Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Życie szybko się zmienia.
Przyjechałam do Londynu, by zacząć od nowa,
ale dopadło mnie przeznaczenie.
A jednak przetrwałam
i zakochałam się w niewłaściwej osobie.
W typowym niegrzecznym chłopcu.
Matki przed nimi ostrzegają.
Moja poślubiła jego ojca i zamieszkaliśmy razem.
Nie miałam szans.
Jak można się oprzeć Nickowi Leisterowi?
Łatwo jest znaleźć miłość,
trudno jej nie stracić.
TWOJA WINA: LONDYN
Dawaj.
Dogoń mnie!
Nie wierzyłam, że jest mój.
Chciałam, by cały świat wiedział.
Nick był innego zdania.
Ukrywasz coś, co chcesz chronić.
Ale niektóre sekrety wychodzą na jaw.
I nas zaskakują.
Cholera.
Szlag!
Kiedy to się stanie,
wszystko zmienia się w mgnieniu oka.
Niech będzie. Wygrałaś.
Szok.
Co chcesz w nagrodę?
Wiesz co.
Odbierz ją sobie.
- Chodź. - Po co?
Nick.
No weź.
Wracaj.
Nick.
Co ty robisz?
Nick.
Ale z ciebie…
Niespodzianka!
O rany.
Sto lat, skarbie.
Kim są ci ludzie?
Brytyjska śmietanka towarzyska.
Uśmiechaj się.
Nie znam ich.
- Cześć. - Maddie!
Sto lat.
Niewiarygodne, że to zrobiłaś.
Nick był przekonujący?
Aż za bardzo.
Nie mieli niebieskich.
Niebieskich?
Noah miała pięć lat,
miała się zająć kawałkiem ogródka.
Chciała uprawiać niebieskie róże.
Takie tandetne jak te sztuczne z galerii?
Wydawały mi się piękne.
Widać, że jesteś z Florydy.
Jest i ona.
Co to jest?
To dla ciebie, na wyjazd.
Przytulanka, jakbyś tęskniła.
- Pluszowy kotek. - Jest piękny.
Teraz nie będę samotna na Oksfordzie.
Jenna, złapię cię!
Nie ma piwa.
- Tyle zdobyłem. - Dzięki.
Zdrówko, stary.
Mogę ci coś powiedzieć?
Co?
Mam pierścionek po babci, oświadczę się Jennie.
Dzisiaj?
Nie.
- Nie dziś. - Serio?
- Serio. - Gratuluję.
- Dzięki. - Będę drużbą?
Tak, drużbo.
Wspaniale.
Muszę uporządkować parę spraw.
Chcę spłacić wszystkie długi,
żeby nic nad nami nie wisiało.
Jasne, chętnie pomogę.
Nie chodzi o forsę.
Będzie wyścig.
Postawiłem siłownię.
O nie.
- Już tego nie robię. - Nie.
Pokonasz tego faceta.
Obiecałem Noah. Mam pracę.
Wyjdę z długów.
To głupie, ale nie mogę się wycofać.
Hej, chłopaki.
Wyglądacie podejrzanie.
Sam wyglądasz podejrzanie.
Słuszna uwaga.
Proszę o uwagę.
Ale mu dowaliłaś.
Nick,
zaczekaj.
Jeśli to zrobię,
Noah się nie dowie.
Jasne.
Jenna też nie.
- Tak? - Dobra.
Niektórzy wiedzą,
że świętujemy podwójnie.
Moja piękna córka ma dziś urodziny
i dostała się na Oksford.
Będzie studiować inżynierię.
Pewnie zostanie dyrektorką techniczną w Formule 1.
Za Noah.
Za jej przyszłość.
Czy to kolejna niespodzianka?
- Proszę za mną. - Chodźmy.
Co się dzieje?
Ciepło, ciepło.
Cieplej.
Co jest?
Sto lat.
To na serio?
Umili ci drogę do Oksfordu.
Nie wierzę.
Piękny.
Dziękuję!
Odpal go!
Noah, odpalaj.
Fajna niespodzianka?
Zbyt łatwo mnie okłamałeś.
To nie było kłamstwo,
- tylko romantyzm. - Jasne.
Noah.
Nie chcę cię budzić, ale mam trzy minuty.
Dobra.
Będę za tym tęsknić.
Podziwiasz mnie?
Zachowuj się.
Zamknij oczy.
Czemu?
Zamknij.
Przysuń się.
Otwórz.
Sto lat.
Piękny.
Żebyś o mnie nie zapomniała, gdy wyjedziesz.
Kocham cię.
Naprawdę lubię,
gdy to mówisz.
Teraz ty.
Powiedz to.
No dalej.
Kocham cię, Nick.
No dobra.
Zostań.
Jego budzik już dzwonił.
Kiedy im powiemy?
Wkrótce.
Nie teraz. Tata jest zajęty.
- Powiemy, ale nie teraz. - Dobra.
Pięknie wyglądasz.
Chcę tu zostać.
Do zobaczenia.
Dzień dobry.
Cześć.
- Wcześnie wstałeś. - Nie mogłem zasnąć,
pracowałem nad przemówieniem.
Przydałaby mi się twoja pomoc.
- Z przyjemnością. - Super.
Jestem pod wrażeniem twojego zaangażowania.
- Chodźmy do biura. - Dobrze.
Mam trzy pomysły.
Tak?
Dostanę na urodziny Porsche?
Dzień dobry.
Nie.
Jak idzie interes na siłowni?
Nieźle. Jenna zebrała sporo funduszy.
Angażujemy dzieciaki z różnych środowisk.
Siłownia ma potencjał.
Młodzież naprawdę na tym korzysta.
- To dobrze. - Ona tam rządzi.
Chciałbym do was wpaść.
Uroczy naszyjnik.
To prezent.
Od kogo?
Od Jenny.
Prezent urodzinowy.
- Co? - Naszyjnik.
- Dostała go ode mnie. - Tak?
Mam budżet na prezenty.
Zobaczycie na gwiazdkę.
Komu kawy?
- Poproszę. - Ja też. Dzięki.
Będę za tym tęsknić.
Za tobą też, panno z Oksfordu.
„Panna z Oksfordu”.
Przesyłka doręczona.
- Jeździ jak marzenie. - Tak?
Dałeś wolne szoferowi?
Noah ma sporo rzeczy, przyda się pomoc.
Co?
Boże.
Odlot.
Idziesz do szkoły magii?
Zaczyna się.
W JCR są darmowe drinki.
- Do zobaczenia. - Dzięki.
Zabierz ze sobą siostrę.
Nie cierpię rugbystów.
- Ja ich uwielbiam. - Mamo.
Ale ładnie.
Wiesz, kto tu mieszka?
Przywitajmy się.
Może później.
Ostatnie pudło.
Co z tym zrobić?
Odłóż gdzieś.
Połóż to.
- Pościelę łóżko. - Pomożemy ci.
Nie trzeba.
Ma wszystko?
Tak.
Oddam jej klucz.
Zapomniałaś o kluczu.
Pomyśl o mnie na imprezie.
Pomyślę.
Dobrze.
Wolne żarty.
- Nick Leister. - Briar.
Co tu robisz?
Odwiozłem siostrę przyrodnią.
- Ojciec znów się ożenił? - Tak.
Boże.
Dostałaś się tutaj?
Tak.
Muszę lecieć. Miło było cię zobaczyć.
Mało wiarygodne.
Hej, jestem Briar. Mieszkam obok.
Cześć.
Statystyka mówi,
że się zaprzyjaźnimy,
nie ma innej opcji.
Lepiej uprzedzić przeznaczenie
i od razu się wspólnie nawalić.
Patrz mi w oczy.
Który ci się podoba?
Ten w paskach czy w krawacie?
Czy w skarpetkach?
Ten w paski chyba na mnie leci.
Ale jeśli go chcesz, to proszę.
- Nie trzeba. - Co to znaczy?
Tak jakby mam kogoś.
Mowy nie ma.
Ale nuda.
Na studiach trzeba szaleć. Jesteś młoda.
Moja matka tak mówi.
Masz zajebistą matkę.
Jest przystojniejszy od nich?
- Jest. - Naprawdę?
- Sama zobaczysz. - Serio?
Podrzucił mnie rano.
Tak?
Opowiadaj.
To tajemnica.
Uwielbiam tajemnice.
Przepraszam.
Witam na wykładzie z inżynierii aerotermicznej.
Zaczynamy?
Kto mi powie, co to jest?
Może pani?
To bolid Brawn GP z 2009.
Wykorzystano lukę w przepisach,
tworząc podwójny dyfuzor, który zwiększa docisk.
Oboje macie rację.
Dyfuzor był starannie wyprofilowany,
miał winglety wzdłuż krawędzi.
Do czego służą?
Regulują przepływ powietrza między strefami.
Ograniczają siłę nośną w samolotach.
Projektant zainspirował się ptakami,
które podwijają pióra.
To prawda.
Tak?
Przerwę ten rytuał godowy
i poprowadzę wykład, dobrze?
Dziękuję.
Dziś omówimy ich zastosowanie.
Po pierwsze…
To było fajne, prawda?
Nie kończ za mnie wypowiedzi, bo się odwinę.
Godna przeciwniczka.
Miło cię poznać.
Jestem Michael.
Noah.
Miło mi.
Z jakiej części Ameryki jesteś?
Jaka brytyjska uczelnia cię wypluła?
To nie tak.
Pilny uczeń w mojej szkole
prędzej dostanie w oko niż dziewczyna da mu numer.
Nie proszę o twój numer.
Jeszcze nie.
Rada od starszego kolegi.
Według tradycji
jeśli spadnie ci książka,
dajesz numer temu, kto ją podniósł.
Tak piszą w przewodniku dla studentów.
Tutaj, na stronie…
Podniosę ją.
Boże drogi.
Przeginasz, ale niech będzie.
Proszę.
Na wszelki wypadek.
Gdybym musiała cię wyjaśnić.
Do zobaczenia.
Odpytała cię na pierwszym wykładzie?
Znałam odpowiedź.
- Pupilka nauczycielki. - No nie wiem.
Na zajęciach jest spora konkurencja.
Wszyscy są nerdami?
Jeden chłopak na pewno.
„Jeden chłopak na pewno”?
Ma jakieś imię?
Michael. Z drugiego roku.
Zabiję każdego, kto się zbliży.
Przestań.
Jestem zmęczony.
Ojciec naciska przez tę fuzję.
Stresuję się piątkiem.
Dasz radę. Będę tam.
- Teraz jeszcze bardziej się stresuję. - Czemu?
Jeśli nawalisz, włączę jakiś alarm.
Kocham cię.
Ja ciebie bardziej. Poczekasz, aż zasnę?
Pewnie.
Jakbyś była w moim mieszkaniu, obok mnie.
Następne wydarzenie zacznie się za 15 minut.
Witam, co słychać?
Powiedziałbym, że…
Tak.
Cholera.
Trzymaj.
- Na pewno? - Tak.
Bardzo dziękuję.
Ratujesz mi życie.
Wyglądasz super.
Dziękuję.
Zwykle się tak nie stresuję.
Siedzę obok gwiazdora branży technologicznej.
Bezczelnie przystojny.
Niezłe połączenie.
Tak czy owak, dzięki.
Trzymaj kciuki.
Trzymam.
Cześć, skarbie.
Zaczynają. Usiądziemy?
- Pewnie. - Tak?
Tak.
Zanim skończymy,
musimy zadać jeszcze jedno pytanie,
bardzo ważne.
Czy na zmianę strategii Leister Enterprises
wpłynęło porwanie pana pasierbicy?
Nick zaproponował zakup startupu.
Niełatwo mi o tym mówić.
Jak pani wspomniała,
to bardzo osobista sprawa.
Po tym, co się stało,
czułem, że muszę coś zrobić.
Jeśli chodzi o ludzi, których kochasz,
chronisz ich.
Dlatego to robimy.
To cała filozofia.
Kolejne pytanie.
Pytanie do pani Aiken.
Pani technologia
zainteresowała dużych graczy.
Czemu wybrała pani firmę,
która ma małe doświadczenie w branży?
Mam spore ambicje w związku z moją technologią,
zależy mi, by odniosła sukces.
Dlatego starannie wybrałam partnera.
Ale…
Nick to pierwsza osoba,
której pasja i determinacja dorównują moim.
Czuję to samo.
Cieszę się na naszą współpracę.
Widać, że sporo was łączy.
To wszystko na dziś.
Dziękujemy.
Robi wrażenie, co?
Wracamy do domu?
Umówiłam się z Jenną.
Gdzie się spotkacie?
Nie pamiętam nazwy.
Po co przyjechałaś?
Słucham?
Czemu przyjechałaś
na nudną konferencję prasową?
Żeby wspierać rodzinę.
Nie kłam.
Patrzyłaś na nią tak, jak Nick na rugbystów.
Coś jest między wami.
Nic z tych rzeczy.
Jestem twoją matką.
Czuję to.
Dobra.
Miałam ci powiedzieć.
To twój przyrodni brat.
Niezły z nas zespół.
Będziesz zadowolony z relacji w mediach.
Musicie nam wybaczyć,
zabieramy Sophię na lunch.
A potem na ważne spotkanie.
Nie mam tego w kalendarzu.
Wziąłem wolne popołudnie.
Nonsens. To jest ważniejsze. Kujemy żelazo, póki gorące.
Wybacz.
- Miłego dnia. - Pa.
Ona wie.
Nick, praca czeka.
Noah,
musicie to natychmiast skończyć.
Jeśli myślisz, że przesadzam,
poczekaj, jak zareaguje William.
- Hej, Ella. - Isabelle.
W Londynie było koszmarnie.
- Nick panikuje. - Wiadomo.
Ale może nie będzie tak źle, jeśli to wyjdzie na jaw.
Jasne.
Obudź się.
Nie powie ojcu.
Boi się zobowiązań.
Nie pozwól, żeby tobą pogrywał.
Zawsze nas wykorzystują.
Nick jest inny. Zobaczysz.
Tak?
Mamy tu skupisko najlepszych brytyjskich okazów.
Nie skusisz się?
Ani trochę?
Spójrz tylko.
Twój słodziak jedzie.
Może ja się za niego wezmę.
Nie mów nic głupiego.
Nigdy.
Cholera.
Zachowuj się.
Ty wczoraj brykałaś po mieście,
ja robiłem notatki o przyczepności. Miłej lektury.
To miłe z twojej strony.
Briar.
Michael,
jesteś na drugim roku.
Starszy, mądrzejszy.
Możesz nas wiele nauczyć.
Mówiła o mnie?
Dzięki za notatki.
Odwdzięczę się.
Tak?
Dziś wieczorem?
Doskonale. Boże. Idziemy do pubu.
Chodź ze mną.
Poznamy chłopaka Noah.
- Chłopaka? - Tak.
Chłopaka.
Ja nie mam chłopaka.
Nie wierzę, że się pomyliłaś.
Wyrwałeś się pierwszy.
- Chodzi o ciąg w górę. - Tak.
Nie o moc, tylko o kontrolę.
Tylko idiota tego nie wie.
Fascynujące.
Jak tam twój ciąg, Michael?
- Briar! - Serio pytam.
- Wolisz moc czy kontrolę? - Już jest.
Jedno i drugie.
Hej.
Wyluzuj, wiedzą.
To jest Nick.
To Briar z akademika.
Miło mi.
Sporo o tobie słyszałam.
To jest Michael.
- To on… - Cześć.
…przerwał mi na wykładzie.
- Uratował cię. - No nie wiem.
Ktoś tu jest ambitny.
Robię notatki dla Noah, kiedy
- spotyka się z tobą. - No.
Wszystkim na roku tak pomagasz?
Nie, tylko jej.
- Tylko tym mądrym. - Dzięki. Wreszcie.
- Jak się… - W akademiku.
- Przyjaciółki z akademika. - Jasne.
Napijesz się?
Ja stawiam.
- To samo? - Tak.
Wezmę coś innego. Pójdę z nim.
- Na pewno? - Tak.
Wydaje się miły.
- Daj mu szansę. - Jasne.
- Dzięki. - Gin z lemoniadą.
Podwójny. On płaci.
Co ty wyprawiasz?
Nie rozumiem.
Przepraszam za to, co się stało.
Ale jej w to nie mieszaj.
Świat nie kręci się wokół ciebie.
Lubię ją.
Nie wierzysz mi?
Dzięki.
Mogę to zabrać?
I tak masz zajęte ręce.
Śmiało.
- Nie! - Musisz powtórzyć.
To było fatalne.
- Nie płacz. - Nie płaczę.
Patrzcie i uczcie się.
Ale pech.
- Tak nie można. - Można.
Celuj.
Briar jest świetna, prawda?
Jest taka zabawna.
Myślałem, że będziemy sami.
Chcesz tego?
KLUB BOKSERSKI DEPTFORD LIONS
Sam sobie wszedłeś?
Zawsze mi się tu podobało.
Wymaga odświeżenia,
ale ma swój charakter.
Ponoć to rodzinny biznes.
Odziedziczyłem po ojcu.
I dałeś go w zastaw?
To duże ryzyko.
Liczymy?
Zgadza się.
Ledwo dajesz radę, stary.
Co zrobisz, jeśli przegra?
Nie przegra.
Ale się jaram.
Ronnie też się jara.
Nie wiem, czy bardziej chce przejąć tę dziurę,
czy zemścić się na Nicku.
Posprzątaj to.
WYŚCIG W NIEDZIELĘ
RATUJESZ MI ŻYCIE
Nie wierzę, że kupiłeś motocykl.
Myślałam, że kończysz z byciem bad boyem.
Podoba ci się to.
Przyznaj.
Liczyłam na przejażdżkę.
- Może teraz? - Nie mogę.
Chciałbym zostać,
ale mam dużo pracy.
- Jak ci idzie? - Całkiem dobrze.
Sporo się uczę od Sophii.
- I kto tu jest pupilkiem? - Zabawne.
Polubiłabyś ją.
Przyjdzie w sobotę na tenisa.
Po co?
- Tata ją zaprosił. - Super.
Lunch z rodziną i Sophią.
Ciągle udajemy.
Nie chcę się ukrywać. Poza tym mama wie.
Nie wiem, jak długo jeszcze wytrzymam.
Nie dramatyzuj.
Jesteś piękna.
- Ale uderzenie. - Dobrze.
Grasz jak zawodowiec.
Już idę.
Tylko rozwalimy konkurencję.
To było ekstra.
Ale zagranie.
Dawaj.
Pięknie.
Świetne uderzenie.
Wspaniały mecz.
Cudownie.
Dobry backhand.
Dawaj, Sophia.
Tak jest!
Przytul się!
Jesteśmy najlepsi.
Dobra robota.
Gratulacje.
Świetny mecz.
Fantastyczny.
Cześć, skarbie.
Noah, znasz Sophię?
Największa gwiazda w firmie.
Tak, poznałyśmy się.
Nie zajęłam twojego miejsca?
Noah nie lubi tenisa.
Czemu? To super zabawa.
Zwłaszcza z twoimi umiejętnościami.
Uratowałaś was na korcie.
Odwdzięczam się.
Nick uratował spotkanie.
Był genialny.
Zjesz z nami lunch?
Nie. Muszę popracować przed poniedziałkiem.
Do poniedziałku daleko.
Mówi, że nie może.
Wykonam kilka telefonów
- i dołączę do was. - Świetnie.
Pracuje w sobotę?
Zapamiętaj to.
Świetnie gra w tenisa.
- Jakby grała zawodowo. - Ma energię
szkolnej prymuski.
Imponująca młoda kobieta.
Świetnie się uzupełniacie.
Na korcie, w pracy.
Może spróbujecie czegoś więcej?
- Tato. - No co?
Ładna z nich para, prawda?
- Urocza. - Mamo.
To atrakcyjna kobieta.
Jesteś wolny, spróbuj swoich sił.
No właśnie, Nick.
Spróbuj swoich sił.
To naprawdę super dziewczyna.
Coś mi umyka?
Masz kogoś?
Nie rób tego.
Tak.
Ma kogoś.
Mnie.
Myśleliście o tym?
A jeśli ze sobą zerwiecie?
Tato…
Powiedz coś.
Co mam powiedzieć?
Co za lekkomyślność.
A jeśli to się wyda?
Jeden obleśny nagłówek w gazecie i inwestorzy uciekną.
Tu nie chodzi o etykę,
tylko o optykę.
Nie pozwolę ci zniszczyć firmy.
Nie robimy nic złego.
Skoro to taki poważny związek,
musicie być gotowi na poświęcenia.
Jeśli tak wam zależy,
Nick rzuci pracę
- w Leister Enterprises. - Tato.
Noah,
sama zapłać za studia
- albo je rzuć. - William…
Wybaczcie spóźnienie.
Nic się nie stało.
Dobre wyczucie czasu.
- Załatwione? - Tak.
- Wyślę maila. - Świetnie.
Było gorzej, niż sądziłam.
Serio?
Jak dla mnie poszło super.
Boże. Tego chciałem uniknąć.
Dokładnie tego.
Przepraszam.
Uważam,
że mogliśmy to lepiej rozegrać.
Wiem.
- Co teraz? - Nie wiem.
Przyczaimy się.
Niech myślą, że to koniec.
Będziemy bardzo grzeczni.
- Dobra. - Tak?
Znów się będziemy ukrywać.
Mogę zostać na noc?
Spędzimy razem czas.
Nie chcę wracać z nimi.
Nie mogę. Mam jutro robotę.
Jest niedziela.
Mam coś na Zoomie. Spotkanie w pracy.
Dobra.
Kumam.
Nie mogło być gorzej.
Will był okrutny.
A matka nie powiedziała ani słowa.
Do tego Nick dzisiaj pracuje.
- Słuchaj… - Znów ukrywanie się i kłamstwa.
Mamy udawać, że zerwaliśmy?
Sama nie wiem.
Zrobiliśmy krok wstecz,
- nie naprzód. - Posłuchaj.
Nick dziś nie pracuje.
- Co? - Zach napisał.
Pyta, czy przyjdę.
Podesłał miejsce.
Opuszczona baza lotnicza.
Co to znaczy?
Nie pojechali tam
na zwiedzanie.
Chyba żartujesz.
Boże.
To najgorszy czas na wyścig.
Zrobiła się z tego straszna drama.
Wystarczyło poczekać dwa tygodnie.
Wygadała się na meczu tenisa.
- Rozumiesz mnie? - Posłuchaj,
przełóżmy to na poniedziałek.
W sprawie z ojcem? Teraz musisz się skupić.
Wolne żarty.
Boże.
Kogo tu mamy?
Tancerka Ronniego?
Powiedział typ w kamizelce z gównianą fryzurą.
Gdzie byłeś?
Ponoć laska trzyma cię krótko.
Co za typ.
Coś cię śmieszy?
Wszystko, co mówisz.
Mnie bawi co innego.
- Co? - Jeśli przegrasz,
zgarnę jego siłkę.
Uratuj go.
Ścigam się z Cruzem.
Wspomniałem o tym.
Nie wspomniałeś.
Wyścig to wyścig. Skup się.
Ma na sobie crop top?
Tylko tego brakowało.
Dziewczyna go wypuściła.
Mamy lepsze rzeczy do roboty.
Dobrze, że ty prowadzisz. Lion dostałby łomot.
Jest najlepszy. Dlatego to mój świadek.
Dalej, do roboty.
- Da radę? - Na bank. Jest dobry.
Tylko nie gadamy dziś o dziewczynach, dobra?
Właśnie. Jenna przyjedzie.
Co to znaczy?
Napisałem do niej.
To źle?
Nie.
Co ty tu robisz?
A ty?
Jak tam gadka na Zoomie?
Wysiadaj. Zaraz ruszam.
Wysiadaj!
Ścigajmy się!
Jadę z tobą.
Cholera.
Jadę po ciebie, gnoju.
Jesteś zła, wiem.
Co ty, kurwa, robisz?
- Obiecałeś mi. - To dla Liona.
Obaj obiecaliście.
Pamiętam.
Tak wyszło, w ostatniej chwili.
Zadzwonili i jestem.
Postawiłeś naszą forsę?
Lion.
Ostatni wyścig, potem koniec.
Musimy wygrać.
Inaczej po ptakach.
Nie mogę jechać i gadać
jednocześnie.
Wjedź w strumień.
Co?
Chcesz wygrać?
Chcesz mi uciec?
Jestem tuż za tobą.
Trzymaj się wewnętrznej.
Trzymaj się.
Uważaj!
Mówiłam.
Ale jesteś szybki.
Jedziesz Focusem, mordo? Zjeżdżaj!
Ja tu rządzę.
Co on robi?
Zjechał z toru.
Cholera!
Jedź, jedź!
Twoja siłka jest moja!
- Szlag! - Jedź!
Dalej, Nick!
- Nie! - Tak, no dalej!
No nie, stary.
Przepraszam.
I kto tu jest teraz najlepszy?
- Oszukiwał. - Daj spokój.
- Jak, kurwa, śmiał? - Noah.
- Chodźmy. - Hej.
Zjechałeś z trasy.
Udowodnij.
Chcę rewanżu.
Nie uznaję ich.
Noah, daj spokój.
Noah? Znam cię.
To twoja laska?
Wiesz co?
Normalnie nie bawię się w rewanże,
ale dla takiej legendy
zrobię wyjątek.
Nie.
Dobra.
Wsiadaj.
Przestań.
Pogarszasz sprawę.
Zobaczmy, czy uratuje twoją siłkę.
Jedziemy jeszcze raz!
Cześć, szefie.
Wygrałem.
Zgadnij, kto poprosił o rewanż.
Nienawidzisz jej bardziej niż Nicka.
Niemożliwe.
Zaczekaj.
Czemu się w to wtrącasz?
Dalibyśmy radę.
Postawiłeś siłownię?
- Musiałem. - Jasne.
Cholera.
- Gdzie Jenna? - Musimy iść.
Jenna!
Lion, chodź.
Musimy jechać. Wsiadaj!
Powiem ci, gdzie i kiedy.
Jedź!
POSTERUNEK POLICJI
Nie będziesz wyścigu.
Pokonam go.
To niebezpieczne.
Ty możesz, a ja nie?
Nie o to chodzi.
To było głupie, żałuję.
Ale przyznaj.
Było fajnie.
Jen?
Wezmę to na siebie, dobrze?
- Nie teraz. - Proszę!
Mogę pojechać z tobą do Oksfordu?
- Jasne. - Tak?
W porządku?
Dali mi upomnienie.
- Jest super. - Spoko.
- Jen? - Ostrzegam, zostaw mnie.
- Porozmawiajmy. - Lion, kocham cię,
ale muszę odsapnąć.
Dobrze?
Tak.
- Ogarnij się. - Kocham cię.
Wybacz, stary.
Okłamałem cię…
- Tego wyścigu nie będzie. - Wiem.
Gdyby wiedziała o Ronniem…
Jasne, rozumiem.
To jest…
Nie wiem, co robić.
Stracę siłownię i Jennę.
Posłuchaj.
Mówię to po raz ostatni.
Pomogę ci.
Jak?
Widziałem biznesplan Jenny.
Jest dobry.
Pokażę go zarządowi w firmie.
Zainwestujemy w was.
Nie przyjmuję odmowy.
Wariat z ciebie.
Kocham cię.
ŻADNYCH KŁAMSTW, KOCHAM CIĘ NX
Nieźle.
Czemu jesteś tak kiepski?
No dalej.
Rany.
Hej.
Podobał ci się bukiet?
Miło, że pamiętałeś.
Jenna tam jest? Co u niej?
W porządku.
Przebieramy się na dzisiejszą imprezę.
Za Spice Girls.
Nieźle. Czy to…
Przepraszam.
Właśnie wygrywam z Michaelem.
Tak!
Często się widujecie.
To tylko kolega.
Oby on też miał tego świadomość.
Nie denerwuj się.
Niby czym?
Mam podróż służbową.
Krótką. Spotkam się z inwestorami.
Pogramy w golfa.
Szkoda, bo gram jeszcze gorzej niż w tenisa.
„Pogramy”?
Ja i Sophia.
Często się widujecie.
Owszem, w pracy.
To tylko koleżanka.
- Ona ma tego świadomość? - Ma.
Możemy się zdzwonić wieczorem.
Idę na kolację, ale potem zadzwonię.
Może być? Obiecuję.
Dobrze.
- O której godzinie… - Tak.
- Wyślę ci pliki. - Nick?
Trzymaj się.
Nicholas.
Zrobiłeś to, o czym mówiłem?
- W porządku? - Tak.
Tak?
Nie ma tematu.
To dobrze.
Będę nadzorować transakcję.
Ale udowodniłeś, że dasz radę.
Przypominasz mi mnie w twoim wieku.
Chcę, byś ty sfinalizował umowę.
Naprawdę?
Taki był plan.
Posłuchaj.
Nie było mnie, gdy byłeś dzieckiem.
Pracowałem,
budując to wszystko dla ciebie.
Boisz się wysokości?
Boję się golfa.
Bądź na polu. Tylko to się liczy.
Tak.
Masz klarowną wizję
rozwoju firmy.
Rozbijesz bank.
Zróbmy to.
Uwaga!
Muszę się ogarnąć.
Ale upokorzenie.
Dla firmy lepiej, jeśli przegrasz.
Boję się zawieść mojego ojca.
Żałosne, prawda?
Wcale nie.
W moim domu zawsze była presja.
Mama miała romans.
Tata nie wybacza, gdy ktoś nawali.
Ja nie nawalam.
Musiałam być idealna
we wszystkim.
Wiele nas łączy, ale ja robiłem odwrotnie.
Zszedłem na złą drogę.
Picie, narkotyki, nielegalne wyścigi, bójki.
Tak to bywa.
Chcę mu udowodnić, że się zmieniłem.
No proszę,
kto by pomyślał?
Nie ten kij.
- Bliżej. - Zróbmy zdjęcie.
Jenna.
Boże, Jenna.
Świetnie wyglądasz.
Michael!
Miły dzień na polu golfowym.
Dla niektórych.
Tworzymy więcej niż tylko firmę.
Tworzymy coś, co zmieni
rynek branży security.
Dlatego wierzymy w tę współpracę.
Jesteśmy gotowi do działania.
Zdrowie!
Zdrowie.
Dobra.
Prawda? Wyzwanie?
Prawda.
Powiedz nam coś, czego nie mówiłaś Nickowi.
Bezczelna.
Tylko ciekawska.
- Dawaj. - Tylko mu nie mów.
Cieszę się na wyścig z Cruzem.
Cruz bierze udział w wyścigach?
Żałuj, że go nie widziałeś.
Ma na twarzy tatuaż z napisem „dzikus”.
I ubiera się jak ja.
Czemu się tym jarasz?
Nie wiem.
Po akcji z tatą rzuciłam wyścigi.
Czuję, że to znak.
Zmierzę się ze strachem.
Jak moja mama.
Że co?
- To komplement. - Tak?
Jest zajebista. Naprawdę.
Pilotka w Royal Air Force.
- Serio? - Bez jaj.
Kocha adrenalinę. Jak ty.
Przeszła przez piekło.
Na traumę miała jeden sposób.
Powrót do kokpitu.
- Niesamowita. - Taka właśnie jest.
Chciałbym cię zobaczyć.
Zapraszam.
- Ale nikomu nie mów. - Uwaga.
Noah, mam niezręczne pytanie.
Jakaś laska pyta o Nicka.
Widziała was razem.
Jeśli nie jesteście parą, pyta,
czy ją z nim umówisz.
No tak.
Może to stalkerka.
Nie bardzo wiedziałam,
co powiedzieć.
Czego nie wiedziałaś?
To twój facet, prawda?
Tak.
Ale to tajemnica.
Na ten moment.
Przez jego pracę.
Jasne.
Nic wielkiego.
Możemy przez jedną noc nie gadać o facetach,
tylko się schlać i tańczyć?
Zdrówko!
Na parkiet!
Zawarliśmy z nimi umowę?
Tak.
Jesteś wspaniała.
Dziękuję.
Trzeba to opić.
Tyle było w pokoju.
Tequila.
- Gratulacje. - Wzajemnie.
Zrobiliśmy to.
- Zostaw telefon! - W porządku?
To chodź.
Cześć, to ja. Jesteś na kolacji?
Zadzwoń po. Kocham cię.
Ale tu gorąco!
- Przewietrzymy się? - Tak.
Fajnie.
Wiedza z drugiego roku w końcu się przydała.
Mogę o coś spytać?
Pewnie.
Dawaj.
Nie przeszkadza ci to?
Ukrywanie związku z Nickiem?
Przeszkadza.
To poniżające.
Nic nie mów.
Myślisz, że jestem żałosna.
Czułam, że mi współczujesz.
Nie myślę tak.
Raczej współczuję Nickowi.
Nickowi?
Nie docenia cię przez brak pewności siebie.
Tego mu nie brakuje.
Wszystkim brakuje.
Niektórzy lepiej to ukrywają.
Czemu mi o tym nie powiedział?
To niełatwe,
zwłaszcza dla nas.
Nauczono nas zakładać maski.
Jesteś facetem.
Jakim cudem jesteś taki otwarty?
Mój patent na podryw.
Mówię poważnie.
Naprawdę.
Terapia kosztuje,
ale się opłaca.
Ten tekst na kogoś działa?
Jeszcze nie wiem.
Jak stąd zejdziemy?
Schodami.
No tak.
Schowaj się.
Poszli sobie.
Czemu to robimy?
Nie wiem.
- Czuję się okropnie. - Czemu?
- Bo… - No?
Nie znoszę imprez w hotelach.
Tacy goście zasługują na śmierć.
Dziś to ja.
„Na śmierć”.
Trochę ostro.
Mam się bać?
Może.
Bezwzględna zabójczyni.
Wiedziałem.
Musisz mnie lepiej poznać.
Czego się dowiem?
Zdziwiłbyś się.
Potrafię zaskoczyć.
Kogo ja oszukuję? Jestem sztywniarą.
Widzę cię inaczej.
Jak mnie widzisz?
Już późno.
Pójdę już.
Musisz?
Tak.
Dobranoc.
WILLIAM BRAWO, SYNU
NOAH 3 NIEODEBRANE
NIE ODBIERZESZ?
Cholera.
Tu Noah. Zostaw wiadomość.
Przepraszam, że nie odebrałem.
Szybko zasnąłem, byłem zmęczony.
Przyjadę dziś do Oksfordu.
Wynagrodzę ci to.
Przepraszam.
Kocham cię.
To był udany wyjazd.
Tak.
Nawet jeśli świętowanie…
Powiedzmy, że za dużo wypiliśmy.
Tak.
- Idziemy? - Tak.
No dalej.
Tu Noah. Zostaw wiadomość.
Możesz oddzwonić? Martwię się.
Dotarłaś do akademika?
Jadę do Oksfordu. Oddzwoń.
Chodź, kotku.
Cześć.
Wejdziesz?
Kto to?
Co robisz
w jej pokoju?
Czołem, Leister.
Skąd tyle energii?
Wyspałeś się, co?
Dostałaś wiadomości,
ale je zignorowałaś.
Czemu nie zadzwoniłeś?
Dajmy im trochę prywatności.
Tak.
Powodzenia.
- Spieprzaj. - Miło cię widzieć.
Idź do Liona. Odbija mu.
Dobra, marudo.
- Mam zostać? - Nie trzeba.
- Na pewno? - Tak, dzięki.
- Mam wyjść? - Tak.
- Żenada. - Co on tu robi?
Co ty tu robisz?
Olewasz mnie, a potem wpadasz.
Moglibyśmy pogadać
- gdzie indziej? - Dobra.
U ciebie.
Będziesz tak siedział
czy pogadamy jak ludzie?
Dobra.
Pogadajmy.
Ty pierwsza czy ja?
Co się wczoraj stało?
Mówiłem. Zasnąłem.
Nie.
Mówiłeś, że zadzwonisz.
Tak mówiłeś.
Czekałam.
Wiem, już przeprosiłem.
Nie słyszałem telefonu.
Tak mówił facet, który przeleciał
moją przyjaciółkę.
- Dan to nie ja. - Wiem.
Nie dzwonisz do mnie,
a jesteś w hotelu
- z laską, która… - Z pracy.
- Zakładam najgorsze. - Nic się nie stało.
Rozmowa ze mną zajęłaby chwilę.
Tyle, co rzucenie się na Michaela.
Co to znaczy?
Widziałem foty. Leci na ciebie.
Objął mnie na grupowym zdjęciu.
O tym mówię.
Jesteś zazdrosny?
Nic z tych rzeczy.
Przyznaj, że tak.
- Przestań! - Co?
To mnie wkurza.
Najpierw powiedz, co czujesz.
I kto to mówi?
- Ty jesteś zazdrosna o Sophię. - Tak.
Jestem o nią zazdrosna.
Potrafię to przyznać.
Dobra.
Jestem zazdrosny.
Zadowolona?
Spędzacie razem dużo czasu.
Jakby mnie zastąpił.
Wiem, że czeka na swój moment.
Ale nie doczeka się, bo jesteś moja.
Należę do siebie.
Wiem, ale i tak jesteś moja.
Powtórz to.
Jesteś moja.
Zdrówko.
Nie gniewaj się, trochę mnie poniosło.
- Malinka? - Nie jest tak źle.
Jesteśmy w liceum?
Każdy się dowie, że jesteś moja.
Może ja też cię oznaczę?
Proszę bardzo.
- Zrób to. - Dobra.
Dokąd idziesz?
No dobra.
Stój.
Nie długopisem.
- Nie tu. - Bez malinki.
- Nie mam 12 lat. - Tutaj.
Gotowy?
Przepraszam.
Ja też.
Nie musisz się martwić o Michaela.
A ty o Sophię. Przysięgam.
Lubię,
kiedy jesteś szczery.
Muszę wiedzieć, co się dzieje.
Trudno jest być osobno.
Piękny.
JESTEŚ MÓJ
Czy Jenna i Lion się pogodzą?
Tak.
Lion będzie w biurze za kilka dni.
Firma zainwestuje w siłownię.
Wchodzimy jako partner, Lion stanie za sterem.
- Spłacimy jego dług. - Świetnie.
Teraz
nie musisz się ścigać, bo spłaciliśmy gościa.
To dobrze.
Wiem.
Ale jakaś część mnie
chciała usiąść za kółkiem,
odzyskać kontrolę.
Obiecaj, że tego nie zrobisz.
Nie ma tematu.
Jenna się ucieszy.
Na pewno.
Wszystko się ułoży.
Cześć.
Przepraszam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Co tak wcześnie?
Wiedziałem, że to powiesz.
Bo jesteś przewidywalny.
Wreszcie jesteś.
Szybciej.
Co?
Nic.
Widzę was w greckiej tragedii.
Co to znaczy?
Jesteście w takiej sytuacji.
Ty jesteś boginią, a on bogiem.
Ich kary były brutalne.
A ty tak szybko wybaczyłaś.
Jest zaborczy, ale ja też.
Zależy nam na sobie.
To trochę toksyczne.
À propos zazdrości, stalkowałaś Sophię?
Nie robię takich rzeczy.
Co to znaczy?
Nie jest moją kumpelą.
Jest twoim wrogiem. Spójrz.
Byli na golfie. Służbowo.
Służbowo?
Sama się ucisz.
Chryste.
Trzeba jakoś odreagować ciężką pracę.
Chwila.
Co?
Nick mówił, że wcześnie zasnął?
Tak.
No proszę, wy tutaj.
Co robicie?
Co z nią?
- W porządku? - Co?
Noah?
Co się stało?
Jak myślisz?
Cześć.
Dziękuję.
Czemu wtedy nie odebrałeś?
Mów prawdę.
Mówiłem. Spałem.
Nie kłam.
Co?
Sophia wrzuciła foty z jej pokoju w środku nocy.
Wiem, to źle wygląda.
Co robiłeś w jej pokoju?
Do niczego nie doszło.
Obiecałem. Uwierz mi.
- Zasiedziałem się. - Nie wierzę ci.
Przepraszam. To niewinne kłamstwo.
Byłabyś zazdrosna.
Byliśmy w jej pokoju,
wypiliśmy szampana,
świętowaliśmy zawarcie umowy.
To nic nie znaczyło.
Ona o mnie wie?
O nas?
Nie. Pracuje dla mojego ojca.
- Za duże ryzyko. - Czyli coś to jednak znaczyło.
Jeśli mówisz prawdę,
a laska myśli, że jesteś wolny
i lądujesz w jej pokoju,
to to coś znaczy.
Kłamstwo w tej sprawie to zdrada.
Noah?
Próbowałem ją uspokoić. Nie słucha mnie.
Ma prawo być zazdrosna.
W porządku?
Nie.
Co się stało?
Miałaś rację.
To dupek.
Dupek do kwadratu.
Jestem wściekła. Chcę…
Co?
Co chcesz zrobić?
Zrobimy to.
Masz dziś plany?
Nie.
Chcę pojeździć.
Zajebiście szybko.
- Chcesz z nią iść? - Tak.
Miłej zabawy.
Możesz ciszej?
Nie widzisz, że mamy kryzys?
Nieźle.
Skąd ich znasz?
Moja ulubiona laleczka.
Co to za lamus?
Spierdalaj, Tom.
- Waleczna, co? - Owszem.
Gdybyś chciała iść na drinka,
zgłoś się do mnie.
Znów mi przywaliła!
Fajne uczucie.
Dlaczego zawsze w nos?
Kim ty jesteś?
Proszę, proszę.
Czyli jednak się ścigamy.
Wystroiłaś się specjalnie dla mnie?
Wiedziałem.
Pośmiejemy się po wyścigu.
Na pewno.
Na co się gapisz?
Przyjechała?
- Punktualnie. - To dobrze.
Zadzwoń, zanim ruszysz. Zostanę na linii.
Wyprzedzi cię,
wtedy daj nam znać.
A jeśli wygram? Będzie za mną.
Synuś, ona cię zmiecie,
nie musisz znać planu.
Nick też tam jest?
Ma to widzieć.
Przyszła z kimś innym.
Niedobrze.
Czyli mam znaleźć…
Rozłączył się.
Noah, zjebałem. Chciałem cię chronić.
Porozmawiajmy.
Noah?
Cześć, stary.
Co słychać? Miło cię znowu słyszeć.
Ronnie.
Tak.
Chciałem chwilę pogadać.
Wciąż siedzę w pierdlu.
A ponoć twoja laska ściga się dziś z Cruzem.
Żałuję, że tego nie zobaczę.
Pospiesz się. Będzie co wspominać.
Cholera.
W porządku?
Tak.
Na pewno tego chcesz?
Bo nie musisz.
Wiem. Chcę.
Widzimy się na mecie.
Dasz radę.
Wiem.
Garść informacji.
To jest kierownica. To biegi.
Włącz tempomat.
Ronnie cię pozdrawia.
Szlag.
No dawaj.
Co się dzieje? Mów do mnie.
Szefie,
została z tyłu, a ponoć umie jeździć.
Dogoni cię.
Jedziemy.
No dawaj.
Goń mnie.
Jadę po ciebie.
Ani się waż.
Mówiłem, jest najlepsza.
No dalej.
Właśnie tak.
Gdzie ona jest?
Za późno, stary.
Co tu robi motocykl?
Muszę znać plan, stary.
Nick przyjechał. Bohater.
Noah, stop!
Gdzie on jedzie?
Cruz, mów do mnie. Gdzie on jest?
Nic nie widzę. Za dużo się dzieje.
Wszystko gotowe.
Teraz czekamy.
Na co czekamy?
Jest tuż przede mną.
Kurwa, co jest?
Zjedź na bok!
Zatrzymaj się!
Co?
Nie!
Miałaś się zatrzymać.
To niebezpieczne.
Co ty, kurwa, robisz?
To pułapka.
Chyba jednak wygram.
Będziesz ze mnie dumny.
Co ty gadasz?
Już jadą. Szykujcie się.
Słyszysz mnie?
Są za mną.
- Cruz! - Udało mi się!
Rozkładajcie.
- Mam to! - Cruz.
Kurwa!
Stary.
Możesz chodzić?
- W porządku? - Tak.
Co się stało?
- Trzymaj łapy przy sobie! - Tylko pytam.
Kiedy skumasz, że ona cię nie chce?
Przestań!
- Co ty robisz? - Przywiózł cię tu?
Sama przyjechałam.
Obiecałaś, że tego nie zrobisz.
Boli, że złamałam obietnicę?
To cię bawi? Cruz pracuje dla Ronniego!
To pułapka!
- Nie podchodź. - Wiedziałeś?
Wiedziałeś o tym?
Chodź.
Dasz nam chwilę?
Próbowałem cię chronić,
a nie przestraszyć.
Właśnie tego chciałem uniknąć.
Mówisz serio?
Nie rozumiesz,
że gdybyś był szczery, nie doszłoby do tego?
Zawsze to samo.
Zatajasz prawdę, by mnie chronić,
a jest tylko gorzej.
Nie dam rady tego ciągnąć.
Wracaj do Michaela.
Boże, Nick.
- Czy ja cię w ogóle obchodzę? - Jasne.
Obchodzi mnie to,
- że moja dziewczyna chce kogoś dymać. - Nie chcę!
Ale nie jestem twoją dziewczyną.
Ani przed rodzicami,
ani przed Sophią.
Czego ode mnie chcesz?
Ja nie…
- Mów. - Nie wiem.
- Co mam zrobić? - Nie wiem!
Ale dalej tak być nie może.
Mam dość.
Co to znaczy?
To koniec.
Potrzebujemy przerwy.
Tego chcesz?
- Potrzebuję czasu. - Tego chcesz?
Zastanów się, na czym ci zależy.
Chcesz przerwy?
Proszę bardzo.
Cztery.
Spokojnie, oddychaj. Lewy sierpowy…
Wyluzuj. Osiem.
- Chcesz pogadać? - Nie trzeba.
Pogadajmy. Co jest?
Przyjdzie?
Na otwarcie?
Tak, ale dla Jenny.
Dobra, dawaj.
Po wyścigu jest gęsto od emocji.
Chciałeś ją chronić,
ale wyglądało to jak kontrola.
Pozwól, by kurz opadł.
Dobra?
Nie mogę jej stracić.
Ułoży się.
Będzie dobrze, zobaczysz.
Tak?
Wal.
Cześć, laska.
Dzwonię kontrolnie.
Mogę coś zrobić?
Będziesz przy mnie na otwarciu?
Nie chcę wpaść na Nicka
ani gadać z matką.
Ani z Williamem czy Sophią.
- Że co? - Wiem.
To firmowa impreza, musi tam być.
Ja też będę.
Będę przy tobie.
Obiecuję.
Cały czas?
Jasne.
Przyjdziesz, prawda?
Nie przegapię tego.
Super.
Doceniam to.
Kocham cię.
Noah!
No proszę.
Noah Morgan żyje.
- W porządku? - Tak.
- Wracasz na uczelnię? - Teraz tak.
- W końcu mam szansę. - Na co?
By cię pokonać.
- Mam przewagę. - Czyżby?
Nie wiesz, z kim zadzierasz.
- To mi pokaż. - Uważaj!
Dawaj!
Jadę!
Nie.
To spełnienie marzeń.
Boks jest dla dzieciaków kołem ratunkowym.
Raz, dwa.
Dobrze. Raz, dwa, unik.
Dobrze.
Wydech, jak wyprowadzasz cios.
Wdech między ciosami.
Hej, skarbie.
Fajnie, że jesteś.
Świetna robota.
Wszyscy się spisali.
Jest w rogu.
Przyszedł wcześnie, żeby pomóc.
Traktuje tę współpracę poważnie.
Jest zdenerwowany.
Jeśli cię to pociesza.
Pociesza.
Drinka?
- Jeszcze nie. - Nie?
Mama idzie.
Za mną.
Powodzenia.
Idę.
Poradzisz sobie.
- Jen. - Idę.
Cześć, Noah.
Co słychać?
Bywało lepiej.
Tęsknię za tobą.
Nie wiem, jak tam studia.
Czuję się wykluczona.
Czyja to wina?
Przyjdziesz, prawda?
Bardzo nam zależy.
25 LAT FIRMY LEISTER
Jasne.
Optyka.
Liczy się tylko wizerunek.
Witam wszystkich
Dzięki, że przyszliście.
Cieszymy się,
że możemy być tu z wami.
Chcę podziękować Nickowi
i firmie Leister Enterprises.
Nick, przyznaję,
nie wiem, co bym bez ciebie zrobił.
Bardzo dziękuję.
Oczywiście
jest ktoś jeszcze,
kto to wszystko ogarnął.
Jenna.
Nie lubisz być w centrum uwagi, więc powiem krótko.
Bez ciebie tego by nie było.
Potrafisz sprawić,
że wszystko staje się lepsze.
W tym ja.
Po prostu…
Mam wielkie szczęście.
Nie sądziłem, że w ogóle zwrócisz na mnie uwagę.
Fakt, że wciąż tu jesteś,
naprawdę mnie zadziwia.
Kocham cię.
Co to jest?
Drobiazg.
Co robisz?
Wyjdziesz za mnie?
Nie.
Nie takie „nie”.
- Po prostu wstań. - Nie?
Nie klęcz.
Ale wyjdziesz za mnie?
Tak.
To po babci.
Brawo!
Tak się cieszę.
Trochę się stresowałem, nie wiedziałem, co powiesz.
To byłem ja.
- Drużba. - No.
Zaręczyliśmy się!
Bierzemy ślub!
- Zgodziła się! - Nie wierzę.
„Narzeczony”. Fajnie brzmi.
Idziesz?
- Chodź. - Uśmiechnij się.
No już.
To zadanie grupowe.
Zrobiłeś to sam.
Przyłóż się trochę.
Cześć, Noah.
Nie.
Jedna z wielu kobiet, które cię nienawidzą.
Zawołaj Noah.
Nie chce z tobą gadać.
Briar, proszę.
Zraniłeś ją, Nick.
Ale…
Wreszcie się pozbierała.
Pozbierała?
Czytaj między wierszami.
Ma powód, żeby nie odbierać telefonu.
Jeśli ci zależy, daj jej spokój.
Jest szczęśliwa.
Nie niszcz tego.
- Szczęśliwa? - Michael, przestań.
Tak.
Kończymy?
- Nie mam nastroju. - Jasne.
Nick?
Dziękuję.
Dokończymy jutro.
Noah, skarbie?
Idź sobie.
Dość tego.
Tragedia.
Wystarczy.
Sama się torturujesz.
Jest 14.00,
świeci słońce.
Leżysz w łóżku wtedy, kiedy masz kaca.
A ty nie masz, bo nie imprezujesz.
Nie wierzę, że nie zadzwonił.
- Dlaczego to tak boli? - Wiem, co czujesz.
Przerabiałam to.
Jak to?
Kilka lat temu byłam zakochana.
Był przystojny, uroczy.
- Straciłam głowę. - To nie brzmi dobrze.
Byłam młoda, ale uczucie było prawdziwe.
Aż nakryłam go z przyjaciółką.
- Ja miałam to samo z byłym. - Co?
- Nie gadaj. - Mówię serio.
Faceci to świnie.
Najlepiej pokaż mu, że kwitniesz bez niego.
- Serio. - Kwitnę?
Czeka nas trochę pracy, ale masz mnie.
Potrzebujemy okazji,
żeby się wystroić
- i pokazać z jakimś ciachem. - Ciachem?
Z Michaelem.
- Briar. - Co?
Zbyt przystojny?
Zbyt mądry? Zbyt zakochany?
Zbyt wcześnie.
Dobra.
Pójdziemy we troje.
Uwielbiam to.
Postanowiłam poszperać w twojej szafie.
Wybrałam kilka propozycji.
Czekam na uwagi.
Jesteś dobrą koleżanką.
Co sądzisz?
Seksi.
Cześć.
Śledzisz mnie?
Tak, po zapachu rozpaczy.
Co to znaczy?
Jesteś nieszczęśliwy.
Dzięki.
Moja dziewczyna chce przestrzeni.
Szybko wypełniła ją kimś innym.
- Dziewczyna? - Tak.
Byliśmy dyskretni.
Tata jej nie akceptował?
To aż takie oczywiste?
Połączyłam kropki.
Nie mogę od niej uciec.
Przyjdzie z kimś na przyjęcie.
Biedny Nick Leister.
Samotny przegryw ze złamanym sercem.
Zgadza się.
- Jesteś przegrywem. - Dzięki.
Doceniam.
Ale nie będziesz sam.
- Gala! - Czas na galę!
Boże.
- Boże. - Ale śmieszne.
Jesteś piękna.
Ja myślę.
Rozchmurz się.
Nie smuć się w takiej sukni.
No dobra.
Odwróć wzrok.
Napijmy się.
Denerwuję się.
Dlaczego?
Bo mój partner to ciacho.
Witam państwa.
Dziękuję, że przyszliście, by uczcić 25 lat
Leister Enterprises i nasze sukcesy.
Nie przejmuj się.
Tu jest najlepszy stolik, prawda?
Jeszcze jak. Zawsze.
Zawsze chciałem, by to był rodzinny biznes.
Nicholas, jestem z ciebie dumny.
Za Sophię, naszą nową członkinię.
Wydobyłaś z mojego syna to, co najlepsze.
Nie ma za co.
Wiem, że to niełatwe.
Widzę świetlaną przyszłość z wami na czele.
Za naszą drużynę marzeń.
Dawaj.
Śmiało.
Potrzebujesz trochę tego, tamtego, i trochę…
Będzie dobrze.
Michael.
Zatańczymy?
Oczywiście.
Ale nuda, chodźmy.
Wynośmy się stąd.
Uwaga, idę.
Dobra jesteś.
Nie wiedziałam, że umiesz tańczyć.
Zgadnij, gdzie się nauczyłem?
W prywatnej szkole.
Klasyk.
Jest miło.
Nick?
Boże.
Noah, wszystko gra?
- Daj mi wyjaśnić. - Odwal się.
Wyjaśnię to.
- Odpuść. - To cię nie dotyczy.
Wręcz przeciwnie.
Odpierdol się.
- Czy możemy… - Co to ma znaczyć?
Nie dość już nas skrzywdziłeś?
- Przestań. - Chyba że…
sprawia ci to frajdę?
Zabawa uczuciami, aż laska się rozsypie?
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Ty jej powiesz czy ja?
- O czym? - O niczym.
Nie tylko tobie złamał serce.
- Noah. - Wy dwoje?
Wyjaśnię.
To było lata temu. Nic nie znaczyło.
To żart?
Byłaś moją przyjaciółką.
- A ty… - Noah.
Nie wiem, kim jesteś.
Powodzenia z Sophią, Briar, z kimkolwiek.
To było dawno.
Było mi wstyd.
Powiedziałbym ci.
Daj spokój.
Noah!
Nie rozumiesz, jak bardzo cię kocha?
To co tutaj robisz?
Jestem jej przyjacielem.
Przyjacielem?
Nie jesteście razem?
Cholera.
Nick.
Nie rób scen.
Za późno.
Czas na herbatę.
Dzięki.
Co ze mną nie tak?
Nic.
Wszystko jest w porządku.
- Mówię serio. - Ja też.
Nic nie mogę znaleźć.
Próbowałem.
Szukałem czegokolwiek.
Słabego poczucia humoru,
złośliwości,
złych nawyków.
Powodu, by cię nie lubić.
Mówisz tak na pocieszenie.
Działa?
Trochę.
Zasługujesz na szczęście.
Cześć.
Przyjechałem prosto z przyjęcia.
Wszystko gra?
Chciałem wyjaśnić sytuację.
Ty i Briar.
Kiedy chciałeś mi powiedzieć?
Zaprzyjaźniłam się z nią.
A ty milczałeś.
Przepraszam, ale pogrywała z nami,
żeby nas skłócić.
- Nie dlatego zerwaliśmy. - Wiem.
Manipulowała nami.
Pocałowałem Sophię,
bo Briar mówiła, że jesteś z Michaelem.
Chciałem, żebyś cierpiała, bo ja cierpiałem.
To była pieprzona agonia.
Wiesz, co czułem po pocałunku?
Nic.
Nic nie poczułem, bo…
Potrafię kochać tylko ciebie.
Chciałem ci to powiedzieć.
Ale cię nie było.
Gdzie byłaś?
Czyja to kurtka?
No czyja?
Coś ty zrobiła?
Nick?
Nie chcę kłopotów.
Odbierz.
Usiądziesz?
Postoję.
W czym jesteś lepszy ode mnie?
Nie róbmy tego.
Odbierz.
No już.
Mów.
Dobra.
Jestem troskliwy,
mam kontakt z moimi emocjami
i rozśmieszam ją.
Gdyby była moja,
wszystkim bym powiedział, zamiast ją ukrywać
i sprawiać, że czuje się bezwartościowa.
Ale to bez znaczenia.
Nie mogę jej mieć, choćbym chciał,
bo ona kocha ciebie.
Kurwa.
Nie śmiej się ze mnie.
Tu Nick Leister.
Odbierz.
Nie odeszła przez kogoś innego.
Odeszła przez ciebie.
Wiesz o tym, prawda?
Odsunąłeś ją od siebie.
Nie dotykaj mnie.
Nie dotykaj.
Nie możemy tego tak zostawić.
To jakiś pieprzony burdel.
Nie rób głupot, oddzwoń.
Miałeś wszystko.
Złamałeś jej serce.
Nick, błagam, nic nie rób.
Boże.
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Naprawdę.
Przepraszam.
Musisz zrozumieć.
Nie wiedziałam o tobie i Sophii.
To nic nie znaczyło.
Spójrz na mnie.
To nic nie znaczyło, przysięgam.
Wybacz mi.
Muszę iść.
Coś ty zrobił?
Nick Leister?
Jesteś aresztowany pod zarzutem brutalnego pobicia.
Możesz zachować milczenie…
JESTEŚ MÓJ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MERCEDES RON
HISTORIA, POSTACIE
I ZDARZENIA SĄ FIKCYJNE
PODOBIEŃSTWO DO MIEJSC,
PRAWDZIWYCH OSÓB I WYDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Katarzyna Bąkowska
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska