Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರೇ!
ಉಪ್ಪು ಕಪ್ಪುರಂಬು
ಮಹಿಳೆಯರೇ ಮತ್ತು ಮಹನೀಯರೇ!
ಅಪರಿಚಿತರೇ!
ಇಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆ ಹೇಳಲಿರುವೆ.
ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಿ.
ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿ ಇತ್ತು.
ಚಲಮಾವಾರಿಪಲ್ಲಿ
ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿ.
ಮೆಲ್ದುಲಪೇಟ ಗ್ರಾಮ
ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು.
ಬಾಗೂರಮ್ಮಗಿರಿ ಗ್ರಾಮ
ಬಹಳಷ್ಟು ಹಳ್ಳಿಗಳಿವೆ,
ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಹಳ್ಳಿ ಇದೆ.
ಸ್ವಾಗತ ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ
ಅದು ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ.
ಹೆಸರು ಕೇಳಿ "ಇದೇನು ಬಿಡು, ಚಿಕ್ಕ ಹಳ್ಳಿ" ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಇತಿಹಾಸ ಇದೆ.
ಹಲವಾರು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ, ರಾಜರು, ಯುದ್ಧ ಎಂಬಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ,
ಚೈತ್ರಗಿರಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು.
ಚೈತ್ರಗಿರಿ
ಅದನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಮೀಸೆಯ ರಾಜನ ಹೆಸರು ಜಯಸುರ ಮಹಾರಾಯ.
ಆದರೆ, ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಸತತ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಳೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ
ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಬರ ಬಂದಿತು.
ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರವಿರಲಿಲ್ಲ, ಕುಡಿಯಲು ನೀರಿರಲಿಲ್ಲ,
ಮತ್ತು ಚೈತ್ರಗಿರಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅನೇಕ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
ಈ ಕಷ್ಟಕರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ,
ಆಗ ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ಬೋಳು ತಲೆಯ ಪುರೋಹಿತರು ಬಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.
"ದೇಶವು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಬೇಡಿ..."
ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಅದು ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್.
ಬೋಳು ತಲೆಯ ಪುರೋಹಿತರು,
"ಭೂಮಿ ನಮಗಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತೆ. ನಾವು ತಿರುಗಿ ಏನು ನೀಡಿದ್ದೇವೆ?" ಎಂದರು.
ರಾಜನು, "ನಾನು ನನ್ನ ರತ್ನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೇ ಕೊಡುವೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಪುರೋಹಿತರು "ಭೂಮಿಗೆ ಸಿಂಹಾಸನ ಬೇಕಿಲ್ಲ" ಎಂದರು.
"ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಭೂಮಿಯಿಂದಾಗಿ."
"ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಸತ್ತವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗ್ರಾಮದ ಉತ್ತರ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಬೇಕು" ಎಂದರು.
ರಾಜ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳು ಒಪ್ಪಿ ಸತ್ತವರನ್ನು ಹೂಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.
ಜನರು ಈ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದಂತೆ, ಮಳೆ ಬಂದಿತು, ನದಿಗಳು ತುಂಬಿದವು, ಬೆಳೆಗಳು ಬೆಳೆದವು.
ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ತಿಂದರು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವು ಮತ್ತೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಯಿತು.
ಆದರೆ ನಂತರ, ಕೆಲವು ಜನರು ಬಂಡಾಯವೆದ್ದು ಹೂಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಅದರ ಪರಿಣಾಮವೋ ಏನೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಆದರೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ನಿಂತಿತು.
ಪುರೋಹಿತರು ಬಂದು, "ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆನಲ್ಲಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಪಾಲಿಸಿದರು.
ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ,
ಅಂದರೆ, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಗಳ ಸಮಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ...
ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಜನರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
...ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು.
ಆ ದೂರದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವು ಜನರು
ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ತೆಲುಗು ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ಸ್ವಾಗತ ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ
ಇದು ನಮ್ಮ ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳು...
ಶ್ರೀ ಪೆದ್ದಿ ಚಂದ್ರಯ್ಯ
...ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ.
ಹೇಗೆ ವಿಭಿನ್ನ?
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸತ್ತರೂ,
ಅವರ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ತುಂಬಾ ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ,
ಹಳ್ಳಿಯ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಜನರು ಸತ್ತಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ
ಹೆಸರು, ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ದಿನಾಂಕ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವೇನೆಂದರೆ,
ಉಳಿದ ವಿವರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಸತ್ತನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ಕೆತ್ತುತ್ತಾರೆ.
ಅತಿಯಾದ ಕೂದಲು ಉದುರುವಿಕೆಯಿಂದ ಆಘಾತವಾಗಿ ಮರಣ.
ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳಲಾ? ಇಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂಡ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಅದು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತು.
- ನಮಸ್ಕಾರ, ಸ್ವಾಮಿ! - ಹೋಗೋಣ.
ತುಂಬಾ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ, ಅಯ್ಯ.
- ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ, ಅಯ್ಯ? - ನಮಸ್ಕಾರ.
- ನಿಲ್ಲಿಸು. - ಏನಾಯಿತು?
ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಕಾಳಜಿಯೂ ಇಲ್ಲ!
- ಹೇ, ಸೀನು. ಕೆಳಗಿಳಿ. - ಸರಿ, ಅಣ್ಣ.
ಏಯ್, ಅಕ್ಕ. ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ?
ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿ, ಸರಿ. ಜಾಗ ಬಿಡು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವೆ, ಜಾಗ ಬಿಡು.
ನಡಿ.
ಇಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ಹಿಡಿ.
ಇಗೋ.
ಜಾಗ ಬಿಡು.
ಹೇ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ಜಾಣ ನೋಡಿದೆಯಾ?
- ಮಧುಬಾಬು, ನೀನು ತುಂಬಾ ಜಾಣ. - ಇನ್ನೇನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ?
ಅವರು ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವರಿಂದ ಹೇಳಿಸಿದೆ.
ದರಿದ್ರ ಕುಡುಕ. ಬನ್ರೋ.
ಇವರು ಶ್ರೀ ಸುಬ್ಬರಾಜು.
ಈ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖಂಡರು. ಇಂದು ನಿಧನರಾದರು.
ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಅವರ ಸಾವಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ ಹೊರಟಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸುಬ್ಬರಾಜು ಅವರು,
ಇಂದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಹಳ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರ ಮಹಾನತೆಯನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಪದಗಳೇ ಸಾಲದು.
ಅವರು ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮ ಮತ್ತು ಜನರಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು...
ಆ ದಟ್ಟ ಪೊದೆಗಳಿಂದ ಒಂದು ಹಾವು ಹರಿದುಬಂದಿತು.
ಅವರು 1932ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು,
ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಮಾನವಕುಲದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು.
ಏನು?
ಕುಡಿ, ಕುಡಿ, ನಿಮ್ಮಜ್ಜಿ.
ಇದರಲ್ಲಿ ಏನು ಬೆರೆಸಿದ್ದೀಯ?
ಸಾರಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವ ಪುಡಿ, ಕಡಲೆ ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಸುಣ್ಣ ಬೆರೆಸಿದೆ. ಕುಡಿ.
- ರುಚಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಕುಡಿ. - ಏನು...
ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ತುಂಬಾ ನಯವಾಗಿದೆ.
ಏಯ್, ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ.
ಹೂಂ, ಜಾಗ್ರತೆ ಎತ್ತಿ. ಹಾಂ, ಬನ್ನಿ.
ದೇವರೇ!
ದೇವರೇ, ಇದೇನಿದು?
ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾ?
ಆಮೇಲೆ ಅಳುವಿರಂತೆ. ಬನ್ನಿ, ಅಮ್ಮ.
ಅವರು ಹೇಗೆ ಸತ್ತರು ಅಂತ ಹೇಳಿ. ನಾನದನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕೆತ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನೀನೇ ಹೇಳು.
ವಾರಸುದಾರರೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿದ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿಂದು ಸತ್ತುಹೋದರು.
ಪದ್ಮಮ್ಮ! ಉಪ್ಪಿಟ್ಟಾ?
ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಅಂದರೆ, "ಉ"ನಾ, "ವು"ನಾ?
ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು, ಮೂರ್ಖ.
ಹಾಗೆ ಯಾಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಜನರು ನಾನೇ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಕಂದ.
- ನೀನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ವಾ? - ಇಲ್ಲ.
ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಏನಾಯಿತು ಅಂತ ಹೇಳು.
ಆಮೇಲೆ ಬದಲಾಯಿಸಲೂ ಆಗಲ್ಲ, ಕಂದ.
ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ, ಅವರು ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿದ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿಂದರು...
ಮತ್ತೆ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಅಂತೀಯಲ್ಲಾ?
ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಏನಾಯಿತು ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳು, ಕಂದ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು.
ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಮಲಗಲು ಹೋದರು ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಸತ್ತುಹೋದರು.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ನಕ್ಷತ್ರ ಏನಾದರೂ ಕೆತ್ತಲಾ?
ಇರೇ!
ಮೂರ್ಖ!
ಇರು! ಇರು, ಕಂದ!
ಅವರು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕೆತ್ತು.
ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಧಿ, ಸ್ವಾಮಿ.
ನನ್ನ ಸಮಾಧಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಹೊಳೆಯಬೇಕು.
- ಅರ್ಥವಾಯಿತಾ? - ಸರಿ, ಸ್ವಾಮಿ.
ಈಗ ಇವಳು ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆನಾ?
ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನಂತೆ ಅಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ.
ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಇನ್ನು ನರಕ!
- ಅದನ್ನು ತನ್ನಿ! - ಚಿನ್ನ ಇಲ್ಲದೇನಾ?
ಎತ್ತಿ. ಸುಬ್ಬರಾಜು ಅವರು ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು. ಕಾಯಲು ಆಗಲ್ಲ.
- ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾ? ಎತ್ತು. - ಎತ್ತಿ.
ಎತ್ತಿ. ಎತ್ತಿ.
ಏಯ್, ಜಾಗ್ರತೆ. ಲುಂಗಿ ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ.
- ಒಳಗೆ ಚಡ್ಡಿ ಕೂಡ ಹಾಕಿಲ್ಲ. - ಜಾಗ್ರತೆ!
ಅಯ್ಯೋ!
ಯಾರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ!
ಏನು? ಅವರು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜಾಗ್ರತೆ.
ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಎತ್ತು.
ಇರಿ, ಇರಿ, ಇರಿ!
ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
- ಎಳೆಯಿರಿ. - ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿಯಿರಿ.
ಏಯ್, ಚಿನ್ನನನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ.
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ!
ಮೇಲೆತ್ತಿ!
ಚಿನ್ನ!
ಇದೇನಿದು, ಚಿನ್ನ? ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರಬೇಕು, ಅಲ್ವಾ?
ನನಗೆ ಧೂಳೆಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ, ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದೆ. ಬಾ.
- ಚಿನ್ನ ಎಲ್ಲಿ? - ಏಯ್, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ?
- ನೀನಿದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. - ಸಾಯುವುದು ಸುಲಭ.
ಹೂಳುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತು?
ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದರು.
ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ!
ದೇವರೇ! ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಯಾಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಿರಿ?
ಏನು ಮಾಡಿದಿರಿ, ನೋಡಿ.
ಅದಕ್ಕೇ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಅವರವರೇ ಮಾಡಬೇಕು.
ಹಗ್ಗ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಮೂರ್ಖರು.
ಛೇ.
ಸೋಮು, ನೀನು ಎರಡು ಅಡಿ ಮುಂದೆ ಬಾ.
ನೀನು ಎರಡು ಅಡಿ ಹಿಂದೆ ಹೋಗು.
- ಮತ್ತೆ ನಾನು? - ನೀನಲ್ಲೇ ಇರು.
ಹೂಂ. ಮೇಲೆತ್ತಿ.
ಎಳೆಯಿರಿ.
ಇದು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಭಾರವಾಗಿದೆ?
ಬಹುಶಃ ತುಂಬಾ ತಿಂದು ಸತ್ತನೇನೋ.
ಇರಲಿ, ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಣ.
ಹಾರ ಮರೆತೇಹೋಗಿದ್ದೆ.
ದೇವರೇ, ಇವನು ರಾತ್ರಿ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡದಿರಲಿ.
ಇಷ್ಟೇಕೆ ಭಾರ ಇದ್ದಾನೆ?
ಎಲ್ಲರೂ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದಿರಾ?
- ಸುಬ್ಬರಾಜು ಅವರು... - ಅಮರರಾಗಲಿ!
ನಾನು ಬರುವ ತನಕ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲರೂ ಮೂರ್ಖರಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಎಂದಿನಂತೆ, ನಾನೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾಯಿತು.
- ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಾಕು. - ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ. ನನ್ನನ್ನು ನಂಬು.
ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಗೊತ್ತಾ?
ಪೆಟ್ಟಿಗೆನಾ? ಶವವನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ ಹಾಗೇನೇ.
ಏಯ್, ಸ್ವಲ್ಪ ಚಟ್ನಿ ಬೇಕಾ?
- ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಕು, ಅಮ್ಮ. - ಖಾಲಿ ಆಯಿತು.
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು,
ದೇಹವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದವಾಗಿ ಸುತ್ತಿ
ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತದೆಯಂತೆ.
ಏನೂ ತೊಂದರೆ ಇರಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಂದರೋ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಏಯ್, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೇಕಾ?
ನನಗೆ ಬೇಡ ಬಿಡಮ್ಮ.
ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಡು. ನೀನು ಗೋರಿ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು.
ಗೋರಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡೋದು ಏನಿದೆ?
ಅದನ್ನು ಮದ್ರಾಸಿನಿಂದ ತರಿಸಿದರು.
ಜಾರುವಷ್ಟು ನಯವಾಗಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?
ಜಾರೋ ಕಲ್ಲಾ... ಕಲ್ಲು ಹೇಗೋ ಜಾರುತ್ತೆ?
ಅಷ್ಟು ಜಾರುತ್ತೆ ಅಂದರೆ, ದಿನಾ ಹೋಗಿ ಜಾರೋಬಂಡಿ ಆಡು.
ನನಗದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.
ನಿನ್ನ ಆಸಕ್ತಿ ಬಿಡು.
ತುಂಬಾ ದೂರ ಏನಿಲ್ಲ. ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ, ಅಲ್ವಾ?
ಸ್ಮಶಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದೆವು.
ಸಾಕು! ಎಷ್ಟು ಕೆಮ್ಮುವೆ?
ಸಾಕು. ಹೋಗಿ ತಿನ್ನು, ಹೋಗು.
ಹೋಗುವೆ, ಹೋಗುವೆ. ಇವತ್ತು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ನೆನ್ನೆ ರಕ್ತ ನಿಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಮಗನೇ, ನನಗೊಂದು ಆಸೆ ಇದೆ.
ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ನನ್ನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೂತುಹಾಕು, ಸರಿನಾ?
ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.
ಸುಂದರವಾದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ.
ನನಗೆ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕು.
ಸಾಕು ಮಾಡು! ಇದೆಂತಹ ಮಾತು?
ಏನು, ಮಗ? ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೋವಾ? ಅಥವಾ ನಿನಗೆ ಭಯನಾ?
ಮಗನೇ, ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಾವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ?
ಇದು ನಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗ. ಇದು ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು.
ನೋಡು, ಈ ಭಾವನೆಗಳು, ದುಃಖ, ಭಯ, ನೋವು, ಇವೆಲ್ಲವೂ
ಈ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಸರಿ, ನಮಗದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಬೇಕು?
- ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು. - ಏಯ್. ಏನು? ನಾಲಗೆ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಇರಲಿ.
ನಾನು ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮ. ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು...
ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕೆಮ್ಮಬೇಡ.
- ಸರಿ, ಕೆಮ್ಮಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ನೆನಪಿಡು. - ಏನು?
ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ,
ಒಂದು ಮರ ಹುಡುಕು, ಸುಂದರವಾದ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ಮರ.
ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮಲಗಬೇಕು.
- ಸರಿ, ಅಲ್ಲೇ ಇರು. - ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ.
- ನಮಸ್ಕಾರ, ಅಯ್ಯ. - ನಮಸ್ಕಾರ, ಅಯ್ಯ.
ಯಾರೂ ಯಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಹೊಸ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕಾರ
ಬಾ.
ನೋಡು. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು. ಪೋಸ್ ಕೊಡು. ಅಷ್ಟೇ.
ತಗೊಳ್ಳಿ.
ನಿಲ್ಲಬೇಕಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಕೂರಿ.
ಮಸ್ತ್, ಅಣ್ಣ.
ಏಯ್, ಇಲ್ಲಿ ಬಾ.
ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆನಾ?
ಇಲ್ಲ, ಎರಡೇ ನಿಮಿಷ.
ಸಮಯ ತಗೊಂಡು...
ನರಸಯ್ಯ ಅವರೇ...
ಸುಮ್ಮನಿರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಮೌನವಾಗಿರಿ. ನಿಶ್ಶಬ್ದ. ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಸಾಕು.
ನಮ್ಮ ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರದಲ್ಲಿ,
ನಾವು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ವಂಶಪಾರಂಪರಿಕವಾಗಿ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
- ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ... - ಸಾಕು!
- ...ಸಂಪತ್ತು ಅಥವಾ ಜನಪ್ರಿಯತೆ... - ನಿಲ್ಲಿಸು!
...ಇವುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಜನರು ಕುರ್ಚಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು
- ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. - ನಿಲ್ಲಿಸು.
ಆಮೇಲೆ ರಾಜಕೀಯ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.
ಅದಕ್ಕೇ ನಾವು ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಶುರು ಮಾಡಿದೆವು.
ಮತ್ತು ಈಗ, ಅದೇ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕನಾಗಿ,
ನಮ್ಮ ಸುಬ್ಬರಾಜು ಅವರ ಏಕೈಕ ಮಗಳಾದ ಕುಮಾರಿ ಅಪೂರ್ವ,
ನೂತನ ಗ್ರಾಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಈಗ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕಾರ ಸಮಾರಂಭದ ಸಮಯ.
ಅಮ್ಮ, ಕೈ ಮೇಲೆತ್ತಿ ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಹೇಳು.
ಧ್ವಜದ ಕಂಬದಂತೆ ಅಲ್ಲಮ್ಮ. ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕೈ ಹಿಡಿ.
ಆಣೆ ಮಾಡುವಂತೆ.
- ಅಂದರೆ ನಾನು... - ಅಂದರೆ ನಾನು...
ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಬೇಕಮ್ಮ!
ಅಪೂರ್ವ, ಅಂದರೆ ನಾನು...
- ...ವಂಶಪಾರಂಪರಿಕವಾಗಿ ಪಡೆದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು... - ವಂಶ ಏನು?
...ತಂದೆಯಿಂದ ವಂಶಪಾರಂಪರಿಕವಾಗಿ ಪಡೆದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು...
- ...ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. - ...ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
- ನಾನು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. - ನಾನು ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಏನು? ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ? ಎಂತಹ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಲಿದ್ದೀರಿ?
ಚಂಡಮಾರುತ ತರುತ್ತೀರಾ?
ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಮಾದ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಓಡಿಹೋಗೋಣ.
ಅದು "ಪ್ರಮಾದ" ಅಲ್ಲಮ್ಮ. "ಪ್ರಮಾಣ."
ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
- ನಾನು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ. - ನಾನು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
- ನಾನು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತೇನೆ... - ನಾನು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತೇನೆ...
- ...ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತವನ್ನು... - ...ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತವನ್ನು...
- ...ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ನೀಡುವೆ. - ...ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ನೀಡುವೆ.
ತಗೋ, ಅಮ್ಮ.
ಇವೆಲ್ಲಾ ಈಗ ನಿನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಇವನ್ನು ತಗೋ.
ಹೂಂ, ಹಿಡಿ. ಹಾಂ.
ನೋಡು, ಆ ಮೂರು ಜನ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು.
ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದ್ದರೂ ನೀನು ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಬಹುದು.
ಅವರು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾದವರು ಮತ್ತು ಜಾಣರು. ಸರಿನಾ, ಅಮ್ಮ? ನಾನು ಹೊರಡುವೆನಮ್ಮ.
- ಕೇಳು. - ಅಣ್ಣ.
ನಿನ್ನೆಯವರೆಗೆ, ಅವಳ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ತಲೆ ಬಾಗಬೇಕಿತ್ತು.
ಈಗ ನಾವು ಈ ಪೆದ್ದಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಆ ಮುದುಕ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಸಹ ತಿರುಗಿ ಹೇಳಲು ಬರಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ.
ಇವಳು ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆನಾ?
ಬರುವ ಶನಿವಾರ ಅವಳ ಮೊದಲ ಗ್ರಾಮಸಭೆ.
ನಾವು ಅವಳಿಗೆ ಏನೇನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬೇಕು.
ಅವಳು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗಬೇಕು.
ಹುಳಿ, ಹುಳಿಯನ್ನು ಹಿಂಡಿ, ಹಿಂಡಿ, ಹಿಂಡಿ, ಹಿಂಡಿ, ಹಿಂಡಿ
ರುಚಿಯಾದ ಸಾರು ಮಾಡಿದೆ ಮಾಡಿದೆ, ಮಾಡಿದೆ, ಮಾಡಿದೆ, ಮಾಡಿದೆ
ನಮಸ್ಕಾರ, ವೀರಯ್ಯ ಅವರೇ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಮನೆಯ ಸುಧಾ ನೆನಪಿದ್ದಾಳಾ?
ಗುಂಡುಗುಂಡಾಗಿ ಇದ್ದಳಲ್ಲಾ? ಅವಳ ಜೊತೆ ಸರಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನೀವು ಮತ್ತವಳ ಅಮ್ಮ...
ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ?
ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ, ಅವಳು ಇವನಿಗೆ ಸೋದರಿ ಸಮಾನ ಅಂತ?
ನೀವು ಬದುಕಿರಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಏನು ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತೆ?
ಚೇಪೆ, ಚೇಪೆ, ಕಚ್ಚು, ಕಚ್ಚು, ಕಚ್ಚು, ಕಚ್ಚು
ಅಯ್ಯೋ, ಛೇ, ಬಂಗಾರರಾಜು ಅವರೇ. ನೀವು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದಿರಿ?
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕುಡಿದಿರಬೇಕು, ಅಲ್ವಾ?
ಯಾಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನಂತೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಬಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡೋದೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವೆ, ಗೊತ್ತಾಯಿತಾ?
ಹನ್ನೆರಡೂವರೆ ಆಯಿತು. ಹೋಗಿ, ಊಟ ಮಾಡುವೆ.
ದಿವಂಗತ ಶ್ರೀ ರಮಣ
ದಿವಂಗತ ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಜಾತಾ
ಏನು, ರಮಣ ಅವರೇ?
ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿ ನೀವು ಮಾತ್ರ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀರಾ?
ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡುವೆ, ಹೇಳಿ, ಇದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಂತಲೇ ಮಾಡಿದ್ದು ತಾನೇ?
ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ಮರ.
- ಏಯ್, ಬೇಗ ಬಾ. - ಏಯ್, ಏಯ್!
- ನಿಮಗೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! - ಬೇಗ ಬಾ.
ನಮಸ್ಕಾರ, ಅಮ್ಮಾ.
ದೇವರೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಈಗಾಗಲೇ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಬಾರೇ.
ಹೋಗೋಣ. ಹೋಗೋಣ.
ಛೇ.
ಇರು, ಇರು.
ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು.
ನೀವು ಬನ್ನಿ.
ಅದನ್ನು ನಮಗೇ ಕೊಡಿ, ಅಮ್ಮ.
ಅವಳು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು.
- ನನಗೆ ಕೊಡು. - ಅದು ನಿಜ.
ಕೊಡು... ನನಗೆ ಕೊಡೆ ಕೊಡು!
- ಕೊಡೆ ನನಗೆ ಕೊಡು! - ದೇವರೇ, ಜಗಳ ನಿಲ್ಲಿಸಿ!
ನಿನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿವೆ. ತೊಂದರೆ ಏನು?
ಅಪ್ಪ?
ಅದು...
ನನಗೆ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಆಗಲು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ.
ಭಯ ಯಾಕೆ ನಿನಗೆ?
ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುವೆ.
ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಏನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ
ತುಂಬಾ ಗೌರವ ಗಳಿಸೋ ಉದ್ಯೋಗ ಇದೆ ಎಂದರೆ,
ಅದು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಆಗೋದು.
ಹಾಗಲ್ಲ.
- ನನಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ... - ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಕಳೆದ 100 ವರ್ಷಗಳಿಂದ, ಅದೇ ಜೀವನ,
ಅದೇ ಜನರು.
ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನೀನು ಹೊಸದೇನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ದೇವರೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆತೆ?
ಕೊಡೆಯನ್ನು ಸರಿಮಾಡಲು ಯಾವುದಾದರೂ ದುರಸ್ತಿಯವನನ್ನು ಹುಡುಕು.
ಮೊದಲು ನಿನ್ನನ್ನು ಸರಿಮಾಡಬೇಕು!
- ನಾನೂ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! - ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು!
ನಮಸ್ಕಾರ...
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.
"ರಚ್ಚಬಂಡ" ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ.
ನಿಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,
ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ,
ನನಗೆ ಹೇಳಬಹುದು.
ನೀನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದೊಡನೆ...
ಎಲ್ಲರೂ ಪೆಚ್ಚುಮೋರೆ ಹಾಕಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಹಾಗಾಯಿತೆಂದರೆ, ಮುಂದಿನ ವಾರ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಡು. ಅಷ್ಟೇ!
ಅಯ್ಯೋ!
ಅಪ್ಪು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ಭೀಮಯ್ಯ
ಬೇಕಂತಲೇ ಅವನ ಹುಡುಗರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ...
ಅಪ್ಪ!
- ಅಮ್ಮ! - ಧೈರ್ಯವಾಗಿರು ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು.
ಅಯ್ಯೋ! ಹಾಂ!
ಏನು...
ಏನು ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ?
ಟೊಮೆಟೊಗೆ ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಮ್ಮಾವರೇ.
ಕೆಜಿಗೆ ಮೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೂಡ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ದಯವಿಟ್ಟು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ.
ಈ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ, ಹಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯವಹಾರಗಳು, ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ
ಎಂದೂ ನೇರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಬೇಡ.
ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ದೇಶದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ...
ಹೇಗಾದರೂ ಸೇರಿಸಿಬಿಡು.
ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗಿರೋದು ಇರಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ.
- ಬೇಕಾ? - ಇಲ್ಲ.
ಇರಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ, ನಮ್ಮ ಟೊಮೆಟೊಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ?
ನಮ್ಮ ಟೊಮೆಟೊ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೇ ತಾನೇ ರಫ್ತು ಮಾಡೋದು?
ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ,
ಟೊಮೆಟೊ ಸಾರು, ಟೊಮೆಟೊ ಚಟ್ನಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂರುತ್ತಾರಾ?
ಹೇಳು!
ಹೇಳು.
ಪರಿಹಾರ ಏನು ಅಂತ ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.
- ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವವರೆಗೆ ... - ಇರಾಕಾ? ಈಗಷ್ಟೇ ಇರಾನ್ ಅಂದಿರಿ.
ಇರಾಕೇ ತಾನೇ ಇರಾನ್ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರೋದು?
ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಲಿ ಅಂತ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ!
ಎಲ್ಲರೂ, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿ!
- ಇರಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ! - ಅಮರವಾಗಲಿ!
"ನಿಲ್ಲಲಿ" ಅಂತ ಹೇಳಿ.
- ಇರಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ... - ನಿಲ್ಲಲಿ!
ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಅವಳಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ.
ಮಳೆನೀರು ನಿಲ್ಲೋದರಿಂದ, ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೀಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಿವೆ,
ಹೊಸ ರೋಗಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಪರಿಹಾರ?
ಆಮೇಲೆ ರೋಗಗಳು, ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಶಬ್ದ ಮಾಡಬೇಡಿ.
ಅವರು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ!
ಆಗ ನೀನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಬೇಕು.
ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ಓದಿದೆ.
ಅವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ, ಆ ದ್ರವದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಹನಿ
ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಸೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಇಡುತ್ತೆ.
ಆ ದ್ರವ್ಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ,
ಬೇರೆಯವರು ಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ತರೋಣ!
ಅವಳು ತುಂಬಾ ಜಾಣೆ!
ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾಳಂತೆ.
- ಹೌದಾ? - ಹಾಂ.
ನನಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ತಾ, ನಾನೂ ಕಲಿಯುವೆ.
- ಏಯ್. - ಹೇಳಿ, ಸ್ವಾಮಿ.
ಮಧುಬಾಬುಗಿಂತ ಕಷ್ಟದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು.
ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಅವಳಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಆಗಬೇಕು.
ಆಗ ನಾನು ವೇದಿಕೆಗೆ ಹೋಗುವೆ.
ಕೇಳಿ, ಭೀಮಯ್ಯನ ಜನ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ.
ಅವಳನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತೀರೋ,
ಅವರಿಗೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ನಮ್ಮ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಉಚಿತ ಪ್ರವೇಶ ಕೊಡುವೆ.
ಬನ್ನಿ, ಶುರು ಮಾಡಿ.
ಅಣ್ಣ, ನೀವು ಮಾತು ತಪ್ಪಬೇಡಿ, ನಾನು ಕೇಳುವೆ, ಸರಿನಾ? ಕೇಳಿ...
ತಗೊಳ್ಳಿ.
ಇನ್ನೇನಾದರೂ?
ಅಷ್ಟೇನಾ?
ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಕೇಳಿ.
ಏನು, ನಿನಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆಯಾ?
ಏನು, ಚಿನ್ನ, ಅಗೆಯುವ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಹರಿತ ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಕೇಳಬೇಕಾ?
ಕೇಳಿ, ಇದು ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಇಡೀ ಗ್ರಾಮದ ಸಮಸ್ಯೆ.
ನಿನ್ನೆ, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ, ನನಗೆ ಏನೋ ಹೊಳೆಯಿತು.
ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕೇ ಜಾಗಗಳು ಉಳಿದಿರೋದು.
ಅಂದರೆ, ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಶವಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೂಳಲು ಜಾಗ ಇರೋದು.
ಅದೇ ಸಮಸ್ಯೆ.
ಆದರೆ, ಅಪ್ಪ,
ಯಾರಾದರೂ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ?
ಅದು ನಿನ್ನ ಕರ್ಮ!
ಅಪ್ಪ!
ನನ್ನ 60 ವರ್ಷದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮನೇ, ಅಲ್ವಾ?
ಆಗ ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.
ನಿನ್ನ ತಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗಿ "ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ" ಎಂದರೆ?
ಹಲ್ಲು ಬಿಡುವುದಲ್ಲ! ಉತ್ತರ ಹೇಳಿ.
ಸರಿ, ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕೊಡಿ.
ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವೆ.
ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕು?
ಎರಡು ದಿನ. ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏನು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ?
ನೀನು ಹೆಂಗಸು!
ಅದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೀಯಾ?
ಇದು ಹೊಸ ರವಿಕೆ! ಹರಿದುಹಾಕುವೆಯೇನೋ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.
ನಿಲ್ಲು! ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸೋದು?
ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು...
ದೇವರೇ! ದೇವರೇ!
ನನ್ನನ್ನು ಸಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲಾ! ದೇವರೇ!
ದೇವರೇ!
ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ನೀನೇ ಕಾರಣ, ನೀನೇ...
ಇದೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಮಸ್ಯೆ!
- ಯಾವುದು? - ಇದಲ್ಲ, ಅದು!
- ಅದಾ? - ಛೇ!
300 ವರ್ಷಗಳಿಂದ, ಜನರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.
ಜಾಗ ಇಷ್ಟೇ ಇದೆ. ತುಂಬಲೇಬೇಕು ಅಲ್ವಾ?
ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆ
ತೋರಿಸು.
- ನಾನೇನೂ ಓದಿಲ್ಲ. - ನೀನು ಓದಿಲ್ವಾ?
ನನ್ನ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ, ಸರಿನಾ? ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಆತಂಕವಾಗಿತ್ತು.
ಜಾಗ ಇಲ್ಲ.
ಇದು ಹಳ್ಳಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಗೆ? ಇದು ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ.
ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಜನರು ಅವರವರ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ತೋಡಲು ಶುರು ಮಾಡಬೇಕು.
ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿದರೆ, ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಸ್ಮಶಾನವಾಗುತ್ತೆ.
ಸತ್ತವರ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕಿರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ.
ಜನರು ಹಾಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲು ಆಗಲ್ಲ.
ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂನ ನಿಯಮ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದಾಗ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲಾ ಸಮಾಧಿಗಳು ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಬೇಕು,
ಗ್ರಾಮದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ.
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ. ಇರು.
- ಇಗೋ, ಈ ಔಷಧಿ ದಿನಾ ತಗೋಬೇಕು. - ಸರಿ.
ಏನಿದು? ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಿದ್ದು.
ನಿನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಲು ಪದೇ ಪದೇ ಬರಬೇಕಾ?
ಏನು?
ಅವಳ ಅರ್ಥ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆರೋಗ್ಯ ಸಲಹೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಾನು ಏನು ಕೇಳಿದೆ, ನೀನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಯಾರಾದರೂ ಸತ್ತರೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತೆ.
ನನಗೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಅವಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆತರುವೆ.
ಸರಿ, ಹೋಗು. ಹೋಗು.
ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿತಾ? ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಔಷಧಿ ತಗೋ.
ಈ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ.
ಸುಮ್ಮನೆ ಹಣ ವ್ಯರ್ಥ ಅಷ್ಟೇ.
ಅಮ್ಮ, ಸುಮ್ಮನಿರು!
ಕೇಳು... ನಾನು ಕೇಳಿದ ವಿಷಯ ಏನಾಯಿತು?
ಕತ್ತಲಾಗುವ ಮುನ್ನ ಹೊರಡಬೇಕು.
- ಹೋಗೋಣ. - ಏಯ್...
ವಿಷಯ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?
ತಟ್ಟುವೆ, ನೋಡು.
ಮರ ಬಿಡು, ಯಾರನ್ನೂ ಹೂಳಲು ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಇಲ್ಲ.
ಚಿನ್ನ, ನಿನ್ನ ಕೈ ಕೊಡು. ಕೊಡು.
ವಾಂತಿನಾ? ಒಂದು ನಿಮಿಷ. ಹೋಗಿ, ಪಾತ್ರೆ ತರುವೆ.
ಮೂರ್ಖ! ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು.
ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.
- ನನಗೆ ಮಾತು ಕೊಡು. - ದೇವರೇ!
ಜನರು ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಜಗಳ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳ ಬಗ್ಗೆನೇ ಯೋಚನೆ.
ಕೇಳು, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರು ಈ ಗ್ರಾಮಕ್ಕಾಗಿ ತುಂಬಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ,
ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ನಾವು ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕಿಲ್ಲ!
ಅದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು!
ನಾನು ಈಗ ಏನು ಹೇಳಿದೆ, ಹೇಳು.
- ಎಲ್ಲವನ್ನೂನಾ? - ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು!
- ಅದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು. - ಹೌದು, ಅದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು.
- ಹೋಗೋಣಾ? - ಸರಿ, ಹೋಗೋಣ.
ಆಗಲೇ ಕೈ ತಳ್ಳಿದೆ. ಈಗ ಯಾಕೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ನನಗೆ ಏನೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನಾದರೂ ಉಪಾಯ ಇದೆಯಾ?
- ನೀವಾದರೂ ಹೇಳಿ. - ಅದು ನನ್ನ ಕೆಲಸವಲ್ಲ.
ನಾನು ಲೆಕ್ಕಪತ್ರ ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋದು.
- ನೀವು. - ನಾನು ಔಷಧಿ ವಿಭಾಗ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋದು,
ಕೋಳಿಯಲ್ಲಿ ರಾಣಿಖೇತ್ ರೋಗ, ಕುರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಮ್ಮುದಮ್ಮು...
ಅಪ್ಪ, ನೀವೇಕೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ವರ್ಷ ಬದುಕಲಿಲ್ಲ?
ಒಂದು ವೇಳೆ...
ಒಂದು ಇಂಚು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ!
ಹೇಗೆ? ನಾಡಿದ್ದು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಲಿ...
ನಾವು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಎಲ್ಲರಂತೆ ಯಾಕೆ ನಾವೂ ಶವ ಸುಡಬಾರದು?
ಅಮ್ಮಾ...
ಮತ್ತೆಂದೂ ಆ ಮಾತು ಆಡಬೇಡಿ!
ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ, ನಾವಷ್ಟೇ ಇದ್ದೆವು. ಆ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಹೂತುಹಾಕಿ!
- ಯಾರನ್ನೂ ಹೂತುಹಾಕಲು ಜಾಗ ಇಲ್ಲ. - ಇದು ತಮಾಷೆಯಲ್ಲ!
- ಇದು ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಪದ್ಧತಿ! - ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯ!
ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ...
ನನಗೆ ಆ ಕಥೆ ಗೊತ್ತು, ಆದರೆ ನಾವದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಆಗಲ್ವಾ?
- ಇಲ್ಲ, ಆಗಲ್ಲ. - ಬದಲಾಯಿಸಕೂಡದು!
ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಜನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ
- ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸುಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ... - ಅದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲವೇ ಆಯಿತು!
ಅವನ ಮನೆಯನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು!
ಅವನಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು, ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದು...
ಅವನನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು!
ದೇವರೇ! ಇದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ!
- ಜಾಗವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಶವ ಸುಡುವ... - ಅಮ್ಮಾ!
ಆ ಮಾತು ಹೇಳಬೇಡಿ!
- ಆ ಪದವನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಡಿ! - ಸರಿ, ಹೇಳಲ್ಲ.
ಈಗ ಏನು ಮಾಡೋದು?
ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.
ನೀವಾ?
ಅದು, ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಮಾತಾಡಬೇಕು.
ನೀವು? ನೀವು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಿರಿ?
ಯಾಕೆ? ಬರಬಾರದಾ?
ನೀವು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಜನರನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು.
- ನೀವು ಯಾರ ಮನೆಗೂ ಹೋಗಲ್ಲ. - ಹೂಂ, ನಿಜ.
ನಾನು ಅದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆ.
ಮನೆ ಹೊರಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಯಾಕೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವೆ? ಒಳಗೆ ಬರಲು ಹೇಳು.
ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಒಳಗೆ ಬನ್ನಿ.
ಬನ್ನಿ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ.
ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಕೂರಿ.
ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಯಾರೂ ಬರಲ್ಲ, ಅಲ್ವಾ? ಅದಕ್ಕೇ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದಿದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ನಿಮಗೆ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೇ.
ನಿಜವಾಗಲೂ.
ನಿಮ್ಮ ತಾತನನ್ನು, ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು, ಅಮ್ಮಮ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ
ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನೇ ಹೂತಿದ್ದು.
ಒಂದು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾ? ನಿಮ್ಮ ತಾತನನ್ನು ಹೂಳುವಾಗಲೇ
ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸಿದ್ದು.
ನಮ್ಮ ಚಿನ್ನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಜಾಣ, ಅಮ್ಮಾ.
ತುಂಬಾ ಬೇಗ ಎಲ್ಲಾ ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಮ್ಮಾ, ಚಹಾ ಕುಡಿಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಇದೆಯಾ?
ಇದೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ.
ಅಂದರೆ, ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೇಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ತುಂಬಾ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥ ಆಯಿತು.
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾಕೆ ಬಂದಿರಿ?
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಇಲ್ಲ ಅಂದೆ, ಅಲ್ವಾ?
ನಾವು ಇಡೀ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಜಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಿದೆವು.
ಆದರೆ ಒಂದು ಅಡಿ ಜಮೀನೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಏನು ಮಾಡುವುದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಾಡಿದ್ದರೊಳಗೆ ನಾನು ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕದಿದ್ದರೆ,
ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ತಲೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ.
- ಆ ಐದು ಜಾಗಗಳು... - ಐದಲ್ಲ, ನಾಲ್ಕು!
- ಹೂಂ, ನಾಲ್ಕೋ, ಐದೋ... - ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನಾಲ್ಕೇ ಇರೋದು.
ದೇವರೇ, ಸರಿ. ನಾಲ್ಕು.
ನಾನು ಆತಂಕದಿಂದ ಐದು ಅಂದೆ...
ಅಷ್ಟು ಯಾಕೆ ಆತಂಕ? ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಜಾಗ ಇದೆ, ಅಲ್ವಾ?
ಒಂದೇ ದಿನ ನಾಲ್ಕೂ ಜನ ಸಾಯಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಮಯ ಇದೆ.
ಹೂಂ, ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಇದೆ?
- ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳೋದು? - ಅಲ್ವಾ?
ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ತಯಾರು ಮಾಡುವೆಯಾ?
ಒಂದು ಕಡೆ, ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರು ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆ,
ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಅವರು ಸಾಯಲು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಅಂದಾಜು ಹಾಕಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆಯಾ?
ಅಂತಹ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಆಗಲ್ಲ.
ಯಾರಿಗೂ ಆಗಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು.
- ಸಾವನ್ನು ಯಾರು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ? - ಯಾರು?
ನೀನು!
ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಆಗಲ್ಲ.
ಹಾಂ.
ಬರೀ ಮುಖ ನೋಡಿ ಅವರು ಯಾವಾಗ ಸಾಯಬಹುದು ಅಂತ ನೀನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.
- ನಿಜ ಇರಬಹುದು... - "ಇರಬಹುದು" ಅಲ್ಲ. ನಿಜವೇ.
ನಾಳೆಯೊಳಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಕೊಡು.
ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಯ ಆಗಬೇಕೆಂದರೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ರುಬ್ಬಬೇಕು! ರುಬ್ಬು!
ಚಿಟ್ಟಿ! ಏಯ್, ಚಿಟ್ಟಿ!
ಏಯ್, ಪೆದ್ದ. ಇಲ್ಲಿ ಬಾರೋ!
- ಚಿಟ್ಟಿ ಯಾರು? ನಾನು ಚಿನ್ನ! - ಹೌದಾ?
ನನಗೆ ವಯಸ್ಸಾಯಿತು, ಅಲ್ವಾ? ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತೆ.
ಇನ್ನೇನು ಸಾಯುವವರು
ನಾನು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ಏಯ್, ಸುಮ್ಮನಿರಿ!
ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ...
ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಯಬಹುದಾದ
ಎಂಟು ಜನರ ಹೆಸರಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಈಗಾಗಲೇ ನಾಲ್ಕು ಜಾಗಗಳಿವೆ.
ಹಾಗಾಗಿ, ಇದರ ಪ್ರಕಾರ,
ಮುಂದಿನ ಒಂದು ಅಥವಾ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲ್ಲ.
ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುವಂಥದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಅಣ್ಣ.
ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಒಂದು ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಲು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಣ.
ಇನ್ನೇನೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆಮೇಲೆ ಸಿಗೋಣ.
ಮೇಡಂ?
ಒಂದು ಸಂದೇಹ ಇದೆ.
ಜಾಗ ನಾಲ್ಕು ಇವೆ ಅಂದಿರಿ. ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಜನರ ಹೆಸರು ಇದೆ.
ಆ ನಾಲ್ಕು ಜಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತೆ?
ಅಂದರೆ, ಯಾರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಸಿಗುತ್ತೆ?
ಇದೆಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆ?
ಆದ್ಯತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?
ಮೊದಲು ಸಾಯುವವರಿಗೆ...
ಜಾಗ ಸಿಗುತ್ತೆ, ಅಲ್ವಾ?
ಪ್ರಥಮಕ್ಕೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ.
ಪ್ರಥಮಕ್ಕೇ... ಏನು?
ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳೂ ಈ ಪ್ರಥಮ, ಪ್ರಮುಖ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಲಿಸಲ್ಲ.
ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ? ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಾದರೆ, ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ದರ್ಶನ,
ವಿಶೇಷ ದರ್ಶನ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಯಾಕಿರೋದು? ಅಲ್ವಾ?
- ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಯಾರ ಜೊತೆ ಇವಳ ಪಂಗಾ ಅಂತ. - ಏನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ?
ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ.
ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಅದರ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.
- ತಿಳಿದಿದೆ, ತಾನೇ? - ಹೂಂ, ಗೊತ್ತು.
ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ತಾತನನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಮೂರು ಜಾಗಗಳಿಗೆ ನೀವು ಜಗಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಎಷ್ಟು ಹೆಸರುಗಳಿವೆ?
ಎಂಟು.
ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಬರೆಯಿರಿ. ಭೀಮಯ್ಯ!
ಆಗ ಒಂಬತ್ತಾಗುತ್ತೆ.
ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇದ್ದೀರಿ. ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ನಿಮಗೇನಾಗುತ್ತೆ?
ಬೇಗ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೂ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ. ಐದಲ್ಲ ಅಂದರೆ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ.
ನನ್ನ ಸಮಾಧಿ ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಆಗಬೇಕು.
ಈ ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂನಲ್ಲಿ. ಅಷ್ಟೇ!
ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗೇ ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ?
"ಎಲ್ಲರೂ"ನಾ? ಎಲ್ಲರೂ ಅಂದರೆ ಏನು ಅರ್ಥ?
ಎಲ್ಲರೂ, ನಾನೂ ಒಂದೇನಾ? ಹೇಳು!
ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಬಹುದು,
ಆದರೆ ರುಚಿ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತೆ.
ಏನು, ಷಣ್ಮುಖಂ?
ಮಾತಾಡು.
ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷರ ನಡುವೆ, ಪುರುಷೋತ್ತಮರು...
"ಪುರುಷೋತ್ತಮರು" ಅಂದರೆ... ನಾನು! ನಾವು! ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ!
ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕಾಗಿ ಜಮೀನು ಕೊಟ್ಟವರು ಯಾರು ಅಂತ ಮರೆತಿರಾ?
ಈ ಗ್ರಾಮದ ಜನರಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದು.
ಕೆಲವರು ಕುಟುಂಬ, ಇತಿಹಾಸ ಅಂತ ತುಂಬಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ನನ್ನ ವಂಶದ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವ ಅರ್ಹತೆಯಾದರೂ ಇದೆಯಾ ಅವರಿಗೆ? ಹೇಳು!
ನಮ್ಮ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳಾಗಿ ಮಾತಾಡಬೇಡಿ!
ನಿಲ್ಲಿಸಿ!
ನಿನ್ನ ಕಾಲು ಮುರಿದದ್ದು ನೆನೆಪಿದೆಯಾ?
ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಮುಖ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದರೆ ಹಾಗೇ ಆಗೋದು.
ಏನು, ಮುಖ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದರೆನಾ?
ಮಧುಬಾಬು ಅವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದರೆ, ಗುಂಡುಗಳು ನಿಮ್ಮ ತಲೆ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುವೆ?
ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಶವದ ರಾಶಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ನಮ್ಮ ಜನ.
"ಹಾಕುತ್ತಾರೆ" ಅಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಏನು ಹಾಕುವೆ ನೀನು?
- ಸಾಕು, ನಿಲ್ಲಿಸಿ! - ಏಯ್!
ಹೂಳಲು ಈಗಲೇ ಜಾಗ ಇಲ್ಲ, ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಿರಾ?
ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದ ಮೂರ್ಖರು, ಥೂ.
ಈಗ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು? ಪೆದ್ದ. ಮೂರ್ಖ. ದಡ್ಡ.
ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ.
- ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಅಣ್ಣ. ಕ್ಷಮಿಸಿ. - ಏನು ಕ್ಷಮಿಸಿ?
ಹುಚ್ಚರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಇದು. ಮತ್ತು ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯ ರಾಣಿ.
ಎಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದು? ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರು ಜಗಳ ಆಡುತ್ತಾರೆ.
ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಬೇಕು, ನನಗೆ ಬೇಕು ಎಂದರೆ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತೆ?
ಎಲ್ಲರಿಗೂ "ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಇಲ್ಲಾ ತದುಕುವೆ" ಅನ್ನೋಣ ಅನಿಸಿತು.
ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳಲು ಭಯ ಆಯಿತು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಕೂರಿ, ಹೇಳುವೆ.
ನಿಮಗೊಂದು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾ? ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು.
ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ.
ಒಂದೇ ಶಾಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಂದೇ ಬೆಂಚು ಕೂಡ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದೆವು.
- ನಾವು ಗೆಳೆಯರಾ? - ಕೇಳು, ಅಪ್ಪು.
ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹಾಗೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು.
ಒಂದು ದಿನ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮಾನವ ಜೀರ್ಣಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ ತರಲು ಹೇಳಿದರು,
ನೀವು ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಮೇಷ್ಟ್ರು ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಬಹುದು ಅಂತ ನೀವು ತುಂಬಾ ಹೆದರಿದ್ದಿರಿ.
ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ.
ನೀವು ಅದನ್ನು ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರಿ. ಅವರಿಗದು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಆಗಿ,
"ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತೀಯ" ಅಂತ ಹೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಲು ಹೇಳಿದರು.
- ಹೌದಾ? - ಹೌದು.
ಮೇಷ್ಟ್ರು ನಿಮಗೆ ಚಾಕ್ಲೆಟ್ ಕೂಡಾ ಕೊಟ್ಟರು. ನೆನಪಿಲ್ವಾ?
ಆಮೇಲೆ, ಶಾಲೆ ಮುಗಿದಾಗ, ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದಿರಿ,
"ಚಿನ್ನ, ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ಮೇಷ್ಟ್ರು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೋ?"
"ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ."
ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿದಿರಿ.
ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು.
ಆವತ್ತು ನೀವು ನನಗೆ ಒಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿರಿ.
"ಚಿನ್ನ, ನೀನು ಇವತ್ತು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ."
"ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದರೆ, ನನಗೆ ಹೇಳು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವೆ" ಅಂದಿರಿ.
ಇದು ನನ್ನ ಅಮ್ಮ! ಆವತ್ತು ನೋಡಿದಿರಲ್ಲಾ?
ಆಕೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ.
ಯಾವಾಗ ಸಾಯುತ್ತಾಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಮತ್ತು ಅವಳ ಕೊನೆಯ ಆಸೆ ಗ್ರಾಮದ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ...
ಚಿನ್ನ, ನೀನೂನಾ?
ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡಿ. ನೀವು ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಅಲ್ವಾ?
ಆಗಲ್ಲ. ನಾನು ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡಲು ಆಗಲ್ಲ.
ಕ್ಷಮಿಸು. ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.
ನೀವಾದರೂ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?
ಎಲ್ಲರ ಆಸೆಗಳೂ ಈಡೇರಲ್ಲ, ಅಲ್ವಾ?
ಚಿನ್ನ...
ನೀನು ಹೇಳಿದ ಘಟನೆ ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ.
- ನಾವು ಯಾವ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆವು? - ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ.
ನೀನು ಆಮೇಲೆ ಓದು ಮುಂದುವರೆಸಲಿಲ್ವಾ?
ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ನಾನು ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.
ನೀವು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೆಲಸ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿರಲ್ಲಾ, ಹಾಗೇ.
ಶುಭ ರಾತ್ರಿ.
ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ...
ನನ್ನ ತಂದೆ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಓದಬಹುದಿತ್ತು ಅಂತ.
ಆಗ ನನಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಬರೆದಿರೋ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬದಲಾಯಿಸೋದು?
ಬಾಯ್.
ನಾನು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ, ಅಪೂರ್ವ ಅವರು...
ಹೇಳಬೇಕೋ, ಬೇಡವೋ? ಇದು ನಿಮಗಾಗಿಯೇ. ಗದ್ದಲ ಮಾಡಬೇಡಿ.
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ, ಅಪೂರ್ವ ಅವರು,
ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 9:00 ಗಂಟೆಗೆ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಜಾಗಗಳನ್ನು ಲಾಟರಿ ಮೂಲಕ ಹಂಚಲಾಗುವುದು.
ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ ಸ್ಮಶಾನ ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಲಾಟರಿ ಉತ್ಸವ
ಜಾಗ ಬಿಡಿ!
ದೇವರೇ!
ಏನಿದು? ಯಾರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದ್ದು?
ನಾವೇ ಮಾಡಿದ್ದು.
- ನೀವಾ? - ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಅಲ್ವಾ?
ಇರೋ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಾಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ.
ಡಬ್ಬ ಇಲ್ಲಿದೆ, ಅಮ್ಮಾ.
ನನಗೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇದೆ, ನಾನು ಹೊರಡುವೆ.
ಏನಾಯಿತು? ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಆತಂಕ?
ಇದೆಲ್ಲಾ ಏನು?
ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆಗುತ್ತೆ.
ಏಯ್, ನೀನು ಯಾಕೆ ಬಂದೆ?
ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ?
ನಾನು ಗೆದ್ದರೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗೋದು ಬೇಡ್ವಾ?
ಅಬ್ಬಾ! ಸರಿ, ಕೂರು.
ಕೂರು!
- ಬೇಕಾ? - ಹೋಗೋ.
- ನೀವು ಯಾವ ಗ್ರಾಮದವರು? - ಸತ್ಯರಾಜ್ ಪೇಟೆ, ಅಯ್ಯ.
ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ನಾನೇ ಮೈಕ್, ಧ್ವನಿಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಪೂರೈಸೋದು.
ಅಂದಹಾಗೆ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಏನು?
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರೋ
ನಾಲ್ಕು ಜಾಗಗಳನ್ನು ಲಾಟರಿ ಮೂಲಕ ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಏನು, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆನಾ?
ನನಗೇನು? ಹಣ ಬಂದರೆ ಸಾಕು.
ಏಯ್, ಹಿಡಿ.
ಸ್ವಾಗತ, ಸ್ವಾಗತ!
ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಇಂದು ವಿಶೇಷ ದಿನ!
ಹಿಂದೆಂದೂ ಆಗದ, ಮುಂದೆಂದೂ ಆಗದ,
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಹಂಚುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಲಕ್ಕಿ ಡ್ರಾ.
ಈ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಹೆಸರುಗಳಿವೆ.
ಈ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ, ಈ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ, ಇದರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಮತ್ತು ಆ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಕೊಡಲಾಗುವುದು.
ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಆರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾರ ಹಸರಿದೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯಬೇಕಾ?
ಹೇಳಿ, ಅಪೂರ್ವ ಅವರೇ!
- ಶ್ರೀಮತಿ ಸ್ವರ್ಣಾಂಬಾ. - ಶ್ರೀಮತಿ ಸ್ವರ್ಣಾಂಬಾ!
ದೇವರೇ!
ವಿಜೇತರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇತರರು ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳಬಾರದು.
ಇನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಲು ಮೂರು ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ.
ಅದು ನೀವೂ ಆಗಿರಬಹುದು, ಮುಂದಿನ ಹೆಸರು ನಿಮ್ಮದಿರಬಹುದು.
ಮುಂದಿನ ಹೆಸರು ನಿಮ್ಮದೂ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಶ್ರೀಮತಿ ಬಂಗಾರಮ್ಮ.
ಶ್ರೀಮತಿ ಬಂಗಾರಮ್ಮ!
ಚಿನ್ನದ ತಾಯಿ!
ಇಷ್ಟು ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೆದ್ದ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಎರಡನೇ ವಿಜೇತರು ಕೂಡ ಮಹಿಳೆ!
ಇಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರದೇ ಎತ್ತಿದ ಕೈ ಆಗಿದೆ!
ಗಂಡಸರೇ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನಿಮ್ಮ ಮೀಸೆ ತಿರುವುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.
ನೀವು ಗೆದ್ದು, ಗಂಡಸರ ಗೌರವ ಉಳಿಸಬೇಕು!
ಶ್ರೀ ರಾಜಬಾಬು.
ರಾಜಬಾಬು!
ಅಣ್ಣ, ಒಂದು ನಿಮಿಷ, ಅಣ್ಣ! ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿಮಿಷ!
ಇರು. ಒಂದು ನಿಮಿಷ ತಡಿ!
ತಡಿ, ತಡಿ.
ಕೊನೆಯ ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು ಅಂತ ನೀವು ತಿಳಿಯಬಯಸುವಿರಾ?
ಭೀಮಯ್ಯ
ಅಪೂರ್ವ ಅವರೇ...
ಅಪೂರ್ವ ಅವರೇ! ಹೆಸರು ಹೇಳಿ.
ಶ್ರೀಮತಿ ಕೊಂಡಮ್ಮ.
ಪರ್ವತದ ಮಹಿಳೆ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ!
ಅವರಿಗಾಗಿ ಭಾರೀ ಚಪ್ಪಾಳೆ!
ಈಗ ಹಚ್ಚು!
ಬನ್ರೋ, ಹೋಗೋಣ.
ಮಧುಬಾಬು, ಪಟಾಕಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕಾಗಲ್ಲ.
- ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು. - ಹಬ್ಬದೂಟ ಹಾಕಿಸಿ.
ತುಂಬಾ ಸಾರಾಯಿ ಕೂಡ ಬೇಕು.
ಏಯ್, ಸರಿ!
ಕೇಳಿ, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದೂಟ, ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಕುಡಿಯಿರಿ.
- ಎಲ್ಲರೂ ಬನ್ನಿ! - ಎಲ್ಲರೂ ಬರಬೇಕು, ಅಷ್ಟೇ!
- ಭೀಮಯ್ಯ ಅವರೇ, ನೀವೂ ಬರಬೇಕು! - ಎಲ್ಲರೂ ಬನ್ನಿ!
ನೀವು ಬರಲೇಬೇಕು!
ಅಣ್ಣ ಗೆದ್ದರು!
ಏಯ್, ಒಳಗೆ ನೋಡು, ಹೋಗು.
ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿನ್ನಿ.
- ಸಂಬಂಧಿಕರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. - ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆ.
ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ?
ಬಂದವರಿಗೆ ಕೊಡಮ್ಮ.
ತಿನ್ನಿ, ತಿನ್ನಿ.
ಏಯ್! ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇನ್ನಷ್ಟು ತಗೊಳ್ಳಿ. ಕುಡಿಯಿರಿ, ಕುಡಿಯಿರಿ, ಕುಡಿಯಿರಿ.
- ಅಲ್ಲೂ ಕೊಡು. - ಸರಿ, ಅಣ್ಣ, ಸರಿ.
ಗ್ಲಾಸ್ ಹುಷಾರು.
ಏಯ್, ಬೇಗ!
ಏಯ್, ನಿಲ್ಲು, ಏಯ್!
ಏನಿದು? ನೀರಿನ ಥರ ಇದೆ.
ಸಾರಾಯಿ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ ನಾಲಗೆ ಉರಿಯಬೇಕು!
- ಯಾರು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿರೋದು? - ಅಲ್ಲಿ.
ನಾನು ಮಲಗಬೇಕು...
ಏನು ಈಗ ಮಲಗುತ್ತಿರುವೆ?
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಬೇಕು.
ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಆಗಿದೆ ಗೊತ್ತಾ?
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಲಗುವೆ. ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಎಬ್ಬಿಸಬೇಡ. ಹೋಗು.
ಏಯ್, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ. ನಮಸ್ಕಾರ!
ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?
- ಆ ಕಡೆ ಹೋಗು! - ಏನು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ?
ನಿಜವಾದ ಗಂಡಸರು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯಲು ಆಗುವಂಥ ಸಾರಾಯಿ ತಯಾರಿಸುತ್ತೇನೆ!
- ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೋಗು. - ಏಯ್, ಹೋಗು.
ಏನಿದು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ? ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಇದನ್ನು ಜನರು ಕುಡಿಯಬೇಕು.
ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ?
- ಹೋಗು, ತೊಲಗು! - ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಜನರು ಇದನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು.
ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!
ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಹಂಚಬೇಕು!
ಏಯ್, ಯಾರಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ! ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ರೋ, ಏಯ್! ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ರೋ, ಏಯ್!
- ಇದು ನಿಜವಾದ ಗಂಡಸರ ಸಾರಾಯಿ! - ಬಾ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!
ಈ ಮುದುಕ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ. ಈಗ ಅದನ್ನು ಎಸೆಯಬೇಕು.
ಇದರಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಯಾಕೆ ಹಾಕಿದರು? ವಿಶೇಷ ರುಚಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೋ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಬ್ಬಿಸಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದೆ ತಾನೇ?
ಏನಾಯಿತು?
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ. ಏಯ್, ಚಿನ್ನ!
- ಬೇಗ ಬಾ! - ಏನಾಯಿತು?
ಇವತ್ತು ತುಂಬಾ ಕೆಲಸ ಬಂದಿದೆ. ಬಾ.
ಜಾಗ ಬಿಡಿ. ಜರುಗಿ.
- ಜಾಗ ಬಿಡಯ್ಯ! - ಜಾಗ ಬಿಡಿ.
ತುಂಬಾ ಜಾಸ್ತಿ ಕುಡಿದು, ಕುಡಿದು ಸತ್ತರು.
ಅಂದರೆ, ತೀರಿಕೊಂಡರು. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಜನ.
- ನಾಲ್ಕಾ? - ನಾಲ್ಕಾ?
ಅವರು ಹೇಗೆ ಸಾಯಬಹುದು? ಅವರು ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.
ಲಕ್ಕಿ ಡ್ರಾ ಗೆದ್ದವರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಅವರು ಸತ್ತರು. ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ದೇವರೇ!
ಮಧುಬಾಬು ಅವರೇ, ಅವರಿಗೆ ಏನು ಬಡಿಸಿದಿರಿ? ಪಾಪ, ಸತ್ತೇ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ!
ನೀವೆಲ್ಲಾ ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ? ವಾಂತಿ, ಭೇದಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ತಾನೇ?
ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಹೇಳಿ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆ.
- ಏನು, ಷಣ್ಮುಖಂ? - ಹೌದು, ಸ್ವಾಮಿ.
ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಡಿತದಿಂದ ದೂರ ಇರೋದು ಮೇಲು.
ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ! ಪುಣ್ಯ, ನಾವು ತಿನ್ನಲು ಬರಲಿಲ್ಲ.
ದೇವರ ದಯೆ!
ಗೆಳೆಯರೇ, ಮತ್ತೆ ನಾನು.
ಅದು ಇಡೀ ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂನ ಜನ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ದಿನ.
ಅನೇಕ ಸಾವುಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಹಳ್ಳಿ
ಆ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಸಾವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗೇ ಶೋಕಿಸಿದ ದಿನ.
ಸತ್ತವರ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೇರೆಯವರೇ ದುಃಖಪಟ್ಟ ದಿನ.
ನಾನೇಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ನಾನು ಕರಂಚೆಡು ಅವನು!
ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ನನಗೆ ಮಾತು ಕೊಡು.
ಏನು ಕೆತ್ತುತ್ತಿರುವೆ?
ಇನ್ನೇನು? "ಕುಡಿದು ಸತ್ತರು" ಅಂತ.
ಮೂರ್ಖ! ಸತ್ತವರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಗೌರವಿಸು. ನಾನು ಹೇಳುವೆ, ನೀನು ಕೆತ್ತು.
ಮಧುಬಾಬು ಅವರ ಹಬ್ಬದೂಟದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಗಂಡಸರು ಕುಡಿಯುವ ಸಾರಾಯಿ ಕುಡಿದು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದರು!
ಹೂಂ, ನಡಿ! ಕೆತ್ತು!
ಹಾಂ, ಹಾಗೆ, ಅಷ್ಟೇ!
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ನಾಲ್ಕು ಜಾಗಗಳಿವೆ.
ಹಾಗಾಗಿ, ಇದರ ಪ್ರಕಾರ,
ಮುಂದಿನ ಒಂದು ಅಥವಾ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಏನೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲ್ಲ.
ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ಆತಂಕ? ನಾಲ್ಕು ಜನರಿಗೆ ಜಾಗ ಇದೆ, ಅಲ್ವಾ?
ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ದಿನ ಸಾಯಲ್ಲ.
ಇದನ್ನು ತಗೊಳ್ಳಿ, ಸರ್. ಸರ್, ಇದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೆ, ಸರ್.
ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಘೋಷಣೆ ಇದೆ.
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಸ್ಮಶಾನ ತುಂಬಿದೆ,
ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಜಾಗ್ರತೆಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಕೋರಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ!
ದಯವಿಟ್ಟು ಯಾರೂ ಸಾಯಬಾರದೆಂದು ವಿನಂತಿ!
ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ!
ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲ.
ನಿಲ್ಲಿಸಿ!
ಏನು ಹೇಳಿದೆ? ತುಂಬಾ ಕುಡಿಯಬೇಕಾ?
- ಅವರು ಕುಡಿದು ಸತ್ತರು! - ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ಸರ್ ...
ಪೆದ್ದ, ದಡ್ಡ! ತದುಕುವೆ, ನೋಡು.
ಮತ್ತು ನೀನು! ವಿಷಯಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಹದಗೆಟ್ಟಿವೆ, ನಾನು ಕನ್ನಡಕ ಹಾಕಬೇಕಾ, ಮೂರ್ಖ, ಹೆಡ್ಡ.
ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮೀರಿ ಕುಡಿಯಬಾರದು ಅಂತ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ, ಸ್ವಾಮಿ.
ಆ ದುರಾಸೆಯ ಮೂರ್ಖರು...
ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು! ನಾಲಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕುವೆ, ಮೂರ್ಖ!
ದರಿದ್ರ ಮೂರ್ಖ! ದರಿದ್ರ ಕುಡುಕ!
ಏನಂದ? ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿಕೊಂಡರಾ? ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿಕೊಂಡರಾ?
ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹಾಳು ಮಾಡಿದೆ ನೀನು!
- ನಾನವರಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ... - ದರಿದ್ರ ಕಿಡಿಗೇಡಿ!
ದರಿದ್ರ ಕಿಡಿಗೇಡಿ! ಕೆಳಗೆ ಬಾ! ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆ!
ದರಿದ್ರ ಮೂರ್ಖ!
ಭೀಮಯ್ಯನಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದೆ ಅಂತ ಎಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೆ.
ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಳಾಗಿದೆ!
ಅಸಹ್ಯ! ಎಲ್ಲಾ ಇವನಿಂದಾಗಿ! ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಳಾಗಿದೆ!
ನಾನು ಗೆದ್ದಿದ್ದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಯಿತು.
ಹಾಗೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತೆ? ಅಣ್ಣ, ನಾವು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಲಾಟರಿ ಅದು.
ಅವಳು ಅದನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೊಡಬಹುದು?
ಅವಳು ಕೊಟ್ಟರೂ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಡೋದು?
- ನಾವು ಅದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು! - ಹೌದಯ್ಯ. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ.
ಹಬ್ಬದೂಟ ಹಾಕಿ ಮೂರ್ಖನಂತಾದ.
ನನಗೇ ಸವಾಲು ಹಾಕುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯನಾ?
ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಧುಬಾಬುವನ್ನು ಮದ್ಯಬಾಬು ಅಂತಲೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ!
ಏಯ್, ಹೌದು ಕಣೋ!
ಸ್ವಾಮಿ.
ನೀನಾ? ಇಲ್ಲಿಗೇಕೆ ಬಂದಿರುವೆ?
ಅದು, ಸ್ವಾಮಿ,
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ.
- ನೀವು ನನಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟರೆ... - ಈಗ ನನ್ನ ನೆನಪಾಯಿತಾ?
ನೆನ್ನೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಿಂದ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಹಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ.
ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಬಿಡು. ಆದರೆ ನನಗಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ತುಂಬಾ ಜನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನೀನು ಏನು ಮಾಡುವೆ?
ಏಯ್, ನನ್ನ ಮೀಸೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವೆಯಾ?
ಹಚ್ಚುವೆ.
ಏಯ್, ಏಯ್, ಏಯ್.
ಸುಮ್ಮನೆ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇಷ್ಟು ಮುಗ್ಧನಂತೆ ಇದ್ದರೆ ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಮಾಡುವೆ?
ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಈಗ ಹೋಗು. ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸವಿದ್ದರೆ ಕರೆಯುವೆ, ಹೋಗು.
ಮೆಲ್ಲಗೆ, ಕಣಮ್ಮ. ನೋಯುತ್ತಿದೆ.
ಏಯ್.
ಮೂರ್ಖತನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಹಿಂದಿಕ್ಕುವಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಅವಳಿಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ಹಿಂಸೆ ತಡೆಯಲಾಗದೆ, ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಬೇಕು.
ನಾವು ಅಪೂರ್ವ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಪಕ್ಕದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗ ಹುಡುಕಲು.
ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಜಾಗ ಹುಡುಕಬೇಕು ಅಂತ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಹೇಳಿದರು.
ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಹಚ್ಚಿಕೋಬೇಡ! ನಾವು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!
- ಸರಿ, ಹೋಗಿಬರುವೆವು! - ಹೋಗೋಣ!
ಏನಾಯಿತು? ತಿನ್ನು.
ಏಯ್, ಸುಮ್ಮನೆ ಹೇಳಿದೆ.
ನನಗೆ ಅದ್ಯಾವುದೂ ಬೇಡ.
ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಿ ಹೂತರೆ ಏನಂತೆ?
ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಜಾಗ ಹುಡುಕಿ, ಹೂಳು. ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ತಿನ್ನಪ್ಪ, ತಿನ್ನು.
- ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುವೆಯಾದರೆ, ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳುವೆ. - ಏನು?
ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಈಡೇರುತ್ತೆ.
ಹೇಗೆ? ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೂಳುವೆಯಾ?
ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ ತಾನೇ? ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆ.
ಸರಿ, ಈಗ ತಿನ್ನು.
ತಿನ್ನು, ಮಗನೇ.
ಅದಕ್ಕೇ ನನ್ನ ತಾತನನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಹೂಳಬೇಕು.
ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಿಯಾಗುವ ಅರ್ಹತೆ ಯಾರಿಗಿದೆ, ಹೇಳಿ. ಹೇಳಿ.
- ಆ ಐದು ಜಾಗಗಳು... - ಐದಲ್ಲ, ನಾಲ್ಕು!
ಹೆದರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರಿ, ಬಾಲಾರಾವ್ ಅವರೇ.
ನನ್ನ ತಾಯಿಗಾಗಿ ಈ ಜಾಗವನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಅವಳಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಯಾರಿಗೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು.
ಗೊತ್ತಾದರೂ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?
ನಿನ್ನ ಕಾಲು ಹೇಗೆ ಮುರಿದದ್ದು ನೆನಪಿದೆಯಾ?
ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಮುಖ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದರೆ ಹಾಗೇ ಆಗೋದು.
ಏನು, ಮುಖ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದರೆನಾ?
ಮಧುಬಾಬು ಅವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದರೆ, ಗುಂಡುಗಳು ನಿಮ್ಮ ತಲೆ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ನೋಡೋಣ. ಇದು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸಲುವಾಗಿ.
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ, ಏನೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ. ಏನು ಮಾಡುವುದೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ದೇವರೇ!
ಕೆತ್ತಲು ಕಲ್ಲುಗಳಿವೆ. ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವ ಜನರಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಹೂಳಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲ. ದೇವರೇ!
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ, ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಬೇಕು.
ನೀನೇನು ತಾನೇ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ.
ಏಯ್, ಏನು, ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ, ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದೀಯ?
ಜನರು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಯುವವರೆಗೂ, ನಮಗೆ ಕೆಲಸ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ.
ಏನಾದರೂ ತಿಂದೆಯಾ? ತಿಂದೆಯಾ?
ಹೋಗು, ತಿನ್ನು. ಹೋಗು.
ಇಡ್ಲಿಯ ಬೆಲೆ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಾಯಿ ಆದರೆ ಅವನು ಐದು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ.
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಅಲ್ವಾ? ತಗೊಂಡು ಹೋಗು.
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ.
ಇದರಲ್ಲಿ ಇಡು. ಜಾರಲ್ಲ.
ಚಿನ್ನ!
- ದೇವರೇ! - ಇರು. ಚಿನ್ನ, ಚಿನ್ನ!
ಚಿನ್ನ, ಚಿನ್ನ! ಕರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ, ಕಿವಿ ಕೇಳಲ್ವಾ?
ನೀವಾ?
- ಏನು, ಏನು ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? - ಚಿಂತೆನಾ? ನನಗೆ ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ?
ನಿಮ್ಮಿಂದ ಏನೋ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಾ?
ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
- ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? - ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ಕಾರೊಳಗೆ ಕೂತು ಯೋಚಿಸು.
ಏನಿದು?
ದೇವರೇ! ನನ್ನ ಕಾಲು! ನೋಯುತ್ತಿದೆ!
ನನ್ನ ಕಾಲು!
- ಏನದು? - ನೆಲದ ಮೇಲಿರೋ ಯಾವುದೋ ಕಲ್ಲು!
ನನ್ನ ಚೀಲದಿಂದ ಏನೋ ಬಿತ್ತು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಾ?
ನನ್ನ ಕಾಲು ಜಜ್ಜಿಹೋಯಿತು! ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟೆ ಅಷ್ಟೇ!
ಆಕಾಶವೇ ಬಿದ್ದಂತೆ!
ಉಚ್ಚೆ ಮಾಡಿದ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಾಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ? ಅದರೊಳಗೆ ಮುಖ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ಇವೆ.
ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗ ಹುಡುಕಲು ಪಕ್ಕದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಒಂದು ಎಕೆರೆ ಜಮೀನಿಗಾಗಿ. ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬಾ.
ನಮಗೆ ಇವನು ಏಕೆ ಬೇಕು?
ಒಂದು ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಹೂಳಬಹುದು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?
- ಅದು... ಅದು... ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು, ದಾಖಲೆಗಳು... - ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಲ್ವಾ?
ನೀನು ಹೇಳು.
ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಹದಿನೈದು ಗುಣಿಸಿದರೆ, ಅರವತ್ತು ಅಡಿ ಸಾಕು.
ನಡೆಯಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟರೆ, 726 ರಿಂದ 740 ಅಡಿಗಳು ಸಾಕು.
- ಸರಿ, ಒಳಗೆ ಬಾ. - ಇವನೀಗ ಗಣಿತ ಪರಿಣಿತನಾ?
- ಒಳಗೆ ಬಾ! - ಬಂದೆ.
ಏಯ್, ಕಾಮುಡು, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಕೂತಿದ್ದೀಯಾ? ಜರುಗು!
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಜರುಗೋದು?
- ನಾನು ಚಹಾ ಕೂಡ ಕುಡಿಯಲಿಲ್ಲ. - ಸ್ವಲ್ಪ ಜರುಗು!
ಅವರು ವಾಪಸ್ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗಲಭೆ ಎಬ್ಬಿಸೋಣ.
ಅವನಿಗೆ ಹೇಳು. ಹೋಗು, ಹೋಗು.
ಕೇಳಿದೆಯಾ?
ಮದುವೆಗೆ ಹೆತ್ತವರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಪಲ್ಲವಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವ್ ಸಾಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ.
ಹಾಗೇನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರನ್ನು ಹೂಳಲು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಇಲ್ಲ.
ಅಪೂರ್ವ ಅವರನ್ನು ನಂಬಿದರೆ ಹೀಗೇ.
ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಂತೆ.
- ಅಂದಹಾಗೆ, ಈ ಪಲ್ಲವಿ ಯಾರು, ಅಣ್ಣ? - ಅದು ನಿನಗ್ಯಾಕೆ?
ನಾನೇ ಪ್ರಣವ್, ಅಣ್ಣ!
- ನೀನೇನಾ? - ಹೌದು, ನಾನೇ.
ಆ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ?
ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಅಮ್ಮಾ?
ನಮ್ಮ ಸ್ಮಶಾನದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹಳ್ಳಿಗಳಿವೆ.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಗ್ರಾಮ ಚಲಮಾವಾರಿಪಲ್ಲಿ.
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗಿದೆ, ಅಯ್ಯ.
ನಾವು 300 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಮಶಾನ ಈಗ ತುಂಬಿಹೋಗಿದೆ.
ಯಾರು ಸತ್ತರೂ
ಹೂಳಲು ಒಂದು ಇಂಚೂ ಜಾಗ ಇಲ್ಲ.
ಎರಡನೆಯದು ಮೆಲ್ದುಲಪೇಟ.
ಇದೆಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಸಮಸ್ಯೆ.
ನಾವು ಒಂದು ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಮಾರಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಆಗುತ್ತೆ.
ಒಂದು ಎಕರೆಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷನಾ?
ಮೂರನೆಯದು ಬಾಗೂರಮ್ಮಗಿರಿ.
ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮ ದೇವತೆ
ಬಾಗೂರಮ್ಮನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
ಅದನ್ನು ಸ್ಮಶಾನ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ಸಹಿಸೋದು?
ಸರಿ, ರಾಜನವರೇ, ನಾವು ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ.
ನಮಗಾಗಿ ಏನೋ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದಂತಿದೆ.
ಏನೂ ಕೊಡದೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?
ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ!
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸತ್ತರೆ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸುಡುತ್ತೇವೆ. ಹೂಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಅದು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮದಾಗುತ್ತೆ, ಅಲ್ವಾ?
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಕರೆ ಜಮೀನಿಗೆ 25,000 ಬೆಲೆ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ವಾ?
ಅಂದರೆ, ನೀವು ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
ನಿಮಗೆ ಇದು ಬೇಕು. ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ.
ಇಲ್ಲ. ಅದು ಅವನ ಚೀಲ. ನಾವು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನೂ ತಂದಿಲ್ಲ.
ರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬಂದು ಯಾವುದೇ ಕಾಣಿಕೆ ತರಲಿಲ್ವಾ?
ಒಂದು ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರೆ ಹೀಗೇ ಆಗೋದು.
ನಿಮ್ಮ ಊರಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥ ಗಂಡಸರೇ ಇಲ್ವಾ?
ಗ್ರಾಮ ದೇವತೆ ಮಹಿಳೆಯಾಗಬಹುದಾದರೆ, ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಮಹಿಳೆ ಯಾಕೆ ಆಗಬಾರದು?
ಹೋಗೋಣ.
- ಏನಾಯಿತು? - ಹೃದಯಾಘಾತ.
ನಾನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆ!
ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡರು, ಪಾಪ!
ಏಯ್, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆ!
ತುಂಬಾ ಗಟ್ಟಿ ಇದ್ದರು.
ಹೀಗೆ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಯಾರೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ?
ಮೂರ್ಖರೇ, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ.
ನಡಿ, ತಾತ. ಒಳಗೆ ಹೋಗೋಣ.
ನಾನು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆ!
ಬನ್ನಿ, ಅಮ್ಮಾವರೇ! ಬನ್ನಿ!
ಇಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮವೇ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಸುತ್ತಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೀರಾ?
- ಏನಾಯಿತು? - ದೇವರೇ!
ಏನಾಯಿತು ಅಂತಲೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರು ಏನು ಪರಿಹಾರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?
- ಯಾವುದಕ್ಕೆ? - ಯಾವುದಕ್ಕಾ?
ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಂತಿದ್ದಾರೆ.
ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ, ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಹೂಳೋದು?
- ಎಲ್ಲಿ ಹೂಳೋದು? - ಮಧುಬಾಬು ತಾತ ಸತ್ತುಹೋದರು!
- ಸತ್ತರಾ? - ಸತ್ತರೋ ಇಲ್ಲವೋ!
- ಇನ್ನೇನು ಸಾಯಲಿದ್ದಾರೆ! - ಇನ್ನೂ ಸತ್ತಿಲ್ವಾ?
ಏನು, ನಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಅವರ ಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬಾ ಚಿಂತಾಜನಕವಾಗಿದೆ!
ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಆಗಬಹುದು. ಏನಾದರೂ ಆದರೆ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ?
ನನ್ನ ತಾತ ಲಾಟರಿ ಗೆದ್ದರು ಅಂತ ನೆನಪಾದರೂ ಇದೆಯಾ ನಿಮಗೆ?
ಏನೂ ಮಾಡಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ!
ರಾಜೀನಾಮೆ!
ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ!
ರಾಜೀನಾಮೆ!
ಏಯ್, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ನನಗೆ ಸಾಕಾಯಿತು. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಸಾಯಲಿ.
ನನಗಿದು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಲಿ.
ಏಯ್! ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ತಗೋಬೇಡ.
ಆತುರದಲ್ಲಾ? ಆರು ಮೊಳ ಇದ್ದ ಕೂದಲು ಮೂರು ಮೊಳ ಆಗಿದೆ. ನೋಡು.
ನನಗೆ ಇದ್ಯಾವುದೂ ಬೇಡ. ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು!
ಏಯ್, ಪೆದ್ದಿ! ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಆಗೋದು ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ?
ಇದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ!
- ನನಗೂ ಇದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲ! - ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ವಾ?
ಏನು ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲ?
ನಿನ್ನಿಂದಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ತಾತಂದಿರ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥ ಆಗುತ್ತಿದೆ!
ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಎಲ್ಲರೂ,
ನಿನ್ನ ವೈಫಲ್ಯದ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.
ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳು!
ನೋಡು, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಮಾನ, ಮರ್ಯಾದೆ, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿ, ಎಲ್ಲವೂ,
ಈಗ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ, ಕಂದ.
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿ ನಿರ್ಧಾರ ತಗೋ.
ಅಪ್ಪು, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು.
ಅಪ್ಪು...
- ದೇವರೇ! - ಏಯ್, ನನಗೆ ಕೊಡು!
ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಚ್ಚರಂತೆ ಆಡುತ್ತಾರೆ.
- ನಾನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವೆ. - ನಿನಗೆ ಹಿಡಿಯಬೇಕಾ?
ಇದು 200 ವರ್ಷ ಹಳೆ ಸ್ಮಶಾನ. ನಾನು ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಆದಾಗಲೇ ತುಂಬಬೇಕಿತ್ತಾ?
ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ, ತಾತನ ಅಥವಾ ಮಗನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಬಾರದಾ?
ಈಗ ನೋಡು, ಇಡೀ ವಂಶದ ಹೆಸರು ಪಣಕ್ಕಿದೆ ಅಂದರೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತೆ?
ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಕಡೆ.
ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವವರನ್ನೇ ಅರಸಿ ಬರುತ್ತವಂತೆ.
ನನಗೇನು ಈ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟನಾ?
ಈ ಸ್ಮಶಾನ ಅಲ್ಲ ಎಂದರೆ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ?
ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ, ಶಾಲೆಯ ಬಳಿ ಯಾರೋ ಪುಗ್ಗಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು.
ಎಲ್ಲರೂ ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದಾಗ, ಪುಗ್ಗ ಮಾರುವವನು ಆಗಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಪುಗ್ಗಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾನೇ ಆಡಬಹುದು, ಮಾರಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಂತ.
ನೀನು ಬೆಳೆದು ಏನು ಆಗಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ?
ನಾನು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಆದರೆ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಹೌದಾ? ಹಾಡಿ ತೋರಿಸು.
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ...
ಅರ್ಥ ಆಯಿತು.
ಸರಿ, ಶವವನ್ನು ಕೊಳೆಯುವ ಮುನ್ನ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಇಡಬಹುದು?
ದೇವರೇ! ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?
ಹೇಳು.
ಯಾರಾದರೂ ಸತ್ತರೆ, ಜಾಗ ಹುಡುಕಲು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು.
ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮ ಕೆಲವು ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದಳು.
ಅವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಎರಡು ದಿನಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಶವವನ್ನು ಕೊಳೆಯದಂತೆ ಇಡಬಹುದು.
ಎರಡು ದಿನ.
ಏನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಗಾಳಿಗೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಕೂದಲುಗಳೇ ಉದುರುತ್ತಿವೆ.
ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕೂದಲು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೀರಾ?
ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುತ್ತೀರಾ? ಇಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟು ದಪ್ಪ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ?
ಸೊಳ್ಳೆ ಒಳಗೆ ಹೋದರೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಸಾಯತ್ತೆ.
ಹೋಗೋಣಾ?
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಿರಿ?
ಬಲಕ್ಕೆ, ಬಲಕ್ಕೆ, ಬಲಕ್ಕೆ.
ನೀನು ಹುಡುಕಿದ್ದು ಉಪಯೋಗ ಆಗಲಿಲ್ಲ ತಾನೇ? ಈಗ ನಾನು ಹುಡುಕುವೆ.
ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ, ಚಿನ್ನ. ಒಂದು ಅಡಿ ಭೂಮಿಯೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಹೇಳಿದೆ, ತಾನೇ? ನನಗೆ ಈ ಜಾಗದ ಇಂಚು ಇಂಚೂ ಗೊತ್ತು.
ಹೋಗೋಣ. ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ದಾರಿ ತೋರಿಸು.
ನನಗೆ ಶುರು ಎಲ್ಲಿ, ಮುಗಿಯೋದು ಎಲ್ಲಿ ಅಂತಲೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಾನು ತೋರಿಸುವೆ, ಸರಿನಾ? ಬನ್ನಿ, ಹೋಗೋಣ.
ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು.
ನನಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಗಳಿದ್ದಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಹೂಳಲಾದವರು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದಂತೆ...
ಏನು... ಏನಾಯಿತು?
ಚಿನ್ನ, ಇದನ್ನು ನೋಡು.
- ಇದು ಬೇರೆಯವಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. - ವಿಭಿನ್ನನಾ? ಏನು?
ಇದು ನಾನು ನೋಡಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೋರಿಕಲ್ಲು.
ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಕೂಡಾ ಇಲ್ಲ. ನೋಡು.
ಇನ್ನೇನು ಮತ್ತೆ? ಇದು ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಹಳೆಯದು, ಅಲ್ವಾ?
ಮಾಸಿಹೋಗಿರಬೇಕು.
ಅಂದರೆ...
ಇದು ಯಾರದು ಅಂತ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ವಾ?
- ಏನು, ಏನು? - ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು!
- ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗೋದು? - ಆ ಕಡೆ. ಅಲ್ಲ. ಈ ಕಡೆ. ಈ ಕಡೆ.
ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ನಾವು ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಿದ್ದೇವೆ.
ನಮ್ಮ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಗಳಿವೆ.
ಅವು ಯಾರವು ಅಂತಲೂ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಅವನ್ನು ಮರುಬಳಸೋಣ ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ನನಗೆ ಮಾತು ಮುಗಿಸಲು ಬಿಡಿ.
ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ತೆಗೆದು,
ಅವುಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೂಳೋಣ.
ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ ನಿಯಮ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು ಅಂತ ಎಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದೆ, ತೋರಿಸಿ.
ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ಎಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದೆ, ತೋರಿಸಿ.
ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ.
ಹಳೆಯ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ಮುರಿದ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸೋಣ.
ನಾಡಿದ್ದಿನಿಂದ ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡೋಣ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಕ್ಕರೆ ತಿಳಿಸಿ. ಆಮೇಲೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡೋಣ.
ನಮ್ಮ ದುರಾದೃಷ್ಟ.
ನಾವು ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಂತ ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೆಯಾ?
ಈ ಮೂರು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಮೇಲೆ ಹೋಗೋಣ.
ಮೂರು ಸಾಲುಗಳಾ?
- ಅಂದರೆ, ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ. - ಯಾಕೆ, ದೆವ್ವಗಳು ಬರುತ್ತವಾ?
ಅಂದಹಾಗೆ, ಇಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯಾ?
ನೀವು ಕೇಳಿದಿರಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಆಮೇಲೆ ಭಯ ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ದೂರಬೇಡಿ.
ಭಯನಾ? ನಮಗಾ? ನಾವೇನು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಾ?
ಹೇಳೋ, ಹೇಳು.
ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ...
- ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ? - ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ?
ಏನು, ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ?
ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ "ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ" ಅಥವಾ "ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ" ಅನ್ನುವೆ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.
- ಸರಿ, ಹೇಳು! - ನಿಜ, ಇದು ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನಡೆದದ್ದು.
ನೆನ್ನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಯಿತು, ಇಲ್ಲೇ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಇಲ್ಲೇ.
ಆ ಸಾಲೋ, ಈ ಸಾಲೋ. ಪಕ್ಕದ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ...
ಯಾರೋ ಹಾಗೆ ಉಸಿರು ತಗೊಂಡ ಶಬ್ದ ಬಂತು.
ಮೊದಲು ಗಾಳಿ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.
ಆಮೇಲೆ...
ಮತ್ತೆ...
ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡೋ ಮುಂಚೆ ಎಚ್ಚರಿಸು.
ಈ ಸಲ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಬಂತು.
ಆಮೇಲೆ ಆ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಯಾರೋ ಹೇಳೋದು ಕೇಳಿತು,
"ನನ್ನನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆಯಿರಿ. ನಾನಿನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ಲೀಸ್, ಹೊರತೆಗೆಯಿರಿ."
ದೆವ್ವಗಳಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಗೊತ್ತಾ?
ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ "ಪ್ಲೀಸ್" ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿತು.
ಆಮೇಲೆ ಅದು, "ಈ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಒಳಗೆ, ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯದಿದ್ದರೆ,
ಬಂದು ನಿನ್ನ ಕತ್ತು ಅಗೆದುಬಿಡುವೆ" ಅಂದಿತು.
ಬನ್ನಿ, ಈ ಸಾಲನ್ನೂ ನೋಡೋಣ.
ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಅಲ್ವಾ?
ನನಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ನೋಡೋಣ.
ಟಾರ್ಚ್ ಇದೆ.
ಬೇಕಿದ್ದರೆ!
ದೆವ್ವ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬರಲ್ಲ, ಕಣ್ರಪ್ಪ.
ಅದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರೋದು.
ಇದಕ್ಕೆ ಏನು ಹೆಸರಿಡೋಣ?
ದಿವಂಗತರು ಅಡ್ಡಂಕಿ ಕಲಾ
ಕಲಾ.
ಎರಡೇ ಅಕ್ಷರ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಗಿ ಹೋಗುತ್ತೆ.
ಬಾಲಾರಾವ್ ಅವರೇ,
ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟ ನೋಡಿ.
ಮೊದಲು, ನಾನು ಜಾಗ ಹುಡುಕಿದೆ. ಅದು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಹೇಗೋ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಈ ಗೋರಿಕಲ್ಲು ಇರಿಸಿದೆ. ಅದೂ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಈಗ, ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಬೇಕು.
ಅಂಜಯ್ಯನವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಅನುಮಾನಗಳು.
ನಾವು ಈ ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಳಸಿದರೆ,
ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಜಾಗ ಸಿಗಬಹುದು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಅನುಮಾನ. ಅದೇ ತಾನೇ?
ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ.
ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ, ತಾನೇ? ಕೇಳುವಿರಾ?
ಕೇಳುವಿರಿ ತಾನೇ?
ನಾಳೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಈ ಸಮಾಧಿ ಅಗೆದರೆ,
ಇದು ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿ ಅಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ.
ನಾನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಮೇಲೇ ಅನುಮಾನ ಬರುತ್ತೆ.
ನಾನು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ನನ್ನನ್ನು, ಅಮ್ಮನನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ಅಮ್ಮನ ಆಸೆ ಪೂರೈಸಲು ಆಗಲ್ಲ, ಅಲ್ವಾ?
ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೀಗೇ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇರಲ್ಲ.
ಸಾವು...
ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ನೂರು...
ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಸಮಯ ಇಡೋಣ.
ಛೇ! ಇದೆಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದಲೇ. ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸತ್ತರು.
ನಾಲ್ಕು ಬ್ಯಾಟರಿ ಬದಲು ಮೂರೇ ಹಾಕಿದೆ.
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಅಡಚಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಛೇ.
ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಳಾಯಿತು.
ಆಯಿತು.
ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ?
ನಡುಗುತ್ತಲೇ ಕೆತ್ತುತ್ತಿರುವೆ
ಕೆತ್ತು, ಕೆತ್ತು, ಕೆತ್ತುತ್ತಿರುವೆ
"ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಜೀವತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು."
ಈಗ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲ್ಲ.
ಯಾರೋ ನೀನು?
ದೆವ್ವ!
ಛೇ! ಇವನಾ!
1946.
ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದಿರಾ? 1946. ಅಂದರೆ ಇವಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ.
ಪಾಪ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಗುವ ಮೊದಲೇ ಸತ್ತಳು.
ಅವಳಿಗೆ ಗೌರವ ಕೂಡಾ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ.
ಹೋಗೋಣ.
ಒಟ್ಟು 59, ಅಮ್ಮಾವರೇ.
ಅಂದರೆ?
ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಾವುಗಳು ಆದರೂ, ಇನ್ನೂ 20 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತೆ.
ದೇವರ ದಯೆ.
ಇನ್ನೂ 20 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಆಗುತ್ತೋ?
ನಾಳೆಯಿಂದ ಅಗೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ.
- ಇನ್ನೇನೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. - ಇನ್ನೇನು ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗುತ್ತೆ?
ಇನ್ನು ಆ ದೇವರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಲು ಆಗಲ್ಲ.
ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕರೆತಂದೆವು.
ಅಲುಗಾಡುತ್ತಲೂ ಇಲ್ಲ.
ದೆವ್ವ, ದೆವ್ವ, ದೆವ್ವ. ಹೊಗೆ, ಹೊಗೆ, ಹೊಗೆ.
ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ. ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ!
ಹೊಗೆ, ಹೊಗೆ. ದೆವ್ವ, ದೆವ್ವ. ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ.
ಹೊಗೆ. ದೆವ್ವ, ದೆವ್ವ, ದೆವ್ವ. ದೆವ್ವ. ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ.
ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ. ದೆವ್ವ, ನೋಡಿದೆ. ನಾನು ದೆವ್ವವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ. ನಾನು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದೆ.
ಏಯ್, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ. ಏನಾಯಿತು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ? ಯಾಕೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಯಾವಾಗಲೂ ಹೂಳುತ್ತೇನೆ. ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತಿರೋದು.
ತುಂಬಾ ರೋಮಾಂಚನವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಶುರು ಮಾಡುವೆಯಾ?
ನೀವು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ. ಮೊದಲ ಏಟು ನೀವು ಹಾಕಿ.
ಕೊಡು.
ನಿಲ್ಲಿಸಿ! ನಿಲ್ಲಿಸಿ! ನಿಲ್ಲಿಸಿ!
ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಗೆಯದಂತೆ ಆದೇಶ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ!
- ಯಾರು? - ಯಾಕೆ?
ನಿನ್ನೆ, ಭೀಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅರ್ಚಕ ಷಣ್ಮುಖಂ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದರು.
ಅವನು ನೋಡಿದ್ದು ದೆವ್ವ, ಭೂತ ಅಲ್ಲ.
ಅದೊಂದು ಆತ್ಮ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಆತ್ಮ.
ಅಯ್ಯೋ.
ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅವನು ನನಗೆ ಕಚ್ಚಬಹುದು.
ನೆನ್ನೆ ಒಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ನಾಳೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಗುತ್ತೆ. ನಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು.
ಆಮೇಲೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು.
ಎಷ್ಟು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ ಅಂತ ಹೇಳಲೂ ಆಗದು.
ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ, ಗುರುಗಳೇ?
- ಕುರ್ಚಿ ಇದೆಯಾ? - ಇಲ್ಲ, ಅಣ್ಣ.
ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ.
ಆ ಆಲೋಚನೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ಸಂಕಟ ತಂದಿದೆ.
ಆ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಗಿದೆ.
ಇನ್ನು ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಗೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಗಬಹುದು ಊಹಿಸಿ ನೋಡಿ.
ನಾವು ಯಾಕೆ ಊಹಿಸಬೇಕು? ನೀವೇ ಹೇಳಿ.
ಯಾವ ಸಮಾಧಿಗಳ ಮರುಬಳಕೆ ಆಗುತ್ತೋ,
ಅವುಗಳ ವಾರಸುದಾರರಿಗೆ ಅವುಗಳ ಕಷ್ಟ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ?
ಯಾವುದೋ ಚೀಲನೋ, ಟಾರ್ಚೋ, ಮುಳ್ಳೋ ಇರುತ್ತೆ.
- ಮುಳ್ಳಾ? - ಹಾಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ?
ನೀನೇ ಹೇಳಿದೆ, ನೆನಪಿದೆಯಾ? ದೆವ್ವಗಳು ಹೊರಬರಲು ನೋಡುತ್ತಿವೆ ಅಂತ.
ಅದೆಲ್ಲಾ ಭ್ರಮೆ.
ಭ್ರಮೆನಾ? "ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಿರಿ" ಅಂದಿತು ಅಂದೆ.
ಹಾಗಲ್ಲ. "ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಿರಿ."
ನಿಲ್ಲಿಸುವಿರಾ? ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕಂತೆ?
ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಾ?
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಗೆದರೆ ಅವರ ಆತ್ಮಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವಂತೆ.
ಅದಕ್ಕೇ, ನಮ್ಮ ತಾತ, ಮುತ್ತಾತ, ತಾತನ ತಾತ,
ಇವರ್ಯಾರ ಸಮಾಧಿಯನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಲೂಬಾರದು. ಅರ್ಥ ಆಯಿತಾ?
ಅಯ್ಯೋ! ದೇವರೇ, ದೇವರೇ! ಇದೇನಿದು ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆ?
ಅಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಎಳೆಯಬೇಡಿ, ಕೈಗೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತೆ.
ಅದು ಮುಖ್ಯನಾ? ಈಗ ಅದು ಮುಖ್ಯನಾ? ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ವಾ?
- ನಿಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. - ನಿನಗಲ್ಲ.
ಈ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಹೇಗೋ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಒಂದು ಪರಿಹಾರ ತಂದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ತಗೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಭೀಮಯ್ಯನವರ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಸಮಾಧಿ ಅಗೆಯೋಣ. ಬನ್ನಿ.
ಬಂಗಾರಂ ಮಾಧವ.
- ಬಂಗಾ... - ಬಂಗಾರಂ ಮಾಧವ ರಾವ್‌ನ‌ವರು.
ಇಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡಲ್ಲ.
ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಾಧವ ರಾವ್ ಅವರೇ. ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
ಬಂದು ತಾಜಾ ಗಾಳಿ ತಗೊಳ್ಳಿ.
ನಿಲ್ಲಿಸಿ!
ಮಧುಬಾಬು ಅವರು ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಗೆಯಬಾರದು ಅಂತ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದಂತೆ.
ಏಯ್, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಅದಾ...
- ಏಯ್... - ಅಯ್ಯ.
ನನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಾಧಿಗಳು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು.
- ಏಯ್... - ಅಯ್ಯ.
- ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಸು. - ಸರಿ, ಅಯ್ಯ.
ಅಣ್ಣ, ಅವರ ಸಮಾಧಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಲಿ ಅಂತ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
- ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಏನು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆ? - ಅಣ್ಣ.
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರೂ ಮಹಾನರೇ. ಅವರೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು. ನಮ್ಮವಕ್ಕೂ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ.
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ!
ಅಣ್ಣ, ಅವರು ಕೆಂಪೇ ಹಚ್ಚಿದ್ದು.
ನೀಲಿ ಕಳ್ಳರು
ದಿವಂಗತ ದುವ್ವಾಡ ಗೋಪಾಲ್
ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ!
ಇದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರದ್ದು!
ಚಿನ್ನ.
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ!
ನನಗೆ ಹಸಿರು ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು. ನಿನಗೆ?
ನನಗೂ ಹಸಿರೇ. ಹಸಿರೇ.
ಅದೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
- ಅಣ್ಣ, ಅಣ್ಣ. - ಅಣ್ಣಾ!
ಮೂರ್ಖ! ಏನಾಯಿತು?
ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಒಂದು ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿ ನೋಡಿದೆವು. ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ.
ನಕಲಿ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು?
ನಾವು ನೆನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ್ದು. ಇನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಒದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ?
ರಾತ್ರಿ ಯಾರೋ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವಿಷಯ. ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲ.
ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಧಿ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಗೆ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದು?
ಯಾರೋ ವಂಶ ಇಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿ
ನಮ್ಮ ಬಣ್ಣ ಬಳಸಿ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲಿದೆ ಅದು?
ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ? ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ.
ಸ್ಮಶಾನ! ಸ್ಮಶಾನ! ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?
- ಪೆದ್ದ. - ಅದು, ಅಣ್ಣ...
- ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಡಿದಿದ್ದೆವು. - ಹೌದಾ?
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುಡಿದಿದ್ದಿರಾ? ತುಂಬಾ ಕುಡಿದಿದ್ದಿರಾ? ತುಂಬಾ ಕುಡಿದಿದ್ದಿರಾ?
ಪೆದ್ದ. ಪೆದ್ದ.
ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ. ಎಲ್ಲಾ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ.
ಹೆಸರು, ವರ್ಷ, ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ,
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಆಗ ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿ ಯಾವುದಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ.
- ಹೋಗಿ. - ಸರಿ.
- ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೆ ಕುಡಿಯಬೇಡಿ. - ಸರಿ.
ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಳಸಿ ಮರೆಮಾಡಲು ನೋಡಿದರೆಂದರೆ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ?
ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ.
ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಬಳಸಿ ಮರೆಮಾಡಲ್ಲ ಅಂತ ಏನು ಖಾತ್ರಿ?
ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಾಧಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರಿ.
- ಸರಿ, ಅಯ್ಯ. - ಅರ್ಥ ಆಯಿತಾ?
ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ಕರೆಸಿದಿರಿ?
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿದಿರಿ.
ನೀನು...
ಕುರ್ಚಿ ಯಾಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ?
ಬಾ. ಬಾ ಇಲ್ಲಿ.
- ಕೂರು. - ಇಷ್ಟು ಹತ್ತಿರನಾ?
ಯಾವುದೋ ಮೂರ್ಖ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಗೋರಿಕಲ್ಲಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದಿದ್ದಾನೆ.
ಇಡೀ ಗ್ರಾಮವೇ ಅವನಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದೆ.
ನಿನಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಗೊತ್ತಾ?
ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ?
ನಾನು ಜಾಗವನ್ನು ಕದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಗೋರಿಕಲ್ಲು ಹಾಕಿ,
ಅದಕ್ಕೆ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಹಾಕಿ ಓಡಿಹೋದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?
ನೆಲದ ಮೇಲಿರೋ ಯಾವುದೋ ಕಲ್ಲು.
ನನ್ನ ಚೀಲದಿಂದ ಏನೋ ಬಿತ್ತು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಾ?
ಇದು ನಾನು ನೋಡಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೋರಿಕಲ್ಲು!
ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ?
- ಯಾವುದೋ ಚೀಲನೋ, ಟಾರ್ಚೋ, ಮುಳ್ಳೋ ಇರುತ್ತೆ. - ಮುಳ್ಳಾ?
ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಹಾಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲಿರಿ?
ನೀನೇನಾದರೂ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಹೀಗೆ ಅಸಂಬದ್ಧ ಮಾತಾಡೋದು.
ಊರೆಲ್ಲಾ ಗಲಭೆ ಎದ್ದಿದೆ, ಅಮ್ಮಾವರೇ!
- ದೇವರೇ. - ಕೂರೋಲೇ!
ನದಿ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳಂತೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!
ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ!
ಜಗಳ ಏನಕ್ಕಂತೆ? ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದವನು ಸಿಕ್ಕಿದನಾ?
ಸಿಕ್ಕಿದನಾ?
ಇದು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ!
- ಇವೆಲ್ಲಾ ಹೊಸ ಜಗಳಗಳು! - ಮತ್ತೆನಾ?
ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮ ಆ ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು
ಸಮಾಧಿಗಳ ಮೇಲಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
ಏಯ್, ದುಷ್ಟ!
ನಿಮ್ಮ ಮುತ್ತಾತ ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಕೊಂದರು.
- ಏಯ್! - ಕೇಳು!
- ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆ! - ಏಯ್, ಸಾಕು!
- ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಏನು ಮಾಡಿದರು? - ಬೇಡ.
- ಏಯ್, ನಿಲ್ಲಿಸು! - ಏಯ್!
- ನಿನ್ನದು ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಕುಟುಂಬ! - ಕೇಳು!
- ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು. - ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆ, ಏಯ್!
200 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಈಗ ಪ್ರತೀಕಾರನಾ?
ಈಗಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಾಕಾಗಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ.
ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು?
ಏಯ್, ಕನ್ನಡಕ ಹಾಕಿದ ಮೂರ್ಖ!
ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನಾಯಿ ಥರ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡೆ.
ನಿನ್ನ ಮುತ್ತಾತ ನನ್ನ ಮುತ್ತಾತನಿಂದ
ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ ಪಡೆದು ತೀರಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.
ನನ್ನ ಮುತ್ತಾತ ಹಿಂಸೆ ತಡಿಯಲಾರದೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಏನು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ? ಇನ್ನೂ ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ.
ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಯಾ? ತಗೋ.
ಏಯ್, ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು.
ಈಗ 50 ವರ್ಷದ ಬಡ್ಡಿ ಸೇರಿಸಿ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಆಗಿರುತ್ತೆ.
ಇವರಿಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲ. ಚಂದ್ರಯ್ಯ ಎಂಬವ ತುಳಸಮ್ಮ ಜೊತೆ 100 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ.
ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಭದ್ರಮ್ ಅವರ ಮನೆ ಅವರ ಸ್ವಂತದ್ದಲ್ಲ.
ಅವರ ಮುತ್ತಾತನಿಂದ 200 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಅದನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದರಂತೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಜಗಳ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ದೇವರೇ, ಹಿಂದಿನದೆಲ್ಲಾ ಅಗೆದು ತೆಗೆದರೆ ಹೊಲಸೇ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತೆ.
ಏಯ್, ಬೇಗ ಬಾ, ಗಾಡಿ ಶುರು ಮಾಡು!
ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಜಗಳ ಆಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನಾವವರನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು.
ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗುತ್ತಿರೋದು ಆ ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿಯಿಂದಾಗಿ.
ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ, ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಚಚ್ಚುತ್ತೆ.
ಚಿನ್ನ,
ನೀನೇನು ಆವತ್ತು ಲಾಟರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರು ಬಂತು ಅಂದುಕೊಂಡೆಯಾ?
ಭೀಮಯ್ಯನ ಹೆಸರು ಬಂದಿತ್ತು.
ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರು ಕೂಗಿದೆ.
ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರೆ, ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿ ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನಿಜ ಹೇಳು.
ನಿನಗೆ ಆ ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ವಾ?
ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗಾಗಿ... ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಏನಿದು, ಚಿನ್ನ?
ನೀನು ಇಷ್ಟು ಹೇಗೆ ಮೂರ್ಖನಾದೆ?
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಗೊತ್ತಾದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಜಗಳ ಆಗುತ್ತೆ.
ಸರಿ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡು.
ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಗೋರಿಕಲ್ಲು ತೆಗೆದು, ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಮಾಡು.
ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ?
ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಜಗಳ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಚಿನ್ನ.
- ಹಾಗಲ್ಲ. - ನೀನು ಕಾರಣ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದರೆ?
- ದೇವರೇ! ಬೇಗ ಹೋಗು. ಸಮಯ ಇಲ್ಲ. - ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸು.
ಹೋಗು!
ಬಾ, ಊಟ ಮಾಡು!
ನೀನು ತಿನ್ನು. ನಾನು ಆಮೇಲೆ ಊಟ ಮಾಡುವೆ.
- ಬನ್ನಿ. ಈಗ ಯಾರು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? - ಜಗಳ ಅಲ್ಲ, ಅಮ್ಮಾ!
ಆ ಭೀಮಯ್ಯ ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಮಶಾನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಈಗ ಯಾಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಈಗ ಯಾಕೆ?
ಯಾಕೆ?
ಇದನ್ನು ನೋಡು.
ಇದು ಭೀಮಯ್ಯನವರ ಮುತ್ತಾತರ ತಾತರ ಅಣ್ಣನ ಸಮಾಧಿ!
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಧನರಾದ ಕಾರಣ,
ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗನಿಗೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷವಾದ್ದರಿಂದ,
ಶ್ರೀ ಅಪ್ಪಲರಾಜು ಅವರನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವೀರಯ್ಯನ ವಂಶಸ್ಥನನ್ನು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ
ಎಂಬ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಸುಬ್ಬಯ್ಯನ ಅಣ್ಣ, ಬಂಗಾರಯ್ಯ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅಂದರೆ...
ಅಂದರೆ... ನಾನು ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ.
- ಹೌದಯ್ಯ. - ಹೌದಯ್ಯ.
ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ
ಆ ಅಪೂರ್ವಳ ಕುಟುಂಬದವರು
ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಾವೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು,
ಇಡೀ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇದನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಗ್ರಾಮದ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು.
- ಬೇಗ. - ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟೆ?
ನಾನು ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ತುಂಬಾ ಜಗಳಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಕೆಲವು ಹಾಗೇ ಸರಿಯಾಗುತ್ತವೆ, ಕಂದ.
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಭಾಗಿಯಾಗಬಾರದು.
ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಾನು ಏನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಅಮ್ಮಾ!
ಏನಮ್ಮಾ, ಹಳ್ಳಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ?
ಇನ್ನೆಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ?
ನಿಮ್ಮ ನಿಜ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಈಗಷ್ಟೇ ಹಳ್ಳಿಗರ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ,
ಇದು ನನ್ನದೇ ವಂಶದ ಹಕ್ಕು ಎಂಬಂತೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲಾ?
ಹಲೋ! ನಾನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು.
- ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಯಾಕೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ? - ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಇದು ಯಾವಾಗ ಆಯಿತು ಅಂತಲೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
- ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಈಗ? - ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ನಾನು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಬೇಕು, ನೀನಲ್ಲ.
ಸರಿ. ನೀವೇ ಆಗಿ.
ಅಂದರೆ, ಇಂದಿನಿಂದ,
ಗ್ರಾಮದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದು, ಅಲ್ವಾ?
ಹೌದು.
ನೋಡು, ಹುಡುಗಿ, ಇಂದಿನಿಂದ ನೀನೊಬ್ಬಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಡುಗಿ.
ದೇವರೇ, ನಾನು ಸರಿ ಅಂದೆ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಯಾಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಜನರ ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.
- ಇಂದಿನಿಂದ... - ಇಂದಿನಿಂದ...
- ...ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು... - ...ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು...
- ಭೀಮಯ್ಯನವರು. - ಭೀಮಯ್ಯನವರು.
- ನೀನಲ್ಲ. - ನೀನಲ್ಲ.
"ನೀನಲ್ಲ" ಅಲ್ಲ. "ನಾನಲ್ಲ".
ನಾನಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಾ? ಅವಳು ಒಪ್ಪಿದ್ದಾಳೆ.
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿದೆಯಾ?
ಮಾತಾಡೋ. ಏನಾದರೂ ಹೇಳು.
- ಈಗ ... - ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯಿತಲ್ವಾ?
ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಇರಬೇಕು? ಹೋಗೋಣ.
ಹೋಗೋಣ. ಹೋಗೋಣ.
ಅಯ್ಯ, ಕೂರಿ.
- ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಯಾರು? - ಭೀಮಯ್ಯನವರು!
ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಾಗವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ,
ಐದು ಜಾಗ ಇರುವಾಗ ನಾಲ್ಕು ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ,
ನಕಲಿ ಗೋರಿಕಲ್ಲು ಇರಿಸಿ, ನಕಲಿ ಸಮಾಧಿ ತಯಾರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ,
ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಅದನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ತೋರಿಸಿ,
ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜಗಳಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ,
ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತವನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಊರಿನಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಇದು ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ.
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಒಂದು ಸ್ಥಳ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ,
ಮತ್ತು ಧರ್ಮೋಕ್ತವಾಗಿ ಹರಾಜು ಮಾಡಲಾಗುವುದು.
ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಕೊಡುವವರಿಗೆ ಸಮಾಧಿ ಜಾಗವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಲಾಗುವುದು.
ಅಯ್ಯ, ದಯವಿಟ್ಟು ಒಂದು ಜಾಗ ಕೊಡಿ!
ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದೆಯೇನೋ, ಮೂರ್ಖ?
ಚಚ್ಚಿರಿ ಅವನಿಗೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ!
- ಚಚ್ಚಿರಿ ಅವನನ್ನು! - ದಾರಿ ಬಿಡಿ.
ಚಿನ್ನ! ಚಿನ್ನ!
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಮೊದಲ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ಸರ್ಕಸ್ ಶುರು ಆಗಿದೆ.
ನಾವು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗೋಣ.
ಇಲ್ಲ, ಚಿನ್ನ!
ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿ! ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿ ಅಂದೆ!
ಚಿನ್ನ! ಚಿನ್ನ!
ಏಯ್, ಚಿನ್ನ! ಚಿನ್ನ!
ಅವನ ತಾಯಿ...
ನಿಲ್ಲಿಸಿ! ನಿಲ್ಲಿಸಿ!
ಅವನ ತಾಯಿ ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ!
ಚಿನ್ನ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಸತ್ತುಹೋದಳು!
ಮಗಾ, ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಾವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ?
ಇದು ನಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗ.
ಇದು ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು.
ನೋಡು, ಈ ಭಾವನೆಗಳು, ದುಃಖ, ಭಯ, ನೋವು, ಇವೆಲ್ಲವೂ
ಈ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಸರಿ, ಅದೆಲ್ಲಾ ನಮಗೆ ಯಾಕೆ?
ಈ ಮುದುಕನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಭೀಮಯ್ಯ ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
ಇನ್ನೂ ತಿರುಗಿ ಬರಲು ಎರಡು ದಿನ ಆದರೂ ಆಗುತ್ತಂತೆ.
ಅವನು ಬರುವವರೆಗೂ ಈ ಮುದುಕನ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಅದಕ್ಕೇ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಚ್ಚಬೇಕು.
ಬಾ, ಚಿನ್ನ. ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡು.
- ಇಲ್ಲ, ಬೇಡ. - ಯಾಕೆ? ಭಯನಾ?
ನೋಡು, ನಾವು ಬದುಕಿರುವವರಿಗಿಂತ ಶವಗಳ ಜೊತೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ತಾನೇ?
ಭಯಪಡಲು ಏನಿದೆ?
- ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳಲಾ? - ಹೂಂ.
ನಮ್ಮ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣ ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣ ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಕೆಟ್ಟದು.
ನೋಡು, ನಮಗೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತೆ. ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೋಪಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ಆ ಕೋಪ ನಮ್ಮ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೆ.
ನಮಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ನಾವು ಹೆದರುತ್ತೇವೆ.
ಆ ಭಯ ನಮ್ಮ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೆ.
ಮತ್ತು ನಾವು ಅಹಂಕಾರ ತೋರುತ್ತೇವೆ. ನಮಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತೆ.
ಆ ಅಹಂಕಾರ, ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ನಿನ್ನ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೆ.
"ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ನಿನ್ನ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೆ."
ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಾನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರು
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು?
ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಹರಾಜಿನ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದೆ.
ಇಡೀ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ, ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ಸೋಲಿಸಬಹುದು, ಅಯ್ಯ?
ನನಗೆ ಸುಬ್ಬರಾಜುಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಧಿ ಬೇಕು.
ಕೇಳಿ, ಇದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.
- ಸರಿ, ಅಯ್ಯ. - ಸರಿ, ಅಯ್ಯ.
- ಏಯ್, ಸತ್ತಿ? - ಅಣ್ಣ?
ಭೀಮಯ್ಯ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಅಂದುಕೊಂಡು ಕೊನೆಯ ಜಾಗದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಹೂಂ, ಅಣ್ಣ.
ಅದೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆ.
- ಹೂಂ, ಅಯ್ಯ. - ಅಲ್ವಾ?
ಥಿಯೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಆ್ಯಕ್ಷನ್ ಸಿನೆಮಾಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿವೆ.
- ಎಷ್ಟು ಹಣ ಬಂತು ಗೊತ್ತಾ? - ಮಜಾ ಹಣ ಬಂದಿರುತ್ತೆ.
ನಾಳೆ, ನಾವು ಯಾರಂತ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸೋಣ.
ಅಷ್ಟೇ, ಅಣ್ಣ. ಆಡಿ ಬಿಡೋಣ ಅವರ ಜೊತೆ, ಅಷ್ಟೇ.
ಸರಿ, ಅಯ್ಯ.
ಕೊನೆಯ ಸ್ಮಶಾನ ಸ್ಥಾನ ಹರಾಜು ಹಬ್ಬ
ಈ ಸಲ ಏನು?
ಸ್ಮಶಾನದ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹರಾಜು.
ಇಂಥದ್ದೇ ಏನೋ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.
ಅದಕ್ಕೇ ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಬದಲು ನಾನು ಬಂದೆ.
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಇಂದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ ದಿನ.
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಂತಹ ದಿನ ಇದುವರೆಗೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ, ಕಂಡಿಲ್ಲ.
ಸ್ಮಶಾನದ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹರಾಜು.
ಈ ಕೊನೆಯ ಜಾಗವನ್ನು ಯಾರು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ, ನೋಡೋಣ.
ಯಾರು ಆ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು? ಆ ಗುಂಡಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಗುವುದು?
ಇದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಜಾಗವಾದ್ದರಿಂದ,
ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಈ ಹರಾಜು 10,000 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತೆ.
ಯಾರಾದರೂ 11,000 ಕೊಡುವವರಿದ್ದೀರಾ?
ಮಧುಬಾಬು ಅವರಿಂದ 11,000.
ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ, 12, 12!
ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ, 15, 15!
ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ, 20, 20, 20 ಸಾವಿರ!
ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ, 30, 30!
ಮೂವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಧುಬಾಬು ಅವರದು, 35!
ನಲವತ್ತು, 40, 40, ಭೀಮಯ್ಯನವರ ಕರೆ, 40 ಸಾವಿರ!
ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ!
ನೀನು ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ? ನೀನು ಹಣ ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ? ಮೂರ್ಖ! ಐವತ್ತು ಅಂತೆ.
- ಮೂರ್ಖ. ತೊಲಗು ಇಲ್ಲಿಂದ. - ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಇಲ್ವಾ?
ಇದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಮೂರ್ಖ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇವನೇ ಸತ್ತು ಆ ಗುಂಡಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.
- ಬನ್ರೋ. - ಹೋಗೋಣ.
ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದವರು.
ತಲೆಯಿಲ್ಲದವರು.
ಮಧುಬಾಬು ಅವರು ಹರಾಜನ್ನು ತೊರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಮಾತ್ರ.
ಭೀಮಯ್ಯನವರು, 40 ಸಾವಿರ. ಒಂದು ಸಲ!
ಭೀಮಯ್ಯನವರು, 40 ಸಾವಿರ, ಒಂದು ಸಲ!
ಭೀಮಯ್ಯನವರು, 40 ಸಾವಿರ, ಎರಡು ಸಲ!
- ಭೀಮಯ್ಯನವರು... - ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರದ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ!
ಏಯ್, ಮುದುಕಿ, ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತಾದರೂ ಗೊತ್ತಾ ನಿನಗೆ?
ಅಜ್ಜಿ, 40,001 ರೂಪಾಯಿ!
ರೂಪಾಯಿ 40,001, ಅಜ್ಜಿ!
ರೂಪಾಯಿ 40,001, ಒಂದು ಸಲ!
ರೂಪಾಯಿ 40,001, ಎರಡು ಸಲ!
ರೂಪಾಯಿ 40,001, ಮೂರು...
ನಲವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ!
ನಲವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು, ಒಂದು ಸಲ!
ನಲವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು, ಎರಡು ಸಲ!
- ನಲವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು... - ರೂಪಾಯಿ 45,001!
ಏಯ್, ಪೆದ್ದ, ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಅಷ್ಟು ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?
ಮೀಸೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ.
ನಲವತ್ತೈದು ಸಾವಿರದ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಬನಿಯನ್ ಅಣ್ಣನವರಿಂದ.
ರೂಪಾಯಿ 45,001, ಒಂದು ಸಲ!
ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ!
ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು, ಒಂದು ಸಲ!
- ರೂಪಾಯಿ 50,001. - ಏಯ್, ಏಯ್!
ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಏನಾಗಿದೆ?
ರೂಪಾಯಿ 50,001, ಬಿಳಿ ಕೂದಲಿನ ಅಜ್ಜ, ಒಂದು ಸಲ!
ರೂಪಾಯಿ 50,001, ಎರಡು ಸಲ!
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ.
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು, ಒಂದು ಸಲ.
ರೂಪಾಯಿ 60,001.
60,001 ರೂಪಾಯಿ, ಸಣಕಲು ಮಾಮ!
ರೂಪಾಯಿ 60,001, ಒಂದು ಸಲ!
- 65,000! - 65,000!
ರೂಪಾಯಿ 65,001!
- ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ! - ರೂಪಾಯಿ 70,001!
- ರೂಪಾಯಿ 70,001, ಒಂದು ಸಲ! - ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ!
- ರೂಪಾಯಿ 75,001! - ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ!
- ರೂಪಾಯಿ 80,001! - ಎಂಭತ್ತೈದು ಸಾವಿರ!
ರೂಪಾಯಿ 85,001!
- ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ! - ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, 90, 90!
ರೂಪಾಯಿ 90,001!
ರೂಪಾಯಿ 90,001, ಒಂದು ಸಲ!
ರೂಪಾಯಿ 90,001, ಎರಡು ಸಲ!
- ತೊಂಬತ್ತು... - ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ!
ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ!
ಯಾರ ಬಳಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಇದೆಯಾ?
ಇದೆಯಾ? ಯಾರ ಬಳಿಯಾದರೂ ಇದೆಯಾ?
ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ!
ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು, ಒಂದು ಸಲ!
ಎರಡು ಸಲ!
ಮೂರು ಸಲ!
ವಾಹ್! ಭೀಮಯ್ಯನವರೇ!
- ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಯಾರು? - ಭೀಮಯ್ಯನವರು!
ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಅದೃಷ್ಟವಂತರು, ಕೇವಲ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಆರು ಅಡಿ ಜಮೀನು ಸಿಕ್ಕಿದೆ.
- ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಯಾರು? - ಭೀಮಯ್ಯನವರು!
- ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಹುಲಿ. - ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಸಿಂಹಾರಾಜ.
- ಅಯ್ಯ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಘರ್ಜಿಸಿ! - ಅಯ್ಯ!
ತೊಲಗಿ ಇಲ್ಲಿಂದ.
ಜರುಗೋ!
ಏಯ್!
ಅಯ್ಯ!
- ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನೋಡು. - ಸರಿ.
ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು,
ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.
ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಬೇಕು.
ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಅಲ್ಲ,
ಆದರೆ ಈ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ಆಸೆ.
ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರ ಆಗಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಭೀಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧುಬಾಬು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ,
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿ.
- ಗೆಳೆಯಾ, ಇವನು ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ? - ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಸುಟ್ಟಾ ಸೇದಲು, ಅಣ್ಣ.
- ಏನು, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆನಾ? - ಹೂಂ.
ಆಕೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಕ್ಕಿರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೇ ಕರೆದಿರಬೇಕು.
ಇವನು ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ?
ಏಯ್!
ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ.
ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು?
ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಾ? ನಿನ್ನಂತಹ ಕಿಡಿಗೇಡಿಯ ಮಾತು ನಾವು ಕೇಳಲ್ಲ.
ಏನಿದು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಇಲ್ಲಿಗೆ, ಇವನ ಮಾತು ಕೇಳಲು ಕರೆಸಿದಿರಾ?
ಇಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ.
ಏನು, ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳೋದಾ? ಈ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಆಗಿದೆ, ಅಲ್ವಾ?
ಇನ್ನೂ ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀಯಾ?
- ಒಮ್ಮೆ... - ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿ.
ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿ!
ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು ಆಡಿದರೆ, ತಟ್ಟಿಬಿಡುವೆ!
ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ಮೋಸಗಾರ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರ.
ಯಾರಾದರೂ ಅವನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಿರಾ?
ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸತ್ತರೂ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.
ಆದರೆ ಈಗ ಅವನ ಅಮ್ಮನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಜಗಳ ಆಡಲು ಕಾರಣ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
ಸಮಸ್ಯೆ ಏನು, ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸೋದು ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದಿರಾ?
ಯಾರಾದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಿರಾ?
ಚಿನ್ನ ಯೋಚಿಸಿದ.
ಚಿನ್ನ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ.
ತನಗೆ ಬಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೆ ಯಾರಿಗೂ ಬರಬಾರದು ಅಂತ ಅವನು ಮಾತಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಆದರೆ ನೀವು ಅವನಿಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಯಾರು ಕೇಳಬಯಸುತ್ತೀರೋ ಅವರು ಇರಿ. ಉಳಿದವರು ಹೋಗಬಹುದು.
ಅಪೂರ್ವ ಅವರು ನಾವು ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ
ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಅವರ ಪೂರ್ವಜರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬರೆದು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
"ನಮ್ಮ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಗೆಯಬೇಡ. ಅವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲೂ ಬೇಡ" ಅಂತ.
ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಆ ಕಾಗದಗಳನ್ನು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಇಟ್ಟು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದೆ.
ತಾತ, ಮುತ್ತಾತ, ಮುತ್ತಾತನ ತಾತ,
ಎಲ್ಲರ ಹೆಸರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದೆ.
ಈ ಊರಿಗೆ ಮೊತ್ತಮೊದಲು ಯಾರು ಬಂದಿದ್ದು ಅಂತ ನೋಡಿದಾಗ,
300 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ,
ವರದಯ್ಯ, ಭದ್ರಯ್ಯ, ಸೂರಣ್ಣ, ಮಲ್ಲಣ್ಣ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಸಹೋದರರು ಬಂದಿದ್ದು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.
ಅವರು ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಈ ಊರಿಗೆ ಬಂದರು.
ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರರು.
ಅರ್ಥ ಆಯಿತಾ?
ಅಂದರೆ...
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದವರು.
ವಿಚಿತ್ರ, ಅಲ್ವಾ?
ನಾನು ಮತ್ತು ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಆಗಬಹುದು?
ರಾಜು ಮತ್ತು ಮಧುಬಾಬು ಕೂಡ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು.
ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದರಾಗಿ ನಾವು,
ಆರು ಅಡಿ ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಡೆದಾಟಗಳ ಮಧ್ಯೆ...
ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸತ್ತಳಾ ಅಥವಾ ದುಃಖದಿಂದಲಾ ಅಂತಲೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಅವಳ ಆಸೆ ಈಡೇರುತ್ತೋ ಇಲ್ವೋ ಅಂತಲೂ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಭೀಮಯ್ಯನವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ ವಾಚಿಸಿದರು.
"ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಬಹುದು."
ಆದರೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಅರ್ಥ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತೆ.
ಅವುಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಉಪಯೋಗಗಳಿವೆ.
ಎರಡೂ ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ.
ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು?
ಅವೆರಡನ್ನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಲೇ, ಅವುಗಳಿಗೆ ದಕ್ಕಬೇಕಾದ ಗೌರವ ನೀಡುವವನೇ
ನಿಜಕ್ಕೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ.
ಈ ಸಮಾಧಿಗಾಗಿ ಜಗಳ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಯಾರು ಯಾರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಂತಲೇ ಅಲ್ವಾ?
ಅದರ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಅದರಲ್ಲೇ ಇದೆ.
ನನಗೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತು.
ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಮಾಡಲು ಆಗಲ್ಲ.
ನಾವಿದನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನಾನು ಚಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದೇನೆ.
ನೀವು ಇದ್ದೀರಾ?
ಚಿಟ್ಟಿ ಜಯಪುರಂ ನಿಯಮ ಪುಸ್ತಕ
ಭೀಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧುಬಾಬು ಹರಾಜು ಕೂಗಿದಾಗ, ಮೆತ್ತಗೆ ಎಣಿಸು.
ಸರಿ. ನಾನದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ!
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ, ಭೀಮಯ್ಯನವರು!
- ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ! - 70,001 ರೂಪಾಯಿ!
90,001 ರೂಪಾಯಿ!
ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ!
ಒಂದು ಎಕರೆಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬೆಲೆನಾ?
ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಒಂದು ಹೆರಿಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಕಟ್ಟಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ನಿಮಗೆ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ ಜನನದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ.
ನನಗೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಜಾಗ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ...
ಅದಕ್ಕೇ ಮರವನ್ನೇ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ತಂದೆ.
ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಜಾಗ ಬೇಕು ಅಂತ ಯಾಕೆ ಕೇಳಿದೆ ಅಂತ ಈಗ ಅರ್ಥ ಆಯಿತು, ಅಮ್ಮ.
ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ, ಹೇಳಿ.
ಹೇಳಿ. ಹೇಳಿ.
ನನ್ನ ತಾತನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು!
ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು!
ನನ್ನ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನನಗೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತೀರಾ?
- ನಮಗೆ ಮೋಸ ಆಯಿತು. - ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ.
ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಹಣ ಬೇಕು!
ಏಯ್, ರದ್ದು! ರದ್ದು, ಅಷ್ಟೇ!
ಎಲ್ಲವೂ ರದ್ದು!
ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಈಗ ಯಾಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರದ್ದು ಮಾಡೋಣ!
ಎಲ್ಲರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಹೇಳಿ!
- ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರದ್ದು ಮಾಡೋಣ! - ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರದ್ದು ಮಾಡೋಣ!
- ನಡೆಯಿರಿ. ಹೋಗೋಣ! - ಹೋಗೋಣ.
ಹೋಗೋಣ. ಹೋಗೋಣ.
ಏಯ್, ಏಯ್, ಏಯ್. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಬಳಿಗೆ, ಅಯ್ಯ.
ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ನಾನೇ ಅಲ್ವಾ.
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರದ್ದು ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ನೀವೇ ಹೇಳಿದಿರಿ.
ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ರದ್ದು ಮಾಡಿದರೆ, ಅಪೂರ್ವ ಅಮ್ಮಾ ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ.
- ಅಷ್ಟೇ! - ಹೋಗೋಣ.
ಬನ್ನಿ, ಹೋಗೋಣ.
ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿ ಒಂದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗೋದು...
ನನ್ನನ್ನು ಮೂರ್ಖನನ್ನಾಗಿಸಲು.
ನನಗೆ ಮಲಗಬೇಕು
ಮಲಗಬೇಕು, ಮಲಗಬೇಕು ಶಾಂತವಾಗಿ
ನನಗೆ ಮಲಗಬೇಕು
ಮಲಗಬೇಕು
ಮಲಗಬೇಕು ಶಾಂತವಾಗಿ
ಮಲಗಬೇಕು
ಹೋಗೇ.
ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆಯಂತೆ.
ನೀವು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಬಹುದು ಅಂತ ನಂಬಿದ್ದಾರೆ.
ಉಪ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಅನುವಾದ: ಅನುರಾಧ
ಸೃಜನಶೀಲ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು ಅಭಿಜಿತ್ ರ