ที่ฉันถามไปเมื่อกี้...
- สวัสดี - สวัสดี
คิมฮเยจิน
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่
บังเอิญอะไรแบบนี้ ซองจุน
เดี๋ยว...
ไม่นึกเลยว่าจะเจอนายที่นี่
ลมอะไรหอบนายมา
ฉันก็อยากถามเธอเหมือนกัน
เธอควรเรียนอยู่ต่างประเทศไม่ใช่เหรอ
ป้ายผู้จัดการมินนี่นา
(ผู้จัดการ มินฮาริ)
ผู้จัดการมินครับ
ไปคุยกันที่อื่นเถอะ
- ผู้จัดการมิน - ไปคุยข้างนอกนะ
เดี๋ยว
คุณครับ ช่วยเลื่อนรถหน่อยนะครับ
คันอื่นออกไม่ได้เลย
ขอโทษครับ จะไปเลื่อนเดี๋ยวนี้ครับ
รอฉันตรงนี้นะ
ได้สิ
คุณไม่ได้ยินที่ผมเรียกเหรอครับ
คุณทำป้ายชื่อหล่นครับ
ฉันจะทำยังไงล่ะทีนี้
ตายแน่ฉัน
อย่างที่นายรู้ ฉันไปเรียนต่อเมืองนอก
ใช่
เธอยังส่งรูปที่ลอนดอนมาให้ฉันเลย
นายอยากเดาไหมล่ะ
ว่าฉันมาทำอะไรที่นี่
ก็...
ฉันไปลอนดอนมาจริงๆ
แต่ว่า...
หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ได้รับโทรศัพท์จากเกาหลี
ให้มีโอกาสได้มาทำงานที่โรงแรมนี้
แล้วฉันก็อยากได้งานนี้มาก
ก็เลยกลับเกาหลีเร็วกว่าที่เคยบอกไว้
ให้ตายสิ
ใครจะไปรู้ว่าฉันจะเนื้อหอมขนาดนี้
งั้นก็น่าจะบอกกันบ้างสิ ว่าเธอกลับมาแล้ว
ฉันเกือบไปโดยไม่ได้ทักเธอแล้ว
เพราะคิดว่าเธออยู่ที่ลอนดอน
ฉันคิดว่าตาฝาดซะอีก
เห็นนี่ไหม
ฉันขนลุกไปหมดเลย
ฉันกำลังจะโทรหานายวันนี้พอดี
แต่เราดันมาเจอกันที่นี่ซะก่อน
ยังไงก็เถอะ ดีแล้วล่ะ
ฉันผิดหวังนะที่เธอจากไปแบบนั้น
ไม่คิดเลยว่า
เธอจะเป็นผู้จัดการที่โรงแรมนี้
ฉันก็ไม่คิดว่านายจะเป็น รองบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นเหมือนกัน
เธอรู้ได้ยังไง ว่าฉันเป็นรองบรรณาธิการ
อะไรนะ
อ๋อ...
นายบอกฉันตอนเจอกันคราวที่แล้วไง
ฉันพูดเรื่องนี้ด้วยเหรอ
ใช่สิ
ฉันดีใจนะที่เจอเธออีก
ใช่ไหมล่ะ
เธอรู้จักตึกของจินซองแม็กกาซีน ที่อยู่เลยสี่แยกไปไหม
ฉันทำงานที่นั่น
ใกล้กับที่นี่มาก เราคงได้เจอกันบ่อยๆ
(สามี)
โทรศัพท์ใคร รับสายสักทีสิ
- ครับ คุณโทรหาคิม... - นี่
เราแย่แล้ว
เธอรู้ไหมว่าฉันเพิ่งเจอใครมา
พระเจ้า
ถ้าเธอได้ยินล่ะก็ เธอต้องช็อกแน่ๆ
คนที่คุณ...
พยายามจะทำให้ตกใจ ไม่ได้อยู่ที่นี่ ตอนนี้ครับ
- นั่นใครพูดคะ - ผมคิมชินฮยอก
- อะไรนะ - ถ้าคุณมีอะไรน่าตื่นเต้นล่ะก็
บอกผมได้นะ เดี๋ยวผมไปบอกเธอให้แน่นอน
เขาพูดอะไรน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ไว้ฉันจะโทรไปใหม่
ตานี่ใครกัน
นี่เธอจะลาออกจริงๆ เหรอเนี่ย
เราต้องรีบคุยกันว่าจะเอายังไงต่อนะ
เธอกลับบ้านช้ากว่าปกตินะ
แล้วทำไมเธอไม่รับโทรศัพท์
มีใครบอกหรือเปล่าว่าฉันโทรหาเธอ
ไม่นะ แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกตอนนี้
เธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงแรม เมื่อเช้านี้
ฉันดวงซวยจริงๆ อย่าตกใจนะ เข้าใจไหม
ที่โรงแรม ฉันเจอ...
- อีตาบ้า - ฉันเจออีตาบ้า
อะไรนะ
ฉันจะไม่ลาออกจากบริษัทนี่
เธอพูดอะไรน่ะ
ใครกันอีตาบ้า
ไม่ลาออกแล้วเหรอ ฉันนึกว่าเธอจะลาออกซะอีก
ทำไม ทำไมฉันต้องลาออกด้วย
ฉันจะทำงานที่บริษัทนี้ แบบเชิดๆ
สรุปว่าเธอไม่ออกแล้วเหรอ
แต่ฉันก็สนับสนุนการตัดสินใจ ที่เธอจะอยู่ต่ออย่างเต็มที่
อะไรทำให้เธอเปลี่ยนใจล่ะ แล้วใครกันคืออีตาบ้า
จีซองจุน อีตาบ้า
งั้นอีตาบ้าคือจีซองจุนเหรอ
เมื่อกี้เธอด่านายนั่นเหรอ
เมื่อเช้าเธอเพิ่งพูดว่า เธอสองคนมีอะไรพิเศษอยู่เลยนะ
แล้วทำไมเขากลายเป็นอีตาบ้าไปได้
เธอรู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับฉัน
อีตาบ้านั่นพูดกับฉันอย่างนี้
นี่แหละ ที่อีตาบ้าพูด
ไม่มีทาง
เขาดูสุภาพแล้วก็อ่อนโยนออก
งั้นเขาต้องโรคจิตแน่ๆ
เขามีหลายบุคลิก
รักแรกบ้าบออะไรกัน ฉันไม่สนใจแล้ว
เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พอมาคิดดูแล้ว ฉันทำถูกแล้ว ที่โกหกว่าไปเรียนเมืองนอก
เขาไม่มีวันรู้ความจริงแน่ แล้วถ้าฉันปอดแหกลาออกขึ้นมา
ฉันคงเสียใจไปตลอดชีวิต
คือว่าเรื่องนั้น...
เขาขี้หงุดหงิด และฉันก็ทนกับสิ่งที่เขาพูดไม่ได้
ทุกคนในออฟฟิศ เรียกเขาว่าจุนโรคจิตแล้ว
อย่าสะบัดใส่ฉันสิ
ฉันเดาว่าเขาตามหาฉัน เพราะมีจุดประสงค์ลับๆ
เขากลับมาที่เกาหลี
- ตอนนี้ไม่มีแฟน - ตอนนี้ไม่มีแฟน
ทำไมไม่ลองจีบเพื่อนที่น่ารักที่สุด จากโรงเรียนเก่าดูล่ะ
นั่นแหละจุดประสงค์
มันฟังดูคุ้นๆ ชอบกลนะ
ตอนนี้เรากลายเป็นคนแปลกหน้าแล้ว
ฉันจะเลิกกังวลเกี่ยวกับเขา แล้วสนใจแต่งานเท่านั้น
เพราะฉะนั้นต่อไปนี้ อย่าพูดถึงเขาต่อหน้าฉันอีก
โอ๊ย น่ารำคาญจริงๆ
เฮ้อ
ทำไมอะไรๆ ถึงเปลี่ยนได้เร็วขนาดนี้
ฉันควรบอกเธอไหมว่า เพิ่งเจอกับซองจุนวันนี้
ฉันเกือบลืมไป
เธอบอกว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงแรมนะ
- หา - เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เธอบอกว่าเรื่องด่วน
ฉันพูดเหรอ
แปลกจัง จู่ๆ ฉันก็ลืมไปแล้วว่าจะพูดอะไร
ฉันว่าเธอดื่มมากไปนะช่วงนี้
แต่ก็นะ เรากำลังอารมณ์บูด มาดื่มเบียร์ครั้งสุดท้ายกันเถอะ
ได้
ก็ได้ ในเมื่อเธอตัดสินใจที่จะทำงานต่อ
จะพูดเรื่องนี้ให้เธอกังวลไปทำไม
ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง
(เวลา 5:59 น.)
(เวลา 6:00 น.)
อเมริกาโน่ริสเทรตโต้เพิ่มสามช็อตค่ะ
อเมริกาโน่ริสเทรตโต้ เพิ่มสามช็อตของคุณค่ะ
คุณคะ
คุณ
- ครับ - กาแฟค่ะ
ครับ ขอบคุณ
โอ้โฮ ถามจริง
อ้าว ข้ามได้แล้ว
ทำไมเธอต้องพูดแบบนั้น ทุกครั้งที่ข้ามถนนล่ะ
ก็มันเป็นความหมาย ของสัญญาณไฟเขียวนี่
แล้วไฟแดงล่ะ
ไฟแดงเหรอ
ไฟแดงก็คือไฟแดง
แต่มันก็ยังแปลกอยู่นิดหน่อยนะ
ครอบครัวฉันชอบพูดแบบนี้
แต่พอนายทัก ก็ฟังดูแปลกนิดหน่อยแล้วสิ
เอาล่ะ ตั้งเป้าไปที่เงินเดือนเถอะ
- เงินเดือนๆ - แจ็กสัน
อรุณสวัสดิ์
กินนี่ไหม
- ไม่ล่ะ - ทำไมล่ะ
ฉันเพิ่งกินไปคำเดียวเอง ลองดูสิ
(ซองจุน)
ไม่นะ
ซองจุนโทรมา
ว่าไง ซองจุน
ฮเยจิน ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนเหรอ
ฉันอยู่ที่บ้าน
ทำไมเหรอ
ฉันคิดว่าเธอกำลังไปทำงานซะอีก
ฉันเปล่านะ
ทำไมจู่ๆ ถึงถามล่ะ
ฉันกำลังข้ามถนน แล้วมันก็ทำให้ฉันนึกถึงเธอ...
ช่างมันเถอะ
เตรียมตัวไปทำงานเถอะ ไว้ค่อยคุยกันนะ
ฉันจะโทรหาใหม่นะ
เดี๋ยว ซองจุน
ว่าไง
นายจะว่างเมื่อไหร่เหรอ
ฉันมีอะไรจะบอก
มาเจอกันหน่อยสิ
ไม่พักดื่มกาแฟกันหน่อยเหรอคะ
ไม่ได้หรอก ฉันกินยาสมุนไพรอยู่
แต่กาแฟนี้เปี่ยมไปด้วย ความตั้งใจของฉันเลยนะคะ
สู้ๆ นะคะ
ก็บอกว่าไม่เอาไง
จุนอู กาแฟตอนเช้าจ้ะ
- ขอบคุณครับ - นายง่วงล่ะสิ
- สวัสดีค่ะ - คุณคิมคะ สวัสดีตอนเช้าค่ะ
นี่ของคุณค่ะ
ฉันไม่มีเงินนะ
ไปยืมเงินคนอื่นเถอะ
คุณคิมนี่ตลกจัง
ชอบทำให้ขำอยู่เรื่อย
อะไรของเธอ
ใส่อะไรมาหรือเปล่าเนี่ย
แจ็กสัน อยากลองนี่หน่อยไหม
ซอล ฉันอยากกินกาแฟด้วย
ฉันง่วงมากเลย
ไปเดินเล่นสิ
อากาศสดชื่นทำให้หายง่วงนะ
โอ้โฮๆ อะไรของเธอ
ซื้อกาแฟให้ทุกคนยกเว้นหัวหน้าตัวเอง
สวัสดี
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
นายจุนโรคจิตเพิ่งเข้าออฟฟิศ
เขาเตรียมตัวมาถล่มเราอีกแล้ววันนี้
เตรียมพร้อมรับมือคำถากถาง
เรามีประชุมในอีกสิบนาที
สามเดือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าฉันจะทำอะไรที่นี่ เวลาก็จะผ่านไปเรื่อยๆ
ฉันจะไม่มัวมานั่งกลัวอีกต่อไป
ฉันเป็นดาวรุ่งจากแผนกสนับสนุนฯ
ฉันจะแสดงให้เห็นว่าฉันเจ๋งแค่ไหน
เล่มต่อไป เราจะเน้นไปที่ กรูมมิ่งและคอสเมซูติคอล
อะไรคอสๆ นะ
คนสมัยนี้ใช้เงินมากขึ้นกับ แฟชั่นและเครื่องสำอาง
ในเมื่อกรูมมิ่งนั้นสำคัญ...
นี่ฉันอยู่นอกโลกเหรอ
พูดภาษาเกาหลีกันหรือเปล่า ไม่เข้าใจเลยสักนิด
ไม่ใช่เรื่องอะไรที่แปลกใหม่
เพราะฉะนั้น เตรียมรายละเอียดให้ดี ไม่ใช่แค่รายชื่อสินค้า
- ค่ะ - ต่อไปทีมแฟชั่น
เรากำลังคิดเรื่อง แฟชั่นในหนังตามยุคสมัย
เราจะทำวิจัยเกี่ยวกับ ลุคของการ์ซอนในช่วงปี 1920
อะไรซอนๆ นะ
ซอนไหนอีกล่ะทีนี้
หรือเป็นลุคทหารยุค 40
เราจะเอาแต่ละแบบมาผสมผสานกัน
โดยเทียบเป็นฉากๆ กับแต่ละตอนของหนัง
เพื่อให้เข้าถึงง่ายและเข้าใจมากขึ้น
ฉันได้เตรียมภาพบางส่วน จากหนังที่เราดูเอาไว้มาให้ค่ะ
คุณฮเยจิน
คุณฮเยจิน เปิดจอหน่อยได้ไหม
จอไหนอีกล่ะ
อ๋อ จอภาพเหรอคะ
ได้ค่ะ
อ้าว ทำไมไม่เปิดล่ะ
คุณฮเยจิน ไม่ใช่อันนั้น
ขอโทษค่ะ
ตายแล้ว
คุณฮเยจินๆ อันนั้นใช้เปิดไฟ
ขอโทษค่ะ
ผมคิดว่าเคยบอกไปแล้วนะ ว่าผมไม่ชอบเสียเวลา
เอาไอเดียจากวันนี้ไปต่อยอด แล้วเอามาเสนอใหม่ในการประชุมหน้า
เดี๋ยว ใครจดรายงานการประชุม
ฉันเองค่ะ
เสร็จแล้วเอามาให้ผมด้วย
ค่ะ
- ทำดีมากทุกคน - ทำดีมากทุกคน
ฮเยจิน วันนี้เธอตลกชะมัดเลย
ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
- ฟังนะ สนับสนุน - ค่ะ รองบก.จี
เธอเชื่อจริงๆ ด้วย
เธอเป็นโรคกลัวรองบก.จีเหรอ
ทำไมฉันต้องกลัวด้วย
เธอดูแปลกมาก
ปกติเธอทำงานดีและพูดจาฉะฉาน
แต่พอพูดถึงรองบก.จีทีไร เธอแข็งทื่อไปเลย
ทำไมกัน
เหมือนเธอกำลังปกปิดอะไรอยู่นะ
พูดอะไรน่ะ ไร้สาระจริงๆ
ทำไมฉันต้องปกปิดด้วย
คุณนี่ตลกจริงๆ
พระเจ้า เหลวไหลสิ้นดี
เหลือเชื่อจริงๆ
ตลกอะไรอย่างนี้
เหลือเชื่อมากๆ
ไม่ปกตินี่นา
(ทีมแฟชั่น: สไตล์ในหนัง)
ฉันไม่เข้าใจเลย
ขอโทษนะคะ...
คุณเป็นผู้ช่วยทีมความงามใช่ไหมคะ
ถ้าใช่แล้วยังไง
พวกเขาพูดถึงเรื่องคอสๆ อะไรสักอย่างตอนประชุม
ฉันยุ่งอยู่นะ
รุ่นพี่ ถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
ทีหลังได้ไหม ตอนนี้ฉันเพลียนิดๆ
- คุณชา - มาก็ดีแล้ว
แปลเอกสารพวกนี้ให้ฉันด่วน
อะไรคือการ์ซอน ที่พูดถึงในที่ประชุมเหรอคะ
ค่ะ ฉันกำลังไปค่ะ
(เดอะโมสต์ รองบรรณาธิการใหญ่ จีซองจุน)
ฟังนะ สนับสนุน
ใช้เส้นเข้ามาทำงานเหรอครับ
อะไรนะคะ
มีคนให้งานคุณใช่ไหม
ฉันสมัครตามขั้นตอนทุกอย่างค่ะ
ด้วยความสามารถของฉันเอง
แปลว่าคุณทำงานสองที่งั้นสิ
สองที่เหรอคะ
ไม่ค่ะ นี่เป็นงานเดียวของฉัน
เข้าใจแล้ว งั้นจะอธิบาย ความไร้ประสิทธิภาพของคุณได้ยังไง
การอยู่ทีมบรรณาธิการนิตยสารที่นี่
คุณควรรู้จักคำศัพท์พื้นฐานบ้างสิ
ฉันเพิ่งโดนย้ายมาแผนกนี้
เลยกำลังเรียนรู้ศัพท์ใหม่ๆ ค่ะ
จะให้ผมผ่อนผันเรื่องนี้เหรอ
จะทำงานแบบกั๊กๆ ขอแค่ยังได้ค่าจ้างใช่ไหม
ไม่ใช่ค่ะ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นค่ะ
ฉันหมายความว่า...
ขอบเขตงานของแผนกนี้ แตกต่างจากแผนกเดิมฉันโดยสิ้นเชิง
แล้วทุกคนก็ยุ่งเกินกว่าจะมาสอน...
สายงานนี้ ไม่มีใครจะสอนอะไรคุณได้หรอกนะ
มันเป็นหน้าที่ของคุณ ที่จะเรียนรู้งานเอง
ผมไม่สนว่าคุณจะย้ายมาจากที่ไหน
แต่ผมทำงานร่วมกับมืออาชีพเท่านั้น
ที่ผมกำลังจะบอกก็คือ
ผมอยู่ในตำแหน่งที่ไล่คุณออกได้นะ ถ้าคุณยังไม่พัฒนาผลงานตัวเอง
แล้วผมก็ไม่สนใจ ทักษะการใช้คอมพิวเตอร์ของคุณด้วย
เพราะอย่างนั้น ไปตรวจมาให้เป๊ะ
รายงานการประชุมไม่ใช่โครงงานศิลปะนะ
- แต่... - จำคำผมไว้ให้ดี
เพราะผมไม่เคยขู่ใครเล่นๆ
ออกไปได้แล้วครับ
- รองบก.จีคะ... - ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง
ผมไม่ชอบเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ
อยากรู้จริงๆ ว่าใครเป็นคนจ้าง คนแบบนี้มาทำงาน
คุณฮเยจิน
ไปที่แผนกเก็บของ แล้วช่วยงานคุณฮันซอลด้วยนะ
แผนกเก็บของเหรอคะ
นี่อะไรเหรอ
มันดูเหมือนอะไรล่ะ
กองถ่ายแบบเขาเลิกกองแล้ว เราจะส่งของพวกนี้กลับไปให้เอเจนซี่
โอ๊ย หลังฉัน
เร็วเข้า มาช่วยฉันตรงนี้หน่อย
ค่ะ
แยกของพวกนี้ตามแบรนด์ แล้วเราจะแยกอีกทีตามเอเจนซี่
ค่ะ แยกตามแบรนด์
นี่คือ...
ชู ไม่สิ
ชูรี่...
ชูเอ...
แล้วนี่ก็...
พา...
ไม่ใช่สิ พีโอ...
อ่านหนังสือไม่ออกเหรอคะ
อะไรนะคะ
เปล่าค่ะ ฉันแค่ไม่เคยเห็น แบรนด์พวกนี้มาก่อน
อะไรนะ
ไม่เคยเห็นแบรนด์พวกนี้เลยเหรอ
ซื้อหรือใช้เครื่องสำอางบ้างไหม
ฉันซื้อนะ ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
ไม่มีทาง
ส่งชุดแปรงแต่งหน้ามาให้ฉันหน่อย
ชุดแปรงแต่งหน้า...
น่าจะเป็น...
ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าอันไหน
รู้ไหมว่าซีซีครีมคืออะไร
บลัชล่ะ
ไพรเมอร์ล่ะ
ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ นะเนี่ย
พ่อเธอเป็นหมองู หรือนักล่าโสมป่าหรือเปล่า
เปล่าค่ะ พ่อฉันทำร้านสิ่งพิมพ์
เธอก็ไม่ได้ถูกเลี้ยงในป่านี่
แล้วทำไมผู้หญิงคนหนึ่ง ถึงจะไม่รู้เรื่องเครื่องสำอางเลย
เหลือเชื่อ
ผิดจังหวะตลอดเลย
แบบนี้สิ ค่อยดีหน่อย
คุณฮเยจิน
เอาเสื้อคาดเอวผ้าสักหลาด ของบีเคมาให้ฉันหน่อย
อะไรนะคะ
ได้ค่ะ
อะไรคือบีเค
เสื้อคาดเอวเหรอ นี่สีน้ำเงินหรือเปล่า
ไม่ใช่อันนั้น อันที่สามจากขวามือ
นั่นทางซ้าย ฉันบอกว่าทางขวา
หลีกไป
ฉันคงไม่เหมาะกับงานนี้
โอ๊ย
เยี่ยม
หัวกรรไกรจริงๆ
เธอกำลังทำลาย เซลล์สมองตัวเองอยู่เหรอ
ฉันว่าเธอไม่มีอันสำรองนะ
สักชิ้นไหม
โดนคนด่ามาแหงๆ
สงสัยจริงๆ ว่าใคร
ให้ฉันทำอะไรก็ได้
ทุกคนที่นี่รู้ใช่ไหม ว่าฉันเป็นพนักงานที่ดี
เย็นนี้ พวกเราทั้งแผนก
ไปกินเลี้ยงบริษัทด้วยกันดีไหมคะ
กินเลี้ยงบริษัทๆ
- กินเลี้ยงบริษัท - เธอเป็นอะไรน่ะ
- น่ากลัวจริงๆ - สามชั้นย่างสุดอร่อย
- เธอบ้าไปแล้ว - กินเลี้ยงบริษัทๆ
(เดอะโมสต์)
ทำใจดีๆ ไว้นะ
สามเดือนไม่นานหรอก
- กลับเข้าไปได้แล้ว - หัวหน้าบู
คุณอย่าลืมฉันนะคะ
คุณต้องรับฉันกลับไปหลังสามเดือน
สัญญานะคะ
สภาพเหมือนวัวที่บ้านฉัน ตอนจะถูกส่งไปเชือดเลย
ทางนี้
มาช่วยหน่อย
ได้ค่ะ
- กำลังไปค่ะ - ทางนี้
คุณฮเยจิน
ค่ะ
- นี่ค่ะ - ขอบใจนะ
อ้าว แจ็กสัน
ฮเยจิน
- ค่ะ - พิสูจน์อักษรให้ที
คุณฮเยจิน
ค่ะ
ฮเยจิน
ป้ายต่อไป สถานีมกดง รถไฟใต้ดินสายที่ห้า
- คุณยายคะ นั่งนี่เลยค่ะ - โอ๊ยตาย
คุณคะ รอให้คุณยายนั่งก่อนนะคะ
เราพร้อมแล้วค่ะ
ไปกันเลย
ฮาริ เธออยู่นี่เอง
ฉันขอโทษนะ
เธอจะเลิกกับฉัน เพราะฉันพลาดเรื่องแค่นี้เองเหรอ
เรื่องแค่นี้เหรอ
พูดมาได้
นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
จะเอาอีกทีใช่ไหม
พอเถอะน่า
เดี๋ยว ฮาริ
มินฮาริ
ให้ฉันปรับปรุงตัวนะ
เหมือนว่าคุณทำอะไรแย่มากๆ มาแน่เลย
โอ๊ย ตกใจหมด
คุณทำอะไรให้พี่สาวฉันโมโหสินะ
พี่สาวเหรอ
เธอเป็นน้องสาวของฮาริเหรอ
สวยเหมือนกันเป๊ะขนาดนี้ ดูไม่ออกเหรอ
อยากให้ฉันช่วยบอกวิธีง้อไหมล่ะคะ
ฉันจะซาบซึ้งสุดๆ เลยล่ะ
ซื้อน้ำสตรอว์เบอร์รีปั่น กับชีสเค้กจากคาเฟ่แถวนี้ให้ฉันก่อน
แล้วฉันจะบอกคุณให้
สตรอว์เบอร์รีปั่นบ้าบอน่ะสิ
นายไปซะ ยัยนี่เป็นพวกหลอกกินฟรี
เจ็บนะ
- นี่ - เจ็บนะๆ
เธอไม่ใช่น้องสาวฮาริ
- ไปได้แล้ว - ปล่อยฉันนะ
เธอไม่ใช่น้องสาวหรอกเหรอ
ปล่อยฉัน
เจ็บนะ เจ็บมากด้วย
นี่
ฉันบอกให้เธออยู่ห่างจากที่นี่ไง
ปล่อยนะ
ฉันไม่ได้มาหาพี่ ฉันมาหาพี่ฮาริ
ยัยนี่
ถ้าไม่เลิกมาหลอกเอาเงิน พวกหนุ่มๆ ของฮาริ
ฉันจะจับเธอโยนออกไป
เกิดมาเป็นน้องในไส้ฉันได้ยังไงเนี่ย
ไปให้พ้นเลย
พี่นี่ขี้เหร่แล้วยังอารมณ์ร้ายอีก
เมื่อกี้เธอพูดว่าไงนะ
ฉันบอกว่าพี่ไม่สวย แล้วยังอารมณ์ร้าย
คิมฮเยริน เดี๋ยวเธอโดนดีแน่
นี่น้องสาวฉัน หรือคู่ปรับเมื่อชาติที่แล้วเนี่ย
โอ๊ย ขาฉัน
ตายแล้ว
นี่ เธอมาทำอะไรตรงนี้
ทำไมเธอถึงสลบอยู่ที่พื้น
เข้าไปนอนข้างในไหม
ฮาริ เธอรู้ไหมว่าเสื้อคาดเอว ผ้าสักหลาดของบีเคเป็นยังไง
ฉันเพิ่งซื้อมาเมื่ออาทิตย์ก่อนเอง
อะไรนะ
เธอรู้ด้วยเหรอว่ามันคืออะไร
เสื้อหนังสีดำธรรมดากลายเป็น เสื้อสักหลาดบีเคตั้งแต่เมื่อไหร่
คอสเมซูติคอลเอย ลุคการ์ซอนเอย
พระเจ้าเซจงคงผิดหวัง
ทำไมถึงไม่ใช้ภาษาเกาหลีที่สวยงาม แล้วไปใช้ภาษาอังกฤษแทนล่ะ
เราแค่พูดถึงเครื่องสำอางกับเสื้อผ้า
เสแสร้งกันซะจริง
คนจะรู้ได้ยังไงว่าฉันเก่ง
ถ้าฉันไม่เข้าใจคำพวกนี้เลย
แล้วฉันก็โดนตานั่นด่าอยู่แบบนี้
ฉันเคยเป็นดาวรุ่ง จากแผนกสนับสนุนฯ เชียวนะ
ดูเหมือนเป็นความผิดของเธอนะ
อะไรนะ
ทำไมเธอถึงตัดสินว่าภาษาพวกนี้ เป็นการเสแสร้งล่ะ
แล้วพวกศัพท์ทางการแพทย์หรือไอที
หรือภาษาอังกฤษสำหรับงานโรงแรมล่ะ
มันก็เหมือนกันหมด
เป็นเธอเองหรือเปล่า
ที่ดูถูกวงการแฟชั่นและความงาม ว่าเป็นเรื่องเสแสร้ง
หัวหน้าเธอมีเหตุผลนะ ที่เห็นว่ามันเป็นปัญหา
เพราะเธอไม่มีความรู้เรื่องนี้
มินฮาริ เธออยู่ข้างใครกันแน่
ฉันก็อยากทำงานให้ดี
แต่ฉันไม่เคยเห็นของพวกนี้มาก่อนเลย
แล้วไง เธอลองพยายามดูหรือยัง
เธอเอาแต่มาเสียเวลานั่งด่าซองจุน
เคยหยิบนิตยสารพวกนี้มาอ่านดูไหม
ถ้าไม่ลองดูก่อน ฉันว่าเธอ จะมาว่าพวกเขาเสแสร้งไม่ได้หรอกนะ
เธอ...
ฉันไปนอนก่อนนะ
ยัยนิสัยไม่ดี
ทำไมไม่เข้าข้างฉันนะ
เป็นเธอเองหรือเปล่า
ที่ดูถูกวงการแฟชั่นและความงาม ว่าเป็นเรื่องเสแสร้ง
แล้วไง เธอลองพยายามดูหรือยัง
เคยหยิบนิตยสารพวกนี้มาอ่านดูไหม
(เดอะโมสต์)
พอเธอลองคิดดู ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ
พอมาคิดว่าเธอโดนคนอื่นด่าแล้ว ฉันก็โกรธทุกที
ถ้าเธอไม่เข้าใจตรงไหน ก็ทำเครื่องหมายเอาไว้
ฉันเคยอ่านนิตยสารแฟชั่น แทนหนังสือเรียน จำได้ไหม
กูรูแฟชั่นคนนี้
จะอธิบายให้ฟังเอง
เธอเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
(ชีวิตดำเนินต่อไป)
(สีเทาโทนร้อน)
ขอโทษค่ะ
ผู้หญิงตัวเตี้ยที่รูปร่างดี ควรใส่ยีนส์รัดๆ กับส้นสูง
อันนี้กางเกงขาบาน เธอรู้จักใช่ไหม
ขากระดิ่ง
ตรงเข่าก็คล้ายๆ แตร
ยีนส์ขากระดิ่ง กลับมาเป็นแฟชั่นยุค 2015
ฉันใส่ทุกวันเลยแหละ
ผู้หญิงตัวเตี้ยที่รูปร่างดี ควรใส่ยีนส์รัดๆ กับส้นสูง
ขาม้าก็เป็นเทร็นด์ยุค 2015
(เดอะโมสต์)
นี่
แปรงแต่งคิ้ว
- อันนี้ - ที่ดัดขนตา
- ไฮไลท์ - นี่ล่ะ
ทินต์ปัดคิ้ว
มาสคาร่า ลิปทินต์ บลัชเชอร์
ลองบอกซิว่าเขาใส่อะไรบ้าง
เธอใส่หมวกฟีโดรา กับเสื้อไหมพรมลายดอกไม้
กระโปรงไม่สมมาตรซีทรู กับกระเป๋าถือแวววาว
แล้วรองเท้าเธอล่ะ
รองเท้าบู๊ตหุ้มข้อ
เจ๋ง
คุณพระคุณเจ้า
ไม่ๆ
ไม่โมสต์เลยสักนิดเดียว
ฉันรับไม่ได้
จุนอู ไปหยิบกระโปรงพู่ให้ที
ครับ คุณคิม
นี่ค่ะ กระโปรงพู่
ขอบใจ ยัยหัวฟู
นี่แหละ
แฟชั่น
มันต้องแบบนี้
มีสไตล์มาก ว่าไหม
ค่ะ เราจะใช้ชุดนี้ค่ะ
สำหรับลุคปี 50 และ 60 เราจะพลาดลุคของเฮปเบิร์นไม่ได้
เหมือนกางเกงห้าส่วน กับรองเท้าบัลเลต์ของซาบรินา
หรือชุดซีทรูสีดำกับแว่นกันแดด ในเรื่อง "เบรกฟาสต์แอตทิฟฟานี่ส์"
เราอยากเน้นไปที่แฟชั่นของนางเอก
ฉันได้ยินและเข้าใจทุกอย่างเลย
ในที่สุดฉันก็เข้าใจ ภาษาต่างชาติอันนี้แล้ว
เมื่อกี้อะไรน่ะ
ตายแล้ว ขอโทษค่ะ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ขอโทษนะคะ
(ลุคเฮปเบิร์น ความงามยุค 1950 1960)
วันนี้ คุณคงไม่มีปัญหาเลยใช่ไหมล่ะ
สมบูรณ์แบบล่ะสิ
ใช้ได้ ไปได้แล้วครับ
ค่ะ ขอตัว
ไม่นะ
ขอโทษค่ะ
วันนี้เกือบจะสมบูรณ์แบบแล้วเชียว
ฉันว่าวันนี้กำลังเหมาะเลยนะ
คะ
เรื่องอะไรคะ
เธอลืมไปแล้วเหรอ
ฉันคือตัวนำโชคที่ทำให้เธอ ได้มาทำงานที่ทีมบรรณาธิการนะ
เธอเลยติดค้างฉันครั้งใหญ่
ฉันไม่ได้ติดค้างอะไรคุณสักหน่อย
ฉันคิดว่าติดนะ
มีร้านต็อกบกกีเด็ดๆ อยู่แถวนี้ เลิกงานแล้วไปกินกัน
ไม่ดีกว่า ขอบคุณค่ะ
จะเอาแบบนี้เหรอ
ได้ งั้นเอาอย่างนี้
เธอเอาเงินมาให้ฉัน เดี๋ยวฉันไปกินเองก็ได้
อะไรนะ
เงินไง
สัก 3,000 วอนพอไหม
ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ
ทำไมเธอถึงได้จริงจังตลอดเวลาเลย
เอาแบบนี้แล้วกัน
เห็นเหรียญนี่ไหม
ถ้าออกหัว เธอเลี้ยง ถ้าออกก้อย ฉันจ่ายเอง
- ตกลงไหม - ทำไมฉันต้องตกลงล่ะคะ
หัวหรือก้อย
- หัวเหรอ - ก้อย
ออกหัว
เห็นไหม ดวงเธอจะได้เลี้ยงข้าว
ออกหัวที่ไหน ก้อยต่างหากเว้ย
พูดอะไรของเธอ ด้านที่เป็นเลขคือหัว และด้านที่เป็นหน้าคือก้อย
ไม่จริง หน้านายพลอีคือหัว และตัวเลขคือก้อยนะคะ
เธอแน่ใจเหรอว่านายพลคือหัว
มีกฎหมายบอกไว้ไหม
ก็ไม่ใช่กฎหมาย แต่...
เธอปรึกษากับกรมธนารักษ์ เกาหลีแล้วเหรอ
เปล่า แต่...
ฟังนะ แจ็กสัน
ถ้าชาวต่างชาติมาเที่ยวเกาหลี
อะไรสำคัญกว่ากัน
หน้าของนายพล
หรือตัวเลขที่เป็นค่าของเงิน
- ตัวเลขเหรอ - ถูกต้อง
บนเหรียญน่ะ ตัวเลขสำคัญที่สุด
เพราะงั้น ด้านตัวเลขควรได้เป็นหัว
เข้าใจหรือยัง
แจ็กสัน เธอไม่ค่อยฉลาดเลยนะ
ยังไงก็แล้วแต่ คืนนี้เธอเลี้ยง ตกลงไหม
ถ้าไม่มีฉัน เธอจะทำยังไงนะ
นี่คือหัวจริงๆ เหรอ
ฉันเข้าใจมาตลอด ว่าด้านที่เป็นหน้าคือด้านหัว
ฉันจะเขียนยังไงให้ดีกว่านี้นะ
ทำอะไรอยู่คะ ผู้จัดการมิน
หา
เปล่า ไม่มีอะไร
(ผู้หญิงคนนั้น)
อย่าสายนะคืนนี้
วันเกิดพ่อ
คุณชา นี่ค่ะ
คุณส่งอีเมลงานแปลมาแล้วนี่ ฉันตรวจดูแล้วล่ะ
ตอนฉันแปล ฉันบังเอิญไปเจอ บทความที่เกี่ยวข้องกัน
ก็เลยแปลไปด้วยเลยน่ะค่ะ
ฉันคิดว่าอาจมีประโยชน์
รอบคอบดีจัง
ขอบใจ
ก่อนกลับวันนี้ เอานี่ไปคืนให้ฉันด้วยนะ
ได้เลยค่ะ
ว่าแต่ ให้ไปคืนที่ไหนเหรอคะ
- สวัสดีค่ะ มาคืนของค่ะ - เรียบร้อยค่ะ
ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ
ว้าว บริษัทนี้มีห้องสมุดภายในด้วย
ไง ฮเยจิน ฉันกำลังไปเดี๋ยวนี้แหละ
ขอโทษนะ แต่เราเลื่อนนัดไป สักสองชั่วโมงได้ไหม
ฉันลืมว่ามีนัดก่อนหน้าน่ะ
ได้สิ
อือ
แล้วเจอกันนะ
มีหนังสือเยอะแยะเลย
นิทานก็มี
(ตัวต่อซ่อนภาพสปาร์คกี้)
พิมพ์ที่สำนักพิมพ์พ่อฉันนี่นา
ฉันรักหนังสือเล่มนี้จริงๆ
- ทำไมคะ - เธอบอกจะเลี้ยงต็อกบกกี
จะหลอกให้ฉันรอเก้อใช่ไหมเนี่ย
ก็ได้ค่ะ ฉันกำลังไป
ก็บอกว่าเดี๋ยวไปไงคะ
เน็กไทเส้นนี้
เอาไปให้พ่อเธอด้วย
อย่างน้อยก็น่าจะเล่นไปตามบทนะ
ถึงยังไง
เธอก็เป็นลูกสาวของเขา
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
หนูซื้อเข็มขัดมาให้
ไม่เห็นต้องให้อะไรพ่อเลย
ต้องสิคะ
ถึงยังไง หนูก็เป็นลูกของพ่อนะคะ
มาเยี่ยมบ่อยๆ ดีกว่าลูก
ช่วงนี้ลูกไม่ค่อยกลับบ้านเลยนะ
แป๊บหนึ่งนะ
ครับ ประธานจิน
กินกันก่อนเลยนะ
สายนี้คงคุยนานหน่อย
ครับ
ไม่มีเวลาตอบฉัน
แต่มีเวลาไปซื้อของขวัญให้พ่อเหรอ
ฉันไม่ใช่คนที่จะละเลยหน้าที่นะคะ
เพราะอย่างนั้นคนอาจจะว่า ว่าฉันไม่มีหัวใจ
แต่ไม่เคยมีใครบอกว่า ฉันไม่รับผิดชอบหน้าที่
นอกจากจะดูมารยาทดีแล้ว
ยังออกสังคมเก่งซะด้วย
โดยเฉพาะกับพวกผู้ชาย
อะไรนะคะ
ได้ยินว่าเธอเช่าโรงแรมจัดปาร์ตี้
เธอชอบทำอะไรอึกทึกแบบนี้ประจำเหรอ
เดาว่าลูกไม้คงหล่นไม่ไกลต้นสินะ
แค่จัดงานวันเกิดกับเพื่อนๆ ค่ะ
พ่อเธอเป็นเพื่อนสนิท กับเจ้าของโรงแรม
มีแต่คนรู้จักครอบครัวเราทั้งนั้น
ฉันอยากให้เธอระวังตัวมากกว่านี้
ให้ฉันมีหน้าตาเหลือให้รักษาบ้าง
ถ้าคุณไม่ชอบให้ทำอะไรอึกทึกนัก
ทำไมไม่คุมงานหน้าตัวเองบ้างล่ะคะ
ครั้งนี้คุณทำหนักมือไปหน่อยนะ
ความอวดดีของเธอ
พอๆ กับความสำส่อน...
เหมือนแม่เธอไม่มีผิดเลย
นี่คุณ
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับแม่ฉันงั้นเหรอ
มีสิทธิ์อะไรมาพูดถึงแม่ฉันแบบนั้น
ทำอะไรของแกเนี่ย
พ่อคะ
ผู้หญิงคนนี้กำลังดูถูกแม่หนูอยู่นะ
คุณคะ
พ่อ
แกเรียกใครว่า "ผู้หญิงคนนี้"
ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้
พ่อคะ
ฉันบอกให้ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้
ฉันทำผิดอย่างไม่น่าให้อภัย
ถ้าคุณพอจะมีเมตตาและยกโทษให้ฉันได้
ฉันจะซาบซึ้งมากค่ะ
พอใจหรือยังคะ
หนูจะได้ไปให้พ้นหน้าพ่อสักที
เธอสัญญาแล้วนะว่าจะเลี้ยงฉัน
แล้วทำไมถึงทำท่าเหมือนจะไม่มา
ขี้เหนียวจริงๆ
อย่ามาเรียกฉันขี้เหนียวสิ ฉันเป็นคนจ่ายทั้งหมดนะ
โอ๊ย
(สามี)
ให้ตายเถอะ
ต้องใช้ความพยายามมากนะ ถึงจะดูน่าเวทนาแบบนี้
แจ็กสัน ฉันขอกินออมุกด้วยได้ไหม
ถ้าไม่กินตอนนี้คงน่าเสียดายน่าดู
คนที่เราไม่ชอบ ชอบขออะไรเพิ่มอยู่เรื่อย
ค่ะ กินให้หนำใจไปเลย
ขอบคุณ
โอ๊ย ร้อน
ลิ้นฉัน
ค่อยยังชั่ว
ทำไม มีอะไรติดหน้าฉันเหรอ
กินให้อร่อยเถอะ
อือ ขอบใจนะ
ปกติคุณกินแค่รามยอนถ้วย คิมบับ
อะไรแบบนี้ประทังชีวิตเหรอ
ก็ชีวิตหนุ่มโสดนี่นา
คุณอยู่คนเดียวเหรอ
คุณมาจากต่างจังหวัดหรือเปล่า
ร้อนๆ พระเจ้า
ฉันขอโทษ เธอโอเคไหม ลวกหรือเปล่า
- ฉันไม่เป็นไร - มานี่
ฉันทำเองได้
ให้ฉันทำเถอะน่าๆ
อย่าแตะฉันตรงนั้นนะ
ไม่ได้โดนอะไรสักหน่อย
อยู่ไหนเหรอ ฉันต้องการเธอตอนนี้เลย
ได้จองไว้หรือเปล่าคะ
ครับ กับคิมฮเยจิน
ตามฉันมาเลยค่ะ
ฮเยจิน เธออยู่ที่ไหน
อะไรนะ ที่ไหน
อร่อยสุดยอด
ฉันกินได้ตลอดเวลา เลี้ยงฉันได้ทุกเมื่อเลยนะ
ฉันนั่งรถเมล์จากตรงนี้
แล้วคุณล่ะ
ฉันอิ่มมาก เลยคิดว่าจะเดินเล่นสักหน่อย
งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ
- ค่ะ ลาก่อนนะคะ - ขอบคุณสำหรับอาหารนะ
ต้องจนมากแน่ ถึงได้หลอกให้ฉันเลี้ยงแบบนี้
ต่อให้เรามีงานทำก็เถอะ พอต้องจ่ายค่ากู้เรียนก็ถือว่าหนักนะ
จะคิดซะว่าช่วยเหลือคนตกยากแล้วกัน
(อยู่ไหนเหรอ ฉันต้องการเธอตอนนี้เลย)
(เมียจ๋า)
คุณครับ
คุณ
เธออยู่ที่ไหน
ข้อความนั่นคืออะไร เกิดอะไรขึ้น
คือว่า คุณผู้หญิงคนนี้เมามากเลยครับ
คุณเป็นใครเหรอคะ
ที่ไหนคะ
ได้ค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ
หัวฉัน
ทำไมถึงดื่มเยอะนักล่ะครับ
คุณไม่ควรมาดื่มคนเดียวแบบนี้นะ
ก็ฉันดื่มให้เมา ไม่ได้ดื่มให้อิ่ม
ที่คุณพูดมาก็ถูก
คุณเห็นข่าววันนี้ไหม
เกี่ยวกับโลกร้อน
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว ว่ามันเกี่ยวกับคุณ
ผมจะสื่อว่าคุณฮ็อตมากๆ
ร้อนแรงจนลวกเลย
เลี่ยนไปไหมนะ
แค่พยายามจะตลกน่ะ
ลวกเลย
ไม่ตลกเลยสักนิด
แฟนคุณไปไหนล่ะ
เดาว่าคุณต้องมีแน่ๆ
แต่ผมคิดว่า มีอีกคนก็คงไหวสินะ
กลับกับผมไหม
ช่วยพอสักทีได้ไหมคะ
ฉันชักจะรำคาญแล้วนะ
ไปกันเถอะ
หาที่ที่โรแมนติกกว่านี้กัน
จะไปก็ไปคนเดียวสิ
ฉันรู้เธอหาคู่นอนขำๆ อยู่
เลิกแอ๊บหยิ่งเป็นเจ้าหญิงสักที
นี่
ทำตัวแบบนี้เมียไม่ว่าเหรอ
ถ้าไม่อยากขายหน้า ทำไมไม่ถอดแหวนออกซะก่อนล่ะ
ขยะสังคม
เธอพูดกับฉันว่าอะไรนะ
พูดอีกทีสิ
คิดว่าแกเป็นใคร
ฉันบอกว่านายมันน่าขายขี้หน้าชะมัด
- ฮเยจิน - ไอ้โรคจิต
หน้าฉัน
- หยุดเถอะ - เพราะมีผู้ชายแบบนี้ไง
ประเทศชาติเลยไม่พัฒนา
ไร้ค่าจริงๆ
- เฮ้ย - คุณครับ
จะเอาเหรอวะ
- ปล่อยสิวะ - ปล่อยฉัน
มานี่เลย
- มานี่ - คุณครับ
ไปกันเถอะ
เจ็บชะมัด
นังนั่นโรคจิตชัดๆ
- นายเป็นใคร - ไม่ใช่เรื่องของนาย
ไปขอโทษผู้หญิงคนนั้นซะ
ฉันจะให้เวลาสามนาที
มีสิทธิ์อะไรมาให้เวลาฉันสามนาที
ฉันหน้าเหมือนไมโครเวฟเหรอ
ฉันควรไปแจ้งตำรวจสิ ไม่ใช่ไปขอโทษนังนั่น
นายจุนโรคจิต ทำไมถึงเรื่องมากแบบนี้นะ
เขาปฏิเสธไอเดียเราในที่ประชุม หมดเลยเหรอ
เปล่าหรอก บางอันก็ผ่าน
- เธอรู้ได้ยังไง - เธอพูดอะไรน่ะ
ฉันอ่านเขาออกแล้ว
ดูที่แขนเสื้อเขาตอนประชุม
- แขนเสื้อเหรอ - แขนเสื้อเขามันทำไม
เวลาของนายจะหมดแล้วนะ ไปขอโทษเธอซะ
ฉันได้ยินแค่หมาเห่าว่ะ
เสียเวลาเปล่าประโยชน์จริงๆ
เวลาเขาตัดสินใจอะไรสักอย่าง เขาจะพับแขนเสื้อขึ้น
น่าจะเป็นนิสัยน่ะ
คุณคะ จอดตรงนี้แหละค่ะ
ไหวไหม
อือ
ไปกันเถอะ
มีอะไรเหรอ
ให้ตายสิ
ไปกันเถอะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ขอโทษค่ะ ฉันกำลังมองหาผู้หญิง ที่มาที่นี่คนเดียว
อ๋อ คุณคือเมียจ๋าที่โทรมา
อะไรนะ
ใช่ค่ะ ฉันนี่แหละเมียจ๋า
เพื่อนฉันอยู่ไหนคะ
ตอนเข้ามาไม่ได้สวนกันเหรอครับ
มีผู้ชายพาเธอกลับไปแล้วนะ
ผู้ชายเหรอคะ
ใครกัน
ใช่คนที่เธอจูบหน้าบ้านหรือเปล่า
(หน่วยแพทย์ฉุกเฉิน)
เขียนชื่อและวันเดือนปีเกิดตรงนี้ค่ะ
เธอเปลี่ยนชื่อเหรอ
- อะไรนะ - เธอสะกดชื่อผิดน่ะ
จริงด้วย
เรื่องเมื่อกี้ทำฉันหัวหมุนไปหมด
ส่งมาให้ฉันเถอะ
(คิมฮเยจิน)
แล้วคุณไม่หาหมอด้วยเหรอคะ
คะ
หน้าเขามีแผลน่ะค่ะ
หน้านาย
มานี่
ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีอะไร
ไม่เป็นไรอะไรกัน อาจเป็นแผลเป็นได้นะ
สบายมากครับ คุณคิมฮเยจิน
อย่าลืมกินยานะ เดี๋ยวจะเป็นบาดทะยักเอา
ฉันจะคอยโทรเช็กนะ
ได้สิ
ทำไมนายไม่ถามอะไรฉันเลยล่ะ
เรื่องอะไรเหรอ
ที่ฉันเบี้ยวนาย แล้วมาดื่มคนเดียวแบบนี้
เธอคงมีอะไรไม่สบายใจ
คงไม่ใช่เรื่องที่ดี
ฉันเลยไม่อยากพูดถึง
ที่ฉันอยากเจอนายวันนี้ก็เพราะว่า...
ตามฉันมา
จะไปไหนเหรอ
ขอบคุณครับ
แคลอรีคงสูงมากแน่เลย
เธอต้องกินก่อนกินยานะ
กินเข้าไปจะได้ไม่เมาค้างด้วย
งั้นฉันจะกินหนึ่งคำแล้วกัน
รสชาติไม่เหมือนกันเลย
จำได้ไหม ว่าฉันเคยอ้วน
นายไม่ได้แค่อ้วนนะ นายเหมือนหมู...
คือว่า ฉันหมายถึงจ้ำม่ำน่ะ
แม่เคยให้ฉันกินเจ้านี่ เพราะคิดว่าฉันผอมเกินไป
ตอนนั้นฉันไม่อยากกินเลย
แต่ตอนแม่เสีย ฉันก็เริ่มอยากกินมันขึ้นมา
ฉันไม่เคยกินร้านไหนที่รสชาติ เหมือนจานนั้นเลย
มันไม่ใช่แค่รสชาติ
แม่ทำกับข้าวอยู่หน้าเตาเป็นชั่วโมง
แต่ตอนนี้แม่ไม่อยู่ทำอีกแล้ว
เพราะอย่างนี้ล่ะมั้ง ฉันเลยคิดถึงมันขึ้นมา
ฉันกล้าพูดเรื่องนี้เพราะอยู่กับเธอ
นานมากแล้วนะ ที่ฉันเป็นตัวเองได้ ต่อหน้าใครสักคนแบบนี้
กินเถอะ
อือ
นึกขึ้นได้พอดี
ทำไมวันนี้เธอถึงนัดเจอฉันล่ะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
นี่อะไร
น่าจะเป็นลายมือผู้จัดการมินนะ
ฉันเห็นเธอเขียนก่อนหน้านี้
"ฉันถูกย้ายไปเกาะเชจู
ผู้ชายที่ฉันต้องแต่งงานด้วย ไม่อยากให้ฉันเจอผู้ชายคนอื่น
ฉันถูกไล่ออกแล้วต้องไปต่างประเทศอีก
ครอบครัวฉันทุกคนย้ายไปเมืองนอก"
นี่มันอะไรน่ะ
ทำไมเธอต้องมาเขียน ตัวเลือกอะไรแบบนี้
คุณคิม เธอยังอยู่หรือเปล่า
ทำไมเธอดูลังเลที่จะพูดล่ะ
เป็นเรื่องที่พูดยากเหรอ
เปล่าหรอก
ฉันรู้สึกแย่ที่ทิ้งนายไว้ที่โรงแรม
ฉันเลยอยากเลี้ยงมื้อเย็น
แค่นี้เหรอ
บางครั้งเธอก็พูดจาจืดๆ เป็นเหมือนกันนะ
ถ้างั้น เติมเกลือหน่อยดีไหม
กินเถอะ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน
อือ
นายต้องมาบาดเจ็บเพราะฉัน
ฉันยังไม่ควรบอกนายวันนี้มั้ง
ไว้ค่อยบอกคราวหน้าแล้วกัน
ได้ยินว่าโลกที่เรารู้จัก เป็นแค่โลกที่เราเห็น
ฉันคิดว่ากับคนก็คงจะเหมือนกัน
ทำไมเธอยังไม่กลับนะ
ฮาริ
ข้อความนั้นหมายความว่ายังไง
เธอเป็นอะไร...
มือเธอเป็นอะไรน่ะ
เธอบาดเจ็บเหรอ
นี่ เกิดอะไรขึ้น รุนแรงไหม
ฉันหกล้มนิดหน่อยน่ะ
เล็กน้อยที่ไหนกัน
ยัยนี่ ทำไมไม่หัดระวังเลย
- ฉันไม่เป็นไร - เข้าไปข้างในกันเถอะ
ฉันรู้สึกแย่แล้วเนี่ย
(ใบจ่ายยา คิมฮเยจิน)
เวลาที่ไม่ได้สนใจ เรามักจะมองไม่ค่อยเห็นคนอื่น
กลับบ้านปลอดภัยไหม
ระวังด้วยนะจนกว่ามือจะหายดี
ราตรีสวัสดิ์ ไว้เจอกันนะ
แต่ตอนที่เราเริ่มสนใจอะไรมากขึ้น
ก็จะเริ่มรู้จักคนคนหนึ่ง มากกว่าที่พวกเขาเป็น
เหมือนฮาริในวันนั้น
อเมริกาโน่ริสเทรตโต้ ที่สั่งได้แล้วค่ะ
คุณคะ
คุณ
กาแฟได้แล้วค่ะ
ครับ ขอบคุณครับ
ครับ จีซองจุนพูด
ส่งอีเมลมาแล้วเหรอ
ผมจะเช็กเดี๋ยวนี้ แล้วจะโทรกลับ
ฉันไม่มีเวลากินกับเธอหรอก
กลับบ้านไปเลย น้องสาวตัวดี
ห้ามไปหาฮาริด้วยนะ
เลิกทำตัวเกเรสักทีได้ไหม
ฮเยริน เอาจริงใช่ไหม
ได้ ฉันไปก็ได้ เดี๋ยวเจอกัน
ยัยนี่ได้ใครมานะ
นั่นของฉันนะคะ
ยัยเด็กป่วน
อะไรทำให้เขาเหนือกว่าฉันนักนะ
เขาคงล้มป่วยแน่
ถ้าเขารู้ว่า เด็กฝึกงานห่วยๆ แท้จริงแล้วเป็นรักครั้งแรกของเขา
เขาไม่มีวันรู้หรอก
ฉันควรจะบอกทุกคนซะ
เธอทำเหมือนรู้จักรองบก.จี หรืออะไรทำนองนั้น
เอาจริงๆ นะ...
คำบรรยายโดย: พิมพ์รำไพ บุญฤทธิ์