โอ้แม่เจ้า
อยู่มาได้ยังไงตั้งนาน กับสภาพผมแบบนี้
คุณจัดการผมหยิกธรรมชาติ ของฉันได้ใช่ไหมคะ
มันก็ยากอยู่นะ
แต่ตอนนี้เธอมาเจอฉันแล้ว ฉันจะดูแลเธอเอง
ค่ะ
ว่าแต่ ราคาเท่าไรเหรอคะ
ราคายืดผมสามแสนวอน
บวกค่าครีมบำรุงที่จำเป็นเข้าไป ก็เป็นสี่แสนวอน
สี่แสนเหรอคะ
ค่ะ จัดการเลย
ฉันอยากรู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่
โอ้โฮ สวยจัง
เนื่องในโอกาสเปิดตัว
เราจึงมีสาธิตการแต่งหน้านะคะ
สวยขึ้นเยอะเลยใช่ไหมคะ
ใครจะเป็นคนต่อไปคะ
- ฉันค่ะ - ฉันค่ะ
ดูผู้หญิงคนนั้นสิ
อะไรกันเนี่ย
จัดมาเลยค่ะ จัดมา
มื้อเที่ยงกินอะไรดีนะ
แปลกจัง
ทำไมผู้หญิงคนนั้น กลิ่นเหมือนคุณฮเยจินเลย
หัวหน้าบู
เมาค้างหรือไงคะ
ใครก็ได้รับโทรศัพท์หน่อย
ค่ะ คิมฮเยจินจากทีมบรรณาธิการ เดอะโมสต์พูดค่ะ
ค่ะ
ได้ค่ะ เดี๋ยวจัดส่งไปให้ ภายในวันศุกร์นะคะ
ได้ค่ะ
แจ็กสันเหรอ
คุณฮเยจินเหรอ
ดูจากกระเป๋าเยินๆ แล้ว ก็น่าจะเป็นเธอนั่นแหละ
ใช่ค่ะ ฉันกลับมาแล้ว
ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะคะ
ขอโทษด้วยค่ะ
โอ้โฮ
คิดถึงเธอจังเลย
เดี๋ยวๆ ทำอะไรของนายน่ะ
- คิดถึงที่สุดเลย - อย่ามาเยอะน่า
ยินดีต้อนรับกลับมานะ คุณฮเยจิน
ลุคใหม่ดูดีมากเลยค่ะ
ฉันเกือบจำไม่ได้แน่ะ
สวยมากเลย
ขอบคุณนะคะ
นี่จะทักทายกันทั้งวันเลยหรือไง
ทุกคน กลับไปทำงานได้แล้ว
- ค่ะ - ครับ
นี่เธอไปทำอะไรกับผมมาเนี่ย
เดี๋ยวนะ นี่แต่งหน้าด้วยเหรอ
มองไม่เห็นกระแล้ว
ปกติแก้มเธอ เหมือนลูกพีชที่แปะด้วยงาดำ
นั่นเป็นจุดขายของเธอเลยนะ แจ็กสัน
ฉันไม่ชอบลุคใหม่เลย
แจ็กสันคนเดิมเท่กว่าตั้งเยอะ
ทำไมล่ะคะ คนอื่นก็ดูจะชอบกันนะ
จะกลับไปทำงานต่อได้หรือยังคะ
ลุคใหม่ก็ไม่ได้ดูแย่นะคะ
พี่สาว
อะไรนะ
พี่สาวเหรอ
แล้วจะให้เรียกว่าพี่ชายเหรอคะ
ฉันนึกว่าพี่ถูกไล่ออกเพราะฉันซะแล้ว
เจ้าหัวหอม ผมยาวขึ้นตั้งเยอะ
ตอนฉันไม่อยู่คงมีคนเลี้ยงดีสินะ
คุณฮเยจิน ฉันอยากได้แบบร่างของฝ่ายศิลป์
ค่ะ เดี๋ยวจัดการให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ บรรณาธิการใหญ่
ฉันกลับมาแล้วค่ะ
คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันเป็นใครกัน
ฉันคือคนที่ถูกย้ายมาจาก แผนกสนับสนุนการบริหารค่ะ
คิมฮเยจิน
โอ้แม่เจ้า
เธอคือคนนั้นเหรอ
อ๋อ กลับมาจากลาหยุดแล้วสินะ
เชิญสิ ไปต่อเลย
ค่ะ
- ที่รักจ๊ะ - คะ
ตอนนี้เธอดูโมสต์สุดๆ ไปเลย
เยี่ยมมาก
ขอบคุณค่ะ
แจ็กสัน
เลิกงานไปทานข้าวเย็นกันไหม อุด้งเป็นไง
หรือจะบาร์บีคิว กินอะไรกันดี
ไปหาอะไรดื่มกันเลยดีกว่า
ฉันยุ่งอยู่นะคะ
คุณจีไปหาเธอเหรอ
เธอกลับมาเพราะเขาขอให้เธอกลับมาเหรอ
เปล่าค่ะ
ฉันกลับมาเพราะมีเป้าหมายใหม่
คือการเป็นพนักงาน ที่เก่าแก่ที่สุดใช่ไหม
ไม่ใช่อันนั้นค่ะ
ฉันมีเป้าหมายที่ใกล้กว่านั้น
ฉันอยากซื้อเครื่องพิมพ์ใหม่ให้พ่อ
ฉันจะตั้งใจทำงาน เพื่อพ่อและตัวฉันเอง
ฉันจะไม่บ่น ไม่งอแงอีกแล้ว
ฉันจะตั้งใจทำงานอย่างหนัก
ถ้าอย่างนั้น เธอคงต้องมีอาจารย์คอยชี้ทาง
คะ
อย่างฉันนี่ไง
ว่าไง ซองจุน
ฮัลโหล
ในที่สุดก็รับสายสักที
ทำไมถึงติดต่อยากอย่างนี้ล่ะ
ฉันคิดว่าจะไปหาที่โรงแรมแล้ว ถ้าเธอไม่รับสาย
หาเวลาว่างให้ฉันได้ไหม วันนี้ฉันอยากเจอเธอ
ถ้าเธอยุ่งฉันไปหาที่โรงแรมได้นะ
ไม่ได้นะ ห้ามมา
นายมาที่นี่ไม่ได้นะ
ฉันอยู่ที่นี่ตลอดเวลา
เบื่อจะแย่อยู่แล้ว
ไปเจอกันที่อื่นดีกว่า
ได้
ไว้เจอกันนะ
(เดอะโมสต์ งานฉลองครบรอบ 20 ปี)
ตัวแทนของเดอะโมสต์จากทั่วโลก
จะมางานฉลองครบรอบ 20 ปีของเรา
พร้อมกับผู้มีอิทธิพลทางแฟชั่น ความงาม และวัฒนธรรม
เราขยายงบเพื่อให้งานหรูขึ้นดีไหมคะ
ฉันเห็นด้วยค่ะ อย่างน้อย ก็น่าจะจัดงานเลี้ยงบนเรือสำราญ
ต้องหรูหราอลังการมากแน่ๆ
ให้ซูเปอร์จูเนียร์ มาเป็นศิลปินรับเชิญเป็นไงครับ
- ดีเลย - เยี่ยม
เดี๋ยวเราจะติดต่อพวกเขาไป แล้วจัดคอนเสิร์ตฉลอง
แล้วก็จุดพลุด้วย
ทำไมไม่เช่ารีสอร์ต บนเกาะเชจูไปเลยล่ะ
- ฟังดูเข้าท่า - เยี่ยมเลย
มีอะไรเหรอคะ รองบก.จี
คุณฮเยจินทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
คือ
ไม่รู้สิคะ
แต่ฉันคิดว่าเราไม่ควรจะจัดเต็ม
กับฉบับครบรอบ 20 ปีขนาดนั้น มันดูโจ่งแจ้งเกินไปน่ะค่ะ
อีกอย่างมันดูไม่เข้ากับ คอนเซ็ปต์ของเราด้วยค่ะ
ผมก็คิดเหมือนกัน
คอนเซ็ปต์ของเราคือ โลกเปลี่ยนเมื่อเราเปลี่ยนมุมมอง
งานเลี้ยงหรูหราคงจะไม่เหมาะเท่าไร
เราเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นดีกว่าไหม
คุณมีอะไรจะเสนอไหมคะ
อือ...
เราน่าจะทำอะไรที่ไม่เน้นความหรูหรา
เราลองเน้นที่งานเบื้องหลังดูไหม
งานเบื้องหลังเหรอครับ
อย่างเช่นเราจัดแฟชั่นโชว์ มีนางแบบเดิน
แต่เราเน้นที่ศิลปินเบื้องหลังผลงาน
หรือพนักงานแทน
หรือนักบำบัดที่อยู่เบื้องหลัง ความสำเร็จของนักกีฬาระดับโลก
เราไปเน้นที่คนเหล่านั้นแทน
คิดดูแล้ว พวกเราก็จัดเป็นคนประเภทนั้นด้วยนะคะ
นิตยสารออกมาดูดีได้
แต่เราต้องทำงานอดหลับอดนอน
พอถึงกำหนดส่งเล่ม เราไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ
เราลำบากกันมากจริงๆ
ดวงดาวจะส่องประกายได้ ก็ต่อเมื่อมีความมืด
พูดอีกอย่างก็คือ เราจะให้ความสำคัญกับความมืด
แทนที่จะเป็นดวงดาว
คนในเงาช่วยให้ดาวส่องสว่างมากขึ้น
ชื่องานว่า "ความงดงามของเงา" ฟังดูเข้าท่าไหมครับ
ผมว่าเข้าท่านะ
ทุกคนคิดยังไง
- ฉันชอบค่ะ - เยี่ยมไปเลยค่ะ
- ฟังดูดีนะครับ - ฉันชอบนะ
เป็นความคิดของใครล่ะเนี่ย
แจ็กสันอีกแล้วเหรอ
เธอนี่ใช้ได้เลยนะเนี่ย
ปรบมือให้เธอหน่อยเป็นไง
บันทึกการประชุมวันนี้ค่ะ
ขอบคุณครับ
ค่ะ
เดี๋ยวก่อน คุณคิมฮเยจิน
- คะ - ผมจะทำยังไงดี
ผมควรซื้อหวยดีไหม
อะไรนะคะ
หนังสือเล่มนี้เขียนไว้ว่า ถ้าเอามาคืนจะโชคดี
ผมรู้ว่าเสียมารยาท แต่ผมอ่านหมดแล้ว
ผมใส่ความคิดของผมลงไปด้วยนิดหน่อย
ทั้งแนวคิด เรื่องการถ่ายรูปนอกสถานที่
แนวคิดของคุณ สำหรับฉบับครบรอบ 20 ปีของเรา
แล้วก็แนวคิดที่คุณเขียนในสมุดภาพ
อาจจะเป็นเพราะคุณเป็นมือสมัครเล่น
หรือเพราะคุณมองสิ่งต่างๆ แตกต่างจากคนอื่น
แต่คุณมีมุมมองที่อบอุ่นดีนะ
ผมคิดว่ามันแปลกใหม่ดี
ผมจะรอฟังแนวคิดใหม่ๆ จากคุณนะ
ค่ะ ฉันจะทำให้เต็มที่นะคะ
เดี๋ยวก่อน คุณคิมฮเยจิน
ค่ะ
นี่
นี่อะไรเหรอคะ
(คิมฮเยจิน)
คุณจะได้ไม่ทำบัตรหายอีก
เป็นของขวัญต้อนรับ จากเพื่อนร่วมงานน่ะ
เพื่อนร่วมงานเหรอคะ
เป็นยังไงบ้างคะ เข้ากับฉันไหม
ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ
แล้วก็
คุณคิมฮเยจิน
คะ
ผมเกือบลืมเรื่องสำคัญ
ผมดีใจนะที่คุณกลับมา
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ
ว่าไง ฮเยจิน
ซองจุน
ฉันขอโทษนะ พอดีเกิดเรื่องขึ้น
ฉันเลยต้องอยู่ช่วยที่ทำงาน
จริงเหรอ
เธอยุ่งน่าดูเลยนะช่วงนี้
แย่จัง
ว่างแล้วโทรมานะ
ได้
ตายแล้ว คุณคะ
เธอมีอาการปวดประสาทช่องท้อง
เธอคงจะปวดมาสักระยะแล้ว ไม่ได้สังเกตเลยเหรอครับ
ดูจากการที่ร่างกายขาดน้ำและสารอาหาร
เธอคงทานน้อยและพักผ่อนไม่เพียงพอ
ช่วงนี้เธอคงเครียดหนักนะครับ
ฟื้นแล้วเหรอ
จำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
นอนลงก่อนเถอะ
คุณคงรับมือไม่ไหว
ผมว่าคุณไม่ใจร้ายพอ
ที่จะเก็บความลับนั้นไว้หรอก
ยิ่งเวลาผ่านไป
คุณยิ่งทรมานมากขึ้น
ฉันคิดว่าคงจบมันได้ในวันเดียว
แต่กลายเป็นยืดเยื้อมาอีกวัน
แล้วก็อีกวัน
ฉันพยายามหยุดแล้ว
ไม่สิ ฉันพยายามเป็นร้อยๆ ครั้ง
ฮเยจินเป็นเพื่อนรักของคุณ
แล้วคุณก็รู้เรื่อง รักแรกของสองคนนั้น
สำหรับฉันก็เหมือนกัน
เขาเป็น
รักแรกของฉันเหมือนกัน
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน
นี่เป็นครั้งแรกของฉัน
ตายจริง ร้อนชะมัด
มือแทบพอง
ฮเยจิน
ฮาริ เป็นยังไงบ้าง
หน้าเธอซีดไปหมดแล้ว
ฉันกลับมาจากออฟฟิศ ก็เห็นเธอนอนป่วยอยู่บนเตียง
ฉันเป็นห่วงมากเลย
ไหม้แล้ว
ดูเหมือนเธอจะได้
ยาโรคกระเพาะมาอีกแล้ว
ช่วงนี้เธอเครียดหรือเปล่า
เธอเป็นแบบนี้ตลอดเลยเวลาเครียด
ฉันจะบอกครูว่าเธอไม่สบาย เลยไปเรียนไม่ได้
ฉันต้องออกไปข้างนอก
หายาทานเอาเองนะ
ถ้าแย่มากก็ไปโรงพยาบาล
ฮาริ ลุกได้แล้ว
ลุกขึ้นมากินนี่นะ
ลุกขึ้นมาเลย
ฮเยจิน
เธอบอกว่าวันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย
นี่
ทุกครั้งที่เธอป่วย
เธอจะอาการดีขึ้น ถ้าได้กินโจ๊กปูฝีมือแม่เธอนี่
รสชาติอาจจะไม่เหมือนเป๊ะ
แต่ฉันตั้งใจทำให้เหมือนที่สุด
อร่อยจนร้องไห้เลยเหรอ
ขอบใจนะ ฮเยจิน
ขอบใจจริงๆ นะ
ขอบใจที่เธอคอยอยู่ข้างฉัน
ฉันจะทำดีกับเธอไปตลอดชีวิตเลย
ฉันจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ
ถ้าสุกแล้ว
กินเข้าไปเยอะๆ เลยนะ จะได้กินยา
โอ๊ย ร้อน
คืนนี้ฉันจะนอนกับเธอ เผื่อไข้ขึ้นตอนกลางคืน
ถ้าพรุ่งนี้อาการแย่
ไหม้แล้ว
ฉันจะลางาน...
อะไรเนี่ย
ดูโรแมนติกแปลกๆ นะ
ดีจัง
พอได้กอดเธอก็หายปวดแล้ว
งั้นฉันก็เป็นยาวิเศษสินะ
- ฮเยจิน - ว่าไง
ฉันเคยบอกหรือเปล่า
ว่าฉัน...
ชอบเธอมากเลย
อะไรเนี่ย
เธอทะเลาะกับแฟนมาเหรอ
หรือว่ามีเรื่องที่โรงแรม
เปล่า
ไม่มีอะไรหรอก
ฉันสบายดี
จริงๆ นะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- มาแล้วเหรอ - สวัสดี
เป็นไงบ้าง
ฮเยจิน วันนี้ก็ดูดีอีกแล้วนะ
แพงน่าดูเลยสิท่า
ทุกอย่างนี้ไม่เกินสามหมื่นวอนค่ะ
อยู่ในทีมมาสองสามเดือน
สไตล์ฉันก็เลยพัฒนาขึ้นนิดหน่อย
ถูกแล้ว แฟชั่นไม่จำเป็นต้องแพง
แต่เป็นเรื่องของสไตล์
ทำไมไม่แต่งตัวดีๆ แบบนี้ตั้งแต่แรกล่ะคะ
ฉันต้องจ่ายหนี้กู้ยืมเรียนน่ะ
ช่วยยอมรับการพยายาม เป็นโมสต์ของฉันด้วยนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สรุปการประชุมแล้ว ไปเตรียมงานกันเลยดีไหม
เรื่องคำกล่าวเปิดงานเอายังไงดีคะ
ปกติแล้วบรรณาธิการใหญ่ ต้องพูดเปิดงาน
คิดว่าจะรอดเหรอครับ
เธอคงกล่าวเปิดงานด้วยภาษาอิตาเลียน แบบ "สวัสดีทุกท่านค่ะ"
มีแขกต่างชาติเยอะ
กล่าวเป็นภาษาอังกฤษดีไหมคะ
เดี๋ยวผมจัดการเอง
จบการประชุมเท่านี้แหละ
- เยี่ยมมากทุกคน - เก่งมาก
ขอโทษค่ะที่มาสาย
รถฉันดับกลางทางค่ะ
ดับตอนที่เธอขับอยู่เลยเหรอ
แบบนั้นเกิดอุบัติเหตุได้เลยนะ
เธอเอารถไปซ่อมหรือยัง
ยังเลย พอสตาร์ตรถได้ ฉันก็รีบมาที่นี่
เอ บี ซี ดี เอต้องมาก่อนเสมอใช่ไหม
คะ
เรื่องง่ายๆ แค่นี้ ทีหลังมาให้ตรงเวลาด้วย
ขอโทษค่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจมาสายสักหน่อย
อย่าขับรถไปอู่เองล่ะ ให้เขามาลากไปแทน
ฉันไม่อยากให้เธอเกิดอุบัติเหตุ
คงตกใจมากสินะ
อะไรน่ะ แจ็กสัน
แม้แต่บัตรพนักงานก็สวยขึ้นด้วยเหรอ
แจ็กสันคนเดิมไปไหนแล้ว ทำไมเปลี่ยนนู่นเปลี่ยนนี่ตลอดเลย
คุณจีให้ฉันค่ะ
อะไรนะ
ทำไมเขาต้องให้ด้วย
เป็นของขวัญต้อนรับกลับมา
ฉันยอมรับเพราะรู้สึกว่า เราเป็นเพื่อนร่วมงานกันจริงๆ แล้ว
ฉันไม่อะไรหรอก
ของขวัญต้อนรับกลับมาเหรอ
สะเหล่อสุดๆ
ไร้สาระ
ของขวัญต้อนรับกลับมาเหรอ
ตลกจริงๆ
ไร้สาระ
ดูท่าจะบ้าจริงๆ ด้วย
มอเตอร์ไซค์คันนั้นเป็นอะไรน่ะ
บ้าไปแล้วแน่ๆ
ทำไมขับเสี่ยงตายแบบนั้น
- เกิดอะไรขึ้นนะ - ตายจริง
นี่
นักข่าวจอมทึ่มเหรอ
อันตรายนะ
อันตรายนะคะ
แจ็กสัน
ยินดีต้อนรับ
ทำอะไรของพี่เนี่ย อันตรายนะคะ
นี่ เอาไป
ของขวัญต้อนรับกลับมาจากฉัน
อะไรนะคะ ทำไมล่ะ
เมื่อกี้ยังบอกว่าไร้สาระอยู่เลย
ทำไมฉันต้องรับไว้ด้วย
บอกแล้วไงว่า เป็นของขวัญต้อนรับกลับมา
ยินดีต้อนรับกลับสู่ทีม
- รับไปซะสิ - อะไรนะคะ
ฉันซื้อมาเพราะมันลด 90 เปอร์เซ็นต์ แป๊บนะ
ดูสิ
หนึ่ง สอง สาม สี่
ของฉันดีกว่าเห็นๆ
กระเป๋าที่ฉันให้ ใส่บัตรได้เป็นร้อยๆ อัน
ดีกว่าแบบเทียบกันไม่ติดเลย
ฉันรับไว้ไม่ได้ค่ะ
เอาไปคืนเถอะ
อะไรนะ
ถ้าเธอไม่รับฉันจะโยนทิ้งนะ
- แบบนั้นเธอโอเคเหรอ - ค่ะ โยนทิ้งเลย
เธอไม่อยากได้แน่นะ
ก็ได้ ฉันจะเอาให้หมาที่เดินผ่านมา
เจ้าหมา มานี่เร็ว
มานี่
เอากระเป๋าใบนี้ไปเลย เอาไว้เก็บขนมกับกระดูก
ดูเข้ากับขนแกด้วย
สุดยอดไปเลย
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
- นี่เป็นบ้าหรือไง - จริงๆ เลย
ขอโทษแทนเขาด้วยนะคะ
เขาอาจจะดูปกติ
แต่สมองเขาเพี้ยนน่ะค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ
เจ้าหมา เอาไปด้วยสิ
แกไม่อยากได้เหรอ
ให้ตายสิ
นี่ ฉันใส่แล้ว พอใจหรือยัง
แบบนี้แหละดีแล้ว
ดูเข้ากับเธอดี สะพายทุกวันเลยนะ เข้าใจไหม
แจ็กสัน ไปหาอุด้งกินกันเถอะ
ฉันไม่อยากกินค่ะ
ไม่เอาน่า ไปเถอะ
หยุดตื๊อได้แล้ว ฉันไม่อยากกิน
ก่อนอื่น ขอขอบคุณทุกท่าน ที่มาร่วมงานครบรอบ 20 ปีเดอะโมสต์
ไม่ใช่ตรงนี้ค่ะ เอาไว้ตรงนี้
- ตรงนั้นก็ต้องเตรียมเหมือนกันนะคะ - ได้ค่ะ ทราบแล้วค่ะ
- เอาไว้ตรงไหนดีครับ - รูปหันหน้าไปทางนั้น
แต่ละทางเข้าวางไว้สามอันนะคะ
- ตรวจสอบดูที - ได้ค่ะ
แล้วก็บนโต๊ะ...
มาถึงแล้วเหรอคะ
เข้าใจแล้วค่ะ
- คุณฮเยจิน - ค่ะ
ใบปลิวมาส่งแล้ว เอาไปวางที่ทางเข้าหน่อยนะ
ได้ค่ะ
รองบก.จีจะมาถึงในอีก 30 นาทีค่ะ
- โอเค ไปเถอะ - ค่ะ
จุนอู ไปตรวจดูที ว่ามีรปภ. เฝ้ารูปไว้หรือเปล่า
- ครับ - ตามเขาไปนะ อีกยอง
ค่ะ
- ขอบคุณที่มาร่วมงานค่ะ - ขอบคุณค่ะ
- ยินดีต้อนรับค่ะ - ขอให้มีความสุขนะคะ
ขอบคุณที่มาร่วมงานค่ะ
ดูสิ ฉันได้ถ่ายรูปกับลาเกอร์เฟลด้วย
ลาเกอร์เฟลจริงๆ ด้วย
แล้วก็จิเซล บุนเชน จอห์น คูแซก
หลิว เหวินด้วยนะ
จิเซล บุนเชนเหรอ เยี่ยมไปเลย
สมเป็นบรรณาธิการบทความจริงๆ
ซอล ทำไมรองบก.จียังไม่มาอีกล่ะ
อะไรนะคะ ยังไม่มาเหรอ เขาน่าจะมาถึงแล้วนี่
- รีบไปตรวจดูเร็ว เดี๋ยวนี้เลย - ค่ะ
- ขอบคุณที่มาร่วมงานนะคะ - ขอบคุณค่ะ
แล้วพิธีกรของเราอยู่ไหนเนี่ย
ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว
พิธีกรมาแล้วครับ ช่วยเข้าไปดูแลเขาด้วยนะครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะ
- เป็นยังไงบ้าง - สวัสดีค่ะ
ปกติผมไม่สายหรอกนะ แต่ข้างนอกฝนตกหนักน่ะ
รถติดมากเลย
ผมเลยสายนิดหน่อย แต่คุณรู้จักผมใช่ไหม
ผมเอาอยู่ ไม่ต้องห่วง
- ขอโทษนะคะ - ครับ
ข้างนอกฝนตกหนักเลยเหรอคะ
ผมเพิ่งบอกไปเอง ตกหนักมาก
ถามทำไมเหรอ
- เอ่อ... - โอเค ได้
เขาไม่รับสายเลยค่ะ ฉันจะทำยังไงดี
เหลือเวลาอีกแค่สามนาที เราจะทำยังไงกันดีล่ะ
แล้วใครจะกล่าวเปิดงานเนี่ย
เอางี้นะ จุนอู
บอกทีมงาน ให้เลื่อนเวลากล่าวเปิดงานไปก่อน
ครับ
ฉันจะบ้าตาย
สวัสดีครับ
นี่สคริปต์ใช่ไหมครับ
ผมไม่ต้องใช้สคริปต์หรอก
ขอโทษด้วยนะครับ
แต่เราต้องเลื่อน การกล่าวเปิดงานออกไปก่อน
ขอบคุณล่วงหน้านะครับ
ครับ เข้าใจแล้ว
คุณพิธีกร เลื่อนการกล่าวเปิดงาน ออกไปก่อนนะครับ
ครับ
เราต้องเลื่อนการกล่าวเปิดงาน
- อะไรนะ - ครับ
จะให้เริ่มพูดเลยเหรอ
ไม่ครับ เลื่อนไปก่อน
เลื่อนไป
อ๋อ เลื่อนไป
อยากเลื่อนให้เร็วขึ้นใช่ไหม ได้เลย
ผมขอเปิดงานฉลองครบรอบ 20 ปี เดอะโมสต์เกาหลี ณ บัดนี้
ช่วยปรบมือกันด้วยครับ
ขอบคุณมากครับ
อะไรเนี่ย
เราต้องเลื่อนออกไปก่อนสิ
แล้วจะทำยังไงต่อดีเนี่ย
ขอบคุณมากครับทุกคน
ฉันจะบ้าตายจริงๆ แล้วนะ
ผมคือคิมเจดง วันนี้ผมจะทำหน้าที่เป็นพิธีกร
สำหรับงานฉลองครบรอบ 20 ปี ของเดอะโมสต์เกาหลี
เป็นเกียรติมากครับ
เรามาเริ่มงานเลี้ยงกันเลยดีไหมครับ
แม่ของผมตายตอนผมอายุ 12 ขวบ
เธอรถคว่ำในวันที่ฝนตกหนัก
จากนั้นมาผมไม่อยากขับรถ ในวันที่ฝนตกอีกเลย
เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่านะ
ความงดงามของเงา
(เดอะโมสต์)
(ความงดงามของเงา)
ทำยังไงดี
ทำไมมีแต่รูปตอนฉันกินล่ะ
(ครบรอบ 20 ปี เดอะโมสต์เกาหลี)
(คุณคือฮีโร่)
ทำยังไงดี ใกล้ถึงเวลากล่าวเปิดงานแล้ว
คิมชินฮยอก นายพูดภาษาอังกฤษได้
แล้วนายก็หน้าหนา
ว่าไงนะ
ช่วยขึ้นไปกล่าวแทนรองบก.จีที
ผมจะขึ้นไปได้ยังไง ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย
ขึ้นไปพูดอะไรก็ได้ เร็วเข้า
- เร็วๆ สิ - ไปเลย
ไปก็ได้
อุ๊ย ตัวอะไร
สวัสดี แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน สวัสดีตอนเย็นค่ะ
สวัสดีทุกคน
ฉันทนดูไม่ได้
ฉันคิมรารา บรรณาธิการใหญ่ ของเดอะโมสต์เกาหลี
พวกคุณคงกำลังคาดหวัง งานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ ทันสมัย
ยอดเยี่ยม และหรูหราที่สุดใช่ไหม
แต่ดูสิ งานเราเป็นยังไง
หายนะ หายนะชัดๆ
โอ้แม่เจ้า
แค่มองดู คิ้วฉันก็เริ่มร่วงแล้ว
ทุกอย่างมันดูทื่อ อัปลักษณ์
ไม่วิบวับ ไม่หวือหวา
ดูไม่โมสต์เลย
ไม่เลยสักนิด
ไม่ที่สุด
แต่ว่าพวกเขาทำอะไรลงไปเนี่ย
ขยะชัดๆ
ทีมของฉันบ้าไปแล้ว
พวกอ่อนหัดนี่
อุ๊ย ตายจริง
วันนี้โควตาภาษาอังกฤษของฉันหมดแล้ว
โทษที ขอคำบรรยายอังกฤษหน่อย
ทำยังไงดีเนี่ย ซองจุน
เธออยู่ไหนเนี่ย
คำกล่าวเปิดงานจะจบแล้วนะ
เข้ามาดูแลแขกในงานหน่อย
ให้ตายสิ
สมาชิกในทีมบรรณาธิการก็หายนะ
โดยเฉพาะเมื่อถึงกำหนดส่ง
ผมเผ้ารุงรัง
แล้วยังจะถุงใต้ตานั่นอีก
ว้าว
สภาพพวกเขาไม่ต่างจากผีดิบเลย
หลังจากเห็นสภาพนั้นแล้ว ฉันก็เก็บมาคิด
"นี่มันแหล่งรวมคนอัปลักษณ์ชัดๆ "
แต่แปลกดีนะ
เพราะในสายตาฉัน
พวกเขาดูสวยงามมาก
คนบางพวกก็เฉิดฉายอยู่ในความมืด อยู่เบื้องหลังฉาก
เหมือนเหล่าฮีโร่ที่คุณเห็นในภาพฉาย
เมื่อกำหนดส่งมาถึง
สมาชิกทีมบรรณาธิการ ก็ต้องทำงานทั้งวันทั้งคืน
และฉันรักพวกเขา
บรรณาธิการเดอะโมสต์ ผู้ช่วยเดอะโมสต์
และสมาชิกทุกคนของเดอะโมสต์ จากทั่วโลก
ฉันรักทุกคน
เพราะคุณทุกคน เดอะโมสต์จึงได้ เฉิดฉายแพรวพราวมากที่สุด
ขอบคุณค่ะ
ฉันรักพวกคุณ
บรรณาธิการใหญ่ของเราสุดยอดไปเลย
โอ้แม่เจ้า
คุณจี นี่คุณชอบทำให้คนอื่น ผิดหวังตั้งแต่เมื่อไหร่
ขอโทษครับ
ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจหรอก
เกิดอะไรขึ้น
ขอโทษครับ
จะไม่แก้ตัวเลยใช่ไหม
ผมขอโทษครับ
ไว้ค่อยคุยกันทีหลังแล้วกันนะ
"เอ บี ซี ดี เอต้องมาก่อนเสมอใช่ไหม
เรื่องง่ายๆ แค่นี้ ทีหลังมาให้ตรงเวลาด้วย"
เขาพูดกับฉันแบบนั้น แต่เขากลับสายซะเอง
ใช่ไหมล่ะ
ดีแต่สอนแต่ทำเองไม่ได้
เรามาเล่นเกมหาคนเลี้ยงกาแฟกันไหม
ทำไมเขาไม่โผล่มาพูดอะไรเลยล่ะ
เกือบทำงานใหญ่พังแล้วแท้ๆ
นี่อารมณ์ไม่ดี หรืออยากจะแข็งขืนกันนะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เราน่าจะเปลี่ยนจากจุนโรคจิต เป็นจุนหน้าไม่อายแทนนะ
มาเล่นเกมกันเถอะทุกคน เลือกตัวเลขไว้นะ
ไม่เอาด้วยหรอก
หยุดคุยแล้วทำงานต่อได้แล้ว
ฉันน่าจะไปพูดอะไรกับเขาสักหน่อย
"ทำไมไม่ลองสอนตัวเองดูล่ะ"
เธอเหมือนอียองแอเลย
เหมือนยิ่งกว่าอียองแอตัวจริงอีก
ทุกคนคะ ไม่คิดว่าพูดจาแรงเกินไป
ทั้งๆ ที่ ไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดเหรอคะ
หมายความว่ายังไง เรื่องราวทั้งหมด
นั่นสิ เธอรู้อะไรที่พวกเราไม่รู้เหรอ
เรื่องนั้น...
คุณคิมฮเยจิน
ผมมีเรื่องจะคุยด้วย
คุณจะเอาตัวเองมาเกี่ยวด้วยทำไม
มันไม่ยุติธรรมเลยนะคะ แค่ได้ยินฉันก็โมโหแล้ว
ตอนนี้แค่คิดก็โกรธแล้วเนี่ย
คุณไม่ได้ยินเหรอ
จุนหน้าไม่อายเอย ทำไมไม่ลองสอนตัวเองดูล่ะเอย
พวกเขาไม่รู้อะไรเลย
ฉันโมโหจริงๆ
คุณหัวเราะได้ยังไงคะ พวกเขาว่าคุณแบบนั้น
มันก็ไม่ได้แย่นะ
อะไรนะคะ
คุณกังวลเกินไปนิด
แต่มีคนเข้าข้างก็รู้สึกดีนะ
ไม่ใช่เรื่องตลกนะคะ
ผมทำผิดเอง
ผมสมควรโดนแล้ว
รองบก.จีคะ
ที่ทำงานน่ะ
ไม่ใช่ที่ที่ทุกคนต้องมาเข้าใจ เรื่องส่วนตัวกันหรอกนะ
เพราะอย่างนั้น
ผมก็ต้องรับผิดชอบกับการกระทำของผม
แต่ว่า...
ขอบคุณนะครับ
คุ้มค่าของขวัญที่ซื้อให้จริงๆ
เข้าไปข้างในกันเถอะ
คุณฮเยจิน ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ค่ะ
คุณอยากเขียนบทความไหม
อะไรนะคะ
คุณเป็นคนเสนอคอนเซ็ปต์ เรื่องเทพนิยาย
ลองเขียนมาสักหน้าสิ
อาจเป็นเรื่องทั่วไป แฟชั่น หรือความงามก็ได้
แล้วแต่คุณเลย
ฉันทำไม่ได้หรอกค่ะ
ฉันไม่มั่นใจ แล้วก็ไม่พร้อมที่จะเขียนด้วย
ฉันจะไม่ตีพิมพ์หรอก ถ้ามันไม่ตรงตามที่ฉันหวัง
ลองดูหน่อยนะ
ประมาณสองหน้าก็ได้
ฉันทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ
ให้ฉันคอยช่วยพวกคุณดีกว่า
แน่ใจเหรอ
ถ้าคุณไม่อยากทำ
ก็ตามนั้นแหละ
ยังไงก็
ขอบคุณที่ให้โอกาสฉันนะคะ
แจ็กสัน ทำไมไม่ลองดูหน่อยล่ะ
ฉันทำไม่ได้หรอกค่ะ
รุ่นพี่ชา
แจ็กสันอยากลองดูน่ะครับ
ไม่นะคะ
อะไรของพี่เนี่ย
ลองดูหน่อยน่า
แจ็กสันจะลองครับ
คิมชินฮยอก เมื่อไหร่จะโตสักที
พรุ่งนี้ครับ
- แต่เธอจะลองทำดูจริงๆ นะครับ - จริงๆ เลย
นี่
อาการดีขึ้นหรือยัง
ฉันสบายดีแล้ว
ดีแล้วล่ะ
ไว้เจอกัน
ที่จริง
ฉันขออะไรอย่างได้ไหม
อะไรเหรอ
ช้าไปนะ
ขี่เร็วๆ กว่านี้ไม่ได้เหรอ
เดี๋ยวคุณจะกลัวเอานะ ครั้งแรกด้วย
จะมีอะไรน่ากลัวกันล่ะ
พจนานุกรมของฉันไม่มีคำว่ากลัว
ถ้าร้องไห้ก็อย่าโทษกันนะ
ไปแล้วนะ
สุดยอดไปเลย
สุดยอด
(นิทรรศการโอกุสต์ เรอนัวร์)
คุณ
อ้าว
ดื่มกาแฟตอนกลางคืนอีกแล้วนะคะ
ผมมีงานต้องทำน่ะ
- กำลังจะกลับบ้านเหรอ - ค่ะ
คุณชอบไหม
คะ
เรอนัวร์
เอ่อ
เปล่าค่ะ
ฉันไม่รู้จักเขาเท่าไร
แต่เวลาดูภาพวาดของเขา
ฉันรู้สึกดี
เขาเป็นจิตรกรคนโปรดของผมล่ะ
คุณจำรูปที่คุณเห็น
ตอนทำกรอบรูปผมแตกได้ไหม
อ๋อ ค่ะ
เรอนัวร์วาดเฉพาะภาพช่วงเวลา ที่เขามีความมสุข
เขาบอกว่าโลกนี้มีความทุกข์มากพอแล้ว
ผมคิดว่าเขาต้องการ จะสื่อถึงความสุขในงานของเขา
เพราะอย่างนั้นงานของเขา เลยทำให้คนมีความสุข
ทำไมอยู่ๆ ถึงหัวเราะล่ะ
เปล่าค่ะ
คุณเข้าไปข้างในเถอะค่ะ ฉันจะรอรถเมล์
เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ผมรอเป็นเพื่อน จนกว่ารถเมล์จะมาดีกว่า
วันนี้อากาศดี
คงน่าเสียดายแย่
ถ้าไม่ออกมาสูดอากาศสักหน่อย
คุณเคยได้ยินเรื่องเทพแห่งโอกาสไหม
เทพแห่งโอกาสเหรอคะ
ไม่ค่ะ
ฉันไม่เคยได้ยิน
นี่ไง
อุ๊ยโป๊
คือว่า
เขาเปลือยทั้งตัวเลยนะคะ
ก็อย่ามองสิ
มองหน้าเขา
เห็นไหม
เขามีผมแค่ข้างหน้า
จริงด้วย ด้านหลังหัวล้านเชียว
เพราะเขามีผมแค่ข้างหน้า
คุณจับเขาได้ง่ายๆ เวลาเขาอยู่ข้างหน้าคุณ
แต่คุณจะจับเขาไม่ได้ถ้าเขาหันหลัง
เพราะอย่างนั้นคุณถึงคว้าโอกาส ที่ผ่านไปแล้วไม่ได้
ผมแค่พูดเฉยๆ
อยู่ดีๆ ก็นึกขึ้นได้
รถเมล์มาแล้ว
เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
เดี๋ยวนะ
เขารู้ได้ยังไงว่าฉันขึ้นรถคันนี้
สุดยอดไปเลย
รู้แล้วว่าทำไม คนถึงชอบมอเตอร์ไซค์กัน
ฉันน่าจะซื้อไว้สักคันบ้าง
ติดใจเข้าแล้วสิท่า
มาดื่มด้วยกันก่อนกลับสิ
ไม่เอาหรอก
ฉันต้องกลับไป
ที่ที่เหมาะกับฉัน
ขอบใจนะ รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
ขอบใจนะ
เดี๋ยวก่อน
ผมจะขอบคุณมาก ถ้าคุณไม่บอกแจ็กสันเรื่องผม
ผมมีเหตุผลของผมน่ะ
ผมไม่อยากให้เธอรู้ ว่าผมอยู่โรงแรมนั้น
โอเค เข้าใจแล้ว
พนักงานโรงแรมต้องเก็บความลับลูกค้า
ไว้เจอกัน
ฝันดีนะ
ฉันไปแล้วนะ
บาย
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ
ถึงซองจุน
ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
ฉันไม่กล้าพอ ที่จะบอกเรื่องนี้ต่อหน้านาย
ฉันเลยเขียนลงในจดหมายแทน
เพราะเขามีผมแค่ข้างหน้า
คุณจับเขาได้ง่ายๆ เวลาเขาอยู่ข้างหน้าคุณ
แต่คุณจะจับเขาไม่ได้ถ้าเขาหันหลัง
(ใบประกาศเกียรติคุณการเล่านิทาน)
(ใบประกาศเกียรติคุณ การเขียนเทพนิยาย)
คุณชาคะ ฉันอยากลองดูค่ะ
เรื่องเทพนิยาย ที่คุณอยากให้ฉันลองเขียนดูน่ะค่ะ
ให้ฉันลองดูนะคะ
(ฮเยจิน)
เอานี่ไปสิ
อะไรเหรอคะ
จะได้เอาไว้ต่อยอดคอนเซ็ปต์
ลองดูสิ
ดีนะที่เก็บไว้ กะไว้แล้วเชียว ว่าคุณต้องเปลี่ยนใจ
คุณชาคะ
ฉันเกลียดอะไรที่มันเลี่ยนๆ
ถ้ามันออกมาไม่ดี ฉันจะโยนลงถังขยะ รู้เอาไว้ด้วยนะ
ค่ะ ฉันจะตั้งใจเต็มที่เลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณชา
เรียกฉันว่ารุ่นพี่ชา
ค่ะ รุ่นพี่ชา
เอามานี่
แจ็กสัน เธอตัดสินใจถูกแล้วล่ะ
ได้ยินว่าจะเขียนบทความแล้วสินะ
ค่ะ ฟังดูเป็นโอกาสที่ดี ฉันเลยอยากลอง
อยากรู้อะไรก็ปรึกษาฉันได้นะ
ถึงจะดูไม่เต็ม แต่ฉันมีความสามารถนะ
คู่แข่งเจ้าอื่น พยายามจะฉกตัวฉันไปตลอดเลย
ช่วยตัวเองให้รอดก่อนนะคะ
ฉันตั้งใจทำหรอก
ถ้าฉันสมบูรณ์แบบเกินไป เดี๋ยวเธอจะเกลียดฉัน
พี่ทั้งซุ่มซ่าม ทั้งน่ารังเกียจเลยค่ะ
เธอเปลี่ยนไปจริงๆ แจ็กสัน
เดี๋ยวนี้เธอจิกเก่งจริงๆ
เหมือนเป็นคนละคนเลย
เลิกพูดแล้วรีบไปเถอะค่ะ ฉันมีหลายอย่างต้องทำ
- แจ็กสัน - อะไรอีกคะ
- นี่ - อ๋อ
(แบบสีเสื้อผ้า)
แจ็กสัน ไปหาต็อกบกกีกินกันไหม
ฉันยุ่งอยู่ค่ะ
แค่สิบนาทีเอง
ไปกินด้วยกันหน่อยได้ไหม
หยุดกวนฉันได้แล้ว
กินซุนแดด้วยก็ได้
รุ่นพี่ชาคะ
เธอเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่สนุกเหมือนเดิมเลย
คิดว่ายังไงบ้างคะ
- คือว่า... - เฮ้อ
แต่แจ็กสันมีแววไปได้สวยนะ
สำหรับรูปครอบครัว ฉันต้องดูเด่นกว่าแม่และพี่สาว
ด้วยการสวมเดรสสีแดงม่วง
ฉันไม่ได้หลับนะ
อะไรเนี่ย
ช่างเถอะ ขอดื่มหน่อยแล้วกัน
ราบรื่นดีไหม
ฉันจะออกไปหาข้อมูลมาเขียนบทความค่ะ
จำนักเขียนที่ชอบเอาเทพนิยายเก่าๆ มาตีความใหม่ได้ไหมคะ
ฉันจะไปสัมภาษณ์เธอวันนี้
จริงเหรอ
น่าจะช่วยได้มากเลยนะ
จะไปสัมภาษณ์ที่ไหนล่ะ
เธอเชิญฉันไปที่พักเธอค่ะ
ที่แขวงยาดง แถวพาจู
"ยาดงดง" เหรอ
ชื่อตลกใช่ไหมคะ
เกือบจินตนาการแล้ว
เพิ่งกลับจากประชุมเหรอคะ
ครับ
คุณมาทำอะไรที่ลานจอดรถเหรอ
คุณซื้อรถแล้วเหรอ
ฉันจะไปหาข้อมูลมาเขียนบทความ ขับรถไปจะเร็วกว่าค่ะ
คุณชาเลยให้ยืมรถ
ไปไกลเลยเหรอ
ค่ะ ที่แขวงยาดง แถวพาจู
นี่เป็นครั้งแรก ที่คุณต้องสัมภาษณ์ใครใช่ไหม
ใช่ค่ะ
โชคดีนะ
ค่ะ ฉันจะทำเต็มที่
เจอกันตอนฉันกลับมานะคะ
สู้ๆ
ไม่ได้เจอเธอนานเลย ไม่ยุ่งแล้วเหรอ
ซองจุน
วันนี้ไปทานข้าวเย็นกันเถอะ
ได้ ไว้เจอกันที่นั่นนะ
การนำเทพนิยายมาตีความใหม่
ค่อนข้างเป็นอะไรที่สร้างสรรค์นะคะ
ดูกระแดะจริงๆ
เป็นธรรมชาติหน่อยสิ
(กุญแจรถ)
กลับมาแล้วครับ
กินอะไรอยู่น่ะ
กุญแจรถของฉันหายไปไหนเนี่ย
โธ่ คงจะลืมวางไว้ที่ไหนอีกแล้วสินะ
เปล่าสักหน่อย
ฉันจอดรถทิ้งไว้ที่ลานจอดบริษัท ไม่ได้ขับมาสองสามวันแล้ว
กุญแจรถมันเดินออกไปเองไม่ได้หรอกนะ
ลองหาดูดีๆ สิ
ทำไมเหรอ
ทำไมกุญแจรถฉันอยู่ที่นี่ล่ะ
คุณฮเยจินต้องเอาไปสิ
หมายความว่าไงครับ
ทำไมแจ็กสันต้องเอารถไป
เธอจะไปสัมภาษณ์ที่พาจูน่ะ
ฉันเลยให้ยืมรถ แต่ทำไม...
นี่เธอเอารถฉันไปแทนหรือเปล่า
แต่เธอขับรถฉันไม่ได้นะ
ใช่คันที่ดับกลางถนน เมื่อสองสามวันก่อนหรือเปล่า
อารึม เธอเอารถไปซ่อมหรือยังเนี่ย
ฉันกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ เลยไม่ได้ขับมาสองสามวันแล้ว
ฉันจะให้รถมายกไปวันนี้แหละ
เดี๋ยวฉันลองโทรหาเธอนะคะ
ไม่เป็นไรฉันโทรเอง
คุณได้ความคิดเรื่องการ ตีความใหม่มาจากไหนเหรอคะ
อะไรเนี่ย
ทำไมอยู่ๆ ก็มองอะไรไม่เห็นเลย
นี่ฉันตาบอดกลางคืนเหรอ
ฉันคิดว่าคุณมีความคิดที่ดีมาก
และฉันคิดว่า
ไม่รับสายเหรอ
เธอไม่รับสาย
เกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือเปล่า
แขวงยาดงอยู่ที่พาจู
จะไปพาจูต้องขึ้นทางด่วน
ความเร็วเฉลี่ยบนทางด่วน อยู่ที่ 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ถ้ารถดับตอนเธอกำลังขับอยู่ล่ะก็
เธอต้องเบรกไม่อยู่แน่
ไม่นะ
ผมว่าไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
หมายความว่าไง มันเป็นไปได้นะ
อะไรของนายเนี่ย
ผมแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเอง
เจ้าบ้านั่นจะไปไหนน่ะ
เกือบลืม ลองโทรถามดูหน่อยดีกว่า
ค่ะ รองบก.จี
คุณชา
ผมอยากถามเรื่องรูปที่เราได้รับ...
ฮเยจินยังไม่รับโทรศัพท์อีกเหรอ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับคุณคิมฮเยจิน
คุณฮเยจินเอารถไปผิดคันค่ะ เธอเอารถของอารึมไปแทน
รถกำลังเสียอยู่ด้วย
อารึมกำลังจะส่งไปซ่อมวันนี้
ตอนนี้ยังติดต่อเธอไม่ได้เลยค่ะ
คุณพูดเรื่องอะไร
(อุบัติเหตุรถยนต์ที่แขวงยาดง แขวงพาจู)
ไปไกลเลยเหรอ
ค่ะ ที่แขวงยาดง แถวพาจู
(ฮอลลี่ส์ คอฟฟี่)
ซองจุนๆ
ถ้าฉันต้องไปที่ไหนสักแห่งคนเดียว
แล้วฉันอยากเขียนจดหมายหาใครสักคน
ฉันจะเขียนถึงคุณ
ถ้าคุณอยากยืมเงิน ก็โทรมาหาฉันได้นะคะ
ผมไม่เป็นไร
ขอบคุณนะ
ทำอะไรเป็นบ้างไหมเนี่ย
คุณแน่ใจนะว่า คุณไม่มีความรู้สึกใดๆ กับคิมฮเยจิน
คนขับล่ะครับ
คนขับเป็นยังไงบ้าง
คุณเป็นใครครับ
เรื่องนั้นช่างหัวมันเถอะ
คนขับเป็นยังไงบ้าง
รองบก.จี
คุณเป็นอะไร
เป็นผู้พิทักษ์คิมฮเยจินเหรอ
ทำไมถึงต้องคอยตามเธอตลอด
นี่ แจ็กสัน
ถ้าทุกอย่างกลับไปเป็นปกติแล้ว เธอจะกลับไปหาคุณจีหรือเปล่า
ส่งมาเดี๋ยวนี้นะคะ
จะไปเดตกับฉันไหมล่ะ
อะไรนะคะ
พรุ่งนี้ทุกอย่างก็จะกลับไปเป็นปกติ
จริงเหรอเนี่ย ยินดีด้วยนะ
ผมไปที่นั่นเพราะคุณ คุณคิมฮเยจิน
บอกตามตรงนะ ตอนแรกผมรำคาญคุณ
แต่เรื่องเมื่อวานทำให้ผมรู้ ว่าผมเป็นห่วงคุณ
ฉันชอบซองจุนค่ะ
คำบรรยายโดย: ชลธิชา ไทยแท้