‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แม่คะ! แม่! ตื่น!
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- บ้านไฟไหม้ค่ะ
‪ดับเพลิงเหรอคะ เหตุด่วนค่ะ บ้านเราไฟไหม้
‪มานี่ มาๆ
‪โอ้ พระเจ้า
‪เข้!
‪โอ้ พระเจ้า
‪คุณเป็นอะไรรึเปล่า
‪พระเจ้า
‪เราไม่ต้องการแกที่นี่
‪เราน่าจะยอมให้สตูดิโอหาที่อยู่ให้เรา
‪ทำหนังคนขาวสิวะ
‪ฉันจะไม่อยู่ด้วยความกลัว
‪ไอ้สารเลว
‪เราแจ้งเอฟบีไอไปแล้ว
‪ผมรู้ว่าคุณไม่อยากย้ายไปอยู่ที่บังกะโลในโรงถ่าย
‪ผมเข้าใจ ไม่มีใครอยากรู้สึกเหมือนนักโทษ
‪ดังนั้นเราจะจัดให้มี ‪การตรวจตรา 24 ชั่วโมงหน้าบ้านคุณ
‪บ้านเอวิสและบ้านอาร์ชี
‪ความรู้สึกแบบนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่
‪ผมเติบโตมากับการถูกคุกคาม
‪มีลุงที่โดนลากลงไปจากเตียงกลางดึก
‪และถูกแขวนคอบนต้นไม้ ดังนั้นผมโกรธ
‪ผมกลัว แต่ไม่รู้สึกแปลกใจเลย
‪แต่ใครเป็นคนทำแบบนี้
‪สมาคมอาณานิคมอเมริกัน ‪กลุ่มเดียวกับคนที่ประท้วงอยู่ข้างนอก
‪พวกเขาบอกว่ารักความสงบ
‪ก็แค่อยากส่งคนผิวสีไปไลบีเรีย
‪แต่พวกเขาหลายคนแอบเป็นเคเคเค
‪ขออนุญาตพูดนะ ‪ในฐานะผู้ควบคุมการผลิตหนังเรื่องนี้
‪ผู้ควบคุมการผลิตคนหนึ่ง และควรใส่ ‪เครื่องหมายคำพูดที่ผู้ควบคุมการผลิตด้วย
‪มันจะเป็นแบบนี้ต่อไป นี่คือความจริงของชีวิต
‪และเอวิส คุณต้องจ่ายเงินเพื่อปกป้องการผลิตนี้
‪จะมีการประท้วงหน้าประตูทุกวันที่เราถ่าย
‪- และทุกวันที่ออกกองนอกสถานที่ ‪- คุณซิลเวอร์ เข้าไปไม่ได้นะคะ
‪- ไม่ต้องลุกขึ้นหรอก ‪- ไม่ลุกอยู่แล้ว
‪เนื่องจากเหตุการณ์ล่าสุด
‪ผมมาเพื่อแจ้งพวกคุณว่า ‪ต้องหยุดการผลิตหนังเรื่องเม็ก
‪ฉันไล่คุณออกไปหลายสัปดาห์แล้วไม่ใช่เหรอ
‪คุณไม่มีอำนาจนั้น ผมทำงานให้คุณแอมเบิร์ก
‪พูดเกินไปแล้วนะ
‪การไม่ยอมหยุด ‪ถ่ายหนังเรื่องนี้ต่างหากที่เกินไป
‪คุณนายแอมเบิร์กทำให้ผม ‪ไม่มีทางเลือกนอกจากใช้กฎหมาย
‪นี่สตูดิโอของฉันนะ
‪ผมรู้ว่าเรื่องนี้อ่อนไหวสำหรับคุณ
‪ด้วยเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ‪คุณเลยคิดได้ไม่แตกฉาน
‪พอผู้หญิงตัดสินใจ ‪อยู่ๆ เธอก็เป็นคนไร้เหตุผลขึ้นมาซะงั้น
‪- เปล่านะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะ... ‪- คุณตั้งใจ
‪คุณเดินโท่งๆ เข้ามาในนี้เมื่อไหร่ก็ได้ที่อยากมา ‪เพื่อย้ำเตือนฉันว่าคุณอยู่ตรงนั้น
‪จับตาดูอยู่เสมอ
‪กว่าคุณจะเตรียมทุกอย่างพร้อม ‪เพื่อนัดเจอกันในศาล
‪หนังฉันก็ถ่ายเสร็จแล้วละ
‪เจอกันในศาลนะ ลอน
‪พวกคุณยิ้มอะไรกัน
‪เรามีหนังต้องทำกัน
‪(เม็ก)
‪ดูสิว่าใครมา
‪สรุปว่าพวกนายอยากหาเงิน 25,000 ดอลลาร์ ‪เพื่อจ่ายค่าป้ายฮอลลีวูดให้หนัง
‪ยินดีช่วยอย่างยิ่ง
‪งานในวันนี้...
‪กลับบ้าน ทุกคนเลย
‪- อะไรนะ ‪- ฉันพูดจริงๆ
‪ฉันให้พวกนายทำแบบนี้ไม่ได้ มันเสี่ยงเกินไป
‪แจ็ค นายเคยโดนจับแล้วนะ
‪ดูพวกนายสิ
‪พวกนายทุกคน
‪ยังหนุ่ม
‪อยู่ ณ จุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่าง
‪ฉันเหรอ
‪ฉันไม่เสี่ยงเท่าไหร่
‪ฉันมันไม้ใกล้ฝั่งแล้ว
‪แต่ที่ผ่านมาฉันสนุกมาก
‪นี่ไม่ใช่ความฝันแรกของฉัน...
‪การทำแบบนี้
‪แต่พวกนาย
‪ฝันของพวกนายกำลังเกิดขึ้นจริงๆ
‪และฉันชอบที่พวกนายสู้เพื่อมัน
‪ดังนั้นให้ฉันจัดการเรื่องนี้เอง
‪ฉันจะหาเงินให้พวกนาย ฉันจะหาเงินให้พวกนาย
‪ฉันมีคนเก่าคนแก่ที่เคยทำงานให้ฉัน
‪ฉันจะให้พวกเขาพักจากการเกษียณ ‪เพื่อทำการกุศล
‪เออร์นี คุณแทบไม่รู้จักผมเลยนะ
‪นี่ไม่ใช่เพื่อนาย
‪นี่เพื่อความฝัน
‪พวกนายกลับไปกันได้แล้ว ฉันมีงานต้องทำ
‪สาวๆ ของผม
‪ไง เอิร์น
‪สวัสดี คุณผู้หญิง
‪หยุดดิ้นซะที ไอ้โรคจิต
‪เงียบซะ ไอ้โรคจิต
‪รอแป๊บหนึ่งนะ รู้สึกสบายไหม
‪หุบปากซะ
‪ไม่งั้นฉันจะจับนายโยนสะพานเชกสเปียร์
‪ฉันมัดนายหลวมมากนะ นายควรดิ้นหลุดออกมาได้
‪ฉันจะอยู่ตรงนั้นถ้านายต้องการฉัน
‪- อะไร ‪- รักษาบทบาทไว้สิ
‪โทษที ฉันหมายถึง ‪ฉันจะทิ้งให้นายเน่าอยู่ตรงนี้แหละ ไอ้โรคจิต
‪สนุกดีนะ
‪สองหมื่นห้าพัน
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณใช้เวลาแค่อาทิตย์เดียว
‪จะพูดยังไงดีล่ะ ฉันเก่งเรื่องนี้น่ะ
‪และฉันเก็บเงินเพื่อยามลำบากมานานแล้ว
‪ฉันรวมมันเข้าไปด้วย
‪- เออร์นี นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ ‪- เล็กน้อยน่ะ ไม่รู้สึกว่าทำงานด้วยซ้ำ
‪รู้ไหม เออร์นี ผมกับเรย์มอนด์ ‪ได้คุยกันว่าจะขอบคุณคุณยังไง
‪เฮนรี่ วิลสันได้ตำแหน่งผู้ควบคุมการผลิต ‪หนังเรื่องนี้และเขาแทบไม่ทำอะไรเลย
‪ไม่ ฉันจะไม่ฟัง
‪- เออร์นี ได้โปรด... ‪- บอกว่าไม่ไง
‪เงินนั่นเป็นของนาย
‪ฉันไม่ต้องการอะไรตอบแทน ฉันพูดจริงๆ
‪คิดซะว่ามันเป็น...
‪ของขวัญอำลาจากฉัน
‪ให้เมืองนี้แล้วกัน
‪โอเคไหม
‪ไปทำหนังของนายได้แล้ว
‪ขอบคุณ เออร์นี
‪ไม่มีใครเหมือนคุณเลย เออร์นี
‪เราหาส่วนต่างได้แล้ว ‪นั่นคือทั้งหมด 25,000 ดอลลาร์
‪หามาได้ยังไง
‪สำคัญด้วยเหรอ
‪มีเหตุผล
‪เอาละ มาจัดการกันเลย
‪แย่แล้ว
‪นึกแล้วว่าช่วงเวลานี้ต้องมาถึง
‪เอาเลยสิ
‪ฉันสมควรโดน ชกฉันเลย
‪ฉันไม่ชกนายหรอก
‪ฉันแค่มาดูให้แน่ใจว่าทุกคนปลอดภัยดี
‪เฮนเรียตตาพูดถูกเรื่องนาย
‪เธอบอกว่านายมีปัญหามาก แต่...
‪ลึกๆ แล้วนายเป็นคนดี
‪ผม...
‪ผมรู้ว่าอีกสองสามวันคุณจะหนีไปเงียบๆ แต่...
‪แค่อยากมาบอกลาน่ะ
‪ระหว่างการหย่าร้าง ผมจะไม่สร้างปัญหาเลย
‪อะไรก็ตามที่คุณต้องการจากผม คุณจะได้มัน
‪คุณอยากจะ...
‪ขอโทษที่เราทำเรื่องนี้พัง เฮน
‪มันอาจถูกลิขิตไว้แบบนี้
‪เราได้สิ่งที่เราต้องการทั้งคู่
‪ฉันได้สร้างครอบครัว และคุณได้เป็นดาราหนัง
‪ฉันจะไปดูหนังของคุณตลอดนะ
‪และฉันหวังว่า
‪บางทีฉันอาจเคยมีส่วนเกี่ยวข้องบ้าง
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪แน่นอน ที่รัก
‪ผมทำอะไรแบบนี้ไม่ได้เลยถ้าไม่มีคุณ
‪คุณจะเป็นส่วนหนึ่งของมันเสมอ
‪แต่ผมแค่หวังว่าผมจะเป็นส่วนหนึ่งของคุณเสมอ
‪ผมเสียใจจริงๆ เฮน
‪ฉันก็เหมือนกัน แจ็ค
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪- หวัดดี พวก ‪- ไง
‪ฉันกำลังจะกินมื้อค่ำสุดหรูกับคนเขียนบทตัวจริง
‪และดาราหนังตัวจริง ‪ที่อยู่ระหว่างถ่ายทำเหรอเนี่ย
‪ฉันต้องเป็นพวกคนมีอำนาจแน่ๆ เลยใช่ไหมเนี่ย
‪มื้อค่ำสุดหรูคือเรื่องที่เราพอจะทำได้ เอิร์น
‪ใช่ เราเป็นหนี้คุณ เออร์นี
‪ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ‪ผมคงไม่ได้อยู่ในเมืองนี้แล้วด้วยซ้ำ
‪แล้วการถ่ายหนังเป็นไงบ้าง สนุกไหม
‪วันนี้เป็นวันแรกของแจ็ค เขาเยี่ยมมาก
‪เยี่ยมไหมไม่รู้นะ
‪แต่ผมพูดครบทุกประโยค ‪และไม่สะดุดเฟอร์นิเจอร์ล้ม
‪เห็นไหม นายสำเร็จครึ่งทางแล้ว
‪เมียเป็นไงบ้าง
‪- คุยเรื่องอื่นดีกว่าครับ ‪- ทำไม ฉันพูดอะไรผิด
‪เปล่าครับ คุณไม่ได้พูดอะไรผิด
‪โทษที
‪เฮนเรียตตาทิ้งผมไปอยู่กับคนอื่น
‪และดูเหมือนว่าเด็กจะเป็นลูกเขาด้วย
‪ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย แจ็ค
‪มัน...
‪เจ๋งไปเลย!
‪ครับ อะไรนะ
‪คิดดูสิ
‪นี่คือนาย...
‪ชายหนุ่มที่ท่องเที่ยวไปทั่วเมือง
‪ผู้ซึ่งกำลังจะยิ่งใหญ่โดยมีชื่ออยู่ใต้แสงไฟ
‪นายไม่อยากให้อะไรมาถ่วงหรอก
‪รู้ไหมว่าคุณพูดเก่งมาก เออร์นี
‪ผมรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยจริงๆ
‪แต่เรามาที่นี่เพื่อเรื่องนี้
‪เรามีบางอย่างจะให้คุณ
‪อะไร
‪ดูหน้า 35 สิครับ
‪โอ้ พระเจ้า
‪เป็นบทพูดที่เยี่ยมมาก
‪"หัวหน้าสตูดิโอ แดริล บี. เซลซ์แมนเดินเข้ามา ‪ตรงไปตรงมา มีเสน่ห์"
‪ตอนแรกจะเป็นเดวิด โอ. เซลซ์นิก
‪แต่เขาได้ข่าวเรื่องนี้และขู่ว่าจะฟ้องร้อง
‪นายไม่ได้จะเล่นบทของเซลซ์นิกหรอกใช่ไหม
‪ไม่ เออร์นี
‪คุณเล่นต่างหาก
‪พูดอะไรของนาย
‪แดริล บี. เซลซ์แมน
‪คือคุณ
‪นั่นคือบทของคุณ
‪ทางสตูดิโอตกลงแล้วด้วย
‪อะไรนะ
‪ผมรู้ว่ามันเกินจริงไปหน่อย แต่...
‪อาร์ชีเปลี่ยนแปลงบทนิดหน่อย
‪และเรย์ก็อยากให้เขา...
‪มีเสน่ห์
‪อะไรครับ มีปัญหาอะไร
‪ฉันเพิ่งรู้สึกตัวน่ะ
‪ฉันมาที่นี่
‪และมีความฝัน
‪เหมือนพวกนายนี่แหละ
‪ใช้เวลาเกือบ 30 ปี...
‪แต่ในที่สุดมันก็จะเป็นจริงแล้ว
‪แด่ฮอลลีวูด
‪(เม็กผิดศีลธรรม) ‪(คว่ำบาตรเอซพิกเจอร์ส)
‪ยินดีที่ได้คุณร่วมทีมนะคะ คุณเวสต์
‪คุณเว้นวรรคจากงานแสดงไปนานเหลือเกิน
‪ใช่ คุณก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
‪เราพยายามหางานอยู่สองสามปี
‪จากนั้นก็ไปรับจ๊อบเล็กๆ เพื่อหาค่าใช้จ่าย ‪และกว่าจะรู้ตัว
‪มันก็ไม่ใช่จ๊อบเล็กๆ อีกต่อไป มันคือชีวิตเรา
‪ใช่ค่ะ การทำกลุ่มชายค้าประเวณีจากปั๊มน้ำมัน
‪คงเป็นความพยายามที่ทำกำไร ‪ได้มากกว่าการเป็นนักแสดงเสมอ
‪ฉันไม่ได้ตัดสินคุณนะ เออร์นี
‪ความจริง
‪มันเป็นเหตุผลข้อหนึ่งที่ฉันอยากให้คุณรับบทนี้
‪ฉากสำคัญของคุณเกี่ยวกับ
‪เสรีภาพในการแสดงออก ‪ถึงแม้ต้องเผชิญหน้ากับการเซ็นเซอร์และอคติ
‪มีการแทรกเรื่องเลสเบียน ‪ในหนังเรื่องหนึ่งของคุณ
‪แล้วคณะกรรมการความสัมพันธ์สตูดิโอ ‪ก็โยนกฎการผลิตใส่คุณ
‪บอกว่าคุณต้องตัดฉากของเม็กออกทั้งหมด
‪ใช่ และผมบอกพวกเขาให้ไปตายซะ
‪ผมชอบมาก
‪ผมได้ตอบโต้ไอ้งั่งพวกนั้น ‪และศีลธรรมทั้งหลายแหล่ของพวกเขา
‪ใช่ แต่เขาไม่ใช่เจ้าพ่อที่ไหน
‪เขามีความสุภาพเรียบร้อย ‪เขามีอำนาจและเขารู้ดี
‪นี่คือเหตุผลที่ฉันอยากซ้อมกับคุณสักหน่อย
‪ฉันทำแบบนี้กับนักแสดงทุกคนของเรา
‪ฉันอยากเห็นว่าตัวละครของคุณสูบบุหรี่ยังไง
‪เขาเดินเข้าห้องมายังไง
‪อะไรนะ ไม่ละ
‪ผมไม่ต้องซ้อมอะไรแบบนั้นหรอก
‪ผมเดินเป็น
‪การแสดงไม่ใช่มายากล
‪มันคืองาน
‪มันคืองานศิลปะ
‪เป็นสิ่งที่คุณต้องทุ่มเท
‪เป็นสิ่งที่คุณต้องอุทิศเวลาให้มัน
‪ดังนั้นไปทำงานกันดีกว่า
‪แอ็กชั่น
‪ผมต้องตัดนักแสดงที่ดีที่สุดของผม ‪ออกจากหนังเรื่องนี้รึ
‪รู้อะไรไหม ผมไม่ตัดหรอก
‪- โกรธมากไป ‪- แต่เขาโกรธนี่นา
‪ใช่ แน่นอน แต่เขามีอำนาจและเขารู้ดี
‪เขาไม่จำเป็นต้องตะโกน
‪และคุณต้องเหลือพื้นที่อารมณ์ไว้ให้เล่นด้วย
‪ครับ ได้
‪จะรู้สึกยังไงถ้าครั้งนี้คุณไม่ได้โผล่พรวดเข้ามา
‪เดินเข้ามาในห้องนี้ ‪ให้เหมือนคุณเป็นเจ้าของสถานที่
‪คุณนิ่งเฉย คุณควบคุมอารมณ์ได้
‪และบางทีอย่าฟาดกระดาษลงไป
‪แค่โยนมัน ทำให้เขารู้สึกแปลกใจ โอเคไหม
‪แอ็กชั่น
‪ผมต้องตัดนักแสดงที่ดีที่สุดของผม ‪ออกจากหนังเรื่องนี้รึ
‪รู้อะไรไหม
‪ผมไม่ตัดหรอก
‪อย่างนั้นแหละ
‪ทีนี้ก็จุดบุหรี่
‪ใจเย็นราวกับน้ำ
‪อย่างนั้นแหละ
‪ดีค่ะ โอเค
‪ไปกันต่อเลยนะคะ
‪คุณเซลซ์แมน กฎการผลิตไม่ใช่สิ่งที่เลือกได้นะ
‪และหนังของคุณก็มีการเหน็บแนม ‪คนรักร่วมเพศเต็มไปหมด
‪- ฟังคุณพูดเข้าสิ ‪- เราไม่ใช่กองเซ็นเซอร์น่ะ แดริล
‪เราคือคนที่ป้องกันกองเซ็นเซอร์
‪ไม่ให้ทำลายเสรีภาพในการแสดงออกในวงการนี้
‪นี่คือสิ่งที่ผมทนพวกคุณไม่ได้
‪ยึดมั่นในกฎการผลิต
‪และบอกผม แดริล บี. เซลซ์แมน
‪ว่าคนในประเทศนี้ควรได้รับอนุญาตให้ดูอะไร
‪ทำไม
‪เพราะคุณไม่ไว้ใจให้ประชาชนตัดสินใจกันเอง
‪คุณไม่รักเสรีภาพของเรา
‪คุณกลัวมัน
‪ถ้าคนไม่ชอบหนังของผม ‪พวกเขาก็ลุกขึ้นและเดินออกไปได้
‪นั่นคือสิทธิ์ของพวกเขา
‪และผมก็มีสิทธิ์ยอมเจ๊งเพื่อทำมัน
‪แต่หนังเรื่องนี้
‪คือหนังดัง
‪และเม็ก เอนนิส
‪เด็กคนนั้นคือดารา
‪และถ้าผมตัดเธอออกจากหนังของผม ‪เธอเสียใจจนตายแน่
‪คุณจะโวยวายอะไรก็ได้นะ คุณเซลซ์แมน
‪แต่คุณต้องตัดฉากพวกนั้นออก
‪ไม่งั้นเราจะปิดสตูดิโอคุณ
‪มันก็เท่านี้แหละ
‪ก็ลองดูสิ
‪เราทำแน่ คุณเซลซ์แมน
‪ผมจะไล่คุณออกจากเมือง
‪อ๋อ เหรอ
‪ผมคือเมืองนี้
‪บาร์เทนเดอร์คะ ขอแบบนี้อีกแก้ว
‪สักครู่นะครับ
‪ซาราห์ ขอบคุณพระเจ้า คุณเห็นเม็กบ้างไหม
‪ผมจำเป็นต้องบอกข่าวร้ายกับเธอ ‪และเธอออกไปสูดอากาศ
‪และนั่นมัน... ตั้งหลายชั่วโมงแล้ว
‪ค่ะๆ ฉันเห็นเธอ เม็กแวะไปที่อะพาร์ตเมนต์ฉัน
‪บอกว่าอยากมาที่นี่
‪เธอบอกว่า "ฉันว่าตอนนี้ฉันรู้แล้ว ‪ว่าชีวิตฉันจะลงเอยยังไง ซาราห์"
‪ฉันเลยคิดว่าคงไม่แย่นักหรอก ‪ถ้าเธอจะดื่มหรือ...
‪บ้าเอ๊ย ซาราห์ เธออยู่ไหน
‪เธอถูกตัดออกจากหนัง ‪เซลซ์แมนบอกผม ผมเลยบอกเธอ และ...
‪ตอนนี้ผมต้องบอกเรื่องอื่นกับเธอ ‪ก่อนที่เธอจะทำอะไรไม่ยั้งคิด
‪เธอดื่มไปสองแก้วแล้วออกไป ‪บอกว่ามีเรื่องต้องทำ
‪- ฉันนึกว่าเธอไปหาคุณซะอีก ‪- ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ
‪แต่ตอนที่เพื่อนคุณจะออกไป ‪เธอถามผมว่าป้ายฮอลลีวูดไปทางไหน
‪พระเจ้า
‪อะไรเนี่ย
‪ไปซะแล้ว
‪เม็ก!
‪เม็ก! เม็ก!
‪โอ้ พระเจ้า อย่านะเม็ก ได้โปรด
‪พระเจ้า ได้โปรด เม็ก อย่าโดดนะ
‪- ลงมาก่อน ผมมีเรื่องต้องบอกคุณ ‪- แต่ฉันต้องโดด แซม
‪พระเจ้า
‪อย่านะ ได้โปรด พระเจ้า เม็ก ได้โปรด
‪ไม่!
‪เม็ก!
‪แซม ฉันกลัวเหลือเกิน
‪ผมรู้ว่าคุณกลัว แต่คุณไม่ต้องกลัวนะ
‪คุณลงมาได้ ได้โปรด
‪พวกเขาจะพูดถึงฉันว่ายังไง แซม
‪ฉันจะเป็นแค่ผู้หญิงคนนั้นที่ไม่เคยทำสำเร็จ
‪พวกเขาพูดว่าไงสำคัญตรงไหน ‪ฟังที่ผมจะพูดนะ ที่รัก...
‪ที่รัก ผมรักคุณนะ
‪พระเจ้า ผมรักคุณยิ่งกว่าสิ่งใดในโลก
‪คุณคือดารา เม็ก ‪คุณคือดารา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪คุณคือดาราของผม
‪ได้โปรด พระเจ้า ลงมาจากป้ายนั่นเถอะนะ
‪และเป็นดาวดวงเดียวบนท้องฟ้าของผมเถอะ
‪โอ้ แซม
‪โอ้ พระเจ้า เม็ก
‪ระวังนะ เม็ก ผมมาแล้ว
‪ผมจะช่วยคุณเอง ก้าวระวังนะ
‪มาเลย ที่รัก ผมคอยช่วยคุณอยู่ ผมอยู่นี่
‪ผมอยู่นี่ ผมคอยช่วยคุณอยู่
‪อย่างนั้นแหละ
‪เม็ก คุณทำให้ผมกลัวเหลือเกิน
‪เม็ก สิ่งที่คุณรู้สึกคืนนี้
‪ผมจะไม่ยอมให้คุณรู้สึกแบบนั้นอีก ‪คุณเข้าใจผมไหม
‪ผมขอโทษ
‪ให้ตายสิ
‪ผมไม่ควรทำแบบนั้นเลย
‪- ทำอะไรคะ ‪- คัตก่อนได้ไหมครับ
‪ทำอะไรของเขา มันดีมากนะ
‪ผมไม่ควรร้องไห้ ผมไม่รู้ ผมขอโทษ
‪- คัต! ‪- คัต
‪- แจ็ค เมื่อกี้เยี่ยมมาก ‪- คุณหยุดทำไม
‪จะได้อยู่แล้วเชียว
‪เมื่อกี้น่าทึ่งมาก
‪จริงเหรอ โอ้ พระเจ้า ผมขอโทษ... ‪กลับไปต่อเลยได้ไหม
‪ได้เลย ทุกคน มาถ่ายเจาะกันเถอะ
‪- อัดเสียง! ‪- อัดเสียง!
‪- โทษที ‪- ไม่เป็นไร กล้องเดิน
‪กล้องเดิน
‪และ...
‪แอ็กชั่น!
‪ผมได้คุยกับเซลซ์แมน
‪เขาจะไม่ตัดคุณออกจากหนัง
‪คุณจะได้อยู่ในหนัง เม็ก
‪ทำไมคุณไม่บอกฉัน...
‪ตอนที่ฉันกำลังจะโดด
‪ผมไม่อยากให้มันเป็นสิ่งที่ช่วยคุณไว้
‪ผมรู้ว่าคุณช่วยตัวเองได้
‪ไปจากที่นี่กันเถอะค่ะ
‪เรามีชีวิตต้องใช้
‪(จบบริบูรณ์)
‪ไม่รู้สิ
‪ไม่รู้อะไร
‪ผมอยู่ตรงนี้ ใช่ไหม
‪ผมนั่งอยู่ตรงนี้ และดูหนังเรื่องนี้มาสิบรอบแล้วมั้ง
‪ผม...
‪ผมว่ามันขาดอะไรบางอย่าง
‪แล้ว...
‪คุณคิดว่ามันขาดอะไรไปล่ะ
‪อะไรที่มันกล้าหาญ
‪อะไรที่มันน่าประหลาดใจ
‪นี่ไง
‪มันต้องการสิ่งนี้
‪เธอพุ่งหลาวลงมาจากป้ายนั่น
‪และตกลงไปในสระว่ายน้ำ
‪ทันใดนั้นก็มีเพลงแบบเอสเธอร์ วิลเลียมส์ ‪สุดอลังการดังขึ้นมา
‪ผมไม่รู้ว่านางเอกเราว่ายน้ำเป็นรึเปล่า ‪แต่คนดู...
‪คนดูจะพูดว่า "เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪แต่เธอโดดเหรอ
‪เธออยู่บนสวรรค์รึเปล่า
‪ตัดดำ เพลงขึ้น จบบริบูรณ์
‪แบบนั้นสิน่าตื่นเต้น ‪ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อนใช่ไหมล่ะ
‪- ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม ‪- ได้สิ
‪ผมตัดต่อหนังมาตั้งแต่ยังเป็นหนังเงียบ
‪- แม่เจ้า ‪- ผมทำงานนี้มา 40 ปีแล้ว
‪ผมอึ๊บกลอเรีย สวอนสันในห้องนี้เลย เฮนรี่
‪และผมต้องขอบอกเลยว่า ‪ในบรรดานักสร้างสรรค์ที่ผมเคยทำงานด้วย
‪คุณ...
‪มีไอเดียที่แย่ที่สุด
‪ไสหัวไปจากที่นี่ซะ แล้วปล่อยให้เด็กคนนี้ ‪ทำหนังเวรของเขาไปเถอะ โอเคไหม
‪ไปตายซะ แฮร์รี่
‪- ผมจะไล่คุณออกจากหนังเรื่องนี้ ‪- ไม่ได้หรอก ไปตายซะ
‪ผมจะไปคุยกับดิ๊กเดี๋ยวนี้
‪จากนั้นผมจะเริ่มแต่งเพลงประกอบเพลงนั้น
‪นี่คือครั้งหนึ่งในชีวิตที่ผมเป็นใหญ่
‪และผมจะเป็นคนเคาะหนังเรื่องนี้เป็นคนสุดท้าย
‪ขอบคุณนะครับ
‪ด้วยความยินดี
‪หมอนั่นไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับหนังของนาย
‪มันดีแล้ว พ่อหนุ่ม
‪ฉันพูดจริงๆ
‪ฉันชอบ...
‪สิ่งที่มันบอก
‪ฉายอีกสักรอบดีกว่า
‪อีกรอบครับ
‪สวัสดีครับ
‪อาร์ชี
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ที่นี่ที่ไหน
‪ผมได้ดูหนังตัดแรกแล้ว
‪โอ้ พระเจ้า
‪พวกเขาตัดผมทิ้งใช่ไหม
‪ไม่ คุณอยู่ในหนัง
‪และคุณ...
‪เล่นดีมาก
‪ผมรู้สึก...
‪ภูมิใจในตัวคุณเหลือเกิน
‪ผมรู้สึกว่าคุณกับผมกำลังจะได้เจออะไรที่วิเศษ
‪และ...
‪นี่คือวิธีขอบคุณของผม
‪ก่อนหน้านี้สักพัก คุณขอให้ผมเป็นแฟนคุณ
‪และผมปฏิเสธ
‪เพราะผมไม่เห็นอนาคตของเรา
‪แต่การได้เห็นหนังของผมถูกสร้าง
‪ผมรู้เลยว่าไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้
‪มันคือกุญแจของอะพาร์ตเมนต์นี้
‪แปลว่า...
‪ที่นี่เป็นของผมเหรอ
‪มันเป็นของเรา
‪ผมตกหลุมรักคุณ ร็อก
‪ผมอยากอยู่กับคุณ
‪และผมอยากเป็นแฟนคุณ
‪นี่เรื่องจริงใช่ไหม
‪จริงสิ
‪ยินดีต้อนรับสู่บ้าน
‪ทุกครั้งที่ผมหลับตา ผมเห็นเด็กพวกนั้น
‪ผมสับสนมาก
‪โทษที ผม...
‪ผมก็แค่โมโห ‪ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังทำใจไม่ได้ซะที
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก
‪แจ็ค ไม่เป็นไรนะ
‪นึกแล้วว่าผมควรโทรหาคุณ
‪คุณเป็นเพื่อนที่ดีของผมมาตลอด รู้ไหม แคลร์
‪คุณอาจไม่รู้ตัว แต่คุณเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
‪จริงๆ
‪ผมรักเพื่อนผู้ชายนะ แต่ผมไม่รู้...
‪ผมไม่รู้ว่าผมอยากร้องไห้ต่อหน้าพวกเขาไหม
‪ไม่ผิดหรอกที่จะอ่อนไหว ‪เมื่อสูญเสียบางอย่างไป แจ็ค
‪ฉันพังสุดๆ ตอนที่พ่อฉันเข้าโรงพยาบาล
‪ผมได้ข่าวแล้ว พระเจ้า ผมขอโทษจริงๆ
‪ไม่ต้อง ไม่ต้องขอโทษเลย
‪คุณมี...
‪คุณมีอะไรให้เฝ้ารอตั้งมากมายนะ
‪สองสามเดือนก่อน ‪คุณเป็นนักแสดงที่เซ็นสัญญา แต่ตอนนี้...
‪คุณเป็นส่วนหนึ่งของคณะศิลปินที่น่าทึ่ง
‪ที่ไม่ใช่แค่สร้างหนังนะ ‪แต่พวกเขาสร้างประวัติศาสตร์
‪จำตอนที่ฉันบอกว่าคุณจะได้เป็นดาราได้ไหม
‪จำได้
‪คุณจะเป็นดารา
‪คุณคิดหรือยัง...
‪ว่าจะพาใครไปรอบปฐมทัศน์
‪พระเจ้า ผมลืมเรื่องนั้นไปเลย
‪คุณรู้หรือยังว่าจะพาใครไป
‪ฉัน...
‪ฉันหวังว่า...
‪ฉันหวังว่าจะเป็นคุณน่ะ
‪ผมเหรอ
‪อยากไปกับผมเหรอ
‪ได้เลย
‪หมายถึงไปด้วยกันใช่ไหม ผมยินดีเลย
‪- จริงเหรอ ‪- ล้อเล่นรึเปล่า
‪จริงสิ มันจะวิเศษเลยละ
‪ตกลง
‪โอเค ดี
‪ดีค่ะ
‪โอ้ นี่...
‪พระเจ้า...
‪ว้าว
‪เอวิส คุณเชื่อไหมล่ะ
‪โอ้ ผมดีใจเหลือเกินที่ได้กลับมา
‪- โอ้ ดูสิ... ‪- คุณควรดีใจค่ะ
‪ไม่มีคนมากขนาดนี้ ‪ตั้งแต่เอเลนอร์ รูสเวลต์มาแล้ว
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪เอวิส
‪ขอบคุณคุณยังไงก็ไม่พอ
‪สำหรับทุกอย่างที่คุณทำตอนที่ผมป่วย
‪คุณทำให้ที่นี่ไม่ล้มได้
‪คุณคว้าโอกาสไว้
‪ผมบอกไม่ได้หรอกว่าผมเห็นด้วยเสมอ ‪กับโอกาสพวกนั้น แต่ผมชื่นชมมัน
‪- ภูมิใจในตัวคุณมาก ‪- ขอบคุณ ที่รัก
‪การไฟเขียวเรื่องเม็กเป็นการตัดสินใจที่ยาก ‪แต่เป็นการตัดสินใจที่ถูก
‪ฉันได้เห็นฟุตเทจแล้ว
‪หนังเรื่องนี้วิเศษเลยค่ะ
‪- อรุณวัสดิ์ค่ะ ‪- คุณสตินสัน
‪ฉันต้องไล่คุณออกกี่ครั้งเนี่ย
‪สวัสดีครับ คุณนายแอมเบิร์ก เอซขอให้ผมมาที่นี่
‪เอวิส
‪ผมจะขอคุยกับพวกหนุ่มๆ สักหน่อยนะ
‪ทำไมคุณไม่กลับบ้าน ‪แล้วฉลองกันคืนนี้ตอนมื้อค่ำล่ะ
‪แต่ไม่เอาเนื้อย่างหรืออะไรแบบนั้นนะ
‪ผมต้องควบคุมอาหารแบบใหม่ ‪ตามที่หมอสั่ง เอาข้าวอย่างเดียว
‪สิ่งเดียวที่ผมกินได้คือข้าวขาว
‪และน้ำผลไม้
‪เอาละ คุณสุภาพบุรุษ มาว่ากันเลย
‪เห็นชัดว่าผมหลับเพลินไปหน่อย
‪โชคดีนะคะ คุณนายแอมเบิร์ก
‪เอวิส เรากำลังดูแผนจัดจำหน่ายเรื่องเม็กกัน
‪คุณจะไปไหนน่ะ
‪ฉันถูกส่งกลับบ้าน
‪เพื่อทำอาหารค่ำ
‪เอาละ บอกผมมาเรื่องระเบิดที่ลงใส่ ‪"ร่วมด้วยช่วยกัน"
‪ผมชอบหนังเรื่องนั้น เกิดอะไรขึ้น
‪ผู้จัดจำหน่ายของเราหลายๆ เจ้า ‪ถอดหนังเรื่องนี้ออก
‪พวกเขาโดนคว่ำบาตรตอนที่มีการประกาศว่า
‪เม็กจะมีนางเอกเป็นผู้หญิงผิวสี
‪มาคุยเรื่องนี้กันแป๊บหนึ่งนะ
‪หนังเรื่องนี้ทำงานกันไปมากแล้ว ‪และผมรู้ว่ามันเสี่ยง แต่ผมชื่นชมมันนะ
‪แปลว่าคุณไม่รู้สึกว่ากะเทยกับผู้หญิงสองคน ‪เล่นลับหลังคุณ
‪- กะเทยเหรอ ‪- ดิ๊ก ซามูเอลส์ไง
‪ดิ๊ก ซามูเอลส์เป็นกะเทยเหรอ
‪ไม่ พูดอะไรของคุณเนี่ย
‪มีผู้หญิงมาเกาะแกะเขาเยอะจะตาย ‪เขาคือคนที่ควรแต่งงานด้วย
‪ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ระหว่างที่คุณป่วย
‪ก็เหมือนคนบ้าขึ้นมาคุมโรงพยาบาลบ้า
‪ถ้าคุณฉายหนังเรื่องนี้ มันจะทำลายสตูดิโอ
‪และทำลายชื่อเสี่ยงของหนังทุกเรื่อง ‪ที่คุณเคยสร้าง
‪หรือคิดจะสร้าง ง่ายๆ แบบนั้นเลยละ
‪ไม่เอาน่า คุณก็ตื่นตูมเกินไป
‪คุณครับ เราทำวิจัยมาครับ
‪เม็กจะไม่ได้ฉายในภาคใต้
‪โรงหนัง 125 แห่งได้ลงชื่อในแถลงการณ์
‪ว่าจะไม่ฉายหนังเรื่องนี้
‪และหนังเรื่องต่อๆ ไปของเอซพิกเจอร์ส ‪ถ้าเม็กไปฉายที่ไหนก็ตาม
‪เราจะเจ๊งภายในหกเดือน
‪- โอเค แล้วผมต้องทำยังไง ‪- เผามันทิ้งซะ
‪- เผาทิ้งเหรอ ‪- เผาฟิล์มทุกม้วนทิ้ง
‪พวกเขาจะไม่มีอะไรให้เพ่งเล็ง ‪พวกเขาจะบอกให้คนเลิกโจมตี
‪คุณจะได้กลับขึ้นมามีอำนาจ ‪สตูดิโอยังมีเงินเพียงพอ
‪เราก้าวต่อไปราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้น
‪ไปจากที่นี่กันเถอะค่ะ
‪เรามีชีวิตต้องใช้
‪นี่ครับ คุณแอมเบิร์ก ข้าวของคุณ
‪ผมกินของบ้านี่ไม่ได้
‪เอาอกวัวมาให้ผม
‪แล้วก็พวกมันฝรั่งชีสเยิ้มๆ
‪- และพายเมอแรงมะนาว ‪- ได้ครับ
‪มื้อเดียวไม่ตายหรอก
‪โอเค ก่อนที่คุณจะทำอะไร
‪ผมอยากให้คุณดูหนังก่อน
‪- ผมรู้ว่ามันไม่ตรงกับรสนิยมคุณ... ‪- ผมดูแล้ว
‪- มันเยี่ยมมาก ‪- วิเศษ แปลว่าคุณจะฉายมัน
‪ผม...
‪ผมยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
‪โอเค
‪ให้ผมช่วยคุณนะ
‪ถ้าคุณไม่ฉายหนังเรื่องนี้ ผมจะลาออก
‪และผมจะให้สัมภาษณ์
‪นักข่าวทุกคนที่จะรับโทรศัพท์ผม
‪และบอกพวกเขา ‪ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ยังไง และทำไม
‪ผมจะไว้หน้าเอวิส
‪ผมจะไม่ไว้หน้าคุณ
‪- หลังจากทุกอย่างที่ผมทำเพื่อคุณเนี่ยนะ ‪- ไปให้พ้น
‪"หลังจากทุกอย่างที่ผมทำเพื่อคุณ"
‪คุณทำอะไรเพื่อผมเหรอ นอกจาก ‪เอาความดีความชอบทั้งหมดจากงานของผมไป
‪คุณไม่เคยไว้ใจผม คุณไม่เคยฟังสิ่งที่ผมพูด
‪ผมปกป้องคุณไงล่ะ
‪ผมปกป้องคุณเวลาที่ทุกคนเรียกคุณว่าอีกะเทย
‪งั้นเหรอ
‪ช่างประเสริฐจริงๆ
‪รู้อะไรไหม เอซ
‪ผมเป็นกะเทย
‪ผมปิดบังมาตลอดเพราะผมกลัว
‪ผมไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว
‪ผมได้เจอใครคนหนึ่ง
‪ผมรักเขา
‪และผมเพิ่งมีความสุขเป็นครั้งแรก
‪ดิ๊ก...
‪ผมจะเข้าไปที่ออฟฟิศคุณพรุ่งนี้สิบโมงเช้า
‪ยื่นจดหมายลาออกให้คุณด้วยตัวเอง
‪ถ้าคุณฉายเม็ก สตูดิโอคุณอาจล้มละลาย
‪ถ้าคุณหยุดมัน ผมจะตามเล่นงานคุณ
‪ฉันคุยกับหมอของคุณแล้ว
‪เขาบอกว่าคุณกินกะหล่ำดอกได้ด้วยเหมือนกัน
‪ตราบใดที่ฉันนึ่งมัน
‪เอวิส กะหล่ำดอกนึ่งเนี่ยนะ ผมกินไม่ได้หรอก
‪- ผมขี้แตกแน่ ‪- ก็ขี้แตกไปเลย
‪คุณต้องกินมัน ให้ตายสิ เกอร์ตี้ วางมันลงไป
‪เมื่อวาน ฉันบริหารสตูดิโอ
‪ฉันมีอำนาจ
‪แต่วันนี้ ฉันกลับมาเป็นแม่บ้านอีกครั้ง
‪ถ้าการทำให้ร่างอ้วนๆ ของคุณยังมีชีวิต ‪คือหน้าที่ของฉันในตอนนี้
‪ฉันก็จะทำมัน
‪โอเค ได้ คุณอยากให้ผมกินไอ้นี่
‪- ผมก็จะกิน ‪- ดีค่ะ
‪ไม่ ฉันจะไม่ทำมัน
‪- อะไร ‪- ฉันจะไม่ยอมได้ลิ้มรส
‪ว่ามันรู้สึกยังไงที่ได้เป็นคนคุม
‪ได้ตัดสินใจอะไรเองเป็นครั้งแรกในชีวิต
‪จากนั้นก็ถูกผลักกลับไปอยู่ในครัวอีก
‪ฉันจะไม่ทำมัน
‪ฉันทำไม่ได้
‪หัวฉันจะระเบิดอยู่แล้ว
‪คุณต้องการอะไร
‪ฉันต้องการเป็นประธานร่วมของเอซพิกเจอร์ส
‪คุณกำลังดีขึ้นจากสุขภาพที่ย่ำแย่อย่างหนัก
‪หมอของคุณบอกว่าคุณทำงานได้แค่ครึ่งวัน
‪ให้ฉันทำสิ่งที่คุณทำไม่ได้เถอะ
‪คุณจะไม่ยอมรับอะไรที่น้อยกว่านี้ใช่ไหม
‪ใช่
‪ตกลง
‪ตกลงเหรอ
‪ตกลง
‪วันนี้ผมได้ดูเม็กแล้ว
‪และสิ่งที่คุณทำมันน่าทึ่งมาก
‪มันเป็นหนังที่น่าประทับใจ
‪มันไม่ใช่หนังที่ผมจะทำหรอก แต่...
‪ผมคิดว่านี่คือประเด็นของเรื่องนี้ใช่ไหมล่ะ
‪ตั้งแต่เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้นกับผม ผม...
‪ผมคิดอะไรต่างไป
‪ผมคิดว่า...
‪ผมอยากจากโลกนี้ไปแบบไหน
‪และ...
‪ผมอยากทิ้งอะไรไว้ในโลกนี้
‪และ...
‪ผมคงภูมิใจ
‪ที่ได้ฉายหนังเรื่องนั้น
‪ทีนี้คุณจะว่ายังไง
‪คุณสมควรได้มัน
‪ผมขอโทษจริงๆ
‪ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ
‪ฉันก็ขอโทษเหมือนกัน
‪ผมอยากทำให้มันสำเร็จ ผมอยากลองอีกครั้ง
‪ผมว่าเรายังมีเวลานะ
‪คุณนายแอมเบิร์ก...
‪อยู่มา 20 ปี ฉันไม่เคยได้ยิน ‪คุณร้องเพลงบนโต๊ะอาหารมาก่อนเลย
‪ก็...
‪ฉันมีคืนที่ดีน่ะ
‪บอกได้แค่นั้นแหละ
‪พวกเราได้ยินพ่อกับแม่
‪เล่นเอาหนูไม่ได้นอนยันตีสี่แน่ะ
‪น่าขยะแขยงมาก
‪เกอร์ตี้ สัปดาห์นี้เรามีแผนงานใหญ่รออยู่
‪เอาผ้าลินินออกมาจากห้องเก็บของให้หมด ‪และโทรหาบริษัทเต็นท์
‪เพราะวันเสาร์นี้เราจะจัดปาร์ตี้กัน
‪เอซจะประกาศว่าเขาจะแต่งตั้งแม่ ‪เป็นประธานร่วมของสตูดิโอ
‪- อะไรนะ ‪- ฉันไม่เคยคิดเลยค่ะว่าจะมีวันนี้
‪ฉันก็เหมือนกัน ฉันหยิกตัวเองตลอดเลยเนี่ย
‪- แม่คะ เหลือเชื่อเลยค่ะ ‪- ครั้งนี้พ่อคิดถูก
‪เกอร์ตี้ ฉันอยากกินแพนเค้ก
‪เอซ ฉันเอาอาหารเช้ามาให้ค่ะ
‪เอซ...
‪ฉันมีอะไรหวานๆ มาฝากคุณ
‪ฉันจะบอกอะไรให้นะ เม็ก
‪ทั้งหมดนี้...
‪รูปถ่าย พรมแดง ปาร์ตี้ ความมีชื่อเสียง...
‪คือเรื่องไม่จริงทั้งนั้นแหละ
‪มันไม่ได้มีค่าอะไรเลย เข้าใจที่ฉันพูดไหม
‪ฉันจะบอกให้นะ
‪ทั้งหมดนี้จะเป็นของเธอในไม่ช้า
‪- แต่ถ้าเธอ... ‪- น่าเบื่อ ตัดฉากนี้ทิ้ง
‪ฉันบอกให้ปิดไง
‪- ขอโทษครับ คุณวิลสัน รอสักครู่ ‪- ให้ตายสิ
‪จ้างช่างตัดต่อเพราะหน้าตาอย่างเดียว ‪ก็เป็นแบบนี้แหละ
‪ผมมาใหม่ ผมใช้เครื่องนี้ไม่เป็น
‪ขอบใจ เอางี้นะ ข้ามไปที่ม้วนสุดท้ายเลย
‪ฉากจบมีอะไรบางอย่างที่ฉันไม่เชื่อ
‪บาร์เทนเดอร์คะ ช่วยบอกทาง ‪ไปป้ายฮอลลีวูดหน่อยได้ไหม
‪ตรงไปที่บีชวูดไดรฟ์ ‪แล้วคุณจะเห็นทางเข้าทางเดิน
‪หยุด หยุดตรงนี้เลย
‪จะไม่พูดอะไรเหรอครับ
‪เขาเรียกว่า "คิดอยู่" แรนดี้
‪นี่คือเหตุผลที่หนังเรื่องนี้ไม่ดี
‪นี่คือตอนที่เธอตัดสินใจจะโดดลงจากป้ายใช่ไหม
‪แต่ฉันไม่รู้สึกเข้าใจเลย ‪ว่าทำไมเธอถึงอยากฆ่าตัวตาย
‪ก็เธอถูกตัดออกจากหนัง
‪เออ ฉันรู้โว้ย ไอ้โง่ นั่นแหละปัญหา
‪นายคิดว่าอเมริกาจะชอบผู้หญิงคนนี้ที่ฆ่าตัวตาย
‪เพราะถูกตัดออกจากหนังเหรอ
‪นายสมชาย นางสมหญิงก็ไม่เคยได้อยู่ในหนัง
‪พวกเขายังไม่ฆ่าตัวตายเลย
‪ผมเดาว่าเป็นเพราะเธอเดิมพันทั้งชีวิตกับสิ่งนี้
‪สิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจ
‪แต่เธอสน
‪เธอสร้างโลกทั้งใบของเธอจากมัน
‪นั่นคือข้อเสียของเธอ
‪โอ้โฮเฮะ
‪ดูสิว่าอะไรออกมาจากสมองน้อยๆ ของนาย
‪นั่นคือสิ่งที่หนังเรื่องนี้ต้องการ!
‪ต่อจากฉากนี้ มันคือช่วงเวลาสำคัญ
‪อาจเป็นเธออยู่คนเดียวและคิด...
‪เธอพูดกับตัวเอง
‪"ฉันทำชีวิตทั้งชีวิตพังเพราะต้องการสิ่งนี้"
‪เธอถึงได้ฆ่าตัวตาย
‪แต่เราไม่มีฉากนั้น
‪ก็ถ่ายใหม่สิ
‪ครึ่งวันก็เสร็จ แค่ฉากเดียวเอง ฉันจะคุยกับดิ๊ก
‪อะไรวะ
‪ไอ้หมอนี่ใครวะ
‪หวัดดี ไอ้สวะ
‪เขาเป็นช่างตัดต่อใหม่ ‪เพราะผมไล่คนของคุณออกแล้ว
‪เกิดอะไรขึ้นในนี้เนี่ย
‪วิลสัน คุณทำอะไรอยู่น่ะ
‪ไอ้ควายนี่กำลังตัดหนังของคุณใหม่
‪ผมกำลังรักษาหนังของคุณไว้ต่างหาก
‪ผมกำลังตัดฉากแอนนา เม หว่อง ‪บนพรมแดงห่วยแตกออก
‪ไม่ได้นะ!
‪มีฉากหนึ่งหายไปทั้งฉากในฟิล์มม้วนสุดท้าย
‪ตอนจบมันถึงได้ไม่ดี
‪เราต้องการฉากเงียบๆ ที่เม็กอยู่คนเดียว
‪ที่เราเข้าใจว่าทำไมเธอถึงฆ่าตัวตาย
‪ตอนนี้มันเป็นเพราะเธอถูกตัดออกจากหนัง
‪และคนดูควรได้รู้ว่ามันลึกซึ้งกว่านั้น
‪เธอเดิมพันทั้งชีวิตของเธอกับความฝันนี้ ‪และตอนนี้มันจบแล้ว
‪ฉากเดียวเอง ถ่ายคืนเดียวก็เสร็จแล้ว
‪เป็นไอเดียที่ดีจริงๆ
‪ทำไมคุณไม่คุยกับดิ๊กล่ะ
‪ช่างแม่งดิ๊กกับคำพูดเก๋ไก๋ของเขาเถอะ
‪ดิ๊กคิดว่าเขาฉลาดกว่าผม ไม่ใช่เลย
‪- ผมจะถ่ายฉากใหม่ ‪- นาย
‪ออกมาจากเครื่องนั่นเลย
‪มาเลย
‪ทำบ้าอะไรน่ะ
‪ทำอะไรของคุณเนี่ย
‪ไม่มีอะไรต้องห่วง เราแค่จะเอาฟุตเทจทั้งหมด ‪ไปเก็บในที่ปลอดภัย
‪- คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ ‪- ได้สิ พ่อหนุ่ม
‪เอามือออกไปนะ เดี๋ยวสิ ‪นั่นหนังผม คุณแตะต้องไม่ได้นะ
‪เอามือออกไป เฮ้ย!
‪คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ คุณจะทำ...
‪ใครก็ได้โทรหาเอซ แอมเบิร์กที ‪คุณทำแบบนี้ไม่ได้
‪เชิญโทรเลย เอซ แอมเบิร์กตายแล้ว
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล