‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪โอเค
‪สรุปความคืบหน้ามา
‪เราจะเดินหน้ากับเรื่องสตรีทุกนางต้องการบุรุษ
‪หนังตลกที่จีน เทียร์นีย์เล่นเป็นแม่ชี
‪หลอกวิลเลียม โฮลเดนมาแต่งงานกับเธอ
‪จีน เทียร์นีย์ เธอก้นใหญ่ดีนี่ ใช่ไหม
‪แล้วก็เรื่องทิปเปคานู
‪ฮัมฟรีย์ โบการ์ตรับบทเป็น ‪ว่าที่ประธานาธิบดีวิลเลียม เฮนรี่ แฮร์ริสัน
‪ขณะที่เขาฆ่าเผ่าชอว์นี
‪ทำไมทำหน้างอล่ะ
‪หนังพวกนี้มันน่าอาย
‪ไม่ได้มาตรฐานของสตูดิโอนี้เลย
‪ผมเป็นคนบริหารสตูดิโอ
‪ให้ผมตัดสินใจเถอะ ‪ว่าอะไรต่ำหรือไม่ต่ำกว่ามาตรฐาน
‪พวกนี้เป็นหนังที่ดี มันฮิต ผมชอบมัน
‪ผมไม่รังเกียจการทำหนังที่เป็นที่นิยมนะครับ
‪ผมรังเกียจการทำหนังที่โง่เง่า
‪หนังพวกนี้โง่เง่า ‪และคุณจ้างผมมาเพื่อให้บอกคุณเรื่องนี้
‪ริชาร์ดมีหนังเรื่องหนึ่งที่พวกเราตื่นเต้นกันมาก
‪มันเกี่ยวกับเพ็ก เอนต์วิสเซิล
‪นักแสดงสาวที่โดดจากป้ายฮอลลีวูด
‪มันเกี่ยวกับชื่อเสียงและความทะเยอทะยาน ‪และสิ่งที่ฮอลลีวูดทำกับผู้คน
‪ใช่ ลูกสาวผมอยากทดสอบบทเรื่องนี้
‪โอ้ เอซ นึกภาพดูสิว่าจะเป็นยังไง ‪ที่ได้เห็นแคลร์ชนะรางวัลออสการ์
‪มันคงแย่มาก คุณนึกภาพเด็กนั่น ‪วิ่งวุ่นไปทั่วเมืองกับรางวัลออสการ์สิ
‪เธอคงเอามันไปทุกที่
‪เธอจะหาทางเปลี่ยนมันเป็นจานชามช้อนส้อมแน่ๆ
‪- ไม่ๆ ผมไม่ต้องการ ‪- เอซ
‪คุณสามารถชนะออสการ์ได้ด้วยหนังเรื่องนี้
‪ดิ๊ก ผมเพิ่งได้ออสการ์มาสองตัว
‪จะบอกอะไรให้นะ
‪หลังจากคุณได้ออสการ์แปดตัว
‪ไม่มีความตื่นเต้นที่จะได้ออสการ์อีกแล้ว
‪รู้ไหมว่าอะไรที่น่าตื่นเต้น
‪เงินไง นั่นแหละที่น่าตื่นเต้น
‪นี่คือสิ่งที่ผมต้องการ จดลงไปนะ
‪นม หนังรบโบราณ
‪และคุณเสนอพวกหนังที่มีเด็กผู้ชายกับหมามาก็ได้
‪ตอนจบหมาอาจจะตายก็ได้นะ
‪บางทีเด็กอาจจะต้องฆ่าหมา
‪คุณไปคิดมา
‪เอซ ผมจะทำหนังพวกนั้นทุกเรื่องให้คุณ ‪แต่คุณต้องให้ผมทำเพ็ก
‪- งบเท่าไหร่ ‪- สี่แสนเหรียญ นักแสดงในสังกัดทั้งหมด
‪เอาไป 75,000 พอ
‪เอซ เราต้องสร้างป้ายฮอลลีวูดขึ้นมานะ
‪ก็ให้เธอไปโดดจากฮออลลีวูดโบวล์สิ
‪ผมให้แค่ 75,000 ทีนี้ออกไปได้แล้ว
‪ขอผมกินมื้อเที่ยงให้เสร็จเถอะ
‪โธ่ เอซ
‪เรย์มอนด์ ผมไม่เข้าใจ
‪สิ่งเดียวที่สตูดิโอตกลงคือการทดสอบหน้ากล้อง
‪แต่คุณอยากให้ผมแก้บทใหม่หมด
‪บทที่สตูดิโอยินดีซื้อไปตามที่มันเป็นอยู่เนี่ยนะ
‪ก็ไม่ถึงกับเขียนใหม่ทั้งหมดนะ
‪จริงๆ แล้วก็แค่ชื่อของตัวละครหลัก ‪จากเพ็กเป็นเม็ก
‪คามิลล์ ผมเชื่อนะว่าคุณเก่ง
‪แต่ถ้าคุณเป็นดารา และผมเป็นคนเขียนบท ‪มันจะกลายเป็นหนังสะท้อนสังคม
‪สำหรับคนผิวสี การฉายจำกัด
‪คุณก็รู้นี่
‪ผมไม่ได้มาฮอลลีวูดเพื่อทำหนังแบบนั้นนะ
‪เหมือนที่ฉันไม่ได้มาเพื่อรับบทคนใช้
‪ผมเขียนเพ็กเพื่อพิสูจน์ว่า ‪เชื้อชาติของผมไม่ได้จำกัดงานเขียนของผม
‪ว่าผมเขียนให้ทุกคนได้
‪ว่าผมเขียนถึงหญิงผิวขาว ‪จากลอนดอนที่โตในนิวยอร์กได้
‪ผมคิดว่าเราตื่นเต้นกันมากไปหน่อยแล้วนะ ‪ก็แค่ทดสอบหน้ากล้องเอง
‪เลิกพูดแบบนั้นเถอะ เรย์มอนด์
‪ต่อให้ไม่มีใครนอกสตูดิโอ ‪ได้เห็นการทดสอบหน้ากล้องของฉัน
‪มันก็ยังพิสูจน์ว่าผู้หญิงผิวสีเล่นบทนำได้
‪คุณสตินสัน
‪ผมไปก่อนนะ
‪เราจะบอกคุณนายแอมเบิร์กว่าอะไร
‪คุณจะไปงานประชุมผู้จัดจำหน่ายในเฟรสโน
‪ซึ่งพวกเขาจะทดสอบรูปแบบหนังแบบใหม่
‪เยี่ยม แล้วได้บ้านไร่ที่ผมชอบไหม
‪ได้ค่ะ และกุหลาบ ‪ในห้องนอน 100 ดอกตามที่คุณขอ
‪- คุณคืออัจฉริยะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ขอให้มีสุดสัปดาห์ที่ดี คุณแอมเบิร์ก
‪พวกคุณเป็นใคร
‪ผมเรย์มอนด์ เอนสลีย์ครับ
‪ผมกำกับเรื่องเพ็ก
‪คามิลล์ วอชิงตัน ‪หนึ่งในนักแสดงที่เซ็นสัญญากับคุณค่ะ
‪- แล้วเขาเป็นใคร ‪- ผมเขียนมัน
‪เขียนอะไร
‪เพ็ก
‪ฉันไม่รู้สึกเลยว่าร็อก ฮันสันคนนี้ดีเด่อะไร
‪ผมว่าเราควรให้โอกาสเขานะ
‪ถ้าเขาแย่ ผมจะคุยกับเฮนรี่
‪คนเขียนบทผิวสีเนี่ยนะ
‪พวกคุณสุมหัวกันทำอะไรไร้สาระกับผมวะ
‪แล้วคุณคิดจะบอกแผนการจมสตูโอเวรนี่กับผมไหม
‪บทถูกส่งมาโดยไม่รู้ตัวคนส่ง
‪ไอ้โง่อย่างพวกคุณคนไหน ‪เคยได้ยินเรื่องกฎการผลิตบ้างไหม
‪เอซ หนังเรื่องนี้ไม่ได้มี ‪พฤติกรรมทางเพศที่ผิดปกตินะ
‪ไม่มีความสัมพันธ์ข้ามเชื้อชาติ
‪เรื่องราวที่น่ารังเกียจไงเล่า!
‪ต้านความรู้สึกของคนในชาติ!
‪จากนั้นพวกเขาจะไล่เราออก ‪จากโรงหนังภาคใต้ทุกโรง
‪ไปเป็นชาติ
‪เอซ เขาเป็นคนเขียนบท
‪ไม่ได้มีหน้าโผล่อยู่บนจอ
‪ในประวัติศาสตร์ฮอลลีวูด
‪ไม่เคยมีภาพยนตร์เรื่องไหน
‪ที่ผลิตโดยสตูดิโอภาพยนตร์สำหรับคนดูกระแสหลัก
‪เขียนบทโดยคนผิวสี
‪และผมจะไม่เป็นคนแรกด้วย
‪เอาละ ฟังนะ
‪เราจะบอกชายคนนี้
‪"ขอบคุณมากสำหรับการบริการ" ‪และเราจะหาคนเขียนบทใหม่
‪บทนี่ไม่ต้องการการเขียนใหม่
‪ได้
‪งั้นเราก็ใส่ชื่อคนอื่นลงไปแทน
‪เราจ้างเขามานั่งในกองถ่าย ‪และพยักหน้าเห็นด้วย
‪ขณะที่นักแสดงไม่พูดบทผิด
‪และครั้งสุดท้ายที่ผมดู
‪มันไม่ได้เขียนว่า "ดิ๊กและเอลเลนสตูดิโอ" นะ
‪มันเขียนว่าเอซพิกเจอร์ส
‪ทีนี้ก็จัดการเรื่องนี้ให้จบซะ โอเคไหม
‪(ทดสอบ (หน้ากล้อง))
‪- ไง อาร์ชี ให้ช่วยไหม ‪- ไง
‪- ไม่ต้อง ฉันแค่เปลี่ยนปั๊มติ๊กน่ะ ‪- เดี๋ยวฉันทำให้
‪นี่ ฉันอยากคุยกับนายตั้งนานแล้ว
‪ฉันรู้ว่านายแค่เขียนบท ‪และผู้กำกับกับโปรดิวเซอร์
‪เป็นคนตัดสินใจ แต่...
‪ฉันได้ทดสอบบทเรื่องเพ็ก
‪บทแฟนน่ะ แซม แฮร์ริงตัน
‪- เป็นบทที่ดีเลย ‪- อาฮะ
‪และฉันอยากรู้ ถ้านายไม่ลำบากนะ
‪ช่วยพูดถึงฉันแง่ดีหน่อยสิ ‪ฉันรู้ว่าร็อก ฮัดสันก็ไปทดสอบบท
‪ฉันไม่อยากแทรกกลาง ‪ระหว่างนายกับเขา แต่...
‪ฉันแค่มีความรู้สึกน่ะ
‪รู้สึกว่าฉันเหมาะกับบทนี้มากกว่า
‪ทำไมนายถึงคิดว่านายเหมาะกว่าเขา
‪เห็นเขาแสดงแล้วเหรอ
‪ยังหรอก
‪- แต่... ‪- และฉันก็ยังไม่เห็นนายแสดง
‪ฉันจะพูดถึงนายแง่ดีได้ยังไง
‪ฉันแค่จะบอกว่าร็อกมีคนดูแล
‪เขาจะไม่เป็นไรหรอก เขามีตัวแทนรายใหญ่
‪ฉันไม่มีใครเลย ฉันแค่...
‪ฉันตัวคนเดียวในเมืองนี้น่ะ
‪- ฉันมีแต่ความฝัน ‪- แจ็ค
‪แล้วความฝันของฉันล่ะ
‪นายคิดว่านายตัวคนเดียวเหรอ
‪เมืองนี้ไม่มีใครตัวคนเดียวเท่าฉันแล้ว
‪ฉันยังไม่ทันก้าวเท้าเข้าวงการเลย ‪นายก็ขอให้ฉันช่วยนายแล้ว
‪ให้เลือกนาย!
‪ไม่เคยมีใครเลือกฉันเลย แจ็ค
‪ฉันแค่...
‪ฉันมีเมียอยู่ที่บ้าน
‪ลูกแฝดกำลังจะเกิด
‪และฉันขายตัวอยู่ที่นี่
‪ถ้าเฮนเรียตตารู้เรื่องนี้เข้า เธอไปแน่
‪ฉันอยากหาเลี้ยงครอบครัว ‪ฉันอยากทำด้วยวิธีที่ถูกต้อง
‪ฉันไม่อยากทำแบบนี้อีกต่อไป
‪นายช่วยฉันทำมันให้ถูกต้องได้ อาร์ช
‪ฉันเข้าใจนายนะ โอเคไหม
‪แต่สิ่งที่นายต้องทำคือไปทดสอบบทนั่น
‪และทำให้ดีจนพวกเขาต้องให้บทนั้นกับนาย
‪ได้ยินฉันไหม
‪ฉันไม่มีอำนาจหรอก
‪มันขึ้นอยู่กับนาย
‪นี่ ทำอะไรน่ะ
‪ผมบอกให้พวกเขาทำแบบนั้นนะ
‪ใช่ค่ะ ไม่มีอะไรบ่งบอก ‪ความโรแมนติกได้เหมือน...
‪การล้วงกลีบกุหลาบออกมาจากจิ๊มิอีกแล้ว
‪แล้วทำไมยังใส่เสื้อผ้าอยู่อีกล่ะ
‪- เป็นสุภาพบุรุษเสมอเลยนะ ‪- ใช่จ้ะ
‪- คิดถึงคุณนะ ‪- ผมคิดถึงคุณ
‪งานเป็นไงคะ
‪ดิ๊ก ซามูเอลส์ เขาอยากให้ผมทำหนังคนผิวสี
‪ฟังดูน่าสนใจนะคะ
‪ฟังดูไม่น่าสนใจเลยสักนิด
‪ฉันอยากให้คุณ...
‪คุยกับเลน ชลอซเซน
‪- ใครเหรอ ‪- ผู้กำกับไง ตาบื้อ
‪- แม่หม้ายของคุณคูเปอร์ หนังของฉันน่ะ ‪- อ๋อ ใช่
‪เขาทาวาสลีนบนเลนส์มากขึ้นเรื่อยๆ เลย
‪ที่รัก
‪คุณก็ไม่ใช่แม่ไก่สาวๆ แล้วนะ
‪บังอาจมาก!
‪แปลว่าคุณเป็นพ่อไก่แจ้ขันดังของฉันรึเปล่า
‪ผมก็หวังอย่างนั้น
‪เอาละนะ ใช่
‪แต่ประเด็นคือ
‪ฉันก็เข้าสู่วัยหนึ่งแล้ว และฉันไม่อยากที่จะ...
‪- ต่อสู้กับมันน่ะ ‪- ใช่
‪เอาแล้ว
‪เอซ โอ้ พระเจ้า เอซ!
‪พ่อคะ
‪พ่อ
‪ดูสิ สอดท่อที่คอเขาด้วย
‪มีเรื่องอะไร เกิดอะไรขึ้น
‪เอวิส...
‪ผมเสียใจด้วยจริงๆ
‪เขาหัวใจวายน่ะ แต่ดูเหมือนจะอาการคงที่แล้ว
‪เขากินแซนด์วิชพาสทรามีที่ตรงเข้าเส้นเลือดเขา
‪เหมือนที่ฉันบอกเขาเป็นล้านๆ ครั้งรึเปล่า
‪อะไร
‪- บางทีอาจจะดีกว่าถ้าแคลร์... ‪- ไม่ค่ะ ฉันอยากฟัง
‪เอซเขา...
‪เขาอยู่ที่ปาล์มสปริงส์ช่วงสุดสัปดาห์เพื่อทำ...
‪- กิจกรรมพิเศษ ‪- เราจะเก็บมันเป็นความลับครับ
‪- คุณเป็นใคร ‪- เร้ด เทตเทเมอร์
‪หัวหน้าประชาสัมพันธ์
‪ห้ามใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด
‪ชื่อเสียงของฉันตกอยู่ในอันตราย
‪ชื่อเสียงของครอบครัวฉันก็ด้วย
‪ไม่เป็นไรนะ ลูกรัก
‪พ่อจะตายไหมคะ
‪หนูจะทดสอบหน้ากล้องวันศุกร์นี้แล้ว
‪เรื่องนี้แหละที่แม่กังวล
‪พ่อของลูกกำลังจะตาย...
‪แต่ลูกกลับหัวเสียเรื่องการทดสอบหน้ากล้อง
‪นี่คือสิ่งที่แม่ไม่อยากให้ลูกรู้สึก
‪เราดูอะไรกันอยู่เหรอ
‪เขาจะฟื้นไหม
‪ยังไม่รู้เลย
‪สวัสดีครับ คุณนายแอมเบิร์ก
‪คุณซามูเอลส์
‪ผมลอน ซิลเวอร์ ทนายของเอซ
‪คุณเป็นใครนะ
‪ฉันไม่เคยพบคุณเลยได้ยังไง
‪ตอนนี้ได้พบแล้วครับ
‪เอซได้จัดการบางเรื่องไว้เป็นพิเศษ
‪ในกรณีที่เขาหมดความสามารถ
‪เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างจะยังคง ‪ดำเนินไปตามปกติ
‪คุณนายแอมเบิร์ก เอซได้มอบหนังสือมอบอำนาจ
‪เกี่ยวกับสินทรัพย์ทางการเงินทั้งหมด เงินออม ‪อสังหาริมทรัพย์ และสตูดิโอให้กับคุณ
‪ในทางกลับกัน ผมเป็นผู้ดูแลการตัดสินใจ ‪เกี่ยวกับสุขภาพของเอซทั้งหมด
‪ขอโทษนะ แต่ฉันคิดว่าคุณพูดสลับกัน
‪ไม่ครับ ทั้งหมดอยู่ในนี้เลย
‪ผมขอพูดตรงๆ นะ
‪ตอนนี้เอวิสเป็นผู้บริหารสตูดิโอใช่ไหม
‪คุณก็ยังดูแลมันทุกวันเหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้แหละ ดิ๊ก
‪คุณนายแอมเบิร์กจะดูแลเรื่องการเงิน
‪เงินเดือน งบประมาณ ให้ไฟเขียว อะไรแบบนั้น
‪ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น
‪ฉันไม่รู้เรื่องการบริหารสตูดิโอเลยนะ
‪ผมคิดว่าคุณแอมเบิร์กรู้สึกว่า ‪การให้ดิ๊กมีอำนาจสูงสุด
‪จะถูกมองว่าเป็นการเปลี่ยนผู้ดูแล
‪การที่คุณนายแอมเบิร์ก ‪มาสานต่อในฐานะผู้ดูแลชั่วคราว
‪จะปกป้องการกลับไปที่สตูดิโอของเอซได้ดีกว่า
‪ก็คือผมจะต้องทำให้เอซสตูดิโอส์ดำเนินการต่อไป
‪ผลิตหนังที่คัดเลือกแล้ว ‪แต่ผมให้ไฟเขียวหนังไม่ได้
‪ถูกต้อง
‪คุณนายแอมเบิร์ก ‪มีอำนาจให้ไฟเขียวแต่เพียงผู้เดียว
‪ขอให้หายอย่างรวดเร็วนะครับ
‪คุณเก่งมาก
‪และคุณเขียนบทได้ดีมาก
‪- ขอบคุณครับ ‪- แต่โชคไม่ดี
‪เอซ แอมเบิร์กเพิ่งจะ
‪กลายเป็นบุคคลไร้ความสามารถ
‪- เสียใจด้วยครับ ‪- คือ...
‪ก่อนที่เขาจะป่วย เขาได้รู้เรื่อง...
‪เชื้อชาติคุณ
‪และ...
‪ตอนนี้เราต้องการเปลี่ยนตัวคุณ
‪เพ็กยังเป็นหนังของคุณอยู่
‪เป็น...
‪บทของคุณ
‪เป็นความคิดของคุณ
‪คุณจะได้ค่าเขียนบททั้งหมด คุณจะอยู่ที่กองถ่าย
‪แต่ชื่อของนักเขียนบทคนอื่น ‪จะขึ้นที่รายชื่อคนทำงาน
‪เสียใจด้วย แต่มันต้องเป็นแบบนี้
‪ผมซาบซึ้งใจมาก คุณซามูเอลส์ ‪ที่มาแจ้งผมเรื่องนี้
‪ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากทำแบบนี้สักเท่าไหร่หรอก
‪ไม่เลยสักนิดเดียว
‪แต่...
‪โลกที่เราอยู่มันก็เป็นแบบนี้แหละ
‪ใช่ครับ
‪ถ้าเอซ แอมเบิร์ก ‪ต้องการเอาชื่อผมออกจากหนังเรื่องนี้
‪เขาก็เอาออกเองได้อยู่แล้วนี่
‪มีเหตุผล
‪ตราบใดที่คุณพร้อมรับสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
‪ไม่มีอะไรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้หรอก คุณซามูเอลส์
‪แน่นอีก
‪รัดให้แน่นอีก
‪แน่นอีก
‪นี่ ร็อก
‪ว่าไง
‪ฉันรู้ว่าเราอยากได้บทนี้ทั้งคู่ แต่โชคดีนะ
‪ขอบใจ ขอบใจแจ็ค นายเจ๋งมาก
‪ตอนนี้มันเกินมือเราแล้วสินะ ใช่ไหม
‪ใช่ เราทำได้แค่โผล่ไป ‪ทำให้ดีที่สุด และสวดมนต์ ใช่ไหม
‪จำเอาไว้ว่านี่คือฉากสำคัญ ‪ฉากใหญ่ในหนัง โอเคไหม
‪นายเป็นแฟนของผู้หญิงที่กำลังจะตัดสินใจ
‪เธอกำลังจะฆ่าตัวตาย ‪แต่นายไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
‪เข้าใจแล้วครับ
‪โอเค "แซม!
‪มาทำอะไรที่นี่ อย่ามายุ่งกับฉันนะ
‪นี่คือชะตากรรมของฉัน ‪ของฉันและของฉันคนเดียว"
‪"เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำหรอก
‪คุณก็รู้ว่าคุณรักคุณและผมรู้ว่าคุณรักคุณ
‪ขอโทษครับ
‪อ้อ "คุณรู้ว่าผมรักคุณ"
‪เอางี้ เอาใหม่อีกทีนะ แต่จำเอาไว้...
‪รีบร้อน
‪"เพ็ก ผมจะไม่ยอมให้คุณรู้ว่าผมรักคุณ"
‪ขอโทษครับ รอเดี๋ยว ไม่ใช่นี่
‪เอาละ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪เมื่อคืนออกไปดื่มมารึเปล่า ‪ออกไปดูดกระปู๋มาเหรอ
‪เพราะเราคุยกันแล้วนะ
‪เปล่าครับ ก็แค่ มีคุณกับผมเยอะมากน่ะ
‪คำพูดมันคล้ายกันมาก มัน...
‪บอกตรงๆ นะว่าป่านนี้นายควรจะจำบทได้แล้ว
‪ผมขอโทษ ผมแค่กลัวมาก
‪เวลาผมคิดว่าผู้กำกับ
‪นั่งดูอยู่ตรงนั้น
‪ผมเอาแต่นึกถึงพ่อเลี้ยงผม
‪ที่บอกว่าผมมันไร้ตัวตน บอกว่าเขา...
‪จะซ้อมผมให้น่วม
‪ฉันไม่ใช่นักจิตวิทยา ‪หรือไม่ว่าพวกเขาจะเรียกว่าอะไรก็ตาม
‪แต่ถ้านายมาอยู่เมืองนี้
‪เพื่อที่สุดท้ายพ่อเลี้ยงนายจะได้รักนาย...
‪ผู้กำกับไม่ใช่พ่อนาย
‪เขาไม่ใช่แม่นาย
‪เขาเป็นเพื่อน
‪และเขาอยู่ตรงนั้นเพื่อแนะนำนาย
‪โอเคไหม
‪- ครับ ‪- โอเค
‪- มาลองกันอีกที ‪- ครับ
‪"แซม คุณมาทำอะไรที่นี่
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪นี่คือชะตากรรมของฉัน ‪ของฉันและของฉันคนเดียว"
‪โทษครับ ต่อไปผมพูดใช่ไหม
‪หวัดดี จีน
‪เอวิส ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณค่ะ
‪ฉันอยู่กับเอซ...
‪ในปาล์มสปริงส์
‪เราเป็นชู้กัน
‪นานแค่ไหนแล้ว
‪สิบปีค่ะ
‪เอซบอกฉันเสมอว่าเขารักฉัน และเขาจะทิ้งคุณ
‪และเขาบอกว่าคุณเป็นชู้กับผู้ชายคนหนึ่ง
‪ที่ทำปั๊มน้ำมัน เพราะฉะนั้นไม่เป็นไรหรอก
‪คุณรักเขาไหม
‪ตอนแรกฉันก็เชื่อว่าฉันรัก
‪แต่ผ่านไปสักพัก ฉันก็รู้ว่ามันเป็นแค่ความเพ้อฝัน
‪ถ้าฉันพยายามยุติความสัมพันธ์ ‪ฉันก็คงหมดอนาคต
‪ฉันเลย...
‪ฉัน...
‪ต้องอยู่
‪เอวิส ฉันรู้ว่าคุณจะรู้สึกยังไง
‪ฉันรู้ว่าคุณเกลียดฉัน
‪แต่ฉันเสียใจจริงๆ
‪ฉันจะเลิกสัญญา
‪ฉันจะออกจากที่นี่ภายในวันจันทร์เช้า
‪คุณจะไปไหน
‪ฉันไม่รู้
‪ไปเล่นละครมั้ง
‪คราฟต์เทเลวิชั่นเธียร์เตอร์สนใจฉันอยู่
‪ไม่
‪คุณจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪และฉันโกรธคุณไม่ได้หรอก จีน
‪ถ้าฉันโกรธ
‪ฉันคงเป็นคนปากว่าตาขยิบ
‪เอวิส ขอบคุณค่ะ
‪ในฉากนี้เธอดื่มมาสักพักแล้ว
‪แต่อย่าเล่นเหมือนเมา
‪ตอนนั้นเธอต้องดื่มเพื่อให้รู้สึกปกติ จำไว้นะ
‪"โอ้ แซม แซม เรื่องสิบสามนารี วิเศษไหมล่ะ"
‪คุณรอใครอยู่รึเปล่า
‪อาร์ชี
‪พวกเขาจะเอาชื่อผมออกจากบท
‪- อะไรนะ ‪- นั่นแหละ
‪ดิ๊กเพิ่งบอกผม
‪หนังเรื่องนี้จะไม่ได้ทำ ‪ถ้าพวกเขารู้ว่าคนดำเป็นคนเขียน
‪และผมได้แต่นั่งอยู่ตรงนั้น
‪ยอมรับอย่างดีและมีวัฒนธรรม ‪เพราะนั่นคือสิ่งที่เราควรแสดงออก
‪รู้อะไรไหม
‪ผมเบื่อการต้องอดทนและมีวัฒนธรรมแล้ว
‪- จะไม่มีใครเอาชื่อคุณออกจากอะไรทั้งนั้น ‪- ช่างหัวสตูดิโอนี้แม่งสิ
‪ช่างหัวคนขาวเป็นใหญ่แม่งสิ
‪พวกเขาเล่นแบบไม่ยุติธรรม ‪ทำไมเราต้องยุติธรรมด้วย
‪ผมรู้สึกเหมือนเป็นลุงมืดทาสคนขาว ‪ถึงแม้จะเขียนบทห่าแดกนี่
‪ถึงผู้หญิงผิวขาวโง่ๆ คนนี้
‪นั่นไม่ใช่ชีวิตผม
‪นั่นไม่ใช่เรื่องราวของผม ‪นั่นมันเรื่องราวของพวกเขา
‪แต่ก็ยัง...
‪ยังไม่ดีพออยู่ดี
‪อาร์ชี ฟังผมนะ
‪ผมจะไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับคุณ ได้ยินผมไหม
‪คามิลล์...
‪ผมอยากให้คุณได้บทนี้
‪ลุยเลยและเอามาให้ได้
‪ผมขอโทษที่ทะเลาะกับคุณ
‪ผมสู้เพื่อพวกเขา
‪แต่ตอนนี้ถึงเวลาสู้เพื่อพวกเราแล้ว
‪- โอเคไหม ‪- ค่ะ
‪พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่ใช่ไหม
‪"คุณอยู่นี่เอง
‪เราควรไปเจอกันตอนมื้อเที่ยงที่อาร์เคโอนะ"
‪"แซม แซม สิบสามนารี วิเศษไหมล่ะคะ"
‪"แต่คุณถ่ายเรื่องนี้จบหลายเดือนแล้วนะ"
‪"ใช่ ฉันรู้น่ะ ตาบื้อ
‪แต่พอคิดว่ามันกำลังจะเข้าโรงเร็วๆ นี้...
‪ฉันอยู่บนนั้น บนจอเงิน
‪ฉันเลยต้องอ่านบทเรื่องนี้อีกรอบ"
‪ผมต้องขอให้หยุดก่อน ‪อย่าลืมนะว่าเธอดื่มอยู่ เธอเมา
‪นึกว่าคุณบอกว่าอย่าเล่นแบบเมาๆ ซะอีก
‪ใช่ แต่ผมหมายถึงว่าเธอ...
‪เธอหงุดหงิดด้วยความกังวลใจ
‪ฉากต่อไป เธอจะดื่มสกอตช์หมดขวด
‪วิ่งไปที่ป้ายฮอลลีวูดและโดดลงมา
‪ดังนั้นเธอมีความรู้สึกนั้นอยู่ข้างใน ลองอีกทีนะ
‪"ฉันเลยต้องอ่านบทอีกรอบ
‪และคราวนี้ เฮเซล เคาซินส์ ‪โดดออกมาจากหน้ากระดาษเลย
‪เดี๋ยวนะ จริงๆ แล้วเธอไม่ใช่นักแสดงสมทบนะ ‪เธออยู่ใน...
‪ฉันนับได้ 20 ฉากแน่ะ
‪หนังเรื่องนี้จะต้องเป็นจุดเริ่มต้น ‪ของอะไรบางอย่างเร็วๆ นีแหละ
‪สุดท้ายแล้ว ฉันจะได้เป็นดาราหนัง
‪- "เพ็ก คุณดื่มรึเปล่าเนี่ย" ‪- "อะไรนะ
‪ก็แค่นิดเดียวเพื่อคลายเครียด ‪เพราะฉันตื่นเต้นมากน่ะ"
‪ใส่อารมณ์อีกหน่อย
‪"อะไรนะ ก็แค่นิดเดียวเพื่อคลายเครียด ‪เพราะฉันตื่นเต้นมากน่ะ"
‪"เพ็ก ผมมีข่าวร้ายจะบอก
‪วันนี้ผมเจอคุณเซลซนิก ‪เขาบอกว่าคุณถูกตัดออกจากหนัง
‪คุณจะยังอยู่ในสองฉากแน่นอน ‪แต่ก็แค่โผล่มาแวบๆ เพ็ก
‪คุณแทบจะไม่ได้ออกเลย"
‪"แล้วอยู่ๆ...
‪ทุกอย่างก็มืดมิดอีกครั้ง
‪ความหวังและความฝันทั้งหมดของฉัน
‪อยู่บนกองแผ่นเซลลูลอยด์ที่ถูกตัดทิ้ง
‪บนพื้นห้องตัดต่อ รอการถูกโยนทิ้งลงถังขยะ
‪หายไป
‪นั่นแหละตัวฉัน แซม
‪หายไปและไม่นานก็จะถูกลืม
‪ฉันจะร้องไห้วันนั้น ฉันจะไม่ร้องไห้ตอนนี้
‪ไม่ได้เรื่องแน่
‪ถ้าคุณดึงอารมณ์ออกมาตอนซ้อมไม่ได้
‪คุณไม่มีทางทำต่อหน้ากล้องได้แน่ๆ
‪ฉันอาจไม่ได้เจ้าน้ำตามั้ง เรย์มอนด์
‪ฉันอาจไม่สามารถสร้างอารมณ์ของคนอื่นได้
‪นี่คือโอกาสของคุณนะ คามิลล์
‪ฉากนี้ คุณต้องดึงทุกความเจ็บปวด ‪ที่คุณเคยรู้สึกออกมา
‪ก้อนหินทุกก้อนที่เคยปาใส่คุณ
‪ทุกคำพูดที่เคยพ่นใส่หน้าคุณ ‪ผมอยากให้คุณเอาความแค้นนั้น
‪และความเศร้านั้นใส่เข้าไปในฉากนี้
‪นี่คือโอกาสที่คุณจะได้แสดงจริงๆ ‪ได้เป็นนักแสดงจริงๆ
‪คุณรู้จักความเจ็บปวดดีใช่ไหมล่ะ
‪มันผ่านเข้ามาทุกวันของชีวิตคุณ
‪โคตรงี่เง่าเลย
‪คุณกับฉันมาซ้อมฉากจูบกันดีไหม
‪ผมขอโทษ ผมอยากซ้อมนะ แต่...
‪ผมพยายามจะเป็นคนดีอยู่
‪แจ็ค...
‪คุณเป็นคนดีนะ
‪ทำไมคุณถึงสงสัยเรื่องนี้มากจัง
‪เจอกันตอนทดสอบหน้ากล้องนะ
‪ขอบคุณ ที่รัก
‪คุณแครนดัลล์ ขอบคุณมาก ‪ที่ตกลงมาอ่านบทให้การทดสอบนี้
‪ยินดีค่ะ
‪ถ้าฉันเด็กกว่านี้สิบปี ฉันคงทดสอบบทนำเองแล้ว
‪มันคงเป็นหนังที่ทำให้ฉันดังเปรี้ยง
‪คุณไม่ดังเปรี้ยงเพราะคุณไม่ได้เซ็นสัญญากับผม
‪ใช่แล้ว เฮนรี่ เพราะคุณมันแย่มาก ‪และคุณทำกับเด็กในสังกัดอย่างกับขี้หมา
‪พร้อมแล้วนะครับ คุณเอนสลีย์
‪ร็อก
‪ทางนี้เลย
‪คุณแครนดัลล์จะช่วยเข้าฉากกับคุณ
‪นี่คือฉากที่เป็นจุดสุดยอดก่อนที่เธอจะกระโดด
‪ให้เล่นกับเธอ ไม่ใช่เล่นกับกล้องใช่ไหมครับ
‪ถูกต้อง
‪นี่คือป้ายฮอลลีวูด
‪ฉันห้อยต่องแต่งอยู่ มันสูงมาก
‪แม่เจ้า
‪ผมเห็นมันแล้ว
‪ฉันไม่ได้ตื่นเต้นแบบนี้ตั้งแต่ ‪จูเนียร์ เดอร์กิ้นทดสอบหน้ากล้องครั้งแรก
‪แล้วรู้อะไรไหม
‪เขาได้บทนั้น
‪นายก็จะได้เหมือนกัน พ่อหนุ่ม หายใจลึกๆ
‪และ... แอ็กชั่น
‪แซม คุณมาทำอะไรที่นี่
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪นี่คือชะตากรรมของฉัน และของฉันคนเดียว
‪เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าคุณรักคุณ ‪และคุณรู้ว่าผมจะไม่ยอมให้คุณทิ้งทุกอย่างไป
‪และ...
‪ขอโทษครับ ผมทำพลาด เอาใหม่ได้ไหม
‪คัต เมื่อกี้ดีมาก ร็อก แค่ผ่อนคลายหน่อย
‪เพ็ก คุณไม่ยอมให้ผมทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าผมรักคุณและคุณรู้ว่าผมจะไม่ยอม...
‪ไม่ถูกนี่ บ้าเอ๊ย มัน...
‪ใช่ไหม
‪เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าผมรู้ว่าคุณจะทิ้งคุณไป
‪ไม่ถูกนี่
‪ร็อก บทคือ "เพ็ก ผมจะไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้น
‪คุณรู้ว่าผมรักคุณและคุณรู้ว่า ‪ผมจะไม่ยอมให้คุณทิ้งทุกอย่างไป"
‪ครับ เข้าใจแล้ว
‪โทษครับ คอผม ผมเจ็บคอนิดหน่อย
‪ผมอยากดื่มน้ำ
‪เราต้องการน้ำ เอาน้ำให้เขาหน่อย เดี๋ยวนี้
‪จิบนิดเดียวพอ
‪น้ำดื่มหนึ่งแก้วสำหรับคนตัวสูง
‪คุณก็เหมือนกัน
‪เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก บ้าเอ๊ย
‪โทษครับ ขออีกที
‪- เมื่อกี้ถูกแล้ว ‪- ตามนั้นแหละ
‪- จริงเหรอครับ ‪- ใช่ คุณทำได้
‪เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าผมรักคุณและคุณรู้ว่าผมจะไม่ยอม ‪ให้คุณทิ้งทุกอย่างไป
‪ไม่ได้ แซม ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
‪นั่นบทฉันจ้ะ ที่รัก
‪เอาละ อีกทีนะ ร็อก
‪ไม่ได้ แซม
‪ฉันไม่ต้องการส่วนใดของชีวิตนี้อีกต่อไปแล้ว
‪และนั่นรวมถึงคุณด้วย แซม
‪คุณเคยบอกผมเรื่องการฆ่าตัวตายว่ายังไง
‪ตอนที่พวกวอลล์สตรีตบ้านั่นเจ๊งและฆ่าตัวตาย
‪คุณบอกผมว่า "แซม พวกเขาเลือกใช้ ‪การแก้ปัญหาระยะยาวกับปัญหาระยะสั้น"
‪แล้วตอนนี้คุณจะทำแบบนั้นเหรอ เพ็ก
‪ไม่!
‪และคัต
‪เราต้องการเท่านี้แหละ
‪ขอบคุณมากครับสำหรับโอกาส
‪ขอบคุณครับ
‪ผมขอโทษจริงๆ ครับ คุณแครนดัลล์
‪ไม่จ้ะ ไม่ต้องกังวลนะ
‪เราก็เคยผ่านจุดนั้นกันมาทุกคน
‪ไม่เป็นไรนะ
‪สุดท้ายคุณก็ทำได้ และนั่นคือสิ่งที่สำคัญ
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪อยากวิ่งหนีไปแล้วไม่ต้องกลับมาอีกเลย
‪ตอนจบ เขาอยากให้เราร้องไห้จริงๆ และ...
‪ฉันพยายามแล้ว ฉันร้องไม่ได้
‪นี่...
‪ลองทา...
‪ยาแก้คัดจมูกใต้ตาสิ
‪ไม่ได้แกล้งนะ ได้ผลจริงๆ
‪ทานิดเดียวพอนะ
‪พร้อมแล้วครับ คุณวู้ด
‪จริงๆ นะ มันทำให้น้ำตาไหลได้
‪แอ็กชั่น
‪หนังเรื่องนี้จะเป็นจุดเริ่มต้น ‪ของอะไรสักอย่างจริงๆ แซม
‪สุดท้ายแล้ว ฉันจะได้เป็นดาราหนัง
‪"คุณดื่มรึเปล่าเนี่ย เพ็ก"
‪ก็แค่นิดเดียวเพื่อคลายเครียด ‪เพราะฉันตื่นเต้นมากน่ะ
‪"ผมได้เจอคุณเซลซนิก
‪เขาบอกผมว่าคุณถูกตัดออกจากหนัง
‪คุณจะได้ออกสองฉากแน่นอน ‪แต่ก็แค่โผล่แวบๆ เพ็ก
‪คุณแทบจะไม่ได้ออกเลย
‪แล้วอยู่ๆ มันก็...
‪มืดมนอีกครั้ง
‪ความหวังและความฝันทั้งหมดของฉัน...
‪จะถูกโยนลงถังขยะ หายไป
‪นั่นแหละตัวฉัน แซม หายไป
‪หายไปและไม่นานก็จะถูกลืม
‪ขอบคุณมากค่ะ คุณเอนสลีย์
‪คัต
‪คามิลล์ วอชิงตัน
‪ไม่
‪ไม่ คามิลล์ คามิลล์ ไม่
‪ผมไม่ยอมให้คุณโกง
‪ที่รัก ผมรู้ว่าคุณทำได้
‪นี่คือโอกาสที่คุณจะทำให้บทนี้เป็นของคุณ
‪แต่คุณต้องทำให้มันเกิดขึ้นเอง
‪ทำให้ได้นะ
‪โอเค เตรียมถ่าย
‪เอวิส ผมเสียใจจริงๆ
‪ผมเห็นใจคุณอย่างสุดซึ้ง
‪- คุณรู้ได้ยังไง ‪- คนเขาลือกันน่ะ
‪ไม่ต้องกังวลนะ ยังเป็นความลับอยู่
‪แต่ผมตื่นเต้นกับหนังเรื่องเพ็กมาก
‪เด็กในสังกัดผม ร็อก ฮัดสันน่ะ ‪เหมาะกับบทนี้สุดๆ
‪การแสดงของเขาก็แค่...
‪บอกตรงๆ นะ เขาเหมือนแบร์รีมอร์
‪แต่นั่นแหละ ผมไม่รู้หรอกว่า ‪ตอนนี้คุณเครียดมากแค่ไหน
‪ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผมดีใจมาก ‪ที่ช่วยแบ่งเบาภาระบางอย่างให้คุณได้
‪อะไร เฮนรี่
‪คุณไม่รู้เหรอ
‪ตายจริง
‪นิตยสารแทตเทิลเทลมีรูป
‪คุณกำลังออกจากปั๊มน้ำมันนั่น
‪กับหนุ่มมากหน้าหลายตา
‪แน่นอนว่าผมขอซื้อรูปมาแล้ว
‪ผมไม่มีวันอยากให้มันถูกเผยแพร่
‪คุณต้องการอะไร
‪เด็กของผมในหนัง
‪ผมอยากให้คุณเลือกร็อก
‪คุณมันงูพิษจริงๆ เฮนรี่
‪แต่คุณก็รู้อยู่แล้วนี่
‪ที่จะถูกทิ้งลงถังขยะ หายไป
‪นั่นแหละตัวฉัน แซม หายไป
‪หายไปและไม่นานก็จะถูกลืม
‪ขอบคุณมากค่ะ คุณเอนสลีย์
‪- แปลกๆ นะ ‪- ตื่นเต้น ไม่แปลกหรอก
‪คนต่อไป
‪คามิลล์ วอชิงตัน เทกหนึ่ง
‪แล้วอยู่ๆ ทุกอย่างก็มืดมนอีกครั้ง
‪ความหวังและความฝัน
‪ทั้งหมดของฉัน
‪อยู่บนกองแผ่นเซลลูลอยด์ ‪ที่ถูกตัดทิ้งบนพื้นห้องตัดต่อ
‪รอถูกทิ้งลงถังขยะ
‪หายไป
‪นั่นแหละตัวฉัน แซม หายไป
‪ไม่นานก็จะถูกลืม
‪คนต่อไป
‪ใครเล่นเป็นแซมบ้าง
‪ร็อก ฮัดสัน เทกหนึ่ง
‪และแอ็กชั่น
‪เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าคุณรักคุณและคุณรู้ว่าผม ‪จะไม่ยอมให้คุณทิ้งทุกอย่างไป
‪- ขอโทษครับ ผมทำพลาด เอาใหม่... ‪- คัต
‪เพ็ก คุณไม่ยอมให้ผมทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าผมรักคุณและผมรู้ว่าผม ‪จะไม่ยอมให้คุณทิ้งทุกอย่างไป
‪เพ็ก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก
‪คุณรู้ว่าผมรู้ว่าคุณจะทิ้งทุกอย่างไป
‪พิก ผมไม่ยอมให้คุณทำแบบนั้นหรอก ‪โทษครับ ผมเรียกเธอว่าพิก
‪คุณไม่อ้วนนะ
‪พระเจ้า
‪- เขาเล่นไปกี่เทกเนี่ย ‪- หกสิบเจ็ด
‪ฉันดูมามากพอแล้ว
‪ฉันชอบเขา
‪เอาเขานี่แหละ
‪หกสิบเจ็ดเทกนะ เอวิส
‪ฉันคิดว่าเขาเหมาะกับบทนี้
‪เราทดสอบนักแสดงคนอื่นๆ ด้วยนะ ‪อย่างน้อยก็ดูหน่อยได้ไหม
‪ได้
‪แจ็ค คาสเตลโล เทกหนึ่ง
‪คุณบอกผมเรื่องฆ่าตัวตายว่ายังไง
‪ตอนที่พวกวอลล์สตรีตบ้านั่นเจ๊งและฆ่าตัวตาย
‪คุณบอกผมว่า "แซม พวกเขาเลือกใช้ ‪การแก้ปัญหาระยะยาวกับปัญหาระยะสั้น"
‪แล้วตอนนี้คุณจะทำแบบนั้นเหรอ เพ็ก
‪ไม่!
‪เขาเก่งนี่
‪ใช่เลย
‪เอาบทนี้ให้เขาเลย
‪บอกแล้วไงล่ะ
‪ฉันต้องไปแล้ว ฉันไปกินมื้อเที่ยง ‪กับเอเลนอร์ รูสเวลต์สายแล้ว
‪เอวิส แล้วเพ็กล่ะ เราจะเลือกใครดี
‪ก็ชัดอยู่แล้ว เราต้องให้บทกับแคลร์
‪แต่เธอแสดงไม่ดีนะ
‪เชื่อฉันสิ การเลือกเธอทำฉันเจ็บมากกว่าใคร
‪เธอเป็นลูกฉัน ฉันทนเธอไม่ได้เลย
‪คุณนายแอมเบิร์กครับ
‪บอกแฟนคุณด้วยนะ
‪เธอน่าทึ่งมาก
‪เธอทดสอบหน้ากล้องได้ดีมาก ‪แต่เธอไม่เหมาะกับบท
‪แต่ถ้าเราปรับบทหน่อย เธออาจจะเหมาะก็ได้นะ
‪เธอคือดาราหนัง
‪อย่าทำให้ฉันต้องเป็นคนเลวเลย
‪อยากให้ฉันพูดว่าไงเหรอ เอซจะพูดว่าไงล่ะ
‪เอซไม่อยู่ที่นี่ครับ
‪นี่คือสิ่งที่คุณต้องตัดสินใจตอนนี้ เอวิส
‪ใช่
‪และการตัดสินใจของฉันคือ ‪อย่าทำให้สตูดิโอนี้เจ๊ง ดิ๊ก
‪เราจะได้รับผลกระทบหนักถ้าเราเลือกเด็กคนนั้น
‪และทุกคนในห้องนี้รู้ดี
‪ฉันจะไม่ยอมเสี่ยงหรอกนะ ‪ในเมื่อเราก็มีทางเลือกที่ไร้ที่ติอยู่แล้ว
‪ผู้ซึ่งจะเกินทนได้สุดๆ
‪- แบบที่คุณไม่รู้หรอก ‪- เอวิส...
‪คุณจะปล่อยให้เอเลนอร์ รูสเวลต์รอไม่ได้ ดิ๊ก
‪โจเซฟิน ตามแจ็ค คาสเตลโล ‪ไปที่ห้องทำงานผมด้วย
‪ได้ค่ะ
‪แจ็ค เธอได้บทนั้นนะ
‪ไชโย! ไชโย!
‪ขอโทษครับ ขอบคุณ
‪ยินดีด้วย พ่อหนุ่ม นายพิสูจน์ว่าฉันคิดผิด
‪ขอบคุณครับ คูณซามูเอลส์ ‪ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
‪ผมได้บทแล้ว
‪แค่นั้นสินะ
‪ไม่มีการแจ้งก่อนเลย
‪ตอบแทนเออร์นีเพื่อนเก่าแบบนี้เหรอ
‪ฟังนะ เอิร์น คุณช่วยผมมามาก คุณรู้ดี
‪แต่ผมมีศีลธรรมมาตลอดน่ะ
‪โอ้ นายมีงั้นเหรอ
‪ไม่หวงตัวเหมือนโสเภณีแก่ๆ
‪นายก็เหมือนพวกเขาทุกคนแหละ แจ็ค
‪อยู่ๆ ก็สะอาดเอี่ยมขึ้นมาซะงั้น
‪ลึกๆ นายรู้อยู่แก่ใจว่านายก็โสมม ‪เหมือนพวกเราที่เหลือนี่แหละ
‪ดังนั้นนายจะหอบความรุ่งโรจน์ ‪ไปตายที่ไหนก็เชิญเลย
‪นายมันทุเรศ
‪ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ แจ็ค
‪ฉันดีใจกับนาย ก็แค่...
‪ฉันนึกว่าฉันหาทางออกจากวงการนี้ ‪ได้แล้วเหมือนกันน่ะ รู้ไหม
‪มันไร้สาระทั้งเพ
‪- คุณพูดอะไรน่ะ เออร์นี ‪- วิเวียน ลีห์
‪ฉันซ้อมบทกับเธอทั้งคืนที่บ้านคิวกอร์
‪ฉันพยายามมอบมันให้ผู้คน อย่าเปิดไฟนะ
‪ผมมันโง่พอที่จะเชื่อว่าคุณซื่อตรง
‪โอ้ เออร์นี คุณวิเศษมาก
‪จริงใจและไม่หลอกลวง
‪คุณควรแสดงนะ
‪- พูดอะไรของคุณ ‪- ไม่ ฉันพูดจริงๆ
‪คุณควรอยู่ในการผลิตนี้
‪เธอบอกว่าฉันควรอยู่ในละคร
‪เธอจะนัดให้ฉันเจอกับเทนเนสซี วิลเลียมส์
‪เขาไม่เคยโทรหาฉันเลย
‪ฉันก็เคยมีความฝันเหมือนกันนะ
‪พูดอะไรของฉันเนี่ย...
‪ยินดีด้วย แจ็ค นี่...
‪ไม่ๆ
‪นี่เงิน 50 เหรียญเอาไว้ยังชีพ ‪จนกว่านายจะเริ่มถ่ายทำ โอเคนะ
‪ดังแล้วแวะกลับมาทักทายด้วยนะ
‪ครับ ขอบคุณ เอิร์น
‪ฉันรู้ตั้งแต่เห็นนายที่บาร์แล้ว ‪ว่านายมีแววสำเร็จ ไอ้หนู
‪ฉันรู้ก่อนพวกเขาอีก
‪มันจึง...
‪(สันนิบาตชาติของผู้ออกเสียงสตรี)
‪ช่วยให้ฉันรู้สึกดีต่อใจมาก
‪ที่ได้เห็นว่าสามารถหาเงินได้ ‪กว่า 3,000 ดอลลาร์
‪ภายในบ่ายวันเดียวเท่านั้น
‪ขอบคุณมากสำหรับการสนับสนุนของคุณ ‪และเชิญรับประทานอาหารกลางวันให้อร่อยค่ะ
‪ไอ้รองเท้าบ้านี่
‪- มันสูงหนึ่งนิ้วเองนะ ‪- หนึ่งนิ้วนั่นแหละที่จะฆ่าฉัน
‪เอซเป็นไงบ้าง
‪เขาพักรักษาตัวมาสักพักแล้วละ
‪อาจเป็นแค่ไวรัสน่ะ
‪- เขาอยู่ที่บ้าน พักผ่อนอย่างสบาย ‪- แล้วใครดูแลสตูดิโอล่ะ
‪ฉันเอง ส่วนใหญ่ก็ในนามเท่านั้นแหละ
‪โอ้ เอวิส
‪ยอดเยี่ยมไปเลย
‪เป็นยังไงบ้างเหรอ
‪คุณทำหนังเรื่องอะไรอยู่
‪ก็...
‪เราเพิ่งทดสอบหน้ากล้อง ‪หนังเกี่ยวกับเพ็ก เอนต์วิสเซิล
‪เออ ใช่ ฉันจำตอนที่เกิดเรื่องนั้นขึ้นได้
‪- ฟังดูน่าสนใจนะ ‪- ใช่
‪แต่ฉันรู้สึกผิดนะ
‪ผู้หญิงที่เราจะให้บทนำไม่ได้แสดงดีที่สุด
‪มีคนที่แสดงได้ดีกว่ามาก แต่เธอผิวสี
‪อะไร
‪ห้องทำงานคุณดิ๊ก ซามูเอลส์ค่ะ
‪เดี๋ยวนะ ใครนะคะ
‪เธอกำลังมาเหรอ
‪- เอเลนอร์ นี่ดิ๊ก ซามูเอลส์ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณนายรูสเวลต์
‪- เอลเลน คินเคด ‪- ยินดีทีไ่ด้พบท่านค่ะ
‪ยินดีค่ะ
‪- ทางนี้เลยครับ ‪- ขอบคุณ
‪สองสามปีมานี้ ฉันเดินทางไปทั่วประเทศ
‪และสิ่งที่ฉันเห็นว่าเกิดขึ้นในภาคใต้
‪ทำให้ฉันเกิดความสงสัย ‪ต่อศรัทธาในประเทศนี้อย่างน่าดีใจ
‪ฉันคิดว่าเราทำสงคราม
‪เพื่ออิสรภาพ
‪เพื่อ...
‪ความเหมาะสมขั้นพื้นฐาน
‪จากนั้นก็เห็นการกดขี่คนผิวดำ...
‪ทำร้ายร่างกาย ลงประชาทัณฑ์
‪ฉันเริ่มคิดว่าจริงๆ แล้วประเทศนี้ ‪กำลังถอยหลังเข้าคลองต่างหาก
‪ทีนี้...
‪ฉันเข้าใจว่า...
‪คุณมีโอกาส
‪เลือกผู้หญิงผิวสีเป็นนักแสดงนำ ‪หนังเรื่องหนึ่งของคุณ
‪ฉันมาที่นี่เพื่อสนับสนุนให้คุณทำมัน
‪คุณนายรูสเวลต์ครับ...
‪ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง
‪คุณคินเคดครับ
‪ฉันเห็นด้วยกับริชาร์ด ‪หมดหัวใจเลยค่ะ คุณนายรูสเวลต์
‪โอเค ขอโทษนะ
‪ในขณะที่ฉันชื่นชม ‪เพื่อนร่วมงานที่รักของฉันสุดหัวใจ
‪แต่ถ้าเราเลือกเด็กคนนี้มาแสดงนำ
‪หนังจะไม่ได้ฉายในภาคใต้
‪- ก็ฉายในภาคเหนือสิ ‪- หนังจะถูกคว่ำบาตรนะ
‪การผลิตหนังเรื่องอื่นๆ ของเราจะค่อยๆ หยุดลง
‪สตูดิโอแห่งนี้ รวมทั้งทุกคนที่ทำงานที่นี่
‪จะตกเป็นเป้าของคูคลักซ์แคลน
‪นั่นคือประเด็นหลักของมัน
‪เพราะอย่างนั้นเราถึง...
‪เราทำไม่ได้
‪ใช่ มันคงจะเป็น...
‪งานใหญ่ทีเดียว
‪ลองคิดดูนะ ว่ามันอาจมีความหมายต่อ...
‪เด็กน้อยผิวดำ
‪ผู้ยากจนข้นแค้นที่อาศัยอยู่
‪ในกระต๊อบ ใน...
‪เมืองฝ้ายที่ไหนสักแห่ง ‪ที่มีคนบอกเธอว่าเธอมีอิสรภาพแล้ว
‪แต่จริงๆ แล้วชีวิตเธอไม่ได้ดีไปกว่า
‪ปู่ย่าตายยายของเธอ
‪ผู้ซึ่งเคยเป็นทรัพย์สินของมนุษย์อีกคนเลย
‪คิดถึงเธอดูสิ มันจะมีความหมายแค่ไหนที่... ‪ได้เห็นตัวเธอเองอยู่บนจอนั้น
‪เป็นที่ต้องการ มีเกียรติ
‪มีคุณค่า
‪ช่วงเวลาที่ฉันอยู่ในวอชิงตันสอนฉัน...
‪มากมายหลายอย่าง
‪ฉันเคยเชื่อว่ารัฐบาลที่ดีสามารถเปลี่ยนโลกได้
‪ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้วว่ายังเชื่อแบบนั้นอยู่อีกรึเปล่า
‪แต่สิ่งที่คุณทำ
‪พวกคุณสามคน
‪สามารถเปลี่ยนโลกได้
‪เอาละ ขอตัวก่อนนะคะ
‪ฉันจะไปกินมื้อเย็นกับฮิกตอนห้าโมง
‪ขอบคุณค่ะ
‪ตกลงคุณจะเอายังไง
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล