(ด้วยพรจากพ่อแม่ของเรา)
Downloaded from YTS.MX
(นายเกศรีจันทร์ ซาเวรี)
(นายลักษมีจันทร์ ภาเตีย)
(นางปัทมา ภาเตีย)
Official YIFY movies site: YTS.MX
ขอโทษนะครับ
- คุณอวัสถีอยู่ที่ไหนครับ - เลี้ยวซ้ายข้างหน้าเลย
- ทางนี้เหรอ - ใช่
ผมย้ายจากควาลิยัรมาอยู่ที่นี่เมื่อสองสามปีก่อน
และเจอคนของผมที่นี่แหละ
- เยี่ยมเลย - ผมเลยเริ่มต้นธุรกิจของผมเอง
ด้วยการขายของบูชา ธุรกิจโตเร็วมาก
ผมอยู่ที่นี่เพราะคนที่นี่น่ารักมาก
- โอ้โฮ - พวกเขาน่ารักมากจริงๆ
ที่นี่มีอย่างเดียวที่คล่องแคล่วคือบิรยานี
มันมีพริกสีเขียวเยอะมาก
ทำไมช้าจัง เอาอาหารมาได้แล้ว
ใจเย็นๆ ก็ได้ ไม่ต้องลำบากหรอก
คุณพูดถูกนะ คุณศุกลา มันลำบากจริงๆ นั่นแหละ
อาหารไม่ต้องแล้ว
ผมบอกเธอไม่ให้เอาอะไรให้คุณแล้ว
เขาชอบปล่อยมุกน่ะค่ะ
- เชิญเลยค่ะ - ขอบคุณครับ
- เชิญค่ะ - ครับ
- เชิญคุณค่ะ - เอาเลยครับ
- เดี๋ยวชาก็ได้แล้วนะคะ - โอเคครับ
ฉันชงชาเขียวให้คุณ คล้ายๆ กับที่คุณเคยดื่มที่ลอนดอนนะคะ
น้องสะใภ้ ไม่ว่าคุณ จะชงชาเขียวหรือชาธรรมดา
เราอยากให้ลูกสาวคุณ เป็นคนเสิร์ฟให้เรามากกว่า
ตามลูกสาวคุณมาหน่อยสิ
- นั่นสิ - ตามให้เดี๋ยวนี้ค่ะ
ดูนี่สิ น้า
รูปาลีโพสต์รูปที่แคนาดาของนาง ลงโซเชียลมีเดียใหญ่เลย
พ่อนางควักเงินสามล้านรูปี ซื้อตั๋วเที่ยวเดียวให้นางไปแคนาดา
นางก็เลยบินไปแคนาดาแล้ว
แต่พ่อแกมันจนจะแย่อยู่แล้ว
หนูรู้ว่าพ่อหนูจน
หนูถึงได้ต้องพึ่งความงามของหนู เพื่อส่งตัวเองไปลอนดอนไงคะ
ดูความสวยของหนู รูปร่างหนู...
หนูจะไม่ยอมเสียค่าสินสอดแม้แต่แดงเดียว และหนูจะไปอยู่ประเทศที่ดีกว่านี้
หนูจะว้าบไปลอนดอนจ้า
ลอนดอนเหรอ
แกจะได้ไปลอนดอน เมื่อไปหาผู้ชายเท่านั้นแหละ
นี่ ไปเตรียมตัวได้แล้ว
น้าคะ หนูดูเป็นไง
ดูเหมือนผู้ร้ายเลยแฮะ
เจ๋งดีนะ
ไม่สิ น้า หนูออกจะแซ่บ
ระวังนะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดพอดี
และอย่าปฏิเสธผู้ชายมากนัก สุดท้ายเดี๋ยวจะขึ้นคานเหมือนน้า
เคยได้ยินเรื่องที่หมาเสียขนมปังส่วนของมัน เพราะพยายามงาบทั้งก้อนไปไหมล่ะ
น้าจะพูดอะไรกันแน่
หนูเป็นหมาเหรอ
เปล่า แกเป็นยัยตัวแสบต่างหาก
รีบไปแต่งตัวเร็ว เดี๋ยวแม่แกจะบ่นว่า...
- เด็กคนนี้ต้องทำฉันขายหน้าแน่ๆ - แกต้องทำฉันขายหน้าแน่ๆ
ฟังฉันให้ดีนะ
ผู้ชายต่างชาติพวกนี้ ไม่มีทางเรียกต่ำกว่าสองล้านห้าแสนรูปี
และเราก็ตกลงได้ที่หกแสนเท่านั้น
เราเสียข้อเสนอดีๆ ไปเยอะแล้ว เพราะเงินสินสอด
เราต้องชักแม่น้ำทั้งห้าเพื่อโน้มน้าวคนพวกนี้
ถ้าแกหาข้ออ้างปฏิเสธผู้ชายคนนี้...
แม่นี่เยอะเกินไปแล้วนะ พอทีเถอะค่ะ
ผู้ชายจะพาหนูไปลอนดอนนะ
หนูจะได้มีโอกาสโพสต์รูปลงโซเชียลมีเดีย
- หนูจะปฏิเสธเขาทำไม - ทุกคนรู้ดีว่าแรงจูงใจเดียว
ที่แกจะแต่งงานคือเพื่อไปอยู่เมืองนอก
แกคิดเป็นบ้างไหมเนี่ย
แขกนั่งรอกันอยู่ข้างล่างแล้ว แต่แกยังมาเสียเวลากับหลานอยู่ได้
ใจเย็นน่า พี่
ทำไมพี่ชอบบ่นนักนะ
ฉันจะพาหลานลงไปข้างล่างเอง ไปเถอะ
- ไปเลย - ช่วยเกลี้ยกล่อมเด็กคนนี้ทีนะ
เล่าประสบการณ์ของเธอก็ได้
- สักวันหล่อนต้องทำฉันขายหน้าแน่ๆ - พี่พูดแบบนี้กับฉันทำไม
ฉันจะพาแกลงไปเอง ไปเถอะ
เอาชุดนอนแกไป
แกกะจะไม่ใส่มันลงไป เพื่อโชว์ขี้เหร่ของแกเหรอ
เสน่ห์!
อย่ามาอวดฉลาดนักเลย
รีบส่งหลานลงไปให้ไวด้วย
จ้ะ
นี่ค่ะ
ลูกสาวคุณมีวัฒนธรรมดีนะ
แต่ชื่อ "อนิ" ฟังดูทันสมัยมากนะ
ชื่อจริงของแกคืออนิตาน่ะ
แต่แกชอบต่างประเทศมาก
พ่อหนุ่ม
เธอจะพาอนิไปต่างประเทศ หลังจากแต่งงานรึเปล่า
เขาไม่เคยพาพ่อแม่ไปต่างประเทศเลย แล้วคุณหวังว่าเขาจะพาเธอไปเนี่ยนะ
คุณลุงครับ คือสายงานของผม ไม่อนุญาตให้พาครอบครัวไปน่ะครับ
ไม่อนุญาตเหรอ
- แปลว่าฉันไปกับคุณไม่ได้เหรอ - ใช่...
ถ้าคุณพาฉันไปด้วยไม่ได้
แล้วมาที่นี่ทำไมตั้งแต่แรก
จับหนูใส่ชุดสีเหลืองนี่ทำไม
แม่ไม่ได้คุยให้เคลียร์เหรอ ว่าหนูอยากอยู่เมืองนอก
นี่เธอชักจะไม่เกรงใจกันแล้วนะ
ฟังนะคะ คุณป้าต้องมาวุ่นวาย โดยไม่ได้อะไรขึ้นมา
คุณป้าก็เสียเวลาพอๆ กับหนูแหละค่ะ
เราเสียเงินกับของพวกนี้ไปเยอะมาก
เม็ดมะม่วงหิมพานต์นั่นก็กิโลละ 1,000 รูปี
ฉันกินไปแค่สองสามเม็ดเองย่ะ
ป้ากินไปสิบๆ เม็ดแล้วนะคะ
แต่ไม่เป็นไรค่ะ
หนูบอกป้าหนูให้ซื้อขนมหวานมา แต่ป้าดันซื้อขนมอบแพงๆ มาแทน
กินให้หมดเถอะค่ะ กินเลยๆ กินไปครึ่งนึงแล้วนี่นา
ไปกันได้แล้ว จะอยู่รอให้หน้าแตกยับเยินหรือไง
ไปได้แล้ว
รออะไรอยู่เนี่ย อยากให้พ่อแม่เอาปี๊บคลุมหัวเหรอ
กลับบ้าน
ฟังนะ
พ่อแม่คุณรู้สึกไม่พอใจ แต่คุณไม่ต้องรู้สึกแบบนั้นก็ได้
ถ้าบริษัทให้พาฉันไปด้วยเมื่อไหร่ ค่อยกลับมาใหม่นะ
ครับ
- น้องสาว - ไม่ต้องใช้แล้วละ
หล่อนปฏิเสธเขาไปแล้ว
หล่อนคิดว่าจะมีเซเล็บมาแต่งงานกับหล่อนหรือไง
นี่ปฏิเสธไปมากกว่า 12 คนแล้วนะ
อย่าเว่อร์น่ะแม่ หนูปฏิเสธไปแค่สิบคนเองนะ
แกจะรอให้ครบพลวัตรหรือไง
"ศตวรรษ" ต่างหาก
อย่ามาอวดฉลาดนะ
นี่ชีวิตหนูนะ หนูก็คาดหวังบ้างอะไรบ้าง
อธิบายให้หล่อนฟังทีซิ
ความจริงฉันแอบรู้สึกว่า เธอครอบงำความคิดหล่อนอยู่นะ
อะไรนะ
เลิกโทษฉันได้แล้วนะพี่
ทำไมพี่ถึงหาคนที่ พาหล่อนไปเมืองนอกไม่ได้มาอยู่ได้
- พวกผู้ชายหน้าโง่เนี่ย - อ๋อ
แปลว่าเมื่อก่อนเราหาคนแบบนั้นมาขอเธอใช่ไหม
- พวกผู้ชายหน้าโง่น่ะ - นั่นแหละเหตุผลที่ฉันยังไม่แต่งงาน
พวกเขาทุกคนเหมือนถุงยางที่ไร้ค่า
หุบปากนะ ยัยผู้หญิงไร้ยางอาย
ดูสิว่าหล่อนพูดคำว่า "ถุงยาง" ออกมาได้ไม่อายปากเลย
ฉันตั้งใจจะพูดว่าไร้ปัญญาต่างหาก
กินอะไรหน่อยเถอะพี่
ป้าเอาอะไรมาเนี่ย ขอดูหน่อยสิ
ขนมหวานน่ะ
- อร่อยเหาะไปเลย! - ตามสบายเลยนะพี่
- ไม่ละ ขอบใจ ฉันจะกลับแล้วละ - กินก่อนสิ...
ปุชปินเดอร์ ลูกชายฉันกำลังจะกลับมาจากดูไบ หลังจากไม่ได้กลับตั้งสีปี
โอ้โฮ พี่คะ เป็นข่าวดีมากเลยนะเนี่ย
ฉันอยากขอยืมรถเธอหน่อยน่ะ
แหมพี่ พี่เกรงใจมากเกินไปแล้ว
ลูกชายพี่ก็เหมือนครอบครัวเรานั่นแหละ
เอากุญแจรถมา
นี่ค่ะ เอารถไปเลย
และถ้าพี่อยากได้คนขับรถก็บอกฉันนะ
ไม่ต้องจ้ะ เรามีคนขับรถแล้ว แล้วเจอกันนะ
อร่อยมากเลย
ลูกแม่ ลูกผอมไปเยอะเลยนะ
แต่ไม่ต้องห่วง แม่จะทำอาหาร ขุนให้แกกลับมาสมบูรณ์เหมือนเดิม
ใช่ จะกินแค่ไหนก็กินเลย แต่บอกฉันมาก่อน
ได้ซื้อรองเท้ามียี่ย้อมาให้ฉันรึเปล่า หรือจะอ้างอะไรอีก
- และมือถือใหม่ของฉันด้วย - ไม่...
แล้ววิดีโอเกมของผมล่ะ
กลับบ้านก่อนได้ไหม
จะถามเขาตอนนี้ทุกเรื่องเลยหรือไง
ลูกแม่ แล้วซื้ออะไรมาฝากแม่เหรอ
ผมพาตัวเองกลับมาหาแม่ไง
และผมลาหยุดยาวเลย
ไม่ๆๆ แกไม่ต้องลาหยุดยาวก็ได้
เดี๋ยวพวกเขาหักเงินเดือนแก
เราจะให้แกแต่งงาน
และส่งแกกลับไปสองสามสัปดาห์นี้แหละ
ผมได้ยินประโยคนี้มาหกปีแล้ว
ทำไมแม่ไม่หาแฟนให้ผมล่ะ
ตอนนี้ผมสิ้นหวังแล้วนะ
มือถือเครื่องใหม่นี่เจ๋งเป็นบ้า
จะส่องกระจกอีกนานไหม ฉันอยากให้แกโทรหาลุงแก
จำลูกสาวทนายที่เขาพูดถึงได้ไหม
- โทรหาพวกเขาเลย - ได้ๆ
อย่าเรียกสินสอดมากเกินไปล่ะ
แกต้องคิดถึงเหมะด้วยนะ
ตัวโตอย่างกับต้นถั่วยักษ์แล้วเนี่ย
หนูไม่ได้จะเอาเงินมาใช้เองนะ
เรากำลังหาครอบครัวมีฐานะให้ปุชปินเดอร์อยู่
เงินที่เราได้จากงานแต่งงานของปุชปินเดอร์
เราจะเอาไปใช้ในงานแต่งของเหมะ
และเงินที่เราได้จากงานแต่งของเหมะ
เราจะเอาไปใช้หนี้
และเราจะใช้เงินสินสอดของอิกกาในอนาคต
ป้าครับ ผมไม่เอาสินสอดนะ
ครูของผมบอกว่าการรับสินสอดเป็นบาป
อย่าได้พูดจาต่อต้านเงินสินสอดเชียวนะ
ไม่งั้นแม่จะให้แกออกจากโรงเรียน
ป้าครับ ผมจะรับเงินสินสอดก็ได้
มันต้องอย่างนี้สิ
เลิกไร้สาระกันได้แล้ว
จะมีคนมาดูตัวแกตอนมื้อเช้านะ
ระวังหน่อยนะลูก โชว์ทัศนคติหน่อย
แกควรทำตัวให้เหมือนกลับมาจากดูไบ
ทำไมต้องโชว์ด้วยล่ะ
เลิกเอาแต่พูดถึงดูไบได้ไหมเนี่ย
- มันดูไม่ดีนะ - ทำไมต้องเลิก
ก็แกมีงานทำที่ดูไบ แล้วทำไมจะอวดไม่ได้
ผู้หญิงสมัยนี้หน้าด้านขึ้นทุกวัน
พวกหล่อนปฏิเสธผู้ชายกันตรงๆ เลย
ดูอย่างลูกสาวของสุภาสิ
ทำให้ผู้ชายกับครอบครัวต้องขายหน้า
หล่อนปฏิเสธคนนี้อีกแล้วเหรอ
อยากรู้จริงๆ ว่าใครจะเจ๊าะไข่แดงหล่อน
ป้าครับ ไข่แดงคืออะไรเหรอ
อย่าไปสนใจพวกเขาเลย
อนิไม่ใช่คนไม่ดีนะ แต่ปากมากไปหน่อย
- ใครคืออนิ - เพื่อนฉันเอง
ลูกสาวคุณอวัสถีน่ะ
แล้วใครคืออวัสถี
พวกเขาย้ายมาอยู่ข้างบ้านสองปีก่อน
ข้างบ้านเนี่ยเหรอ
หล่อนปากมากไปหน่อย
พี่ ฉันมีของว่างมาฝาก
- วางบนโต๊ะเลย - โอ้โฮเฮะ
สวยนะเนี่ย
ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ
เพราะฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยน่ะสิ
และฉันก็ไม่ได้มีธุระข้างนอกด้วย
เดี๋ยวพี่จะพูดว่าผู้ชายทุกคนมองฉัน
แล้วพี่จะไม่มีสมาธิกับอาหารเช้าอีก
ก็จริงนะ
ตั้งแต่เมียของคุณศังกรตาย เขาก็ดูตื่นเต้นกับผู้หญิงทุกคน
แล้วแกล่ะ ทำไมไม่ไปด้วยกัน
- หนูเพิ่งมาสก์หน้าค่ะ - จะมาสก์หน้าไปทำไมเนี่ย
ทำไปเพื่อใคร แกไม่เห็นสนใจจะแต่งงานเลย
นี่แหละเหตุผลที่หนูไม่ไป
แม่ต้องพูดจาไร้สาระนี้ที่นั่นแน่ๆ
พ่อคะ ช่วยพานางไปหน่อยเถอะ
ไปกันได้แล้วละ
ไม่งั้นพวกนั้นกินอาหารหมดแน่
กินบิสกิตสิ
พ่อหนุ่ม กินอีกสิจ๊ะ
- ไม่ชอบเหรอ - ขอบคุณมากครับ คุณป้า
ผมไม่ได้กินของว่างอร่อยๆ แบบนี้ตั้งนานแล้ว
งั้นก็กินขนมหวานด้วยนะ
ฉันทำมาเพื่อเธอเลย เผ็ดมากเลยละ
ปุชปินเดอร์
ท่าทางเธอจะไม่ค่อยได้กินขนมปังยัดไส้ที่ดูไบนะ
- คือ... - พิซซ่าคือขนมปังยัดไส้ของที่นั่น
ปุชปินเดอร์คะ
กินผักดองสิคะ
ผมไม่กินผักดองครับ กินทีไร ท้องอืดทุกทีเลย
ฉันขอกินผักดองหน่อยนะ
คุณศังกรพร้อมและยินดีเสมอนะ
ค่ะ
ผู้หญิงจะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีผู้ชาย
หล่อนมีโชคเรื่องแต่งงานบ้างหรือเปล่าเนี่ย
เรามีความหวังมากค่ะ
อายุปูนนี้ก็คาดหวังได้เท่านี้แหละนะ
มากกว่านี้ไม่ได้แล้วละ
นายเงินเดือนเท่าไหร่เหรอ พ่อหนุ่ม
- ก็... - คุณจะไม่เชื่อเลยละ
แม้แต่เสมียนที่นั่น ยังเงินเดือนมากกว่าเจ้าหน้าที่ที่นี่เลย
ใช่ไหม
อย่าพยายามอวดรู้เลยน่า
ให้พ่อหนุ่มเขากินสงบๆ ได้ไหม
พ่อหนุ่ม นายกำลังกินขนมปัง
- โดยไม่มีซอสเลยได้ไง - ตายแล้ว ฉันลืมซอสไปเลย
ขอยืมโทรศัพท์หน่อย
- นี่ - ขอบคุณ
- กินหน่อยไหม - คราวนี้นายต้องแต่งงานแล้วนะ
ผู้ชายจะไม่มีค่าถ้าไม่มีเมีย
- เป็นอะไรไป - น้ำ!
ขอตัวนะครับ
- ตายแล้ว - มันไหลลงคอเขาน่ะ
- ฟังนะ - ว่าไง
มีซอสที่เก็บไว้ใกล้ๆ เตา
- บอกอนิให้เอามาหน่อยนะ - ได้ๆ
แกต้องเอาของนี่ไปที่นั่น
นี่!
เต็มตาเลยไหมล่ะ
เต็มตาอะไร
คนดีๆ อยู่ที่นี่กัน
คุณส่องผ้าที่แขวนอยู่ตรงนั้นเสร็จหรือยังล่ะ
ไม่อายบ้างหรือไง
เปล่านะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรแบบนั้นเลย
ผมก็เป็นคนดีนะ
ผมชื่อปุชปินเดอร์ เตียคีครับ
พี่ชายของเหมะ
อ๋อ
คุณคือปุชปินเดอร์ เตียคีนี่เอง
- แต่คุณดูธรรมดามากนะ - ทำไมล่ะ
ฉันนึกว่าคุณจะเป็นผู้ชายหล่อเท่ ที่พูดอังกฤษคล่องปรื๋อน่ะสิ
แบบสุภาพบุรุษน่ะ
ผมก็เป็นสุภาพบุรุษนะ
ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยละ
- ดูอะไรไม่ทราบ - ผมนึกว่าคุณยืนอยู่บนก้อนอิฐน่ะ
ฉันตัวสูงย่ะ คุณทำอะไรอยู่ที่ดูไบเหรอ
ผมเป็นพนักงานบัญชี
- พนักงานบัญชีเหรอ - ใช่แล้ว
แต่แม่คุณเที่ยวบอกใครๆ ว่าคุณเป็นผู้สอบบัญชีนะ
แม่ผม... คุณชื่ออะไรเนี่ย
- ชื่อฉันเหรอ - ใช่ ชื่อคุณน่ะ
- ชื่อฉันเหรอ - ใช่ อนิ
- ฉันชื่อ... - อนิ อวัสถี
ชื่อจริงคืออนิตา อวัสถี
ส่วนผมชื่ออิกกา เตียคี
และนี่ก็ซอส
- ให้ช่วยไหม - ไปให้พ้นเลยไป
นายไม่คิดว่านายแวะมาผิดเวลาเหรอ
เธอไปแล้ว
แม่พูดถูก
เธอสวยและคล่องแคล่วปรู๊ดปร๊าดจริงๆ
- เหมะ - อนิ
ไง
- เป็นไงบ้าง - ก็ดี
- ทำไมวันนี้ไม่ไปวิทยาลัยล่ะ - ก็ตามนั้นแหละ
เรียนคอร์สสามปีจบในหกปี
ไม่เอาน่า เหมะ
เออๆ ฉันต้องพยายามมากขึ้น
- กินข้าวเช้าหรือยัง - กินแล้ว
- กินอะไรเหรอ - ข้าวพองกับของหวานน่ะ
อ๋อ
ไปกันเถอะ...
- จะไปไหนเนี่ย - จะไปซื้อเครื่องประดับ
เครื่องประดับเหรอ ทำไมถึงไม่บอกใครเลยล่ะ
เธอก็รู้ว่าแม่ฉันเป็นไง
ถ้าแม่รู้ว่าฉันพกเงินสี่แสนรูปี
แม่คงส่งคนมาทั้งบ้านแหงๆ
สี่แสนเหรอ
พกเงินสี่แสนรูปีเดินไปเดินมาแบบนี้ไม่ดีเลยนะ
เราต้องมีคนไปด้วย มานี่สิ
อย่าทำตัวเป็นแม่ฉันน่ะ ไปกันเถอะ
ฉันจะซื้อเครืองประดับและจะแต่งงานด้วย
แต่เธอจะแต่งงานไม่ได้ จนกว่าพี่ชายเธอจะได้แต่งงาน
เอ้า นี่
เธอพูดถูกเผง
พี่ชายฉันยินดีแต่งงานสุดๆ เลยนะ
แต่แม่ฉันปฏิเสธทุกคนที่มาขอ
พี่เธอไม่มีแฟนอยู่ที่ดูไบหรือไง
ถ้าเป็นเรื่องแฟนเนี่ย พี่ชายฉันอ่อนหัดมากเลยละ
และเธอก็รู้จักแม่ฉันดี
แม่จะไม่ทนการแต่งงานเพราะรักหรอก
สงสารพี่เธอจัง
เขาอยากแต่งงานจะแย่อยู่แล้ว
แต่แม่เธอดันหาเจ้าสาวให้เขาไม่ได้
นี่ จอดๆ
มาทำอะไรที่นี่ จะไปไหนกัน
หมอนี่มาจีบคุณ จะให้ผมสั่งสอนเขาไหม
อย่าพยายามทำตัวเป็นฮีโร่เลย นี่พี่ฉันเอง
- พี่แท้ๆ ด้วย - อ่อ...
- ไปกันเถอะ - มาเลย ฉันไปส่งเอง
ฉันดูเลิศสุดๆ ไปเลย
คุณต้องมีอะไรกับใครอยู่แน่ๆ เลย
ผมหมายถึง...
เกี่ยวกับคนรักหรือแฟนน่ะ...
ใส่ห่อให้ด้วยค่ะ
ถ้าฉันมีแฟนนะ ฉันไม่มาง่วนกับการซื้อเครื่องประดับหรอก
แล้วจะทำอะไรเหรอ
ฉันก็คงหนีตามแฟนฉันไปแล้วน่ะสิ
ถ้าทองลอกนะ
ฉันจะกลับมาขอเงินคืนนะ
พร้อมดอกเบี้ยด้วย
ว่าไงครับ
คุณมีอัญมณีหรือแหวนอะไร ที่สามารถทำให้คนใจเย็นลงได้ไหม
ไม่มีครับ
ถ้ามีช่วยบอกด้วยนะ
จอดตรงนี้ ไปกินปานิปูริกันเถอะ
จอดเลยๆๆ
- พี่คะ ขอปานิปูริครบคนด้วยค่ะ - ได้ครับ
นี่ครับ น้องสาว
น้องสาวเหรอ
ฉันดูเหมือนน้องสาวคุณหรือไง
ก็คุณเรียกผมว่าพี่ ผมก็เรียกคุณว่าน้องเพื่อให้เกียรติไงเล่า
ไปตายซะเถอะ
- ของเธอขอหวานๆ เลยนะ - ครับ
หวานๆ เหรอ
เพราะคุณรุ่มร้อนไงล่ะ
คุณควรลองกินแบบหวานๆ นะ
- ของเขาขอเปรี้ยวๆ นะคะ - ทำไม
เพราะคุณหวานมากไง
จริงเหรอ
- จัดมาเลยครับ - ครับ
นี่ ของฉันขอเผ็ดน้อยนะ
อันนี้เปรี้ยวนะ
นี่แกปล้นร้านเขามาเหรอเนี่ย
ลูกเก็บเงินไว้เท่าไหร่เนี่ย
- เอามาให้ฉันดูหน่อย - หนึ่งแสนรูปีค่ะ หนูเก็บเงินเพื่อนพ่อเลยนะ
เสื้อผ้าดีไซเนอร์ ผ้าคลุมไหล่นักออกแบบ กระเป๋านักออกแบบ...
พ่อยังไม่เคยเห็นอะไรเลยสักอย่าง
เธอซื้อของทั้งหมดนี้ ด้วยเงิน 300,000 รูปีได้ยังไงเนี่ย
ทั้งหมดนี้ 200,000 รูปีเองนะคะ
และอีก 100,000 หนูซื้อกำไลคู่นี้มา
กำไลคู่นี้ 100,000 เหรอ
และสร้อยคอ 200,000
แล้วกำไลมือกำไลเท้าพวกนั้น กับเครื่องประดับอื่นๆ ล่ะ
พวกนี้มันของปลอมเก๋ๆ ทั้งนั้นแหละค่ะ
- ของปลอมเหรอ - อะไรกัน
ฉันจะไปที่ร้านนะ ผ้าห่อศพใหม่น่าจะมาแล้ว
เอามาให้ฉันผืนนึงนะ
ดูสิว่าลูกสาวคุณทำอะไรลงไป
เสียเงินเปล่าๆ จริงๆ เลย
- เรามีปัญญาซื้อของจริงด้วยเหรอ - ให้ตายสิ
แต่เธอจะใส่เครื่องประดับพวกนี้ ในงานแต่งงานของเธอเหรอ
- ดูหล่อนสิ - เราก็บอกว่าเป็นของจริงไง
ใครจะไปตรวจสอบล่ะ
ไม่ได้นะ น้องสาว เราจะขายหน้าเอานะ
จะขายหน้าได้ไงคะ ป้า
ถ้าเราซื้อทอง พวกเขาก็เอาไปให้ลูกสาวพวกเขา
เพื่ออะไรล่ะคะ
แต่แบบนี้เราไม่ต้องกังวลเลย ว่าจะต้องเสียมันไป
- เงียบเลยนะ - มันคือธรรมเนียมของโลกนะ ที่รัก
แต่มันไม่ถูกต้องนะคะ ป้า รัฐบาลต่อต้านสินสอดนะ
หนูจะไม่มีวันแต่งงานกับคนที่ขอสินสอดเด็ดขาด
เธอพูดถูกเผง ใช่ไหมแม่
ก็แล้วแต่คนคิดแหละนะ
- แล้วเจอกันนะ น้องสาว ไปกันเถอะ - พี่คะ...
สักวันลูกฉันต้องทำให้ฉันหัวใจวายแน่
เอาอิเล็กโทรไลต์มาให้ฉันที
เราไม่มีอิเล็กโทรไลต์
อย่าอวดฉลาดนักเลย ไปเอามา
ฉันจะดื่มเอง แล้วค่อยทำให้พี่นะ
ฮัลโหล
ครับ สวัสดี
ผมกำลังรอให้คุณโทรมาพอดีเลย
ไม่
ไม่เลย
ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
คุณเข้าใจผิดแล้วละ
ไม่เลย
เธอไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
เราไม่รีบหรอกนะ ลองคิดดูอีกทีก็ได้
แต่...
โอเค ได้ครับ
สวัสดี
เกิดอะไรขึ้นคะ
สิงคโปร์ยกเลิกแล้ว
แต่พวกเขาบอกว่าชอบลูกนี่นา
และยินดีพาลูกไปสิงคโปร์ด้วย
ก็ใช่
แต่ศุกลาบอกพวกเขาว่าลูกสาวเราปากมาก
และหยาบคายมาก
และจะแต่งงาน เพราะอยากอยู่เมืองนอกอย่างเดียว
เยี่ยมเลย
ทีนี้ทุกคนก็รู้กันหมดแล้วสินะ
เลิกเล่นใหญ่เถอะน่า
- เดี๋ยวก็มีคนมาขออีก - แล้วมีคนมาขอเธออีกไหมล่ะ
นี่เธอจะตั้งแก๊งขึ้นคานกันแล้วสินะ
- หน้าไม่ลาย - "หน้าไม่อาย" ต่างหาก
ฉันไม่ได้โน้มน้าวลูกสาวพี่เลยนะ
เลิกโทษฉันได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะสั่งสอนพี่เลยคอยดู
นี่ พูดให้เมียพี่เข้าใจบ้างเหอะนะ
เธอก็อธิบายพี่สาวเธอเองได้นี่นา
- ฉันงั้นเหรอ - เดี๋ยวปั๊ดตบเลย
ยัยโง่เอ๊ย
นี่
น้าว่าแกคงไม่มีวันได้แต่งงาน และแม่แกก็จะไม่มีวันเลิกเหน็บแนมน้าแน่ๆ
น้าจะโมโหทำไมเนี่ย
เดี๋ยวหนูก็แต่งงานกับคนจากสิงคโปร์แล้ว
ตัดออกจากรายชื่อไปได้เลย
พวกเขาปฏิเสธแกแล้ว
อะไรนะ
ทำไมล่ะ
เพราะพวกเขารู้แรงจูงใจของแกน่ะสิ
ที่แกอยากไปอยู่เมืองนอกน่ะ
ลอนดอนงี้ อเมริกางี้
นี่คือนิสัยของคนเห็นแก่ตัวชัดๆ
ตอนนี้แกดังไปทั่วเมืองแล้วละ
ฉันว่าแกไม่มีทางไปได้ไกลเกินเดลีหรอก
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ถ้าหนูไม่ได้ไปอยู่เมืองนอก...
หนูจะสู้หน้าเพื่อนหนูได้ยังไง
หนูจะสู้หน้ารูปาลีกับมิตาลีได้ยังไง
น้าค่ะ ขอร้องละ ส่งหนูไปเมืองนอกทีนะ
พูดอะไรหน่อยสิ
ต้องเขาคนนี้แล้วละ
น้าพูดถึงเขาเหรอคะ
- เขาเนี่ยนะ - ใช่
น้าคะ เขาดูเหมือนคนใกล้จะรับบำนาญแล้วนะคะ
เขาแก่กว่าหนูเยอะมาก มันมีช่องว่างระหว่างวัยนะคะ
ช่องว่างอะไร
ช่องว่างใหญ่เลยละ
หนูเป็นนกอิสระ ส่วนเขาเหมือนหุ่นเชิด
หนูเหมือนแอปไลน์แต่เขาเหมือนโทรเลข
หนูเหมือนพาสตา เขาเหมือนข้าว
หนูคือดอกกุหลาบ แต่เขาคือหนาม น้าคะ อย่าให้หนูเจอความสยองเลย
จำเอาไว้อย่างนึงนะ
ผู้ชายไม่มีทางแก้ไขนิสัยเดิมๆ ได้หรอก
- แต่เขาเตี้ยกว่าหนูนะ - สำคัญตรงไหนล่ะ
- แต่เขาเป็นเพื่อนบ้านหนู - แล้วไง
การจีบเพื่อนบ้านผิดศีลธรรม
แต่งงานกับเพื่อนบ้านก็ยังดีกว่าขึ้นคานแล้วกัน
แกจะได้ไปดูไบนะ ฟังน้านะ
พ่อหนุ่มนั่นก็หาเจ้าสาวอยู่พอดี
ถ้าแกพลาดโอกาสนี้ แกจะไม่มีโอกาสแล้วนะ
ที่สำคัญที่สุดคือ
- เขาเป็นคนดี - คนดีเหรอ
น้าเคยเห็นแม่เขาไหม เธอกระหายค่าสินสอดจะตาย
แกนี่มีปัญหาไปหมดเลยนะ
พอแกแต่งงานกับเขา แกก็จะควบคุมความคิดแม่เขาได้เองแหละ
แต่เขาไม่มีอะไรพิเศษเลยสักอย่าง
แกจะหาความพิเศษต่อไปทั้งชีวิตก็ได้นะ
เดี๋ยวสิน้า
เดี๋ยวก่อน
หนูควรทำไงเหรอ
อ่อยเหยื่อสิ
แกสวย เซ็กซี่ และแกรู้ว่า จะต้องใช้ปากของแกยังไง
แถมแกยังมีความมั่นใจด้วย
เข้าใจไหม
ต้องให้น้าเขียนให้เลยรึเปล่าเนี่ย
เข้าใจแล้ว
หนูจะลองดู...
แต่ถ้ามีคนที่ดีกว่ามาสู่ขอ...
หนูก็จะทิ้งเขานะ...
และรีบเผ่นเลยละ
เธอจะเผ่นก็ได้ เผ่นแน่บได้เลย
บริการเสริมความงามของคุณน้า
ฮาคิม
จะไปไหนเหรอ
ก็น่าจะรู้นะว่าเราจะไปไหนกัน
เรากำลังจะไปดูตัวเจ้าสาวให้พี่ฉันที่มถุราไง
ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน
อีกไม่นานเราก็จะเตรียมจัดงานแต่งงานกัน
เร็วเข้า พี่ชาย สถานการณ์ดูตึงเครียดแล้ว
ลูก ไปนั่งหน้าสิ
ระวังนะ มาเลย
ไปกันเถอะ
แล้วยาของฉันล่ะ
แล้วยาของแม่ล่ะ
ฮาคิม
เหมะ
ฉันอยู่บ้านเองก็ได้นะพี่
ได้ เธออยู่บ้านแล้วกัน ยาของแม่สำคัญมาก
ป้าคะ
ไม่เป็นไรหรอก
ป้าไปกันเถอะ
เดี๋ยวหนูเอายาให้ยายเอง
งั้นก็ดีเลย ยาสีดำหลังอาหารกลางวันนะ
ส่วนยาสีเขียว...
ส่วนเม็ดสีเหลืองกับสีชมพู... จะให้กินตอนไหนก็ได้
พวกเราไปนะ
เข้าใจเนอะ โชคดีนะ
ไปแล้ว
ผู้ชายดีๆ และนกแก้วพูดมากไม่คอยท่า
แกมัวแต่กลัวเขาอยู่ได้
"ไม่ๆๆ..."
โดนตาอยู่คว้าไปกินแล้วไหมล่ะ
เลิกคิดเรื่องดูไบแล้วไปเอายาให้ยายกินเถอะ
น้ารู้อะไรไหม
- น้าโคตรชั่วเลย - เดี๋ยวปั๊ด!
ถ้าคุณมีอะไรอยากถามลาลีก็ถามได้เลยนะคะ
เท่าไหร่จ๊ะ
คะ
หมายถึงการศึกษาของหนูน่ะ
ฉันเรียนนิติศาสตร์อยู่ค่ะ
อ๋อ
เรียนเพื่อเป็นหมอสินะ
ไม่ใช่ค่ะ คุณป้า ฉันจะเป็นทนายความ
ฉันรู้น่ะ เรียนนิติศาสตร์เพื่อเป็นทนาย
แล้วถ้าจะเป็นหมอต้องเรียนอะไรนะ
จะเป็นหมอก็ต้องเรียนการตลาดไง
ตายแล้ว ฉันนี่โง่จริงๆ
เธอมีอารมณ์ขันดีนะ
เธอจะคุยกับลูกสาวเราก็ได้นะ
ไปคุยกันส่วนตัวก็ได้
ไม่ต้องอายหรอกจ้ะ
ยังไงเธอก็มาจากดูไบนี่นา
คุณก่อนเลยครับ
คุณก่อนเถอะค่ะ
ไม่ครับ คุณก่อนดีกว่า
ไม่ค่ะ คุณเป็นแขก เชิญคุณก่อนเลย
ไม่ครับ คุณเป็นผู้หญิง ต้องคุณก่อน
ได้ค่ะ
ผมอยากให้คุณเริ่มพูดก่อนต่างหาก
ฉันนึกว่าคุณหมายถึงอาหารซะอีก
กินให้เสร็จก่อนก็ได้ครับ
ค่ะ
- คุณชอบกินขนมหวานไหมครับ - ชอบค่ะ
- ชอบกินฟริตเตอร์ไหมครับ - ชอบค่ะ
- ชอบผมไหมครับ - อะไรนะ
แล้ว... คุณชอบฉันไหมล่ะคะ
อย่าคุยเรื่องชอบหรือไม่ชอบกันเลยครับ
คุณเป็นผู้หญิง และผมเป็นผู้ชาย
การแต่งงานต้องการแค่นี้เอง
จริงด้วย
จริงครับ
แม่ เห็นไหมว่าโซฟาบ้านเขาใหญ่แค่ไหน
เห็นไหมว่าทีวีของพวกเขาใหญ่แค่ไหน
แล้วแม่เห็นไหมว่าลูกสาวเขาตัวใหญ่แค่ไหน
เธอจะลดน้ำหนักน่ะ
แล้วถ้าไม่ลดล่ะ
ผู้หญิงมักจะอ้วนขึ้นหลังแต่งงานนะ
เงียบไปเลย อย่าทำเป็นรู้มากไปหมดน่ะ
พี่ พี่ต้องตัดสินใจนะ พี่เป็นคนที่จะต้องแต่งงาน
นายก็เห็นเธอแล้ว เธอออกจะเจ๋ง
- ใช่ไหม พ่อ - อะไรนะ
ใช่ เธอเจ๋งดี
เห็นไหมว่าพวกเขารวยแค่ไหน
เห็นไหมว่ากำไลของเธอวงใหญ่แค่ไหน
แล้วเห็นไหมว่าแขนเธอใหญ่แค่ไหน
เดี๋ยวเธอก็ลดน้ำหนักเองน่ะ
คิดดีๆ นะพี่ พี่เป็นคนที่จะต้องแต่งงานกับเธอ
นายก็เห็นเธอแล้วนี่นา เธอออกจะเจ๋ง
ใช่ไหมพ่อ
ใช่ๆ เธอเจ๋ง
เออ เจ๋ง
แม่อยากได้สินสอดเยอะๆ น่ะสิ
แต่เหตุผลที่พี่ตอบตกลงคืออะไรล่ะ
เลิกคุกคามซะที
เชื่อผมนะ
ผู้หญิงคนนั้นอย่างกับลูกช้าง
- ให้ตายสิ - นึกภาพเวลาพวกเขาอยู่ด้วยกันสิ
ผมรู้น่ะว่าพี่ไม่อยากแต่งงานกับเธอหรอก
แล้วทุกคนก็บังคับเขาอยู่ได้
ฉันพูดถูกไหมพี่
ถูกทุกอย่างเลย
- ออกมาหน่อยสิ ไอ้น้อง - ฉันเหรอ
- ว่าไง พี่ - เมื่อกี้พูดอะไรน่ะ
เรื่องความเต็มใจของฉัน...
พวกเขาบังคับพี่อยู่
ฉันรู้ว่าพี่ไม่อยากแต่งหรอก
แต่ฉันอยากแต่ง
ฉันอยากแต่งงานกับเธอ
ฉันอายุ 36 แล้วนะ
เพื่อนฉันแต่งงานมีลูกกันหมดแล้ว
- คือ... - ฟังฉันก่อน
นายคิดจะให้ฉันเป็นโสดอีกนานแค่ไหน
ฉันไม่อยากทำอะไรบ้างเลยหรือไง
ฉันไม่ได้มีตัวเลือกให้เลือกนะ
ในที่สุดก็มีคนยอมแต่งงานกับฉันแล้ว
แต่นายพยายามจะผลักไสเธอออกไป
ฉันได้ยินมาตลอด ว่ามีสาวๆ เข้าแถวรออยู่หน้าบ้าน
แต่ความจริงคือฉันกำลังจบเห่ต่างหาก
ฉันเป็นคนหรือเป็นควายกันแน่
ฉันมีประโยชน์แค่เอาไว้ไถนาเท่านั้นเอง
ไอ้บ้าเอ๊ย!
และเธอก็แค่อ้วน
ฉันพร้อมจะแต่งงานกับผู้หญิงที่อ้วน ตัน ผอมกะหร่อง เตี้ยม่อต้อได้หมดแหละ
ขอแค่เป็นผู้หญิงก็พอ
ไอ้คนชั่ว
ที่ฉันตีนายเนี่ย...
ไม่ใช่การตีจริงๆ หรอก...
แต่เป็นการแสดงความรู้สึกของฉันต่างหาก
แค่นั้นเอง
ไปกินขนมของนายเถอะ
จะโน้มน้าวใจผู้ชายคนนี้ยังไงดีนะ
หาเขาไม่เจอเลย เขาอยู่ไหนนะ
ฉันจะพูดว่าอะไรดีนะ และพูดยังไงดี
"ปุชปินเดอร์"
อย่าเลยนะ
ไม่สิ
ปุชปินเดอร์
- คุณ! - มาทำอะไรที่นี่ครับ
ฉันมาไว้พระน่ะ
แล้วของเซ่นไหว้ของคุณค่ะ
เราถวายด้วยกันก็ได้เนอะ
ยินดีด้วยนะคะ
ในที่สุดคุณก็หาแฟนได้แล้ว
ใช่
ในที่สุด
ได้ข่าวว่าเธออ้วน
ก็นิดหน่อย
ไม่นะ ได้ยินว่าอ้วนมากเลย
แต่เธอก็กำลังจะได้แต่งงานแล้วแหละเนอะ
ยังไงผมก็ชอบเธอนะ
คุณไม่ชอบเธอนี่นา
แต่คุณไม่มีทางเลือก
ฉันรู้นะว่าผู้ชาย อยากมีภรรยาผอมสวยกันทุกคนแหละ
ไม่มีใครอยากมีเมียอ้วนหรอก
ทำไมผู้หญิงน้ำหนักเกินพวกนี้ ถึงต้องเข้ายิมก่อนแต่งงานทุกคนล่ะ
ไม่เชื่อลองถามใครดูก็ได้ ไปกันเถอะ
บอกตรงๆ นะ...
เป็นฉันคงปฏิเสธไปแล้ว
ฉันหมายถึง...
คุณก็ปฏิเสธได้นะ
ทำไมล่ะ
จะให้ผมปฏิเสธตอนนี้ได้ยังไง
แล้วแต่คุณนะ
ฉันแค่พูดแบบนั้นเพื่อประโยชน์ของคุณ
ยังไงคุณก็เป็นเพื่อนบ้านและเป็นเพื่อนฉันน่ะ
ที่เหลือก็แล้วแต่คุณแหละ
เดี๋ยวนะ
ผมรู้ว่าผมเป็นเพื่อนบ้านคุณ
แต่...
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เมื่อไหร่
เหลือเชื่อ!
- เราไปซื้อของด้วยกัน กินขนมด้วยกัน... - ก็จริง
- ฉันป้อนยาให้ยายคุณ - ก็จริง
- ฉันให้บ้านคุณยืมรถ - ก็จริง
- และให้เวลากับคุณ - ก็จริง
คุณยังต้องการใบรับรองความเป็นเพื่อนอีกเหรอ
เราเป็นเพื่อนกันก็ได้
- ใช่ไหมล่ะ - ใช่เลย
งั้นก็เชื่อเพื่อนคุณและไปบอกแม่คุณนะ ว่าคุณไม่อยากแต่งงานกับเธอ
ปฏิเสธเธอเหรอ แล้วถ้าหลังจากนั้นผมหาใครไม่ได้ล่ะ
คุณนี่ขี้ขลาดชะมัด ดูฉันสิ
ฉันปฏิเสธไปตั้งสิบคนแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่เห็นจะกลัว
แล้วดูน้าฉันสิ
น้าปฏิเสธไปตั้ง 27 คน
การปฏิเสธมีแต่จะทำให้คุณน่ายกย่องมากขึ้น
เชื่อฉันสิ
แต่ผมไม่เห็นว่าน้าคุณ จะได้รับการยกย่องอะไรเลย
ช่างน้าฉันเถอะ ดูฉันเป็นตัวอย่างก็พอ
คุณสวยมากเลยนะ
คุณจะหาภรรยาที่ดีกว่านั้นได้แน่นอน
ยังไงคุณก็อยู่ที่ดูไบเชียวนะ
แล้วถ้าผมไม่ได้อยู่ที่ดูไบล่ะ
ไม่ว่าคุณจะมาจากที่ไหน...
แต่คุณก็คือเพชรแท้อยู่ดี
แม่ฉันพูดแบบนั้นน่ะ
เลิกพูดเรื่องนี้ดีกว่า
เชื่อฉันนะ แล้วไปปฏิเสธเธอซะ
- ผมจะลองดู - สัญญานะ
- ผมสัญญาไม่ได้... - ฉันจะโทรหาคุณนะ
โอเคไหม
แล้วเจอกันนะ
จะไม่มีดีเจหรอก
พวกเขาจะติดตั้งอุปกรณ์กันบนถนน
เช็ดพัดลมให้ดีๆ หน่อยนะ มันควรจะเงาวับเลย
ให้ผมเลียเลยไหม
- นางอยากให้เงาเลยวุ้ย - เงียบไปเลย
ปุชปินเดอร์ ทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ
มานี่สิ
นั่งสิ
แม่ครับ ผมไปคิดๆ ดู...
อะไร
คือการแต่งงานนี้...
ข่าวดีก็คือแกกำลังจะได้แต่งงานแล้ว
กินขนมซะสิ
กินเลย
อีกสี่วันก็จะแต่งงานแล้ว
(อนิ บากัลวาลี)
โทรศัพท์ใครดังเนี่ย
(อนิ บากัลวาลี)
อีตาบื้อไม่ยอมรับสายฉัน
ครีมนี่ดีนะ
ฉันจะทาตัวเองด้วย เดี๋ยวฉันรับสายให้
พี่ไม่ควรกินมันนะ
นี่โทรศัพท์เรื่องงาน ฉันต้องรับ
ปุชปินเดอร์
- แม่ - ปุชปินเดอร์
ปุชปินเดอร์
พี่ เอามะเขือเทศหนึ่งกิโล มันฝรั่งหนึ่งกิโล
- ให้ไวด้วยนะ - มีเรื่องอะไรเหรอ ไอ้น้อง
- พายุจะมาเหรอ - ขอลูกใหญ่ๆ นะ
เร็วๆ หน่อย
- มะเขือเทศเหรอ - ขอลูกแน่นๆ ด้วยนะ
- มันฝรั่งเหรอ - มะเขือเทศ
ใช่สินะ ให้ไวหน่อยๆ
- เขากำลังจะหมั้นน่ะ - อ๋อ
- ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน - ผมยุ่งน่ะ
ยุ่งเหรอ
อย่างนี้นี่เอง
- เขายุ่งอยู่ - ใช่
ยุ่งจนรับโทรศัพท์ฉันไม่ได้เลย
คุณคิดว่าคุณเป็นใครเหรอ
เร็วๆ หน่อยพี่
ฉันต้องเลือกลูกที่ดีที่สุดให้นาย ไม่งั้นแม่นายฆ่าฉันแน่
อ๋อ
ทำเมินเหรอ
นี่คุณเมินใส่ฉันเหรอ
- จะเอาผักให้ผมไหมเนี่ย - ได้เลย ไอ้น้อง
- ได้แล้ว 70 รูปี - ไม่ต้องทอน
คุณปุชปินเดอร์ เตียคีจากดูไบ
ฉันจะปล่อยคุณไปเพราะคุณเป็นเหมือนเพื่อนฉัน
ไม่งั้น...
ถ้านี่เป็นคนอื่นนะ ถ้าเป็นคนอื่นๆ
ฉันคงใช้มีดเล่มนี้แทงเขา และผ่าเครื่องในเขาแล้ว
คุณกำลังจะแต่งงานนี่เนอะ
ไม่มีใครห้ามคุณได้
คู่หมั้นคุณ เมียคุณ...
ขอให้เป็นสุขๆ เถิดย่ะ
ไอ้น้อง เศร้าสุดๆ เลยนะนั่น
เอาเงินคืนมา
นั่นมันเศร้าสุดๆ เลยนะนั่น
ฮาคิม เหมะ
เท่ไปเลยนะเรา
ขอพระเจ้าอวยพรนะ นั่งลงเถอะ
วันนี้เธอหล่อมากเลยนะเนี่ย
ยังอยู่ตรงนี้อยู่อีกเหรอ
ทำไมไม่ไปงานหมั้นล่ะ
ทุกคนสนุกกันมากเลยนะ
และสาวๆ ก็สนุกกันสุดเหวี่ยงเลยด้วย
เป็นเรื่องที่ดีนะ
ในที่สุดปุชปินเดอร์ก็ลงหลักปักฐานสักที
ห้ามเอ่ยชื่อเขาเด็ดขาด
หนูพยายามสุดๆ แล้วที่่จะเกลี้ยกล่อม ไอ้โง่ ไอ้งั่ง ไอ้ขี้ขลาด
ไอ้บื้อ ไอ้หลังเขา ไอ้บ้องตื้นนั่น แต่เขาก็ยังหมั้นอยู่ดี
ทั้งหมดเป็นความผิดของน้านั่นแหละ ก่อนหน้านี้หนูก็ยังดีๆ อยู่
แต่น้าพูดว่า "เขาเป็นคนดีนะ
แกเป็นคนสวยเซ็กซี่ ลองโน้มน้าวเขาดูสิ"
น้าก็พูดไปเพื่อประโยชน์ของแกนะ
น้าไม่รู้นี่นาว่าเขาจะไม่ตกหลุมรัก คนเซ็กซี่อย่างแก
แกควรละอายใจนะ
ไม่ใช่ความผิดน้าด้วย ถ้าฟ้าไม่ได้กำหนดมาให้แกอยู่ดูไบ
แต่ไม่ว่ายังไงนะ...
ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่จะโชคดีได้แต่งงาน
- น้าไม่ได้แต่ง และแกก็จะไม่ได้แต่ง - หนูจะได้แต่ง
พระเจ้าลืมสร้างคู่มาให้น้า แต่ไม่ลืมสร้างให้หนู
หนูไปลอนดอน อเมริกา ดูไบไม่ได้
หนูก็จะหาคนจากเนปาล ศรีลังกา ภูฏานนี่แหละ
แล้วถ้าเธอหาคนจากประเทศพวกนี้ไม่ได้นะ
ก็ลองยูกันดากับโซมาเลียดูแล้วกัน
น้าบ้า!
งูจ๋า
พี่สะใภ้
ส่าหรีราคาถูกมากนะ
แย่กว่าของที่พี่ใส่ตอนพี่แต่งงานซะอีก
ฉันก็ไม่ควรบ่นหรอกนะ แต่ขนมไม่อร่อยเลย
ไม่มีอะไรดีสักอย่าง
พี่สะใภ้ นี่มันดูราคาถูกมากเลยนะ
แย่กว่าของที่พี่ใส่ตอนพี่แต่งงานซะอีก
เป็นอะไรไป ลูก
แหวนนี่มันติดน่ะครับ
ติดได้ยังไง เราก็วัดขนาดให้พวกเขาแล้วนะ
- นิ้วผมชาไปหมดแล้วเนี่ย - รอเดี๋ยว
ไหน ขอดูหน่อยซิ
หักแล้ว
เศร้าจริงๆ
พี่สะใภ้
ฉันสงสัยในเจตนาของพวกเขานะ
พี่ควรคุยกับพวกเขาเรื่องสินสอดนะ
เกิดพวกเขาปฏิเสธขึ้นมา พี่จะไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนะ
ก็แค่แหวนหักน่ะ น้า
คนนี้ลุงแกเป็นคนหามาให้นะ
ก็บอกแล้วไง
ว่าให้แต่งกับหลานห่างๆ ของน้องสะใภ้ฉันก็สิ้นเรื่อง
ทีงี้ทำไมไม่พูดล่ะ
เชื่อฉันเถอะ แล้วไปคุยกับพวกเขาซะ
นี่ครับ แม่ ต่อว่าไปให้หนักเลย
ฮัลโหล ค่ะ สวัสดีค่ะ
ค่ะ อินดูพูดค่ะ
ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เตรียมงานแต่งงานเหรอคะ
ค่ะ เราเตรียมงานกันอยู่
ฉันมีอะไรจะถามหน่อยค่ะ
แหวนที่คุณส่งมาให้ปุชปินเดอร์ ปรากฏว่ามันหักน่ะค่ะ
ฉันคิดว่าญาติๆ ไม่น่าจะพอใจนะคะ
แล้วเรื่องสินสอดล่ะคะ
อะไรนะ
เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ
เราไม่ได้เอ่ยถึงเพราะคิดว่า
พวกคุณจะฉลาดมากพอ
ใครจะไปแต่งงานกับลูกสาวคุณ โดยไม่รับสินสอดกัน
ลูกคุณสวยก็ไม่สวย
ไม่เอาน่า
ถ้าคุณไม่อยากให้สินสอดเรา
แล้วจะมาอวดร่ำอวดรวยให้เราดูทำไม
ของปลอมทั้งหมดรึเปล่าน่ะ
ฟังนะ
ฉันจะพูดกับคุณตรงๆ นะ
ฉันต้องการเงินสด 2,500,000 รูปี และทองพอสมน้ำสมเนื้อ
ลูกชายฉันทำงานที่ดูไบนะ
อะไรนะ ฉันขอมากเกินไปเหรอ
- ได้ คุณเอาของถูกๆ พวกนี้กลับไปเลย - เดี๋ยวครับ
ลูกชายฉันไม่ได้ไม่มีใครอยากได้ซะหน่อย
- ผู้หญิงต่อแถวยาวไปถึงปากซอยแล้ว - ไหนแถวล่ะ
ใครบอกคุณว่าลูกฉันอายุ 36
เขาเพิ่งจะ 32 เอง
ดูลูกสาวคุณซะก่อนเถอะ
อ้วนซะขนาดนั้น
ให้เราเอาลูกช้างมาเลี้ยงซะยังดีกว่า
อย่างน้อยมันก็สร้างชื่อเสียงให้เราได้ แค่นี้นะ ลาก่อน
เอาไป ปิดซะ
ฉันบอกลามันแล้ว ยกเลิกงานแต่งงานแล้ว
ไม่ต้องเศร้านะ
ลูกไม่ได้ไม่มีใครขอ สาวๆ มาเข้าแถวรอไปถึงปากซอยแล้ว
แกจะยิ้มบ้าอะไรเนี่ย
เรื่องแถวผมไม่รู้นะ แต่ถ้าแม่หาให้ผมได้สักคนก็คงดี
ปุชปินเดอร์ จะไปไหนน่ะ
จะกลับบ้าน แล้วคุณล่ะ
จะกลับบ้านเหมือนกัน รอเดี๋ยวนะคะ เอาเงินไปเลยค่ะ
- ช่วยฉันหน่อย - ระวังนะ
ถ้าล้มลงไป หน้าสวยๆ จะช้ำเอานะ
ไม่ต้องห่วงหน้าฉันเลย
ทำไมหน้าคุณซีดขนาดนี้ล่ะ
ไม่ได้ซีด ผมแค่ซึมน่ะ
คุณยกโทษให้ผมแล้วเหรอ
ใช่ ฉันยกโทษให้แล้ว
คุณกำลังเจอเรื่องแย่ๆ อยู่ จะไปโกรธคุณอีกทำไมล่ะ
ผมเล่าอะไรให้ฟังได้ไหม
ผมยกเลิกงานแต่งงานแล้ว
คุณไม่ได้ยกเลิกซะหน่อย แม่คุณยกเลิกต่างหาก
- คุณรู้ได้ไงเนี่ย - คนเขารู้กันทั้งโภปาลแล้ว
แม่คุณป่าวประกาศบอกทุกคนเลย
งานแต่งงานของผมถูกยกเลิกแล้ว
คุณเสียใจหรอ
ไม่รู้สิ
ก็อาจจะใช่ แต่ก็อาจจะไม่ใช่
ดูเหมือนคุณจะเสียใจนะ
โชคไม่ดีที่หน้าผมเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
- ฉันแนะนำอะไรให้เอาไหม - เอาสิ
ทำไมไม่หาใครสักคนแต่งงานด้วยล่ะ
จะให้ไปหาจากตรงนั้นตรงนี้เหรอ
ผมไม่รู้จักใครเลยนอกจากคุณ
- คุณรู้จักฉันไง - ใช่ ผมรู้จักคุณ
- คุณรู้จักฉันใช่ไหม - ใช่ ผมรู้จักคุณ
คุณรู้จักฉันใช่ไหมล่ะ
ใช่ ผมรู้จักคุณ คุณกับผม...
คุณกับฉัน ไททานิก สาวกลัวฝน อลวนทุกวิวาห์ ฅนทะลุโลก
พูดแบบนี้ยังไม่เข้าใจอีก จอดตรงนี้เลย จอดเลย
คุณเหมาะที่อยู่ดูไบแล้วแหละ
(คุณกับผม เรา!)
ฮัลโหล
คุณว่ายังไงแล้วนะ เรื่องเราน่ะ
นั่นใครน่ะ
เจ้าเบื๊อกเอ๊ย!
(คุณกับผม เรา!)
อะไรเนี่ย ทำไมถึงตามฉันอยู่ได้
คุณไม่เหนื่อยบ้างหรือไง
เมื่อวันก่อนคุณพยายามจะพูดอะไรกันแน่
วันไหนล่ะ
วันที่คุณพูดถึง "เรา" น่ะ
อ๋อ วันนั้นเอง
ฉันคงอยากรู้ว่าคุณเคยดูหนังเรื่องนั้นรึเปล่าน่ะ
ไม่ๆๆ คุณพูดว่าผมรู้จักคุณ
- แล้วหลังจากนั้นคุณพูดอะไรนะ - ฉันบอกว่าคุณต้องเจอใครสักคนแน่นอน
ไม่ใช่นะ
อ๋อ!
ผมบอกว่าผมไม่รู้จักใครเลย
จากนั้นคุณก็เอามือวางบนขาผม
แล้วผมก็รู้สึกซาบซ่านไป... หลังจากนั้นคุณพูดอะไรนะ
อ๋อ...
ฉันพูดว่า...
คุณรู้จักฉัน
ใช่ ผมรู้จักคุณ
คุณรู้จักฉันใช่ไหม
ใช่ ผมรู้จักคุณ แต่ผมไม่เข้าใจ
ฉันอยากจะ...
- คุณว่าไงนะ - ฉันพยายามจะบอกว่า...
- อะไรนะ - ฉันพยายามจะบอก...
นี่แหละสิ่งที่หนุ่มสาวสมัยนี้ มาทำกันในสวนสาธารณะ
เข้าเรื่องเลยเถอะ และบอกมาว่าคุณคิดอะไรอยู่
รีบบอกผมมาสิ
- บอกฉันสิ - อะไรนะ
- ฉันไม่เข้าเกณฑ์ที่จะแต่งงานกับคุณเหรอ - อะไรนะ
ฉันหมายถึง...
ฉันชอบคุณน่ะ
แต่ฉันไม่รู้...
ว่าคุณชอบฉันหรือเปล่า
ชอบสิ ชอบๆ ผมชอบคุณ
ผมถึงได้ตามคุณไปนั่นมานี่อย่างกับหิ่งห้อยไง
แต่แม่คุณต้องไม่เห็นด้วยแน่เลย
และถ้าแม่คุณปฏิเสธ คุณก็คงปฏิเสธตาม
แม่คุณรู้ว่าเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
ฟังนะ ชีวิตนี้แม่ผมไม่มีทาง หาคนให้ผมแต่งงานด้วยได้หรอก
แทนที่จะแต่งงานกับใครสักคนเพื่อสินสอด
ผมอยากแต่งงานกับคุณมากกว่า
คุณเป็นผู้ใหญ่
คุณสวย
คุณชอบผม
ผมตกหลุมรักคุณตั้งแต่วันแรกแล้วละ
คุณตกหลุมรักแล้วเหรอ
ความรักไม่ได้ต้องการลำดับขั้นตอนสักหน่อย
มันเป็นเรื่องของหัวใจล้วนๆ
คุณมีใจให้ผม และผมมีใจให้คุณ
ใช่ไหมล่ะ
ใช่
งั้นสัญญากับฉันนะ ว่าคุณจะหาทางจัดการกับแม่คุณให้ได้
คนนี้ชื่อรูปมาตี
หล่อนไม่ค่อยสวยเท่าไหร่นะ
ลืมเรื่องความสวยบ้านๆ ไปเลย ดูความรวยก็พอ
พวกเขายินดีจ่ายสามล้านห้าแสนรูปีนะ
นี่มันอะไรกัน
เด็กคนนี้ชักจะกลิ้งมากเกินไปแล้วนะ
- เขาเรียกวิ่งจ็อกกิงจ้ะ จ็อกกิง - เลิกอวดฉลาดสักทีเถอะน่ะ
ทุกคนอวดว่าตัวเองมีความรู้แค่ไหน
เป็นอะไรไป น้องสาว
เชื่อไหม พี่สาว
เดี่ยวนี้ฉันควบคุมลูกสาวตัวเองไม่ได้แล้ว
- เลิกเช็ดสกูเตอร์สักทีเถอะ - ลองดูสิ
ไปตามหาในสวนสาธารณะที
หวังว่าหล่อนจะไม่วิ่งออกนอกประเทศไปเลยนะ
ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ
น้องสาว อย่าคิดมากน่ะ
เธอน่าจะควบคุมลูกสาวเธอไว้ให้ดีนะ
ให้อิสระมากไปไม่ดีหรอก
ดูอย่างลูกๆ ของฉันสิ...
พวกเขาไม่เคยทำอะไรโดยที่ฉันไม่อนุญาตเลย
- แม่ครับ ผมขอออกกำลังกายได้ไหม - ก็ออกไปสิ
เหมะ ไปปลุกปุชปินเดอร์ที
- นี่จะบ่ายแล้วนะ ไปเร็ว - ค่ะ แม่
แม่!
พี่!
นั่นอะไรน่ะ ลูก
วุ่นแน่!
ความเครียดทำให้เกิดกรดนะ
แกอยากไปอยู่เมืองนอก
และปุชปินเดอร์อยู่ที่ดูไบ
นั่นคือแผนของแกใช่ไหม
ไม่ละอายใจบ้างเลยหรือไง
แกลืมได้ยังไงว่าอิกกากับฮาคิม เป็นเหมือนน้องชายของแก
ปุชปินเดอร์ไม่ใช่พี่ชายหนูนี่นา
แบบนั้นไม่ทำให้เขาเป็นพี่ชายแกด้วยเหรอ
ไร้ยางอาย!
หนูไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่
น้าบอกว่าเขาเป็นทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ ดังนั้นหนูควรรีบจู่โจมเขา
จู่โจมเหรอ ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ
ฉันพูดว่า "เขาเป็นคนดี และเขาอยู่ที่ดูไบ
ลองคิดดูแล้วกัน"
แต่นี่เธอแต่งงานกับเขาแล้ว
หนูไม่กล้าเสี่ยงนี่นา
เขาเป็นลูกแหง่ และเขาอาจกลับคำพูดก็ได้
และหนูก็ไม่มีความอดทน ที่จะจีบเขาก่อนแล้วค่อยแต่งงานด้วย
หนูเลยคิดแผนนี้ขึ้นมา
อย่างนี้นี่เอง
แกคือ "ตัวเร่ง" ของเกมนี้นี่เอง
ฟังนะ
ยัยผู้หญิงน่าเวทนาคนนั้นพยายามอวดฉลาดอีกแล้ว
แล้วพี่จะให้ฉันทำยังไงเหรอ
พี่ดูถูกเหน็บแนมว่าฉันจะตั้งแก๊งขึ้นคาน
"ฉันเอาใจเธอเกินไป ฉันโน้มน้าวใจเธอ"
ฉันเลยเสนอไอเดียที่ให้เธอน่ะ
แต่ก็เพื่อประโยชน์ของทุกคนนะ
ไม่เห็นพี่กับพี่เขยจะดูเครียดเลย
ไม่มีอะไรผิดสักหน่อย
ไม่มีอะไรผิดเลย
เขาเป็นคนดี
เรื่องนั้นเราก็รู้ดี
นี่เธอก็แต่งงานกับเขาแล้ว
เรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้วน่ะ
มาคิดถึงขั้นตอนต่อไปกันดีกว่า
เดี๋ยวปั๊ดฟาดเลย
นี่ หลาน พวงมาลัยของแกมีดอกดาวเรืองไหม
แล้วดอกกุหลาบล่ะ
มีมะลิด้วยรึเปล่า
หยุดก่อนเถอะ ยาย
ทุกคนกำลังบึ้งตึงกันอยู่
อินดู
ดึกมากแล้วนะ
พูดอะไรหน่อยสิ
พี่สะใภ้
เราเสียสองล้านห้าแสนรูปีไปแล้วละ
เธอคงมีความสุขมากสินะ
เธอได้ลูกเขยดีๆ โดยไม่ต้องเสียเงินสักแดง
นี่ยังไม่พูดถึงเครื่องประดับปลอมนะ
พี่คะ ฉันยอมรับว่าเป็นความผิดของลูกสาวฉัน
ลูกสาวเธอทำลายแผนการ และความคาดหวังของฉันหมดสิ้น
ผมขอโทษนะ
ลูกชายฉันก็ไม่กล้าหาญเหมือนกันนั่นแหละ
ไม่ใช่ความผิดฉันนะถ้าเขาชอบนมข้นแข็ง
อินดู
เราต้องหาทางออกให้เรื่องนี้นะ
ใช่ค่ะ เราจะทำตามที่พี่บอกเลย
ลูกอาจจะไม่ซื่อสัตย์ได้
แต่แม่ทำไม่ได้
ในเมื่อพวกเขาสาบานกันต่อหน้าเทพเจ้าแล้ว
เราก็ต้องทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแน่นแฟ้น
พวกเขายอมรับการแต่งงานแล้ว
แน่ใจนะ
เลิศเลย น้า เป็นทางการแล้ว
ในที่สุด พี่ชายก็ทำสิ่งที่ถูกต้องสักที
ชื่อเสียงของเรายังคงอยู่ครับ ยาย!
ผมได้พี่สะใภ้สวยอีกต่างหาก
อวยพรให้หลานชายของยายหน่อยสิครับ
เราต้องให้พวกเขาแต่งงานกัน ก่อนที่ญาติๆ จะรู้เข้า
จัดการภายในอาทิตย์นี้เลย
เธอคงไม่มีปัญญาจัดงานแบบที่ฉันคาดหวัง
ดังนั้นเธอตัดสินใจเลย
แต่ฉันจะไม่ออกเงินแม้แต่รูปีเดียว จบ
เป็นความคิดที่ดีมากค่ะ
งั้นเรามาผูกดวงพวกเขากันดีไหม
ไม่ต้องแล้วละ
ฉันมาจากตระกูลที่ร่ำรวยนะ
- งั้น คุณผู้หญิง... - เรียกฉันว่าพี่สะใภ้เถอะ
ได้เลย ตอนนี้เราก็เป็น ทองแผ่นเดียวกันแล้วเนอะ
- พี่สาวคะ - เรียกฉันว่าพี่สะใภ้เถอะ
เลิกทำตัวเป็นทางการสักที
ยินดีด้วยนะครับ
โชคดีน่ะ พ่อหนุ่ม สวยมากเลย
(อนิตาแต่งงานกับปุชปินเดอร์)
ขอบใจนะ รูปาลี ขอบใจ
ฉันแต่งงานที่โภปาลนี่แหละ
เราจะไปอยู่ที่ดูไบด้วยกัน
เขาเป็นผู้สอบบัญชีน่ะ
สินสอดเหรอ เราไม่ได้จ่ายแม้แต่แดงเดียว
ฉันจะโพสต์ในอินเทอร์เน็ตนะ
ทันทีที่ไปถึงดูไบเลย
ดูไบ
จ้ะ
แค่นี้ก่อนนะ แล้วค่อยคุยกัน ต้องส่งตัวฉันแล้ว
โอเคจ้ะ รูปาลี
โอเค
บายนะ
นางอิจฉาจนควันออกหูเลย
- ภารกิจลุล่วงแล้วสินะ - ใช่แล้ว
ทีนี้ก็บีบน้ำตาหน่อยนะ
เดี๋ยวพวกเขยกับสะใภ้จะว่าเธอว่าไร้ยางอายได้
เล่นเพลงอะไรกันเนี่ย นี่เป็นการส่งตัวเจ้าสาวนะ
นี่ คุณ คุณให้ผมเล่นสองงานแต่ง ในราคางานเดียว
ผมไม่รู้หรอกว่าผมกำลังเล่นให้ใครอยู่
เจ้าบ่าวหรือเจ้าสาวกันแน่
เล่นเพลงเศร้าๆ แล้วกันนะ
เถอะน่า อย่าทำเสียเรื่องเลย
ไม่ต้องร้องไห้นะ ลูกรัก
ลูกควรไปอยู่บ้านสามีอย่างมีความสุขนะ
พ่อพูดถูกค่ะ
หนูแค่ร้องไห้เพราะน้าบอกให้ร้องน่ะ
พี่สะใภ้คะ ผู้หญิงที่ไม่ร้องไห้ตอนส่งตัว
จะมีแต่สร้างปัญหาให้เขยและสะใภ้นะ
รีบทำพิธีให้เสร็จเถอะแม่
พี่สะใภ้เดินทางมาตั้งใกล้ คงเหนื่อยแย่แล้ว
ฮัลโหล
ฮัลโหล น้าคะ
- ทำอะไรอยู่ - คิดว่าทำอะไรล่ะ
ก็นอนน่ะสิ
น้าหลับอยู่ แต่ดอกไม้พวกนี้ ทำให้หนูนอนไม่หลับเลย
- ทำไมล่ะ - หมายความว่าไงคะ
หนูแต่งงานกับเขาเพราะอยากไปดูไบ
แต่หนูทำแบบนี้โดยไม่รักไม่ได้ หนูทำไม่ได้ค่ะ น้า
อนิ...
หนูไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย
อนิ...
หลับตาแล้วนึกถึงตึกเบิร์จคาลิฟาเข้าไว้
แล้วแกจะมีอารมณ์เอง
น้า น้านี่ร้ายกาจจริงๆ
อนิ แค่นี้นะ
ยังไม่หลับอีกเหรอ ดึกมากแล้วนะ
(ถุงยางรสสตรอว์เบอร์รี วานิลลา)
อยากได้อะไรรึเปล่า
น้ำค่ะ
ข้าแต่พระเจ้า ถึงจะช้าไปหน่อย แต่มันใช่เลย
ผมอดทนจนได้ผลตอบแทน อย่างงดงาม เอ้ย หวานชื่น
ข้าแต่พระเจ้า ลูกเพิ่งทำพลาดไป วันจันทร์เดียวจากทั้งหมด 16 จันทร์
พระองค์ลงโทษลูกแบบนี้เลยเหรอ
โทษทีๆๆ ฉันเอาเครื่องทำความร้อนมาให้น่ะ
- ฉันเข้าไปได้ไหม - เข้ามาเลยๆ
ก็นั่นแหละนะ
ไหนๆ ฉันก็มาแล้ว ฉันติดเครื่องทำความร้อนให้เลยละกัน
จะว่าไปนะ พี่ชาย ห้องพี่ก็ไม่ได้หนาวสักเท่าไหร่นะ
ไม่นะ หนาวมากเลย
- เรียบร้อย - ฮาคิม...
ย้ายมาทางนี้หน่อย
- แบบนี้ได้ไหม - มาทางนี้อีกนิดนึง
- นี่เหรอ - ไม่ ใกล้เข้ามาอีก
- นี่เหรอ - ขยับมาใกล้อีก
- เอามาใกล้ๆ ฉัน - นี่...
หันทางนี้นิดนึง
ตรงมาที่ฉันเลย
- ไปเหอะ เดี๋ยวฉันทำเอง - ไม่ ฮาคิมทำได้
- นี่เหรอ - เอียงด้านนั้นนิดนึง
- ไปได้แล้ว - นี่เหรอ
- หันทางนั้นอีกนิด - นี่เหรอ
- อนิ... - อนิ
ในที่สุดวันนี้ไข่แดงของเธอก็จะโดนเจ๊าะแล้ว
ผ้าห่มนุ่มๆ และเตียงโรยกลีบกุหลาบ
สมัยนั้นนะ มีแต่พัดลมที่ไม่เคยใช้การได้
และเตียงที่ดังเอี๊ยดอ๊าด
อื้อหือ ยาย
- ไปกันเถอะ - ไม่มีใครชอบการขัดจังหวะหรอก...
ยายแก่กับคู่รักหนุ่มสาว
ไปกันเถอะ
หลานเอ๊ย
นุ่มนวลหน่อยนะ
ยัยหนู
รุนแรงหน่อยนะ
ยาย เลิกพูดจาปลุกใจเสือป่าได้แล้ว
- ไปกันเถอะๆ - พี่ อย่าลืมล็อกประตูนะ
ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลย
เป็นไปได้ยังไง ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
ผมมียาช่วยย่อยนะ ผมจะไปหยิบให้
กินยาซะ แล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้น
สมุนไพรล้วนๆ ไม่มีผลข้างเคียง ผมจะกินยานี้ทุกครั้งที่ท้องอืด
รู้สึกดีขึ้นไหม
ยายังลงไม่ถึงท้องเลย
ก็คุณตัวสูงนี่เนอะ
มันเลยใช้เวลา
มันจะไปถึงท้องๆ
ถึงยัง
- ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ - ผมไปด้วย
เร็วๆ แล้วกันนะ
หวัดดี
พี่สะใภ้
รีบแต่งตัวแล้วลงมาข้างล่างเร็ว
เพื่อนบ้านจะแวะมาทำพิธีที่เหลือแล้ว
ไง คุณแม่แนนซี่
ควบคุมลูกสาวหน่อยนะ กระโดดโลดเต้นอยู่นั่นแหละ
ได้ ฉันจะตามหาหล่อน
- ออกแบบได้สวยมาก - สวัสดีค่ะ คุณน้า
ทำไมนั่งเซแบบนี้ล่ะ ลูกสะใภ้
เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือไง
สวัสดีค่ะ พี่
ขอดูหน้าหน่อยนะ
โอ้โห สวยเช้งกระเด๊ะเลย
ขอดูหน้าบ้างสิ
เรื่องนั้นให้ผมทำเองเถอะ
ขอดูหน้าหน่อยซิ
ผมรีบนะ
ผ่านไปแล้วหนึ่งคืน แล้วนี่ผมจะเสียไปอีกหนึ่งวันเหรอเนี่ย
ทำไมถึงรีบร้อนจะดูหน้าเธอนักล่ะ
เธอก็เป็นเด็กแถวนี้นะ
สาวข้างบ้าน
เครื่องประดับสวยมากเลยนะ
- ต่างหู สร้อยคอ... - ขอดูบ้างสิ
ลูกปัดและกำไล
ต้องมีราคาครึ่งล้านแน่ๆ
นั่นสิ
ครึ่งล้านเหรอ
คุณพระ ตายแล้ว!
เครื่องประดับพวกนั้นของปลอมทั้งนั้นแหละ
อนิไปซื้อของพวกนี้กับเหมะ
ใช่ไหมเหมะ
ทำไมไม่ถามพวกเราล่ะ
ไม่ต้องเที่ยวพ่นพิษหรอกย่ะ เลิกวิจารณ์เรื่องเครื่องประดับได้แล้ว
แล้วดูลูกสะใภ้ของเราสิ เธอสวยพอๆ กับเพชรพลอยเลยนะ
ให้เธออยู่กับผมบ้างเถอะ
เวลาอันมีค่า
หยุดทำไมล่ะ บรรเลงกันสิ เอาเลย
ดีมาก อย่าหยุดนะ
แคร์บ้างไหม
เธอเป็นเมียผมนะ และทุกคนฉลองกันใหญ่
ยินดีด้วยครับ คุณน้า
- ดูสิ - เก็บไว้นะ
สวัสดี พี่สะใภ้
พี่โชคดีมากนะที่ได้ลูกสะใภ้คนนี้
- หล่อนมีอะไรพิเศษเหรอ - หล่อนจะนำโชคลาภมาให้บ้านคุณพี่
ปุชปินเดอร์ได้งานทันทีหลังจากแต่งงาน
เขาเป็นเจ้านายผมเอง
แต่ปุชปินเดอร์มีงานทำอยู่ที่ดูไบอยู่แล้วนะ
เขาโดนไล่ออกแล้ว เขาถึงมาหางานที่นี่ไงล่ะ
ทำไมเงียบเป็นเป่าสากอย่างนี้ล่ะ พูดอะไรหน่อยสิ
ผมว่าจะบอกแม่อยู่แล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสสักที
แกหาเวลาแต่งงานได้ แต่หาเวลาบอกเราเรื่องนี้ไม่ได้
ให้ตายสิ อยากรู้จริงๆ ว่าใครสาปแช่งครอบครัวเรา
เจอแต่ข่าวร้ายไม่เว้นแต่ละวัน
แกได้บอกเธอไหมว่าไม่ได้ทำงานที่ดูไบแล้ว
ยังครับ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
ตายแล้ว ถ้าแกบอกเธอก่อนแต่งงานนะ
เธอคงฝันสลายไปแล้วละ
แกทำลายความฝันของเธอ ที่อยากอยู่เมืองนอกพังยับเยิน
ผมไม่เข้าใจเลยครับ
รู้ไหมว่าทำไมเธอถึงปฏิเสธทุกคนที่มาขอ
เพื่อที่เธอจะได้อยู่เมืองนอกไง
- อินดู พอเถอะน่า - ทำไม
เขามีสิทธิ์รู้ว่าทำไม เธอถึงแต่งงานกับเขาตั้งแต่แรกนะ
- หยุดเถอะ - นี่ไม่ใช่ความรักเลย
เธอรักแต่การอยู่เมืองนอกเท่านั้นแหละ เธออยากไปอยู่ดูไบ
คุณไม่มีโอกาสบอก
- หรือคุณจงใจกันแน่ - จงใจงั้นเหรอ
จะดูไบหรืออินเดีย อย่างน้อยผมก็มีงานทำ
- แต่ปรากฏว่าคุณฉลาดแกมโกงนะเนี่ย - ฉันก็คิดงั้นเหมือนกันแหละ
ผมฉลาดแกมโกงเหรอ เรื่องทั้งหมดนี้ คุณโทษผมได้ยังไง
ผมไม่รู้นี่ว่าคุณมาอ่อยเหยื่อผม
แล้วกินเหยื่อทำไมล่ะ
- คุณไม่ได้ใสซื่อขนาดนั้นหรอก - พอดีว่าผมใสซื่อน่ะ
ไม่งั้นผมไม่หลงกลคุณหรอก
ผมทำให้แม่ต้องเสียใจเพราะการโกหกของคุณ
คุณเองก็ไม่ได้ใสซื่อเหมือนกันแหละ
แล้วเจตนาของคุณล่ะ
ตอนที่คุณเอาฉันมาแทนยัยอ้วนนั่น
- คุณควบคุมตัวเองไม่ได้เลย - เออ ผมควบคุมตัวเองไม่ได้
แต่ที่คุณแต่งงานกับผม คุณก็ไม่ได้คิดจะช่วยผมซะหน่อย
คุณจีบผมเพื่อไปดูไบ มันเป็นเพราะดูไบต่างหาก
ผมน่าจะรู้
ผมไม่น่าหลงเชื่อนักต้มตุ๋นเลย
ฉันไม่ใช่นักต้มตุ๋นนะ ฉันแค่ทะเยอทะยาน
ดูความทะเยอทะยานของเธอสิ
พยายามไปเมืองนอกด้วยตัวเองสิ
การแอบขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไป ไม่เรียกว่าการเดินทาง
ไม่สวย แถมยังไร้สมอง มีแต่เรื่องปวดหัว
คุณเองก็ไม่ได้สูงยาวเข่าดีหรอกย่ะ
ส่วนผสมของมะเขือยาวกับบีทรูทชัดๆ แถมยังชื่อปุชปินเดอร์
ทำใจยอมรับซะเถอะ
คุณก็รับฉันให้ได้สิ แล้วฉันจะรับคุณให้ได้
การแต่งงานนี้ทำชีวิตฉันพังจริงๆ
ชีวิตผมก็ไม่ใช่เตียง ที่โรยกลีบกุหลาบเหมือนกันนั่นแหละ
ปล่อยนะ
นี่ความทะเยอทะยานของคุณ
แผนการพังยับเยินหมดเลย
แล้วฉันจะบอกเพื่อนๆ ยังไงดี
ฉันจะโพสต์ในอินเทอร์เน็ตว่าอะไรดี
อุตส่าห์ยอมอยู่ดูไบ แทนลอนดอนและอเมริกาแล้ว
แต่กลับต้องมาติดแหง็กอยู่ข้างบ้านเนี่ย
- นี่จ้ะ - นี่ด้วย
- ไม่ครับ คุณน้า - ไม่ได้นะ ต้องกิน
เธอต้องกินนะ
- ไม่ครับ - ขอบใจนะ
พอได้แล้ว เลิกนำโชคร้ายมาให้ลูกเขยฉันสักที
ฉันทำจานนี้เพื่อเธอโดยเฉพาะเลยนะ
ลูก บอกลูกเขยสิ
เอาฟริตเตอร์อีกไหม ลูกเขย
วันนี้เว้นให้เขาสักวันเถอะ
ค่อยเอาใจเขาวันอื่นก็ได้
พ่อหนุ่ม ไปกับฉันหน่อยสิ
เอาชาไปให้ในห้องหน่อยนะ
ไปกันเถอะ
ทางนี้
พ่อหนุ่มคนนี้มีตุกติกที่น่าตื้นตันจริงๆ
หมายถึงบุคลิกใช่ไหมพี่
เอาเลย เชิญแนะนำฉันได้ตามสบายเลย
- ฉันจะไม่โกรธหรอก - จริงเหรอ
แม่ตื้นตันมาก แต่หนูอยากจะอ้วก
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะลูก
เขาเป็นผู้ชายที่เหมือนเพชรแท้นะ
เขาไม่ใช่เพชร เขาคือก้อนถ่าน
ลูกเขยเหมือนเพชรแท้ของแม่ โดนไล่ออกจากดูไบแล้ว
และเขาได้งานที่โภปาลแล้ว
อะไรนะ
โดนไล่ออกเหรอ
ใช่แล้ว น้า
หนูแต่งงานกับเขาเพื่อดูไบ แต่ตอนนี้ไม่มีหวังที่จะได้ไปดูไบแล้ว
แปลว่าเขาจะไม่ไปดูไบแล้วเหรอ
เขาโดนไล่ออกจากงานแล้ว จะไปได้ไงล่ะ
ดูไบ...
หนูเสียดูไบไปแล้ว
หนูเคยฝันถึงลอนดอน อเมริกา...
ชีวิตหนูพังหมดแล้ว
อนิ บางครั้งแผนการก็ต้องล้มเหลวบ้าง
เรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้วน่า
เลิกโวยวายเรื่องดูไบ และทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่เถอะ
น้าก็ควรจะเป็นผู้ใหญ่นะตอนที่พูดว่า
"ลองเสี่ยงโชคกับผู้ชายคนนี้สิ เขาจะพาแกไปดูไบนะ"
เลิกไร้เดียงสาได้แล้ว และฟังน้าให้ดี
น้าไม่ได้ช่วยแกมาตลอดหรือไง
แต่ตอนนี้แกแต่งงานแล้ว
- น้า... - พอแล้ว
ห้ามพูดแม้แต่คำเดียว ไม่งั้นจะฟาดให้
ฟังนะ ถ้าแกก่อปัญหาอะไรอีก
ฉันจะฆ่าตัวตายเลย
และถ้าหนูไม่ได้ไปดูไบ งั้นแม่ก็จะ...
- หุบปาก! - มันจะไม่ยอมเลิกบ้าจนกว่าฉันจะตาย
พี่
ใจเย็นๆ นะ
เอาชาเข้าไปข้างในได้แล้ว
เอาชาไปให้พวกเขา
พ่อหนุ่ม
ฉันดีใจที่ได้ลูกเขยอย่างนายนะ
แต่ฉันรู้ว่า...
แม่นายไม่ค่อยพอใจกับการแต่งงานของนาย
เธอคาดหวังไว้มาก
ฉันเลยมีเรื่องอยากจะขอน่ะ พ่อหนุ่ม อย่าเคืองกันเลยนะ
ช่วยรับนี่ไว้ด้วยเถอะ
(ปุชปินเดอร์ เตียคี ห้าแสนรูปีถ้วน)
นี่อะไรครับ คุณพ่อ
ฉันไม่ได้ร่ำรวย
เก็บเช็กนี้ไว้แล้วกันนะ
ฉันไม่กล้าเสนอเงินน้อยนิดแค่นี้ให้แม่นายจริงๆ
ฉันเลยเอาให้นายแทน
แม่ผมคาดหวังไว้สูงจริงๆ ครับ
แต่แม่คาดหวังที่ผม และผมจะทำให้สำเร็จเอง
สินสอดไม่เคยดีสำหรับใครหรอกครับ
แล้วถ้าคนมีการศึกษาอย่างเรา ไม่เปลี่ยนแปลงเรื่องนี้ ก็...
ใครจะเลิกธรรมเนียมแบบนี้ได้ล่ะครับ
คุณพ่อมอบลูกสาวที่รักให้เราแล้ว
ผมจะคาดหวังอะไรจากคุณพ่อได้อีก
- ผมรับไม่ได้หรอกครับ - รับไว้เถอะ
- ไม่ได้ครับ - เห็นแก่ฉันเถอะ
เห็นแก่ฉันเถอะนะ
ถ้าผมรับเช็กนี้ไว้ ผมก็จะเสียศักดิ์ศรี
ลูกสาวเราทำสิ่งที่ถูกต้องหนึ่งเรื่องในชีวิตเธอ
คือการแต่งงานกับนาย
พ่อคะ ชาค่ะ
เสิร์ฟให้ลูกเขยนะ
พ่อต้องไปรับแขกข้างล่างน่ะ
ขอตัวก่อนนะ
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
คุณคิดอย่างที่พูดจริงเหรอ
หรือแกล้งพูดไปงั้นเอง
ผมไม่ได้เหมือนคุณนะ
คุณเสแสร้งตลอดเวลา
ผมเป็นคนตรงไปตรงมามาก และไม่มีอะไรลึกลับซับซ้อนเหมือนคุณ
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
คุณจะตอบตามจริงไหม
คุณแต่งงานกับผมเพราะอยากไปดูไบจริงๆ เหรอ
คุณไม่เคยรักผมบ้างเลยเหรอ
- ยายคะ ชาค่ะ - อ้าว
พ่อแม่ของอนิส่งของดีมากๆ มาละ
ขนมอร่อยมากเลย
ใส่แล้วสวยดีนะ
ใช่แล้ว
- ใส่ขิงกับกระวานรึเปล่า - ใส่ค่ะ
เยี่ยมเลย
- สวยเนอะ ว่าไหม - ชาไหมคะ
สาวน้อย เธอชนะใจฉันไปเลยนะเนี่ย
ชาไหมคะ
ตอนที่เธอไป เธอดูเศร้านะ
แต่ตั้งแต่เธอกลับมา เธอดูมีความสุขมาก
ผมไปเปลี่ยนเสื้อผ้านะ
สาวน้อย ฉันยกโทษให้เธอทุกเรื่องเลยนะ
และฉันขออวยพรให้กับการแต่งงานนี้ด้วย
ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ
พี่
นี่ค่ะ
โอ้ ชา
ทำไมตะโกนเสียงดังจัง
มีจดหมายส่งมาหาพี่และผมลืมเอาให้เขาน่ะ
งั้นก็อ่านเลยสิ
ตอนแรกก็ไล่เขาออก แล้วตอนนี้มาส่งจดหมายหาเขาเหรอ
ครับ
เร็วๆ หน่อยสิ
มันเรื่องส่วนตัว ผมเอาไปให้พี่ดีกว่า
ไม่ส่วนตัวขนาดนั้นหรอก อ่านเลย
อ่านเลย ลูก
อ่านๆ ไปเถอะน่า
มันเป็นภาษาอังกฤษ
แกอ่านภาษาอังกฤษไม่ออกหรือไง
อ่านออกก็อ่านเลยสิ
ถึงคุณ... คุณปุชปินเดอร์ เตียคี
เรา... เรารู้สึก...
เป... เป็นเกีย... เป็นเกียรติอย่างยิ่ง
ที่จะแจ้งว่า... คุณได้รับตำแหน่ง...
เจ้าหน้าที่บัญ... บัญชี
ในสำ... สำนักงานใหญ่ ประ... ประเทศดูไบของ... ของ...
อ่านให้ดังๆ หน่อย
ของเราคือ
เรา... เราต้อง...
ขออะ อะ... อภัยเป... เป็น... อย่างสูง
หายใจหน่อยลูก กระแอมหน่อย
ขอโทษสำหรับความผิดพลาดในการจัดการ
ในช่วงท้ายของปีงบประมาณด้วย
และเขา... และเราจะตั้งตารอฟังข่าวจากคุณ
ด้วยความเคารพ เซอัลกัสมีม มูเจปเปลแมน
นั่งสิ
- จบหรือยัง - จบแล้วครับ
ขดหมายว่าไงบ้าง
- ผมไม่รู้ - อะไรนะ
- ผมไม่รู้ - จะเรียนหนังสือไปทำไมเนี่ย
แกน่าจะไปหางานทำแทนนะ
แกน่าจะหาเงินได้
มีใครแปลจดหมายฉบับนี้ออก และบอกฉันได้บ้างว่ามันเขียนว่าอะไร
เธออ่านได้ไหม ที่รัก อ่านเลย
แม่คะ
พวกเขาคืนตำแหน่งงานเก่าให้เขาแล้วค่ะ
และจะขึ้นเงินเดือนให้ด้วย
เจ๋งไปเลยสิ
ในที่สุดก็มีข่าวดีกับเขาสักที
มีอะไรเหรอครับพ่อ
มีข่าวดีถึงแกน่ะ
เจ้านายเก่าแกตามแกกลับดูไบแล้ว
พวกเขาจะขึ้นเงินเดือนให้ด้วย
เป็นเรื่องดีนะที่แกแต่งงานแล้ว
เตรียมบินกลับไปในสองสามวันได้เลย
ได้เวลาเริ่มหาเงินแล้ว
แต่แม่ครับ
แม่ ผม...
ผมไม่อยากรับงานนี้แล้ว
ว่าไงนะ
คิดให้ดีก่อนจะพูดออกมานะ
ผมได้งานที่นี่แล้ว
แล้วทำไมไม่ลาออกล่ะ
และคนที่นี่ก็ไม่ได้จ่ายแกหนัก เท่าเจ้านายที่ดูไบด้วย
ผมรู้ว่าเงินจะน้อยลง
แต่ผมจะได้อยู่กับทุกคนนะ
พยายามเข้าใจหน่อยนะ
ตอนนี้เงินเฟ้อทำลายทุกสถิติ
บ้านก็ยังต้องผ่อน
เด็กสามคนก็ยังเรียนไม่จบ
และอย่าให้ฉันสาธยายเรื่องค่าใช้จ่ายเชียว
ช่วยพูดกับเขาหน่อยสิ
ฉันไม่ได้ขอให้แกอยู่ที่นั่นชั่วชีวิตนะ
เจ็ดปีที่ผ่านมา ผมได้กลับบ้านสองครั้งเองนะ
ผมอยู่ที่นั่นไม่ได้หรอก
ผมคิดถึงทุกคน
และที่นั่นก็ไม่เหมาะกับผมด้วย
อ๋อเหรอ
อยู่ๆ ที่นั่นก็เกิดไม่เหมาะกับแกซะงั้น
ไอ้ลูกชาย ฉันว่าแกลืม ความรับผิดชอบของตัวเองไปนะ
ถ้าผมลืมความรับผิดชอบ ผมจะรับงานนี้ไหมล่ะ
ในเมื่อแม่ยืนกรานก็ไปกันเถอะค่ะ
แกไม่ได้รับเงินสินสอดเลยสักแดง
โชคไม่ดีที่เหมะหาคนที่เป็นผู้ใหญ่ไม่ได้
เมื่อเหมะแต่งงานแล้ว แกจะทำอะไรก็เชิญตามสบาย
ผมรับผิดชอบงานแต่งงานของเหมะด้วยงานนี้
ระหว่างอยู่ที่นี่ได้
พอเถอะค่ะ แม่ ให้เขาอยู่เถอะ
เจ็ดปีมานี้ หนูได้แต่ส่งราคีให้พี่ทางจดหมาย
จริงด้วย ลุงพิเชษอยู่ในมัสกัต
อีกสองปีผมจะตามเขากลับมา และไปทำงานแทนเขาเอง
อินดู ในเมื่อลูกได้งานที่นี่แล้วก็อย่ายืนกรานเลย
ก็ได้
แกอยู่ที่นี่ได้หนึ่งเดือน
จากนั้นแกต้องไป
จะให้ผมไปเฉยๆ ได้ยังไง
ผมไม่ไปหรอก
- แกต้องไป - ผมไม่ไป
- แกต้องไป - ผมไม่ไป...
กล้าดียังไงถึงเถียงแม่
ทำไมเธอถึงปวดหัวล่ะ
เหตุผลเดียวกับที่แม่ปวดหัวแหละค่ะ
บอกอะไรฉันหน่อยสิ
เธออยากไปดูไบเหรอ
ใช่ค่ะ
แต่เขาพูดชัดเจนเลยว่าไม่ไป
เขาจะไป
ถ้าเธออยากให้เขาไป
หนูเหรอคะ
แต่หนูอยากไปนะคะ
งั้นบอกฉันที เธอสองคน...
ทำสิ่งที่คู่รักทั่วไปทำกันหลังแต่งงานหรือยัง
ยังเลยค่ะแม่
งั้นก็อย่าทำนะ
ทำไมล่ะคะแม่
มันเป็นวิธีเดียวที่จะควบคุมเขาได้
ทำทุกอย่างที่เธออยากทำได้ ยกเว้นเรื่องนั้น
เมินใส่เขาจนนาทีสุดท้าย บอกเขาให้พาเธอไปดูไบก่อน
แล้วเขาจะเชื่อหนูเหรอคะ
ผู้หญิงสวยๆ ทำให้ผู้ชายทำได้ทุกอย่างแหละ
ต่อให้พวกหล่อนโง่ก็เถอะ
หนูว่าแผนของแม่ไม่น่าจะได้ผลนะคะ
หนูจะไปหลบเลี่ยงเขานานขนาดนั้นได้ยังไง
แค่ไม่กี่วันเอง เดี๋ยวเขาก็ทนไม่ไหวเองแหละ แล้วเธอก็ค่อยบอกเขา
ให้พาเธอไปดูไบ
ค่ะ
แม่สอนอะไรเธอน่ะ
แม่สอนอะไรเธอ
และสอนทำไม
เพื่อส่งผมไปดูไบเหรอ
แม่กลายเป็นคนเห็นแก่ตัวขนาดนี้เลยนะ
เปล่านะ ลูก ไม่ใช่อย่างที่แกคิด
- แกคงฟังผิดแล้วละ - ผมคิดผิดจริงๆ
ที่กลับมาที่นี่และแต่งงาน
ผมอยากอยู่ที่นี่เพื่อแม่
แล้วแม่ทำแบบนี้เหรอ
ถึงดินจะถล่ม ถึงฟ้าเป็นสีแดง
ถึงพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก และถึงออกซิเจนหมดโลก
- ผมก็จะไม่ไปดูไบ - ฟังนะ...
เงียบไปเลย
คุณกลายเป็นคนโลภและไร้ยางอายไปแล้ว
โลภเหรอ
ไร้ยางอายเหรอ ฉันทำตามที่แม่คุณบอกให้ทำนะ
ถ้าคุณว่านอนสอนง่ายขนาดนั้น คุณคงไม่มีวันแต่งงานกับผมหรอก
แต่คุณก้าวข้ามดูไบไม่ได้
ไร้ยางอาย หน้าด้าน
ฟังนะ ฉันจะเตือนคุณ
ระวังปากหน่อย
- คิดให้ดีก่อนจะพูดอะไร - ผมคิดมาดีมากแล้ว
ไม่งั้นไอ้แผนการแบบที่คุณทำอยู่น่ะ
คุณควรจะโดนตบหน้าไปแล้ว
ทำไมฉันถึงควรโดนตบหน้า
แม่คุณวางแผนนะ ทำไมไม่ตบแม่คุณล่ะ
ที่รัก...
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ - หนูก็ไม่รู้
- แม่รู้นี่ว่าเกิดอะไรขึ้น - เกิดอะไรขึ้นเหรอ
พวกเขามีปากเสียงกันนิดหน่อยน่ะ
เกิดอะไรขึ้น อนิ บอกพวกเราสิว่ามีเรื่องอะไร
ใจเย็นนะ ที่รัก อย่าตัดสินใจหุนหันพลันแล่น
พยายามเข้าใจหน่อยนะ
ป้าคะ หลานชายป้า กับพี่สะใภ้ป้าต่างหากที่ต้องเข้าใจ
- เดี๋ยวสิ ที่รัก - ลูกสะใภ้
เดี๋ยวก่อน ที่รัก
- ลูกสะใภ้ เดี๋ยวก่อน - ลูกสะใภ้
- อนิ ฟังฉันก่อน - ฟังนะ...
- ฟังพวกเราก่อน - นี่...
- พูดกับเธอหน่อยสิ - พี่สะใภ้
- ลูกสะใภ้ - ลูกสะใภ้
- มีอะไรเนี่ย - นี่ ฟังฉันก่อน
- เปิดประตู - บอกเธอหน่อยสิ
- เกิดอะไรขึ้น - หนูไม่อยากกลับไปบ้านนั้นอีกแล้ว
อธิบายให้เธอฟังหน่อยสิ
ไม่ฉลาดเลยนะที่ออกมาเพราะเรื่องนิดเดียว
ดูนี่สิคะ
หูหนูยังสั่นอยู่เลย
นี่เรื่องนิดเดียวเหรอ
บอกหลานป้าด้วยนะว่าอย่าเห็นหนูเป็นของตาย
พ่อหนูยังไม่เคยตบหน้าหนูเลย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทำไมเขาถึงตบหน้าเธอล่ะ
ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมรู้แค่ว่า
พวกเขาเถียงกันนิดหน่อย แล้วเขาก็ตบหน้าเธอ
แต่มันไม่ถูกต้องนะ
ไม่ถูกต้องอย่างมาก
พี่สะใภ้ พวกเราผิดเองแหละ
แต่ถ้าเธอกลับไป ทุกอย่างจะมีแต่แย่ลงนะ
หนูไม่สนหรอก
ฟังนะ อนิ
กลับเข้าบ้านกันเถอะ
เราจะคุยเรื่องนี้กันนะ แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง
หนูไม่อยากคุย หนูไม่อยากกลับไปบ้านหลังนั้นแล้ว
แต่ที่รัก มันจะมีแต่ทำให้ทั้งสองครอบครัว เสื่อมเสียชื่อเสียงนะ
หนูไม่สนหรอกค่ะ สำหรับหนูมันไม่ต่างกันหรอก
- หนูจะไม่กลับไป - ลูกพูดถูกแล้ว
ทำไมต้องแคร์ชื่อเสียงของคนอื่นด้วย
ควรแคร์คนที่ควรแคร์เท่านั้น
แต่ฟังพ่อให้ดีนะ
ลูกตัดสินใจแต่งงานกับเขาแล้ว
ลูกก็ต้องรับมือกับปัญหาแบบผู้ใหญ่ของลูก
อย่าคาดหวังความช่วยเหลือจากพวกเรา
หมายความว่า...
หนูกลับบ้านไม่ได้เหรอคะ
แต่...
ไม่ได้
- แต่... - คุณอยากออกไปเหรอ
ได้ค่ะ
หนูไม่กลับบ้านก็ได้
ไม่กลับที่นี่ ไม่ไปที่นั่น
ยัยเด็กโง่ ถ้าเธออยากทะเลาะกับเขา ก็เข้าไปในบ้านแล้วทะเลาะเลย
จะทะเลาะจากตรงนี้ได้ยังไง
เลิกดื้อแล้วกลับเข้าไปข้างในเถอะ
หนูไม่อยากทะเลาะกับใคร และไม่อยากกลับไปบ้านนั้นด้วย
ฟังนะ ที่รัก
ฉันพูดจากประสบการณ์ 80 ปีของฉัน
นี่เธอแค่ออกมาจากบ้าน
แต่เมื่อไหร่ที่เธอออกไปจากใจพวกเขาแล้ว จะไม่มีใครรับเธอกลับเข้าไปอีกเลย
เลิกดื้อแล้วกลับเข้าบ้านเถอะ
เจอกันอีกทีที่งานแต่งงานของเหมะนะ
เขาไปดูไบแล้ว
ไม่ได้บอกอะไรใครเลยสักคำ
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ก็เพราะเราไม่เคยเศร้าเท่านี้มาก่อนไงล่ะ
คิดว่าเขาจะทำยังไงเหรอครับ
ทั้งแม่และพี่สะใภ้ไม่พูดกับเขาเลย
เขาถึงได้ไปไงล่ะ
เขาไปไหนคะ
เขาไปดูไบแล้ว
ทีนี้เธอพอใจหรือยังล่ะ
- เขาไปได้ยังไง - เขาจะทำอะไรได้เหรอ
เธอทำให้เขามีเหตุผลที่จะอยู่ไหมล่ะ
น่าสงสารจริงๆ
เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจเธอ
แต่เธอไม่ยอมยกโทษให้เขา
- เหมะ... - หยุดเลย
ยอมรับความจริงซะเถอะ
เธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้
- คนเห็นแก่ตัวอย่างเธอ... - เหมะ
นี่ไม่ใช่ความผิดของอนิหรอก
ทั้งหมดเป็นความผิดของแม่เอง
แม่ผลักไสปุชปินเดอร์ไปจากครอบครัวนี้ เพราะเห็นแก่เงิน
แม่บอกลูกสะใภ้...
ว่าอย่าหลับนอนกับเขา...
จะได้กดดันเขาให้พาเธอไปดูไบได้
อินดู ทำไมคุณ...
ฉันทำทุกอย่างเพื่อเหมะนะ
ลูกจะได้ลงหลักปักฐานได้
เพื่อช่วยลูกสาวฉัน
ฉันเลยทำลายชีวิตลูกชายและลูกสะใภ้ตัวเอง
ฉันทำให้ทุกคนเสียใจ
โชติ ยกโทษให้ฉันด้วยนะ
พรุ่งนี้ฉันจะโทรหาพ่ออิกกาและบอกให้เขากลับมา
ฉันไม่ต้องการเงินแล้ว
ฉันทำผิดไปอย่างใหญ่หลวง
ยกโทษให้ฉันด้วยนะ
หลานฉันหนีไปแล้ว
- นี่ครับ - อะไรน่ะ
พี่ฝากไว้ให้พี่สะใภ้ครับ
ผมจะไปแล้วนะ อนิ
ความฝันผมไม่อาจเป็นจริงได้
แต่ผมจะทำให้ฝันของคุณเป็นจริง
ผมแนบตั๋วไปสิงคโปร์ไว้ในจดหมายฉบับนี้แล้ว
อย่าไปคนเดียวนะ
ผมขอโทษ ผมไม่น่าตบหน้าคุณเลย
ยกโทษให้ผมด้วยนะ ปุชปินเดอร์
คุณแต่งงานกับผมเพื่อไปดูไบจริงๆ เหรอ
คุณไม่เคยรักผมเลยเหรอ
ฉันไม่อยากไปลอนดอน อเมริกา หรือสิงคโปร์แล้ว
ฉันไม่อยากไปแม้แต่ดูไบ
ฉันแค่อยากให้คุณกลับมา ปุชปินเดอร์
ฉันต้องการคุณ
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว...
ลูก
ลูก ลูกกลับมาแล้ว
ลูกกลับมาแล้ว ลูกชาย
ผมคิดอยู่ที่สนามบินทั้งคืน
ว่าผมควรไปหรือไม่ควรไป
แต่ผมไปโดยไม่เจอแม่ก่อนไม่ได้
ทีนี้ผมก็ไปได้แล้วละ
ไม่นะ ลูก แกจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
- แกจะไม่ไปไหนทั้งนั้น - วางลงเถอะแม่
- แกจะไม่ไปไหนทั้งนั้น - หยุดเถอะครับ
แกจะอยู่ที่นี่แหละ
ทั้งหมดเป็นความผิดของแม่เอง
แม่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
แม่โลภมากจนทำลายชีวิต ลูกชายตัวเองและลูกสะใภ้
- แกจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นนะ - ถ้าผมไม่ไป แล้วเงินล่ะครับ
แกคือกำไรของชีวิตแม่อยู่แล้ว ลูกเอ๋ย
แม่ผิดไปแล้ว ยกโทษให้แม่นะ
แม่ผิดไปแล้วจริงๆ
อย่าทิ้งแม่ไปเลย
แม่ร้องไห้ทำไมเนี่ย
ปุชปินเดอร์กลับมาแล้ว
นี่ ปุชปินเดอร์กลับมาแล้ว
- หลาน! - พี่!
- ไปไหนมาเนี่ย - พี่
- ไปไหนมา - พี่ไปนอนที่ไหนมา
กินกล้วยให้หมดก่อน
พวกเราตามหาพี่ทั่วโภปาลกันทั้งคืนเลย
เงียบไปเลย
เลิกคุยกับแม่ได้แล้วละ ลูกชาย
ไปหาลูกสะใภ้เถอะ
เธอเครียดมากตั้งแต่ลูกไป
- ไปเลย ลูก - เดี๋ยวค่อยไปก็ได้ครับ
- ไปเลยสิ - เดี๋ยวค่อยไปก็ได้
ไปซะ!
พี่ ไม่ใช่ที่นี่
พี่สะใภ้ไปบ้านพ่อแม่เธอน่ะ
ไปได้แล้ว
ลูกเขย กลับมาแล้วเหรอ
เธอทำถูกแล้วละ
- ผมตรงมาจากสนามบินเลยครับ - อ้อ
บริษัทส่งตั๋วชั้นธุรกิจมาให้ผม
และผมก็นั่งอยู่ในห้องพักชั้นธุรกิจ...
คิดว่าผมควรไปหรือไม่ควรไป... แล้วผมก็เริ่มคิดถึงคุณพ่อ
- เธอตัดสินใจถูกแล้ว - อนิอยู่ไหนครับ
เดี๋ยวตามให้จ้ะ โชติ
ยาย วางวิทยุเลย พี่กลับมาแล้ว
- อะไรนะ เขากลับมาแล้ว! - ใช่ เขากลับมาแล้ว
เขาอยู่ที่บ้านพ่อแม่พี่สะใภ้ เดี๋ยวก็กลับมา
หลานฉันกลับมาแล้ว
ทำไมยังหน้าบึ้งอยู่อีกละ ได้เวลามีความสุขแล้วนะ
- ทำไมคะ - ปุชปินเดอร์กลับมาแล้ว
- อะไรนะคะ - ใช่ นี่ไง กระเป๋าใบเบ้อเริ่ม
- ลูกเขย นั่งก่อนนะ - กินมื้อเช้าก่อนนะ
ไม่ครับ ขอบคุณ ผมอยากเจออนิ
- อนิอยู่ไหนครับ - อนิเพิ่งกลับไปบ้านเธอ
- นั่งก่อนนะ - บ้านผมเหรอ
- ไปเอาอาหารเช้ามา - ได้ๆ
- ลูกเขย - เขาไปหาเธอที่บ้านเธอน่ะ
- จริงเหรอคะ - ก็จริงน่ะสิ
แม่คะ เขาอยู่ไหน
เมื่อกี้เขามาที่นี่
แต่พอแม่บอกว่าแกกลับไปแล้ว เขาก็วิ่งออกไปทางประตูหลังเพื่อไปหาแก
ผมไม่เห็นอนิเลยครับ
- ยังไม่เจอกันอีกเหรอ - ยังครับ
เธอเพิ่งไปบ้านเธอเพื่อไปหาแกนะ
เข้าใจแล้วครับ
เดี๋ยวนะ
โชติ เอาอาหารเช้ามาหน่อย
- ไม่ค่ะ หนูไม่อยากกิน - อนิ
เขาอยู่ไหนคะแม่
เขาเพิ่งไปบ้านเธอเพื่อไปหาเธอน่ะ
อนิ
- ลูกเขย - อนิมารึเปล่าครับ
- นั่งสิ - ได้ค่ะ หนูจะไปดู
พี่สะใภ้ เลิกวิ่งวนเป็นวงกลมได้แล้ว
รอตรงนี้นะ ฉันจะพาเขามาเอง
ลูกเขย เธอไปทางประตูหลังน่ะ
- ประตูหลังเหรอ - รอที่นี่แหละ ฉันจะไปตามเธอมาเอง
พี่สองคนเล่นอะไรกันเนี่ย
แต่ผมทำให้ง่ายขึ้นแล้ว
ผมให้พี่สะใภ้รอที่บ้าน ไปได้แล้ว
- นายทำถูกแล้ว - ดูเธอสิ
หลานเขยรอตั้งนานแล้วนะ
แล้วเธอมารออยู่ตรงนี้เหรอ
รีบไปเลย ไปกันได้แล้ว
แต่เขาควรจะมาที่นี่นะ
ก็เขานั่งอยู่ที่นั่นนะ
หลบไป
ปุชปินเดอร์
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะมีประตูสองบานแท้ๆ
ปิดประตูบานนั้นก่อนเลย
- ปุชปินเดอร์ ทำไมนั่งคนเดียวล่ะ - ก็บอกแล้ว...
อะไรเนี่ย
ลูก!
นี่กางเกงในใครเนี่ย
แม่ถักมาตั้งสี่ปีแล้วนะ
ลูก!
พ่อหนุ่ม อนิ... ฟังก่อน...
- อนิ - นี่ไม่ใช่เวลามาเถียงกันนะ
- เป็นอะไรไป - แย่แล้ว
เจ็บไหม ลูก ระวังหน่อยสิ
ฟังก่อน
เอางี้นะ ไปทางประตูหน้ากันดีกว่า
- ใช้ประตูบานนี้กัน - ไปกันเลย
หลานกลับมาแล้ว
เร็วเข้า
ปุชปินเดอร์
ทำไมคุณถึงกลับมา... ในเมื่อคุณทิ้งฉันไปแล้ว
ผมเป็นคนอ่อนไหวน่ะ
ยังแต่งงานไม่สมบูรณ์แบบ ผมจะไปได้ยังไง
ผมเจอพี่กับพี่สะใภ้แล้ว
- พวกเขาอยู่ไหน - อยู่ไหน
- พวกเขาอยู่ไหน - เงียบก่อน
- พวกเขาอยู่ไหน - อยู่นั่นไง
เจอหลานชายหรือยัง
เจอแล้วค่ะ ยาย เราเจอเขา...
อะไรคะ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล