ฉันขอแนะนำ
รองบรรณาธิการใหญ่ จากสำนักงานสาขานิวยอร์ก
ยินดีที่ได้เจอทุกคนครับ
ผมเป็นรองบรรณาธิการใหญ่คนใหม่ จีซองจุนครับ
- คุณถึงกรุงโซลแล้วใช่ไหม - ใช่ครับ ผมเพิ่งลงเครื่อง
จำไว้นะ ว่าคุณมีเวลาแค่สามเดือน
แล้วก็อย่าลืม ว่าคุณมีโอกาสแค่สามครั้ง
ผมทราบดีครับ
คุณมาจากต่างประเทศเหรอครับ
ใช่ครับ
ผมไม่ได้อยู่เกาหลีมา 15 ปีแล้วครับ
นานเลยนะครับ
ทำไมถึงกลับมาที่เกาหลีล่ะครับ
ผมมีเรื่องต้องทำ
และมีบางอย่างที่ผมต้องหาให้เจอครับ
มีคนหนึ่งที่ต้องออกไปนะ
ฉันว่าฉันมาก่อนนะ
- คุณยุ่งหรือเปล่าครับ - ไม่ค่ะ ไม่ยุ่งเลย
ถ้าคุณไม่ยุ่ง
ทำไมไม่มีมารยาทสักหน่อยล่ะครับ
คะ
อะไรของเขานะ
นี่เธอ
เข้ามาสิ
โล่งไปที
หาบางอย่าง...
หาอะไรเหรอครับ
ร่มน่ะครับ
ผมกลับมาตามหาร่มของผม
คิมฮเยจิน เธอฟังอยู่ไหม
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันดีใจนะ ที่เพื่อนคนเดียวที่ฉันมี...
เป็นคนที่ยอดเยี่ยม...
คนที่ยอดเยี่ยม...
ดูรอยยิ้มของเขาสิ
ฟ้าประทานแท้ๆ เลย
ผู้ชายหยาบคายคนนั้นคือ รองบรรณาธิการใหญ่ของเราเหรอเนี่ย
ให้ตายสิ
ฉันชื่อชาจูยอง หัวหน้าทีมแฟชั่นค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ผมชื่อคิมพุงโฮ หัวหน้าทีมบทความครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - ฉันชื่อจูอารึมจากทีมความงามค่ะ
ยินดีครับ
คิมชินฮยอก บรรณาธิการบทความ
ไม่รู้ว่าทำไม แต่ใครๆ ก็เรียกผมว่าไพ่เอซ
เขาบ้ามาตั้งแต่เกิดครับ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับทุกคน
ฉันเป็นผู้ช่วยทีมความงาม ฮันซอลค่ะ
ผมอายุน้อยที่สุดในนี้ ผู้ช่วยทีมแฟชั่น จุนอูครับ
คิมจุนอู
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - ครับ
ฉันเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการ จองซอนมินค่ะ
- พัคอีกยองค่ะ - อีอึนยองค่ะ
งั้น...
วันนี้ผมจะสังเกตการณ์ในออฟฟิศก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาเริ่มงานกันนะครับ
พรุ่งนี้เช้าผมจะขอเรียกประชุม
ขอให้ทุกคนมาร่วมด้วยนะครับ
- ค่ะ - ครับ
ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ
โอ๊ย ไม่ได้ฝันไปสินะ เจ็บจัง
แล้วฉันจะทำยังไงดี...
ต้องสงบสติอารมณ์ แล้วหาทางออก
เรื่องนี้มัน...
มัน...
มันจะมีทางออกได้ยังไงกันเล่า
ว่าไง ฮาริ
เธอวางสายใส่ฉันทำ...
อะไรนะ
ใครโผล่มาเป็นอะไรนะ
เธอทำงานกับนิตยสารแฟชั่นไม่ใช่เหรอ แล้วจีซองจุนไปทำอะไรที่นั่น
ฉันทำงานเกี่ยวกับกำกับศิลป์
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
แปลว่าเธอจะต้องเจอจีซองจุน ทุกวันเลยเหรอ
ทำงานทีมเดียวกัน
และเป็นลูกน้องของเขาเนี่ยนะ
ใช่สิ ยิ่งเธอพูดย้ำ ฉันยิ่งรู้สึกแย่
นี่ ถ้าเขาจำฉันได้ล่ะ
ถึงฉันจะเปลี่ยนไปเยอะ
แต่ก็ยังมีบางส่วน ที่คล้ายตอนเด็กอยู่นะ
เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก
ตอนเด็กๆ เธอน่ารักอย่างกับตุ๊กตา
แต่เธอไม่เหลือเค้าเดิมเลย...
ฉันไม่ได้บอกว่าเธอขี้เหร่อะไรหรอกนะ
ยังไงเขาก็จำเธอไม่ได้หรอก ไม่ต้องกังวล
ฉันเครียดมากเลย
ถ้าเกิดเขารู้ชื่อของฉันขึ้นมาล่ะ
ให้ตายสิ เขาต้องรู้แน่เลย
ฮาริ ฉันควรเปลี่ยนชื่อหรือเปล่า
เปลี่ยนชื่อเหรอ
ฟังนะ เกาหลีมีคนชื่อ คิมฮเยจินนับไม่ถ้วน
ที่โรงแรมก็มีชื่อนี้สามคนเข้าไปแล้ว
อีกอย่าง คิดดูดีๆ
เขาเชื่อว่าฉันคือรักแรกของเขา
- ฉันพูดถูกหรือเปล่า - หา
ก็ใช่
และอีกอย่าง เขาเชื่อว่าฉัน ไปเรียนต่างประเทศแล้ว
ถูกไหม
ก็จริง
แล้วทำไมเขาต้องสงสัยเธอ แค่เพราะชื่อเหมือนกันด้วย
เขาจะคิดว่าเธอเป็นแค่ คนที่ชื่อซ้ำกันเท่านั้นแหละ
แต่ฉันสังหรณ์ใจแปลกๆ ยังไงไม่รู้
ฉันเข่าแทบทรุดเลยตอนเห็นเขา
เธอคิดว่าฉันจะทำงาน กับเขาทุกวันได้ยังไง
ฉันรู้จักเธอดี ยิ่งกังวล ก็จะยิ่งมีพิรุธ
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็เหลือแค่วิธีเดียว
วิธีเหรอ
วิธีไหน
จับเลย
จับอะไร
กางเกงเขาไงล่ะ
ได้โปรดเถอะ
หัวหน้าบู เอาฉันออกจาก ทีมบรรณาธิการเถอะนะคะ
- ฉันขอร้อง - กางเกงผมจะหลุดแล้วนะ
ฉันอยากกลับมาอยู่ ฝ่ายสนับสนุนการบริหาร
ฉันจะซื่อสัตย์ตลอดไปเลย ขอร้องนะคะ
ถ้าคุณไม่ช่วย ฉันจะนอนประท้วงตรงนี้
ผมไม่สนหรอกว่าคุณจะนอนตรงนี้ หรือจะลากผมลงไปด้วย
เพราะผมทำอะไรไม่ได้
ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่มีใครกล้ายุ่ง กับทีมบรรณาธิการของเดอะโมสต์หรอก
รู้ไหมว่าทำไม
คุณเจอบรรณาธิการใหญ่ ที่แต่งตัวเว่อร์ๆ หรือยัง
อรุณสวัสดิ์
สวัสดี
ป้าที่ประหลาดๆ คนนั้นเหรอคะ
บรรณาธิการใหญ่ คิมรารา
ใช่ บรรณาธิการใหญ่ ชื่อราราอะไรสักอย่าง
ที่จริงมันเป็นความลับของบริษัทนะ แต่ว่า...
เธอดันเป็นน้องสาว ของท่านประธานจินซองกรุ๊ปน่ะสิ
น้องสาวของท่านประธานเหรอคะ
ใช่
เพราะงั้น...
ให้ตายสิ
เธอกลับมาจากอิตาลีเมื่อปีที่แล้ว หลังจากหย่ากับสามี
แล้วมารับตำแหน่งบรรณาธิการใหญ่
เธอทำอะไรไม่เป็นเลย นอกจากช็อปปิ้งกับปาร์ตี้
แต่ยังไงเธอก็มี ท่านประธานหนุนหลังอยู่
แล้วผมก็ไม่อยากทำให้ ท่านประธานโมโหหรอกนะ
ลูกคนเล็กของผม ยังไม่เข้ามหาวิทยาลัยเลย
หัวหน้าบู ไม่ได้นะคะ
ฉันทำงานในทีมนั้นไม่ได้จริงๆ
ก็ได้ๆ เข้าใจแล้ว
ผมไม่รู้หรอกว่ามันเรื่องอะไร ลุกขึ้นเถอะ แต่ถ้ามันสำคัญนัก...
คุณจะเอาฉันออกจากทีมใช่ไหมคะ
ยื่นใบลาออกมาสิ
อะไรนะคะ
ลา...
ลาออกเหรอ
เขาอยู่หรือเปล่านะ
หรือว่าไม่อยู่
- มองอะไรอยู่เหรอ - อุ๊ยตาย
คุณทำผมตกใจจนเกือบแท้งลูกเลยนะ
มองอะไรอยู่เหรอ มีอะไรน่าสนใจหรือเปล่า
คะ
ฉันไม่ได้มองอะไรสักหน่อย
แล้วฟันหน้าของคุณเป็นยังไงบ้าง
- อะไรนะคะ - ยังไงก็ยินดีต้อนรับเข้าสู่ทีมนะ
ผมมีส่วนทำให้คุณได้มาอยู่ที่นี่ คุณติดเลี้ยงข้าวหรูๆ ผมมื้อหนึ่งนะ
พูดเรื่องอะไรของเขานะ
(เฉพาะพนักงาน)
เดี๋ยวนะ
เมื่อกี้เขาบอกว่า...
ขอโทษนะคะ
เมื่อกี้คุณบอกว่ายินดีต้อนรับ
แล้วก็บอกว่าคุณมีส่วนรู้เห็นใช่ไหม
- คิมชินฮยอก - คะ
ผมมีชื่อและชื่อของผมคือคิมชินฮยอก
ใครจะไปรู้
ถ้าแจ็กสันเรียกหาผม ผมอาจจะเป็นดอกไม้ให้เขาก็ได้
แล้วแจ็กสันมาเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย
ขอโทษนะคะ
ถ้าฉันได้มาอยู่ทีมนี้เพราะคุณ...
หรือจะเรียกผมว่าคุณคิมก็ได้
ถ้าเป็นเพราะคุณคิม...
คำว่า "เป็นเพราะ"
ดูจะไม่ค่อยเหมาะสมนะ
แผนกไหนสำคัญที่สุดในบริษัทนิตยสาร
ทีมสนับสนุนการบริหารค่ะ
ทีมบรรณาธิการ ถูกต้องแล้ว
แผนกที่สำคัญที่สุดในจินซองแม็กกาซีน
ทีมบรรณาธิการเดอะโมสต์ ต้องการผู้ช่วย
แต่แทนที่จะจ้างใครสักคน
ผมเสนอว่าให้ย้ายคน
จากแผนกสนับสนุนการบริหารมาดีกว่า
เนื่องจากคุณเคยช่วยงานเรามาแล้ว
ทุกคนก็เห็นด้วย
ผมรู้นะว่าคุณซาบซึ้ง
ไม่ใช่นะคะ
แทนที่จะเอาแต่พูดว่า "เป็นเพราะ" ผม
พูดว่า "ขอบคุณ" น่าจะเหมาะสมกว่า
รับสักแก้วไหม
ไม่คิดเงินนะ
ช่างมันก่อนนะคะ
คุณคิม ได้โปรดบอกให้เขา ส่งฉันกลับแผนกเดิมที
คุณฮเยจิน อยู่นี่เอง
ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
ตอนนี้เลยเหรอคะ
หรือจะรอถึงปีหน้าดีล่ะ
ได้ค่ะ
วันนี้เธอดูเหมือน ไมเคิล แจ็กสันอีกแล้ว
ว้าว ไมเคิล แจ็กสัน
คุณฝึกวิธีพิสูจน์อักษรจากไหนเหรอ
ดูแล้วรู้เลยว่าคุณเชี่ยวชาญ
คะ
คือพ่อของฉันเคยเปิดร้านถ่ายเอกสาร
ฉันก็เลยได้ช่วยงานบางครั้งค่ะ
- แต่ คือว่า... - ดีเลยล่ะ
เราจะปล่อยนิตยสารฉบับพิเศษ ครบรอบ 20 ปีในอีกสามเดือน
ที่นี่ก็จะเหมือนสนามรบเลยล่ะ
ฉันกะว่าจะจ้างผู้ช่วย แต่คุณแปลก็ได้ พิสูจน์อักษรก็ได้
และฉันมั่นใจว่าคุณใช้คอมพิวเตอร์ได้
เหมาะกับทีมเรามากเลยล่ะ
ฉันอยากให้คุณมาช่วยงาน ในช่วงสามเดือนนี้
ไม่นะคะ
จ้างผู้ช่วยอย่างที่วางแผนไว้ จะไม่ดีกว่าเหรอคะ
ฉันจะขอบคุณมากเลยค่ะ ถ้าคุณช่วย ส่งฉันกลับไปอยู่แผนกสนับสนุนฯ
อย่างน้อยเด็กฝึกงาน ก็จะไม่ชิ่งหนีไปเฉยๆ
พวกผู้ช่วยชอบลาออกกันบ่อยๆ ฉันก็เลยเซ็งๆ
ฉันไม่ได้จะเอางานยากๆ ให้หรอกนะ
แค่ช่วยงานแปลธรรมดาๆ กับงานทั่วไป
ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคย จับนิตยสารแฟชั่นมาก่อนเลยนะคะ
แล้วฉันก็ไม่รู้เรื่องอะไร เกี่ยวกับแฟชั่นเลย
พูดง่ายๆ ฉันเป็นแค่คนโง่คนหนึ่ง
กลุ่มเป้าหมายคือผู้หญิง อายุช่วง 20 และ 30
เราเน้นเรื่องแฟชั่นและไลฟ์สไตล์
นิตยสารของเราได้รับการแปล กว่า 30 ภาษาและถูกลิขสิทธิ์ทั้งหมด
อะไรนะคะ
เนื้อหา 30 ถึง 40 เปอร์เซ็นต์
แปลมาจากบทความ จากสำนักงานใหญ่ในนิวยอร์ก
จากนั้นเราจะเพิ่มเนื้อหาอื่นๆ ตามความสนใจของผู้คนในแต่ละประเทศ
แบ่งออกเป็นแฟชั่น ความงาม และก็เรื่องทั่วไป
ในส่วนแฟชั่น มีเทรนด์ แฟชั่นโชว์ และข่าวที่เกี่ยวข้อง
ชื่อก็บอกอยู่แล้ว ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับแฟชั่น
ในส่วนความงามก็จะเป็นเครื่องสำอาง อาหารการกิน สุขภาพ และอื่นๆ
ในส่วนเรื่องทั่วไปจะเป็นอะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่แฟชั่นและความงาม
ภาพยนตร์ ศิลปะ และเรื่องเกี่ยวกับสังคม
บทสัมภาษณ์คนดัง และไลฟ์สไตล์
พอเข้าใจแล้วใช่ไหม
ตอนนี้คุณก็รู้ไปครึ่งหนึ่งแล้ว
- หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรอีกนะ - ไม่ค่ะ ยังมีปัญหาใหญ่อยู่...
ทำอะไรน่ะ คุณฮเยจิน
คะ
ฉันคิดว่าคุณทำของตก แต่ฉันเข้าใจผิดเองค่ะ
คุณชา
คะ
ผมได้ยินว่าวันนี้มีถ่ายแบบ
ผมอยากเจอช่างภาพน่ะครับ
ฉันเรียกให้ช่างภาพมาพบคุณได้ค่ะ
ไม่ต้องหรอกครับ
เดี๋ยวผมไปพบพวกเขาเอง
เข้าใจแล้วค่ะ
เธอวิ่งอีกแล้ว
หรือว่าจะท้องเสีย
รองบรรณาธิการคนใหม่น่ะ
อย่างกับหนุ่มในฝันเลย
เธอเห็นไหมว่าเขาสูงขนาดไหน
ฉันนึกว่าเขาเป็นนายแบบซะอีก
ตอนยืนนิ่งๆ ก็มีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่
พอยิ้มก็กลายเป็นหนุ่มน้อยน่ารัก
อายุแค่นี้ทำไมถึงได้เป็น รองบรรณาธิการใหญ่นะ
ก็นั่นน่ะสิ
เขาได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จากพาร์สันส์
แถมเขาว่ากันว่า ตอนอยู่นิวยอร์กเขาก็เป็นคนดังด้วย
ถ้างั้นเขาก็น่าจะอยู่นิวยอร์กต่อ ทำไมถึงกลับมาที่เกาหลีนะ
จีซองจุน
แค่ได้ยินชื่อก็ใจเต้นแล้ว
เงินเดือนเรานิดเดียว แถมต้องนั่งทำงานทั้งวัน
มีแต่ทำให้ผิวฉันหมองและแห้ง
แต่ในที่สุดอะไรๆ ก็ดูสดใสขึ้น
ถ้าเอาเรื่องนี้มาหัวเราะได้บ้าง ก็คงดีนะ
(โรงแรมอารา)
แผนจับกางเกงล้มเหลว
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในส้วม หลบหน้าจีซองจุนอยู่
ฉันจะบ้าตายกับหล่อนจริงๆ
ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
ฉันบอกแล้วไงว่าเขาจำเธอไม่ได้
จะนั่งอยู่ในส้วมเหมือนคนโง่ไปถึงไหน
คิดจะหลบหน้าเขาไปถึงเมื่อไหร่
เธอพูดถูก ฉันไม่ควร หลบหน้าเขาอีกต่อไป
เขาจำฉันไม่ได้หรอก
อย่าวิ่งหนีอีกนะ
(เดอะโมสต์)
เขามาทำอะไรตรงนี้เนี่ย
แล้วผู้ชายคนเมื่อกี้เป็นใครกัน
ชักจะเห็นเขาโผล่มาทุกที่แล้วนะ
ฉันจะเป็นบ้าตาย
เร็วๆ สิ ฉันต้องออกไป
ฉันต้องออกไป
ทำไมหยุดล่ะ
ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
ขอโทษนะคะ
มีคนติดอยู่ในนี้ค่ะ
เปิดให้พวกเราที
ใครก็ได้ช่วยที
ช่วยด้วย
คิมฮเยจินเหรอ
ผมรู้ว่าคุณกลัวตาย
แต่อยู่เฉยๆ ไม่ปลอดภัยกว่าเหรอ
คุณคิมฮเยจิน
(คิมฮเยจิน)
ลิฟต์ค้างน่ะครับ
มีใครอยู่หรือเปล่าครับ
คุณติดในลิฟต์เหรอครับ
ตอนนี้อยู่ชั้นไหนครับ
ชั้น 18 ค่ะๆ
ช่วยเปิดประตูลิฟต์ด่วนเลย ชั้น 18 ค่ะๆ
รอสักครู่นะครับ
ผมจะไปเปิดให้ครับ
คุณครับ
หน้าผากครับ
ทิชชู
เดี๋ยวนะ นี่เธอลืมหายใจใช่ไหม
เธอไม่หายใจจริงๆ ด้วย
หายใจสิ คิมฮเยจิน
ฉันลืมว่าต้องหายใจยังไง
ถ้าเธอไม่หายใจเธอจะตายนะ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
เร็วๆ เข้า หายใจสิ
คุณเป็นอะไรไปครับ
นี่คุณ...
ไฟก็ดับอีก
คุณเป็นโรคกลัวที่แคบหรือเปล่าครับ
หวังว่าจะช่วยได้บ้างนะครับ
เคยมีคนทำให้ผมเหมือนกัน
ฟังเพลงนี้แล้วผมใจเย็นขึ้นเยอะ
พวกคุณปลอดภัยใช่ไหมครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอให้โชคดีนะครับ
คุณฮยอนอู คุณได้แจ้งขอบริการ ซ่อมกระเป๋าของห้อง 701 ใช่ไหมคะ
ใช่ครับ คุณมิน
กระเป๋าจะมาถึงตอนบ่ายครับ
โอเค ช่วยดูแลทีนะ
อย่าบอกนะว่าเธอยังแอบในส้วมอยู่
(ผู้หญิงคนนั้น)
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอคงไม่รับสาย
แต่ก็ไม่คิดว่ามาเห็นกับตา จะทำให้รู้สึกแย่ขนาดนี้
ต่อจากนี้ก็รับสายด้วยนะ
ถ้าไม่จำเป็นฉันไม่โทรหาหรอก
มีอะไรก็ว่ามาได้เลยค่ะ
คุณติดต่อฉันทำไม
พูดจาตรงๆ เหมือนเดิมเลยนะ
นิสัยที่ไม่เปลี่ยนนี่แหละ คือข้อดีของฉัน
เธอรู้ใช่ไหม ว่าอาทิตย์หน้าเป็นวันเกิดพ่อเธอ
ไม่คิดจะแวะไปหน่อยเหรอ
ถึงยังไงเธอก็เป็นลูกสาวเขา
มีอะไรน่าขำงั้นเหรอ
ฉันไม่ได้เล่าเรื่องตลกอยู่นะ
ตายจริง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ
คุณเพิ่งออกมาจากสปาเหรอคะ
ใช่ค่ะ คุณคิมก็เหมือนกันเหรอคะ
ใช่ค่ะ
ฉันขอตัวนะคะ
นั่นลูกสาวของคุณไม่ใช่เหรอคะ
ไม่มีอะไรตกหล่นใช่ไหม
ไม่มีครับ
ตรวจดูอีกรอบด้วยนะ
ได้ครับ
คุณฮเยจิน
คุณหายไปไหนมา
เราจะไปสตูดิโอกัน
หยิบกล่องนั้นแล้วตามฉันมา
ตอนนี้เหรอคะ
จำไว้นะ ว่าฉันเกลียดการพูดซ้ำ
ค่ะ
- กล่อง - อ๋อ
สติไม่เคยอยู่กับเนื้อกับตัวเลย
คุณจี คุณน่าจะลองเดินดูรอบๆ สตูดิโอของเรานะ
ผมจะไปดูการถ่ายแบบตอนบ่ายนี้ครับ
เซ็กซี่สุดๆ
สไตล์ของคุณดูเรียบง่าย แต่หรูหรา
บราโว
คุณเป็นภาพลักษณ์ ที่สมบูรณ์แบบของเดอะโมสต์
แต่คุณจี ผิวของคุณแห้งไปหน่อยนะ
คุณอยากลองใช้นี่ไหม ลองสิ
ผิวผมไม่ได้แห้งครับ
ไม่ลองใช้ครีมฉันดูหน่อยเหรอ
คุณมีธุระจะคุยกับผมไม่ใช่เหรอครับ
จริงด้วย
คุณอาจจะรู้อยู่แล้ว
รองบรรณาธิการใหญ่ของเดอะโมสต์ ต้องรับผิดชอบงานของหัวหน้าด้วย
ฉันได้งานนี้ก็เพราะเป็นเด็กเส้นน่ะ
ผมทราบดีครับ
ถ้างั้น...
ฉันอยากให้เรา ได้หัวเราะเริงร่าไปด้วยกัน
เอาเป็นว่า ฉันจะปล่อยให้ ทีมบรรณาธิการเป็นหน้าที่ของคุณ
ได้ครับ
แต่ผมจะขอให้คุณทำอะไรบางอย่าง สำหรับสามเดือนนี้
เงื่อนไข...
อะไรเหรอ
คุณต้องสัญญากับผมก่อน...
ว่าห้ามให้สมาชิกคนอื่นในทีม รู้เรื่องที่เรากำลังจะคุยกัน
โอเค เดี๋ยวเปลี่ยนเป็นชุดนี้นะครับ
คุณคิดยังไงกับรูปนี้คะ
จัดการต่อเลยครับ
ขอน้ำให้นางแบบหน่อย
มีน้ำดื่มบ้างไหมครับ
ขอน้ำให้นางแบบที
ได้ค่ะ
น้ำ ได้แล้วค่ะ
น้ำค่ะ
ร้อนใช่ไหมคะ
ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
บ้าไปแล้วเหรอ ถึงใส่รองเท้าเข้าไปฉาก
- ไม่นะ - โอ้ พระเจ้า
ทำไงดี
ฉันขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันระวัง
รีบออกมาสิ
(คิมฮเยจิน)
คนในลิฟต์เหรอ
ฉันผิดเองค่ะ ฉันน่าจะบอกเธอก่อน
เธอเพิ่งมาใหม่ และยังไม่รู้เรื่องพวกนี้
ผมไม่เห็นจำได้ว่าเคยแนะนำตัวกับเธอ
เธออยู่ในทีมเราหรือเปล่า
เธอไม่ใช่สมาชิกดั้งเดิมค่ะ
แต่เป็นผู้ช่วยชั่วคราว...
ดีแล้ว
ฟังดูแล้วเธอก็ไม่ได้สำคัญอะไร
ทำผิดพลาดแบบนี้ไม่ได้นะ
แต่ถือว่าวันแรก ก็ช่างมันแล้วกันนะ
ขอโทษค่ะ
คุณฮเยจิน ไม่ต้องกังวลนะครับ
สู้ๆ
- สวัสดีทุกคน - สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะหัวหน้า - สวัสดี หนุ่มๆ สาวๆ
- ขอบคุณมาก - สเปรย์น้ำแร่ค่ะ
กาแฟครับหัวหน้า
- ขอบคุณมากจุนอูผู้น่ารัก - ขอบคุณครับ
คอนเซปต์นี้ดีนะ
มีความเป็นโมสต์
แต่ฉันคิดว่า เราควรกำจัดสิ่งนั้นออกไป
นั่นเหรอคะ
ไม่ ถัดไปอีก
นั่นใช่ไหมคะ
ไม่ ถัดไปอีก
ผู้หญิงที่ถูพื้นอยู่เหรอคะ
ใช่ นั่นแหละ
คุณฮเยจินๆ
ฉันเหรอคะ
ใช่ มานี่หน่อย
เธอเป็นใครกัน
- เอ่อ... - ฉันยังไม่ได้แนะนำเธอเลยค่ะ
เธอย้ายมาจาก แผนกสนับสนุนการบริหารเพื่อช่วยเรา
จนกว่าเราจะปล่อยนิตยสารฉบับพิเศษค่ะ
ทักทายสิ คุณฮเยจิน
บรรณาธิการใหญ่ของเรา
สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อคิมฮเยจิน จากแผนกสนับสนุนการบริหารค่ะ
โอ้แม่เจ้า
ทรงผมนั่น
มันทำฉันคลื่นไส้
อะไรนะคะ
ไม่โมสต์เอาซะเลย ฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้
ผมนั่น
ฉันผมหยิกตั้งแต่เกิดแล้วค่ะ
โอ้...
นั่นเสื้อเธอเป็นขุยเหรอ
เสื้อมันคงเก่าค่ะ
โอ้แม่เจ้า
หัวฟูๆ กับเสื้อรุ่ยๆ
ให้ตายสิ
นี่ฉันอยู่ใกล้ ผู้ก่อการร้ายทางแฟชั่น...
ในระยะไม่เกินสองเมตรเหรอเนี่ย
ท้องไส้ฉันปั่นป่วนไปหมดแล้ว
ฟังนะ ฉันชอบอะไรที่มันระยิบระยับ
เสื้อผ้า รองเท้า อัญมณี และคนด้วย
ไม่ว่าจะสามเดือนหรือสามชั่วโมง
ถ้าเธอดูเป็นโมสต์มากกว่านี้
ฉันจะมีความสุขมากกว่านี้เยอะเลย
เธอจะทำให้ฉันหน่อยได้ไหม
ค่ะ
แต่ฉันไม่เข้าใจที่คุณบอกว่าโมสต์...
ฉันจะรอดูนะ
คุณฮเยจิน หลบหน่อยนะ
ค่ะ
ทำไมเราไม่โปรยดอกไม้ ให้เหล่านางแบบหน่อยล่ะ
แบบนั้นถึงจะโมสต์
ลองทำคลื่นผ้าเป็นพื้นหลังหน่อยไหม
แบบนั้นจะโมสต์กว่า
เริ่มใหม่เลยแล้วกัน
ความเรียบง่ายนี่แหละโมสต์ที่สุด
เอาล่ะ พอแค่นี้ เยี่ยมมากทุกคน
- เยี่ยมมาก - เยี่ยมมาก
เยี่ยมมากทุกคน
แปลงไฟล์พวกนี้ ให้เร็วที่สุดเลยนะครับ
- ครับผม - วันนี้เยี่ยมมากครับ
ฮเยจิน
ฮาริ
ฉันเป็นห่วงเธอมากเลย
ทุกอย่างโอเคไหม
เป็นอะไร เกิดเรื่องขึ้นงั้นเหรอ
ทำไมทำหน้าดูแย่แบบนั้น
ไปกันเถอะ
ดูจากโชคของเธอแล้ว เธอน่าจะซื้อหวยนะ
อยู่ๆ เขาโผล่มาที่บริษัทเธอ แบบนั้นได้ยังไง
ฉันต้องเจอเรื่องแบบนี้ ไปอีกสามเดือนเลยเหรอ
ฮาริ ถ้าฉันตาย ฝังฉันในที่แดดจ้าๆ นะ
ฉันว่าฉันคงอยู่ไม่ไหวแน่
อย่ามาตลกน่า
เขาไม่รู้อะไรเลย เลิกกังวลได้แล้ว
นี่ เธอทำอะไรน่ะ
ฉันหายใจไม่ออกเวลาอยู่ใกล้เขา
ทีนี้แค่คิดถึงก็หายใจไม่ออกแล้ว
เปิดหน้าต่างเดี๋ยวนี้
เร็วสิ
เขาทำอะไรตอนอยู่อเมริกา ถึงได้กลับมาเป็นรองบรรณาธิการได้
ขอบคุณที่เดินมาส่งฉันนะ
เดี๋ยวนะ ผมเธอ
ผมเหรอ
ผมฉัน
สิ่งเดียวที่ฉันได้มาจากพ่อ คือผมหยิกๆ นี่แหละ
ฉันมายืดผมที่นี่เดือนละครั้ง
แต่ครีมยืดผมที่ฉันใช้ประจำดันหมด
ฉันเลยหนีบผมเอง แต่พอโดนฝนก็กลับมาฟูเหมือนเดิม
นี่ ทำไมไม่มาล่ะ
ก็...
ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ฉันบอกแล้วไงว่าดูดีแล้ว
แต่ฉันไม่ชอบนี่
น่ารักออก
เพราะอย่างนี้แหละฉันถึงไม่ชอบฝน
ห้ามบอกคนอื่นเรื่องผมของฉันนะ
เข้าใจไหม
อือ
ฝนยังตกอยู่เลย
นี่ เธอลงไปทำอะไรบนพื้นน่ะ
ฮาริ ฉันว่า...
จะทำตามคำแนะนำของหัวหน้า แล้วยื่นใบลาออก
ยังดึงสติกลับมาไม่ได้อีกเหรอ
เธอจำไม่ได้เหรอว่ามันยากเย็น ขนาดไหนถึงจะได้งานนี้มา
ฉันโกหกเยอะเกินไปแล้ว
ถ้าเขาจับได้ขึ้นมา...
ฉันไม่เอาแล้ว ฉันจะหางานใหม่
เธอทำให้ฉันอยากซดเหล้าจริงๆ
รออยู่ตรงนี้นะ
ทำไม
จีซองจุนส่งอีเมลมา
จริงเหรอ
เขาบอกว่าไง
ฮเยจิน เธอสบายดีหรือเปล่า
ไม่เห็นติดต่อมาบ้างเลย
ฉันอยากรู้ว่าเธอปรับตัวได้ดีไหม
วันนี้ที่นี่ฝนตกด้วย
ที่ลอนดอนเป็นยังไงบ้าง
เธอเกลียดฝน ฉันหวังว่าเธอ...
คงไม่อกแตกตายที่นั่นก่อนนะ
ฉันแค่อยากรู้ข่าวคราวจากเธอบ้าง
มาบอกฉันบ้างนะ
- ฉันจะรอฟัง - "ฉันจะรอฟัง"
- คิดถึงนะ ฮเยจิน - "คิดถึงนะ ฮเยจิน"
ฉันควรทำยังไงดี
ฉันควรจะตอบไปว่ายังไง
หรือไม่ต้องสนใจ
ฉันจัดการเอง
ทำไม เธอคิดจะทำอะไร
ขอเวลาเดี๋ยว
(ลอนดอน)
เจอแล้ว
ซองจุน นี่ฮเยจินนะ
ฉันควรจะติดต่อไปเร็วกว่านี้ โทษทีนะ
ฉันยังวุ่นๆ กับการปรับตัวอยู่
แต่ฉันคิดว่าฉันเกิดมา เพื่อลอนดอนเลยล่ะ
ฉันชอบที่นี่มากเลย
นายคิดว่าไง
ฉันดูมีความสุขมากเลยใช่ไหม
ใช่
เธอดูมีความสุขมาก
เธอส่งไปแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ไม่คิดเลยว่าทริปยุโรปของฉัน จะมีประโยชน์ขนาดนี้
นี่
ตอนนี้คิมฮเยจินที่อยู่ในใจเขา ก็คือคิมฮเยจินที่อยู่ลอนดอน
เขาไม่สนใจคิมฮเยจินอื่นแล้วล่ะ
ไม่ต้องมีข้อกังวลอะไรอีกแล้วนะ
หยุดกังวลเรื่องจีซองจุนได้แล้ว เข้าใจไหม
แต่ว่า...
แล้วอย่าพูดเรื่องลาออกอีกนะ
(เดอะโมสต์)
นั่นสิ ไม่เห็นต้องกลัวเลย
เธอไม่โดนจับได้หรอก
เธอเป็นพนักงานฝึกงาน จากแผนกสนับสนุนการบริหารเหรอ
ตอนฉันรู้ว่าซานต้าไม่มีจริง ยังตกใจน้อยกว่านี้อีก
เธอคิดว่าจะปิดบังฉันไปอีกนานแค่ไหน
คิมฮเยจิน
เธอคิดว่าจะปิดบังไปได้ตลอดเหรอ
นายรู้ได้ยังไง
ฮเยจิน
ถ้าเธอจะโผล่มาด้วยสภาพนี้
เธอควรจะอยู่ห่างๆ ไว้ดีกว่า
แล้วก็หลบๆ ซ่อนๆ ต่อไป
ไม่มีมารยาทเอาซะเลย
ตื่นหรือยังนะ
เมียจ๋า ตื่นหรือยังจ๊ะ
พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว
(ใบลาออก)
นี่เอาจริงเหรอ
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
เอาคืนมา
นี่ยัยบื้อ
เธอโดนปฏิเสธมาเป็นร้อยที่ กว่าจะได้งานนี้
มันเป็นฝันของเธอไม่ใช่เหรอ
เธอพูดเองไม่ใช่เหรอว่าอยากทำงาน จนเลือดกำเดาไหล
ฉันคิดว่าเธอจะทุ่มสุดตัวเพื่องานนี้
แล้วทำไมเธอถึงยอมลาออก เพราะจีซองจุนคนเดียวล่ะ
เขาไม่ใช่แค่จีซองจุนคนเดียว สำหรับฉันนะ ฮาริ
ซองจุนเป็น...
เพื่อนที่ดีของฉัน เหมือนเธอนั่นแหละ
ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง
แต่ระหว่างเรามันมีบางอย่างพิเศษ
ฉันไม่อยากทำลายมัน
ฉันไม่อยากต้องกังวลเรื่องนี้ทุกวัน
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอเอาจริง
อดีตก็เป็นแค่เศษเสี้ยวของความทรงจำ
มันไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
เธอแค่ต้องเก็บมันไว้ เป็นความทรงจำที่ดี
ยัยโง่
อีกสามเดือนก็ได้กลับไปอยู่ แผนกเดิมแล้ว
แค่เพราะเขา...
มันเป็นเพราะฉันเอง ไม่ใช่เขาหรอก
เธอคงไม่เข้าใจ
ใช่ เธอไม่เข้าใจหรอก
ฉันรู้ว่ามันดูโง่
ฉันยอมรับ แต่เวลาฉันอยู่ใกล้เขา...
ฉันรู้สึกไม่สบายใจจริงๆ
คนในลิฟต์เหรอ
ฉันกังวลว่าเขาจะรู้ความจริง
ฉันละอายและสมเพชตัวเอง ที่มัวแต่ปิดบังตัวตน
ฉันเอาแต่หลบเขา
เหมือนถุงเท้าที่ขาดเป็นรู
ฉันไม่อยากเป็นถุงเท้านั้นอีกแล้ว
สวัสดีค่ะ คุณซึลบี
หัวหน้าบูไปไหนเหรอคะ
เขาบอกว่าจะกลับมาตอนบ่ายสองโมงค่ะ
งั้นเหรอคะ
ขอโทษนะคะ หัวหน้าบู
ฉันจะบอกทีมบรรณาธิการ ตอนเลิกงานวันนี้
ขอโทษนะคะที่ทำให้คุณภูมิใจ ที่รับฉันเข้าทำงานไม่ได้
ฉันตื้นตันจริงๆ
ฉันมีพรสวรรค์เรื่องทำให้คนตกใจนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะอีตานี่...
ถ้าอีตานี่ไม่แนะนำ ให้ฉันมาช่วยงานทีมบรรณาธิการ...
- ไส้หรอกไหม - ฉันไม่อยากกินค่ะ
แกะให้หน่อยสิ
- อะไรนะ - เธอคิดว่าฉันจะให้เธอกินเหรอ
ฝันไปเถอะ เธอคงไม่รู้ว่า ว่าฉันรักไส้กรอกขนาดไหน
เดี๋ยวนะ
ทำไมคุณพูดเป็นกันเองกับฉันล่ะคะ
"พูดเป็นกันเอง หลังจากเจอกันสามครั้ง
เป็นก้าวแรกของการผูกมิตรที่ดี"
นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้ยิน คำคมนี้หรอกใช่ไหม
โชเพินเฮาเออร์ได้กล่าวไว้
ไม่รู้ได้ยังไง
แม้แต่เด็กอนุบาลยังรู้เลย
ฉันรู้ค่ะ ฉันจำได้แล้ว
เดี๋ยวก่อน ฉันว่าฉันสับสนแล้ว
ไม่ใช่โชเพินเฮาเออร์หรอก เป็นคนอื่นมากกว่า
- ใครเหรอคะ - ฉันเอง
ฉันเพิ่งพูดไปเมื่อกี้เลย
- อะไรนะคะ - โทษทีนะ
โทษทีนะ
เอาไปสิ
เวลาเธอหมดแรง นี่ได้ผลดีกว่าไส้หรอกอีก
หมดอายุมาแค่วันเดียวเอง ยังกินได้อยู่
สู้ๆ นะ
คนบ้าอะไรเนี่ย
หยุดนะ
นั่นมันอาหารนะ
เอามาให้ฉันดีกว่า
แต่หมดอายุแล้วนะคะ
หมดอายุแล้วเหรอ
แบบนั้นยิ่งอร่อยเลย
แต่อันนี้ยังได้อีกสองวันนะ
อะไรนะ
อะไรวะเนี่ย
สวัสดีฮันซอล
ใส่เสื้อเหมือนกันเลยนะ
จริงด้วย
เธอซื้อมาจากตลาดทงแดมุนใช่ไหม ราคา 10,000 วอน
ไม่อยากจะเชื่อเลย
หมื่นวอนเหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
บอกฉันทีว่าเหมือนกันตรงไหน
นี่ผ้าแคชเมียร์ร้อยเปอร์เซ็นต์นะคะ
เสื้อของเธอมันอะคริลิคชัดๆ
งั้นก็คงสีเหมือนกันเฉยๆ มั้ง
สีเหมือนกันเหรอ
จะสีเหมือนกันได้ยังไงคะ
ของฉันเป็นสีแดงหรู ส่วนของเธอสีแปลกๆ
รุ่นพี่ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าตัวเองพูดเรื่องอะไรอยู่
ฉันชอบนะคะ ดูสดใสดี
ฉันก็ว่างั้น
งั้นก็ช่างมันเถอะ
อย่าเอาฉันกับเธอมาเทียบกันอีกนะคะ
ถ้าว่างมากก็เอาเวลาไปสระผมเถอะค่ะ
ฉันควรไปซื้อชุดใหม่สินะ
อรุณสวัสดิ์ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
อย่างที่ผมบอกไปเมื่อวาน เราจะมีประชุมในอีกสิบนาที
เป็นการประชุมเป็นทางการครั้งแรก ผมเลยอยากให้ทุกคนเข้าร่วมนะ
- แน่นอนครับ - แน่นอนค่ะ
- มีเสน่ห์มากเลย - เขาดูใจดีมาก
คุณฮเยจิน ตั้งแต่นี้ไป ฉันอยากให้คุณจดบันทึกการประชุมนะ
อะไรนะคะ
คุณอยากให้ฉัน เข้าร่วมประชุมด้วยเหรอคะ
ไม่ได้ยินที่เขาพูดเหรอ
เขาอยากให้ทุกคนเข้าประชุม
หัวหน้าชา พูดตามตรงนะคะ...
ช่างมันเถอะค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ก็ได้ ฉันค่อยบอก เรื่องลาออกทีหลังก็แล้วกัน
ผ่านวันนี้ไปให้ได้ก่อนแล้วกัน
นี่เป็นการประชุมทีมครั้งแรก
ผมอยากรู้ว่าเราเตรียมอะไร สำหรับหัวข้อครบรอบ 20 ปีบ้าง
อธิบายส่วนของตัวเอง ภายในเวลาสามนาทีนะครับ
กฎของผมคือ การประชุมจะต้องไม่เกิน 30 นาที
แบบอเมริกันเลยนะครับ
เข้าท่ามากครับ
งั้นเราเริ่มกันเลยดีไหมครับ
เริ่มที่ทีมความงามแล้วกัน
ผมเพิ่งเรียกทีมความงามไปไม่ใช่เหรอ
ค่ะ
ถ้าเราลงเรื่องบ้านของคนดัง 20 คน เป็นยังไงคะ
ปกติแล้วเราจะลงเรื่องความงาม แฟชั่น และไลฟ์สไตล์ของพวกเขา
แค่สัมภาษณ์ดาราก็ยากอยู่แล้ว แต่คุณอยากลงเรื่องบ้านเลยเหรอ
บ้านของคนดัง 20 คนเลยเหรอ
มันดูจะทำได้ยากนะ
ไม่เอา
ผมอยากได้ยินความคิดที่ดีกว่านี้นะ
ทีมแฟชั่นล่ะ
เราจะลงเรื่องสีสำหรับฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาวที่กำลังจะมาถึงค่ะ
ไม่เอา
ฉันอยากลงเรื่องการขโมยผลงาน ในงานประพันธ์เกาหลีค่ะ
ไม่เอา
- ลอนดอน มิลาน ปารีส... - ไม่เอา
การตั้งแคมป์กำลังเป็นที่สนใจ
- ไม่เอา - ไม่เอาครับ
เรื่องเทรนด์อายแชโดว์แบบใหม่ล่ะคะ
ไม่เอา
- ลงเกี่ยวกับคนในวงการแฟชั่น... - ไม่เอา
- แล้วถ้าเป็น... - ไม่เอา
กลิ่นของลิปบาล์ม ที่ผู้ชายชอบเป็นไงคะ
ทำไมไม่เก็บไว้บอกตัวเองล่ะ
ไม่เอา
จู่ๆ ผมก็นึกถึงคำนั้นขึ้นมาเลย
เละ ตุ้ม เป๊ะ ไป หมด
ต่อไป
คุณข้างหลังสุด
คุณหลับเหรอ
เปล่าค่ะ
ทำไมไม่ลองเสนอไอเดียมาล่ะ
เรามีเวลาไม่มากนะ
ฉันไม่มีไอเดียอะไรเลยค่ะ
คุณได้ยินนั่นไหม
เธอเป็นเด็กฝึกงานจากแผนกอื่นค่ะ
เธอเลยจะจดบันทึกการประชุมอย่างเดียว
ฟังนะ
ค่ะ
คุณพูดไม่เป็นเหรอ
คุณอยู่ในโรงเรียนอนุบาลหรือไง
หรือคุณไอคิวต่ำ
อะไรนะคะ
ผมสงสัยว่าทำไมต้องมีคน คอยพูดแทนคุณตลอด
เปล่าค่ะ ฉัน...
ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ
ไม่ใช่อย่างนั้นก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้าไม่มีอะไรจะเสนอก็ออกไปซะ
อยู่ไปก็เปลืองอากาศ
ไม่เอาน่า
ออกซิเจนพอสำหรับทุกคนอยู่แล้ว
เรามีเครื่องกรองอากาศตรงนั้นด้วย
ใช่ไหม
ทำไมยังอยู่อีกล่ะ
นี่เขาเพิ่งไล่ฉันออกมาเหรอ
หัวข้อพวกนี้พิมพ์ลงในอินเทอร์เน็ต เดี๋ยวเดียวก็เจอแล้ว
ทั้งยาวและน่าเบื่อ
บทความก็ซ้ำจากเมื่อสองปีที่แล้ว
ให้ตายสิ
บทความที่ดูเหมือนจะดีแต่กลวง
เนื้อหาของนิตยสารที่พอรับได้...
มีแค่นี้เองเหรอ
อัตราการสมัครสมาชิก ยอดขาย กลุ่มเป้าหมาย
เทรนด์ยอดนิยม ค่าโฆษณา
ไม่ว่าจะที่ไหนในโลก เดอะโมสต์เป็นนิตยสารแฟชั่นแถวหน้า
มีแต่ในเกาหลีนี่แหละ ที่เดอะโมสต์ไม่ใช่ผู้นำ
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไม
ก็พวกเขาเล่นแจกคูปอง กับของขวัญให้คนอ่าน
ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายที่สำนักงานใหญ่ ที่นิวยอร์กสนับสนุนให้
ถ้าตัวนิตยสารเองไม่น่าสนใจ จนถึงขั้นแพ้ให้กับคูปองกับของขวัญ
ก็แสดงว่ามีปัญหาแล้วล่ะ
พวกคุณคิดว่ายังไง บอกผมหน่อย
ผมยินดีรับฟังความไม่สบายใจ และข้ออ้างของพวกคุณ
คุณจีคะ
ฉันไม่รู้ว่าสถานการณ์ ที่นิวยอร์กเป็นยังไง
แต่ที่เกาหลี การดึงดูดกลุ่มเป้าหมายมันยาก...
คุณก็เลยให้ในสิ่ง ที่กลุ่มเป้าหมายต้องการ
แต่ไม่มีอะไรจะนำเสนอลูกค้าใช่ไหม
พรุ่งนี้เราจะประชุมกันใหม่
ช่วยไปทบทวนมาด้วยว่าทำไม เดอะโมสต์เกาหลีถึงตกอันดับ
แล้วเราจะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง
ผมอยากให้ทุกคนหาทางแก้ไขปัญหา
แค่เรื่องฉบับพิเศษก็ยุ่งมากอยู่แล้ว
แล้วฉันจะเอาเวลาที่ไหน ไปเตรียมงานแต่งของฉันเนี่ย
เขาใจดีจนถึงแค่เมื่อวาน
ฉันไม่ชอบวิธีที่เขาพูดเลย
แต่เขาก็พูดไม่ผิดนะ
สนุกแน่ๆ
ใช่ สนุกแน่นอน
เขาทำเหมือนฉันเป็นคนโง่เฉยเลย
คุณพูดไม่เป็นเหรอ
คุณอยู่ในโรงเรียนอนุบาลหรือไง
หรือคุณไอคิวต่ำ
เข้าใจแล้วครับ เราจะทำตามแผนที่วางไว้
ชัดเจน
ได้ 5,000 วอน
ไม่นะ
ต่อไปตาชินฮยอกผู้โชคดี
- โดน โดน - โดน โดน
ไม่มีทางหรอก
ต่อไปตาพุงโฮ และเราก็พนันไว้ที่ 50,000 วอน
เอา 50,000 วอนมาให้ได้นะพุงโฮ
ต้องเป็นฉันอยู่แล้วล่ะ
เอาเลย
เอา 30,000 วอนให้ได้
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด
ตาฮันซอล
หนึ่ง สอง สาม สี่...
น่าเสียดายจริงๆ
อีกยองมาแล้ว
ใช่ แบบนั้นแหละ
ถ้าอย่างนั้นอารึมก็ต้องได้...
เหยียบขี้ เธอเหยียบขี้
เล่นใหม่เถอะนะ ฉันขอร้อง
เอานี่ไปทานข้าวเที่ยงได้เลยครับ
นี่คุณจะเลี้ยงข้าวเราเหรอครับ
ตอนประชุมทุกคนเงียบกันหมด
แต่พอเป็นเรื่องไร้สาระแบบนี้ ก็เสียงดังทันที
ผมเลี้ยงข้าวพวกคุณ จะได้เลิกเล่นเกมปัญญาอ่อนนี่สักที
ไปทานข้าวแล้วกลับมาทำงานเถอะ
ฉันไม่สนหรอก ถ้าเลี้ยงฉันก็ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว
แต่รุ่นพี่ติดเงินผม อยู่ 30,000 วอนนะ
- ว่าไงนะ - ไม่เอาน่า
- จ่ายมาเลย 30,000 วอน - ไม่มีทาง
ไม่เอาน่า
อรุณสวัสดิ์
มาแล้วเหรอคะ
น่ารักจริงๆ
สวัสดี
ดวงอาทิตย์ผู้เจิดจ้า
เราไปทานข้าวเย็นด้วยกันไหม
ทำไมล่ะ มันต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
น้าแค่อยากเลี้ยงข้าวเย็นหลาน
อยู่ทีมเดียวกันแล้วจะทำไมล่ะ
อยู่ในบริษัท เราก็ทำเป็นไม่รู้จักกันอยู่แล้ว
ว่าไงนะ
ก็ได้
น้าบอกว่าก็ได้ไง
ถ้างั้น...
หยาบคายจริงๆ เด็กคนนี้
เขาเป็นหลานชายคนเดียวของฉัน แต่ทำเหมือนฉันไม่มีตัวตน
น่าหงุดหงิดจริงๆ
สินค้ามาใหม่อยู่ทางนี้ค่ะ
จริงเหรอ
ฉันอยากดูทั้งหมดเลย
นี่คือตัวที่คุณลองค่ะ
ไม่เป็นไรแล้ว เอาออกไปเลย
ลูกชายของท่านประธานจินซองกรุ๊ป อยู่ในทีมเรางั้นเหรอ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
- ค่ะ คุณชา - รีบเอาของมาให้ฉันตอนนี้เลย
เข้าใจแล้วค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ทีแรกผมคิดว่าคุณแค่ไม่เอาไหน แต่นี่ตาบอดด้วยเหรอ
ด่าฉันอีกแล้วเหรอ
ทำไมเขาถึงพยายามทำให้ ฉันประสาทกินตั้งแต่เช้าเลย
เขาคิดว่าฉันเป็นยัยโง่จริงๆ ใช่ไหม
ขอโทษนะคะ คุณจี
อะไรกันเนี่ย
ขอโทษนะคะ
คุณจี
คุณจีๆ
เลือด...
คุณมีอะไรจะคุยกับผมเหรอ
คะ
อ๋อ ใช่ค่ะ
ฉันมีเรื่องอยากพูดเยอะเลย
เรื่องแรก ฉันขอโทษที่ทำ ฉากเลอะเทอะเมื่อวานนี้
ฉันไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ เพราะว่าฉันต้องการหรอกนะคะ
ฉันถูกทีมของคุณ สั่งให้ย้ายมาโดยไม่เต็มใจ
ดังนั้น ฉันเลยไม่รู้ ว่าหน้าที่ของฉันคืออะไร
แล้วอยู่ดีๆ จะให้ฉันเสนอความคิด ในที่ประชุมได้ยังไงกัน
แต่คุณกลับมาตำหนิฉัน ทั้งๆ ที่คุณไม่รู้อะไรเลย
มาบอกว่าฉันอยู่ไปก็เปลืองอากาศ แถมยังด่าว่าตาบอด
บอกว่าฉันเป็นเด็กอีก ฉันว่ามันแรงเกินไปนะคะ
คุณอยากจะบอกอะไรผมกันแน่
ถ้างั้นก็ช่างมันเถอะ
คุณจี
คือฉัน...
ฉันขอโทษที่ทำฉากเลอะเทอะเมื่อวาน
แต่ว่า...
คุณคงมองว่าฉันเป็นคนโง่อีก ถ้าฉันเลือกที่จะเงียบ
นี่มันไม่ยุติธรรมเลย...
คุณก็รู้ว่าฉันมาจาก แผนกสนับสนุนการบริหาร...
คุณมาจากเมืองนอกเหรอ
คะ
ไม่ค่ะ
แล้วทำไมถึงพูดติดอ่างล่ะ
คุณมีปัญหาเกี่ยวกับการพูดหรือเปล่า
ทำไมไม่ดึงสติแล้วสรุปทุกอย่าง มาภายในสามนาทีล่ะ
ผมเกลียดคนที่ทำให้ผมเสียเวลา
ฉันรู้ว่าคุณโกรธฉันเรื่องเมื่อวาน
ก็ยังดีที่รู้ตัวนะ
อะไรนะคะ
เดี๋ยวนะ
คุณมีปัญหาอะไรกับฉันกันแน่
คุณไม่เอาไหนและไม่มืออาชีพ และยิ่งไปกว่านั้น
คุณชื่อคิมฮเยจิน
ชื่อนี้มันดีเกินไปสำหรับคุณ
ไม่ว่าคุณจะมาจากไหน ตอนนี้คุณอยู่ในทีมเรา
ถ้าทำตัวให้เหมาะสมไม่ได้ ก็ลาออกไปซะ ถ้าคุณไม่อยากทำงานนี้
ขอร้องล่ะ หรือจะให้ผมไล่คุณออกก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
คุณมีปัญหาการพูดหรือเปล่า
ทีแรกผมคิดว่าคุณแค่ไม่เอาไหน แต่นี่ตาบอดด้วยเหรอ
ออกไปซะ
อยู่ไปก็เปลืองอากาศ
เขาไม่ใช่ซองจุนคนดี ที่ฉันเคยรู้จักอีกต่อไปแล้ว
ลืมเรื่องราวเก่าๆ ไปซะ
คิดไปก็ไม่ได้เงินสักหน่อย
รักแรกกับผีสิ
ตอนนี้นายก็เป็นแค่คนแปลกหน้า
ขอร้องล่ะ หรือจะให้ผมไล่คุณออกก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
ผมจะไล่คุณออกๆ
ไล่ออกเหรอ จะไล่ฉันออกเหรอ
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ฉันไม่ให้คนอย่างนายมาไล่ฉันออกหรอก
เขาบอกว่าจะกลับมา ประมาณบ่ายสองโมงค่ะ
เดี๋ยวนะ
หลีกไปๆ
อะไรเนี่ย
นี่มันอะไรกัน
หัวหน้าบู หยุดนะ
หยุดเดี๋ยวนี้ๆ
ทานข้าวเที่ยงอร่อยไหมคะ
อร่อยแน่เลย อีกสามเดือนเจอกันนะคะ
ทำงานกับทีมบรรณาธิการ ต้องเครียดมากแน่ๆ
บรรณาธิการใหญ่คิมรารา เป็นน้องสาวของท่านประธาน
ลูกชายของท่านประธานคิมแทซอบ อยู่ในทีมของเรา
พวกเขาทำธุรกิจก่อสร้าง การเงิน กระจายสินค้า
และยังเป็นเจ้าของทีมเบสบอลด้วย
หนึ่งในสมาชิกทีมของเราเป็นลูกชายเขา
อย่าบอกนะว่าเป็นรุ่นพี่คิมพุงโฮ
น่าขยะแขยงชะมัด
ไม่ๆ เป็นไปไม่ได้หรอก
หรือว่าเป็นคิมจุนอู
จะเป็นเขาจริงๆ เหรอ
เขาใส่เสื้อผ้าแพงๆ ตลอดเลย แถมยังดูรวยด้วย
นอกจากสองคนนี้แล้วมีใครอีกนะ
นี่เธอออกไปซื้อ เสื้อผ้าใหม่จริงๆ เหรอ
อย่าบอกนะว่าเป็นคิมชินฮยอก
เธอนี่สุดๆ ไปเลย
บราโว
เขาดูไม่เหมือนคนรวยสักนิด
แล้วตกลงเป็นใครกันล่ะ
ฉันต้องจับเขาให้ได้ ก่อนที่เรื่องจะแพร่ออกไป
แล้วผู้หญิงอื่นจะมาแย่งจับเขา
สวัสดีจ้ะ
สวัสดีจุนอูผู้น่ารัก
มาแล้วครับ
เอาเด็กๆ ที่น่ารักของฉันไป
ขอบคุณมาก
ต้องอย่างนี้สิถึงจะเรียกว่าช็อปปิ้ง
จริงด้วยสิ
ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ เย็นนี้ทำตัวให้ว่างไว้นะ
เราจะไปทานข้าวเย็นต้อนรับคุณจีกัน
ปาร์ตี้แบบโมสต์
คืนนี้ผมไม่ว่างครับ
ผมยุ่งจริงๆ
งั้นเหรอ พรุ่งนี้ล่ะ...
พรุ่งนี้ก็ไม่ว่างครับ
จริงเหรอ แล้ววันถัดไปล่ะ
ช่วงนี้ผมไม่ว่างเลยครับ
เหรอ แล้วเมื่อไหร่จะว่างล่ะ
ทำไมไม่เจียดเวลามาสักหน่อยล่ะ
นี่เป็นงานเลี้ยงต้อนรับผม ให้ถือว่าเราเลี้ยงเสร็จแล้วแล้วกัน
ขอตัวก่อนนะครับ ผมมีประชุม
คุณจี
เขาคงจะยุ่งจริงๆ แหละ
เอาไว้ก่อนก็ได้
ครั้งหน้าเรามาปาร์ตี้กันนะ
ปาร์ตี้แบบโมสต์
บราโว
เห็นนั่นไหมๆ
เห็นที่เขาทำกับ บรรณาธิการใหญ่หรือเปล่า
จีซองจุนนี่หยาบคายจริงๆ
ใช่ หยาบคายมาก
ทำตัวเหมือนเกิดมาเป็นอัจฉริยะ
แล้วทุกคนก็อวยเขา
ดูดีๆ เขาก็ไม่ได้หล่อขนาดนั้นนะ
แล้วนิสัยยังแปลกๆ อีก แปลกมากด้วย
นี่เขาเป็นอกไก่หรือขนมสโคนหรือไง ถึงได้แห้งเหือดนัก
เขาคิดว่าตัวเองเป็นชเวมินซูเหรอ
นาฬิกาทรายบ้านั่นก็เหมือนกัน
โอ๊ย ฉันปวดท้อง
ฮัลโหล
ค่ะ
ให้ฉันอธิบายนะคะ
คุณจี
เอ่อ...
จดหมายนั่นมันอะไรกัน คุณคิมถึงเป็นบ้าได้ขนาดนั้น
(สีน้ำตาลอ่อน สีทองคำ)
(เดอะโมสต์)
คุณต้องสัญญากับผมก่อน...
ว่าห้ามให้สมาชิกคนอื่นในทีม รู้เรื่องที่เรากำลังจะคุยกัน
ในอีกสามเดือน เดอะโมสต์เกาหลีจะถูกปิดตัวลง
อะไรนะ ถูกปิดเหรอ หมายความว่ายังไง
สำนักงานใหญ่ที่นิวยอร์กตัดสินใจแล้ว
เดอะโมสต์เกาหลีจะถูกปิด ในสามเดือนหลังจากนี้
คนในทีมทั้งหมดจะถูกส่งไปทำแผนกอื่นๆ
นั่นมัน...
เรื่องอะไรกันเนี่ย
แต่ยังมีวิธีแก้ไขนะครับ
ถ้าเรากลับมาเป็นอันดับหนึ่งได้ ภายในเวลาสามเดือน
เราก็จะได้ไปต่อ
เพราะอย่างนั้นผมถึงมาที่นี่
ผมศึกษาทีมก่อนที่จะมาถึงที่นี่แล้ว
สมาชิกในทีมโดดเด่นและมีความสามารถ
เรายังมีโอกาสที่จะทำให้มันสำเร็จได้
ผมจะดึงศักยภาพของทีมออกมา
การที่จะทำแบบนั้นได้ คุณต้องเชื่อใจให้ผมจัดการ
ถ้านิตยสารที่อยู่มานานกว่า 20 ปี จะต้องถูกปิดตัวลง
ทีมของเราก็คง ไม่มีความน่าเชื่อถืออีกต่อไป
ผมเองก็จะไม่มีที่ให้กลับไปเหมือนกัน
ทำอย่างที่คุยกันเลยครับ ผมจะรายงานกลับไปที่นิวยอร์ก
ครับ ผมจะรีบจัดการให้
นี่เธอลาออกจริงๆ เหรอเนี่ย
คุณมิน
แขกห้อง 701 ขอบคุณที่เราซ่อมกระเป๋าให้
เลยส่งขนมมาให้ด้วยครับ
ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
เรื่องที่ฉันบอกไว้ก่อนหน้านี้...
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
คิมฮเยจิน
ทายสิว่าฉันมาทำอะไรที่นี่
เขาเกือบจับได้แล้ว หัวใจฉันจะวาย
เขาจะรู้เรื่องไม่ได้นะ
ทำไมเธอถึงตื่นเต้นขนาดนั้นล่ะ
ถ้าฉันเจออะไรที่ถูกใจ ฉันต้องเป็นเจ้าของให้ได้ค่ะ
นี่มันอะไรกัน คุณมาทำอะไรที่นี่
เธอนี่เป็นคนยังไงกันแน่
เธอโง่เหรอ ทำอะไรให้ดีสักอย่างได้ไหม
ทำไมถึงได้ทำอะไรผิดพลาดขนาดนี้
โอ้ เย่
ชน
เธอคิดว่าเรื่องจะเป็นยังไง ถ้าเธอไปเจอเขาเองตั้งแต่คืนนั้น
เรื่องจีซองจุน...
ไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันเป็นใคร
ไปขอโทษผู้หญิงคนนั้นซะ
ฉันให้เวลาหนึ่งนาที
คุณน้า
บอกทุกคนว่าอะไร เธอทำเหมือนรู้จักคุณจีอย่างนั้นแหละ
มันเป็นความลับ
นายรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร
ถ้านายรู้ นายต้องตกใจแน่ๆ
อะไรนะ พูดอีกทีซิ
เธอพูดว่าอะไรนะ
ฉันบอกว่าฉันคือคิมฮเยจิน คิมฮเยจิน
คำบรรยายโดย: ชลธิชา ไทยแท้