NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mamo! Obudź się!
- Co się stało? - Dom się pali!
Straż pożarna? Nasz dom płonie!
Chodź!
O Boże.
Cholera!
O Boże.
Nic ci nie jest?
Jezu Chryste.
Nie chcemy cię tu!
Mogliśmy się przenieść.
- Kino ma być białe! - Nie boję się ich.
Sukinsyn!
Zgłosiliśmy to do FBI.
Wiem, że nie chcecie się tu przenieść,
nikt nie chce być więźniem.
Zatrudnimy całodobową ochronę, która będzie stała przed waszymi domami.
To nic nowego.
Dorastałem w strachu.
Mojego wujka wyciągnęli w nocy z łóżka
i powiesili na drzewie.
Jestem zły i przerażony,
ale nie zaskoczony.
Kto to robi?
Amerykańskie Towarzystwo Kolonizacyjne. To oni pikietują.
Twierdzą, że są pokojowi,
że chcą odsyłać kolorowych do Liberii, ale wielu należy do KKK.
Chciałbym coś powiedzieć jako producent.
Jeden z producentów, a sam tytuł powinien być w cudzysłowie.
To będzie trwało.
Takie są fakty.
Avis, będziesz musiała zapłacić,
żeby chronić ten film.
Będą protestować każdego dnia zdjęć w studiu
i w każdym plenerze.
- Panie Silver, nie może pan… - Nie wstawaj.
- Nie planuję. - Przez aktualne wydarzenia
musimy zawiesić produkcję Meg.
Czy ja cię już nie zwolniłam?
Pracuję dla pana Amberga.
To nie na miejscu.
Nie na miejscu jest kontynuacja produkcji.
Pani Amberg nie pozostawia mi wyboru.
To moje studio.
Rozumiem, że to emocjonalna decyzja.
Nie myśli pani racjonalnie.
Bo decyzja kobiety musi być nieracjonalna?
- Nie chciałem… - Chciałeś.
Wchodzisz tu, kiedy ci się podoba, by przypomnieć mi,
że zawsze patrzysz.
Zanim przygotujesz się na naszą randkę w sądzie,
mój film będzie już zrobiony.
Do zobaczenia w sądzie.
Co się tak szczerzycie?
Musimy nakręcić film.
Kogo my tu mamy?
Chcecie zebrać 25 000 dolarów, żeby zapłacić za budowę
znaku Hollywood.
Chętnie pomogę.
Dzisiejsze zadanie…
Dzisiaj…
- wszyscy idziecie do domu. - Co?
Nie możecie tego robić, to zbyt ryzykowne.
Ciebie już raz złapali.
Stoicie tu.
Wszyscy.
Młodzi.
To początek drogi.
A ja?
Ja dużo nie ryzykuję.
Jestem blisko końca.
Ale dobrze mi szło.
Nie o tym marzyłem.
Nie o tym.
Ale wy…
Wasze marzenia naprawdę się spełniają.
Cieszę się, że walczycie.
Dlatego ja się tym zajmę.
Zdobędę dla was pieniądze.
Mam paru emerytowanych wyjadaczy.
Dla sprawy wrócą z emerytury.
Ernie, ledwo mnie znasz.
To nie dla ciebie.
To dla marzenia.
Spadajcie stąd, mam robotę.
FUNDUSZ CHARYTATYWNY
- Są i moje dziewczyny. - Cześć, Ern.
Witam panie.
Nie rzucaj się, zboku!
Cicho, świrze!
Chwileczkę.
Wygodnie ci?
Zamknij mordę, bo zrzucę cię z mostu!
Powinieneś móc się oswobodzić.
Będę w aucie.
- Co? - Nie wychodź z roli!
Wybacz.
Gnij, zboczeńcu!
Fajnie.
Dwadzieścia pięć baniek.
Potrzebowałeś tylko tygodnia?
Jestem w to dobry.
Poza tym trochę oszczędzałem,
dorzuciłem parę groszy.
- Niewiarygodne. - To nic.
Żadna tam robota.
Zastanawialiśmy się, jak możemy ci się odwdzięczyć.
Henry Willson stał się producentem, a prawie nic nie zrobił.
Nic z tego.
- Ernie, proszę... - Nie.
To wasze pieniądze.
Nie chcę nic w zamian.
To będzie mój…
prezent pożegnalny.
Dla miasta.
Dobrze?
Nakręćcie ten film.
Dziękuję, Ernie.
Nie ma takiego drugiego.
Dopiąłem budżet, to cała brakująca kwota.
25 000 dolarów.
Jak?
Czy to ważne?
Fakt.
No dobrze, to do dzieła.
O nie.
Musiało do tego dojść.
Zrób to.
Zasłużyłem sobie.
Nie uderzę cię.
Upewniam się, że nic im nie jest.
Henrietta miała rację.
Mówiła…
że masz pewne problemy, ale…
jesteś dobrym człowiekiem.
Wiem…
że wkrótce wyjeżdżacie i…
chciałem się pożegnać.
Jeśli chodzi o rozwód, nie będę niczego utrudniał.
Możesz na mnie liczyć.
Chcesz…?
Szkoda, że schrzaniliśmy.
Może tak miało być.
Oboje mamy to, czego chcieliśmy.
Ja założę rodzinę, a ty będziesz gwiazdą.
Będę chodziła na twoje filmy…
i mam nadzieję…
że miałam z tym coś wspólnego.
Oczywiście.
Oczywiście, że tak.
Bez ciebie bym nie dał rady.
Zawsze będziesz tego częścią.
Mam nadzieję, że ja zawsze będę częścią ciebie.
Przepraszam, Hen.
Ja też, Jack.
Ja też.
- Witajcie, panowie. - Hej!
Jem wykwintną kolację z prawdziwym scenarzystą
i gwiazdą filmową? I to podczas produkcji?
Muszę być dużym graczem.
Chociaż tyle mogliśmy zrobić.
Mamy u ciebie dług.
Gdyby nie ty, nie byłoby mnie już w tym mieście.
Jak idą zdjęcia? Dobra zabawa?
To był pierwszy dzień Jacka. Rewelacja.
Nie jestem pewny, ale powiedziałem wszystkie kwestie.
To już połowa drogi.
Co u żony?
- Zmieńmy temat. - Co powiedziałem?
Nic takiego.
Przepraszam.
Henrietta zostawiła mnie dla innego.
Okazało się, że dzieci…
są jego.
Jaja sobie robisz, Jack?
To…
wspaniale!
Co?
Przemyśl to.
Oto ty.
Młodzieniec, kolejna wielka gwiazda, twoje imię będzie na afiszach.
Nie chcesz być uwiązany.
Umiesz mówić, Ernie.
O dziwo trochę mi lepiej.
Ale przyszliśmy tu, bo mamy coś dla ciebie.
Co?
Spójrz na stronę 35.
O rany.
Rewelacyjny dialog.
„Wchodzi dyrektor,
Daryl B. Selzman. Szykowny i stanowczy”.
Miał być David O. Selznick,
ale doszły go słuchy i zagroził pozwem.
Nie grasz Selznicka, prawda?
Nie, Ernie.
Ty go grasz.
O czym ty mówisz?
Daryl B. Selzman.
To ty.
To twoja rola.
Studio już się zgodziło.
Co?
Wiem, to spora zmiana,
ale Archie bawi się scenariuszem,
a Ray upiera się, że Daryl ma być…
szykowny.
Co się dzieje?
Dotarło do mnie…
Gdy tu przyjechałem...
też miałem marzenie.
Tak jak wy.
Zajęło mi to prawie 30 lat...
ale wreszcie się udało.
Za Hollywood.
MEG JEST NIEMORALNA
Cieszę się, że pan do nas dołączył.
Miał pan sporą przerwę pomiędzy rolami.
Wie pani, jak to jest.
Dobijałem się przez parę lat,
musiałem zacząć sobie dorabiać,
aż tu dorabianie stało się moim życiem.
Jestem pewna,
że prowadzenie burdelu
na stacji benzynowej było bardziej lukratywne
niż bycie aktorem.
Nie oceniam cię, Ernie.
Tak naprawdę…
dlatego podobasz mi się do tej roli.
W twojej scenie
chodzi o wolność wypowiedzi w świetle cenzury i uprzedzeń.
W filmie pojawia się wątek lesbijski.
Ludzie ze studia, zasłaniając się Kodeksem Haysa,
każą ci wyciąć sceny Meg.
A ja im każę się gonić.
Wspaniałe, będę mógł wytknąć dupkom ich moralizatorstwo.
Owszem, ale to nie zbir.
Jest wyrafinowany, ma władzę i zdaje sobie z tego sprawę.
Dlatego chcę zrobić z tobą próbę jak z resztą aktorów.
Chcę zobaczyć, jak on pali papierosa i jak chodzi po pokoju.
Co? Nie.
Nie potrzebuję do tego prób.
Umiem chodzić.
Aktorstwo to nie magia.
To praca.
Rzemiosło.
Nad aktorstwem się pracuje,
aktorstwu poświęca się czas.
No to do roboty.
Akcja!
Mam wyciąć sceny z najlepszą aktorką?
Wiesz co?
Nic z tego!
- Za dużo złości. - Jest zły.
Oczywiście,
ale wie, że ma władzę.
On nie musi krzyczeć.
- Musisz zostawić sobie przestrzeń. - Dobrze.
A gdybyś nie wpadał tak do pokoju?
Wejdź jak do siebie.
Jesteś spokojny i opanowany.
Nie uderzaj papierami o stół.
Rzuć je lekko, żeby wyprowadzić go z równowagi.
Akcja!
Mam wyciąć sceny z najlepszą aktorką?
Wiesz co?
Nic z tego.
To jest to.
A teraz…
odpalasz papierosa.
Całkiem spokojny.
To jest to.
Bardzo dobrze.
Idźmy dalej.
Panie Selzman.
Kodeks Haysa to nie opcja.
Pański film aż kipi od homoseksualnych nawiązań.
- Ty się słyszysz? - Nie jesteśmy cenzorami.
To my powstrzymujemy cenzorów przed zniszczeniem wolności wypowiedzi.
Wiecie, czego w was nie znoszę?
Zasłaniacie się Kodeksem Haysa,
mówicie mi, Darylowi B. Selzmanowi,
co ludzie powinni móc oglądać?
Czemu?
Bo nie ufacie, że sami mogą podjąć decyzję.
Nie kochacie wolności. Boicie się jej!
Komuś się nie podoba mój film? Może wstać i wyjść, ma takie prawo.
A ja mam prawo zbankrutować, robiąc to, co robię.
Ale ten film…
jest hitem.
Meg Ennis?
Ta dziewczyna to gwiazda.
Zabiłbym ją, wycinając jej sceny.
Może pan krzyczeć, panie Selzman,
ale ma pan wyciąć te sceny.
Inaczej zamkniemy to studio.
I tyle.
Możecie spróbować.
Nie zawahamy się, panie Selzman!
Wypędzę pana z miasta!
Czyżby?
Miasto to ja.
Barman, jeszcze jeden.
Już się robi.
Sarah, dzięki Bogu. Widziałaś Meg?
Przekazałem jej przykre wieści,
poszła odetchnąć, ale to było wieki temu.
Owszem, przyszła do mojego mieszkania,
miałyśmy się tu spotkać.
Powiedziała mi, że chyba wie,
do czego sprowadzi się jej życie.
Dlatego uznałam, że powinna się napić…
Cholera, gdzie ona jest?
Wycięli ją z filmu.
Selzman mi to powiedział…
Muszę z nią porozmawiać, zanim zrobi coś głupiego.
Wypiła dwa drinki i wyszła. Założyłam, że idzie się spotkać z tobą.
Wasza przyjaciółka pytała mnie, jak dotrzeć do znaku Hollywood.
O Boże.
Co?
I wyszedł.
Meg!
Boże! Nie rób tego, Meg, proszę!
Proszę, nie rób tego! Zejdź, mam ci coś do powiedzenia!
Muszę, Sam.
O Boże.
Proszę, Meg!
Nie!
Meg!
Sam, tak się boję.
Wiem, ale nie musisz się bać.
Zejdź do mnie.
Co o mnie powiedzą, Sam?
Będę tą, której się nie udało.
Jakie to ma znaczenie, co powiedzą?
Posłuchaj mnie. Kocham cię.
Kocham cię najbardziej na świecie.
Jesteś gwiazdą, Meg, niezależnie od wszystkiego.
Jesteś moją gwiazdą.
Zejdź proszę z tego znaku.
Bądź jedyną gwiazdą na moim niebie.
Sam.
Boże, Meg.
Uważaj, już idę.
Ostrożnie.
Skarbie, jestem tu.
Jestem tu.
Tak jest.
Meg, przestraszyłaś mnie.
Meg, nie pozwolę,
żebyś jeszcze kiedyś się tak czuła.
Przepraszam.
Cholera.
Nie miałem tego robić.
- Czego? - Możemy zrobić cięcie?
- Co on robi? Jest świetnie. - Nie miałem płakać, przepraszam.
- Cięcie! - Cięcie.
- To było piękne. - Czemu przerwałeś?
To było to.
Coś wspaniałego.
Naprawdę? Przepraszam. Możemy wrócić?
Tak, wracamy do pracy!
Dźwięk!
- Przepraszam! - W porządku. Kamera.
Kamera.
I…
akcja!
Spotkałem Selzmana.
Nie wytnie cię.
Będziesz w filmie, Meg.
Czemu nie powiedziałeś,
gdy miałam skoczyć?
To nie to miało cię uratować.
Wiedziałem, że uratujesz się sama.
Chodźmy stąd.
Przed nami całe życie.
KONIEC
No nie wiem.
Czego?
Siedzę tu, prawda?
Oglądam ten film dziesiąty raz z rzędu.
Po prostu…
Czegoś tu brakuje.
Ale…
czego dokładnie?
Czegoś odważnego.
Czegoś zaskakującego.
To jest to.
Już wiem.
Dziewczyna skacze
ze znaku.
Wpada prosto do basenu.
Zaczynamy wielki musicalowy numer.
Nie wiem, czy umie pływać, ale publika…
Publiczność pyta: „Co się stało?
Zabiła się?
Jest teraz w niebie?”.
Czarny ekran, muzyka, koniec.
Ekscytujące.
Tego jeszcze nie grali.
- Mogę coś powiedzieć? - Jasne.
Montowałem jeszcze nieme filmy.
- Dobra? - Kurwa.
- Robię to od 40 lat. - O cholera.
Przeleciałem Glorię Swanson
w tej sali.
I spośród wszystkich kreatywnych, z którymi pracowałem,
to ty…
masz najgorsze pomysły.
Weźże stąd idź i pozwól młodemu zrobić film.
Pierdol się, Harry.
Zwolnię cię.
Pierdol się.
Idę pogadać z Dickiem.
Potem zacznę pisać ten numer.
Pierwszy raz jestem szefem.
Ostateczna wersja będzie moją wersją!
Dzięki.
Czysta przyjemność.
Nie ma prawa pierdolić ci filmu.
To dobry film.
Mówię poważnie.
Podoba mi się…
o czym mówi.
Puśćmy go jeszcze raz.
Jeszcze raz.
Halo?
Archie?
Co się dzieje? Co to za miejsce?
Widziałem pierwszą wersję.
O Boże…
Wycięli mnie?
Nie, wcale nie.
I jesteś…
naprawdę dobry.
Jestem z ciebie bardzo dumny.
Mam wrażenie, że jesteśmy teraz
na skraju czegoś niesamowitego.
I…
tak właśnie ci dziękuję.
Pytałeś, czy będę twoim chłopakiem.
Nie zgodziłem się,
bo nie widziałem dla nas przyszłości.
Ale ktoś robi mój film, a to znaczy,
że wszystko jest możliwe.
To klucz do mieszkania.
Czyli…
to moje mieszkanie?
Nasze mieszkanie.
Kocham cię, Rock.
Chcę z tobą mieszkać,
chcę być twoim chłopakiem.
Naprawdę?
Tak.
Witaj w domu.
Jak tylko zamykam oczy, widzę te dzieci.
Tyle straciłem.
Przepraszam.
Nakręciłem się i nie wiem, czemu nie mogę się uspokoić.
Nie przepraszaj.
Już dobrze.
Wybrałem dobrą osobę.
Jesteś dobrą przyjaciółką. Może tego nie wiesz, ale tak jest.
Naprawdę.
Kocham tych chłopaków, ale…
nie chciałem przed nimi płakać.
Gdy coś tracisz, możesz być emocjonalny.
Byłam w rozsypce,
- gdy tata wylądował w szpitalu. - Słyszałem, przepraszam.
Nie musisz.
Masz…
przed sobą całe życie.
Parę miesięcy temu byłeś aktorem kontraktowym,
teraz należysz do grupy artystów,
która robi coś więcej niż tylko film.
Piszemy historię.
Mówiłam ci kiedyś, że będziesz gwiazdą.
Owszem.
Będziesz gwiazdą.
Myślałeś o tym,
z kim pójdziesz na premierę?
Boże, zapomniałem o tym.
Ty już wiesz?
Myślałam…
Miałam nadzieję…
że pójdę z tobą.
Chcesz iść…
ze mną?
Oczywiście.
- Chętnie z tobą pójdę. - Naprawdę?
Żartujesz? Z miłą chęcią.
Dobrze.
To jest…
Mój…
Rany!
Avis, dasz wiarę?
Tak się cieszę, że wróciłem.
- Spójrz tylko. - Jesteś zadowolony?
Taki tłum zebrał się tylko dla Eleanor Roosevelt.
Co?
Avis,
bardzo ci dziękuję za wszystko, co robiłaś, jak mnie nie było.
Uratowałaś to studio.
Zaryzykowałaś.
Nie zawsze mi się to podobało, ale podziwiam cię.
- Jestem dumny. - Dziękuję, kochanie.
Zielone światło dla Meg było trudną, ale właściwą decyzją.
Widziałam fragmenty.
Film jest wspaniały.
- Dzień dobry. - Panno Stinson.
Ile razy muszę cię zwalniać?
Pani Amberg, Ace mnie tu zaprosił.
Avis,
muszę porozmawiać z chłopakami.
Pojedź do domu.
Poświętujemy wieczorem.
Ale nie rób pieczeni.
Jestem na diecie od lekarza, mam jeść sam ryż.
Wolno mi jeść tylko biały ryż.
I soki owocowe.
Panowie, weźmy się do pracy.
Jak widać, zaspałem.
Miłego dnia, pani Amberg.
Avis, omawiamy plan dystrybucji Meg.
Dokąd idziesz?
Do domu.
Mam zrobić kolację.
No dobrze,
opowiadajcie o Wszyscy na pokład.
- To dobry film, co się stało? - Cóż,
wielu dystrybutorów go wycofało.
Groził im bojkot, gdy ogłoszono,
że w Meg zagra kolorowa.
Porozmawiajmy o tym.
Meg kosztowała dużo pracy.
Wiem, to ryzykowny film,
ale szanuję to.
Nie sądzisz, że pedał i dwie panie
- cię oszukali? - Pedał?
Dick Samuels.
Samuels? Pedał?
O czym ty gadasz?
Kobiety się na niego rzucają,
to świetna partia.
Może i tak,
ale podczas pańskiej nieobecności
wariaci przejęli kontrolę nad szpitalem.
Wypuszczając ten film,
zrujnujesz studio
i reputację wszystkich filmów, które zrobiłeś albo zrobisz w przyszłości.
Przesadzasz.
Zbadaliśmy to.
Południe nie puści Meg.
125 kin podpisało oświadczenie, w którym mówią,
że nie puszczą tego filmu
ani innego filmu Ace Pictures,
jeśli wypuścimy Meg.
Splajtujemy w pół roku!
- Co mam zrobić? - Puść go z dymem.
- Co? - Spal całą taśmę.
Będą musieli odwołać tę nagonkę.
Ty na tronie, studio wypłacalne,
ruszamy dalej jak gdyby nigdy nic.
Chodźmy stąd.
Przed nami całe życie.
Panie Amberg, pański ryż.
Nie zjem tego gówna.
Daj mi antrykot,
do tego ziemniaki z serem
- i ciasto cytrynowe. - Już.
Nie umrę od obiadu.
Zanim podejmiesz decyzję,
zobacz ten film.
- Wiem, to nie twój styl… - Widziałem.
- Jest świetny. - Doskonale, czyli go wypuścisz.
Cóż…
jeszcze nie zdecydowałem.
No dobrze,
pomogę ci.
Jeśli tego nie zrobisz, odejdę
i udzielę wywiadu
każdemu dziennikarzowi, który będzie chciał rozmawiać.
Opowiem im,
co się tu stało.
Będę łaskawy dla Avis.
Dla ciebie już nie.
- Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłem? - Spierdalaj!
Po wszystkim? Co takiego dla mnie zrobiłeś?
Przypisałeś sobie moje osiągnięcia, nigdy mi nie ufałeś
i nigdy mnie nie słuchałeś!
Broniłem cię!
Broniłem cię,
gdy nazywali cię pedałem!
Czyżby?
Szlachetnie.
Wiesz co, Ace?
Jestem pedałem.
Ukrywałem się ze strachu,
ale już się nie boję.
Poznałem kogoś.
Kocham go
i wreszcie jestem szczęśliwy.
Dick…
Jutro o 10 rano będę u ciebie w biurze.
Z moją rezygnacją na piśmie.
Wypuszczając Meg, możesz zbankrutować. Jeśli tego nie zrobisz, ja cię zaatakuję.
Rozmawiałam z lekarzem.
Możesz też jeść kalafior.
Byle tylko na parze.
Avis!
Nie mogę tego jeść! Posram się w łóżku!
To sraj!
Zjesz go, do cholery.
Wczoraj zarządzałam studiem.
Miałam władzę.
Dziś znowu jestem gospodynią.
Jeśli teraz moim zadaniem jest utrzymanie cię przy życiu,
- to zrobię to. - Dobrze.
Rozumiem. Mam to zjeść? Zjem to.
I dobrze.
- Nie zgadzam się! - Na co?
Skosztowałam, co to znaczy mieć władzę.
Pierwszy raz w życiu byłam niezależna,
a teraz mam wrócić do kuchni?
Nie zrobię tego, nie dam rady!
Głowa mi eksploduje!
Czego chcesz?
Chcę razem z tobą kierować studiem.
Dopiero wracasz do zdrowia, rozmawiałam z lekarzem,
możesz pracować tylko na pół etatu.
Mogę robić to, czego ty nie dasz rady.
Nie zgodzisz się na mniej?
Nie.
Dobrze.
Dobrze?
Dobrze.
Widziałem dziś Meg.
Zrobiłaś coś niesamowitego.
To fenomenalny film.
Ja bym takiego nie zrobił…
ale chyba o to tu chodzi.
Od kiedy to mi się przytrafiło…
myślę nieco inaczej.
Myślałem o tym…
jak chciałbym opuścić ten świat.
I…
co chcę po sobie zostawić.
Będę…
z siebie dumny,
że wypuściłem ten film.
Cóż mogę powiedzieć?
Zasłużyłaś.
Przepraszam.
Tak bardzo przepraszam.
Ja też.
Chcę spróbować jeszcze raz.
Wciąż mamy czas.
Pani Amberg…
Przez 20 lat nie słyszałam, żeby śpiewała pani przy stole.
Cóż…
to była dobra noc.
To tyle.
Słyszałyśmy cię.
Zasnęłam dopiero o 4 rano.
Aż było mi niedobrze.
Gertie, przed nami ważny tydzień.
Przygotuj obrusy i zadzwoń do firmy od namiotu,
bo w sobotę urządzamy przyjęcie.
Ace mianuje mnie drugim dyrektorem studia.
- Co? - Nie sądziłam, że tego dożyję.
Ja też nie, ciągle muszę się szczypać.
- Matko, to niewiarygodne! - Choć raz tatuś zrobił coś dobrego.
Gertie, poproszę naleśniki.
Ace, przyniosłam ci śniadanie.
Ace…
mam dla ciebie coś słodkiego.
Coś ci powiem, Meg.
Wszystko to…
zdjęcia, czerwony dywany,
przyjęcia, sława…
To tylko pic na wodę.
To wszystko nic niewarte.
Obiecuję,
wkrótce to wszystko będzie twoje.
- Ale jeśli… - Nuda. Wytnij to.
Wyłącz to.
- Przepraszam, panie Willson. - Jezu Chryste.
Tak się kończy zatrudnianie za urodę.
Nie znam tego sprzętu.
Dziękuję. Przejdźmy do samego końca.
Coś w tym zakończeniu mi nie pasuje.
Jak dojadę do znaku Hollywood?
Musi pani pojechać Beachwood Drive.
Zatrzymaj.
Milczy pan.
To się nazywa myślenie, Randy.
Dlatego coś tu nie gra.
To teraz postanawia skoczyć ze znaku.
Ciągle nie rozumiem, czemu chce się zabić.
Bo ją wycięli.
Wiem, durniu.
W tym problem.
Ameryka ma jej współczuć, bo wycięli ją z filmu?
Przeciętny widz też nie grał w filmie, ale się nie zabija.
Chyba chodzi o to, że na tym oparła życie.
Większości ludzi to nie obchodzi,
ale ją tak.
To jest jej cały świat.
To jej wada.
No proszę.
Spójrz, co wyszło z tego twojego móżdżku.
Ten film potrzebuje właśnie tego!
Zaraz po tej scenie, jedna chwila…
Może być sama, gdy zrozumie…
Gdy powie do siebie:
„Spieprzyłam sobie przez to życie”.
I dlatego się zabije.
Nie mamy tej sceny.
Dokręcimy ją.
Pół dnia roboty, jedna scena.
Kurwa, co to?
Kto to, kurwa, jest?
Witaj, stary gnoju, to nowy montażysta.
Ciebie zwolniłem.
Co tu się dzieje?
Willson, co ty wyprawiasz?
Ten głupi ćwok tnie film na nowo.
Ratuję ten film.
I wytnę tę beznadziejną scenę z Anną May Wong.
Nie sądzę!
Brakuje nam jednej sceny! Dlatego finał nie działa!
Potrzebujemy spokojnej sceny,
Meg w samotności, wtedy zrozumiemy, czemu chce się zabić.
Teraz chodzi o to, że wycięli ją z filmu. Widz musi wiedzieć, że chodzi o więcej!
Postawiła wszystko na jedną kartę
i poległa.
Jedna scena, jeden wieczór zdjęć.
To dobry pomysł.
Omów to z Dickiem.
Jebać Dicka i jego wymyślne słówka. Myśli, że jest taki mądry.
- Dokręcę tę scenę. - Ej, ty!
Odsuń się od maszyny.
Wchodzimy.
Co tu się dzieje?
Co wy robicie?
Bierzemy materiał na przechowanie.
- Nie możecie. - Możemy.
Łapy precz, to mój film, nie wolno wam!
Łapy precz!
Nie możecie! Co wy…?
- Dzwońcie do Ace’a Amberga! - Proszę bardzo.
Ace nie żyje.
Napisy: Jędrzej Kogut