จีซองจุนพูดครับ
ส่งอีเมลมาแล้วเหรอครับ
เดี๋ยวผมจะดูให้เดี๋ยวนี้เลยครับ
อะไรนะ พี่จะไม่มารับฉันเหรอ
นี่ไม่เป็นห่วงน้องสาวเลยหรือยังไง
เอาแบบนั้นก็ได้
งั้นฉันจะไปที่โรงแรมของพี่ฮาริ แล้วขอให้พี่เขาเลี้ยงข้าวก็ได้
นี่ ไม่ต้องไปเลยนะ
เลิกงอแงสักที
ฮเยริน เอาจริงใช่ไหมเนี่ย
ก็ได้ๆ เดี๋ยวพี่ไปหาเธอที่นั่นเอง
(บันทึกลับของคิมฮเยริน)
นั่นของฉันนะคะ
สมุดที่พี่ถืออยู่น่ะ
ของฉันเอง
ไอ้เด็กบ้า
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ขอทางหน่อย
อะไรของเธอเนี่ย
สองคนนั้นไปรู้จักกันได้ยังไงเนี่ย
พี่รู้จักพี่สาวฉันเหรอคะ
พี่เป็นใครเหรอคะ
พี่เหรอ
พี่เป็นเพื่อนของพี่สาวเธอน่ะ
เพื่อนแบบไหนคะ
คุณคะ
ขอโทษนะคะ คุณเอาป้ายไปไม่ได้ค่ะ
ฉันไม่ได้จะเอาไป
แค่ขอยืมแป๊บเดียว
คุณคะ
เห็นไหม ฉันไม่ได้จะเอาไปสักหน่อย
ขอบคุณนะคะที่ให้ยืม
เป็นอะไรของเขากันนะ
ถ้าเจ้าเด็กบ้าเผลอพูดอะไรไปล่ะก็ ฉันจบเห่แน่ๆ
จะเริ่มยังไงดีล่ะ
แป๊บหนึ่งนะ
ครับ จีซองจุนพูดครับ
รองบก.จีคะ
นี่ฉันพนักงานฝึกงาน จากแผนกสนับสนุนฯ นะคะ
คนที่คุณชอบดุน่ะค่ะ
ที่ฉันโทรมาเพราะจะแจ้งให้ทราบว่า
บรรณาธิการใหญ่กำลังตามหาคุณอยู่ค่ะ
ท่านอยากให้คุณกลับไปที่ออฟฟิศค่ะ
เข้าใจแล้ว
โทษทีนะ
พี่อยากคุยต่อนะ แต่ว่าพี่ต้องไปแล้ว
คิมฮเยริน
อะไรเนี่ย ทำไมเพิ่งมา
หนูเจอผู้ชายคนหนึ่ง เขาบอกว่าเป็นเพื่อนพี่...
แล้วเธอบอกอะไรเขาไปบ้าง
บอกไปหรือเปล่าว่ามารอพี่
หรือได้บอกไปไหมว่าพี่สาวเธอ ทำงานบริษัทนิตยสาร
แล้วก็ชื่อคิมฮเยจิน
แล้วถ้าฉันบอกไปล่ะ
งั้นเขาก็คงรู้แล้วว่าพี่เป็นใคร
ตายแน่เลยฉัน
ไม่ได้บอกหรอก
เธอไม่ได้บอกเหรอ
นี่พี่แก่จนหูตึงไปแล้วเหรอ
ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย
โล่งอกไปที
นี่พี่ หรือว่าพี่ไป...
- ยืมเงินเขามาเหรอ - ยืมเงินอะไร
แล้วนี่เธอไปคุยกับ คนแปลกหน้าได้ยังไง
พี่พูดเรื่องอะไร
ก็เห็นๆ อยู่ว่าเขารู้จักพี่
ช่างเถอะ
ไปซื้อแฮมเบอร์เกอร์แล้วก็กลับบ้านซะ
กลับเลยนะ ไม่ต้องไปเถลไถลที่ไหนล่ะ
เดี๋ยวพี่
อะไรกันเนี่ย
เงิน 5,000 จะไปซื้ออะไรได้เนี่ย
ว้าย คุณพระคุณเจ้า
คุณทำฉันตกใจหมด
ดูสิ มือสั่นไปหมดเลย
ช่วยจับมือฉันไว้แป๊บหนึ่งได้ไหม
สั่นเป็นเจ้าเข้าแล้ว
ได้ยินว่าคุณเรียกหาผมเหรอครับ
ฉันเหรอ
แปลกจัง ฉันว่าไม่ได้เรียกนะ
คุณตามให้ผมกลับมาออฟฟิศ
ฉันเนี่ยนะ
ฉันคิดว่าไม่นะ
คงจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันน่ะค่ะ
งั้นก็คงเป็นผมเองที่เข้าใจผิด
ขอโทษด้วยนะครับ
นี่เธอ
ฉันเหรอคะ
นี่เธอยัง...
ขอร้องล่ะ
ลองทำตัวให้มันดูโมสต์หน่อย โอเคไหม
อ๋อ ค่ะ
พวกคุณเขียนบทความให้มันกระชับ กว่านี้ไม่ได้เหรอครับ
ผมไม่ได้ขอให้เขียนเรียงความนะ
ผมเคยคิดว่าพวกคุณเป็นมืออาชีพ
แต่กลับกลายเป็นมือสมัครเล่น ที่ไม่เข้าใจเลยว่า
เรามีเวลา 0,03 วินาที เพื่อดึงความสนใจของผู้อ่าน
ถ้าเราใช้ประโยคสั้นๆ หรือรูปหนึ่งรูปดึงคนไว้ไม่ได้
นิตยสารก็จะขายไม่ออก
ผมจะตรวจงาน แบบเดียวกับที่เราประชุมกัน
ซึ่งผมจะให้ผ่านก็ต่อเมื่อ สามารถสรุปงานได้ภายในสามนาที
และสำหรับฉบับครบรอบ 20 ปี
เราจะเริ่มใหม่ตั้งแต่โครงร่างนะ
อะไรนะ
กลับไปนับหนึ่งใหม่เหรอ
ทำไมล่ะคะ
เราก็พอมีไอเดียดีๆ อยู่แล้ว
อะไรคือมาตรฐานที่เรียกว่าดีล่ะครับ
ก็...
- มันให้ความเพลิดเพลิน... - สิ่งเดียว
ที่สำคัญสำหรับนิตยสาร
มัน ต้อง ขาย ได้
คุณแน่ใจใช่ไหมว่า ฉบับครบรอบนี้จะขายดี
ว่ายอดขายจะมากกว่าที่ยุโรป
มันไม่เร็วเกินไปหน่อยเหรอ ที่จะบอกว่ามันจะขายได้หรือเปล่า
อีกอย่าง ถ้าคุณมัวมากดดันเราแบบนี้
พวกเราเองก็คงไม่กล้าจะเสนอไอเดีย
เราทำให้มันง่ายกว่านี้ดีไหม
ให้มีอิสระมากขึ้น
มันจะไม่ดีกว่าเหรอครับ
ถ้าอยากอยู่แบบสบายๆ คุณจะมาทำงานทำไมกันล่ะ
ทำไมไม่อยู่บ้าน...
จะได้มีอิสระไง
ผมไม่ได้จะหมายความแบบนั้น
คิดคอนเซ็ปต์กันใหม่ แล้วค่อยมาประชุมกันต่อ
แล้วก็ คุณชา
ติดต่อเจมส์ เทย์เลอร์ได้หรือยังครับ
ฉันพยายามอยู่ค่ะ แต่ตารางเราแน่นมาก
ฉันเกรงว่ามันอาจจะไม่เหมาะ
ที่จะชวนเขามาร่วมโปรเจกต์ด้วย
ผมคงคาดหวังกับคุณมากไปหน่อย
อะไรนะคะ
เราจะร่วมมือกับเจมส์ เทย์เลอร์ ในการจัดทำฉบับครบรอบนี้นะครับ
คุณไม่ต้องทำแล้ว ผมจะติดต่อเขาเอง
วันนี้ทั้งวันห้ามมาคุยกับฉันนะ
- อย่ามาคุยฉันด้วย - ฉันด้วยเหมือนกัน
เหลือเชื่อเลย
เกิดอะไรขึ้นที่อเมริกานะ เขาถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้
ว้าว
ดูนั่นสิ
- แจ็กสัน ทำอะไรอยู่ - อ้าวเฮ้ย
คุณทำรูปฉันพังหมดเลย
เธอดูอะไรอยู่น่ะ
เธอเห็นไอรอนแมนบินเหรอ
ไอรอนแมนเหรอ
ไม่มีหรอก
ท้องฟ้าสวยดี แค่นั้นแหละ
- ท้องฟ้าเหรอ - ใช่
ว้าว
สวยจังเลย
นั่นแจ็กสันนี่
เธอหมุนหัวอย่างกับ เต้นอยู่ในงานเทศกาลเลย
เธอร่วงแน่ๆ
คุณยายคะ นั่งตรงนี้ได้เลยค่ะ
ตายจริง
คุณคะ รอคุณยายนั่งก่อนนะคะ
โอเคค่ะ ไปได้เลย
จริงของเธอ
สวยจริงๆ
มีของมาส่งที่แผนกของหายเพิ่มบ้างไหม
น่าจะเป็นของที่เหมือนกับ เครื่องเล่นเอ็มพีสาม
มีครับ
มีคนโทรมาถามที่ล็อบบี้น่ะ
คงจะเป็นของแขกที่ห้อง 2024
ห้องชุด 2024 เหรอครับ
- ใช่ - เดี๋ยวผมเอาไปให้เลยครับ
(พ่อ)
ผู้หญิงคนนี้ดูถูกแม่ของหนูนะคะ
มือหายดีหรือยัง
ฉันว่าวันนี้ท้องฟ้าสวยดีนะ
จริงด้วย
มันสวยพิลึกจริงๆ
ฉันไปแล้วนะ
ฮาริ
เดี๋ยวก่อน
วันนี้ได้มองท้องฟ้าหรือเปล่า
มันสวยมากเลยนะ
มินฮาริ
เลิกพูดเลี่ยนๆ ได้แล้ว
แบบนี้ดูไม่ใช่เธอเลยนะ
นั่นสิ
ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
คิดซะว่าฉันไม่ได้พูดก็แล้วกัน
- ไปแล้วนะ - จะไปเฉยๆ เลยเหรอ
แบบนี้เลยเหรอ
- เมียจ๋า - กลับมาแล้วเหรอ
- ฉันดีใจจังที่เจอเธอ - นี่เธอรอฉันอยู่เหรอ
ฉันออกมาทิ้งขยะต่างหากล่ะ
ดูแต่งตัวเข้าสิ เห็นไปถึงไส้แล้ว
เดี๋ยวคนก็เอาไปนินทาหรอก
นี่มันตัวของฉัน ชีวิตของฉัน ใครจะมาสนใจกันล่ะ
ทำไมฉันต้องไปสนใจว่าใครจะพูดอะไร
- ช่างน่าสมเพชจริงๆ - งั้นเหรอ
เธอเข้าไปก่อนเลย ฉันต้องไปหาถุงขยะมาเพิ่ม
งั้นฉันจะดูแลเธอ เหมือนเป็นบอดี้การ์ดเลย
เธอเป็นอะไรเนี่ย เธอเมาเหรอ
เปล่านี่
- อะไรนะ - เราต้องคอยระวังฮเยริน
ก่อนที่เธอจะเผลอพูดอะไรไป
เขาจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้เลย
ห้ามรู้เด็ดขาด
ก็ใช่น่ะสิ
ทำไมเธอเล่นใหญ่นักล่ะ
หา
ก็แบบว่า ถ้าเราถูกจับได้ มันก็ไม่ดีกับเธอไง
ฉันนะ เกือบจะยอมแพ้แล้ว
แต่พอจะถูกจับได้ทีไร
มันก็ทำให้รู้สึกว่าจะขายหน้าทุกที
มันไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะ ลองนึกดูสิว่าเขาจะรู้สึกยังไง
เขาต้องโกรธแน่ๆ ถ้าเขาได้รู้ว่า
เด็กฝึกงานห่วยๆ คนนี้
เป็นรักแรกของเขา
ฮเยจิน
เธอว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเธอไปเจอเขาตั้งแต่แรก
ไม่รู้สิ
ก็คงจะอึดอัดมากแน่ๆ ยิ่งต้องทำงาน เป็นลูกน้องของเขาที่บริษัท
ไม่รู้สิ ฉันไม่อยากแม้แต่จะคิดเลย
เธอถามทำไมเหรอ
ก็แค่ลองถามดูน่ะ
ฉันแค่อยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง
แต่เรื่องจีซองจุนนี่...
เอาล่ะ พอได้แล้ว
เลิกพูดถึงเขาสักที
- อะไรนะ - พูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก
ยังไงเขาก็ไม่สนใจฉันหรอก
ฉะนั้นก็ไม่มีความจำเป็น ที่ฉันจะต้องคิดถึงเขาเหมือนกัน
เลิกพูดถึงเขากันเถอะ
ไปเถอะ ฉันยังต้องไปฝึก ภาษาประหลาดนั่นอีก
นี่ ไปกินต็อกบกกีกันไหม
ทำไมช่วงนี้มีแต่คนอยากกินต็อกบกกี กับฉันเยอะจัง
ทำไมล่ะ มีใครชวนเหรอ
ไม่มีหรอก ก็แค่คนเพี้ยนๆ น่ะ
ทำไมล่ะ เขาน่ารังเกียจเหรอ
เขาเหมือนเป็นราชาคนบ้าน่ะ
พระเจ้า
นี่เธอ
ทำไมถึงยังไม่ทำอะไร กับหน้าและผมของเธออีก
ขอร้องล่ะ
ลองทำตัวให้มันดูโมสต์หน่อย โอเคไหม
ฉันจะทำยังไงให้ดูโมสต์ดีล่ะ
คุณพระ...
ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
(คิมฮเยจิน)
คุณเล่นตลกอะไรเนี่ย
ก็บรรณาธิการใหญ่ ขอให้ฉันทำตัวให้ดูโมสต์ค่ะ
เดี๋ยวนะ
เสียงแบบนั้นหมายความว่ายังไงเนี่ย
ทำไมเขาต้องคิดว่าฉันเล่นตลกด้วย
อีตาบ้า
ไม่อยากเชื่อเลย พ่อแม่ไม่สั่งสอนเขาหรือไงกัน
แย่จริงๆ
ทุกคนฟังทางนี้
ฉันตกใจหมดเลย
ขอให้เป็นข่าวดีนะ
รองบก.จีนัดประชุม กับเจมส์ เทย์เลอร์ได้แล้ว
จริงเหรอ
เขาบินมาทำงานแถวๆ เอเชียพอดี กำลังจะออกจากโตเกียวไปปักกิ่ง
แต่รองบก.จีสามารถกล่อม ให้เขาแวะมาที่เกาหลีได้
ไหนบอกว่าตารางของเขาแน่น เนื่องจากงานจัดแสดงไงล่ะ
รองบก.จีนี่ไม่ใช่เล่นๆ นะ
พวกเขาจะประชุมกันหนึ่งชั่วโมงเต็ม
ที่สนามบิน
- ชั่วโมงเดียวอาจไม่พอ - ที่สนามบินเหรอ
แค่ชั่วโมงเดียวเนี่ยนะ
เขาคิดว่าจะเซ็นสัญญาร่วมงานกัน ภายในเวลาชั่วโมงเดียวงั้นเหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ให้ผมเป็นคนบอกเองเถอะ ว่ามันเป็นไปได้หรือไม่ได้
เก็บความคิดเห็นพวกคุณไว้นะ
คุณชา ช่วยส่งข้อมูล เกี่ยวกับเจมส์ เทย์เลอร์ให้ผมที
ทีมบทความกับทีมแฟชั่น ช่วยหาข้อมูลเพิ่มให้ผมด้วย
ผมอยากได้ทุกอย่างโดยเร็วที่สุด
- ได้ครับ - แล้วก็
ผมจะขอคนมาขับรถหนึ่งคนด้วย
ผมต้องดูพวกเอกสารระหว่างทาง
ไปเจอผมที่ชั้นหนึ่ง บ่ายสองโมงตรงนะ
ผมได้นัดประชุมไว้แล้วตอนสี่โมง
ฉันว่าบางเรื่องเขาก็เก่งนะ
แต่ใครจะขับรถให้รองบก.จีล่ะ
- เธอไง - ฉันมีอย่างอื่นต้องทำ
แจ็กสัน
เสื้อเธอเป็นรูตรงเอวนะ
จริงเหรอคะ
ก็ได้ งั้นฮเยจินไปแล้วกันนะ อาสาแล้วนี่
- เยี่ยมมาก - ให้ฮเยจินไปก็ได้
ฉันว่าให้คนอื่นไปเถอะนะ
ขอโทษที เสื้อเธอไม่ได้มีรูนี่นา
สายตาฉันเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว
คุณคิม
คุณมาแกล้งฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน
เธอจะเลี่ยงเขาไปอีกนานแค่ไหนกันล่ะ
นี่เป็นโอกาสที่ดีนะ ที่จะได้ทำความรู้จักกับเขา
ทะเยอทะยานกว่าที่เห็นนะเรา
ไม่นะคะ เดี๋ยวก่อน
ทุกคนปรบมือให้เธอหน่อย
ไปได้เลย
นี่มันอะไรกัน สนับสนุน
คุณมาทำอะไรเนี่ย
ฉันเป็นคนเดียวที่มาขับรถให้คุณได้ เพราะคนอื่นๆ ยุ่งกันหมดเลย
ขับรถได้แน่นะ
ผมไม่เคยเห็นคุณทำอะไรเข้าท่าเลย
ฉันสอบผ่านทั้งข้อเขียนและปฏิบัติค่ะ
นี่มันอะไรกัน อึดอัดจริงๆ
คุณเล่นเทนนิสด้วยเหรอคะ
ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อนเลย
เจมส์ เทย์เลอร์คงเป็นนักออกแบบ ที่เก่งมากๆ แน่เลย
ฉันเคยเห็นหลายๆ ชุดที่เขาออกแบบ...
ผมต้องใช้สมาธิในการอ่าน คุณช่วยเงียบหน่อยได้ไหม
อะไรนะคะ
ได้ค่ะ
เราจะไปที่สนามบินอินชอนใช่ไหมคะ
ใช่สนามบินอินชอนไหมคะ
(สนามบินนานาชาติอินชอน)
นี่คุณจะไปไหน
- อะไรคะ ก็สนามบิน... - คุณมาสนามบินอินชอนทำไม
เราต้องไปสนามบินคิมโพ
อะไรนะ คิมโพเหรอคะ
ก็ตอนฉันถาม คุณไม่ยอมตอบนี่
ฉันก็เลยนึกว่าเป็นอินชอน
เราจะทำยังไงกันดี
ฉันจะกลับรถเดี๋ยวนี้แหละ
กลับรถไม่ได้หรอก
นี่มันทางด่วนพิเศษไปสนามบินอินชอน
อะไรนะ
แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะ
มีทางออกอยู่แถวๆ ด่านเก็บเงินหน้า
เรายังพอมีเวลา แค่ต้องรีบหน่อย
ได้ค่ะ
ทำไมรถติดจังเลย
มีอุบัติเหตุงั้นเหรอ
คุณชา นี่ผมเอง คุณช่วยไปที่สนามบินคิมโพที
นี่จูอารึมพูดค่ะ
คุณชาออกไปข้างนอก แต่ไม่ได้เอามือถือไปค่ะ
แล้วตอนนี้มีใครอยู่ที่ออฟฟิศบ้าง
หาคนไปที่สนามบินคิมโพเดี๋ยวนี้เลย
เธอทำอะไรน่ะ
นี่ยังมีอารมณ์ไปซื้อขนมอีกเหรอ
รองบก.จีคะ
รองบก.จี ลงจากรถเร็วค่ะ
อะไรนะ
เร็วเข้า
นี่ล้อกันเล่นเหรอ
- เร็วสิคะ - นี่คุณ...
- เร็วๆ ค่ะ - นี่มันบ้าอะไรกัน
คุณจะทำอะไร
เร็วเข้าค่ะ
ทำอะไรของคุณเนี่ย
นี่อะไร
- จ่ายเงินให้เขาหน่อยค่ะ - จ่ายอะไรนะ
เงินค่ะ เร็วสิคะ
พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
เอามือออกไปนะ
นี่ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม สี่
- โอเคไหมคะ - สนามบินคิมโพใช่ไหม
ใช่ค่ะ ต้องไปถึงนั่นก่อนสี่โมงนะคะ
เร็วเข้าค่ะ ขึ้นรถเลย
ถ้านั่งมอเตอร์ไซค์ คุณไปทันแน่
- คุณจะให้ผมนั่งมอเตอร์ไซค์เหรอ - โอ๊ย คุณนี่พูดมากจริงๆ
คุณคะ ไปเลยค่ะ
ไปล่ะนะ
คุณคะ ซิ่งเลยนะคะ
ซิ่งเลย
ฉันจะขับรถตามไปที่สนามบินนะคะ
ไปให้ทันสี่โมงนะคะ
ซิ่งไปเลยพี่
ฉันเอาด้วย น่าสนุกดีนะ
เราจะเจอกันกี่โมงดี
เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณมาไม่ทันเวลาเหรอคะ
งานสำเร็จไหมคะ
ครับ ผมเพิ่งเจอเขาครับ
โปรเจกต์ร่วมระหว่างเรา...
เขาตกลงแล้วครับ
ครับ เจอกันที่ออฟฟิศนะครับ
ฉันนึกว่าคุณมาไม่ทันซะอีก
เยี่ยมไปเลยนะคะ
พระเจ้า...
ขนมปัง
มันเหม็นเหรอคะ
งั้นฉันจะเอามันออก แล้วใส่น้ำยาดับกลิ่นนะคะ
เธอนี่เป็นคนยังไงกันแน่
อะไรนะคะ
เธอบ้าหรือเปล่า
เธอจิตป่วยเหรอ
เธอทำอะไรให้มันดีสักอย่างได้ไหม
ถ้างานนี้พัง เธอจะรับผิดชอบยังไง
เธอทำผิดพลาดงี่เง่าแบบนี้ได้ยังไง
ฉันถามคุณแล้วว่าเราจะไปที่ไหน...
เธอรู้ไหมว่าคนแบบไหน ที่ฉันว่าน่าสมเพชที่สุด
คนที่ทำงานหนักแต่ไม่ได้เรื่องเลยไง
แบบเธอไงล่ะ
ฉันจะหาทางกลับเอง คุณไปเถอะค่ะ
ให้ตายสิ
ขอพูดอะไรหน่อยนะ คุณรู้ไหมว่า คนประเภทไหนที่ฉันเกลียดมากที่สุด
คนประเภทที่ไม่เคยฟังใคร
และคนที่ชอบดูถูกคนที่ด้อยกว่าตัวเอง
คนแบบคุณนั่นแหละ รองบก.จี
ฉันถามคุณตั้งหลายครั้ง ว่าเราจะไปสนามบินอินชอนใช่ไหม
แต่คุณกลับไม่สนใจฉัน และเลือกที่จะไม่ฟัง
ถ้าคุณไม่ติดนิสัยดูถูกคนอื่นแบบนี้
เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นแต่แรกหรอก
ฉันแค่...
ฉันแค่อยากให้คุณรู้ไว้ซะ
ทำไมฉันต้องกลับมาเจอเขาด้วยนะ
ไอ้บ้านั่นจะแกล้งฉันทำไมกัน
หนูๆ ขนมปังนี่เท่าไรน่ะ
ไม่ได้ขายค่ะ
คุณคะ ให้ฉันมา 1,000 วอนก็พอ
ทั้งหมด 1,000 เหรอ
งานที่โรงแรมเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีนะคะ
แต่หนูว่าคนอื่นๆ คงหมั่นไส้ที่หนูได้งานแน่ๆ
หนูไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไร
แต่หนูกลับได้เป็นผู้จัดการ ฝ่ายประชาสัมพันธ์เพราะบารมีของพ่อ
อย่าคิดแบบนั้นสิ
เรื่องวันนั้น...
พ่อขอโทษด้วยนะ
ค่ะ
พ่อก็ควรจะต้องขอโทษอยู่แล้ว
ฮาริ
ใช่ ผมลืมบอกคุณว่าผมมีนัดทานข้าว
คุณกินไปก่อนได้เลย
ได้
ที่บ้านเหรอคะ
แล้วทำไมไม่บอกไปล่ะคะว่าอยู่กับหนู
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้น
พ่อว่ามันคงจะแปลก
เราสามคนเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เธอกลับรู้สึกเป็นส่วนเกิน
พ่อไม่อยากให้เธอเข้าใจผิดน่ะ
แค่เราสองคนนั่งกินข้าวกัน คงไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ
ถ้าเราเป็นครอบครัวกันจริงๆ น่ะนะ
ฮาริ ถ้าลูกโทรไปขอโทษเธอได้...
หนูน่าจะกลับไปเรียนอนุบาลนะ
หนูถูกสอนมาว่าใครทำผิด ก็ต้องขอโทษ
หนูคงเรียนมาผิด
สงสารเธอเถอะนะ
เธอเสียใจมามากแล้ว
ถ้าลูกยอมเปิดใจให้เธอ...
หนูขอตัวก่อนนะคะ
พ่อน่าจะกลับไปทานข้าว กับครอบครัวของพ่อนะ
แบบพร้อมหน้าพร้อมตา
ฮาริ
นี่ ขนมปังอร่อยดีนะ
- ขอบคุณอีกทีนะ - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
โชคดีนะคะ
ฮาริ อยู่ไหนเหรอ
ตอนนี้ฉันเซ็งมาก
ไปหาที่เมาหัวทิ่มกันหน่อยไหม
วันนี้มันแย่จริงๆ แถมฝนยังมาตกอีก
ขอบคุณจริงๆ
ยินดีต้อนรับค่ะ
สวัสดีครับ
ฉันอยากหาของขวัญให้เธอ
เอาไว้ใช้ที่ลอนดอนนะ
เอาไว้กันสิ่งที่เธอไม่ชอบนะ
นี่ สนับสนุน ร่มนั่นน่ะ
เขาพูดว่า "เอาไว้กันสิ่งที่เธอไม่ชอบ"
ป้าคะ หนูขอโซจูกับซุปหอยค่ะ
จ้ะ
- โชคดีนะคะ - โชคดีค่ะ
ฮเยจิน
ซองจุน
เธอออกกำลังกายที่นี่เหรอ
ใช่ มันใกล้โรงแรมฉันน่ะ
ฉันมานี่เพราะใกล้ที่ทำงานเหมือนกัน
อ๋อ อย่างนี้เอง
ไว้เจอกันนะ
อือ
ขึ้นมาสิ
มาเถอะน่า ไปเที่ยวกับฉันนะ
คือฉันว่าจะไป...
เถอะน่า ขึ้นมาเถอะ
เร็วๆ สิ
นะ
วันนี้เราทำอะไรกันดี
ขับรถเล่นดีไหม
หรือว่า...
เธอนั่งไม่สบายเหรอ
- เธอเอานี่ไปไว้ข้างหลังสิ - เปล่า ฉันนั่งสบายดี
- นายเล่นเทนนิสด้วยเหรอ - สปีดมินตันน่ะ
ที่ยิมเขาให้มาฟรี
- เป็นของสมนาคุณสมาชิกน่ะ - อ๋อ
อะไรเนี่ย
ใครมากินเหล้าฉันหมดเนี่ย
ป้าคะ ขออีกขวดค่ะ
- ได้เลย - ป้าครับ ขอแก้วหนึ่งใบครับ
แจ็กสัน
ใครบอกให้คุณนั่ง
รู้ไหมว่าคุณทำให้ฉันต้องเจออะไรบ้าง
ไปนั่งที่อื่นเลยไป
ป้าครับ ผมขอตีนไก่ด้วยได้ไหม
- รอเดี๋ยวนะ - ลุกไปเลยนะ
ฉันไม่ชอบกินตีนไก่
งั้นเหรอ
เธอน่าจะบอกแต่แรก
ป้าครับ ขอตีนไก่แบบพิเศษเลยนะ
เอาแบบล้นจานเลยนะครับ
เอาให้ล้น
นี่
คนแพ้ต้องเลี้ยงข้าวนะ
- ฉันไม่ค่อยมีอารมณ์จะเล่นนะ - เอาล่ะนะ
แต่...
นี่ ขอเวลานอก
นายตายแน่
เอานี่ไป
เอาสิ มาเลย
วันนี้คิมฮเยจินฝีมือตกไปนะ
ไม่ยุติธรรมเลย
ไม่ยุติธรรมยังไง
นายจะทำอะไร...
โอเคหรือยัง
- ยุติธรรมแล้วนะ - อะไรนะ
ก็ได้
งั้นก็มาเลย
เตรียมแพ้ได้เลย
ฉันจะเอาแล้วนะ
เร็ว
นี่ไง อย่างนั้นแหละ
เธอนี่ไม่เบาเลยนะ
มีกัดฟันแล้วตีซะเต็มแรงเลย
ยังจะทำมาเป็นพูดอีก
นายเล่นซะเอาเป็นเอาตายเลยนี่
เห็นชัดเลยเหรอ
เกือบลืมไป ฉันเจอน้องสาวเธอด้วย
อ๋อ
ฮเยรินเล่าให้ฟังแล้วล่ะ
น้องเธอหน้าเหมือนเธอตอนเด็กๆ เลยนะ
เหมือนใช่ไหมล่ะ
ไว้เราสามคนไปหาอะไรกินกันนะ
อ๋อ ได้สิ
ไว้ไปกัน
ก่อนหน้านี้เธอร้องไห้ทำไมเหรอ
ตอนเราเจอกัน เหมือนเธอร้องไห้เลยนะ
ฉันไม่ควรถามใช่ไหม
อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก
พอดีฉันมีปัญหาที่ทำงานน่ะ
ไม่มีอะไรรุนแรงหรอก
ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย
อยากเล่นชิงช้าไหม
- ค่ะ - ลอยไปเลย
- ลูกชอบไหม - ค่ะ
ฟังนิทานก่อนนอนด้วยดีไหม
- ดีค่ะ - เรากินอะไรกันดี
ไปตลาดกันดีไหม
ไปไหนกันดีล่ะ
นายคิดถึงแม่ที่สุดตอนไหนเหรอ
แม่ฉันเหรอ
ทำไมเธอถามถึงแม่ฉันล่ะ
ฉันนึกขึ้นมาได้ว่า
นายพูดถึงแม่เมื่อวันก่อน
ฉันไม่ควรถามเลยสินะ
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันชอบนึกถึงแม่ตอนฉันตัดเล็บ
เล็บเหรอ
ฉันถนัดซ้าย ก็เลยมีปัญหากับการตัดเล็บมือซ้าย
ฉันเคยตัดเข้าเนื้อจนเลือดออก แม่ก็เลยคอยตัดเล็บให้ฉัน
ฉันเลยหมั่นตัดเป็นนิสัย ดูมือฉันสิ
ก็คงเป็นเรื่องนี้แหละ
มันยากนะ ที่ต้องอยู่...
โดยไม่มีแม่
ตอนเด็กๆ นายคงลำบากมากแน่ๆ
แต่ฉันก็โตมาได้โดยไม่มีปัญหานะ
ฉันมีเพื่อนที่ดีชื่อคิมฮเยจิน คอยอยู่ข้างๆ ในตอนนั้นไง
ใครกัน
ใครมากินเหล้าของฉัน
ป้าคะ
พอแล้ว
เธอนี่เมาแล้วโวยวายจริงๆ
ปล่อยฉันนะ
ทั้งหมดนี่เป็นเพราะอีตาจุนโรคจิตเลย
เขาทำให้ฉันอยากดื่ม
ป้าคะ
ระวังหน่อยสิ
ปล่อยฉันนะ
แจ็กสัน เธอเมาแล้วนะ กลับกันเถอะ
ฉันไม่ได้เมา
เอาจริงๆ นะ
ฉันมันโคตรซวย
นี่เป็นความลับนะ
อือ แล้วแต่เลย
กลับได้แล้ว
อะไรที่ทำให้เขาเก่งกว่าฉัน ในทุกๆ เรื่องกันนะ
เขาไม่ได้เก่งอะไรนักหนาหรอก
ฉันจะบอกทุกคนเลยคอยดู
จะบอกอะไรทุกคนงั้นเหรอ
เธอทำเหมือนรู้จัก รองบก.จีเป็นอย่างดีไปได้
ฉันรู้สิ รู้ดีด้วย
เอาจริงๆ นะ เขากับฉัน...
เขากับฉัน...
ไม่นะ
แจ็กสัน บ้านเธออยู่ที่ไหน บอกมานะ
จะไปไหนก็ไป ฉันกลับเองได้
- อย่าผลักฉันสิ - ฉันเปล่านะ
บอกแล้วไงว่าอย่าผลักฉัน
ไม่ได้ผลักเลย
ไอ้อ้วนตาขาวนี่ ไม่รู้ซะแล้วว่าฉันเป็นใคร
ฉันจะบอกทุกคนเลยคอยดู
ฉันจะบอกให้ทุกคนรู้ความจริงทุกอย่าง
มือถือฉันอยู่ไหน
มือถือฉัน
- แจ็กสัน - มือถือ
มือถือจ๋า
- มือถือ - ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
ฉันไปส่งเธอที่บ้านได้นะ
ฉันขับไปเองได้
ก็ได้ ขับระวังๆ นะ แล้วก็พักผ่อนซะ
อือ
เอ่อ ซองจุน...
ฉันมีเรื่องจะบอกนาย
ฉันมีคู่หมั้นแล้ว
ว่าไงนะ
เขาไม่อยากให้ฉันมาเจอผู้ชายคนอื่น
แม้แต่เพื่อนสมัยเด็กก็ตาม
เพราะงั้นต่อจากนี้ เราคงมาเจอกันไม่ได้แล้วนะ
แล้วเมื่อไหร่จะพาฉันไปเลี้ยงข้าวล่ะ
อะไรนะ
อะไรกัน
เธอจะชิ่งหลังจากที่แพ้ฉันเหรอ
อ๋อ ที่พนันกันไว้
- นี่เสื้อนาย - ไว้ค่อยคืนก็ได้
ช่วงนี้เริ่มหนาวแล้ว กระโปรงเธอก็สั้นเกินไปด้วย
จะแต่งตัวแฟชั่นยังไง ก็อย่าให้ไม่สบายแล้วกัน
หาเสื้ออุ่นๆ ใส่ซะ
เข้าใจไหม
อือ
ไว้เจอกันนะ
เดี๋ยวสิ ซองจุน
ไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะ
บาย
ฉัน...
ไม่ว่าจะบอกเขาวันนี้หรือวันไหน ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก
ครั้งหน้าจะจัดการให้เรียบร้อยนะ
ไม่เห็นจำเป็นต้องบอกเขาวันนี้เลยนี่
ช่างมันเถอะ
นี่ใครน่ะ
ฉันเอง
ยัยสนับสนุน
พนักงานฝึกงานไง
นี่แกล้งใช่ไหม ไม่ได้เม็มเบอร์ฉันเหรอ
เม็มอะไร
นี่ สนับสนุน
เสียงเธอดูเมาๆ นะ
คืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับแน่ ถ้าฉันไม่ได้บอกเรื่องนี้กับนาย
ฉันก็เลยโทรมานี่ไง
โทรมางั้นเหรอ
ฟังนะ ตาจุนโรคจิต
นายรู้ไหมว่าฉันคือใคร
ถ้ารู้แล้ว นายต้องตกใจแน่ๆ
นี่ สนับสนุน
ฉัน...
คิมฮเยจินเอง
แล้วไง
ฉันบอกนายอยู่นี่ไง ว่าฉันคือคิมฮเยจิน คิม ฮเย จิน
อะไรนะ
พูดอีกที
เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ
จะแต่งตัวแฟชั่นยังไง ก็อย่าให้ไม่สบายแล้วกัน
หาเสื้ออุ่นๆ ใส่ซะ
ให้ตายสิ
เมื่อคืนเธอดื่มไปกี่ขวดเนี่ย
ฉันไม่รู้ ฉันจำไม่ได้
แล้วผู้ชายที่พาเธอมาเมื่อคืนเป็นใคร
หา
มีคนพาฉันมางั้นเหรอ
ใช่แล้ว นักข่าวจอมเพี้ยน
เขาต้องล้อฉันไปจนตายแน่ๆ
หลังจากสภาพหนักหน่วงของเธอเมื่อคืน
เธอควรดื่มน้ำเยอะๆ นะ
คุณฮเยจิน ตั้งสติหน่อยสิ
- คุณฮเยจิน - ฮเยจิน
อ้าว คุณฮาริ
เธอเมาเป็นบ้าเลย
เธออ้วกใส่ผู้ชายที่มาส่งเธอด้วย
ไปเถอะ
เขาเข้าไปล้างตัวในร้านอยู่น่ะ
ขอโทษนะคะ ฉันเป็นเพื่อนฮเยจิน
- คุณโอเคไหมคะ - อยากตายหรือยังไง
จะบอกว่าไม่เป็นก็คงไม่ได้
แต่ผมจัดการได้ครับ
ฉันอยากนอน
- เธอนอนตรงนี้ไม่ได้นะ ลุกขึ้น - ฮเยจิน
นี่
ขอบคุณที่พาฮเยจินมาส่งนะคะ
สภาพตอนนี้ไม่ไหวแล้วค่ะ ฉันขอพาเธอกลับบ้านก่อนนะคะ
มาเร็ว
- พระเจ้า - ไปเถอะ
ปล่อยฉันนะ
ฉันทำตัวแบบนั้นเหรอ
ยัยบ้าเอ๊ย
เออใช่ วันนี้ฉันต้องไปรีบไปหน่อยนะ
ไว้เราค่อยคุยตอนฉันกลับมาก็แล้วกัน
เจอกันนะ
ฉันต้องหยุดดื่มแล้วจริงๆ
วันนี้พระอาทิตย์ขึ้น ทางทิศตะวันตกเหรอเนี่ย
ปกติหน้าหนาวเธอใส่แต่กระโปรงสั้นๆ ทำไมวันนี้ใส่กางเกงล่ะ
ไม่รู้สิ
ฉันรู้สึกอยากใส่ขึ้นมา
ฉันไปก่อนนะ
- หายเมาค้างเร็วๆ ล่ะ - โชคดีนะ
ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลยล่ะ ฉันแก่เกินแล้วเหรอเนี่ย
ค่ะ แม่
นี่ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า
ลูกเมาค้างเหรอ
เปล่าค่ะ หนูแค่เหนื่อย
งานเยอะมากเลยช่วงนี้
ทำไมหนูต้องดื่มด้วยล่ะ
แม่มีอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงได้โทรมาแต่เช้าเลย
อาทิตย์นี้พาฮาริมากินข้าวที่นี่สิ
เราควรจะฉลองงานใหม่ของลูกนะ
แม่อยากจะโชว์ฝีมือการทำอาหารด้วย
ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกแม่
เราสั่งอะไรมากินก็ได้
ใส่ชุดสีแดงกันมานะ รู้เรื่องไหม บอกฮาริด้วยล่ะ
ไม่เห็นต้องกำหนดสีเลย
ก็ได้ค่ะ หนูจะลองชวนฮาริดู
เสื้อนอนของหนู ยังอยู่ที่บ้านแม่ใช่ไหมคะ
ตัวที่หนูมีมันขาดหมดแล้ว หนูอาจจะต้องหาชุดใหม่
หนูไม่ได้เมาค้างนะ
ค่ะ
นี่มันอะไรกัน
(สายโทรออก: รองบก.จี)
นี่ฉันเมาแล้วโทรหาจีซองจุนเหรอเนี่ย
ทำไงดีล่ะทีนี้ ฉันพูดอะไรใส่เขาไปบ้างล่ะเนี่ย
คิดสิ คิดสิ
นายรู้ไหมว่าฉันคือใคร
ถ้ารู้แล้ว นายต้องตกใจแน่ๆ
ฉันคือคิมฮเยจิน คิมฮเยจิน
ฉันบอกนายอยู่นี่ไง ว่าฉันคือคิมฮเยจิน คิม ฮเย จิน
ยัยขี้เมา
ไฟเขียวแล้ว
คุณคิมคะ เมื่อคืนฉันเมาแล้วโทรหารองบก.จีเหรอ
งั้นมั้ง
ฉันพูดอะไรบ้าง คุณได้ยินทั้งหมดไหม
ก็ได้ยินบ้าง
คุณได้ยินที่ฉันพูดไปใช่ไหม
ฉันหิวจนตาลายแล้ว ฉันจำไม่ได้หรอก
ถ้าได้กินอะไรสักอย่าง ฉันคงจำได้นะ
เอาคิมบับอันหนึ่งค่ะ
ฉันว่าต้องสองอันนะ ถึงจะจำได้
งั้นเอาสองเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- โชคดีครับ - ขอบคุณค่ะ
บอกฉันหน่อย ฉันพูดอะไรไปบ้างคะ
ขอโทษฉันก่อนไม่ดีกว่าเหรอ
เมื่อคืนเธออ้วกใส่ฉันด้วยนะ
ฉันขอโทษจริงๆ ที่ก่อเรื่องทั้งหมด
แล้วฉันพูดอะไรกับรองบก.จีเหรอคะ
ฉันไม่เคยรู้เลยว่า เธอกับเขามีความหลังกันด้วย
แจ็กสัน
ตื่นก่อน แจ็กสัน
แจ็กสัน ฟื้นสิ
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
ไม่ต้องกังวลไป เธอไม่ได้พูดอะไรมาก
แน่ใจนะคะ
ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ ตอนกลางดึกด้วยเนี่ย
ถ้ารู้แล้ว นายต้องตกใจแน่ๆ
ฉันคือคิมฮเยจิน คิมฮเยจิน
ฉันคือคิมฮเยจิน ไอ้งั่ง
ไอ้งั่งเหรอ
แจ็กสัน
ฉันเลยดึงโทรศัพท์มาจากเธอ ก่อนที่อะไรๆ จะแย่ไปกว่านั้น
แต่เขาน่าจะได้ยิน ที่เธอด่าว่าไอ้งั่งนะ
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อคะ
คุณแน่ใจนะ ว่าฉันไม่ได้พูดอะไรนอกจากนี้อีก
มันจบตอนที่เธอเรียกเขาว่าไอ้งั่ง
ค่อยยังชั่วหน่อย
มันมีอะไรอีกเหรอ
เธอยังมีอะไรในใจอีกเหรอ
ฉันแค่จะบอกว่า
ฉันโกรธตัวเองที่ไปลงที่เขาค่ะ
แย่จริงๆ
ฉันน่าจะอัดคลิปไว้แกล้งเธอนะ
เธอรู้ใช่ไหมว่า เธอติดเลี้ยงข้าวฉันสิบมื้อแล้วนะ
ไม่รู้สิ ฉันจำเรื่องเมื่อคืนไม่ค่อยได้เลยค่ะ
เธอจะกลับคำแบบนี้ไม่ได้นะ
สิบมื้อ ก็ได้ มื้อเดียวก็พอ
มื้อเดียว เลี้ยงฉันหน่อยนะ
ฉันคือคิมฮเยจิน คิมฮเยจิน
ฉันคือคิมฮเยจิน ไอ้งั่ง
อะไรนะ
เธอว่าไงนะ
เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ
ไอ้งั่งเหรอ
นี่ ยัยสนับสนุน
- กลับบ้านได้แล้ว - เอาคืนมานะ
เอามือถือฉันคืนมา เอาคืนมาสิ
คิมชินฮยอกเหรอ
(เดอะโมสต์)
สวัสดีทุกคน
อ้าว รองบก.จียอดรัก
สุดที่รักของฉัน
ฉันภูมิใจในตัวคุณจริงๆ
บราโว่ๆ
คืนนี้เราจะจัดปาร์ตี้กัน
รองบก.จีได้ชวนเจมส์ เทย์เลอร์ มาร่วมงานกับเรา
และทำให้เราสามารถ เดินหน้าต่อกับโปรเจกต์ได้
ผมมีเรื่องต้องทำนะครับ คงจะไปร่วมไม่ได้
ไม่ๆ
ฉันมีเรื่องงานจะคุยกับคุณพอดี
ดังนั้นฉันขอสั่งให้คุณไป
- คุยตอนนี้เลยก็ได้นี่... - หนุ่มๆ สาวๆ ทั้งหลาย
ใครก็ตามที่ไม่ไปร่วมงาน จะต้องเดือดร้อนแน่ๆ
ทุกคนต้องไปให้ได้นะ โอเคไหม
ค่ะ
โดยเฉพาะเธอ จุนอูผู้น่ารัก
- ครับ - ไปให้ได้นะทุกคน
ครับ มาดาม
นายคือทายาทมาตลอดสินะ คิมจุนอู
ใช่แล้ว บรรณาธิการใหญ่เอ็นดูเขา
ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันต้องเริ่มโปรยเสน่ห์ใส่เขาซะแล้ว
สั่งพิมพ์เอกสารพวกนี้ แล้วเอาไปให้รองบก.จีด้วยนะ
เขารู้อยู่แล้วล่ะ
ฉันเหรอคะ
ไม่นะ ฉันจะทำไงดีล่ะทีนี้
คุณชาให้ฉันเอาเอกสารมาให้ค่ะ
วางไว้ตรงนั้นแหละ
ค่ะ
คือว่าสำหรับเรื่องเมื่อคืน...
ฉันว่าเธอคงจะดื่มมากเกินไป จนทำเรื่องผิดพลาดไป
เราถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกัน
อะไรนะคะ
อ๋อค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
แล้วก็...
เรื่องเมื่อวานตอนกลางวัน
ก็ช่างมันไปด้วยแล้วกันนะ
อ๋อ ค่ะ
อเมริกาโนสามช็อตได้แล้วค่ะ
คุณจมอยู่กับความคิดอีกแล้วนะคะ
ว่าไงนะ
ฉันรู้แล้วค่ะ
คุณจะไม่ได้ยินคนรอบๆ ตัวเลย เวลาที่อ่านหนังสือ
คุณเป็นคนที่มีสมาธิมากๆ เลย
อ๋อ
ฉันถามคุณตั้งหลายครั้ง ว่าเราจะไปสนามบินอินชอนใช่ไหม
แต่คุณกลับไม่สนใจฉัน และเลือกที่จะไม่ฟัง
นายจุนโรคจิตเป็นอะไรไปนะ
ถามจริง
ช่างเถอะ
ทำงานต่อดีกว่า
- ชน - ชน
ไม่ๆ
เราต้องชนกันแบบโมสต์หน่อย
หนุ่มๆ สาวๆ ทั้งหลาย ซาลูต
- ซาลูต - ซาลูต
ซาลูต
ต้องกินอะไรรองท้องก่อนดื่มนะ
รองบก.จี คุณทำอะไรน่ะ
นี่เป็นงานเลี้ยงต้อนรับคุณนะ ทำไมไม่ดื่มสักหน่อยล่ะ
ผมมีงานต้องทำอีกเยอะเลย อีกสักพักผมก็คงต้องกลับแล้วครับ
คุณอยากคุยเรื่องงานกับผมนี่ครับ
ไม่ล่ะ
คุณคิดว่าฉันจะคุยเรื่องงาน ในที่แบบนี้งั้นเหรอ
คุณรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่อยากหรอก
ฉันหลอกให้คุณมาต่างหากล่ะ
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
โกงกันนี่
คุณจะกลับโดยที่ ไม่ดื่มอะไรเลยได้ยังไง
ถ้าคุณอยากกลับจริงๆ งั้นก็ดื่มก่อน
- สักแก้ว - จริงด้วย
- เราไม่ได้มาที่นี่กันนานมากแล้ว - ใช่
- ดื่มเถอะค่ะ - ร้องเพลงกันเถอะ
- ดื่มเลยๆ - ดื่มเลยๆ
- ดื่มหมดแก้ว ดื่มให้หมด - ดื่มหมดแก้ว ดื่มให้หมด
เงียบก่อน
หรือคุณอยากเกี่ยวแขนกับฉันล่ะ
รองบก.จี...
เจอกันพรุ่งนี้นะ
เขาคงยุ่งมาก
โอ้โฮ คอแข็งน่าดูนะ
- ซาลูต - ซาลูต
ว่าไง ฮาริ
โอเค
ขออีกแก้ว
คืนนี้มีปาร์ตี้ของบริษัท
ใช่
กินเลยไม่ต้องรอ
เจอกันที่บ้านนะ บาย
แจ็กสัน
ฉันตกใจหมดเลย
เพื่อนร่วมห้องฉันโทรมาน่ะค่ะ
อะไรน่ะ
- รองบก.จี - รองบก.จี
รองบก.จี
- รองบก.จี - ลุกขึ้นก่อน
ตายแล้ว เราทำยังไงกันดี
ดูกระเป๋าสตางค์เขาที
- กระเป๋าสตางค์เหรอ - ใช่
กระเป๋าสตางค์
นี่ไง คีย์การ์ด
ถึงเอาออกมาให้ฉันดู ประตูมันก็ไม่เปิดเองหรอกนะ
จริงด้วย
เธอปลดล็อกแล้ว แต่ไม่ได้เปิดประตู
ขอบใจนะ
ตรงนั้น ตรงโซฟา
ฉันควรเอาของวางไว้ตรงไหนดี
- เอามา - อะไรนะ
เอามาเถอะ
เราไปกันเถอะค่ะ
เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
เอาน้ำมาให้หน่อย
นี่ไม่ใช่บ้านคุณนะคะ
เดี๋ยวฉันซื้อให้ข้างนอกนะ ไปเถอะ
จะเอาน้ำไง
น้ำ
ฉันต้องปวดไหล่สองคืนติดๆ กัน เพราะพวกขี้เมา
ฉันลืมทิ้งคีย์การ์ดไว้นี่
ไว้ค่อยมาคืนก็ได้
ทำไมในตู้เย็นเขา ถึงมีแต่น้ำอย่างเดียวเลย
เขาเคยชอบกินนี่นา มันเกิดอะไรขึ้น
แจ็กสัน
เธอคิดอะไรอยู่เหรอ
นี่ เลิกแกล้งฉันสักที
ฉันไม่เคยเห็นเขาดื่มอะไรเลย นอกจากกาแฟที่ออฟฟิศ
เขาไปทานข้าวเที่ยงกับใคร
ทำไมฉันต้องสนใจด้วยล่ะ ถึงเขาจะอดตายก็ไม่รู้ด้วยแล้ว
แจ็กสัน
บอกฉันมานะว่าเธอคิดอะไรอยู่
ให้ตายสิ พอสักที
ทำไมคุณชอบแกล้งฉันตลอดเลย
ที่ฉันต้องขับรถพาเขาไปสนามบิน ก็เพราะคุณ
ฉันดูเหมือนเหยื่อของคุณงั้นเหรอ
ขอโทษด้วยนะ
เธอเหมือนน้องสาวของฉันน่ะ
ฉันไม่เคยมีพี่เหมือนคุณ
ถ้าฉันทำให้เธอโกรธ ฉันขอโทษนะ
ฉันก็แค่เห็นเธอเป็นน้องสาวเอง
แล้วทำไมคุณไม่ไปเล่นกับ น้องสาวตัวเองล่ะ
ไปเลยสิ
เธอตายไปแล้ว
ตอนฉันอายุ 13 ปี
ไม่รู้ว่าจะบอกไปทำไมเนอะ
กลับก่อนนะ
เจอกันพรุ่งนี้
เดี๋ยวก่อน คุณคิม
พระเจ้าช่วย
ปากพาซวยอีกแล้วเรา
มือถือฉันอยู่ไหนเนี่ย
ฉันต้องรีบขอโทษเขา
ไม่นะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
มือถือฉันมีรูปฉันกับฮาริทั้งนั้นเลย
รหัส 1111 ใช่ไหมเนี่ย
หรือว่า 0000 กันล่ะ
ไม่ใช่
มันต้องเป็นอะไรที่ซับซ้อนกว่านี้สิ
แล้วอะไรล่ะ
หรือว่า...
ใช่แล้ว
วันคนถนัดซ้ายสากล
เขายังไม่มาเอา เครื่องเอ็มพีสามคืนไปเลยนี่
ห้อง 2024 ใช่ไหม
เดี๋ยวฉันเอาไปคืนเองแล้วกัน
จริงด้วยสิ
จีซองจุนเหรอ
ถ้าอยากให้พี่เลี้ยงข้าว ก็โทรมานะ
คิมฮเยจินไปรู้จักคนหล่อๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน
โอเค ฉันจะโทรหาเขาแล้วกัน
ในที่สุด เอและบีก็จำกันได้ โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว
ในขณะที่พวกเขามาถึงทางแยก
และเมื่อตอนที่พวกเขา รู้ตัวว่าอยู่ที่ไหน
คุณคะ
คุณมาเดินตรงนี้ไม่ได้นะคะ
ว่าไงนะ
คุณเข้ามาโดยไม่มีคีย์การ์ดได้ยังไง
ชั้นนี้เป็นห้องชุดทั้งหมดนะคะ
รีบออกไปก่อนที่แขกคนอื่นจะเห็นนะคะ
ขอโทษค่ะ รีบไปเถอะค่ะ
คุณฮาริ
คุณฮา
แขกท่านนี้เดิน...
ฉันขออภัยด้วยค่ะ คุณผู้ชาย
พนักงานของเราเข้าใจผิดนิดหน่อยค่ะ
รีบขอโทษเร็วเข้าสิ
ท่านเป็นแขกที่มาพักระยะยาว
ห้อง 2024 ไง
แต่เขาดูเหมือนขอทาน...
ฉันต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ
ผมเป็นพวกที่ให้อภัยคนอื่นเสมอครับ
ช่างมันเถอะครับ
ฉันขออภัยด้วยนะคะ
แล้วก็นี่ค่ะ
ขอบคุณครับ ไว้เจอกันนะครับ
คุณรู้ไหม เสียงคุณฟังแล้ว...
คุ้นๆ นะ
- ค่ะ - เจอกันนะ
บางทางแยก ก็ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา
ไม่สามารถเห็นได้ว่า มีความจริงซ่อนอยู่
ซึ่งมันจะทำให้ชีวิตของเราวุ่นวาย ในภายหน้า
เธอจำตัวต่อนั่นได้ไหม มันก็อยู่ในกล่องเหมือนกันนะ
นี่เหรอที่นายบอกว่าหาเจอแล้ว
นี่ เธอเข้ามาในนี้ได้ยังไง
คำบรรยายโดย: อรวี ลีละชาติ