Kodnya 1111?
Atau 0000?
Mestilah tidak.
Tak mungkin dia ringkas.
Berapa nombornya?
Mungkin…
Bukan hari jadi saya.
Bukan?
Namun, ini kombinasi kunci untuk lokar dan kunci basikal.
Sebenarnya nombor apa?
Tarikh kegemaran saya.
Hari Kidal Sedunia.
Apa? Hari yang macam mana?
Buat apa hari itu?
Hari untuk orang kidal macam saya.
Betul!
Hari Kidal Sedunia.
Hei, bagaimana awak masuk ke sini?
Alamak!
Saya tanya awak.
Apa awak buat di rumah saya?
Awak tinggalkan makan malam awal.
Saya keluar untuk menelefon, dan awak pengsan.
Saya pergi awal,
dan semasa awak keluar menelefon, saya tak sedar.
Awak ambil inisiatif dan bawa saya balik.
Seorang diri?
Tak, bukan seorang diri. Gilalah. Encik Kim membantu.
Di mana Encik Kim?
- Dah balik. - Awak pula?
Dalam perjalanan keluar.
Bagaimana awak masuk?
Kunci kad!
Awak selongkar dompet saya?
- Tanpa kebenaran? - Tiada cara.
- Awak boleh tunggu saya sedar. - Betul.
- Atau biar sekuriti jaga saya. - Betul.
Saya pergi dulu.
Biar saya bersihkan dulu.
Biarkan saja.
Saya patut bersihkan.
Tak mengapa, jadi jangan sentuh dan pergi saja.
Pintu depan ada di sana.
Jumpa awak hari Isnin.
Bila dia sedar?
Jantung saya!
Sudah gugur?
Baik saya mati saja.
Bagaimana saya nak masuk semula?
Saya tersilap pakai kasut.
Baik.
Lelaki jenis apa pengsan setelah segelas?
Mungkin hati dia tak sihat?
Awak sangat cantik.
Saya mesti bawa awak pulang.
Ya, Se-hoon.
Mari kita jumpa malam ini.
Maaf, saya nak pergi ke suatu tempat.
Tempat kegemaran saya.
Lain kali saja.
Saya akan ambil saiz 250mm.
Tiada saiz itu yang tinggal.
Hanya tinggal saiz ini.
Namun, saiznya 245mm.
- Betul? - Ya, puan.
Saya sangat sukakannya.
Saya nak beli.
Saiznya lebih kecil daripada saiz biasa,
jadi kaki awak akan sakit walaupun awak suka.
Awak tak kisah?
Saya akan biar kembang.
Setiap kali nampak sesuatu yang saya suka, saya mesti beli.
PUSAT CETAKAN HYE-JIN
Pesanan tambahan untuk 2,000 helai risalah?
Ya, hanya ambil masa sehari.
Sudah tentu.
Helo, anak saya.
Awak sihat?
Rindukan saya?
Kimchi ini sangat sedap!
Saya pasti awak tak buat ini.
Saya potong bahan-bahannya.
Awak tahu itu paling penting?
Sememangnya.
Potongan bagus jadikan kimchi bagus.
Tepat sekali.
Saya dah balik.
Ha-ri, ini warna apa? Tak pernah nampak.
Suka merah jambu sebelum ini.
- Jingga sesuai dengan awak juga. - Semua saya pakai cantik.
Saya dah balik.
Saya dah sampai!
- Selamat pulang! - Dah sampai, ya?
Mari duduk.
Saya sangka meraikan saya dapat kerja!
Kenapa mula tanpa saya?
Apabila ada orang seperti kita,
ada juga orang yang kelihatan hodoh.
Awak maksudkan siapa?
Kenapa tanya kalau dah tahu jawapan?
Budak tak guna.
Suka hatilah. Seronok jadi cantik sekarang.
Saya mula jadi hodoh pada usia awak.
Awak akan jadi macam saya tak lama lagi!
Kenapa kata begitu?
Awak kakak saya?
Saya takkan jadi macam awak!
Awak boleh nafikan, tapi awak juga anak ayah.
Hye-jin, tolonglah.
Ayah awak tak teruk sangat.
Tiada orang lebih kacak berbanding ayah awak.
Jika saya jadi hodoh macam Hye-jin,
jual kedai ini dan buat pembedahan plastik!
Jangan risau.
Kalau saya jadi macam dia?
Awak cantik!
Seluar gedoboh, mana awak?
Seluar gedoboh.
Ada di sini?
Jumpa!
DARIPADA: JI SUNG-JOON
SIJIL PENGHARGAAN
Impian saya adalah menjadi penulis kisah dongeng.
Dalam kisah dongeng, boleh terbang tanpa sayap
untuk meneroka dunia dalam sehari atau buat macam ahli silap mata.
Saya ingin beri peluang kepada orang untuk bayangkan
mereka watak utama pengembaraan itu dengan jadi penulis kisah dongeng.
Sangat comel.
Apa?
Saya masih simpan?
Terima kasih kerana menjadi payung saya.
Kalau bertemu lagi, saya akan jadi payung awak.
Saya tak sangka kita akan berjumpa lagi.
Hei!
Awak patut halang saya makan terlalu banyak.
Saya tak nak kisah kalori.
Saya bersenam sekejap lagi.
Serius? Orang cantik memang susah.
Helo?
Awak kata tinggal dekat dengan pejabat?
Siapa ini?
Tunggu. Awak tak cam suara saya?
Ini Han Seol!
Pembantu langsing dan cantik, tapi masih menggiurkan.
Oh, ya. Apa khabar?
Kenapa hubungi saya hujung minggu?
Sebab rindu awak? Bukan, saya perlu sesuatu.
Saya tak boleh bergerak sekarang sebab buat kerja penting.
Hantar dokumen melalui e-mel di pejabat.
- Sekarang? - Ya.
Pemacu kilat di atas meja.
Di atas meja awak?
Baiklah.
Jangan beritahu sesiapa.
Saya janji.
Terima kasih.
Boleh hantar saya ke pejabat? Ada orang minta tolong.
Apa? Kenapa mereka tak buat kerja sendiri?
Mengarut. Siapa dia?
Lagipun dah dalam perjalanan.
Awak patut menolak!
Kenapalah baik sangat?
Inilah lagu kita semasa kecil.
Ayuh pandang padaku
Telefon semula dan suruh dia buat sendiri.
Kalau tak, awak akan dibuli.
Supaya kau jatuh hati padaku
Aku juga pakai skirt untuk kali pertama
Min Ha-ri!
Kau nampak bibir pemalu ini
Jangan bertindak bodoh dan teragak-agak
Seperti dalam filem yang semalam
Bukankah dia lebih cantik sekarang?
Kadangkala saya terkejut melihat anak awak seperti awak.
Hye-jeong, saya harap awak baik saja.
Saya rindukan awak.
Jumpa lagi nanti.
Ya, saya baru hantar e-mel.
Ya, jumpa esok…
Tunggu.
Balik tanpa tutup lampu?
Lupa agaknya.
Apa yang dia klik?
Menariknya.
TIMBALAN KETUA EDITOR
"Awak ada tiga minit. Saya tak suka buang masa."
Empuknya.
Si tak guna itu hebat juga.
Saya tak pernah nampak.
Bagus.
Berikan saya kaki saya!
Apa?
Helo.
Tidak boleh.
Selepas segalanya
tiada penerbitan selepas tiga bulan.
Tak mengapa.
Dia datang ke sini?
Alamak!
Baik awak beri penjelasan.
Baik.
Saya dah siapkan kerja, saya nampak lampu awak terpasang.
Saya tak tahu awak ada di sini dan patung itu…
Biar saya pasang semula.
Lupakan.
Awak dengar panggilan saya tadi?
Berapa banyak awak faham?
Majalah The Most mungkin akan dihentikan pengeluaran?
Dengar elok-elok.
Jika ada staf lain tahu,
saya anggap awak yang bocorkan.
Apa?
Tiada apa akan berlaku jika awak tutup mulut,
jadi tolong rahsiakan.
Pergi jika awak faham.
- Pandang sini. - Ya?
Awak nak bawa balik?
Jumpa awak Isnin nanti.
Nasib baik saya pandai simpan rahsia.
Saya takkan beritahu, jadi lupakan saja.
Saya rasa terlalu kuat bersenam.
Tak guna.
Hye-jin?
Hei, Sung-joon.
Dah habis bersenam?
Jika tahu awak di sini, kita boleh bersenam bersama.
Tidak.
Saya baru sampai.
Mari bersenam.
Awak nampak penat hari ini.
Tak rehat hujung minggu?
Saya…
Saya tak penat.
Senaman beri saya tenaga semula
Di mana kereta awak?
Saya tak bawa kereta.
Biar saya hantar awak.
Tak, awak nampak letih hari ini.
Saya akan pulang sendiri, baliklah.
Awak susah percaya orang? Saya kata tak penat.
Seocho-dong?
Ambil masa 15 minit saja.
Hye-jin, tunggu.
Ada bulu mata jatuh.
Di sini?
Tak, tepi sikit.
Di sini?
Tunggu.
Sudah dapat.
Nak buat hajat?
Apa?
Hajat apa?
Sebarang hajat sebelum meniup bulu mata akan jadi kenyataan.
Masa kecil dulu kita buat.
Agak kebudak-budakan, tapi apa salahnya?
Ada sebarang hajat?
Saya tak pasti.
Biar saya berhajat.
Jika hajat saya tertunai, saya akan belanja awak.
Awak dah beri bulu mata.
Encik Ji ada kekasih?
Maaf.
Saya kidal, jadi kita mungkin selalu terlanggar siku.
Saya beritahu lebih awal.
Saya suka lagu ini!
Saya terlupa tajuknya.
Apa agaknya?
Saya tak ingat.
Aduhai, sudahlah! Penat saya ketawa.
Saya menangis kerana ketawa dengan kuat.
Setiap kali awak rasa gembira, saya rasa nak menyanyi.
Sudah lewat, baliklah.
Jumpa lagi.
Awak tinggal di unit 502?
Saya ada bungkusan yang diterima dari Amerika.
Saya akan singgah nanti.
Teman wanita awak cantik.
Maaf, saya bukan teman wanita dia.
Jadi, awak teman lelaki saya?
Bukan begitu maksud saya.
Baliklah. Awak mesti penat.
Okey.
Saya pergi dulu.
Selamat tinggal.
Awak ada di rumah?
Awak berlatih untuk Olimpik?
Kenapa lama bersenam?
Saya pergi lama?
Bila awak sampai?
Sebaik saja selesai.
Saya terserempak Ji Sung-joon di pejabat.
Tiada tarikh akhir, tapi dia bekerja hujung minggu agaknya.
Ya?
Saya nak mandi dulu.
Baiklah.
Dia ada sepanjang tahun di sini,
tapi tiada orang tahu identiti dia.
Kami anggap yang dia anak kepada keluarga kaya.
Ini senarai tempahan.
Ya. Terima kasih.
Awak!
Betul?
Awak anggap saya gelandangan.
Saya minta maaf. Saya mungkin menyinggung perasaan awak.
Memanglah tersinggung.
Awak kata saya tiada tempat tinggal.
Saya yakin tersenyum seperti itu sementara awak minta maaf
membuatkan lelaki lupakan.
Apa?
Awak langsing dan cantik.
Oleh kerana awak jumpa barang saya, anggap seri saja.
Laga.
Apa?
Laga buku lima.
Sudah seri.
Mulai sekarang, kita akan bertegur.
Jumpa lagi.
Tak nampak seperti anak kepada keluarga kaya.
Masa jalan!
Sokongan?
Selamat pagi.
Oh ya, kaca tempoh hari…
Kaca?
Tak mengapa.
Kaca?
Dia minta saya bayar ganti rugi?
Mana? Kenapa tiada?
Saya simpan di poket.
Jangan-jangan…
Puan!
Ada jumpa sekeping suai gambar semasa mengemas?
Sekeping apa?
Suai gambar.
Sebesar ini dan bentuk ini.
Sebesar ini dan bentuk ini?
Ya, sebesar ini berbentuk seperti ini! Ada awak nampak?
Tiada.
Macam mana? Saya tak boleh hilangkan.
Apa yang awak buat?
Awak berkawan dengan lantai?
Bukan!
Jumpa!
Kotor tiarap di sana. Bangun.
Ya.
Aduhai.
Tiada apa-apa.
Macam mana?
Macam mana nak ambil semula?
Saya perlu masuk.
Encik Ji Sung-joon, penghantaran.
Ada apa? Dia ada di dalam sana.
Berikan kepada saya!
Awak ada penghantaran.
Awak boleh letak.
Ada apa-apa lagi?
Ya, sesuatu yang penting.
Awak nak kopi?
Awak sudah ada kopi.
Baiklah. Saya tak nak ganggu awak.
Alamak!
Sudah jatuh pula.
Apa awak buat?
Saya terjatuhkan ini.
Saya pergi dulu.
Encik Ji?
Kasut awak agak kotor. Mahu saya kilatkan?
Saya pandai kilatkan.
Buka kasut awak…
Saya nak tandatangan.
Saya tak nak kilatkan kasut.
Hye-jin, awak kilatkan kasut?
Awak memang mahir.
Kilatkan kasut saya.
Apa?
Kilatkan.
Jangan!
Tak guna.
Kim Shin-hyuk, sahih orang gila.
- Apa yang awak buat? - Tunggu.
Apa yang awak buat?
Bukan untuk saya.
Saya tak rasa kita rapat.
Saya sedang tulis artikel kasih sayang persaudaraan tapi tak faham maksudnya.
Tak berhasil.
Saya sangat sayang wanita.
Nak cuba sekali lagi untuk pastikan?
Saya cuma bergurau.
Kita tak rapat untuk melawak.
- Awak pasti? - Sudah tentu.
Sayang sekali.
Awak mahu yang ini?
Seharian awak mencarinya.
Namun…
bagaimana awak…
Awak sedang mencarinya?
Saya terdengar awak bercakap dengan tukang cuci.
Sebesar ini dan berbentuk seperti ini.
Sebesar ini dan berbentuk seperti ini?
Ya. Macam itu!
Awak mahu sembunyikannya daripada Encik Ji?
Jackson, awak kawannya semasa kecil dan cinta pertama dia, Kim Hye-jin.
Tunggu, bagaimana…
Bagaimana saya tahu?
Hei, Ji Sung-joon.
Ji Sung-joon!
Saya Kim Hye-jin.
Kim Hye-jin!
Kenapa awak asyik beritahu dia nama awak?
Jackson, dia dah putuskan talian!
Dulu saya jiran awak.
Kita kawan di sekolah rendah!
Ciuman pertama kita. Saya cinta pertama awak!
Saya orang itu.
Saya, Kim Hye-jin!
Faham tak, tak guna?
Awak cakap begitu selepas talian diputuskan.
Saya rasa lebih lega sebenarnya.
Mungkin itu yang terbaik.
Saya tak boleh beritahu sesiapa,
saya rasa lemas di pejabat.
Baguslah awak tahu.
Kenapa rahsiakan?
Kerana dia bos awak dan awak orang bawahan?
Bukan.
Secara jujur,
dulu saya lebih cantik.
Sebab itulah saya bersembunyi begini.
Kim Hye-jin yang dia ingat ialah seseorang yang mengagumkan.
Popular dan bijak. Dia memenangi banyak anugerah,
menarik perhatian ke mana saja dia pergi.
Ya, mungkin sukar untuk dipercayai,
tapi masa kecil saya cantik.
Masih sama.
Apa?
Awak masih cantik.
Apa?
Encik Kim, baiknya awak.
Awak tahu cara memujuk orang.
Saya tak tipu.
Aduhai. Terima kasih!
Baru saya teringat.
Saya perlu minta maaf.
Maafkan saya atas kesilapan sebelum ini.
Awak telah membuat banyak kesilapan,
saya keliru yang mana satu.
Semasa saya cakap tentang adik awak.
Kerana tingkah laku tenang dan riang awak
saya tak sangka sebenarnya awak melalui perkara itu.
Saya minta maaf.
Bukannya awak sengaja.
Encik Kim.
Anggap saya adik awak mulai sekarang.
- Apa? - Apa salahnya?
Saya akan anggap awak abang.
Biar saya jadi adik awak.
Biar betul.
Buat balutan salad saya, adik.
- Apa? - Balutan salad.
Awak kata nak jadi adik saya.
Oh, ya.
Abang.
- Sehiris bawang putih. - Baik.
- Daun perila. - Baiklah.
Jangan lupa sos!
Baiklah!
Suap pada saya!
Kenapa?
Jangan!
Serius?
Awak buat saya terkejut!
Macam mana kalau Encik Ji cam awak?
Mustahil.
Sung-joon percaya gadis lain ialah cinta pertamanya Kim Hye-jin.
Apa?
Maksud awak?
Encik Ji fikir orang lain ialah awak?
Siapa?
Awak tak kenal dia.
Avatar saya.
Avatar?
Ada orang seiras awak?
Salinan diri awak?
Panjang ceritanya.
Dia tak datang hari ini?
Mungkin dia sibuk kerja.
Saya kurang 400 won. Boleh berikan saya diskaun?
Mestilah tak boleh. Apa saya fikir?
Saya akan bayar untuk dia.
Apa?
MEMBAYAR
Sekarang, dua berbalas satu.
Apa? Jika begitu, belanja saya kimchi juga?
Setuju?
Awak boleh ambil khidmat bilik di hotel.
Kenapa makan di sini?
Mi ramen dalam cawan selepas balik minum
adalah satu hidangan istimewa.
Adakah dia daripada keluarga kaya?
Dia terlalu jimat dan rendah diri.
Aduhai.
Helo, sayang.
Sayang?
Di mana awak?
Masih berdekatan hotel. Saya akan pulang nanti.
Ya? Saya juga di dalam bas menuju ke rumah.
Saya turun untuk balik bersama?
Baiklah, mari ke hotel. Kita pulang bersama.
Baiklah.
Oh, Tuhan!
Tak sangka awak berbeza kecenderungan.
Memang dunia ini pelbagai orangnya
dan saya menghormati semua jenis gaya hidup.
Kecenderungan apa?
Apa?
Salah faham!
Dia teman sebilik saya.
Dia kawan lama dan macam saudara sendiri.
Lega rasanya.
Muka macam awak, mesti ramai lelaki nak kenal!
Apa?
Saya dah hilang akal.
Saya dah kosongkan mangkuk?
Saya?
Awak patut halang saya!
Saya gila!
Kenapa awak makan juga?
Awak makan sikit saja.
Saya patut berterima kasih.
Saya sedia untuk membalas budi awak kerana belanja saya malam ini.
Selamat malam!
- Selamat tinggal. - Ya!
Hei!
Pencuci mulut.
Siapa? Awak bersama seseorang?
Ya.
Ingat tak tetamu di suite yang saya sangka gelandangan?
Saya nak tengok rupa dia.
Sayangnya.
Awak akan nampak dia jika datang awal.
Apa? Awak minum?
Saya berbau?
- Nak satu? - Ya.
Awak minum dengan siapa?
Wartawan di pejabat.
Orang gila yang selalu mempermainkan awak?
Sejak bila awak rapat?
Tak sangka. Kami sangat rapat.
Aduhai, sejuk.
Jom balik rumah cepat!
Siap cucian kering?
Ya.
- Selesai. - Terima kasih.
Saya jumpa di dalam salah satu poket.
Awak boleh buang resit.
Ada sesuatu yang ditulis, saya nak pastikan.
GILA
Gila!
- Gila! - Hye-jin.
Awak dah sampai.
Kasut yang cantik.
Naiklah.
Awak nak buat apa?
Makan sesuatu dulu?
Apa kata menari?
Entahlah.
Semua itu tak menarik saya.
Jom pergi ke Sungai Han?
Kenapa Sungai Han?
Awak tahu speedminton?
Mari pergi ke Sungai Han dan main.
Kenapa? Awak mahu berpeluh?
Ada cara lain boleh berpeluh.
Awak asyik begitu.
Kenapa?
Boleh dengar lagu elok, makanan sedap
dan berbual normal tentang keluarga atau kehidupan kita?
Awak tak mampu buat?
Hei, Min Ha-ri. Apa masalah awak?
Apa maksud awak?
Lagu ini asalnya diterbitkan untuk video muzik filem.
Seterusnya diketahui
ia nyanyian penyanyi identiti rahsia. Inilah lagu rasmi
daripada filem Lovers of 6 Years.
Filem itu rupanya.
Hei, saya akan turun di sini.
Apa?
Hei, Ha-ri.
Sung-joon.
Sung-joon!
Cinta sejati?
Apa maksudnya?
Rindu dia apabila dia tiada…
Hei!
Cepat!
Ya!
…awak gembira bersama dia.
Tak sangka ada tetikus untuk kidal.
Di mana awak beli?
Boleh belikan untuk saya?
Awak nak buat semuanya untuk dia.
Perkara yang tak biasa dibuat.
Awak nampak dia di mana saja.
Sung-joon.
Kaki awak akan sakit walaupun awak sukakannya sekarang.
Tak mengapa?
Saya nak beritahu dia.
Tajuk filem itu…
Ten Things I Hate About You.
Siapa yang buang sepasang kasut yang cantik ini?
Aduhai.
Helo.
Hei.
Gembira jumpa awak.
Dua berbalas satu?
Saya akan beri awak peluang untuk samakan.
Seri!
Kenapa?
Nak minta tolong?
Tolong saya pulihkan ketagihan terhadap benda yang tak sepadan dengan saya.
Rehat tengah hari.
- Bagus. - Ya!
Apa yang sedap di dalam mulut, tapi tak menggemukkan?
Saya ada mesyuarat seni, saya pergi dulu.
Hye-jin, boleh beli sandwic dalam perjalanan balik?
Ya, baiklah.
Tunggu.
Bagaimana dengan Encik Ji?
Kita akan sakit perut kalau makan dengan dia.
- Marilah. - Kita patut makan dengan tenang, Hye-jin.
- Mahu makan apa? - Saya tak tahu.
Shabu-shabu?
- Sedap juga. - Ada cendawan.
- Saya tak suka cendawan. - Apa?
- Tak suka? - Saya suka. Berikan.
- Tidak. - Teruk betul.
Kasarnya awak.
Makan saja awak punya.
Dia cukup makan?
Dia tiada ramai kawan di Korea, mungkin tiada teman.
Ada lokasi luar untuk sesi penggambaran yang akan datang?
Ya, Cik Cha sedang cari.
Saya rasa kita akan tahu awal minggu depan.
Baru saya teringat.
Awak tahu Encik Ji ada kekasih?
Ya? Kita kenal?
Ya? Walau perangai itu?
Joon Gila ada kekasih?
Ya Tuhan.
Dahsyat.
Saya nampak dia dengan wanita hujung minggu lalu
dan dia cantik.
- Macam model. - Ayuh.
Tak semestinya mereka pasangan.
Kalau saya buat begini dengan Han Seol, kami kekasih?
Kenapa awak libatkan saya?
Kenapa tak boleh?
Saya tak suka.
Awak berdua memang serasi.
- Bagaimana dengan saya? - Tidak.
Ya, Hye-jin.
Awak lapang malam ini?
Kalau awak tak lapang pun, saya harap dapat jumpa.
Helo.
Ada sandwic?
Tak, berikan saya dua sandwic.
Sudah tentu.
Perjumpaan pembantu?
Saya tak dapat pergi.
Saya sibuk.
Hei, Kim Jun-U datang?
Ya?
Saya akan datang.
Ada kuli lain di pejabat saya.
Saya juga ada kerja hujung minggu lalu, tapi saya suruh dia buat.
Saya akan suruh dia buat. Jumpa lagi!
Selamat tengah hari.
Hye-jin.
Periksa kotak ini
dan kategorikan ikut konsep.
Ya.
Siapkan penghujung hari.
- Saya faham. - Terima kasih.
Terima kasih.
Saya perlu bantuan awak.
Boleh berlakon jadi tunang saya di depan seseorang malam ini?
Tolong jangan tanya sebabnya.
MAJALAH JINSUNG
Saya balik dulu.
Selamat jalan.
Selesaikan malam ini, ya?
Saya pergi dulu.
Selamat malam.
Awak dah sampai?
Saya akan turun sekarang.
Tak guna. Saya kelam-kabut!
Cik Cha, pergi. Saya akan bersihkan.
Maaf, Hye-jin. Tolong saya, ya.
- Selamat malam. - Terima kasih!
Aduhai, sakitnya.
Awak sudah nak balik?
Dengar sini, Sokongan.
Awak budak suruhan?
- Apa? - Kenapa buat kerja orang?
Lupakan.
Awak nak sentuh produk dengan jari itu?
Awak nak kata kotor.
Pergi basuh tangan,
pakai plaster sebelum sentuh produk.
Ya, Encik Ji.
Saya tiada plaster.
Teruk betul.
Awak dah lama bekerja di sini. Kenapa tak tahu tempatnya?
Awak tak tahu apa-apa.
Ini plaster.
Terima kasih.
Pegang guna dua tangan dan koyak.
Nampak?
Apa yang susah sangat?
Kenapa awak tak pakai?
Ya.
Biar betul.
Jika buat begitu, hujungnya akan melekat.
Kenapa awak guna mulut untuk pakai plaster?
Awak tak mahir betul.
Jaga diri sendiri sebelum jaga orang lain. Faham?
Kenapa dia tiba-tiba membebel pada saya?
Sia-sia saya beri sandwic.
Kenapalah selalu hujan semasa saya keluar sekarang?
Ibu…
Ibu, jangan tinggalkan saya.
Ibu!
Rambut saya akan lebih keriting.
Kenapa jalan sesak?
- Kenapa dengan lelaki itu? - Oh, Tuhan!
- Saya rasa dia gila. - Dia akan cedera.
Kenapa dengan dia?
Encik Ji!
Awak okey?
Bahaya di sini, mari ikut saya.
Ibu…
Ayuh.
Ibu…
Saya takut hujan.
Ibu, hujan!
Jangan pandang sana, tengok sini.
Tiada apa yang akan berlaku.
Tak mengapa.
Semuanya baik.
Tiada apa-apa akan berlaku.
Semua akan selamat.
Saya teman awak sekarang.
Biar saya jadi payung awak.
Hye-jin.
HARI KIDAL SEDUNIA
HARI PERTAMA BERJUMPA KAWAN
Beli seluar dalam di Amerika? Dibuat di sana?
Sudahlah cakap hal seluar dalam.
Awak agak renggang, walaupun luangkan malam bersama.
Awak ada sesuatu untuk beritahu saya, bukan?
Ya.
Saya akan beritahu semuanya nanti.
Apa ini?
Saya nampak cantik pada dia agaknya?
Terjemahan sari kata oleh NH Azizan