Evet, toplantım erken bitti. Çıkıyorum.
Neredesin?
Bir şeyi halletmek için dışarıdayım.
Zamanında orada olacağım.
Öyleyse görüşürüz.
Tamam, görüşürüz.
AYIN ELEMANI
EN BAŞARILI OTEL YÖNETİCİSİ MIN HA-RI ARA OTEL
-Bayan Min Ha-ri. -Evet?
Sung-joon.
Min Ha-ri.
Gerçekte sen kimsin?
Neden
Kim Hye-jin'mişsin gibi davranıyorsun?
Bana ne yapıyorsun?
Kimsin sen?
Açıkla.
Her şeyi anlatacağım, Sung-joon.
Açıklamama izin ver.
Cevap ver bana.
Sen gerçekte kimsin?
Bir arkadaş.
Hye-jin'in arkadaşıyım.
Bir günlüğüne onun yerine seninle buluşacaktım.
Fakat otelde seninle karşılaşınca işler karıştı.
Her şeyi bu gece açıklayıp özür dileyecektim.
O zaman, gerçek Kim Hye-jin...
O mu?
Tahmin ettiğim kişi mi?
Evet.
O.
Sung-joon, seni kandırdığım için özür dilerim.
Bu kadar uzatmayacaktım.
Korkunç kıvırcık saçlarla doğmuşum...
Dur, saçın!
Saçım mı?
Saçım!
Kim Hye-jin olduğumu söylüyorum.
Kim Hye-jin!
Gitme zamanı!
Niye gülüyorsun?
Bana birini hatırlattınız.
Sanki gizli nesneyi bulma oyununda onu bulmak gibi.
Onu görmek için iyice bakmak gerek.
Aynı gizli nesneyi bulmak gibi.
Sanırım bugün,
son isteğimi kullanacağım.
Son isteğim...
...bu.
Ona gidemiyorsan veya onu bırakamıyorsan
bana gel.
En azından bir şansım var mı?
Ben...
Şey, Bay Kim.
Ama ben...
BAY JI
Aç.
Alo, Bay Ji.
Uzun zaman oldu,
Bayan Kim Hye-jin.
Pardon?
Bugün müzede karşılaşmamış mıydık?
Uzun zaman oldu,
Hye-jin.
Seni çok özledim,
Kim Hye-jin.
Sung-joon.
Şu anda neredesin?
Seni görmek istiyorum.
Gitme.
Gitme, Jackson.
Üzgünüm.
Gerçekten üzgünüm, Bay Kim.
Özür dilerim.
Hye-jin, şu anda neredesin?
Şirketin önündeki yaya geçidindeyim.
Ya sen?
Yolun karşısında mısın?
Şu anda karşıya geçiyorum.
Seni buldum.
Sonunda seni buldum,
Kim Hye-jin.
Neden benden gizlendin?
Neden bana söylemedin? Seni çok özledim.
Boş ver.
Önemli değil, Hye-jin.
Seni daha önce tanımalıydım.
Seni daha önce bulmalıydım.
Geciktiğim için üzgünüm.
Özür dilerim.
Senin için zor olmuş olmalı.
Tam yanımdaydın ama ben seni tanıyamadım.
Dur, iyice bakayım.
Hangi açıdan baksam şu anda açıkça görünüyor.
Sensin.
Arkadaşım, Kim Hye-jin.
Gitme zamanı.
Evet, haklısın. Gitme zamanı.
Aslında o gün seninle buluşmaya gelmiştim.
Fakat?
Beni tanımayıp yanımdan geçip gittiğinde
kendimi küçücük bir tırnak parçası gibi hissettim.
O zaman işsizdim.
Artık senin hatırladığın kız olmadığımı düşündüm.
Seninle yüzleşecek cesareti bulamadım.
O yüzden, aslında benim hatamdı.
Seni tanımalıydım.
Hayır, senin hatan değil.
Aptal bir korkak gibi kaçan bendim.
Çok güzel!
Hadi, gidelim.
Gerçekleri bilip beni her gün görmek zorunda olmanın
senin için nasıl olduğunu hayal bile edemiyorum.
Küçük beyaz yalan bir kar topu gibi büyüdü.
O kadar büyüdü ki kontrolden çıktı.
O yüzden, sana gerçeği söylemek çok zordu.
Dur.
Sanırım biraz üzülmeliyim.
Neden?
Bir şekilde başarılı olmamış olsaydım
beni ona göre mi yargılardın?
İlişkimizin bunların üzerinde olduğunu sanıyordum.
Kendimi mi kandırmışım?
Ne kadar değiştiğin veya ne durumda olduğun
fark etmezdi.
Hiç.
O zaman senden gizlenmeseydim
her şey daha iyi olabilirdi.
Pişmanım.
Pişman olmayalım.
Geçmişe bakmayalım.
Bundan böyle, şu anı yaşayalım.
Fakat zaten Ha-ri'nin sana her şeyi söylediğini tahmin ediyorum.
Hayır.
Bunları ilk kez duyuyorum.
Buraya gelirken tahmin ettiğim bazı şeyler vardı, hepsi o.
Ne demek istiyorsun?
Ha-ri sana her şeyi anlatmadı mı?
Neden bu kadar erken geldin?
Ji Sung-joon ile buluşmadın mı?
Sana ne oldu? İyi misin?
Açıklama yapma şansının olmadığını duydum.
Şey...
Sana ne yaptım?
Aklımı kaçırmış olmalıyım.
Çok daha önceden söylemeliydim.
Özür dilerim, Hye-jin.
Bunu kendi başına düzeltmek ve her şeyi normale döndürmek istemiştin.
O yüzden, benden biraz daha zaman istedin.
Doğru.
Zaten bu gece öğrenecekti.
Sadece bir saat kadar erken öğrendi.
Şu anda dışarıda beni bekleyen biri var.
Gitmem gerek.
Geç gelirim, beni bekleme.
Ha-ri.
-Alo? -Hey, Min Ha-ri!
Neden telefonlarımı açmıyorsun?
Aslında, ben Ha-ri'nin arkadaşıyım.
Telefonunu evde bırakmış.
Ben de nasıl oldu da açtı diye düşünmüştüm.
Geri gelince lütfen beni aramasını söyleyin.
Tabii.
Bu mektuba nasıl başlamalıyım bilmiyorum.
Her şeyi yüz yüze anlatamadım,
o yüzden bunu yazıyorum.
İlk olarak, özür dilerim, Sung-joon.
Özür dilerim.
Söyleyebileceğim tek şey bu.
Kötü bir gün geçirdiğimde
her zaman yanımdaydın.
Destekleyici sözlerin ve davranışların beni rahatlattı.
Bir an için birbirimize benzediğimizi bile düşündüm.
Ama bana iyi davranmanın sebebi Hye-jin olduğumu sanmandı.
Yine de kendimi kandırmaya devam ettim.
Bu yüzden bencilce davrandım.
Her şey için teşekkürler.
Ve gerçekten
üzgünüm.
Bunu asla telafi edemeyeceğimi biliyorum
ama çok üzgünüm.
Hye-jin olduğumu düşündüğün zamanlarda bile
tek âşık olduğun Hye-jin, oydu.
Bunu, en iyi ben biliyorum.
Araya girdiğim ve işleri senin için karmaşıklaştırdığım için üzgünüm.
Sen ve Hye-jin.
Tüm samimiyetimle
mutlu olmanızı diliyorum.
Hye-jin'in arkadaşı,
Ha-ri.
Daha işe gitmemişsin.
Dün gece geç geldiğini sanıyordum.
Ne zaman kalkıp spora gittin?
Şey, dün gece arkadaşımla o kadar içtim ki
esnemeye ihtiyacım vardı.
Alkol toleransı bu kadar yüksek birini hiç görmemiştim.
Susadım. Biraz su içeyim.
Su alacaksın sanıyordum.
-Ne? -Su içmek istiyorsan
neden odana gidiyorsun?
Doğru.
Tanrım, neden oraya gittim ki?
Garip.
Hye-jin.
Merhaba.
Bu hiç eğlenceli değil.
Günaydın.
Merhaba, Hye-jin.
Yollarda okumayı bırakmalısınız, Bay Ji.
O yüzden salak gibi her şeye çarpıp duruyorsunuz.
Evet, anladım.
Gitme zamanı!
Bu sabah neden kazık gibiyim? Uykumu alamadım galiba.
Bugün birlikte yemek yiyelim.
Eski mahallemize mi gitsek?
O fırın hâlâ orada mı merak ediyorum.
Dünya Solaklar Günü'nde,
doğum günüm olduğunu düşünüp bana pasta almıştın.
Hatırlıyor musun?
Bu gerçekten oldu mu?
Hafızam eskisi gibi değil, her şey biraz bulanık.
Şimdi sana nasıl sesleneceğim?
Dostum, Yayın Yönetmeni Yardımcısı?
Bay İş Arkadaşı?
Ayrıca, arkadaşım, Bay Ji de var.
Hayır, hepsi çok tuhaf.
Senin bir fikrin var mı?
-Kim Hye-jin. -Hey.
Amerika'daki hayatın güzel geçmiş olmalı,
böyle başarılı bir dönüş yaptığına göre.
Ji Sung-joon, çok yol katetmişsin.
Doğru. Mezunlar kayıtlarında beni aradığını söylemiştin.
Diğerleri ne yapıyor, merak ediyorum.
Belki bir buluşma ayarlarız.
Dur.
Ne yapıyorsun?
Ben mi?
Sen neden bahsediyorsun?
Dün böyle değildin.
Evet.
Özel hayatımı,
iş hayatımdan ayırmam gerektiğini düşündüm.
Eskiden arkadaş
olmamızdan çıkar sağlamak pek akıllıca değil.
Özel ve iş hayatını ayırmak mı?
Arkadaş mı?
Sadece arkadaş mıyız?
Başka ne olabilir ki?
Dün daha fazlasını istediğin çok açıktı.
Şimdi sadece arkadaş mı olduk?
Neden böyle davranıyorsun?
Ha-ri sana karşı bir şeyler hissediyor.
Yapma.
İlk aşklara veya çocukluk arkadaşlıklarına takılıp kaldığını söyleme.
Kaldın mı yoksa?
Bu çok saçma.
Bir erkeğe kendini değersiz hissettirmeyi iyi biliyorsun.
Ne kadar beklediğimi...
Neden birden böyle davranmaya başladın?
Neden böyle yaptığını anlamıyorum.
Sebebi ne?
Öyle bir şey yok.
Hey, neden bu kadar ciddisin?
Aramızda özel bir şey olduğunu düşünen sadece benmişim sanırım.
Tekrar görüşmemizin bu kadar gecikmesinden pişmanlık duyan sadece benmişim.
Çünkü senin için yalnızca arkadaşlarından biriyim.
Son kez soracağım.
Başka bir sebeple böyle davranmadığından emin misin?
Ha-ri senden çok hoşlanıyor.
Tamam, peki.
Bay Kim.
-O gün eve sağ salim gittin mi? -Başka bir şansım var mıydı?
Bay Kim!
Lütfen bunu al.
Bunu nasıl yorumlamam gerektiğinden emin değilim.
Kolunu benim yüzümden yaraladın.
Hastane masrafını ödemek istiyorum.
Unut gitsin.
Hayır, dur, Bay Kim.
Hey, Deli!
Neden yüzün asık?
Bir sorun mu var?
Özel bir şey yok.
Artık eğlenmiyorum.
Neyse, röportajımdan sonra eve gideceğim.
Neler oluyor?
Günaydın.
Merhaba.
Bu ikisi Salak ile Avanak gibi birbirlerinden hiç ayrılmazdı.
Ne oldu acaba?
Şüpheli bir durum var.
Hye-jin. Deli ile aranızda bir şey mi var?
-Pardon? -Sorun değil.
Çıkarsınız, tartışırsınız, sonra öpüşüp barışırsınız.
Sizin aşırı yakınlaştığınızı biliyorum.
Öyle bir şey değil!
Zaten biliyorum.
Ne kadar ileri gittiniz?
Tamam, peki. Tanrım.
Aşk mevsimi bu.
Ama benim için hep kış, soğukta ölmek üzereyim.
Evet, baba.
Tanrım, gerçekten mi?
Tebrikler, Yönetim Kurulu Başkanı Kim.
"Yönetim Kurulu Başkanı" mı?
Evet, evde konuşuruz.
Tabii.
-Baban yönetim kurulu başkanı mı? -Han Seol.
Babam mahalle futbol takımının yönetim kurulu başkanı olmak istiyordu.
Sonunda oldu.
Futbol takımı başkanı mı? Ama...
Bu, babasının aynı zamanda büyük bir şirketin başkanı olmadığı anlamına gelmez.
Baban buna zaman bulabiliyor mu?
Evet, gerçekten çok meşgul.
Tüm gün sürekli çamaşır ve ütüyle uğraşıyor.
Biraz egzersize ihtiyacı var.
Çamaşır? Ütü?
Baban niye ütü yapıyor?
Söylememiş miydim?
Babamın Gangnam'da büyük bir kuru temizlemecisi var.
İşinde çok iyi, o yüzden etraftaki herkes onu tanır.
Bunu da babam yaptı.
Sen okumaya yurt dışına gitmemiş miydin? İngilizcen çok iyi.
Tabii ki gittim.
Babam Los Angeles'ta altı yedi yıl kuru temizlemeci işletti.
Kadın giysilerinde de çok iyidir.
Tamir edilecek giysin var mı?
Han Seol?
O zaman, görüşürüz.
Bu, gerekli değil.
Ondan hoşlanıyorum.
Kim Hye-jin'den hoşlanıyorum.
Toplantı notları burada.
Artık notları bilgisayardan gönder.
Bana getirmek zorunda değilsin.
Evet, anladım.
Ve bu var.
-Al. -10,000 won?
Neden bunu bana veriyorsun?
Parasını senin verdiğini duydum.
Kurye mi?
Önemli değil. Bana geri ödemek zorunda değilsin.
İşle ilgili, neden sen ödeyesin ki?
Profesyonel davranmak istediğini söylemiştin.
Bunu yapamam, Hye-jin.
Artık bunu yapamam.
Seninle sadece arkadaş olamam.
Hislerimi de işten ayıramam.
Ayırmak da istemiyorum.
Neden böyle olması gerektiğini anlamıyorum.
Bay Ji, bu makale...
Onayınız gerekiyor.
Tabii, verin.
Röportaj için teşekkürler, Yönetmen Bey.
Film çok iyi eleştiriler aldı. Çok başarılı olacağından eminim.
Bay Kim. Biraz hayal kırıklığına uğradım.
Pardon?
Bir kusur mu işledim?
Eskisi gibi eğlenceli değilsin.
Ne? Ben mi?
Evet. Şu anda hiç de eğlenceli değilsin.
İnsanlar röportaj için bana yalvarıyor.
Ama ben burada seninleyim çünkü eskiden çok eğlenceliydin.
Bana kendimi hatırlatıyordun ve sende kendimi görüyordum.
Fakat bugünkü röportaj hiç de eğlenceli değildi.
Öyle mi?
Ne yapacağım o zaman?
Baştan başlamaya ne dersiniz?
İşte tanıdığım Bay Kim.
Değil mi?
Harika bir makale yazacağım. Merak etmeyin.
Tamam.
Evet.
Yakında geleceğim.
Öyle sanırım.
Biliyorum.
Biliyorum. Ben de seni özledim.
Haberleşiriz.
Tamam, güle güle.
Belki de gitme zamanım gelmiştir.
Gelmişsin.
Nereye gidelim?
Bilmem. Nereye gitsek?
Ha-ri.
Hye-jin.
Bu kim?
Hey, Kim Jae-hoon.
Arkadaşımla konuşmam gerek, beni arabada bekle.
Hey, benim adım Park Jae-hoon.
Park mıydın?
Neyse, arabada bekle.
O adam kim?
Tanıdığım biri.
Neden adını bile bilmediğin biriyle birliktesin?
Neden bu kadar ciddisin?
Beni tanıyorsun.
İçeri gir. Konuşmamız gerek.
Hayır. Konuşmak istiyorsan burada konuşalım.
Onunla plan yaptım.
İçeri gir.
Hemen!
Neyin var senin?
Ne yaptığını sanıyorsun?
Ben de sana aynı şeyi soracaktım!
Seni rahatsız eden bir şey varsa
ve zor durumdaysan söyle!
İyiymişsin gibi davranmayı kes.
Neden bağırıyorsun?
Beni rahatsız eden bir şey yok!
Ağlıyordun.
Sokakta ağladığını gördüm. Hâlâ inkâr mı edeceksin?
Ha-ri, daha ne kadar inkâr edeceksin?
Neden sorun yokmuş gibi davranıyorsun?
Böyle yalnız başına acı çekme.
Sorun yokmuş gibi davranan...
...sensin.
"Kendine arkadaş mı diyorsun?
Bana bunu nasıl yaptın?
Korkunçsun. Seni bir daha görmek istemiyorum."
Öfkeni benden çıkar!
Peki! Sana kızgınım, tamam mı?
Ama sen ve Sung-joon yüzünden değil.
Aslına bakarsan ona neden söyleyemediğini biliyorum.
Seni bu işe ben karıştırdım.
O yüzden ben de sorumluyum.
Şu anda beni kızdıran şey senin tavrın!
Sorunu görmezden gelmeyi bırak ve en azından doğru düzgün bir açıklama yap.
Küçük bir çocuk gibi kaçma.
Sonuçta...
Ben böyleyim.
Benden ne istiyorsun?
Hey, Min Ha-ri.
Yoruldum.
Bunu
bitirelim gitsin.
Ortadan...
...yok olacağım.
Hayır, ben gözünün önünden çekileceğim.
Ne de olsa, ben senin evinde yaşıyorum.
Şıllık!
HYE-JIN BASKI MERKEZİ
Baba, eve geldim.
Selam, kızım.
Seni hangi rüzgâr attı?
Hiç. Bu gece burada kalacağım.
-Ha-ri nerede? -Bilmiyorum.
Selam, Hye-jin.
Geç olmadı mı?
Gece burada kalacak.
Ha-ri nerede?
Sorma.
Burada ne arıyorsun?
Bu gece burada kalacağım.
Ha-ri nerede?
Neden herkes Ha-ri'yi soruyor?
O kadar merak ediyorsan kendin sor!
Nereye gidiyorsun?
Temiz hava almam gerek!
Yaşlandıkça huysuzlaşıyor.
Kim Hye-rin, onun gibi olmamalısın.
Pişman olmayalım.
Geçmişe bakmayalım.
Bundan böyle, şu anı yaşayalım.
ŞEMSİYEM
Buluşalım. Evine geliyorum.
Bayım, siz misiniz?
Çok değişmişsin.
İnanılmaz!
Bu şamata da ne?
Gerçekten de yan evde oturan tombik küçük çocuk sen misin?
Değişmişim, değil mi?
Nasılsınız? İyi misiniz, efendim?
Tabii.
Yolda görsem tanımazdım.
Burada ne yapıyorsun?
Aradı, ben de davet ettim.
Seninle konuşmak istiyormuş.
Ne? Siz birbirinizi nereden tanıyorsunuz?
Küçükken gerçekten tombik miydin?
Evet.
Yemek yemek için hep size geldiğimi hatırlıyorum.
Neredeyse sizin evde yaşıyordum.
Doğru.
Baban iş gezisine gittiğinde
gece bizde kalırdın.
Şu anda bir kız arkadaşın var mı?
Neden bunu soruyorsun? O kadar yakın değiliz.
Şey, kesinlikle bir potansiyelimiz var.
Ayva şarabını açalım mı?
Evet. O hâlâ duruyor.
Gidip getireyim.
Gerek yok. İçki içemiyor.
Ayva şarabınızı denemek isterim.
Bayılacaksın.
Al bakalım, damat.
Damat mı? Ona öyle deme!
Teşekkürler.
Şerefe.
Bir içki bile içemez.
Çok güzelmiş.
Ayva kokusunu alabiliyorum.
Bir şeyi yok.
Kimseye bir içkiden bir şey olmaz.
Tanrım.
O hariç.
Ha-ri.
İyi misin?
Anneni
özlemedin mi?
Artık birlikte yaşayalım, Ha-ri.
Bana geri dön.
Baksana, ne yakışıklı olmuş.
O çocuk ne zaman böyle bir adam oldu?
Kaşları kalın. Çenesi de köşeli.
Bence Hye-jin'den hoşlanıyor. Ne dersin?
Hoşlanmasaydı buraya gelmezdi.
Ne yapıyorsunuz burada?
Gidin, hemen!
-Tamam. -Peki.
İyi eğlenceler.
Siz neden bahsediyorsunuz?
Göreyim seni!
Burada ne arıyorum?
Ayva şarabı.
İyi misin?
İyi değilim, senin yüzünden.
Dışarıda konuşalım.
Bu yüzden buraya gelmiştim.
Gerçekten söylemeyecek misin?
Söylemezsen daha da kötü hissedeceğim.
Bay Kim ile ilgili olabileceğini düşündüm.
Ama bana olan duygularından eminim.
Aptal gibi tuhaf varsayımlarda bulunmak istemiyorum, Hye-jin.
Sung-joon,
ilk aşkın olduğum için
özel biri olduğumu düşünebilirsin.
İlk aşklar böyledir.
Küçük şeyler daha güzel, her şey daha parlak görünür.
Hatıralar daha tatlı gelir.
Fakat onlar sadece çocukluk anıları.
O yüzden, bence...
O zamanlar, annemin yokluğunda yanımda sen vardın.
Sen benim tek gerçek arkadaşımdın.
O yüzden bu kadar özeldi.
Yine de bunların hiçbiri umurumda değil.
Şu anda bir şeyler hissettiğim kadın sensin.
Eskiden tanıdığım Kim Hye-jin sen olmasaydın da
hatta birer yabancı olarak ilk kez tanışmış olsaydık da
yine sana tutulurdum.
Sana doğru çekilir, senden hoşlanırdım.
Hye-jin,
neler olduğunu söyleyemez misin?
Ha-ri.
O,
senden çok hoşlanıyor.
Tüm bu süre boyunca tek başına
acı çekip benmişim gibi davranacak kadar hoşlanıyor.
O kadar çok hoşlanıyor işte.
Ha-ri benim için arkadaştan da öte.
Benim için ailem kadar, hatta sen kadar önemli.
Ama şimdi bir ilişkiye başlarsak
Ha-ri çok incinir.
Ben de çok rahatsız olurum.
Onu öyle bırakıp gidemem.
Bu süreçte incinmesini istemiyorum.
Kim Hye-jin.
Bana bak.
Hadi.
Bana bak.
Sevdiğim kişi
sensin.
Geçmişte sendin.
Aynı kişi olduğunu fark etmeden önce de sendin.
Şimdi sensin ve hep sen olacaksın.
Sana baskı yapmayacağım.
Hiçbir şey beklemiyorum.
Sadece benden kaçma.
Tek istediğim bu.
Tanrım, Kim Hye-jin.
Yıllar önce iyi yürekli ve asildin.
Şimdiyse daha da tatlısın.
Hiç değişmemiş olmanı seviyorum.
Pardon.
Durdu.
Evet.
Günaydın.
Evet, günaydın.
Yakında dönmeye başlar.
-Hadi, gidelim. -Tamam.
Gerçekten mi?
Evet, tamam.
Kim Shin-hyuk'a inanamıyorum.
Neden? Ne yaptı?
New Look'tan bir arkadaşımla konuştum.
Oraya transfer oluyormuş.
-Saçmalık! -Gerçekten mi?
Ne?
Siz ne diyorsunuz?
Sürekli teklif alıp duruyordu
ama hepsini reddetmişti.
Onlarla görüşme bile yapmıyordu.
New Look'tan biriyle görüşmüş bile.
Ne?
Bu sefer gerçekten gidiyor mu yani?
Başka bir şirkete?
O zaman Jinsung Grubu Başkanı'nın oğlu o değil mi?
Kim Poong-ho olabilir mi?
Hayır, New Look onun başkanın oğlu olduğunu bilmiyor olabilir.
Çok karışık!
Shin-hyuk geldi!
-Shin-hyuk! -Shin-hyuk!
-Otursana. -Çabuk.
-Doğru mu? -New Look'a mı gidiyorsun?
Gerçekten ayrılıyor musun?
-Doğru mu? -Gidiyor musun?
Dedikodular ne çabuk yayılıyor.
Ne? Doğru demek!
-Gitme! -Bunu yapamazsın.
Hey, Deli! Bu yüzden mi her şey sıkıcı diye
şikâyet edip duruyordun?
Evet.
-Gerçekten mi? -Evet.
Sonsuza kadar burada mı kalmalıyım?
Gerçekten gidiyor galiba.
Onu çok mu zorladım acaba?
-Tabii ki hayır. -Sanırım gerçekten gidiyor.
Ara ve kontrol et.
Olamaz.
Bay Kim!
Gerçekten New Look'a mı gidiyorsun?
Hayır, New Look'a gitmiyorum.
Rahatladım.
Dur, başka bir yere mi gitmeyi planlıyorsun?
Kim bilir? Ben bilmiyorum.
Dikkat.
Son sayımız...
...yok satıyor. Reklam gelirlerimiz de arttı.
Yönetim Departmanı şimdi haber verdi.
Evet!
Harika!
The Most bir numaraya mı yükseldi?
Hayır, bir numara hâlâ New Look.
Demek hâlâ ikinciyiz.
Yine de Bay Ji işleri oldukça düzeltti.
Giderek daha iyi oluyoruz.
-Kutlamalıyız. -Hey.
Kutlama yemeği yapalım!
-Yemek! -Yemek!
Bravo!
Çok güzel! Harika!
Mükemmel!
Nefis!
Tamam.
Bu bir kutlamayı hak ediyor.
Bugün bir randevum olduğu için ben gelemem
ama siz şu parlak gold kartımı alıp keyfinize bakabilirsiniz.
Most tarzında bir parti yapın!
-Kim Ra-ra! -Kim Ra-ra!
Tamam. Beni utandırıyorsunuz.
Neyse, bir sonraki sayımızın bir numara olmasını bekliyorum.
Doğru mu duydum?
Tam Bay Ji gibi konuşmadı mı?
Aynen.
Daha önce hiç sıralamalardan bahsetmezdi.
Kesinlikle değişti.
İşte.
Tanrım.
Bunların hepsini sen mi yaptın?
Övünmek gibi olmasın ama Japonya'da çok iyi satıyor.
Cha Hye-jeong!
Bu çok havalı.
Bunlar çok güzel.
Bağımsızlığımı daha önce kazanmalıydım.
Âşık olduğum adamın artık beni sevmediği gerçeğine katlanamayınca
kaçıp gittim.
Ama sanırım bundan dolayı Ha-ri çok incindi.
Tekrar hayatına girecek cesaretim yoktu.
Bir gün kızımı geri kazanacağımı düşünmeye devam ettim.
Artık oldukça güçlüyüm.
Ha-ri'yi götürecek misin?
Artık onunla birlikte yaşamak ve
kaybettiğimiz tüm zamanı telafi etmek istiyorum.
Ama inatçı kız beni dinlemiyor bile.
ANNEM
Birkaç gün sonra gidiyorum.
Gitmeden önce beni görmek istemediğine emin misin?
ANNEM
ARIYOR
Hâlâ yengeç lapası
yapabiliyor musun?
Hâlâ ikinci sırada olduğumuzu duydum.
Tek başına başa çıkmaya çalışmak yerine
neden ekipteki herkese söylemiyorsun?
Bu, sadece onları rahatsız eder.
Bazıları başka şirkete gitmeye çalışır.
Ama çok büyük bir yükü tek başına taşıyorsun.
Bana sarılırsan kendimi daha iyi hissederim.
Çok şey mi istiyorum?
Şaka yapıyorum.
ARA: KIM SHIN-HYUK
ÖZ GEÇMİŞ
ODA 2024, 58-2, SINSA-DONG, GANGNAM-GU
-Merhaba. -Evet?
-Bir soru sormak istiyorum. -Tabii.
2024 numaralı odada Kim Shin-hyuk diye biri kalıyor mu?
Üzgünüm.
Kişisel bilgileri verme yetkimiz yok.
-Anlıyorum. -Evet.
Bay Kim.
Burada mı yaşıyorsunuz?
Sanırım.
Neden otelde yaşıyorsunuz?
Yemek veriyorlar, çamaşırlarımı yıkıyorlar.
Çok rahat.
New Look'un teklifini kabul ettiğinizi duydum.
Gidiyor musunuz?
Belki giderim, belki gitmem. Gerçekten bilmiyorum.
Son zamanlarda canım sıkılıyor. O yüzden, seçeneklerimi değerlendiriyorum.
Hemen konuya gireceğim.
Sizi kalmaya ikna etmek için geldim.
Lütfen ekipte kalın.
Sizin için bir baş belası olduğumu sanıyordum.
Şahsi olarak sizi sevmiyorum.
Aslında, beni rahatsız ediyordunuz.
Ancak,
yeteneklerinize ihtiyacım var.
Bu bir iltifat mı?
Yıl dönümü sayımızda satış birincisi olmazsak
The Most Korea'nın yayını durdurulacak.
Ne demek istiyorsunuz?
Duydunuz.
Merkez kararını verdi.
O yüzden size ihtiyacım var.
Siz olmadan
bunu yapamayız.
Çok şaşırdım.
Ancak kolay kolay ikna olan biri değilimdir.
20'nci yıl dönümü sayımız son şansımız olacak.
Bir kez daha...
Yani,
lütfen bunu düşünün.
Kontrol edip sizi hemen arayacağım.
Ne oldu?
Shin-hyuk bugün de mi yok?
İki gün oldu, değil mi?
Gerçekten şirketten ayrıldı mı?
Çok bencilce.
Son işini bile bitirmedi.
Aslında makaleyi e-postayla gönderdi.
Artık kalbi burada değil.
Söylemedi ama New Look'a gitmiş olmalı.
Hayal kırıklığına uğradım. Bunu nasıl yapar?
Bay Kim, neredesin?
Gerçekten ayrıldığını söyleme lütfen.
Affedersiniz, bu Kim Hye-jin'in telefonu mu?
Evet, benim.
Nasılsınız?
Bayan Min ile birlikte çalışıyorum. Adım Jung Hyun-woo.
Ona ulaşamıyorum.
Acil durumda aranacak kişi olarak siz kayıtlısınız.
İstifasını verdi
fakat genel müdürümüz onunla yüz yüze konuşmak istiyor.
Ha-ri!
Hye-jeong, Ha-ri'yi yanında götürmek istiyor.
AYARLAMAM GEREKENLER
1. OTEL 2. ARABA 3. KARTLAR 4. GİYSİLER, AYAKKABILAR, ÇANTALAR
Bunu bitirelim gitsin.
Ortadan...
...yok olacağım.
Bugün Ha-ri'yi gördünüz mü?
Tatile çıkmıyor muydu?
Bir arabaya bir sürü valiz yerleştiriyordu.
Burası çok dik.
Ha-ri, beni burada bırak da anneni getir.
Olmaz. Seni burada tek başına bırakamam.
Oldu işte.
Ne yapacağım şimdi?
Gerçekten gitmiş.
Min Ha-ri...
Beni nasıl bırakabilirsin?
Böyle gidersen...
Gidersen
nasıl yaşarım, Ha-ri?
İşte Ha-ri böyle gitti.
Alt yazı çevirmeni: Serçin Baştürk