‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪หันไปทางซ้าย
‪- ฟังนะ... ‪- หันขวา
‪หยุดพูดซะ
‪หันมาข้างหน้า
‪คาสเตลโล นายได้ประกันตัว
‪เรื่องบ้าอะไรเนี่ย เออร์นี ‪ผมอยู่ในนั้นทั้งคืนเลยนะ
‪ฉันต้องโทรหาสองสามคน
‪และเอาเงิน 200 ดอลลาร์ให้ผู้กำกับการตำรวจ
‪ผมเป็นนักแสดงนะ เออร์นี ‪ผมเป็นนักแสดงจริงจัง ผมจะมีประวัติไม่ได้
‪มีได้สิ รู้จักแฟรงก์ ซินาตราไหมล่ะ
‪ฉันเองก็โดนจับมาตั้งไม่รู้กี่รอบ
‪ตำรวจปราบปรามเป็นส่วนหนึ่งของงาน
‪เมืองนี้ตั้งอยู่บนความมือถือสากปากถือศีล
‪หนังขายภาพคุณงามความดี ‪ของอเมริกันทั้งหมดใช่ไหมล่ะ
‪คนที่ทำหนังพวกนั้นน่ะ... ชั่วยันเงาเลย
‪ผมจะบอกเมียผมว่าไงเนี่ย
‪ไง แจ็ค เอวิสอยากเติมน้ำมันอีกแล้ว
‪- ตอนนี้เหรอ ‪- บ่ายวันนี้
‪เอวิสไม่เคยรีบกินรีบกลับ ฉันชอบเธอตรงนี้แหละ
‪เธอหัวโบราณและโรแมนติก
‪เธอชอบกินอย่างละเมียดละไม ‪แม้เธอจะต้องจ่ายก็ตาม
‪วันนี้มีการขายของมือสอง ‪ของบั๊กซี่ ซีเกลในเบเวอร์ลีฮิลส์
‪อาจเป็นบ้านหลังที่เขาถูกยิงด้วย ‪มันจะเนี้ยบๆ หน่อย
‪นายต้องใส่สูท
‪เออร์นี ผมอยู่ทั้งคืนไม่ได้นะ
‪เมียผมฆ่าผมแน่ ‪และผมต้องทดสอบหน้ากล้อง ผม...
‪เออร์นี! เข้เอ๊ย
‪วีร่า
‪สแตนลีย์
‪สวัสดีครับ
‪ขอบคุณมากครับ ผมได้ยิน 175 รึเปล่า
‪หมื่นเจ็ดพันห้าร้อย
‪- หมื่นเจ็ดพันห้าร้อยตรงนี้สำหรับ... ‪- บอกฉันทีว่าวันนี้ฉันสวย แจ็ค
‪คุณสวยครับ
‪คุณสวยเสมอ
‪คุณมีกลิ่นรวยเสมอ
‪บางทีหลังจากนี้ เธออาจจะพาฉันไปเต้นรำก็ได้
‪ครับ บางที
‪ขายให้ท่านนี้ 17,500 ดอลลาร์ ขอบคุณครับ
‪ต่อไป สลากหมายเลข 102
‪ถ้วยซุปเงินสเตอร์ลิงจากของสะสมของคุณซีเกล
‪เราจะเริ่มประมูลของชิ้นนี้ที่ 500 ดอลลาร์ ‪ใครจะให้ผม 500 ครับ
‪สองพันค่ะ
‪สองพันดอลลาร์ของคุณผู้หญิงท่านนี้
‪ขอบคุณมากสำหรับ 2,000 ‪ผมได้ยิน 2,100 รึเปล่า
‪นั่นคือถ้วยซุปของฉัน
‪บั๊กซี่ยืมไปและไม่เคยคืน
‪เรื่องเต้นรำน่ะครับ
‪ผมต้องทดสอบหน้ากล้องตอนเช้า ‪ผมเลยอยู่ทั้งคืนไม่ได้จริงๆ
‪ผู้ช่วยคัดเลือกนักแสดงคนนี้เสี่ยงเพื่อช่วยผมมาก
‪ผมไม่เคยทดสอบหน้ากล้องมาก่อนเลย
‪ที่ไหนเหรอ
‪เอซสตูดิโอส์ครับ
‪สามีฉันคือเอซสตูดิโอส์
‪เขาอยู่ที่ปารีส ‪เกลี้ยกล่อมจีน เทียร์นีย์ให้กลับมาฮอลลีวูดอยู่
‪จะกลับมาตอนเช้า
‪ดังนั้น...
‪คืนนี้เธอดูแลฉัน
‪พรุ่งนี้ฉันดูแลเธอ
‪ยี่สิบสี่
‪สามพัน คุณผู้หญิงที่ด้านหลัง
‪สามพันครั้งที่หนึ่ง
‪สามพันครั้งที่สอง
‪ขาย 3,000 ดอลลาร์ให้คุณผู้หญิง ‪ในชุดสีลาเวนเดอร์ผู้โชคดี
‪ยินดีด้วยครับ
‪ดี!
‪ใครน่ะ
‪เรย์มอนด์ เอนสลีย์ครับ
‪นึกว่าจะมาวันอังคารซะอีก
‪วันนี้วันอังคารครับ คุณหว่อง
‪ให้ผมกลับมาใหม่ไหม
‪อย่าถือสาสภาพฉันนะ
‪เอาสกอตช์ไหม
‪ไม่ครับ ขอบคุณ
‪เอาละ คุณเอนสลีย์
‪ลมอะไรหอบคุณมาเจอผีถึงที่นี่ล่ะ
‪คือผมส่งบทที่เขียน ‪เมื่อสองอาทิตย์ก่อนมาให้คุณดูแล้ว
‪- ไม่แน่ใจว่าคุณได้... ‪- ดูแล้ว
‪นางฟ้าแห่งเซี่ยงไฮ้ ฉันชอบเลยละ
‪วิ... วิเศษเลยครับ
‪ต้องขอบอกเลยครับ คุณหว่อง ‪ว่าผมชื่นชอบคุณมาหลายปีแล้ว
‪ผมคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรื่องทรัพย์ในดินนั้นแย่มาก
‪- คุณไปรบมาเหรอ ‪- ใช่ครับ กองทัพเรือ
‪แต่ผมเรียนทำภาพยนตร์ ‪ตั้งแต่ผมกลับบ้านนะครับ
‪ผมไม่ชอบวิธีที่คนเอเชีย
‪ถูกปฏิบัติในช่วงสงครามในประเทศนี้เลย
‪ถูกใส่ความเพื่อสร้างกำลังใจ ‪และการที่ผมเป็นลูกครึ่งเอเชีย
‪ผมไม่พอใจเลย
‪แต่ผมอยากทำหนังที่ทำให้เราแตกต่างออกไป
‪คุณเป็นคนเอเชียเหรอ
‪ครึ่งฟิลิปปินส์ ใช่ครับ
‪ดารานำเอเชีย ผู้กำกับลูกครึ่งเอเชีย
‪คุณคิดว่าใครจะมาดูหนังเรื่องนี้
‪เรื่องที่ดีก็คือเรื่องที่ดีครับ คุณหว่อง
‪ตายแล้ว คุณนี่ช่างไร้เดียงสา
‪พวกเขาไม่ต้องการดารานำหญิง ‪หน้าตาอย่างฉันหรอก
‪นั่นคือเรื่องเดียวที่คนดูสนใจ
‪ต้องการหลักฐานไหมล่ะ
‪การงานของฉันทั้งชีวิตไง
‪นังร่าน โสเภณีติดฝิ่น
‪ดาวยั่วจากตะวันออกไกลแสนอันตราย
‪นั่นคือสิ่งที่พวกเขาอยากเห็นจากคนหน้าตาแบบฉัน
‪คุณมีบทที่ดีและคุณอาจจะเก่งมากด้วย
‪แต่ฉันขอแนะนำ ‪ให้คุณถามคำถามสำคัญกับตัวเองซะ
‪ใครมันจะสร้างหนังเรื่องนี้
‪เอซพิกเจอร์สครับ
‪ผมส่งบทให้ดิ๊ก ซามูเอลส์แล้ว ‪และผู้ช่วยของเขาโทรหาผมและอยากพบผม
‪สวัสดี คนสวย
‪ทำอะไรน่ะ
‪ก็แค่ทักทายก่อนผมประชุมใหญ่
‪คุณจะกลัวอะไรนักหนา ‪คุณเป็นผู้เซ็นสัญญาคนล่าสุดของเอซพิกเจอร์สนะ
‪ได้โปรด พวกเขาจ่ายให้ฉัน ‪อาทิตย์ละ 25 ดอลลาร์เพื่อเรียนการแสดง
‪และพวกเขาจะไม่อยากเห็น ‪ชายผิวขาวจูบฉันหรอก
‪คุณอาจรู้สึกเป็นคนนอก
‪แต่เวลาคนพวกนี้มองคุณ พวกเขาไม่เห็นแบบนั้น
‪ใครนั่งเป็นราชินีอยู่ตรงนั้น
‪คู่แข่งฉันเอง
‪ให้ตายสิ ผมต้องไปแล้ว
‪โชคดีค่ะ
‪คุณคิดว่าคุณมาที่นี่ทำไม คุณเอนสลีย์
‪ผมเชื่อว่าคุณคงเห็นผลงาน ‪และอ่านบทของผมแล้ว
‪คุณคงไม่ได้มาที่นี่ถ้าผมยังไม่อ่าน
‪ทายสิว่าผมได้ใครมาแสดงนำ
‪แอนนา เม หว่อง
‪จะขายคุณแอมเบิร์กได้ยากนะ ‪เราได้ยินมาว่าเธอขี้เมานิดๆ
‪วงการทำให้เธอเป็นแบบนั้น ‪แต่อย่าเข้าใจผิดครับ เธอยังเป็นดาวเด่นอยู่
‪เรากอบกู้อาชีพให้เธอได้
‪คว้าออสการ์ที่เธอควรได้ ‪จากทรัพย์ในดินมาให้เธอ
‪เรื่องนี้คุ้นๆ ไหมครับ
‪คุ้นเหรอ
‪ไอ้หนู ผมเคยอยู่ที่นั่น
‪เออร์วิง ธอลเบิร์กอำนวยการสร้างหนังเรื่องนั้น ‪ผมเป็นเบอร์สองของเขา
‪ไม่ต้องทำให้ฉันดูเอเชียหรอก
‪ฉันเป็นคนเอเชียอยู่แล้ว
‪การทดสอบหน้ากล้องที่ดีสุดที่ผมเคยเห็น
‪แอนนา เมเป็นนักแสดงเอเชียคนเดียวที่มีอยู่
‪และในที่สุดก็ได้บทที่เธอจะแจ้งเกิดได้
‪มันคือช่วงเวลาสำคัญของเธอ
‪พร้อมแล้วบอกเลยค่ะ คุณแฟรงค์ลิน
‪เธอทำได้
‪ดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เราทดสอบมา
‪ทรัพย์ในดิน แอนนา เม หว่อง ‪ทดสอบหน้ากล้อง เทกหนึ่ง
‪โอเค
‪คุณกำลังอุ้มร่างของลูกที่เพิ่งเกิดของคุณ
‪และคุณได้ยินเสียงผู้ชายอีกห้อง
‪และคุณเข้าไป...
‪แล้วก็แอ็กชั่น
‪"สิบสองชิ้นเพื่อที่ดินของฉันทั้งหมด ‪ฉันจ่ายไปมากกว่านั้นร้อยเท่า
‪พวกหัวขโมย ตอนนี้เธอรู้ว่าฉันต้องขาย"
‪ไม่
‪ไม่ใช่ที่ดิน
‪เราจะไม่ขายที่ดิน
‪เราจะเก็บมันไว้
‪เราจะลงใต้...
‪และเมื่อเรากลับมา
‪เราจะยังมีที่ดินอยู่
‪"ฉันพาคนพวกนี้มาที่นี่
‪เธอต้องขาย"
‪มันเป็นที่ดินของคุณเหรอ
‪คุณซื้อมันมาทีละเล็กทีละน้อยงั้นหรือ
‪ที่ดินคือชีวิตของเรา
‪และให้เดินลงใต้ไปตาย ‪ดีกว่ายกมันให้คุณโดยไม่ได้อะไรเลย
‪แล้วพวกเขาก็ออกไป
‪หว่อง สามีคุณเดินเข้าไปหาคุณ
‪"เธอจะอุ้มลูกเดินไปไหนต่อไหนได้ยังไง"
‪ลูกตายแล้ว
‪"ตายเหรอ
‪แต่ฉันได้ยินเขาร้องไห้"
‪ลูกตายแล้ว
‪ผมเป็นคนที่ต้องบอกเธอว่าเราจะมอบบทให้หลุยส์
‪และรางวัลออสการ์เป็นของ...
‪หลุยส์ ไรเนอร์จากทรัพย์ในดิน
‪นี่คือรางวัลออสการ์ตัวที่สอง ‪ของหลุยส์ ไรเนอร์ในรอบหลายปี
‪เป็นนักแสดงหญิงคนแรกที่ทำได้สำเร็จขนาดนี้
‪ว้าว ช่างเป็นค่ำคืนที่ดีสำหรับคุณไรเนอร์ ‪เธอดูมีความสุขมาก
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪ฉันอยากมอบรางวัลออสการ์ตัวนี้ให้กับ ‪เออร์วิง ธอลเบิร์กผู้จากไป เขาได้อุทิศ...
‪เป็นเรื่องเศร้าที่สุดที่ผมเคยได้ยินเลย
‪เศร้าตรงไหน
‪หนังดังเปรี้ยงปร้าง ธอลเบิร์กคิดถูก
‪คุณทำหนังด้วยตัวเอกคนจีนหรือผิวสีไม่ได้หรอก
‪- หลายๆ โรงจะไม่ยอมฉาย ‪- แต่คุณบอกว่าเธอควรได้บทนั้น
‪ใช่ แต่ความจริงคือถ้าเธอได้บท
‪หนังจะไม่ดัง
‪รู้ได้ยังไงครับ
‪ว่าไงนะ
‪ก็คุณไม่เคยทำหนังแบบนั้น แล้ว...
‪รู้ได้ยังไงว่าจะไม่ดัง
‪ต้องขอบอกนะครับ คุณซามูเอลส์
‪ผมคิดว่าบางครั้งคนในเมืองนี้ ‪ไม่เข้าใจอำนาจที่ตัวเองมี
‪หนังไม่เพียงแต่ทำให้เราเห็นว่าโลกเป็นยังไง
‪มันทำให้เราเห็นด้วยว่าโลกเป็นยังไงได้
‪ถ้าเราเปลี่ยนวิธีทำหนัง
‪คุณลองเสี่ยงและทำเรื่องราวที่แตกต่าง
‪ผมว่าคุณเปลี่ยนโลกได้นะ
‪นี่คือบทบางเรื่องที่คุณแอมเบิร์กรู้สึกตื่นเต้น
‪อ่านดูสิ
‪ถ้าเจออะไรที่ชอบค่อยกลับมาคุยกันใหม่
‪โอเค
‪หมดนี่เลยเหรอครับ
‪หมดนี่เลย
‪(ห้ามคุยกันระหว่างถ่ายทำ)
‪แจ็ค คาสเตลโล ทดสอบหน้ากล้อง เทกหนึ่ง
‪ถ้าคุณไม่ว่ากัน คุณอเล็กซานเดอร์ ‪ฉันอยากอยู่คนเดียว
‪ทำไมล่ะ คุณจะได้นั่งสงสารตัวเองอยู่ตรงนี้เหรอ
‪ผมควรคิดว่าคุณจะมีความสุข ‪ที่พี่สาวคุณแต่งงานกับเขา
‪และพาเขาไปจากคุณ
‪เคลย์แกล้งทำเป็นรักฉัน
‪ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
‪เลิกคร่ำครวญได้แล้ว ก่อนที่คุณจะจมน้ำตาตาย
‪พี่สาวคุณคือคนที่ต้องสงสาร ‪แต่ตอนนี้คุณมีข้ออ้างที่ดี
‪ที่จะติดอยู่กับความสังเวชตัวเองอย่างมาก
‪แมคไอวอร์ฉลาดกว่าที่ผมคิด
‪ผมไม่โทษเขาแม้แต่นิดเดียว
‪- พาฉันเข้าบ้าน ‪- ผมพาคุณเข้าบ้านแน่
‪คุณนอนรอให้โลกถล่มลงมาใส่คุณได้เลย
‪เป็นการทดสอบหน้ากล้อง ‪ที่แย่ที่สุดที่ผมเคยเห็นเลย
‪เขาตะโกนใส่เธอตลอดเวลา ‪เด็กที่น่าสงสารนั่นกลัวนะ
‪เขาไม่มีประสบการณ์
‪แต่เขามีหน้าตาที่ใช่จริงๆ
‪กล้องรักเขา
‪กล้องอาจะรักเขามากกว่านี้ ‪ถ้าเขาหันหน้าหากล้องจริงๆ
‪ฉันไม่รู้ ดิ๊ก คนนี้ฉันมีความรู้สึกว่าได้
‪พ่อหนุ่มนั่นรูปหล่อ เขายังหนุ่ม
‪คนคนนี้มี "มัน" สิ่งนั้น
‪พลังดารา อะไรก็ตามที่คุณอยากเรียกมัน
‪ฉันไม่ค่อยได้เห็นมัน คุณเองก็เหมือนกัน
‪จะบอกให้นะ ฉันเห็นมันในตัวเขา
‪สิ่งเดียวที่ผมเห็นคือเด็กคนหนึ่ง ‪ที่ไม่สามารถแสดงอะไรได้เลยจริงๆ
‪โอ้ ริชาร์ด ฉันขอเตือนคุณถึงสมัยเอ็มจีเอ็มนะ
‪- เอาแล้วไง ‪- วิลเลียม พาวเวลล์
‪- คุณบอกว่าเขาแสดงไม่ได้ ‪- ตอนนี้ก็ยังพูดเหมือนเดิม
‪ดิ๊ก ฉันจะบอกคุณยังไงดี
‪ฉันเจอลานา เทอร์เนอร์
‪ฉันเจอจูดี้ การ์แลนด์
‪ผมเจอวิเวียน ลีห์ ผมชนะ
‪ฉันจะพูดยังไงดี
‪ฉันมีความรู้สึกกับเด็กคนนี้
‪ครั้งนี้คุณต้องยอมฉันนะ
‪โอเค ได้
‪ผมรู้เวลาผมแพ้
‪พิสูจน์ว่าผมคิดผิดให้ได้
‪ทำให้ผมเห็นว่าเขาเป็นดารา ‪ผมจะพิจารณาเขาเป็นโปรเจกต์ส่วนตัวของคุณ
‪เราจะให้เขาเซ็นสัญญา ดูว่าเขาเป็นยังไง
‪ขอบคุณริชาร์ดที่รัก
‪แจ็ค คาสเตลโล
‪ฉันเอลเลน คินเคด
‪คุณคิดเคด ผมขอโทษจริงๆ ‪ผมรู้ว่าผมไม่ควรอยู่ตรงนี้
‪ผมแค่อยากเห็นที่นี่ เลยสั่งกาแฟมาดื่ม
‪เราดูการทดสอบหน้ากล้องของคุณและมันแย่มาก
‪แต่ฉันชอบหน้าตาคุณ ‪และเมื่อฝึกสักหน่อย คุณอาจจะมีดี
‪ดังนั้นเอซจะเซ็นสัญญากับคุณ ‪สัปดาห์ละ 25 ดอลลาร์
‪คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณครับ คุณคิดเคด ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
‪คุณอาจทำได้ คุณคาสเตลโล ‪เวลาเท่านั้นที่จะบอกได้
‪ฉันมีหน้าที่ คุณเวนไรท์ ‪ต่อพระเจ้าและประเทศชาติ
‪ไม่ใช่ฉันมี "หน้าเท่"
‪ต้อง "หน้าที่" เน้น "สระอี"
‪และ "ร เรือ" ต้องควบกล้ำให้ชัด
‪ฉันมีหน้าที่ คุณเวนไรท์
‪ต่อพระเจ้าและประเทศชาติ
‪ไม่ใช่ประเทศชาติ
‪ประเทศชาติ
‪ฉันมีหน้าที่ คุณเวนไรท์
‪ต่อพระเจ้าและประเทศชาติ
‪แคลร์ สำเนียงแอตแลนติกกลางมาจากไหน
‪จากแอตแลนติกกลางค่ะ
‪แล้วใครอยู่ที่แอตแลนติกกลางเหรอ
‪- ไม่มีค่ะ ‪- ดีมาก คามิลล์
‪แอตแลนติกกลางคือสำเนียงที่สร้างขึ้นมา
‪ไม่มีใครพูดแบบนั้นตามธรรมชาติหรอก
‪แต่มันใช้การผันเสียงสูงต่ำของอังกฤษ ‪ที่เพิ่มความปราณีตเข้าไป
‪ให้กับสำเนียงอเมริกันหยาบๆ ที่แบนเรียบ
‪ถ้าจะให้ดี สาวๆ อย่างพวกคุณ ‪จะต้องพูดสำเนียงนี้ตลอดเวลา
‪เห็นด้วยไหม คามิลล์
‪เห็นด้วยค่ะ คุณคิดเคด
‪คามิลล์ ไปกับฉันหน่อยได้ไหม
‪ครู่เดียว เดี๋ยวฉันกลับมา
‪พวกเขาจะให้หล่อนเล่นหนังแน่เลย ‪นึกแล้วเชียว
‪ยัยนั่นคือดาราหนัง
‪หล่อนสวยที่สุดในนี้ ฉันพูดมาตลอด
‪หล่อนไม่ได้สวยที่สุด เบ็ตซี่ ไม่เลยสักนิดเดียว
‪ใช่หนังผจญภัยล่าสมบัติที่โรงถ่าย 12 รึเปล่าคะ
‪ไม่ เธอไม่เหมาะกับหนังเรื่องนั้น
‪วันนี้เธอจะได้แสดงกับจีนน์ แครนดัลล์
‪ฉันไม่สนว่าสามีฉันบอกคุณว่าอะไร
‪ฉันสนสิ่งที่เขาบอกฉัน
‪ฉันจะรับมรดกทรัพย์สินทั้งหมดของเขา
‪และการควบคุมผลประกอบการของธุรกิจเขา ‪จะเป็นหน้าที่ของฉัน
‪รับกาแฟไหมคะ คุณเดไลลาห์
‪รับจ้ะ
‪ฉันจะไปดื่มในห้องนอนฉัน
‪คัต
‪มาถ่ายเจาะกันดีกว่า
‪ผมอยากถ่ายอีกรอบ
‪เราทำให้ประโยคนั้นตลกขึ้นหน่อยได้ไหม
‪มันเป็นมุกตลกเหรอคะ
‪ลองคิดดูว่าแฮตตี้ แมคแดเนียลจะเล่นยังไง
‪นั่นแหละ
‪กลับไปตั้งแต่แรก ทุกคนเข้าประจำที่
‪แม่หม้ายของคุณคูเปอร์ ฉาก 63 ถ่ายเจาะ
‪จีน พูดต่อจากประโยคสุดท้ายของคุณเลย
‪ได้ค่ะ
‪แอ็กชั่น
‪ฉันไม่สนหรอกว่าสามีฉันบอกคุณว่ายังไง
‪ฉันสนสิ่งที่เขาบอกฉัน
‪ฉันจะรับมรดกทรัพย์สินของเขาทั้งหมด
‪และการควบคุมผลประกอบการของธุรกิจเขา ‪จะเป็นหน้าที่ของฉัน
‪กาแฟไหมคะ คุณเดไลลาห์
‪รับจ้ะ
‪ฉันจะไปดื่มในห้องนอนฉัน
‪คัต เช็กประตู
‪- ฉากต่อไป ‪- ต่อไปเป็นฉากเก้า
‪ดีมาก ที่รัก
‪ปรับบทได้ดี
‪เรย์มอนด์
‪หวัดดี ผมอยู่ในนี้
‪ถ่ายหนังเป็นไงบ้าง
‪บทไม่ดีเท่าไหร่หรอก เป็นคนรับใช้
‪จริงๆ แล้วมันน่าอายนะ ‪แต่จีน แครนดัลล์เอ่ยปากชม
‪ดังนั้น ฉันก้าวเข้าสู่วงการอย่างเป็นทางการแล้ว
‪ประชุมเป็นไงบ้างคะ
‪พวกเขาเอาบทให้ผมอ่าน 25 เรื่อง ‪และมีอยู่เรื่องเดียวที่เข้าท่า
‪ชื่อเรื่องเพ็ก เกี่ยวกับเพ็ก เอนต์วิสเซิล
‪ผู้หญิงที่ฆ่าตัวตายด้วยการโดดจากป้ายฮอลลีวูด
‪แล้วแอนนา เม หว่องล่ะ
‪ถ้าผมทำให้เพ็กดังได้
‪พวกเขาอาจยอมให้ผมทำนางฟ้าในเซี่ยงไฮ้ต่อ
‪คุณก็รู้ว่าเป็นยังไง เส้นทางสู่ความสำเร็จ...
‪- คือการมีความสำเร็จ ‪- ใช่แล้ว
‪- ทำอะไรของคุณน่ะ ‪- เตรียมฉลองไงคะ
‪นั่นแหละที่ฉันทำอยู่
‪วันนี้เป็นวันสำคัญมาก
‪คุณกำลังจะได้กำกับหนังเรื่องสำคัญ
‪ส่วนฉันก็เพิ่งได้รับบทออกกล้องครั้งแรก
‪ใช่แล้ว
‪โอเค
‪เยี่ยม
‪คุณช่าง
‪เซ็กซี่เหลือเกิน
‪ฉันถอดให้ค่ะ
‪โอ้ พระเจ้า
‪โอเค มานี่เลย
‪ผมคิดว่าผมไม่สามารถ ‪รักคุณมากไปกว่าวินาทีนี้ได้อีกแล้ว
‪ไง ที่รัก
‪ขอโทษที่ผมไปนานมาก
‪เราถ่ายถึงเช้ามืดเลย
‪ก็เลย...
‪ได้นอนรึยังจ๊ะ
‪อะไร จะทำอะไรน่ะ
‪การท้องทำให้ฉันมีอารมณ์มาก
‪ฟังนะ ที่รัก...
‪ผมเหนื่อยมาก มันเป็นคืนที่หนักหนามาก
‪ฉันได้กลิ่นหล่อนนะ ‪อาทิตย์นี้คุณหายหัวไปทั้งคืนสองครั้งแล้ว
‪หล่อนเป็นใคร รวยเหรอ ‪เพราะกลิ่นไวน์อมารอนคลุ้งเลยนะ ออกไป!
‪- เดี๋ยวก่อน ใจ... ‪- ออกไป!
‪ใจเย็น เป็นอะไรรึเปล่า
‪เป็นอะไรไป
‪ที่รัก
‪ที่รัก เป็นอะไร
‪หมอครับ เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪- ฉันกำลังจะเสียลูกไป ‪- ใจเย็นนะครับ คุณผู้หญิง
‪ห้องนั่งรออยู่สุดทางเดิน
‪- คุณคาสเตลโล ‪- ครับ
‪- เธอเป็นไงบ้าง เด็กปลอดภัยไหม ‪- พวกเขาปลอดภัย
‪สำหรับตอนนี้
‪คุณคาสเตลโล
‪ในฐานะที่ผมเป็นพ่อลูกสาม ผมจะขอถามนะ
‪คุณอยากให้แฝดของคุณรอดครบเก้าเดือนไหม
‪คำถามอะไรครับเนี่ย ก็ต้องอยากสิ
‪งั้นหน้าที่คุณในช่วงการตั้งครรภ์ที่เหลือ ‪ก็คือทำให้ภรรยาคุณใจสงบ
‪โอเค
‪ถ้าคุณยุ่งกับคนอื่นอยู่ หยุดซะ
‪เก็บไอ้หนูไว้ในกางเกงซะ
‪ผู้หญิงจับได้เสมอแหละ
‪เพราะตอนนี้เธอเป็นนักดื่มน่ะ รู้ไหม
‪- ใช่ ‪- มันคือข้อเสียข้อใหญ่ของเธอ
‪ฮอลลีวูดทำลายเธอโดยสิ้นเชิง ‪มันทำให้เธอหมองหม่น
‪ดังนั้นฉากในห้อง ‪ของหัวหน้าผู้คัดเลือกนักแสดงใช่ไหม
‪เราจะเริ่มช็อต
‪และดึงภาพออกมา...
‪เพื่อเผยให้เห็นเพ็กนั่งอยู่ตรงนั้น พยายามตั้งสติ
‪เพราะนั่นคือบริบทของเราตอนนี้ ‪การดื่ม การดื่มของเธอ
‪เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวกับที่เราเคยพบเธอแล้ว
‪ผมจะพูดยังไงดี ผมชอบมากเลย
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪ครับ
‪ชายผิวดำมาเขียนบทภาพยนตร์
‪เกี่ยวกับหญิงผิวขาว ‪ที่โดดจากป้ายฮอลลีวูดได้ไง
‪เวลาคิดถึงเพ็ก เอนต์วิสเซิล ‪ผมมองเห็นตัวเองน่ะ
‪ผมเข้าใจความโกรธแค้นของเธอ
‪เก่งไม่แพ้ใคร แต่ไม่เคยได้รับการชื่นชม
‪ไม่เคยได้รับการยอมรับ
‪เวลาผ่านไป ขณะที่เธอมองดูชีวิตเธอเอง
‪ทุกอย่างที่เธอเคยต้องการค่อยๆ จางหายไป
‪นั่นแหละที่ทำให้ผมใจสลาย
‪การเขียนเรื่องเธอ ‪รู้สึกเหมือนผมกำลังบอกเธอ
‪"เพ็ก ในที่สุดก็จะมีคนพาคุณเข้าสู่วงการนี้แล้วนะ
‪ทั้งคุณและผม"
‪ผมจะบอกอะไรให้นะ อาร์ชี
‪ผมจะเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาทำหนังในเมืองนี้
‪ผมจะทำให้คนอย่างเรา ‪ไม่ได้เป็นคนนอกที่อยากเข้าวงการอีกต่อไป
‪หมายความว่าไง "คนอย่างเรา"
‪คนที่ไม่ได้ผิวขาวไง
‪- คุณไม่ขาวเหรอ ‪- เอเชีย
‪ไม่
‪ลูกครึ่ง
‪- คุณโกหก ‪- เปล่า
‪ตลอดชีวิต ผมรู้สึกว่า ‪เปลือกนอกของผมทำให้คนเข้าใจผิด
‪ใช่
‪แต่คุณก็กลมกลืนนะ
‪ไม่เหมือนการเป็นคนผิวดำ
‪- คุณพูดจาเหมือนแฟนผมเลย ‪- เดี๋ยวนะ
‪คุณคบกับสาวผิวดำเหรอ
‪มันจะยากนะ
‪- ออกไปไหนด้วยกันไม่ได้ใช่ไหม ‪- บางที่พวกเขาก็ไม่สน
‪โลกกำลังเปลี่ยนไป
‪อาจจะใช่
‪แต่มันไม่เปลี่ยนเร็วหรอก
‪แล้วดิ๊ก ซามูเอลส์
‪คุณว่าเขารู้ไหม
‪รู้อะไร
‪ว่าผมผิวดำ
‪- เขายังไม่รู้เหรอ ‪- ผมไม่เคยเจอเขาตัวเป็นๆ
‪ผมส่งบทให้เขาทางไปรษณีย์
‪เขาโทรหาผมทางโทรศัพท์และผมบอกเขา
‪"แม่เจ้า คุณซามูเอลส์ ‪ผมดีใจมากที่คุณชอบบทผม"
‪- คุณไม่ได้พูดแบบนั้นแน่ ‪- ผมบอก "แม่เจ้า คุณซามูเอลส์" ผมพูดจริงๆ
‪นี่...
‪ผมไม่อยากพูดเลยนะ พวก แต่...
‪ผมเชื่อว่าเขาจะรู้ในไม่ช้านี่แหละ
‪ใช่
‪ไม่ว่าคุณทำเสียงนั้นรึเปล่า เขาจะรู้อยู่ดี
‪ผมดีใจที่ได้ทำเรื่องนี้กับคุณ เรย์มอนด์
‪ผมคิดว่าคุณกับผมต้องการสิ่งเดียวกัน
‪ผมอยากเอาเรื่องของฮอลลีวูดมาเขียนใหม่
‪บางทีในอีกไม่นาน ‪เมื่อคุณไม่ใช่ผู้กำกับลูกครึ่งเอเชีย
‪ที่รู้สึกว่าต้องปิดบังมัน
‪คุณจะเป็นแค่ผู้กำกับ
‪ผมจะไม่ใช่นักเขียนผิวดำ ‪ที่เขียนเรื่องของผู้หญิงผิวขาว
‪ผมจะเป็นแค่นักเขียน
‪แบบนั้นเจ๋งไหมล่ะ
‪แด่เพ็ก
‪ดูสิๆ
‪กลับมาเติมเพิ่มเหรอ
‪หยุดคิดถึงคุณไม่ได้เลย
‪- ดีจัง ‪- ใช่
‪ผมดีใจที่คุณชอบ
‪- ผมก็ชอบ ‪- ใช่
‪ใช่
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪ทำไมถึงยังไม่ขอให้ผมจ่ายเงินคุณอีก
‪ไม่ต้องจ่ายผม ไปจ่ายให้เออร์นี
‪แล้วทำไมเออร์นีไม่บอกให้ผมจ่ายเขาล่ะ
‪เพราะผมยังไม่ได้บอกเขา
‪แล้วเพราะอะไรล่ะ
‪คุณชอบอยู่กับผมใช่ไหมล่ะ
‪ใช่ คงงั้นมั้ง
‪งั้นเราเป็นอะไรกันเนี่ย
‪แฟนเหรอ
‪คุณคือคนที่ผมขายตัวให้สองครั้งและไม่คิดเงิน
‪แฟนเหรอ
‪คนอย่างคุณกับผมมีแฟนได้ด้วยเหรอ
‪- ไม่รู้สิ หวังว่าจะได้ ‪- เหรอ
‪ผมไม่เคยเห็นเลยนะ
‪แฟนคือคนที่คุณพาออกไปเดินทั่วเมืองได้
‪ควงเขาอวดใครๆ ได้
‪คุณกับผมทำแบบนั้นไม่ได้
‪ในร้านเกย์อาจจะได้
‪เก้งสองตัวคุยกันกุ๊กกิ๊ก นั่งแกร่วที่บาร์ เย่!
‪แต่พวกเขาเป็นแฟนกันรึเปล่า
‪ผมไม่เรียกว่าแฟนหรอก
‪แฟน
‪นั่นไม่ใช่ชะตากรรมของเรา
‪- ใช่ แต่ถ้าเป็นได้ก็คงดี ‪- ดีเหรอ
‪มีอะไรดีนักหนาเหรอ
‪ไม่รู้สิ การได้แก่ไปกับใครสักคน
‪ไม่ใช่แค่ใครสักคนที่เราพึ่งพา ‪เมื่ออยู่เมืองนี้ไม่รอด
‪แต่ตอนที่สำเร็จ ก็มีคนแบ่งปันความสำเร็จ
‪ที่นี่อาจเหงามากนะอาร์ชี
‪ผมรู้ ผมเขียนบทหนังทั้งเรื่องเกี่ยวกับมัน
‪นั่นคือเรื่องเกี่ยวกับเพ็ก
‪และการรายล้อมด้วยผู้คน ‪ที่ทำให้ความเหงานั้นยิ่งแย่ลงไปอีก
‪นั่นแหละที่ผมพูดถึง
‪จะไม่ดีเหรอที่มีใครสักคนให้ล้มลงไปหา ‪เมื่อทุกอย่างจบแล้ว
‪ใครสักคนที่มองกลับไปดูมันด้วยกัน
‪ก็อาจจะดี
‪แต่เราควรคิดเรื่องการทำมันก่อน
‪ใช่ ถ้าอย่างนั้น อะไรของคุณ คุณรีบเหรอ
‪อยู่กับคุณ ผมได้เงินไม่มากเท่าไหร่
‪รอเดี๋ยวสิ
‪พรุ่งนี้ผมต้องไปคัดตัวนักแสดง
‪แค่ประโยคเดียวเอง และผมคิดว่าผมยังทำไม่ได้
‪ขอซ้อมกับคุณได้ไหม
‪แค่...
‪นั่นแหละ ก็คือแอนเดรีย แมคคลาวด์ ‪บาร์บารา สแตนวิคแสดง
‪เธอพยายามจะเข้าคลับ ‪แต่ผมเป็นคนเฝ้าหน้าร้าน
‪และโจกำชับกับผมว่าห้ามให้เธอเข้า
‪โอเค ไหนดูซิ
‪ฉันมาหาโจ ฉันชื่อแอนเดรีย แมคคลาวด์
‪ไม่ได้ครับ คุณผู้หญิง คุณคอตตอนไม่รับแขก
‪โอเค
‪เอาให้น้อยลงกว่านี้หน่อย นึกออกไหม
‪- น้อยลง ‪- ใช่
‪คุณไม่ได้โกรธ
‪มันเป็นหน้าที่คุณ จับคนโยนออกไป
‪ดังนั้นพยายามผ่อนคลาย เหมือนคุณพูดว่า
‪"ไสหัวไปซะ นังชะนี
‪ฉันรู้จักคุณคอนตอน ‪และเขาไม่สนผู้หญิงอย่างเธอหรอก"
‪ดีกว่าเห็นๆ ผมน่าจะแสดงแบบนั้น
‪ไม่ๆ นั่นมันความหมายโดยนัย
‪นั่นคือสิ่งที่คุณคิด ไม่ใช่พูดออกมา
‪โอเคนะ คิดแบบนั้น ใจเย็นๆ
‪ฉันมาหาโจ ฉันชื่อแอนเดรีย แมคคลาวด์
‪ไม่ได้ คุณผู้หญิง คุณคอตตอนไม่รับแขก
‪ดีเลย
‪- รู้สึกดีจริงด้วย ‪- ใช่
‪ดีขึ้นเยอะเลย
‪- ขออีกทีได้ไหม ‪- อีกทีเหรอ
‪- อีกทีนะ ‪- ได้ เอาใหม่อีกที
‪โอเค ‪- อีกที
‪เอาละ ผ่อนคลายรึยัง
‪- ได้แล้ว ‪- โอเค
‪ฉันมาหาโจ ฉันชื่อแอนเดรีย แมคคลาวด์
‪ไม่ได้ คุณผู้หญิง คุณคอตตอนไม่รับแขก
‪คุณเก่งมาก
‪- เหรอ ‪- อีกทีนะ
‪อีกที
‪ฉันมาหาโจ ฉันชื่อแอนเดรีย แมคคลาวด์
‪ไม่ได้ คุณผู้หญิง คุณคอตตอนไม่รับแขก
‪คุณนายไรแมนใช่ไหมคะ ขอโทษที่รบกวนนะคะ
‪ฉันคามิลล์ วอชิงตัน นักแสดงที่เซ็นสัญญากับคุณ
‪ฉันรู้ว่าอัลเฟรด ซีส์เลอร์กำลังคัดนักแสดง ‪ละครชีวิตอาชญากรรมเรื่องใหม่ พาโรลอิงค์
‪และมีตัวละครที่อายุพอๆ กับฉันด้วย
‪ฉันอยากรู้ว่าฉันจะได้รับการพิจารณาไหมน่ะค่ะ
‪ไม่
‪นั่นบทของคนขาว ที่รัก
‪ดนตรียังบรรเลงอยู่
‪เราถ่ายเครนช็อต เรามองลงไปข้างล่าง
‪ระหว่างที่พวกเขากลิ้งศพออกไป เราเข้าไป
‪ตุ๊กตาผ้านอนอยู่ตรงนั้น ตรงไหล่เขา บนดิน
‪และเราเชิดขึ้นไปที่ทิวทัศน์ของป้ายฮอลลีวูด
‪เมืองทอดยาวไปสุดลูกหูลูกตา
‪เสียงดนตรี โหมขึ้นอย่างรวดเร็ว
‪จบครับ
‪คุณรู้สึกยังไงบ้างล่ะ
‪หมายความว่าไงครับ
‪คุณเพิ่งได้ไฟเขียวหนังเรื่องแรก เรย์มอนด์
‪ยินดีด้วย
‪คุณซามูเอลส์ คุณจะไม่ผิดหวังแน่นอนครับ
‪คุณไม่รู้หรอก ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪แต่มาเสี่ยงกัน
‪ผมขอ...
‪สมมติว่าเรื่องเพ็กดัง
‪คุณคิดว่านางฟ้าแห่งเซี่ยงไฮ้ ‪จะเป็นเรื่องต่อไปของผมได้ไหม
‪ไม่เอาน่า เรย์มอนด์ ผมเพิ่งเปลี่ยนชีวิตคุณนะ
‪อย่าทำเสียเรื่อง
‪ดื่ม เจ้าหนู
‪แจ็ค คาสเตลโลใช่ไหม
‪แคลร์ วู้ดค่ะ
‪ได้ข่าวว่าคุณเพิ่งได้เซ็นสัญญา
‪ใช่ คุณรู้... ผมยังไม่อยากเชื่อตัวเองเลย
‪ผมทดสอบหน้ากล้องได้แย่มาก ‪ผมต้องเรียนและทำทุกอย่าง
‪ที่นี่ฮอลลีวูด แจ็ค คาสเตลโล
‪ถ้าคุณต้องการอะไร คุณต้องประกาศมันออกไป
‪แล้วมันจะตกลงมาตรงหน้าคุณ
‪อย่าพูดว่า "ผมต้องเรียน"
‪คุณต้องพูดว่า "ใช่ แคลร์ วู้ด
‪ผมกำลังจะเป็นดารา"
‪ผมกำลังจะเป็นดารา แคลร์ วู้ด
‪ต้องอย่างนี้สิ
‪รู้ไหม
‪พวกเขากำลังจะไฟเขียวหนัง ‪เกี่ยวกับเพ็ก เอนต์วิสเซิล
‪คนบ้าที่โดดป้ายฮอลลีวูดน่ะ
‪ฉันเหมาะกับมันมาก และฉันจะไปคัดตัว
‪พวกเขาคัดตัวคนรักของเธอด้วย ‪แค่อยากให้คุณรู้ไว้
‪ได้ค่ะ
‪คุณฟิตซ์เจอรัลด์
‪รอย ฟิตซ์เจอรัลด์ นี่เฮนรี่ วิลสันค่ะ
‪อย่านั่ง
‪คุณมาจากไหน รอย
‪วินเนตกา เมืองเล็กๆ ในอิลลินอยส์ครับ
‪มีประสบการณ์ด้านการแสดงไหม
‪ไม่ครับ
‪คุณรู้อะไรไหม
‪หลายปีที่ผมเป็นตัวแทนมา ‪คุณเป็นคนแรกที่ยอมรับว่าไม่มีประสบกาณ์
‪นั่งได้แล้ว
‪วันนี้คุณโชคดี รอย ฟิตซ์เจอรัลด์ ‪ผมเพิ่งตัดสินใจ...
‪เซ็นสัญญากับคุณ
‪เป็นไปได้ยังไงครับ คุณยังไม่เห็นผลงานผมเลย
‪งานอะไร
‪คุณบอกว่าคุณไม่เคยทำอะไรเลยนี่
‪คุณอ่านบทให้แอนน์ โรเจอร์สอาทิตย์ก่อน
‪เธอไปคัดตัว ‪หนังของบาร์บารา สแตนวิคที่เอ็มจีเอ็ม
‪ครับ ผมไม่แน่ใจว่ามันดีขนาดนั้น...
‪มันไม่ดี เธอบอกว่าคุณแย่มาก
‪รู้ไหมความสามารถของผมคืออะไร
‪ผมรู้ตั้งแต่ 30 วินาทีแรก ‪ว่าใครมีคุณสมบัติที่จะเป็นดาราได้
‪และคุณ
‪เชื่อหรือไม่ คุณมีมัน
‪คุณมีแววในหนัง
‪คุณตัวใหญ่แต่คุณเปราะบาง ‪ผู้ชายจะไม่รู้สึกว่าคุณน่ากลัว
‪ผู้หญิงและหนุ่มแต๋ว ‪จะเพ้อฝันให้คุณเย่อพวกเขา
‪คุณดูดี ไม่มีเหงื่อออก ไม่มีสิว
‪กลิ่นคุณเหมือนนม
‪และคุณมีความลับปั่นป่วนอยู่ใต้พื้นผิว
‪ถือว่าดี
‪อย่างอื่นเราต้องพัฒนากัน
‪เราจะขุนคุณ และผมไม่ได้หมายถึง ‪ให้กินฮอตด็อกทั้งวัน
‪ผมกำลังพูดถึงการออกกำลังกาย ‪ชาลส์ แอตลาสอะไรแบบนั้น
‪คุณต้องอาบผิวแทนทุกวัน เลิกแคะเล็บได้แล้ว
‪เราจะให้คุณเรียนการละคร ‪เราจะปรับท่าทางคุณ
‪จากนั้นก็เสียงคุณ
‪มันไม่แข็งแรง
‪ดังนั้นคราวหน้าถ้าคุณเป็นหวัด ‪ผมอยากให้คุณขับรถขึ้นภูเขา
‪และตะโกนราวกับแบนชี
‪มันจะทำให้เส้นเสียงคุณแตก
‪แล้วพอมันหาย เสียงคุณจะต่ำทุ้มนุ่มลึก
‪บางทีผมควรจดทุกอย่างไว้
‪แล้วก็เรื่องชื่อ
‪รอย ฟิตซ์เจอรัลด์ ไม่ดีแน่ๆ
‪มันต้องประมาณ...
‪ร็อก
‪ร็อก ฮัดสัน
‪- ร็อก ฮัดสันเหรอครับ ‪- ใช่
‪ร็อก ฮัดสันเป็นดาราหนัง
‪แข็งแกร่งราวกับหินผาแห่งยิบรอลตาร์
‪ไม่ชอบสิ่งที่ได้ยินเหรอ ‪ไสหัวไปจากออฟฟิศผมได้นะ
‪หนุ่มบ้านไร่ไม่ได้แค่เข้ามาในฮอลลีวูด ‪แล้วบังเอิญได้เล่นหนังหรอกนะ
‪พวกเขาต้องการคนสอนว่าต้องทำยังไง
‪เพื่อให้พวกเขามีบุคลิกในชีวิตจริง
‪ที่ทุกแง่มุมถูกเขียนขึ้นมา ‪เหมือนทุกบทบาทที่คุณจะเล่นบนจอ
‪ผมจะไม่ได้เป็นแค่ตัวแทนของคุณ
‪ผมจะเป็นพ่อทูนหัวของคุณ
‪ผมจะบอกให้ว่าต้องทำอะไร
‪คุณทำและจ่ายให้ผมสิบเปอร์เซ็นต์
‪ถ้านั่นฟังดูน่าพอใจสำหรับคุณ
‪ก็เซ็นสัญญานี้ได้เลย
‪โอเค ผมชอบที่คุณบอกนะ
‪ใช่ ผมก็ว่าคุณต้องชอบ แต่ก่อนเราจะเซ็นกัน
‪มีเรื่องหนึ่งที่เราต้องจัดการให้เสร็จ
‪ผมอยากเป่าปี่ให้คุณ
‪ว่าไงนะ
‪มันเป็นเรื่องที่ผมชอบน่ะ
‪ผมต้องทำ
‪คืองี้ครับ คุณวิลสัน...
‪อย่าทำเป็นนั่งเฉยไม่พอใจอยู่ตรงนั้น ไอ้หนุ่มแต๋ว
‪คุณก็ชาวสีรุ้งเหมือนผมนี่แหละ
‪แค่เดินเข้าประตูมา ผมก็ดูออกแล้ว
‪คุณยังซ่อนไม่เป็น แต่ผมจะสอนให้
‪ถ้าได้คนอย่างผมสอนสั่ง ‪คุณจะไม่ออกไปเป็นพวกรักร่วมเพศ
‪ดังนั้นเพื่อเป็นการตอบแทน
‪คุณจะต้องถอดกางเกงในลง
‪และปล่อยให้ผมดูดจู๋คุณ ‪จนกว่าคุณจะตาเหล่ เข้าใจไหม
‪ผมจะไม่ถามซ้ำนะ
‪คุณเอนสลีย์ เชิญค่ะ
‪ฉันคุยกับตัวแทนของฉันแล้ว
‪เขายังคิดว่าฉันหลงผิดไปเพราะไม่มีใครที่สตูดิโอ
‪รู้อะไรเกี่ยวกับนางฟ้าแห่งเซี่ยงไฮ้เลย
‪พวกเขาจะไม่ทำหนังเรื่องนั้น
‪ผมถูกบังคับให้กำกับหนังอีกเรื่องก่อน ‪แต่ถ้ามันดัง...
‪หนังจะไม่ถูกสร้าง
‪ยังไม่ใช่ตอนนี้ ตอนนี้ยัง แต่...
‪ผมจะยืนกรานนะ
‪ไม่
‪ฉันจะบอกคุณให้นะ
‪หนังเรื่องนั้นจะไม่ถูกสร้างหรอก
‪ไม่มีวัน
‪เมืองนี้ไม่มีวันมอบสิ่งนั้นให้คนอย่างฉันหรอก
‪คนที่ดูไม่กลมกลืน
‪ผมกำลังจะเปลี่ยนแปลงมัน
‪ขอให้โชคดีกับหนังของคุณ
‪ในความฝันที่บ้าบอที่สุดของคุณ
‪เคยคิดไหมว่าจะมีที่จอดรถ ‪เป็นของตัวเองในลานจอดรถสตูดิโอ
‪ไม่รู้ว่าบอกไปแล้วจะดูเป็นคนยังไงนะ ‪แต่เคยนะ ผมเคยคิด
‪อาร์ชี
‪- นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย ‪- แจ็ค
‪พวกเขากำลังจะสร้างหนังของฉัน
‪นายต้องล้อเล่นแน่ๆ เหลือเชื่อเลย
‪นี่เรย์มอนด์ เอนสลีย์ เขาเป็นผู้กำกับ
‪เรย์มอนด์ แจ็ค คาสเตลโล
‪คุณเอนสลีย์ ยินดีอย่างยิ่งที่ได้รู้จักคุณ
‪- ผมเพิ่งได้เซ็นสัญญา ‪- โกหก
‪ไม่ได้ล้อเล่น ฉันยังไม่อยากเชื่อตัวเองเลย
‪- หนังเรื่องอะไรครับ ‪- มันชื่อเพ็ก
‪เพ็ก
‪ไม่รู้ว่าผมควรทำแบบนี้ไหม พวก ‪แต่ผมพาคุณไปกินมื้อเที่ยงได้ไหม
‪ได้ข่าวว่ามีบทของคนรักด้วย
‪มีคนบอกว่าผมเหมาะมาก
‪- ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ ‪- โอเคเลย เจ๋งเลย
‪- เชิญเลยครับ คุณเอนสลีย์ ‪- ขอบคุณครับ คุณคาสเตลโล
‪อาร์ชี ดีใจมากเลยที่เจอนาย
‪ว้าว เราสามคนอยู่ด้วยกันเหรอเนี่ย
‪แล้วพวกคุณรู้จักกันได้ยังไง
‪แจ็คเป็นเด็กปั๊มอยู่ที่เดียวกับผม
‪จริงๆ แล้วเขาทำให้ผมได้งานทำน่ะ
‪จริงเหรอ คุณคงเป็นเด็กปั๊มได้อีกไม่นานแล้วละ
‪แต่ปรากฏว่าเงินดีมากเลยนะ
‪- ใช่ไหม อาร์ชี ‪- งานดีสุดที่เคยทำ
‪สวัสดี แจ็ค คาสเตลโล ‪ขอแนะนำให้รู้จักเอวิส แอมเบิร์ก
‪สามีคุณนายแอมเบิร์กเป็นผู้บริหารเอซพิกเจอร์ส
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณนายแอมเบิร์ก
‪ผมขอแนะนำให้รู้จักเรย์มอนด์ เอนสลีย์ครับ ‪เขากำกับหนังเรื่องเพ็กอยู่
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪ฉันมีไอเดียดีๆ เรื่องตัวแสดง ‪อยากฟังเมื่อไหร่บอกนะคะ
‪รอไม่ไหวแล้วครับ ‪นี่คนเขียนบทของเรา อาร์ชี โคลแมน
‪ยินดีที่ได้รู้จักพวกคุณทั้งคู่ครับ
‪คุณผิวสีนี่
‪ฉันชอบ
‪ทำตัวดีๆ ล่ะ แจ็ค
‪หนุ่มๆ
‪ผมเลี้ยงมื้อเที่ยงเอง
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล