Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
SPORTOWE OPOWIEŚCI
TWARDZIELE FUTBOLU
Nie ma jednego typu piłkarza.
Istnieją zawodnicy utalentowani, silni, odważni, sprytni
i chytrzy.
Są też tacy, którzy łączą w sobie te cechy.
Twardziele.
Czym się wyróżniają?
Co ich napędza?
Przyjrzyjmy się twardzielom
razem z samozwańczym siewcą chaosu, Vinniem Jonesem.
Jeden z najbardziej kontrowersyjnych i niezwykłych graczy.
Haniebne zachowanie.
Można by pomyśleć, że to zawodowy chuligan.
Zgadza się. Byłem punkiem wśród piłkarzy.
Jeszcze się policzymy, cwaniaku!
Boiskowa bestia, Vinnie Jones.
Vinnie Jones z woleja…
Gol! Będzie się o nim długo mówiło!
Nigdy nie chciałem być zwykłym piłkarzem.
Miły gość, ale nie zaprosiłbym go na 17. urodziny córki.
Chciałem być kimś. Zostawić po sobie ślad.
Masz złą reputację. Martwi cię to?
To raczej zmartwienie dla rywali.
Czy nie przyniosłeś futbolowi hańby?
Zdarzało się.
Vinnie Jones atakuje Wilkołaka!
Idziesz na trybuny.
Uwielbiałem życie piłkarza.
Wielu domaga się wykluczenia Vinniego Jonesa z futbolu.
Skończyło się totalną katastrofą.
To samobójstwo!
Charakternego Jonesa odsyłano na trybuny aż 12 razy.
Kurwa!
Tabloidy uwielbiają nienawidzić takich ludzi.
Jesteś najbardziej znienawidzonym piłkarzem?
Czy Vinnie Jones reprezentuje to, co najgorsze w futbolu?
Było już po karierze.
Jones został uznany za winnego…
Ukarano go grzywną.
Związek może oskarżyć Vinniego Jonesa o niesportowe zachowanie.
Co ja zrobię?
Jeśli mnie zaatakujesz, lepiej, żebym zszedł z kontuzją.
Bo będę szukał odwetu.
SPORTOWE OPOWIEŚCI
VINNIE JONES
Oto największe wydarzenie w angielskim futbolu.
Patrzy na nas cały świat.
Wielki Liverpool zmierzy się z szalonym gangiem z Wimbledonu
w finale Pucharu Anglii.
Vinnie Jones będzie na językach.
Ledwie półtora roku temu pracował na budowie,
a dziś zagra o Puchar Anglii.
Liczę, że oglądają ten program, zamiast słuchać radia
czy własnych płyt.
Vinnie Jones coś do mnie mówi.
Oglądacie nas?
Świetnie.
Jak widzisz swoją rolę w dzisiejszym meczu?
Na pewno nie będę bramkarzem.
Poczekam na wytyczne od szefa
i wyjdę na boisko. Jak zawsze.
Poprzedniej nocy wypiliśmy kilka piw,
pośmialiśmy się.
Miejscowi pytali nas,
czy jesteśmy graczami rezerwowymi.
„Gramy, gramy. Nie martwcie się”.
Jechaliśmy na czystej adrenalinie.
Byliśmy nakręceni.
Wyrobił sobie renomę gracza, który nie odstawia nogi,
ale czy poradzi sobie na największej scenie?
Wyszliśmy na boisko.
Pomyślałem sobie: „Ja pierdolę”.
Puchar Anglii był najważniejszy.
Czyste szaleństwo.
Niezwykle emocjonujący dzień.
Nie sądziłem,
że aż tak mnie ruszy.
Wiem, że chłopaki z Hemel i Watfordu będą nas oglądać.
Jestem tym…
bardzo wzruszony.
Sekundkę.
Jakim, kurwa, cudem ten chłopak
się tam znalazł?
Dorastałem pod Watfordem.
Kochałem wiejskie życie – strzelanie i łowienie ryb.
Ale tak naprawdę
myślałem tylko o piłce.
W moim życiu liczył się tylko futbol.
Kapitan juniorów.
Kontrakt półzawodowy.
Wygraliśmy Puchar Anglii półamatorów.
Pracowałem na budowie.
Ale…
w Watfordzie mieli mnie za dobrego gracza.
Sam siebie ceniłem.
Okazało się,
że kumpel znał trenera Wimbledonu.
Dave’a Bassetta.
Padłem na kolana…
i zacząłem błagać o szansę.
Gdy go poznałem,
był przesadnie pewnym siebie chłopakiem z Watfordu.
Był nieco zarozumiały.
Był twardzielem. Walczakiem.
Ale ominął tradycyjną ścieżkę.
Nie zaczynał od klubowej akademii.
Gdyby zapukał do innych klubów,
trenerzy posłaliby go w diabły.
Vinnie przyszedł do nas w odpowiednim momencie.
Wimbledon kojarzy się raczej z tenisem niż piłką nożną.
Jednak niecałe dziewięć lat po awansie do czwartej ligi
są już w pierwszej.
Jesteśmy na Plough Lane, stadionie Wimbledonu.
To najskromniejszy stadion w całej pierwszej lidze.
Panie i panowie, oto Wimbledon FC.
W przyszłym sezonie Wimbledon będzie gromadzić
najmniej widzów w całej lidze.
Wimbledon awansował do pierwszej ligi – obecnej Premier League.
Byliśmy outsiderami w gronie potentatów…
Liverpoolu, Evertonu, Manchesteru United.
Nie mogliśmy pozyskać wielu graczy, bo nie mieliśmy pieniędzy.
Nawet jeśli Vinnie nie był ukształtowanym piłkarzem,
warto było zaryzykować.
Bassett powiedział: „Dobra, synu.
Zakontraktuję cię.
Na półtora roku. 150 funtów tygodniowo.
A teraz spadówa”.
Tak to wtedy wyglądało.
Jak to mówią: „Już nie ma odwrotu”.
Nie mogłem w to uwierzyć. Potem trener wskazał kadrę na mecz.
Byłem jej częścią.
Musiałem pojechać do Londynu po garnitur.
Coś niesamowitego.
- Zagraliście na nas Barnesem? - Tak.
Bassett zawsze otaczał się świtą.
Wiceprezesi, wicedupki i skończone dupki.
Ciągle mówili mu:
„Harry, ty skończony kretynie!
To jakiś murarzyna!
Chcesz zrobić z niego piłkarza pierwszej ligi?”.
Ciągle to pamiętam.
Odparłem: „Nie mam pojęcia.
Ale musimy wzmocnić środek pola.
W najgorszym wypadku zajmie się konserwacją stadionu”.
Mój pierwszy mecz był tragiczny.
Przegraliśmy po karnym z mojej winy.
Gdy schodził, zapytał Syda Neala, naszego kitmana:
„Jak mi poszło, Syd?”.
Syd odparł: „Nigdy nie widziałem gorszego debiutu.
Zatrzymaj koszulkę, bo kolejnej nie dostaniesz”.
Te słowa mogły zaboleć, ale Vinnie kazał mu spierdalać.
W sobotę podejmowaliśmy Man United.
Alex Ferguson właśnie przejął stery.
Bryan Robson był kapitanem Anglii.
Co robił tam ktoś taki jak ja?
Ale nie można tkwić w gównie.
Trzeba iść dalej.
A nuż się uda.
Czerpcie z tej mocy. Po wygraną!
Nie bierzmy żadnych jeńców!
Teraz albo nigdy.
Niesamowite! Gol Vince’a Jonesa!
Szybko wyrabia sobie markę.
Oszalałem ze szczęścia.
Dalej! Jedziemy!
Odniosłem zwycięstwo.
W gabinetach wszyscy szaleli.
„Pewnie się cieszycie, że nie jestem już murarzyną?”
Po strzelonym golu nie było już odwrotu.
Powiedziałem mu, że musi się wpasować,
bo Wimbledon był wtedy wyjątkowym klubem.
Piłkarze Wimbledonu ciężko trenują.
Nie jest to jednak typowy obiekt treningowy.
Trenowaliśmy na ogólnodostępnym placu,
a za budynek klubowy służyła okoliczna jadłodajnia.
Można tu zjeść smaczne śniadanie,
zagrać w bilard
i spotkać gwiazdy piłki nożnej pokroju Johna Fashanu,
który też musi odstać swoje w kolejce.
Gdy Vinnie po raz pierwszy przyszedł na trening,
zapytałem, co to za koleś.
„Za kogo on się uważa?
Wozi się jak jakiś gangster.
Ja tu jestem tu szefem”.
Oto gość Co budzi strach
Szybką spluwę ma
Lepiej z nim nie zadzieraj Jeśliś łotr, lepiej pierzchaj w czas…
Siadamy, gadamy.
Dostrzegam, że mamy wiele wspólnego.
Obaj jesteśmy bandziorami i chuliganami.
Mamy parę! Co z tym zrobimy?
Na pozór byliśmy bardzo różni.
Fash dorastał na ulicy.
Był biznesmenem, a dopiero potem piłkarzem.
Słucham? Tak.
Tak, Isaiah. Tak. Dobra.
Pamiętam, jak mówił mi:
„Nie bądź piłkarzem, który zagra 400 spotkań
i odejdzie w niepamięć.
Bądź kimś.
Zostaw po sobie ślad”.
Mówiłem wam wczoraj, żebyście nie dali się przytłoczyć stawką.
Bądźcie agresywni i wygrajcie ten **** mecz.
Powiedziałem Jonesowi, że jesteśmy zbirami.
„Jeśli nie masz piłki, kop, co ci się napatoczy.
Proste.
To twoja praca. Jesteś boiskowym zabijaką”.
Ostry wślizg Jonesa.
Umiałem odbierać piłkę, bo wywodziłem się z amatorów.
„Do dzieła!”
Kolejny atak Jonesa.
Temperatura rośnie, głównie za sprawą gracza z numerem cztery.
Inni gracze nas nienawidzili.
Ostry wślizg Jonesa.
Żony niektórych piłkarzy błagały ich, żeby grali ostrożnie
lub nie wychodzi na boisko.
Tak było!
Jones idzie na całość.
Szansa dla Wimbledonu.
Wygraliśmy wiele meczów, bo się nas bali.
Sanchez trafia do siatki!
Vinnie stawał się coraz silniejszy.
Był wyzwaniem dla każdego rywala.
Rywale go nie lubią,
ale fani Wimbledonu za nim szaleją.
Piłkarze Wimbledonu rzadko schodzą z czołówek gazet.
Może się wydawać, że to tylko chuligańskie wybryki.
W rzeczywistości jest to wyrachowana strategia psychologiczna.
Tym, co definiowało w owym czasie Wimbledon,
i co wyryło się na mojej duszy,
był niezwykły duch zespołu.
Dla ciebie jestem generałem, synu!
Młodzi, agresywni faceci,
naładowani testosteronem.
Byliśmy gotowi skoczyć za sobą w ogień.
Byliśmy jak bracia.
Byliśmy gangiem. Kompanią braci.
Chlaliśmy razem. Tłukliśmy się między sobą.
Byle tylko prasa się nie dowiedziała.
O drugiej nad ranem wyciągam ich z baru.
Szukam teraz osoby, która zdemolowała mój pokój.
Moje łóżko wylądowało na balkonie.
Moje ubrania były wszędzie.
Ale mam podejrzanych.
Bassett był prowodyrem. Chciał nas scalić.
„Wy dwaj, walczcie”.
Wielu menedżerów zakazałoby picia i nocnych imprez,
ale Dave Bassett zdaje się was zachęcać.
Zgadza się…
Tak trenuje Wimbledon!
Ludzie pytają mnie,
czy trudno było ujarzmić Vinniego Jonesa.
Gdzie tam.
Vinnie sprawiał kłopoty tylko wtedy,
gdy chłopaki wyciągali go na miasto.
Mogła się przydarzyć jakaś bójka.
SZALONY GANG
Zapracowali na swój przydomek.
Byli grupą wariatów pod przywództwem pana Jonesa.
Ale było w nim coś ujmującego.
Był duży i agresywny.
Miał osobowość.
Lubiliśmy pisać o ludziach takich jak Vinnie,
bo nakręcali sprzedaż gazet.
Zadzwonił do mnie reporter z The Sun. „Podobno spiąłeś się z Dalglishem
i powiedziałeś mu, żeby uważał, bo nasrasz mu do łba”.
Ja? Serio? Nigdy tak nie powiedziałem.
Kenny Dalgish to legenda.
Ktoś, kogo bardzo podziwiałem.
Nie przypominam sobie takich słów.
Ale reporter powiedział, że dostanę 250 funtów.
To pół miesięcznej pensji.
To była duża kasa dla kogoś, kto zarabiał 150 na tydzień.
Zgodziłem się.
Gadał od rzeczy i trzeba było postawić go do pionu.
Ale uznał,
że jeśli ma zostać boiskowym zabijaką,
warto zadbać o dodatkowy dochód.
KIBICE ZWĄ GO „PSYCHOLEM”.
Zawsze mu mówiłem, że kasa rządzi.
Powtórzę raz jeszcze.
Kasa rządzi.
Warto o tym pamiętać.
Bez kasy jesteś nikim.
To bardzo proste.
Dziennikarz powiedział:
„Wziąłeś kasę. Teraz jesteś nasz”.
Miał rację.
Gdy zaprzedasz duszę diabłu,
musisz dla niego tańczyć.
Ale mecze same się nie wygrają.
Piłka od Dave’a Beasanta spada na głowę Fairweathera.
Sayer atakuje… I piękna obrona!
Fashanu z Wimbledonu…
Gol!
Pierwszy sezon zakończyliśmy na szóstym miejscu.
Czuliśmy się niepokonani.
Wierzymy w siebie. Mamy Vinniego.
Każdy dzień jest jak Gwiazdka. Walczymy na całego.
Wiara w siebie przychodzi wtedy, gdy wierzysz w system
i w trenera.
Niektórzy uwierzyli, że mają w sobie dość jakości na pierwszą ligę.
Pokazali drzemiący w nich potencjał.
Wszyscy byliśmy mu to winni.
Wszyscy uwierzyliśmy w jego wizję.
Największy news z ostatnich dwóch dni:
Dave Bassett rezygnuje z funkcji trenera Wimbledonu.
Co takiego?
Dave Bassett żegna się z Wimbledonem
i kibicami, którzy obserwowali, jak jego drużyna pnie się
z ligi półamatorskiej na szóste miejsce w pierwszej lidze.
„Nie możesz nas opuścić.
Trzymamy się razem!”
Tego wieczoru Elton John był na przyjęciu
z nowym trenerem Watfordu, Davem Bassettem.
Vinnie był smutny, gdy poszedłem do Watfordu.
Chciał mieć w zespole kogoś, kto będzie go wspierał.
Opiekuna.
Z nikim nie byłem tak silnie związany
jak z Bassettem.
Nie wierzyłem, że inny trener chciałby na mnie stawiać.
Przyszedł Bobby.
Jasne.
Proszę o ciszę.
Grasz gówniany futbol, Gould!
Jeszcze chwila.
Nie zamierzałem nazywać go „Vinniem”.
„Dla mnie będziesz Vincentem”.
„Na pewno?” „Tak”.
Bobby Gould przejął stery w Wimbledonie.
Zastąpienie Bassetta nie będzie łatwe.
To, co stworzył Dave Bassett, było wyjątkowe.
Jednak ludziom nie podobał się nasz styl.
Musieliśmy zrzucić z siebie łatkę brutali.
Zmiana Bassetta na Bobby’ego Goulda
była drastyczna.
Zakontraktował kilku nowych graczy,
co nie każdemu się spodobało.
Zwykłem odciągać go na bok
i upewniać się, że będzie wypełniał założenia.
„Chcę, żebyś był dobrym, cenionym graczem”.
Wise. Sanchez…
Piłka do Jonesa…
Wyjątkowa chwila dla tego zawodnika!
Gouldy wiedział, że umiem grać. Pokazałem to.
Ale z perspektywy Bobby’ego Goulda,
byliśmy jak dzieci w przedszkolu.
SEZON 1987/88
Vinnie Jones nie traci z oczu Paula Gascoigne’a.
Graliśmy z Newcastle.
Grał u nich niejaki Gascoigne.
Wszyscy mówili o cudownym dziecku zwanym Gazzą.
Miał ogromną rzeszę fanów.
Obserwujemy zacięty pojedynek między tą dwójką.
Jak już mówiłem, życie polega na wygrzebywaniu się z gówna.
Trzeba zostawić po sobie ślad.
Chwytać dzień.
Czemu nie?
Gascoigne chyba pisnął z bólu.
Tyle wystarczyło.
Cała gazeta o mnie.
PIŁKARSKIE JAJA
Tamto zdjęcie Vinniego i Gazzy było świetne.
Vinnie stał się powszechnie znany.
Choć dlatego, że złapał Gazzę za jaja.
Rzucaj!
Yidaho.
Schowałeś go do kieszeni?
Przez chwilę miałem go w garści.
Nic się nie stało. Zaraz się zrewanżuję.
Gazety dokładają sporo od siebie.
Ludzie za szybko wydali na mnie wyrok.
Widzieli jedynie, że robię dużo szumu.
Gram na tym poziomie…
dopiero od półtora roku.
Zdobycie tego oto pucharu zostaje w pamięci każdego piłkarza.
W tamtych czasach nie było ważniejszych rozgrywek.
Puchar Anglii był najważniejszy.
Wimbledon nie miał prawa go wygrać.
Ale my naprawdę sraliśmy na to, co o nas myślą.
Kibice na stadionie
oczekują rozpoczęcia meczu czwartej rundy pucharu
pomiędzy Newcastle United a Wimbledonem.
Numer cztery, Vince Jones…
Buczenie to muzyka dla uszu Vinniego Jonesa.
Jones składa się do strzału… I to jakiego!
Niefortunne wybicie Jacksona.
Fashanu!
Zasługuje na owację!
Gracze Wimbledonu pokazali,
że mogą grać miłą dla oka, ofensywną piłkę,
pomimo tego, co się o nich pisze.
Myślę, że przed jutrzejszym losowaniem niewielu chce jechać na Plough Lane.
Wimbledon gości Watford
w ćwierćfinale Pucharu Anglii.
O rany.
Jones zdążył na powtórkę.
Faul Jonesa.
Dostanie kartkę.
Fashanu, obok niego biegnie Gibson,
ale strzela sam!
Wimbledon po raz pierwszy zagra w półfinale
Pucharu Anglii.
To klub piłkarski bez tradycji.
Właśnie tak rodzi się tradycja.
Czas na drugi półfinał Pucharu Anglii
pomiędzy Wimbledonem a Luton Town.
Jeden krok dzieli Wimbledon od finału na Wembley.
Chyba nikt w to nie wierzył.
Kolejny daleki wyrzut Jonesa.
Cork… Piłka w siatce!
Gol Wise’a.
To magiczna chwila dla klubu,
który zaledwie pięć lat temu opuścił czwartą ligę.
Wspaniała historia!
Vinnie Jones zagra na Wembley.
Niełatwo ogarnąć to umysłem.
Od dziecka marzyłem jedynie o tym,
by zagrać na Wembley i wygrać Puchar Anglii.
W WALCE O PUCHAR
I oto jestem.
Dzień dobry. Dziś na Wembley finał,
w którym Dawid zmierzy się z Goliatem.
Liverpool, który walczy o drugi dublet na przestrzeni dwóch lat,
wystąpi w roli Goliata.
Dawidem będzie zaś skromny klub z Wimbledonu,
który – wbrew logice – w ciągu dekady przebił się
z ligi amatorów do ekstraklasy, a dziś wystąpi na Wembley.
Finał Pucharu Anglii to pojedynek pełen kontrastów.
Obecny skład Liverpoolu jest być może najmocniejszy w historii.
Jeśli chodzi o Wimbledon,
wszystkie poranne gazety spisały go na straty.
Twierdzą, że musi wygrać futbol, a więc Liverpool.
Presja ciąży na nas.
Musimy wygrać.
Kurs wynosi 4:1.
Gdybym obstawiał, taki kurs by mnie nie skusił.
Jeśli wykorzystamy nasz potencjał, mamy szansę wygrać.
Po drodze wypatrywaliśmy kibiców Wimbledonu.
Bezskutecznie.
To budzi w nas niepokój.
Musieliśmy pokazać, że duże nazwiska nas nie przerażają.
Musieliśmy wyprowadzić szybki cios.
McMahon, który ma za sobą świetny sezon, będzie dziś ważnym ogniwem Liverpoolu.
Jeśli zastrzelisz generała,
jak zareagują jego żołnierze?
Steve McMahon kontra Vinnie Jones. Smakowity pojedynek.
Miejmy nadzieję, że nikt się nie zawiedzie.
Wszyscy wyczekują tego pojedynku.
A zwłaszcza ja.
Jak się czujesz przed meczem?
Cóż…
Właśnie na to liczę.
Zniszczę McMahona.
Vinnie musi się dziś pilnować,
bo obserwuje go cały kraj.
Vinnie jest, jaki jest. To amator.
Idzie jak na wojnę.
Nie ma dla nikogo respektu.
Będzie chciał za wszelką cenę to udowodnić.
Zaplanowaliśmy atak z wyprzedzeniem.
Szybki cios.
Sędzia nie odważy się mnie wyrzucić.
Byłem gotów na ryzyko.
Liverpool będzie atakował bramkę po prawej stronie.
Chłopaki mnie popędzają.
Widziałem, jak otwiera się szansa.
Trafiłem go.
Zaatakował McMahona tuż pod okiem sędziego.
Zaczęliśmy patrzeć po sobie
i wierzyć.
Piłka może trafić do Houghtona.
Gol?
Nie! Niesamowite…
Vinnie Jones wybija piłkę!
Z nich uchodziło powietrze,
a my rośliśmy w siłę.
Rzut wolny dla Wimbledonu w dogodnej pozycji.
Gol!
Sanchez wyprowadza Wimbledon na prowadzenie!
Yidaho! Yidaho!
Gwizdek na przerwę.
To była niezwykła pierwsza połowa.
Czyżby Wimbledon chciał
pozbawić liverpoolczyków marzeń o drugim dublecie?
Gdyby futbol był przewidywalny, nie oglądalibyśmy go.
Jones prosi się o kłopoty.
Jones i McMahon.
Trudno jest ciągle walczyć o przetrwanie.
Atak Jonesa.
Wembley jest niczym wielka gąbka,
która wysysa z ciebie ostatnie soki.
Szansa na bramkę…
Rzut karny!
Faul na Aldridge’u.
Emocje sięgają zenitu.
Nikt nie przestrzelił nigdy karnego w finale Pucharu Anglii na Wembley.
To trudna decyzja.
Aldridge, który wykorzystał w tym sezonie 11 rzutów karnych,
może wyrównać stan rywalizacji.
Wspaniała obrona Beasanta!
Niebywałe!
Zostało jeszcze 20 sekund.
Barnes dośrodkowuje, Vinnie Jones wybija na aut.
Cóż za emocje!
Sędzia spojrzał na liniowych.
Sanchez kiksuje.
I mamy ostatni gwizdek!
Szalony gang pokonał klub kultury.
Vinnie Jones nie zwleka ze świętowaniem.
Moje serce eksplodowało.
Niesamowita chwila
dla kibiców Wimbledonu.
Wygrali Puchar Anglii.
W takiej chwili czujesz się królem świata.
Potem zwołał nas Gouldy.
„Wolniej, chłopaki.
Gdy zrobicie okrążenie, będzie po zawodach.
To będzie koniec”.
Niełatwo będzie dziś ujarzmić Vinniego Jonesa.
A to Vinnie Jones.
Tamtego dnia moje życie się zmieniło.
Wreszcie poczuliśmy się wyjątkowo.
Mówili, że mecz rozegra się w środku pola. Tak było.
Ale na boisku było jeszcze dziewięciu graczy.
To wspaniały dzień. Cieszę się z kibicami.
Liczę, że oglądają nas w pubach.
Masz tu dwie blizny.
- To od dziewczyny. - Poczekaj, aż zobaczysz innych.
Wszyscy mamy ego.
Niektórzy z nas – nieduże.
Inni – większe.
Ja mam zajebiście wielkie ego.
Po finale Pucharu moje ego wystrzeliło w kosmos
i cały czas rosło.
Kumacie?
Kto by nie chciał być sławny?
Wygrałem Puchar Anglii. na oczach setki tysięcy ludzi.
I co wy na to?
Powiedziałem mu:
„Jesteś teraz kimś, kogo chce się oglądać.
Ludzi interesuje twój ubiór.
Ciekawi ich twój samochód.
Dorobiłeś się silnej pozycji.
Chcą cię oglądać”.
Zakryjcie genitalia i powitajcie Vinniego Jonesa!
Do Wogana chodziły wówczas największe gwiazdy Hollywood.
Zaprosił mnie do piątkowego programu.
Byłem trochę w szoku.
Ze zwykłego chłopaka stałem się kimś,
kogo ludzie rozpoznają na ulicy.
Wciąż do końca tego nie ogarniam.
Czy miałeś trudne dzieciństwo?
To jak historia o Kopciuszku.
- Pamiętasz film… - Trochę przesadzasz.
Jesteś dumny z reputacji twardziela?
To nie jest kwestia dumy.
Piłkarze nie są idealni.
Czasem się zagotujesz i robi się problem.
W następnym sezonie na boisku wiele się zmieniło.
„Nie chcemy, żebyś robił wślizgi jak każdy inny.
Masz zaczynać od szyi i kończyć na kostkach.
Podobno właśnie tak robisz, Jonesy.
O tak”.
Każdy rezultat jest możliwy.
Ostry wślizg Jonesa.
Chodziło o jego reputację, prawda?
Ale nie mógł przedobrzyć.
Stevens i Fashanu…
Wejście Vinniego Jonesa!
Po co się w to wmieszał?
Atak na Gary’ego Stevensa
skończył się poważną kontuzją piłkarza Kogutów.
To był koszmarny atak.
Vinnie spóźnił się ze wślizgiem.
Nigdy nie chciałem go skrzywdzić i połamać mu nóg.
Absolutnie.
Byłem twardzielem i brutalem.
Lubiłem robić wślizgi.
Sharp…
Powrót Vinniego Jonesa.
To nie było mądre zagranie.
Jones i Ratcliffe skaczą sobie do gardeł.
Ratcliffe trzyma się za głowę…
Jones, na którym ciąży reputacja brutala, zostaje odesłany na trybuny.
Vinnie Jones wylatuje.
Gazety będą się o tym rozpisywać.
ZAKAZAĆ ATAKU GŁOWĄ!
VINNIE Z CZERWONĄ KARTKĄ!
Vinnie miał się za wielkie panisko.
DZIKI VINNIE
Na boisku stawał się coraz bardziej agresywny.
Ale dzięki niemu mieliśmy o czym pisać.
Vinnie, mogę ci zadać jedno lub dwa pytanka?
Jak odpowiesz tym, którzy chcą wyrzucić cię z futbolu?
Nagle musisz uciekać przed kamerami.
Nie na odwrót.
Jest tak źle, jak piszą?
- Jest twój szef. - Bobby.
- A ty to kto? - Jestem z LWT.
Rozmawialiśmy z Vinniem.
Nie wolno wam tu filmować. To prywatny teren.
Wbrew swojej woli uczestniczysz w grze pozorów.
Jesteś w nią wciągany.
W końcu musisz się wyrwać.
Główna gwiazda: groźny Vinnie Jones.
A może to kozioł ofiarny?
Jego faul w meczu z Evertonem wywołał morze reakcji.
Reakcja kibiców była przewidywalna.
Miałem tego dość.
Chciałem być piłkarzem. Byłem dobry.
Po kolejnym sezonie pełnym kontrowersji mówi się,
że Vinnie Jones z Wimbledonu może przejść do innego klubu.
Osobą, która może uchylić rąbka tajemnicy,
jest człowiek sprawujący pieczę nad finansami klubu,
jego właściciel Sam Hammam.
Jaka przyszłość czeka Vinniego Jonesa i sam klub?
Vinnie Jones ma się dobrze.
Nie stoimy za nim ani obok niego.
Stoimy przed nim. Jeśli Vinnie Jones ma problem,
ja się z nim policzę. Nikt inny.
Odwiedziłem Sama w domu.
Powiedziałem, że musi mnie puścić.
Odparł, że nie ma opcji.
Dlaczego chciał wtedy odejść?
Po pierwsze
mógł zarobić dziesięć razy więcej!
Tym, co Vinnie kocha,
jest mamona. Vinnie uwielbia szmal.
Rozumie siłę pieniędzy.
Zna się na nich.
Wtedy podjął decyzję.
„Jonesy, chłopcze…
Robimy to teraz albo nigdy”.
Zgłosiło się Leeds.
Chciał przejść do Leeds.
Oczywiście…
chciałem, żeby został. Był mi bliski.
Wtedy sądziłem, że jego szanse na sukces w innym klubie
wynosiły zero.
Leeds United marzy o powrocie
do najwyższej klasy rozgrywkowej.
Moje przenosiny do Leeds były głośne.
Tak, klub spadł do drugiej ligi,
ale biliśmy się o awans.
Pamiętajcie: ostry pressing! Do dzieła!
Chciałem coś udowodnić ludziom.
Pokazać im, że nie jestem tylko boiskowym brutalem.
Zagrajmy w futbol. Do dzieła!
Vinnie Jones zdobywa gola!
Vinnie Jones…
Niesamowity gol!
Kibice na Elland Road mają nowego bohatera.
Nie musiałem już być brutalem.
To zupełnie inne uczucie.
Zacząłem czuć się pewniej na boisku.
W Leeds nie wyleciałeś z boiska, prawda?
Raz dostałem żółtą.
Żółta kartka to zupełnie co innego.
Strzał Jonesa!
Dokonali tego!
Leeds United wraca w wielkim stylu.
Znów zagra w pierwszej lidze.
Tamten sezon w Leeds był wspaniały.
Myślałem, że tam zostanę.
Ale nic nie trwa wiecznie.
Zdobyliśmy awans.
Menedżer, Howard Wilkinson, sprowadził nowych graczy.
Odsunął mnie na bok.
Kibice Leeds pytali, co się dzieje. Nie wiedziałem.
Nie radzę sobie z odrzuceniem.
Byłem zraniony i przyparty do muru.
Skoczyłem w nieznane.
Vinnie Jones, najsłynniejszy i najbardziej kontrowersyjny piłkarz regionu,
odszedł dziś z Leeds do największego rywala,
Sheffield United.
Czy to najszybszy faul w historii futbolu?
Gwizdek sędziego.
Raz, dwa, trzy… Pada na murawę.
Gazza leży!
Vinnie sfaulował Gazzę.
W Sheffield grałem jeden sezon.
Potem rok w Chelsea.
Jones z wślizgiem!
Chyba pobił własny rekord najszybszej żółtej kartki.
Byłem zbójem do wynajęcia.
Nadal jesteś graczem Chelsea?
- Tak. - Często zmieniasz kluby.
Jak rękawiczki.
Chcę się upewnić, że od rana nic się nie zmieniło.
Zadzwonili do mnie z Chelsea.
„Przyjęliśmy ofertę z Wimbledonu.
Porozmawiaj z nimi”.
Że co?
WIMBLEDON F.C.
Odkąd Vinnie opuścił Wimbledon,
zespół przeniósł się na stadion Crystal Palace,
a szalony gang został rozsprzedany.
Drużyna jest na dole tabeli.
Joe Kinnear ma za zadanie przywrócić zainteresowanie zespołem
i odzyskać zaufanie kibiców.
Dostałem pieniądze.
Muszę zakontraktować takich piłkarzy,
którzy poprawią naszą jakość i skierują nas na właściwe tory.
Joe musiał odbudować szalony gang.
Byłem silną osobowością w klubie.
Trudno było mnie zastąpić.
Musiałem wrócić do domu.
Vinnie Jones wraca na stare śmieci,
opuszczając Chelsea za 700 tys. funtów
trzy lata po odejściu z klubu, w którym wyrobił sobie nazwisko.
SEZON 1992/93
Miło znów widzieć tego wariata. Stęskniliśmy się.
Gubiliśmy punkty,
bo brakowało nam charakteru w środku pola.
Zawsze czekałem na powrót Vinniego.
Ale jednocześnie byłem na niego zły, bo nas porzucił.
Ale gdy emocje opadły,
zdaliśmy sobie sprawę, że jesteśmy kumplami.
W chwili próby piłkarze muszą trzymać się razem.
Taki był etos Wimbledonu.
W Wimbledonie czuł się jak w domu.
Wrócił do swojej rodziny.
Piłkarski bad boy wraca do Wimbledonu
bogatszy o mądrość i doświadczenie.
Cytat z czasów drugiego pobytu w Wimbledonie
ze środka gazety.
„Z powodu mojej reputacji każde moje zagranie,
i to, co robię poza boiskiem, trafia do gazet.
Muszę się z tym pogodzić.
Wiem, że gdy zaczynałem, zrobiłem wiele głupstw.
Byłem młody i naiwny.
Kibice Wimbledonu zobaczą innego piłkarza”.
A potem…
Podejmowaliśmy Blackburn.
To był mój debiut po powrocie.
Po pół godziny zostałem odesłany na trybuny.
Vinniemu Jonesowi puściły nerwy.
Sędzia Martin Bodenham pokazuje mu czerwoną kartkę!
Ja pierdolę.
Dlaczego to właśnie Wimbledon
wydobywa z Vinniego to, co najgorsze?
Znowu byłem dawnym troglodytą.
To było proste.
Byłem w tym dobry.
Tego ode mnie wymagano.
Wchodzisz do łodzi
i zaczynasz wiosłować.
Dawne nawyki wróciły.
Zaczęliśmy wygrywać.
Gol Jonesa.
Liczyło się tylko zwycięstwo!
Zmieniłeś się ostatnio?
Ludzie się nie zmieniają.
Czy to w ogóle możliwe?
Niby jak? Nie zamierzam się zmieniać.
Ktoś musi być kontrowersyjny.
A ja… cóż…
jestem jak słoń w składzie porcelany.
To budzi emocje.
Zadzwonił do mnie producent telewizyjny.
Pytał, czy wypowiem się do filmu Twardziele futbolu.
„Chcemy pogadać o boiskowych twardzielach.
To zajmie 20 minut”.
Przyjrzyjmy się twardzielom
razem z samozwańczym siewcą chaosu,
Vinniem Jonesem.
Od rana byliśmy w pubie. Byłem już nieźle wstawiony.
A że byłem młody i szczery,
to miałem wszystko w dupie. Chciałem wracać do pubu.
Nagadałem im, co chcieli usłyszeć.
Stara sztuczka polega na tym,
że wyskakując do główki, wystawiasz łokieć
i sprzedajesz cios rywalowi.
Bierzesz go pod pachy, łapiesz tam za włochy,
a gdy krzyczą, udajesz niewiniątko.
Sprzedajesz cios w oko, gdy rywal nie patrzy,
albo kuksańca, gdy piłka jest daleko od was.
Chwytasz rywala za jaja i ściskasz.
Wjeżdżasz korkami w Achillesa.
Uwielbiam to.
Dziękujemy, było super.
I tyle.
Takie sytuacje się zdarzają. Nie będę zaprzeczał.
Zdążyłem o tym zapomnieć.
I zupełnie nagle
wybucha bomba.
Związek może oskarżyć Vinniego Jonesa
o niesportowe zachowanie
z uwagi na jego udział w filmie Twardziele futbolu.
Vinnie Jones, nazywany „Psycholem”,
wielokrotnie łamał przepisy dyscyplinarne.
Najnowszy zarzut to reakcja na jego wypowiedź
na temat nieczystych zagrywek.
Oskarżenie wydaje się więcej niż prawdopodobne.
Jonesowi grozi grzywna i zawieszenie.
Mówią o tym w BBC o 13.00.
Potraktowali mnie jak zbiega.
Futbol nie potrzebuje takich filmów.
Każdy zawodowy piłkarz musi świecić przykładem.
Jak można pokazywać ludziom, w jaki sposób podstępnie faulować
i jeszcze się tym chełpić?
To szokujący film.
Takie filmy i takie zachowania są niedopuszczalne.
John Fashanu z Wimbledonu wydał oświadczenie…
Trwa operacja ograniczania strat.
Byłem bardzo zły.
Byłem wkurzony.
To mój brat. Moja bratnia dusza.
Mój dobry przyjaciel.
Czy uwzięli się na Vinniego?
Odpowiedź jest prosta: tak.
Wszyscy wiedzą, że robią z igły widły.
Poza tą sytuacją jest wzorem dla dzieciaków.
Moje słowa zdenerwowały wielu ludzi.
Bardzo ich żałuję.
Z każdą godziną było coraz gorzej.
Piłkarz Wimbledonu Vinnie Jones
zapłaci 20 tysięcy funtów grzywny
za udział w filmie o brudnej rywalizacji.
Jones dostał też półroczny zakaz z zawieszeniem na trzy lata
za działanie na szkodę piłki nożnej.
Wpadłem w panikę.
Po pierwsze nie miałem 20 kafli.
Co mogłem zrobić?
Co się teraz stanie
z twoim wizerunkiem, Vinnie?
Sporo cię to kosztowało, prawda?
- Tak. - Liczysz na drugą szansę?
Działacze związkowi nie chcą cię więcej widzieć.
Mają dość kolejnych postępowań dyscyplinarnych.
Coś wam powiem…
Ludzie, którzy osiągają sukces
rzadko są grzeczni. Mają w sobie coś z łobuza.
Na boisku zawsze jest trochę przekomarzania się
z sędziami i z innymi graczami.
Przekomarzania się?
W filmie użyłem innego słowa i to był błąd.
Przekroczył pewną granicę
i dostał po kieszeni.
Ale nieważne, jak o tobie mówią.
GRZYWNA DLA VINNIEGO
SZOKUJĄCE NAGRANIE
Film był gówniany.
Ale czego się nie robi, by przyciągnąć widzów lub czytelników?
A ty stajesz się jeszcze większą gwiazdą.
Był zachwycony. Uwielbiał rozgłos!
Im więcej ludzi cię kojarzy, tym więcej zarabiasz.
Powiedziałem mu, że idziemy w to.
„Zrobię z ciebie gwiazdę”.
BITWA GLADIATORÓW
Robiłem dla telewizji Gladiatorów,
program z ogromną oglądalnością.
Nic dziwnego, że ogląda nas 14 milionów widzów.
Powiedziałem mu: „To twoja wielka szansa. Twardy z ciebie skurczybyk.
Jesteś w tym wiarygodny”.
Gorące brawa dla Vinniego Jonesa!
Tak jest!
Nagle stałem się twardzielem-celebrytą.
Pomyślałem sobie:
„Mogę na tym skorzystać.
Tylko spokojnie”.
Nie ma co udawać.
Jesteś bad boyem futbolu, prawda?
Lubię od czasu do czasu naginać zasady gry.
Czasem wygrywamy,
a czasem są z tego same problemy.
- A dziś będziesz przestrzegać zasad? - Raczej nie.
Zapraszamy naszych zawodników!
A oto nasz Vinnie.
To obiecujący początek! Rzuca piłkę w Saracena.
Podpuścił Gladiatorów, a pewnie i tak nie zdobędzie punktów.
Gdzieś tu jest chłopczyk, którego zwą Wilkołakiem.
Nie widziałem go. Pewnie schował się w kiblu.
Kto walczy z Wilkołakiem?
Wilkołak zjada ludzi żywcem!
Zaraz, dokąd idzie Vinnie?
Vinnie Jones atakuje Wilkołaka!
Powiedziałem mu:
„Wyluzuj, Jonesy. To show-business”.
Zdobyłeś trzy punkty.
Trzy?!
Grałem twardziela i złoczyńcę.
Grałem pod publikę i dobrze się bawiłem.
Ludzie klaskali i śmiali się.
Z tej strony Vinnie
z piosenką Wooly Bully!
W trakcie swojej kariery Vinnie nigdy nie musiał się zmieniać.
Wielka Brytania kocha bad boyów. Tak było i tak będzie.
Znajdą się ludzie spoza Wimbledonu, którzy uznają cię za zbója.
Jak im odpowiesz?
Znasz ich adresy?
Wycofanie do Jonesa…
Wimbledon wyrównuje!
Zrób dla nas groźną minę.
Najgroźniejszą.
Jones znów się wmieszał.
Jest dziś wszędzie.
Zagrałeś kiedyś cały mecz?
Chodzi o to,
że warto iść pod prysznic wcześniej,
gdy woda jest gorąca.
Zarabiałem na boisku i poza boiskiem.
Chcesz zostać menedżerem?
Tak, Lloyds Bank.
Już widzę, jak dajesz mi pożyczkę!
Ta kariera zaczęła przyćmiewać piłkę.
Mimo, że futbol stawał się wielkim biznesem.
Dwa lata po starcie Premier League
piłkarska rewolucja trwa dalej.
Gdy wielkie kluby wydają bajońskie sumy,
reszta stawki z trudem dotrzymuje kroku.
Pieniądze były większe. Poziom gry stał się dużo wyższy.
Musieliśmy pozyskać wielu graczy.
Tworzyliśmy zespół na nowo.
Szalony gang był już przeszłością.
Nastąpiły ogromne zmiany.
Kiedyś po treningu
chodziło się na piwo.
Daj mi znak, Fash.
Czekam na znak.
„To nie dla nas.
Po treningu chcemy iść na siłkę, nie do pubu”.
Robiliśmy sobie grupowe zdjęcie.
Powiedziałem: „Zróbmy się na skinów”.
Wielu z nich nie chciało.
Gdzie się podział duch drużyny?
Gdy zobaczą, jak serwuję, zrzednie im mina.
As!
Uznałem, że to totalna bzdura.
Tęskniłem za dawnymi czasami.
Za starym szalonym gangiem.
To najciekawszy mecz tej rundy Pucharu Anglii.
Wimbledon zmierzy się z faworytem rozgrywek – Manchesterem United.
Manchester United to faworyt tego sezonu.
Oto ich pierwsza przeszkoda.
Bobby Gould w 1988 roku wygrał puchar jako menedżer Wimbledonu.
Obie drużyny dzieli przepaść.
Jaką taktykę powinny przyjąć?
Wszystko będzie zależeć od Vinniego Jonesa.
Dobrze spałem poprzedniej nocy. To dla takich meczów jest się piłkarzem.
Nie ma się co obsrywać na myśl o rywalu.
Będzie jak z McMahonem.
Szybki wślizg i gramy!
Jedziemy z nimi!
Jazda, chłopaki!
Kogo docisnąć?
Keane’a. Albo Cantonę.
Upadek z wysoka boli najbardziej.
Wszyscy mówią o Vinniem Jonesie i Eriku Cantonie.
Vinnie Jones będzie uważał,
żeby nie wdawać się w przepychanki,
które mogłyby skończyć się żółtą kartką.
Jones będzie chciał pokazać, że potrafi uczciwie rywalizować.
Podanie Giggsa.
Znowu Keane.
Brutalny atak Jonesa.
Fashanu też się pogubił.
Atak Fashanu dwiema nogami.
Dziwię się, że sędzia to puścił.
Vinnie Jones atakuje Keane’a.
Piłkarze Wimbledonu aż kipią z emocji.
Kolejny atak Vinniego Jonesa.
To nie do przyjęcia.
Nie może być przyzwolenia na takie zagrania.
Sędziowie dobrze go znają.
Sędzia pewnie ostrzega go,
że kolejny faul skończy się usunięciem z boiska.
To był absurd.
„Tak się gra i już.
Cantona, już ja cię dorwę. Chodź do mnie, chłoptasiu”.
Zagranie Parkera.
Cantona…
Bach! Nie mazgaj się!
Bach!
Zasługuje przynajmniej na ostrzeżenie. Niedopuszczalne zagranie.
Jak teraz zareaguje? O to mi chodziło.
Dośrodkowanie Kanchelskisa. Elkin wybija pod nogi Cantony.
Wspaniały gol!
Dwie minuty do przerwy. Jak zareaguje rywal?
Chwileczkę.
I kolejny gol.
Jest już 2-0.
Kurwa mać!
Kurwa!
Genialny drybling Irwina.
Cóż za wspaniały gol!
Wtedy wszystko się zmieniło.
Ujawniła się różnica.
Na którym etapie meczu
straciliście wszelkie nadzieje?
Chyba tuż po rozgrzewce.
Wtedy szanse były dość wyrównane.
Potem wszystko się posypało.
Vinnie musi kiedyś dorosnąć.
To było samobójstwo!
Nawet twój były trener nie chce tego widzieć.
Pomysł na boiskowych twardzieli zaczynał się zmieniać.
Już nas nie potrzebowali.
Nie chcieli mieć nic wspólnego z tym,
jaki styl gry reprezentowaliśmy.
Działacze w gajerach chcieli wyjebać mnie z futbolu.
To ja byłem celem.
Mocno spóźniony wślizg Jonesa…
Vinnie Jones wylatuje z boiska!
Piłka się zmienia, ale Jones pozostaje taki sam.
Sędziowie muszą myśleć racjonalnie.
Niestety nie mogą.
Piłka tylko na tym straci.
Starcie Stana Collymore’a i Andy’ego Thorna
przyciągnęło kolejnych graczy,
w tym kapitana Wimbledonu, Vinniego Jonesa.
Vinnie znów wyleciał.
Czemu angażuje się w te przepychanki?
Obawiam się, że ten typ tak ma.
Czemu się angażuje?
Pozwala sędziemu, by ten zrobił z niego ofiarę.
- Myślisz, że winna jest twoja reputacja? - Być może.
Z dziewięciu graczy padło akurat na mnie.
Nie zamierzam już więcej interweniować.
Co to to nie.
Niezrozumiany Vinnie Jones.
Urodziłem się na tej ziemi,
by grać w piłkę.
Nagle stałem się własną karykaturą.
Przychodzi taki moment, gdy mówisz sobie:
„Nie dam już rady.
Chcę po prostu grać w piłkę”.
Po raz dziesiąty w karierze
Vinnie Jones przedwcześnie idzie do szatni.
Było za późno.
Vinnie Jones to palant!
To było okropne.
Dość.
- Jones jest nieobliczalny. - Spierdalaj.
- Ten typ tak ma. - Pierdol się.
Musi kiedyś dorosnąć.
To samobójstwo!
Głupie pierdolenie.
Pieprzcie się.
Jebać to.
Jebać świat.
Śmiejmy się z Vinniego!
By sobie z tym poradzić,
nie szedłem do psychologa czy psychiatry,
tylko do pubu.
Wiadomo, że po tym wszystkim się zmywamy,
aby zrobić rozpierduchę w Watfordzie.
Większość z nas, gdy się napije,
ma się za najzabawniejszych,
najsilniejszych i najwyższych.
„Walnij sobie jeszcze kilka, śmiało”.
Tak wtedy myślałem.
Aresztuj mnie.
Śmiało.
W porządku.
Pragnę uroczyście powitać Dana.
Fash wie, o czym mówię.
Ten nasz Jones…
ma dwa oblicza.
Potrafi być cholernie miły.
Ale jak mu odbije…
Uciekaj.
Gdy trafiłem do News of the World,
uznałem, że Vinnie byłby idealnym felietonistą.
Nie owija w bawełnę.
Wali prosto z mostu. Czytelnicy go pokochali.
Dostawałem dwa razy więcej kasy niż z tytułu gry w piłkę
za osiem artykułów rocznie.
Raz, dwa i po krzyku.
Dublin doświadczył ostatnio wietrznej aury,
łącznie z deszczem…
Anglia grała na wyjeździe z Irlandią.
Wysłałem na mecz Vinniego.
Miał napisać relację z meczu.
Obawiam się, że mamy burdy na trybunach…
Doszło do zamieszek.
Wywołała je skrajnie prawicowa grupa Combat 18.
To były straszne sceny.
Czekał nas świetny materiał.
Zamieszki widziane oczami takiego twardziela jak Vinnie.
Nie było z nim kontaktu.
Przez całą noc.
Następnego dnia odbieram telefon. „Jest problem z Vinniem”.
Okazało się, że nie było go na meczu.
„Że jak?”
Docieramy do hotelu, gdzie impreza trwa na całego.
Nie tyle się tam wchodziło,
co pozwalało się, by porwał cię tłum.
Pomyślałem sobie, że aby napisać relację z meczu,
wystarczy obejrzeć go w barze.
„Nie muszę być na meczu”.
Spiker poinformował widzów, że mecz nie zostanie wznowiony.
Kiedy ostatnio przerwano mecz międzypaństwowy?
Piłem piwko w hotelu.
I jak to bywa…
Szybko się upiłem.
I nie bardzo wiedziałem,
co się stało, bo byłem już zdrowo wcięty.
Nagle okazało się,
że zamiast o meczu, pisało się o mnie.
Daily Mirror opisuje ze szczegółami,
jak Jones ugryzł dziennikarza w nos.
Kurwa!
Co ja zrobiłem?
Atak miał nie być sprowokowany.
Bardzo się upił i wdał w przepychankę
z niejakim Tedem Oliverem.
Odgryzł mu pół nosa.
Vinnie Jones przeprosił swoją ofiarę, ale wyjaśnił, że był to tylko żart.
Rozumiem, że Ted może czuć się wściekły.
Czytałem jego wypowiedź w gazecie.
Mogę tylko przeprosić.
Federacja przyjrzy się sprawie i nie wyklucza podjęcia działań.
Prezes Wimbledonu stoi murem za piłkarzem.
Vinnie nie chciał nikogo skrzywdzić.
Widziałem, że coś jest nie w porządku.
Mówił i zachowywał się dziwnie.
Alkohol robił z nim coś niepokojącego.
Ta sytuacja mocno na niego wpłynęła.
Jakiś psycholog albo psychiatra
napisał obszerny artykuł o sytuacji z Tedem Oliverem.
„Dlaczego ciągle to robisz?”
W tamtych czasach nikt nie pomyślał, by zapewnić mi pomoc.
Nikt nie powiedział:
„Zaprowadzimy cię do specjalisty”.
Więc wróciłem do picia.
Wiem, że tak mam.
Przyciągam kłopoty.
Los znów kopnął mnie w tyłek.
Wiedział, że nawalił.
Dałem mu możliwość napisania przeprosin, ale musiał liczyć się ze zwolnieniem.
Wszystko zależało od tego, jak rozwinie się sytuacja.
Piers musiał mnie zwolnić, ale nic mi nie mówił.
To bolało.
Nie chciałem go zwolnić.
Uwielbiałem go.
I był świetnym felietonistą.
Nie sądziłem, że aż tak go to ruszy.
Zwinąłem się na łóżku.
Jak małe dziecko.
Leżałem zwinięty w kłębek.
Uznałem, że…
dość tego.
„Nie mogę tak robić. Moi bliscy na to nie zasługują”.
Postanowiłem wybrać się na spacer.
Wziąłem broń.
Wszedłem do lasu i…
Przez głowę zaczęły przechodzić mi głupie myśli.
Najłatwiej było zakończyć wszystko raz na zawsze.
Byłoby po wszystkim.
A potem oprzytomniałem.
Czułem się jak po nokaucie,
gdy wracasz do żywych, słyszysz krzyki,
stłumione głosy, wszystko jest w zwolnionym tempie…
I dochodzisz do siebie.
Myślisz sobie: „Jebać to”.
Do dzieła! Nie odstawiać nóg!
Ardley, kolejne podanie…
Jones!
Wspaniałe uderzenie! Wimbledon na prowadzeniu.
Vinnie Jones przemknął się obok Lukica.
Vinnie to skomplikowany, wrażliwy facet.
Ale nawet gdy przegiął, jak w sprawie Teda Olivera,
nigdy nie przestawał zgrywać twardziela.
Gdybyś zapytał mnie, jakim jestem człowiekiem, odpowiedziałbym,
że gram w piłkę tak, jak umiem,
słuchając głosu serca…
a gdy nie biegam po boisku…
jestem sobą. Robię, co lubię.
Gdyby ktoś spisał historię drużyny Wimbledonu,
co napisałby o tobie?
Wierzę, że uznałby mnie za ważnego kapitana,
lidera drużyny i kogoś, kto uosabiał
ideały klubu Wimbledon.
Wolałbym zostać legendą, a nie mitem.
Miałem 32 albo 33 lata.
Wszyscy wiedzą, że kariera piłkarza nie trwa wiecznie.
Czułem się jak dinozaur,
który trafił do nowej epoki.
Co za dwa tępe łby!
Jakiś dziennikarz powiedział,
że i tak skończę w Wealdstone.
Wrócę do ligi amatorów.
Do dziś pamiętam te słowa.
Martwiłem się, że znów będę nikim.
Jak mógłbym dalej godziwie zarabiać?
Słucham?
Kto mówi?
Odebrałem telefon.
Pytali mnie, czy wystąpiłbym w epizodzie w filmie.
O co chodzi z tą karierą aktorską?
Dobrze jest mieć jakiś plan awaryjny.
Mam szansę zagrać w filmie.
- Nie w teatrze? - Nie. Akcja rozgrywa się na East Endzie.
Film nosi tytuł Porachunki.
Duży Chris to przerysowana postać o twarzy Vinniego Jonesa.
ROK 1997
Zawsze podziwiałem jego osobowość.
Podoba mi się to, co wnosi do filmu.
Widziałem go w telewizji.
Sprawiał wrażenie niespokojnego i poirytowanego.
Kiedy chce, potrafi budzić strach.
Masz coś dla mnie, nie?
Szybko. Myk, myk.
Ekstra.
Guy dostrzegł to, co inni.
Nagrywamy dźwięk!
Dostrzegł we mnie szaleńca na scenie, jaką było boisko.
- Akcja! - Masz coś dla mnie?
No dalej.
Myk, myk.
Cięcie!
Może to nie Richard Gere, ale koledzy z planu są pod wrażeniem.
Mam dość Vinniego. Powiem ci dlaczego.
Pracuję jako aktor od dekady.
Vinnie kradnie scenę ze sceną.
Chce przejąć bar.
No i?
Mam ci to rozrysować?
Rozmawiałem wczoraj ze scenarzystą.
Twórcy są przekonani, że film odniesie sukces.
I sporo zarobi.
- Będziesz aktorem? - Tak.
Jeśli się nam uda,
mogę stać się bardzo bogaty.
O ile się uda.
UROCZYSTA PREMIERA
Miłośnicy celebrytów przybyli, by podziwiać nową gwiazdę.
Byłego piłkarza,
który marzy o karierze aktora.
Okazało się, że świetnie wypada na ekranie jako zbir.
- Mam złe wieści, John. - Co do kurwy?
Nie przeklinaj przy chłopaku.
Jezu Chryste!
I nie bluźnij.
Okazało się, że czuje scenę i ma talent.
Wszystko gra?
Ty cwaniaku!
Był tym tak samo zaskoczony
jak my wszyscy.
Jakie wrażenia po filmie?
Myślę, że to zajebisty… że to genialny film.
- A rola Vinniego? - Vinnie wypadł bardzo dobrze!
Naprawdę dobrze. Pozytywnie mnie zaskoczył.
Jak się czułeś, słysząc reakcje widzów?
Na film przyszło więcej ludzi niż na mecz Wimbledonu.
- Co myślisz o roli Vinniego? - Kocham go. Wypadł rewelacyjnie.
Lepiej niż myślałem.
- A sam film? - Film? Film jest fantastyczny.
Film był fantastyczny. To była jedna z jego pierwszych ról.
Tytuł wyleciał mi z głowy, ale to tam zaczynał.
Wkroczył na scenę z przytupem.
W tydzień po brytyjskiej premierze film zarobił 1,6 miliona funtów!
Brytyjski film!
O mój Boże.
Był to najbardziej kasowy film brytyjski od wielu lat.
Większość z nas powróciła w filmie Przekręt.
Do obsady dołączył Brad Pitt.
Chyba masz dobry kontakt z Vinniem?
Vinnie to klasa sama w sobie. Szanujcie go.
Odnalazłem się w innym środowisku. Było super.
Dziennikarze sportowi lubią pisać po meczu,
że niby pokonaliśmy Man United, ale i tak gramy piach.
Czytam te wypociny od 12 lat.
Z kolei
ludzie związani z przemysłem filmowym
zdają się mnie lubić.
Koniec końców
moja kariera piłkarska dobiegła kresu.
Wyjechałem więc do Hollywood.
Vinnie Jones zapewnił sobie rolę,
która otwiera mu drzwi do kariery w Hollywood.
Wiem, że mam osobowość ekranową.
Podobnie było na boisku.
Po prostu przełożyłem to na aktorstwo.
Gdy mam grać scenę, czuję się, jakbym wychodził na boisko.
Światła, kamera, akcja!
Dzięki.
Vinnie wygrał los na loterii.
I świetnie się przy tym bawił.
Był nienasycony.
Z zewnątrz mój dom wygląda dość skromnie.
Ale po przekroczeniu progu można oniemieć.
Obok mieszkają Jack Nicholson, Bruce Springsteen, Warren Beatty…
Cała śmietanka.
Zacząłem się zastanawiać, jak tu dotarłem.
Gdybyś lata temu zobaczył mnie w telewizji,
uznałbyś, że to niemożliwe.
- Vince Jones. - Vinnie Jones.
- Vinnie Jones.
Nadal twierdzę, że to nie mogło się zdarzyć!
Ja pierdzielę.
Przez te lata
zebrałem tyle cięgów, ile sam rozdałem.
Ale nie przepuściłem żadnej okazji.
„Bądź kimś.
Zostaw po sobie ślad”.
Tak też zrobiłem.
VINNIE POZOSTAJE REKORDZISTĄ ANGIELSKIEJ EKSTRAKLASY
W LICZBIE CZERWONYCH KARTEK.
OD 1997 ROKU WYSTAPIŁ W PONAD STU FILMACH I SERIALACH.
OD 2013 ROKU NIE PIJE.
Napisy: Mateusz Lis