Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ze moeten passen bij een zakenman.
Prima, dan maken we ze mooi recht.
Wat doet u voor werk?
Ik ben…
Ik hield me…
…bezig met grote financiële deals.
Ik kocht beursgenoteerde bedrijven op.
Maar ik ben inmiddels al 30 jaar…
…op de vlucht.
Ik zit ondergedoken. -Wat?
Ja, voor Interpol en dergelijke.
Hij wist 30 jaar lang te ontkomen aan de politie.
De man achter een van de grootste financiële misdaden…
…die de Trustor-affaire genoemd werd.
Het brein achter de fraude is een 33-jarige man uit Stockholm.
De hoofdrolspeler in de affaire, Joachim Posener.
Joachim Posener is de man die het brein zou zijn achter de fraude.
Joachim Posener wordt gezocht door Interpol.
Naar verluidt heeft hij 100 miljoen buitgemaakt…
…en plastische chirurgie gehad…
…en heeft hij overal ter wereld gewoond.
De politie is getipt over Poseners verblijfplaats.
Er werd gesproken over Moskou, Tel Aviv, Rio de Janeiro…
Barbados, Irak en andere landen zijn genoemd.
Er werd een beloning uitgeloofd voor tips die tot een arrestatie leidden.
En de politie kreeg allerlei informatie.
Zoals dat hij een paardenstaart had…
…zeer grote voeten had, met een Zuid-Zweeds dialect sprak…
…Pepsi dronk, en dat hij in het Big Brother-huis zat.
Maar Joachim Posener werd nooit gevonden.
Hij en vier anderen slaagden erin om investeringsmaatschappij Trustor te kopen…
…met Trustors eigen geld.
Dit is ongekend in de geschiedenis van de beurs.
Honderden miljoenen uit de kasreserves van Trustor…
…staan op bankrekeningen over de hele wereld.
Een van de grootste financiële fraudezaken in Zweden.
Maar hoe kon dit gebeuren?
Wie deed wat, en wat is er gebeurd met de betrokkenen?
Niemand had verwacht, toen we deze deal aangingen…
…dat het zo'n puinhoop zou worden.
Die puinhoop is jarenlang onderzocht…
…en er zijn langdurige conflicten geweest tussen de betrokkenen.
Om duidelijkheid te krijgen, heb ik contact gezocht…
…met degenen die dit hebben bekokstoofd of erin verzeild raakten.
Een van hen is consultant Thomas Jisander. De man die de Ferrari inparkeert.
Achteraf gezien…
…zul je misschien denken dat ik had moeten weten wat er speelde.
Maar ik wist van niks.
Ik heb ook de adjunct-directeur ontmoet, die er nog steeds niet van hersteld is.
Er is iets geknapt in mij. Ik slaap niet meer sinds 1997.
En de onderzoeksjournalist.
Ik voelde dat er iets niet klopte.
En de agent die aan de zaak werkte.
Ik baal enorm dat we het brein…
…achter de Trustor-affaire niet hebben gepakt. Potver…
En de ervaren financier die de boel nog probeerde te redden.
Het is één ding om zakelijk hard te zijn…
…maar als het om criminelen gaat, heb ik geen scrupules.
En dan is er Joachim Posener nog…
…die jarenlang de Zweedse politie en Interpol wist te ontlopen.
Niemand heeft zijn kant van het verhaal gehoord.
Of het het waard was…
…om zijn familie en kids achter te laten en onder te duiken.
Na veel pogingen…
…kreeg ik een e-mailadres van Joachim Posener.
BEN IK WEER… DRIE KEER IS SCHEEPSRECHT
Toen ik benadrukte dat het me alleen om de waarheid ging…
…reageerde hij eindelijk.
INBOX
Ik heb je e-mail ontvangen en gelezen.
En oké.
We kunnen elkaar ontmoeten. Ergens in Europa.
Wat zijn de voorwaarden?
Ik wil te allen tijde kunnen afzien van mijn deelname.
Hoe weet ik dat jij het bent als we elkaar ontmoeten?
Je herkent me wel aan mijn stem.
En zelfs na die 30 jaar zie ik er nog ongeveer hetzelfde uit.
BRUSSEL
We troffen elkaar op een openbare plek…
…waar Joachim Posener ons op een afstand kon zien.
We mochten hem alleen van achteren filmen.
Want niemand weet hoe hij er nu uitziet.
Hoi, ik ben Joachim.
Er zijn maar weinig foto's van Joachim Posener te vinden.
Een bewuste strategie van iemand die niet gevonden wil worden.
Terwijl hij ondergedoken zat, gaf hij één tv-interview.
Maar omdat de politie hem zocht, wilde hij zijn gezicht niet laten zien.
En hij loog overal over.
U wordt het brein achter de deal genoemd. Was u dat ook?
Nee, absoluut niet. Ik had er niets mee te maken.
Ik kwam in augustus in beeld. Daarvoor…
Je wilde nooit praten over wat er is gebeurd.
Waarom nu wel?
Nu de misdrijven zijn verjaard, kan ik er openlijk over praten.
Zul je me de waarheid vertellen?
Zul je eerlijk zijn? -Ik ga zeker niet liegen.
Nergens over?
Nee, maar het is aan jou om de juiste vragen te stellen.
De betrokkenen hadden hun eigen redenen om mee te doen aan de deal.
Voor mij ging het om geld verdienen en daardoor succesvol worden.
Geld geeft je een soort vrijheid en het is een bevestiging van je succes.
Als kind was ik al gefascineerd door grote jachten en mooie auto's.
Pardon.
Tachtig? Acht, nul, toch? Wat is het model?
Het was mijn droom om schatrijk te worden.
Na die deal wilde ik een jacht kunnen huren…
…genieten van een drankje en het gevoel hebben dat ik het goed gedaan had.
Ik verdien het om die droom werkelijkheid te maken.
Mijn droom was om de financiële wereld in te gaan.
Dat was mijn obsessie.
Ik verkocht ERP-systemen.
Ik was overal waar ik werkte de beste verkoper, maar ik wilde de baas zijn.
Dat was niet zo handig, want ik blijk geen goede baas te zijn.
Vroeger had je jachten…
Als je een jacht had, had je…
Ze moesten minstens 30 tot 35 meter zijn om ze een jacht te kunnen noemen.
Hoe lang is-ie?
Zevenentwintig?
Ze moeten nu nog groter zijn. Ik noem het pas een jacht vanaf 50 meter.
Anders is het de naam jacht niet waard. Alles of niets.
Joachim Posener had zo zijn eigen redenen voor de deal.
Na onze eerste ontmoeting besloten we om vaker af te spreken…
…op verschillende plekken in Europa.
Je hebt me zover gekregen.
Ik mocht zijn gezicht niet filmen. In ieder geval niet meteen.
Er is één regel: geen vragen over zijn familie.
Daar houd ik me niet helemaal aan.
Ik heb nog steeds elk detail van mijn leven in de hand.
Dat wordt een gewoonte als je altijd op de vlucht bent.
Als je niet gepakt wil worden, moet je niet opvallen.
Saai en onzichtbaar zijn, opgaan in de massa…
…en geen aandacht trekken.
Toen ik gezocht werd, leefde ik bijna als een geheim agent.
Ik offerde mijn familie en mijn leven op voor vrijheid.
Niet voor het geld.
Ben je de afgelopen 30 jaar in Zweden geweest?
Nooit.
Waarom niet?
Ik kon het niet opbrengen om nog een maximale straf uit te zitten.
Ik had m'n vorige gevangenisstraf nauwelijks overleefd.
Daarmee verwees Joachim Posener naar de straf die hij uitzat…
…vóór de Trustor-affaire.
Eind jaren 80, tijdens de hausse op de financiële markt…
…begon de 22-jarige Joachim Posener te handelen in aandelen en opties.
Hij bood creatieve belastingoplossingen.
De zaken gingen goed en de miljoenen stroomden binnen.
Ik wilde respect in de branche, ook al hoorde ik er niet echt bij.
Ik was jong en wilde bij de financiële elite horen.
Ik wilde alles, en snel ook.
Ik pakte de kortere route, want ik had niet zo veel tijd.
Ik heb m'n rechtenstudie niet afgemaakt.
Ik was bang dat ik een onopgemerkt leven zou leiden…
…en dat ik nooit mijn stempel zou drukken.
Daardoor wilde ik meer en grotere dingen doen en op de een of andere manier…
…onvergetelijk worden.
Joachim Posener en een vriend startten investeringsmaatschappij Thul…
…met kantoren op chique adressen in Stockholm en Kopenhagen.
Het enige probleem was dat ze geen geld hadden om zaken te doen.
In 1991 was er een financiële crisis…
…waardoor het onmogelijk was om een lening te krijgen.
Maar ik bedacht een manier om gemanipuleerde opties te gebruiken.
Het hoeft niet te bestaan. Het moet alleen zo lijken.
Ik had een manier bedacht om zoveel vermogen als ik wilde te creëren.
Daardoor konden we vier beursgenoteerde bedrijven in Denemarken kopen.
Maar daarmee…
…hadden we ook de wet overtreden.
Ik had een huis gekocht. Ik was vader geworden van een dochter.
Het ging me voor de wind.
En toen ging de deurbel.
Het was de politie.
Twee Zweden probeerden de gemeente miljoenen afhandig te maken.
Zij kregen straffen van 6 en 4,5 jaar opgelegd…
…voor dit ongelooflijke financiële misdrijf.
Joachim Posener werd permanent uit Denemarken gezet…
…en veroordeeld tot zes jaar cel voor fraude en belastingontduiking.
Het was een schok om zo'n zware straf te krijgen…
…en die uit te moeten zitten in zo'n strenge gevangenis.
Ik was 29 jaar toen ik de bak in moest. Het was…
…een sociale ramp.
Ik verloor m'n huis, vrouw, kind, de voogdij…
Ik was alles kwijt. Het was een hel.
Van een leven in de hogere middenklasse en met een BMW naar m'n werk rijden…
…naar deze ellende met bloed en kots op de muren.
De gevangenis in Norrtälje.
Een van de zwaarst bewaakte gevangenissen.
Ik hoorde daar niet.
Dat was voor mensen die te gevaarlijk zijn voor anderen.
Ik zat niet meer in de financiële wereld.
Je bent constant bang.
Als je de verkeerde man op het verkeerde moment aankijkt…
…word je in elkaar gemept. Zij waren gewend om te vechten. Ik niet.
Maar ik heb één ding geleerd van die ervaring.
En dat was dat ik het nooit meer wilde meemaken.
Maar juist in de gevangenis…
…eerst in Norrtälje, en later in een open inrichting…
…begon Joachim Posener zijn volgende zet te bekonkelen.
Dat werd de Trustor-affaire.
Binnen een week dacht ik na over hoe ik het nog eens kon doen.
Maar dan beter.
Mijn missie was om wraak te nemen en me daarna aan de regels te houden.
Het was inmiddels mijn specialiteit om bedrijven te kopen zonder financiering.
En dat was ook nu het plan.
Ik wilde aan mezelf bewijzen…
…dat ik bedrijven kon kopen met hun eigen geld…
…zonder de wet te overtreden.
Dus ik ging op zoek naar een beursgenoteerd bedrijf…
…waarvan ik het meerderheidsbelang kon kopen en daardoor kon overnemen.
Het moest aanzienlijke kasreserves hebben en bij voorkeur ondergewaardeerde activa.
Tijdens mijn verlof vulde ik tassen met financiële bladen en jaarverslagen.
Ik liep langs de bewaker en smokkelde ze de gevangenis in.
Ik maakte een lijst van bedrijven.
Een van die bedrijven was Trustor, maar het had elk bedrijf kunnen zijn.
Omdat ik in de gevangenis zat, had ik hulp nodig.
Ik kon geen bedrijven kopen.
Ik was persona non grata. Mijn naam was geruïneerd.
Toen nam mijn neef contact met me op.
JOACHIM, NEEF THOMAS
Joachim Posener en ik zijn neven.
Onze moeders waren zussen.
We kennen elkaar dus al ons hele leven.
In oktober of november 1996…
…nam Joachim Posener contact met me op vanuit de gevangenis.
Hij wilde dat ik langskwam.
Thomas nam contact met me op en zei dat hij langs wilde komen.
Hij begon me te vertellen over de Thul-zaak en wat er was gebeurd.
En ineens zei hij:
'Als je iets van plan bent, wil ik meedoen.
Wat deed je in Denemarken?'
Joachim vroeg me om te helpen met de deals die hij wilde sluiten.
Thomas wilde per se meedoen, maar hij wist niets van dit soort dingen.
Hij werkte met ISO 9000-certificering.
Ik was slim genoeg om het concept te begrijpen…
…ondanks dat ik nooit in die sector had gewerkt.
Iemand moest voor mij naar de vergaderingen…
…en hij zei dat hij bereid was om te doen wat ik zei.
Dit was mijn kindje.
Ik vond het belangrijk dat er maar één kapitein was.
Maar ik had niet verwacht…
…dat Thomas geldzuchtig en overmoedig zou worden.
Welkom.
Hier woon ik. Dit is de woonkamer en…
…dit is mijn vergader- en eettafel. Een grote Amerikaanse bank.
En hier bewaar ik mijn sjampoepel.
Die drink ik als ik dorst heb. En ik heb vaak dorst.
Het is een koelkast.
Ik heb een mooi uitzicht op Monaco.
Ik ga een drankje inschenken. Wat een licht.
Smaakt goed.
Dit is een minibarbecue. En een kaviaarkoelkast.
Goed, we gaan verder.
Ik heb een paar koffiezetapparaten, ijsmakers, et cetera.
En dit is de slaapkamer.
Versace. Alleen het beste. Dat was het.
Tweehonderd vierkante meter op de beste locatie. Dat voelt goed.
Het voelt correct.
De neven groeiden op in goede, veilige en welgestelde gezinnen.
Jisander in Askim, buiten Gotenburg, en Posener op Lidingö, buiten Stockholm.
JOACHIM GAAT IJSHOCKEYEN
Ik was niet cool, maar ik geloofde dat alles mogelijk was.
Wanneer leende je voor het eerst illegaal geld?
Ik was lid van een studentenvereniging.
Ik was zo'n 18 jaar oud en ik moest iets betalen en zij hadden contant geld.
Dus ik nam het mee en wilde ze terugbetalen…
…maar toen zagen ze dat het weg was.
Het was… Ik weet het niet meer. Tienduizend kronen.
Was dat een vroeg teken van je kijk op leningen?
Het heeft meer te maken met mijn kijk op wetten en regels.
Ik probeer ze zo goed mogelijk te volgen…
…maar soms, als ze me niet uitkomen, zie ik ze als richtlijnen.
Tijdens zijn verlof nam Posener de regels niet zo nauw.
Hij woonde zakelijke bijeenkomsten in Europa bij…
…terwijl hij het land niet mocht verlaten.
Na vier jaar werd hij voorwaardelijk vrijgelaten.
Hij kwam ergens in februari 1997 vrij.
Hij had een woning nodig en ik had een appartement dat ik niet gebruikte.
Dus hij verbleef daar.
Posener stond nog onder toezicht en mocht geen zaken doen.
Maar dat kan best als je onzichtbaar bent.
Ik besefte dat we meer mensen nodig hadden om ons te helpen en deuren te openen.
Toen stelde Thomas zijn vriend Peter Mattsson voor.
Peter Mattsson kwam uit een rijke familie in Gotenburg.
Peter Mattsson was vooral interessant omdat hij een Britse Lord kende.
Een Lord die perfect in mijn plan paste.
Peter Mattsson deelde zijn voorstel met me en zei:
'Wat mensen willen dat je als stroman dient voor de aankoop van Trustor.'
Lord Moyne komt uit de succesvolle brouwerijfamilie Guinness.
Hij had een zetel in het Hogerhuis.
Maar als Lord was hij een beetje een vreemde vogel.
Hij droeg versleten instappers en rastafari-armbanden.
Hij deed aan yoga en woonde doordeweeks bij zijn vrouw Sue…
…en in het weekend bij zijn minnares Shoe.
Hij wist weinig van zaken.
De Lord had geld nodig.
En dat zou hij krijgen als hij als stroman zou dienen voor de aankoop van Trustor.
Hij was mijn façade.
Met een Britse Lord als stroman, wist ik dat er veel deuren open zouden gaan.
De financiële wereld at uit zijn hand.
Niemand wantrouwde hem.
De Lord werd neergezet als een zakelijk genie met veel geld…
…die wilde investeren in Scandinavië. De groep kon een Brits tijdschrift tonen…
…waarin hij werd genoemd als een van de 500 rijksten van Engeland.
Maar ze vertelden er niet bij dat dit niet klopte.
Ik had een stroman en twee assistenten…
…maar een beursgenoteerd bedrijf heeft een directeur nodig.
Het maakte niet echt uit wie het was…
…zolang hij maar meewerkte en wist dat ik de baas was.
Peter zei: 'Ik ken een geweldige vent.'
Lindsay Smallbone.
Lindsay Smallbone kwam uit Nieuw-Zeeland, maar woonde in Londen…
…waar hij zich net als Lord Moyne tussen de elite begaf.
Omdat hij diep in de schulden zat…
…kwam het aanbod van Trustor hem perfect uit.
Team Moyne was compleet.
Je kunt geen betere mensen rekruteren vanuit de gevangenis…
…dan feestbeesten Jisander en Mattson…
…en die…
…amateurs Lord Moyne en Lindsay Smallbone.
Heel onprofessioneel…
…maar toen kon je mensen nog niet opzoeken op Google. Dat bestond niet.
Dom van me.
Dat bleek wel.
Iedereen was beter geweest dan Lindsay Smallbone.
Door hem ging alles mis.
Voor mij waren het gewoon stromannen die ik betaalde.
Om hen en andere kosten te betalen, leende ik geld in de onderwereld.
Ik had geen andere optie.
Doorgewinterde criminelen die ik in de gevangenis had ontmoet.
Ik bood ze 20 miljoen als ze me een miljoen kronen zouden lenen.
Je moest niet met hen sollen. Ze waren gevaarlijk.
Falen…
…was geen optie meer.
In de lente van 1997 werd er nog iemand aan het team toegevoegd.
Maar het wervingsproces was op z'n zachtst gezegd informeel.
Ik ontmoette Thomas Jisander voor een spiegel in de sportschool.
Ik was m'n biceps aan het trainen.
We keken naar onszelf en praatten tegen onszelf.
Er was nog een man zijn eigen biceps aan het ophemelen.
'Verdomd goede biceps', of zoiets.
Na een tijdje dachten we: we kunnen net zo goed met elkaar praten.
En zo werden we vrienden.
Thomas zei dat er iets in de pijplijn zat en dat ik mee mocht doen.
Ik was blij met de carrièreswitch.
Ik wilde de financiële wereld in en dat kon ik op deze manier doen.
Ik had één droom sinds ik klein was en dat was mijn eigen huis hebben.
Ik deed alles om een huis te kunnen bouwen.
Ik wilde geen geld, maar een huis. En daar heb ik hard voor gewerkt.
Je ziet dat ik een minderwaardigheidscomplex heb…
…aan de grootte van mijn huis.
Mijn moeder was alleenstaand en maakte hotelkamers schoon.
Ze was fantastisch, maar we hadden nooit geld.
Andere kinderen kregen fietsen en brommers, en ik kreeg nooit iets.
Niet omdat m'n moeder gierig was. Ze kon het zich gewoon niet veroorloven.
Later werd ik in een pleeggezin geplaatst.
De servetten passen er helaas niet perfect bij, maar ze zijn goed genoeg.
Bij Trustor was ik adjunct-directeur en hoofd van het kantoor…
…in Stockholm.
In het voorjaar van 1997 wist ik niets van Joachim Posener.
Later ontdekte ik dat hij betrokken was bij een financiële affaire…
…maar dat wist ik toen niet.
Al mijn stromannen wisten alles.
Ze wisten dat ik Joachim Posener was. Ze wisten dat ik Trustor ging kopen.
Als je denkt dat iedereen alles wist, heb je het mis. Dat was niet zo.
Zowel Djursén als Jisander wisten dat er geen geld was.
Destijds wist niemand dat het bedrijf met zijn eigen geld was gekocht.
Ze wisten dat ik het bedrijf kocht met zijn eigen geld.
Dus nogmaals, iedereen wist alles.
Maar alles leidt terug naar mij.
Aangezien ik het gedaan heb.
Je hebt toch besloten om je gezicht te tonen. Waarom?
Ik wil dit vol overgave doen.
Toegeven wat ik heb gedaan. Ik laat mezelf nu zien…
…maar daarna verdwijn ik weer.
Het plan was geweldig.
Maar je kunt niet alles in de hand houden.
Toen de onderhandelingen met Trustor in het voorjaar van 1997 begonnen…
…bleef Joachim Posener op de achtergrond.
Ik werd heel goed in het op afstand aansturen van mijn assistenten.
Ze waren mijn marionetten.
Ik belde Thomas en zei dan wat hij moest zeggen.
Dat deed hij super. Hij was gehoorzaam, leerde snel en was makkelijk te sturen.
Thomas was dus mijn assistent.
Ik was niet alleen een spreekbuis.
Er moesten ter plekke veel beslissingen worden genomen.
Ik werd dagelijks gebeld door mijn gangstervrienden…
…die hun geld terug wilden. Ik moest dus een deal sluiten.
Maar hoe kon Posener de oprichter en eigenaar van Trustor, Per-Olov Norberg…
…overtuigen om het bedrijf te verkopen?
Trustor was een investeringsmaatschappij. Ze kochten en verkochten andere bedrijven.
En de portefeuille bevatte verschillende waardevolle activa.
De eigenaar, Norberg, had deze activa lange tijd ondergewaardeerd.
Hij wilde verkopen op één voorwaarde.
Als hij een deel van de activa mocht terugkopen tegen een gunstige prijs.
Ik zou hem geven wat hij wilde…
…als hij mij gaf wat ik wilde.
Hij mocht de activa van Trustor terugkopen.
En dankzij die verkoop kon ik het bedrijf van liquiditeit voorzien.
Ik had geen geld.
Joachim Posener hoefde maar 17 procent van de aandelen te kopen…
…om de leiding over Trustor te krijgen.
Hij kocht de A-aandelen en daarmee kreeg hij de meerderheid in het bedrijf…
…en toegang tot de kasreserves.
Ik had een kortlopende lening nodig.
De aandelen kostten me een kwart miljard kronen.
Als ik dat bedrag kon lenen, kon ik de aandelen kopen…
…de controle over de kasreserves krijgen en de lening snel terugbetalen.
Ik had maar 24 uur nodig voor deze deal.
Joachim vroeg me om een financier te vinden.
Ik vond een miljardair die bereid was om ons geld te lenen.
Het was een tijdelijke lening.
Dat is volkomen legaal.
De lening was rond, maar er was 'n juridisch probleem.
Een eigenaar of bestuurslid van een bedrijf kan de activa niet kopen.
Ik loste dat op door Norberg te laten aftreden voor de deal.
Dat gaf me ook een onverwacht voordeel.
Plots had ik vijf dagen uitstel voor de betaling…
…en had ik Thomas' miljardair niet nodig.
Toen zei Joachim tegen me…
…dat de financier die ik had gevonden niet meer nodig was.
Joachim had een andere oplossing bedacht.
Joachim Posener trof een 'koop nu, betaal later'-regeling.
Maar dat leverde twee problemen op. De aankoopprijs van 241 miljoen…
…liet een gat achter in Trustors kasreserves dat gedicht moest worden.
En een bedrijf kopen met z'n eigen geld is illegaal.
Alles was klaar.
We misten alleen nog de handtekening van Lord Moyne.
Toen besefte ik dat ik voor een grote keuze stond.
Ik had nog niet uitgevogeld hoe ik het legaal kon maken.
Dat wist ik, maar ik deed het toch.
Ik nam het risico gewoon.
Hierin verschillen we. Ik had die keuze niet gemaakt.
Ik was ervan overtuigd dat het zou lukken.
Ik was er niet bij toen Norberg het contract tekende.
Maar ik had die afspraak van tevoren al gemicromanaget.
Iedereen wist wat er moest gebeuren.
Het contract werd getekend op het kantoor van Erik Penser Corporate Finance.
Per-Olov Norberg, de verkoper, was aanwezig…
…en Lord Moyne, de koper…
…ik was er als consultant, Peter Mattsson was er…
…en Erik Penser zelf en zijn drie medewerkers.
Ik zat te wachten op het telefoontje dat het rond was.
Ik had geen flauw benul dat er iets niet in de haak was…
…aangezien het was goedgekeurd op alle niveaus.
Uiteindelijk werd ik gebeld.
Door Thomas. 'Het is gelukt, Jocke.'
Het tekenen van het contract was een fantastisch moment voor iedereen.
Het was een voldongen feit. Het was getekend. De deal was rond.
Oké, nu…
…is het tijd…
…voor champagne.
Eindelijk, na vier jaar, was de deal rond. En ik dacht: wauw, ik ben terug.
Daar gaan we.
LONDEN
Team Moyne had nu toegang tot Trustors kasreserves.
Maar het plan was nog niet helemaal rond. De betaling moest nog gedaan worden.
Daar hadden ze vijf dagen de tijd voor.
Posener stuurde z'n mannen naar een bank in Londen…
…om nieuwe rekeningen te openen.
Hier was het.
Toen zij hier naar binnen liepen…
…liep Richard Djursén de bank in Stockholm binnen.
Ik was 35 jaar oud…
…en was betrokken bij een deal van 620 miljoen kronen.
Ik dacht: ik zit eindelijk in de financiële sector.
Dat wilde ik zo graag.
Richard Djursén maakte het geld van Trustor over…
…naar de bank in Engeland.
Het geld ging naar de rekening van Thomas Jisander…
…en vervolgens naar Lord Moyne…
…die er de voormalige eigenaar mee betaalde.
Het leek dus alsof de Lord de koper was.
Wat het illegaal maakt…
…is dat ik Thomas vroeg geld over te maken…
…van Trustors rekening naar zijn eigen rekening…
…en vervolgens naar Lord Moyne, die Norberg betaalde…
…met het geld van het bedrijf.
Ik had daar niet echt iets mee te maken. Joachim beweerde financiering te hebben…
…en ik kreeg de opdracht om een tussenrekening te openen bij Barclays…
…om geld te ontvangen van de betreffende financier.
Maar ik wist niet wie dat was.
Maar je wist dat jullie geen financiers hadden.
Hoe moest ik dat weten? -Jullie praatten toch met elkaar?
Het geld komt van de financier. Ik stuur het geld naar Lord Moyne…
…die Per-Olov Norberg betaalt. Heel eenvoudig.
Punt uit.
De deal was rond. Trustor was van mij.
Ik zat in een vliegtuig en ik keek om me heen.
Mijn leven was goed en ik was eigenaar van Trustor.
En ik dacht: niemand weet het…
…maar ik ben de rijkste en machtigste persoon in dit vliegtuig.
Trustors kasreserves waren tot de nok gevuld. Bijna een miljard.
Als ik er met het geld vandoor had willen gaan…
…had ik dat toen moeten doen.
Maar ik had een ander plan.
Ik wilde een zakelijk imperium opbouwen.
En dat nieuwe imperium wilde hij opbouwen in Londen.
Joachim Posener had ontdekt dat hij in het buitenland…
…geen last had van een reclasseringsambtenaar.
Om voet aan de grond te krijgen, huurden ze een lokaal talent in.
Bij de lunch drink ik gin en een martini sec.
Een beetje gin…
In de avond whisky. Dat doe ik al vijftig jaar.
Een klein scheutje.
Proost.
De eerste taak was een kantoor vinden.
'We willen het beste kantoor van heel Londen.'
Met een helikopterplatform. Ik dacht: wie zijn die mensen?
Geld als water.
Dit was ons kantoor.
En het was…
…de hotspot van Londen destijds.
Ik zat daar. Bovenaan, met een eigen terras.
Dat was nog een hele strijd. Iedereen wilde dat kantoor, maar ik won.
Ik vond het altijd een beetje mysterieus.
Er moest een kantoor zijn met een verscholen ruimte.
Vanuit daar kon ik de vergaderingen in het kantoor afluisteren…
…en kon ik Thomas via de telefoon aansturen.
Ik vroeg Michael Wynn-Parker om te helpen het kantoor in te richten.
Het moest luxe uitstralen en bij investeerders passen. Perfectie.
Geld speelde geen rol, dus ik ging los.
PROJECTKOSTEN
Het moest er perfect uitzien…
…want ik wist dat dat deuren opende en kansen zou brengen.
En toen zagen we Napoleons bureau in Harrods.
Het was peperduur.
Het stond blijkbaar ooit in het Kasteel van Versailles.
Het was mooi. Ik vraag me af waar 't nu is.
Arme Napoleon.
Iedereen in team Moyne vroeg een vergoeding.
Dat is niet illegaal, maar de hoogte van de bedragen viel wel op.
Er werd geld overgemaakt naar zeer discrete banken over de hele wereld.
En er werden ook overboekingen gedaan naar vriendinnen en familieleden.
Voor de halfjaarcijfers wisten ze het gat in de kasreserves te verbergen…
…met de hulp van een bank in Luxemburg die de balans kon oppoetsen.
Van buitenaf leek het van een leien dakje te gaan.
Na de deal begonnen ze een luxe leventje te leiden. Extreem luxe.
Joachim woonde in een hotel.
Thomas Jisander en Peter Mattsson deelden een appartement.
Het was een geweldig penthouse met een rondom lopend terras…
…en uitzicht op Londen en Hyde Park…
…en grote salons en gouden kranen.
Mijn slaapkamer was helemaal Versace. Ik was er dol op.
Versace-sprei, Versace-kussens, Versace-badjas, enzovoort.
Geweldig appartement.
We brachten de zomer apart door en wilden in de herfst echt aan 't werk gaan.
Thomas moest zich gedeisd houden.
Feesten moet leuk zijn, niet saai. En wat is leuk? Doen wat je wil.
We zijn op het strand van Pampelonne…
…27 jaar later.
Het is spannend om terug te gaan naar waar alles gebeurde.
Het is wel leuk. Een beetje zenuwslopend, maar leuk.
Nu komen we bij het strand waar we feestten na de geweldige deal.
De bar was hier. Vanaf daar…
We hadden goed geboerd.
…tot hier.
Ik werd goed betaald voor m'n werk. En dat was dik verdiend.
Hij was vierkant.
Dus dat wilde ik vieren.
En dat doe je met een jacht.
Wakker worden. Tijd voor champagne.
We gingen eind juni aan boord, als ik het me goed herinner.
We hadden hem bijna twee maanden.
De boot had een helikopterplatform.
Het idee was niet om 200 meter van de boot naar het strand te vliegen…
…maar dat was wel leuk.
Je legt de lat steeds hoger. 'Wat gaan we dit keer doen?'
Dus toen verkleedde ik me voor de lol.
Ik trok een bh aan, hoge hakken…
…en een grote bril zoals die van Elton John…
…terwijl muziek van Star Wars hard uit de speakers knalde.
We vlogen van hier…
…naar daar. Zo'n 500 meter?
De lucht in.
We konden alleen bovenop de bar landen.
De bar van Voile Rouge was van beton. Vier pilaren en een stevig dak.
Dus daar landden we.
Maar we wisten niet wat voor effect die rotors hadden.
We landden op het dak en wilden een onvergetelijke entree maken, maar…
…alles waaide weg. Mensen zaten te lunchen.
Het hele strand waaide weg.
Alles vloog weg. Mensen kregen eten in hun gezicht. Bolognese…
…visgerechten, zeevruchten, alles…
…belandde in de gezichten van die kakkers.
Het was een slagveld, een oorlogsgebied. Ik dacht: wat nu?
Ik was hartstikke vrolijk, maar mensen wilden ons lynchen.
Ik wilde het goedmaken door champagne te bestellen.
Ik bestelde alles wat ze hadden. 'Hoe bedoel je, alles?' 'Alles.'
Het geld brandde in z'n zakken.
Het was gestoord.
Het was vast een van de beste zomers ooit voor iedereen op dat strand…
…bij Voile Rouge in juli 1997.
We deelden 408 flessen Cristal uit.
Ondertussen in Zweden…
…probeerde adjunct-directeur Richard de boel draaiende te houden…
…op het ietwat rustigere kantoor in Stockholm.
Ik werkte de hele zomer door en kreeg veel vreemde taken.
Ze kwamen echt met van alles en veel ervan was vrij onbenullig.
Ik moest sloten vervangen, een nieuwe fax kopen…
Er stonden vliegtickets op namen die niets met Trustor te maken hadden.
Ik deed veel persoonlijke klusjes.
Thomas had een flat in Vasastan, niet ver van waar ik woonde.
Ik haalde zijn post en betaalde zijn rekeningen.
Met zijn geld, natuurlijk.
Het begint te regenen, dus…
Het is altijd beter om ze binnen te leggen…
…vanwege alle pollen in de lucht.
Maar het is meer een kwestie van hygiëne. Vind ik dan.
Het is ook een goede work-out.
Heen en weer rennen. Dat hoeft niet in Marbella.
Zo, dat is gedaan. Het begint harder te regenen.
Verdorie.
Die zomer belde Richard Djursén me. Compleet hysterisch.
'Jocke, je moet iets doen. Het wordt een ramp.'
Hij vertelde me dat Thomas in Paris Match stond…
…vanwege zijn champagnefeestjes. Dus ik belde hem.
Maar hij was niet te stoppen.
Ze waren niet te missen aan de Côte d'Azur.
Thomas Jisander kreeg de bijnaam 'Mr. No Limit'.
Hij en Peter Mattsson kochten allebei een Ferrari.
Een blauwe Ferrari, een F355, en nog eentje in het rood.
Ze kostten zo'n 1,1 à 1,2 miljoen frank.
We betaalden contant, stapten in de auto's en reden weg.
Die auto is verdwenen.
Ik had hem 15 minuten. Ik weet niet waar hij is gebleven.
We vergaten 'm omdat er zoveel gebeurde die zomer.
We hadden nog één auto.
Dus we besloten naar de Versace-winkel in Saint-Tropez te rijden.
Wat ik achteraf hoorde, was verschrikkelijk.
Ze deden wat je juist niet moet doen…
…als je net een bedrijf hebt gekocht met zijn eigen geld.
Onnodig aandacht trekken.
We waren altijd aan het wedijveren.
Degene met de meeste speeltjes voor hij sterft, wint.
Ik had nooit gedacht dat iemand zo roekeloos kon zijn.
Ik had Thomas onderschat.
In de zomer van 1997 zat de Versace-winkel hier.
We kwamen van die kant.
Ik stopte daar.
Ik zette Peter af en net voordat hij uitstapte, zei hij:
'Er is niks meer over tegen de tijd dat jij binnenkomt.'
Hij liep de winkel in. We hadden wat gedronken.
'Er blijft niets voor je over.'
Hij kocht alles in elke maat. Dat maakte me boos.
'Hoe kan ik dit overtreffen?' Dus ik zei dat ik de rest wilde.
'Er is niks meer.' 'Dan geef me de kassa maar.'
'Ik wil de kassa en de decoratie van de paskamer.
Ik wil de gordijnen en de lampen. Geef alles aan mij.'
Er hingen draden en zo.
Het was geplunderd, alsof er een handgranaat was afgegaan.
Toen pakte de eigenaar een schroevendraaier.
Je had hier een Medusa.
Die was in tweeën gesplitst, zodat je de deur zo kon openen.
Het was geweldig. Die schroefde hij ook nog los.
Er was niets meer over. Helemaal leeg.
Wat kostte die zomer in Saint-Tropez jullie?
Dat weet ik niet. Ik kan een ruwe schatting maken.
De boot kostte drie à vier miljoen per week, plus brandstof en…
Ja, zoiets.
We hadden 'm acht weken. Nou…
Vijftig miljoen, misschien?
Zoiets. Veertig?
Was het het waard? -Absoluut.
Hoeveel heb je in totaal van Trustor gekregen?
Dat weet ik niet meer. Ik ben te oud.
Als die jongens niet waren gaan pierewaaien aan de Côte d'Azur…
…waren ze er waarschijnlijk mee weggekomen.
Dit is de doorgewinterde financier Björn Björnsson.
Hij wordt de Terminator van de zakenwereld genoemd.
De sheriff van de sector.
Ik denk dat iedereen dit wilde. Centen.
Dat is de harde waarheid. Met geld kan alles.
Wellicht knijp je er een oogje voor dicht.
Björn Björnsson nam de meeste rollen op zich.
Zijn eerste rol was als lid van het bestuur van Trustor…
…toen de aankoop werd gedaan.
Toen Lord Moyne eigenaar van de A-aandelen werd genoemd…
…dacht ik dat ze betaald waren.
Maar dat was niet zo.
Je kunt niet ongemerkt 241 miljoen kronen stelen.
Vroeg of laat word je gepakt.
Ze moesten een plan hebben.
Een masterplan.
Mijn langetermijnplan was om een concern op te bouwen en te bezitten.
Dat wilde ik doen via geneste eigendom.
Het ene bedrijf bezit een ander bedrijf, dat een derde bezit.
Als het eerste bedrijf één miljard waard is…
…en het tweede vijf miljard…
…zou het derde tien miljard waard kunnen zijn.
Na de aankoop van Trustor…
…kon ik de kasreserves gebruiken voor mijn volgende aankoop.
Wilson, het internationale sportmerk.
Maar het geld kwam vier dagen te laat, dus die deal ging niet door.
Het scheelde niks of ik had het volgende bedrijf gekocht.
Een deel van het plan was om nieuwe bedrijven te kopen…
…en Trustors activa te verkopen.
Na de zomer, toen we op kantoor in Londen waren…
…was de situatie compleet veranderd. -Alles ging z'n gangetje.
Het was tijd om onszelf af te stoffen, de pakken te wassen…
…en aan het werk te gaan, want we moesten deals sluiten.
Elke ochtend ging ik van het appartement naar kantoor…
…met twee auto's met privéchauffeurs.
Ik zat in de voorste auto en mijn aktetas in de achterste.
Ik neem wanneer je op je werk moet zijn niet zo nauw.
Thomas kwam dinsdag en vertrok donderdag. En we hadden constant ruzie.
Thomas, mijn trouwe handlanger. Hij had alles gedaan. Het was perfect.
En toen ontspoorde hij. Hij sloot zich aan bij Peter.
Terwijl wij vroeger echt een team waren.
Ik voelde dat ik de controle over hem verloor.
Ik was vooral bezig met proberen om de aankoop legaal te maken.
De jaarrekening moest op 31 december af zijn.
Het was september. Ik had vier maanden.
Dus ik moest Thomas een beetje in toom houden.
Ik denk dat hij ervan baalde…
…dat hij niet in de schijnwerpers stond en niet voelde wat ik voelde.
Als ik A zei, zei hij B. Om te bewijzen dat hij ook belangrijk was.
Mijn controle over Trustor was gebaseerd op…
…Thomas die als mijn façade fungeerde.
Ik had hem het geld toevertrouwd.
Het geld stond op zijn rekening. Plotseling had hij de macht.
We schreeuwden tegen elkaar als kinderen, waar iedereen bij was.
Plots wilden mijn lakeien…
…dat alle beslissingen gezamenlijk werden genomen.
Lord Moyne en Lindsay Smallbone zaten in het bestuur.
Ik had geen rol.
Toen probeerden Thomas en Peter…
…een journalist tegen te houden die ineens voor de deur stond.
Ik vond het niet erg. Hij wilde gewoon wat vragen stellen.
Dat is normaal na een deal.
Het was toeval. Ik was vrij nieuw bij Svenska Dagbladet.
Ik kreeg verschillende opdrachten. Lord Moyne had Trustor net gekocht.
Toen dachten we: misschien moeten we hem interviewen.
Dus ik ging aan de slag.
Maar toen ik Trustor belde, waren ze er niet.
Ik kreeg Richard Djursén te pakken en hij beloofde het te regelen.
Ik belde team Moyne en ze verzonnen de ene reden na de andere…
…om het interview uit te stellen.
De journalist raakte geïrriteerd.
Ik had toen niet door dat het oplichting kon zijn.
Ik wilde gewoon meer info.
Hoe meer hij ontdekte, hoe nieuwsgieriger hij werd.
Ik had het gevoel dat er iets niet klopte.
Men twijfelde of Lord Moyne wel geld had…
…en of hij de prominente zakenman van de Guinness-familie was die hij leek.
Hij was het zwarte schaap van de familie.
Toen hoorde ik dat Peter Mattsson betrokken was bij een bedrijf…
…waar ze rijke Engelsen hun fortuin afhandig maakten.
Lindsay Smallbone had ook bedrijven geleid en geld achterover gedrukt.
Gewoon kleine criminelen.
Ik wist hier niets van. Hun geheimen kwamen aan het licht.
Alles wat ze voor me hadden verzwegen om mee te kunnen doen.
Als ze meteen hadden ingestemd met een interview…
…was er geen Trustor-affaire geweest. Niet door mij, in elk geval.
Maar er gebeurde iets anders dat de boel in gang zette.
Een Engelse privédetective met kantoren in Londen en Stockholm…
…kreeg een nieuwe opdracht.
Ik ben al 35 jaar fraude-inspecteur.
Het is geen hogere wiskunde. Het is net als koken. Iedereen kan het.
Hij moest belastende informatie vinden…
…over een van de mannen in een juridisch geschil.
En die persoon was toevallig…
…Lindsay Smallbone, de nieuwe directeur van Trustor.
Mijn cliënt zei:
'Ik heb een appeltje te schillen met Lindsay Smallbone.
Doe onderzoek naar hem, want volgens mij is hij een oplichter.'
Dus we trokken Lindsay Smallbone na…
…en ontdekten dat Lindsay directeur was van een bedrijf in Zweden genaamd Trustor.
Dus toen wilden we weten wat dat voor bedrijf was.
Ik bladerde door het papierwerk en zag dat er iets niet klopte.
De betaling ging uiteindelijk naar de eigenaar, Norberg.
Ik dacht: wacht eens even. Dat kan niet kloppen.
Je kunt niet eerst iets bezitten en later pas betalen.
Hier is stront aan de knikker.
De strop werd van meerdere kanten aangetrokken.
Een onderzoeksjournalist…
…en in een ander deel van de wereld een privédetective.
En toen kwam de politie er ook nog bij kijken.
Toen de privédetective…
…de eigendomsverandering van Trustor ontdekte…
…had hij een afspraak met de politie voor een heel andere zaak.
Het was vrijdag 17 oktober 1997.
Mijn afspraak met Jochum Söderström had niets te maken met Trustor.
Ik was er toevallig mee bezig.
Die dag werd een lang telefoongesprek de opmaat…
…tot een van de grootste politieonderzoeken van Zweden.
Ik was wat te vroeg en ik zag dat Jochum aan het bellen was.
Ik wees naar mijn collega.
Nigel ging naar hem toe, ze begonnen te praten en ik belde verder.
Ze lieten me zien welke informatie ze aan het vergaren waren.
En ik zei: 'Dit zijn kleine vergrijpen.
Er is veel meer aan de hand, maar dat speelt zich af op de beurs.
Ik zag dat het een geanimeerd gesprek was.
Jochum was inmiddels klaar met bellen…
…en hij zei: 'Nigel, over welk bedrijf heb je het?'
Hij vertelde me dat het om Trustor ging.
Dat gebeurde allemaal tussen half één en zes uur 's middags.
Zes uur in totaal.
En toen ging ik.
We kregen die informatie bij toeval.
Daardoor begonnen we informatie te verzamelen…
…en toe te werken naar een vooronderzoek.
Nigel zei dat er een journalist was die contact met ze heeft gehad.
Dus ik besloot dat we hem moesten vragen naar wat hij wist.
We maakten een deal en besloten informatie uit te wisselen.
Ik wist dat er een heel negatief artikel gepubliceerd zou worden…
…rond eind oktober.
Maar ik wist niet dat de politie een onderzoek was gestart.
Op dat moment had ik een reis geboekt met mijn dochter en mijn vriendin.
Dat was de eerste reis samen met mijn dochter.
Ik had haar vier eerste levensjaren gemist omdat ik in de cel zat.
De belangrijke jaren van luiers verschonen en huilen in papa's armen.
Dit was onze kans op een nieuwe start.
Dus ik besloot toch een week naar Barbados te gaan.
We moesten snel handelen…
…en ons richten op wat er was gebeurd en wie wat had gedaan.
In ons onderzoek ontdekten we dat Lord Moyne blut was.
We keken ook naar de Zweden Peter Mattsson en Thomas Jisander.
Hadden zij misschien creditcards? Ja, die hadden ze.
Ze hadden grote bedragen uitgegeven in Saint-Tropez.
Ze kochten kisten vol champagne, huurden helikopters en een jacht…
…en leidden een extravagant leven.
En dat gooide olie op het vuur.
We namen contact op met de Riksbank…
…om te zien of er grote bedragen naar het buitenland waren gestuurd.
We ontdekten dat er meer dan 600 miljoen kronen…
…overgemaakt waren naar een rekening bij Barclays Bank in Londen.
En zij vertelden ons dat de rekening nu bijna leeg was.
Toen wisten we dat het foute boel was.
De politie en de journalist bleven graven en stukje bij beetje werd alles duidelijk.
Er ging heel wat vooraf aan het publiceren van het artikel.
Klopte het of niet? We moesten alles natrekken.
Toen publiceerde Gunnar Lindstedt zijn artikel…
…en ontplofte alles.
POLITIE DOET ONDERZOEK NAAR TRUSTOR-DEAL
LORD DEED MEE VOOR MACHT
BETROKKENEN BIJ TRUSTOR-AFFAIRE
Ik denk dat team Moyne in Londen in paniek raakte.
Ze eisten antwoorden op vragen die ik me niet herinner.
Maar ze bleven aan de gang.
Ik moest dingen doen en uitzoeken, van alles ontkennen.
We gingen naar het kantoor van Trustor en troffen Richard Djursén daar.
We praatten met hem en op een gegeven moment stortte hij in.
We moesten uitzoeken wie achter deze deal zat.
Drie mensen maakten deel uit van de entourage van de Lord.
Peter Mattsson, Thomas Jisander en Joe Falk.
We hadden nog nooit van hem gehoord.
Mijn bronnen zeiden dat deze persoon heel belangrijk was.
Wie is Joe Falk?
Het was duidelijk dat hij een prominente rol had.
Wie was Joe Falk?
Die avond belde Richard Djursén een van mijn collega's.
'Doe onderzoek naar de neef van Thomas Jisander.'
Toen zijn we gaan zoeken naar strafbladen en wie vonden we? Joe Falk.
Maar zijn echte naam was Joachim Posener.
In de Trustor-deal kon ik m'n eigen naam niet gebruiken.
Dus gebruikte ik schuilnamen.
Joakim Rolfsson, Ralph Jobe en Joe Falk.
Ik wilde niet dat iemand de naam Joachim Posener aan Trustor zou linken.
Terwijl ik op Barbados was, stortte mijn leven in.
Ik was aan het lunchen op een terras naast het zwembad.
De ober kwam naar me toe. 'Meneer, er is een telefoontje voor u.'
Hij wees naar een telefoon. Toen hadden we nog vaste telefoons.
Met de hoorn ernaast.
Ik verwachtte wel slecht nieuws, maar niet zo slecht.
Ik nam op en het was Thomas.
Hallo? -Hij zei: 'Jocke…
…luister goed.
De politie heeft een inval gedaan.'
Er is een vooronderzoek gestart.
Ik vroeg wat dat was. -Hij zei: 'Dat is niet best.'
En dat was inderdaad zo.
Ik wist meteen dat het voorbij was.
We moesten snel handelen…
…omdat het risico bestond dat het geld zou verdwijnen.
Onze tijd was om. De politie klopte op de deur.
De politie was al binnen.
Het enige waar ik aan dacht, was de gevangenis van Norrtälje.
Ik had een videocamera bij me…
…en m'n vriendin filmde me in het beste restaurant ter wereld.
Mijn dochter zei iets tegen me en ik reageerde wel…
…maar we praatten langs elkaar heen. Ik was er niet bij.
Het was voorbij.
Er gebeurde veel tegelijk. Ik verliet Barbados op 31 oktober…
…de dag dat Svenska Dagbladet hun artikel publiceerde…
…en de politie Trustor binnenviel.
Thomas stond op Heathrow op me te wachten toen we terugkwamen uit Barbados.
Ik stuurde mijn vriendin en dochter naar Zweden.
M'n vriendin zou wat dingen regelen en dan naar me toe komen.
Een van die dingen was naar Thomas' huis gaan en wat spullen van mij…
…laten verdwijnen.
En dat is haar deels gelukt.
Ze was één notitieboekje vergeten.
Toen de politie het huis van Thomas Jisander doorzocht…
…werden er een aantal dingen gevonden die Posener in verband brachten met de deal.
In Jisanders appartement vonden we documenten en criminele plannen…
…waarin de details stonden beschreven.
Dat was ook het bewijs dat Joachim Posener de sleutelfiguur was.
Toen het uitkwam, was er 400 miljoen verdwenen uit Trustors kasreserves.
Thomas kende wat mensen in Genève.
'Zij hebben de oplossing', zei hij. En we gingen.
Thomas had een afspraak geregeld met de bankiers van de maffia.
Ze heetten allebei Ricardo en waren allebei Italiaans.
Ze hadden een paar bodyguards.
Ik besefte al snel dat ze actief waren in de onderwereld van Italië.
Ik dacht dat ze een oplossing zouden bieden, zodat ik Trustor kon houden.
Maar ze wilden Trustor zelf kopen en overnemen.
We hebben ze nooit gezien.
Er was geen afspraak met Joachim en R1 en R2. Nee.
Hij heeft ze nooit ontmoet.
Thomas was in paniek. Wij allemaal.
En daarom wilde hij het probleem over de schutting gooien…
…en het gat van 400 miljoen dichten.
Dat kan ik me niet herinneren.
Nee. -Hij dacht dat hij in Zweden kon aankomen…
…met een bankafschrift waarop stond dat de 400 miljoen er was.
En dat de twee Ricardo's de nieuwe eigenaren waren.
Ze wilden het bedrijf leegtrekken en daar wilde ik niks van weten.
Want daar zou ik ook de schuld van krijgen.
Dus ik weigerde en we vertrokken.
Dat was de laatste keer dat ik Thomas zag.
Ik wilde alleen eigenaar van het bedrijf zijn.
Maar nu de politie erbij betrokken was, wist ik dat dat niet meer zou gebeuren.
Dat kon ik wel vergeten, dus toen verliet ik Trustor.
Toen ik Genève verliet, liet ik Trustor achter me.
Het geld van Trustor had ik over drie rekeningen verdeeld.
Eén daarvan was in Israël.
Ik was bang die geblokkeerd zou worden.
Ik wilde het geld opnemen, verstoppen en dan terugkeren naar huis.
Ik ging naar 'n internetcafé en volgde 't nieuws.
Mijn foto stond nog niet in de kranten.
Ik belde een paar betrouwbare vrienden en bleef uit de buurt van m'n gezin.
Ik wist dat de politie hen in de gaten hield…
…en ik was paranoïde.
Omdat iedereen van team Moyne in het buitenland was…
…moest de politie zich richten op de paar mensen die wel in Zweden waren.
Alles gebeurde dat jaar tijdens Allerheiligen.
Mijn vrouw en ik reden met een aanhanger naar Skåne met wat spullen.
Fietsen en een grasmaaier, alles voor een zomerhuisje.
Toen ging de telefoon.
Ik was wat geïrriteerd en nam de telefoon op.
'Hallo?' -Bent u Björn Björnsson?
'Ja, natuurlijk. Wie anders?' -'Met de nationale recherche.'
Ik trapte op de rem…
…parkeerde de auto en ze zeiden: -'We willen u vanavond spreken.'
'Ik kom zo snel mogelijk.' En ik hing op.
Toen reed ik met een rotgang van Österlen naar Stockholm.
Daar werd ik drie uur lang ondervraagd. Ik werd aanvankelijk verdacht.
Ik was pislink, om het zo maar te zeggen.
Dit valt niet mee vandaag.
De politie sprak ook met adjunct-directeur Richard Djursén.
Ik zou een paar uur later op huwelijkreis gaan naar Mauritius.
Ik heb met de politie gepraat en ik mocht vertrekken.
Het was geen fijne vakantie.
Journalisten belden me continu. Ik was de enige die opnam.
Voor zover ik weet, zal Smallbone vandaag delen…
…welke investeringen zijn gedaan met het geld dat…
Of eigenlijk met het geld dat niet meer op de rekening staat.
Achteraf gezien was het een rampzalige vakantie.
Ik ben nooit echt adjunct-directeur geweest.
Het was maar een titel.
Ik ben eigenlijk meer een loopjongen als je het mij vraagt.
Djursén was een spraakwaterval. Hij bleef maar lullen.
Als ze slim waren, hadden Lindsay Smallbone en Lord Moyne…
…toegang tot de rekening kunnen krijgen en het zelf kunnen oplossen.
Het hield maar niet op. Hij bleef nieuwe problemen creëren.
Ik raakte betrokken bij iets waar ik niets mee te maken had.
Het ging zo ver dat vrienden zeiden dat ik niet meer met journalisten moest praten.
'Je hebt duidelijk wijn gedronken en je bent live op Aktuellt.'
Wie heeft u aangesteld?
Officieel was dat…
…het bestuur, toch?
Een fiasco. Maar we zijn nog steeds getrouwd.
Ik was in Israël en het verhaal werd alsmaar groter…
…en groter…
…en groter.
En ineens stond ik op elke voorpagina.
Zien hoe alles instortte, was verbazingwekkend.
MOYNE BESCHULDIGD VAN FRAUDE
De Britse pers stond er vol mee.
Ineens was het allemaal voorbij.
De ene dag deden ze nog zaken en de volgende dag was het finito.
Een week nadat alles aan het licht kwam…
…keerden Thomas Jisander en Peter Mattson terug naar Zweden.
Ze wilden een persconferentie geven om vragen te beantwoorden…
…maar ze werden in de cel gezet.
Ik dacht: 'Nu is het echt serieus. Kunnen ze niet gewoon wat vragen stellen?
Laten we een fles wijn opentrekken en het goedmaken.'
JISANDER EN MATTSON AANGEHOUDEN
Het duurde misschien 15 minuten.
Toen was het gewoon: 'Goed, klaar.' De cel in.
Alle leden van team Moyne moesten hun functies neerleggen…
…en Joachim Posener werd bij verstek aangehouden.
Financier Björn Björnsson kreeg echter zijn tweede rol in de Trustor-affaire.
Hij werd de nieuwe directeur.
Het was een chaotische week toen dit escaleerde.
Het eerste wat ik deed als directeur was proberen te begrijpen…
…wat er was gebeurd.
In de late herfst of winter belde Björn Björnsson me…
…en spraken we af op een advocatenkantoor.
Ik vertelde ze alles wat ik wist.
Dat team Moyne een deal had met de voormalige eigenaar…
…waarbij hij wat activa kon kopen voor een veel te lage prijs.
Dat heb ik voorkomen en daarmee heb ik de aandeelhouders van Trustor geld bespaard.
Je kunt een nuttige idioot zijn.
Dat maakt je daden niet goed.
Ik zag een adjunct-directeur die zijn werk niet deed.
Logisch dat hij weg moest.
Ondanks dat ik ze alles vertelde, werd ik ontslagen bij Trustor.
Ik was zo beledigd.
Die tijd bij Trustor was…
Het was zwaar.
ERNSTIGE SCHENDING VAN VERTROUWEN
In november 1997 dook Joachim Posener onder.
Eerst reisde hij door Europa, betaalde hij altijd contant…
…en gebruikte hij valse namen in hotels.
Hij wist een vliegtuig naar Zuid-Amerika te pakken…
…voordat er een internationaal arrestatiebevel kwam.
Ik kende iemand in de onderwereld die contacten had in Zuid-Amerika.
Dit zijn mensen die goed georganiseerd en heel gevaarlijk zijn.
Ik kocht wat in de spionagewereld een 'dekmantel' wordt genoemd…
…oftewel een vervalste identiteit.
Het was een naam en een bsn…
…met een achtergrond waar al jaren aan gewerkt was.
Ik nam een schuilnaam aan en werd een ander persoon.
Moet ik hier afslaan? -Ja, rechtdoor en dan rechts.
Ik werd een andere, al bestaande persoon.
Zijn gezicht is zo opgezwollen. -Het is al minder.
Die mensen verstopten me in een klein dorp in Brazilië.
En daar heb ik jarenlang gewoond.
Ik was vaak in een favela, de lokale sloppenwijk.
Daar kwam de politie niet.
En je kwam er sowieso niet zomaar.
De wijk was in handen van een drugsbende en hun soldaten bewaakten de ingang.
Niemand kon me daar vinden.
Goedenavond.
We beginnen met de ontwikkelingen in de zaak Trustor, de investerings…
In de herfst en winter…
…bleven nieuwslezers met felle stropdassen berichten over de Trustor-affaire.
…geplunderd uit de kas. -Honderden miljoenen zijn geplunderd.
'Plunderen' was het modewoord.
De kans bestaat dat de plundering van Trustor nooit wordt opgelost.
En de vraag die niemand kon beantwoorden, was:
'Waar was het geld van Trustor?'
Er waren 400 miljoen kronen weg.
Ik had 241 miljoen gebruikt om de voormalige eigenaar te betalen.
Die waren omgezet in aandelen en verpand aan de bank.
Dus als de politie het geld zou zoeken, was het er in aandelen.
Er is gespeculeerd over hoeveel ik verdiende aan Trustor.
Ik betaalde mezelf tien miljoen. Dat is het echte bedrag.
Het is niet wat men verwachtte, maar het was tien miljoen.
Het zou een langetermijndeal zijn.
Ik was van plan dat bedrag elk jaar op te nemen.
Maar niets ging zoals gepland. De helft van die tien miljoen…
…werd door de politie en Trustor geblokkeerd…
…dus ik kon er niet aankomen.
Thomas kreeg vijf miljoen, maar dat vond hij niet genoeg.
Ik geloof dat hij nog 90 miljoen heeft gepakt.
Maar dat gebeurde achter mijn rug om en ging niet naar mij.
Ik wilde vooral die 20 miljoen terugbetalen…
…aan de gangsters van de Zweedse onderwereld.
Dan was ik schuldenvrij en had ik geen problemen met hen.
En 70 miljoen ging naar diverse uitgaven. Salarissen, reiskosten, kantoren…
Compensatie voor Lord Moyne, Lindsay en Peter.
Ik kocht Trustor, maar heb het niet geplunderd.
Het is wel plunderen als je Trustors geld hebt gebruikt…
…voor reizen, kantoren… -Maar het is… Als je een…
'Dit is mijn vergoeding.' Dat is geen plunderen, maar boekhouden.
Ik kocht een bedrijf. Ik heb niets gestolen.
Als het geen diefstal is, wat dan wel?
Ik kocht het bedrijf met een onrechtmatige lening.
Meer niet.
Hier wonen we. We zijn in de keuken.
Ik ben water aan het koken voor het ontbijt.
Zo ziet het eruit als je geen zin hebt om schoon te maken.
De vaatwasser is te klein. Ik heb ook brood gekocht.
Ik leefde drie jaar van het geld van Trustor.
Het is duur om op de vlucht te zijn…
…een nieuwe identiteit te kopen en niet te kunnen werken.
Het is duur om je voor te doen als iemand anders.
Dit uitzicht heb ik al vaak gezien.
Om niet gevonden te worden, moet je er anders uitzien dan iedereen verwacht.
Dus de Joachim met zwart krulhaar schoor zijn hoofd kaal.
De mollige Joachim werd fitte Joachim. Ik droeg lenzen in plaats van een bril.
Ik ging natuurlijk niet naar huis. Dat zou dom zijn geweest.
Eerst verbleef ik in Brazilië.
Toen de media daar lucht van kregen, was ik al terug in Europa.
Toen Joachim op de vlucht was, beweerden de media constant…
…dat ze hem hadden gevonden.
De politie denkt nu dat Joachim Posener te zien is…
…op de foto die in Zuid-Afrika is gemaakt.
Ze publiceerden een foto van Joachim.
Wie hem kende, zag meteen dat hij het niet was.
Als dat klopt, is de zeven jaar durende jacht in 'n stroomversnelling geraakt.
'Hebben we hem eindelijk gevonden? Is dit het einde van de klopjacht?'
ZO IS POSENER DE POLITIE STEEDS TE SLIM AF
Toen maakten ze compositietekeningen.
Dat konden wel vijftig verschillende mensen zijn.
Eens kijken waar… Ik had een grappige foto.
Hebbes.
Het zijn er een hoop.
Kijk hier. Alle krantenknipsels. Het zijn er een heleboel.
Ze gebruikten de lelijkste foto ooit.
Ja, dat trok ik me echt aan.
Dit is een mooiere foto. Hier drijven ze niet de spot met me.
Het is allemaal troep.
Zes maanden na de Trustor-affaire…
…had ik een zoon van één en pasgeboren tweeling.
Ik had geen baan, de rekeningen waren geblokkeerd…
…en niemand wilde iets met me te maken hebben. Ik moest het huis verkopen.
We moesten verhuizen naar een huurappartementje in Hägersten.
Mijn leven was totaal veranderd.
Ik was alles kwijt, behalve mijn gezin.
Ik wilde wraak nemen op iedereen die me pijn had gedaan…
…maar ik was vooral boos op Björn Björnsson, omdat hij me naaide.
Daarom wilde ik hem vermoorden.
Ik reed meerdere keren langs zijn villa in Djursholm.
Dat weet hij niet.
Dus ik reed daar rond in mijn auto…
En… Ja, het is… Hoe gestoord is dit?
Ik had een boek kunnen schrijven…
…met 300 manieren om iemand te doden zonder gepakt te worden.
Alles kwam voorbij.
Een houtversnipperaar kopen en de resten in zee gooien…
…zodat de vissen ze opeten.
Je moet op de een of andere manier van het lichaam af.
Er was nog geen Google, maar je kon wel uitvogelen hoe je dingen kon cremeren.
Dat kan met extreme hitte en dat kun je zelf doen.
Mijn plan was om een huisje te huren in het hoge noorden van Zweden…
…en een oven te bouwen waarmee ik alle DNA kon vernietigen.
Ik zat zo naar Björn Björnssons huis te kijken.
Ik reed heen en weer…
…en bekeek alle mogelijke vluchtroutes om snel weg te kunnen komen.
Ik wist dat ik hulp nodig had, dus ik vond een psychiater in Nacka.
Ik zei dat ik opgenomen moest worden…
…omdat ik iemand wilde vermoorden.
Je krijgt zulke gewelddadige gedachten als je depressief bent.
Heb je nog steeds zulke gedachten? -Nee, dat is verleden tijd.
Ik heb nog niet gehuild, dat is raar.
Nou…
Ik dacht dat ik de hele tijd zou huilen.
Ik bedoel…
Als je gewoon blijft praten, gaat het wel. Dan valt het mee.
Maar het…
Laat maar.
Triest dat het zo is gelopen voor hem.
Ook al komt hij uit Östergötland.
Het lijkt nu prima met hem te gaan. Een Porsche en zo'n huis?
Financieel gaat het hem voor de wind.
DE RECHTBANK VAN STOCKHOLM
Vandaag begon het proces tegen de mensen achter de Trustor-affaire.
Financiële misdrijven zijn moeilijk te bewijzen, vooral in het buitenland.
En in dit geval ontbrak de sleutelfiguur.
Dus de juridische nasleep was een fiasco.
Lindsay Smallbone werd niet aangeklaagd…
…omdat Nieuw-Zeeland geen uitleveringsverdrag had met Zweden.
Lord Moyne werd vervolgd, maar hij beweerde dat de handtekening…
…op sommige documenten van Trustor niet van hem was.
Dus ook hij werd vrijgesproken.
Waarom wilden ze u hebben?
Naam.
Mijn naam.
Ik ben blut. Zo simpel is het.
Peter Mattsson en Thomas Jisander werden aanvankelijk wel veroordeeld.
Ik kreeg vijf jaar gevangenisstraf…
…een verbod op zakelijke activiteiten en moest 100 miljoen betalen.
Maar ze gingen in beroep.
Toen waren we beter voorbereid.
NIEUWE WENDING IN DE ZAAK TRUSTOR
Ze konden de sleutelfiguur die niet kwam opdagen overal de schuld van geven.
Tijdens het proces kwamen ze met de meest absurde argumenten…
…om hun onschuld te bewijzen.
De aanklager beweerde dat hij documenten had gevonden…
…op de computer in mijn appartement. Maar wie gebruikte die computer?
We lieten een technisch expert demonstreren…
…hoe makkelijk het is om een computer op afstand te bedienen.
Ik moest bewijzen dat dit plausibel was.
Toen was het aan de rechtbank om te beslissen en ze geloofden het.
Ze werden vrijgesproken door de appelrechter.
Het bewijs tegen Thomas Jisander en Peter Mattsson werd onvoldoende geacht.
Het was ongelooflijk zwaar…
…dus het is een enorme opluchting dat er gerechtigheid geschied is.
TRUSTOR-MISDADIGERS BLIJVEN ONGESTRAFT
Posener is nooit veroordeeld. Hij verdween gewoon.
En we hebben hem nooit meer…
Fore.
Sorry.
We hebben hem nooit meer gezien.
Ik nam ontslag bij de politie. Ik wilde iets anders doen.
Ik ging werken bij een golfclub.
Ik baal nog steeds dat we Joachim Posener niet hebben gepakt.
Potver…
Dan zouden we het kunnen afsluiten. Dan is het klaar.
Dat vind ik dan.
Het is bizar dat je 30 jaar weg kunt blijven.
Je familie niet zien en je constant opgejaagd voelen.
Geen identiteit hebben.
Door verborgen te blijven, kon ik leven zoals ik dat wilde.
Waar ik woon, kent niemand me als Joachim.
Charlie, hoe is het? -Alles goed?
Goed je te zien. Tot later.
Ondanks dat ik mijn paspoort en echte naam allang terug heb.
Hoe is je leven nu?
Nou, ik leef…
…een wat bohemien bestaan.
Niet in mijn geboorteland…
…en ook niet in het geboorteland van mijn vrouw.
Eén voet in de maatschappij en één erbuiten.
Moet ik de kost verdienen? Absoluut.
Ik heb dankzij mijn kennis gewerkt als adviseur.
Maar dat doe ik in de luwte.
Wat moeten mensen over u weten?
Het ging me nooit om het geld, maar om de kick.
Ik smachtte naar de adrenaline die zulke deals met zich meebrengen.
Als je de smaak te pakken hebt, is stoppen moeilijk.
Heeft u een gezin? -Ja, een vrouw en twee kinderen.
Meisjes of jongens? -Meisjes.
Ziet u hen nog? -Ja, mijn jongste woont bij mij.
En ik heb beloofd niet over mijn andere dochter te praten.
Hoe oud zijn ze?
De jongste is 15 en de andere is 32.
Even oud als ik.
Ik had uw dochter kunnen zijn. -Inderdaad.
Het grootste slachtoffer is misschien wel je dochter. Wat vind je daarvan?
Ik vind dat heel triest en moeilijk, maar ik zou geen…
…normaal mens zijn als ik tien jaar in de cel had gezeten.
Dat kon ik niet.
Gezien hoe het is gelopen…
Je raakte vervreemd van je land, je familie en je dochter. Was 't 't waard?
Dat is een lastige…
Het is 'n simpele en lastige vraag, want als ik de Trustor-deal niet had gedaan…
…was ik niet getrouwd met mijn huidige vrouw.
Dan had ik het kind niet dat nu bij me woont.
Was het het waard om niet tien jaar in de cel te zitten?
Absoluut.
Ondanks de gevolgen voor je familie in Zweden?
Voor mij wel, maar misschien niet voor hen.
En de meest absurde consequentie van deze affaire…
…was dat de aandeelhouders van Trustor er enorm van profiteerden.
Om dat te begrijpen, moeten we kijken naar Björn Björnssons derde en laatste rol…
…als liquidateur die Trustor moest ontbinden.
Onze missie was om zoveel mogelijk geld terug te halen.
Schulden afbetalen en activa verkopen.
Wat er overbleef, ging naar de aandeelhouders.
De liquidateurs vonden geld…
…op de rekeningen van team Moyne over de hele wereld.
Thomas Jisander moest 65 miljoen terugbetalen in een schikking.
De betrokken banken werden aangeklaagd voor aanzienlijke bedragen.
En Trustors ondergewaardeerde activa werden verkocht.
Ondanks het verdwenen geld verdubbelde de waarde van de aandelen…
…na de onthulling van de affaire.
Dat de aandeelhouders ervan profiteerden, is heel ironisch.
Er waren misdaden gepleegd, maar het systeem verloor.
De belastingbetalers draaiden voor de kosten op.
En alle schuldigen gingen vrijuit.
Nou ja, bijna allemaal.
Maar zoals sommigen zeggen:
'Waarom zou je je aan de wet houden als je het als een richtlijn kunt zien?'
Het gaat nu heel goed met me.
Echt geweldig.
Ik heb een goed leven.
Ik heb hard gewerkt.
Ik heb succesvolle bedrijven opgericht.
Ik heb een fortuin verdiend met de verkoop ervan.
Ik ben financieel onafhankelijk en kan doen wat ik wil.
Zoals ik al zei:
'Alles of niets.'
Elke kroon die uit Trustor kwam, is allang verdwenen.
Niemand had kunnen voorspellen…
…dat ik zo weinig zou verdienen aan die deal.
Na Trustor wist ik dat ik mijn stempel had gedrukt.
Dat deed me goed.
Maar die drijfveer heb ik nu niet meer.
De vrijheid die ik zocht in geld…
…werd vervangen door een vrijheid waar niemand iets over me te zeggen heeft.
Waarin in kies wanneer ik verschijn…
…en wanneer ik verdwijn.
Het gekke is dat Thomas contact opnam toen het proces gaande was.
En hij vroeg:
'Kunnen we het nog een keer doen?'
Thomas Jisander werd jaren later veroordeeld tot een korte celstraf…
…wegens aanzetten tot verduistering.
'Het was een heerlijke spa-ervaring van zes maanden.'
Lord Moyne kon vanwege gezondheidsredenen niet deelnemen.
Peter Mattsson heeft niet gereageerd.
Lindsay Smallbone is overleden.
Napoleons bureau is nog steeds spoorloos.
Vertaling: Jasmijn de Korte
Kijk mijn vuurtje eens.
Werkelijk magisch.
Mensen zeggen vaak: 'Wat een lekker vuurtje.'
Omdat ze denken dat het echt is.