป็นคนเลี้ยงเรา เซบาสเตียน

379
00:22:46,291 --> 00:22:47,708
เราทุกตัวก็รักเขา

380
00:22:48,000 --> 00:22:49,958
มันเจ็บปวดเกินทานทน

381
00:22:50,500 --> 00:22:52,208
และเราจะลืมมันซะ

382
00:22:52,375 --> 00:22:54,375
ไม่ ลืมไม่ได้

383
00:22:54,541 --> 00:22:57,291
เธอจะจดจำเขาเอาไว้ เพราะมันคือสิ่งที่ถูกต้อง

384
00:22:57,458 --> 00:22:58,916
เพราะมันเป็นธรรม

385
00:22:59,250 --> 00:23:00,416
เป็นอะไร

386
00:23:00,583 --> 00:23:02,791
ไม่ใช่… ฉันหมายถึงความเป็นธรรม

387
00:23:03,708 --> 00:23:04,750
ทำอะไร

388
00:23:04,916 --> 00:23:07,291
ความเป็นธรรมต่างหาก เป็นธรรม

389
00:23:07,458 --> 00:23:09,833
เป็นธรรม เช่นการที่
ความดีไม่ควรถูกความชั่วข่มเหง

390
00:23:10,000 --> 00:23:12,333
คนอ่อนแอไม่ควรถูกคนแข็งแกร่งคุกคาม

391
00:23:12,500 --> 00:23:15,375
และเพื่อนไม่ควรถูกลืม

392
00:23:15,791 --> 00:23:18,750
จอร์จเคยแสดงให้ฉันเห็นความเป็นธรรม

393
00:23:19,083 --> 00:23:21,041
เขาคู่ควรที่จะได้รับมันกลับคืน

394
00:23:21,208 --> 00:23:24,458
ก็จริง จอร์จใจดีกับฉันเสมอ

395
00:23:24,625 --> 00:23:25,625
กับพวกเธอทุกตัว

396
00:23:25,791 --> 00:23:28,291
เขาถึงได้เลี้ยงแกะเพื่อขนเท่านั้น

397
00:23:28,458 --> 00:23:30,083
คนเลี้ยงแกะเพื่อเหตุผลอื่นด้วยเหรอ

398
00:23:30,208 --> 00:23:32,458
ไม่มีเหตุผลอื่น แค่เพื่อขน ขนสวยๆ เท่านั้น

399
00:23:32,583 --> 00:23:33,875
โอ๊ะๆ ฉันมีคำถาม

400
00:23:34,166 --> 00:23:37,958
ชีวิตมนุษย์จะมีความหมายอะไร
ถ้าแค่พริบตาเดียว มันก็จบลงได้

401
00:23:38,083 --> 00:23:39,583
อันที่จริง มนุษย์มีชีวิตอยู่ไปทำไมกัน

402
00:23:39,708 --> 00:23:41,000
ใครสร้างเขา ใครสร้างเรา

403
00:23:41,125 --> 00:23:43,208
ในต้นไม้มีอะไร
ทำไมตอนกลางวันพระจันทร์หายไป

404
00:23:43,333 --> 00:23:45,000
แล้วทำไมจอร์จถึงถูกฆ่า

405
00:23:45,750 --> 00:23:48,208
"ถูกฆ่า" เหรอ
เธอหมายความว่าอะไร

406
00:23:48,375 --> 00:23:51,125
ในนิทานก่อนนอนไง
คนตายถูกฆ่าเสมอ

407
00:23:51,291 --> 00:23:52,375
ไม่ๆ โซร่า

408
00:23:52,541 --> 00:23:54,916
พวกนั้นเป็นเรื่องสมมติ ส่วนนี่น่ะเรื่องจริง

409
00:23:55,083 --> 00:23:56,166
ใช่ไหม ลิลี่

410
00:23:56,333 --> 00:23:59,708
ใช่ ถูกต้อง ไม่มีเหตุผลอะไร
ให้คิดได้เลยว่าจอร์จถูก…

411
00:24:01,375 --> 00:24:02,875
หมวกของเขา

412
00:24:20,333 --> 00:24:23,833
ผมแวะเอาเอกสารมาให้เขาเซ็น
แล้วก็เจอเขาในสภาพนี้

413
00:24:25,125 --> 00:24:26,625
อยากกล่าวอะไรหน่อยไหม

414
00:24:26,791 --> 00:24:27,625
ไม่

415
00:24:30,833 --> 00:24:31,958
เคเลบ

416
00:24:34,041 --> 00:24:35,916
คนขายเนื้อมาทำอะไรที่นี่

417
00:24:38,125 --> 00:24:39,333
ห้า

418
00:24:40,250 --> 00:24:41,291
หก

419
00:24:42,666 --> 00:24:44,041
เขาอยากได้แกะ

420
00:24:45,833 --> 00:24:47,458
สิบห้า

421
00:24:49,000 --> 00:24:50,541
สิบหก

422
00:24:51,041 --> 00:24:52,458
ลิลี่ เธอมีแผนอะไร

423
00:24:52,625 --> 00:24:54,333
อาจจะไม่มีอะไรก็ได้…

424
00:24:54,500 --> 00:24:57,500
แต่ฉันหยุดคิดเรื่อง
หมวกกับเสื้อกันฝนของจอร์จไม่ได้

425
00:24:57,666 --> 00:24:58,833
หมวกกับเสื้อกันฝนไหน

426
00:24:59,000 --> 00:25:02,291
ใช่ไง เขาออกมาตอนฝนตก
แล้วทำไมถึงไม่ใส่มันล่ะ

427
00:25:02,458 --> 00:25:03,750
นอกเสียจาก…

428
00:25:04,458 --> 00:25:05,833
ดันฉันหน่อย

429
00:25:09,291 --> 00:25:10,333
อะไรนะ

430
00:25:10,708 --> 00:25:12,875
ฉันพูดว่าอยากลืมเรื่องนี้ได้จริงๆ

431
00:25:16,000 --> 00:25:17,750
เห็นอะไรบ้างไหม

432
00:25:19,666 --> 00:25:22,166
ฉันเห็นทุกอย่างเลย

433
00:25:37,375 --> 00:25:38,750
ขอโทษนะครับ

434
00:25:38,916 --> 00:25:39,958
อรุณสวัสดิ์

435
00:25:40,125 --> 00:25:42,333
ขอโทษที ทำไมคุณยังอยู่ในเมืองอีก

436
00:25:42,500 --> 00:25:44,333
รถมีปัญหาน่ะ นี่ใครครับ

437
00:25:44,708 --> 00:25:47,166
เขาชื่อจอร์จ ฮาร์ดี้
เป็นคนเลี้ยงแกะ

438
00:25:47,500 --> 00:25:48,833
เกิดอะไรขึ้น

439
00:25:49,000 --> 00:25:50,500
คงหัวใจวาย

440
00:25:50,666 --> 00:25:53,000
เกรงว่าจะไม่มีข่าวน่าเขียน

441
00:25:53,375 --> 00:25:56,166
นอกจากจะมีอะไรที่ผิดปกติ ใช่ไหม

442
00:25:56,333 --> 00:25:58,125
ไม่มี ผมดูทั่วแล้ว

443
00:25:58,291 --> 00:26:00,208
ทั้งรอบๆ รถบ้าน

444
00:26:01,250 --> 00:26:02,791
ทั้งใต้รถบ้าน

445
00:26:02,958 --> 00:26:04,916
แล้วข้างในรถบ้านล่ะ

446
00:26:10,208 --> 00:26:11,708
ก็น่าลองดู

447
00:26:12,583 --> 00:26:14,541
โอ๊ะ ไม่ควรไปแตะ…

448
00:26:15,833 --> 00:26:16,875
อะไร

449
00:26:17,041 --> 00:26:18,833
มันมีรอยนิ้วมือนี่

450
00:26:19,916 --> 00:26:22,791
อ๋อ เก็บหลักฐานไว้

451
00:26:23,458 --> 00:26:24,500
ได้

452
00:26:33,333 --> 00:26:35,583
เอาละ ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี

453
00:26:35,750 --> 00:26:37,250
เดี๋ยวสิ รอก่อน

454
00:26:38,291 --> 00:26:43,083
คนที่หัวใจวาย
จะลุกเดินออกไปข้างนอกทำไม

455
00:26:43,416 --> 00:26:45,125
เขาอาจอยู่ข้างนอกตอนหัวใจวายก็ได้

456
00:26:45,291 --> 00:26:47,125
ไม่ เขาอยู่ข้างใน

457
00:26:47,791 --> 00:26:49,541
เขาทำเก้าอี้คว่ำ

458
00:26:53,375 --> 00:26:54,875
และเขาไม่ได้อยู่คนเดียว

459
00:26:55,166 --> 00:26:56,833
และเขาไม่ได้อยู่คนเดียว

460
00:26:58,958 --> 00:27:00,208
ช่างมันเถอะ พวก

461
00:27:00,791 --> 00:27:02,250
เขาหัวใจวาย

462
00:27:02,416 --> 00:27:04,375
ดูเหมือนคุณจงใจเมินความจริงที่ว่า

463
00:27:04,500 --> 00:27:06,291
หลักฐานบ่งชี้เป็นอื่นนะ

464
00:27:06,416 --> 00:27:09,500
พูดอะไรของคุณ
คิดว่าผมกลัวจะเป็นการฆาตกรรมเหรอ

465
00:27:09,875 --> 00:27:10,708
แล้วใช่หรือเปล่า

466
00:27:11,625 --> 00:27:12,625
บ้าน่า

467
00:27:12,791 --> 00:27:16,416
ผมอยากให้มีเหตุฆาตกรรมในเดนบรูค
อยากให้ฆ่ากันวันละศพเลย

468
00:27:16,583 --> 00:27:18,166
ไม่มีอะไรทำให้ผมสุขใจไปกว่านั้นแล้ว

469
00:27:20,083 --> 00:27:24,250
ฟังนะ ผมรู้ว่าคุณอยากได้ข่าวเด็ด
ให้อาชีพนักข่าวเลิศเลอของคุณ

470
00:27:24,416 --> 00:27:25,833
แต่ขอโทษที

471
00:27:28,958 --> 00:27:31,666
จอร์จ ฮาร์ดี้ไม่ได้ถูกฆาตกรรม

472
00:27:32,458 --> 00:27:33,958
จอร์จ ฮาร์ดี้ถูกฆาตกรรม

473
00:27:35,291 --> 00:27:37,666
ตำรวจบอกว่าเขาถูกฆ่าเหรอ

474
00:27:37,833 --> 00:27:41,083
เปล่า ตำรวจบอกว่าเขาหัวใจวาย
แต่ตำรวจคิดผิด

475
00:27:41,250 --> 00:27:44,541
อ๋อ งั้นมันก็ไม่ใช่การฆาตกรรมจริงๆ

476
00:27:44,708 --> 00:27:48,583
แต่เป็นแค่การเดาสุ่มของสัตว์ในทุ่งฟาร์ม

477
00:27:50,250 --> 00:27:51,291
โอเค

478
00:27:51,958 --> 00:27:56,041
คนบางคนที่จอร์จรู้จักดีพอ
ที่จะชวนดื่มมาหาเขา

479
00:27:56,208 --> 00:27:57,791
จากนั้นเขาก็อาการไม่ดี

480
00:27:57,958 --> 00:28:02,750
การที่แขกของจอร์จไม่บอกใคร
แปลว่าเขาคนนั้นมีส่วนรับผิดชอบ

481
00:28:02,916 --> 00:28:06,333
และการที่ไม่มีบาดแผลที่มองเห็นได้
แสดงว่าเป็นยาพิษ

482
00:28:06,666 --> 00:28:10,625
คราบสีเขียวเหมือนหญ้าบนมือของเขา
บ่งชี้ว่ามีการต่อสู้

483
00:28:10,833 --> 00:28:12,541
คนร้ายหนีไป

484
00:28:12,708 --> 00:28:16,000
จอร์จยอมจำนนให้กับยาพิษและสิ้นลม

485
00:28:18,416 --> 00:28:19,583
ฉันไม่เคยเดาสุ่ม

486
00:28:20,625 --> 00:28:24,583
ตำรวจนั่นอ่อนหัด
เหมือนกับตำรวจทุกคนในนิทานก่อนนอน

487
00:28:24,750 --> 00:28:28,125
ใครอื่นถึงต้องยื่นมือเข้ามาคลี่คลายคดีไง

488
00:28:28,291 --> 00:28:29,375
แล้วใครล่ะ

489
00:28:29,666 --> 00:28:31,166
จอร์จเลี้ยงเรา

490
00:28:31,333 --> 00:28:33,458
จอร์จห่วงใยเรา

491
00:28:33,625 --> 00:28:35,500
จอร์จรักเรา

492
00:28:35,958 --> 00:28:37,416
เราติดค้างเขาทุกอย่าง

493
00:28:37,833 --> 00:28:39,458
เธอจะสื่ออะไรแน่

494
00:28:39,625 --> 00:28:42,166
คนเลี้ยงของเราถูกฆาตกรรม

495
00:28:42,333 --> 00:28:45,083
และเราจะคลี่คลายคดี

496
00:28:49,458 --> 00:28:50,458
ตลกอะไรนักหนา

497
00:28:50,625 --> 00:28:52,791
ว้าวซ่าเหลือเกิน

498
00:28:53,625 --> 00:28:55,000
เริ่มจากการที่…

499
00:28:55,166 --> 00:28:57,500
พวกเธอเป็นแค่แกะโว้ย

500
00:28:57,833 --> 00:28:58,958
เขาหมายถึงแก

501
00:28:59,125 --> 00:29:03,458
พวกเธอทุกตัวคิดว่า
ฉลาดพอจะไขปริศนาได้เหรอ

502
00:29:03,625 --> 00:29:08,375
รู้ไหมว่ามนุษย์
เรียกคนโง่ที่คิดเองไม่เป็นว่าอะไร

503
00:29:08,541 --> 00:29:09,541
เป็ด

504
00:29:09,625 --> 00:29:10,458
แกะต่างหาก

505
00:29:10,625 --> 00:29:13,500
ส่วนเธอ "แกะที่ฉลาดที่สุดในโลก"

506
00:29:13,666 --> 00:29:16,416
เธอเคยไปไหนบ้างใน "โลก"

507
00:29:16,708 --> 00:29:19,500
ตรงนี้ แล้วก็ตรงโน้นเหรอ

508
00:29:19,875 --> 00:29:20,916
ขอละ

509
00:29:21,083 --> 00:29:25,166
กลับไปหากองฟาง หาแดนดิไลออน
และการนอนกลางวัน

510
00:29:25,333 --> 00:29:28,083
แล้วปล่อยให้มนุษย์
จัดการคดีฆาตกรรมเองเถอะ

511
00:29:29,625 --> 00:29:32,083
ถ้างั้น มาเริ่มกันเลยดีไหม

512
00:29:34,208 --> 00:29:37,875
ตามหาเบาะแส
อย่าทำให้หลักฐานเสียหาย

513
00:29:40,041 --> 00:29:42,958
แล้วก็ห้ามกินที่เกิดเหตุด้วย

514
00:29:44,208 --> 00:29:45,500
เฮ้ย นี่อะไร

515
00:29:45,666 --> 00:29:48,750
พวกเรา ฉันว่าฉันเข้าถึงเบาะแสแล้ว

516
00:29:50,250 --> 00:29:52,583
ให้ตายสิ หวัดดี

517
00:29:52,708 --> 00:29:54,708
โอเค ลืมเรื่องเบาะแสไปดีกว่า

518
00:29:54,875 --> 00:29:58,333
ในคืนที่เกิดเหตุ
มีใครเห็นอะไรบ้างไหม

519
00:29:58,500 --> 00:29:59,958
ฉันเห็น

520
00:30:01,125 --> 00:30:03,166
ฉันเห็นนาย เซบาสเตียน

521
00:30:04,208 --> 00:30:05,416
เซบาสเตียนเป็นคนร้าย

522
00:30:05,583 --> 00:30:07,125
ฆาตกร

523
00:30:07,666 --> 00:30:09,625
ใช่ ฉันเอง

524
00:30:09,791 --> 00:30:13,791
ฉันเดินผ่านประตูที่เล็กเกินเข้าได้
นั่งเก้าอี้ที่รับน้ำหนักไม่ไหว

525
00:30:13,958 --> 00:30:16,041
แล้วก็ฆ่าคนเลี้ยงของตัวเอง
อย่างไม่มีเหตุผล

526
00:30:16,208 --> 00:30:20,125
โดยการบรรจงบีบยาพิษลงในแก้วเขา

527
00:30:20,375 --> 00:30:22,125
ด้วยกีบเท้านี่

528
00:30:22,291 --> 00:30:24,000
- ฟังขึ้นแฮะ
- เกิดอะไรขึ้น

529
00:30:24,166 --> 00:30:26,500
มีใครเห็นคนบ้างไหม

530
00:30:27,250 --> 00:30:29,333
ผมเห็นผีจอร์จ

531
00:30:30,250 --> 00:30:32,041
- ไม่จริงหรอก
- ผมเห็นจริงนะ

532
00:30:34,125 --> 00:30:36,291
ผีลุกขึ้นจากร่างของเขา

533
00:30:36,458 --> 00:30:39,833
แบบว่ามันมืด ผมเลยเห็นไม่ค่อยชัด

534
00:30:40,000 --> 00:30:42,291
แต่ผีนั่นกลิ่นเหมือนจอร์จและ…

535
00:30:42,458 --> 00:30:45,333
ขอละ ลูกแกะหน้าหนาว
ไม่ใช่เวลามาแต่งเรื่องนะ

536
00:30:45,791 --> 00:30:48,458
ระฆังเหรอ แต่สองวันก่อนระฆังดังไปแล้วนี่

537
00:30:48,791 --> 00:30:51,583
พวกเขาสั่นระฆังเรียกชาวเมืองมารวมตัวกัน

538
00:30:51,750 --> 00:30:53,000
เรื่องจอร์จ

539
00:30:53,166 --> 00:30:54,208
จริงด้วย

540
00:30:54,375 --> 00:30:58,875
ในนิทานก่อนนอน พวกเขาจะเรียกคนมารวมตัว
เพื่อประกาศเรื่องการฆาตกรรมเสมอ

541
00:30:59,041 --> 00:31:00,958
และคนร้ายก็มักอยู่ในกลุ่มคนพวกนั้น

542
00:31:01,125 --> 00:31:02,500
เราต้องไปที่นั่น

543
00:31:03,208 --> 00:31:05,416
เธอคิดว่าตัวเอง
กล้าหาญพอจะออกจากบ้านเหรอ

544
00:31:05,583 --> 00:31:07,416
พวกเธอไม่เคยออกจากทุ่งนี้

545
00:31:07,583 --> 00:31:10,041
กีบเท้าไม่เคยสัมผัสอย่างอื่น
นอกจากหญ้า

546
00:31:10,208 --> 00:31:12,041
ออกจากบ้านจะไปยากอะไร

547
00:31:12,208 --> 00:31:13,583
เราไม่กลัวหรอก

548
00:31:18,958 --> 00:31:20,958
- ม็อปเปิล นั่นอะไร
- ฉันว่าถนนนะ

549
00:31:21,083 --> 00:31:23,500
- แต่มันทำมาจากอะไรล่ะ
- บอกได้แค่ว่าไม่ใช่หญ้า

550
00:31:23,625 --> 00:31:24,708
ลิลี่

551
00:31:25,250 --> 00:31:26,250
ว่าไง

552
00:31:26,416 --> 00:31:27,875
จะมาไหม

553
00:31:28,041 --> 00:31:29,708
ฉันแค่…

554
00:31:30,041 --> 00:31:32,083
ไปก่อนได้เลย

555
00:31:32,250 --> 00:31:34,416
แล้วจะตะโกนทำไม

556
00:31:34,583 --> 00:31:36,875
ฉันอยู่ห่างออกไปแค่สองศอกเอง

557
00:31:38,625 --> 00:31:40,291
แต่รู้สึกไกลมากเลย

558
00:31:40,458 --> 00:31:43,958
ที่ต้องทำก็แค่ข้ามถนนมา

559
00:31:56,625 --> 00:31:59,125
ไม่ ไม่ ฉันทำไม่ได้

560
00:31:59,291 --> 00:32:00,583
ไม่มีทางเลย

561
00:32:15,375 --> 00:32:17,041
ไม่ใช่ความผิดเธอหรอก

562
00:32:17,208 --> 00:32:18,708
เราฝืนตัวตนไม่ได้

563
00:32:21,625 --> 00:32:25,500
เรามาข้ามไปด้วยกันดีไหม

564
00:32:27,375 --> 00:32:28,666
เพื่อจอร์จไง

565
00:32:30,500 --> 00:32:32,083
เพื่อจอร์จ

566
00:32:33,083 --> 00:32:34,416
ด้วยกัน

567
00:32:45,791 --> 00:32:48,166
- ฉันอยากกลับแล้ว
- ฉันก็ด้วย ไปต่อ

568
00:32:52,291 --> 00:32:54,500
เราทำได้แล้ว เราออกจากบ้านมาแล้ว

569
00:32:54,666 --> 00:32:56,833
เห็นไหม แกะก็ทำได้แหละ

570
00:32:57,000 --> 00:32:59,541
อันที่จริง เราทำได้ทุกอย่าง

571
00:32:59,708 --> 00:33:01,083
ไชโยโห่ฮิ้ว

572
00:33:01,250 --> 00:33:03,416
ต้องไปอีกแค่สามกิโลครึ่ง

573
00:33:03,583 --> 00:33:05,250
ไม่มีปัญหา

574
00:33:05,875 --> 00:33:07,958
แล้วที่ข้ามเมื่อกี้มันกี่กิโลนะ

575
00:33:08,625 --> 00:33:10,291
ต้องยอมรับนะว่าฉันประทับใจ

576
00:33:10,458 --> 00:33:14,750
พวกเธอไขปริศนาไม่ได้หรอก
แต่อย่างน้อยก็จะได้เห็นโลกมากกว่าเดิม

577
00:33:14,916 --> 00:33:16,958
ฉันต้องไขปริศนาได้อยู่แล้ว

578
00:33:17,125 --> 00:33:19,208
ได้ภายในคืนนี้เลย

579
00:33:19,625 --> 00:33:22,250
จอร์จอ่านนิทานก่อนนอน
ให้เราฟังเป็นสิบๆ เรื่อง

580
00:33:22,416 --> 00:33:25,166
นิทานพวกนี้มีกฎที่ง่ายมาก

581
00:33:25,333 --> 00:33:26,541
ม็อปเปิล

582
00:33:27,291 --> 00:33:29,125
หือ อ๋อ หนึ่ง

583
00:33:29,250 --> 00:33:31,375
ฆาตกรมักกลับมาที่เกิดเหตุเสมอ

584
00:33:31,458 --> 00:33:32,291
สอง

585
00:33:32,416 --> 00:33:34,583
ตำรวจมักคิดว่าคนร้ายคือคนจร

586
00:33:34,750 --> 00:33:36,333
ตำรวจชอบหมกมุ่นกับคนจรอยู่เรื่อย

587
00:33:36,416 --> 00:33:37,250
สาม

588
00:33:37,375 --> 00:33:40,583
คนที่คาดไม่ถึงจะโผล่มาเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง

589
00:33:40,750 --> 00:33:41,583
สี่

590
00:33:41,750 --> 00:33:44,583
เหยื่อคือเบาะแสที่สำคัญที่สุด

591
00:33:44,916 --> 00:33:47,208
อ๋อ ง่ายดีนะ

592
00:33:47,375 --> 00:33:52,458
แต่เธอจะได้เรียนรู้ว่า
โลกความจริงซับซ้อนกว่าในหนังสือนิดหน่อย

593
00:33:52,625 --> 00:33:53,791
ว่าแล้วก็…

594
00:33:53,958 --> 00:33:56,083
ยินดีต้อนรับสู่เดนบรูค

595
00:33:56,916 --> 00:33:58,166
นี่อะไร

596
00:33:58,333 --> 00:34:01,250
นี่คือโบสถ์ซึ่งคนที่ชื่อว่า "พระเจ้า" อาศัยอยู่

597
00:34:01,416 --> 00:34:02,416
พระเจ้าคือใคร

598
00:34:02,583 --> 00:34:03,916
มันออกจะชวนงงหน่อย

599
00:34:04,083 --> 00:34:05,500
พระเจ้าคือคนเลี้ยงแกะ

600
00:34:05,666 --> 00:34:07,083
งั้นเขาอาจเป็นคนเลี้ยงเราเหรอ

601
00:34:07,250 --> 00:34:09,833
ไม่ เพราะเขาก็เป็นลูกแกะด้วย

602
00:34:09,916 --> 00:34:10,750
อะไรนะ

603
00:34:10,875 --> 00:34:12,625
แล้วเขาก็ล่องหน

604
00:34:12,791 --> 00:34:14,041
แล้วเขาก็ทำมาจากขนมปัง

605
00:34:14,208 --> 00:34:15,583
แล้วเขาก็สาปแช่งนู่นนี่นั่น

606
00:34:15,708 --> 00:34:17,666
เหมือนบีเวอร์เหม็นสาบน่ะเหรอ

607
00:34:17,833 --> 00:34:18,833
ใช่

608
00:34:19,000 --> 00:34:22,500
งั้นพระเจ้าเป็นลูกครึ่งแกะบีเวอร์ตัวโต
ที่ล่องหนและทำมาจากขนมปังเหรอ

609
00:34:22,666 --> 00:34:24,625
ใช่ และคนจะกินเขาในวันอาทิตย์

610
00:34:25,583 --> 00:34:26,875
พระเจ้าน่าสงสารเชียว

611
00:34:27,208 --> 00:34:28,541
ผมรู้ว่าควรกลับไป

612
00:34:28,708 --> 00:34:32,333
แต่ผมอาจบังเอิญเจอคดีฆาตกรรมปริศนา
ในเมืองเล็กเป็นครั้งแรก

613
00:34:32,500 --> 00:34:34,291
ต้องวางแล้ว แค่นี้นะ

614
00:34:34,458 --> 00:34:36,291
มาเร็ว พวกเขาไม่เห็นเราจากตรงนี้

615
00:34:36,458 --> 00:34:38,833
พวกเขาเห็นเธอแล้ว และไม่มีใครสนใจ

616
00:34:39,000 --> 00:34:41,416
บอกเป็นรอบที่ร้อยนะ เธอเป็นแกะ

617
00:34:41,875 --> 00:34:43,833
ชาวเมืองเดนบรูค

618
00:34:44,250 --> 00:34:48,750
ผมรู้ว่าลือกันหนาหูว่า
การตายของจอร์จ ฮาร์ดี้นั้นมีเงื่อนงำ

619
00:34:48,916 --> 00:34:52,541
แต่ผมไม่ได้รับอนุญาต
ให้พูดเรื่องการวางยาจนกว่าการสืบสวน…

620
00:34:52,666 --> 00:34:54,583
เดี๋ยว จอร์จถูกฆ่าเหรอ

621
00:34:55,458 --> 00:34:56,583
เวรกรรม

622
00:34:56,750 --> 00:34:59,000
โทษนะครับ ยาพิษแบบไหน

623
00:34:59,166 --> 00:35:00,166
ฟังนะ

624
00:35:00,708 --> 00:35:03,208
จอร์จถูกวางยาพิษด้วยสารที่ชื่อว่าแท็กซีน

625
00:35:03,500 --> 00:35:05,125
พบในผลเบอร์รี่ต้นสนยู

626
00:35:05,291 --> 00:35:07,625
แล้วต้นไม้นั่นมันเติบโตแถวนี้บ้างหรือเปล่าครับ

627
00:35:09,333 --> 00:35:10,166
ต้นนั้นไง

628
00:35:12,000 --> 00:35:13,583
งั้นหนึ่งในพวกเราก็เป็นคนฆ่าเขา

629
00:35:13,750 --> 00:35:15,041
ไม่ครับ ไม่ๆ

630
00:35:15,208 --> 00:35:18,291
ได้โปรดละ เราเกือบแน่ใจได้เลยว่าเป็นฝีมือคนจร

631
00:35:22,791 --> 00:35:24,208
พวกมันเป็นอะไร

632
00:35:44,916 --> 00:35:46,375
เจ้าหน้าที่เดอร์รี่คะ

633
00:35:47,250 --> 00:35:48,541
เจ้าหน้าที่เดอร์รี่

634
00:35:49,458 --> 00:35:50,541
ครับ

635
00:35:50,875 --> 00:35:53,458
อะ… ครับ นั่นผมเอง

636
00:35:53,625 --> 00:35:56,333
ลิเดีย ฮาร์บอตเทิลค่ะ
จากฮาร์บอตเทิลแอนด์บลูม

637
00:35:56,583 --> 00:36:00,083
เราคุยกันก่อนหน้านี้แล้ว
ฉันเป็นทนายของจอร์จ ฮาร์ดี้

638
00:36:00,250 --> 00:36:02,708
ครับ แล้วคุณล่ะ

639
00:36:02,916 --> 00:36:04,875
ฉันชื่อรีเบคก้า แฮมป์สเตด

640
00:36:05,041 --> 00:36:06,833
เป็นลูกสาวของจอร์จค่ะ

641
00:36:07,416 --> 00:36:10,125
- เขามีลูกสาวเหรอ
- จอร์จมีลูกสาวด้วยเหรอ

642
00:36:10,625 --> 00:36:15,250
คนที่คาดไม่ถึงจะโผล่มาเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง

643
00:36:16,666 --> 00:36:19,500
ที่ท้ายกระดาษมีเบอร์ของคุณอยู่

644
00:36:19,666 --> 00:36:21,500
ผมเลยรู้ว่าต้องโทรหาคุณ

645
00:36:21,666 --> 00:36:23,250
ผมสืบเสาะหาความจริงอยู่เสมอ

646
00:36:23,416 --> 00:36:25,083
แต่คุณไม่ใช่ตำรวจสืบสวนใช่ไหม

647
00:36:25,250 --> 00:36:26,250
ครับ แต่…

648
00:36:26,375 --> 00:36:30,291
คุณเจอเอกสารนี้วางกระแทกตาอยู่บนโต๊ะ
ในรถบ้านคันเล็กจิ๋ว

649
00:36:30,416 --> 00:36:31,666
ก็แค่สังเกตเห็น ไม่ใช่เหรอ

650
00:36:31,833 --> 00:36:32,666
ก็…

651
00:36:32,791 --> 00:36:37,208
คุณสังเกตเห็นเอกสารนี้ ในครั้งที่สอง
ที่เข้าไปในรถบ้านคุณฮาร์ดี้ใช่ไหม

652
00:36:37,375 --> 00:36:38,291
ใช่ครับ

653
00:36:38,458 --> 00:36:41,666
ผมต้องกลับไปที่นั่น
ตรวจค้นที่เกิดเหตุอย่างละเอียด

654
00:36:42,083 --> 00:36:45,208
เอาเทปกั้นไปแปะ เหนียวกว่าที่คิด

655
00:36:45,333 --> 00:36:46,958
ฉันไม่สน ใครก็ไม่สนทั้งนั้น

656
00:36:47,083 --> 00:36:49,750
คุณได้อ่านมันไหม
ได้ชายตามองบ้างหรือเปล่า

657
00:36:49,916 --> 00:36:51,916
เปล่าครับ ไม่ใช่เรื่องของผม

658
00:36:52,083 --> 00:36:53,666
มันเป็นเรื่องของคุณเต็มๆ เลย

659
00:36:54,166 --> 00:36:56,125
ฉันจะอ่านพินัยกรรมช่วงบ่ายวันนี้

660
00:36:56,291 --> 00:37:00,083
คนต่อไปนี้ถูกระบุชื่อ
ดังนั้นช่วยแจ้งให้มาปรากฏตัวด้วย

661
00:37:00,250 --> 00:37:04,250
สาธุคุณฮิลโคต, เคเลบ เมอร์โรว์…

662
00:37:04,416 --> 00:37:05,833
จดลงไป

663
00:37:06,000 --> 00:37:09,750
สาธุคุณฮิลโคต,
เคเลบ เมอร์โรว์, เบธ เพนน็อก

664
00:37:09,916 --> 00:37:14,375
แฮม กิลเลียร์ด แล้วก็คุณ
และรีเบคก้า แฮมป์สเตด

665
00:37:14,541 --> 00:37:16,666
ฉันจะพักที่โรงแรมพาร์ทริดจ์

666
00:37:17,250 --> 00:37:19,833
เราจะอ่านพินัยกรรมที่นั่น
ตอนห้าโมงตรงเป๊ะ

667
00:37:20,000 --> 00:37:22,083
ห้าโมงเย็นนะ สิบเจ็ดนาฬิกา

668
00:37:22,250 --> 00:37:27,583
รู้อะไรไหม ฉันบอกคุณว่า
รีเบคก้าอาศัยอยู่อเมริกา แต่เธอมาที่เดนบรูค

669
00:37:27,750 --> 00:37:30,791
ในวันที่คุณบอกฉันพอดิบพอดีว่าพ่อเธอเสีย

670
00:37:30,958 --> 00:37:33,791
หมายความว่าคืนที่เขาถูกฆ่า
เธออยู่ในประเทศนี้แล้ว

671
00:37:33,958 --> 00:37:35,708
แต่คุณปะติดปะต่อไม่ได้เลยใช่ไหม

672
00:37:36,958 --> 00:37:38,041
ใช่

673
00:37:38,375 --> 00:37:40,875
ไม่สิ ใช่ครับ ผมปะติดปะต่อได้

674
00:37:41,291 --> 00:37:43,708
นี่คดีฆาตกรรมแรกของคุณใช่ไหม

675
00:37:43,875 --> 00:37:44,916
อะไรนะ

676
00:37:45,958 --> 00:37:47,791
คุณคิดว่าผมฆ่าเขาเหรอ

677
00:37:51,291 --> 00:37:53,250
อ๋อๆ

678
00:37:54,000 --> 00:37:57,500
คุณหมายถึงคดีฆาตกรรมแรกที่ผมทำ

679
00:37:58,458 --> 00:38:01,791
ตอนนี้ทุกอย่างเป็นความรับผิดชอบของคุณแล้ว
เจ้าหน้าที่เดอร์รี่

680
00:38:02,125 --> 00:38:03,208
เจอกันตอนห้าโมง

681
00:38:03,375 --> 00:38:05,041
เจอกันตอนห้าโมงครับ คุณฮาร์บอตเทิล

682
00:38:05,208 --> 00:38:06,500
คุณนายฮาร์บอตเทิล

683
00:38:08,750 --> 00:38:10,875
เราต้องไปที่การอ่านพินัยกรรม

684
00:38:11,458 --> 00:38:13,041
นี่ไงโรงแรมพาร์ทริดจ์

685
00:38:13,208 --> 00:38:15,250
บางครั้งฉันก็มากินดอกไม้ที่นี่

686
00:38:15,416 --> 00:38:18,708
ถึงฉันจะไม่รู้ว่า
การทำแบบนี้จะช่วยอะไรได้ไหมก็เถอะ

687
00:38:18,875 --> 00:38:21,250
ในนิทานก่อนนอน จะมีพินัยกรรมเสมอ

688
00:38:21,416 --> 00:38:24,583
และพวกคนที่อยู่ในพินัยกรรม
ก็มักจะเป็นผู้ต้องสงสัย

689
00:38:27,083 --> 00:38:28,416
ฉันต้องเห็นหน้าพวกเขา

690
00:38:28,500 --> 00:38:29,333
ทำไม

691
00:38:29,500 --> 00:38:33,083
เพราะมนุษย์มักโกหก
และถ้าเรามองตาก็จะดูออก

692
00:38:33,250 --> 00:38:34,500
ถูกต้องเลย

693
00:38:36,125 --> 00:38:39,500
ม็อปเปิล เราจะหาทางดูหน้าต่าง
นายไปดูรอบๆ ว่ามีบานอื่นที่เข้าท่ากว่าไหม

694
00:38:39,666 --> 00:38:40,750
รับทราบ

695
00:38:41,416 --> 00:38:42,750
เริ่มเลยไหม

696
00:38:45,250 --> 00:38:47,458
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับแม่ผู้ให้กำเนิดบ้าง

697
00:38:47,625 --> 00:38:51,291
ในจดหมาย พ่อบอกว่า
แม่ตายตอนที่คลอดฉัน

698
00:38:51,416 --> 00:38:54,333
และตอนนั้นพ่อยังเด็กมาก
แถมกลัวมากและจนมาก

699
00:38:55,791 --> 00:38:57,750
พ่อเลยให้คนอุปการะฉัน

700
00:38:58,291 --> 00:38:59,541
อันที่จริง ผ่านทางโบสถ์น่ะ

701
00:39:02,375 --> 00:39:04,291
ผมก็มีคำถามเหมือนกัน

702
00:39:04,458 --> 00:39:05,791
ขอโทษที พวก

703
00:39:06,791 --> 00:39:08,291
ยินดีที่ได้เจอนะครับ

704
00:39:08,458 --> 00:39:10,208
ผมเพิ่งคิดได้ว่า

705
00:39:10,958 --> 00:39:12,208
คิดได้เองด้วยนะ

706
00:39:12,375 --> 00:39:16,208
คุณไม่มีทางมาจากอเมริกา
แล้วถึงที่นี่ได้ในวันนี้ ใช่ไหม

707
00:39:16,375 --> 00:39:19,500
ซึ่งหมายความว่า
เมื่อคืนคุณเข้าประเทศมาแล้ว

708
00:39:19,666 --> 00:39:22,750
เป็นช่วงที่จอร์จถูก… ฆาตกรรม

709
00:39:23,208 --> 00:39:26,500
ผมไม่ได้กล่าวหาอะไรนะ
แต่ผมพูดถูกไหม

710
00:39:26,875 --> 00:39:28,791
ฉลาดมากค่ะ คุณนักสืบ

711
00:39:28,958 --> 00:39:31,208
เปล่า ผมไม่ใช่นักสืบ

712
00:39:31,375 --> 00:39:33,125
เป็นแค่เจ้าหน้าที่…

713
00:39:33,291 --> 00:39:36,125
ที่สืบเสาะหาความจริงอยู่เสมอ

714
00:39:36,625 --> 00:39:39,750
เอ่อ ฉัน… คือว่าฉัน…

715
00:39:40,541 --> 00:39:44,083
ฉันเข้าประเทศมาแล้ว
แต่เพิ่งเคยมาที่เดนบรูคก็วันนี้เอง

716
00:39:44,625 --> 00:39:46,500
คำถามต่อไป

717
00:39:46,666 --> 00:39:48,166
คุณมี…

718
00:39:48,333 --> 00:39:49,583
แฟนไหม

719
00:39:50,583 --> 00:39:51,875
ไม่ไหวจะทนดู

720
00:39:52,041 --> 00:39:53,916
อะไร มันเป็นคำถามทั่วไป

721
00:39:54,083 --> 00:39:57,833
ที่ไม่ว่าเจ้าพนักงานคนไหน
ก็จะถามในสถานการณ์แบบนี้

722
00:39:58,000 --> 00:40:01,083
แปลกดีที่คุณถามขึ้นมา
เราเพิ่งเลิกกันน่ะ

723
00:40:01,583 --> 00:40:02,791
โอ๊ะ แย่จัง

724
00:40:04,166 --> 00:40:05,583
เห็นแบบที่ฉันเห็นไหม

725
00:40:05,750 --> 00:40:06,791
ลูกสาวเขา

726
00:40:06,958 --> 00:40:09,125
สีหน้าก็มีความสุข…

727
00:40:09,291 --> 00:40:12,000
แต่แววตาหวาดกลัว

728
00:40:12,166 --> 00:40:14,833
งั้นเมื่อคืน คุณมาถึงเวลากี่โมงกันแน่

729
00:40:15,000 --> 00:40:17,583
ฉันมาถึงราวๆ หนึ่งทุ่มและ…

730
00:40:19,416 --> 00:40:20,416
ขอโทษด้วยค่ะ

731
00:40:22,083 --> 00:40:24,750
- ไม่เป็นไรนะ
- ฉันควรได้เจอพ่อวันนี้แท้ๆ

732
00:40:24,916 --> 00:40:26,333
มันหนักหนาจริงๆ

733
00:40:28,375 --> 00:40:30,250
- ขอบคุณค่ะ
- นี่ครับ เอาเลย

734
00:40:30,416 --> 00:40:31,875
ขอบคุณ

735
00:40:32,291 --> 00:40:34,166
ไม่เป็นไรแล้ว ขอบคุณมากค่ะ

736
00:40:34,625 --> 00:40:38,166
หน้าต่างๆ
ถ้าฉันเป็นหน้าต่าง ฉันจะไปอยู่ตรงไหน

737
00:40:40,083 --> 00:40:41,250
ผักนี่นา

738
00:40:41,458 --> 00:40:44,458
ไงจ๊ะ ของ่ำแคร์รอตหน่อย

739
00:40:45,541 --> 00:40:49,291
โอ๊ย ไม่นะ แย่แล้วๆ

740
00:40:49,666 --> 00:40:53,416
พ่อบอกฉันด้วยว่า
ฉันมีพี่ชาย อันที่จริงเราเป็นฝาแฝด

741
00:40:53,583 --> 00:40:55,500
ฉันคิดว่าเขาถูกส่งไปแอฟริกาใต้

742
00:40:55,666 --> 00:40:59,041
ฝาแฝดชาวแอฟริกาใต้
ที่ไม่เคยเจอมาก่อน เรื่องนี้เด็ดเลย

743
00:40:59,541 --> 00:41:01,166
แล้วคุณเป็นใครคะ

744
00:41:01,916 --> 00:41:04,875
ผมชื่อเอลเลียต แมทธิวส์
ผมทำข่าวเรื่องนี้ให้…

745
00:41:05,041 --> 00:41:06,458
ฉันไม่สน ออกไปค่ะ

746
00:41:07,708 --> 00:41:09,583
อันที่จริง ในฐานะนักข่าว ผมมี…

747
00:41:09,708 --> 00:41:13,166
คุณไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น
ออกไป

748
00:41:13,500 --> 00:41:14,333
ก็ได้

749
00:41:14,458 --> 00:41:16,208
แล้วก็อย่าแอบฟังล่ะ

750
00:41:16,375 --> 00:41:20,875
ผมจะไปอยู่ในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีต
เสพสุขกับเครื่องอำนวยความสะดวกสุดหรู

751
00:41:21,041 --> 00:41:22,208
ลิลี่

752
00:41:22,708 --> 00:41:24,333
ลิลี่ เซบาสเตียน

753
00:41:24,500 --> 00:41:25,833
ช่วยด้วย

754
00:41:28,166 --> 00:41:32,583
คุณแวน วูเรน นี่ลิเดีย ฮาร์บอตเทิล
ได้ยินไหมคะ

755
00:41:32,750 --> 00:41:34,375
ครับ สัญญาณดีมาก ขอบคุณ

756
00:41:34,541 --> 00:41:37,250
คุณแวน วูเรนเป็นลูกชายของคุณฮาร์ดี้

757
00:41:37,416 --> 00:41:41,833
และเขาอาศัยอยู่ในแอฟริกาใต้
จึงจะเข้าร่วมผ่านทางโทรศัพท์

758
00:41:42,000 --> 00:41:47,250
เอาละ เมื่อราวสองเดือนก่อน
คุณฮาร์ดี้ส่งสำเนาพินัยกรรมของเขามาให้ฉัน

759
00:41:48,916 --> 00:41:52,416
แต่มันไม่ใช่ฉบับที่ฉันจะอ่านวันนี้

760
00:41:52,583 --> 00:41:53,750
เขาเขียนฉบับใหม่ขึ้นมา

761
00:41:54,083 --> 00:41:55,666
- ผมเป็นคนเจอ
- เงียบด้วย

762
00:41:55,833 --> 00:41:58,083
ลงวันที่สามวันก่อนการเสียชีวิตของเขา

763
00:41:58,250 --> 00:42:02,291
แน่ละ มีพินัยกรรมฉบับใหม่เสมอ

764
00:42:02,750 --> 00:42:07,041
"นี่คือพินัยกรรมและถ้อยคำกล่าว
ครั้งสุดท้ายของนายจอร์จ ฮาร์ดี้

765
00:42:07,541 --> 00:42:10,041
ผมเรียกพวกคุณทั้งเจ็ดมารวมตัวกันที่นี่

766
00:42:10,208 --> 00:42:14,083
เพราะมีธุระที่ยังค้างคากับพวกคุณแต่ละคน

767
00:42:14,250 --> 00:42:17,125
ผมทำผิดพลาดกับบางคน

768
00:42:17,291 --> 00:42:20,416
และบางคนก็ทำผิดพลาดกับผม

769
00:42:20,875 --> 00:42:24,083
บุคคลที่อยู่ในห้องนี้ ณ ขณะนี้

770
00:42:24,250 --> 00:42:27,750
มีคนเขลา คนเลี้ยงแกะชั่ว

771
00:42:27,916 --> 00:42:31,333
ลูกแกะฤดูใบไม้ผลิ ลูกแกะหน้าหนาว

772
00:42:31,500 --> 00:42:32,833
เหยื่อ

773
00:42:34,291 --> 00:42:35,625
และฆาตกรสองคน"

774
00:42:35,791 --> 00:42:37,000
ฆาตกรสองคนเหรอ

775
00:42:37,166 --> 00:42:38,375
เขาว่าผมเป็นคนเลี้ยงแกะชั่ว

776
00:42:38,541 --> 00:42:41,250
- ผมจะรู้ได้ไงว่าใคร
- อย่างน้อยเราก็รู้แล้วว่าคนไหนคนเขลา

777
00:42:41,416 --> 00:42:43,541
ผมเลี้ยงแกะฝรั่งเศสเชียวนะ
สายพันธุ์ที่ดีที่สุด

778
00:42:43,708 --> 00:42:45,250
แล้วเรื่องเหยื่ออีกคนคือยังไง

779
00:42:45,416 --> 00:42:46,750
เราคนใดคนหนึ่งเป็นรายต่อไป

780
00:42:46,916 --> 00:42:48,458
เราคนใดคนหนึ่งอาจเป็นฆาตกรก็ได้

781
00:42:48,583 --> 00:42:52,250
แทนที่จะจีบหญิง
ถามคำถามหน่อยดีกว่าไหม

782
00:42:53,291 --> 00:42:54,666
ฆาตกรสองคนงั้นเหรอ

783
00:42:54,833 --> 00:42:56,708
ลูกแกะหน้าหนาว

784
00:42:59,791 --> 00:43:01,416
"ต่อไปนี้คือสิ่งที่ผมทิ้งไว้ให้พวกคุณ"

785
00:43:01,583 --> 00:43:02,708
นี่ๆ

786
00:43:05,208 --> 00:43:07,583
"ต่อไปนี้คือสิ่งที่ผมทิ้งไว้ให้พวกคุณ

787
00:43:08,333 --> 00:43:11,583
ความจริงที่ว่า
ผมได้เห็นแจ้งเข้าไปถึงตัวตนของคุณ

788
00:43:12,458 --> 00:43:15,750
และพวกคุณส่วนใหญ่จะได้แค่นั้น"

789
00:43:16,250 --> 00:43:20,041
หมายความว่าไง เราจะได้แค่นั้นเหรอ
งั้นผมมาทำอะไรที่นี่ล่ะ

790
00:43:20,208 --> 00:43:21,666
นั่งลงและหุบปากซะ แฮม

791
00:43:22,375 --> 00:43:23,416
ไม่เอาด้วยหรอก

792
00:43:23,583 --> 00:43:27,166
ไม่ค่ะ นั่นคือประโยคต่อไปในพินัยกรรม
"นั่งลงและหุบปากซะ แฮม"

793
00:43:28,208 --> 00:43:31,708
ดูเหมือนจอร์จจะรู้จักคุณดีทีเดียว

794
00:43:32,333 --> 00:43:33,416
ทำตัวมีระดับหน่อย

795
00:43:33,583 --> 00:43:34,875
- หุบปากน่า
- หุบเองเถอะ

796
00:43:35,041 --> 00:43:37,333
"ลูกชายของผม ปีเตอร์ แวน วูเรน

797
00:43:37,500 --> 00:43:41,750
จะได้รับที่ดิน 760 ไร่
ที่เคเลบ เมอร์โรว์เป็นผู้เช่าอยู่"

798
00:43:41,916 --> 00:43:43,333
โอ้โฮ เขาใจดีมาก

799
00:43:43,500 --> 00:43:45,541
"ลูกสาวของผม รีเบคก้า แฮมป์สเตด

800
00:43:45,708 --> 00:43:49,500
จะได้รับที่ดิน 760 ไร่ ซึ่งอยู่ติดกัน
ที่ผมเรียกว่าบ้าน

801
00:43:49,666 --> 00:43:54,958
รวมไปถึงรถบ้าน โรงนา
สิ่งที่อยู่ในนั้น และแกะของผม"

802
00:43:55,125 --> 00:43:59,041
ในพินัยกรรมฉบับก่อนหน้า
คุณฮาร์ดี้ยกทรัพย์สมบัติอื่นๆ ที่เหลือ

803
00:43:59,208 --> 00:44:02,083
ให้กับการกุศล
สมาคมเพื่อการคุ้มครองสัตว์

804
00:44:02,833 --> 00:44:06,208
อย่างไรก็ตาม ในพินัยกรรมฉบับใหม่
ย่อหน้านี้ระบุไว้ดังต่อไปนี้

805
00:44:06,375 --> 00:44:11,583
"ผมขอยกทรัพย์สมบัติที่เหลือทั้งหมด
ให้กับลูกสาว รีเบคก้า แฮมป์สเตด"

806
00:44:11,750 --> 00:44:14,208
อืม ไม่ต้องลิงโลดไปล่ะ
เขาไม่มีทรัพย์สมบัติอะไร

807
00:44:14,375 --> 00:44:19,166
อันที่จริง เขามี
เครื่องพ่นปุ๋ยคอกที่ใช้งานไม่ได้อยู่หนึ่งเครื่อง

808
00:44:19,333 --> 00:44:22,166
ปุ๋ยเคมีที่ซื้อตุนไว้แล้วอีกสามกระสอบ…

809
00:44:22,333 --> 00:44:23,750
อาจมีประโยชน์มากนะ

810
00:44:23,916 --> 00:44:28,291
และบัญชีเงินฝากตลาดเงินหนึ่งบัญชี
ที่มียอดเงินรวมประมาณ…

811
00:44:28,458 --> 00:44:29,708
สามสิบล้านดอลลาร์

812
00:44:30,666 --> 00:44:32,125
เมื่อกี้พูดว่าสามสิบล้านเหรอ

813
00:44:32,291 --> 00:44:35,166
งั้น… เรารู้แล้วว่าแรงจูงใจคืออะไร

814
00:44:35,958 --> 00:44:37,666
สามสิบล้านเหรอ ได้ไง

815
00:44:37,833 --> 00:44:40,791
สองปีก่อน จอร์จ ฮาร์ดี้คิดค้นยารักษา

816
00:44:40,958 --> 00:44:44,250
โรคปากเปื่อยพุพองในแกะขึ้นมา

817
00:44:44,416 --> 00:44:46,166
- ปากเปื่อยพุพองเหรอ
- ปากเปื่อยพุพอง

818
00:44:46,333 --> 00:44:49,125
คุณจะบอกผมว่าเมือกสีฟ้า
ที่เขาผสมอยู่บ่อยๆ คือยานั่นเหรอ

819
00:44:49,250 --> 00:44:53,250
เขาขายสิทธิบัตรให้
บริษัทเกษตรกรรมรายใหญ่เป็นมูลค่ารวม…

820
00:44:53,375 --> 00:44:54,666
สามสิบล้าน

821
00:44:55,791 --> 00:44:56,791
สำหรับโรคปากเปื่อยพุพอง

822
00:45:08,958 --> 00:45:10,583
- มีคนอยู่ข้างนอก
- ทิม

823
00:45:10,750 --> 00:45:12,958
ไปจับเลยสิ ไปๆ

824
00:45:26,041 --> 00:45:27,958
เฮ้ยๆ นี่

825
00:45:38,291 --> 00:45:40,083
ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร

826
00:45:41,083 --> 00:45:41,916
มันกลับมาแล้ว

827
00:45:57,958 --> 00:45:58,791
คุณรีเบคก้า แฮมป์สเตด

828
00:46:02,291 --> 00:46:03,750
เอามันออกไป

829
00:46:03,916 --> 00:46:05,000
ไปซะ

830
00:46:09,458 --> 00:46:13,041
ลิลี่ ฉันเจอหน้าต่างแล้ว

831
00:46:14,125 --> 00:46:15,916
เอ้านี่ เก่งมาก

832
00:46:16,083 --> 00:46:17,333
นั่นแหละ

833
00:46:20,625 --> 00:46:23,916
แกะพวกนี้จะอาละวาดไปทั่ว
ถ้าไม่มีคนเลี้ยง เข้าใจไหม

834
00:46:24,166 --> 00:46:25,166
โดยเฉพาะเจ้าตัวโตนั่น

835
00:46:26,625 --> 00:46:28,666
จอร์จได้มันมาจากงานคาร์นิวัล

836
00:46:29,000 --> 00:46:30,583
แทบไม่ต่างจากสัตว์ป่า

837
00:46:35,708 --> 00:46:39,250
เดี๋ยว ทิม
คุณอยากแถลงการณ์หน่อยไหมครับ

838
00:46:39,416 --> 00:46:42,041
ไม่ๆ ไม่มีความเห็น
แล้วก็เรียกผมว่าเจ้าหน้าที่ด้วย

839
00:46:42,208 --> 00:46:44,166
แล้วเบาะแสล่ะ
มีเบาะแสอะไรไหม

840
00:46:44,333 --> 00:46:48,333
มีสิ ใช่ เบาะแสเพียบเลย
และผมก็เอาอยู่สุดๆ

841
00:46:49,666 --> 00:46:53,791
ฟังนะ ผมต้องการข่าว
คุณต้องการคนร้าย

842
00:46:54,583 --> 00:46:57,958
ได้มีคนเคารพบ้างสักครั้งก็ดีไม่ใช่เหรอ

843
00:46:58,125 --> 00:47:00,791
นี่ ผู้คนเคารพผมนะ

844
00:47:02,500 --> 00:47:05,708
ถ้าไขคดีนี้ได้ คุณจะเป็นฮีโร่

845
00:47:09,000 --> 00:47:10,750
เราร่วมมือกันได้นะ

846
00:47:12,291 --> 00:47:13,291
ผมช่วยได้

847
00:47:13,458 --> 00:47:16,125
เมื่อคืนตอนที่รถผมถูกลากไป

848
00:47:16,291 --> 00:47:19,250
ผมเห็นแสงจากไฟฉายใกล้ๆ ไร่ของจอร์จ
ตอนประมาณสามทุ่ม

849
00:47:20,208 --> 00:47:22,000
เอาละ โอเค

850
00:47:22,541 --> 00:47:23,958
ลงล็อกเลย

851
00:47:24,250 --> 00:47:27,708
แพทย์ชันสูตรบอกว่าจอร์จ
ตายช่วงสองทุ่มถึงห้าทุ่ม

852
00:47:30,541 --> 00:47:33,833
คุณถ่ายรูปศพเอาไว้ใช่ไหม
เพราะผมควรถ่ายแต่กลับไม่ถ่าย

853
00:47:34,000 --> 00:47:38,083
ผมถ่ายรูปไว้บานเลย
เดี๋ยวจะส่งให้คุณทั้งหมด

854
00:47:39,875 --> 00:47:41,083
ตกลงว่าไงครับ

855
00:47:41,666 --> 00:47:43,333
เจ้าหน้าที่ฮีโร่

856
00:47:48,791 --> 00:47:52,416
แล้วทนายก็พูดว่าคนเขลา
เหยื่อ ฆาตกรสองคน…

857
00:47:52,583 --> 00:47:54,000
ฉันยังคิดว่าเป็นฝีมือแม่บ้านอยู่ดี

858
00:47:54,166 --> 00:47:55,791
ไม่มีแม่บ้าน

859
00:47:55,958 --> 00:48:00,083
นั่นเป็นเรื่องเล่า แถมในเรื่อง
แม่บ้านก็ไม่ใช่คนร้ายด้วย พอเรื่องแม่บ้านสักที

860
00:48:00,833 --> 00:48:02,000
พวกแกะเอ๊ย

861
00:48:02,166 --> 00:48:05,791
เคเลบจะเป็นคนเลี้ยงคนใหม่ของเรา
ใช่ไหมคะ ลิลี่

862
00:48:05,958 --> 00:48:09,708
แน่นอน เราแค่ต้องรอ
ให้ปริศนาคลี่คลายก่อน

863
00:48:09,875 --> 00:48:10,875
ฉันมีคำถาม

864
00:48:11,041 --> 00:48:12,833
ทำไมคุณยังไขปริศนาไม่ได้อีก ลิลี่

865
00:48:13,000 --> 00:48:15,375
ในนิทานก่อนนอน
เธอรู้ตัวคนร้ายทันทีเลยนี่

866
00:48:15,541 --> 00:48:19,250
ฉันรู้ แต่โลกความจริง
มันออกจะซับซ้อนกว่า

867
00:48:19,416 --> 00:48:21,958
ในหนังสือ

868
00:48:22,625 --> 00:48:24,000
หนังสือ

869
00:48:24,666 --> 00:48:26,500
มันอาจเป็นคำตอบก็ได้

870
00:48:26,666 --> 00:48:29,166
ฉันแค่ต้องเข้าไปในรถบ้านของจอร์จและ…

871
00:48:29,333 --> 00:48:30,416
ดูสิ

872
00:48:32,541 --> 00:48:34,291
นั่นรีเบคก้าเหรอ

873
00:48:36,083 --> 00:48:38,000
เขาหาอะไรอยู่

874
00:49:04,583 --> 00:49:06,291
ชื่ออะไรเนี่ยเรา

875
00:49:06,791 --> 00:49:08,708
นั่นลูกสาวจอร์จเหรอ

876
00:49:08,875 --> 00:49:11,916
ก็กลิ่นเหมือนจอร์จนะ
แต่หน้าตาไม่เหมือนเขาเลย

877
00:49:12,083 --> 00:49:13,916
เดาว่าคงเกิดฤดูหนาวแน่

878
00:49:14,083 --> 00:49:16,250
จอร์จถึงไม่อยากให้อยู่ด้วย

879
00:49:16,416 --> 00:49:19,833
แน่ละ ลูกแกะหน้าหนาว พิสูจน์ได้แล้ว

880
00:49:20,000 --> 00:49:21,083
รีเบคก้าเป็นคนร้าย

881
00:49:21,250 --> 00:49:22,375
ฆาตกร

882
00:49:22,541 --> 00:49:23,833
เรายังไม่รู้หรอกนะ

883
00:49:24,000 --> 00:49:26,041
- คิดแล้วเชียว
- ฉันก็พยายามบอกอยู่

884
00:49:26,208 --> 00:49:28,250
จู่ๆ ก็คิดขึ้นได้ว่า
"รีเบคก้า เป็นตัวปัญหาแน่"

885
00:49:28,416 --> 00:49:30,041
ฉันพูดถูกตั้งแต่แรกแล้ว

886
00:49:30,208 --> 00:49:31,541
เซบาสเตียน

887
00:49:33,083 --> 00:49:36,541
ลิลี่ เธอพูดถึงรถบ้านของจอร์จ

888
00:49:36,708 --> 00:49:38,333
กับหนังสือนี่

889
00:49:39,416 --> 00:49:40,416
ที่เกิดเหตุ

890
00:49:40,541 --> 00:49:44,000
หนังสือเล่มสุดท้ายที่จอร์จอ่านให้เราฟัง
พูดถึงการจำกัดวงผู้ต้องสงสัย

891
00:49:44,125 --> 00:49:47,041
ฉันต้องหาหนังสือเล่มนั้น
แล้วเอาไปให้ตำรวจนั่น

892
00:49:47,208 --> 00:49:49,875
ถ้าเราโชคดี เขาจะอ่านและเรียนรู้อะไรบ้าง

893
00:49:50,458 --> 00:49:52,583
- ฉันเองๆ
- ไม่ๆ โซร่า

894
00:49:52,750 --> 00:49:54,708
ฉันอยากเป็นยอดนักสืบ ขอฉันทำนะ

895
00:49:54,875 --> 00:49:56,625
ก็ได้ ฉันอยากให้เธอหาหนังสือ

896
00:49:56,750 --> 00:49:58,541
ที่จอร์จเริ่มอ่านให้เราฟัง

897
00:49:58,708 --> 00:50:00,958
บทที่ว่าด้วยวิธีการ แรงจูงใจและโอกาส

898
00:50:01,125 --> 00:50:02,958
ฉันมีคำถาม บทคืออะไร

899
00:50:03,125 --> 00:50:05,666
ไม่สำคัญหรอก
หาเล่มที่มีรถไฟบนหน้าปกแล้วกัน

900
00:50:05,833 --> 00:50:08,916
- ฉันมีคำถาม รถไฟคืออะไร
- รถกึ่งพ่วงผอมๆ ยาวๆ ต่อกัน

901
00:50:09,083 --> 00:50:09,958
ฉันมีคำถาม

902
00:50:10,083 --> 00:50:11,791
รอเดี๋ยว วูลอายส์ จะทำอะไร

903
00:50:11,958 --> 00:50:15,833
ทุกตัวถอยไป ฉันจะใช้สัมผัสทางกลิ่นสุดเฉียบ
หาหนังสือเล่มนี้เอง

904
00:50:17,833 --> 00:50:20,833
โอ้ มีมะเขือเทศด้วย
เอาไปกินได้นะ

905
00:50:22,041 --> 00:50:24,291
พยายามเข้า วูลอายส์
ทุกตัวฝากฝังไว้กับนายแล้ว

906
00:50:24,458 --> 00:50:25,708
เปล่า เราไม่ได้ฝาก

907
00:50:25,875 --> 00:50:28,541
หนังสือเล่มสุดท้ายที่จอร์จแตะใช่ไหม

908
00:50:28,708 --> 00:50:29,958
นั่นใช่… ไม่ นั่นแคร์รอต

909
00:50:30,125 --> 00:50:32,458
- ให้ตายสิ
- ฉันอาจกลับมากินทีหลัง

910
00:50:34,666 --> 00:50:35,791
อะฮ่า

911
00:50:35,958 --> 00:50:36,916
101 มุกแกะกิ๊กก๊อก

912
00:50:37,041 --> 00:50:39,125
เล่มนี้ใช่ไหมที่หาอยู่

913
00:50:39,291 --> 00:50:40,291
ไม่ใช่

914
00:50:40,458 --> 00:50:41,708
อ้าวเหรอ งั้นนี่ล่ะ

915
00:50:41,833 --> 00:50:42,833
ฆาตกรรม ณ จุดตัดทางรถไฟ

916
00:50:43,000 --> 00:50:45,583
ใช่แล้ว วูลอายส์ นายหาเจอ

917
00:50:45,750 --> 00:50:47,000
ก็ต้องหาเจออยู่แล้ว

918
00:50:47,166 --> 00:50:48,750
ลิลี่ ใช่ไหมนะ ที่พูดอยู่

919
00:50:48,916 --> 00:50:51,500
ยังไงซะฉันก็เป็นแกะยอดนักสืบนี่

920
00:50:55,416 --> 00:50:56,458
ภาพหลักฐาน

921
00:50:56,625 --> 00:50:57,875
จาก : เอลเลียต แมทธิวส์

922
00:50:58,041 --> 00:51:00,166
ไง ทิม
นี่คือรูปที่ผมถ่ายไว้

923
00:51:09,833 --> 00:51:12,458
สถานีตำรวจ

924
00:51:25,875 --> 00:51:27,166
ฆาตกรรม ณ จุดตัดทางรถไฟ

925
00:51:38,125 --> 00:51:40,166
บนนี้ดีจังนะ

926
00:51:40,750 --> 00:51:42,541
แต่เหงาไปหน่อย

927
00:51:46,041 --> 00:51:50,333
ฉันเอาหนังสือให้ตำรวจคนนั้น
ไปช่วยสืบคดีแล้ว

928
00:51:55,583 --> 00:51:57,208
งานคาร์นิวัลคืออะไรเหรอ

929
00:51:58,125 --> 00:52:00,708
ไม่มีอะไร กลับฝูงของเธอไปเถอะ

930
00:52:01,375 --> 00:52:02,958
ฝูงของเรา

931
00:52:08,291 --> 00:52:09,750
มันคือดนตรี

932
00:52:10,500 --> 00:52:13,041
งานคาร์นิวัลมีเสียงดนตรี

933
00:52:14,041 --> 00:52:15,250
และเครื่องเล่น

934
00:52:16,666 --> 00:52:21,416
ทุกวันเด็กๆ จะมาลูบและป้อนอาหารฉัน

935
00:52:21,916 --> 00:52:23,833
ฉันเคยชอบมันมาก

936
00:52:24,083 --> 00:52:26,416
จนกระทั่งเริ่มตัวใหญ่เกินไป

937
00:52:27,541 --> 00:52:30,250
แล้วพอตกกลางคืน

938
00:52:30,416 --> 00:52:34,125
ผู้ชายจากงานคาร์นิวัล
จะมาพาฉันเข้าไปในสังเวียน

939
00:52:35,666 --> 00:52:39,416
และในสังเวียนนั้นมีหมา

940
00:52:41,541 --> 00:52:43,541
พวกเขาให้ฉันสู้กับหมานั่น

941
00:52:46,125 --> 00:52:48,541
สู้จนกว่าจะเลือดออก

942
00:52:50,541 --> 00:52:52,416
จากนั้นคืนหนึ่ง…

943
00:52:53,416 --> 00:52:54,833
เขาก็เจอฉัน

944
00:53:07,625 --> 00:53:09,458
เขาจ่ายเงินให้พวกนั้น

945
00:53:10,291 --> 00:53:11,625
แล้วพาตัวฉันออกมา

946
00:53:14,250 --> 00:53:18,083
นั่นแหละงานคาร์นิวัล

947
00:53:21,458 --> 00:53:24,791
แล้วทำไมนายถึงไปลงเอย
ในที่เลวร้ายแบบนั้นได้ล่ะ

948
00:53:24,958 --> 00:53:26,833
ทำไมไม่อยู่กับฝูงของตัวเอง

949
00:53:27,625 --> 00:53:31,791
นึกว่าลิลี่ แกะยอดนักสืบผู้ยิ่งใหญ่
จะคิดออกแล้วซะอีก

950
00:53:34,083 --> 00:53:35,666
งั้นนายก็เป็นแกะหน้า…

951
00:53:35,791 --> 00:53:40,208
ไม่ช้าก็เร็ว
ลูกแกะหน้าหนาวจะอยากจากไป

952
00:53:57,291 --> 00:53:59,583
อยู่นี่เอง เย่!

953
00:54:01,500 --> 00:54:03,666
หวังว่าคุณหิวอยู่นะ ทิม

954
00:54:03,833 --> 00:54:05,125
หิวไหม

955
00:54:06,958 --> 00:54:08,125
หวัดดี

956
00:54:08,875 --> 00:54:14,166
ทุกครั้งที่เกิดเรื่องน่าสนใจขึ้นกับคดีนี้

957
00:54:15,166 --> 00:54:16,625
พวกมันจะมา

958
00:54:22,708 --> 00:54:24,250
คุณเพี้ยนไปแล้ว

959
00:54:24,750 --> 00:54:27,416
คุณเพี้ยนไปแล้ว
และคุณไม่ทำอะไรเลย ทิม

960
00:54:27,583 --> 00:54:31,250
ไม่เชิงไม่ทำนะ

961
00:54:32,333 --> 00:54:35,750
"ใครฆ่าจอร์จ"

962
00:54:35,916 --> 00:54:37,791
ผู้ต้องสงสัยห้าคนที่มีชื่อในพินัยกรรม

963
00:54:38,041 --> 00:54:41,541
ใครก็ตามที่ฆ่าจอร์จ
ต้องมีสามอย่างนี้

964
00:54:41,708 --> 00:54:45,750
วิธีการ แรงจูงใจ โอกาส

965
00:54:46,000 --> 00:54:48,416
สำเร็จ เขาอ่านหนังสือนั่น

966
00:54:48,583 --> 00:54:51,000
มาดูไปทีละข้อกันดีไหม

967
00:54:51,166 --> 00:54:54,541
วิธีการ
แท็กซีนจากผลเบอร์รี่ต้นสนยู

968
00:54:54,708 --> 00:54:57,458
ที่ดินของโบสถ์มีต้นสนยูอยู่เต็มไปหมด

969
00:54:57,625 --> 00:54:59,750
ทุกคนเข้าถึงวิธีการได้

970
00:54:59,916 --> 00:55:02,458
แรงจูงใจ
ทำไมถึงต้องฆ่าจอร์จ

971
00:55:02,625 --> 00:55:04,458
รีเบคก้ามีแรงจูงใจที่ชัดเจนที่สุด

972
00:55:04,625 --> 00:55:07,625
แต่คนอื่นก็อาจมีเหตุผล
พวกเขาปิดบังอะไรอยู่

973
00:55:08,125 --> 00:55:11,708
โอกาส
คนพวกนี้มีหลักฐานที่อยู่ไหม

974
00:55:11,875 --> 00:55:15,041
วิธีการ แรงจูงใจ โอกาส

975
00:55:15,208 --> 00:55:20,000
หาคนที่มีครบทั้งสามอย่าง
และจับมือวางยาพิษเดนบรูคให้ได้

976
00:55:22,750 --> 00:55:25,833
ทิม อันที่จริง มันเยี่ยมมากเลย

977
00:55:26,000 --> 00:55:28,666
ใช่ แบบว่าอยู่ๆ…

978
00:55:29,958 --> 00:55:31,375
ไอเดียก็โผล่มากลางดึกน่ะ

979
00:55:32,791 --> 00:55:36,291
โอเค มาเริ่มกันเลย

980
00:55:36,458 --> 00:55:37,791
แฮม

981
00:55:37,958 --> 00:55:40,333
คุณคือคนไหนในพินัยกรรมของจอร์จ

982
00:55:40,833 --> 00:55:42,541
อาจเป็นฆาตกร

983
00:55:43,625 --> 00:55:46,250
ก็เขากินมังสวิรัติ

984
00:55:46,583 --> 00:55:50,166
ถ้าเป็นผู้หญิง ผมยังพอให้อภัยได้
แต่ผู้ชายน่ะ

985
00:55:50,625 --> 00:55:52,416
น่าขยะแขยง

986
00:55:52,583 --> 00:55:53,708
เบธ

987
00:55:54,083 --> 00:55:57,250
ทำไมคุณถึงมี
จดหมายที่จอร์จเขียนถึงรีเบคก้า

988
00:55:57,541 --> 00:56:01,833
บริการไปรษณีย์อาจทำพลาด
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ก็ได้

989
00:56:02,000 --> 00:56:04,791
และก่อนวันที่จอร์จตาย

990
00:56:04,958 --> 00:56:07,541
คุณบอกผมว่า "ฉันฆ่าหมอนั่นได้เลย"

991
00:56:07,708 --> 00:56:10,583
ฉันไม่ใช่ฆาตกร ฉันเป็นเหยื่อต่างหาก
ฉันจะพูดแค่นั้นแหละ

992
00:56:10,750 --> 00:56:12,083
ฉันรู้สิทธิ์ของตัวเองนะ

993
00:56:12,250 --> 00:56:13,416
เคเลบ

994
00:56:13,583 --> 00:56:15,208
เช้าที่คุณเจอร่างของจอร์จ

995
00:56:15,333 --> 00:56:17,541
คุณบอกผมว่าเอาเอกสารไปให้เขา

996
00:56:17,708 --> 00:56:19,500
ใช่ เขาเพิ่งยกเลิกสัญญาเช่าของผม

997
00:56:19,666 --> 00:56:22,500
ผมเอาข้อเสนอไปให้เขาพิจารณาใหม่

998
00:56:22,666 --> 00:56:23,958
ก็แค่นั้นแหละ

999
00:56:25,041 --> 00:56:29,333
เดี๋ยว จอร์จยกเลิกสัญญาเช่าของคุณเหรอ
ทำไมล่ะ

1000
00:56:29,708 --> 00:56:32,958
ได้ยินพินัยกรรมแล้วนี่
ดูเหมือนผมจะเป็นคนเลี้ยงแกะชั่ว

1001
00:56:33,125 --> 00:56:34,541
สาธุคุณฮิลโคต

1002
00:56:34,708 --> 00:56:36,416
จอร์จไม่เคยมาที่โบสถ์ของคุณ

1003
00:56:36,583 --> 00:56:39,791
แล้วจู่ๆ เขาก็เดินเข้ามา
วันก่อนที่เขาจะตาย

1004
00:56:39,958 --> 00:56:41,375
และบริจาคเงินก้อนโต

1005
00:56:43,875 --> 00:56:44,708
ทำไมครับ

1006
00:56:44,958 --> 00:56:46,958
ทำไมฉันถึงอยู่ข้างล่างตลอด

1007
00:56:48,250 --> 00:56:49,875
พักใหญ่ก่อนหน้านี้ จอร์จเคยมาหาผม

1008
00:56:50,041 --> 00:56:53,541
และบอกผมว่า
โบสถ์ยกลูกของเขาให้คนอื่นอุปการะ

1009
00:56:53,708 --> 00:56:57,416
แต่ทันทีที่เขาตั้งหลักได้
เขาก็เริ่มตามหาลูกๆ

1010
00:56:57,583 --> 00:56:59,958
โบสถ์ไม่ยอมบอกว่าเด็กๆ อยู่ที่ไหน

1011
00:57:00,125 --> 00:57:02,291
แน่ละว่าระเบียบเคร่งครัดหน่อย

1012
00:57:02,458 --> 00:57:04,666
แล้วเขาก็ถามว่าต้องทำยังไง

1013
00:57:04,833 --> 00:57:09,458
ผมถึงจะให้ข้อมูลเขาได้

1014
00:57:09,625 --> 00:57:13,041
และถ้าโบสถ์รู้เข้า
ผมอาจโดนเจี๋ยน

1015
00:57:13,208 --> 00:57:15,375
- อี๋
- หมายถึงโดนไล่ออก

1016
00:57:16,625 --> 00:57:18,250
แต่ผมไม่ได้เอาเงินมาใช้ส่วนตัว

1017
00:57:18,416 --> 00:57:20,958
โบสถ์นี้ต้องได้รับการซ่อมแซมโดยด่วน

1018
00:57:21,833 --> 00:57:25,916
จอร์จมาหาผมตอนตกที่นั่งลำบาก
และผมฉวยโอกาส

1019
00:57:26,541 --> 00:57:28,750
เคเลบอาจไม่ใช่คนเลี้ยงแกะชั่ว

1020
00:57:31,125 --> 00:57:32,333
แต่เป็นผม

1021
00:57:32,500 --> 00:57:33,833
และรีเบคก้า

1022
00:57:34,166 --> 00:57:35,000
คุณแฮมป์สเตด

1023
00:57:36,708 --> 00:57:39,375
สนุกกับงานเทศกาลวัฒนธรรมเดนบรูคไหมครับ

1024
00:57:41,083 --> 00:57:43,333
ค่ะ มากเลย

1025
00:57:44,833 --> 00:57:46,250
ผมมีคำถามง่ายๆ

1026
00:57:46,416 --> 00:57:51,458
ในคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรม คุณอยู่ที่ไหน
ช่วงสองทุ่มถึงห้าทุ่มครับ

1027
00:57:51,625 --> 00:57:53,791
ที่โรงแรมใกล้สนามบินค่ะ

1028
00:57:53,958 --> 00:57:56,791
ฉันเช็กอิน จากนั้นก็ดูทีวี

1029
00:57:56,958 --> 00:57:59,125
นอนไม่หลับน่ะค่ะ
เจ็ตแล็ก นึกออกไหม

1030
00:58:00,083 --> 00:58:02,125
ตอนนั้นคุณดูอะไรครับ

1031
00:58:03,541 --> 00:58:05,750
ช่องข่าว 24 ชั่วโมง

1032
00:58:06,791 --> 00:58:10,875
- ช่องข่าว 24 ชั่วโมง
- ช่องข่าว 24 ชั่วโมง

1033
00:58:11,041 --> 00:58:15,000
เอาละ ได้คำตอบแล้ว
ขอให้เป็นวันที่ดีนะครับ คุณแฮมป์สเตด

1034
00:58:15,166 --> 00:58:17,458
คุณก็ด้วยค่ะ บายนะ

1035
00:58:18,375 --> 00:58:20,083
หรือผมควรเรียกว่าคุณแครมฟ์ส

1036
00:58:26,083 --> 00:58:30,583
แชสทิตี้ แครมฟ์ส
คือชื่อจริงของคุณใช่ไหมครับ

1037
00:58:30,750 --> 00:58:32,333
คุณคิดออกไหม

1038
00:58:32,500 --> 00:58:35,375
ว่าทำไมคนเราถึงอยากเปลี่ยนชื่อ
จากชื่อแชสทิตี้ แครมฟ์ส

1039
00:58:35,541 --> 00:58:38,500
ก็เข้าใจได้
แต่ผมตรวจสอบประวัติคุณแล้ว

1040
00:58:38,750 --> 00:58:42,916
เจอว่าช่วงหนึ่ง
คุณเคยคลุกคลีกับอาชญากรชื่อฉาวโฉ่

1041
00:58:43,083 --> 00:58:44,541
ที่มีประวัติปลอมแปลงเอกสารหลายคดี

1042
00:58:44,708 --> 00:58:46,250
ถึงขั้นมีบัญชีธนาคารร่วมกับเขาด้วย

1043
00:58:46,416 --> 00:58:49,166
โอเค ฉันไม่รู้จักใคร
ที่ไม่ย้อนเสียใจกับความสัมพันธ์ในอดีต

1044
00:58:49,333 --> 00:58:51,791
แถมฉันไม่รู้เรื่องนั้นด้วยซ้ำ
และมันก็ผ่านมาสามปีแล้ว

1045
00:58:51,958 --> 00:58:54,416
ใช่ อ๋อ งั้นก็ไม่ใช่เพิ่งเลิกกันสินะ

1046
00:58:54,666 --> 00:58:56,500
- ไม่ใช่ชื่อจริงด้วย
- เป็นนิสัยซ้ำๆ อยู่นะ

1047
00:58:56,666 --> 00:58:58,125
นิสัยซ้ำๆ ปรากฏออกมาแล้ว

1048
00:58:58,291 --> 00:59:00,000
งั้นบอกผมหน่อยสิ

1049
00:59:00,375 --> 00:59:02,791
คุณเคยเข้าใกล้ต้นสนยูของโบสถ์ไหม

1050
00:59:03,041 --> 00:59:04,833
ไม่ค่ะ ไม่เคยอยู่แล้ว

1051
00:59:05,000 --> 00:59:08,583
แล้วฟาร์มของจอร์จล่ะ

1052
00:59:09,041 --> 00:59:10,500
เคยไปที่นั่นหรือเปล่า

1053
00:59:11,541 --> 00:59:12,666
ไม่เคยเลย

1054
00:59:13,875 --> 00:59:15,458
เคเลบมีเรื่องสัญญาเช่า…

1055
00:59:15,625 --> 00:59:17,291
แต่เบธบอกว่า…

1056
00:59:17,458 --> 00:59:18,875
รีเบคก้าโกหกทำไม

1057
00:59:19,041 --> 00:59:20,416
แล้วอะไรคือมังสวิรัติ

1058
00:59:20,583 --> 00:59:21,875
ทุกอย่างเกี่ยวข้องกันยังไง

1059
00:59:22,041 --> 00:59:24,750
คิดสิ เจ้าแกะโง่ คิดให้ออก

1060
00:59:24,916 --> 00:59:27,916
หยุดคิดมากได้แล้ว ลิลี่
เห็นชัดๆ ว่าลูกสาวเขาคือคนร้าย

1061
00:59:28,083 --> 00:59:30,250
- ใช่ รีเบคก้าชัวร์ๆ
- พูดถูกเผง

1062
00:59:30,416 --> 00:59:32,041
ไม่นะ รีเบคก้าไม่ได้ทำ

1063
00:59:32,916 --> 00:59:35,208
พวกคุณไม่รู้จักเขา เขาเป็นคนดี

1064
00:59:35,375 --> 00:59:39,291
รีเบคก้ากลิ่นเหมือนจอร์จเป๊ะ
และจอร์จรักผม

1065
00:59:39,458 --> 00:59:42,083
รักนายเหรอ
ไม่มีใครรักลูกแกะหน้าหนาวทั้งนั้น

1066
00:59:42,250 --> 00:59:46,291
ลูกแกะหน้าหนาวปกป้องพวกเดียวกัน
พวกมันก็เป็นซะแบบนี้แหละ

1067
00:59:46,458 --> 00:59:47,458
เดี๋ยวนะ

1068
00:59:47,625 --> 00:59:49,083
เธอว่าไงนะ

1069
00:59:49,250 --> 00:59:51,875
ผมบอกว่าจอร์จรักผม

1070
00:59:52,041 --> 00:59:53,958
ไม่ ก่อนหน้านั้น

1071
00:59:54,125 --> 00:59:57,666
เธอบอกว่ารีเบคก้ากลิ่นเหมือนจอร์จเป๊ะ

1072
00:59:57,833 --> 01:00:00,083
เคยมีใครพูดแบบนั้นมาก่อน

1073
01:00:00,250 --> 01:00:01,958
ใครที่ไม่น่าจะรู้ได้

1074
01:00:02,125 --> 01:00:03,291
แล้วใครล่ะ

1075
01:00:04,958 --> 01:00:06,291
เธอไง

1076
01:00:06,458 --> 01:00:09,416
อะไรนะ ฉันเหรอ หมายความว่าไง

1077
01:00:09,583 --> 01:00:10,625
คลาวด์เป็นคนร้าย

1078
01:00:10,791 --> 01:00:12,708
ฆาตกร

1079
01:00:12,875 --> 01:00:16,083
ไม่ใช่ แต่เธอเก็บงำความลับไว้

1080
01:00:16,250 --> 01:00:17,625
ใช่ไหม คลาวด์

1081
01:00:17,791 --> 01:00:21,000
คืนก่อน เธอพูดว่า
รีเบคก้ามีกลิ่นเหมือนจอร์จ

1082
01:00:21,166 --> 01:00:25,125
แต่รีเบคก้าอยู่ไกลมาก
จนเธอไม่มีทางรู้ว่าเขามีกลิ่นยังไง

1083
01:00:25,291 --> 01:00:28,375
นอกจากรีเบคก้าจะเคยมาที่นี่ก่อนหน้านั้น

1084
01:00:30,458 --> 01:00:33,208
ก็มันสวยมากเลยอะ

1085
01:00:33,375 --> 01:00:35,291
อะไรที่ว่าสวยมาก

1086
01:00:37,625 --> 01:00:39,625
สิ่งที่ไม่มีจุดจบ

1087
01:00:43,916 --> 01:00:45,208
เห็นไหม

1088
01:00:45,375 --> 01:00:48,708
มันสวยมากและไม่มีจุดจบเลย

1089
01:00:48,875 --> 01:00:53,666
ฉันจ้องมองมันหลายชั่วโมง
วนไปวนมา วนมาวนไป

1090
01:00:53,916 --> 01:00:55,541
คลาวด์ คลาวด์

1091
01:00:55,708 --> 01:00:57,666
เธอไปได้มันมาจากไหน

1092
01:01:00,208 --> 01:01:02,458
คืนนั้นรีเบคก้ามาที่นี่

1093
01:01:02,750 --> 01:01:04,541
คืนที่จอร์จถูกฆ่า

1094
01:01:06,875 --> 01:01:11,125
ฉันตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกหิว
ก็เลยเดินไปที่ทุ่งหญ้า รีเบคก้าอยู่ที่นั่น

1095
01:01:11,291 --> 01:01:12,791
เขาเห็นฉันและพูดว่า

1096
01:01:12,958 --> 01:01:16,291
"เธอสวยจังเลย" ก็ฉันสวยจริง
แบบว่า ฉันสวยจึ้งที่สุดแล้ว

1097
01:01:16,458 --> 01:01:18,208
แล้วเขาก็ลูบขนฉัน

1098
01:01:18,375 --> 01:01:20,041
แล้วสิ่งนั้นก็หลุดออกมา ฉันเลย…

1099
01:01:21,208 --> 01:01:22,958
ฉันเลยตัดสินใจว่า…

1100
01:01:23,541 --> 01:01:25,583
มันควรเป็นของฉัน

1101
01:01:25,750 --> 01:01:28,125
งั้นเราก็มีสิ่งของในครอบครองแล้วสินะ

1102
01:01:28,291 --> 01:01:30,500
แกะไม่ครอบครองอะไรทั้งนั้น

1103
01:01:30,666 --> 01:01:32,166
ฉันรู้ แต่…

1104
01:01:32,625 --> 01:01:34,333
มันไม่มีจุดจบ

1105
01:01:34,958 --> 01:01:36,791
งั้นก็ไขคดีได้แล้วสินะ

1106
01:01:36,958 --> 01:01:38,166
รีเบคก้าเป็นคนร้าย

1107
01:01:38,333 --> 01:01:39,333
ฆาตกร

1108
01:01:39,500 --> 01:01:42,541
เหล็กเงาวงเดียวไขอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

1109
01:01:42,708 --> 01:01:45,166
ต้องได้สิ มันคือหลักฐาน

1110
01:01:45,333 --> 01:01:48,000
หลักฐานเหรอ หลักฐานว่าอะไร

1111
01:01:48,166 --> 01:01:50,583
รีเบคก้าบอกตำรวจว่าไม่เคยมาที่นี่

1112
01:01:50,750 --> 01:01:54,333
แต่เขามาเมื่อคืนก่อน
และคืนที่จอร์จถูกฆ่าด้วย

1113
01:01:54,666 --> 01:01:57,583
เขาโกหก เขาจอมปลอม
และเขาเป็นลูกแกะหน้า…

1114
01:01:58,166 --> 01:01:59,916
เขาเป็นอะไรล่ะ

1115
01:02:00,375 --> 01:02:01,458
พูดออกมาสิ

1116
01:02:02,166 --> 01:02:04,125
เธอเกลียดเขามาตั้งแต่แรกเริ่ม

1117
01:02:04,291 --> 01:02:05,375
พวกเธอทุกตัว

1118
01:02:05,666 --> 01:02:06,958
และเพราะอะไรล่ะ

1119
01:02:07,125 --> 01:02:10,083
เพราะเขาดันเกิดในหน้าหนาว

1120
01:02:11,250 --> 01:02:14,125
อาชญากรรมเลวร้ายที่สุดที่จินตนาการได้

1121
01:02:14,291 --> 01:02:15,666
ไม่เคยได้ยินหรือไง

1122
01:02:15,833 --> 01:02:17,333
ไม่มีใครต้องการแก

1123
01:02:17,500 --> 01:02:19,583
แกไม่คู่ควรกับอะไรทั้งนั้น

1124
01:02:21,375 --> 01:02:26,083
นั่นแหละสิ่งที่ลูกแกะหน้าหนาวจะได้ยิน
ซ้ำแล้วซ้ำอีก จนกระทั่งวันหนึ่ง

1125
01:02:26,458 --> 01:02:29,041
เขาจะเริ่มเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง

1126
01:02:29,125 --> 01:02:29,958
เซบาสเตียน

1127
01:02:30,083 --> 01:02:31,208
รีเบคก้าไม่ใช่คนร้าย

1128
01:02:31,375 --> 01:02:32,541
แต่นายรู้ได้ยังไง

1129
01:02:32,708 --> 01:02:35,000
เพราะฉันมองตาเขาแล้ว

1130
01:02:35,166 --> 01:02:37,291
เพราะมันชัดเจน

1131
01:02:37,708 --> 01:02:39,375
แต่เธอมองไม่เห็นมัน

1132
01:02:39,625 --> 01:02:40,833
ใช่

1133
01:02:41,000 --> 01:02:43,833
ฝูงแกะมองไม่เห็นมัน

1134
01:02:45,291 --> 01:02:47,625
เราเป็นฝูงของนายนะ

1135
01:02:48,791 --> 01:02:50,333
บอกแล้วไง

1136
01:02:50,500 --> 01:02:52,500
ฉันไม่มีฝูง

1137
01:02:53,958 --> 01:02:55,666
ไม่เคยมี

1138
01:02:58,458 --> 01:02:59,541
ลิลี่

1139
01:03:00,250 --> 01:03:03,041
เราจะทำยังไงกับสิ่งที่ไม่มีจุดจบนี่

1140
01:03:06,541 --> 01:03:07,875
จริงด้วย

1141
01:03:08,041 --> 01:03:09,375
คนขับรถ

1142
01:03:13,375 --> 01:03:14,500
อะไร

1143
01:03:17,041 --> 01:03:18,291
จะเอาอะไร

1144
01:03:20,708 --> 01:03:21,750
เฮ้ย

1145
01:03:24,708 --> 01:03:26,166
เอามาเลยนะ นี่

1146
01:03:28,083 --> 01:03:29,125
เฮ้ย

1147
01:03:30,791 --> 01:03:32,208
เอาคืนมา

1148
01:03:32,541 --> 01:03:34,041
นั่นหมวกฉัน

1149
01:03:34,875 --> 01:03:36,375
หยุดนะ หยุด

1150
01:04:07,625 --> 01:04:10,000
ขอบใจนะ ขอบใจสำหรับไอ้นี่

1151
01:04:13,458 --> 01:04:15,000
ขอบใจทุกตัวเลย

1152
01:04:25,791 --> 01:04:27,750
ผมคิดว่าเจอบางอย่างที่เป็นของคุณ

1153
01:04:28,666 --> 01:04:30,625
เหมือนกับวงอื่นๆ ที่คุณมี

1154
01:04:32,333 --> 01:04:36,000
- มันคงหลุดไปน่ะค่ะ ขอบคุณ…
- ผมเจอมันในทุ่งหญ้าของจอร์จ

1155
01:04:36,166 --> 01:04:38,541
ที่ที่คุณไม่เคยไปมาก่อน

1156
01:04:39,958 --> 01:04:42,916
ผมมีหมายค้นห้องพักของคุณ

1157
01:04:45,208 --> 01:04:46,750
คุณตามหาอะไรอยู่

1158
01:04:46,916 --> 01:04:48,166
ไม่รู้สิ

1159
01:04:59,583 --> 01:05:01,291
คุณไม่เคยเข้าใกล้ต้นสนยูงั้นสิ

1160
01:05:01,458 --> 01:05:02,458
คิดไว้แล้วเชียว

1161
01:05:02,625 --> 01:05:04,750
ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้ทำ

1162
01:05:04,916 --> 01:05:06,958
ทิมคะ ทิม คุณต้องเชื่อฉัน

1163
01:05:07,125 --> 01:05:08,875
เจ้าหน้าที่เดอร์รี่

1164
01:05:09,541 --> 01:05:12,625
เจ้าหน้าที่เดอร์รี่ ฉันสาบานได้

1165
01:05:12,791 --> 01:05:14,708
ฉันไม่ได้ฆ่าพ่อนะ

1166
01:05:14,875 --> 01:05:19,375
รีเบคก้า แฮมป์สเตด คุณถูกจับกุม
ในข้อหาฆาตกรรมจอร์จ ฮาร์ดี้

1167
01:05:26,250 --> 01:05:27,625
สอบปากคำผู้ต้องสงสัย

1168
01:05:27,791 --> 01:05:32,125
แชสทิตี้ แครมฟ์ส
หรืออีกชื่อ รีเบคก้า แฮมป์สเตด

1169
01:05:32,916 --> 01:05:37,500
คุณแครมฟ์ส คุณยืนยันใช่ไหมว่า
จะสละสิทธิ์การมีทนายความร่วมอยู่ด้วย

1170
01:05:37,750 --> 01:05:41,208
ค่ะ ฉันไม่สน
ฉันพร้อมบอกคุณทุกเรื่อง

1171
01:05:41,375 --> 01:05:43,583
ได้ งั้นมาเริ่มจากเรื่องนี้กัน

1172
01:05:43,958 --> 01:05:48,333
คุณอยู่ในที่ดินของจอร์จ ฮาร์ดี้
ในคืนที่เขาถูกฆาตกรรมใช่ไหม

1173
01:05:49,000 --> 01:05:50,291
ใช่ค่ะ

1174
01:05:50,625 --> 01:05:55,416
เอาละ งั้นยิ้มหวานๆ พวกนั้น
กับ "ฉลาดมากค่ะ คุณนักสืบ"

1175
01:05:55,583 --> 01:05:57,750
ทั้งหมดคือการแสดงใช่ไหม

1176
01:05:57,916 --> 01:06:00,875
ความจริงคือตั้งแต่มาถึงที่นี่
คุณยังไม่พูดเรื่องจริงเลยสักอย่าง

1177
01:06:01,750 --> 01:06:04,458
จดหมายค่ะ นั่นคือเรื่องจริง

1178
01:06:04,958 --> 01:06:08,750
พ่อเขียนมาว่าพ่อตามหาฉันกว่า 20 ปีแล้ว

1179
01:06:08,916 --> 01:06:13,000
และเริ่มจะจัดการทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง
พ่อถึงขั้นส่งสำเนาพินัยกรรมมาให้ฉันด้วย

1180
01:06:13,166 --> 01:06:17,375
ฉบับที่บอกว่าคุณจะได้เงิน 30 ล้าน
หรือฉบับที่บอกว่าจะได้แกะหนึ่งฝูงล่ะ

1181
01:06:17,541 --> 01:06:19,916
ไม่ค่ะ ฉบับที่ไม่มีเรื่องเงิน

1182
01:06:21,375 --> 01:06:23,458
พ่อบอกว่าอยากเจอฉัน

1183
01:06:23,666 --> 01:06:24,916
ถ้างั้น…

1184
01:06:25,666 --> 01:06:26,791
คุณบินมาที่นี่

1185
01:06:26,958 --> 01:06:31,416
จากนั้นก็ขับรถไปที่ฟาร์มของเขา
ในคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรม

1186
01:06:32,250 --> 01:06:33,791
แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น

1187
01:06:35,250 --> 01:06:36,541
เราคุยกัน

1188
01:06:36,708 --> 01:06:37,750
เรื่องอะไร

1189
01:06:39,416 --> 01:06:40,708
แกะ

1190
01:06:41,125 --> 01:06:42,916
เราคุยกันเรื่องแกะค่ะ

1191
01:06:43,083 --> 01:06:45,041
กับชื่อของพวกมัน

1192
01:06:45,208 --> 01:06:48,083
พ่อบอกว่าแกะทุกตัวควรมีชื่อ

1193
01:06:48,250 --> 01:06:52,125
และพ่อก็ตั้งชื่อให้
โดยการมองตาพวกมัน

1194
01:06:52,541 --> 01:06:55,291
และพ่อก็อยากให้สักวันหนึ่ง
ฉันได้พวกมันไป

1195
01:06:57,166 --> 01:06:58,458
พ่อเลือกฉัน

1196
01:07:00,000 --> 01:07:02,791
แต่ฟังนะคะ ฉันไม่ได้โง่

1197
01:07:03,125 --> 01:07:05,958
ฉันอยู่กับพ่อตามลำพัง
ในคืนที่พ่อถูกฆาตกรรม

1198
01:07:06,125 --> 01:07:10,875
ไหนจะพินัยกรรมใหม่ ไหนจะเงินทั้งหมดนั่น
และทุกอย่างที่เกิดขึ้นในอดีตของฉัน

1199
01:07:11,041 --> 01:07:14,416
ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากโกหก

1200
01:07:15,500 --> 01:07:17,333
คุณต้องเชื่อฉันนะ

1201
01:07:18,833 --> 01:07:21,375
"ฉันโกหก เพราะงั้นเชื่อฉันเถอะ"

1202
01:07:22,791 --> 01:07:23,666
อย่างนั้นสินะ

1203
01:07:27,333 --> 01:07:31,166
ตอนเช้า คุณจะถูกนำตัวไปที่ศาลเทศมณฑล

1204
01:07:31,333 --> 01:07:35,291
และถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมจอร์จ ฮาร์ดี้
โดยเจตนาอย่างเป็นทางการ

1205
01:07:48,958 --> 01:07:51,208
เธอคือคนร้ายสินะ

1206
01:07:54,333 --> 01:07:55,583
เพื่อเงิน

1207
01:07:55,916 --> 01:07:57,291
คนเราทำได้ทุกอย่าง

1208
01:07:58,375 --> 01:08:02,250
ดูเหมือนจอร์จ ฮาร์ดี้
จะเลือกลูกแกะผิดตัวซะแล้ว

1209
01:08:03,583 --> 01:08:08,625
จะว่าไป แวน วูเรนตกลงแล้วว่า
จะขายแกะกับที่ดินของเขาให้เคเลบ เมอร์โรว์

1210
01:08:08,791 --> 01:08:11,875
พรุ่งนี้เที่ยงเราจะทำเอกสารเรื่องนั้นกัน

1211
01:08:12,791 --> 01:08:13,666
ดีครับ

1212
01:08:14,416 --> 01:08:16,875
ฉันมองคุณผิดไปค่ะ คุณตำรวจ

1213
01:08:17,041 --> 01:08:18,041
จริงๆ นะ

1214
01:08:18,207 --> 01:08:21,041
ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้ว
คุณจะไม่ใช่คนเขลาเลย

1215
01:08:21,500 --> 01:08:22,582
ทำได้ดีมาก

1216
01:09:01,500 --> 01:09:02,541
ลิลี่

1217
01:09:03,957 --> 01:09:06,916
มาทำอะไรตรงนี้
โอเคหรือเปล่า

1218
01:09:07,082 --> 01:09:09,957
แหงสิ ยิ่งกว่าโอเคอีก ฉันมีความสุข

1219
01:09:10,125 --> 01:09:13,666
พวกเขาจับรีเบคก้าแล้ว
พรุ่งนี้เคเลบจะมาเป็นคนเลี้ยงคนใหม่ของเรา

1220
01:09:13,832 --> 01:09:15,000
เยี่ยมไปเลย

1221
01:09:15,166 --> 01:09:19,375
แน่ละว่าเธอปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา
แต่ฉันคิดถูก เซบาสเตียนคิดผิด

1222
01:09:20,666 --> 01:09:23,582
รีเบคก้าคือคนร้าย ใช่หรือเปล่า

1223
01:09:23,750 --> 01:09:25,000
เขาต้องใช่คนร้ายอยู่แล้ว

1224
01:09:25,166 --> 01:09:26,250
ขอบใจนะ

1225
01:09:26,416 --> 01:09:28,291
เพราะเธอบอกว่าเป็นเขา

1226
01:09:29,082 --> 01:09:29,916
อะไรนะ

1227
01:09:30,082 --> 01:09:33,250
เธอรู้ว่านิทานจะจบยังไง
ก่อนที่มันจะจบเสมอนี่

1228
01:09:33,416 --> 01:09:34,666
ฉันเชื่อใจเธอ

1229
01:09:34,832 --> 01:09:36,750
แต่นั่นมันแค่นิทาน

1230
01:09:36,916 --> 01:09:39,500
นี่คือคนจริงๆ
แล้วถ้าฉัน…

1231
01:09:39,666 --> 01:09:40,832
ลิลี่ ดูสิ

1232
01:09:41,000 --> 01:09:43,750
ทุ่งหญ้าของเคเลบอยู่อีกฝั่งของรั้วนั่นเอง

1233
01:09:43,916 --> 01:09:46,541
ทำไมเราไม่ข้ามไปหาฝูงใหม่กันหน่อยล่ะ

1234
01:09:47,082 --> 01:09:49,750
แต่เราไม่เคยเข้าไป
ในทุ่งของเคเลบมาก่อนนะ

1235
01:09:49,916 --> 01:09:52,625
ก่อนหน้านี้
เราก็ไม่เคยข้ามถนนมาก่อนเหมือนกัน

1236
01:09:52,791 --> 01:09:53,832
มาเถอะ

1237
01:10:04,250 --> 01:10:06,208
เหมือนเราอยู่ในกลุ่มก้อนเมฆเลย

1238
01:10:06,375 --> 01:10:08,333
คิดว่าเรามาผิดที่หรือเปล่า

1239
01:10:08,500 --> 01:10:10,083
ฉันไม่คิดงั้นนะ

1240
01:10:12,583 --> 01:10:13,833
สวัสดี

1241
01:10:32,791 --> 01:10:33,958
หวัดดี

1242
01:10:34,583 --> 01:10:36,750
ฉันชื่อลิลี่

1243
01:10:36,916 --> 01:10:39,416
ส่วนนี่ม็อปเปิล

1244
01:10:39,833 --> 01:10:42,041
เรามาจากอีกฝั่งของทุ่งหญ้า

1245
01:10:43,291 --> 01:10:45,625
เดี๋ยวเคเลบจะเป็นคนเลี้ยงเราด้วย

1246
01:10:49,916 --> 01:10:50,958
อะไรนะ

1247
01:10:58,708 --> 01:10:59,750
ไปซะ

1248
01:10:59,916 --> 01:11:01,916
อะไรนะ แต่ฉันไม่…

1249
01:11:08,000 --> 01:11:12,208
อันที่จริงแล้ว
เราอาจไม่ควรมาที่นี่เลย

1250
01:11:12,375 --> 01:11:13,583
เราควรกลับกันได้แล้ว

1251
01:11:13,750 --> 01:11:15,375
โอเค

1252
01:11:15,541 --> 01:11:16,916
ทางกลับอยู่ไหนล่ะ

1253
01:11:17,083 --> 01:11:18,875
ฉันว่าทางนั้นนะ

1254
01:11:23,333 --> 01:11:25,250
ดูสิ มีแสงไฟ

1255
01:11:28,500 --> 01:11:30,875
ต้องเป็นโรงนาของเคเลบแน่

1256
01:11:31,708 --> 01:11:33,625
เราจะปลอดภัยในนี้

1257
01:11:38,333 --> 01:11:41,000
ฉันไม่คิดว่านี่คือโรงนานะ

1258
01:11:42,000 --> 01:11:43,041
บางทีเราน่าจะ…

1259
01:11:43,208 --> 01:11:44,208
เดี๋ยว

1260
01:11:45,333 --> 01:11:46,583
นี่อะไร

1261
01:11:48,291 --> 01:11:50,458
ลิลี่ อย่า เราควรไปได้แล้ว

1262
01:11:52,333 --> 01:11:53,958
เดนบรูค
เนื้อ

1263
01:11:54,125 --> 01:11:56,125
ทำไมแกะนั่นถึงเป็นแบบนั้นล่ะ

1264
01:11:56,291 --> 01:11:58,708
พวกเขาทำอะไรกับแกะพวกนั้น

1265
01:12:02,083 --> 01:12:03,291
เคเลบเหรอ

1266
01:12:04,666 --> 01:12:05,666
เขา…

1267
01:12:06,208 --> 01:12:07,208
เขา…

1268
01:12:08,458 --> 01:12:10,541
อ้าว ว่าไง น้องหมา

1269
01:12:12,833 --> 01:12:14,166
พวกมันเป็นอะไรไป

1270
01:12:15,875 --> 01:12:17,833
เราไม่ควรมาที่นี่

1271
01:12:19,291 --> 01:12:20,625
วิ่ง!

1272
01:12:31,916 --> 01:12:33,083
เร็วกว่านี้ ลิลี่

1273
01:12:33,250 --> 01:12:35,458
ไม่ได้ ฉันไปไม่ถึงแน่

1274
01:12:47,541 --> 01:12:48,625
เซบาสเตียน

1275
01:13:03,833 --> 01:13:04,666
ไม่นะ

1276
01:13:19,458 --> 01:13:20,750
เซบาสเตียน

1277
01:13:20,916 --> 01:13:23,458
ขอบคุณพระเจ้าที่นายมา
ฉันคิดว่าเราจะ…

1278
01:13:25,791 --> 01:13:27,208
เซบาสเตียน

1279
01:13:28,125 --> 01:13:29,666
เซบาสเตียน ลุกขึ้นมาสิ

1280
01:13:32,333 --> 01:13:33,625
ลิลี่

1281
01:13:36,541 --> 01:13:37,875
ฉันลุกไม่ได้

1282
01:13:38,708 --> 01:13:40,166
ทำไมล่ะ

1283
01:13:40,333 --> 01:13:42,041
ฉันไม่เข้า…

1284
01:13:47,333 --> 01:13:48,458
ลิลี่

1285
01:13:49,291 --> 01:13:50,666
เขากำลังจะตาย

1286
01:13:51,166 --> 01:13:52,333
อะไรนะ

1287
01:13:52,500 --> 01:13:54,833
ไม่ แกะไม่ตาย

1288
01:13:55,000 --> 01:13:56,833
เรากลายเป็นก้อนเมฆต่างหาก

1289
01:13:57,000 --> 01:14:00,708
กลายเป็นก้อนเมฆสิ เซบาสเตียน
กลายเป็นก้อนเมฆเลย

1290
01:14:04,291 --> 01:14:06,000
ฉันก็อยากทำอย่างนั้นได้

1291
01:14:07,083 --> 01:14:09,333
นายไม่ควรกลับมาเลย

1292
01:14:09,791 --> 01:14:11,750
กลับมาทำไม

1293
01:14:11,916 --> 01:14:13,291
ฉันต้องกลับมา

1294
01:14:14,208 --> 01:14:16,000
เธอคือฝูงของฉัน

1295
01:14:23,208 --> 01:14:24,708
ฉันเห็นเขา

1296
01:14:26,625 --> 01:14:28,750
ฉันเห็นจอร์จ

1297
01:14:39,125 --> 01:14:40,208
ไม่นะ

1298
01:14:46,208 --> 01:14:47,291
นั่นเคเลบ

1299
01:14:47,541 --> 01:14:48,916
เราต้องไปแล้ว

1300
01:14:49,083 --> 01:14:50,250
เดี๋ยวนี้ ลิลี่

1301
01:15:01,708 --> 01:15:04,166
ตื่นเร็ว ทุกตัว ตื่น!

1302
01:15:04,458 --> 01:15:06,083
- ตื่น!
- ตื่น!

1303
01:15:06,250 --> 01:15:07,708
- ตื่น!
- ตื่น!

1304
01:15:07,958 --> 01:15:09,000
ตามฉันมา

1305
01:15:09,166 --> 01:15:10,541
ตามเธอไป

1306
01:15:10,708 --> 01:15:11,708
ตามเธอไป

1307
01:15:11,875 --> 01:15:13,333
ตามเธอไป

1308
01:15:20,333 --> 01:15:21,500
หยุด!

1309
01:15:21,916 --> 01:15:24,791
อย่าหยุด เราต้องไป เดี๋ยวนี้

1310
01:15:24,958 --> 01:15:27,541
ไปเหรอ พูดอะไรของเธอ

1311
01:15:28,291 --> 01:15:30,208
เซบาสเตียนตายแล้ว

1312
01:15:30,708 --> 01:15:33,458
แต่คุณบอกว่าแกะกลายเป็นก้อนเมฆนี่

1313
01:15:33,625 --> 01:15:34,875
ฉันคิดผิด

1314
01:15:35,041 --> 01:15:36,375
เราตายได้

1315
01:15:36,541 --> 01:15:38,666
ฉันเห็นเซบาสเตียนตาย

1316
01:15:38,833 --> 01:15:42,916
และถ้าคืนนี้เราไม่ไป
เราทุกตัวก็จะตายด้วย

1317
01:15:43,708 --> 01:15:45,916
เคเลบเปลี่ยนแกะให้เป็นอาหารและ…

1318
01:15:46,083 --> 01:15:49,416
หยุดนะ หยุดพูดเรื่องน่ากลัวแบบนั้นได้แล้ว

1319
01:15:49,583 --> 01:15:51,583
ฉันจะลืมว่ามันเคยเกิดขึ้น เดี๋ยวนี้

1320
01:15:51,708 --> 01:15:52,875
ไม่นะ ไม่ได้

1321
01:15:53,041 --> 01:15:56,083
ทำไมล่ะ ทำไมฉันต้อง
อยากจำอะไรที่เลวร้ายแบบนั้นด้วย

1322
01:15:56,250 --> 01:15:57,583
เพราะมันคือความจริง

1323
01:15:57,750 --> 01:15:59,708
ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่ใช่ความจริง

1324
01:15:59,875 --> 01:16:00,958
- หนึ่ง
- เดี๋ยวก่อน

1325
01:16:01,041 --> 01:16:01,875
สอง

1326
01:16:02,000 --> 01:16:04,375
รอนนี่ เรจจี้ ได้โปรด
กล้าหาญหน่อย

1327
01:16:04,541 --> 01:16:05,708
สาม

1328
01:16:08,708 --> 01:16:10,250
อ้าว ว่าไง ลิลี่

1329
01:16:10,791 --> 01:16:12,291
ฉันมีคำถาม

1330
01:16:12,500 --> 01:16:13,708
เรามาทำอะไรกันข้างนอกนี่

1331
01:16:13,875 --> 01:16:16,000
ฉันไม่ชอบเลย
กลับไปที่ทุ่งหญ้ากันเถอะ

1332
01:16:16,166 --> 01:16:17,291
กลับไปที่ทุ่งหญ้ากัน

1333
01:16:17,708 --> 01:16:21,416
ไม่ อย่านะ ขอร้องละ

1334
01:16:24,750 --> 01:16:27,333
เซบาสเตียนพูดถูกเรื่องเรา

1335
01:16:27,500 --> 01:16:31,125
เราเป็นแค่แกะโง่ที่หวาดกลัว

1336
01:16:32,416 --> 01:16:37,416
คืนนี้ไม่ใช่ครั้งแรก
ที่ฉันเห็นแกะตายใช่ไหม

1337
01:16:37,791 --> 01:16:38,833
ใช่

1338
01:16:39,000 --> 01:16:41,208
ฉันลืมไปกี่ครั้งแล้ว

1339
01:16:42,541 --> 01:16:44,291
มากเกินกว่าฉันจะนับไหว

1340
01:16:44,916 --> 01:16:49,000
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
นายแบกความลับทั้งหมดไว้เพียงลำพังเหรอ

1341
01:16:49,708 --> 01:16:50,833
ใช่

1342
01:16:51,250 --> 01:16:53,583
ฉันจำเรื่องเลวร้ายทุกอย่างได้

1343
01:16:53,958 --> 01:16:56,875
แต่ก็จำเรื่องดีๆ ได้เหมือนกัน

1344
01:16:58,333 --> 01:17:01,083
ฉันจำหน้าแม่ของฉันได้

1345
01:17:01,250 --> 01:17:04,291
ฉันจำเพื่อนเก่าได้
และจำได้ว่าพวกเขารักฉันแค่ไหน

1346
01:17:04,458 --> 01:17:07,166
และเธอก็จะจดจำเซบาสเตียนเอาไว้

1347
01:17:09,375 --> 01:17:10,833
มันเจ็บจัง

1348
01:17:11,000 --> 01:17:13,041
การจดจำช่างแสนเจ็บปวด

1349
01:17:13,583 --> 01:17:14,750
ฉันรู้

1350
01:17:14,916 --> 01:17:20,000
แต่ถ้าลืมไป เธอจะช่วยคนอื่นๆ ไม่ได้
และเซบาสเตียนก็จะตายเปล่า

1351
01:17:20,791 --> 01:17:22,416
พรุ่งนี้เคเลบจะมาหาเธอ

1352
01:17:22,583 --> 01:17:28,125
และถ้าเธอตามคนเลี้ยงแกะคนใหม่ไป
เหมือน "แกะโง่ที่หวาดกลัว" ตัวอื่นๆ

1353
01:17:28,625 --> 01:17:31,291
เราทั้งหมดก็จะตาย

1354
01:17:32,916 --> 01:17:35,833
ขอโทษด้วยนะ ลิลี่ ฉันพูดจริง

1355
01:17:36,000 --> 01:17:39,958
แต่ความทรงจำช่วยให้คนที่เรารัก
มีชีวิตอยู่กับเราตลอดไป

1356
01:18:00,541 --> 01:18:02,708
ฉันขอโทษ เซบาสเตียน

1357
01:18:03,708 --> 01:18:05,833
ฉันไม่เข้มแข็งเหมือนนาย

1358
01:18:08,333 --> 01:18:10,625
หนึ่ง สอง

1359
01:18:10,791 --> 01:18:15,000
แกอาจเป็นแกะที่ฉลาดที่สุด
แต่ม็อปเปิลมีปัญญาที่สุด

1360
01:18:15,166 --> 01:18:17,375
ปริศนาที่สะพานบร็อกเคิลแบงก์

1361
01:18:18,833 --> 01:18:20,708
ฉันก็เคยเสียใครบางคนไปเหมือนกัน

1362
01:18:21,750 --> 01:18:23,416
ฉันรู้ว่ามันเจ็บ

1363
01:18:23,833 --> 01:18:27,458
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
สิ่งเดียวที่ยังคงหลงเหลือก็คือสิ่งดีๆ

1364
01:18:28,125 --> 01:18:30,791
คุณ… คุณอยู่ตรงนี้จริงๆ เหรอ

1365
01:18:31,250 --> 01:18:32,833
ก็ใช่น่ะสิ

1366
01:18:33,000 --> 01:18:35,416
เพราะแกไม่ลืมฉันไป
เห็นไหมว่ามันเป็นยังไง

1367
01:18:35,750 --> 01:18:39,791
ก็ใช่ แต่มันไม่สำคัญอีกแล้ว
เคเลบจะ…

1368
01:18:39,958 --> 01:18:44,208
เคเลบจะไม่ทำอะไรกับฝูงแกะของฉัน
เพราะแกจะช่วยทุกตัวไว้

1369
01:18:44,750 --> 01:18:45,958
แต่ยังไงล่ะ

1370
01:18:46,125 --> 01:18:48,041
แกรู้วิธีอยู่แล้ว

1371
01:18:48,583 --> 01:18:51,291
ลิลี่ ถ้าหาคำตอบได้ว่าใครคือคนร้ายตัวจริง

1372
01:18:51,458 --> 01:18:54,041
รีเบคก้าจะได้ฝูงแกะไป
และพวกแกทุกตัวจะปลอดภัย

1373
01:18:54,208 --> 01:18:56,750
แต่ถ้าฉันไม่รู้ว่า
ใครคือคนร้ายตัวจริงล่ะ

1374
01:18:56,916 --> 01:18:59,416
บอกตามตรงนะ
ฉันอ่านนิทานให้ฟังตั้งหลายสิบเล่ม

1375
01:18:59,583 --> 01:19:01,208
พวกมันมีกฎง่ายๆ

1376
01:19:01,375 --> 01:19:03,291
แต่กฎพวกนั้นไม่ช่วยอะไรเลย

1377
01:19:03,458 --> 01:19:05,375
ตำรวจรู้ว่าไม่ใช่ฝีมือคนจร

1378
01:19:05,541 --> 01:19:07,416
ใครก็กลับมาที่เกิดเหตุได้ทั้งนั้น

1379
01:19:07,583 --> 01:19:09,875
รีเบคก้าคือคนที่คาดไม่ถึงและ…

1380
01:19:10,041 --> 01:19:11,166
และอะไร

1381
01:19:13,375 --> 01:19:16,416
เหยื่อคือเบาะแสที่สำคัญที่สุด

1382
01:19:18,750 --> 01:19:21,500
คราบสีเขียวเหมือนหญ้าบนมือของเขา

1383
01:19:22,208 --> 01:19:24,666
ย้อมสีซะสวยเชียว

1384
01:19:24,958 --> 01:19:26,291
เลือกลูกแกะผิดตัวซะแล้ว

1385
01:19:26,458 --> 01:19:28,500
ผมเห็นผีจอร์จ

1386
01:19:30,541 --> 01:19:31,583
เก่งมากแม่หนู

1387
01:19:40,041 --> 01:19:42,125
- รีเบคก้าไม่ใช่คนร้าย
- ลิลี่ ช้าหน่อย

1388
01:19:42,250 --> 01:19:44,791
- ฉันรู้ว่าใครคือคนร้าย และถ้าพิสูจน์ได้…
- พิสูจน์อะไร

1389
01:19:44,916 --> 01:19:46,125
มันไม่ใช่คราบหญ้า

1390
01:19:46,250 --> 01:19:47,750
- แล้วฉันต้องทำยังไง
- เดี๋ยวๆ

1391
01:19:47,875 --> 01:19:49,083
นอกเสียจาก… ใช่แล้ว

1392
01:19:49,208 --> 01:19:51,666
โอ๊ย แต่ฉันตัวใหญ่เกินไป เข้าไปไม่ได้

1393
01:19:51,791 --> 01:19:54,083
ผมเข้าได้ทุกที่นะฮะ

1394
01:19:55,208 --> 01:19:57,833
และผมก็ไม่ลืม

1395
01:19:59,875 --> 01:20:01,791
จุ่มขาทั้งข้างลงไป

1396
01:20:03,916 --> 01:20:07,208
ทีนี้ก็จุ่มขาอีกข้างลงไปในกระป๋องนั้น

1397
01:20:10,833 --> 01:20:13,333
เอาละ ได้เวลาไปแล้ว

1398
01:20:22,291 --> 01:20:24,625
นั่นแหละ เข้าไปเลย

1399
01:21:17,958 --> 01:21:20,291
เมืองนี้ประหลาดชะมัด

1400
01:21:21,916 --> 01:21:24,083
คุณคิดว่าจะได้ผลไหมฮะ

1401
01:21:24,541 --> 01:21:27,625
ไม่รู้สิ เราทำได้แค่รอ

1402
01:21:30,000 --> 01:21:34,250
จอร์จพูดอะไรกับเธอ
เช้าวันนั้นก่อนที่เขาจะตาย

1403
01:21:34,708 --> 01:21:37,375
ฉันเห็นเขากระซิบอะไรสักอย่างกับเธอ

1404
01:21:38,291 --> 01:21:42,708
เขาบอกว่าลูกแกะหน้าหนาว
คือลูกแกะที่ยอดเยี่ยมที่สุด

1405
01:21:56,541 --> 01:21:58,750
- เฮ้ย รอนนี่
- ว่าไง

1406
01:21:58,916 --> 01:22:02,583
แกเคยรู้สึก
เหมือนลืมอะไรบางอย่างไปไหม

1407
01:22:02,750 --> 01:22:05,750
หมายถึงเรื่องที่ลิลี่
พยายามบอกเราเมื่อคืน

1408
01:22:05,916 --> 01:22:09,250
แต่เราเลือกที่จะลืม
เพราะว่าเรากลัวน่ะเหรอ

1409
01:22:09,500 --> 01:22:11,875
แหม ไม่ได้กลัว ไม่กลัวอยู่แล้ว

1410
01:22:12,041 --> 01:22:13,875
แต่ใช่ เรื่องนั้นแหละ

1411
01:22:14,041 --> 01:22:15,416
เราจะทำยังไงดี พวก

1412
01:22:15,583 --> 01:22:19,375
ฉันไม่รู้เลย แต่เราอยู่เฉยๆ ไม่ได้
เพราะงั้น เราต้องทำอะไรสักอย่าง

1413
01:22:20,125 --> 01:22:21,208
บรรเจิดมาก

1414
01:22:21,375 --> 01:22:23,708
งั้นก็เอาเลยเถอะ
เราจะเป็นแค่แกะปอดแหก

1415
01:22:23,875 --> 01:22:26,666
หรือเป็นแกะลุยแหลก

1416
01:22:39,375 --> 01:22:40,583
นี่ฝีมือใคร

1417
01:22:40,958 --> 01:22:43,416
ลูกแกะตัวหนึ่งเข้ามาทางหน้าต่างบานกระทุ้ง

1418
01:22:43,583 --> 01:22:46,583
ลูกแกะตัวหนึ่งเข้ามาทางหน้าต่างบานกระทุ้ง

1419
01:22:46,833 --> 01:22:47,958
มีแย่กว่านั้นอีกนะ

1420
01:22:48,458 --> 01:22:51,250
ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าลูกแกะบานกระทุ้งแล้ว

1421
01:22:51,958 --> 01:22:54,000
ฉันมั่นใจว่า

1422
01:22:54,625 --> 01:22:58,583
ลูกแกะตัวนั้นรับคำสั่งจากแกะอีกตัว

1423
01:23:01,083 --> 01:23:02,250
แหงแหละ

1424
01:23:07,041 --> 01:23:08,291
มันหมายความว่ายังไงคะ

1425
01:23:14,625 --> 01:23:16,375
หมายความว่า…

1426
01:23:19,125 --> 01:23:20,375
เป็นเรื่องเหลวไหล

1427
01:23:21,291 --> 01:23:22,583
ไม่มีอะไรทั้งนั้น

1428
01:23:23,041 --> 01:23:24,375
พวกมันเป็นแค่แกะ

1429
01:23:25,541 --> 01:23:26,916
พวกมันเป็นแค่แกะ

1430
01:24:09,625 --> 01:24:11,833
เซ็นแบบฟอร์มส่งตัว
แล้วเราจะออกเดินทางกันครับ

1431
01:24:12,000 --> 01:24:13,166
ได้ครับ

1432
01:24:15,208 --> 01:24:16,541
มันไม่ได้ผล

1433
01:24:16,708 --> 01:24:18,416
ให้เวลาเขาหน่อย

1434
01:24:21,125 --> 01:24:22,166
เจ้าหน้าที่เดอร์รี่

1435
01:24:23,375 --> 01:24:24,500
แบบฟอร์มครับ

1436
01:24:28,500 --> 01:24:29,958
แบบฟอร์มส่งตัว
รายละเอียดส่งมอบ

1437
01:24:30,458 --> 01:24:31,958
อย่าเซ็นนะ

1438
01:24:34,083 --> 01:24:35,666
เจ้าหน้าที่ส่งมอบ
ลงลายมือชื่อ

1439
01:24:59,833 --> 01:25:01,833
เดี๋ยวครับ หยุดก่อน

1440
01:25:03,416 --> 01:25:06,125
เธอไม่ได้ทำ เธอไม่ได้ทำ

1441
01:25:06,833 --> 01:25:08,375
แต่ผมรู้ว่าใครทำ

1442
01:25:08,541 --> 01:25:10,250
ผมรู้ว่าใครฆ่าจอร์จ ฮาร์ดี้

1443
01:25:15,666 --> 01:25:16,958
คุณนายฮาร์บอตเทิล

1444
01:25:18,125 --> 01:25:19,291
ไม่นะ ไม่ใช่ๆ

1445
01:25:19,500 --> 01:25:24,291
ผมคือคนเขลาจริงๆ
แต่อาจจะไม่ใช่อีกแล้ว

1446
01:25:25,625 --> 01:25:30,083
ตั้งแต่วินาทีที่รีเบคก้า แฮมป์สเตด
มาถึงเดนบรูค เธอเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก

1447
01:25:30,250 --> 01:25:33,208
เธอมีแรงจูงใจชัดเจนที่สุด
แถมเธอยังโกหกด้วย

1448
01:25:33,375 --> 01:25:35,666
เธอไปที่ฟาร์มของจอร์จ
ในคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรม

1449
01:25:35,833 --> 01:25:38,250
ซึ่งเป็นสิ่งที่ฆาตกรคาดหวังไว้

1450
01:25:38,416 --> 01:25:43,333
ฆาตกรที่เราไม่เคยนึกถึง
เพราะเขาไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยด้วยซ้ำ

1451
01:25:43,541 --> 01:25:48,875
คนเดียวในพินัยกรรมของจอร์จ
ที่มีหลักฐานที่อยู่

1452
01:25:49,125 --> 01:25:50,875
หลักฐานที่อยู่อันสมบูรณ์แบบ

1453
01:25:51,041 --> 01:25:52,791
หลักฐานที่ไม่อยู่ในประเทศนี้ด้วยซ้ำ

1454
01:25:52,958 --> 01:25:54,458
- อย่าบอกนะว่า…
- ใช่

1455
01:25:54,625 --> 01:25:55,708
ปีเตอร์ แวน วูเรน

1456
01:25:55,875 --> 01:25:57,125
- จากแอฟริกาใต้
- จากแอฟริกาใต้

1457
01:25:57,291 --> 01:25:59,916
รีเบคก้า คุณบอกว่าจอร์จ
ส่งสำเนาพินัยกรรมของเขาให้คุณ

1458
01:26:00,083 --> 01:26:03,333
แต่ผมพนันได้เลยว่า
เขาส่งอีกฉบับไปให้พี่ชายของคุณด้วย

1459
01:26:03,500 --> 01:26:07,625
ซึ่งเขาเริ่มสืบและเจอ
มูลค่าที่แท้จริงของจอร์จ

1460
01:26:07,791 --> 01:26:12,875
และตัดสินว่าจะเอาเงินสามสิบล้านมา
ต่อให้ต้องกลายเป็นฆาตกร

1461
01:26:13,833 --> 01:26:16,458
แต่เขามีปัญหาใหญ่หนึ่งข้อ

1462
01:26:16,625 --> 01:26:17,583
แรงจูงใจ

1463
01:26:18,000 --> 01:26:19,291
ผมอยากพูดคำนั้นนะ

1464
01:26:19,458 --> 01:26:22,041
ก็คุณเพิ่งทำเหมือนฉันเป็นฆาตกรนี่

1465
01:26:23,916 --> 01:26:24,916
แรงจูงใจ

1466
01:26:25,416 --> 01:26:30,458
ถ้าเหยื่อที่ถูกฆ่าเขียนพินัยกรรมทิ้งสมบัติให้เรา
เราก็จะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก

1467
01:26:30,625 --> 01:26:33,958
แค่ถ้าเขาทิ้งมันให้น้องสาวเรา
และเธอติดคุกเพราะมีความผิด…

1468
01:26:34,125 --> 01:26:35,666
โดยปริยายแล้ว เงินก็จะตกเป็นของ…

1469
01:26:35,833 --> 01:26:37,125
- ญาติใกล้ชิด
- ญาติใกล้ชิด

1470
01:26:37,250 --> 01:26:39,500
ขอทีเถอะ
ผมกำลังได้ซีนนะ

1471
01:26:39,666 --> 01:26:40,750
ขอโทษจริงๆ

1472
01:26:41,125 --> 01:26:42,791
ญาติใกล้ชิดครับ

1473
01:26:43,166 --> 01:26:44,500
คำถามเดียวที่เหลือคือ…

1474
01:26:45,875 --> 01:26:47,416
เขาซ่อนตัวอยู่ที่ไหน

1475
01:26:47,583 --> 01:26:49,375
ผมกำลังตามหาใครอยู่

1476
01:26:49,541 --> 01:26:52,125
คนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่โจ่งแจ้ง

1477
01:26:52,291 --> 01:26:54,458
คนที่เปลี่ยนชื่อ

1478
01:26:55,083 --> 01:26:58,791
อย่างเช่น จากแชสทิตี้ แครมฟ์ส…

1479
01:26:58,958 --> 01:27:01,208
เป็นรีเบคก้า แฮมป์สเตด

1480
01:27:01,375 --> 01:27:02,666
และปีเตอร์ แวน วูเรน…

1481
01:27:02,833 --> 01:27:04,791
และปีเตอร์ แวน วูเรน…

1482
01:27:06,666 --> 01:27:08,458
เป็นเอลเลียต แมทธิวส์

1483
01:27:08,625 --> 01:27:09,666
ไม่นะ

1484
01:27:11,333 --> 01:27:13,125
ผีจอร์จ

1485
01:27:14,416 --> 01:27:16,083
ฉันไม่เคยเดาสุ่ม

1486
01:27:17,166 --> 01:27:19,125
ทิม คุณกำลังทำให้ตัวเองขายหน้า

1487
01:27:19,708 --> 01:27:23,250
ผมไม่ได้อยู่แอฟริกาใต้
ผมอยู่ประเทศนี้ ทำงานให้หนังสือพิมพ์…

1488
01:27:23,416 --> 01:27:24,416
ผมรู้

1489
01:27:24,541 --> 01:27:29,458
เดาว่าคุณอยู่ประเทศนี้
ในฐานะ "เอลเลียต แมทธิวส์" มาสักพักแล้ว

1490
01:27:29,625 --> 01:27:31,375
ดัดสำเนียงพวกนั้น

1491
01:27:31,666 --> 01:27:36,083
จอร์จบอกคุณว่า
รีเบคก้าจะมาหาใช่ไหม

1492
01:27:36,666 --> 01:27:39,625
โอกาสเหมาะเหม็งในการใส่ความเธอ

1493
01:27:39,916 --> 01:27:43,208
คุณแค่ต้องหาเหตุผลในการมาเดนบรูค

1494
01:27:43,958 --> 01:27:46,208
อย่างเช่น งานเทศกาลวัฒนธรรม

1495
01:27:46,375 --> 01:27:48,416
แผนของคุณเรียบง่ายมาก

1496
01:27:48,541 --> 01:27:49,375
ก่อนอื่น…

1497
01:27:49,666 --> 01:27:51,916
เล่นใหญ่ว่าจะไปจากเดนบรูค

1498
01:27:52,250 --> 01:27:55,625
จากนั้นรถก็ดันเสียตรงจังหวะ
ทำให้คุณต้องกลับมา

1499
01:27:57,833 --> 01:28:01,500
ช่วงดึกคืนนั้น หลังรีเบคก้ากลับไป

1500
01:28:01,666 --> 01:28:04,291
คุณก็ทำในสิ่งที่ตั้งใจมาทำ

1501
01:28:07,375 --> 01:28:08,458
มาสิ เข้ามาๆ

1502
01:28:18,416 --> 01:28:19,541
ชนแก้วครับ

1503
01:28:19,833 --> 01:28:21,500
คุณวางยาพ่อของตัวเอง…

1504
01:28:23,375 --> 01:28:25,541
และทิ้งพินัยกรรมฉบับใหม่ไว้

1505
01:28:28,458 --> 01:28:30,833
แต่พ่อของคุณแข็งแรง
กว่าที่คุณคิดไว้

1506
01:28:32,833 --> 01:28:34,208
เกิดการต่อสู้ขี้น

1507
01:28:42,583 --> 01:28:45,166
แต่ในท้ายที่สุด คุณก็ชนะ

1508
01:28:45,708 --> 01:28:49,333
เรื่องเดียวที่เหลือคือ
ต้องทำให้น้องสาวคุณรับเคราะห์แทน

1509
01:28:50,041 --> 01:28:52,000
คุณใช้สมอง

1510
01:28:52,375 --> 01:28:55,958
วันที่คุณนายฮาร์บอตเทิลอ่านพินัยกรรม
คุณรู้ว่าเธอจะไล่คุณออกไป

1511
01:28:57,791 --> 01:29:02,208
คุณแวน วูเรน นี่ลิเดีย ฮาร์บอตเทิล
ได้ยินไหมคะ

1512
01:29:02,541 --> 01:29:04,375
ครับ สัญญาณดีมาก ขอบคุณ

1513
01:29:04,541 --> 01:29:08,708
ส่วนผลเบอร์รี่ต้นสนยู
การเอาไปใส่ไว้ในห้องรีเบคก้าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย

1514
01:29:09,166 --> 01:29:10,708
โรงแรมในเมืองเล็กๆ

1515
01:29:10,875 --> 01:29:12,250
สะเดาะกลอนได้ง่ายๆ

1516
01:29:13,333 --> 01:29:15,375
มันเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว เอลเลียต

1517
01:29:15,541 --> 01:29:18,875
แต่ที่คุณไม่รู้
และผมไม่เข้าใจจนกระทั่งตอนนี้

1518
01:29:19,041 --> 01:29:20,750
คือคุณทิ้งเบาะแสเอาไว้

1519
01:29:21,541 --> 01:29:23,125
มือของจอร์จ

1520
01:29:23,291 --> 01:29:25,250
มือของจอร์จ

1521
01:29:26,916 --> 01:29:30,041
ข้างหนึ่งฟ้า ข้างหนึ่งเขียว

1522
01:29:30,208 --> 01:29:33,041
สีฟ้าเข้าใจได้
เมือกที่ทำให้เขารวย

1523
01:29:33,208 --> 01:29:35,041
แต่เขียวล่ะ ทำไมถึงเป็นสีเขียว

1524
01:29:35,958 --> 01:29:38,916
จากนั้น มีเพื่อนกลุ่มหนึ่ง…

1525
01:29:39,333 --> 01:29:42,416
เพื่อนกลุ่มที่เป็นสุดยอดนักแกะรอย…

1526
01:29:45,875 --> 01:29:47,416
ก็ทำให้ผมฉุกคิดได้

1527
01:29:48,250 --> 01:29:50,125
ฟ้ากับเหลือง

1528
01:29:50,291 --> 01:29:54,083
ฟ้ากับเหลืองผสมกันได้เป็นสีเขียว

1529
01:29:54,250 --> 01:29:57,333
เหมือนคราบสีเขียว
ที่ผมเห็นบนมือของจอร์จ

1530
01:29:57,500 --> 01:30:00,666
เหมือนคราบสีเขียว
ที่ผมเห็นบนปลอกหมอนในโรงแรม

1531
01:30:00,958 --> 01:30:04,333
ที่คุณใช้หนุนนอนในคืนที่คุณสังหารจอร์จ

1532
01:30:05,625 --> 01:30:09,541
คืนนั้น มือทั้งสองข้างของจอร์จ
เปื้อนสีฟ้าจากการผสมยา

1533
01:30:09,708 --> 01:30:13,000
แต่เขาคว้าผมของใครคนหนึ่งเอาไว้

1534
01:30:14,125 --> 01:30:17,833
คนที่ใช้ยาย้อมผมสีเหลือง
แบบด่วนๆ ราคาถูก

1535
01:30:18,000 --> 01:30:19,791
ที่เมื่อโดนฝนนิดหน่อยก็สีหลุด

1536
01:30:19,958 --> 01:30:21,666
ทำให้มือของจอร์จกลายเป็นสีเขียว

1537
01:30:22,666 --> 01:30:26,250
คนที่เร่งรีบย้อมผมเป็นสีบลอนด์
ก่อนมาที่เดนบรูค

1538
01:30:26,416 --> 01:30:29,208
เพราะเขาไม่อยากให้ใคร
คิดแม้แต่วินาทีเดียว

1539
01:30:29,375 --> 01:30:32,208
ว่าเขาดูเหมือนน้องสาวหรือพ่อของเขา

1540
01:30:32,708 --> 01:30:34,000
ผมพูดถูกไหม ปีเตอร์

1541
01:30:34,083 --> 01:30:34,916
ใช่

1542
01:30:35,083 --> 01:30:36,000
ไม่

1543
01:30:36,416 --> 01:30:39,416
ไม่ มันเพ้อเจ้อและพิสูจน์ไม่ได้เลย

1544
01:30:39,583 --> 01:30:43,083
งั้นคุณคงไม่ว่า ถ้าผมจะเอามันไป

1545
01:30:47,875 --> 01:30:49,375
ไม่ว่าเลย

1546
01:30:50,416 --> 01:30:53,125
ก็ยอมรับแหละว่าไม่ได้ผมบลอนด์ตั้งแต่เกิด

1547
01:30:53,791 --> 01:30:58,750
คิดว่าต้องสารภาพด้วยว่า
ผมฟอกสีฟัน แล้วก็แวกซ์ขนหน้าอกด้วย

1548
01:30:58,916 --> 01:31:01,041
พนันได้เลยว่าหมอนี่กินมังสวิรัติ

1549
01:31:01,208 --> 01:31:05,458
ถ้าคุณหน้าไม่อายพอที่จะตั้งข้อหาฆาตกรรม
เพราะผมย้อมสีผมละก็

1550
01:31:05,625 --> 01:31:07,250
คุณจะไม่ได้พาผมขึ้นศาล

1551
01:31:07,416 --> 01:31:09,583
ผมต่างหากที่จะพาคุณไป

1552
01:31:13,958 --> 01:31:15,500
เข้าใจผิดแล้ว

1553
01:31:15,666 --> 01:31:18,083
ผมไม่ได้ต้องการสีย้อมในผมคุณ

1554
01:31:18,250 --> 01:31:19,708
ผมต้องการดีเอ็นเอต่างหาก

1555
01:31:21,375 --> 01:31:23,833
ถ้าคุณเป็นลูกชายของจอร์จ ฮาร์ดี้

1556
01:31:24,000 --> 01:31:26,375
คุณก็คือปีเตอร์ แวน วูเรน

1557
01:31:26,541 --> 01:31:30,333
และคุณคือฆาตกรตัวจริง

1558
01:31:31,333 --> 01:31:32,416
จับโป๊ะได้แล้ว

1559
01:31:33,500 --> 01:31:34,666
จับโป๊ะได้แล้ว

1560
01:31:40,708 --> 01:31:42,208
บราโว่ ทิม

1561
01:31:48,708 --> 01:31:49,708
เฮ้ย

1562
01:31:52,958 --> 01:31:53,791
ลิลี่

1563
01:31:53,916 --> 01:31:55,791
รอนนี่ เรจจี้ พวกนายมาด้วยเหรอ

1564
01:31:55,958 --> 01:31:57,250
ใช่

1565
01:31:57,625 --> 01:31:58,625
แต่มาทำไมล่ะ

1566
01:32:01,083 --> 01:32:02,750
นี่ หยุดนะ หยุด

1567
01:32:02,916 --> 01:32:06,625
เพราะมีเหตุผลอันสมควรให้พุ่งชนไง

1568
01:32:06,791 --> 01:32:08,083
- ขอบคุณ
- สักที!

1569
01:32:08,208 --> 01:32:09,041
เย่!

1570
01:32:28,541 --> 01:32:29,708
เป็นธรรมไหม

1571
01:32:29,875 --> 01:32:32,250
ไม่ เป็นเราไง

1572
01:32:32,416 --> 01:32:33,583
เย่!

1573
01:32:37,208 --> 01:32:40,666
เขามีเงินตั้งหลายล้าน
ได้ยินไหม หลายล้าน

1574
01:32:40,833 --> 01:32:41,958
ฉันเป็นลูกเขา

1575
01:32:42,125 --> 01:32:44,250
เงินหลายล้านนั่นควรเป็นของฉัน

1576
01:32:52,000 --> 01:32:54,250
เธอเป็นคนอเมริกันก็จริง
แต่ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่คนร้าย

1577
01:32:54,375 --> 01:32:55,541
ไม่รู้สักหน่อย

1578
01:32:58,416 --> 01:32:59,333
ฟังนะ

1579
01:32:59,500 --> 01:33:03,375
ในฐานะตัวแทนของ
ทั้งสถานีตำรวจเดนบรูค

1580
01:33:03,541 --> 01:33:05,708
เราขออภัยอย่างสุดซึ้งครับ

1581
01:33:05,875 --> 01:33:08,708
มีคนอื่นนอกจากคุณด้วยเหรอคะ

1582
01:33:09,208 --> 01:33:10,250
ไม่มี

1583
01:33:11,125 --> 01:33:13,041
ผมอยากขอโทษ

1584
01:33:14,708 --> 01:33:15,708
ขอบคุณค่ะ

1585
01:33:24,791 --> 01:33:26,083
ดูสิ

1586
01:33:27,250 --> 01:33:28,375
ลูกแกะบานกระทุ้งเหรอ

1587
01:33:29,750 --> 01:33:31,333
ลูกแกะบานกระทุ้ง

1588
01:33:33,125 --> 01:33:35,541
คุณคิดว่าจะอยู่นี่ต่ออีกสักพักไหม

1589
01:33:35,791 --> 01:33:40,708
ฉันเพิ่งออกจากคุกมา
คงต้องการเวลานิดหน่อยน่ะ

1590
01:33:45,333 --> 01:33:47,291
ผมก็หวังอย่างนั้น

1591
01:33:47,833 --> 01:33:49,041
อาจจะ

1592
01:33:53,875 --> 01:33:54,958
รีเบคก้า

1593
01:33:55,541 --> 01:33:58,916
รีเบคก้า ผมแค่อยากบอกว่า
ผมขอโทษจริงๆ

1594
01:34:26,000 --> 01:34:27,541
ไม่คิดเงินจ้ะ

1595
01:34:29,291 --> 01:34:30,500
ขอบคุณค่ะ

1596
01:34:34,833 --> 01:34:35,958
เดี๋ยวก่อน

1597
01:34:40,541 --> 01:34:42,666
ฉันขอโทษ

1598
01:34:44,958 --> 01:34:46,500
ฉันเห็นจดหมายนี่

1599
01:34:47,125 --> 01:34:51,750
มันอยู่ในกระเป๋าพนักงานไปรษณีย์
และฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นลูกสาวเขา

1600
01:34:51,916 --> 01:34:55,083
ฉันเป็นคนซื้อ
กระดาษกลิ่นกุหลาบนั่นให้เขาเอง ก็เลย…

1601
01:34:55,500 --> 01:34:57,041
คุณคงเดาออกนะ

1602
01:34:57,250 --> 01:34:58,666
คุณรักเขาเหรอคะ

1603
01:35:00,250 --> 01:35:01,333
ก็…

1604
01:35:01,708 --> 01:35:04,291
แล้วเขารักคุณไหม

1605
01:35:04,541 --> 01:35:05,958
เขาพยายามแล้ว

1606
01:35:06,333 --> 01:35:09,083
แต่จอร์จรักแม่ของคุณ

1607
01:35:09,291 --> 01:35:12,375
และเขาไม่เหลือที่ว่างในใจให้ใครอื่นอีก

1608
01:35:13,375 --> 01:35:15,750
ฉันเคยสงสัยว่าเธอหน้าตาเป็นยังไง

1609
01:35:16,125 --> 01:35:17,958
แต่ตอนนี้ไม่ต้องสงสัยแล้ว

1610
01:35:19,458 --> 01:35:21,750
ฉันเสียใจที่ไม่ได้ถามเรื่องแม่จากพ่อให้มากกว่านี้

1611
01:35:23,708 --> 01:35:25,250
ฉันไม่รู้ชื่อแม่ด้วยซ้ำ

1612
01:35:25,541 --> 01:35:26,708
ลิลี่

1613
01:35:27,375 --> 01:35:29,000
เธอชื่อลิลี่

1614
01:35:35,041 --> 01:35:38,250
แน่นอนว่าพินัยกรรมปลอมแปลงเป็นโมฆะ

1615
01:35:38,416 --> 01:35:41,375
แต่คุณจะยังได้ทั้งแกะ
และที่ดินทั้งหมดของเขาไปนะ

1616
01:35:41,541 --> 01:35:43,333
- คุณแฮมป์สเตด
- นั่นก็ดีแล้วค่ะ

1617
01:35:43,500 --> 01:35:45,208
ขอโทษที่รบกวนครับ

1618
01:35:45,625 --> 01:35:49,708
คือว่าผมกับแฮมพยายามจะเริ่มธุรกิจใหม่

1619
01:35:49,875 --> 01:35:51,625
เรามีธนาคารดีๆ ให้กู้ยืมเงิน

1620
01:35:52,291 --> 01:35:56,041
และพูดง่ายๆ ก็คือ
เราอยากซื้อไร่และแกะของพ่อคุณ

1621
01:35:56,708 --> 01:35:57,708
ฆาตกรสองคน

1622
01:35:57,875 --> 01:35:59,041
อะไรนะ

1623
01:35:59,208 --> 01:36:02,250
พ่อฉันรู้ว่า
พวกคุณฆ่าแกะบนที่ดินของพ่อ

1624
01:36:02,708 --> 01:36:04,666
ฆาตกรสองคนก็คือพวกคุณ

1625
01:36:05,041 --> 01:36:06,541
นักธุรกิจสองคนมากกว่า

1626
01:36:06,708 --> 01:36:09,416
ที่ให้ราคางามด้วยนะ

1627
01:36:09,833 --> 01:36:11,666
คุณรู้ชื่อพวกมันหรือเปล่า

1628
01:36:12,625 --> 01:36:14,375
พ่อบอกชื่อแกะกับฉัน

1629
01:36:14,541 --> 01:36:16,875
มีลิลี่

1630
01:36:18,833 --> 01:36:20,041
ม็อปเปิล

1631
01:36:20,208 --> 01:36:24,208
ตัวที่ขนฟูฟ่องชื่อคลาวด์
พ่อบอกว่ามันเป็นตัวแม่

1632
01:36:24,375 --> 01:36:27,083
และตัวที่มีขนปิดตาชื่อวูลอายส์

1633
01:36:27,250 --> 01:36:30,500
ตอนแรกฉันก็ว่าดูคิดน้อยไปหน่อยไหม
แต่พ่อบอก "ก็นะ ไม่เห็นเคยมีใครบ่น"

1634
01:36:30,666 --> 01:36:32,833
- ใช่ คือว่านะ คุณแฮมป์สเตด
- ฮาร์ดี้

1635
01:36:33,291 --> 01:36:34,541
รีเบคก้า ฮาร์ดี้

1636
01:36:34,708 --> 01:36:36,041
ฉันจะเปลี่ยนชื่อ

1637
01:36:36,208 --> 01:36:38,083
ฉันไม่รับเปลี่ยนชื่อค่ะ

1638
01:36:38,250 --> 01:36:40,583
ขอโทษด้วยคุณฮาร์ดี้ แต่ขอให้โชคดีนะ

1639
01:36:40,791 --> 01:36:41,791
บายค่ะ

1640
01:36:42,833 --> 01:36:43,833
เดี๋ยว

1641
01:36:44,291 --> 01:36:46,833
ถ้าฉันอยากได้แกะเพิ่มอีกล่ะคะ

1642
01:36:47,250 --> 01:36:49,583
จะมีธนาคารดีๆ ให้กู้เงินไหม

1643
01:36:50,625 --> 01:36:53,750
ลิลี่ เธอไขปริศนาได้ยังไง

1644
01:36:53,916 --> 01:36:55,583
เธอต้องทำได้อยู่แล้ว

1645
01:36:55,750 --> 01:36:57,875
เธอเป็นแกะที่ฉลาดที่สุดในโลกนี่

1646
01:36:58,041 --> 01:37:01,875
ฉันก็เคยคิดว่าใช่ แต่เปล่าเลย

1647
01:37:02,041 --> 01:37:03,166
ฉันทำพลาด

1648
01:37:03,333 --> 01:37:07,708
ฉันควรฟังตอนที่ลูกแกะหน้าหนาว
พูดว่าเขาเห็นผีจอร์จ แต่ฉันกลับ…

1649
01:37:16,416 --> 01:37:18,541
มาเร็ว พวกเรา มาสิ

1650
01:37:29,333 --> 01:37:30,875
ชื่ออะไรกันบ้าง มีพี่น้องไหม

1651
01:37:31,041 --> 01:37:33,958
อยู่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
ฉันมีคำถามเป็นพันข้อเลย

1652
01:37:34,125 --> 01:37:36,125
โอ๊ะ ขอโทษที

1653
01:37:38,833 --> 01:37:40,458
หน้านายอยู่ไหนน่ะ

1654
01:37:43,041 --> 01:37:45,083
นายเป็นโรคปากเปื่อยพุพอง

1655
01:37:45,250 --> 01:37:47,250
ฉันก็เป็นโรคปากเปื่อยพุพอง

1656
01:37:53,500 --> 01:37:54,750
ลิลี่

1657
01:38:22,875 --> 01:38:26,708
คู่มือเลี้ยงแกะของฮาร์ดี้

1658
01:39:08,166 --> 01:39:09,750
"บทที่หนึ่ง

1659
01:39:11,916 --> 01:39:15,625
เป็นความเชื่อทั่วไปว่า
ในบรรดาสัตว์เลี้ยงในฟาร์มทุกชนิด

1660
01:39:15,791 --> 01:39:17,583
แกะเป็นสัตว์ที่โง่ที่สุด

1661
01:39:21,250 --> 01:39:22,916
แต่อันที่จริงแล้ว ไม่ใช่ความจริงเลย

1662
01:39:23,791 --> 01:39:27,625
แกะไม่เพียงแต่ฉลาด
พวกมันยังสร้างแรงบันดาลใจได้ด้วย

1663
01:39:27,791 --> 01:39:30,791
เพลงกล่อมเด็กจากหลายร้อยปีก่อน
ขึ้นต้นว่า

1664
01:39:30,958 --> 01:39:34,750
สาวน้อยโบพีปทำแกะหาย
และไม่รู้ว่าจะไปตามหาที่ไหน

1665
01:39:34,916 --> 01:39:37,416
แต่ปล่อยไปเถิดหนา
เดี๋ยวพวกมันก็หวนกลับมา

1666
01:39:38,166 --> 01:39:40,708
พร้อมกระดิกหางข้างหลัง"

1667
01:39:47,250 --> 01:39:49,166
บนนี้ดีจังนะ

1668
01:39:49,916 --> 01:39:51,666
แต่เหงาไปหน่อย

1669
01:39:55,166 --> 01:39:56,416
จอร์จ

1670
01:39:57,750 --> 01:39:59,416
นั่นชื่อเธอ

1671
01:40:00,083 --> 01:40:02,500
แกะทุกตัวควรมีชื่อ

1672
01:40:04,875 --> 01:40:06,333
จอร์จ

1673
01:40:16,458 --> 01:40:21,791
"ฝูงแกะสีขาวโพลนที่ทั้งน่ารัก
นุ่มนิ่มและอ่อนโยน

1674
01:40:21,958 --> 01:40:24,666
คนมักคิดกันไปว่า
แกะทุกตัวหน้าตาเหมือนกัน

1675
01:40:25,250 --> 01:40:27,875
แต่อันที่จริงแล้ว
ในฝูงแกะหนึ่งฝูงมีสัตว์

1676
01:40:28,041 --> 01:40:32,250
ที่แตกต่างกันไปทั้งบุคลิก
และลักษณะนิสัย

1677
01:40:35,500 --> 01:40:39,666
แกะที่ใจดี แกะที่เป็นมิตร
และแกะที่เข้าถึงยาก

1678
01:40:39,833 --> 01:40:42,541
แกะที่ฉลาดและแกะที่ซื่อบื้อ
แกะที่ขี้อายและแกะที่ขี้อวด

1679
01:40:42,666 --> 01:40:45,583
- ไง นายชื่ออะไร
- ไง ฉันชื่อจอร์จ

1680
01:40:45,708 --> 01:40:46,833
ไง จอร์จ

1681
01:40:46,958 --> 01:40:50,083
"สัตว์อ่อนโยนพวกนี้มีบทบาทสำคัญ
ในแทบทุกวัฒนธรรมของมนุษย์

1682
01:40:50,250 --> 01:40:52,791
พวกมันมักปรากฏให้เห็น
ทั้งในภาษาและการเปรียบเทียบ

1683
01:40:52,958 --> 01:40:55,416
ในฐานะสัญลักษณ์แห่งความรัก
ความบริสุทธิ์ และสันติภาพ

1684
01:40:55,875 --> 01:41:00,500
เพราะเฉกเช่นมนุษย์
พวกมันโหยหาการเป็นส่วนหนึ่ง

1685
01:41:01,375 --> 01:41:04,208
พวกมันเปิดใจให้เป็นของเรา

1686
01:41:04,791 --> 01:41:06,375
และนั่นทำให้เราค้นพบว่า…

1687
01:41:07,333 --> 01:41:09,750
เราต่างหากที่เป็นของพวกมัน"

1688
01:43:21,708 --> 01:43:24,416
แก๊งแกะรอย ยอดนักสืบ

1689
01:48:46,208 --> 01:48:47,541
ฉันยังคิดว่าเป็นฝีมือแม่บ้านอยู่ดี

1690
01:48:47,666 --> 01:48:49,666
แปลโดย: พิมพ์กมล บัวหลวง