Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
PERDE ARKASI
-Jamie. -N'aber?
İşe bak.
Bana bir içki lazım.
-Tamam mı? -Merak ettim.
Tek kelimeyle tarif etmen gerekse, "Jamie Vardy" dendiğinde akla ne gelir?
Vay.
Tek kelime.
KING POWER STADYUMU
Tek kelime mi?
Zormuş.
Hız.
Agresiflik.
Goller.
Sadık.
-Arkadaş. -Evet, iyi arkadaş.
Efsane.
EN BÜYÜK SENSİN
İnanılmaz.
Tek kelime mi?
"Mal" herhâlde.
Vardy!
Vardy'den müthiş bir gol.
Dıştan bakınca şebeklik yapan biri.
Rakip taraftarla dalga geçen biri.
Ama kesinlikle bunlardan ibaret değil.
Tüm zamanların en büyük yükseliş hikâyesi.
Lig dışı futboldan gelen çocuk.
Bundan daha iyi bir futbol masalı olabilir mi?
Oradan Premier Lig'e geçmek oksijensiz Everest'e tırmanmak gibi.
İş o zaman ciddiye bindi.
Bir sürü uyarı işareti vardı.
Sabıka kaydı, içki, çılgın partiler, kavga.
Kişiliğinde bir tür kendini imha düğmesi var.
Jamie Vardy para cezası aldı.
Kahretsin. Ne yaptım ben?
Uğruna onca emek verdiğin her şeyi mahvedeceksin.
-Merhaba. -İşte o zaman her şey değişti.
Her şey.
Vardy'den bir vole. Evet!
Burada özel bir şey yaşanıyor. İmkânsızı başarabiliriz.
Şampiyon olabiliriz.
Futbolda her şey mümkün.
Jamie Vardy tarih yazdı.
Lig dışında prensken Premier Lig'de kral oldu.
Jamie Vardy!
Tamam, sence her şey nerede başladı Jamie?
Şey… Önce bir bira alabilir miyim?
-Tabii. Nerede? -Arkandaki dolap. Küçük olan.
Altta bir Modelo olacaktı.
-Evet. -Şimdi biraz tuhaf olacak.
-Evet. -Bir de…
Hanımefendinin yaslandığı çekmecede tahtadan bir sik olacaktı.
Evet. Buldum.
İşte o.
Sağ olasın.
Tamam. Hazırım.
Evet. Hikâyen nerede başlıyor?
-Futbolda mı diyorsun, hayatta mı? -Hayatta.
İkisi kesinlikle iç içe.
Hillsborough'nun dışındaki Sheffield'da başladı.
SHEFFIELD GÜNEY YORKSHIRE
19-20 yaşlarındaydım, annemle babamın evinde yaşıyordum.
Aile hayatımız iyiydi. Fabrikada çalışıyordum.
Yürürken zorlananlar için koltuk değneği, yürüteç gibi şeyler yapıyorduk.
Çok zor bir işti. Mesai saatleri uzundu. Belimi mahvediyordu.
Çocukluk hayalim değildi.
Ama hayatım böyle olacakmış diyordum.
Gidişat o yöndeydi.
Çocukken ne olmak istiyordun?
Çocukken hayalim Sheffield Wednesday'de oynamaktı.
Her hafta Sheffield Wednesday maçına giderdim.
David Hirst'ü görürdüm.
Ve Hirst… Harika bir gol.
Forvet oyuncusuydu.
Waddle'la paslaşıyor. Hirst geçti. Ve gol!
Gol attığını görünce taraftar havalara uçuyordu.
Nasıl bir his olduğunu hatırlıyorum. Onun yaptıklarını yapmak istiyordum.
Forvet olmak istiyordum.
10 yaşındayken Sheffield Wednesday'in gençler akademisine kabul edildim.
Profesyonel futbolcu olma yolunda atılması gereken bir adımdı.
Çok fazla emek, fedakârlık ve özveri gerektiriyor.
Ama akademiye kabul edilmek büyük bir olaydı.
Okulda her teneffüste futbol oynardık. Öğle arasında da öyle.
Haftada üç kere. Ondan sonra idman.
Çok istiyordum.
U16 takımına kadar geldim.
Yaşıma göre ufak tefektim. Henüz gelişmemiştim.
Ama o noktada, o kadar mesafe katedince
"Sorun yok, büyüyünce futbolcu olacağım" diyorsunuz.
Ama "Hayır" dediler.
"Profesyonel olacak kadar yapılı değilsin.
Hayalin buydu ama yeterince iyi değilsin."
Kabullenmesi zor oldu.
Ondan sonra profesyonel futbolu düşünmedim bile açıkçası.
20 yaşına kadar Premier Lig'e giremediysen büyük ihtimalle sonrasında da giremezsin.
Yine de Stocksbridge takımında yarı zamanlı oynuyordum.
-Sekizinci kademeydi, değil mi? -Sekizinci kademe. Akıl alır gibi değil.
En altlarda. Tepeye çıkmak imkânsızdı.
Stocksbridge, lig dışı bir Güney Yorkshire takımı.
Profesyonel bir lig olmadığı için "lig dışı" deniyor.
Sular akmıyor, ışıklar yanmıyor.
STOCKSBRIDGE KAPTANI
Saha kötü.
Sadece 100-200 taraftar olurdu.
Arkadaşlarla buluşup, futbol oynayıp eğlenirdik.
A takımına alındım, sözleşme imzaladım.
Haftada 120 sterlindi sanırım.
Geldiği ilk idmanda 12 dakikalık bir koşu yapmıştık.
Beni kaç kere geçtiğini hatırlamıyorum bile.
Yılan gibi aradan kayıp geçiyordu.
Beni geçerken "Devam et Brett. İyi gidiyorsun" diyordu.
Sola oynaması lazım. Ceza sahasına giriyor.
Harika bir gol.
Kendi sahasından sürerek getirdi. Vardy.
Jamie'de her şey vardı. Hız, güç, yetenek, azim, cesaret.
Beden olarak iri yapılı olmasa da
agresifliği onu fazlasıyla telafi ediyordu.
Ben hep ufak tefektim.
İri yarı oyuncular benim gibileri hırpalamaya çalışır.
Tekrar ayağa kalkacaksın. Hiçbir şeyden korkmadığını göstereceksin.
Karşılık vereceksin.
Her hafta onun sayesinde kazanıyorduk.
"Sende yetenek var. Başarabilirsin" derdik.
Ama hep geçiştirirdi.
"Evet, tamam. Sağ olasın Brett. Bira içiyoruz."
Özel bir yeteneğinin olduğunu bence fark etmemişti.
Üzerine düşüp o yeteneği geliştirmesi gerekiyordu.
Futbolda daha ciddi bir şeyler yapacağımı hiç düşünmüyordum bile.
Günlerim şöyle geçiyordu. Sekiz-beş mesaim vardı.
İşten çıkınca doğru idmana gidiyordum.
Sonra eve gidip yatıyordum, sabah da tekrar işe.
Arkadaşlarla içme zamanımız genelde cumartesi pazardı.
Cumartesi günleri maçtan sonra doğruca bara giderdik.
The Inbetweeners olarak.
Herkesin ilgi alanı aynıydı.
İçkiyi ve futbolu severdik.
JAMIE'NİN EN ESKİ ARKADAŞLARI
-Bir de Wednesday'i. -Evet.
-Herkesin ilgi alanı aynıydı. -Kızlar?
Kızlar da var tabii.
-Size neden The Inbetweeners diyorlar? -The Inbetweeners dizisi var ya.
Arkadaş. Yeni arkadaş.
Arkadaş.
Baksana. Hepimiz bir tuhafız.
"Doktor Raporu" adı nereden geldi?
Kiminle konuştunuz siz? Evet. Doktor Raporu.
Pazartesileri işten kaytarmayı iyi becerirdim.
Çok iyi becerirdim.
Hayatımın o döneminde hiçbir şekilde istikrar yoktu.
O yüzden başım çok derde girdi.
Bir gece bir arkadaşımla dışarıdaydık.
İşitme cihazı taktığı için birisi onunla dalga geçti.
Adamla biraz itişip kakıştık.
Sonra bir baktım, polis arabasındayım.
Darp suçlaması yöneltildi.
Yargıç bana altı ay elektronik kelepçe cezası verdi.
Akşam 18.00 ile sabah 06.00 arasında evden çıkamıyordum.
Hafta içi maçlara gelemedi.
Cumartesileri de maçtan erken çıkıp eve gidiyordu.
O yüzden gözlemciler kulübe gelip bir sonraki seviyeye geçişini izleyemedi.
Bir gün soyunma odasında bunu karşıma alıp
"Büyü artık, yeteneğinin farkına var" dedim.
Futbolu sadece zevk için oynuyordum.
Ondan bir şey çıkacağını hâlâ düşünmüyordum.
Daha çok şöyle düşündüm, "Başıma bir iş açtım.
Takım arkadaşlarımı hayal kırıklığına uğrattım."
Hiç hoş bir his değildi.
Ondan sonraki yaklaşımım şeydi… "Bir daha hıyarlık edip aynı şeyi yapma."
Futbol olmasa büyük ihtimalle başımı derde sokmaya devam ederdim.
Onun da sonu kötü olurdu.
Hapse düşmek.
İlk sezonda elemelere kaldık.
İkinci sezonda neredeyse yenilmez olmuştuk.
Sheffield Büyükler Kupası'nı kazandık.
Bir üst kademeye geçtik. Jamie'nin katkısı büyük oldu.
O noktada hâlâ eğlencesine oynuyordum ama yeni bir şeye ihtiyacım vardı.
TRANSFER TALEBİM
Sonunda Halifax'le anlaşmam öyle oldu.
SAYGILARIMLA JAMIE R. VARDY
Onu kaybettiğimize üzüldük ama o fırsatı değerlendirmesi gerekiyordu.
HALIFAX BATI YORKSHIRE
O daha büyük bir kulüptü. Stadyum da… Gerçek bir stadyumdu.
Kesinlikle yükselmiştim.
Ama aklımda daha ileriye gitmek gibi bir düşünce yoktu.
Normalde Premier Lig'e giden yol bir akademiden geçer.
Lig dışı takımlardan piramidin en tepesine çıkmak
inanılmaz zor bir şey.
Oksijensiz Everest gibi. Ama onun yapabileceğini biliyorduk.
Daha iki yıl öncesinde "Futbol sana göre değil" demişlerdi.
Aynı şekilde devam ettim. Eğlenmeme baktım.
-Performansın iyi değil miydi? -Çok iyiydi.
Çok gol atıyorlarmış, öyle demişlerdi.
Açık da vermiyorlarmış. Hiç yemeden altı gol attık.
-Çok etkileyiciydi. -Peki sen…
Hâlâ Sheffield'daydım. Hâlâ ailemin evinde kalıyordum.
Fabrikada çalışıyorum. Gündüz mesaimi bitiriyorum.
Arabaya atlıyorum. Halifax bir saat sürüyor.
İdmana çıkıp eve dönüyorum.
Ertesi gün yine mesai var.
İnsanı yıpratıyor
ama sevdiğim bir sporu yapıp gol de atabiliyordum.
Jamie'yi ilk kez bir oyuncudan duydum.
Halifax Town'da oynuyordu.
JAMIE'NİN MENAJERİ
"Jamie Vardy diye bir oyuncu aldık" dedi.
"Çocuk delinin teki ama onun sayesinde şampiyon olacağız."
"Halifax hangi kademedeydi?" diye düşündüm.
Liglere baktım, yedinci kademedelermiş.
"Yedinci kademedeyse o kadar iyi değildir" diye düşündüm.
Futbol benim hayatımdı. Hayalim menajer olmaktı.
Ama oyuncularla anlaşmak şöyle dursun, görüşmekte bile zorlanıyordum.
"Arabama atlayıp
şu Jamie Vardy denen deliyi bir göreyim" dedim.
Hadi Jamie.
İnanılmaz hızlıydı. Bir de sihir gibi bir şey yapıyordu.
Arkadan top gelince içeri giriyordu. Bir kere girince de kaçırmıyordu.
Harika bir gol! Tabii ki yine Jamie Vardy'den!
"Bunu tek gören ben miyim?" diye etrafıma bakındım.
Çocuğun potansiyelinin büyük olduğundan emindim.
Ama asıl sorun ona ulaşabilmekti.
Arayınca hiç açmıyordu.
"Yedinci kademede oynayan bir futbolcuya nasıl olur da ulaşamam?" diyordum.
Büyük ihtimalle hep bardaydı. Anlarsınız ya.
Evet.
Sonunda bir şekilde ulaştım, bir görüşme yaptık.
Zil çaldığında yataktan daha yeni kalkmıştım.
Üzerimde takım elbiseyle kapıyı çaldım, iyi bir izlenim bırakmak istiyordum.
Kapıyı üzerinde sadece şortla açtı.
Evet, kapıya iç çamaşırımla çıktım.
Karşımda saçsız, dazlak biri vardı. "Ne istiyorsun?" dedi.
"Ben John. Seninle görüşmeye geldim" dedim.
"Ha, evet. Gel."
"Bence inanılmaz yeteneklisin" dediğimi hatırlıyorum.
"Ciddi bir şekilde futbola odaklanabilirsen
millî takımda bile oynayabilirsin."
Mutfaktan annesinin gülme sesini duydum.
Hayal üzerine hayal. Düşünmesi bile saçma geliyordu.
Menajerim olmak istediğini söyledi. Adamdan kurtulmak için "Tamam" dedim.
John Morris'le tanışmamız öyle oldu. O zamandan beri birlikteyiz.
-Jamie, seneye burada olacak mısın? -Hayır, Ibiza Town'a imza atıyorum.
Ibiza'ya gideceğim, bir daha da dönmeyeceğim.
Şampiyon olup üst kademeye çıktık. Ben de John'ı aradım.
"İşten ayrılıyorum" dedim.
"Bir yıllığına futbola odaklanacağım. Olursa olur, olmazsa olmaz."
Lige girmesini sağlamam gerekiyordu.
Tanıdık tanımadık herkesi ısrarla arayıp konuşuyordum,
mesaj atıyordum, mesaj bırakıyordum.
Ama kimse istemiyordu.
Sorunlarını aşacağına insanları ikna etmem gerekiyordu.
Genç değildi, 24 yaşındaydı. Futbol için oldukça ileri bir yaş.
Sabıka kaydı, içki, çılgın partiler, kavga.
Sonra bir telefon geldi. Hiç beklemediğim bir takımdı.
John "Fleetwood'u biliyor musun?" dedi.
"Hayır" dedim. "Araştır. Oraya gidiyorsun" dedi.
Fleetwood o zamanlar beşinci kademedeydi.
Ama onun ötesine geçmek gibi bir düşünce benim aklımda hâlâ yoktu.
İyi bir oyuncu olduğumu düşünüyordum ama kendimi kaptırmak istemiyordum.
Bu Jamie Vardy.
Vardy yetişti. Top kalede!
Fleetwood başardı!
Fleetwood Town'daki sezon benim için dönüm noktasıydı.
Tarihinde ilk kez.
Doğruca Fleetwood'un tehlikeli adamına. Vardy ve gol!
Mutluydu, hayattan memnundu. Takımda onun olması hile yapmak gibiydi.
Jamie Vardy!
Sanırım 34 maçta 31 gol attım.
Jamie Vardy son dokuz maçında dokuz gol attı.
Son haftalarda gözlemciler de izledi.
Sezonun ilk yarısında çok iyi oynadığı için
bu sefer insanlar beni aramaya başlamıştı.
Devam etti. Şampiyon oldular. Bir kupa daha kaldırmış oldu.
Yılın oyuncusu seçildi. Gözler onun üzerindeydi.
Bir gün Fleetwood'un başkanı aradı.
"Championship'ten üç kulüple şartlarda anlaştım" dedi.
İngiliz futbolunun ikinci kademesi.
"Olacak demek ki. Yaklaşıyor.
Belki de haklıyımdır, olabilir. Belki de haklıyımdır."
O kulüplerden biri de Leicester City'ydi. Teknik direktörü Nigel Pearson'dı.
LEICESTER DOĞU MIDLANDS
Jamie dile getirmese de adamın büyük hayranıdır.
Nigel, Sheffield Wednesday'in kaptanıydı.
Heyecan vericiydi.
Sheffield Wednesday maçlarını izlemiştim. Benim için büyük bir olaydı.
Hikâyesi ilginçti. Onunla tanışmamız da ilginçti.
Çok sessizdi, bir de çok…
LEICESTER CITY TEKNİK DİREKTÖRÜ
İçeri girdiğinde çok sessizdi ama gözleri parlıyordu, öyle diyeyim.
Sessiz olmamın nedeni tabii ki akşam içkiyi fazla kaçırmamdı.
Biraz keyifsizdim.
Nigel, "Hadi o zaman. Bize gelecek misin?" dedi.
Gitmek istediğim tek bir yer vardı.
Nihayet olmuştu.
Sözleşmeye göre haftada 8.000 sterlin alacaktı.
Hayatta hiç kazanmadığı kadar para.
Çok sevindim. Başarmıştık.
Yedinci kademeden ikinci kademeye çıkmıştık.
Jamie'nin tepkisi "Tamam" demek oldu.
"İnanamıyorum John, başardık! Championship'e gidiyoruz" demedi.
Sarılmadık, beşlik çakmadık. Sadece "Tamam".
Leicester'dan teklif gelince
futbolda iyi olabileceğimi işte o zaman düşünmeye başladım.
Ama 25 yaşındaydım ve daha yeni profesyonel olmuştum.
Artık tehlikeli sulara giriyordum çünkü iki lig arasında büyük fark vardı.
Büyük bir adım olacak ama başaracağımı düşünüyorum.
Hoca da bir süredir beni izliyormuş.
Yapabileceğimi düşünüyor. Umarım öyle olur.
Basmakalıp bir akademi mezunu değildi.
LEICESTER CITY TAKIM DOKTORU
Farklı bir yönü vardı.
Gözlerinden, tavırlarından, davranışlarından anlaşılıyordu.
Maçlara olan yaklaşımı
birlikte çalıştığım diğer hiçbir oyuncuya benzemiyordu.
Forvetler top kapmaz. Jamie kapıyor.
Sanırım üç gün sonra açıklandı.
Arkadaşlarla birlikte memleketteki bardaydım.
Buradaydık. Eskiden televizyon vardı.
-Masanın etrafında oturuyorduk. -Haberlere çıktı.
Tüm rekorları kırdı
ama bir milyon sterline rağmen Jamie Vardy istifini bozmadı.
Tabii ki onur duydum. İyi bir sezon geçirdim sanırım.
O kadar para veriyorlarsa hak ettiğimi göstermem lazım.
Haber kanallarında, gazetelerde büyük haber oldu.
"GOL ATABİLİRİM"
Lig dışından bir oyuncu ilk kez bir milyon sterlin alıyordu.
ONU ÇOK SEVECEKSİNİZ
VARDY'YE 1 MİLYON VERMEK RİSK DEĞİL
İşte o zaman iş ciddiye bindi diyebilirim.
Leicester City kulübü hakkında o sırada ne biliyordun?
Açıkçası kulübü pek bilmiyordum.
Leicester çok gururlu bir takım.
Ama o sırada kazandıkları hiçbir şey yoktu.
Federasyon Kupası, Premier Lig yok. İngiltere şampiyonu olmamışlar.
FUTBOL YAZARI
Sıradan, ortalama bir Midlands kulübü.
2008'de dibe vurmuşlardı.
Kulübün tarihinde ilk kez üçüncü kademe olan Birinci Lig'e düştüler.
Aileden birini kaybetmekten sonra yaşadığım en kötü his sanırım.
Sonraki birkaç yıl boyunca yavaş yavaş yükseldiler.
Championship'e geri döndüler.
Zar zor Championship'e geri döndüler. Yeniden umutlanmışlardı.
Tam anlamıyla güçsüz bir takımdı.
Leicester'lılar hariç herkes onları küçümserdi.
Hiçbir şeyde favori olarak görülmezdik.
Oyuncularımızın çoğu diğer takımların istemedikleriydi.
Sözleşmesi bitmiş, bonservisi elinde ama kimsenin istemediği oyuncular.
Ama sürpriz yapmayı severlerdi. Her sezon bir şeyler olurdu.
Hep bir dram, bir hikâye olurdu.
Soyunma odasına girer girmez oyuncuların kalibresini görüyorsunuz.
"Yok artık. Vay canına."
Donakaldım diyemem ama etkilenmiştim.
Doğrusu adını daha önce duymamıştım.
Haberleri izleyince insanın beklentisi de artıyor.
LEICESTER CITY KAPTANI
"Tamam, adam golcü de bu seviyede de gol atabilir mi?" diyorsun.
İlk gittiğinde gözü korkmuştur.
Boktan bir arabayla, boktan kıyafetlerle, boktan bir saç kesimiyle gidiyor.
Soyunma odasına geldi.
ORTA SAHA OYUNCUSU
Gece sızmış da yeni ayılmış gibi giyinmişti.
Kırışık bir kot pantolon, V yaka büyük bir tişört, kolunda bileklik.
O kıyafetlerle neredeyse sevimli olmuştu. "Elinden geleni yapmış" dedirtiyordu.
İlk maçım kupa maçıydı, rakip Torquay'di. Gol atmayı başardım.
"Normal şekilde devam ettim" diyordum.
"Geçen yıl yaptığım şeyi yapıyorum, tekrar başladım."
Maalesef futbolda işler öyle yürümüyor.
Ortama tam olarak ayak uyduramadı, öne çıkamadı.
Alt liglerde işlerin nasıl yürüdüğünü biliyor.
O liglerde savunmayı zekânızla geçmeniz mümkün.
Vardy hızını kullanmaya çalışıyor.
Championship'te ise savunma ne yapacağınızı tahmin ediyor.
Sizinle aşık atabiliyorlar.
İlk sezonunda kesinlikle biraz zorlandı.
İçeriye çapraz pas. Vardy'den kafa şutu. Direkten çıkıyor!
-Hiç formunda değildi. -Değildi.
-Eski hâli yoktu. -Seviye fazla yüksek gibiydi.
-Onun boyunu aşıyordu. -Evet, aşıyor gibiydi.
Jamie Vardy'nin yerine Martin Waghorn girecek.
Çaba göstermiyor değildim.
Elimden geleni yapıyordum ama yetmiyordu.
Zordu çünkü artık herkes karışmaya başlamıştı.
JAMIE VARDY SALAĞI.
Taraftar, gazeteler, herkes.
VARDY YÜZÜNDEN YENİLDİK.
JAMIE VARDY GOL ATAMIYOR…
İnsan ister istemez etkileniyor.
"Belki de Championship benim boyumu aşıyor" diyorsun.
BELKİ DE BU SEZON HAVASINDA DEĞİLDİR :(
Leicester'da en çok profesyonel olmakta zorlandı.
İlk sezonunda onunla röportaj yaptığımda biraz bocalıyor gibiydi.
Kendisinden beklenen futbolun seviyesinin ne olduğunu henüz çözememişti.
Bence kültür şoku yaşadı.
Seviye birkaç basamak birden yükseldi. O ise yaşam tarzını sürdürmeye çalıştı.
İlk yıl yaptığı bazı şeyler
profesyonel bir futbolcudan beklenmeyecek şeylerdi.
Elimden geldiğince unutmak için içmeye giderdim.
Arkadaşlarla buluşup geçmişi anar, anıları yâd ederdik.
Ama o içki benim iki günüme mal olurdu.
Üzerindeki baskıyla baş edebilmek için alkol kullandığını itiraf etti.
Evde kendi alkolünü ürettiğini, bonibonlu votka yaptığını söyledi.
Evinde koca bir şişe Belvedere olurdu.
Üstten paket paket bonibonu içine atar, erimeye bırakırdı.
"Tadı bonibon gibi" derdi ama değildi. Tadı berbat olurdu.
Dairesine gitmiştim. Pizza kutuları vardı. Zarflar yerlerdeydi.
Faturalarını düzenledim çünkü ödememişti.
Arka arkaya birkaç kere antrenmana geç kalmıştı.
"Jamie, böyle giderse alt liglere düşersin" dedim.
"Bu fırsat her zaman ele geçmez. İyi değerlendir."
Ama Nigel, Jamie'ye karşı çok hoşgörülüydü.
Neredeyse baba-oğul gibiydiler.
Zor bir dönem geçirdiğini biliyorduk.
Kişiliğinde bir tür kendini imha düğmesi var.
Vardy'den faullü müdahale.
Desteğe ihtiyacı olduğu belliydi,
o desteği benim vermem gerekir diye düşündüm.
Zordu. Fleetwood'a geri dönmek istedim.
Geri dönersem yine gol atmaya başlarım diye düşündüm.
Ama Nigel bana dönüp "Öyle bir şey olmayacak" dedi.
"Sana inanıyoruz. Yeterince iyisin. Hiçbir yere gitmiyorsun."
O noktada devam edebilmek için istikrara ihtiyacım vardı.
Yanımda durup bana destek olacak birine ihtiyacım vardı.
Pek iyi olmayan bir ilişkiyi yeni bitirmiştim.
Küçük bir oğlum vardı.
Sheffield'daki bir gece kulübünde çalışıyordum.
Bir gün birisi aradı.
"Bir doğum günü partisi var, sen organize et" dedi.
JAMIE'NİN EŞİ
"Kim olduğunu söyleyemem." "Tanrı aşkına" diyordum.
"Hep de beni bulur."
Jamie Vardy olduğunu öğrendim. "Ne olacak ki?" dedim.
O sırada kim olduğunu bile bilmiyordum.
Ama Jamie'nin profesyonel bir sporcu olduğunu öğrenince
hemen bırakıp kaçmak istedim.
Hepsinin aptal olduğuna, pislik olduğuna dair bir ön yargı var.
Jamie'nin doğum günü geldi.
Jamie tabii ki dağıtmış bir şekilde içeri girdi.
İki arkadaşına tutunarak zar zor ayakta duruyordu.
"İşimiz var" dedim.
Evet, doğum günü partime zilzurna sarhoş bir hâlde geldim.
Sonra arkadaşları şişe şişe şampanya söyledi.
Ardından dans pistine çıkıp milletin üzerine dökmeye başladılar.
-Çılgıncaydı. -İyiydi, evet.
İyice sinir olmuştum.
Hiç normal davranmıyorlardı.
Akıl hastası gibiydiler. İyice sapıtmışlardı.
Evet, arkadaşlarım biraz öyledir.
-Bu mu? -Hayır.
Öyle mi? Bu tarafta mı?
-Aynı imza. -Çok benziyor.
Wes Morgan elinde şampanya şişesiyle dans pistine çıkmış,
isteyen herkesin ağzına döküyor.
Sonra bir baktım,
iki arkadaşı Jamie'yi resmen yüklenip kulübün dışına çıkardı.
"Çok şükür. En azından biri gitti" dedim.
Akşamın ilerleyen saatlerinde Jamie'den bir mesaj geldi.
"Seninle görüşmeyi çok istiyorum." Hemen sildim.
Sabahları kalkar kalkmaz ona mesaj atıyordum.
Güzeldi. Değişik bir havası vardı.
Ciddi ciddi "Aradığım kadın bu" diye düşündüm.
Jamie durmadan mesaj atıyordu. Sonra aramaya başladı.
Birkaç kere açıp "Peşimi bırak" dedim. Bir türlü rahat vermiyordu.
Hayır, vazgeçmedim. Dünyada olmazdı.
Öyle bir noktaya geldi ki "Neyse ne" dedim.
"Cevap ver, git görüş, sonra da bitir."
Onunla vakit geçirdikçe fark ettim ki
bu çılgın, alkol düşkünü, abartılı partileri seven çocuk
aslında çok nazik bir adamdı.
Dinlemeyi iyi biliyordu, sohbeti de güzeldi.
Birkaç randevuya daha çıkıp ne olacağını görmeye karar verdik.
Onun yanında olmak inanılmaz bir duyguydu.
Sonra iş ciddileşti.
Tabii ki başka kızlarla da çıkmıştı. Ünlü futbolcu ya, peşini bırakmazlardı.
Hiçbiriyle ne yapacağını bilemezdi çünkü bir gelir bir giderlerdi.
Ama Bex farklıydı. Birkaç hafta sonra "eşim" demeye başladı.
Tanıştığımızdan beri hiç düzenli bir ilişkisi olmamıştı.
Ama bir süre sonra Becky maçlara gelmeye başladı.
"Bu seferki kalıcı olacak galiba" dedim.
Sonra Becky hamile olduğunu söyledi. İkinci görüşmemizdi.
İnsan ister istemez "Niyeti farklı mı?" diye sorguluyor.
Planlı değildi ama ilişkiye gerçek bir şans vermeye karar verdik.
Ama o zilzurna sarhoş olmaya devam etti.
Her hafta sonu. Ortadan kayboluyordu.
Kontrole gidecektim, ona ulaşamadım. Hiçbir yerde yoktu.
John Morris'i aradım.
"John, Jamie'yi bul. Onunla konuşmam gerek" dedim.
Bazıları sekiz saat boyunca içer. Jamie 36 saat boyunca içmişti.
Yanında hep aynı arkadaşları olurdu. Onları arayıp "Jamie nerede?" dedim.
Hepimiz bizim barda oturmuş, içiyorduk.
Alt kattaki masanın etrafındaydık. Sonra birden Becky içeri daldı.
-Ateş püskürüyordu. Çok kızmıştı. -Evet, çok kızmıştı.
"Gel, hemen şimdi konuşacağız" dedim.
-Okul çocuğu gibiydi. -Sahada olduğundan bile hızlıydı.
"Senin derdin ne?" dedim. "Ne yapmaya çalışıyorsun?"
Ona her şeyi anlatabileceğimi biliyordum, her şeyi kaldırabilirdi.
O zaman neden öyle davrandığını açık açık anlatmaya başladı.
"Bana çok para harcadıkları için üzerimde büyük bir baskı var" dedi.
"Beklentileri karşılayabileceğimi sanmıyorum."
"Kendinden neden şüphe ediyorsun?" dedim.
"Çok özel bir şey yapmak için eline inanılmaz bir fırsat geçmiş.
Buna ne diyorsun?"
"Bundan bir şey çıkmaz ki" dedi.
Hep reddedilmiş, yeterince iyi olmadığı söylenmiş.
İnsan doğal olarak bunun doğru olduğuna inanmaya başlıyor.
Ona dedim ki "Yaşam tarzını değiştirmezsen
uğruna onca emek verdiğin her şeyi mahvedeceksin."
İçkiyi tamamen bırak demiyorum. Sadece abartma diyorum.
Söylediği şey doğruydu. Durması gerekiyordu. Gerçekten.
-Birinden duymam gerekiyordu. -Saatlerce konuştuk.
Onun için terapi yerine geçti.
İşte o zaman durum tersine döndü.
Hem de çok kısa bir sürede.
Becky onun iyiliğini düşünüyordu.
-O zaman ciddiye aldı. -Biz de onu kaybettik.
Vards gitti, bira ısmarlayacak kimse kalmadı.
Becky öncesi ve sonrası Vards bambaşka iki insan.
Hayatında o istikrarın, o sükûnetin olması
performansına da yansıdı.
Top hâlâ Vardy'de. Çalım atıyor.
Jamie Vardy, işte bu! Jamie Vardy gol atıyor!
Vuruyor. Gol. Jamie Vardy.
Kendimi geliştirmem, doğru olanı yapmam için beni zorlardı.
Kesinlikle ihtiyacım vardı.
Kötü bir geri pas.
Jamie Vardy'nin psikolojisinin iyi olması
diğerleri üzerinde de olumlu bir etki yaratıyordu.
Top hâlâ Jamie Vardy'de. Ve tabii ki beklenen oluyor.
Vardy vuruyor… Gol!
O sezon hedefimiz Premier Lig'e çıkmaktı.
Ligde açık ara birinci olduk.
102 puan topladık. Vards'ın katkısı büyük oldu.
Takımı ateşleyen oyuncu oldu.
Jamie Vardy'nin hikâyesi çok etkileyici.
İki yıl önce Fleetwood Town'da oynuyordu.
Geçtiğimiz sezon bir milyon sterline Leicester'a geldi
ama aldığı paranın hakkını fazlasıyla verdi.
Sadece beş yılda sekizinci kademeden
en üste çıktın.
-Kaç yılda? Beş mi? Vay be. -Beş.
PREMIER LİG 2014
Her kademe farklı ama en büyük fark Championship'le Premier Lig arasında.
Dünyanın her yerinden en iyi oyuncular Premier Lig'de oynuyor.
Manchester United'da,
Arsenal'de, Liverpool'da, Manchester City'de oynuyorlar.
Dünyanın en zengin ligi.
Premier Lig'de para ile başarı kesinlikle doğru orantılı.
Leicester gibi kulüplerin en iyilerle rekabet etmesi beklenmez.
Lige yeni çıkan bir takım sezon boyunca zorluk çeker.
Asıl hedefi o ligde kalabilmek olur.
Bense "Bakalım aynı şeyi bu seviyede de yapacak mıyım?" diyordum.
Maç öncesinde King Power Stadyumu'nda farklı bir enerji ve beklenti var.
Güneş de tam zamanında yüzünü gösterdi.
21 EYLÜL 2014
Soyunma odasına hâkim olan duygu heyecandı.
Manchester United'a karşı oynayacaktık.
Manchester United'ı tüm dünya izliyor.
LEICESTER CITY KANAT OYUNCUSU
Seyirci kitlesi bu sefer sadece İngiltere'den değil, tüm dünyadan.
Leicester oyuncuları şimdiye kadar çoğunlukla Championship'te oynadı.
Davut'la Calut'un karşılaşması gibiydi.
Leicester 10 yıldır Premier Lig'de yoktu.
İngiliz futbolunun devlerinden Manchester United'la karşılaşacaklardı.
İş ciddiydi.
Şimdi çıkıyorlar. Leicester, Manchester United'a karşı.
Rakibin kim olduğuna takılmam. Benim yaklaşımım bu.
Sadece kendine odaklanman gerekir. O gün önemli olan oydu.
Manchester United maçını asla unutamam.
Çünkü mohawk saç yaptırmış.
Jamie Vardy ilk kez bir Premier Lig maçına çıkıyor.
-Saçını öyle kestirmiş. Şapşal. -Evet.
Berberden geldiğinde
"Senin derdin ne? Neden normal olamıyorsun?" dedim.
Ben böyle biriyim.
"Neden olmasın?" diye düşündüm. "Bu sezon elimizden geleni yapalım."
Falcao, Van Persie'yi arıyor.
Tam zamanında.
Robin Van Persie sezona iyi bir başlangıç yapıyor.
Rooney. Di María koşusuna devam etti.
Di María son vuruşu yapıyor. Muhteşem bir gol.
Daha ilk dakikalarda öne geçtiler.
"İşte başlıyoruz. Fark yemesek bari" dedim.
Manchester United "Bu iş kolay olacak" demiştir.
"Maç 4-0, 5-0, 6-0 bitebilir."
Ama sonra Jamie Vardy sahneye çıktı.
Fark bire inmişti. Uğraşmaya devam edelim, bakalım ne olacak.
Van Persie. Di María. Yönünü değiştirdi ve top kalede.
Herrera uzaklaşıyor.
3-1 geriye düştük. Vaziyet kötüydü.
Maç bitmiş gibiydi.
Jamie yedek kulübesine "Emin misin?" der gibi bakıyordu.
"Maç daha bitmedi."
Hâlâ bir şeyler olabilir.
Takım arkadaşlarına, kendisine pozisyon yaratmak için
tüm gücüyle koşuyordu.
Sahada eşkıya gibiydi, zincirinden boşanmış hayvan gibiydi.
Gücü, hızı, enerjisi öyleydi.
Her yerdeydi.
Sahada iki Vardy varmış gibi hissettim, göz açtırmıyordu.
Rafael karşılık veriyor ve penaltı oluyor.
Cambiasso vuruyor…
Ondan sonra olanlar mucizeden farksızdı.
Ritchie De Laet'ten boştaki Vardy'ye.
Vardy galibiyeti getirebilir.
Ve gol!
Maçı çevirmenin böylesi!
İçim içime sığmıyordu, yalan yok.
Jamie Vardy'nin Premier Lig'deki ilk golü.
Gol atmak her kademede zor ama bunu dünyanın en iyi liginde yapmak
olmam gereken yerin burası olduğunu gösteriyordu.
O saç da işe yaramış olabilir.
Partiyi Jamie Vardy verir Votkanı, pudranı kendin getir
Peri masalı gibi. Adam övgüyü hak ediyor.
Premier Lig'de de oynayabileceğini herkese gösterdi.
Leicester 5, Manchester United 3.
Böyle olacağı aklımıza bile gelmezdi.
Aslında "Jamie Vardy 5, Manchester United 3" dememiz lazım.
Senin için büyük bir gün.
Üç yıl önce Fleetwood'da oynuyordun. Rakibiniz Kidderminster'dı.
İnanılmaz, değil mi?
Evet, büyük bir olay. Tabii ki bu noktaya gelmek kolay olmadı.
Şimdi zirvedeyiz ama önemli olan burada kalabilmek.
Üç puanı alıp biraz yükseldik.
Birçok insan adını bile duymamıştı
ama o maçtan sonra herkes "Bu adam kim?" demeye başladı.
PREMIER LİG GOLCÜSÜ VARDY
Herkes onu daha yakından tanımak istiyordu.
Ama o röportaj vermekten tam anlamıyla nefret ediyordu.
Hay sikeyim.
Kamera önünde kendine güveni yoktu.
Kayıtta mıyız?
-Utangaçtım. -Uyuz oldum.
İzledikçe böyle oldum.
Buradaki futbol seviyesine alıştım ve… Vay!
Pardon, kız arıyor.
Akademiden yetişenler o eğitimi de alıyor.
Ama o Fleetwood'dan direkt geldi. "Hadi bakalım" dediler.
Gençler medya eğitimi de alıyor.
Ama ben normal insanların yaptığı gibi balıklamasına daldım.
Yüzmeye çalıştım.
Bir kere de kameraya bakmadan söyle.
Ama ona bakmayı seviyorum. Poz kesiyorum.
Açıkçası öğrenmenin en iyi yolu bu.
-Selam Becky. -Biraz parlama var.
-Oradan nasıl gördün? -Sordum.
-Sordun mu? Casuslar mı var? -Sözünü bitirmeni bekliyordum.
Bitirmemiştim. Yarıda kaldı.
Kaşlarını çatma. Yüzünü gevşet.
Tamam.
Parlayan Vardy'yi kimse sevmez.
Parlamayan Vardy'yi de sevmezler. Şimdi daha mı iyi görünüyorum?
Çok güzel.
Manchester United maçından sonra Sofia dünyaya geldi.
İçimiz kıpır kıpırdı.
Yeni bir başlangıçtı.
Herkes için yeni bir başlangıçtı.
Salıncakta mıyız?
Gülümse. Merhaba.
İkimiz de havalara uçtuk.
Aile kısmı harika gidiyordu. Bex'le artık kendi neşe yumağımız vardı.
Ama işin futbol kısmı biraz zorlaşmıştı.
Leicester şu anda ligde sonuncu.
Galibiyet şöyle dursun, golü bile bulmakta zorlanıyorlar.
Arka arkaya kötü maçlar oynadık, iyi bir sonuç alamıyorduk.
1. CHELSEA 45 2. MANCHESTER CITY 42
140 gün boyunca sonuncuydular.
Ligde kalmaları imkânsız gibiydi. Dibe vurmuşlardı.
Hayal, kâbusa dönüşüyordu.
Leicester yine yenildi.
Hâlâ sonuncu durumdalar.
Barclays Premier Ligi'nde kalabilmek için tüm güçleriyle savaşmaları gerekecek.
Sence ligde kalmaları mümkün mü?
Kalan sekiz maçın dördünü kazanırlarsa bir şansları olabilir.
Sezon boyunca beş maç kazandılar, yani biraz zor.
Sezonun sonuna doğru işimiz bitmiş gibiydi.
Kimse bize şans vermiyordu. Bahis oynayan bile yoktu.
Hapı yutmuştuk.
11 NİSAN 2015
Leicester City maça başlıyor.
O gün kazanmasalardı düşmeleri neredeyse kesinleşecekti.
Zaman daralıyordu.
Dört dakika uzatma oynanacak. Uzatmalar şimdi başladı.
2-2 oldu. 90 dakika dolmuştu. İşimiz bitmişti.
Bana bir şeyi yapamazsın derlerse
aksini ispatlamak için elimden gelen her şeyi yaparım.
Jamie Vardy sol ayağıyla vuruyor. Jamie Vardy'den harika bir gol!
Bu gol Leicester City'nin Premier Lig'de kalması için can simidi mi olacak?
O gol bizim için bir kıvılcım oldu, yapabileceğimize inanmaya başladık.
#KORKUSUZ
"Sikerler. Küme düşmeyeceğiz."
Sloganı buydu. Bağıra bağıra söylerdi.
Takımı zihnen olması gereken yere taşıdı.
SEZONUN BİTMESİNE 7 MAÇ KALA
King Power'da "Küme düşmeyeceğiz" sesleri yankılanıyor.
Evet, Ulloa!
Alt köşeyi buluyor.
Yapabilirler mi? Dipten çıkabilirler mi?
Üzerimizde çok fazla baskı vardı ama Vards herkesi rahatlattı.
Kişiliğiyle, karakteriyle rahatlattı. Bize de bulaşıyordu.
Rahatlayınca performans da düzeliyor.
Şansın böylesi… Vardy yetişti.
Leicester City için kritik bir galibiyet.
Artık rahat bir nefes almaya çok yakınlar.
Yine Vardy'yi arıyor. Morris!
Leicester City'den bir galibiyet daha.
Bir ayda puanlarını ikiye katladılar. İnanılmaz.
Stadium of Light'ta son düdük çalıyor.
Leicester City, Premier Lig'de kalmayı garantiledi.
Sunderland'dan bir puanı aldı
ve Premier Lig'de müthiş bir seri yakaladı.
Nasıl oldu bilmiyorum. İnanılmaz bir başarı.
"Büyük Kaçış" diyorlar.
Kulüp sonraki sezonda da Premier Lig'de oynayacaktı.
Herkes için inanılmazdı.
Büyük oranda Vards'ın sayesinde oldu.
5 GÜN SONRA 21 MAYIS 2015
Tatil kıyafeti almaya gitmiştim.
Millî takıma çağrıldığımı söyleyen bir mesaj geldi.
Baktım, sonra kapattım. Biri benimle dalga geçiyor sandım.
İnanmakta zorlandın mı?
Takım açıklandığından beri hâlâ inanmakta zorlanıyorum.
Ben bekliyordum.
Daha yedinci kademedeyken inanmışım, birinci kademedeyken niye inanmayayım?
Eskiden "Millî takımda oynayacaksın" derdi ama ben gülerdim.
Ama haklı çıktı. İlk kez haklı çıktı.
Millî takımın forvetleri Vardy ve Rooney. Bir iki yıl önce kimsenin aklına gelmezdi.
Üç ay önce bile kimsenin aklına gelmezdi.
En büyük onur bu. Ülken için sahaya çıkmak.
Üzerinde üç aslan olan o formayı giymek.
Anca hayallerde olur. Muhtemelen onun da hayaliydi, gerçek oldu.
Jamie millî takımdaki diğer oyunculardan farklı.
Onlar akademiden yetişmiş.
Beslenme uzmanlarıyla, kondisyon uzmanlarıyla çalışmışlar.
Öte yanda ise hilkat garibesi Jamie Vardy var.
Yemeği pizza, Pringles ve Red Bull.
Herkes Jamie Vardy'nin peşindeydi.
Ama buna hazır değildi. Beklemiyorduk. Bir anda oldu.
Her şeyi inceliyorlar.
Facebook hesabında, "Boş konuş, dayağı ye" yazmış.
BOŞ KONUŞ, DAYAĞI YE
"Boş konuş, dayağı ye" ne demek?
Sorun da bu ya, bilmiyorum.
Gerçekten bilmiyorum. Benim… Herkes soruyor.
Benim tahminim şöyle.
Jamie Vardy ve arkadaşları için sıradan bir salı gecesiydi.
Biri boş konuşup dayağı yedi.
-Facebook'a koymuş. -"Boş konuş, dayağı ye."
Şey gibi anladılar… "Vards boş konuşup dayak yiyor" anladılar.
Neden yazdığımı hiç bilmiyorum.
Sanırım 2012'den falan.
Hiçbir fikrim yok. Ama kulağa hoş geliyor.
Boş konuş, dayağı ye, ye Boş konuş, dayağı ye
Bir anda slogana dönüştü, taraftarlar da benimsedi.
İnternet memleri, şarkılar…
Tişörte yazanlar, dövme yaptıranlar… Her şey vardı.
Dayağı ye, sıraya diz
Jamie Vardy kült bir figüre dönüşüyordu, o söz de onu yansıtıyordu.
Boş konuşursan karşılığını alırsın. Savunma oyuncularına mesaj bence.
-Ne? -Dayağı ye.
-Boş konuş… -Dayağı ye.
Vay.
Yeni sezona girerken maç kazanmayı bildiğimizden emindik.
Ay'da uçuyorum
Önceki yılın ivmesi hâlâ duruyordu.
Devam edecek miydi?
Nigel Pearson'ın
Leicester City teknik direktörlüğünden "kovulduğuna" dair duyumlar var.
Henüz doğrulanmış değil.
Haber şok etkisi yarattı
çünkü Leicester'ın küme düşmekten kurtulmasında
Pearson'ın rolü büyüktü.
Premier Lig tarihindeki en büyük kurtuluşun mimarı oydu.
Şok oldum çünkü benim için çok şey yapmıştı.
Beni takıma almış, desteklemiş ve bana inanmıştı.
O sırada yıkılmıştım diyebilirim.
Leicester City'yi küme düşmekten kurtaran adam.
Bir ay sonra kulüpteki görevine son verildi.
O şartlarda ayrılmak zordu, evet ama…
Açık konuşmak gerekirse atlatması kolay bir dönem değildi.
Zor bir dönemdi.
LEICESTER, PEARSON'IN GÖREVİNE SON VERDİ
Herkes için şok oldu.
Ama her konuda böyledir,
büyük değişikliklerin ardından bir belirsizlik olur.
Büyük kaçıştan sonra onu sürdürmeleri için bir beklenti vardı.
Ama sonra Nigel Pearson gidince soru işaretleri oluştu.
En büyük soru da yerini kimin alacağıydı.
Leicester City yeni teknik direktörünü buldu.
Claudio Ranieri ile anlaştıklarını açıkladılar.
-Gerçekten mi? -Ranieri.
-Ranieri mi? -Claudio Ranieri.
-Nasıl ya? -Biraz sürpriz oldu.
O ismi bir daha duymayı kimse beklemiyordu.
Tuhaf bir anlaşma olmuş. Bence büyük risk aldılar.
Yeni sezonda takımın başında olmak
benim için çok güzel ve heyecan verici bir şey.
Öz geçmişine bakınca 14 farklı takımı çalıştırdığını görüyoruz.
En son Yunanistan millî takımındaydı, sadece dört maç sürdü sanırım.
Faroe Adaları'na yenildiler, daha sonra görevden alındı.
Kişilikleri çok farklıydı.
Nigel'ın yaklaşımı takım ruhu geliştirmekti.
Claudio ise kesip biçmeyi, değiştirmeyi severdi.
Lakabı "Yapbozcu"ydu. Felakete davetiye çıkarmak gibi gelmişti.
Pek bilmiyordum açıkçası. Sadece Chelsea'de çalıştığını biliyordum.
Nasıl olacağını bilmiyorduk.
Ama mevcut düzenden çok farklı olacağı kesindi.
Çok fazla değişiklik yapmak istemiyorum.
Sadece İtalyan usulü, taktiksel yaklaşacağım.
2015-2016 sezonuna girerken güçlü bir kadromuz vardı diyemem.
Dikkat çeken bir transfer yoktu.
Kısıtlı bir bütçeyle toparlanmış mahalle takımı gibiydi.
O sezon tüm şartlar aleyhlerinde gibi görünüyordu.
Leicester City'nin şampiyon olma ihtimali 5.000'de 1'di.
Yani bahiste 1 sterlin yatıran 5.000 sterlin alacaktı.
Premier Lig şampiyonluğu konusunda gelmiş geçmiş en düşük orandı.
Elvis Presley'nin hayatta olması bile daha yüksek ihtimaldi.
Resmen imkânsız görülüyordu.
Leicester gibi bir takım şampiyon olamaz.
Neden imkânsız diyorsun? Neden imkânsızmış?
Öyle bir şey olmayacak çünkü.
Bence içten içe asıl hedefimiz
küme düşmemekti ama zayıf taraf olmayı seviyorum.
Günün sonunda 11'e karşı 11'siniz. Hangi takım olursa olsun.
Her şey mümkün. Futbolda her şey mümkün.
İngiliz futbolundan 11 yıl uzak kaldıktan sonra geri döndü.
Chelsea'nin eski Yapbozcu'su şimdi Leicester City'nin başında.
SUNDERLAND 8 AĞUSTOS 2015
Sezonun ilk maçı belirsizliklerle dolu olur.
Kondisyon açısından ve diğer takımlara nazaran
hangi noktada olduğunuz meçhuldür.
Ama çok iyi başladık.
Albrighton ortayı açtı, Huth müdahale ediyor.
Top kalede! Jamie Vardy!
Leicester öne geçti!
Geçen sezon kaldıkları yerden devam ediyorlar.
Gol sevinci biraz cılız kalmıştı.
Millî takımda oynadığı, artık gol atmaya alıştığı için miydi?
Yoksa arka planda başka bir sebebi mi vardı?
O maçtan birkaç hafta önce eşimle dışarıdaydım.
Takım arkadaşlarım ve partnerleri de vardı.
Kumarhanede poker oynuyorduk.
Etrafta dolaşan bir adam vardı.
İnsanların kartlarına bakıp
masadaki başka bir adama elimizdeki kartları söylüyordu.
İş birden zıvanadan çıktı.
S*** GİT. (ANLAŞILMIYOR)
Bardaklar havada uçuşuyordu.
Kartlar dağıldı.
O gece Jamie'nin Sheffield'lı yönü ortaya çıktı.
Söylememesi gereken şeyler söyledi.
Bir gece yatakta oturuyorduk, bir telefon geldi.
Güvenlik kamerası görüntüleri medyanın eline geçmiş.
Irkçılık haberi yapmışlar.
Kahretsin, ne yaptım ben?
ÇEKİK.
YÜRÜ GİT…
Hakaret olduğunu düşünmediğim bir ifade kullandım.
Japonlara öyle dendiğini sanıyordum.
Başımı biraz derde soktu.
VARDY'YE IRKÇILIK SUÇLAMASI
Bana "Irkçısın" diyorlar. Hayır, ben öyle biri değilim.
-Açıkçası ona çok üzüldü. -Evet.
-Çünkü öyle biri değil. -Kesinlikle değil.
IRKÇI JAMIE KENDİNİ BEĞENMİŞ IRKÇI
UMURSAMAZ IRKÇI
Her gün soyunma odasında birlikteyiz. Omuz omuza mücadele ediyoruz.
Her hafta sonu.
"Irkçı" diyorlar ya, alakası bile yok.
REZİL KULÜP JAMIE VARDY IRKÇI PİSLİĞİN TEKİ
O ifadeyi kullanmasının nedeni ırkçı olması değildi.
Eğitimsiz olmasıydı.
Öylesine söylenmiş bir sözdü,
biz sorunca söylediğini inkâr etmedi.
Kulüp de durumu düzeltmek için harekete geçti.
Sözleşmemi feshedebilirlerdi.
Para cezası verebilir, hatta satabilirlerdi.
O durumda olmak korkunçtu.
Leicester City, Jamie Vardy'ye para cezası verildiğini
ve farkındalık eğitimi alacağını açıkladı.
Bana kesinlikle faydası oldu. Okulda öğretilen bir şey değil.
Özellikle de…
Çocukken okulda ırkçılığın ne olduğu,
hangi ifadelerin kesinlikle kullanılmaması gerektiği öğretilmiyor.
O olaydan çok şey öğrendim.
Artık sadece evden antrenmana, antrenmandan eve.
Saçma şeylerin, kötü şeylerin olabileceği ortamlara
adım bile atmıyordum.
Fark ettik ki artık normal insanlar değildik.
Hayatımız normalmiş gibi davranıp öyle yaşamaya çalışsak da
artık öyle devam edemeyecektik.
Bu olay her şeyin değiştiğini kesin bir şekilde gösterdi.
Sizi özleyeceğim.
Her şey değişmişti.
Kulüp bunu geride bırakmak zorundaydı.
Jamie'nin de tekrar göze girmek için bir şeyler yapması şarttı.
Ama sonrasında yaşananları kimse beklemiyordu.
Jamie Vardy fileleri havalandırıyor.
Vardy geliyor. Jamie Vardy!
İnanılmazdı. Her maçta gol atmaya başladı.
Vardy sıyrılıyor. Muhteşem.
-Aralıksız gol atıyordu. -Vardy!
Gol serisi devam ediyor.
Vardy beşte beş yaptı.
Öyle oynuyordu ki durdurmak imkânsızdı. Takımı da taşıyordu.
Bakalım kaç puan toplayacağız, ne kadar üste çıkacağız demeye başladık.
Topu Vardy alıyor. Ceza sahasında! Yine gol attı! Durdurulamıyor.
Arka arkaya her maçta gol attığımı fark etmem
Crystal Palace maçında oldu.
Jamie yapacağını yine yaptı. Yedi maçtır devam ediyor.
Öncesinde anlamamıştım.
Jamie Vardy yaklaşıyor. Önü boş. Yine gol atıyor.
Jamie Vardy gol atmaya devam ediyor.
Ligde arka arkaya en çok maçta gol atma rekoru Ruud van Nistelrooy'undu.
Arka arkaya 10 maçta gol atmıştı.
Etrafı beyaz formalarla çevrili ama devam ediyor.
Van Nistelrooy'dan harika bir koşu. Ve gol!
Van Nistelrooy futbolun devlerindendi. En büyük kulüplerde oynamıştı.
Jamie ise Sheffield'ın arka sokaklarından gelmişti.
O rekoru kırması imkânsızdı.
Jamie Vardy için büyük an geldi mi?
Geldi!
Olağanüstü gol serisi devam ediyor.
Premier Lig'de arka arkaya dokuzuncu maçında da gol attı.
Dokuzunca maçta da atınca rekoru egale etmeme bir maç kalmıştı.
Heyecanın nedeni tabii ki ekranda gördüğünüz bu adam.
Jamie Vardy rekora koşuyor.
21 KASIM 2015
Üst üste 10 Premier Lig maçı.
Soyunma odasında herkes "Rekoru egale etme maçı" diyordu.
Herkesin aklındaydı.
Van Nistelrooy da önceki rekoru Newcastle maçında kırmış.
Pek çok benzerlik vardı yani.
Top Vardy'de.
Başa baş giden maçları genelde o çeviriyor.
Jamie Vardy vuruyor ve gol!
Tarih yazdı.
10'da 10 yaptı.
Ve peri masalı devam ediyor. Jamie Vardy'nin hayali gerçekleşti.
Tüm manşetlerde arka arkaya 10 maçta gol atan Vardy olacak
ama 10 deplasman maçında yenilmemeyi başaran Leicester da var.
Hiçbir yere gittikleri yok bence.
Açıklaması zor.
Sağ olun arkadaşlar. Siz olmasanız tabii ki yapamazdım.
Hoca otobüse ve uçağa biraz bira koyun dedi.
Evet!
Rekoru egale etti ama bir de kırabilecek mi?
Yeterince masal havası yokmuş gibi
rakip de Manchester United, van Nistelrooy'un takımı.
Jamie Vardy atarsa 11'inci maçında onlara atacak.
Daha da güzel olacak.
Kura çekildi, sahne hazır, ışıklar yanıyor.
28 KASIM 2015
Gün bugündür hanımlar beyler.
Daha iyisi olamaz.
O maç her yönüyle çok büyük bir maçtı, devasa bir maçtı.
Herkes golü atmasını istiyordu.
Ama kimse sözünü etmiyordu.
Tek bir maç üzerinden baskı yaratıp yaptığı şeyi bölmek istemedik.
Ama açıkçası hiç baskı altında gibi değildi.
Manchester United maçından önceki gece onu aradığımı hatırlıyorum.
"Rekoru kıramazsan da sorun değil" dedim. "Zaten 10 oldu. İnanılmaz bir başarı."
Çok rahat bir şekilde "Yarını merak etme. Atacağım" dedi.
Herkes o golü atması için ona pas vermeye çalışıyordu.
Onu arıyorduk. Kendimizi unuttuk, o gol atsın diye uğraşıyorduk.
Akşam maçıydı, ışıklar açıktı.
Herkes Vardy'nin gol atmasını istiyordu.
İçeri girdi.
Christian Fuchs tam onun koşu yoluna topu gönderdi.
Fuchs.
Fuchs pası verdiğinde, vurmadan önce ne düşünüyordun?
Kaçırma.
Vardy!
11 oldu. Jamie Vardy bulutların üzerinde.
Baskıyı durdurun. Manşet değişti.
Bir Leicester oyuncusu rekoru kırdı.
Golü attığımda çok duygulandım.
"Rekor benim" diyordum.
Kendimi kaptırdım.
Hepimiz rekor kıramayız
ama en yakın arkadaşlarımızdan, takım arkadaşlarımızdan birinin kırması
büyük bir olaydı, onun adına çok sevindik.
Biz atmışız gibi hissettik. Sonrasındaki tezahürat da müthişti.
JAMIE VARDY PARTİ VERİYOR
Rekora giderken herkes arkamdaydı.
Onlar için de yapmak istedim.
Bana soyunma odasından mesaj attı. "İyi bitti" yazmış.
BRAVO VARDY7!
O sırada Ruud bana bir tweet attı.
Artık rekor resmen bana geçmişti.
Evet, fena değil.
O gol serisinden sonra
sıralamada en üstlere çıkmıştık.
Harikaydı.
Eşim bana "Şampiyon olabilirsiniz" dedi.
Şöyle bir bakıp "Saçmalama" dedim.
Sonrasında kutlamamızı yaptık ve uçağa atladık.
İner inmez eşim aradı.
"Menajerin sana ulaşmaya çalışıyor" dedi.
Menajerimi aradım, o da şey dedi…
"Bilgin olsun, yarın gazetelerde bir haber çıkacak."
"Ne hakkında?" dedim. "Ben yanlış bir şey yapmadım ki."
"Yok, gerçek babanı bulmuşlar" dedi. "Ne?" dedim.
Mail Online'dan aradılar. "Jamie'nin babası bugün maçtaydı" dediler.
"Babası mı?" diye düşündüm. Babası maça gitmemişti.
"Hayır. Biyolojik babası maçtaydı" dediler.
"Peki, tamam" dedim. Jamie'nin bilip bilmediğini bilmiyordum.
Önce annesini aradım. Hüngür hüngür ağlıyordu.
"Bir şekilde engel ol. Haksızlık bu" diyordu.
Evet, bir sürü araştırma yapmışlar.
İz sürüp gerçek babamı bulmuşlar.
Swansea'ye gitmesi için, stada girmesi için bilet almışlar.
Swansea Stadyumu'nda resmini çekip
sonrasında da uzun uzun röportaj yapmışlar.
Basın, fotoğrafçılar, paparaziler
Jamie'nin resmini çekmek için Kopenhag'a gelmeye başladı.
Eve gitmemiz lazım diye düşündüm.
Evet, hepsinden uzaklaşmak için uçağa atlayıp eve döndüm.
Olup biteni anlamaya,
ne olduğunu çözmeye çalışıyordum.
Seni yetiştiren babanın biyolojik baban olmadığını biliyor muydun?
Küçükken biraz şüphelenmiştim.
Yanıma gelip "Babanı tanıyoruz" diyenler olurdu
ama farklı bölgelerden insanlar.
Ben şaşırınca da "Hayır, gerçek babanı" derlerdi.
Açıkçası başımdan savardım. Bilmek istemezdim.
Ama sonra bu olay olunca "Kahretsin" dedim.
Bir insanı travmaya sokmak
nasıl kamu menfaati olabilir, gerçekten aklım almıyor.
Acımasızlıktı.
Gol rekoru kırmışsın, her şey harika gidiyor.
Ertesi gün medya seni yıkmaya, başarılarını görmezden gelmeye çalışıyor.
Zor bir dönemdi.
Güya babam olan adamın yakınları
kulübe mektup gönderiyordu.
"Konuşmak istersen ben senin halanım" falan diyorlardı.
Hayır. İstemedim.
-Peki kendisi… -O irtibat kurmadı.
Bir şey yapmaya çalışmadı.
Gazeteden para aldığı için sevinmiştir. Sevinsin bakalım.
Çok kızmıştım. Şöyle düşünüyordum.
"Çocuğun ömür boyu aklında bir düşünceyle yaşıyor.
O düşüncenin doğru olmadığını insan bir kere olsun söylemez mi?"
Affedilecek bir şey değil.
Evet, bunları duymak zor oldu.
Belki de hayatta karşılaştığım en zor şeylerden biriydi.
Sanırım anneme çıkışmıştım.
Doğruysa bana söylemeleri gerekirdi.
Hâlâ aramadılar.
Çocukları hâlâ görmediler.
Ben de bitirmeye karar verdim.
Eşim var, çocuklarım var.
-İyi miydi? -Evet.
Buradayız, mutluyuz.
-Hey. -Evet?
Voleni gördüm.
Önemli olan tek şey bu.
Benim için gerçekten önemli olan tek şey bu.
Onların mutlu olması.
Haber çıktıktan sonra yaklaşan bir maçı vardı.
Psikolojik olarak hazır olmadığını düşündüm.
İçinde biriken o küskünlük ve öfke
bir yerden patlak verecek diye endişeleniyordum.
CHELSEA 14 ARALIK 2015
Bu olay onu ve Leicester'ın sezonunu sekteye uğratır mıydı?
Endişeliydim.
Mahrez! Vardy!
Ama öyle olmadı.
Hiçbir şey olmuyormuş gibi hepsini kafasından silmeyi başardı.
Acısını nereye gömüyor?
Üzüntüsünü nereye gömüyor? Nereye koyduğunu bilmiyorum.
Travma geçirse bile sahaya çıkınca performansı etkilenmiyor.
Belki terapi oluyor.
Sahaya çıkınca sadece kazanmaya, iyi oynamaya, gol atmaya odaklanıyorum.
Sanırım o şekilde baş edebildim.
Kendine olan güveni ve oynama şekli âdeta bulaşıcıydı.
Havayı o belirliyordu.
Herkes de ayak uyduruyordu.
Seken top Vardy'nin önüne geliyor. Okazaki. Yine içerideler.
Yine gol attılar!
Leicester uçuyor.
Vardy ceza sahasında, Butland'ın etrafından atıyor.
Ligde birinci sıraya çıktılar,
bunu ekranda görünce yazım hatasıymış gibi geldi.
Biliyordum. Leicester'ın kaderinde var.
Ligin zirvesindeyiz!
İnsan kendini rüyada sanıyor. "Bu gerçekten oluyor mu?"
Her milletten, her dinden insan futbola merak sardı.
Takımın başarısı sayesinde girişimciler de yeni şeyler deniyor.
Bir restoranda "Mahrez Gücü", "Vardy Burgeri" gibi yemekler alıp
yanında "Vardy Kahvesi" içebilirsiniz.
Bu yılki gidişatı önceden planlamak, hazırlamak imkânsızdı.
Herkes keyfini çıkarıyor.
Keyfini çıkarıyorduk, oynarken yüzümüz gülüyordu.
O sayede iyi sonuçlar alıyorduk.
Ama bazı yorumcular şöyle diyordu, "Liverpool'a yenilecekler, bitecek."
Fikstürde özellikle zor görünen üç maçları vardı.
Liverpool, Manchester City ve Arsenal.
O aşamada üç yenilgi yarıştan düşmek demekti.
Şampiyonluk hayalinin bitmesi demekti.
2 ŞUBAT 2016
Kimse Leicester'a şans vermiyordu.
Mahrez. Yukarıdan attı. Vardy'yi bulacak mı? Evet.
Vardy'den vole.
Evet! Sezonun en iyi golü!
Jamie Vardy'den muhteşem bir gol!
"Yürüyün gidin. Alın bakalım, 1-0. Hadi bize eyvallah."
Çok gol gördüm ama bu sezon daha iyisini görmedim.
Gördüğüm en iyi gollerden biri.
Leicester kendisinden beklenmeyen bu hikâyeyi yazmaya devam ediyor.
Tüm beklentilerin aksine.
Liverpool'u yenmek de önemli
ama şampiyon olmak için en zorlu deplasmanlarda da kazanmak şart.
O noktada Manchester City deplasmanı o sezon onları bekleyen en zorlu maçtı.
City en zengin kulüplerden biri.
En iyi oyuncuları alıyorlar.
Süper bir takım kuruyorlar ve İngiliz futboluna hükmediyorlar.
City'nin onda biri değerindeki Leicester salınarak City stadyumuna giriyor.
Durum iyi görünmüyordu. Bu iş boylarını aşacak gibiydi.
Leicester 500 milyon sterlin harcarsa üç yıl sonra belki.
Ondan önce imkânsız.
-Ama şu anda bir fırsat yakaladılar. -Kazanamazlar.
Ama fırsat şimdi ellerinde. Üç yıl sonra değil, şimdi. Öyle değil mi?
Herkes "Man City tekrar birinci olur, Leicester düşer, City arayı açar" diyordu.
Leicester'ın şampiyonluk ihtimali 5.000'de 1'di.
Sezon başında öyleydi. Şimdiden başarı hikâyesi yazdılar.
Bu iki şehrin hikâyesinde…
6 ŞUBAT 2016
…mutlu sonra kim ulaşacak?
Korku yoktu. Çok rahattım.
Çok yaşa.
Okazaki'yi geçti ve aradan gol oldu!
Robert Huth daha ikinci dakikada Leicester City adına golü getiriyor.
Riyad Mahrez!
2-0 Leicester önde.
Huth'tan bir kafa… Üç oldu. Muhteşem.
Ülkenin en zengin kulübünü sadece yenmiyorlar,
kendi sahasında eze eze yeniyorlar.
Başka takımlara göre avantajımız aramızdaki birliktelikti.
Birbirimiz için her şeyi yapmaya hazırdık.
Man City maçından sonra Leicester'ın şampiyon olma ihtimali
bahisçiler arasında ilk defa artmaya başladı.
Yapabilirler. Şampiyon olabiliriz.
Özel bir şey yaşanıyor diye düşündüm.
İmkânsızı başarabilirdik ama üzerimizdeki baskı artmaya başladı.
Bu fırsat bir daha ele geçmeyebilir. Kaçırmamamız lazım.
Buraya kadar geldik. Bu fırsatı değerlendirmek zorundayız.
Sımsıkı yapışmak zorundayız.
Manchester City'yi yenen Leicester, Arsenal karşısında da öndeydi.
14 ŞUBAT 2016
Sonra bir kişi eksildiler ve bir gol kaçırdılar.
Arsenal'in buna ihtiyacı var.
Özil'den güzel bir orta. Wellbeck!
Masal buraya kadarmış.
Leicester için ağlasak yeri.
Arsenal son saniyelerde hayallerine son noktayı koydu.
Herkes "Evet, herhâlde buraya kadarmış" diyordu.
"Balonları patladı. Bitti."
Ama Leicester taraftarı maçı 3-0 kazanmışız gibiydi.
Yerlerinden kalkıp ayakta alkışladılar. Kazanmışız gibi tezahürat yaptılar.
Taraftar inanılmazdı.
Elimizden geleni yaparsak sonuç ne olursa olsun memnun oluyorlar.
Biz de elimizden geleni yapmıştık.
"Hala birinciyiz" diye düşünüyorduk.
"Şu kadar puan daha toplarsak gerçekten şampiyon olabiliriz."
Hem taraftarda hem de oyuncularda o inancın olduğunu görünce
o zaman alttan alta bir şeyler kabarmaya başlıyor.
O anda herkes birdenbire Leicester taraftarına dönüştü.
Futbol izlemeyenler bile Leicester'ı öğrendi
çünkü dünya çapında ses getirmişti.
Herkes Leicester başarsın istiyordu.
Parası olan holdinglerin her şeyi ele geçirmesinden,
en pahalı takımın şampiyon olmasındansa
futbola olan tutku ve sevginin sonucu belirlemesini istiyorlardı.
Bence birçok insan o yüzden inanıyordu.
Leicester kazanmayı başarırsa 12 yıldır ilk kez
Manchester United, Manchester City ve Chelsea gibi futbol devleri değil
başka bir takım şampiyon olacak.
Bizim gibi bir takım kazanırsa insanlar hayal kurmaya başlıyor,
"Biz de yapabiliriz" diyorlar.
Bize inanmadığınızı biliyoruz
Ama şampiyon olacağız
Hayal bile edemezdik. Sadece diğer kulüpleri izlerdik.
"Biz şampiyon olamayız" derdik.
Ama şimdi olacağız. Olabiliriz.
Sadece stadın dışında değil, içinde de hissediliyor.
Şampiyonluğa ulaşmalarına ramak kaldı.
Çok yaklaşmıştık, sonra durum değişti.
WEST HAM UNITED 17 NİSAN 2016
Top Vardy'de.
Arkadan bir top geldi, bacaklar birbirine dolandı.
Yerdeydim. Düdüğü duydum. Penaltı verdi sandım.
Sonra paytak paytak geldi, diğer tarafı işaret etti.
Onlara serbest vuruş verdi, bana da kart gösterdi.
Forvet Jamie Vardy tartışmalı bir şekilde maçtan çıkarıldı.
Gözüm döndü, ben de adama amcık dedim.
VARDY SİNİRİ YÜZÜNDEN CEZA ALABİLİR
Haberler çıkmaya başladı. "Vardy iki maç ceza aldı."
"En iyi oyuncuları olmayınca Leicester ne yapabilecek?"
Hakeme gösterdiğim tepki yüzünden Swansea ve Man U maçlarında olmayacaktım.
O zaman "İşimiz bitti" dedim. Herkesin beklediği buydu.
Zamanlama korkunçtu. Korkunçtu.
Dört maç kalmıştı ve kıyasıya bir mücadele vardı.
Tottenham hemen arkamızdaydı.
Tottenham'ın forveti ve kaptanı Harry Kane
sosyal medyada ava çıkmış aslanların resmini paylaştı.
"Peşinizdeyiz" diyordu yani.
Vards'ın yeri ayrıydı.
Ama iyi bir takım olmak için sürprizlerle de başa çıkabilmek gerekir.
Oynamasını istedikleri adamı görüyoruz. 22 gol atan Jamie Vardy kadroda yok.
Bugün kendisi sadece taraftar.
Swansea maçı öncesinde streslilerdi.
Sihirbaz forvetleri maçta olmayacaktı.
Çok gergindim. Nefret ettim.
O bizi yarı yolda bıraktığını düşündü ama biz öyle bakmadık.
Bu noktaya onun sayesinde gelmiştik.
Onun yokluğunda geriye düşmemek de bizim görevimizdi.
Mahrez'e.
Ve Mahrez gol atıyor.
Arkadaşları izlerken yerimde duramıyordum. İnanılmaz oynadılar.
Gray.
Ve Albrighton topu kaleye gönderiyor.
Herkes sesini kesti. Ne derseniz deyin hiçbir yere gitmiyoruz.
Vardy olsa da olmasa da biz iyi bir takımız.
Leicester'ı kimse durduramıyor.
Artık kaçınılmaz gibi gelmeye başladı.
Manchester United maçını da kazanırsak
şampiyonluğumuza hiçbir şey engel olamazdı.
Leicester'dan hep şüphe edildi.
1 MAYIS 2016
Yöneltilen tüm zorlu sorulara bir cevap buldular.
Kazanmanız gereken bir maça çıkmak kolay bir şey değil,
hele de Old Trafford'da.
Manchester United kendinden emin başlıyor.
-Top Lingard'da. -20 dakika nefes aldırmadılar.
"Kimmiş bizi kendi sahamızda yenecek takım?" der gibiydiler.
"Hem de Leicester mı? Hadi oradan."
Ve Martial!
Omuz omuza mücadele, Morgan araya girdi.
Manchester United'a attığım gol özel bir andı.
Tribünlere koşup annemi gösterdim.
Kaptan Wes Morgan, Leicester taraftarlarına koşuyor.
O gün kazanıp şampiyon olamadık ama o istikamette ilerliyorduk.
Leicester bir puan alsa da aritmetik olarak
Tottenham'ın hâlâ şampiyon olma şansı vardı.
Leicester için kader anı ertelenmiş oldu,
iş artık rakipleri Spurs'ün performansına kaldı.
Yarıştan kopmamak için Tottenham'ın ertesi gün
Chelsea'ye gidip kazanması gerekiyordu.
Tottenham, Chelsea'yi yenemezse şampiyon biz olacaktık
çünkü aritmetik olarak yakalama şansları kalmıyordu.
Danny Drinkwater!
Vards, "Arkadaşlar, maçı benim evde izleyelim" dedi.
Beni aradı.
"Chelsea maçını izlemek için arkadaşlar bize gelecek" dedi.
-"Ne, hepsi mi?" dedim. -Evet, harika bir fikir olduğunu düşündüm.
Haberin duyulduğu belliydi
çünkü taraftarlar da bizim evin önünde toplanmaya başlamıştı.
"Durun, Leicester daha şampiyon olmadı" diyordum.
Bu gece Leicester'lılar bayram çocuğu gibi neşeli.
Kelebeklerle oynuyor,
yaklaşan ütopyanın gerçekleşmesini heyecanla bekliyorlar.
Chelsea'nin kazanması veya beraberlik olması gerekiyordu.
O zaman kimsenin bize yetişme şansı kalmıyordu.
Ama Tottenham, Chelsea'yi yenerse bize iki puan yaklaşmış olacaklardı.
İş sonraki haftaya kalacaktı. Gerilim artacaktı.
Dünya sporunda böyle bir şey hiç olmadı.
5.000'de 1 ihtimal verilen bir taraf hiç maç ya da şampiyonluk kazanmadı.
Leicester City Futbol Kulübü,
yerel, ulusal ve uluslararası anlamda tarih yazmanın eşiğinde.
"Bana bir bira verin. İçmem lazım" dedim.
"Çok gerginim. Başka türlü izleyemem."
Kane! Ve gol!
Tottenham umudunu canlı tutuyor! Hâlâ…
-Sorun değil. Daha bitmedi. -Hayır.
Son gol atıyor. Devre arasına girerken Tottenham 2-0 önde.
-Herkes sessizce oturdu. -"Tamam. Bu gece olmayacakmış."
Ama sonra ikinci yarı başladı, Chelsea bir gol attı.
Chelsea maça geri dönüyor.
Bence Tottenham taraftarları hariç ülkedeki herkes şampiyon olmamızı istedi.
Chelsea, Tottenham kazansın istemiyordu. Claudio'nun hatırı için de istemiyorlardı.
Sonra Eden Hazard
muhteşem bir şey yaptı.
Diego Costa. Eden Hazard!
Muhteşem bir gol!
Leicester'ın golü.
Deliye döndük. Hoplayıp zıplamaya başladık.
Ama maç daha bitmemişti.
Hazır ol Leicester. Hazır ol.
Oluyor.
Olmak üzere.
Çal düdüğü.
Stamford Bridge'de son düdük çaldı.
Leicester City, Premier Lig şampiyonu oldu.
Son düdüğü duyunca havalara uçtum. Havalara uçtum.
Birbirimize gülüyorduk. "Şampiyon olduk. İnanılmaz" diyorduk.
Şampiyon, şampiyon! Oley, oley, oley!
Duygu patlaması yaşanıyor, gerçek olduğuna inanasın gelmiyor.
Bravo dostum.
Harika bir duyguydu. Evet.
Premier Lig şampiyonu Leicester oldu. İnanabiliyor musunuz?
Leicester taraftarı stadın dışında gece geç saatlere kadar eğlendi.
Futbolun en dikkat çekici başarılarından birini kutladılar.
Başardık!
Şampiyon! Oley, oley, oley!
Bence futbol tarihindeki en büyük başarı olduğu tartışmasız.
Tüm teknik direktörler, oyuncular, taraftarlar
Leicester'a bakıp "Bir gün biz de yapabiliriz" diyor.
İnanılmaz. Bunu bir daha asla yapamayız.
Gerçekten eşsiz bir olay.
Günümüzde yaşanan bir futbol mucizesi.
Rakiplerini afallattılar.
Daha doğrusu hepimizi afallattılar.
2016 Premier Lig şampiyonu
muhteşem Leicester City.
İnanılmazdı.
O anı yaşamak her futbolcunun hayalidir.
ŞAMPİYON
Vards için tek seferlik bir şey değildi.
Altın Krampon'u, Federasyon Kupası'nı ve Süper Kupa'yı kazandı.
Sezonun Takımı'na seçildi.
Nerelerden başladığını, oyuna ne kadar geç girdiğini düşünürsek…
YILIN OYUNCUSU
…o şartlar altında bu kadar başarılı olan başka kimse yok bence.
Buraya girince tüm başarıları görüyorum.
Ama kişisel olarak bakınca önemli olan havalara girmemek,
kendini kaptırmamak.
Olaylar farklı gelişseydi burada bunların hiçbiri olmazdı.
Jamie'nin kendisini birazcık daha takdir etmesini isterdim.
İnanılmaz bir kariyeri oldu,
hâlâ da devam ediyor.
Ama o başardığı şeyleri görmezden geliyor.
O konuları sporu bırakınca, jübile yapınca düşünürüm.
Sporu bıraktığımda
böyle şeyleri düşünmek için bol bol vaktim olacak.
Sporu ne zaman bırakırsın sence?
En zor soru bu işte.
Bilmiyorum.
Zamanı gelince vücudun sana söyler zaten.
Ben hâlâ hevesliyim, istekliyim.
Leicester daha ilk günden bana inandı, fırsat tanıdı.
Ben de karşılığını fazlasıyla verdim.
24 NİSAN 2025
Büyük bir son dakika haberimiz var.
Jamie Vardy, kulüpte geçirdiği 13 yılın ardından
sezon sonunda Leicester City'den ayrılıyor.
Artık bitirmenin zamanı geldi. Doğru zaman olduğunu düşünüyorum.
Hepinize içtenlikle teşekkür ediyorum.
Leicester'ın kalbimde hep özel bir yeri olacak.
Şimdi veda ediyorum ama yakında beni tekrar göreceksiniz, söz.
Hangi kulübe gideceğin ne zaman belli olur?
-Ne zaman mı? -Evet.
Sen sormayı bırakınca.
Öğrenince söylerim.
Bundan çok korkuyorum.
Güzele benziyor.
Ne? Bu seferki güzel mi? Öyle mi?
Hiç hoş olmamış. Beni ne diye çöpe atıyorsun?
Gol atarsan atmam.
Sağ ol Mins.
Babana güzel bir kart mı verdin?
Gol atmazsam beni çöpe atacakmış.
-Olamaz. Gerçekten mi? -Evet.
KENDİNE İNAN - YAPARSIN!
-Hazır mısın? Öyle mi? -Evet.
Son bir kez?
Evet.
Seni seviyorum.
18 MAYIS 2025
Jamie Vardy bugün Leicester'la son maçına çıkıyor.
500'üncü kez forma giyiyor ve 200'üncü golünü atmayı hedefliyor.
BÜYÜKSÜN
ELVEDA BÜYÜK OYUNCU
Harika bir koşu. James Justin. Jamie Vardy!
Kulübün formasıyla 200'üncü golünü attı.
Bugünün onun günü olacağı kesindi.
Leicester'ın dokuz numarası Jamie Vardy!
Beni ve ailemi aranıza kabul ettiğiniz için teşekkürler.
Umarım karşılığını ödemişimdir.
Vardy'nin bunları başarma ihtimali ne kadardı?
Milyonda bir diyebilirim ama…
Milyon doğru olmaz. Milyarda, on milyarda bir.
Bence tüm zamanların en büyük yükseliş hikâyesi.
Ta nerelerden gelip, onca sorunla boğuşup bu başarıları kazanması.
SENİ ÖZLEYECEĞİZ! BÜYÜKSÜN
Nasıl yaptığımı, nasıl olduğunu, neden olduğunu bilmiyorum.
Ama inanılmaz bir şey.
TEŞEKKÜR EDERİZ VARDS
Ama çok iyi biliyorum ki sıkı çalışırsan,
asla pes etmezsen, yanında seni destekleyen insanlar olursa…
…seni seven, senin iyiliğini düşünen bir ailen olursa
inandığın şey olabilirsin.
Ben bunun kanıtıyım.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram