พอดีฉันประชุมเสร็จเร็ว กำลังจะออกไปนะ
เธออยู่ไหน
ฉันออกมาทำธุระข้างนอกนิดหน่อย
น่าจะไปถึงที่นั่นทันพอดี
ได้ เจอกันนะ
ตกลง เจอกันที่นั่นนะ
(พนักงานดีเด่นประจำเดือน)
(พนักงานโรงแรมดีเด่น มินฮาริ โรงแรมอารา)
- คุณมินฮาริ - คะ
ซองจุน
มินฮาริ
คุณเป็นใครกันแน่
ทำไม
คุณปลอมตัวเป็นคิมฮเยจินมาตลอดเหรอ
คุณต้องการอะไรกันแน่
คุณเป็นใคร
บอกผมมา
ฉันจะบอกนายทุกอย่าง ซองจุน
ฟังฉันอธิบายก่อนนะ
ตอบผมมา
จริงๆ แล้วคุณเป็นใคร
เพื่อน
ฉันเป็นเพื่อนฮเยจิน
ที่จริงฉันควรจะเจอนายแทนเธอ แค่ครั้งเดียว
แต่เรื่องมันยุ่งยากขึ้น เพราะฉันบังเอิญเจอนายที่โรงแรม
ฉันคิดจะสารภาพเรื่องทั้งหมดคืนนี้ พร้อมทั้งขอโทษนาย
แล้วคิมฮเยจินตัวจริงล่ะ
เป็นเธอหรือเปล่า
ใช่คนที่ฉันคิดหรือเปล่า
ใช่
เธอนั่นแหละ
ซองจุน ฉันขอโทษที่หลอกนาย
ฉันไม่ได้คิดจะปิดบังนายนานขนาดนี้
ฉันผมหยิกตั้งแต่เกิดแล้วค่ะ
ผมเธอน่ะ
ผมเหรอ
ผมฉัน
ฉันบอกนายอยู่นี่ไง ว่าฉันคือคิมฮเยจิน
คิม ฮเย จิน
ได้เวลาแล้ว
"ได้เวลาแล้ว"
เธอหัวเราะทำไม
คุณทำให้ฉันคิดถึงใครบางคน
เหมือนการเจอเธอใน ตัวต่อซ่อนภาพนั่นแหละ
ดูสิ ถ้าไม่ดูดีๆ ก็จะไม่เห็นเธอ
เหมือนภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวต่อ
ฉันจะขอ...
ข้อสุดท้ายวันนี้ล่ะ
นั่นก็คือ
นี่
ถ้ามันยากที่จะไปหาหรือไปจากเขา
ก็มาหาฉันแทนนะ
ให้โอกาสฉันได้ไหม
คือ...
คุณคิมคะ
คือฉัน...
(รองบก.จี)
รับสิ
ค่ะ รองบก.จี
มันนานแล้วนะ
คุณคิมฮเยจิน
คะ
เราเพิ่งเจอกันที่พิพิธภัณฑ์ วันนี้เองนะคะ
มันนานมากแล้ว
ฮเยจิน
ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
คิมฮเยจิน
ซองจุน
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
ฉันอยากเจอเธอ
อย่าไปนะ
อย่าไปเลย แจ็กสัน
ขอโทษนะคะ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ คุณคิม
ขอโทษค่ะ
ฮเยจิน เธออยู่ไหน
ฉันอยู่ตรงไฟแดงหน้าบริษัท
แล้วนายล่ะ
อยู่อีกฟากถนนเหรอ
ฉันกำลังข้ามไป
ฉันเจอเธอแล้ว
ในที่สุดก็เจอ
คิมฮเยจิน
เธอปิดบังฉันทำไม
ทำไมเธอไม่บอกฉัน ฉันคิดถึงเธอแทบ...
ช่างเถอะ
ไม่เป็นไร ฮเยจิน
ฉันน่าจะจำเธอได้เร็วกว่านี้
น่าจะหาเธอเจอตั้งนานแล้ว
ความผิดฉันเอง
ขอโทษนะ
ที่ผ่านมาเธอคงลำบากใจมาก
เธออยู่ข้างตัวฉันแท้ๆ แต่ฉันกลับจำเธอไม่ได้
ขอดูใกล้ๆ ซิ
ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
คือเธอจริงๆ
เพื่อนฉัน คิมฮเยจิน
อ้าว ข้ามได้แล้ว
ใช่ จริงด้วย ข้ามได้แล้ว
อันที่จริงวันนั้น ฉันตั้งใจจะไปเจอนายนะ
แล้วยังไงต่อ
พอนายจำฉันไม่ได้ แล้วก็เดินผ่านฉันไป
ฉันรู้สึกเหมือนไร้ตัวตน
แถมตอนนั้นฉันยังตกงาน
ฉันเลยคิดว่าตัวเอง ไม่ใช่ผู้หญิงคนที่นายจำได้อีกแล้ว
ฉันไม่กล้าพอที่จะเจอนาย
ทั้งหมดมันเป็นความผิดฉันเอง
ฉันน่าจะจำเธอได้
ไม่หรอก ไม่ใช่ความผิดนาย
ฉันต่างหากที่วิ่งหนีนาย เหมือนคนขี้ขลาด
สวยจังเลย
ไปกันเถอะ
ฉันจินตนาการไม่ออกเลย ว่าเธอรู้สึกยังไง
ที่ต้องเจอกันทุกวัน ทั้งที่รู้ความจริง
เริ่มจากเรื่องโกหกเล็กๆ กลายเป็นเหมือนลูกบอลหิมะ
มันกลิ้งไปเรื่อยๆ และใหญ่ขึ้นจนควบคุมไม่ได้
มันเลยยากที่จะบอกความจริงกับนาย
เดี๋ยวนะ
ฉันว่าฉันควรจะผิดหวังนะ
เรื่องอะไร
ก็ถ้าฉันไม่ประสบความสำเร็จ
เธอก็คงดูถูกฉันใช่ไหม
ฉันนึกว่าความสัมพันธ์ของเรา จะไม่เกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นซะอีก
ฉันคิดผิดไปเองหรือเปล่า
มันไม่สำคัญหรอก ว่าเธอจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
หรือสถานะเธอจะเป็นยังไง
ไม่สำคัญเลย
ถ้าฉันไม่ปิดบังนายตั้งแต่แรก
เรื่องทั้งหมดมันก็คงจะดีกว่านี้
ฉันเสียใจ
ไม่ต้องเสียใจหรอก
ไม่ต้องกลับไปคิดถึงอดีต
จากนี้ไป อยู่กับปัจจุบันเถอะ
ฮาริคงบอกนายทุกอย่างแล้วสินะ
เปล่านะ
ฉันเพิ่งได้ฟังจากเธอนี่แหละ
ฉันเดาเอาตอนกำลังมาที่นี่ ก็แค่นั้น
หมายความว่ายังไง
ฮาริไม่ได้เล่าให้นายฟังหรอกเหรอ
อ้าว ทำไมเธอกลับมาแล้วล่ะ
เธอไม่ได้เจอจีซองจุนหรอกเหรอ
เธอล่ะ เป็นยังไงบ้าง
ฉันรู้มาว่าเธอไม่มีโอกาส ได้อธิบายเรื่องทั้งหมด
คือ...
ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย
ฉันต้องประสาทกลับแน่ๆ
ฉันควรบอกเธอให้เร็วกว่านี้
ขอโทษนะ ฮเยจิน
เธออยากแก้ไขเรื่องนี้เอง และทำให้มันกลับมาเหมือนเดิม
เธอถึงได้ขอเวลาอีกหน่อย
ก็ถูก
ยังไงคืนนี้เขาก็ต้องรู้
เขาแค่รู้เรื่องก่อนหน้านั้น ชั่วโมงเดียวเอง
นี่ ฉันมีคนมารออยู่ข้างนอก
ต้องรีบไปแล้ว
วันนี้จะกลับดึกนะ ไม่ต้องรอ
ฮาริๆ
- สวัสดีค่ะ - นี่ มินฮาริ
ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน
ฉันเป็นเพื่อนฮาริค่ะ
เธอลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน
ก็ว่าอยู่ว่าทำไมเธอถึงไม่รับสาย
ยังไงช่วยบอกเธอ ให้โทรกลับด้วยนะครับ
ค่ะ
ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
ฉันไม่กล้าพอ ที่จะบอกเรื่องนี้ต่อหน้านาย
ฉันเลยเขียนลงในจดหมายแทน
ก่อนอื่น ฉันต้องขอโทษนายนะ ซองจุน
ขอโทษ
ฉันคงพูดได้แค่นี้
นายอยู่ข้างฉันมาตลอด
ในวันที่ฉันรู้สึกแย่
นายคอยปลอบโยนฉันเสมอ
ในบางครั้ง ฉันก็คิดว่าเรารู้สึกเหมือนกัน
แม้ว่านายจะทำดีด้วย เพราะคิดว่าฉันคือฮเยจินก็ตาม
ฉันหลอกตัวเองว่ามันคือเรื่องจริง
ฉันถึงได้เห็นแก่ตัวแบบนั้น
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
และฉัน
ขอโทษจริงๆ
ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถชดใช้อะไรได้
แต่ฉันเสียใจจริงๆ
แม้แต่ตอนที่นายคิดว่าฉันคือฮเยจิน
เธอก็ยังเป็นฮเยจินคนเดียวที่นายรัก
ฉันรู้เรื่องนั้นดี
ฉันขอโทษที่มีส่วนปั่นหัวนาย
นายกับฮเยจินน่ะ
ฉันหวังจริงๆ ว่า
พวกนายจะมีความสุขมากๆ
จาก เพื่อนของฮเยจิน
ฮาริ
ยังไม่ไปทำงานอีกเหรอ
ฉันคิดว่าเธอกลับดึกซะอีก
แล้วนี่ตื่นไปออกกำลังกายตอนไหน
เมื่อคืนฉันดื่มกับเพื่อนหนักมาก
วันนี้เลยต้องยืดเส้นหน่อยน่ะ
ไม่เคยเห็นใครคอแข็ง ขนาดนั้นมาก่อนเลย
คอแห้งจัง ฉันไปหาน้ำดื่มก่อนนะ
จะไปดื่มน้ำไม่ใช่เหรอ
- อะไรนะ - ถ้าจะดื่มน้ำน่ะ
ทำไมถึงเดินกลับห้องล่ะ
อ๋อใช่
ตายจริง ทำไมฉันเดินไปทางนั้นนะ
ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
ฮเยจิน
ไงเธอ
โอ๊ย ไม่ไหวเลย
อรุณสวัสดิ์
อ้าว ฮเยจิน
นายควรหยุดอ่านหนังสือ กลางสี่แยกได้แล้ว รองบก.จี
มันทำให้นายเดินชนโน่นชนนี่ ตลอดเวลาเหมือนคนโง่
ครับ เข้าใจแล้วครับผม
อ้าว ข้ามได้แล้ว
โอ๊ย ทำไมถึงรู้สึกตึงไปทั้งตัวนะ สงสัยนอนไม่พอแน่ๆ
วันนี้กินข้าวเย็นด้วยกันนะ
แวะไปแถวๆ ที่เราเคยไปตอนเด็กไหม
ร้านขนมอบจะยังขายอยู่ไหมนะ
ตอนวันถนัดซ้ายสากล
เธอซื้อเค้กให้ฉัน เพราะคิดว่าเป็นวันเกิดฉัน
จำได้ไหม
จริงเหรอ
ความจำฉันไม่ค่อยดีน่ะ จำได้แค่ลางๆ
ฉันควรจะเรียกนายว่ายังไงดี
เพื่อน รองบรรณาธิการใหญ่
หรือคุณเพื่อนร่วมงาน
หรือว่าเพื่อนเอ๋ยดี
ไม่ดีกว่า แปลกๆ ทั้งนั้น
นายคิดว่าไง
- คิมฮเยจิน - นี่
ชีวิตในอเมริกาต้องเจ๋งมากแน่ๆ
ถึงทำให้นายกลายมาเป็น คนมีตำแหน่งสำคัญได้
จีซองจุน นายมาไกลจริงๆ
เออใช่ นายบอกว่า นายตามหาฉันจากหนังสือรุ่น
ฉันอยากรู้ว่าคนอื่นเป็นยังไงกันบ้าง
เราน่าจะจัดงานเลี้ยงรุ่นนะ
เดี๋ยวก่อน
กำลังทำอะไรอยู่
ฉันเหรอ
นายพูดเรื่องอะไรกัน
เมื่อวานเธอไม่ได้เป็นแบบนี้นี่
อ๋อ
คือฉันคิดว่า
ฉันน่าจะแยกเรื่องส่วนตัว ออกจากเรื่องงานน่ะ
มันไม่ดีหรอก
ที่จะเอาเปรียบคนอื่น แค่เพราะว่าเราเคยเป็นเพื่อนกัน
แยกเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานเหรอ
เพื่อนเหรอ
ทุกอย่างที่เรามีด้วยกัน มันแค่นั้นเองเหรอ
ยังจะมีอะไรอีกล่ะ
เมื่อวาน เธออยากเป็นมากกว่านี้ชัดๆ
ตอนนี้เราเป็นแค่เพื่อนกันงั้นเหรอ
ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ
ฮาริน่ะ ชอบนาย
นี่
อย่าบอกนะว่านายฝังใจกับรักแรก แล้วก็เรื่องตอนเด็กน่ะ
ถามจริง
มันดูโง่นะ
เธอเก่งเรื่องปั่นหัวผู้ชายนะ
รู้ไหมว่านานแค่ไหนที่ฉัน...
ทำไมจู่ๆ เธอถึงทำแบบนี้
ฉันไม่เข้าใจ
มีเหตุผลอะไรกัน
ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ
นี่ ทำไมถึงจริงจังนักล่ะ
มีแค่ฉันสินะ ที่คิดว่าเรารู้สึกพิเศษต่อกัน
มีแค่ฉันที่เสียใจกับเวลาอันยาวนาน กว่าเราจะได้เจอกันอีกครั้ง
สำหรับเธอแล้ว ฉันก็เป็นแค่เพื่อนคนหนึ่ง
ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย
เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้ทำแบบนี้ เพราะมีเหตุผลแอบแฝง
ฮาริน่ะ ชอบนายมากนะ
ก็ได้ ไม่เป็นไร
คุณคิม
- วันนั้นพี่กลับบ้าน... - ฉันมีทางเลือกหรือไง
คุณคิมคะ
โปรดรับไว้ด้วยค่ะ
ฉันควรจะคิดยังไงกับไอ้นี่กัน
แขนพี่เจ็บเพราะฉัน
ฉันอยากจะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้
ช่างมันเถอะ
เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณคิม
อ้าว ไอ้บ้า
ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ
มีอะไรหรือเปล่า
ก็ไม่หรอก
ฉันแค่หมดสนุกแล้ว
วันนี้ฉันจะกลับบ้าน หลังสัมภาษณ์เสร็จเลยนะ
มีอะไรงั้นเหรอ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
สวัสดีจ้ะ
ปกติสองคนนั้นไปไหนด้วยกันตลอด อย่างกับตัวติดกัน
สงสัยจังว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันได้กลิ่นทะแม่งๆ
ฮเยจิน เธอกับไอ้คนบ้านั่น มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า
- อะไรนะ - ไม่เอาน่า
เธอเดตกัน เถียงกัน จูบกัน แล้วก็ทำกลบเกลื่อนใช่ไหม
ฉันรู้ว่าเธอสองคนสนิทสนมกันแค่ไหน
ไม่ใช่ ไม่มีอะไรทั้งนั้น
ฉันรู้น่า
พวกเธอถึงขั้นไหนกันแล้ว
ก็ได้จ้ะๆ
มันเป็นฤดูความรักสินะ
ส่วนฉันก็มีแต่หน้าหนาวตลอด หนาวจนจะตายแล้ว
ครับ พ่อ
โอ้โฮ จริงเหรอ
ยินดีด้วยครับ ประธานคิม
ประธานเหรอ
ครับ แล้วเจอกันที่บ้านนะครับ
ครับ
- พ่อนายเป็นประธานบริษัทงั้นเหรอ - อ้าว ฮันซอล
พ่อฉันอยากเป็น ประธานสโมสรฟุตบอลท้องถิ่นของเขาน่ะ
แล้วเขาก็ทำได้สักที
ประธานสโมสรฟุตบอล ไม่ใช่...
เดี๋ยวก่อน เขาอาจจะเป็น ประธานบริษัทใหญ่ๆ ด้วยก็ได้นี่
พ่อนายว่างทำเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ
ใช่ จริงๆ แล้วเขายุ่งมากนะ
เขาต้องซักผ้า รีดผ้าทั้งวัน
เลยต้องออกกำลังกายบ้างน่ะ
ซักผ้า รีดผ้าเหรอ
ทำไมพ่อนายต้องทำด้วยล่ะ
ฉันยังไม่ได้บอกเธอเหรอ
พ่อฉันมีร้านซักรีดใหญ่มากในคังนัม
ร้านพ่อฉันดังมากเลยนะ
สูทนี่พ่อฉันก็ซักรีดให้นะ
นายไม่ได้เป็นนักเรียนนอกหรอกเหรอ แต่นายเก่งภาษาอังกฤษนี่
ใช่ ฉันจบนอก
พ่อฉันเปิดร้านซักรีดที่ลอสแอนเจลิส อยู่หกเจ็ดปี
กับพวกเสื้อผ้าผู้หญิงเขาก็ชำนาญนะ
ฮันซอล มีเสื้อผ้าอยากฝากซ่อมไหมล่ะ
ฮันซอล
แล้วผมจะติดต่อไปนะครับ
ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกครับ
ผมชอบเธอ
ผมชอบคิมฮเยจิน
รายงานการประชุมค่ะ
จากนี้ไปส่งไฟล์มาให้ผมแทน
ไม่ต้องเดินเอามาให้หรอก
ค่ะ รับทราบค่ะ
แล้วก็นี่
- รับไปสิ - หมื่นวอน
ให้ฉันทำไมคะ
ผมรู้ว่าคุณจ่ายเงินไป
อ๋อ ค่าคนส่งของเหรอคะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องให้ฉันหรอกค่ะ
นี่มันเรื่องงาน ทำไมคุณถึงจะจ่ายเองล่ะ
คุณบอกเองว่าอยากทำงานอย่างมืออาชีพ
ฉันทำไม่ได้ ฮเยจิน
ทำไม่ได้จริงๆ
ฉันเป็นแค่เพื่อนกับเธอไม่ได้
และแยกแยะความรู้สึก ออกจากงานไม่ได้เหมือนกัน
ไม่สิ ฉันไม่อยากทำด้วย
ฉันไม่เข้าใจ ทำไมเราต้องทำแบบนี้
รองบก.จี บทความนี่...
ช่วยอนุมัติด้วยค่ะ
ส่งมาสิครับ
ขอบคุณที่ให้สัมภาษณ์นะครับ ผู้กำกับ
ภาพยนตร์คุณมีเสียงตอบรับที่ดีมาก ผมเชื่อว่ามันจะประสบความสำเร็จมาก
รู้อะไรไหม คุณคิม ผมผิดหวังในตัวคุณนะ
อะไรนะ
ผมทำอะไรพลาดไปเหรอ
คุณไม่สนุกเหมือนเดิมแล้ว
อะไรนะ ผมน่ะเหรอ
ใช่ คุณดูไม่มีชีวิตชีวาเลย
มีคนมาขอสัมภาษณ์ผมตั้งมากมาย
แต่ผมเลือกคุณ ก็เพราะเมื่อก่อนคุณทำงานสนุก
คุณเคยทำให้ผมนึกถึงตัวเอง คุณมีอะไรหลายๆ อย่างเหมือนผม
แต่วันนี้ ผมไม่รู้สึกสนุกเลย
งั้นเหรอ
จะทำยังไงดีล่ะ
หรือว่า เราจะมาเริ่มกันใหม่ดีไหม
นี่แหละ คุณคิมที่ผมรู้จัก
ใช่ไหมล่ะ
ผมจะเขียนงานนี้ให้แจ่มเลย หายห่วงได้เลย
โอเค
อือ ใช่
เดี๋ยวผมก็ถึงแล้วล่ะ
คงอย่างนั้น
รู้น่า
ผมรู้ ผมก็คิดถึงเหมือนกัน
มีอะไรก็โทรมานะ
โอเค บาย
คงถึงเวลาต้องไปแล้วสินะ
มาแล้วเหรอ
จะไปไหนกันดี
ไม่รู้สิ ที่ไหนดีล่ะ
ฮาริ
ฮเยจิน
ใครน่ะ
นี่ คิมแจฮุน
ฉันจะคุยกับเพื่อนหน่อย ไปรอที่รถนะ
นี่ ฉันชื่อพัคแจฮุนต่างหาก
พัคหรอกเหรอ
ไปรอที่รถก่อนเถอะ
นายคนนั้นเป็นใคร
แค่คนรู้จักน่ะ
เธอออกไปกับเขาทำไม ถ้าแม้แต่ชื่อเขาเธอก็ยังไม่รู้
ทำไมต้องทำท่าจริงจังด้วยล่ะ
เธอก็รู้นี่ว่าฉันเป็นคนยังไง
เข้าไปในบ้าน เราต้องคุยกัน
ไม่เอา มีอะไรก็พูดตรงนี้เลยสิ
ฉันมีนัดกับเขาแล้ว
เข้าบ้าน
เดี๋ยวนี้
อะไรของเธอกัน
เธอคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่
ฉันก็อยากถามเธอเหมือนกัน
ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ
มีอะไรลำบากใจ เธอก็พูดออกมาสิ
เลิกทำเป็นสบายดีได้แล้ว
เธอมาตะโกนใส่ฉันทำไม
มันไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ
แต่เธอร้องไห้ไง
ฉันเห็นเธอร้องไห้ริมถนน จะปฏิเสธไหมล่ะ
ฮาริ เธอจะทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
ทำไมต้องทำเหมือนว่าเธอสบายดีด้วย
อย่าเศร้าไปคนเดียวเลย
คนที่ทำเหมือนว่าสบายดี
มันคือเธอต่างหาก
"พวกเราเป็นเพื่อนกัน
แต่เพื่อนกันเขาทำกันแบบนี้เหรอ
เธอมันแย่ที่สุด ฉันไม่อยากจะเห็นหน้าเธออีก"
เอาเลยสิ ระเบิดอารมณ์ใส่ฉันมาเลย
เออ ก็ได้ ฉันโกรธเธอ พอใจหรือยัง
แต่มันไม่ใช่เพราะเรื่องของซองจุน
ฉันรู้ว่าทำไมเธอถึงบอกเขาไม่ได้
ฉันเป็นคนดึงเธอเข้ามาเองตั้งแต่แรก
ดังนั้น มันก็เป็นความผิดของฉัน เหมือนกัน
แต่ที่ฉันโกรธ ก็เพราะตัวเธอนั่นแหละ
หยุดเลี่ยง หยุดหาข้ออ้าง ที่ฟังไม่ขึ้นสักที
หยุดวิ่งหนีปัญหาเหมือนเด็กๆ ได้แล้ว
แต่ว่า...
ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้
เธอจะต้องการอะไรอีก
นี่ มินฮาริ
ฉันเหนื่อยแล้ว
ปล่อยให้
มันจบแค่นี้เถอะ
ฉันจะ...
หายหน้าไปเอง
ไม่ต้องหรอก ฉันไปเอง
ยังไงที่นี่ก็เป็นบ้านเธอ
ยัยนี่
(โรงพิมพ์ฮเยจิน)
พ่อ หนูกลับมาแล้วค่ะ
อ้าว ลูกสาวฉันนี่นา
ลมอะไรหอบมาล่ะเนี่ย
ไม่มีอะไรค่ะ แต่หนูจะมาค้างที่นี่
- แล้วฮาริล่ะ - ไม่รู้สิคะ
นี่ ฮเยจิน
มาทำไมดึกป่านนี้
ลูกมานอนด้วยน่ะ
แล้วฮาริล่ะ
หยุดถามได้แล้วค่ะ
พี่มาทำอะไรที่นี่
จะมานอนด้วย
พี่ฮาริล่ะ
ทำไมทุกคนเอาแต่ถามถึงฮารินักนะ
ถ้าอยากรู้มาก ก็ไปถามเขาเอาเองสิ
จะไปไหนล่ะ
สูดอากาศข้างนอก
ยิ่งแก่อารมณ์ยิ่งแปรปรวน
คิมฮเยริน โตไปอย่าได้ทำตัวแบบนั้นเชียว
ไม่ต้องเสียใจหรอก
ไม่ต้องกลับไปคิดถึงอดีต
จากนี้ไป อยู่กับปัจจุบันเถอะ
(ร่มของฉัน)
ออกมาเจอกันหน่อย เดี๋ยวฉันไปหา
โอ๊ะ นั่นพี่ใช่ไหม
เปลี่ยนไปเยอะเลยนะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เสียงดังกันจังเลย
เธอคือเด็กจ้ำม่ำ ที่อยู่ข้างบ้านเราจริงๆ เหรอเนี่ย
ผมเปลี่ยนไปเยอะใช่ไหมล่ะครับ
เป็นยังไงกันบ้างครับ สบายดีนะครับ
ก็แน่ล่ะสิ
ถ้าเจอกันข้างนอก ฉันจำเธอไม่ได้แน่ๆ
นายมาทำอะไรที่นี่
พี่เขาโทรมา ฉันก็เลยชวนเขามาที่บ้าน
พี่เขาอยากคุยกับพี่น่ะ
พี่เหรอ เธอไปรู้จักกับเขาได้ยังไง
ว่าแต่ ตอนเด็กๆ พี่อ้วนจริงเหรอ
จริงสิ
ผมจำได้ว่าผมแวะมาฝากท้องที่นี่บ่อยๆ
เหมือนผมอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยเลย
ใช่ๆ
ตอนพ่อเธอไปทำงานไกลๆ
เธอก็มาค้างที่นี่ประจำ
ว่าแต่ เธอมีแฟนหรือยังล่ะ
ทำไมพ่อถามอย่างนั้นล่ะ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นสักหน่อย
ที่จริง เรากำลังดูๆ กันอยู่ครับ
เราเปิดยาดองโมกวาสักโหลกันดีไหม
นั่นสิ เรามีอยู่นี่นา
ฉันจะไปเอามาให้นะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ เขาดื่มเหล้าไม่ได้
ผมอยากลองดื่มดูครับ
แล้วเธอจะชอบมัน
นี่เลย ลองดูนะ พ่อลูกเขย
ลูกเขยเหรอ อย่าไปเรียกแบบนั้นสิ
ขอบคุณมากครับ
ชนแก้ว
ชน
เขาคออ่อนจะตาย
รสชาติเยี่ยมมากครับ
ได้กลิ่นโมกวาชัดด้วย
พี่เขาโอเคน่า
แค่แก้วเดียว ใครๆ ก็ทนได้
โอ๊ย
ยกเว้นเขา
ฮาริ
เป็นยังไงบ้าง
ลูก...
ไม่คิดถึงแม่บ้างเหรอ
กลับมาอยู่ด้วยกันนะ ฮาริ
มาอยู่กับแม่
ดูสิว่าเขาหล่อขึ้นแค่ไหน
เมื่อไหร่กันนะที่เด็กจ้ำม่ำคนนั้น โตมาเป็นหนุ่มหล่อแบบนี้
คิ้วดก แถมยังหน้าคม
ผมว่าเขาชอบฮเยจิน คุณคิดเหมือนกันไหม
ถ้าไม่ชอบ ก็คงไม่มาที่นี่หรอก
มาทำอะไรกันอยู่นี่คะ
ออกไป เดี๋ยวนี้เลย
- โอเค - ก็ได้
มีความสุขมากๆ นะ
แม่พูดถึงอะไรน่ะ
สู้ๆ
ฉันมาทำอะไรที่นี่
อ๋อ ยาดองนั่น
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เป็นสิ และมันก็เป็นเพราะเธอด้วย
ออกไปคุยกันข้างนอกเถอะ
ฉันมาที่นี่ก็เพราะเรื่องนี้
เธอจะไม่บอกฉันจริงๆ เหรอ
ถ้าเธอไม่ยอมพูด ฉันคงรู้สึกแย่ไปอีก
ฉันก็อยู่แล้ว ว่าอาจจะเป็นเพราะคิมชินฮยอก
แต่ฉันมั่นใจ ในความรู้สึกที่เธอมีต่อฉัน
ฉันไม่อยากคาดเดาไปร้อยแปด เหมือนคนบ้า ฮเยจิน
ซองจุน
นายอาจคิดว่า
ฉันเป็นคนพิเศษ ก็เพราะฉันเป็นรักแรกของนาย
รักครั้งแรกก็อย่างนี้ล่ะ
สิ่งธรรมดาๆ ดูดีกว่าปกติ ทุกอย่างดูสดใสกว่าที่เป็นจริง
ทุกความทรงจำช่างหอมหวาน
แต่ว่ามันเป็นแค่ความทรงจำในวัยเด็ก
เพราะฉะนั้น นายควร...
ตอนนั้น เธออยู่ข้างๆ ฉัน ตอนที่ฉันไม่มีแม่
เธอเป็นเพื่อนแท้คนเดียวของฉัน
และนั่นทำให้ทุกอย่างพิเศษ
แต่ฉันไม่ได้สนใจเรื่องเก่าๆ แล้ว
ตอนนี้ เธอคือผู้หญิงที่ฉันชอบ
ต่อให้เธอไม่ใช่คิมฮเยจิน ที่ฉันเคยรู้จัก
ต่อให้เราจะรู้จักกัน จากการเป็นแค่คนแปลกหน้า
ฉันก็ยังคงรู้สึกแบบเดิมกับเธอ
ฉันยังจะเข้าหาเธอ และยังจะชอบเธอเหมือนเดิม
ฮเยจิน
เธอบอกฉันไม่ได้เหรอ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฮาริน่ะ
ฮาริ
ชอบนายมาก
มากจนยอมเจ็บคนเดียว
ยอมปลอมเป็นฉันมาตลอด
ทั้งหมดก็เพราะเธอชอบนาย
สำหรับฉัน ฮาริเป็นมากกว่าเพื่อน
เธอสำคัญกับฉันพอๆ กับครอบครัว หรือแม้กระทั่งนาย
ถ้าหากเราเริ่มต้นคบกันตอนนี้
ฮาริจะต้องเสียใจมาก
และฉันคงไม่สบายใจ
ฉันทำอย่างนั้นกับเธอไม่ได้
ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ
คิมฮเยจิน
มองฉัน
เร็วเข้า
มองฉันสิ
คนที่ฉันชอบ
คือเธอ
ทั้งตัวเธอในอดีต
ทั้งตัวเธอ ก่อนที่ฉันจะรู้ว่าเธอคือคนเดียวกัน
รวมถึงเธอในปัจจุบัน และจะเป็นเธอตลอดไป
ฉันจะไม่กดดันเธอ
ไม่คาดหวังอะไรด้วย
ขอแค่ อย่าหนีฉันไป
แค่นั้น
นี่นะ คิมฮเยจิน
เมื่อก่อนเธอใจดี แถมยังใจกว้าง
ตอนนี้เธอกลับดียิ่งกว่าเดิม
ฉันชอบที่เธอไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
โทษที
ประตูค้างเหรอ
น่าจะใช่
อรุณสวัสดิ์
เอ่อ อรุณสวัสดิ์นะ
มันน่าจะหมุนเร็วๆ นี้ล่ะ
- ไปกันเถอะ - โอเค
จริงเหรอ
เข้าใจแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย คุณคิมน่ะ
ทำไม เขาทำอะไรเหรอ
ฉันเพิ่งคุยกับเพื่อนที่นิวลุค
เธอบอกว่าเขาจะย้ายไปที่นั่น
- ไม่จริงน่า - จริงเหรอ
อะไร
เธอพูดเรื่องอะไร
มีคนเสนอตำแหน่งให้เขาตลอดนั่นแหละ
แต่เขาปฏิเสธทั้งหมด
ไม่ได้ไปเจอพวกนั้นด้วยซ้ำ
แต่เขาไปพบคนจากนิวลุคแล้วนะ
อะไรนะ
งั้นเขาก็จะย้ายไปจริงๆ เหรอ
ไปทำงานบริษัทอื่นเหรอ
เขาไม่ใช่ลูกชายของ จินซองกรุ๊ปหรอกเหรอ
งั้นคิมพุงโฮก็คือทายาทน่ะสิ
ไม่หรอก นิวลุคน่าจะไม่รู้เรื่อง ที่เขาเป็นลูกชายท่านประธาน
สับสนจัง
นั่นรุ่นพี่ชินนี่
- รุ่นพี่คะ - ชินฮยอก
- มานั่งนี่ก่อน - เร็วสิ
- จริงใช่ไหม - จะย้ายไปนิวลุคจริงเหรอ
จะไปจริงๆ เหรอ
- ใช่ไหม - จะย้ายจริงเหรอ
ข่าวลือไปไวอะไรขนาดนี้
งั้นมันก็จริงใช่ไหม
- อย่าไปเลย - ทำอย่างนี้ไม่ได้นะ
นี่เจ้าบ้า เพราะอย่างนี้ ช่วงนี้นายถึงบ่นว่า
ทุกอย่างมันน่าเบื่อไปหมดใช่ไหม
ก็ถูก
- จริงเหรอ - ใช่
ฉันต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดหรือไง
เขาคงจะไปจริงๆ
เพราะฉันกดดันเขามากไปหรือเปล่านะ
- ไม่ใช่หรอก - เขาคงอยากไปจริงๆ
โทรกลับไปถามอีกครั้งไหม
ไม่มีทาง
คุณคิมคะ
พี่จะย้ายไปนิวลุคจริงๆ เหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้จะไปที่นั่น
ค่อยโล่งหน่อย
แต่ว่าพี่คิดจะย้ายไปที่อื่นแทนเหรอ
ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
ทุกคน
นิตยสารฉบับล่าสุดของเรา
ขายหมดเกลี้ยงแผง แถมโฆษณายังเข้ามาเพียบ
ฝ่ายบริหารเพิ่งแจ้งมาเมื่อกี้นี้เอง
ไชโย
สุดยอด
เดอะโมสต์ขึ้นอันดับหนึ่งแล้วใช่ไหม
ยัง ที่หนึ่งยังเป็นนิวลุคเหมือนเดิม
อ๋อ เรายังเป็นที่สองอยู่สินะ
แต่รองบก.จี ช่วยเราพลิกสถานการณ์ได้จริงๆ
เราต้องแซงได้แน่
- เราควรฉลองกันหน่อยไหม - นี่
ไปกินข้าวเย็นฉลองกัน
- ฉลองกินข้าวมื้อเย็น - ฉลองกินข้าวมื้อเย็น
บราโว่
สวยงาม และน่าอัศจรรย์
สุดยอด
เยี่ยมที่สุด
โอเค
งานฉลองที่จะจัดน่ะ
ฉันไปไม่ได้นะ ฉันมีเดตคืนนี้
แต่พวกเธอใช้บัตรของฉันก็ได้ ขอให้สนุกนะ
ปาร์ตี้ให้สุดโมสต์ไปเลย
- คิมรารา - คิมรารา
พอแล้วๆ พวกเธอกำลังทำให้ฉันเขินนะ
ยังไงก็ตาม ฉบับหน้า เราต้องขึ้นเป็นที่หนึ่งให้ได้นะ
ฉันได้ยินถูกใช่ไหม
เธอทำท่าเหมือนรองบก.จีเลย
นั่นสิ
บรรณาธิการใหญ่ ไม่เคยพูดเรื่องอันดับมาก่อนเลย
ตอนนี้เธอเปลี่ยนไปมากจริงๆ
นี่ไง
โอ้โฮ
เธอทำเองหมดเลยเหรอ
ไม่ได้โม้นะ แต่มันขายดีมากในญี่ปุ่น
แหม ชาฮเยจอง
เธอเก่งสุดๆ เลย
น่ารักไปหมดเลย
ฉันน่าจะเดินออกมาได้เร็วกว่านั้น
ฉันทนไม่ได้ที่ผู้ชายที่ฉันรัก ไม่ได้รักฉันอีกต่อไป
ฉันก็เลยหนีไป
ฮาริคงเสียใจมากเพราะเรื่องนี้
ฉันไม่กล้าพอจะเข้าไปในชีวิตลูกอีก
ฉันเลยพยายามอย่างหนัก รอวันชนะใจลูกอีกครั้ง
จนตอนนี้ฉันแกร่งมากแล้ว
เธอจะพาฮาริไปอยู่ด้วยไหม
ฉันอยากอยู่กับลูกนะ
อยากชดเชยเวลาที่เสียไป
แต่เด็กดื้อนั่นไม่ยอมพูดกับฉันเลย
(แม่)
แม่จะไปเมืองนอกเร็วๆ นี้
ลูกอยากจะมาเจอกันก่อนแม่ไปไหม
(แม่)
(โทรออก)
แม่ยังทำ...
โจ๊กปูได้อยู่ไหมคะ
ฉันได้ยินว่าเราได้ที่สองอีกแล้ว
ทำไมนายไม่บอกคนอื่นล่ะ
แทนที่จะมานั่งรับมือคนเดียว
บอกไปก็เท่านั้น
แถมอาจทำให้บางคนพยายามจะลาออกอีก
นายดูเหนื่อย จากการแบกรับมันไว้คนเดียวนะ
ถ้าเธอกอดฉัน ฉันคงรู้สึกดีขึ้น
ขอมากไปหรือเปล่า
ล้อเล่นน่า
(ค้นหา: คิมชินฮยอก)
(ประวัติพนักงาน)
(ห้อง 2024 เลขที่ 58-2 แขวงซินซา เขตคังนัม)
- สวัสดีครับ - คะ
- ขอถามหน่อยครับ - ค่ะ
คุณคิมชินฮยอกอยู่ที่ห้อง 2024 หรือเปล่าครับ
ขอโทษค่ะ
ทางเราไม่สามารถ เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวได้ค่ะ
- ผมเข้าใจครับ - ค่ะ
คุณคิม
คุณอยู่ที่นั่นเหรอ
งั้นมั้ง
ทำไมคุณถึงนอนโรงแรมล่ะ
ก็ที่นั่นมีอาหารให้ แถมยังมีบริการซักรีดอีก
สะดวกจะตาย
มีข่าวลือว่าคุณรับข้อเสนอของนิวลุค
คุณจะไปจริงเหรอ
อาจจะใช่ หรือไม่ใช่ เอาจริงๆ นะผมก็ไม่รู้
ช่วงหลังๆ ผมเบื่อมาก เลยพยายามหาอะไรใหม่ๆ ทำ
ผมจะเข้าเรื่องเลยแล้วกัน
ผมอยากให้คุณอยู่
คุณจะช่วยอยู่ในทีมต่อได้ไหม
ผมนึกว่าผมเป็นหนามยอกอกคุณซะอีก
ส่วนตัวแล้ว ผมไม่ชอบคุณ
ที่จริง ผมรำคาญคุณด้วยซ้ำ
แต่ว่า
ผมต้องพึ่งความสามารถของคุณ
นั่นมันคำชมหรือเปล่า
ถ้าเราขึ้นเป็นที่หนึ่งไม่ได้ ในนิตยสารฉบับครบรอบ
เดอะโมสต์เกาหลีจะถูกยุบ
หมายความว่ายังไง
อย่างที่คุณได้ยิน
สำนักงานใหญ่ตัดสินใจมาแล้ว
เพราะเหตุนี้ ผมถึงต้องการคุณ
เราทำมันไม่ได้
ถ้าไม่มีคุณ
คุณทำผมช็อกนะ
ผมไม่ได้เปลี่ยนใจง่ายๆ ด้วยสิ
นิตยสารฉบับครบรอบ 20 ปี คือโอกาสสุดท้ายของเรา
หลังจากโอกาส...
ผมหมายถึง
โปรดพิจารณาอีกครั้งด้วย
เดี๋ยวดูให้แล้วโทรกลับนะคะ
นี่อะไร
ชินฮยอกไม่มาทำงานอีกแล้วเหรอ
นี่มันสองวันแล้วนะ
เขาจะลาออกจริงๆ งั้นเหรอ
เห็นแก่ตัวชะมัด
เขาทำงานตัวเองไม่เสร็จด้วยซ้ำ
เขาส่งบทความตัวเต็ม มาให้ในอีเมลแล้วนะ
ใจเขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
ไม่ว่าเขาจะบอกว่ายังไง เขาก็คงย้ายไปนิวลุคอยู่ดี
น่าผิดหวังจริงๆ เขาทำกันได้ลง
คุณคิม พี่อยู่ไหนคะ
อย่าบอกนะว่าพี่จะลาออกจริงๆ
ขอโทษนะครับ นี่ใช่เบอร์ของคุณคิมฮเยจินไหมครับ
ใช่ค่ะ ฉันกำลังพูดค่ะ
สวัสดีครับ
ผมทำงานกับผู้จัดการมิน ชื่อจองฮยอนอูครับ
ผมติดต่อเธอไม่ได้
ก็เลยโทรหาคุณ จากเบอร์ติดต่อฉุกเฉินน่ะครับ
เธอยื่นจดหมายลาออก
แต่ผู้จัดการทั่วไป ต้องการจะคุยกับเธอก่อน
ฮาริ
ฮเยจองอยากพาฮาริไปกับเธอ
(รายการที่ต้องจัดการ)
(โรงแรม รถ บัตรเครดิต เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋าถือ)
ปล่อยให้มันจบแค่นี้เถอะ
ฉันจะ...
หายหน้าไปเอง
ขอโทษค่ะ เจอฮาริบ้างไหมคะ
เธอไม่ได้ลาพักร้อนหรอกเหรอ
ผมเห็นเธอขนข้าวของมากมาย ขึ้นรถไปเมื่อเช้านี้
ทำไมทางมันชันจัง
ฮาริ ทิ้งฉันไว้ตรงนี้ แล้วไปพาแม่เธอมาช่วยเถอะ
ไม่มีทาง ฉันไม่ปล่อยเธอไว้ที่นี่คนเดียวแน่
ไปกันเถอะ
ฉันจะทำยังไงดี
เธอต้องขึ้นเครื่องไปแล้วแน่ๆ
มินฮาริ
เธอทิ้งฉันไปแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าเธอทำแบบนี้
ถ้าเธอทิ้งฉัน
แล้วฉันจะอยู่ยังไง ฮาริ
ฮาริน่ะ จากไปแบบนั้นแหละ
คำบรรยายโดย: บุศรินทร์ สวัสดิ์ล้น