ให้ตายสิ
ให้ตายเหรอ
พี่จะขอโทษฉันยังไง
พี่มองอะไรอยู่เนี่ย
มีอะไรเหรอคะ
ฉันอึดอัดนะ ปล่อยฉัน
อย่าหันไปมองนะ
มีคนเมาปลิ้นแล้วฉี่ในที่สาธารณะ
มันอุบาทว์มาก อย่าไปดูเลย ไปกันเถอะ
โอ๊ย
ฉันไม่มองหรอกน่า ปล่อยฉันได้แล้ว
ไปกันเถอะ
ฉันไม่อยากเป็นแค่เพื่อนสมัยเด็ก
แต่อยากเป็นแฟนของนาย
ฉันอยากรู้ว่า
นายรู้สึก...
อะไรกับฉันไหม
ฉันเดาว่านายคงคิดอีกแบบ
นายดูลังเล หมายความว่า...
นายไม่ได้คิดแบบเดียวกับฉัน
ไปกันเถอะ
ก็หลงคิดว่าพี่มีน้องสาวจริงๆ ไปได้
มันไม่ยุติธรรมเลย
เลิกตามฉันสักที ฉันจะเข้าบ้าน พี่จะไปไหนก็เชิญ
แจ็กสัน
เพื่อนที่เธอบอกว่าอยู่ด้วยกัน
คือคนที่เธอเรียกว่าเพื่อนรักใช่ไหม
ทำไมอยู่ๆ พี่ก็ถามถึงฮาริ
ไม่มีอะไรหรอก มาคุยกันก่อนเถอะ
ฉันได้คุยกับเขานิดหน่อย ตอนที่พาเธอมาส่งคราวก่อน
ตอนเธอเมาไม่ได้สติน่ะ
เธอสองคนคงสนิทกันมาก
ถึงขั้นเรียกว่าเพื่อนรัก
พวกเราเป็นมากกว่านั้นอีก
แม่ของพวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน
พวกเราก็เลยไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด
พวกเราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เกิด
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน
คือการได้เป็นเพื่อนกับฮาริ
คนเราจะมีความรู้สึกอิจฉาเล็กๆ แม้จะเป็นเพื่อนสนิทกันก็ตาม
เป็นธรรมชาติของมนุษย์
แต่เมื่อมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับฉัน
เธอก็มีความสุขเต็มร้อยกับฉัน เหมือนที่แม่ของฉันเป็น
นั่นแหละฮาริ
อ๋อ เธอน่ารักด้วยนะ
เห็นไหม ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
เธอหุ่นดีเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้
พี่เริ่มตกหลุมรักเธอหรือเปล่าคะ
ไม่ได้ อย่านึกถึงเรื่องนี้เด็ดขาด
ในสายตาของฉัน เธอสวยกว่าเป็นร้อยๆ เท่า
พี่ยังจะหยอกฉันเล่นอยู่ใช่ไหม
หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว ไปซะ
นี่ แจ็กสัน
เรื่องเพื่อนของเธอ...
ช่างเถอะ
ไปแล้วนะ
เจอกันในฝันนะ
เขาต้องหลงรักเธอแล้วแน่เลย
ทำไมฉันต้องเอารูปเธอให้เขาดูด้วยนะ
ฉันแน่ใจว่าต้องอยู่แถวนี้แน่
จีซองจุน นายกำลังทำอะไร
หลังจากที่เราเข้ามัธยมต้นแล้ว เราจะไม่มีโอกาสกลับมาที่นี่อีก
เราต้องจารึกรูปไว้
เรียบร้อย
นั่นอะไร รูปของเราใช่ไหม
อือ เมื่อเราเรียนจบแล้ว
เรากลับมาดูด้วยกันนะ ตกลงไหม
ได้สิ
- เด็กพวกนี้ - ซองจุน หนีเร็ว
ขีดเขียนบนกำแพงได้ยังไง
เจอแล้ว
ฮเยจิน รูปยังอยู่นี่ ดูสิ
เธอยังจำได้ใช่ไหม
โอ้โฮ ฉันนึกว่ามันจะหายไปแล้ว
เหลือเชื่อจริงๆ
แล้วก็ ฮเยจิน จำได้ไหม สมัยก่อน...
เรา...
หยุดพูดเรื่องสมัยก่อนเถอะ
แทนที่จะพูดเรื่องในอดีต
ทำไมเราไม่พูดเรื่องในปัจจุบัน
ฉันไม่อยากรำลึกถึงเรื่องราวในอดีต
ในตอนนี้
ปัจจุบันมีความสำคัญกับฉันมากกว่า
นายกำลังทำอะไร
รอก่อนนะ
เรียบร้อย
ตกลง ฮเยจิน
เราเลิกพูดถึงเรื่องในอดีตกันดีกว่า
และพูดถึงเราตอนนี้
ฉันและเธอ ที่นี่ ตอนนี้
รอก่อนนะ
นี่ มินฮาริ
ตกใจหมด
มาทำอะไรที่นี่
เธอมีปัญหาอะไร
ทั้งไม่เจอหน้า ทั้งไม่รับสายกัน
แล้วจะทำไม
แปลว่าพี่ถูกเขี่ยทิ้งแล้ว
นอกจากพี่จะไม่รู้แล้ว ยังมารอที่หน้าบ้านฉันอีก
มันเป็นใคร
ไอ้เลวนั่นเป็นใคร
พี่เรียกใครว่า "ไอ้เลว"
เขาไม่ใช่คนที่พี่จะพูดพล่อยๆ ใส่ได้
ถ้าพี่พูดอะไรแบบนี้อีก ฉันจะฆ่าพี่
ฮเยจิน
ฮาริ เธอไปเจอใครมาสินะ
- ใช่ไหม จริงไหม - คือ...
ฮเยจิน เรื่องนั้น...
ดีจังเลย
ยินดีด้วยนะ ฮาริ
เธอจำเรื่องที่เคยบอกฉันได้ไหม
ขนาดแม่ยังทิ้งเธอไปได้
พวกผู้ชายก็เหมือนกัน
นั่นทำให้เธอ ปฏิเสธที่จะเชื่อในรักแท้
นับตั้งแต่ตอนนั้น มันยังคงอยู่ในใจฉัน
ฉันสงสัยจังว่าเขาเป็นใคร
คนที่ทำให้เธอหลงรักจนโงหัวไม่ขึ้น
เขาสมควรจะได้รางวัล
เขาเป็นคนแบบไหนเหรอ
ฉันอยากรู้
ฉันอยากรู้จัง
ทำไมเธอถึงอายเล่า
ฉันรู้แล้ว ว่าทำไมช่วงนี้เธอถึงดูเครียดๆ
เราต้องฉลองกันหน่อย
รออยู่ตรงนี้นะ ฉันจะไปเอาเบียร์มา
ฮาริ
ฉันยินดีกับความรักของเธอนะ
ฉันจะอยู่เพื่อช่วยเธอ
ตื่นเต้นจัง
ขอโทษนะ ฮเยจิน
ฉันขอเวลาอีกสองเดือนนะ
ฉันจะอยู่กับซองจุนอีกสองเดือน
แค่สองเดือนเท่านั้น
จากนั้น
ฉันจะบอกเขา
ฉันจะบอกเขาทุกอย่าง
- กลับมาแล้วเหรอ - แม่เจ้าโว้ย
คุณมาทำอะไรที่นี่
โอ้โฮ คุณมีชุดหล่อๆ เยอะเลยนะ
ให้ผมยืมหน่อยสิ
คุณมาทำอะไร
บังเอิญผมเพิ่ง นึกเรื่องกางเกงในของผมได้
ผมมาเอาคืน
ทำไมคุณพูด แต่เรื่องกางเกงในกับผมตลอดเลย
ช่างเถอะ เอาคีย์การ์ดมาให้ผม
คุณกลับมาช้านะ
มีเดตเหรอ
ผมได้ยินมาว่าแฟนคุณสวยด้วยนะ
ผมไม่คิดว่า เราสนิทพอที่จะคุยเรื่องนี้นะ
คุณรู้จักแฟนตัวเองดีแค่ไหน
คุณพูดอะไร
ไม่ใช่ทุกอย่าง จะเป็นตามสิ่งที่เราเห็นนะ
ฟังนะ คุณคิม
คุณจะบอกอะไรผม
ผมมีบางอย่างจะบอกคุณ แต่ตอนนี้ขออุบไว้ก่อน
ผมไม่รู้ว่าผมควรจะพูดไหม
ไปก่อนนะ
ราตรีสวัสดิ์
- อ๋อ ใช่ - อะไรอีก
ผมเอาไปกินนะ
ราตรีสวัสดิ์
เธอหลับสบายไหม
คืนนี้เรามาเจอกันไหม
มีหนังที่ฉันอยากดูพอดี ไปดูหนังกันเถอะ
รอบสุดท้ายพอดี
ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
ทำไมเธอคุยโทรศัพท์ตั้งแต่เช้า...
แฟนเธอเหรอ
ฮัลโหล ฮเยจิน
ยินดีกับพวกเธอทั้งสองด้วยนะ
เอาไว้วันหลังเรามาเจอกันนะ
อะไรน่ะ
(ซองจุน)
ฮเยจิน
ทำไมเธอถึงรีบวางสาย
เธอคุยอะไรกันเหรอ เรื่องส่วนตัวหรือเปล่า
ฉันให้เธอมีเวลาส่วนตัวบ้างดีกว่า
อยู่ในห้วงแห่งความรัก
เจ้าหัวหอม โตเร็วๆ นะ
ฉันต้องเอากาวมาติดซะแล้ว
ยากจังเลย
บีดูอ้วนไปนิดนะ
อารึม
ฉันไม่รู้จะเลือกอันไหนดี
ฉันเลือกบี ไม่สิ
เอ
โอ๊ย แต่ฉันชอบบี
ไม่ใช่เรื่องดีเลย เวลามีความคิดดีๆ ตั้งสองอย่าง
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
ฟังทางนี้
โอเค ฉันจะถามคำถามแล้วนะ
ฉันต้องการให้ตอบทันที
นี่คือกฎ
ที่นี่คือภัตตาคารอาหารจีน
พวกเธอทั้งหมดกำลังจะสั่งอาหาร
จาจังหรือจัมปง เริ่ม
- จาจัง - จัมปง
- จาจัง
- จัมปง - จังจามยอน
- ตกรอบ - จาจัง
ส่วนฉันกำลังลดหุ่น ขอผ่านก็แล้วกัน
ทุกคน มองไปข้างหน้า ว้าว
มีตัวเลือกอยู่ด้านหน้าพวกเธอ เอหรือบี ตอบ
บี
- บี - บี
- เอ - บี
- เอ - โอเค บีก็บี
เลือกบีก็แล้วกัน
ใช่แล้ว ใจเธอบอกโอ แต่เธออยากพูดเอกซ์
ใจเธอบอกเอกซ์ แต่เธออยากตอบโอ
เราจะลังเลเสมอ
ทำไมล่ะ
เพราะเราไม่รู้ว่าเราต้องการอะไร
เมื่อเธอพูดโดยไม่คิด นั่นคือความรู้สึกที่แท้จริง
เข้าใจไหม โอเคนะ
แล้วเจอกัน
- จับได้แล้ว - อะไร
เธอกำลังจะเอาของพวกนี้ไปคืนใช่ไหม
ไม่เป็นไร ฉันถือเองได้
มือฉันว่างอยู่ ก็แค่นั้น
- ไปกันเถอะ - ไม่ เอาคืนมานะ
- ฉันจะไปด้วย - ก็ได้ ตกลง
เอามาให้ฉัน
พื้นรองเท้าฉัน
เธอใส่รองเท้าจนมันขาดแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าฉันเอากาวมาติด ฉันก็ใส่ได้อีกหนึ่งปี
ช่างเถอะ
แจ็กสัน
ขี่หลังฉันสิ
ไม่เป็นไร ฉันเดินได้
เถอะน่า ขึ้นมา เธอจะเจ็บเท้าเอานะ
ฉันบอกว่าไม่เป็นไร
เลิกดื้อได้แล้ว ขึ้นมาเร็ว
นั่นเสียงอะไร
พี่ตดเหรอ
แจ็กสัน กางเกงฉันเป้าขาด
อะไรนะ
เป้าขาดจริงด้วย
แจ็กสัน
บังให้ฉันที ก่อนจะมีใครมาเห็น กางเกงในของฉัน เร็วเข้า
เร็วสิ
แจ็กสัน
แจ็กสัน เร็วๆ
รีบขึ้นมาบนหลังฉันได้แล้ว
ไปกันเถอะ
ขอบคุณมากค่ะ
ของพวกนี้คืออะไร
ของสำหรับถ่ายแบบในฉบับครบรอบ 20 ปี
แต่เราต้องเอาไปเปลี่ยน
อือ
ว่าแต่ เธอยังจะบอกเรื่องนั้น
กับคุณจีอยู่ไหม
ค่ะ พวกเราจะไปเจอกัน หลังจากงานถ่ายรูป
ถ้าพี่ไม่โผล่มาตอนดูงาน
ฉันคงจะบอกเขาหมดไปแล้ว
พี่ทำให้ลำบากกว่าเดิมอีก
เธอเห็นเขาเป็นเพื่อน
หรือเธอหวังเรื่องความรัก
คะ
เธอแน่ใจนะว่าเธอเห็นเขาเป็นเพื่อน
ไม่มีอะไรมากกว่านี้
ไม่ คือ...
ใจเธอบอกโอ แต่เธออยากพูดเอกซ์
ใจเธอบอกเอกซ์ แต่เธออยากตอบโอ
เราจะลังเลเสมอ
ทำไมล่ะ
อะไรกันวะ
มองทางหน่อยสิเฮ้ย
โรงห้าเปิดแล้วค่ะ
ฮเยจิน
เกิดอะไรขึ้นกับนาย
ฉันขอโทษ พอดีมีอุบัติเหตุระหว่างทาง
อุบัติเหตุเหรอ
เจ็บหรือเปล่า
เจ็บตรงไหนไหม
นายควรจะไปโรงพยาบาลแทนที่จะมาที่นี่
ไปโรงพยาบาลกันเถอะ
ฉันไม่เป็นอะไร มันไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น
ฉันขอโทษที่ทำให้เราพลาดดูหนัง
เธอบอกว่ารอบสุดท้ายแล้ว
ใครจะไปสนเรื่องหนังกันเล่า
นายควรจะระวังมากกว่านี้สิ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
กับอุบัติเหตุวางใจได้ที่ไหน
นายอาจจะยังไม่รู้สึก แต่มันอาจจะมีอาการทีหลัง
ฉันขอโทษ
ฉันจะไม่ทำให้เธอต้องกังวลอีกแล้ว
จากนี้ไปฉันจะระวัง
เธอไม่ต้องกังวลเรื่องของฉันอีกแล้ว
ผมจะส่งรูปสถานที่ไปให้นะครับ
ครับผม
(เดอะโมสต์)
นี่จดหมายของคุณค่ะ
ยังไม่ได้ทานข้าวเช้าใช่ไหมคะ
ลองนี่สิคะ
ฉันไม่ทานข้าวเช้า เธอเอาไปเถอะ
แต่ว่า...
เอกสารรอคำอนุมัติจากคุณครับ
คุณคิม เอานี่ไปสิ ถ้าคุณยังไม่ได้ทานข้าวเช้า
ผมทานข้าวเช้ามาแล้ว แต่ยังไม่ได้ทานของหวานครับ
ขอบคุณครับ
อะไร
มีอะไรอีกไหม
ไม่มีค่ะ
ทำไมเขาถึงอารมณ์ไม่ดีนะ
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่านะ
ฮเยจิน
ซองจุน
รอตรงนี้นะ
อะไรเหรอ
(ห้องจำหน่ายตั๋ว)
แต่นแต๊น
มาดูหนังเรื่องที่เราพลาด เมื่อคราวก่อนกัน
ฉันรู้มาว่า ที่นี่ยังฉายเรื่องนี้อีกคืน
ฉันต้องลงมือลงแรง เพื่อหาที่นี่เชียวนะ
นายพาฉันมาที่นี่ เพื่อมาดูหนังเรื่องนี้กับฉันเหรอ
เข้าไปข้างในกันเถอะ
ไม่สนุกเหรอ
สนุกสิ
ดูต่อเถอะ เธออยากดูเรื่องนี้นี่
นักแสดงนำชายคนนั้น เขาแสดงได้ดีนะ
ฉากในลิฟต์สุดยอดไปเลย ว่าไหม
อะไรนะ ลิฟต์เหรอ
อ๋อ ฉากในลิฟต์
ฉันคิดว่ามันดูดีมากเลย
นายไม่ชอบหนังเหรอ
ไม่ใช่ ฉันได้ดูกับเธอก็ต้องชอบสิ
ขอบคุณนะคะ
(เดอะโมสต์)
(ตรวจทานและแก้ไขโดย คิมฮเยจิน)
อยู่นี่เอง
ชื่อของฉันอยู่บนนิตยสารจริงๆ ด้วย
ชื่อหนูถูกตีพิมพ์ในนิตยสารแล้ว
พ่อคะ แม่คะ ภูมิใจในตัวหนูไหม
"ตรวจทานและแก้ไขโดย คิมฮเยจิน"
ดีจัง
ชื่อลูกสาวของฉันจริงๆ ด้วย
ตัวหนังสือเล็กชะมัด
ลูกสาวของฉัน
(เดอะโมสต์)
อ้าว ข้ามได้แล้ว
รองบก.จี
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
โอ๊ย
คุณจะทำอะไร
สัญญาณไฟกำลังจะเปลี่ยนแล้ว
วิ่งเลย
รีบวิ่งสิคะ เร็วเข้า
เราเกือบติดไฟแดงแล้วไงล่ะ
อ๋อใช่
เย็นวันนี้ หลังจากถ่ายรูปเสร็จแล้ว
ฉันพาคุณไปเลี้ยงมื้อเย็นได้ไหมคะ
แต่ฉันเลี้ยงแพงๆ ไม่ได้นะ
ไม่สิ ไหนๆ คุณก็ไม่ได้เก็บเงิน ค่ากรอบกระจกจากฉัน
ฉันจะเลี้ยงตามใจคุณเลย
แล้วก็นะ ชื่อของฉันได้ลงนิตยสารด้วย
ฉันคิดว่าคุณมีสายเข้านะ
เชิญคุณรับสายเถอะค่ะ ฉันไปก่อนนะคะ
(ฮเยจิน)
แม้ว่าช่วงห่างจะลดลง แต่ยอดขายของเรายังอยู่อันดับที่สอง
ในด้านอัตราผู้สมัครสมาชิก และรายได้จากการโฆษณา
ตอนนี้คุณยังมีโอกาส เหลืออยู่อีกสองครั้ง
ผมหวังว่าคุณจะแสดงให้เราเห็น ว่าเราไม่ได้ประเมินคุณสูงเกินไป
โอเค ผมเข้าใจแล้วครับ
ขอโทษค่ะ
ฉันนึกว่าคุณอยู่ที่สตูดิโอ
รุ่นพี่พุงโฮฝากเอกสารพวกนี้ มาให้คุณค่ะ
วางไว้ตรงนั้น
คือ คุณไหวไหมคะ
คุณดูเหนื่อยมากเลยนะคะ
(เดอะโมสต์เกาหลี: ผลการดำเนินงานเดือนล่าสุด)
(ยอดขาย ผู้สมัครสมาชิก รายได้โฆษณา)
(เดอะโมสต์เทียบกับนิวลุค)
- สวยมากเลย - สุดยอด
- ดูนั่นสิ - ไม่อยากจะเชื่อเลย
สุดยอด
สวยเนอะ
สมชื่อแบรนด์เนมอันโด่งดังจริงๆ
ก็จริง
เจมส์ เทย์เลอร์นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
แจ็กสัน เสร็จงานแล้ว เราไปกินข้าวด้วยกันนะ
ฉันเลี้ยงเอง
พี่ก็รู้ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของฉัน
เธอต้องบอกเขาด้วยเหรอ
ทำไมพี่ถึงพูดเรื่องนี้อยู่เรื่อย
อย่ามายุ่งเรื่องนี้เลยนะ
ฉันจะอัปลงในโซเชียลมีเดียนะ
เอากล้องออกไปเดี๋ยวนี้
มาชมงานอะไรกันเหรอ
คุณไม่มีมีสามัญสำนึกหรือไง
เรามีเวลาเหลืออีกแค่หนึ่งเดือน ก่อนจะถึงงานครบรอบ 20 ปี
ถ้าคุณอัปลงบนโซเชียลมีเดีย แล้วมีคนเอาไปเลียนแบบ
ใครจะรับผิดชอบ
เอาชุดไปเก็บเดี๋ยวนี้
ค่ะ
หยุด
คุณคิดว่าทำอะไรอยู่
ผู้ช่วยด้านแฟชั่นแบบไหนกัน
ใส่เครื่องประดับเต็มแขนแล้วไปแตะชุด
ถ้าเสื้อผ้าเสียหายขึ้นมา
คุณจะรับผิดชอบหรือเปล่า
ฉันลืมถอดมันออกค่ะ
เปลี่ยนคนดูแลเรื่องเสื้อผ้า เดี๋ยวนี้
และคุณ เชิญเดินออกไป ให้พ้นจากสตูดิโอนี้ซะ
ดูไฟด้วย
ทำไมเขาโมโหขนาดนี้
ฉันเกลียดเขา
มีอะไร
เห็นไหม
วันนี้เขาอารมณ์ไม่ดี ไปกินข้าวกันแค่พวกเราเถอะ
รู้ไหมว่าวันนี้วันเกิดฉัน
โอ้โฮ พี่โกหกอีกแล้ว
พี่บอกว่าพวกเราเกิดปีเดียวกัน แต่พี่เกิดเดือนมกราคม
- ฉันพูดเหรอ - คุณฮเยจิน
คะ
ขนชุดนี้ไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วคอยดูแลจนกว่านางแบบจะมา
ค่ะ
ค่ะ ฉันจะไปเลื่อนให้เดี๋ยวนี้ค่ะ
ที่จอดรถในสตูดิโอมีปัญหาอยู่เรื่อย
มัวทำอะไรอยู่ มาเดินเล่นเหรอ
ไม่ค่ะ ฉันกำลังเฝ้าดูชุดนี้อยู่ค่ะ
ฉันต้องดูแล การแต่งหน้าให้นางแบบกับหัวหน้า
ไปเลื่อนรถให้ฉันที รถจอดอยู่ที่ชั้นใต้ดินนะ
แต่...
ฉัน...
เฮ้อ
ขอให้งานราบรื่นนะ
อือ
ผู้จัดการมินเป็นอะไรเหรอครับ
ปวดท้องเหรอครับ
ค่ะ
ระยะนี้ฉันรู้สึกปวดจี๊ดตลอดเลย
ผมจะไปเอายามาให้นะครับ
ได้เหรอคะ ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง
หยุดเรื่องที่ทำอยู่เถอะ
- คุณกำลังพูดเรื่องอะไรคะ - หยุดเถอะครับ คุณมินฮาริ
หยุดปลอมตัวเป็นคิมฮเยจินได้แล้ว
คุณคือนักข่าวที่ทำงานกับฮเยจินสินะ
ดูเหมือนว่าผมเข้ามายุ่มย่าม เรื่องของพวกคุณสามคนนะ
ตอนนี้ผมรู้เรื่องแล้ว ผมปล่อยให้มันผ่านไปไม่ได้
คุณฮาริ สองคนนั้นจะไปพบกันคืนนี้
และแจ็กสัน ไม่สิ
ฮเยจิน
จะบอกเรื่องราวทั้งหมดกับคุณจี
ถ้าเขารู้เรื่องคุณแบบนั้น คุณคงพังไม่เป็นท่า
วิธีที่จะทำให้เจ็บน้อยที่สุด
คือคุณต้องพูดให้หมด
และพวกคุณทั้งสาม ก็จะผ่านเรื่องนี้ไปได้
ผมฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยครับ
หนาวจัง
ข้างนอกฝนตกเหรอครับ
ใช่ อยู่ๆ ก็ตกลงมา
- นี่กุญแจรถของคุณค่ะ - ขอบคุณนะ
ดูผมเธอสิ
อะไรคะ
อ๋อ ผมของฉัน
ผมของฉันหยิกธรรมชาติ เวลาโดนฝนเลยฟูเลย
ตลกจัง
ผมของเธอ
ผมเหรอ
ผมของฉัน
อ้าว ข้ามได้แล้ว
ทำไมเธอชอบพูดอย่างนั้น เวลาจะข้ามถนน
เพราะมันคือความหมายของไฟเขียวไง
เดี๋ยวนะ
เกิดอะไรขึ้นกับชุด
- ตายแล้ว - อะไร อะไรเนี่ย
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
- ไม่ใช่ฝีมือของฉันนะคะ - ฉันไม่รู้เรื่องค่ะ
คงต้องยกเลิกงานถ่ายแล้วค่ะ
ใครกัน
ใครเป็นคนดูแลเรื่องเสื้อผ้าวะ
ฉันเองค่ะ
คุณอีกแล้วเหรอ
ทำไมเป็นคุณตลอด
คุณเป็นอะไร
คุณเป็นใครไม่ทราบ
ทำไมถึงได้สร้างปัญหาให้ผมนัก
ฉันขอโทษค่ะ
ฉันดูแลไม่รอบคอบเองค่ะ
ไปให้พ้น
เลิกมาป้วนเปี้ยน ให้ผมรำคาญใจแถวนี้ แล้วก็...
ไสหัวไป
ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก
คุณ...
ถูกไล่ออก
ฉันผิดเองค่ะ
ชุดนั้นสวยมาก
ฉันเลยอยากลองใส่มัน
พูดเรื่องอะไรน่ะ
เธอเป็นใครเนี่ย
เธอเป็นนางแบบหน้าใหม่จากเอเจนซี่
ฉันคิดว่าเธอมาที่นี่ เพื่อแนะนำตัวค่ะ
ฉันแค่อยากลองใส่ดูสักครั้ง
ฉันขอโทษค่ะ
เธอนี่มัน...
ทำแบบนี้ได้ยังไง
เธอรู้ไหมว่า เธอสร้างความวุ่นวายแค่ไหน
พอเถอะ
ผมเข้าใจแล้ว คุณไปได้
รองบก.จี แล้วคุณฮเยจินล่ะคะ
วันนี้พอแค่นี้
จุนอู งานเสร็จแล้วเหรอ
เลื่อนงานถ่ายแบบครับ
ชุดได้รับความเสียหาย พวกเราต้องรอจนกว่าจะซ่อมเสร็จครับ
เกิดอะไรขึ้นกับชุด
แจ็กสันอยู่ที่ไหน
ฉันต้องบอกเขา
เขาต้องได้ยินจากฉัน
จีซองจุน รับสายสิ
รับสายเร็วเข้า
รับสายสิ
(ฮเยจิน)
ทำไมถึงไม่รับสายนะ
เธอโทรหาฉันเหรอ
ฮเยจิน
ฮาริ
วันนี้...
จีซองจุนไล่ฉันออก
เขาไม่อยากเห็นหน้าฉันอีกแล้ว
เขาบอกให้ฉันไสหัวไป
เธอพูดเรื่องอะไร
เธออยู่ไหน
ฮเยจิน
อ้าว
ฮาริ ฮาริคนสวยของฉัน
นั่งสิ
ฉันมัวแต่หลอกตัวเองอยู่
ฉันคิดว่าเราสนิทกันมากขึ้น ตอนไปดูงานกัน
และฉันคิดว่าเขายังเป็นซองจุนคนเดิม
ฉันคิดว่าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ดังนั้น
ฉันเลยเตรียมที่จะบอกเขาทุกอย่าง
แต่ฉันกลับโดนไล่ออก
สำหรับเขา ฉันเป็นแค่ คนที่ไล่ออกทิ้งได้โดยไม่ต้องคิด
แต่ฉันกลับคิดเป็นอีกอย่าง
ฉันโง่มากใช่ไหม
ฉันขอโทษนะ ฮเยจิน
อะไร
เธอจะขอโทษฉันทำไม
ฉันขอโทษจริงๆ
เธอนี่ขี้แยจัง
เธอร้องไห้ตอนฉันได้เข้าทำงาน
พอฉันโดนไล่ออกก็ร้องอีก
อะไรๆ มันกำลังจะซับซ้อนพอดี
ก็คงดีแล้ว ที่ฉันไม่ต้องเจอเขาอีก
หยุดร้องไห้ได้แล้ว
เธอจะทำให้หน้าสวยๆ ดูไม่ดีนะ
แฟนเธอไม่ใช่เหรอ รับสิ
(ซองจุน)
ฉันไม่อยากรับ
ฉันจะไม่รับอีก
(คิมฮเยจิน)
ดังนั้นทุกครั้งที่ฉัน มองบัตรของตัวเอง
ฉันรู้สึกดีมาก ใจฉันทั้งตื่นเต้นทั้งอิ่มเอม
(คิมฮเยจิน)
ฮเยจิน ฉันจะทำยังไงดี
เราจะทำยังไงดี
(จินซองแม็กกาซีน)
ฮเยจิน ช่วยแปลข้อความนี้
เออ ใช่ เธอไม่อยู่แล้วนี่นา
เธอแปลเก่งมากแท้ๆ นะ
ตาจุนโรคจิตทำเกินไปหรือเปล่า
เขาใส่อารมณ์กับเธอขนาดนั้น
ฉันรู้สึกแย่แทนคุณฮเยจิน
ว่าแต่เธอทำงานทั้งหมดนี่ ได้ยังไงกันนะ
ก็นั่นน่ะสิ
ปกติเรามีงานมากขนาดนี้เลยเหรอ
ผมคิดถึงฮเยจิน
อยากรู้จังว่าเธอทำอะไรอยู่
สวัสดีค่ะ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
ฉันอายุเกินกว่าที่กำหนดไปหนึ่งปี
ฉันอยากทราบว่า ยังส่งใบสมัครงานได้หรือเปล่าคะ
ใช่ค่ะ
ค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
หัวหน้า ได้ยินข่าวนี้ไหม
คิมฮเยจินถูกไล่ออกจากทีมบรรณาธิการ
เราควรพาเธอกลับมาที่นี่ไหมครับ
ฉันได้ยินข่าวแล้ว
แต่เราให้สิทธิ์แผนกอื่นตัดสินใจ สถานะการว่าจ้างของเธอไปแล้ว
ฉันก็ทำอะไรไม่ค่อยได้
คุณซึลบี ตารางเอกซ์เซลของผมพร้อมหรือยัง
สักครู่ค่ะ รอฉันแต่งหน้าเสร็จก่อนนะคะ
เพราะเราเริ่มใหม่จากศูนย์ ผมนึกว่าจะมีการพัฒนาอะไรมากกว่านี้
ทำงานกันแบบนี้ พวกคุณคิดว่า เราจะเตรียมฉบับครบรอบ 20 ปีทันไหม
พวกคุณคิดขึ้นมากันได้แค่นี้เหรอ
ไม่มีอย่างอื่นแล้วเหรอ
- ถ้าไม่มี ผมจะ... - แนวคิดเกี่ยวกับเทพนิยาย
คนเขาทำมาเป็นร้อยครั้งแล้ว
จะเอามาทำเป็นฉบับครบรอบ 20 ปีเหรอ
ผมไม่ได้พูดถึงแนวความคิดแบบเดิมๆ แต่เป็นอะไรที่แปลกใหม่
เราจะเน้นไปที่ตัวประกอบ แทนที่จะเป็นตัวละครหลัก
ตัวประกอบเหรอ ยังไงล่ะ
คุณรู้จักละครเพลง เรื่องวิกเค็ดไหมครับ
แม่มดเขียวจากพ่อมดแห่งออซเป็นตัวเอก
เราจะเปลี่ยนมุมมอง และโฟกัสไปที่ตัวประกอบ
แทนที่จะเป็นตัวหลัก
เราเอาพวกเขามาถ่ายเป็นงานของเรา
มันสดใหม่
ตอนฉันยังเด็ก ฉันเคยดูเรื่องซินเดอเรลล่า
ฉันรู้สึกสงสารพวกพี่สาวต่างแม่นะ เพราะซินเดอเรลล่าทำตัวน่ารำคาญจริง
เราควรลองฟังเรื่องราว จากมุมของพวกเขาด้วยดีไหม
ใช่ แล้วอีกเรื่องคือเจ้าหญิงนิทรา
มันมีบางอย่างแปลกๆ
คนที่เธอไม่เคยพบมาก่อน มาจุมพิตเธอตอนที่เธอกำลังหลับ
เธอควรจะตบเขา ไม่ใช่ไปหลงรักเขา
ทำไมเราไม่ตีความ ตัวละครหลักใหม่ด้วยเลยล่ะ
ตัวอย่างเช่น เราอาจจะ เอาคนแคระทั้งเจ็ดมาแต่งตัวให้ดี
เพื่อนำเสนอความเซ็กซี่แต่ละส่วน ของสโนไวต์
ให้สโนไวต์ใส่ชุดหนังรัดอก และสวมกางเกงสั้นสุดๆ
แล้วชุดก็ดันเข้ากับเธอมาก
ฟังดูน่าสนุกนะ
คุณคิดยังไงคะ รองบก.จี
อย่าให้คำว่าเทพนิยายมาขีดกรอบ ขยายแนวให้กว้างไปอีก
เอาเป็นคอนเซ็ปต์ว่า หากเราเปลี่ยนมุมฉายสปอตไลต์
ตัวประกอบก็สามารถเป็นตัวหลักได้
ถ้าอย่างนั้น เราจะเอาแนวคิดนี้ แล้วให้แต่ละทีมไปปรึกษากัน
- ทุกคนเก่งมากค่ะ - ยอดเยี่ยม
- เยี่ยมมาก - เก่งมาก
นี่อะไร
ทำไมคุณไม่ดูก่อนล่ะ
(คิมฮเยจิน)
ถ้าคุณเจอบันทึกเล่มนี้
ช่วยส่งคืนให้ด้วย แล้วคุณจะได้บุญกับโชคดี
ผมเห็นแล้ว
แล้วมันเกี่ยวอะไร
คุณนี่ใจร้อนจริงๆ เลยนะ
(นายเป็นฮีโร่คนเดียวเหรอ ฉันก็เป็นฮีโร่เหมือนกัน)
ที่จริงแล้ว มันไม่ใช่ความคิดของผมหรอก
มันเป็นความคิดของคิมฮเยจิน
ถ้าคุณจะทำคอนเซ็ปต์นี้ต่อ
เราควรรับเธอกลับมา
เธอพูดเองไม่ใช่เหรอว่าจะไม่กลับ ต่อให้ไปขอร้องก็ตาม
เพราะคุณชาเป็นคนขอร้องไง
ในเมื่อคุณเป็นคนเข้าใจผิด และทำเกินกว่าเหตุ
ถ้าคุณเป็นคนไปขอร้องเธอ เธออาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
แล้วไง คุณจะบอกให้ผมไปขอโทษ และพาเธอกลับมาเหรอ
บริษัทแบบไหนกัน ที่ขอโทษและขอร้องพนักงานฝึกงาน
ให้กลับมาโดยขัดกับ ความตั้งใจของพวกเขา
ลืมๆ มันไปซะ เราจะพิจารณาหาคอนเซ็ปต์ใหม่
ตาผมเป็นอะไรก็ไม่รู้
ผมคิดว่าคุณเป็นคนมีเหตุผลนะ
แต่กลับไม่เคยเห็น คุณปฏิบัติแบบนั้นกับคิมฮเยจินเลย
มันเหมือนคุณมีใจให้เธอเลย
ฟังนะ คุณคิม
ผมขอถามคุณอย่างหนึ่ง
ถ้าผู้ช่วยอีกคนทำผิดพลาดแบบเดียวกัน
คุณจะไล่คนนั้นออกในทันทีหรือเปล่า
ถ้าคุณจะมาพูดเรื่องไร้สาระ คุณออกไปเถอะ
ผมจะไปทันทีที่ได้ยินคำตอบ
คุณแน่ใจนะว่า...
คุณไม่มีความรู้สึกใดๆ กับคิมฮเยจิน
ใจของคุณบอกโอ แต่คุณอยากพูดเอกซ์
ใจของคุณบอกเอกซ์ แต่คุณอยากตอบโอ
มันหมายความว่าเรากำลังลังเลอยู่
นั่นคือสิ่งที่คุณเป็น
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
คุณคิดว่าคุณเป็นใคร
ทำไมคุณถึงมาวุ่นวาย กับชีวิตของผู้หญิงคนนั้น
เพราะผมชอบเธอ
ผมชอบคิมฮเยจิน
พอใจกับคำตอบหรือยังครับ
แจ็กสัน
นักข่าวจอมทึ่ม
จริงสิ บ้านเธออยู่แถวนี้นี่
ฉันอยู่ระหว่างการทำบทความ ค้นหาถนนที่สวยงามของกรุงโซล
ซอยนี้ดูสวยใช่ย่อยเลยนะ
อ๋อ ทำข่าวของคุณต่อเถอะค่ะ
ทำไมเธอไม่กลับไปทำงานล่ะ
คุณจีเข้าใจเธอผิด เขาทำเกินไป
ทุกคนกำลังรอเธออยู่นะ แจ็กสัน
ฉันจะไม่กลับไปค่ะ
หลังจากออกมา ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมากเลยค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ ฉันต้องไปหางานทำ
บังเอิญจัง
ฉันกำลังหาคนช่วยอยู่พอดี
เยี่ยมเลย แจ็กสัน เธอมาเป็นผู้ช่วยฉันสิ
อะไรนะคะ
เอ่อ คุณคิมฮเยจิน ผมได้ยินมาว่า คุณมีประสบการณ์ทำงานนิตยสาร
โอเค ผมจ้างคุณนะ
เลิกล้อเล่นได้แล้วค่ะ ฉันต้องไปแล้ว
"ฉัน คิมฮเยจิน สาบานจะปฏิบัติ ตามความต้องการสามข้อของคิมชินฮยอก"
นี่คือคำขอครั้งที่สองของฉัน
แจ็กสัน กลับมาเป็นผู้ช่วยฉันนะ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
แต่ฉันไม่อยากเกี่ยวข้อง กับเดอะโมสต์อีกแล้ว
เงินดีมากเลยนะ
เท่าไรคะ
สวยมาก
แจ็กสัน ฉันคอแห้ง
อ๋อ ค่ะ
ออกมาแล้ว
ทำไมต้องวิ่งหนีฉันด้วย
แจ็กสัน เธอจะไปไหน
แจ็กสัน รู้อะไรไหม
ถ้าเธอกระโดดขาเดียวจากตรงนี้ ไปถึงตรงนั้นโดยไม่สะดุด
คำขอของเธอจะเป็นจริง
โอ้โฮ จริงเหรอคะ
พี่โกหกอีกแล้ว
เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย
ทำไมฉันต้องล้อเล่น กับคนเตะฝุ่นอย่างเธอด้วย
มีวิดีโออยู่ในอินเทอร์เน็ตตั้งเยอะ
ไม่เคยดูเหรอ
พูดจริงเหรอ
ก็ไม่ต้องทำ เธอพลาดเองนะ
ไปกันเถอะ
ขอให้ฉันได้งานด้วยเถอะ
ฉันอยากได้งาน
- คุณพระ - อะไรน่ะ
เธอเป็นบ้าเหรอ
เธอดูตลกจริงๆ
พี่ตายแน่
ไหนว่าพี่กำลังทำบทความ เรื่องถนนของกรุงโซลไง
จังหวัดคยองกีอยู่ใกล้แค่นี้เอง
มันน่าเสียดาย ถ้าเราไม่ได้ไปที่นั่นด้วย
ว้าว
อากาศสดชื่น
ที่นี่สุดยอดเลยใช่ไหม
แจ็กสัน เธอต้องดูดีมากแน่ๆ
พร้อมนะ หนึ่ง สอง
อีกรอบนะ เอาล่ะนะ
แจ็กสัน หนึ่ง สอง
ตลกมากเลย
พี่เคยถามฉัน...
ว่าฉันเห็นซองจุน เป็นแค่เพื่อนจริงใช่ไหม
พอมาคิดดูแล้ว ฉันคงคิดผิด
ฉันคิดว่าฉันชอบซองจุน
ในแบบคนรักล่ะ
พี่รู้จักกระจกแบบนั้นไหม
อันที่เราสามารถมองทะลุไปอีกด้าน
แต่อีกด้านจะมองไม่เห็นเรา
มันก็เหมือนมีกระจกแบบนั้น มาคั่นกลางระหว่างเราตลอด
ฉันสามารถเห็นเขาได้ชัดเจน แต่เขากลับมองไม่เห็นฉัน
บางวันฉันก็อยากหลบซ่อนจากเขา
แต่บางวันฉันก็อยากให้เขาเห็นฉันบ้าง
ฉันอาจจะทุกข์มากเพราะแบบนั้น
แต่ฉันก็ผ่านมันไปได้ เพราะพี่เลยนะ
และฉันก็สนุกมาก ที่ได้ทำงานกับทีมบรรณาธิการ
วันนี้ก็ด้วย ฉันรู้ว่าพี่มาเพื่อปลอบใจฉัน
ฉันซาบซึ้งมากเลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ทำไมไม่มาคบกับฉันล่ะ
เอาอีกแล้ว...
ฉันขอถอนคำพูด ฉันไม่ชอบพี่จริงๆ
สวัสดีค่ะ
ค่ะ
แล้วฉันจะไปพบคุณค่ะ
(นายเป็นฮีโร่คนเดียวเหรอ ฉันก็เป็นฮีโร่เหมือนกัน)
(ฉันไม่ใช่วายร้าย ฉันต่อต้าน พ่อมดแห่งออซที่กระหายอำนาจนะ)
(ฉันช่วยเจ้าชายเอาไว้ เพราะเขาตกอยู่ในอันตราย)
(ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหกเขา ได้โปรดฟังเรื่องราวของฉัน)
(ฉันไม่มีทางเลือก จึงได้ร่ายเวทมนตร์ใส่เธอ)
(เจ้าหญิงเป็นของฉัน แล้วความสุขของเราหายไปไหนกัน)
(ฟลาวเดอร์)
ผมคิดว่าคุณเป็นคนมีเหตุผลนะ
แต่กลับไม่เคยเห็น คุณปฏิบัติแบบนั้นกับคิมฮเยจินเลย
มันเหมือนคุณมีใจให้เธอเลย
คุณฮเยจิน เตรียมตัวกลับไปทำงานนะ
คะ
บริษัทของเพื่อนผม
ถึงจะไม่ใหญ่ แต่เงินเดือนดีมาก
พวกเขากำลังหาพนักงานใหม่อยู่
และผมสามารถรับรองให้คุณได้
- ถ้าผมพูดกับเขา รับรองไปได้สวย - จริงเหรอคะ
คุณถูกหลอกมาทั้งชีวิตหรือไง
แน่นอนสิ ผมพูดจริง
คนอย่างผมหาที่ไหนไม่ได้แล้วนะ คุณฮเยจิน
หัวหน้าบู ขอบคุณค่ะ
หัวหน้าบู ขอบคุณมากค่ะ
ซึ้งเลยล่ะสิ ใช่ไหม
มีสายไหมขายอยู่ตรงนั้น
ผมอยากได้สักอัน
ค่ะ ฉันจะไปซื้อมาให้คุณค่ะ
ฉันจะซื้อให้คุณสิบอันเลยค่ะ
เจ้าหญิง แกวนจนไปไหนไม่ได้อีกแล้วสิ
ลาก่อนนะ
คือว่า...
ค่ะ หัวหน้า
ผมคุยกับเขาให้แล้วนะ
เขาจะโทรหาเธอพรุ่งนี้เช้า
จริงเหรอคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ค่ะ
เจ๋งเป้ง
ทำไมฉันต้องซ่อนตัวด้วย
โอ๊ย ขาชาไปหมดแล้ว
รองบก.จีคะ
พระจันทร์สวยแฮะ
อ้าว ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ไอเดียของคุณในสมุดบันทึก
ผมอยากใช้เป็นคอนเซ็ปต์สำหรับ ฉบับครบรอบ 20 ปีของพวกเรา
ผมอยากให้คุณกลับไปครับ
ไม่ค่ะ
ฉันไม่มีความคิดที่จะกลับไป
แต่คุณยังใช้ไอเดียของฉันได้นะคะ
วันนั้น...
ผมอารมณ์ร้อนไป
ผมยอมรับว่าผมทำเกินไป
ผมขอโทษครับ
ได้โปรดกลับไปช่วยเรา ผลิตฉบับครบรอบ 20 ปี
ด้วยกันเถอะครับ
ไม่ค่ะ
ลำพังแค่เรื่องคุณ ฉันก็ไม่อยากกลับไปแล้วค่ะ
อันที่จริง
การทำงานกับคุณ เป็นสิ่งที่น่าอึดอัดใจสำหรับฉัน
อีกอย่าง ฉันหางานทำได้แล้ว
หัวหน้าบูแนะนำฉันให้ค่ะ
คุณคิมฮเยจิน
ยังไงก็ตาม ขอบคุณที่แวะมาหาฉันด้วยตัวเองนะคะ
ลาก่อนนะคะ
(เดอะโมสต์)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - อรุณสวัสดิ์ครับ
ค่ะ หัวหน้าบู
คุณบอกให้ฉันรอรับสายในเช้านี้
แต่ตอนนี้ยังไม่มีสายเข้ามาเลยค่ะ
อ๋อ ใช่ ผมไม่รู้จะบอกคุณยังไงดี
เขารับคุณเข้าไม่ได้น่ะ
คะ
ไหนว่าคุยกันแล้วไงคะ
ชีวิตมันก็ไม่แน่นอนแบบนี้แหละครับ
คุณฮเยจิน ผมขอโทษนะ
ผมต้องไปทานมื้อเที่ยงแล้ว ขอโทษนะ
หัวหน้าบูคะ
อะไรกันเนี่ย
ผมอยากให้คุณกลับไปทำงานกับเรา
ไม่ ฉันจะเอาศักดิ์ศรีไปแลกไม่ได้
โธ่
ใช่แล้ว
พอกินเสร็จแล้วค่อยไปหางานอื่น
อะไรเนี่ย
ข้าวก็หมดเหรอ
แม่จ๋า
พ่อคะ
พ่อ
อะไรเนี่ย
ทำไมพ่อไม่กินให้เสร็จก่อนเนี่ย
ออกไปส่งของเหรอ
แกล้งพ่อหน่อยดีกว่า
คุณคิม
ไหนว่าใบปลิวจะเสร็จวันนี้ไง
ขอโทษด้วยครับ
พอดีเครื่องมีปัญหาอีกแล้ว
อีกแล้วเหรอ
ผมเอาธุรกิจตัวเองมาเสี่ยง เพราะมิตรภาพไม่ได้นะ
ผมขอโทษครับ
ผมจะซ่อมและทำใบปลิวของคุณ ให้เสร็จพรุ่งนี้แน่นอนครับ
ผมสัญญา
ทิ้งไอ้ขยะนั่นไปได้แล้ว
หรือไม่ก็ขอให้ลูกสาว ที่ทำงานที่บริษัทใหญ่
ซื้อเครื่องใหม่ให้คุณสิ
โอ๊ย จริงๆ เลย
ผมขอโทษครับ
ผมจะทำให้เสร็จพรุ่งนี้นะครับ
- สวัสดีครับ - พ่อ หนูเอง ลูกสาวพ่อ
อ๋อ ลูกสาวพ่อ
ทานข้าวหรือยัง
แน่นอนค่ะ หนูทานแล้ว
พ่ออย่ากินแต่จาจังมยอนสิ กินอาหารที่มีประโยชน์บ้าง
ทุกอย่างราบรื่นดีไหมคะ
อะไรนะ
แน่นอนสิ ทุกอย่างราบรื่นดี
ธุรกิจของเรากำลังไปได้สวย ลูกไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ลูกตั้งใจทำงานของตัวเองเถอะ
ว่าแต่ฉบับหน้าจะมีชื่อของลูกไหม
แน่นอนสิคะ ถ้าไม่มีหนู บริษัทก็ไปไม่รอดหรอก
พ่อไว้ใจหนูได้เลย
ได้ยินแบบนี้ พ่อมีแรงขึ้นเยอะเลย
ขอบใจนะ ลูกสาวพ่อ
พ่อคะ
หัวหน้าโทรมา
ไว้หนูจะโทรหาใหม่นะ
(รองบก.จี)
เอาเถอะ ลุยก็ลุย
ลำพังแค่เรื่องคุณ ฉันก็ไม่อยากกลับไปแล้วค่ะ
ทำไมฉันต้องพูดแบบนั้นกับเขาด้วย
ไม่สิ ฉันต้องกลับไป
การทำงานกับคุณ เป็นสิ่งที่น่าอึดอัดใจสำหรับฉัน
ไม่พูดจะตายหรือไงเล่า
ฉันทำไม่ได้
ตกใจหมด
สวัสดีค่ะ
โอ้ คุณฮเยจิน ผมเองนะ
ได้แล้วนะ ได้แล้ว
ผมเลี้ยงมื้อเที่ยงเขา และโน้มน้าวเขาให้จ้างคุณ
เดี๋ยวเขาจะโทรหาคุณ ให้รับสายเบอร์ที่ไม่คุ้นด้วยล่ะ
จริงเหรอคะ
ขอบคุณค่ะ หัวหน้าบู
ค่ะ
เธอร้องไห้ เพราะเจ้าของเธอจากไป
คุณจะทิ้งเธอไว้อย่างนี้เหรอครับ
ใครก็ได้รับโทรศัพท์หน่อย
ค่ะ คิมฮเยจิน จากทีมบรรณาธิการเดอะโมสต์พูดค่ะ
คำบรรยายโดย: จักรภัทร จึงตระกูล